Sokaklara çıktım adalet arıyorum. Var mı yok mu diye düşünürken içim acıyor. Türk futbolunun sözde marka değerini düşünen zihniyet, aman şu takımlara bir şey olmasın diyen kulüp başkanları “karakterli” olmak da meseledir. Türk futbolunda yıllardır var olan şike, teşvik gibi durumlar belgelerle kanıtlandı. Türkiye’nin bağımsız mahkemeleri karar vermiş sözde hukukçu olan insanlar, pfdk bunu yok sayıyor. Üç büyük takım zihniyeti yaratmak isteyen sistem, geri kalanları da uşak yerine koymak isteyenler yıllardır var oldular. Hala da var olacaklar. Bu sisteme dik durmak gerekli. Herkes ilk önce kendi doğduğu, büyüdüğü yeri sevmeli. Kentine, takımına sahip çıkmalıdır. Trabzonlu olarak bu yolda ilk adımı atan biziz. Diğer Anadolu takımları da dik durmalıdır. Tabii bu durum parayı, eğilmeyi değil; dik durmayı gerektirir. Anadolu taraftarı kendi şehrine sahip çıkmasını öğretmeli, asimile olması engellenmelidir. Aksi takdirde Anadolu, sözde üç büyülere hep boyun eğmek zorunda kalacaktır. Son olarak sözüm, sözde kendini adam sananlara. Paran çok olur ama o paraya rağmen birilerine uşaklık yapmaya mecbur kalırsın. Tff başkanın şimdi kukla gibi olması buna örnektir.
Bu dünya gelip geçici. Bu dünyada istediğimiz hakkı elde edemezsek, Allah’ın huzurunda hakkımızı elde edeceğiz. Buna inancımız tam. Ve son olarak bizim haklılığımızı inanmayanları bir ayetle selamlıyorum.
“Andolsun ki, cin ve insanlardan bir çoğunu cehennem için yarattık. Onların kalpleri vardır, onunla gerçeği anlamazlar, gözleri vardır, onlarla görmezler; kulakları vardır ama onlarla işitmezler. İşte bunlar hayvan gibidirler, hatta daha şaşkındırlar. İşte o gafiller ancak bunlardır.”