Soru: Lise son öğrencisiyim ve üniversite konusunda kaygım var. Senin lise dönemin nasıl geçti ? Üniversite sınavlarına nasıl çalıştın ? Bu kadar okul bilgisini aklında nasıl tutabiliyor insanlar. Beyin müthiş bir organ ama ben beynime güvenemiyorum. Okul bilgisini çabuk unutabiliyor
Cevap:
Beyin gerçekten de müthiş bir organ. 🙂 Lise dönemim oldukça sıradan geçti diyebilirim. O zamanlarda da biyolojiye ilgiliydim; ama çok daha popüler bilim düzeyinde tabii. O zamanlar aynı zamanda roman yazmakla ilgileniyordum, fantastik kurguya ve bilim-dışı kitaplara daha tutkuluydum. 2 sene kadar çok yoğun bir şekilde komplo teorileri üzerine odaklandım (11 Eylül, UFO’lar, Illuminati, vs.). Çok fazla okuma yaptım bu konularda ve inanıyordum da (şimdi hiçbirine inanmıyorum). Board oyunları tasarlayıp, GM veya oyuncu olarak arkadaşlara oynattım ve onlarla oynadım (D&D ve kendi icat ettiğim savaş oyunları gibi). Ve tabii ki deli gibi bilgisayar oyunları tutkunuydum, DOTA ve Knight Online oynardık o zaman. 🙂
Ders açısından bakacak olursak, bir acayipti açıkçası. Her zaman olduğu gibi, tamamen derslere odaklanmış biri asla olmadım. Dikkatimi o kadar uzun süre toplayamıyorum sanırım. Lise 1-2’yi pek hatırlamıyorum ama sınav senesinde herkesten farklı çalıştığımı biliyorum. 1. dönem tamamen konu çalışmıştım, işin “teori” kısmı gibi. Herkes sorular çözüyordu, günde böyle 3-5 kitap bölümü çözen adamlarla takılıyordum. Ben 1 test anca çözüyordum ama konu anlatımlarına bakıyordum. 😀 Sonra ikinci dönemde Arap atı gibi yardırdım sanırım, epey soru çözdüğümü hatırlıyorum. Dershanem çok iyiydi (Ankara’da Sembol Dershanesi, eskiden Kızılay’daki yerindeyken gitmiştim, şimdi CEPA’nın arkasındalarmış sanırım), her şeyi onlara ve aileme borçluyum bu konuda. Gerçekten, her şeyi değiştirdi dershane. Çok çok iyi hocalarım vardı ve dershanede dinlediğimden ve yaptığımdan çok fazlasını yapmama gerek kalmadı açıkçası.
Şunu hatırlıyorum mesela: hayatımda en çok internet cafe’ye gittiğim senem Lise son sınıftı. Sürekli dershen çıkışlarında falan “kaçıyorduk” cafe’ye. 😀 Ama güveniyordum kendime hani, öyle hergelelikten gitmiyorduk. 🙂 Arkadaş çevresi falan çok önemli tabii, hep hırslı ama arkadaşlıktan anlayan insanlarla birlikteydim. Beraber çalıştık, tüm arkadaş çevrem ODTÜ’yü kazandı neredeyse. Hazırlık okurken lisede aynı sınıfta olduğum 10-15 kişi falan vardı tanıdığım herhalde. Öyle, çok anı var tabii anlatılacak. 😀