Koronavirüsün varlığı hepimizi şaşırttı. Bir gecede, bir dizi benimsemek zorunda kaldık her ikisine de alışık olmadığımız sert önlemler karantina ve evden çıkamama gibi, üstesinden gelmek bizim için daha da zor olabilir.
Bu önlemler karmaşık olabilir, ancak Onları nasıl yöneteceğimizi bilirsek başa çıkmak imkansız değil. Bunu yapmak için, bu yeni durumun bizi nasıl etkilediğinin farkında olmalı ve böylece bununla en iyi şekilde yüzleşebilmeliyiz. Burada, hapsetme sırasında ortaya çıkabilecek en yaygın duygusal tepkilerden birini ele alıyoruz: Anksiyete.
Neler Okuyacaksınız? →
Kaygı neden ortaya çıkıyor?
Bir belirsizlik veya tehdit durumuyla karşı karşıya olduğumuzda, vücudumuzun yanıt verebilmek için kendisini harekete geçirmesi gerekir, çünkü yeni bir durum olduğu için, nasıl yapılacağını bilmiyor. Bu nedenle, bu aktivasyon olumludur: Bizi eyleme hazırlar.
Örneğin, soyulursak, harekete geçmek ve hayatta kalmak için bu fizyolojik tepkinin müttefik olarak verilmesine ihtiyacımız var. Bu örnekte, eğer vücudumuz bu durumu tehdit edici olarak algılamazsa, aktivasyon tepkisini tetiklemeyecektir ve muhtemelen ne yapacağımızı bilmeden ve durumu çok kötü bir şekilde sona erdirmek için cesaretlendirerek felç oluruz.
Gördüğümüz gibi, anksiyete tepkisi kendi başına kötü değil. Örnekte olduğu gibi bugün de yeni ve tehdit edici bir senaryoyla karşı karşıyayız, bu aktivasyon koronavirüse karşı harekete geçebilmek ve onu durdurabilmek için önemlidir. Anksiyete, bu yeni duruma uyum sağlamayı kolaylaştıran gerekli bir işlevi, uyarlanabilir bir işlevi yerine getirmektir. O halde sorun, onu deneyimlemek değil, işlevini yitirmek ve uyumsuz hale gelmektir. Yani, bu yanıt durmadığında ve zamanla sürdürüldüğünde veya beklenenden daha fazla yoğunlaştığında, sorun başlar ve bir dizi belirti ortaya çıkar. Bunun nedeni, vücudun uzun süre olanaklarının ötesinde sabit bir aktivasyon hızı sağlayamamasıdır.
Endişenin belirtileri nelerdir?
- Yarışan düşünceler
- Konsantrasyon zorluğu
- Kuru ağız
- Kas gerginliği (özellikle boyunda)
- Göğüs basıncı
- Taşikardi
- Mide bulantısı, mide bulantısı veya karın rahatsızlığı
- Terli eller
- Ekstremitelerde titreme veya karıncalanma
- Baş dönmesi ve sanrılar
- Soğuk terler
- Sık idrara çıkma
- Fiziksel istikrarsızlık
- Nefes darlığı hissetmek
- Kontrolü kaybetme, çıldırma veya ölme korkusu
- Huzursuzluk veya kapana kısılma hissi
- Sinirlilik
Bu belirtiler kaygı ile ortaya çıkar, hepsini veya sadece bir kısmını deneyimleyebilmek. Hapis cezası sırasında da kendilerini gösterirler ve aşağıdaki gibi olumsuz sonuçları tetikleyebilirler: Obsesif ve kompulsif davranışlar (örneğin temizlik, örneğin ellerini çok yıkamak veya aşırı temizlemek), yeni hobiler, sık ve hızlanan obsesif düşünceler, konsantre olma güçlüğü , aile ilişkilerinin kötüleşmesi (kötü cevaplar, sorunları anlama, iletişim eksikliği, mahremiyetime saygı gösterilmediğini hissetme …) vb.
Belirtiler neden ortaya çıkıyor?
Bizi bu duruma hazırlama işlevini zaten yerine getirmiş olan anksiyete tepkisi korunmaya devam ettiğinde veya yoğunlaştığında bedenimiz doygun hale gelir. Fiziksel belirtiler de kalır veya artar ve bu, anksiyete bizi rahatsız etmeye başladığında ve ondan nasıl kaçacağımızı bilmediğimiz zamandır.
Ondan nasıl kaçılır?
Bu soruyu cevaplamak için öncelikle neden bu zulüm hissine ve bu zulüm üzerinde kontrol eksikliğine sahip olduğumuzu bilmeliyiz. Anksiyete, durmadığı zaman “kuyruğunu ısıran balık” haline gelen, uyumsuz anksiyeteye dönüşen ve bize acı çektiren bir döngüyü izler.
Hapsedilme sırasında da aynı şey olur. Anksiyetenin fiziksel belirtilerinin devam ettiğini ya da daha yoğun olduğunu algıladığımızda, “Enfekte olacağım, çok daha fazla yalnız kalamayacağım, bu durum beni aşacak, biri geçecek” gibi olumsuz düşüncelerimiz olmaya başlarız. ailemle enfekte olursa, dünya eskisi gibi olmayacak … “ve bilmeden kaygıyı besleriz. Semptomları ne kadar çok fark edersek, o kadar olumsuz düşünceler, daha fazla endişe ve kurtulamadığımız o kısır döngüye gireriz.
Kaygıyı azaltmak için bu döngüden nasıl çıkılır?
Kısır döngüyü kırmalıyız:
- Mükemmeliyetçiliğe veda edin: Bu belirsizlik durumunda, her şeyin beklediğiniz gibi gitmesi gerekmez ve hiçbir şey olmaz. Talep seviyenizi düşürün.
- Felakete veda edin: Hiçbir garantiniz yoksa her şeyin, kesinlikle her şeyin ters gideceğini düşünmekten kaçının, endişelenmeyin. Felaket düşünmemek için düşüncelerinizin nesnelliğini analiz edin. Gerçekçi değilse, alternatif düşünceler arayın.
- Hangi yönlerin sizin kontrolünüz altında olduğunu ve hangilerinin olmadığını belirleyin: Yalnızca yapabileceklerinizle başa çıkmaya çalışın. Yani, sadece sizin kontrolünüz altında olanlar.
- Duygularınızdan kaçmayın: Yiyecek, alkol, aşırı fiziksel egzersiz, televizyon veya sosyal medya gibi ağrı kesiciler kullanmayın, böylece nasıl hissettiğinizi düşünmezsiniz. Kısa vadede, bu strateji kaçmanıza yardımcı olur, ancak uzun vadede sadece kötü hissetmenizi teşvik eder. Nasıl hissettiğinizi ve bu şekilde hissetmenize neyin sebep olduğunu belirleyin. Daha sonra üretken olan ve olumlu duygular üreten bu duyguya alternatif bir davranış arayın.
- Sizi endişelendiren şeylere gerçek bir çözüm bulun: Eğer bulamazsan, sahip değilsin. Kontrolünüz dışında olan şeyler olduğunu unutmayın. Çözümün size bağlı olmadığını kabul edin.
- Düşünme şeklinizi ve dolayısıyla davranış şeklinizi değiştirmek için duygularınızı düzenleyin: Rahatlama ve meditasyon, kaygıyı düzenlemek ve azaltmak için çok iyi tekniklerdir.
- Kaygı ile barış yapın: Onu düşmanın olarak sınıflandırmayın. Anksiyete birçok durumda size yardımcı olur. Israr etmeye devam ettiğinde, onu durdurmayı ve dizginleri kendiniz almayı öğrenin.
- Profesyonel yardım isteyin: Psikoloji uzmanları, kaygıyla başa çıkacak araçlara sahip değilseniz veya şu anda bunlara erişemiyorsanız mükemmel bir seçenektir.
Sonuç olarak, bu kriz sırasında sayısız an olacaktır. kaygımız bizi teste tabi tutacak. Algılama şeklinizi değiştirin, onunla başa çıkmayı öğrenin ve onu müttefikiniz yapın. Şu anda kendiniz yapamazsanız, hiçbir şey olmaz. Kişinin sınırlarını tanımak, ona ulaşmanın ilk adımıdır. Ek olarak, bunu başarmanıza yardımcı olabilecek başka bir kaynak var: psikolojik terapi.