Nazan Bekiroğlu’ nun bu yazısını okudunuz mu bilmem, ben okuduktan sonra TÜYAP’ ta okur olmakla ilgili tek bir söz dahi edemem. Okur olmak TÜYAP’ta tam da böyle birşey işte. Bizde kızlarımla birlikte haftasonu, yani fuarın ikinci günü o kapıdan girdik içeri, beş lira verip biletimizi aldık sonra kitabın kokusunun geldiği tarafa yöneldik ve telefonumuzdan gelen ses bizi çağırana kadar dolaştık.. dolaştık.. Kah bir kitap kapağına takıldık, kah içini açıp baktık, kah yapboz diye ayak direttik kah çikolata istedik, nedendir bilinmez en çok çocuk yayınevlerinde vakit geçirdik.
Okuduğumuz kitaplara gülümsedik, tanıdık yazarlara selam verdik, yeni kapakla basılmış kitaplara üzüldük, eskilerini aradık, ayraç koleksiyonumuza yenilerini ekledik. Zaman zaman ağladık, iki çocukla ne işin varlara hiç aldırmadık, kitabın kokusuna yine de doyamadık..
Bir sonra ki sonbaharı iple çekeceğiz, bu arada hala gitmediyseniz fuar pazar gününe ( 20 kasım ) kadar açık, bizden söylemesi.