Ülkemizde radyoculuk kitapları az yazılıyor. Mevcut kitapların çoğu, eski radyocuların anılarının derlendiği eserler. Radyoculuk tarihi, radyoda yayın etiği ve hukuku gibi konulara değinen kitaplar da var. Bununla birlikte, tamamen yayın pratiğine dönük, özellikle teknik ayrıntılara, yayın ve program uygulamalarına yer veren kitaplar bulmak zor. Bu tür bir ihtiyacı karşılama iddiasındaki kitaplar açısından, güncellik önemli bir mesele olarak ortaya çıkıyor. Örneğin, diğer yazarlara haksızlık etmemek kaydıyla, bir radyoculuk ders kitabı olarak en kapsamlı çalışma görünümündeki Prof. Dr. Aysel Aziz’in “Radyo Yayıncılığı” kitabının, 1985’teki ilk baskısının ardından, ikinci baskısı yapılana kadar 17 sene geçmiş. Yayıncılık gibi, toplum hayatının dinamikleri çerçevesinde sürekli evrilen ve teknolojisi neredeyse aydan aya değişip gelişen bir alanda yazılmış bir kitabın, 17 koca yıl boyunca değişmeden okunmaya ve okutulmaya devam etmesi, üzerinde düşünülmesi gereken bir konu. Ne yazık ki, başka başlıklarda çok sayıda iletişim kitabı yayımlanırken, radyoculuk alanımız, basılı eserler bakımından fakir kalmıştır.
Bu boşluğu bir nebze doldurmak üzere, şimdi radyo hakkında yazılmış kapsamlı bir el kitabıyla karşı karşıyayız. Radyo nedir, ne tür radyo yayın anlayışları vardır, radyoculuğun teknolojisi, program türleri ve yapım yöntemleri, sunuculuk; bu ve benzeri başlıklar, yaklaşık 300 sayfalık bir çalışmada toplanmış. Ülkemizde radyoculukla ilgili yayınlanmış en kapsamlı kitap olduğu, rahatlıkla söylenebilir. Piyasada bulunan kitaplarla kıyaslandığında, içerdiği bilgiler çok daha güncel, daha uygulamaya dönük ve teknik ayrıntılar bakımından daha zengin. Bununla birlikte, okuyucuyu ayrıntıya boğmayan, bir el kitabının hacmini aşmamaya dikkat ederek yazılmış bir kitap, “Radyonun Abece’si”. Adının hakkını vererek, A’dan Z’ye radyoculuk mesleğiyle ilgili bütün başlıkları, kolay takip edilir bir sistematik içinde sunuyor.
Kitabın yazarı Yiğit Yavuz, bir TRT prodüktörü. Bununla birlikte, Önsöz’de belirtildiğine göre, kitap TRT’nin yayın ilkeleri ve yapım anlayışıyla sınırlı bir çerçevede hazırlanmamış. Bunun yerine, radyoculuğun evrensel, her tür yayın kuruluşu ve yayıncı için geçerli olacak kural, teknik, donanım ve yöntemleri sunuyor. Özellikle, radyoculukla yeni tanışan ya da sıfırdan bir radyo istasyonu oluşturmaya niyetlenen insanlara yol gösterici nitelikte. Bununla birlikte, sadece hevesli amatörler için değil, yıllarını yayın işinde geçirmiş insanlar için de yararlı olacak birçok bilgi içeriyor. Çünkü, çalışanlarına hizmet öncesi ve hizmet içi eğitimler veren, başlı başına bir okul niteliği taşıdığı hep vurgulanan TRT bir tarafa, özel radyo çalışanı meslektaşlarımızın çoğu, radyoculuğu işe başladıktan sonra öğreniyorlar ve yayın hayatları boyunca, doğru ve yanlış yayıncılık tavırları atbaşı gidiyor. Oysa, okuma ve yazmada olduğu gibi, mesleklerde de önce işin abecesini öğrenmek esas olmalı. Yayın dünyasında bu bakış açısının eksikliği, ne yazık ki, fark edilmeyecek gibi değil.
“Radyonun Abece’si”ni çekici kılan unsurlardan biri de, yazarın kişisel yayıncılık deneyimlerini, kuramsal bilgilerle harmanlayarak sunması. Böylece kitaptaki bilgilerin yayın ve yapıma nasıl uygulanacağı kolay anlaşılabiliyor.
Öte yandan, yabancı baskılı kitaplarda bile bulması zor olan birtakım bilgiler, örneğin radyo stüdyolarının yalıtım ve akustik özellikleri, ilk kez bir radyoculuk kitabına girmiş. Yine, sunuculuğa ayrılmış bir bölüm de ilk kez bir radyoculuk el kitabında karşımıza çıkıyor. Kısacası, “Radyonun Abece’si”, her radyocunun el altında bulundurmak isteyeceği nitelikte bir çalışma.