Komşumla eve yakın bir AVM'de filmi izlemek için sözleştik. Çarşamba akşamı gittiğimizde Perşembe günü biletlerin indirimli olduğunu öğrendik. 8 lira indirim bize önemli geldi ve planı ertesi akşama erteleyip kahve içip sohbet ettik. Arkadaşımın alacağı evin sahibi evi satmaktan vazgeçtiği için kredi başvurusu aşamasında yaptığı 900 tl masraf boşa gitmişti ve morali bozuktu. O'nu neşelendirmek için kahveleri ve pastayı ben ısmarladım :) Yılın bu vakitlerinde Starbucks'ın Cadılar Bayramı'ndan dolayı olduğunu tahmin ettiğim Pumpkin Spice Latte'sini deneyin. Amaaan sen de mi Starbucks diyorsun tepkisi verebilirsiniz ama kırk yılda bir'den birşey olmaz :))
Ertesi gün yine aynı yer ve aynı saatte buluştuk. Hemen biletlerimizi alıp salona geçtik. İlk film 2 Arada, diğer film Kaçamak. İki Arada fazla komik değildi ama sevimli bir filmdi. Bazı psikolojik öğeler de barındırıyordu sonlara doğru. Konu iyi işlenmişti, ayrıntılar güzeldi ve oyunculuklar göz doldurdu. Özellikle Cem Yılmaz'ın oyunculuğuna diyecek yoktu.
Aradan sonra başlayan Kaçamak ise bana biraz zorlama geldi. Aslında benim asıl merak ettiğim, uzayla ilgili bölümleri olan ve çok güleceğim diye hazırlandığım film buydu. Ama ilk filmin aksine beni biraz hayal kırıklığına uğrattı. Çok gülemedim ve Nasa'yla ilgili bölümler bile çekici gelmedi ama bu filmin de sevimli-sempatik yanları vardı. Sanırım bu Cem Yılmaz'ın Türklerin insancıl yönlerini ortaya çıkarmasından kaynaklanıyor. Bazı karakteristik özelliklerimizin altını çizerek bize gösteriyor, bunlara dışardan bakmak da hoşumuza gidiyor.
Film ortasında bittiverdi, hikaye yarım bırakılmış hissi yarattı. Sanki nasıl bağlayacağını bilememiş. Bu bana biraz acemice geldi ama genel anlamda filmi beğendik. Arkadaşımın keyiflendiğini söyleyeyim, benden çok güldü. Daha çok sinemaya gidelim diye konuştuk, ben de Türk filmlerine daha çok şans vermem gerektiğini düşündüm. Tavsiye ediyorum, mutlu huzurlu hafta sonları dilerim.