okuduğum en iyi kitaplardan bir tanesi ve kesinlikle ufuk açıcı bir çalışma. bazen kendi çapımda katılmadığım noktaları olsa bile türümüzün diğer canlılarla ve kendimizle olan ilişkisini ve gelişim sürecimiz ile varacağımız noktayı anlatışı çok iyi.
kısaca şöyle özetlersem eğer; son derece vahşi bir türüz.
tanıtımında ‘Aslan Asker
Şvayk, insanlık tarihinin en acımasız savaşlarından birini, İkinci Dünya
Savaşı'nı, tüm anlamsızlıkları..’ ibaresi kullanılan ama olayların birinci savaşta
geçtiği tam bir baş yapıt. Tanıtımını yapan denyo kitabı okumamış!
neyse, kahramanımız
şvayk çek kökenli avusturya askeridir. savaş başlar ve prag’da her
zaman içtiği pubda içerken askere alınır. olaylar böylece başlar. oldukça
saftirik, hatta beyinsiz olan kahramanımız ikinci cildin sonuna doğru daha
akıllı bir karaktere bürünür. ve yazarımız jaroslav haşek ölür, kitap biter. hepi
topu sekizyüz sayfalık inanılmaz güzellikte bir hikaye böylece birdenbire
biter. gogol’un ölü
canlar’ından
sonra böyle yarım kalmış bir hikayeye rastlamak feci içimi burktu. gogol
hikayesini yaktığından yarım kalmış, ama haşek bir biranede ölür.
haşek eğer avusturya ordusunda
savaştıysa tüm erlerden bir şvayk oluşturmuş gibi geldi bana. böyle bir
karakter olamaz, veya gerçekten var.
yalnız, avusturya ordusu
buysa savaşı kaybetmeleri çok doğal. imparatorluğun
bitmesi hiç şaşırtıcı değil. napoleon boşuna “tanrı avusturya da savaş kazansın diye italyanları
yarattı” lafını
boşuna dememiş!
eğer bu kitabı okumadıysanız acilen okuyunuz. ciddiyim bak..
yönetmen çok iyi, konu çok iyi ama ortaya çıkan sonuç kötü. çok kötü değil, ama bildiğin kötü bir film olmuş. biraz goygoyculuk, tamamen gizlenmiş ve hiç olmamış almanlar (yönetmenin bilerek göstermediği belli) vs. nerede vurulan atlar, parçalanan araçlar, hastalıktan ölen askerler, kendilerini eğlenceye kaptıranlar. dunkerque bildiğin trajedidir.
ingilizler buna benzer bir tahliyeyi çanakkale'de yapmışlar ve bir askerin bile burnu kanamadan gelibolu'yu boşaltmışlar, o orduyu selanik'e çıkartıp bulgaristan'ı, dolayısıyla bizi savaş dışı bırakmışlardı.
atonement'in beş dakikalık durkerque sahneleri bile daha güzeldi.
bugün sevan nişanyan'ın blogunu okurken öğrendim bu şahsı. I Modi -Usuller- ya da "pozisyonlar" demekmiş. roma 1524, rafael'in dostu ve gravürcüsüymüş. rafael erken ölünce bunları çizmiş. vikipediye göre papa vii. clement'in emriyle, pietro aretino2nun soneleri üzerine giulio romanı'nun yaptığı tasarımları I Modi için erotik gravürlere çevirdiği için tutuklanmış. bir kaç etkili kişinin araya girmesi ile serbest bırakılmış. gravürleri matbaanın icadından sonra ilk porno koleksiyonuymuş. çok satmış ve bence gerçekten sanat eseri. google aramasıyla bolca bulabilirsiniz. ben hoşuma gidenleri koydum..