İtalyan merkez solunun Berlusconi sağı ile gerçekleştirdiği “büyük koalisyon”, “kirli ortakla” gerçekleştirilen koalisyona en tipik örnek.
Merkez sol, 2013-2014 aralığında Enrico Letta başkanlığında Berlusconi sağı ile koalisyona oturduğunda, medya patronu siyasetçinin rüşvet, yasadışı finansman ve mafya ile ilişkiler gibi konularla ilgili davaları sürüyordu.
Dün de anlattım…
2013 kışındaki son seçimde merkez sol Demokrat Parti (DP) kıl payı bir fark yarattığı için tek başına hükümet kuramamış, muhalefetin yükselen gücü Grillo’nun 5 Yıldızı ile ortak iktidar alternatifi yaratamamış; “erken seçim” ve de “Berlusconi ile ortaklık” seçeneği arasına sıkışınca, “ilkeleri” birakıp Çizme’nin kirli lideri ile koalisyona girmişti.
Uluslararası finans, sermaye çevreleri, Avrupa Merkez Bankası ve AB tarafından da dayatılan bu tercih, “Berlusconi’den kurtulmak amacıyla” merkez sola oy veren seçmeni kızdırmıştı.
İtalyan politikasının iki hâkim gücü arasında seçmenlerin sırtından gerçekleştirilen, bu sebeple “büyük dümen” anlamında “grande (inçuço) inciucio” deyimiyle anılan bu kirli ortaklık, Demokrat Parti’de epeyce tartışma ve çekişmeye yol açtı.
2013-14 arasındaki “inçuço” parantezi bu meyanda DP’de bir liderlik değişiminin de itişini oluşturdu.
Yeni meşruiyet inşaası
“Büyük koalisyonu” doğuran Şubat 2013 seçiminde istenilen başarıyı elde edemeyen merkez sol lider Pier Luigi Bersani, koalisyon polemiğine zaten girmeden istifa etmişti. Büyük koalisyonla çakışan ara dönemde nöbeti Epifaniisimli bir sendikacı devraldı.
Berlusconi’nin kendisinin dışarda kaldığı ama en yakınlarının bakan olarak görev aldığı Letta koalisyonunun sürdüğü bu 9 aylık dönemde, merkez soldaki çok yıpratıcı hizip, liderlik ve kimlik tartışmaları neredeyse hiç bitmedi.
2013 Aralık’ında Renzi’nin önseçimde yüzde 68 oyla parti liderliğine nihayet geçmesi; fırtınayı yatıştırdı ve liderlik konumuna yeni bir ivme getirdi.