Yaralıyız Şimdi Biz!
Nerede mi başladık daha çok üzülüp, yıpranmaya,
Daha tahammülsüzleşip, sabır kelimesini zikretmemeye?
Masal kitaplarımızın kapağını kapatıp raflara kaldırırken
Hiç farkında olmadan duygularımızı da o kitaplarla kaldırdık beraber.
O sokak oyunlarımızı silerken hafızamızdan,
Bütün felaket haberleri yer aldı zihinlerimizde.
Boşlukları her zaman yanlışlarla doldurmaya niyet etmiştik bir kere.
Her zaman zaafımız çocuklarımızdı çünkü,
Onları korumak demekse buydu tabi!
Neredeydi kültür hikâyelerimiz sahi?
Unutulmaya mahkûm aile geleneklerimiz?
Bizi dağladılar, bilmem farkında mıyız ama
Küçük kalpler sanki hiç var olmamış gibi.
En zayıf noktamız, en çok umudumuz olan
Ve kalbimizden yaralıyız şimdi biz!