Genetik Haberleri
Bilim adamları DNA replikasyonunu ilk kez filme aldılar ve elde ettikleri sonuçlar bir "paradigma değişimine" neden olabilir.
Araştırmacılar kendilerini kopyalayan tek bir DNA molekülünün yakın çekimlerini kaydettiler ve sürecin nasıl yürütüldüğünü açıklamaya çalıştılar.
Gerçek zamanlı bu görüntüler, hayatın bu temel bölümünün beklenmedik miktarda "rastgelelik" içerdiğini ortaya koydu ve mutasyon olmadan genetik kopyalamanın nasıl gerçekleştiği üzerine bir düşünce ortaya attı.
Davis Üniversitesi''ndenStephenKowalczykowskiveekibi, "Bu gerçek birparadigma kayması ve ders kitaplarında bulunan şeylerin çoğunu olumsuz etkiliyor" diyor.
DNA çift helezonu, guanin, timin, sitozin ve adenin (G, T, C ve A) olmak üzere dört farklı bazdan oluşan iki iç içe geçmiş genetik materyalden oluşur.
Çoğalma, helikaz adı verilen bir enzimin gevşetip çifte heliks'i iki tek sarmalın içine sıkıştırdığında ortaya çıkar.
Primaz adı verilen ikinci bir enzim, çözülmüş bu ipliklerin her birine bir 'primer' ekler ve DNA polimeraz adı verilen üçüncü bir enzim bu astar üzerine bağlanır ve yepyeni bir çift sarmal oluşturmak için ilave bazlar ekler.
İki helezon zıt yönlerde uzanan iki duraktan oluşur. Bu kollardan öndekine, "önde giden" lider, diğeri ise liderin peşinden gelen "geride tutan" olarak bilinir. Çoğaltma işlemi sırasında her birine eklenen yeni genetik materyal, orijinal ortağınınki ile tam bir uyum içindedir.
Bilim adamları uzun zamandır önde giden ve geride tutan iplikçiklerdeki DNA polimerazlarının çoğaltma işlemi boyunca birbirleriyle koordinasyon kurduğunu ve çözülme sürecinde bir diğerinin önüne geçip mutasyona neden olmadığını varsayıyorlardı.
Fakat bu yeni görüntü, burada hiçbir koordinasyonun bulunmadığını ortaya koyuyor, her bölünmede, her telin birinden bağımsız olarak hareket ettiğini ve her seferinde mükemmel bir eşleşme ile sonuçlandığını gösteriyor.
Ekip, ortalama olarak, iki iplikçiklerin çoğaltılma hızının eşit olduğunu keşfetti ancak süreç boyunca şaşırtıcı durmalar başladı ve kendi zaman çizelgelerinde iki ayrı varlık gibi davrandı.
Bazen gecikmeli teller sentezlemeyi bıraktı, ancak önde gelen teller büyümeye devam etti. Bazen de, bir tel örgü, sebepsiz yere normal hızının 10 katında çoğalmaya başladı.
Araştırmacılar ayrıca, koordinasyon eksikliği nedeniyle DNA çift sarmalının, polimerazın yakalayabilmesi için helikalin daha da açılmasını durduracak ve durduracak olan bir "ölü adamın anahtarı"nı dahil etmek zorunda kaldığını buldu.
Tüm bu bilgileri göz önüne aldığımızda sormamız gereken soru şu ki, eğer bu iki ip "bağımsız olarak" çalışıyorsa, çözülmekte olan çift sarmal, olayları nasıl takip edeceğini ve doğru zamanda hızlanarak mutasyonları nasıl en aza indireceğini nasıl biliyor?
Çeviren Ve Derleyen: Behiç Koyutürk
İlginizi Çekebilecek Diğer Konular
En çok okunanlar
Sosyal Medyada Biyologlar
|25249||12587||5800||12467|
DUYURU
Arkadaşlar sayfamız için bilimsel haberleri İngilizce den Türkçe ye çevirecek gönüllü köşe yazarları arıyoruz. İletişim için email@example.com veya firstname.lastname@example.org adresine mail göndermeniz yeterli. Gönüllü takım arkadaşlarımızı bizimle yol almaya bekliyoruz.
Bize ulaşan bir çok e-maile cevap verdiğimiz halde bazı arkadaşlardan geri dönüş sağlanamamıştır. E.mailinizin Gereksiz e.postalar bölümünü mutlaka kontrol edin...