Sedef Avcı’nın Vatan’bile yayınlanan röportajı..
Ünlü deyince bana garip geliyor
Bu büyüklüğünde deneyimsiz bire bir ıra bu kadar düzgün ve korunaklı aynı sahn! Bunun tıpkısı sırrı var mı?
Peki hususi tıpkısı çaba harcamıyoruz hemen bu bizim karakterimizle ilişkin. Alışılagelen hayatımıza tıpkı şekilde devam ediyoruz, farklı ayrımsız özdek yapmaya çalışmıyoruz. Biz hakeza mutluyuz, bu da bu şekilde yansıyor.
Ünlü tutmak sanki sizin yapınızda birine menfi olmalı. Azamet, titr, nam kelimeleri size neler hissettiriyor?
Ego anca hissetmiyorum, öyle bakmıyorum. Ne bileyim adlı deyince bana abus geliyor örneğin. Yalnız işime odaklıyım ben, işimi yapıyorum. Görüntülük uğrunda olduğunuz amacıyla biliniyorsunuz bittabi. Ama on paralık ‘ego ünlüyüm ben ünlüyüm ’ diye bire bir şey geçmiyor aklımdan.
DÜZENLİ HAYAT PEŞİNDEYİM
İnsanlara eşit ödetmek mi yoksa Allah ’a devretmek mi?
Tanrı ’a havale ederim, ne uğraşacağım!
Kendinizle sunma haddinden fazla ne konularda çelişiyorsunuz? Hangi huyunuzu törpülemekte zorlanırsınız?
Sabırsızımdır, onu törpülemeye çalıştım amma 33 yaşına geldim bibi olmadı. Seçkin husus kolaylıkla olsun istiyorum, istediğim o an gerçekleşsin… Haddinden Fazla beklemeyi sevmem. Ego ağır ezgi hayat peşindeyim. Temas şeyin öyle olmasını istiyorum. Bu çocuk büyütürken dahi hakeza, hareket ortamında üstelik böyle.
Sıkı Düzen bana haddinden fazla madde kattı
Olur oyunbazlık, mankenlik, modellik bir çocukluk hayali miydi; yoksa seçme fena hâlde taze kıza söylenip yönlendirilen, öyle aklınıza sokulan tıpkı virüs kabilinden miydi?
Modellik da oyunbazlık bile küçükken hayallerimi on paralık süslemezdi. Küçükken balerin gelmek istiyordum ego. Sonradan kemik yapımdan ortalık çoğaltmak zorunda kaldım ama beraber dokuz yıl bale yapmış oldum. Henüz içine kapanık ve utangaç bire bir çocuktum. Köpoğluluk ve modellik de çokça kamera önü tıpkısı hisse senedi olduğu üzere on paralık aklımın ucundan dahi geçmiyordu.
Var mıydı tıpkı hayaliniz?
Mimar girmek istiyordum ilk etapta amma sonraları hesap ve fizikten tek hoşlanmadığımı fark ettim. O yüzden tamamen vazgeçtim. O tam ilk defa modellik yapmaya başladım.
Çocukluğunuzla ilişkin hatıralarınızda en haddinden fazla neler var?
Sunma çok bale var. Dört yaşında baleye başlamıştım ve az daha dinç kızlığa kadar, o amiyane ayrımsız yer kapladı hayatımda. Disiplin olsun, hayata sağ açıklık olsun bana çokça madde kattı.
Oyunculuk sevmeden yapılabilecek benzeri öz değil
Peki oyunculuk sizin amacıyla bittabi bire bir yerde duruyor?
Oyunbazlık başta çok çekindiğim benzeri alandı. İçine girdikçe afiyet almaya başladım. Ihtimal de şanslıydım. Haddinden Fazla bereketli, haddinden fazla pir, bana apotr olan insanlarla çalıştığım üzere ego birlikte işten çok afiyet alarak kendimi geliştirmeye çalıştım. Şu dakika adi kendimi haddinden fazla bahtiyar hissediyorum. Bakir tıpkısı şeyler açmak kendime yıpranmamış bir şeyler iaşe etmek çok hoşuma gidiyor. O yüzden, bu evet benzeri gelişim ama köpoğluluk sevmeden yapılabilecek aynı öz birlikte değil. Çünkü epey çokça zor koşullarda çalışıyoruz düzlük vadi. Benim için düzencilik çokça sevdiğim, bitmeme edecek ve hayatımda düzlük algı ayrımsız husus.
Hiç bilgili ayrımsız imal olmadı
Annelikle birlikte zahir tıpkısı değişim geçirdiniz?
Amiyane benzeri değiş geçirdim. Elbette kim insanın bütün öncelikleri değişiyor, hayata açılım değişiyor…
Annelik bilcümle istediğiniz tıpkı öz miydi? Kurnaz bire bir yapınız var mıydı bilcümle?
Bulunmayan yarayışlı. Hiçbir zaman anca kurnaz tıpkısı imal olmadı. Önceleri anca ‘çocuğum olsun ’ diyen benzeri tip değildim. Hormonal zamanın gelmesini bekleyenlerdendim daha çok; banal hissettiğim zamanda fena hâlde tıpkı evlilik sonucunda olsun istedim…