JTF (sadece gerçekler): 2021’de kendi kendine yayınlandı (Burada). İnce kapak (24 x 32 cm), 96 sayfa, 99 renkli fotoğraf. Katlanmış bir poster (64 x 96 cm) ve Mathilde Roman metni içerir. 500 kopya baskısında. Kitap konsepti ve tasarımı sanatçı Doris Bormann’a ait. (Aşağıdaki çekimleri kapatın ve yayınlayın.)
Yorumlar/Bağlam: Anouk Kruithof, fotoğraf, performans, video, yerleştirme ve web siteleri gibi dijital ve fiziksel alanlarda çok çeşitli araçları pratiğinde harmanlayan çok disiplinli yenilikçi bir görsel sanatçıdır. Projeleri genellikle hükümet gözetimi, küresel ısınma ve mahremiyet dahil olmak üzere acil sosyal sorunları vurguladı. Ayrıca kültürel kimliğin ve kendini ifade etmenin çeşitli yönlerini araştırdı; Şu anki yerleştirmesi “Universal Tongue”, çeşitli tarihler ve kültürler üzerinden dans etmeyi, saatlerce video biriktirmeyi (YouTube ve Instagram’dan derlenmiş) ve yaklaşık 1.000 farklı dans stilini sergilemeyi sergiliyor. Yıllar içinde Kruithof, çeşitli konuları kapsayan ve farklı tasarım yaklaşımları kullanan yaklaşık bir düzine riskli resimli kitap yayınladı.
Kruithof’un son sanatçı gönderisi insan doğası yoluylaKişisel geçiş ve sanatsal keşif hikayesi. Proje, Surinam’daki (1975’te bağımsızlığını kazanan eski bir Hollanda kolonisi) Amazon yağmur ormanlarının ortasındaki küçük bir köy (nüfus binin biraz altında) olan Putupasi’deki zamanından ilham aldı. Kruithof o köyde bir ev inşa etmeye karar verdi ve sonunda oradaki hayatını doğa ve yerel toplulukla simbiyoz içinde yaşamaya çalıştı. Orada yaşama deneyimini paylaşarak, “Puttopasi’nde dükkan yok, yol yok – sebze şehirden gönderilmek zorunda – ve günde sadece üç saat elektrik var. Çok orijinal ve doğal Yaşam.”
de insan doğası aracılığıyla, Kruithof, küreselleşmeyi ve teknolojik ilerlemeyi bölünmüş ve birleşik olarak sunarak, çevre ve teknoloji arasındaki bağlantıları düşünmek için fotoğrafı kullanıyor. insan doğası yoluyla Plastik toz kılıflı ince kapaklı yayındır. Kitap adı kapakta beyaz ve büyük harflerle görünür; Neredeyse görünmez olması dışında (sanki ortadan kaybolmuş gibi) sanatçının adı da ona yapıştırılmıştır. İçeride, görsellerin boyutları ve sayfalardaki yerleşimleri farklılık gösteriyor ve bu da dinamik bir görsel akış yaratıyor. Kitabın sırtı açık ve düz bir şekilde yatırılması kolaydır. Sonunda, gönderi ayrıca bağlantılı galeri kurulumunun ekran görüntülerini, küçük resimler ve resimler hakkında ek bilgi sağlayan başlıklar içerir.
Bu proje için Kruithof, teknolojik geleceği temsil eden hazır görseller seçti (çoğu insansı robotları gösteriyor) ve bunları PVC, çeşitli kumaşlar ve ipek gibi esnek malzemeler üzerine bastı. Ardından, Amazon yağmur ormanları ve Surinam Nehri çevresindeki çeşitli yerlere yerleştirdim ve garip, birbiriyle bağlantılı gerçekler ürettim. içindeki tüm fotoğraflar insan doğası yoluyla Herhangi bir dijital manipülasyon olmadan ve yalnızca çevredeki ortam kullanılarak oluşturulmuştur. Kruithof, baskılarını nehre smaç yaparken, onları yürüyüşe taşırken veya ormanın yeşilliklerinde saklarken, görüntülerini dikkatle oluşturur ve yönlendirir. Proje açıklamasındaki metni “Amazon yağmur ormanlarının doğasının ruhunu ve gücünü, insan ötesi yaşam için bir sonraki zeka seviyesiyle birleştiriyor”.
Çevreye gömülü bu fütürist hayaletler, doğa ile tuhaf ve uyumlu melezler oluşturur. Görüntülerden biri, sakin sulara batmış bir robotun yüzünü gösteriyor; Adı “Aquatronic”. Bir başka tam yayılma, su damlalarıyla kaplı bir yüzeyin altında filme alınan kıstırıcı bir elektronik eli yakalar. Bu görüntüler aynı zamanda kendi kendine dönüşüm süreciyle de ilgilidir. Bir dizi yayma, yaprakların yakın çekimlerini metinle eşleştiriyor ve biri soruyor, “Taş olmak, bitki olmak için ne olur?” Dijital kodların bir temsilinin yanında, iki dünya arasında beklenmedik bağlantılar oluşturan “Yeşil Kod” başlıklı bir makale görüntüsü belirir.
Sıklıkla, robotların parçalı yüzleri ormanın yoğun yeşillikleri arasında görünür. “Siyah robotlar nerede?” başlıklı başka bir fotoğrafta. , siyah bir adamın kafası gözleri için delikler olan yeşil bir kağıdın arkasına saklanıyor – gözden kaçırması kolay – ve on Solda, çeşitli deliklerle noktalı dokusunu gösteren bir yaprağın yakından görünümü. Dizideki son görüntülerden biri, robotik bir yüz baskılı, hafif, yarı şeffaf bir kostüm giymiş, suda yürüyen bir kadını gösteriyor.
Kariyeri geliştikçe, Kruithof sınırları bulanıklaştırmaya devam etti – gerçekliği ve fanteziyi harmanlayarak, görüntüleri heykelle karıştırarak ve çok katmanlı bir görsel anlatı yaratarak. Bu son çalışmalarımda, insanlarla makineler arasındaki ilişkinin göründüğü kadar ayrı olmadığını ve arada olduğu gibi analiz edilmesi gerektiğini öne sürdüm. Surinam’ın uzak kesimlerindeki yaşamın kendisini büyük ölçüde değiştirdiğinin de farkında, “Çalışmamı yaşamınkiyle ilişkilendirmek istediğim gerçeğinin ve hepimizin Dünyanın geleceği için nasıl sorumluluk aldığımızın giderek daha çok farkına varıyorum. insanlık olarak bizim için.” Kruithof, bir sonraki adım olarak Botopasi köyünde inşa ettiği ahşap evi bir sanat rezidansına dönüştürmeyi planlıyor.
POV toplayıcı: Paris’te Galerie Valeria Citraro tarafından temsil edilen Anouk Kruithof (Buradave San Francisco’daki Casmore KirkebyBurada). Çalışmaları henüz ikincil pazarlara girmedi, bu nedenle perakende showroom, onu takip etmek isteyen koleksiyoncular için en iyi seçenek olmaya devam ediyor.