-
başımdan geçen olayı kısaca anlatayım ve herkes devlet hastanesi, devlet hastanesinde çalışan doktor nedir ne değildir anlasın.
15 gün kadar önce geçirdiğim bir grip sonrasında sol koltuk altımda bir şişlik belirdi. dokununca acıyan, pinpon topu gibi bir kitle elime geldi.
her ay 700 tl bağkur primi yatırdığım devletimin, eyüp devlet hastanesinin genel cerrahi bölümünden 2 gün sonraya randevu alıp gittim.
doktorun randevu ekranında adım yazınca girdim, diyalog aynen şöyle oldu:
ben: merhaba iyi çalışmalar.
doktor: buyrun oturun
ben: teşekkür ederim
doktor: şikayetiniz nedir?
ben: sol koltuk altımda bir şişlik var, elimle yokladığımda da bir kitle elime geliyor
doktor: acıyor mu?
ben: evet
doktur: (bilgisayarla uğraşarak) size antibiyotik yazıyorum, bitince gelin bir daha bakalım.
şaka gibi ama böyle. neremde ne olduğuna bile bakma gereği duymadan hemen teşhisi koyup ilacı yazdı doktor bey.
neyse ben hala "herhalde acıyor dediğim için enfeksiyon için antibiyotik yazdı, enfeksiyon geçince muayene edecek, ultrason isteyecek" falan gibi salakça bir iyimserlik içindeyim.
10 gün antibiyotiği* kullandım, sonra yine gittim.
doktor: şikayetiniz nedir?
ben: ben 10 gün önce gelmiştim, koltuk altımda bir kitle vardı, antibiyotik vermiştiniz, şu an ağrı kalmadı ama pinpon topu büyüklüğünde bir kitle duruyor hala.
doktor: onu istersen aldırabilirsin. ama kalabilir hiçbir zararı yok.
ben: ??? yani rahatsız oluyorum, alınırsa iyi olur tabi
doktor: o zaman büyük bir merkeze gidip aldırabilirsin.
adam bir kere bile eliyle muayene etme gereği duymadan (ki koltuk altı temiz ve bakımlı bir adamımdır yani) uzaktan bakarak bana teşhis ve tedavi yaptı. üstüne bir de öneri getirdi.
bu doktor demeye bile dilimin varmadığı adam beni muayene ettiği için devletten kaç para aldı bilmiyorum ama o aldığı para haram zıkkım olsun.
"ulan göt oğlanı, daha kitle dediğim şeye bakmadan bana antibiyotik verdin, yine bakmadan zararı yok diyorsun, sen müneccim boku mu yedin" diyerek kafa atabilirdim ama biliyorsunuz doktorlara dayak atınca medeniyetsiz oluyorsunuz.
-
-
aynı ameliyatı şişli etfal'de bir profesöre ücretsiz olabilecekken (2 yıl sonunda lütfedip sıran geldi demişlerdi sağ olsunlar, o doktora sıraya girdiğimi bile unutmuştum asdfgfds) özel hastanede 22 bin tl vererek oldum.
çünkü -ailesinde pek çok doktor olan biri olarak- devlet hastanelerine ve o hastanelerdeki doktorların çoğuna canımı emanet edecek kadar güvenmiyorum.
benim için tek entry'lik özeti budur.
ha şunu da ekleyeyim, bu durumun oluşmasında doktorların suçu devletinkinin yanında at s.kinde kelebek kadar, onları da suçlayamıyorum. ama canımı da yolda bulmadım. kötü şartlarda çalışıyor olmaları, günde 1452147520 hasta bakıyor olmaları, fiziksel koşulların yetersiz olması vs bir dünya sebebi vardır mutlaka bu durumun, ama hiçbir sebep benim sağlığımla ilgili hak ettiğim alakayı görmüyor olmamı hafifletmiyor.
yeni mezunum, işsizim, memur bi aileden geliyorum, bu koşullara rağmen elimden geldiğince özel hastanelere gitmeye çalışıyorum. çünkü son 15 günde çok daha iyi anladığım üzere, sağlık şakaya gelmiyor.
-
ıl disina bir is icin ciktim ve on , onbes gun kaldim istanbula gelmeden bir gun once kulagimda bir agri var anlatamam agzimi bile acamiyorum nerdeyse , kendi kendime diyorum abartiyorum falan ama yok gecmiyor agri neyse aracla geldim istanbula dedim eve gitmeden hastaneye gideyim dayamamiyacagim.
gittim fatih tarafindaki hastaneye girdim acile dediler kbb acile cikacaksin, dedim tamam cikayim , ciktim kbb acile genc bir hemsire hanim oturuyor dedi ki sikayetiniz nedir ?
sikayetimi soylerken bir eleman araya girdi ve hemsireye sen doktormusun sen mi muayene edeceksin diye firca basti kadin sustu , bende dedim hayirdir kardesim sikayetimizi dinlemeyecek mi bu insan nasil is bu eleman buyrun suraya gecin falan gecistirdi dedi ki sikayetiniz ne ?
dedim abicim benim kulagimda bir agri var vs falan anlatiyorum direk dedi ki burada bu tip rahatsizliklara bakamiyoruz biz kirik olur vs olur o sekilde bakabiliyoruz
ee dedim ne olacak dedi ki hasekiye git zaten canim yaniyor hic sorgulamadim dedim tamam ben gidiyorum
tam ciktim gidiyorum zaten cok kimse yok bir ses bilmem kim abi su odaya 2 nescafe getirirmisin , cevap veren kim ? benim derdimi anlattigim adam
cevap ney peki ? hemen getiriyorum hocam .
adam hastanede personel , saglikci falan degil hizmet gorevlisi , beni gecistiriyor ,elinden gelse muayene edecek
ulan deli olacam deli sukrediyorum adam yatirip ameliyat yapacam demedi.
-
diş hekimine gitmiştim. dedim ki "sol üstteki dişimin dolgusu düştü. masada oturduğu yerden, "önde mi arkada mı" diye sordu. "ortalardaki diş" dedim. hiç ağzın içine bakmadan kağıda iki tane dişi işaretleyip rontgen çekimi için gönderdi.
not: evet amiral battı oynar gibi yöntemiyle, gerçekten de isabet sağlamıştı.
-
hiyerarşi. o asık suratlı hemşire ve ebelerin doktor görünce melek yüzlü kesilivermeleri. kendini hipokrat sanan doktorların hastane müdürünü görünce kanserin çaresini bulmuşlar gibi mağrur bakışları. istisnai personeller bu entryden muaf tutulmuştur.
-
annemin gittiği dahiliye doktoru "sjögren sendromu olabilir ama emin değilim" der. yönlendirdiği üzere romatoloğa gidilir. romatolog ne tahlili, anamnez bile dinlemeden, kapıdan "göz-ağız kuruluğu genelde psikolojik olur ya, siz psikiyatra gidin" der.
benim kompulsiyonlarım var (okb). psikiyatra gittim. "hastalığın ne?" dedi. "yaani kompulsiyon var, kaygı bozukluğu da aşikâr, olsa olsa yaygın anksiyetedir." dedim. aynen heceleyerek yazdı: "yay-gın-ank-si-ye-te." sonra döndü, "ne ilaç istersin?" dedi. "ilaçsız olmuyor mu?" dedim. "başka ne yapacağım ki?" dedi. "iyi madem, sadece prozac ve lustral ile anlaşmanız varsa lustral ama cipralex de yazabiliyorsanız o olsun." dedim. "o zaman şimdi lustral yazayım, o iyi gelmezse bir dahakine cipralex yazarım." dedi. (terapi umuduyla gitmiştim, ilaç almadım.)
ilk doktorun yönlendirmesi sonrası annem benim psikiyatra gitseydi mesela kadıncağız "sjögren için lustral" almış olacaktı.
velhasıl, türkiye'de devlet hastanesi "sjögren için lustral" verebilecek kurumdur.
-
vatandaşların kız bakmaya gittiği yer(miş). başka bir amaçla gitmek (muayene, tedavi gibi) zaten canını yolda bulmuş olmak gibi olurdu.
-
çok nadir giderim hastaneye. yani ancak ölme kıyısına yaklaşınca gitme ihtiyacı hissederim. yıllardır burnumdaki deviasyon ile yaşıyordum. devlette sıra gelmez, özelde de çok pahalı derken 31 yaşına kadar sol taraf tıkalı, sağ taraf %30 yaşıyorken aklıma esti gidip bir görüşeyim doktorla dedim ve bahçelievler devlet hastanesine gittim. doktor sigorta ödüyor hiç para vermeyeceksiniz deyince de hoşuma gitti açıkçası. ameliyat tarihini sormamla “istersen yarın gel yapalım hemen” dedi ve ben şok geçirdim. hem istanbul’da hem de bahçelievler gibi yoğun bir ilçede. planlarıma uymuyor diye 1.5 ay sonrasına gün alıp ameliyatımı oldum. özel hastanelerde göremeyeceğim ilgiyi gördüm. sağolsunlar. artık hem iyi nefes alabiliyorum hem de fotoğraflarda daha iyi çıkıyorum.
-
kapısından içerin girdiğiniz anda;
(bkz: it's a good day to die)
not: işbu entry ailesi doktor ve eczacılardan oluşan, eski bir sağlık iletişimci tarafından yazılmıştır.