Sünnet nasıl bir ameliyattır? Sünnet neden gereklidir, yararları nelerdir? Sünnet gelenekleri nelerdir, hakkında bilgi.
Sünnet; Erkeklerde cinsiyet organının ucundaki derinin kesilmesi demek olan sünnet, başta Müslümanlık olmak üzere, Musevilik gibi daha başka dinlerde de bir gelenektir. Sünnetin sağlık bakımından olan faydasını bugünkü hekimlik de kabul eder. Yapılan incelemeler, sünnetli kimselerin bu organdaki birçok hastalıklardan korunduğunu göstermiştir. Bu arada, özellikle, balanit denilen iltihaplı hastalığa, hattâ gene o kesimdeki kanserlere, sünnetli erkeklerde sünnetsiz olanlardan çok daha az rastlandığını belirten istatistikler vardır. Ayrıca, sünnetsizlerde o kesimdeki derinin iltihaplanması ile ortaya çıkan fimosis hastalığında derinin kesilmesi, böylece hastanın sünnet edilmesi hekimlikte şart olmaktadır.
Sünnet basit bir ameliyattır; onun için, bu işi, bizde öteden beri usta sünnetçiler, ehliyetli sağlık memurları yaparlar. Ayrıca, sağlık şartlarının daha iyi yerine getirilmesine önem veren kimseler çocuklarını bir hastanede sünnet ettirmeyi daha uygun bulabilirler.
Sünnet Gelenekleri
Erkek çocukların sünnet edilmeleri geleneği çağlar boyunca bazı değişikliklere uğramıştır. Müslümanların inanışına göre, Peygamber Muhammed —daha başka on üç peygamber gibi— sünnetli doğduğundan, sünnet Müslümanlar için borç sayılmıştır.
Sünnet, Müslümanlığın ilk çağlarında doğumun yedinci, sekizinci, ya da on üçüncü günü yapılırdı. Yahudilere benzemekten kurtulmak için bu gelenek bırakıldı, çocukların en çok yedi yaşındayken sünnet edilmelerine başlandı: Bazı İslâm ülkelerinde Peygamber İsmail’in 13 yaşında sünnet edilmesine uyularak çocukları o yaşta sünnet ederler. Zamanla sünnet her Müslüman ülkede az çok değişen gelenek, törenler içinde yapılır olmuştur.
Bugün, bazı çevreler dışında, sünnet çok sade bir hale girmiştir. Eski sünnet düğünleri, ister zengin, ister fakir ailelerde olsun çok masraflı yapılır, aile bütçesi için bir yıkım olurdu.
Eski sünnetlerde, düğünden bir hafta önce sünnet olacak çocuğa yeni elbiseler, ayakkabılar, allı beyazlı başlığına elmas iğneler, bu başlığın ortasına bir nazarlık takılırdı. Çocuk bu kılıkla akrabalara, eşe-dosta götürülerek el öptürülürdü. Buna «okuyucu gezmek» denir, düğüne çağrı sayılırdı.
Sünnetten bir gün önce çocuk hamamda yıkanır, o gece sağ elinin başparmağı ile işaret parmağına kına yakılırdı. Ertesi gün çocuk, atla, ya da araba ile gezdirilir, sonra sünnet edilirdi. Sünnet her gün yapılırsa da perşembe günü daha uğurlu sayılırdı.
Sünnet, evde yapılacaksa, o gün evin en büyük salonuna yatak —ya da karyola— konur, düğünü yapan kimsenin geçim durumuna göre bu yatak, şallarla, kumaşlarla, dokumalarla, bürümcüklerle, ipek çarşaflarla süslenir, sünnet olacak çocuğa mavi ipekten gecelikle takke giydirilirdi.
Zenginler — bugün yardım derneklerinin yaptığı gibi— toplu sünnet düğünleri yaparlar, kendi yakınlarıyla birlikte birkaç düzine çocuğu da sünnet ettirirlerdi. Bu büyük düğünler ya zenginlerin konaklarında olurdu, ya da özel çadırlar kurulur, bazen yataklara ikişer çocuk yatırılırdı.
Sünnet, ister evde tek, ister dışarıda toplu olarak yapılsın, ameliyattan sonra toplantılar, eğlenceler düzenlenmesi gelenek haline gelmiştir. Düğüne çağrılan konukların getirdiği hediyeler yatağın yanma sıralanır. Hokkabaz, kukla, karagöz oynatılır. Meddahlar güldürücü hikâyeler anlatırlar. Bu arada yerine göre incesaz, bando, ya da küçük bir orkestra çeşitli parçalar çalar.