2017, modern tarihin en büyük, en etkili, en bilinçli devriminin, Ekim devriminin 100. yıldönümü. Gerçek gazetesi, 2017’ye girerken bu devrimi bütün yıl boyunca gündeme getirmeyi kararlaştırmış bulunuyor. Lenin, genel bir tanım olarak devrimlerin “halkın şenliği” olduğunu söylemişti. Bu şenliklerin en önemlisi, en kitleseli, en radikali Ekim devrimi olmuştur.
Bu yönelişin ardında ne yattığı konusunda berrak olmalıyız. AKP kampı daha bir yıl önce, mesela Rus savaş uçağının düşürüldüğü Kasım 2015 sonunda, Rusya hakkında söylemediğini bırakmıyordu. Ne oldu? 15 Temmuz başarısız darbesi AKP’nin uluslararası alanda yapayalnız olduğunu ortaya koydu. Darbeyi Erdoğan’a haber veren “enişte”, Gerçek sayfalarında daha önce de ifade edildiği gibi, muhtemelen Putin’di. Yani Rusya Türkiye için planlı biçimde seçilmiş bir partner değil. AKP için bir sığınak!
Türkiye'nin Fırat Kalkanı adıyla başlattığı askeri harekatın adım adım içinden çıkılması zor bir kapana dönüştüğünü yazıyoruz. Özellikle harekat El Bab'ta tam bir tıkanma yaşıyor. Bu tıkanma askeri olarak aşılamayacak boyutta değil. Öte yandan TSK El Bab'ta kontrolü sağlasa dahi bu durum, Türkiye'yi rahatlatmak bir yana giderek çıkışı zorlaşan bir kapana sokacakmış gibi gözüküyor. Türkiye, Fırat Kalkanı ile ilgili resmi açıklamalarında askeri güçlerin ÖSO'yu desteklemek üzere orada bulunduğunu belirtiyor ancak adım adım tüm askeri harekat TSK'nın üzerine yıkılıyor. ÖSO'cular Halep düştü düşecekken, Halep'e askeri yardımı kesen Türkiye ile yan yana savaşmaya eskisi kadar istekli değillerdir. Üstelik DAİŞ'e karşı gerçek bir düşmanlık beslemedikleri de bilinmektedir. Nitekim El Bab'ta savaş alanını terk edip kaçmaları basında uzun süre işlenmiştir.
Halep muharebesi Suriye iç savaşında önemli bir dönüm noktasıdır. Rusya ve İran tarafından desteklenen Suriye ordusu ve diğer güçler savaşın kaderini kendi lehlerine değiştirecek şekilde askeri açıdan stratejik bir kazanım elde ettiler. Batı emperyalizmi ile Suud, Katar ve Türkiye'de AKP iktidarı tarafından desteklenen mezhepçi eksen ise büyük bir yenilgi yaşadı.
Erdoğan, ABD’nin Rusya ve Esad’a karşı sertleşmesini “Esad’ın geçiş sürecinde yeri yok”demek için uygun bir ortam olarak değerlendirdi. Bölgede Sünni mezhepçiliği yaparak hâkimiyet kurma hayaline yaslanan “Rabiacılık” politikasına geri dönüş sinyalleri verdi. Erdoğan bu politika ile Türkiye’yi büyük risklere sokuyor. Türkiye geri dönüşsüz şekilde Esad ve Rus güçleriyle karşı karşıya gelirse bunun sonu çok kanlı olur, bedelini emekçi halklar öder, nemalanan ise ABD emperyalizmi olur.
Bugün dünyada gericiliğin merkezinde ABD ve Avrupa emperyalizmi yer alıyor. Dünyayı adım adım felakete sürükleyen güçler de herkesten önce bu emperyalist güçlerdir. Barış ve huzur ufukta görünmüyor olabilir. Ama umut yok olmuş değil. Emperyalizmin yenilgisi tüm dünya halkları için eşit, özgür ve barış içinde bir geleceğin yolunu açacak. Ancak bunun için herkes üzerine düşeni yapmalı. Türkiye'de bizim payımıza, emperyalizmle işbirliği yapan kendi burjuva iktidarımızla mücadele etmek, Türkiye'nin NATO'dan çıkmasını sağlamak, bu topraklarda tek bir emperyalist üs, tek bir nükleer silah kalmayıncaya kadar mücadele etmek, halkların kardeşliğini emperyalizme karşı mücadele içinde inşa etmek düşüyor. Devrimci İşçi Partisi bu mücadelenin çağrısını yükseltiyor!
Türkiye ve Rusya arasındaki yakınlaşma 15 Temmuz darbe girişiminden sonra artarak devam ediyor. Rusya, Dışişleri Bakanı Lavrov’un ağzından 15 Temmuz’da ABD ve NATO’nun sorumluluğunu gündeme getirdi. Erdoğan ve AKP ise darbe girişimi dolayısıyla, düşürülen Rus uçağının tüm suçunu Gülen cemaatinin Hava Kuvvetlerine sızan elemanlarının üzerine ihale etme şansını buldu. Rus uçağını düşüren pilotların tutuklandığına dair haberler ulusal ve uluslararası basına servis edildi.