Portre: Mahmut Aksoy
Arabeskiyat / Şiir
1. kanatöver kuş
kanatöver kuşum
beni bu köşebaşından aldır
erkek kıtasında kıllarımı hüzün ağdasıyla yoldum
beni yaka paça memelerine
azeri bülbülüm bu cihanda hüznigar* oldum
bana gerektir gök terzisi
yeryüzü yamalı bohça, çingene tabanlı bir çocuk
dönüp duruyor şakağımda
bana gerektir güneş ezberinde bir oruspu
oruspular ki kızlık soyadları kasıklarımda kilitli sahra
kaftanımda duman nakışı…
jilet makamında sokak şarkıları söyledim
o gökkanlı delikanlılardı
öptüm alınlarında imge mızrağını
kanatöver kuşum
beni gözaltlarımdaki mor gurbetten silip aldır
yoksulluğun tarihi uykusuzlukla başlar
beni üstü açık gazelle memelerine yaka paça
de, külün külümdür
bana lazımdır sabahı karşılayanların korusu
tezkeresini sokaktan almışlar bandosu
sen, memeleriyle ekmek yapan kanatöver kuşum
seni kocandan daha çok seviyorum
bunu sen de biliyorsun: bütün bekarlar aşık ölür
(*) “hüznigar” kelimesi, Mahmut Aksoy tarafından “hüzün” kelimesinden türetilen, kendi deyimiyle, “hüzün bileyen”, “hüznün ehli” ya da “hüzünle yaşayan” anlamı taşımaktadır.
Röportaj
– Sanat kavramına odaklandığımızda, zihninizde beliren ilk cümleler nelerdir?
–Öncelikle yıllardır zihnimde yer edinmiş şu cümledir sanat: Sanat, görülenle görülmeyen arasında duran sır perdesine işaret koyan sanatçının, yaşamın üstesinden gelebilmesi için gerçeklik ve kurgu sayesinde dışa açılıp insan türünün, tahribatına yol açan şeylerle mutabık olamama direncidir.
Bir diğer cümle: Doğa, bize salt halinde yetmediği için sanat vardır.
Bir başka cümle: Kişi ile toplum arasındaki despot köprüde -sanatçı tarafından- insanlığın gerçekliğe geçişini sağlayandır, sanat.
– Sanat kavramına bakışınız, eserlerinize yansıyor mu? Yoksa ürünleriniz, düşünsel olmaktan ziyade içsel ve anlık yansımalarınız mı?
-Sanat kavramına bakış açım elbette eserlerime yansıyor. Edebi ürünlerim, içsel ve anlık duygulanımlarda, düşünsel süzgecimde arta kalan kırıntıların parçalanmasını sağlıyor. Bu süzgecin katıksız olmasını, atıkların bu süzgecin deliklerinden geçmesini, bu durumun beni diri tutmasını, an içinde gelişen olaylarda diyalektik bir göz yaratarak da sağlıyorum.
Eserlerim bu sürecin kurbanıdır.
– Sanat adına neler gerçekleştirdiniz, neler gerçekleştirmek istersiniz?Gelecekte çıkarmak istediğiniz ürünler hakkında neler söyleyebilirsiniz?
-Sanat adına içselleştirdiğim, kendimi yaşamda ortağı olarak gördüğüm her şey için ürettim. Bunları, bedeli ne ise ödemeye hazır olarak ürettim. Sanat, her anlamda bedeli ödenmişlerin toplamıdır. Kısacası sanat, kişinin ferahlığa dair birçok şeyden feragat etmesine neden olan bir noktada. Ruh sağlığı ortalamanın üstünde bir sanatçının, sanat adına üreteceği hiçbir şey sağlıklı değildir.
Bu yıl ‘’Gazellertesi’’ adıyla şiir kitabım yayımlandı, Klaros Yayınları etiketiyle. Üç yıldır süren ‘’Endüstri ve İnsan’’ adı altında kurgu/fotoğraflar çekiyorum; bunları bir gün sergilemeyi düşünüyorum. Birçok dergide, yazılarım ve şiirlerimi yayımlandı.
Gelecekte çıkaracağım ürünler hakkında dağınık bir şey söylemek istemiyorum. Kısacası, geleceğin olasılık taşımasından dolayı sadece şunu söyleyebilirim; elimde bitmeyen bir roman var, müjdeleyebileceğim de bu. Şiir dosyalarım yok değil, onları tam olarak yaşama nasıl süreceğime henüz karar vermedim.
Kısa Biyografi
Mardin/Kızıltepe’de doğdu. İlköğretim ve ortaöğretimini Kızıltepe’de tamamladı. Bu
dönemde şiirleri Amerika’da, Neeli Cherkovski ve Husniye Inal tarafından İngilizce’ye
çevrilip San Francisco’da çıkan dergide yayımlandı.
Daha sonra Harran Üniversitesi’nde Radyo ve Televizyon Programcılığı Bölümü’nde okudu. Üniversite yıllarında muhabirlik, radyo sunuculuğu, görüntü yönetmenliği ve sanat yönetmenliği yaptı. Sinema dersleri verdi.
Şiir ve yazıları; Varlık, Sincan İstasyonu, Şehir, Üvercinka, Yelkensiz, Miletus, Leyli Sanat gibi dergilerde yayımlandı. Hâlâ Şehir Dergisi’nde editörlük yapmaktadır.
Eserleri:
Gazellertesi, Klaros Yayınları, 2020 (Şiir)