git
O ilk gün, bir tebessüm filizlendi..
Birine sonsuzca güvenmenin en büyük zaferlerden olduğunu gördüm..
Köklerinden ellerinle tutup kurumuş ağaçları sökmek..
Ve bakıp titrek kollarının arasında.. çok yorulduğunu bilmek..
sonrasında o topraklara yesyeni güller dikmek..
Bir Yudum suymuşçasına hasretleşmek,
istemsizce titremek…
hayat ölüm arası birlikte nefesleşmek…
Tüm Kendini kandırmalardan arındırmak..
self defans..
Geri kalan hiçbir şeye yok şans..
Ah bu baş döndüren türbülans…
Sinen içine yangınlarından birlikte
kül topla..
Ya da çık dışarı o aptallar gibi beyaz tavşan
ı ara..
Yahut al silahlarını, birlikte
dünyalarını tara..
Ve sonra geç aynanın karşısına, saçlarını tara..
Ya da tüm özlemlerini o’nun
aynasında ara…