

KELEBEKLERİN ÇIĞLIĞI


Kürt meselesindeki kanlı kilitlenme sürüyor ve ne yazık ki ateş deryası, gençlerin hayatını yutmaya devam ediyor. Çeyrek asrı geride bırakan kanlı kapışmada on binlerce genç öldü, bundan sonra daha kaç bin genç ölecek, bilen yok!
Hükümet, ABD eski başkanı Roosevelt'in bir asır önceki militarist politikasına benzer bir politika izliyor. Roosevelt 1897'de bir arkadaşına yazdığı mektupta, " Çok ciddi bir sır olarak sana şunu söyleyeyim
Ne savaşı olursa olsun sevinçle karşılarım, çünkü bu ülkede bir savaşın çıkması gerek."
Roosevelt, Amerikan halklarını boyunduruk altına almak için savaş istiyordu. Çünkü savaş bulutları gökleri tutuşturduğunda, milliyetçilik ateşiyle toplumsal isteriye kapılan ezilenler daha iyi bir yaşam özlemini bir kenara bırakıp kin ve nefret oklarını birbirlerine çevirirler. Bu da yönetimlerin işine geliyor.
AKP yönetimi de benzer bir nedenle, PKK ile olan savaşın "kontrollü olarak" sürmesini istiyor. Eh ne de olsa dökülen kan kendi çocuklarının kanı değil. Savaşın bedelini halk ödüyor. Anne ve babaların payına düşen sadece çocuklarının kanlı cesetleri oluyor. Kârlı çıkanlar ise hep olduğu gibi iktidar sahipleri ve silah tüccarları
AKP yönetiminin niyetini okumaya çalışmak nafile bir çaba ve zaman israfıdır. Güçlü bir kamuoyu baskısı olmadıkça kan cehennemini harlamaya devam edecekleri ayan beyan ortadadır.
Meclis'te temsil edilen partilerin aklından sonuç alacak kamuoyu baskısı yaratmanın gölgesi bile geçmiyor. Onlar Meclis içi ağız yarışları ve dışarıda mikrofonlarda gürleyen ateşli konuşmalarla seçmenlerini sıvazlamanın derdinde
Meclisi güya boykot ettikleri günlerde Recep Tayyip Erdoğan'ın, "Gelirlerse meclise renk katarlar" sözlerini doğrularcasına Meclis görüşmelerine şirinlik katıyorlar. Hatta Meclis' deki şu halleriyle demokrasi ve hukuk işliyormuş gibi bir yanılsamaya neden olarak AKP yönetiminin kırbaç ve boyunduruk siyasetinin üstünü örten bir şal, bir cila görevi icra ediyorlar.
Tablo tartışma götürmeyecek açıklıkta göz önünde; Kürt hareketinin yeni bir retoriğe ve rönesansa ihtiyacı var. İktidar ve muhalefet partilerinin akan kanı durduracak bir projeleri, gayretleri ve dertleri yok. Peki, biz anneler ve babalar bu ümitsiz durumda ne yapacağız? Dilsiz topraklar bile bağrındaki fidan gibi gençlere ağlarken, biz sürüp giden bu kanlı diziyi hep böyle çaresizlik içinde seyretmeye kilitli mi kalacağız? Tanrım bu ne acizlik böyle? Ah bir gücümüzün farkında olabilsek
Türk, Kürt, Çerkes, Laz, Ermeni, Azeri, Arap, Süryani anne ve babalar, hepimiz el ele tutuşursak çocuklarımızın kanları ile dönen bu obur savaş çarkı canlarımıza hiç kıyabilir mi?
Bazıları, "Anne babalar öncüsüz ve örgütsüz ne yapabilirler ki?" diyebilirler! Dünyanın hangi büyük örgütü evlât sevgisiyle yanan anne ve babaların dev yürekleri kadar güçlü olabilir? Bütün mesele bir sevgi bahçesi olan bu yürekler arasında bir umut köprüsü kurabilmekten ibarettir.
Çocukları ister dağda, ister kışlada, ister askerlik çağında olsun, anne ve babalar internet ve basın imkânlarını kullanarak kendi aralarında bir haberleşme ağı kurup örgütlenebilirler. Vicdan sahibi basının böyle insani sivil bir harekete destek vereceğine inanıyorum. Ailelerin birbirleriyle haberleşmeleri için Gençler Ölmesin Ocaklar Sönmesin Girişimi'nin (GEOS) internet adresi aşağıda yazılıdır. Çatışmalarda hayatını kaybeden gençlerin kısa hayatlarının anısı olarak bu harekete KELEBEKLER HAREKETİ adı verilebilir.
Anne ve babalar her Cumartesi günü saat 12.30'da şehir merkezlerinde toplanıp bir saat Gençlerin Yaşam Hakkı İçin Nöbet tutabilirler. On binlerin, yüz binlerin her hafta sessiz, slogansız ve şiddetsiz aktığı meydanları hiçbir güç uzun süre görmezlikten gelemez. Bu yaşam hakkı nöbetiyle birlikte evlerin pencerelerine, balkonlara, dükkânların camekânlarına ve arabalara kefeni simgeleyen beyaz bezler asılabilir. Elbise yakalarına beyaz bezden kelebekler takılabilir.
Ve her akşam saat 19.00'da evlerin önünde ve balkonlarda teneke ve düdükler çalınarak gençlerin yaşam hakkına dikkat çekilebilir. Arabalar aynı saatte klakson çalabilir. Gökleri sarsacak böyle mahşeri bir seslenişe hangi babayiğit kulaklarını tıkayabilir?
Yüz binlerce anne ve baba bu kolay ama sarsıcı sivil itaatsizlikle tek yürek olduğunda, burnundan kıl aldırmaz en dehşetengiz firavunlar bile dize gelir.
Siz anne ve babalar bu yazıyı okuduğunuzda ben yakamda beyaz bezden bir kelebekle hapishanedeki hücremin demir parmaklıklarına bir kefen asmış olacağım. Sonra her Cumartesi günü saat 12.30'da hücremizin maltasında bir saat Gençlerin Yaşam Hakkı için nöbet tutacağım. Ve her akşam saat 19.00'da hücremizde teneke çalacağım.
Haydi anne babalar, haydi can kardeşlerim; parti, dil, din ve mezhep farkı gözetmeden el ele tutuşup silahları susturalım ve çocuklarımızın hayatını kurtaralım. Bu kanlı diziyi seyretmeyi reddederek artık gösterimden kaldıralım. Biz istersek mutlaka başarırız.
Tarih çocuklarımıza böyle şanlı bir miras bırakmaya çağırıyor bizi.
Mahmut Alınak
Gençler Ölmesin Ocaklar Sönmesin Girişimi (GEOS) Sözcüsü
Aileler için internet grup haberleşme adresi:
firstname.lastname@example.org