

Dinmez Süregelen Bu Yangın
Dinmez süregelen bu yangın,
Alevler kül olup uçana dek.
Zamanın sessiz ve derinden soluyan çığlıkları
Seni, dalgalarında kağıttan kayıkları yüzdürdüğün
o limandan koparana dek.
Sokaklarda nefretin izlerinden doğan,
Siyah kurdeleli gök kuşakları,
İçlerindeki kara dumanı, soluğuna satana dek.
Havada hafif bir talaş kokusu,
Hava derin,
Hava bunaltıcı,
İçine çekilmeyecek kadar bunaltıcı.
Sis’e bulanmış kokun, yalnızlıktan solmuş deri’ne batana dek.
Günün sönüp giden o pırıltısı,
Kalplerde kırılmayı bekleyen bir zincir.
Tıpkı seyre dalıp , bizden , bizlerden kopanlar gibi.
Akşamın getirdiği ,
Hayal kırıklıklarıyla geçip giden sabahın,
tesellisi niteliğinde.
Dinmez süregelen bu yangın ,
Alevler kül olup,
Uçana dek.