1904’te William McKean, Jr., Amerikan Union Pacific Railroad şirketinin teknik şefi olarak çalıştı. O zaman UPR’nin sahibi Edward Harrington, McKean’i kısa hatlarda buharlı lokomotif olmadan çalışabilen kendinden tahrikli bir araba geliştirmesi için görevlendirdi.
McKean’in çalışmasının sonucu, 6 silindirli benzinli motora sahip bir dizel lokomotifti. Düşük güçlü bir güç ünitesinin işini olabildiğince basitlaştırmak için McKean, hava akışını kesen sivrilen burunlu özel bir aerodinamik konfigürasyon geliştirdi. 16.76 ve 21.34 metre uzunluğunda iki seçenek vardı ve her biri ayrımlı şekillerde yapılandırılabilirdi: örneğin, büyük bir postane ve küçük bir yolcu ile veya tam tersi (sırasıyla 64 veya 105 yolcu). Araba, elektrik motorlarıyla yapılan benzer girişimlerden daha ucuz ve aynı zamanda buharlı motorlardan daha hareketli ve daha basit hızlandı.