uzun zaman oldu, Alanur ve Tolga’yla bir sofraya oturmadık. önce Ayvalık, sonra Londra, sonra dükkan tatili derken kısmet olmadı işte.
dün akşam bende kaldılar. benim en sevdiğim saatte -hani şu henüz tam karanlık olmadan, ışıkların yandığı, herşeyin maviye boyandığı saat var ya- balkonda, sofranın başındaydık. ağzımızın tadı yerinde, sohbet tatlı, hava limonata gibiydi. ortalığın bunalmadığı sıcaktan yapış yapış olmadığımız bir Ağustos akşamı, şaşkınlık verici.
yine de yemek pişirmek istemedim. soğuk şeylerle idare ettik. ama böyle diyince uyduruk sanılmasın. asla! sadece serin. dükkandan bir sürü malzeme getirdim, evde birleştirmek üzere. hep söylerim, insanın lokantası olması şahane birşeydir. etinden sütünden faydalanmak gerekir.
mönü
kıtır bademli tabule
maydanozlu levrek salata
Kantin rozbif & incir & bebek roka
taze patates salatası
sirkeli taze börülce
dondurma