Oğullarımızın sünneti dolayısıyla sağolsunlar ailemiz, arkadaşlarımız, dostlarımız gerek arayarak gerek mesajlarıyla gerekse de ziyaretleriyle bizi yalnız bırakmadılar.
Teyzemiz ve eniştemiz ziyaretimize geldiler. Esprili eniştemiz” Ee artık sünnet de olduklarına göre evlenme zamanları geldi” dedi. Babamız da “ufaklığın hazır, Zeyneplerin kızı Defne’yi alırız ama büyüğün daha yok” dedi. Bunu duyan oğlum “Benim de varrr” diye bir çıkışta bulundu. Şaşkınlıkla birbirimize bakakaldık. “Kimmiş oğlumm” dedik merakla. Benim çocukluk arkadaşımın kızıymış meğer. Kızı hepi topu 2 kere gördü ama benim oğlan kıza abayı yakmış. İşin tuhafı bir araya geldiklerinde hiç oyun oynamadılar, sürekli kavga ettiler, birbirlerini kızdırmak için ellerinden geleni yaptılar.” Ee nası yapsak ki” diye devam ettirdik sohbeti. “İstanbul’a gidelim orada konuşuruz” diye oğlumdan fikirler geldikçe gülsem mi şaşırsam mı bilemedim. Sonunda bunun erken olduğunu, Betül’ün arkadaşı olduğunu anlattık.
Oğlum erkek olmuş. Erkek olmuş da aşık bile olmuş. Erken oğlum erken. Daha kendimi kaynana olacak yaşta hissetmiyorum. Bekle biraz.