Evet bugün Bilge' nin doğum günü, inanamıyorum seneler ne kadar çabuk geçiyor. Sabah kreşe bıraktım, "öğleden sonra geleceğiz, parti var" dedim. Anlamayan bir surat ifadesiyle baktı bana. Üstelik bugün "okula gitmeyeceğim" diye uyandı. Nasıl da bir yağmur var dışarıda. Cumartesi günü için planladığımız sergi proğramını erteledik, çünkü hava çok soğuktu. Bir yukarıdaki görüntüler sırasında dışardaydık, oyalanmadan eve geldik. Biraz güneş vardı, hevesle çıktık ama nerde, bir deli rüzgar. Neyse fotoğraflardaki davulu aldık, hemen astı boynuna, başaladı çalmaya. Sesler geldikçe kulağına daha bir sevindi, daha bir hızlı vurdu, tam o sırada tanımadığımız bir kadın "bu ne hal kız erkek oyuncağı o elindeki "dedi. Kadının suratına baktım, o kadar cahil , o kadar sevimsizdi ki hiçbir şey söylemedim. Bilge' yi ordan uzaklaştırdım, baktım çalmıyor davulu
"oyuncağın kızı erkeği olur mu, bakma sen o kadına, bilmiyor o, hem biz onu tanımıyoruz ki söylediğini hiç umursama emi" dedim. "Tamam" dedi ama hiç o ilk seferki gibi hevesle çalmadı. Kızdım önce kendime, niye kadını paylamadım diye ama o an Bilge' nin yanında yapmak istemedim bunu. Herşey o kadar çok yer ediyor ki hafızasında, belki bir tartışma olayı kafasında pekiştirebilirdi diye düşündüm. Sonuç olarak kadını boğmak istedim itiraf ediyorum. Bu arada iki gün tam bir "kül kedisi" oldum. Evi temizlemek, doğum günü için tuzlu ,tatlı birşeyler hazırlamak, yaprak sarmak, çamaşırlar, bulaşıklar tam domestik bir haldeydim ki "imdat" diyerek kendimi Bilge' nin odasına zor attım. Oturup onunla yeni animasyon filmler seyrettik.
"Bir Alışverişkoliğin İtirafları -Confessions Of A Shopaholic " Filmini izledim. Daha önceden kitabını okuduğum için çok şey beklemeden, eğlenceli bir film seyretmiş oldum. Kiatpları okurken gözümde canlanan "Becky" karakteri filmde "cuk" diye otumuştu. Kafa dağıtmak için tavsiye edebilirim. Bir de haftasonuma derin bir araştırma ekledim. "Mavi Kuş" için evde ne kadar örüp de bir kenara koyduğum, bere, atkı, saç bandı yani örgü adına ne varsa onları toparladım. Biraz da ilaveler koyacağım, sanırım cumaya kadar yollamış olurum. Örgü de hiçbir zaman çok başarılı olamadım ve bunun tek sorumlusu annemdir. Ne zaman birşeyler yapmaya başlasam elimden alıp kendi örerdi. (kendiside çok güzel örgü yapar, bunu da belirteyim ) Ne zaman bir kazak örmeye kalksam, kol nasıl yapılacak diye ona sorsam, alır elimden kazağı bitirir bana verirdi. Böyledir benim örgü maceram. Artık kendi kendime olan da, bu kadar oluyor:))
Bu gün kızımın doğum günü ve ben yaradana minnet duygusuyla dopdoluyum. Yarın anlatırım partimizi, şimdilik kayıt cd' si bulmaya gidiyorum...