her zaman olduğu gibi yine bilgisayarının başındaydı.. sandalyesinin üzerinde dizlerini böğrüne çekmiş.. çenesini sağ dizine yaslamış.. boş boş ekrana bakıyordu.. bi şeyler yazmak istiyor ama yazamıyor gibi bi hali vardı.. dört günlük sakalları yüzünü kaşındırıyor ama o inatla kaşımıyordu.. kendine bile inat yapabilecek kadar kaknem bi herifti.. dizlerini olması gereken yere.. masanın altına indirdi.. gıcırdayan sandalyesinde doğruldu.. iki saattir oturmaktan uyuşmuş götüne kan gitti ve tatlı bi karıncalanma başladı.. boş bi sayfa açtı.. bi süre boş boş o boş sayfaya baktı.. bi cümle yazdı.. sildi.. bi tane daha.. onu da sildi.. ilk cümle sendromu yaşıyordu.. sanki ilk cümleyi yazıverse gerisi geliverecekmiş.. yazı sular seller gibi akıp bitecekmiş gibiydi..
-lan acaba ilk cümeyi atlasam.. ikinci cümleden mi başlasam..
gibisinden sakalını kaşıdı.. inadı buraya kadarmış.. hiç konuda yapamadığı gibi inadında da sebat edemedi.. çabuk toparlandı..
-iyi de ilk cümlenin olmadığı bi yerde ikinci cümle ilk cümle olur.. ehi..
dedi içinden ve şapşal bi gülümseme kapladı yüzünü.. bu gülümseme kısa sürdü.. canı iyiden iyiye sıkılmıştı.. masasına baktı..
-acaba uzanıp dokunabileceğim en enteresan nesne hangisi..
dedi.. hiç bişey bulamadı.. belki de yazamamasının tek sebebi buydu.. etrafında ilginç nesneler yoktu.. sanki masasının üstünde bi kahve değirmeni olsa her şey çözülecek.. sular seller gibi yazıverecek gibiydi.. bula bula bulduğu bu bahane de pek bi dandikti canım.. aniden dikeldi.. aklına bişey gelmişti.. tek hayali bir roman yazmak olan adamın bi türlü o romanını yazamayışını anlatan bir roman yazacaktı.. evet evet.. bu süper bi konuydu..
-bu konu seçimiyle kesin Oscar alırım lan..
dedi.. dallama oscarın bi sinema ödülü olduğunu bilmediği gibi bu konunun bir milyon kez işlendiğinden ve hiç birinin de bi sikime benzemediğinden habersizdi.. olsundu.. yine de yazacaktı.. çünkü o beni duymuyordu..
-lan roman da çok uzun bea.. ben en iyisi öykü yazayım.. yok yok.. daha da iyisi kısa öykü olsun bu..
diyerek daha ilk dakikada koyvermeye ne kadar yatkın bi tabiatı olduğunu belli etti.. zaten bu herifi gözüm hiç tutmadı.. manitası olmadığı zamanlarda dişini fırçalamaya bile üşenen.. son okuduğu kitap bulaşık makinesinin kullanma kılavuzu olan.. fevkalade olağan bi herifti sanki.. her iddiasına varım bu herif bu romanı yazamazdı.. götündeki karıncalanma yarini tatlı bi kaşıntıya bıraktı.. bu local olarak yeniden uyuşmaya başladığının belirtisiydi.. ayağa kalktı dışarıya baktı.. hava da pek güzeldi.. bu güzel havada oturup roman mı yazılırdı.. dekolte mevsiminin en cafcaflı bu günlerinde evde oturanı sikmeliydi..
-yemişim romanını da öyküsünü de.. boş işler lan bunlar.. en güzeli bi oto yıkamacı açmak.. dış yıkama 7.. iç dış 10.. motor 10 lira.. günde 50 araba yıkasan en az 500 lira eder.. kiraydı vergiydi yarısı öle gitse 250 lira kalır.. ayda eder 7500.. iyi para lan.. bu devirde kim kazanıyo bu parayı..
dedi.. allah var.. ilk defa doğru bi laf etti.. hakketten de iyi paraydı.. hangi romancının aylığı 7500 liraya geliyodu.. vay şerefsiz benim de alkımı çeldi.. acaba ortaklık teklif etsem kabul eder miydi.. zaten bu anlatıcılık da hiç sevmediğim bi işti.. bütün övgüyü kahraman alıyo bana da yanda durup izlemek kalıyodu.. cesaretimi toplayıp ortaklık teklif etmeye karar verdim.. 3750 lira da fena para değildi..
-şş.. bilader.. az bi baksana..
-anam.. sen kimsin len.. nerden çıktın..
-ben bu romanın anlatıcısıyım.. senin yaptıklarını anlatıyodum..
-ne.. sen beni mi dikizliyodun bilader.. sapık mısın.. röntçü müsün nesin..
-yok be biladerim.. bildiğin gibi değil.. iş icabı.. o değil de.. bak hele.. gel şu oto yıkama işini beraber yapalım..
-sen nerden biliyosun len o işi..
-ben bilirim bilader.. anlatıcılar her boku bilir..
-vay anasının ebesi.. olur bilader.. neden olmasın.. bana uyar.. yaparız.. gel şurda bi kave var.. oraya gidelim.. ayrıntıları konuşuruz.. bi çay söyliyim sana..
-tamamdır.. ama ben açık içerim ona göre..
-senin canın saolsun ortak.. bak olum.. çok para var lan bu işte
… Sesler bulanıklaşır.. ha bu arada ben bu öyküdeki üçüncü kişiyim.. yedek anlatıcı olarak görev yapıyorum.. bu iki dallama öyküyü bırakıp gidince finali yazmak bana düştü.. ben pek hazırlıklı olmadığım için şöle bi final yazmayı uygun gördüm..
-bitti-