Ünlü Hipokrat, hastanın iyileşme sürecinin, ruhun kendisini ifade etmesine mani olan etkenlerin teker teker yok edilmesiyle gerçekleşeceğini söylemiştir.
Geçen yazımızda değindiğimiz üzre; hastalığın iyileşmesi içten dışa, ruhtan bedene doğru gelişir ve sağlık, iyileşme gelir. İnsanın ruhu, duyguları ile zihinsel boyutları ayrı ayrı düşünülmemeli. İnsan bazılarının sandığı gibi derleme, toplama aletlerden oluşan bir makine değil, mükemmel, ahseni takvim üzere donatılarak yaratılmış bütündür, toplama parçalar değil insan. Hastalıklar doğal sınırımızın dışına çıktığımızda bizi kendimize getiren uyarılar doğal metaforlardır-sıkıntı, uyarıcı-.Hastalıklar; "Anormal yani doğal ve normal olmayan düşünme tarzlarımızın, batıl yaşama ve sıhhate aykırı beslenmelerimizin hizaya getirilerek yeniden yapılandırılmamızı, fıtrata uygun doğamıza döndüren bedeni metaforlardır.
Kim olduğumuzu, bedensel varlığımızı baştan tanımlama fırsatı da verir hastalıklar, ki ibret ve tedbir alarak kendimize gelmesini bilirsek fena da değil ufak tefek rahatsızlanmalar. Sağlıksız alışkanlıklarımızı terk etmemizi teşvik eder, hatta zorlar, rahatlık-iyileşme-alanına çıkmamızı sağlayarak özgürleştirir diyor uzmanlar. En derinlere gömülmüş, duygusal tatminsizliklerimiz üzerine inşa ettiğimiz yapay kimliklerimizi ve sağlıklı olmayan hayat tarzımızı, alışkanlıklarımızı sorgulayarak gerçekçi bir hayat tarzına yönlendirir hastalıklar. Ruh, ile beden kendisine değer verilmediğine, normal hayat kriterlerine saygısızlığımızdan naşi tebarüz ediyor. İhmalkarlık ve yaşamayı bilmemeye bedensel bütünlüğümüzün isyan bayrağı çekmesidir hastalıklar. iyi olmadığımızı yataklara düşürerek beden diliyle söylüyor hastalık bilmediğimiz, haddimizi bildirerek kendimize getiriyor ki büyük iyilik ediyor fena sandığımız hastalıklar. Vurgulanan hikmetlerin ışığında düşünüldüğünde hastalık da Allahın bir rahmetidir . Tabii sinyali doğru alıp usule uygun müdahale edilirse. Beden sürekli bizimle sohbet halindedir, onu dinlemeyi, anlamayı öğrenebilirsek kendimize hayati iyilik ederiz değil mi? "Bedeninizi dinlemek için, kendinize zaman ayırın buyuruyor işe hayatını verenler. Beden her saniyemizi, düşünce ve davranışımızı dinliyor kaçırmadan.
Her duygumuzu duyumsuyor. Münasip tepkiler veriyor, o kadar ki; "Bedenimiz, duruşumuzu, omurgamızı, yüz kırışıklıklarımızı, hormonlarımızı bile düşünce ve duygularımıza uygun şekilde ayarlıyor. Sevgili okuyucular! İblis bir ihtiyar göz önüne alın. Hem hasta hem de aile efradını hasta eden mız mızcı, dır dırcı!
Hem çekiyor, hem de çektiriyor dedikleri tipten. Bir de melek yüzlü nurani bir hacıbabayı hayal ediniz. Bu iki insan gençliklerinde nasıldı dersiniz? Peki ala da... siz ihtiyarlığınızda hangi tipe benzemek istersiniz?
Hülasatül hülasa; Hayat tesadüfler zinciri değil yaşanan realiteler olduğu gibi. Hastalık ve sağlık da şans ve tesadüf zinciri değil. Sağlıklı beslenen, yediğini yaptığı bedensel hareketlerle sindiren, uyku sistemine riayet eden, olumlu, karamsar pesimist olmayan, optimist ruh hali taşıyarak hayattaki ideallerini gerçekleştirmek için çalışan, kabiliyetini, yeteneğini bu uğurda kullanan üretken bir insanı canlandırın hayalinizde. Bir de; taştan yumuşak ne bulsa yiyen, abur cuburla beslenerek TV karşısında ya da pis havadar olmayan kahvehanelerde pinekleyen, hareketsiz, canlı cenaze gibi yaşayan, hareketsiz ve bereketsiz yeknesak, tekdüze gidip gelen, hayattan ve insanlardan şikayet eden, hayat şartlarından yakınan öfke ve karamsarlık dolu bir insanın sağlığı olur mu?
Sağlık rahatsızlığın olmamasından ibaret değil diyor prof doktorlar. Ruhumuzda yaşama ve yaşatma sevgisinin de olmasıdır diye noktayı koyuyorlar. Son bir kelime daha söylüyorlar;"İyileştirici şifa önce Allah'dan sonra da kendi içimizdedir, dışarıda değil" diyorlar ki katılıyorum. Sıhhate inanarak uygulayan ve inanarak yaşayanlara sağlık vermesi sünnetullahdandır.
Allahın rahmeti bereketi ve sıhhati üzeri/mi/ni/ze olsun.