HERKES, HERKESLE HELALLEŞSİN !
Başka ilçeleri bilmem ancak Beykoz çok farklı bir ilçe, dedikodunun bol olduğu fitne kazanının altının her zaman yanmakta olduğu, kıskançlık, çekememezlik, gıybet, sinsiliğin tavan yaptığı bir ilçeden bahsediyorum.
Bazı şeyleri anlatmak için her zaman yaptığım gibi, yine atasözlerine, deyimlere sığınacağız. Evet, hadi ilkinden başlayalım “ Bal tutan parmağını yalar “ ballı makam ve mevkilerde olan, kendini bir STK Yönetimine atan “ Kraldan çok kralcıların “ çok olduğu bir samimiyetsiz insanlar topluluğunda yaşıyor olmak başlı başına sinir katsayınızı, yaşama hevesinizi kırmakta.
Toplumda kendisini “ O kadar güzel pazarlayanlar “ var k, hangisini söylesem, hangisini yazsam saatler alır. “ Kul hakkı “ denen olgu çoktandır unutulur olmuş, kendimize “ Sanal Cennetler “ kurmuş gidiyoruz. Oysa yazımın başında yazmış olduğum o kötü davranış ve düşünceler insanın “ Ahiret hayatında “ belirleyici olacak.
Din alimi ya da hocası değiliz ancak bilinen bir gerçek var ki, “ Allah’a, Kitaba, Resullulah’a ve diğer İslam’ın şartlarına inanan insanlar “ kendi günah ve veballerinin hesabını verdikten sonra cezalarını da çektikten sonra cennet kapılarına yaklaşabilecek. Herkes kendi hesabını kendisi verecek amma velakin kul hakkı, gıybet ve ne kadar kötü davranışları varsa karşısındakinden, muhatabından “ Helallik almadığı müddetçe “ işi zor mu zor.
Beykoz’da maalesef ki maalesef Helallik alması gereken o kadar çok insan var ki…çünkü hangi bir muhabbet ortamına sohbete dahil olsak, hemen fitne kazanı kaynamaya başlıyor, gıybetin biri bin para…ha bunlardan kendimi de soyutlamıyorum, yazıyı okuyanlar bazı dostlarımız da hatırlayacaktır, bazıları ile zaman, zaman helalleşiriz, haklarımız helal ederiz.
İşte bu toplumumuzdaki yanlış davranışlar nedeni ile insanın ıssız, insanlardan uzak yerlere kaçası geliyor…bu olumsuzluklar sanmıyoruz ki Kastamonu’ya, Giresun’a, Trabzon’a, Rize’ye, Ardahan’a gitsek ortadan kalkacak! Ne mümkün. “Binmişiz bir alamete, gidiyoruz kıyamete!” durumu söz konusu iken derin düşünceler içerisinde, kendi iç dünyası ile çatışan acaba ne kadar insan var?
Aynı düşünceleri özellikle içinde bulunduğumuz spor camiası için de fazlası ile görmek, yaşamak mümkün. Sıklıkla yaşadığım bir örnek, bir arkadaşa biten maçından sonuç almak için telefon ettiğimizde, ilk cümlesi “Falanca takım ne yaptı “ yahu arkadaş, hocam, başkan, futbolcu ve yönetici kardeşim sen önce kazandığın maçın galibiyetini bir yaşa “ Başkalarının mutsuzluğu, kötü durumu “ sende neden heyecan yaşatmakta?
Geçen sene bir yazımda Beykoz Spor Kulübünün yaşadıklarının altında, bazı insanlardan aldığı veballerin, ahların, bedduaların, lanetlerin yattığını söylemiş ve de işte bu durumda olanlardan “ Gelin şu kulübe hakkınızı helal edin, geçmiş geçmişte kalsın “ dediklerimden sadece iki futbolcu kardeşim ki adları bende kalsın, “ Tamam abi, biz Beykoz’dan alacaklarımız helal ettik “ deme erdemliğinde bulundular.
Ya diğer yüzlerce kişi ? evet dostlar Kelle İbrahim’in Kulübü, bünyesinden o kadar çok yıldız çıkan bir kulüp beddulardan, ahlardan kurtulmadığı müddetçe düzlüğe eremeyecek. Son 20 Yılda kaç futbolcunun alacağı kaldı?, çoluk çocuğunun rızkı kaldı? Varın siz düşünün…
Diyorum ki herkes, herkesle bir helalleşsin…kapı, kapı dolaşarak mı yaparsanız, sanal alemden ulaşıp mı yaparsınız, ölmüş ise mezarına gidip gözyaşı döküp mü yaparsınız yapın ancak mutlaka helalleşin, vakit varken bunu yapın yarın çok ama çok geç olabilir.
TALİP ERCAN-21 KASIM 2016 PAZARTESİ