Perşembe günü tamamen kontrolden çıktı. Aslında Yeşiller, öğleden sonra Westhafen’deki etkinlik salonunda koalisyon anlaşmasıyla ilgili dijital üye anketine başlamak istedi. Bunun için müstakbel bakanların isimleri de açıklanmalıdır. Bunun yerine, perde arkasında Realos ve Fundis arasında bir güç mücadelesi vardı – zamanlama bundan daha kötü olamazdı.
Yeşillerin federal eyalet zirvesi çevrimiçi bir etkinlik olarak planlandı, bu nedenle koalisyon anlaşmasının trafik ışığı partileri tarafından 24 saat önce sunulduğu büyük salonda sadece birkaç kişi oturdu. Bu nedenle Robert Habeck konuşmasına başladığında sadece seyrek bir alkış vardı. Ama her şeyde umutsuz bir şeyler olmasının tek nedeni bu değildi. Habeck havayı aldı, bu günlerde fark edilecek çok az coşku olduğu gerçeğinden bahsetti. Habeck’e göre bu, giderek kötüleşen korona krizinden kaynaklanıyor. Yeni hükümetin kuracağı uzmanlar panelinden ve insanın bu kaçınılabilir duruma düşmesinin insan rahatlığı olduğundan bahsediyor. Akşam Maybrit Illner’ın talk show’unda bunu tekrarlayacak ve kulağa pek inandırıcı gelmiyor. Diğerleri, trafik ışığının sunduğu belirli korona önlemlerinin ne olduğunu bilmeyi tercih ediyor.
Şimdi öğleden sonra koalisyon anlaşmasına ve ilgileneceği geleceğin sorunlarına eğilecek. Kişi “geleceğin politikası için bir model oluşturmak” istiyor. Anlaşmanın yeşil bir seçim manifestosu değil, üç partiden oluşan yeni bir hükümet için bir kılavuz olduğunu kabul ediyor. Departmanların tahsisinde “biraz farklı bir keşif için savaştıklarını” itiraf ediyor. Herkes Yeşillerin iklim politikası için önemli olan ulaştırma departmanını alacağını bekliyordu, ancak bu tüm insanların FDP’sine gitti. Habeck, aksi takdirde her zaman birbirine ters düşecek olan çevre, ekonomi, iklim ve tarım konularını şekillendirmenin de bir fırsat olduğunu söylüyor. Bakanlıklardan “yonca yaprağı” olarak bahseder ve Dışişleri Bakanlığı’nın bunun çiçeği olduğunu söyler. Kişi bu kelimenin tam anlamıyla çiçekli dile küfür edebilir, ancak Habeck’in konuşmasında insanı oturup dikkat çeken umutsuz bir şey var. Yorucu seçim kampanyasından ve hemen ardından müzakerelerin devam ettiğinden bahsetti. Habeck, “Yeniden nefes alabilmek çok iyi olurdu” diyor.
Ama Yeşiller kendileri için zorlaştırıyor. Geleceğin süper bakanı ve rektör yardımcısı üyelerin onayı için kampanya yürütürken arka odalarda direklere darbe ve bıçaklama oluyor. Mesele şu ki, Baden-Württemberg’deki doğrudan görevi öfkeyle kazanan Cem Özdemir’in de kabinede olması gerekiyor. Kişiliği uzun zamandır öldürücü olmuştur. Özdemir’in keşif ekibine atanmaması ortalığı karıştırdı.
55 yaşındaki partisinde tartışmasız değil. Pek çoğunun onu sevmediği de söylenebilir. Bu kısmen, Fundi kadını Susanne Peter ile partinin başında olduğu zamandan kaynaklanıyor. İşbirliği hiç yürümedi, bu da sık sık Özdemir’e atıldı. Ancak halk arasında çok popüler, bu da seçim sonuçlarından da belli oldu: Neredeyse yüzde 40’ı ona oy verdi. Ve: Türk kökleri var, bu yüzden buna uygun bir göçmen geçmişine sahip ilk bakan olacak. Başarılı ve çeşitli bir yeşil yönetim ekibi kurmak istiyorsanız, bunlardan biri olmadan yapabilir misiniz?
Yeşiller’in son anda çatışmanın tırmanmasına neden izin verdiği tam bir muamma. Akşam, son derece hüsrana uğramış bir Anton Hofreiter kabineden uçar: Özdemir şimdi Tarım Bakanı olacak. Ancak bir Fundi’nin Reallos lehine kesinti yapması gerektiğinden, Yeşiller’in tüm hesaplaması artık uymuyor. Gerçek kadın Katrin Göring-Eckardt da tablodan atılır, bunun yerine Malu Dreyer’in kabinesinden Anne Spiegel Aile İşleri Federal Bakanı olur. Bir teselli olarak, Göring-Eckardt Federal Meclis Başkan Yardımcısı olacak. Claudia Roth, Kültürden Sorumlu Devlet Bakanı olarak göreve devam ediyor. Steffi Lemke, Çevre Bakanlığı’nı devraldı. Bakalım bakanlar nasıl başlayacak. Ancak şimdiden net olan bir şey var: sadece Yeşiller için daha iyi olabilir.