Evet 3. Kitap da bitti.
Yavaş yavaş hüzün bulutları çökmeye başladı üzerime. Şimdi ne yazacağım ne söyleyeceğim bilemiyorum. Son kitabı nasıl okuyacağım onu düşünüyorum.
Öncelikle diğer 2 kitaptan daha çok betimleme vardı bu kitapta. Muazzam ötesi bir şey ya kelimelerle karış karış gezdik bütün Çukurovayı, dağları, dereleri… Aksiyon daha az gibiydi. Dağdan kasabaya indik genel olarak.
Genel bir kanı kitabın daha ağır ilerlediği vs. ama benim için hiçbir şey değişmedi İnce Memed’le olduktan sonra gerisi boş.
Bundan sonrası İnce Memed 3'ü okuyanlar içindir.
Şimdi ilk olarak bizim şu zamanlarımıza da çok benzeyen bir bölümü anlatacağım.
İnce Memed artık bütün memlekette efsane olmuştur. Ünü her yere yayılmıştır. Seveni ile, sevmeyeni ile, destekleyeni ile, korkanı ile…
Artık birinin ayağına taş değse İnce Memed’den bilinir hale gelmiştir durum. Köylü birine kızmıştır gider onu öldürür. “Kim yaptı?” İnce Memed. Bir eşkıya köyü basar yıkar, geçer, soyar, işkence eder, öldürür. “Kim yaptı?” İnce Memed.
Artık herkesin suçunu atacağı kişi haline gelmiştir. İşine geldiği gibi İnce Memed’in adını kullanmaya başlamışlardır.
Bu durum bana çok tanıdık geldi. Ülkemizin yakın zamanını gözden geçirirseniz ne demek istediğimi anlarsınız. Yani zaman geçse de hiçbir değişmiyor. Kendine bir düşman yaratıyorsun ve sonra varlığını belki de daha güçlü şekilde sürdürüyorsun. Çünkü artık her istediğini yapıyorsun ve suçunu atacağın biri, birileri var.
Bu durumun en dokunaklı yerini yazmak istiyorum.
Sarıçiyan Abdik bir köyü basıyor ve Hasan’ı öldürüyor. Ailesi cenazeyi kaldırırken İnce Memed’e denk geliyorlar yolda. Soruyor İnce Memed ne oldu diye onlarda İnce Memed öldürdü diyorlar. Bunu duyunca İnce Memed’in yüreği yanıyor. Sonra Sarıçiyanı yakalayıp köye getirip onlara teslim ediyor ve sitemini dile getiriyor. İnce Memed garibanı öldürür mü, ince Memed hiç ırza geçer mi, siz hiç tanımadınız mı onu diye serzenişte bulunuyor. Köylünün yemeğini de yemeden oradan ayrılıyor.
İşte sen ne kadar iyilik yapmaya çalışsan da birileri senin adını bir şekilde kötülüğe bulaştırıyor.
Ağalara gelecek olursak İnce Memed’in efsaneleşmesinden sonra Abdi ağayı vs. birbir öldürdükten sonra diğer ağaları da ölüm korkusu sarmıştı. Çünkü suçlarını biliyorlardı. Ölüm korkusu onlara her şeyi yaptırıyordu, yalana binbir yalan katarak devletin imkanlarını seferber ederek İnce Memed’i öldürmenin peşindeler. Bu ağaların psikolojik durumları da sağlam işlenmiş. Her birinin durumunu ayrı ayrı anlıyorsunuz. Hele Murtaza ağa sen nasıl bir şeysin yaa...
Bir de Tazı Tahsin var gariban, bir anası var, bir de saf ama işte güvenilmeyen tiplerden. Para için her şeyi yapan tiplerden başına her türlü şey geliyor ama yine de akıllanmıyor arkadaş çok enteresan :)
Köylüye işkenceler, sürgünler, topraklara el koymalar her türlü pislik burada da devam ediyor. Ama işte İnce Memed var yine.
“Ağalar az, fukaralar çok, ne kadar zalim varsa onun zulmüne baş kaldıran ince Memed olacaktır. "Bir İnce Memed ölür, bin İnce Memed gelir...”
İnce Memed’in bir hayali vardı. Sevdiği Seyran ile portakal bahçeleri içine yaptığı evinde yaşamak, çocuklarını büyütmek…
Her ne kadar eşkıya yüreği olmasa da onda içindeki kurt onu artık bırakmıyordu. O kurt insanın içine girdimi artık kurtuluş yoktu.
“Her insanın içinde bir mecbur kurdu, bir İnce Memedlik, bir Köroğluluk kurdu var. Köroğlu gitti, İnce Memed geldi. İnsanoğlunun içinde bu kurt oldukça insanoğlu ne olursa olsun yenilmeyecek. Sen insanoğlunun içindeki kurtsun, ne olursan ol, nereye gidersen git. İşte insanoğlunun içindeki bu kurt yiterse, insanlık da işte o zaman insanlıktan çıkar. İnsanoğlu içindeki bu kurdu yitirmeyecek, ona kıyamete kadar gözü gibi, yüreği gibi bakacak. O kurt insanoğlunun şah damarı, atan yüreğidir. Senin içindeki kurt da, işte insanlığın bu kurdudur.”
Hürü anaya değinmeden olmaz herhalde.
İnce Memed’in tehlikede olduğunu hissedip dağ bayır demeden ona koşan her türlü fedakarlığı yapan biri. Net efsane.
Ferhat hoca, Müslüm, Topal Ali (hele bu Topal Ali çok değişik adam yaa ) ve sayamadığım diğerleri…
Ayrıca kitap destansı falan ama büyülü gerçekçilik akımı da var bu kitap da gözüme çarptı bilmiyoırum belki yanlış düşünüyorum ama biraz işlenmiş. Yağız atın durumu, üç harfliler, ak libas giyen kadınlar, afsunlular vs. bana var gibi geldi.
Son kitap da neler olacak acaba? Hiç bitmesin istiyor insan. İnanın daha kaç kitap olursa olsun hiç sıkılmadan okunur. 4. Kitap da görüşmek üzere o zaman.