Dün sabah yaklaşık iki saat içindeki vukuatları:
1. Arkadaşı Ceyda geleceği için birlikte oynarlar diye aldığım parmak boyalarını kutularından çıkarıp kapaklarını açmak suretiyle üst başa, yüz göze sürme.(Ben bu arada diğer aldıklarımızı yerleştiriyordum)
2. Mutfakta birlikte yemek yaparken, içi su ve mantar dolu tekneyi yere savurma.
3. Salondaki dolabın kapısını kapalı tutan düzeneği çıkarmıştım bir kaç gün önce. Tabak takımının parçalarını sessizce sehpaya taşımış(sehpanın üzerinde her daim bir battaniye var sivri köşe önlemi olarak). Tak tak tak ve şangırt sesiyle salona koştuğumda tuzluğu fincan altılığına vurduğunu ve geç kaldığımı gördüm. Dolap düzeneği aynen geri takıldı.
4. Kitaplıktaki cdleri ortalığa dağıtma
Genellikle gözüm hep üzerinde olur. Herşeyi birlikte yaparız. Dün acele acele evi toparlamaya çalıştığım için kısa aralıklarla yanlız kaldı (en fazla 2-3 dakikalık yanlız zamanlar) ve benim acele ederek kazanmaya çalıştığım zamanın 10 katını bana harcattı. (Yüzünden boyaları çıkarma,yeri kurutma, dağıttıklarını toparlama ve tabiki üstünü başını ikidebir değiştirme suretiyle). Asla kızıp bağırmıyorum, kızamamda zaten o kadar masumcaki hali ama artık daha dikkatli olmam gerektiğini kafama kazıdım. Sandalyelerin, sehpaların üstüne çıkmaya başladı, sandalyenin üstune çıkınca hemen masanında üstüne çıkmaya çalışıyor. Boyu da uzadı ve tezgahın kenarına konulan herşeye rahatlıkla uzanıyor. Ev kazalarının kaşla göz arasında olduğunu biliyorum. Şimdiye kadar ciddi hiç bir yaralanması olmadı çok şükür bundan sonra da olmaması için sanırm artık daha fazla dikkat kesilmem gerekecek. Büyüdükçe zorlaşıyor dedikleri buymuş herhalde...