Günlerden 6 Mayıs gebeliğimin 39+3undeyim. Saat 4 suları lavaboda bir leke göründü. Evet, bu bir nişan! Doğum işareti olabilir miydi? Paniklemedim ve doktorum Lütfiye Hanımı aradım. Korkmamam gerektiğini bunun olabileceğini söyledi. O hafta Lotus Gebe ailesi ve İnci hanımla tanışmıştım. Evet, çok geç bir tarihti belki 1 günlük eğitime katılmıştım. Neyse, nişan geldikten sonra gece hafif kasılmalar yaşadım. 7 Mayıs sabah 9.30 -10.30 saatlerinde 8er dk. Süren kasılmalar yaşadım. Kasılma sonucu tekrar bir kanama oldu. Korkmuyordum. İnci hanımın dediği gibi bebeğime kavuşmanın bir işareti olabilirdi. Lütfiye hanimi aradım ve nst ye gittim. Nst de sancı görünmüyordu. Üzülerek hastaneden çıktım. Niye gelmiyordu bu çocuk. Bir an önce gelse de kavuşsam diye düşünüyordum. Ayni gün aksam üzeri 4 suları kasılmalar başladı. Kasılmaları takip ediyordum. Ama oturmamam gerekiyordu kalktım ve yürüyüşe çıktım. Eve geldim ütü yaptım. Saat 8 suları kasılmalar netleşti 30 dk. da 1 gelmeye başladı. O sırada İnci Hanım’ın öğrettiği gibi nefesimi karnıma doldurup bebeğime oksijen gönderiyordum. Bir yandan gel artık oğlum diyerek ona cesaret veriyordum. Eşim kasılmaların farkındaydı. Yanıma gelip sürekli sarılıyordu. Ask hormonu doğum için şarttı. Bu sıra yemeklerimi bile yaptım eşimle yedik. Saat gece 12 yatağa yatmıştık. Eşime sabah 6 gibi bebeğimizin geleceğini söyledim. Eşim uyudu. Yatakta yatmak istemedim kalktım ve duş aldım. Sonra biraz dua okudum. Kasılmalar sıklaşmaya başlamıştı. Kasılmalar geldikçe dans ediyordum sağa sola sallanıyordum. Apaçi dansı gibi bir yandan Gel oğlum gel seni çok seviyoruz Kartal Can diye konuşuyordum. Pilates topunda daireler çizerek adeta oğluma geleceği yolu göstermeye çalışıyordum. Bir yandan nefes tatbiki!!! Tıpkı İnci Hanım’ın dediği gibi bu bir kavuşmaydı. Kasılmalar çok basitti. Nefesle çok rahat atlatılıyordu. Saat 5 mide bulantısı başladı kasılmalar 5 dk. 1 ama şiddetlenmiyor. Neden sancılanmıyorum diye kendi kendime düşünüyordum ve eşimi kaldırdım. Sancıların sıklaştığını söyledim. Hastaneyi aradık ve gelmemi söylediler. Annemi aradım anne ben çok iyiyim lütfen hazırlan hastaneye gidiyoruz dedim. Hastaneye gittik ve muayene odasına geçtik. Kendimi rahat bırakıp doktor hanimin muayene ettikten sonra 7 cm açılman var ama kese patlamamıştı demesiyle mutluluktan ağlamaya başladım. Kalktım veee ona sarıldım basardım diye bağırdım. Sancı odasına geçtim nst için yatırdılar bir an önce bitsin yatmak istemiyorum dedim. Kalktım kasılmaları karşılamaya devam ettim. Lütfiye hanim geldi muayeneye geçtik 9 cm’di oğlumun kafası saat 11 yönünde geliyordu ne demek bilmiyordum yan geliyormuş meğer kasılma geldikçe ıkınmam gerektiğini söyledi. Sancı geliyordu esimin kollarına sarılıp nefesimi karnıma doldurup ıkınıyordum artık kuvvetim kalmamıştı. Lütfiye hanım beni doğumhaneye alacağını her şeyin benim elimde olduğunu söyledi. Eğer olmazsa sezeryanı deneyeceğinden bahsetti. 9cm‘dim oğluma kavuşmam an meselesiydi. Onu dünyaya kendi istediği gibi getirmek istiyordum. Doğumhaneye geçiyorduk esim sarılıyordu. Annem arkamdan dua ediyordu anneme dondum ve ben iyiyim anne merak etme dedim. Destek ekip çağırdı. Herkes çok güler yüzlüydü içeride. İçeride bir şölen vardı ben çataldaydım ve herkes haydi bebeğim süpersin dedikçe ben bağırmadan kasılmalarla bebeğimi itiyordum ben ittikçe bebeğimi düzeltiyorlardı yapabilirsin diyordu hepsi haydi sacları göründü. Sesimi kontrol edemeyip yapamıyorum diye bağırdım. Bir kere sonra su istedim. Enerjimi topladım ve tekrar denedim. Her şey çok kolaydı aslında. Bebeğim gelmek istiyordu. Ona yardım etmeliydim. Yapabilirdim!! Veee son kez denedik Kartal Can kucağımdaydı. Annem ve esimi içeri aldılar. o sırada bağırmaya başladım iste bebeğim annemmm canim!! Bu benim bebeğim miydi? Çok güzeldi. Sıcacıktı göğsümdeydi. O anda İnci Hanım’ın dediği gibi okyanusun kenarında sanki bir düğündeydik ailemle. Herkese seni çok seviyorum dediğimi hatırlıyorum. Esimin gelip dudaklarımdan öpmesini, başarmanın verdiği gururu, anneliği her şeyi tatmanın verdiği huzur vardı içimde. İnci hanim ve Lotus Gebe bana özgüvenimi yapabileceğimi öğretmişti. Lütfiye hanım ve ekibinin verdiği cesaret te harikaydı. Anneler gününde aldığım en güzel hediyeydi. Bebeğim! Canim! Her şeyim onu çok seviyorum.!!