Televizyonu açtım haber saati duymak ve bilmek istemiyorum; ölüm, kaza, kadına şiddet, cinsel tacizler, ekonomi bataklığı, dövizin, altının asansör gibi olmasını, yasakların olmasını dile getiren durumların yaşanmasını, ırkların dinlerin renklerin savaşını ve daha daha olumsuz olan hiç bir şeyi duymak görmek ve bilmek istemiyorum.
Kamu spotlarında suyun bolluğunu, çevrenin güzelliklerini, Ormanların yeşilini, denizlerin okyanusların maviliğini görmek istiyorum. Sanki herkesin 3 metre bezin dışında götüreceği bir şeyleri varmış gibi hırslarını, modern yaşam diye dejenere olmuş gençliğin içler acısı olduğunu, dinin insanın içinde yaşayacağı bir olgu olmaktan çıkıp ağızlarda sakız edilmesini, hile yapıp dürüstlük fetvası veren büyükleri ne ekranlarda ne de etrafta görmek ve bilmek istemiyorum.
Ne olur bir an bunların olmadığı bir dünya düşünün;
yeşili sadece dolarda veya türbe boyasında seven olmayan ormanları yemyeşil ve nefes alınacak yerler olduğu için seve bilmeyi, insanları hırslarıyla yiyip bitirmeyi marifet sayan, ahlakı ve dürüstlüğü dibine kadar yaşamayı bilen insanlar olmanın mutluluğunu yaşıyorum diye bilmeyi,
Çocukları, istismar etmeden sadece çocuk oldukları için sevebilmeyi,
Kadınlara şiddet için uzanan ellerin ellerini öpülesi analar olduğunu bilerek uzata bilmeyi,
Para kazanmayı malına mal katmak için değil, ihtiyaç sahipleriyle paylaşa bilmeyi,
Giyim şeklini hiç bir yan düşünceye alet etmeden başara bilmeyi,
Gezmeyi eğlenmeyi abartısız yaşaya bilmeyi,
Dostlukları arkadaşlıkları gıybetsiz, çıkarsız bir gün elinde tutacak kişiler olabileceğini bile bilmeyi,
Daha pek çok şeyi Bilmeyi, bile bilmeyi en önemlisi de
İNSAN OLMAYI BİLMEYİ BİLMEK İSTİYORUM...