Köklü Değişim Dergisi’nin Eylül 2021 sayısının konusu; “Hakikatin Ölçüsü Bilim mi, Vahiy mi?”
Sömürgeciler bir ülkeye girip hükmetmekte kendilerinin hak sahibi olduklarını gerekçelendirmek için Doğu halklarının; tembel, vahşi ve kendini yönetmekten aciz oldukları fikrini yaymışlardır.
Oryantalizmin yaydığı Doğu imajı, ortaya attıkları fikir ve düşünceler, Batılıların doğulu toplumlar üzerindeki emperyalist düşüncelerini uygulayabilmek amacıyla, bir plan ve proje dâhilinde gerçekleşmiştir. Doğuya, özellikle de İslam’a ve Müslümanlara beslenen düşmanlık, emperyalistlerin ruh yapılarının bir tezahürüdür.
Gerçekte oryantalizm, sömürgeci Batılı devletler tarafından İslâm’ın kaynaklarına saldırı amaçlı olarak kullanılan kültürel bir silah oldu. İslâm’ın değerlerine açıktan ya da gizliden yapılan birçok fikrî ve kültürel saldırının temelinde oryantalist çalışmaları görmek mümkün. Arapçanın değil de yerel dillerin kullanılması gerektiği, hadislerin doğruluğu ve Rasulullah’a isnadı hakkında şüphelerin söz konusu olduğu, Kur’an’ı anlamada ve yaşamada aklın yegâne ölçü olması gerektiği gibi hususları pazarlayarak Müslümanların zihinlerinde İslâm’ın kaynaklarında şüpheler oluşturmaya çalıştılar ve bunda da maalesef kısmen başarılı oldular.
Bugün ne yazık ki oryantalistlerin açtığı bu nifak yoluna Müslümanların çocukları da girdi ve hâlâ da o yolun gösterdiği istikamette yürümekteler.
Sömürgeci Batılı kâfirlerin yönettiği bu çalışmalara paralel olarak bugün benzer bir fikrî çatışma Müslümanların gündemine sokulmuş durumda. “Din-Bilim çatışması” şeklinde özetlenebilecek bu gündemi konuşmak ve mesele hakkında hakikatleri ortaya çıkarmak bir gereklilik olarak karşımızda duruyor. Zaman zaman ateşi harlanan bu tartışmaya son noktayı koymak adına Köklü Değişim olarak hem “din mi, bilim mi?” tartışmasını hem de İslâm’ın kaynakları -özellikle Kur’an-ı Kerim- üzerinde yapılmaya çalışılan manipülatif anlayışları, dergimiz sayfalarında değerlendirmeye tabi tuttuk.
Bu bağlamda;
Yazarımız Dr. Abdurrahim ŞEN “Hakikatin Ölçüsü Bilim mi, Vahiy mi?” başlıklı makalesinde, kadim bir tartışmayı masaya yatırıyor ve hakikate ulaşmada yegâne ölçüyü ortaya koyuyor.
“Bilim ve Bilimin Sınırları” başlıklı makalesinde Serdar YILMAZ, son asrın en ciddi tartışma konularından biri olan “bilim nedir, sınırları neresidir, din-bilim ilişkisi nasıl olmalıdır?” gibi sorulara cevaplar veriyor.
Abdullah İMAMOĞLU ise makalesinde “Kur’an Hayatımızın Neresinde?” sorgulamasını yaparak Kur’an’ın gönderiliş gayesi çerçevesinde Müslüman okura bir iç muhasebe imkânı sunuyor.
İlyas KÖSEM, “Dünden Bugüne Değişen İslâm Algısı”nı değerlendirdiği makalesinde, tarihsel süreçte İslâm algısı üzerinde yapılan tahrifatı gözler önüne seriyor.
Hakkı EREN ise “Kitaba Uymak mı, Kitabına Uydurmak mı?” başlıklı makalesinde, “yalnız Kur’an” söyleminin tenkidini yapıyor.
Muhammet Hanefi YAĞMUR da “sadece Kur’an” söyleminin mahiyetini “Kur’ancılar” başlıklı makalesinde değerlendiriyor.
“Gelenekçi ve Yenilikçilerin Ortak Noktaları” başlıklı makalesiyle Musa BAYOĞLU, İslâm’ı anlama ve yaşamada birbirine zıt konumda bulunan “gelenekçi” ve “yenilikçi” yaklaşımların siyasi konularda nasıl da aynı noktada buluştuklarını ortaya koyuyor.
Muhammed Emin YILDIRIM da makalesinde; “Fıtrata Savaş Açan Müfsit Batı Düşüncesi”ni yani menfaat ve haz temelli kapitalist Batı düşüncesinin fikrî ve siyasi boyutuyla nasıl bir ifsat sistemi olduğunu ifade ediyor.
Ayrıca konuk yazarlarımız; Melikşah SEZEN “Seküler Düşünce ile İslâm’a Bakışın Getirdiği Sorunlar”, Mehmet Akif CAN “Kur’an’ı Anlamada Modernist Yaklaşım Sorunu”, Şükrü HÜSEYİNOĞLU “İnsi Şeytanların Yeni Söylemi: Kur’an İzafiyet Teorisi”, Esad MANSUR “Tarihselcilik ve Evrenselcilik Kıskacında Kur’an” başlıklı makaleleriyle İslâm’ı hayattan uzaklaştıran tezleri siz değerli okurlarımız için değerlendirdiler.
Dolu dolu içeriği ve hakkı izhar etmede cüretkâr duruşuyla Köklü Değişim, suskunluğun kırılma noktası olmaya devam ediyor.
Kurtuluş SEVİNÇ
Genel Yayın Yönetmeni
SUSKUNLUĞUN KIRILMA NOKTASI
İslâm ümmeti asırladır dinin temel kaynakları arasında hadislere ikinci sırada yer vermiş, hem Kur’an’ı anlamada hem de Şâri’nin Kur’an’da özel bir amaca matuf olarak bırakmış olduğu bilinçli kanun boşluklarını doldurmada hadislerden ikincil bir kaynak olarak istifade etmiştir. Bu anlayış ile istinbat edilen hükümler asırlar boyu Müslümanların sorunlarını gidermiş ve ihtiyaçlarına cevap vermiştir. Ancak müsteşriklerin nisbi akılla ortaya koymaya çalıştıkları sözde çelişkiler Kur’an-Sünnet ilişkisini anlama zorluğu çeken cahiller ve kalbinde hastalık olan ilim sahipleri üzerinde etkili olmuş ve Sünnet’in teşri değeri bu iki kesim tarafından tartışma konusu yapılmaya çalışılmıştır. Her ne kadar bu sorun İslâm ümmetinin zikredilmeye değmeyecek kadar az, tartışmaya değmeyecek kadar niteliksiz bir kesimini etkilemiş olsa da bu husus üzerinde bir iki cümle kurmakta fayda mülahaza ediyorum.