İnsanın kendisini keşfedebilmesi için yapması gereken ilk şey; kişinin kendisiyle yüzleşmesi ve kendisini sorgulayabilmesinden geçer. Kişinin kendini sorgulaması yaşanmışlıklarla orantılı bir süreçtir.
Her acı kayıp, her gözyaşı, her kahkaha, her hayal kırıklığı bu keşfetme sürecinde kendilerine düşen rollerini üstlenirler. Gün geçtikçe ya da yıllar sonra geriye bakıldığında daha sabırlı olduğumuzu, daha az kırılabilir olduğumuzu, daha hırçın ya da daha kırılgan olduğumuzu ve yaşadıklarımızın bizi güçlendirdiğini ve insan sarrafı olduğumuzu hissederiz.
Genelde hayatımızda önemli sorunlar yaşadığımızda üç seçimimiz vardır.Bunlar;
-Ya bu olanların bizi tanımlamasına….
-Ya mahvetmesine…
-Ya da güçlendirmesine izin veririz.
Ancak hayatımızda kötü yaşanmışlık olduğunda birini seçmek zorunda kalırız.Bu yüzden hayatımızda vereceğimiz değişiklik kararı ile nasıl biri olmak istediğimizi seçeriz.Oysa her zaman böyle olmayabilir.Sınırlarımızı bulmak ve içimizde derinlerde saklı olanları ortaya çıkarmak için kötü olayların bizi tetiklemesini beklemek zorunda değiliz.
Peki ne yapabiliriz?..
Geçmişte yaşanan her ne varsa güzel hatırlamak ve gelecekte olmasını istediklerimizi hayal ederek başlayabiliriz mesela…
Toplum içinde ve kişisel olarak özgürlüklerimizin, haklarımızın farkına varmak, bunları rahatça savunabilmek, koruyabilmek, üzülmeden, başkalarının ne diyeceğini düşünmeden, mahalle baskısından daralmadan, sınırlarım neler ,ne istiyorum, neleri başarabilirim? Güvenli bölgemizden çıkıp radikal kararlar alabilmek ,bazen evet dediklerimize hayır diyebilmek, yanılmak, tekrar denemek, yorulmak ama yılmamak, kendini kaybedip yeniden bulmakla devam edebilir.
Kişinin kendini keşfetmesi acıtabilir belki ama neticede olanca çekingenlik ve olanca cesaretiyle ruhun bedene sığınışıdır…İnsanın neyi isteyip neyi istemediğini anlaması ya da neye neden nasıl yaklaştığını fark etmesidir.
Geri döndürmez belki ama nedenini anlar ve belki aynı hataları yapmaktan alıkoyar. Belki de benzer durumlarda daha doğru tepkiler vermemizi sağlar.
İnsanın kendini keşfetmesi bir savaş, savaşın kendisi bizzat değişim ve değişimin kendisi zorunluluktur.Son olarak da bazen bir panik halidir… bazense yüzümüzde tebessüm diyerek cümlelerimi sonlandırmak istiyorum.
Perihan ÖZEL
Eğitimci – Aile Danışmanı