Halil Savda: Öldürdüklerinizin Hakkını Nasıl Ödeyeceksiniz?
Halil Savda ; Öldürdüklerinizin Hakkını Nasıl Ödeyeceksiniz?
Türk sömürgeci idareyi ve Temmuz 2015’ten bu yana Bakur’da (Türkiye Kürdistanı) yaşananları çekilen iki fotoğraf çok iyi özetliyor.
1’inci fotoğraf Cizre’de çekildi.
Çeken ve paylaşan bir özel harekat polisi. Bir okulun dersliği, etraf dağıtılmış. Yere düşmüş sandalyenin üzerine bir ayağını koymuş olan yüzü maskeli bir özel harekatçı poz veriyor. Arkasında ders tahtası ve üzerine tebeşirle şöyle yazmış;
“Eğitim sırası bizde. İmza; JÖH”
O dersliklerde “varlığım Türk varlığına armağan olsun” marşı çalınırdı. Cizre’ye gelen öğretmenler Türkiye Cumhuriyeti devletinin yaptığı o okulda Kürt çocuklarına ana dillerini değil, anne babalarına da zorla öğretilen Türkçe öğrettiler. Çünkü o sıralarda oturan öğrencilerin anadillerinde eğitim yok.
Kürt olduklarıyla övünemediler ve Türk olmadıkları için hep itaat ettiler. Türk devleti adına yönetildiler ve Türk olarak yetiştirildiler. Vali, kaymakam, müdür, polis, asker, banka vs tüm devlet Türk’tü ve Kürtleri Türkler adına yönettiler.
O okulun olduğu şehrin insanları Vatandaşı oldukları Türkiye Cumhuriyetine Kürt oldukları için değil Türk kabul edildikleri için bağlı kılındılar.
‘Türk doğmuşlardı’ ve ‘Türk öleceklerdi’.
Ancak kazın ayağı öyle değildi…
O çocukların babaları Kürt olduklarını ve Kürt olarak yaşamak istediklerinin bilincine kavuştular. Asimilasyona ve inkara rağmen yıllar içinde kendilik bilinci oluştu. Öz yönetim talebinde bulundular. Talepleri Türk devleti tarafından reddedilip baskıyla yok edilmeye çalışılınca hendeklerin arkasına geçtiler. Türk devleti önce asimile etmek için gönderilen öğretmenleri şehirden çıkardı. Nede olsa artık okullar eski rolünü oynayamıyordu.
Konuşarak, anlatarak olamıyorsa devlet tankla, obüsle ve topla ezerek Türklüğü bir kere daha hatırlatacaktı. Sıra jandarma özel harekattaydı… Devlet bu harekatla Kürt halkına ve Kürt hareketine açıkça şunu söylemiş oluyor: seve seve olamıyorsa afedersin si… si…
Dersim’de, Koçgiri’de, Ağrı’da yaptığını tekrar ediyor.
Cizre’ye potinlerini ve silahını kuşanarak gelen Özel Harekat Polisi görevinin bilinciyle poz vermiş.
İkinci fotoğraf Diyarbakır’ın Suriçi ilçesinde çekilmiş.
O fotoğrafta bir evin kapısına yapıştırılmış bir not ve o notun üzerine yapıştırılmış iki 5’lik Türk lirası.
Notta şöyle yazıyor:” Hakkınızı helal edin biraz şekerinizi kullandık. Gönül isterdi ki rahatça çayımızı birlikte içelim. (inşallah olacak) İmza; Türkiye Cumhuriyeti”
Bu notu bırakan ve fotoğrafını çekip Tweet ile paylaşan kişide belli ki bir Özel Harekat Polisi.
Şahsı adına notu ve parayı bırakmamış; temsil ettiği Türkiye Cumhuriyeti adına not duşmuş…
Suriçin’e operasyon yapan Türkiye Cumhuriyeti orada aldığı canların, dağıttığı hayatların hakkını nasıl ödeyecek?
Buna dair notta tek ipucu yok. İçtikleri çayın, aldıkları şekerin hakkını ödemekten bahseden devlet Suriçi’nde aldığı canların hakkını vermemiş!
Hem aynı devlet yıktığı binaların, tahrip olan işyerlerinin yeniden yapılacağı sözünü de verdi. Ama aynı devlet gasp ettiği Kürt halkının haklarına dair tek kelime etmiyor.
Temmuz 2015’ten bu yana 215 sivil hayatını kaybetti… 200 binden fazla insan evini terk etti. Kürdistan şehirleri polis, asker ve tank-topla kuşatılmış durumda. Cizre, Sur ve Silopi haftalardır tank ve toplarla kuşatılmış durumda.
Bu açık ki Kürtleri ‘terbiye’ etme ve susturma harekatıdır. İki fotoğraf bu harekatın özeti…
O evine para yapıştırılan eve o parayı yapıştıranlar izinsiz girdiler. O evin sahipleri oraya para bırakanlar tarafından evlerinden çıkartıldı.
Bunların hakkını nasıl ödeyeceksiniz?
O evine girdikleri ev ahalisinin dilini yasakladılar. O yasakladıkları dilin hakkını nasıl ödeyecekler?
Kırk yılda kırk bin Kürt öldürüldü. O öldürülen Kürtler geri gelecek mi, Onların hakkını nasıl ödeyeceksiniz?
Hak gasp edenler ve hak talebinde bulunanları silahla vuranlar işgal ettikleri bir evin kapısına iki 5’lik yapıştırıp o yapıştırılan iki 5’liğin fotoğrafını çekin övüne övüne hak verdiklerini söylüyorlar.
Alçaksınız!
O sınıftaki o öğretmenleri gönderenler ve o evin şekerini yiyip not bırakanlar o boşalttıkları okuldaki o güzel öğrencileri ve o evin güzel insanlarını katlediyorlar.
Diz çöktürülmeye çalışılan halk ve o halkın çocukları onca zorluğa ve zorbalığa inat hayatta kalmak ve özgür olmak için direnmeye devam ediyorlar.