Gay olduğunu açıklayan aktörlerin arasına katılan en son isimlerden olması. Bu, son filmi Freeheld’de oynadığı karaktere de daha farklı bir anlam yüklüyor. Gerçek bir hikayeden kurgulanan senaryodan yola çıkıp, Ellen ile, Hollywood’da kendini yaşayamamanın ne kadar korkunç olduğunu konuştuk.
Röportaj: Nando Salva - Şubat 2015
Yukarıdaki fotoğraf, Touchy Feely (2013) filminden.
Freeheld’in kadrosuna katılmaya nasıl karar verdiğini ve bu hikayenin anlatılmasını neden önemsediğini bize anlatır mısın?
Ben aslında 21 yaşından beri Freeheld’in kadrosundaydım, o sıralarda daha senaryo bile yazılmamıştı. Bence film çok güzel bir aşk hikayesini anlatıyor. Hayat arkadaşının ölümüne şahit olmanın nasıl bir his olduğunu düşünemiyorum. Laurel ve Stacie Andree, çok zor bir dönemde, hayranlık uyandıracak bir işe cesaret ettiler. Onların verdikleri mücadele, hukuki sistemin doğru yolda ilerlemesi, evrilmesi açısından elzemdi. Özellikle yargıtayın eşcinsel evliliği ABD’deki tüm eyaletlerde onamasından sonra bizler Freeheld’le verilen mücadeleyi ve alınan yolu kutlamak istiyoruz.
Filmin geçtiği dönemin belirsiz bırakılmasının bir sebebi var mı?
Evet. Filmi gören insanların çoğunun filmin zamanı hakkında kafası karışıyor. Birçoğu 80’lerde geçtiğini zannediyor, çünkü yaşananların yakın zamanda yaşanmış olabileceğine ihtimal vermiyorlar, ya da vermek istemiyorlar, bu onlara korkunç geliyor. Ama gerçek şu ki, benim ülkemin eşcinsel evliliğe bakışının değişmesi uzun zaman aldı. Tabii bu tip temel reformlar söz konusu olduğu zaman bir yandan da toplumlarda direnç mekanizmaları oluşur. ABD’de muhafazakar liderlerin dini sebepler göstererek eşcinsel evliliğe şiddetle karşı çıkmaları da bundan kaynaklanıyor.
Ama hala yapılması gereken çok iş var, değil mi?
Öyle. Hala ABD’nin birçok eyaletinde sadece gay ya da transeksüel olduğun için işten kovulabilirsin, ya da istediğin konutta barınma hakkın engellenebilir. Farklı etnik kökenden transeksüel kadınlarda yaşam beklentisi sadece 35 yıl, ve bu korkunç bir istatistik. Evsiz gençlerin yüzde 40 gibi çok ciddi bir yüzdesi de LGBT. Daha yapacak çok iş var. Gerçek anlamda homofobik, transfobik ve bifobik bir toplumda yaşıyoruz. İnsanlar kendilerinden ve hissettiklerinden utanıyorlar, günah olduğunu düşünüyorlar. Değişmesi gereken işte bu.
Yasaları mı kafaları mı değiştirmek sence daha önemli?
Öncelikle, toplumun bu konudaki düşünce kalıplarını değiştirmemiz gerekiyor, çünkü ilk etapta bu sayede büyüme çağındaki çocukları duygusal anlamda desteklemiş oluruz. Temel unsurlar olarak eşitlik ve ayrımcılığa karşı bir duruş LGBT bireyler için çok önemli. Gay olduğun için işinden kovuluyorsan, bu senin tüm hayatını etkileyecektir. Cinselliğinle alakalı kimliğin yasal olarak korunmuyorsa bu daha az açık yaşamana sebep olacaktır. Bir toplumda açık açık, oldukları gibi yaşayan insan sayısı ne kadar az ise, toplumun toleransı da o kadar düşük olur. Bu bir kısır döngü. Out olmak, görünür olmak ve insanların ‘benim gay bir arkadaşım var ve onu çok seviyorum’, ya da ‘arkadaşım geçiş aşamasında’ gibi cümleler sarf etmesi bakış açılarının değişmesi anlamında çok önemli.
Hollywood’da bir eşitsizlik sorunu var mı?
Hollywood’da, ‘gay’liğini açıklamış bir aktörsen kesinlikle başarılı bir kariyerin olamaz’ gibi uzun zamandır yerleşmiş bir kanı vardı. Bence bu artık bir nebze değişti ve değişmeye de devam edecek. Açıkçası bana gay bir karakteri canlandıran heteroseksüel bir aktörün ne kadar cesur bir karar aldığıyla alakalı bir şey söylendiğinde kızıyorum. Neden gay bir aktör heteroseksüel bir karakteri oynadığında cesur bir karar vermiş olmuyor da tam tersi cesaret gerektiren bir karar oluyor? Neyse ki Hollywood da toplumla beraber yavaş yavaş değişiyor.
Sence Hollywood’un anlattığı, gösterdiği hikayelerle toplumdaki sosyal değişikliklere katkıda bulunmak gibi bir sorumluluğu var mı?
Evet, ben buna inanıyorum. Eşitliğin toplumun her kesimi için daha iyi olduğunu, eşitsizlik ve ayrımcılığın herkes için felaket sonuçlar doğuracağını anlatmak zorundayız. Ama orada öncelikle desteklememiz gereken konu yazarlar, yapımcılar, yönetmenler, yani Hollywood’da ve Hollywood için çalışan insanlar arasındaki çeşitlilik. Toplumlar ve gruplar ne zaman çeşitli ve çok kültürlü olurlarsa, o zaman anlatılan hikayeler gerçekten eşitlikçi olabilir.
Tabii ki insanlar senin hakkında konuştuklarında bunun öncelikli sebebi senin bir oyuncu olman, ancak seninle alakalı konuşulan konuların başında oyunculuğunun değil de cinselliğinin gelmesinden rahatsızlık duymuyor musun?
Tam da bu yüzden birçok aktör gerçek cinsel kimliklerini açıklamıyorlar. Ama ben bu duruma daha fazla dayanamadım. Saklamak ve saklanmak benim için dayanılmaz bir hal almıştı. Hem kendime hem de beni seven insanlara acı çektiriyordum. Kendimi suçlu hissetmeme sebep olan şeyler yapmak zorunda kalıyordum. Bu yüzden açıkça cinsel kimliğimi ortaya koymayı seçtim. Saklanan, görünmez ve acı çeken bir gay olmak yerine, görünür ve bu konuda konuşan bir insan olmayı seçtim. Kararımdan hiçbir zaman pişman olmadım. Konuştuklarım ve yaptıklarımla başkalarına da ilham verebilmişsem, yardım edebilmişsem, destek olabilmişsem ancak müteşekkir olurum. Asla eskisi gibi yaşayamam.
Peki iş hayatın nasıl değişti?
Öncelikle üzerimden büyük bir yük kalktığını hissettim. Artık hayatı devamlı bir hüzün bulutunun altında geçirmek zorunda değildim, bu da hayatımı ve yaptığım işi çok kolaylaştırdı. Hem yapımcı hem de oyuncu olarak şu an birçok projem var.
KATEGORİ
ARŞİV
TARİH
17 MART 2016
ETİKETLER