Bir olmak birlik olmak,
Bu sözleri sosyal medyada hemen hemen hepimiz okuruz, yazarız, yazarızda yazarız ama uygulamaya gelince yapmayız.
Hep birbirimizi yeriz,
Hep birbirimizi kazıklarız,
Hep birbirimizi sıtından vururuz,
Hep birbirimizi ötekileştiririz,
Sen şucusun ben bucuyum diye,
Hep etek altı işlere takılıp kalırız,
Hep belden aşağı işlere kafa yorarız,
Hep birbirimizin kuyusunu kazarız, kuyu dedimde aklıma bir fıkra geldi.
Cehennemde zebaniler başı teftişe çıkmış her ülkenin kuyusunun başında bir nöbetçi varmış, kuyudan kafasını dışarı çıkarmak isteyene elindeki tokmakla vurur ve kuyuya geri sokarmış, ama bir kuyu varki başında nöbetçi yokmuş zebaniler başı hışımla sorar, “nerde bu kuyunun nöbetçisi” diye, zebaniler, “efendim bu kuyuda Türkler var.” “Eee ne olmuş yani Türkler varsa neden nöbetçi yok?”
Zebaniler, “efendim bunların başına nöbetçi koymamıza gerek yok, bunlardan biri kafasını çıkaracak olsa alttakiler onu aşağı çeker”.
Maalesef bu fıkranın gerçekliği ortada.
Biz neden birbirimizi desteklemiyoruz?
Biz neden birbirimize sahip çıkmıyoruz?
Biz neden birbirimize güvenemiyoruz?
Biz neden birbirimizle uğraşıyoruz?
Elin gavuru dediğimiz insanlar uzaya çıktı, biz halen birbirimizle boğuşuyoruz.
Bir olmak, birlik olmak umuduyla, kalın sağlıcakla.