ABDÜLGANİ GÜMÜŞLÜ
Anadolu insanı sosyal yaşamın bir parçası olan misafirliği çok önemsemiş, bu güzel kültürü güçlü bir şekilde muhafaza ederek günümüze kadar getirmiştir. İnsanlar ihtiyaç duydukları konuşma ve dertleşmenin verdiği huzuru, misafir ortamında bulur; karşılıklı yapılan ziyaretler münasebetleri daha da güçlendirir, iyi bir sosyal dayanışma sağlanmış olur.
Misafirlik; komşuluk ve akrabalık bağlarını güçlendirdiği gibi nesillerin örf ve adetlerine bağlı kalmalarına, aynı zamanda İslam ahlakı olan dayanışma ve yardımlaşma kültürünün devam etmesine vesile olur.
Kadim kültürümüzün bir parçası olan misafirlikte sohbet meclisleri kurulur, bu meclislerde insanlar birbirlerinden bir şeyler öğrenir, o çerçevede yaşamlarını sürdürürlerdi. Gençler, ihtiyarlardan tecrübe alır, toplumun geleneklerine uymaya çalışırlardı. Yeni evlenmiş olanlar, bir sıkıntı olduğu zaman kime danışacağını, başına gelen sıkıntıyla nasıl baş edeceğini ve hayat mücadelesini bu sohbet meclislerinde öğrenirlerdi. Asrısaadet döneminde de misafirlik kültürü çok yaygındı. Ayrıca, insanlar günlük beş vakit namazda mescitte buluşur bu vesile ile birbirlerinden haberdar olurlardı. Birinin yokluğu veya birinin sıkıntısı olduğunda hemen fark edilir, o kişinin sıkıntısı giderilmeye ve derdi hafifletilmeye çalışılırdı.
…
Yazının devamı; Semerkand Aile Dergisi KASIM 2018 sayısında.