Anne ve babalar çocuklarının her yaramazlığında, yerinde durmayışında çocuklarının hiperaktif olduğunu iddia ederler ancak aslında hiperaktivite çok daha ciddi ve dikkate alınması gereken bir rahatsızlıktır. Sıradan yaramazlıkların ve çocukluktan gelen enerjinin çok daha üzerinde bir gelişim gösteren hiperaktivite varolması durumunda doğru şekilde tedavi edilmeli, eğer gerçekten yoksa da aileler tarafından yok yere çocuklara hiperaktif yaftası yapıştırılmamalı.
Hiperaktivite çocuğun sadece yaramazlıkları ile ölçülebilen bir kavram değildir. Bunun yanında fevrilik, fazla hareketlilik ve dikkat eksikliğini de beraberinde getiren hastalık bu üçünden de bir miktar çocukta barındırır. Hiperaktif çocukların en çok dikkat çeken özellikleri fazla hareketli olmaları ancak bunun yaramazlıktan çok daha fazla olmasıdır. Çok az uyku ile idare etme, yemek yememe, ev içinde sürekli olarak koşturma, eşyaların tepelerine çıkma, sabır gerektiren oyunları ve beklemeleri gereken anları çekememe gibi pek çok aşırı hareketlilik belirtisini gösterirler.
Bu hareketlilik onların eğitim hayatlarına da dikkat eksikliği olarak yansımaktadır. Okulda verilen eğitimin çoğunlukla pasif olarak gerçekleştirilmesi ve çocuktan beklenen dinleme, oturma davranışlarının onların yapısına uygun olmaması nedeniyle eğitimde öğrenmesi gerekenlere dikkatini verememe hiperaktif çocukların sık rastlanan özellikleridir.
Özellikle farklı şeylere olan yoğun ve hızlı tepkileri nedeniyle ders dışında gelişebilecek uyaranlara karşı fazla ilgili olan hiperaktif çocuklar dikkatlerini tek bir noktada toplayamadıklarından dolayı derslerini ve öğretmenlerini takip etmekte zorluklar yaşarlar.
Fevrilik ve fazla hareketlilik eğilimleri onları çevreleri ile sürekli olarak bir sürtüşme içerisinde tutabilir. Yapacakları konusunda düşünmeden, ani kararlarla harekete geçen bu çocuklar yaşıtlarına sataşabilir ve tepki görebilirler. İletişim kurarken de aceleci ve uyumsuz bir karakteristik sergileyen hiperaktif çocuklar aynı zamanda yaşlarına göre çok daha korkusuz olurlar. Sonuçlarını düşünmeden eylemlere kalkıştıkları için endişe gibi kavramlarla nadiren karşılaşırlar. Tüm bu etkenlerin bir araya gelmesi onları eğitim hayatlarının yanında sosyal hayatlarında da zorlar ve iletişim kurmasını zorlaştırır.
Eğer çocuğunuzda hiperaktivite belirtileri olduğundan şüpheleniyorsanız bunu geçiştirmek veya kendi yöntemlerinizle tedavi etmeye çalışmak yerine uzman bir psikolog ve eğitimci ile birlikte çalışmanız çok daha etkili ve hızlı sonuç verecektir. Hiperaktif çocukların genellikle aileler tarafından dikkate alınmadığı ve geçiştirildiği göz önüne alındığında bu sorunun basit bir hareketlilik, yaramazlık sorununun çok ötesinde olduğunu bir kez daha hatırlatmak isteriz.