Modernizm tüm enstrümanlarıyla sarmış dünyayı.
An'ı yaşamak çılgınlığa dönüştü.
Ahlâksızlık, ırkçılık, bencillik dizboyu...
Kavramlar klişeleşti, anlam üretmiyor artık.
Bu hal sürekli olabilir mi?
Görünürde değil ama sinsi bir tezgâh hazırlanmış.
An'ın zevki uğruna anlamın içi boşaltılıyor.
Hedefte ölüm var.
Basit bir bedenî kayba indirgeniyor ölüm.
Ya ölüm anlamını yitirirse?
Ona anlam yükleyen, mükellefiyet ve sorumluluk biçen inançlar itibarsızlaşacak.
Sonra?
İmtihan yoksa, hesap yoksa ahlâka gerek kalır mı?
Kalmayacak...
İnsan ve hayat temel istikametini kaybedecek.
Amaçsız ve hedefsiz bir yaşamın boşluğu saracak her yanı.
Bunun adı nedir?
Evet, cahiliye.
Sonuç cahiliye dönemidir.
Son peygamber geldiğine göre?
...
*
Bir çöküş senaryosu çizdiğimin farkındayım.
Gecenin bu vaktinde kimseyi de üzmek istemem.
Ümitsizliğe de mahal yoktur zâten.
Kalkar düştüğü yerden taze umutlar.