Doç. YÜKSEL TAŞKIN / ANALİZ
Günümüzde Batı siyaseti, alışık olmadığı konularda nasıl tepki vereceğini bilemiyor. Fransa, insan hakları konusunda dünya ile çok ilgili değil ne yazık ki. Şiddet içermeyen protestolara dahi çok hazır değil. Her ne kadar protestolar daha çok şiddet içerikli gösterilere imza atan Selefiler tarafından organize edilse de bu durum tüm protestoların şiddet içereceği anlamına gelmiyor. Bunun yanında Fransız hükümeti Fransa’da yaşayan Müslümanları gettolaştırma politikası uyguluyor. Birçok araştırma Fransa’daki göçmen Müslümanların orta sınıf değerlerine yakın olduğunu ve şiddet ile arasının iyi olmadığını gösteriyor. Göçmen Müslümanların yaşadığı bu ötekileştirilme, nefret suçu eğilimi olan bir harekete (Hz. Muhammed’in karikatürünün çizilmesine) karşı gelişen tepkinin daha fevri ve kontrolsüz olmasına yol açıyor. Müslümanların anayasal hak olarak protesto etmekten öteye giderek şiddete başvurmasına da bir bakıma Fransa’nın uyguladığı gettolaştırma politikası sebep olabilir. Nispeten Almanya ’nın daha başarılı olduğu göçmen politikasını Fransa’da çok göremiyoruz ne yazık ki. Ayrıca bugün Fransa’da Ermeniler ve Yahudiler konusunda gösterilen hassasiyet Müslümanlar için gösterilmeyebiliyor. Olaya tek bir açıdan bakarak yalnızca Müslümanları eleştiren karikatür, resim ve yazılara yer verildiği gibi bir değerlendirmeye ulaşmak yanlış olur. Amerika’da gelişen ve yerleşen kapsamlı ifade özgürlüğünü Fransa’da bu gelişmişlikte göremiyoruz. Demokratik geleneğinin olduğunu söyleyen bir ülkenin demokrasiyi, ifade özgürlüğünü, anayasa ile güvence altına alınmış protesto hakkını tüm insanlara eşit aktarıyor olması gerekiyor. İfade özgürlüğünün nefret suçuna dönüştüğü noktada da Fransız hükümetinin dereye girmesi gerekli.
Müslümanlar konusunda özen yok
Doç. YÜKSEL TAŞKIN / ANALİZ