Meme kanseri. Teşhis ve tedavi
Epidemiyoloji
Meme kanseri (meme kanseri), kadınlar arasında malign tümörlerin genel yapısında ilk sırada yer almaktadır. Görülme sıklığı 100 bin kadın popülasyonunda 50-60 arasında değişmektedir. Kanserin yapısında meme kanseri ilk sırada yer almaktadır. Her yıl 16.000’den fazla yeni meme kanseri vakası kaydediliyor ve bunların %24,5’i üreme çağındaki kadınlar. Her yıl, üreme çağındaki %20’den fazlası olmak üzere 7.8 binden fazla kadın ölüyor. Son 30 yılda meme kanseri insidansı yıllık %7,1 artışla 2,5 kat arttı.
Risk faktörleri
Herhangi bir kadın meme kanserine yakalanabilir, ancak bazılarının tümör riski düşük, bazıları ise yüksek. Yüksek risk grubu, öncelikle yaşam tarzı özellikleri olmak üzere belirli genetik ve fenotipik faktörlerin bir kombinasyonuna sahip bireyleri içerir. Meme kanseri riskini artıran faktörlerden bazıları şunlardır:
- Yaş (40 yaş üstü);
- Kalıtsal ve ailesel yatkınlık (anneleri veya kız kardeşleri meme kanseri olan kadınların aynı hastalığı
- Geliştirmesi çok daha olasıdır);
- Geç menopoz;
- Adetin erken başlangıcı (12 yıla kadar);
- 30 yaşın üzerindeki ilk çocuğun doğumu;
- Kürtaj;
- Hiç doğum yapmamış kadınlarda;
- Fibrokistik mastopati ve meme bezlerinin diğer proliferatif hastalıkları;
- Obezite (normal ağırlığın %40’ından fazlası);
- Şeker hastalığı, hipertansiyon;
- Düzenli sigara ve alkol tüketimi.
Klinik belirtiler
Meme kanserinin üç ana klinik formu vardır: nodüler form, yaygın form ve Paget hastalığı. Çoğu durumda, erken meme kanseri asemptomatik olarak gelişir. Kanserin klinik semptomlarını tespit etmek için kadınların memelerinin görünümü, hassasiyeti, şekli ve yapısındaki değişiklikleri bizzat izlemeleri çok önemlidir. Aşağıdaki değişikliklere özellikle dikkat etmek gerekir:
1. Yeni mühürlerin ortaya çıkışı. Nodüler meme kanserinin cilt semptomları da vardır: kırışıklıklar, ped veya huni şeklinde geri çekilme (göbek derisinin geri çekilmesinin belirtisi), basıldığında mühürün üzerinde şişlikler veya yeni kırışıklıklar görülür.
2. Meme başında ağrı, meme ucunda kalınlaşma, meme ucundan anormal akıntı, meme başı geri çekilmesi, “raket” belirtisi (eliptik areolar bölge).
3. Bezin genişlemesi, aksiller bölgede bir tümörün görünümü ve bezin deformasyonu.
4. Meme kuruluğu da kanser belirtisi olabilir. Meme uçlarından kanın atılması özellikle tehlikelidir.
5. Bezde ağrı (nadiren meme kanseri belirtisi).
Teşhis
Meme kanseri teşhisi genellikle, kadının kendi kendine muayene sürecinde veya meme bezlerinin klinik muayenesi sırasında bir doktorun fokal bir mühür bulduğu andan itibaren başlar. Meme bezlerinin klinik muayenesi, meme bezlerinin durumunu değerlendirmenin çok önemli bir parçasıdır.
Mamografi , meme kanserinin önde gelen birincil tanı yöntemlerinden biridir ve 5-10 mm arasında değişen tümörleri teşhis etmenizi sağlar. Yöntemin olasılığı %75-95’tir, meme kanserinin klinik tanısında kullanımı vakaların %50-70’inde 1. evredeki tümörleri tespit edebilir.
Ultrason muayene yöntemi, çapı 1 cm’den fazla olan iyi huylu tümörlerin tespiti için endikedir, yöntemin doğruluğunun% 98-100’e ulaştığı kistlerin tanısında ultrason çok önemli bir rol oynar.
Meme bezlerinin termografisi klinik uygulamada yaygın olarak kullanılmaktadır.
Karmaşık vakalarda ayırıcı tanı, ancak meme kanserini tespit etme açısından tanı değeri küçüktür.
Ponksiyon (aspirasyon) biyopsisi meme tümörlerinin tanısında çok önemli bir rol oynar. Palpasyona tabi olmayan oluşumlarda, ponksiyon ultrasonografi veya mamografi kontrolü altında gerçekleştirilir ve ardından alınan materyalin sitolojik araştırması yapılır.
Trepan biyopsisi , tümörün reseptör durumunu belirlemek ve doku belirteçlerini incelemek için histolojik inceleme için uygun bir doku sütunu elde edilmesini sağlar.
Meme uçlarından salgıların sitolojik incelemesi, patolojik salgıların varlığında yapılır. Teşhisin doğrulanmaması durumunda araştırmayı üç kez tekrarlamak kabul edilir. Bazı durumlarda meme uçlarından salgıların sitolojik incelemesi, tümörü görselleştirmek için mevcut diğer yöntemlerin mümkün olmadığı durumlarda, duktal karsinomun erken formlarının teşhis edilmesini sağlar.
Meme kanseri tedavisi
Cerrahi tedavi
Cerrahi tedavi hala meme kanserinin karmaşık tedavisinin ana yöntemlerinden biridir ve iki ana gereksinime dayanmaktadır: operasyonun radikalizmi ve ablastik ve antiblastik ilkelerine bağlılık.
Modern cerrahi müdahale türleri:
- Lumpektomi
- Basit bir mastektomi
- Modifiye radikal mastektomi
- Halstead’in radikal mastektomisi
- Büyük radikal mastektomi
- Meme rekonstrüksiyon operasyonları.
Meme kanseri için radyasyon tedavisi
Radyasyon tedavisi, kombinasyon tedavisinin bir bileşeni ve bağımsız bir tedavi yöntemi olarak meme kanseri tedavisinde önemli bir rol oynamaktadır. Klinik uygulamada aşağıdaki radyasyon tedavisi yöntemleri kullanılmaktadır:
- Ameliyatın ablastisitesini arttırmayı amaçlayan ameliyat öncesi ışınlama.
- Lokal nüksleri önlemeyi amaçlayan ameliyat sonrası radyasyon tedavisi.
Meme kanseri için radyasyon tedavisi
Radyasyon tedavisi, kombinasyon tedavisinin bir bileşeni ve bağımsız bir tedavi yöntemi olarak meme kanseri tedavisinde önemli bir rol oynamaktadır. Klinik uygulamada aşağıdaki radyasyon tedavisi yöntemleri kullanılmaktadır:
– Ameliyatın ablastisitesini arttırmayı amaçlayan ameliyat öncesi ışınlama.
– Lokal nüksleri önlemeyi amaçlayan ameliyat sonrası radyasyon tedavisi.
Meme kanseri için sistemik kemoterapi
Kemoterapi, meme kanseri tedavisinde uzun süredir güçlü bir konuma sahiptir – bu öncelikle modern fikirlere göre meme kanserinin erken bir aşamada sistemik bir hastalık kazanması ve kapsamlı tedavi gerektirmesinden kaynaklanmaktadır. Adjuvan kemoterapi, aksiller lenf düğümlerine metastazı olan premenopozal hastalarda en etkilidir (5 yıllık mortalitede %5 azalma sağlar). Polikemoterapi, özellikle metastatik meme kanseri olan hastalarda monoterapiden daha iyidir. en lokal olarak yaygın meme kanseri neoadjuvan PCT , sonraki etki değerlendirmesi ve cerrahi tedavi, karmaşık veya kombinasyon tedavisi yürütme sorusu kararı ile gösterilir .
Meme kanserinin hormonal tedavisi
Şu anda, meme kanserinin cerrahi, radyasyon, kemoterapötik ve bilinen diğer tedavi yöntemleri ile birlikte hormon tedavisi, bu hastalığın karmaşık tedavisinin ana bileşenlerinden biridir.Hormon tedavisinin seçimi, güvenliğine ve düşük toksisitesine dayanmaktadır. adrenalektominin yerini aldı, salınan hormon analogları ovariektominin yerini aldı, antiöstrojenler postmenopozal östrojenin yerini aldı ve progestinler bir dereceye kadar androjenlerin yerini aldı. Son yıllarda, tümör farklılaşmasının derecesi, malignitenin histolojik derecesi, cinsiyet kromatinin varlığı, steroid hormon reseptörlerinin arasında, hormon tedavisine tümör duyarlılığının ana faktörleri tanımlanmıştır. Steroid hormon reseptörlerinin belirlenmesi, hormon tedavisi endikasyonlarının belirlenmesini büyük ölçüde kolaylaştırır, hormon tedavisinin türünden bağımsız olarak bu parametrenin prognostik değeri korunur. Şu anda ER ve PR, meme kanseri hücrelerinin hormon duyarlılığını karakterize eden en önemli parametrelerdir.