Geleceğin büyüğü olan çocukta, özgüveni geliştiren iki şeyden biri ailenin bir parçası olduğunu, diğeri de özgün ve önemli olduğunu hissettirmektir.
İnsan, ilişkilerinde düşüncelerini hep saklar… Çekindiği için saklar, kırmak istemediği için saklar, kırılmak istemediği için saklar… Halbuki bunun yapılmaması gereken belki en önemli yer ailedir. Biz büyükler çocuklarımıza karşı düşüncelerimizi rahat rahat –hatta çoğu zaman hoyratça- ifade ederiz. Ama onların bizim hakkımızdaki düşüncelerini belirtmelerini – yine çoğu zaman- saygısızlık olarak niteleriz… Çocukların birbirleri arasındaki sorunları da –haklıyı haksızı ayırmadan- söndürmeye çalışır, kurunun yanında yaşı yakma pahasına ikisini de cezalandırırız.
Böylece, o küçücük bedeninde sorunlar birikir ve olmadık zamanda çocuğumuz beklemediğimiz bir tepki gösterir. Çünkü, iç basınç artmış ve kapak atmıştır. Eyvah, emniyet sübabını unuttuk! Tabii, bu anda yapılacak en vahim hata, bu patlamayı tepkiyle bastırmaya çalışmaktır.
Epey oldu, biz ailemizde bir emniyet sübabı keşfettik : Aile toplantısı.
Bu toplantıya ailenin bütün fertleri katılıyor ve herbirine bir çizelge dağıtılıyor. Düşeyde isimlerin, yatayda şu başlıkların olduğu bir çizelge :
– beğendiğiniz özellikleri
– geliştirilmesini istediğiniz özellikleri
– sorunlarınız
– (gelişmesini istediğiniz özellikleriniz için) verdiğiniz sözler
Her birey, kendi ve diğerleriyle ilgili olarak bu sorulara yanıtlar veriyor. İnsan samimi sorulara yalan yanlış yanıtlar veremiyor ve eleştiri çekicini acımasızca kendine vuruyor, küçücük bir çocuk bile olsa. Herhalde bu olumlu yaklaşımın ardında yatan düşünce, bütün bireyler böyle davrandığında herkesin kazanacağını sezmek (kazan-kazan yaklaşımı).
Çizelgeleri özgürce dolduran aile bireyleri, ellerini açıp yazdıklarını okuyorlar. Eleştirileri, özeleştirileri karşılaştırıyorlar, hatalarını görüyorlar, birbirlerine, aileye sözler veriyorlar bunları değiştirmeye çalışacaklarına dair. Bütün bu çalışmalarda herkes eşit, herkes birey…
Dikkat, mucizevi sonuçlar elde edebilirsiniz!
Unutmayın, küçük adamlar da adam yerine konmak ister.
Farkındalıkla ve sevgiyle kalın,
Erdoğan Okay