XNUMX. yüzyılın yıldırım hızlı gelişen teknolojileri ile, gemi inşa ederken, II. Dünya Savaşı arifesinde geçmiş yüzyılların deniz savaşlarının çeşitli taktiksel yöntemleri çoktan gitmiş gibi görünüyordu. Biniş, koç, son derece yakın yangın teması ... Ama gösterildiği gibi tarih, hedeflerine ulaşmak için savaşan taraflar her şeye hazırdı ve son biniş soğuk оружияve vurucu koç da yelken sırasında düşmedi filo ve korsanlar.
II. Dünya Savaşı'nın ilk ve en ünlü bölümlerinden biri "Altmark" gemisi ile ilgili olaydı.
Şubat 1940'ta Alman tanker Altmark, tarafsız Norveç sularına girdi. Atlantik'teki İngiliz ticaret gemilerinden yakalanan 299 İngiliz savaş esirini, Alman akıncı Amiral Graf Spee tarafından batırılan mürettebat üyelerini taşıdı. İngiliz muhriplerin peşinden koşan Norveç'in güneybatısındaki Jössing Fiyorduna sığınmaya çalıştı.
Geminin İngiliz mahkumları taşıyacağını öne süren İngilizler, Norveçlilerin gemiyi aramasını istedi. Tarafsız statülerini riske atmaktan korkan Norveçliler isteksizce kabul etti. 14 Şubat sabahı, Altmark bir Norveç devriye torpido botu tarafından durduruldu. Gemiyi aramak niyetiyle bir Norveçli subay vardı. Köprüye götürüldü ve Alman kaptan Heinrich Dau geminin silahsız bir tanker olduğunu söyledi. Norveç subayı söylenenlerden memnun kaldı ve gemiyi terk etti. Bu eylem o zaman bağlamında anlaşılabilir. Norveç tarafsız bir ülkeydi, ancak Altmark'ın İngiliz mahkumlarını taşıdığı varsayımını biliyordu, bu nedenle tarafsızlığını ihlal ediyordu, aynı zamanda Almanya'dan bir istiladan korkuyordu ve bu nedenle ilişkileri ağırlaştırmak istemiyordu.
16 Şubat 1940'ta, Kaptan 1. Seviye Philip Vian komutasındaki "Kazak" (HMS Kazak) muhrip, Amirallik Winston Churchill'in İlk Efendisi'nin emriyle Jössingfjord'a girdi ve böylece Norveç'in karasularını ihlal etti. Gemiden gelen ödül mürettebatı (HMS Kazak), biniş kılıçları ve süngülerle donatılmış, Altmark'a indi.
Kısa bir çatışma sonucunda yedi Alman ekip üyesi öldürüldü ve beş kişi yaralandı, mahkumlar serbest bırakıldı. Bu, bu tür silahların Kraliyet Donanması biniş operasyonunda kaydedilen son kullanımıdır.
Altmark ekibi gemide kaldı. Saldırı sırasında Altmark, Kazak'ı çarpmaya çalıştı, ancak karaya oturdu ve daha sonra bağımsız olarak Alman limanına ulaşmayı başardı.
Altmark olayı kesinlikle Norveç'in hem İngiltere hem de Almanya'daki tarafsızlığını ihlal ediyordu. Tarafsız ülkeler bundan sonraki savaştaki bütünlüklerinden emin olamazlardı. İngilizler kararlı bir eylemle teşvik edildi, Hitler öfkeli ve Weatherbung Operasyonu (İskandinavya'nın işgali) planlarının hızlandırılmasını emretti.
6 Ağustos 1940'ta Uckermark olarak yeniden adlandırılan Altmark, yardımcı ve ikmal gemisi olarak kullanılmaya devam etti. 30 Kasım 1942, Yokohama limanındayken, yakıttaki onarım çalışmaları sırasında meydana gelen kıvılcım sonucu tanklarUckermark'ı parçalayan bir patlama oldu. Felaket sonucunda 53 mürettebat öldürüldü, yakınlarda duran "Tor" ve "Nanjing" hasar gördü ve battı. Ukkermarka mürettebatının hayatta kalan üyeleri, Kriegsmarine'in yardımcı gemisi Doggerbank ile eve gitti. 3 Mart 1943'te Doggerbank yanlışlıkla Alman denizaltısı U-43 tarafından saldırıya uğradı ve battı. Gemide yalnızca bir (365 kişiden) kişi hayatta kaldı.
23 Ekim 1941'deki "Kazak" muhrip (HMS Kazak), Alman denizaltısı U-563'ün saldırısından sonra torpido patlaması sonucu hasar gördü. Patlama sonucunda geminin burnu koptu, kaptan ve destroyer ekibinin 158 üyesi öldürüldü. 25 Ekim'de Cebelitarık'tan ayrılan bir römorkör Kazak'ı yedekte aldı, ancak 27 Ekim 1941'deki bir fırtına sonucunda Kazak Cebelitarık'ın batısındaki Atlantik'te battı.
Yossing Fiyordu Altmark
Cape Matapan'daki deniz savaşı Rusya'da çok az biliniyor, ancak Batı'da II.Dünya Savaşı'nda denizdeki en ünlü çatışmalardan biri.
28 Mart 1941'de, İtalyan Kraliyet Donanması'nın ağır bir kruvazörü olan Pola, savaş sırasında bir İngiliz torpido bombardıman uçağının torpido yüzünden hasar gördü ve rotasını kaybetti.
"Paula"
Geceleri, İngiliz muhrip Hevok bir aydınlatma mermisi ateşledi ve boşta duran ve zayıf bir dalga üzerinde hafifçe sallanan bir kruvazör buldu. Yakında, Tazı ve Griffin Havok'a katıldı, sonra JMS muhrip (HMS Jervis) Paula yönetim kuruluna yaklaştı. Jervis ödül ekibi, İtalyanlardan hiçbir direniş göstermeden Pola'ya indi.
Bu duruma bir yatılı olarak adlandırılabilir, ama olduğu gibi öyleydi.
Jervis
Jervis, Pola'dan kaptan da dahil olmak üzere 258'den fazla mürettebat üyesinden 1000 kişiyi aldı, geri kalanı kruvazör kazan dairesinde bir torpido tarafından vurulduktan sonra denize atladı. İngilizlere göre, kruvazörün “düzen ve disiplin gölgesi” yoktu, mahkumların önemli bir kısmı sarhoştu, memurların kabinleri denizciler tarafından yağmalandı, güverte “kişisel eşyalar ve şişelerle dolu”. İngilizlerin bu iddiaları daha sonra İtalyanlar tarafından yalanlandı ve "İngiliz propagandası" olarak adlandırıldı.
Bir gemiyi çekme fikrini üzülerek terk eden kruvazör iki torpido tarafından batırıldı.
Kariyeri boyunca "Jervis" muhribi (HMS Jervis) tüm savaştan geçti. Konvoyların eşlik ettiği dövüşler, Sirte, Sicilya'ya iniş, Ege Denizi'nde savaşlar, Anzio'ya iniş, Normandiya'ya iniş. Birkaç kez ciddi şekilde yaralandı, ancak mürettebat üyelerinin hiçbiri savaşta ölmedi ya da yaralanmadı.
1 Kasım 1943'te Amerikan muhrip Bori (DD-215 Borie) ile Kuzey Atlantik sularındaki Alman denizaltı U-405 arasındaki fırtınalı bir geceki savaş “Atlantik'teki Savaş” başlıklı makalede açıklanıyor. Gecede bir koç ”, savaş sırasında koç, küçük kollar, bıçaklar ve hatta mermi kabukları da kullanılıyordu.
Ancak Buckley destroyeri (DE-51USS Buckley) ve U-66 denizaltısı arasındaki savaş, denizaltı mürettebatının görünüşte umutsuz bir durumda, mucizevi bir şekilde gemiyi ele geçirmediği durumlarda daha sıra dışıydı.
6 Mayıs 1944'te, IX-C tipi büyük bir denizaltı Alman denizaltısı olan U-66 nedeniyle dokuz devriye için otuz üç batık gemi (200 brüt) vardı. Tekne, Teğmen Gerhard Seehausen komutasındaki onuncu ve son keşif gezisini 021 Ocak 16'te terk etti.
«U 66»
U-66 ile birlikte üç tekne daha yürüyüşe çıktı. Grubun hedefi, düşmanın Batı Afrika kıyılarındaki deniz iletişimini bozmaktır. 1944'te Müttefikler, tekne komutanlarını sadece kampanyada bir hesap açma fırsatından değil, aynı zamanda devriye yerine ulaşma fırsatından da mahrum bıraktılar. Kurt paketlerinin parlak başarılarının zamanları çoktan geçti. Geliştirilmiş radar tasarımı, artırılmış deniz kompozisyonu havacılık, birden fazla denizaltı karşıtı arama ve grev grubu - tüm bunlar, birkaç yıl önce neredeyse bölünmemiş mülkleri olan Atlantik'teki Alman denizaltılarının yaşamını kritik bir şekilde karmaşıklaştırdı.
1 Mayıs sabahı saat birinde, ABD Donanması taktik grubunu (21 (TG 21.11)) yöneten Block Island eskort uçak gemisinin (CVE-21.11 USS “Block Island”) akustiği yine U-66'dan gelen sinyali tespit etti. Bir torpido bombardıman uçağı Grumman TBF Avenger, gece gökyüzündeki eskortun güvertesinden uçtu, bu da radar teması yaptı ve derinlik ücretleri ile tekneye saldırdı. Bombalar düştü, TG 21.11 grubunun gemileri, beş gün süren U-66'nın peşine düşmeye başladı.
Gündüz, denizaltı su altında elektrik motorlarına zar zor sürdü ve karanlığın başlangıcı ile su pozisyonunda kırılmaya çalıştı. Ancak 5 Mayıs akşamı, yakıt rezervleri tamamen tükendi, piller neredeyse bitmişti ve yüzmek zorunda kaldım. TG 21.11 gemilerinin radar ekranlarında bir işaret belirdi, ancak temas hemen kayboldu. Düşmanı da algılayan ve hemen derinliklere giden U-66'ydı. 2 Mayıs günü sabah saat 6'de tekne yine de yüzeye çıktı.
02: 16'da, radarla donatılmış Avenger keşif uçağı tekrar temasa geçti. Tekne Buckley'den yaklaşık 20 mil yüzeye çıktı. Uçaktan gelen veriler telsiz üzerinden iletilir ve hedefte yok edici işaret edilir. Son ana kadar ateş açmamaya karar verildi.
Buckley
Aniden, U-66'dan ateşlenen üç kırmızı roket aniden gökyüzünde parladı. Bu bir meydan okuma mıydı, yoksa Seehausen hala birkaç gün önce yakıt ikmali için beklediği U-188 olmasını umuyordu mu? Buckley'nin kaptanı Teğmen Komutanı B. M. Abel'ın düşünecek zamanı yoktu.
03: 20'de, yay silahlarından ateş açarak, yok edici peşinde koştu. Alman denizaltılar derhal ateşe döndüler ve kalan yakıtı sıkarak ayrılmaya çalıştılar. Yay montajlı 76 mm Buckley toplarının ilk salvosu hedefe çarptı. Teknenin kabininin altındaki sancak tarafındaki isabet ve 105 mm'lik toplar yerine düzeltildi. Denizaltının uçaksavar makineli tüfeklerinin geri dönüş ateşi yoğundu, ancak izleyici mermileri muhrip personelinin kafalarının üzerinden geçti. Denizaltının güverte tabancasından çıkan ateş Buckley bacasına zarar verdi. Personel, sancak tarafında geçen torpido yolunda rapor verdi. 20 mm ve 40 mm destroyer mermileri denizaltı kabinini yırttı. Aralıklı kısa patlamalar haricinde denizaltı ateşi zayıfladı. U-66 hızlı bir şekilde yaklaşık 19 deniz mili hızda manevra yaptı, açıkçası kıç silahlarından başka bir torpido atmaya çalıştı, ancak dalış yapmaya çalışmadı.
Bir noktada, Buckley ve U-66, paralel yollarda yürürken yakalandı. Sadece 20 metre mesafeden ateş eden Amerikan komutanları, tekneden pruvadan 20 mm ve 40 mm makineli tüfek ateşine kadar boş alanda ateşlenir. Sonra Abel dümenciye direksiyonu gemiye koymasını emretti.
Durum, Bori ve U-405'te olduğu gibi tekrarlanır. Denizaltı ve gemi sıkıca birbirine kenetlendi. Ancak U-66'nın mürettebatı hızlıydı. Kapaklardan çıkıp tekerlekli evin etrafına yapışıp, makineli tüfekler ve tabancalardan ateş açtılar. Bir noktada, Buckley'deki denizciler saklanmak zorunda kaldılar. Ve sonra Amerikalılar tam anlamıyla şaşkınlıkla şaşkına döndüler. Denizaltının silahlarını sallayarak saldırı grubu, gemiye binmek için muhripe tırmandı!
İnternethaber.com "Yatılıları Kovmak İçin Bekleyin!" ("Yerde durmak, yatılılığı yansıtmak!") - Abel emretti. Ekip, önceki yüzyılların barut dumanı kulüplerinden çıkmış gibi görünüyordu. Eldeki her şey harekete geçti: bıçaklar, kabuk kabukları ve hatta kahve kupaları. Sonunda, tüfekler ve el bombaları alan muhrip ekibi, denizaltılarla savaşarak beş kişiyi büyülemeyi başarıyor. El bombaları, biri denizaltının kumanda kulesinin açık kapağında patlayan Buckley güvertesinden uçtu. Bu zamana kadar, destroyerin pruvası teknenin güvertesinden kaymıştı. Denizaltı sola döner ve sonra muhripe çarpmak için keskin bir şekilde sağa sarsılır. Geminin gövdesi şok içinde titredi. Buckley biraz döndü ve sonra tekrar doğrudan tekneye gitti. Tekerlek yuvasındaki 76 mm'lik toplardan üç doğrudan vuruş. Denizaltı, suyun yüzeyinin altında, açık bir kumanda kulesi kapağı ve ondan çıkan yangınla, görünüşte tamamen terk edilmiş ve kontrol dışı olarak kayboluyor. 03: 39'da derin, derin bir sualtı patlaması ve ardından daha küçük patlamalar duyuldu. U-66 sonunda battı. Önümüzdeki üç saat boyunca Buckley yavaşça bölgede hareket ederek dört subay da dahil olmak üzere toplam otuz altı denizaltı topladı.
7 Mayıs gece yarısı, hasarlı Buckley New York'a emekli oldu ve burada 14 Haziran 1944'e kadar onarım gördü.
Buckley Takımı
Buckley muhribi (DE-51USS Buckley) tüm savaştan geçti. 879 Nisan 19'te Alman U-1945 denizaltısının batmasına katıldı, 1968'de ABD Donanmasından atıldı ve Temmuz 1969'da hurda için satıldı.
28 Ağustos 1942'de Karayipler'de Kanada’nın Oakville Corvette (HMCS Oakville) üç kez bir U-94 denizaltısını çarptı.
U-94
TAW-15 konvoyunu havadan kaplayan Catalina uçağının bombalamasından kaynaklanan hasar nedeniyle, denizaltı komutanı Otto Teğmen Otto Ites, durumu umutsuz olarak değerlendiren mürettebatı tekneden terk etmesini emretti. Kanadalılar kod tablolarını ve Enigma'yı yakalamak için bir tekneye bile indiler, ancak başarılı olamadılar.
Oakville kaptanı Clarence King, Aralık 1942'de U-94 batması için Üstün Başarı Nişanı ile ödüllendirildi. Birinci Dünya Savaşı gazisi olan Clarence King, denizaltılar için tuzak gemilerinde hizmet verdikten sonra olağanüstü Merit Cross'a sahipti. 1944'te, diğer dört Alman denizaltısının batmasına katıldı: U-845, U-448, U-311 ve U-247 ve Üstün Eserler için Haç ödülünü aldı.
Oakville Corvette
Otto Ites, 1946 baharına kadar Amerikalılar tarafından esir tutuldu. Bundesmarin'de (Federal Almanya Cumhuriyeti) hizmetine devam etti. 1977 yılında arka amiral rütbesi ile emekli oldu.
Tarih, İkinci Dünya Savaşı sırasında SSCB Donanması kuvvetleri tarafından başarılı bir çarpışma vakasını korudu.
8 Aralık 1944'te, saat 22'te, H.D. Ryabchenko (Kuzey Filosu) komutasındaki Zhivuchiy muhrip destroyeri, bir radar kullanarak Porchnichy Körfezi bölgesinde bir denizaltı keşfetti. İnmeyi 45 deniz miline yükselterek, ona yaklaşmaya başladı. Denizaltından saldıran muhriplere iki torpido atıldı. Onlardan, "İnatçı" kaçmayı başardı ve sonra tekneyi bir yay ile çarptı ve liman tarafındaki sağlam gövdesini kırdı. Tersine döndü, topçu ateşi açtı. Tekne batmaya başladıktan sonra, muhripten üç seri derinlikli bomba atıldı. Kombine bir grev sonucunda (koç, topçu, derinlik ücretleri), düşman gemisi U-24 battı. Ancak buradaki ana rol, başarıyla yürütülen bir koç tarafından oynandı.
(CVMA, d. 11, d. 23129, l. 120-121.)
U-387'nin batışında her şey net değil. Sovyet tarihi yazılarında, U-387'nin ölümü muhrip Zhivuchiy'e (3. rütbe kaptanı ND Ryabchenko) atfedildi. İngilizler, HMS Bamborough Castle corvette'den derinlik yükleriyle tekneye batırıldıklarına inanıyorlar. Belki de N.D. Ryabchenko, aynı meydanda olan U-1163'e saldırdı ve aynı zamanda U-387'deki bölümde olduğu gibi dakikada yaklaşık bir dakika zamanla saldırıya uğradı.
Olması gerektiği gibi, N.D. Ryabchenko, bir denizaltıya saldırdığı için II. Nakhimov Nişanı ile ödüllendirildi.
U-578 denizaltısı koç nedeniyle ciddi hasar aldı. 25 Kasım 1941'de Teğmen V. A. Kireev'in komutası altındaki Breeze devriye gemisi, devriye gezerken, yüzeye yürüyen bir düşman denizaltı buldu ve saldırdı.
“Denizde Cesur Bir Koç”, Pravda gazetesi, 5 Aralık 1941
"Vurucu koç" ve "yatılı" son derece eski ve güncel görünmese de, tarihin gösterdiği gibi, hala deniz savaşlarında kullanılmaktadır.
Göre:
Roscoe Theodore. "Kurt paketleri" ile savaşta. ABD muhripleri: Atlantik'te savaş.
weapon-world.ru
pomnivoinu.ru
uboatarchive.net
navalmatters.wordpress.com
ru.wikipedia.org