Basit sorularla ekilen tohumların gün geçtikçe nasıl büyüdüğünden ve orman oluşundan bahsetmek istiyorum. Benim adım Fehmi, ben seçmedim. Nerede doğacağımı seçemediğim gibi, ten rengimi seçemediğim gibi atalarımdan kalan, benim olan, sahiplendiğim, kabul ettiğim bir miras.
Üniversitedeki 3 senemde derslerin ilk haftasının ne kadar önemli olduğunu henüz bilmesem de yeni öğretmenlerle tanışmak için bir heyecanla giderdim ilk derslere. Ekonomi'nin ilk dersinde yaşanan o ilginç olay sayesinde mirasın ne demek olduğunu öğrenmeye başladım. Ezbere anlatılan bir çok tanımı hiç hatırlamasam da basit bir soru tüm konuyu aydınlatacak bir ışık yakmıştı.
Derse biraz erken gitmiştim, 3 yıldır üniversitede olmama rağmen bu binaya ilk kez giriyordum. Başka bir fakültedeydi dersimiz.
Güzel sanatlar fakültesi ile mühendislik fakültesi ortak bina paylaşıyorduk. Ayrı dünyaların insanı gibiydik ama bu renksiz, solgun ve sessiz yeni binaya girince anladım ki, sanat eksik olunca karanlık bütün ortama çöküyor.
Bu sessiz karanlığı dağıtan ışığı aralık bir kapıdan gördüm. Benim sınıfımdı. İçeride bir adam, muhtemelen bizim öğretmenimiz diye düşündüğüm ve etrafında hiç tanımadığım öğrenciler sohbet ediyorlar. Saate baktım henüz erken bir önceki ders mi diye düşünürken kapıya geldim. Göz göze geldik beni gördüğüne memnun olmuş bir arkadaş gibi bakışlarıyla içeri davet etti sohbet devam ediyordu ama hiç anlamadığım bir dil gibi geliyordu.
Anladım ki diğer öğrencileri ders aralarında sohbet etmeye yanına geliyordu. Yavaş yavaş sınıf arkadaşlarım da geldiğinde diğer öğrenciler sınıftan ayrıldı ve ders başladı. Hepimize birer kağıt dağıtırken "size çok basit sorular soracağım, bu soruların cevaplarını ararken size öğretmek istediklerimi öğrenmiş olacaksınız" dedi. İlk soru Adınız ve Soyadınız. (Adınızın ve soyadınızın anlamını, nereden geldiğini size bunu kimin ve ne için verdiğini açıklayan bir metin yazınız.)
Mırıldanmalar başladı, kağıtlar bir süredir boş sessizliği bozan uğultu belirli bir seviyeyi geçtiğinde kumaşın yırtılması gibi bir sesle "Ben adımın anlamını bilmiyorum hocam" dedi bir öğrenci.
İkinci derse kadar süre verdi. Her öğrencisiyle yakından tanışmak istediği için böyle bir yöntem kullanıyormuş. Adımızın anlamı gibi basit bir şeyi bilmemenin ayıp olmadığından bahsetti. Motive edici bir konuşma yaptı sanki bir TED konuşması gibiydi. Herkes ellerinde boş kağıtlar, kafalarda soru işaretleri ile sınıftan ayrıldı. Dersin başında yaşadığım olayın sebebi belliydi. Işık saçıyordu. Soru soruyordu ve merak ettiriyordu.
Benim adım Fehmi, anlamı anlayışlı demekmiş. O zamana kadar bilmiyordum. Bu ufacık bilgi hayatımın akışını kesinlikle değiştirdi. İçinde bulunduğun anda çok anlayamayabiliyorsun bu değişikliği ama zaman geçtikçe o minicik açının seni bambaşka bir yere götürdüğünü biliyorsun.
Ben henüz anne karnındayken yaşamını yitiren Dedemin ismini vermişler. Dedemle hiç tanışmadım ama adım ondan bana bir mirastı. Araştırdıkça kendimi öğrendim, anılardan dedemi tanıdım. Adım bana verilmişti ama hiç gidip almamıştım. O günden sonra sahiplenmeye başladım adımı. Hem dedemi hem de kendimi daha çok tanımamı sağladı. Bana bırakılan mirası o gün ilk defa aldım.
Şu hikayeyi bilirsiniz; Adamın biri lokantaya gider yer içer hesabı ister, garson hesabının torunu tarafından ödeneceğini söyler. Adam sevinçle kalkarken Tam kalkarken dedesinden kalan hesabı verir.
Bu hikayenin tersini de askıda ekmek olarak yaşatanlar var. Miras bırakmaya benziyor ama tanımadığın ve ihtiyacı olduğunu düşündüğün birisi için ödüyorsun hesabı. Ölmeden hemen önce ağaç dikmeye benziyor.
"Stonehenge"i yapmayı düşünüyorsun mesela senden sonra 7. kuşak ancak bu yapıyı bitirebilecek ama sen yine de buna başlıyor ve devrediyorsun.
Ben askıda eğitim olsun diye yıllar önce ekonomi dersinde öğrendiğimi sizlere miras bırakıyorum. Boş beyaz bir kağıt alın önünüze -adınızı ve soyadınızı yazın(Adınızın ve soyadınızın anlamını, nereden geldiğini size bunu kimin ve ne için verdiğini açıklayan bir metin yazınız.)
bu kağıdı sizden başkasının okumasına bile gerek yok. Bu mirası başkalarına da aktarmak için bu soruyu sosyal medya hesaplarınızdan sorabilirsiniz. Yakından tanımak istediğiniz birisini etiketleyip ona da sorabilirsiniz.
Askıda gelecek var mı? Yarına miras ne bırakabiliriz ? Askıda adalet mümkün mü yoksa adalet askıda mı? Havalar ısınmaya başladı. Yangınlar başlayacak askıda uçak var mı? Deprem, sel, felaket ve afet! Askıda güvenlik, sağlık var mı?
Mirasyedi değilsiniz değil mi? Birileri mirası yedi diye miras bırakmamak olmaz. Mirası korumak için ortada bir miras olması lazım. Bugün korunamadılar diye yarın korunmayacaklar anlamına gelmiyor. Öğrenebilmeleri için korumaları gereken miraslar bırakmalıyız.
Hem bazı mirasları artık koruması çok kolay, giriyorum Doğan CÜCELOĞLU'nun youtube kanalına sanki dedemi dinliyorum. Giriyorum Emin ÇAPA'nın kanalına bize bıraktığı mirası alıyorum.
Bir süredir HaberHürriyeti Gazetesinde miras bırakıyorum. Okuduğunuz için sizlere, bu imkanı sağlayan diğer herkese ve her şeye teşekkür ederim. Bir boş kağıt ile kendimi tanıma yolculuğum sizlerle devam ediyor. Bu sorunun cevabını bana e-posta olarak gönderebilirsin. Bu yazıyı okuyan kişi tanıştığımıza memnun oldum ben fehmi atican sen kimsin?
Fehmi ATİCAN | [email protected]