Bugün pazar. Anlatacaklarım barış için büyük fedakarlıklar göstermiş bir askere armağandır. Bir denizci ve bir yabancı.
Her adımda biraz daha kaybolup giden hayallerimiz varya, anlaşılamayan derin düşüncelerimiz, kanayan zihnimin bir anda kaybolan kan sızıntıları
Bunlar size korkunç gelebilir. Ama işte o askerin babasından öğrendiği merhamet duygusunun eseri.
Merhamet etmeyi öğrendi. Çünkü günahsızdı. Çünkü günahsızlar ancak ilk taşı atabilir. Ama ne yazıkki atalarının yapmadığı ama din kardeşlerinin işlediği bir günah yüzünden acı çekmesi gerekiyordu. Bu onun inancı. Saygı duymaktan başka elimizden ne gelir.
Ama benim gibi savaş kaçınılmazsa gerekli olduğunu bilecek kadarda yüce gönüllüydü. Bu yüzden acı çekmeye devam etmeye karar verdi. Acıya dayanıklılık konusunda benden kalbe kat daha güçlü olduğunu söyleyebilirim.
Hani şu Hz. İsa dünyaya gelecekmiş ve bir müslüman komutan onun emrine girecekmiş yalanı varya bu bir lanet. Ama o askere saygımdan dolayı susmayı tercih ederim. Kendisi bilime değer veren ve gerektiğinde zor kararları alabilecek kadar donanımlı, hukuğa saygısı konusunda en ufak bir şüphe duymadığım bir eski askerdir ve gerekirse emrine girmekten şeref duyarım.