-Dil meselesi ne zamandan beri bir mesele haline geldi?Cemil Meriç ile Nur Sohbetleri, Necmeddin Şahiner (Sayfa 59)
Daha doğru bir ifadeyle lisanımıza ne zamandan beri tahribe başladılar?
-Tasviyeciler ikinci meşrutiyetin sahneye çıkardığı bir avuç şaşkın..Maziden kopan ve Osmanlı irfanına anlaşılmaz bir husumet besleyen bu zıpçıktılar taifesinin büyük bir mazareti vardı: Cehalet.Teklifleri kahkaha ile karşılandı.Kemikleri çürümeden unutulup gittiler.
Şu dergilere bakın (muhafazakâr moda dergilerini gösteriyor) 'Biz varız' diyor kızlar şimdi. Hâlbuki biraz sanat, edebiyat vs ile varlığın üç kuruşluk giyside, üç bin liralık pabuçta, bilmem kaç liralık otomobilde olmadığını görecek. Ama onu göremiyor şimdi.Örselenmiş Osmanlı'dan Medeniyet Umuduna, Sadettin Ökten (Sayfa 95 - HayyKitap)
Tasavvurunuzda bir boşluk bıraktıysanız, başka bir tasavvur arkadan gelip mıknatıs gibi yapışır ve her şeyi olduğu gibi değiştirmeye başlar yavaş yavaş. Siz de artık o tasavvur çerçevesinde davranmaya başlarsınız. İç dünyanızdaki dönüşümün farkına bile varmazsınız.Örselenmiş Osmanlı'dan Medeniyet Umuduna, Sadettin Ökten (Sayfa 88 - HayyKitap)
Yanlış yapmak beşeri bir haldir. Ama şu anda toplumda vuku bulan bambaşka bir şey, toplumsal bir travma hali. Çünkü toplum aç. Kimsenin soru soracak hali yok. Herkes maddeye karşı aç. Bu açlık bulaşıcı. Modernleşmenin hemen her aşamasında yeni açlar, yeni açlıklar kendilerini doyurmaya çalışırken hayatı da şekillendiriyorlar. Öyle görünüyor ki bu defakilerin açlıklarını doyurmak için girdikleri yolculukta kutsal çok uzakta kaldı. Kimse yakalayamıyor.Örselenmiş Osmanlı'dan Medeniyet Umuduna, Sadettin Ökten (Sayfa 55 - HayyKitap)
Ahiler, savaş sırasında kelle koltukta savaşıyor, barış zamanında ise öğretmenlik ve ticaret yapıyorlardı. O kadar fedakârdılar ki, pîr (şeyh, üstad), müridine, "Filan yere git, hemen medreseni kur ve hizmete başla" dediğinde sözü ikiletmez, hatta sual bile sormaz, "baş üstüne" çekip tereddütsüz söylenen yere gider, hizmete başlardı.Biz Osmanlıyız, Yavuz Bahadıroğlu (Sayfa 49)
Her açıdan Asr-ı Saadet'teki muhteşem örneklere benzerlerdi. Zaten maksatları onlara benzemekti. Bir anlamda Asr-ı Saadet'i kendi çağlarına taşımak için çabalıyorlardı. Bu çabalarının üzerine "rahmet" indi ve büyük bir devlet ihsan edildi: Osmanlı Devleti...
Mehmet Sami Şepitçi bir yemen gazisi olan dedesi ‘Asker Ağa’yı görmemişti ama dedesini görenlerden dinlediklerini adeta yaşayarak anlatmış. Fakat sadece dedesinden dinledikleri ile yetinmemiş Osmanlı’nın tüm Yemen macerasını da enine boyuna araştırdıktan sonra bu kitap ortaya çıkmış.
Hatta o kadar ki, Şepitçi, dedesinin Yemen hatıralarını tama olarak anlamak için, Osmanlıca öğrenmiş ve Osmanlı arşivlerinde uzun süreli araştırmalar yapmış.
1517’de Yavuz’un Mısır ile birlikte halifeliği de ele geçirmesiyle sözde Osmanlı’ya geçen Yemen’de, terk ettiğimiz 1919 yılına kadar, yani 400 yılda yaklaşık beş yüz bin Osmanlı askeri şehit olmuştu.
Dünya nüfusunun toplam 600 milyon civarı olduğu o yıllarda ne olmuştu da 500 bin insanımız Yemen’de ölmüştü?
Bunlar için belki “öldü” demek bile doğru değildi. Zira Yemen “gidenin gelmediği yer”dir.
Gencecik insanlar gidiyor ve “öldü” haberi de dâhil, onlardan bir daha da hiçbir haber alınamıyor. Ve on, yirmi, otuz yıl geçince de onu öldü sayıyorsunuz.
İşte Şepitçi tüm bu soruların cevapları ve daha fazlasını kitabında anlatıyor, anlatmakla kalmıyor, sanki “Asker Ağa” dedesi ve sizi de alıp “eli Yemen gülü çemen” ellere Hudeyde – Cizan – Sana - Taiz şehirleri, Mefhak – Cahiliyye - Huş kaleleri, Şuûb – Hıraz - Mafke dağları, Yazil Köprüsü, Timsah Gölü, Süveyş Kanlı’na götürüyor, oralarda asker ölüleriyle beslenerek semirmiş kartal, çakal, kurt, sırtlanlarla karşılaşıyorsunuz.
Ve bu kitabı bitirdiğinizde "Yemen hakkında ben hiç bir şey bilmiyormuşum" diyor, eğer hâlâ takatiniz kaldıysa da şu Yemen türküsünü mırıldanarak derin düşüncelere dalıyorsunuz.
Havada bulut yok bu ne dumandır
Mehlede ölüm yok bu ne şivandır
Bu Yemen elleri ne de yamandır
Eli Yemen’dir gülü çemendir
Giden gelmiyor acep nedendir
Kışlanın önünde çalınır sazlar
Ayağım yalın yüreğim sızlar
Yemen'e gidene ağlıyor kızlar
Kışlanın önünde redif sesi var
Açın çantasını bakın nesi var
Bir çift potin ile bir de fesi var
Burası Muş'tur yolu yokuştur
Giden gelmiyor acep ne iştir
... Ahiler, Gazi Dervişler ve Alperenler, Osmanlı Devleti'ni kuran Osman Gazi'nin etrafında kenetlendiler. Bunun sebebi, Osman Gazi'nin kuru cihangirlik davasının peşinde değil, "ilâ-yı kelimetullah"ın (Allah inancını yaymak) peşinde olduğunu görmeleriydi.Biz Osmanlıyız, Yavuz Bahadıroğlu (Sayfa 49)