23 Kasım 2012 Cuma
Şimdi yoksun sonra yoksun orada yoksun zaten yoksun.
"Anılarım birer birer ah kırılıp döküldüler."
İki aylık bir ilişki periyodunun da sonu geldik sevgili okuyucu. Ayın yirmisinde başlayıp ayın yirmisinde bitirmeyi de ihmal etmedik tabi. Şimdilerde eski sevgiliyi değil de sadece ayrılığı hatırlatsın diye sevgiliyle bağlantısız şarkılar dinliyor, eski sevgiliyle gidilmemiş mekanlara gitmeye çabalıyorum. Üzüntüden çok sinir var aslında bünyemde. Yapmadığım bir şey için, başkasından duyup bana sorma ya da söyleme zahmetinde bulunmadığı bir şey için benden ayrılmış olmasının siniri var. Hele ki yüzyüze konuşmaya gittiğimdeki çirkinleşmeleri sinirlenmem için yeterli bir sebep.
Tam anlamıyla tek bir ruh halinde değilim. Arada gülmeler, ağlamalar, sonra sinirlenip bağırmalar.. Dengesizliğimin doruklarındayım şu sıra. Midem stresten aldı başını gidiyor zaten. Regl dönemim de üstüne geldi.
Bu sene İstanbul'a geldiğimden beri hiç tek başıma Taksim'e gidip dolaşmamıştım. Halbuki eskiden sürekli tek giderdim. Ayrılık sonrası eski halime dönmeye çalıştım bugün. Urban'a gittim. Karga Mecmua aldım. Kitap okudum. Kendime geldim. Yarın da kızlarla içmeye gideceğim.
Bitse bile güzel bitmeli bir şey benim için.
Olmadı bu sefer.
Belki başka sefere.