Profesyonel AnnelerCumartesi, Aralık 17, 2016
Instagramda bir gıybet hesabına denk geldim ve okumaya başladım. Bir blogger anne'nin yalanlarını ifşa eden bu hesabı okurken önümde yepyeni bir dünya oluştu. Blogger anne, internet moms, X anne, Y mom diye bir sürü bir sürü hesap varmış. Vay arkadaş.
Hem nefret ettim hem de gözümü alamadan okudum. Yolda kuş ölüsü görüp miden bulanarak bile olsa bakmayı kesememek gibi bir şey veya trafik kazası izlemek.
'Profesyonel anneler varmış blog yapıp para kazanan filan.Vay arkadas önümde yepyeni bir dünya belirdi. Anneliği pazarlamak ve para kazanmak. Korunmadan sevişirsen ve hasta değilsen çocuğun oluyor not a big deal. Sen kim köpek uzman ana oluyorsun? Senin diğerlerinden farkın ne? Senin sümüklü çocuğuna ıspanagı nasıl yedirdiğinin ne ehemmiyeti var. Bu insanlara bu primi neden veriyorsunuz? Annelik çoğunluk içgüdüsel.'
Dün twittera bunları yazdım ama hızımı alamayıp buraya da geldim. Çocuk yetiştirmek 'rimel aldım beğendim, siz de bu rimeli kullanın' gibi bir durum değil ki bununla ilgili tavsiye veresin, her ailenin dinamiği, alışkanlıkları, maddi durumu farklı. Anneler arası fikir alışverişi yapmaktan bahsetmiyorum, bilmiş bilmiş üstten tavsiye verilmesinden bahsediyorum.
Malum hesaplara şöyle bir bakınca hepsi çocugu için en iyisini istiyor, (biz normal analar üç öğün dövüyoruz malum) çoğu danışmanlık veriyor (hahaha kıçımın kenarı) ve elbette ultra pahalı ürünlerle çocuğunu yetiştirip, muhakkak evlâdıyla 'kaliteli zaman' geçirip, her saniye fotografını paylaşıyor. Ve biz işten yorgun argın gelip çocugun eline ipadi verip kanepede kalitesiz kalitesiz takılan normal kadınlar bu insanların yanında kendimizi daha az ana, daha yetersiz hissediyoruz.
Burada çocugun fotografını paylaşmaya karşıyım vs gibi bir anlam çıkmasın. Ben de ara ara gayet oğlumun hoşuma giden anlarını paylaşıyorum, başkalarınınkine de bayılarak bakıyorum, ne yapmış ne etmiş takip ediyorum ama günde 15263. adet çocuk fotografı paylaşıp bir de altına ahkam kesen ana hesabı takip edemem sorry. Kendi çocugum harici başkasının çocuğunu her saniye görmek isteyecek kadar ilginç bulmuyorum bu bir, senin balkabagı çorbasını berkcan'a nasıl yedirebildiğin hiç umrumda değil bu iki, pay alıp da reklamını yaptıgın ürünleri alsam evde aç kalırız bu da üç.
Annelik içgüdüsel bir şey. Ağlama tonundan bebegin acıktığı için mi gazı oldugu için mi ağladığını anlayan zaten annedir. Veya neye ihtiyacı varsa bir şekilde hissedersin. Sonra da çocugunla beraber yavaş yavaş öğrendiğin, kendine kızdığın çok yorulduğun, çok güldüğün, hatalar yaptıgın ve aynı anda gururdan patladığın bir süreç yaşanır. En azından ben böyle tecrübe ettim.
Çocuğunda kendi başına çözemedigin bir problem varsa gider doktora danışırsın, uyumuyor mu uyku eğitimi uygular disipline edersin. Yemek mi seçiyor, denemeye devam eder hoşuna gidecek şekilde pişirirsin, büyüdükçe daha denemeye açık olacağını ve elbette bu kadar seçici olmayacağını kendine hatırlatır sabredersin. Açlığından ölecek değil ya sıpa. Geç mi uyuyor, bizahmet altıda uyanır çocuğunu düzene sokarsın. Gidip de hiçbir vasfı olmayan bloggerlara dünya para sayıp danışmazsın. Delirmeyelim hanımlar. Annelerimiz bizi danışmanla, uzman bloggerla büyütmedi. Çocugu sırtımıza bağlayıp tarlada çalışalım demiyorum ama çocuğunu bir proje gibi büyüten ve üstünden para kazanan bu X momlar ve Y anneler de epey dehşetengiz.
Tam bağlayamadım tam da anlatamadım belki ama bu kadar doğal bir süreci Dünya'da tek doğurgan kendisi ve bu işin uzmanı gibi böbürlenerek anlatıp gdo dolu mama reklamı yaparak para kazanmak da biraz şey yani.
Fotoğrafsız yazı paylaşmayı sevmedigim için yavrum Umud Ali the çok özel bir çocukla kaliteli zaman geçirdiğimiz eski bir fotografı ekleyeyim dedim.
Hem sizi hem bebelerinizi öperim.