tek bir sonuç gösteriliyor
Karaciğer - diyaframın altındaki karın boşluğunda (karın boşluğu) bulunan ve çok sayıda farklı fizyolojik işlevi yerine getiren insan da dahil olmak üzere omurgalı hayvanların dış salgısının hayati bir bezi. Organ, en büyük omurgalı bezidir.
Karaciğer iki lobdan oluşur: sağ ve sol. Sağ lobda iki tane daha ikincil lob vardır: kare ve kaudat. Claude Quino (1957) tarafından önerilen modern segmental şemaya göre, organ, sağ ve sol lobları oluşturan sekiz bölüme ayrılmıştır. Karaciğer segmenti, yeterince izole edilmiş bir kan kaynağına, innervasyona ve safra çıkışına sahip olan hepatik parankimin piramidal bir parçasıdır. Bu şemaya göre, kapılarının arkasında ve önünde bulunan kuyruklu ve dörtlü loblar, sol lobun SI ve SIV'sine karşılık gelir. Ek olarak, sol lobda SII ve SIII karaciğerler vardır, sağ lob, organın kapısı etrafında saat yönünde numaralandırılmış SV - SVIII'ye bölünmüştür.
Karaciğere giden kanın özellikleri, önemli biyolojik detoksifikasyon işlevini yansıtır: dışardan tüketilen toksik maddeler içeren bağırsaklardan alınan kan ve mikroorganizmaların metabolik ürünleri (skatol, indol vb. portal ven (v. Portae). Daha sonra, portal ven daha küçük interlobüler damarlara bölünür. Arter kan, organa kendi hepatik arterinden (a. Hepatica propria) girer ve interlobüler arterlere dallanır. İnterlobüler arterler ve damarlar, sinüzoidlere kan yayar, burada, drenajı merkezi damarda meydana gelen karışık kan akar. Merkezi damarlar hepatik venlerde ve daha sonra inferior vena kava içinde toplanır. Embriyogenezde karaciğere sözde yaklaşır. Etkili prenatal hematopoez için organa kan taşıyan Arancia kanalı.