(bkz: asosyal itiraf'a entry girmek için 00:00'ı beklemek) ciler yine iş başında s.a
(bkz: asosyal itiraf'a entry girmek için 00:00'ı beklemek) ciler yine iş başında s.a
|2||başkan demek ki yanlış olan bişeyler var bende.çok olumsuz etkiliyor hem de manitu olaylarını. yıl içinde en uzun ilişkim 2 ay o da hergün kavga yani.artık bilemiyorum zamane ilişkileri nasıl yürüyor herkes sevgilisine kankasıyla aynı evde takılmasına mı izin veriyor anlamış değilim ama bana ters aga.benim sevgilim erkek olarak sadece benimle gezip eğlenicek erkek olan ortamda durmayacak.kroyum da biraz. - safkanafgan 30 Temmuz 2016 01:33|
|başkan doğrudur da.bu sebepten ötürü hiç uzun ilişkim olmadı.1 tane bile. - safkanafgan 30 Temmuz 2016 02:23|
|başkan olmasini istiyorum cunku arkadasim yok.herseyimi paylasabilecegim biri olmasi gerektigi hissiyatina kapildim bakalim onumuzde nice yillar var biri gelir kurtarir bu durumdan umarim yardimlarin icin tesekkurler. - safkanafgan 30 Temmuz 2016 02:49|
bundan 2 yıl önce yüzünden gülücükler eksilmeyen ben şimdilerde gülmeyi unuttum. kısa özet geçersem arkadaşlarınızı iyi seçin,kimseye iyilik yapmayın lan vallahi bak yapmayın yaptığınız onca iyiliğe rağmen bir kötü harekette unutuluyor onlar birde hayatınızdan birini çıkarırken defalarca düşünüp yanlış kararlar vermeyin dostlar
ailemdeki, etrafımdaki bana karşıt görüşlü insanlarla ters düşmekten bıktım artık. dostlarımla sırf onlarla daha iyi olmak için samimi olmaktan, yardım ederken darbe yemekten, hiçbiriyle eskisi gibi olamamaktan, takıntılara sahip olmaktan, her şey bugün yoluna girecek diyip tekrar ve tekrar girmeyişinden, uğraşımın, didinmemin sadece kendimi yormak olduğunu düşünüp durmaktan, fazla düşünmekten, dertlerimin içimde birikip beni dilsiz/hissiz/çaresiz bırakmasından, hep kendi kafamın içinde yaşayıp kendimi kandırmaktan, kendi kendime konuşup sadece kendimi kendim anlamaktan, ne kadar boktan takıntım varsa hepsinden bıktım, yoruldum, tükendim artık fazla düşünmekten. bu yolun sonu nereye gidiyor bilmiyorum ama ben gerçekten çok ama çok yoruldum sözlük.
naber sözlük? iyice günlük gibi davranır oldum buraya. her gün girmeden yapamıyorum. bu gün yapacağım itiraf mutluluktan. genelde depresif takılan bir insanım. çünkü hayatımda çoğu şey yolunda gitmiyor. ama bu sefer farklı olucak diye umuyorum. çünkü buna çabalıyorum. yeniden sevmeye başladım diyebiliriz. bakalım neler olucak bu sefer.
Çok sıkıntıdayım, çok zor durumdayım, iyi değilim.
İçimi bir mandalla kıstırır gibi kıstıran duygular var. Ruhum varsa bile aşındı artık bedenimden çıkmaktan. Artık ruhumu bile içimde tutacak gücüm yok nitekim. Ölümü bile düşündüm, uygulamaya da kalkıştım ama mal olduğum için başaramadım. Üzdüm abimi, kedimi yalnız bıraktım. Geride bırakacağım bi ikisi varken onları üzdüm sadece.
Kalıp margarin gibi içimdeki yağlar, erimiyor. Kaldı öyle tencerenin ortasına bırakılmış gibi. Çok yalnızım, çok mutsuzum, geleceğe dair bir umudum, neşem yok. İstediğim bir şey yok. Çevremdekilere anlatıyorum şunu yapıcam bunu yapıcam, diye. Yapıyor muyum? Yok. Yapmaya enerjim var mı? Yok. İsteğim var mı? Aslında var ama dediğim gibi, enerjim, gücüm yok.
Yaşım çok genç, daha yolun başındayım, yaşayacağım çok şey var. Daha neler göreceğim, bunlar ne ki... ne kadar kolay söylüyorlar bunları bana. Artık bunu bana yükleyerek çektiğim acılara karşı hissizleşmemi istiyorlar. Tamam belki de doğru belki de hayatın gerçekleri bunlar fakat, ben yolun başındayım ya hani, yaşayacağım çok şey var bunlar neymiş ya hani... hah işte o yüzden bilmiyorum ben öyle hedeleri.
Çizgifilm izliyorum lan ben çizgifilm, ne kadar kötü kalpli olabilirim ki? Benden ne bekliyorsunuz ya da, melakelik mi? Nasıl doğru insan olunuyor, nasıl "normal" insan olunuyor allasen biri bana söylesin.
Yok oluyorum artık, doğum sancıları mı bunlar, yoksa ölüm mü... bilmiyorum bilmiyorum hiçbir şeyi bilmiyorum.
Kitap okuyorum, yok oluyorum kitapta, bir oluyorum. İçime işliyor hikayeler. Fantastik kitaplar okumamı kibarca yasakladı doktorum, kendini gerçek dünyadan çok soyutluyorsun, bence okumamalısın dedi. Ben kendimi o dünyalara atmazsam öleceğim asıl. Ben bu dünyaya ait olmadım ki hiç. Bu dünyadan olmadım ki.
Hastayım, ölüyorum. O kadar da sağlıklıyım ki bir taraftan, allah kahretsin, sağlığım ölümüme neden olacak.
Kimliksiz olmak istiyorum, tıpkı kişiliksiz olduğum gibi, kimliksiz de olmalıyım bence ben. Ben kim olduğumu hiç bulamadım ki zaten.
On dakika mıydı mutluluğun süresi? Kendimi bir böcek götü kadar bile değerli hissedemediğim ana, on dakikada mı geçecektim, tanrıça gibi salınırken?
Rüya göremiyorum sözlük, uyuyabilsem belki göreceğim. Babaannemin 40 yıllık uykusuzluğuna kafa tutar oldum. Aynı doz ilaçlar alıp "kim önce bayılacak" yarışı yapar olduk. Kimse bayılmadı.
Aynı psikiatriste gidiyoruz babaannemle. Dedem öldü, yasında boğuldu babaannem. Doktora dedim ki "babaannem uykusunda dua okuyor, uyanıkken sürekli kuran okuyor. O inancına sığınıyor, benim bir inancım bile yok." Bana dedi ki "sen de alkole sığınıyorsun depresyon? Ben ikisinin arasında bir fark göremiyorum eğer sığınmak olarak bakacaksak" haklısınız hanfendi, çok haklısınız.
Ölüyorum sözlük. Ve bu fiziksel değil.
Sen de ne kanatırsın içimi be şarkı.
ulan bir kuzenim var evlendi boşandı iki küçük kızı var. baba evine döndü boşanınca dayımla yaşıyorlardı. aynı binadayız. beş sene falan oldu. çocuklardan biri 9 biri 11 yaşında şu an. kuzenim tekrar evlenmeye karar verdi. kızların babaları çocuklar üvey babayla yaşasın istemedi, yanına aldı kızları. kuzeninde kızlarını yanına almak gibi bir derdi yoktu zaten. onlar gidince dayımda evde tek kaldı, iş yerine yakın bir yere taşındı. sonrasında bende daireye girdim kiralık ilanı yapıştırcam, bir iki eşya var evde. çocukların odasındaki komidin falan var. çekmecesi de açık, gözüm daldı lan içine bir baktım ki kızlardan biri "annemi hiç affetmiycem" yazmış. ulan o kadar içime dert oldu ki uyuyamıyorum günlerdir. kim bilir ne kadar üzülüyorlar kızlar, aklımdan çıkmıyor. 9-10 yaşında çocuklara bir annenin kurdurduğu cümleye bak. dert diye kafaya taktığım her şeyi siker atar.
|2||adamlık kokan hareketler. - historian 31 Temmuz 2016 00:37|
|bi ara benim profile de beklerim :d - tost yap da yiyek 31 Temmuz 2016 20:30|
çocukluğum hep bişeylerin ozlemiyle geçti. 10 yaşında düzenli olarak çalışmaya başladım.10 yasindan once de ayakkabı boyaciligi ve simit satmisligim da vardi ama onları hevesli yapmıştım onları saymıyorum. 9 kardeşiz nedendir bilmiyorum ama 3 büyük abim de çok küçük yaslarda calismaya başlamışlar.çoğu çocuk gibi oyuncak sahibi olamadım bisiklet sahibi olamadım.okuyamadim da aslında bu tembel bi cocuk olduğumdan değil ben hep çalıştığım için okul dışında pek bi zamanım kalmıyordu. ben kendime zaman ayırmak için okuldan kaçıyordum.kaçıyordum dedigim kimi derslere giriyor kimine girmiyodum.hiç unutmam bi ara matematik hocam oğlum sen okulun yolunu unutmadın mi bugün noldu da geldin demişti olay bu raddeye vardı siz düşünün ne kadar gitmedigimi nasıl toparlarım bilemiyorum ama su an bile istediklerimin yüzde 90 ı gerçekleşmiyor hep bi yarım hissediyorum kendimi hem mutsuz yorgun yarın ne olacağını bilmiyorum hiç bir planım yok sadece ani yaşıyorum herseyi akışına bıraktım umarım bigün hersey gönlumce olur.
17 ağustos depreminden 1 ay sonra çadır bir hastanede doğmuşum ebemin adı christina :d
(bkz: bu ne biçim bir itiraf böyle )
|ohaaa bende bugun aksam 10 gibi - gitana 31 Temmuz 2016 02:33|
|bahtımızı sikeyim kardo:( - truman 31 Temmuz 2016 03:01|
cok ilginc seyler yasiyorum bir yerde cok buyuk hatalar yapiyorum ve bu beni uyutmuyor yorgunum kizginim mutluyum mutsuzum her anim degisiyor istemedigim kararlar aliyorum kendime bile ses cikartamiyorum sus diyorum yaptin bir hata iliskim bitti iliskisi olan biriyle iliski yasiyorum niye yapiyorum bilmiyorum istemeden bir sehirden ayrildim mutluyken mutsuzluga geldim yine zorla ben haric herkes benim hakkimda karar kilabiliyor cok zor durumdayim deliriyorum icimi dokmem lazim napabilirim bilmiyorum ve caresizce hatalarima hata ekliyorum son virajdayim ya biri vurur beni ya da ben kendimi
|kendime benzettim biraz sanki. karışık yazmışın ama - simdiaklimagelmedi 31 Temmuz 2016 01:23|
|kafami tamamlayamiyorum ki - birdahayapmamdiyipyapanadam 31 Temmuz 2016 01:24|
geçen sene mezuniyetten sonra takım elbisem eski sevgilimde kalmıstı tabi biz ayrıldık.takım 6 aydır filan ondaydı 2 gün önce ortak bi arkadasımız takım elbisemi getirdi.hala o kokuyor gibi cebinde toka vardı hala o varmıs gibi kokuyor. dün gece ceketle uyudum özlediğim kokusunu bulmuscasın.korkuyorum ondan da geçerse kokusu