Anne ve babalar, çocuklarının günün birinde genç olacağını hayal ederek onu büyütürler. Tahminen de çocukluğun hayatın koşmacası içinde bu kadar çabuk geçipte gençlik çağının geldiğini farkedemezler. Bakıyorlar ki, onların ÇOCUK dediği genç, kelam dinlemek istemiyor, kendisine nazaran gerçek olanların peşinde…
Gençlik çağında anne ve babalar çocuklarının arkadaş etrafları için kaygı duyarlar. Artık çocukları genç olmuş ve daha çok aile dışında ve arkadaşları ile vakit geçirmek istiyor. Ailede en çok duyulan ses yeterli arkadaş ve makus arkadaş kavramlarıdır. Çocukluk çağında aile ve etraf tesirleriyle âlâ bir kişilik oturtulduysa fazlaca bir sorun yaşanmayabilir. Çocukta uygun bir kişilik yerleşimine paralel olarak arkadaş seçimi de uygun biçimde olacaktır. Anne babanın fazlaca endişelenmemesi gerekir. Ayrıyeten dış hayatla ilgili tecrübe çocuğun büyümesine ve gelişimine uygun olarak kazandırılmış mıdır? bu da kıymet kazanmaktadır.
Gençlerin en çok duyduğu kelam '' sana güveniyorum lakin etrafa güvenmiyorum '' dur. Bu çağda aile ve genç ön yargılı olmadan yanlışsız davranış biçimlerinde irtibatlarını sağlıklı tutmalıdır. Gencin arkadaşları ile yaşadığı olumlu ve olumsuz yaşantıları da ailesi ile paylaşabilmesi gerekir. Burada aile kısmen yol gösterici olabilir. Genç tahminen de olumsuz davranışı olan şahıslarla de irtibat içindedir. Lakin burada kıymetli olan gencin kendisini bu tip şahıslara ve guruplara kendisini kaptırmayıp; kendisini kendisinin yönettiğini ailesine gösterebilmesidir. Genç otokontrol sahibi olup etrafın verdiği ziyanlardan emin olmalıdır. Ailesi ile paylaşım içinde olmalı, aileye ilişkin olduğu hissini yitirmemelidir. Aile burada baskıcı, yargılayıcı tutum içinde olmamalıdır ki genç doğrusunu da yanlışını da anlatabilsin. Genç suçlanmadan meseleler aşılabilsin. Burada ailenin itina göstereceği bir bahiste ses tonu kullanımıdır. Yüksek ve çatışmacı bir ses tonu kullanımıda irtibatı olumsuz etkileyecektir.
Anne babalar, genci etrafın olumsuz tesirlerinden korumak için özeline girmemeli, fakat gerekli bahisler konuşularak çözümleme yoluna gidilmelidir. Bu halde gencin kendine olan inancını kaybetmesine sebebiyet vermemiş oluruz. Gence kendini rahat ve huzurlu hissedebileceği bir ortam hazırlamalıyız. Bu ortamda sorumlulukların olmadığı bir ortam değildir. Aile yaşına uygun olan sorumluluklar vererek büyütmelidir, çocuğunu…Odasını ya da kendisine ilişkin olan kısmı toplamayı bilerek büyümelidir ve gençlik çağında da devam ederek, tahminen kimi eklerle sürdürülmelidir.
Anne- baba model olmayı gençlik çağında da devam ettirerek, davranışları ile örnek olmalıdır. İrtibatta buyruk cümleleri kurmak, gencin karşıtını yapma isteğini uyandırır. Bu nedenle ailenin, gencin birşeyler bildiğini kabul ettiğini göstermesi ve onun niyetlerini önemsemesi özgüven gelişimini güçlendirir. Aile ve genç tecrübelerini, isteklerini karşılıklı olarak ortaya koyarak platform oluştururlarsa genç kendine uygun olanı seçer ve hayata geçirir.
Olumlu ve olumsuz özellikleriyle kendisi yaşayarak öğrenir.
Genci etrafın makûs özellikleriyle korkutmak, onun kendine olan itimadının zedelenmesine sebep olur. Bu durum gencin hayatında değerli bir konudur. Gencin okulda notları düşük olabilir, lakin kendine olan inancı kaybetmesi ömür okulunda başarısızlığı meydana getireceği için değer kazanmaktadır.
Ayrıyeten belirsizlik inanç hissinin kaybedilmesine neden olur, bu nedenle genç, hayatındaki belirsizlikleri ortadan kaldırmalıdır ki ailesi O na gereğince inanç duysun.
Ailede yaşanabilen çatışmalarda, aile bireylerinin neyi nasıl söyleyeceğine ait tahminen bilgi yetersizliğinden tahminen hayat kaidelerinin zahmetinden kaynaklanan irtibat sorunu dikkati çeker. Aile günü güç kurallarda geçirmiştir, akşam biraraya gelindiğinde tahammülsüzlükler olabilir. Bu durumda aile bireyleri uygun niyetlerini bozmadan birbirini anlamaya çalışmalı, empati yapmalıdır. Aile bireylerinin birbirlerini pahalı hissetmesini sağlaması gerekir. Bu da paylaşımın kâfi olduğunun bir işaretidir. Gencin kendini kıymetsiz hissetme nedenleri aile ile gereğince bağlantı kuramama, gencin durumu yanlış algılaması, beklentisini yüksek tutmasıdır.
Aile içinde inancın tesis edilebilmesi için his ve kanıların açık ve net formda açıklanabildiği bir ortam yaratılmalıdır. Bu da baskıcı olmamak, fikirlere saygılı olmak, tenkide açık olmakla mümkün olur. Kişi kendi kanılarını zorlayarak karşı tarafa kabul ettirmemelidir.Kendisine gelen elştirileri de yapan olduğunu ve kendisindeki eksikleri tamamlama için bir fırsat olarak görürse ailede demokratik bir ortam yakalanmış demektir.
Ailede baskıcı bir ortamın olması nelere sebebiyet verir? Yalancılık, iki yüzlülük, gizli olarak yapılan davranışlara, küsmelere…Baskı ile bir davranışı yapmaya itilen genç, görünürde istenen yapılıyormuş üzere davranır, lakin sonuç kısmına gelindiğinde gerçek ortaya çıkıpta aileden reaksiyon görürse keyifli olur. Zira, kendi isteğini gerçekleştirmiştir ve aileden gelen baskıya boyun eğmemiştir. Pasif agresif reaksiyon geliştirmiştir.
Anne ve baba çocukluktan itibaren gence yanlışsız model olmalı, palavradan kaçınmalı, dürüstlük konusunda örnek yaşantı sergilemelidirler. Yanlış davranışlar karşısında kızıp, bağırmakla aileler sıkıntıya hakikat yaklaşım gösteremezler, ya da uzun uzun dürüstlüğü anlatmak genci olumsuz davranışından uzaklaştırmaz.Doğruyu söylemek değerlidir, lakin; her hakikat olan durumlar her yerde söylenmez. Bu üzere durumlarda susup, gerçeği saklamak, tahminen öbür bir tahlil yolu bulmak gerekebilir. Sakınca doğurabilecek durumlarda dikkatli olunmalıdır.
Palavrayla elde edilen muvaffakiyet ve memnunluk kısa sürer. Dürüstlükle uzun süren, devam edildiği sürece muvaffakiyet ve memnunluk getiren süreç yaşanır.Onurlu ve aşikâr bir kararlılıkla yaşanan hayat çok kıymetlidir. Dedikodu biçimini benimsemekte, bağlantıda aksiliklerin yaşanmasına neden olur. Biraz hayal gücü ile gerçekler saptırılır, olmayan durumlar varmış ya da olmuş üzere gösterilir.Bu nedenle gençler konuşmalarına dikkat etmeli ve kendilerini üzecek durumlardan kaçınmalıdır. Aksi halde genç kendine ve çevresindkilere ziyan vermiş olur.