CHP, kolayca feda edilebilecek bir parti değildir
Nurzen Amuran: Sayın Kocasakal, seçimler öncesi CHP’ye üye oldunuz.Hayırlı olsun.Demokratik kitle örgütlerindeki kazanımlarınızı ve mücadele gücünüzü CHP’ye taşımak istediniz. Seçimler sonrası “sade bir üye” olarak bir manifesto yayınladınız.CHP’nin ihtiyacı olan şeyin sağlam bir fikir ve kimlik olduğunu söylediniz.Kurultay öncesi verilen söylemlerde kişiler üzerinde durulduğu için mi bu açıklamayı yapma ihtiyacını duydunuz?
Ümit Kocasakal: Öncelikle bir şeyin altını tekrar çizmek isterim: Ben CHP'ye, bir yerlere gelmek, bir şeyler elde etmek için üye olmadığım gibi, yanlışlara seyirci kalmak, bu yapıya uyum sağlamak, dönüşmek gibi bir niyetim de yok. Aksine, CHP'nin gittikçe köklerinden, ilkelerinden, altı oktan, Atatürk'ten uzaklaştığını, yön duygusunu, kimliğini, belleğini yitirdiğini gördüğüm için onun tekrar doğal toprağına, özüne dönmesine katkı sağlamak, bu yönde mücadele etmek için üye olma gereği hissettim. Ayrıca ne zaman iyi niyetli olarak CHP'yi eleştirsem, "daha üye bile değil" gibi anlamsız homurdanmalarla karşılaşıyordum. İyi işte şimdi üyeyim! Ayrıca partinin gerçek sahiplerinin, yani Kemalistlerin, altı ok sevdalılarının tasfiye edildiği bir ortamda, bu üyeliğin daha da gerekli ve anlamlı olduğunu düşündüm. Çünkü CHP uykudan uyandırılmadan, silkinip kükremeden Türkiye'nin ayağa kalkmasının çok zor olduğunu gördüm. Ama bunu bir mahkumiyet, sonsuza dek beklemek olarak da görmemek lazım.
Sorunuza gelince evet buna ihtiyaç olduğu için bir manifesto yayınladım. Ben buna "Kemalist Manifesto" diyorum. Ne yazık ki son dönemlerde partide fikirlerin, ideolojinin konuşulmadığı, onun yerine etnisiteye, mezhebe, bölgeye, hemşericiliğe dayalı kimlik siyaseti üzerine yükselen ve kişileri öne çıkaran bir yapı var. Bunu herkes görüyor. Bu öyle bir hal almış ki, başarısızlıkta izlenen politikalar, siyasi çizgi, ilkeler tartışılmak yerine mesele "Sen git ben geleyim", "O yapamadı, ben yaparım", "Yapamazsam çeker giderim" gibi, anlamı, işlevi, derinliği olmayan söylemler öne çıkmaktadır. İşte bu nedenlerle şahsi bir çıkış yapmak yerine, fikri bir çıkış yapmayı gerekli ve doğru gördüm. Bu manifestoda çok özetle, bir adaylığın, hareketin fikri, ahlaki, ideolojik ve psikolojik altyapısını kendimce ortaya koymak istedim. Bu manifesto sadece küçük bir özet, onun ötesi ve devamı da var. Zamanı gelince onu da açıklayacağım. Orada da belirttiğim gibi, başta ben olmak üzere, partinin "kahramanlara", "kurtarıcılara", "yapamazsa çekip gidecek kişilere" ihtiyacı yok!
Asıl ihtiyacı kaybettiği yön duygusunu ve belleğini geri kazanmak, fikri bir tartışma ve muhasebe, gerekirse hesaplaşma yapmak. Bu olmadan, A gitmiş B gelmiş bir önemi ve anlamı olduğunu düşünmüyorum. “Ben” cilik, bencillikten de kötü.
CHP şu anda partinin temel ilkelerine aykırı düşünce sahiplerinin hakimiyeti altında. Aynı kadrolar bu konumlarını korudukça şu veya bu gelse ne olacak, ne değişecek ? Sadece zaman kaybı, birilerinin kendini kanıtlama çabaları o kadar...
Sonuç olarak benim bu manifestoyla yapmak istediğim şey, ülkenin kurucu partisinin hafızasını tazelemeye, yitirdiği yön duygusu bakımından ona gideceği yönü göstermeye (ki o ışık ve güvenli liman altı ok ve Kemalizm'dir), enlem ve boylamlarıyla bir koordinat belirlemeye, bir pusula yaratmaya, daha doğrusu var olan pusulayı tekrar kullanıma sokmaya çalışmaktır.
-Yayınladığınız bu manifestonuza nasıl tepkiler aldınız?
Tabandan, örgütten, üyelerden, hatta delegelerden, halktan çok olumlu tepkiler geldi ve gelmeye de devam ediyor. Ben bunu kartopuna benzetiyorum. Şimdilik küçük ve yuvarlanıyor. Ancak yuvarlandıkça, insanları içine aldıkça büyüyerek bir çığa dönüşecektir. Çünkü bu kartopu bir fikirden oluşuyor. Tanıdık bir fikir. Cumhuriyet Halk Partisi tabanına siyasal geçmişini, siyasal kimliğini ve önümüzdeki döneme ait siyasal perspektifini gösteren bir fikirler demeti diyebiliriz.
“Birileri” rahatsız da olmuş olabilir. Ama açık söylüyorum, kim rahatsız olursa olsun, doğru bildiklerimi söylemeye, (hem de daha da yüksek sesle söylemeye) devam edeceğim, bu fikir mücadelesini sürdüreceğim. Bunun için kimsenin onayına, icazetine de ihtiyacım yok.
DEMEK Kİ CHP UMUT VEREMEDİ
-Sizin de üzerinde durduğunuz gibi bu söyleşide,ilkeler üzerinde duracağız.Ama önce seçim sonuçlarından söz edelim. CHP’nin oyunu bir miktar artırmasını, % 25’lerde kalmasını başarı olarak değerlendirmiyorsunuz. CHP‘yi neden başarısız görüyorsunuz?
Normal demokratik bir ülkede olsak, Cumhuriyet rejimi, hukukun üstünlüğüne ve insan haklarına dayalı sistem oturmuş olup da bir tehdit ve tehlike altında olmasa, bunun yanı sıra ülkenin kurucu, en köklü partisi söz konusu olmasa durum ve sonuçlar belki farklı değerlendirilebilirdi. Ancak ülkenin hızla bir karanlığa, kalıcı bir diktaya, bölünüp parçalanma sonucuna doğru hızla yol aldığı, tüm değerlerin sarsılıp allak bullak edildiği, hukukun ayaklar altına alındığı, kimsenin hukuk güvenliğinin bulunmadığı, ülkenin zenginliklerinin birilerine peşkeş çekilip talan edildiği, devletin adeta bir hanedanlığın eline geçerek limited - aile şirketine dönüştürüldüğü, bir çok yerde devlet otoritesinin yok olduğu bir ortamda yani bu denli can yakan sorunların ve beceriksizliklerin bulunduğu bir ortamda herhalde hiç bir akıl ve vicdan sahibi, alınan bu oyu başarı olarak göremez. Bir ana muhalefet partisi için, iktidar olmak bakımından bundan daha müsait koşullar olabilir mi? Üstelik hani futbolda vardır ya üç büyükler formasını çıkarsa, teknik direktör bulunmasa dahi belli bir sonucu alır klişesi, burada da geçerli. Sonuçta CHP'den bahsediyoruz.
Deyim yerindeyse CHP'nin ölüsü bu oranda oy alır. Demek ki topluma, bir umut veremedi, bir alternatif yaratamadı. Bunun nedeni çok derin bir konu ama kısaca kendisi olamadığı, sağlam bir ideolojiye ve düşünceye bağlı olarak her alanda somut politikalar üretemediği, farkını gösteremediği, başkalarını taklit etmeye çalıştığı, liberal akıl hocalarına kulak verip, üretime dayalı halkçı bir ekonomi politikası ortaya koyamadığı, kontrolsüz vahşi piyasa düzenine açıkça ve yüksek perdeden karşı çıkamadığı için, toplumda güven ve heyecan yaratacak kişileri bünyesine almadığı için bu sonucu aldı. (Bir de şu moda "vitrin" sözü var ! Biliyorsunuz vitrinde göz alıcı, parlak süsler olur. Oysa önemli olan yapının ve kolonların sağlam olması). Siz başka partileri taklit ederseniz, farklı ve sağlam seçenekler sunamazsanız, kendiniz olamazsanız, söylediklerinize kendiniz inanmazsanız, aslı varken niye size oy versinler ki. Bütüncül, sağlam bir program ve insanlarda güven ve umut yaratacak söylem ve hedefleriniz olmadıktan sonra, emekliye şu kadar ikramiye, asgari ücrete şu kadar para ile bu iş olmaz, zaten olmadı. İş bir süre sonra açık artırmaya varıyor, o ne veriyorsa ben iki katı gibi... Gördüğünüz gibi her şeyin temeli sağlam bir fikri-ideolojik alt yapı. Ama bunlar konuşulmuyor, iş o gitsin bu gelsin kolaycılığına dönüşüyor.
PARTİLER GÜNLÜK RÜZGARIN PEŞİNDE GİTMEZLER KENDİ DÜŞÜNCESİNİ ORTAYA KOYARAK KENDİ RÜZGARINI YARATIR
-Başarısızlıkların genel bir tahlilini yaptınız. “Her yerde olmaya çalışıp hiç bir yerde olamayan, kendisi olamayan bir partinin başarılı olma şansı yoktur.” “CHP’nin İdeolojik netliğe ihtiyacı var.”diyorsunuz. Oy oranını yükseltmek, iktidara ulaşmanın yolu diye mi düşünüldü? Çünkü CHP’nin ideolojisini benimsemediği gibi kendi düşüncelerine uygun bir parti bulamayan ama tabanı olan adayların partiye zenginlik katacağı düşünüldü ve “kitle partisi” olmanın doğal sonucu olarak görüldü.“Her yerde olmakla” bu durumu mu kast ediyorsunuz?
Aslında bunun cevabı manifestoda var. Kısaca şöyle söyleyeyim: Bir deyim var biliyorsunuz: Gideceği limanı bilmeyen gemiye, hiç bir rüzgar fayda etmez... Şimdi CHP ne olduğunu, kim olduğunu, nereye gitmek istediğini bilmeyen, hafızasını yitirmiş birisi gibi şu an. Hani hafızasını yitiren kişilerin sorduğu klasik soru vardır ya "Ben kimim, neden buradayım? " İşte onun gibi. Güzel söylüyorsunuz, tabanı olmak. Peki neymiş bu CHP'nin ideolojisini benimsemeyen ama tabanı olan kişilerin tabanı? Nerede ? Nasıl bir zenginlik kattılar ya da katacaklar? Madem tabanları var, niye o tabanın bulunduğu yerden aday gösterilmiyorlar? Valla benim gördüğüm bu kişilerin partiye zenginlik katması bir yana dokusunu bozduğu, buna karşılık partinin bu kişilere zenginlik katması. Bakın tekrar söylüyorum, kitle partisi olmak demek, birbiriyle tamamen zıt olan herkesin, her görüşün partide yer alabilmesi demek değildir. Partinin sağlam bir kütlesi, temel bir görüşü olur, onu benimseyenler burada yer alır. Ayrıca, bir fikre dayanmaksızın, şu anki toplumsal yapıya göre günlük, konjonktürel politikalarla, söylemlerle oy oranınızı filan da yükseltemezsiniz, hatta bir gün o oyu da alamaz olursunuz. Partiler, günlük rüzgarların peşinden gitmez, kendi düşüncesini ortaya koyarak kendi rüzgarını yaratır ve onu topluma yayar. Böyle iktidar olursunuz.
-“ALTI OK tartışılamaz, sadece güne ne şekilde uygulanabileceği ve uyarlanabileceği konuşulabilir” demişsiniz.Ayrıntıları konuşacağız ama ALTI OK’un da tartışılabileceğini savunan “YENİ CHP” kimliği ile yönetimde olanlar var. Bu söylem size göre, ATATÜRK’ÜN kurduğu CHP’nin mirasını ret etmek anlamına mı geliyor?
Hiç lafı dolandırmaya gerek yok, bu söylem tam anlamıyla bir redd-i miras demektir, partinin kurucu ilkelerinden vazgeçilmesi demektir, genetiğini ve kimyasının değiştirilmesi demektir, küresel sermayeye ve düzene, emperyalizme boyun eğmek, sömürüyü kabullenip meşrulaştırmak, tam bağımsızlıktan vazgeçip küresel-emperyalist sistemin bir parçası olmak demektir. Buna kimsenin hakkı olmadığı gibi, siyaseten de, ahlaken de kabul edilebilecek bir tutum değildir. Manifestoda belirttiğim gibi, böyle düşünüyorsanız, altı ok ile, Cumhuriyetin kurucu değerleri ile, üniter yapı ile, açık söyleyelim ülkenin ve partinin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk ile sorununuz varsa (ki hak olarak görürüm olabilir, ama saygı duymam !) o zaman bu partide işiniz yok ! Ya bu düşüncede olan partilere gideceksiniz, ya da böyle bir parti kuracaksınız.
Ama bir yandan Atatürk’le sorununuz olup öte yandan Atatürk’ün partisinde kalmaya devam ediyorsanız, partiyi köklerinden ve ilkelerinden koparıp uzaklaştırıyorsanız, küresel sisteme uyum sağlıyorsanız, yetmediği gibi türlü yollarla bu ilkeleri savunan partinin gerçek sahiplerini tasfiye edip uzaklaştırıyorsanız bu olmaz, kabul edilemez...
MİLLİ EGEMENLİK KİMSENİN DEĞİL, SADECE TÜM BİREYLERDEN OLUŞAN MİLLETİN UHDESİNDEDİR
-Yaptığınız analizde siyasi partilerde “halkın iradesi de” diyerek formüle edilenin “çoğunluğun iradesi” olduğunu “milli irade” olmadığını dile getiriyorsunuz. Asıl olanın milli egemenlik olduğunu vurguluyorsunuz. Milli egemenliği kim temsil eder, milli egemenlik kimlerin uhdesindedir?
Bu da hayli derin bir konu, bu satırlara sığmaz. Ancak özetle şunu söyleyebilirim: Biliyorsunuz günümüz demokrasilerinin esasını, Fransız Devriminin "özgürlük, eşitlik, kardeşlik" ilkelerinin kaynaklandığı yer olan, milli egemenlik oluşturmaktadır. Dikkat buyurunuz, totaliter bir görüş olan ve aşılmış olan Rousseau'cu "milli irade" değil, özgürlükçü ve devrimci "milli egemenlik".. aslında sorunun yanıtı basit: Milli egemenlik, kimsenin değil, sadece tüm bireylerden oluşan milletin uhdesindedir. Seçmenin değil, milletin... Çünkü millet ile seçmen aynı şey olmadığı gibi, seçmen de sadece belli bir partiye oy verenlerden oluşmamakta. Egemenliği, kayıtsız şartsız uhdesinde bulunduran millet, bunu nasıl ve hangi şartlarda kullanacağını da, Anayasa'da belirtmekte, herkese ilan etmektedir. Bir başka deyişle milli egemenliğin kaynağı millet, kullanım kılavuzu ise Anayasa. Tüm demokratik ülkelerde bu böyledir. O zaman Anayasamıza bakmamız gerekir milletin egemenliği nasıl kullandığını, kimlere dağıttığını görmek için. Anayanın 6.maddesi belirttiğim hususu açıkça ortaya koyuyor: "Egemenlik kayıtsız şartsız milletindir". Bu çok önemli, "Meclisindir" demiyor, milletindir diyor ve kimseye de devretmiyor. O yüzden yine Anayasamız der ki " Egemenliğin kullanılması, hiç bir surette hiç bir kişiye (dikkat buyurun kişiye), zümreye veya sınıfa bırakılamaz. Hiç bir kimse veya organ kaynağını Anayasadan almayan bir devlet yetkisini kullanamaz.". Bu hüküm de, diktatörlüğe, hanedanlığa, sultanlığa ve benzeri heves ve uygulamalara engel olan hüküm. şimdi görüyor musunuz niye “yeni anayasa” deniyor... Devam edelim, aynı maddede (6.madde), egemenliğin kayıtsız şartsız millete ait olduğu belirtildikten sonra, Türk milletinin (adını koyuyor, çünkü her milletin bir adı vardır, olmalıdır. Ancak bu şekilde belirtilen millet, tüm etnik, dini yapıları kapsayan, kökeni ve kimliği ne olursa olsun, Türk Devletine vatandaşlık bağı ile bağlı olan herkesi ifade eden, ulu Önder'in deyimiyle Türkiye halkıdır) bu egemenliğini Anayasanın koyduğu esaslara göre yetkili organları eliyle kullanacağını söylüyor. Burası çok önemli, bakınız devredeceğini değil, bu şekilde kullanacağını söylüyor, yani egemenlik her durumda milletin elinde kalmakta. İşte millet sadece kendisine ait olan bu egemenliği üç ayrı organa dağıtıyor: Yasama, yürütme ve yargı. Bu da kuvvetler ayrılığı oluyor. İnsanları kandırıyorlar, sanki meclis (yasama) milli egemenliğin tek sahibiymiş, millet egemenliğini tek temsil eden yermiş gibi göstermeye çalışıyorlar. Oysa 7.maddede, sadece yasama yetkisinin Türk milleti adına TBMM'ce kullanılacağını söylüyor, o kadar. Üstelik meclis bu yetkiyi, Anayasadaki esaslara ve hukuka göre kullanmak zorunda, yani şartlı bir yetki. egemenliğin bir türevi olan yargı yetkisi de aynı şekilde Türk milleti adına bağımsız mahkemelerce kullanılıyor.
Biraz uzun oldu ama anlatmak lazım. Sonuç olarak Egemenlik sadece millete ait olup, millet bunu Anayasaya ve hukuka uygun davranmak ve kendi adına yetki verdiği yargının denetlemesi kaydıyla türev bir kullanım yetkisi olarak yasamaya (meclise) yürütmeye (hükümet ve cumhurbaşkanına) ve onları denetleyecek yargıya dağıtıyor. Devretmiyor, sadece dağıtıyor. İşte bu kadar.
CHP’NİN VE ÜLKENİN TAŞIYICI KOLONLARI OLAN ALTI OKLA OYNAYAMAZSINIZ, OYNARSANIZ O YAPI ÇÖKER
-Şimdi ALTIOK’un belirli ilkelerini değerlendirelim: CHP kuruluş felsefesinde ekonomik hedefini belirlerken planlı ve denetimli bir ekonomiyi öngörmüştü.Yıllarca bunun faydasını gördü.Bugün neoliberal politikaların varlığını kabul etmek dünyada vahşi piyasa düzenine uyum sağlamak “YENİ CHP” olmak mıdır? konjonkürel gelişime ayak uydurmak değil midir?
O kadar güzel sormuşsunuz ki, zaten yanıtı da içinde. Bakın altı ok, kapitülasyonlarla kanı emilen, eğitimsiz ve geri bırakılmış, ekonomik ve siyasal olarak çökertilmiş, toprakları parça parça koparılan bir imparatorluktan sonra kurulan yeni ve modern bir devletin güvencesi olarak belirlenmiştir. Bir daha aynı sorunların yaşanmaması, bağımsız, hür, onurlu, başı dik, üreten, ürettiğini hakça bölüşen, planlı bir biçimde kalkınan, çağdaş, ortak aidiyet duygusuna ve iç barışa sahip, herkesin insanca, eşit ve özgür yaşayabilmesini temin için getirilen bir sigorta olup adeta ülkenin taşıyıcı kolonlarıdır. Bu ideallerin reçetesi, sigortasıdır. CHP’nin ve ülkenin taşıyıcı kolonları olan altı okla oynayamazsınız, oynarsanız o yapı çöker. Adı üstünde, taşıyıcı kolon! Eskidi, ihtiyaca cevap vermiyor deniyor? Yahu nesi eskimiş? Dünyada emperyalizm, sömürü bitti de bizim mi haberimiz olmadı? Bağımsızlığın nesi eski, hangi ihtiyaca cevap vermiyor? Cumhuriyetçiliğin, laikliğin, halkçılığın, milliyetçiliğin, devrimciliğin, halen küresel sömürü sürerken devletçiliğin nesi eskidi? Baksanıza patronlar bile anladı bu vahşi ve kontrolsüz piyasa düzeninin nelere yol açtığını. Ha… bu altı ok, altı ilke hangi ihtiyaca cevap vermiyor biliyor musunuz? Emperyalizmin ve küresel sömürünün ihtiyaçlarına cevap vermediği gibi, müthiş bir korku ve alerji yapıyor. Zaten bunu anlamak için, kimlerde ve nasıl alerjik reaksiyonlara yol açtığını görmek mümkün! Aslında altı ok, tüm ezilen, sömürülen, mazlum halkların, milletlerin ve ülkelerin kurtuluş reçetesidir. Şimdi adı üstünde Cumhuriyet Halk Partisi. Bundan Cumhuriyet ve halkı, halkçılığı çıkarırsanız geriye sadece "P" kalır! Bir parti falan da kalmaz. Mesela o alerjik reaksiyonlardan birisisini hemen söyleyeyim: CHP'nin, köklerine, altı oka geri dönme ihtimali bile basındaki malum kişilerde nasıl bir endişe yaratıyor ki ağız birliğiyle; "Aman aman bu "değişim" (!) ve “yenilenme” (!) devam etsin, yoksa mazallah bu oyu bile alamaz" ifadeleri yer alıyor. Meğer CHP'yi ne çok düşünürlermiş! Korkuyorlar hem de çok korkuyorlar. Çünkü biliyorlar ki CHP özüne, altı oka, ilkelerine dönerse, ayağa kalkarsa bu köhne ve sömürü düzeninin, sahtekarlığın, din simsarlığı ve ticaretinin, daha önemlisi ülkenin kaynaklarının talan edilmesinin sona ereceğini biliyorlar ve korkuyorlar. Haklılar. Ama korkunun ecele faydası yok. Türkiye'nin ve CHP'nin de bundan başka şansı, çıkış yolu yok.
CHP’YE YABANCI BİR YAZILIM YÜKLENDİ
-“Cumhuriyet Halk Partisi siyasetin; etnisite, mezhep, bölge, hemşehri temelinde yapıldığı, yönetim kademelerinin buna göre belirlendiği, alt kimlik kotaları oluşturulan bir parti de olamaz.”diyorsunuz. Ancak ne yazık ki günümüzde dile getirdiğiniz ölçütlerde siyaset yürüyor.Bu düzlemde oy kazanıldığı algısı var. Bu küresel politikaların oyunu mudur?
Bu söylediğimin gerçek olduğunu herkes biliyor, ama çeşitli nedenlerle veya beklentilerle yüksek sesle dile getirmek istemiyor. Elbette bu yapıdan faydalananlar var. Çünkü bu şekildeki kimlik siyaseti, yetersizlikleri, emek harcamamayı örter. Sanılanın aksine, bu düzlemde oy kazanılmıyor, kaybediliyor. Partinin enerjisi, şevki, heyecanı kalmıyor. şimdi deniyor ki, örgüt çalışmıyor! Ne kolay değil mi ? Halk yanlış yapıyor, örgüt çalışmıyor bu nedenlerle başarı gelmiyor ! Bir tek başarılı olan, yanlış yapmayan yöneticiler... Şimdi siz, partide yükselmeyi, ödüllendirmeyi, emeğe, liyakate, fikri yapı ve sağlamlığa, fikri üretime, parti politikalarını doğru bir biçimde savunup anlatmaya değil de bu şekildeki alt kimlik siyaseti ve kotalarına bağlarsanız, üstelik topluma da bir heyecan veremezseniz, her seçimde yerinizde sayarsanız. Seçim kaybetmek adeta otomatiğe bağlanırsa örgütte çalışacak şevk ve heyecan kalır mı? Elbette küresel politikaların burada büyük etkisi var. Küresel efendilerin ve onların yerli işbirlikçilerinin, etki ve algı mühendislerinin ve ajanlarının. Bakın CHP'yi dizayn etmeden, onu özünden uzaklaştırmadan, genetiğini ve kimyasını bozup değiştirmeden, Türkiye'yi dizayn edemezsiniz. Bu nedenle CHP'ye yabancı bir yazılım yüklendiğini söylüyorum.
DİNE SAYGILI OLMAK DİN DUYGULARINI İSTİSMARLA DEĞİL ONUN SİYASETE VE TİCARETE ALET EDİLMESİNİ ÖNLEMEKLE OLUR
- CHP’de yersiz bir kaygı belirdi..Dinden söz edilmezse “CHP’nin dinsiz bir parti olduğu algısına prim vermektir” diye düşünülmekte.Örnek olarak söylüyorum.Bazı siyasetçiler “Benim bacım da başörtülü” deme ihtiyacını duyarak savunmaya geçmekte.Bu konuda ALTIOK’un bence en değerli hedeflerinden biri olan laikliği savunmak, dini siyasete araç etmekten kurtarmak, yeterli değil midir?
Kesinlikle öyle. Bakın manifestoda da belirttim: Laikliğin üçlü bir koruma işlevi var: Birincisi inananların bu inançlarını özgür bir biçimde yaşamalarını temin için, onları din sömürgenlerinden, tüccarlarından koruyor. İkincisi inanmayanları koruyor. Üçüncüsü kutsal değerlerin, dinin, siyasete ve ticarete alet edilmesini önlemek suretiyle bizzat dini değerleri koruma altına alıyor. Gördüğünüz gibi laiklik, dinsizlik, dine karşı olmak anlamına gelmediği gibi aksine, dini değerlerin ve bunların yaşanması ve yaşatılmasının da en büyük koruyucusu ve güvencesi. Dolayısıyla dine, İslam’a yapılabilecek en büyük katkı, onun kişisel çıkarlara, ticarete, siyasete, şahsi servete alet edilmesini, bu şekilde sömürülüp yozlaştırılmasını önlemektir. Dine asıl saygı budur. Bu açıdan da dine en saygılı olan parti, onu siyasete, ticarete, kişisel hırs ve zenginliklere alet etmeyen, istismar etmeyen partidir, yani kural olarak CHP'dir. Önemli olan bunu halka anlatabilmektir. Aksi halde, bugün prim yaptığı düşüncesi ile, siyasi maksatlarla dini söylemlere başvurmak, din tüccarları ve simsarları ile aynı çizgiye gelmek demektir ki bu CHP'nin yapısına aykırı olur. Dine saygılı olmak, soyut söylemlerle ve din duygularını istismarla değil, onun siyasete ve ticarete alet edilmesini önlemekle olur.
İSLAM’A EN BÜYÜK KÖTÜLÜĞÜ YAPANLAR İMAM HATİP LİSELERİNİ, KİNDAR NESİL YETİŞTİRME HAYALİ İLE BİR TÜR KIŞLAYA ÇEVİRENLERDİR
-Eğitim konusunda dile getirilen tartışmalarda imam hatip liselerinin savunma mekanizması yapılması laik eğitimin temel felsefesinden uzaklaşmak değil midir?
Ben başka bir soru sorayım: Bu ülkede, Kurtuluş Savaşı ile Haçlı Seferini durduran, bırakın cami yıkmayı camilerin yıkılmasını, ezanın susmasını önleyen, Kuran’ı Türkçeye çeviren, halkın din hizmeti ihtiyacını karşılamak için imam hatipleri, diyanet teşkilatını kuran kimdir? Bir başka soru, bu millet İslam’ı bu iktidar döneminde mi kabul etti? Ondan önce herkes dinsiz miydi? İslam’a yapılan en büyük kötülüklerden birisi, din adamı yetiştirmek amacıyla kurulan imam hatip liselerini, din sömürüsü ve istismarına dayalı siyasetin arka bahçesi, kindar nesil yetiştirme hayali ile bir tür kışlaya çevirenlerdir, tıpkı camilerde olduğu gibi... Tüm liseler imam hatip olursa, bu ülkenin din adamı dışındaki alanlardaki ihtiyaçları ne olacak ? Topluma yazık değil mi? Bu gerçekleri halka anlatmak, bu din sömürüsünü deşifre etmeden, psikolojik harekata direnmeden, bu yapıya uyum sağlarsanız karanlık koyulaşır. Elbette ki toplumun din adamlarına ve bunları yetiştirecek eğitim kurumlarına ihtiyacı var. Ama objektif ölçütlere ve ihtiyaçlara göre.
-Halkın hukuk güvenliğini sağlayacak koşullar CHP’nin temel felsefesinde saklıdır değil mi?
Elbette. İşte altı okun önemi ve eskimezliği burada. Bakın Cumhuriyetçilik ilkesi ile devrimcilik ilkesini bir arada ve günün şartlarına göre değerlendirdiğinizde, hukuk devleti, hukukun üstünlüğü, dolayısıyla hukuk güvenliği, demokrasi, Cumhuriyetçilik ve Devrimciliğin ayrılmaz parçası olmakta. Nitekim Anayasamız da, demokratik, laik, sosyal hukuk devletinden söz ediyor. Bunlar zaten CHP'nin ve altı okun parçaları.
SOL BİR PARTİ OLDUĞUNU İDDİA EDEN BİR PARTİNİN SİZ HİÇ FEODALİTEDEN TOPRAK AĞALIĞINDAN BUNA BAĞLI SÖMÜRÜDEN SÖZ ETTİĞİNİ DUYDUNUZ MU
- Somut olaylara dönelim: Güneydoğudaki terör sorunu ülkemizin en önemli güvenlik sorunu. Bölgedeki soruna CHP, sosyo-ekonomik sorun olarak mı bakıyor yoksa kimlik sorunu mu diye değerlendiriyor? Sözgelimi toprak reformunu hala güncelliği devam eden bir öneri olarak kabul ediyor musunuz?
Bir kere sorunun adını doğru koyalım: Oradaki sorun, "Kürt" sorunu olmaktan ziyade, tarihi, sosyolojik, ekonomik, kültürel sebeplere dayalı bir azgelişmişlik ve feodalite sorunu. Örneğin, bölge halkını temsil ettiğini ileri süren, üstelik de "sol" bir parti olduğunu iddia eden partinin siz hiç feodaliteden, toprak ağalığından, buna bağlı sömürüden söz ettiğini duydunuz mu? Şarkıda ne diyor "Adam mı ölür/ Toprak verince/ hayat sevince nolur nolur... ". Maalesef Cumhuriyeti anlayıp özümseyememiş cumhuriyet hükümetlerinin de yanlış uygulama ve politikaları sebebiyle ve bunları emperyalizmin kullanmasına bağlı olarak sorun bir etnik soruna, dönüştürüldü. Bunun psikolojik sebepleri de var. Bu ülkede benim de, kimsenin de Kürt kökenli yurttaşlarla bir sorunu yok, olamaz. Ancak ülkenin bölünmesine de kimse göz yumamaz. Şu halde meseleyi ikiye ayırmak gerekir: İlki terördür. Bölgede, var olan sorunları kullanarak, dış destekli terör örgütü öncülüğünde bir ayaklanma, ülkenin toprak bütünlüğüne, milletiyle bölünmez bütünlüğüne karşı bir ayaklanma ve kalkışma var. Buna taviz verilemez. Bununla kararlılıkla, ancak her durumda hukuk içerisinde, yurttaşlara zarar vermeden ve bu konuda azami duyarlılık ve dikkat gösterilerek mücadele etmek zorunludur. Ancak öte yandan, başta ekonomik altyapı olmak üzere, ülkenin üniter yapısından taviz vermeksizin, sosyal, kültürel, ekonomik tedbirler iyi bir planlama doğrultusunda alınmalı. bu yapılırken, sosyal psikoloji de dikkate alınmalı. Oradaki feodal düzen ortadan kaldırılmalı, insanlar özgürleşmeli, zenginleşmeli. Dolayısıyla bence daha geniş bir sosyal ve ekonomik programın önemli bir parçası olarak toprak reformu halen güncelliğini koruyor.
ŞU ANDA VAR OLAN ANAYASAYA UYMUYORSANIZ HER GÜN AÇIKÇA ÇİĞNİYORSANIZ ZATEN ANAYASAYA İHTİYACINIZ YOK Kİ
-CHP’nin netliğini ortaya koymak durumunda olduğu bir konu var: “Sivil ve çağdaş bir anayasa” söylemi hangi koşullarda sizi rahatsız etmez? Yeni bir anayasada hangi koşullara boyun eğmek CHP’yi inkar anlamına gelir?
Bu çok önemli bir konu. Şimdi önce şunu sormak gerekir: Türkiye'nin yeni bir anayasaya ihtiyacı var mı? Varsa niye ve hangi açıdan? Yeni ve sivil bir anayasa talep edenler önce buna yanıt versinler. Darbe anayasası diyorlar, 1982 Anayasasının, yanlış bilmiyorsam 115 maddesi, yani neredeyse üçte ikisi, meclis tarafından ve halk oylamasıyla değişti. Bu durumda artık bu anayasaya darbe anayasası demek ne kadar doğru? İkincisi hangi hükümleri niye, hangi amaç ve ihtiyaçla değiştirmek istiyorsunuz? Üçüncüsü, şu anda var olan anayasaya uymuyorsanız, her gün açıkça çiğniyorsanız, zaten anayasaya da ihtiyacınız yok ki! Dördüncüsü, samimiyseniz, niçin kolaylıkla, yasayla yapılacak değişiklikleri gerçekleştirip siyasi partiler kanununu, adaletsiz seçim kanununu değiştirmiyorsunuz? Üstelik anayasa sizin eğitiminizi, ekonominizi düzeltecek sihirli bir değnek değil ki? İsteyen pek ala bu anayasa ile de çok demokratik, hukuka uygun çalışmalar yapabilir. Ama dert o değil.
Burada açık bir tuzak var. Mesele basit ve açık: Adım adım, parca parça Cumhuriyet rejiminin altını oyup, içini boşalttılar, bir sivil darbe gerçekleştirdiler. Şimdi de gözlerini, halen rejimin güvencesi olan, değiştirilemez ilk üç maddeye diktiler. Çünkü bu üç madde değişmeden, özerklik, bağımsızlık, federasyon veya eyalet gibi uygulamaları, sultanlığı, tek adamlığı hayata geçiremezler. İşte sözde "sivil" ve "yeni" anayasa talebinin nedeni de bu. Son noktayı koymak, yapılan sivil darbeye gerekli elbiseyi dikerek giydirmek, üniter ve ulus devleti, Cumhuriyetin kurucu ilkelerini ortadan kaldırmak. Soruyorum niye "Anayasa değişikliği" değil de "Yeni anayasa" ? İşte bunun için. Açıkça söylüyorlar zaten. Amaçları kendilerince "parantezi" kapatmak, yani Cumhuriyeti ortadan kaldırmak. Şunu da ekleyeyim, üniformasız olmak, "sivil" olmak anlamına gelmez. Sivil her şeyden önce medeni olmak demek. Ama ayrıca da, küresel uygulamaların da taşeronu olmamak demek.
DEĞİŞTİRİLEMEZ MADDELERİN DE DEĞİŞTİRİLMESİ AÇIKÇA ANAYASAYA KARŞI DARBE TEŞEBBÜSÜ OLUR VE CEZASI MÜEBBETTİR
Hukuku bilenlere yönelttiğim klasik soruyu size de yöneltmek istiyorum.Mevcut Anayasa yeni bir anayasa yapma yetkisini veriyor mu?
Hukuken bu anayasa, hiç bir biçimde "yeni" bir anayasa yapma yetkisi vermiyor. Yani hukuken yeni bir anayasa yapamazsınız. Anayasanın 175. maddesi açık ve böyle diyor. Yapabileceğiniz şey sadece, ilk dört maddeye dokunmadan, ancak bu da yeterli değil, ilk üç maddenin de içini boşatmadan, fiili/eylemli olarak bunları başka maddeler üzerinden değiştirmeden, geri kalan diğer maddeleri değiştirebilirsiniz. Aksi durumda bu, yani değiştirilemez maddelerin de değiştirileceği yeni bir anayasa girişimi, açıkça Anayasaya karşı darbe teşebbüsü olur ki TCK 309.maddeye göre suç olup, ağırlaşmış müebbet hapis cezasını gerektirir. Ayrıca bu durumda, Anayasa Mahkemesi kararlarına göre anayasa metnine dahil kabul edilen başlangıç kısmında ifadesini bulan meşru direnme hakkı doğar.
Rejime, cumhuriyete, üniter, laik, demokratik sisteme karşı böyle bir darbe teşebbüsüne CHP'nin ortak olması düşünülemez, akıldan bile geçirilemez. Buna göre, tuzağın asıl kısmı olan "yeni" anayasaya evet demek, CHP'nin kendisini ve cumhuriyeti inkar anlamına gelir. Vebali ve sorumluluğu da ağır olur. Bence herkesin iki kere düşünmesi gerekir. belirli maddelerin, toplumun nesnel ihtiyaçlarına göre değiştirilmesi her zaman mümkündür. Ama yeni anayasa tuzağını da görmek gerekir.
KURULTAYLARDA FİKİRLER DEĞİL TAM OLARAK HANGİ FİKİRLERİ SAVUNDUKLARINI DA İFADE ETMEYEN KİŞİLER YARIŞIYOR
- Önemsenen düşüncelerinizden biri manifestonun son paragrafı oldu: Ben okumayanlar için tekrarlıyorum: “Ancak esas olan fikrÎ bir harekettir. Cumhuriyet Halk Partisi’nin başkanlığına, Atatürk'ün koltuğuna ve manevi mirasına aday olacak olanların, öncelikle fikirlerini ve birlikte yürüyeceği ve yürümeyeceği kişileri, ilkeleri ortaya koyması gerekir. Önce kişi, önce "ben" diyerek başkan adayı olanların, genel başkanlık dışında gelebilecekleri bir yer, yapabileceklere çok fazla bir şey olamaz.”demişsiniz. Bu sözlerinizle, yapılacak Kurultayın CHP’nin temel felsefesinin yeniden filizlenmesini sağlayacak tarihsel kültürel derinlikli ilkesel bir kurultay olmasının ön plana çıkmasını mı istiyorsunuz?
Evet aynen bunu istiyorum. İstiyorum ki adaylar, "ben daha iyi yaparım" dan ziyade; neyi hangi düşünceyle, hangi kadroyla daha iyi yapacağını, partinin yönü ve doğrultusu konusunda, altı ok hakkında, sosyal ve ekonomik politikalar konusunda ne düşündüklerini ortaya koysunlar. Bir üye olarak, bırakın üye olmayı yurttaş olarak bunları Cumhuriyeti kuran ve halen ülkenin sigortası olan partiden istemek benim hakkım. Birileri rahatsız olsa da bunları söylemeye, istemeye devam edeceğim.
Toplumda ve CHP tabanında, örgütte artık bir kurultay sıkkınlığı, bezginliği oluştu ve ne yazık ki bu giderek kendini ümitsizliğe, karamsarlığa bıraktı. Çünkü kurultaylarda program, politikalar tartışılmak yerine, delege hesapları ve pazarlıklarına dayalı bir seçim yarışı gerçekleşiyor. Fikirler değil, tam olarak hangi fikirleri savunduklarını da tam olarak ifade etmeyen kişiler yarışıyor. Altı Ok, Kemalizm, bunların güne uyarlanması ve uygulanması, ekonomik ve sosyal politikalar, örgütlenme modeli gibi konuların ele alınmadığı, fikri muhasebe yapılmayan, partinin kimliğine ve ilkelerine uygun, bütüncül bir planlamanın olmadığı bir kurultay, tabana da topluma da güven ve umut vermiyor. Bu kurultayın bir umut, bir silkinme, ayağa kalkma, tüm yurtta esecek, insanları ferahlatacak, umutları tazeleyip yeşertecek bir dinamizm yaratması gerekir.
Ben bir slogan olarak CHP için şunu söylüyorum:
Açın perdeleri. Bırakın güneş tekrar içeri girsin ve yolumuzu aydınlatıp, içimizi ısıtsın. O güneş Atatürk ve altı oktur...
GÜNÜMÜZÜN PSİKOLOJİK HAREKATININ ALGI OPERASYONUNUN İKİ TANE ÖNE ÇIKAN İFADESİ VAR. "YENİ" SÖZCÜĞÜ VE "EZBER BOZMAK"
Türkiye’nin bu günkü resmini çeker misiniz ve bu resimde CHP’nin yeri ne olmalı ?
Türkiye'de bir maskeli balo var. Artık bu maskeli balo bitsin. Hem her türlü kirli işlerini, yalanlarını, vurgun ve talanlarını örtmek için din maskesini takanlar, dini ve kutsal değerleri tahrif ve tahrip edenler; hem de gerçek kimliklerini ve düşüncelerini, şahsi çıkarları gizlemek için Atatürk maskesini takanlar bu maskelerini çıkarıp gerçek kimliklerini ortaya koysunlar. Ya Atatürk'ün adını ağızlarına boşu boşuna almasınlar ya da gerçekten ona ve ilkelerine bağlılarsa eğip bükmeden tüm politika ve davranışlarına, söylem ve eylemlerine Kemalizm'i, altı oku hakim kılsınlar. Bunu göstermenin yolu da Mustafa Kemal'in sadece, o da yeri geldi diye adını anmak değil, onun ortaya koyduğu ilkeleri korkmadan, utanmadan, çekinmeden açık ve net bir biçimde savunmak, politikaları buna göre belirlemektir.
Günümüzün psikolojik harekatının, algı operasyonunun iki tane öne çıkan ifadesi var: "yeni" sözcüğü ve "ezber bozmak". Dikkat edin her ikisini de özellikle belli çevreler kullanmakta. Bunlar, Cumhuriyet rejimini yıkmak, insanların bazı ilke ve değerlere inancını ve bağlılığını sarsmak ve yok etme amaç ve hedefini maskelemek için kullanılan ifadeler. "Yeni CHP", "Yeni Anayasa", "Yeni Devlet" vs... Hep söylüyorum, yeni bir şey yapmanız için eskisini ortadan kaldırmanız gerekir, mesele de bu. Bir de şu "ezber bozmak" var !. Deniyor ki efendim CHP ezber bozmalı! Yahu neyin ezberini bozacaksınız? Gelinen noktada "ezber bozmak", kurucu ilkelerden, Kemalizm’den, laiklikten, halkçılıktan, anti-emperyalizmden ödün vermek anlamına geliyor, liberal akıl hocaları boşuna kullanmıyor bu deyimi.
Şu halde tam dersi, CHP, kendini var eden "ezberlere" (Ezber dediğim kurucu ilkeler ve altı ok) geri dönmeli ve çarpım cetveli gibi bunu sürekli tekrarlamalı ki asıl bozulan, bozdurulan "ezberler", dengeler yeniden yerli yerine otursun. Yoksa hadi ezber bozalım diye iş etnikçilik yapalım, 'soykırımı kabul edip özür dileyelim'e dönüyor, psikolojik harekatın değirmenine su taşınıyor.
Kemalizm'in her çağa ve duruma uygulanıp uyarlanabilecek değişmez bir özü var: Anti-emperyalizm, tam bağımsızlık, üretime dayalı kalkınma, halkçılık ve devrimcilik. Açık olunsun, bunun nesini değiştireceksiniz. Onu değiştirmeye kimsenin gücü de yetmez, kapasitesi de buna elvermez. Bir süre insanları kaldırabilirsiniz ama o da bir yere kadar.
Bakın açık söylüyorum. Olması gereken, Atatürk'ün partisinin, kurucusunun ilkelerine ve ayarlarına dönmesi. Bunun için de herkesin büyük ve kararlı bir mücadele vermesi, belirtilen ilkelere sahip çıkanların bir araya gelmesi zorunludur. Çünkü CHP, kolayca vazgeçilebilecek, feda edilebilecek bir parti değildir.
Türkiye'nin CHP'ye, ama gerçek CHP’ye ihtiyacı var, hem de şiddetle, hem de hiç olmadığı kadar, hem de hemen!
Bu güzel söyleşi için teşekkürler.
Ben teşekkür ederim.
Nurzen Amuran
Odatv.com