|Yazar|| : ||Dr. M. Niyazi Öktem|
|Yayın Tarihi|| : ||1977|
|Dil|| : ||Türkçe|
|Sayfa Sayısı|| : ||320|
|Ölçü|| : ||16 x 23 cm|
|Yayınevi|| : ||Sulhi Garan Matbaası|
Temel hak ve özgürlükler veya kamu özgürlükleri, yazılı hukuk açısından, çağımızda önemli bir yer tutmaktadır. Hukuk Fakültelerinde ana derslerden biri olarak ele alındığı gibi, Anayasa Hukuku bünyesi içinde de ayrıca geniş bir bölüm kamu özgürlüklerine ayrılmıştır. Bu tutum doğaldır. İnsanın yaşayıp gelişmesi ve mutluluğıı için özgürlük, en az ekmek-su kadar gereklidir. Öğrenim alanında da, bu nedenle öğrenciye kamu özgürIüklerinin değeri anlatılmış; özgürlüğün korunup savunulmasının gerekliliği titizlikle, anlamlı bir biçimde belirtilmiştir.
Yazılı hukuk belgelerinde de, hem iç hukukta, hem de milletlerarası hukukta kamu özgürlüklerine gereken yer verilmiştir. Zaten, öğrenimde bu kavramın geniş yer tutması, büyük ölçüde yazılı hukuka bağlıdır. Sorunun milletlerarası alana gelmiş olması, evrensel bir nitelik kazanması, insanlığın en azından kurarnda (teoride) büyük aşama yaptığını gösterir. Nitekim Evrensel İnsan Hakları Bildirisi ile Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi, eksikliklerine karşın (rağmen), bu anlamda belgelerdir. Ayrıca, 1951 Frankfurt Sosyalist Enternasyonal. Bildirisinin bir bölümü de kamu özgürlüklerine ayrılmıştır. 1961 Avrupa Sosyal Haklar Anlaşması da, sosyal hak ve özgürlüklerin milletlerarası plana geçişini gösterir.
İç hukuk alanındaysa, çeşitli dünya görüşlerini dile getiren anayasalar, kamu özgürlüklerine yer vermişlerdir. Otokratik görünümlü anayasalarda da bu kavramın yer alması, düzeni adalet ve özgürlüğe yeğleyen görüşlerin bile, kuramda dahi olsa kendilerini zorunlu saymalarından ileri gelmektedir. Nitekim 1936 Sovyet Sosyalist Cumhuriyetleri Birliği Anayasası ve diğer Doğu Bloku ülkeleri Anayasalarında, geniş kapsamlı olarak kamu özgürlüklerini görmekteyiz.
Kamu özgürlükleri karşısında açık veya örtülü olarak yer alan totaliter anayasalar ise, 1933 de değişikliğe uğrayıp, nasyonal sosyalizmi gerçekleştiren Alman Anayasası, faşist İtalyan ve diğer faşist devletlerin anayasalarıdır. İkinci Dünya Savaşından sonra, çağdaş batı demokrasilerinin hemen hemen hepsinde kamu özgürlüklerini görmekteyiz.