Müslümanların zihinlerinden halen silinmeyen Kerbelâ katliamından kısa bir süre sonra Medine’de çıkan isyanı fırsat bilen Yezit b. Muaviye’nin bu şehri ele geçirdi. Bununla yetinmeyip kendisine tabi olmayan Abdullah İbn-i Zübeyr tarafından yönetilen Mekke’ye de saldırarak şehri talan eden Yezit b. Muaviye böylece Emevî hanedanlığının sonunu da hazırlamış oldu. 11 Kasım 683’de ölen Yezit b. Muaviye’nin yerine II.Muaviye onun da ölümünden sonra Mervan b. el-Hakem geçti. Mervan b. el-Hakem’den sonra torunu II.Mervan tahta oturdu. Emevîlerin son hükümdarı II.Mervan’ın iktidarı güçlü muhalefet ve iç karışıklardan dolayı kısa sürdü. Emevî hakimiyeti Muhammet Peygamberin amcasının soyu Abbasîlerin yönetime el koymasıyla böylece son buldu. 5 Ağustos 750 tarihinde katledilen II.Mervan’ın annesinin Arap değil de yerli halktan olması ona bir kaç asır sonra şöhreti getirdi.
Abbasî yönetimi Emevî soyunu kurutmaya çalıştıysa da kimi Emevî bundan kurtulabildi, hatta bunlardan biri de Endülüs Emevî devletini kurdu. Şerefname’ye göre bir kısım Emevîler de Zagros Dağlarına yerleşti. Şerefhan-e Bitlisî bir çok Kürt Beyinin neseplerinin Emevîlere dayandığını İbn-i Batuta da Germiyanoğulları gibi diğer bazı toplulukların da kendilerini neseben Yezit b. Muaviye ile ilişkilendirdiklerini kaydeder. Bilhassa Güneydoğu Anadolu’daki birçok topluluk arasında Emevî sempatisi II.Mervan’ın annesinin bu bölgeden alınan Kürt bir kadın olmasından kaynaklanır.
Abbas El-Azzavi ve M.A.Guidi bu dönemde bilhassa Zagros Dağlarına kaçan Emevîlerin Abbasî hanedanlığına karşı tavır aldıklarını ve bu dönemde Kürt aşiretlerine sığınan Emevî mültecilerine duyulan sempatinin Abbasîlere karşı kızgınlığa dönüştüğünü bildirir. ‘Gulüv’ denilen bu siyasî hareket civar topluluklara yayılmakta gecikmedi. Yalnızca Kürtler arasında değil Arap olan ve Arap olmayan diğer topluluklar arasında da sempati kazandı. Günümüz Yezidî inancında önemli bir yer alan bu siyasî hareket 11. yy.’dan itibaren gizlenmeye gerek duymamaya başladı. Böylece Anadolu’nun güney doğusunda Yezit b. Muaviye’in imametine inanan topluluklar oluştu.
Yezit b. Muaviye ile İsa Peygamberin cezalandırılmasında görev alan Kudüs’ün eski valisi Pilatus arasındaki benzerlikler de dikkat çeker. Pilatus çoğu Hristiyan’ın gözünde bir suçlu olsa da 6.-7. yy.’da Mısır’daki Kiptîler arasında kutsal bir kişi kabul edilir. Pilatus İsa Peygamberin çarmıha gerilmesinden Yezit b. Muaviye de Muhammet Peygamberin torunu Hüseyin’in Kerbelâ’da öldürülmesinden sorumlu tutuldular. Ancak her ikisi de bir süre sonra kutsal kişiliğe dönüştüler.