Yeni "çekim gücü" fay hattını harekete geçirirse
İlk ciddi kazı sonrası yapılan duyuru bundan sonra denizden çıkacak olan gazın parasal olarak adının konması ve bununla ilgili spekülasyonların haber olacağı süreci başlatmış oldu.
Denizden çıkacak olan gazın damlayan tanelerinin her iki toplum için fazlasıyla bir zenginlik kaynağı olacağı bundan sonra her fırsatta haber yapılıp işlenmesinin yolunu açmış oldu.
Annan planı referandum sürecinde devrede olan ABnin çekim gücü yerini denizden gelecek olan gaz haberlerinin yaratacağı çekim gücüne bırakacak.
Komşuda pişer bize de kokusu gelirse bizim de doğal olarak canımız çekecektir.
Bilinçli ya da çözüm arayışı sürecinin doğal akışı içerisinde kendiliğinden ortaya çıkan tablo bu.
Bilinçliyse de bu şu an için Anastasiadesin başarısı gibi duruyor. Tarih elbette sonrasında bunu nasıl yazacağını olacak olan gelişmelerle hep birlikte göreceğiz.
Türkiyenin gazın yaratacağı yeni çekim gücünün etkisiyle Kıbrısta oluşmaya başlayacak tablo karşısında ne düşünebileceğine kafa yormamız lazım.
Adada Kıbrıs Türkü nezdinde geniş kapsamlı desteği olmayan hatta karşı çıkılan, yalnızca ada etrafındaki karasularında askeri güce dayalı, siyaset Türkiyenin görmek isteyeceği en son karedir.
Türkiyenin bu yeni çekim gücüne kapılmasının önüne geçmek için Kıbrıs Türkünü iki ayrı devlet görüşü etrafında mobilize etme isteğinin altında yaklaşma ihtimali olan bu tedirgin edici tehdit yatıyor olabilir mi diye düşünmekte fayda var.
Güneşin altında bir süre daha maddi olarak adı konan gazın yaratacağı çekim gücünün yaratacağı gündemin tepsermesi sürecek.
Güneşin yetmediği yerde basının doğru yanlış üfürme haberleri yoluyla yaratılacak rüzgâr ile konjonktür iyice kalıplaşacak.
Sonrasında da bu sürecin doğal akışındaki acıtan tarafları $ olarak adı kesinleşen gazın gölgesinde kamuoyuna sürülecek.
Görüldüğü üzere değişen yalnızca olası yeni çözüm modellerin gündeme getirilme olasılığı değil, her iki tarafta da farklı toplumsal psikolojilerin de sınanması ve harekete geçirilmesi olacaktır.
Bizim tarafta nasıl kapatacağımızı bilemediğimiz kamu açığının sıvadığı ekonomik çıkmazın toplum üzerinde giderek artan dayanılmaz etkiden bir an önce kurtulma içgüdüsü ağır basmaya çok müsaittir.
Rum tarafında da gazın refahı katlayacak fırsat olarak algılanması ve buna bir an önce ulaşmanın yaratacağı sabırsızlığın siyaset üzerindeki baskısı giderek ön plana çıkacaktır.
İki toplumda başlangıç noktaları ve amaçları farklı toplumsal zafiyetlere dayalı bir çözüm sürecine sürükleniyoruz.
Bu zafiyet sonucunda da en çok neyi istemeyiz ya da neyi isteriz diye tanımlayacağımız tercihlerin önümüze gelme ihtimaline hazırlıklı olmalıyız.
Kendi tanınmış devletimize sahip olmak için neleri feda ederiz sorusuna cevap ararken, Türkiyenin garantörlüğü ve O girmeden ABye girmek ister misin tercihi ile karşı karşıya kalabiliriz.
Türkiyenin olmadığı ve hatta olamayacağı ABde ayrı olarak devletimizin olması mı yoksa Türkiyeye verilecek üslere karşılık garantörlüğünün topyekûn kalkması mı?
Kıbrıs sorununda en son tahlilde belki de bizi sınayacak esas soru da bu olacaktır.
Siz Türkiyenin yerinde olsanız bu sorunun sorulmasından tedirgin olur musunuz?
40 yıllık müzakerelerden sonra siyasi eşitliğimizi kabul edemeyeceğini teyit eden Rum tarafına rağmen hala daha Kıbrıslılık temelinde Federasyon kurulmasında ısrar edenlerden dolayı Kıbrıs Türkü arasında oluşan ayrışmanın üzerine bir de bu tercih ve ikilem eklenebilir.
Kendini yalnızca Kıbrıs Türkü görenlerle, kendini yalnızca Türk olarak görenlerin ayrışmasının yaratacağı toplumsal kırılma ve travma adanın kuzeyinde tarihe not düşülecek olayları da birlikte getirmeye adaydır.
Varlığı bilinmeyen ama çözüm arayışında toplumu kendi içinde bir de etnik aidiyet bazında ayrıştırma potansiyeli olan fay hattının üzerinde yaşamaya toplum olarak hazır mıyız?
Adanın kuzeyinde değişen demografik realite karşısında düne göre çok daha kırılgan olan bu fay hattının varlığını da düşünmeye ve dikkate almaya alışmalıyız.