30 YAŞ
Daha dün gibiydi çocukluğum, okula başlayışım ve mahalle aralarında top koşturuşum. Öyle samimi ve öyle dostaneydi ki her şey. Şimdi üzerinden yıllar geçmiş dostlukların. Eskidi artık gözümüzde pek çok şey. Geride kaldı tüm yaşananlar. Geriye dönüp bakınca üzülüyor insan. Nasıl da geçivermiş yıllar demeden edemiyor.
Öyle ya daha dün çocuktuk. Doğruyu yanlışı ayırt edemez, hayatın derdini gamını bilmez idik. Oysa şimdi yaş otuz olmuş. Çok şükür ayırt ediyoruz yanlışı doğruyu. Lakin şimdi üstümüze hayatın onca yükü binmiş. Enerjimiz, gücümüz yerinde belli fakat sorumluluklarımız kat be kat artmış. Bu da bizi dur durak bilmeden çalışmaya itiyor. Bir geçim derdi konulmuş önümüze, farkında değiliz pek çok şeyin kayıp gidiyor ellerimizden yaşanmaya dair ne varsa.
Hayata beraber başladığımız dostlarla daha bir seyrek görüşür olmuşuz. Önceliklerimiz değişmiş, sevdiklerimizin bizi bırakıp gitmelerini öylece seyreder olmuşuz ve yeni üyelerimiz dolduruyor boşalan yerlerimizi. Tüm bu olanlar karşısında yapabildiğimiz tek şeyse sadece seyretmek. Güzel mi çirkin mi bilemiyoruz. Ama öylesine yaşayıp gidiyoruz işte. Acısıyla, tatlısıyla geçiyor ömür dediğimiz bize sunulan o sermaye.
Ve bugün Düşe kalka otuza ayak basmışız. Ömür sermayesinden uzun yıllar harcayanlar için belki devede kulaktır otuz yaş lakin dolu dolu yaşayanlar için öyle olmadığı kanaatindeyim. Hayatın en güzel yılları nedir derseniz şüphesiz otuz derim. Çünkü hayatınızın en verimli dilimi bu döneme denk gelir. Kavak yellerinin estiği o gençlik heyecanınız gitmiş yerine etrafınıza güven veren bir olgunluk çökmüştür bu yaşta. Bu yönüyle de ayrı bir güzelliği vardır bu yaşın.
O yüzden nasıl yaşarsanız yaşayın ama kıymetini bilin bu günlerin. Çünkü geçen zaman bir daha asla geri gelmeyecek. Şunu da unutmayın ki, siz asla büyümüyorsunuz. Büyüyen tek şey yaşınızı ifade eden rakamlardır, sizse yaşlanıyorsunuzdur. Bunu anladığınızda belki çok geç olabilir her şey için. O yüzden değerini bilin bu yaşların.
NECATİ DİLEK