Pınar sütün alacağı olsun. Çok dokunaklı bir reklam yapmış. İsterseniz gidip kendi reklamınızı da tasarlayabiliyorsunuz. Ben bugün annemin, benim, kızkardeşimin, anneannemin ve kızımın yer aldığı fotolardan yaptım birşeyler... Neticede bu bir reklam, pazarlama şeysi, benim de koşup süt alacak halim yok filan filan ama yani gerçekten iyi yakalamışlar. Tebrik ediyorum. İnsan çok duygulanıyor.
Anneler günü geliyor. Bu sene çok daha farklı. Bugüne kadar hiç anlamamışım ki ben annelik nedir, nasıl bi şeydir, bilmiyordum ki.
Geçen bir arkadaşla konuşurken, "anne olmak dönüşü olmayan bir karar, çok zor" dedi. Ama düşününce anne olmamak da dönüşü olmayan bir karar. İkisi de zor. İkisine de saygım var. Ben olduğum için mutluyum. Olmasam bu kadar mutlu olamazmışım, eksik kalırmış.
Ela'yı tanımamak. Ela'sız olmak. Sanki öncesi hiç yok. Sanki hep Ela varmış gibi geliyor.
Annemi, anneannemi daha iyi anlar oldum. Bakalım. Allah anneanne olacağımız günleri de göstersin inşallah. Bunu daha Eloş dört aylıkken söyledim. Tam kız anası oldum, tam!
Çok yalnızdım bu işin başında. Şimdi bir sürü anne-dostum var. Ne güzel. Güzel annelerimiz bizim. Hepinizin anneler günü kutlu olsun.
Özellikle benim biricik annemin.
Annemin anneler gününü, kız kardeşimin de yarı anneler gününü, teyzelerimin de yarıanneanneler gününü kutluyorum buradan. Kızımın babaannesinin ve kendi babaannemin de kutluyorum.
Biraz erken oldu ama ne yapayım, içimden şimdi geldi.
Çocuk doğurmak, yetiştirmek insanın egosunu gömdüğü, kendini adadığı, çok fazla şey verdiği, bunu da söylenmeden, gönüllü olarak yaptığı bir delilik hali. Akıllı insan işi değil.
(Mardin olaylarını yazmak istiyorum bir yandan, düşündükçe başıma ağrılar giriyor. Yazamıyorum. İçimiz yandı resmen. Ayşe Önal habertürkte konuştu geçen. Bir değil, iki değil, toplum baskısı, ahlak polisi... Orada bir yangın daha var, buraya sadece dumanı geliyor. Çok acı.)