Herkesin unutulmayacak anılar ve değerli arkadaşlıklar edindiği X. TİUF’un maalesef ki sonuna gelmiş bulunmaktayız. Her şey ne ara oldu da bitti hiç anlamadık, zaman su gibi akıp geçti. Her konferansın kendine has birçok yönü vardır. X. TİUF da bizler için çok ayrı bir yere sahip. Eğlenceli medya ekibi, samimiyette çıtayı arşa çıkaran organizatörleri ve işlerinde mükemmel olan akademik takımıyla çok güzel bir dört gün geçirdik. Kadın hakları komitesi gazetecisi olarak TİUF’un bana öğrettiği bir şey daha oldu. Aslında öğretmekten çok yüzüme tokat gibi çarptığı bir söz. Vedalar zordur derlerdi hep ben de gülüp geçerdim ancak TİUF bu sözü yüzüme tokat gibi vurdu. Hiçbir vedada bu kadar zorlanacağımı düşünmezdim, bu harika atmosferi bırakmak ve normal hayata geri dönmek çok zor. Ancak komitemizle birlikte 3. gün yaptığımız konuşmayla bir şeyi daha fark ettim: Bu bir veda değildi. X. TİUF aslında birçoğumuzun başlangıcı ya da yarım bıraktığı işe geri döndüğü yuvası, herkesin ortak paydada buluştuğu bir yerdi. Bu yılki TİUF’un sonuna gelmiş olabiliriz ancak neticede bir kapı kapanır bir diğeri açılır. Biliyoruz ki elbet bir gün kaldığımız yerden devam edeceğiz, o gün de XI. TİUF olacak.
Bu güzel duyguları yaşarken bizlerle birlikte olduğunuz, konferansı güzelleştirdiğiniz için çok teşekkür ederiz, sizleri çok seviyoruz.TİUF’ta görüşene kadar sevgiyle ve anılarımızla kalın!
Yine görüşürüz
Dostlarım benim
Yine görüşürüz…
Beraber güneşe güler,
Beraber dövüşürüz…