Bir yavrunun doğumuyla insan yetiştirmeye başladığımızı zannediyoruz. Aslında bizden önce onlar bizi büyütüp, geliştiriyor ve ruhen olgunlaştırıyorlar. Bizim müslümanlığımızı sorgulama vesilelerimiz oluyorlar. Dikkat etmeden yaşayıp geçtiğimiz ne varsa teker teker düşünmeye sevkediyorlar.
Okurken, çalışırken insan hayatın koşuşturmasına kapılıp neyi, ne için yaptığını sorgulama fırsatı bulamıyor. Zaten bize yapmak istedikleri şeyde tam olarak bu. Hayat meşgalesine daldırıp gözlerimizi ve ruhlarımızı kör etmek. Her bireyi tüketim çılgınlığının bir parçası haline getirmek.
Bir çok şeyin idrakına henüz varamamış olabiliriz, doğrularımızın bir bir sağlamasını yapmalıyız. Değişmemiz, değiştirmemiz gereken o kadar çok mesele var ki.
Aşılar, paket gıdalar, kimyasal temizlik ve bakım ürünleri, tercih ettiğimiz giysiler, yaşamak zorundaymışımız gibi empoze edilen o hayatlar hepsi teker teker sorgulanmalı.
Anne baba ve adaylarına nacizane tavsiyemdir; ayet ve hadis dışında, doğru bildiğiniz ne varsa muhakkak bilgi süzgecinizden geçirin. Dünya hızla kirleniyor, yedik içtiklerimiz, görüp duyduklarımız, kullanıp tükettiklerimizle bedenimiz ve ruhunumuzda kirleniyor. Yanlış şeylerden lezzet alıp, asıl almamız gerekenlerden alamıyoruz. Hayatımızda önemsiz gördüklerimizi, alışkanlıklarımızı, başta kendimiz ve çocuklarımız için değiştirmek zorundayız. Bu bizim, bizden sonraki nesillere karşı en büyük sorumluluğumuz. Çünkü anne babalık insana sanılandan çok daha fazla sorumluluk yüklüyor.