Bugün dünyayı sömüren, işgal eden ve insanları öldüren, öldürten, yerinden yurdundan edip göçmen durumuna düşürenler Batılılardır. Tarihte bin yedi yüzlü yıllara kadar Avrupa kıtasında, serf ve senyörlerin olduğu feodal yapı içerisinde kendi halklarına zulmettiler. Serf; köle halk, senyör ise efendilerdi. O dönemde Batı'da insanın her türlü yaşama hakkı sınırlıyken farklı bir düşünce de ortaya konulamıyor, insanlar bir meta olarak görülüyor, insanların salahiyetleri de efendilerinin elinde bulunan bir köle düzeni sürüp gidiyordu.
Batılılar, doğuyla aralarındaki insan haklarının farklılıklarını çeşitli sebeplerle gördüler. Doğuda insan haklarına çok önem veriliyordu. İslam’ın yaşandığı yerleri Haçlı Seferleri sonucu ve de İslam’ın fethettiği yerleri görerek, duyarak ve ya ticaret esnasında anladılar ki, insan ilişkileri kendi yaşadıkları gibi değildir.
Baskının olduğu yerde ilerleme elbette olamaz. Batı'da baskının kalkması ile bilim ve teknikte ilerleme oldu. Üretim aktif hale geldi. Tarımdan sanayiye geçildi. Köle efendi ilişkisi sona erdi. Bu seferde sömürü başladı. Tarımın ekonomideki rolü azaldığı için fabrikalara akın edildi. İşçiler arasında kirli rekabet başladı ve 100 alan işçi 70’e hatta 30’a çalışmak zorunda kaldı. Böylece Avrupa’da kölelikten sömürüye geçilmiş oldu. Bu durum İkinci Dünya Savaşına kadar devam etti. Batının dış sömürüsü ise Uzakdoğu ve Afrika gibi ülkelerin kaynaklarına el koyarak, iş gücünü de sömürerek gelişen ülkeler seviyesine ulaşmış olmalarıydı. Diğer ülkeler ise geri kalmış oldular. Sömürülen ve geri kalan ülkeler de bu Batılı sanayi ülkelerinin ya çöplüğü durumunda ya da ekonomik kıskacında kalarak bugünlere gelindi.
2011 yılı Kuzey Afrika ülkeleri açısından tarihi bir yıl olarak kaydedilmiş oldu. Adına 'bahar' denilse de resmen kara kışı yaşadıkları ortada. Tunus, Mısır, Libya gibi ülkelerin liderleri halk ayaklanmalarıyla ve de Batılıların bizzat müdahalesiyle devrilmiş oldu. Mısır'da kısmen demokratik ortam sağlanmışken bu sefer de demokrasiye (aslında Müslüman idarecilere) müdahale edildi. Suriye'de ise birçok devletin müdahil olmasıyla alan kapma mücadelesi yüz binlerce cana mal olarak devam ediyor. Dünyanın diğer ucundan ABD başkanı ‘sırada başka ülkeler de var’ diyerek olayları kontrol ettiğini, planladıklarını ifade etmişti. Amerika gittiği yere demokrasi(!) getirdiği ülkelerin hali ortadadır. Peki bugün sormak lazım sırada kim var? Bundan dört yüz yıl önceki Avrupa’daki köleliğin çökmesi güzeldi. Ama sonrasında sömürü gelmişti. Elbette zalimler gitmeliydi, gidiyorlar da. Lakin gelen gideni aratmamalıdır. Bugün zalim krallardan 'kurtarılmak' istenenler ve ya kurtarılanlar dünyada adalet hakim olsun için mi bunu yapıyorlar elbette hayır. O halde yeni bir sömürü ve işgal için Batı ile birlikte niçin hareket ediliyor?
Batı'nın önünde kocaman bir savaş enkazı durmaktadır. Somali, Irak ve Afganistan. Neticede hem çok masraflı hem de anti-Amerikancılığı yaymış durumdadır. Bundan böyle savaşmak yerine halkları harekete geçirip mevcut idareye isyan ettirip muhalif kanatlar oluşturup bunları da birbirlerine kırdırarak sonuca ulaşmak istemeleri Batılıların karakterlerine uyan bir durumdur. Aslında İsrail’in etrafındaki ülkelerin kaderi haline gelen bu durum onlarca yıldır devam etmektedir.
Hani dünyada kölelik çoktan bitmişti. Ancak bugün, Batı'nın vesayetinde oluşturulan küçücük uydu devletçiklerle yeni bir sömürüde modernleşmeye asla izin verilmemelidir. Her ne şekilde olursa olsun zalim idareler elbette gitmelidir. Yerine gelenler de kendi milletini temsil eden Hak ve Adaleti gözeten Batı'nın ve Siyonizm'in tuzaklarına düşmeyen güçlü liderler idareci olmalıdır. Bölgedeki iktidarlar, kendi milletinin geleceğini Batılıların aklıyla tayin etme tuzağından kurtarılmalıdır. Meşruiyetlerini Batı'dan değil kendi milletinden alarak yerli düşünceyi, birlik oluşumunu ve yabancı unsurların bölgeden uzaklaştırılmasını önceleyen politikalar geliştirmek mecburiyeti vardır.
Bin dört yüz yıllık İslam medeniyetinde adalet, huzur ve kardeşlik hakim olmuşken son birkaç yüzyıldır bölgemizde Batılıların ve özellikle Siyonizm'in fesada yönelik çalışmalarını zalimleri deviren halklar bir kez daha hatırlamalı ve yeni modern bir sömürüye geçit vermemeleri için çalışılmalıdır. Aksi halde kölelik yeniden başlayacaktır.