Hüzne Veda
Sonuçta insan, bilerek ve isteyerek olmasa da, hep bir yerlerden katılıyor yaşama. Şans ya da kader denen şey, işte burada rolünü oynamaya başlıyor. Yaratılanları, insanca yaşamaya ulaştıran yollar, kimilerinin tam evinin önünden geçiyor, kimileri o yolu bulabilmek için büyük uğraşlarla dolu uzun yıllar harcıyor, kimileri ise o yolu görmeden, bilmeden göçüp gidiyor. Geriye üç ayrı çerçeveli bir resim kalıyor. O yola ulaşıp, insan gibi yaşayan ya da yaşamaya çalışanlar, o yolun varlığını bildiği halde hiçbir zaman ulaşamayanlar ve böyle bir yolun varlığından bile haberdar olamayanlar.
Böylece gelir gider insanlar.
Sonuç olarak herkesin yaşamıyla ilgili söyleyecekleri elbette vardır. Kimileri yazmaya üşenir ya da erteler, kimileri yazmaya değer bulmaz yaşadıklarını, kimileri de yüreğine gömer ve kendisiyle birlikte götürür biriktirdiklerini, bilinmezler ülkesine. Ne yazık ki, bütün bunları yaparken, insanın yaşadıklarıyla büyüdüğünü, toplumların da büyüttükleriyle yaşadığını düşünmezler bile.