Selam. Bu akşam herkesin hayran kaldığı Katiller Çetesi kitap yorumum ile buradayım.
Kitap hepimizin bildiği üzere bir katil romanı. Ana karakterlerimiz başta Sarai olmak üzere Sarai ve Victor.
Öncelikle pek hoşnut olmadığım bir noktadan bahsedeceğim. Kitaptaki bazı olaylara karşı kullanılan kelimeler beni pek hoşnut etmedi. Bu kelimeyi kitapta ilerledikçe tekrar görmekten rahatsız oldum. Ancak gel gelelim ki bu bir katil kitabı. Yani içerisinde bazı hoş olmayan kelimelerin geçmesi gayet normal. Duruma bu şekilde yaklaştığım zaman kelimeyi de yadırgamayı bıraktım.
Olayların gerektirdiği bazı sahneler benim için hiç sorun olmadı. Yeri geldiğinde kitapta birkac sayfa erotizm okumaktan çekinmem ama bu kitaptaki yaklaşım içeren paragrafları okumadan geçtim. Kitabı konusu için okuduğumdan dolayı bu sahnelere gerek duymadım.
Kitap popüler bir güncel roman. Konusu güzel ve dili akıcı. Bölümlerinin çok uzun olmamasını olumlu görüyorum. Böylece bölüm uzunluğu beni sıkmamış oldu ve bu da kitabın sürükleyiciliği açısından bir avantaj sağladı. Olayların birbiri ile bağlantısını beğendim. Kitabın son bölümüne bakınca bunun bir seri olduğunu bilmesem kitabın bittiğini bile düşünebilirdim ancak yazar son iki cümlesi ile serinin devamını haber vermiş diyebilirim.
Bana kalırsa 16 yaşın altındaki bireylerin okumasına pekte lüzum olmayan bir kitap.
Arkadaşlar bu kitaba ne yazsam az kalır. Nasıl cümle kurarsam kurayım bu kitabı size tam manasıyla anlatamam.
Kitap efsane bir kitaptı. Zaten Modern Klasik yazarlarından Zweig için en sevdiğim yazar diyebilirim. İnsan psikolojisini anlatışı, görünenin altında yatan bir diğer kurgusu, karakter analizi benim için muazzam detaylardır. Zweig okumaktan her zaman zevk duyar ve asla sıkılmam okurken zira bu kitapta öyle oldu. Kitabı elimden bırakmak istememem ile birlikte herhangi bir sebepten ötürü ertesi güne bırakmam söz konusu dahi olamazdı.
Kitabın sonunda dayak yemiş gibi hissettim. Öyle ağır, öyle bir şok içerisinde.
Bu kitaba sarfedebileceğim başka hiçbir ne cümlem ne de kelimem yok.
Zweig severlerinin okumazsa eksik kalacağı bir kitap. Zweig'a dair okumayanların bile çokca etkileneceği bir kurgu.
Beş gün önce gidip aldığım bu Demirkıran eserini dün gece okudum ve bitirdim. Zaten kitaba başlayıpta bırakmam mümkün değildi. Bıraksam ertesi gün kitabı düşünmekten ev işi yapamazdım.
Ben Demirkıran'ı pek bi' severim arkadaşlar. Fuara geldiğinde konuşmasına gittim, kendisiyle tanıştım ve kitap imzalattım. Hani fuarda sevdiğiniz yazarlar aynı saate denk gelir de bir seçim yaparsınız ya, işte ben fuardaki seçimini de Demirkırandan yana yaptım.
Bu roman türündeki eseri de tıpkı Yavşağın Ağzı Gevşek romanı gibi bir harikaydı. Sonunun nasıl biteceğini akıl sır erdiremiyorsunuz.
Albay'ın yaptıklarını neden yaptığını anlamak zor bir iş oldu. Daha doğrusu anlayamamak. Okurken elbette bir tahminim oldu ancak okumaya devam ettikçe bu tahminim suya düştü. Sonlara yaklaşınca ise 'Ah, tabi ya. Bu ayrıntıyı nasıl olur da düşünemem. Bir yere saplanıp kalmışım ve doğru tahmin etme ihtimalim resmen sıfıra indi," dedim.
Kesinlikle yine çok beğendiğim bir Demirkıran kitabı oldu.
Kitap Yorumu
Yorum yazmaya geldim ancak kitap aklıma geldikçe eriyorum arkadaşlar!
Betül Güçlü'nün Muzl Pastam kitabı daha ilk çıktığında dikkatimi çekmişti. Cildi çok minnoş bir görüntüye sahip olduğu için 'Beni al ve oku,' diyordu resmen. Ancak başka kitaplar aldım, kitaplığımdaki bekleyenler bitsin vs. derken alıp okumak bir türlü nasip olmadı. Bende evdeki tadilatlardan ve açıp kitap okuyamamamdan ötürü e-kitap olarak indirdim ve bir çırpıda okudum.
Okurken gözlerimden pırıltı, dudağımda gülümseme eksik olmadı inanın. Betül Güçlü'nün kalemini çok beğendim. Sade, akıcı ve eğlenceli.
Eylül ve Giray ilişkisi çok hoşuma gitti. Eylül'ün tatlı cilveleri, Giray'ın Eylül'e olan sevgisinden dayanamayıp hemen onun gönlünü alışları öyle güzeldi ki... Her ne kadar bu kadar güzel olsalar ve tiplemenin mizacı bu olsa da ben yine de Giray'ın biraz daha yumuşak cümleler kullanmasını isterdim tabii.
Alper... Sanırım kitap boyunca üzüldüğüm ve gülümsememin solmasına sebep olan tek karakter Alper. Çünkğ kendimi hep onun yerine koydum ve inanın bana çok acı bir durum içindeydi. Kitabın sonunda ise Alper'in düşüncesi, duygularının gerçek halinin farkına varışını çok beğendim.
Son olarak Ali Bulut ve Destan... Ali Bylut sen harika bir erkeksin ya hu! Resmen eridim bittim her cümlende. Özellikle kendi koyduğu sınırınından ödün vermemesini o kadar takdir ettim ki... Benim için insanın kendi sınırlarını koruması en elzem meseledir çünkü.
Ancak tüm bunlara rağmen kitaba 5/5 veremedim. Nedeni ise ktabın bir bölümünde Eylül ve Giray arasında geçen bir konuşma idi. Konuşmanın Giray tiplemesinden dolayı o iekilde geçtiğinin farkındayım ancak bence bu şekilde bir yanlışın meşrulaştırılması kesinlikle kabul edilebilir bir durum değil. Bu yüzden kitaptan bir puan kırdım.
Eğlenceli bir aşk okumak isteyenlere de önerimdir.
Puanım: 4/5
Instagram: kaktuskitapevi
http://www.twitter.com/KkrSeyma