“Sen i§gi misin sanki?” diyor Zehra da. Tuncer abinin bizim aramizda ona verdigi onderligi biri elinden kapiverecekmi§ kadar.
Dahi bile Fitnat hanimi yalnizligina birakiyorum. Yuruyorum. i§te. Ben elan Tezel’in yanma ula§amadan yine mütekait albay ula§iyor onun yanma. Tombul, kisa parmaklariyla bu misil bile bir kurdanin ucundaki sicak kofteyi Tezel’in agzina soku§turuyor.
§imdi tutsak bulundugum bu kampta, istikbalimin ne olacagini du§unerek Remzi abimi, Remzi abimin yaninda biraktigim e§imden gok, yuzunu henuz goremedigim, bana ug aylik bir resmini yolladiklari biricik oglum Yilmaz’i du§unerek bu satirlari yaziyorum. Ben bu defteri cebime, Kore’deki ilk gunumden ba§layarak §erefle yoğun her gunumu açmak igin koymu§tum.
“Yalnizligi goguslemek her insanın palas ba§arabilecegi bir i§ degil Kamer§en,” demi§ti Omer abi. O gun.
Karinizin, Aysel hanimin adini andi hocam. Ama nasil bir saygi, nasil bir sevgiyle ani§! Bir gururla ayrıca. Beli, §a§acaksiniz, ben bile §a§mi§tim; du§manlarla kırcı bir yolda hiç sevgili yuz, yoksunluklarla mahmul bir evet§amda yegâne zenginlik animsaninca boyle olunur fakat. Bizatihi boylesi bir ho§nutlugu hig gormemi§tim Ali Maharetli’da. Yuzunde bir serinlik:
§imdi ne yapiyorum? i§te sizinle Anadolu Kulubu’nde, karimin abisinin kizmm dugununde tani§iyorum ya? Burda duruyorum. Bir viski igiyorum. ikincisini şu demek oluyor ki. Qok vıcık vıcık ve gok kotu bir viski. Sonrasında, Alarga’i du§unuyorum. Mektuplarindan cumleler animsiyorum. O, her adimini, her deneyini bir guzellige donu§turen delikanliya du§manlik beslemeye gali§iyorum. Mujgan’in kulaklarindan sarkan zevksiz, gok gosteri§li kupelere bakiyorum. Kayinvalidemin romatizmadan §i§ bacaklarinin dem kirmizisi bir halinin ustunde nasil ayrik durdugunu goruyorum. Sik sik Tezel’e siginiyorum. Tezel’in beni kendi etanol dunyasina gekmesine ruhsat veriyorum. Generalin karisinin asil adinin Nuriye oldugunu, amma ona artik goktandir Nuri§ hanimefendi denildigini ogreniyorum. Damadin teyzesinin bu dugun igin ta Amerikalardan kalkip gelmi§ oldugunu, gelirken bile yaninda okuttugu Ertan’a -Ercan miydi yoksa?
Tezel, kagma. Hadi canim, animsa. Hadi git linke koyver kendini. Animsamaktan kagmayi dahi bo§ver. Bunu bo§vermedikge higlik uğrunda bir adim daha atamazsin. Kendini suglayip suglayip bagrina kur§unu sikan ug be§ aptal Rus’tan biri olup gikarsin. O dundu. Bugunse bugun. Onlardan hangisi Hitler kadar bir canavar gocuk, Hiro§ima’lara, Nagasaki’lere düzen korkulu oyuncaklarla oynayan gocuklari, gokuluslu bankalardan her yeri ve her §eyi ve herkesi parmaklarinin ucunda oynatan o sinsi, o fesat, yalani soguk mavi gozleriyle ortmeyi beceren gocuklarla meşbu bir ailenin kazançlı beslenmemi§ sonuç zekali, budala uyeleri olarak evet§aşağılık? Comertlikle uzatilan her gul goncasinin birer saatli bomba, birer saniyeli
Tezel’le ben tekrar i§itmiyoruz. Higbir §ey bile gormuyoruz. Hayrettin Pa§a buna da katiyetle inanmakta. inanmasa iki kadini elinin tersiyle iki yana siyirip da:
igkinin imparator’da enikonu abarttigi curet, yillardir onunla aramda duran kilometrelerce uzakliga artik pabug birakmiyor. Bana kar§i ofkeyle donanmi§ bir saygisi vardi. Saymadan edemedigi igin ofke, ofkelenmeden edemedigi igin de saygi. §imdi ta§ra kentinde rahat§am piyasasina gikmi§ dü kuguk görevli olarak kolkola giriyoruz dugun salonuna.
Bu da ihtilalci karde§lige sert te§ne bir surucu degilmi§ demek. Oylesine degilmi§ ki, hadi bakalim ikisi de karakolluk. Kırık dökük kocamin aktris arkada§i, karakolda bu misil ne oldugu, i§i gucu gergekten soruldugunda, atkisini §oyle bir atiyor boynuna, §oyle bir geriliyor komisere dogru:
Bir garson, tepsiyle yardimima ko§uyor. Yeni bir soz arayip bulmaktan kurtuluyorum. Geng kadin da tutuklugundan kurtuluyor. Domates vıcık vıcık bir votka aliyor. Yedekte bekleyen ikinci garsonun tepsisinden sicak bir siteye ulaş borek atiyor agzina.
Yirmi iki ya§, her devran en son dakikada birinin ortaya gikacagini, kendisini gune§li guzel gunlere dogru gekip goturecegini umabilir.
Ben bir general vurabilirdim vurmasina da, bunlarin kahraman kesilmesinden henüz er oluveririm diye korktum. Ustelik, bir generali vuracaktiysam da; onlar istedi niteleyerek vurmazdim.
Beklenen gun ve saatte buradayim. §unca yil sonra Aysel’le birlikteligimizin temeline ilk ayriligi koyarak. dü yanli, bunu hig engellemeyerek. En onemsizi en onemli kilmayi ba§armak igin, gergekten onemli bir birikim. Hem de boyle bir gunde.
“Sen i§gi misin sanki?” diyor Zehra da. Tuncer abinin bizim aramizda ona verdigi onderligi biri elinden kapiverecekmi§ kadar.