Saçlarımı divanın altında makasla kestiğimde sadece beş yaşındaydım. Annem saçlarımı kırpık kırpık görünce baban seni kesin öldürecek demişti. Oysa sen halime dakikalarca kahkahalarla güldün. Böyle bile güzel olmuş bu kız dedin. O gün bana çok kızarsın sanmıştım, ama sen bana hiç kızmadın.
İlkokula başladığım ilk gün , sınıfın kapısını sen çaldın ama içeriye beni yapayalnız gönderdin .Bana bugün senin yaşam yolculuğun başladı dedin. Oysa o an beni yalnız bıraktığın için sana çok kızdım ama çocukluk işte bir şey söyleyemedim.
Bir gece gök gürültüsünden korktuğum için usulca yanına geldim. Ama sen benim kızım hiçbir şeyden korkmaz dedin, odama gönderdin. Sana o zaman da çok kızdım ama yine bir şey söyleyemedim.
Yaz tatillerimde gezip eğlenmek yerine tarlamızda çalışmayı istemedim. Ama sen toprağı tanımak hayatı tanımaktır dedin.Sana yine çok kızdım ama yine hiçbir şey söyleyemedim.
Sana ilk yalan söylediğimde gözlerimin içine uzun uzun baktın. Biliyorum kesinlikle anladın. Muhtemelen bu sefer de sen bana çok kızdın ama hiç bir şey söylemedin.
Salonda hararetle anlattığın tarihimizi dinlemek yerine televizyondaki film Bayan Tootsie' ye gözlerimin takıldığını fark edince bana filmin konusunu sordun. Sana bir güzel anlattım. Sen bana Bayan Tootsie yalan ama tarihin gerçek dedin. Seçimini her zaman gerçekten yana yap derken bana yine kızdın biliyorum ama sustun başka bir şey söylemedin.
Lisede karneme ilk defa zayıf getirmiştim. O gün iki elimi birden öptün. Şaşırdım.Bu eller karne notu için değil doğru bir insan olmak için mücadele etsin, sen benim kızımsın dersler yoluna girer sakın üzülme dedin. Oysa kızacağını sanmıştım ama sen bana kızmadın.
Ölmeden sadece birkaç dakika önce gözlerin yarı kapalıydı. Benim öksürüğümle birden gözlerini açtın. Taşa basan yalın ayaklarımı görünce 'bir çorap giy yoksa hastalanacaksın ' dedin. İnanamadım.
Son anlarını yaşayan bir babanın son nefeslerini çıplak bir çift evlat ayağa için kullanmasını nasıl anlatabilirim ki size...Bana derin mavi gözlerinle baktın,gülümsedin,anneme hazırım dedin ve gittin.
O gün anladım ki bir baba ile bir evlat arasına Azrail bile giremiyormuş.
Ben seni çok sevdim baba. Hayatta bizi daima özgür bıraktığın için ,özgür bırakırken bizi hep gözetlediğin için, gözetlerken cesaretlendirdiğin için, cesaretlendirirken aslında başarmayı öğrettiğin için başaramadığımız zaman elimizi yakalayabildiğin için ama en çok da bizden hiç vazgeçmediğin için ve elbette sevgin için sana teşekkür ediyorum .
Artık biliyorum, ölüm sadece ömrü bitiriyormuş ama sevgiye hiç dokunamıyormuş.
Benim babam gibi harika baba olan her babanın bir güne sığmaz bu güzel gününü kutluyorum.
Bir sonraki yazımda görüşene değin sevdiklerinizle daima iletişimde kalın, sevgiyle kalın.