“İlbey’i öldürdükten sonra şayet Tamağın
Kapılarına Erlik’i görmeye gitti ise onun için yapabileceğimiz bir şey kalmadı
çocuklar. Ancak Erlik’i ziyarete henüz gitmedi ise Deli Dumrul’u yok edebilirsek
İlbey’in ruhunu kurtarabiliriz.”
“Sabah onu ziyarete gitmeye ne dersiniz
çocuklar” diye sordu Ozan
“Kimi? Deli Dumrul’u mu?”
“Hayır Dila, Duran Duman’ı. Şirketinde görmeye
gidelim. Bakalım bizi karşısında görünce ne yapacak.”
“Evet harika fikir” dedi Aybars.
“O zaman şimdi yemek yiyelim.”
“O da harika bir fikir Ozan Ata” dedi Aybars.
Akşam yemeği sonrası
bahçede bir ateş yakıp başına oturdular. Ozan aldı eline sazı başladı çalmaya.
Söz yoktu dilinde ama zaten sazı şakıyordu. Sanki söylenmesi gereken her şeyi o
tellere vurarak zaten söylüyordu. Ateş odunu büyük lokmalar halinde yiyen aç
bir dev gibi sesler çıkarıyordu.