eskiden medreseler başta olmak üzere devlet dairelerinde, edebli olmanın icab ettiği yerlerin girişine asılan yazıdır. edeb sadece susmak, kötü söz söylememek,vs. olarak anlaşılmamalıdır. kılığını kıyafetini de duruma uydur, saçını sakalını da düzelt anlamına da gelir. aynı zamanda niyetini, düşünceni de toparla demektir. netice itibariyle, maddi ve manevi olarak girmeye hazırlandığın meclise uygun hale gel demektir.
bugün bunun yerini, özellikle askeri mekanlarda aynaların üstüne asılan ya da aynaya yapıştırılan şu yazı almıştır:
(bkz: kıyafetini düzelt
)
ancak insanın aklına zaman zaman "yalnızca kıyafet düzgünlüğüyle olmaz bu işler, insanın niyetini, içini de düzeltmesi gerekir, konuştuğu lafa da dikkat etmesi gerekir, vs." diye gelmektedir.
ibrahim refik
tarafından; ilginç anektodlarla edebin; olması gerekenlerin altının incelikle çizilmiş olduğu kitaptır.
geçen sene mayıs ayında yabancı diller binasında her sınıfın karşı duvarına özenle asılmış kağıtların üstündeki büyük puntolu yazıdır. sadece bununla da kalmaz sınıftan çıkıp bu yazıyı görüp, hayretler içine düşüp, biraz merakla "neymiş bu ya" diyerekten iz sürünce, aslında bu serzenişin sadece bu kelimelerden ibaret kalmadığını gördük.
sınıfların arasındaki boşluğa yapıştırılan diğer bir yazıyla, hepimizi altüst etmiş, beyinleri bulandırmış, gülelim mi ağlayalım mı moduna sokmuş bir açıklamayla karşı karşıya bırakmıştır.
içeriğinde gördüğümüz üzere, sınıfta karşı bir cinse ya da karşı cinsteki bir okutmana bakmamızla günahın dibini boyladığımız, üzülen bir karşı cinsi teselli etmek isteyip gayet dostane bir tavırla sırtını sıvazlamanın ya da silgi, uç, kalem vs. ödünç alırken yanlışlıkla el temasında bulunmamızın öldükten sonra cehennemde inim inim inileteceğini öğrendik.
sigara, içki içmenin, kumar oynamanın günah olduğunu bir derece biliyorduk da tüm bunlardan el ya da göz zinası içerisinde bulunduğumuzu bilmiyorduk.
bizi böyle şeylerle aydınlattıkları için, "edep ya hu" yazıp okutmanları bile gülme krizine soktukları için teşekkürü bir borç bilir, bir de kendilerine dikkat etmelerini öneririm.
mazallah yanlışlıkla gözleri kayar karşı cinse bakıverirler, okutmanları bir soru sorduğunda gözümün içine bak da cevap ver deyip kızdığında mecburiyetten bakarlar ve göz zinası yaparlar, sıkışık otobüste giderlerken elleri yanlışlıkla önlerindeki arkalarındaki yasak cinse çarpar el zinası yaparlar, cehennemi boylayıverirler!!
yazık...
çağrışanı olarak;
who they who they who they them them them them
mezarlık girişlerinde de yazan söz.
bundan yaklaşık bir buçuk-iki yıl önce "manevî tahribata son!" mottosuyla yola çıkan bir kısım muhafazakar
zevatın istanbul'un muhtelif yerlerindeki otobüs duraklarında bulunan, çoğunluğunda bir adet kadın mankenin çok da müstehcen sayılmayacak şekilde endam ettiği reklamların üzerine yapıştırdıkları çıkartmaların üzerinde yazan yazıydı.
edep, adaptandır.
saygı ve sevgiyi içerisinde barındıran kelime.
muhtemelen kafaları çekmiş üç beş gomunistin ya da cehapelinin bir kuaför camına yazdığı yazı.
bunların sicili temiz değil, gece sarhoş olup yazarlar gündüz geceki kepazeliklerini unutup "şeriat geliyor ya mahalle baskısı ya" diye ağlarlar.
dua gibi izlenim bırakan değişik kelimeler birliği.
sanki, allah'ım beni edepli olma yolunda daim kıl diyormuş gibi his oluşturuyor bende. başkaları pek ilgilendirmediğinden de olabilir.