Çok kötüdür bu durum. Yaşayanlar bilir. Anlamayanlara hemen anlatıyorum...
Bi kız arkadaşın vardır ve güzeldir e tabii ki sevgilisi de vardır. Bunun annesi babası izin vermiyordur sevgilisiyle baş başa bi yerlere gitmesine. Sen de iyi arkadaşsın ya hemen aklına sen gelirsin ve:
Arkadaşın: Bu haftasonu sinemaya gidelim mi?
Sen: Tamam olur tabii ki.
Arkadaşın: Bol para al yanına ordan sonra alışverişe de gideriz.
- Ki hal bu ki böyle bişey yoktur. Sevgilisi sadece onun ve kendisinin sinema, mısır, kola masraflarını karşılayacağı için sana uygun bir dille "Kendi paranı kendin ödeyeceksin." demek istemiştir. -
Konuşma devam eder...
Sen: Aaa çok iyi olur. Zaten uzun zamandır beraber alışverişe çıkamıyorduk.
Sen kendini kandır iyi arkadaş. Onlar orda yiyişirken sen sadece babayı alabileceksin.
Hafta sonu gelir ve buluşma yeri ayarlanmıştır. Sen de günü en iyi arkadaşınla geçireceğin için koşa koşa heyecanla buluşma noktasına gidersin. Bir müddet bekledikten sonra bir de ne göresin! Seninki takmış koluna erkek arkadaşını kıkırdaya kıkırdaya geliyorlar. O an anlamışsındır her şeyin düzmece olduğunu ama yılmazsın. "Belki çocuğu atlatamamıştır da bir süre sonra bizim beraber vakit geçirmemiz için uygun bir yalan bulacaktır." dersin kendi kendine.
Bizim çift gelir ve günümüz başlaaar...
Sinemaya gidecektik di mi? Çiftimiz duygusal bir film seçip yerleri ayırtmışlardır bile.
Bizim saf arkadaşsa sinemada bunların şapır şapur yiyişme seslerini duymazdan gelip kendini filme vermeye çalışır. E diyemez ki "Bi ara verin de nefes alın." Çünkü o iyi arkadaştır. Zaten bu yüzden seçilmiştir ya.
Sinemadan sonra gidilen kafede çiftimizin canımlı cicimli konuşmalarından sıkılan arkadaş başka bi konu açmak ister ve o an aklına gelen ilk konu da izledikleri filmdir. Eh be arkadaş! Konu açılır da illa bu konuyu mu buldun konuşacak? Her neyse, bizimki filmin konusundan bahsetmeye başlar. Tabii çiftimiz filmi nerden bilecek? Yiyişmekten izleyebildiler mi bi onu sor bakıyım. Nefes bile almadılar sen gidip film hakkındaki yorumlarını soruyosun. Bu kadar da saf olma be kızım!
Çiftimizin bakışlarından olayı anlayan arkadaşımız susar ve bir köşede telefonunun içine gömülür. O an ona mesaj gelmiş mi gelmemiş mi biri mi aramış facebookta arkadaşlık istekleri almış başını gitmiş mi hiç bir şey umrunda değildir. Çünkü o an o telefon onun kurtarıcısıdır. Bunların öpüşüp koklaşmalarını mı izleyecek? Menüyü açıp kapatsın daha iyi...
Orda kahveler içilir ve başka bir mekana yemek yenmeye gidilir. Tabii sevgilisinin hesabı ödeyeceğini bildiği için kız rahattır ve en lüks restorana gitmek ister. Erkek arkadaş hiç durur mu? Hemen!
Restorana gidilir ve adını bile bilmedikleri o yemekleri sipariş etmeye başlarlar. Şöyle bi sorun vardır ki bizim kız hesabın kendisine düşen bölümünü ödeyeceğini bildiğinden her ne kadar kurt gibi aç olsa da "Yok ben bir şey almayayım sadece salata yeter. Zaten vejetaryenim -veya diyetteyim-." Triplerine girer. Diğer kızın zaten umru değildir. Hani o saf orda ölse kalsa bi kuluvallah okumaz öyle bir köreltmiştir yani aşk gözlerini.
Bizim kızın açlıktan miğdesi sırtına yapışmışken gün nihayet bitmeye karar verir. Bunlar el ele kol kola yürürlerken yolda sen de arkalarından kelimenin tam anlamıyla bir "ezik" gibi yürürsün. Eve vardığınızda ise -bu kızın yanında sevgilisi var ya illa seni küçük düşürecek- yemekte neden bi şey yemediğinden vejetaryen olmadığından falan bahseder. Sen de o an yer yarılsa ve bi şey beni içine çekse hani en azından şu an bayılsam da gözlerimi hastanede yakışıklı bir doktorun kollarında açsam diye düşünürsün. Ama nafile...
Herkes evlerine dağıldıktan sonra gidersin eve ve kendini böyle bir günün ardından hemen yatağa atarsın. Baya da kızgınsındır. E tabi en iyi arkadaşın olduğunu sandığın sürtük gelsin beraber dışarı çıkıcaz bahanesiyle seni kandırsın bütün gün erkek arkadaşıyla yiyişsin öpüşsün koklaşsın... Sen ölsen kalsan umurlarında olmazsın üstüne üstlük soluduğun havanın bile parası senin cebinden çıkmış. Sonra da gel buna kızma. "Canım arkadaşım öpüşmenizi bi ara yarıda kestim özür dilerim." diye mesaj at. Daha neler!
Bizimki de gurur yapmış işte. Böyleyken böyle. Bir güzel özetlemiş durumu. Karşıdaki arkadaştan gelen mesaj ise şöyle:
Bitanem özür dilerim bi dahakine telafi edicem, söz.
En iyi arkadaşındır neticede. Atsan atamazsın, satsan satamazsın. Tamam dersin. Kandırırsın kendini ve o günkü yediğin kazığı hazmetmeye çalışırken uyuya kalırsın birden...
Dersin kendi kendine: "Hep böyle olacak, alış buna kızım!"
Değil işte. Bir gün tam alıştım derken camdan ayakkabıyı tam senin ayağının kalıbına göre yaptırmış ve senin ayağına kendi elleriyle giydirmek isteyen bir prens çıkar karşına.
Ve o sürtüğün kara günleri böylece başlamış oluuur...