Alice'in ellerinin nazikçe dürtmesi beni uykumdan çıkardı.
"Dennis, seni uyandırdığım için üzgünüm ama o kadar çok çişim var ki tadını alabiliyorum. Yardımına ihtiyacım var." dedi.Sıcak ve sıcacık çadırımız bir vahaya dönüşmüştü.
"Şaka yapıyor olmalısın, ne zamandan beri işemek için yardıma ihtiyacın var?"
Yastığımın altına uzandım, ışığımı çıkardım ve açtım.Önümde çıplak bir Alice oturuyordu. Nefesi duman gibi akıyordu. Göğüs uçları soğuk havada çakıl taşı gibi sertleşiyordu.
"Yardımına ihtiyacım var, tek başıma karanlıkta tek başıma dışarı çıkmak istemiyorum.Alice'in söylediğine göre tirbuşonluymuş.
"O zaman dışarı çıkma, saksıyı kullan."Altı saattir uyuyorduk ve gündoğumuna daha bir saat vardı.
"Bir saksımız yok."Alice çadırımızın içindekileri doğrulamak için taradı.
"Hayır, iğrenç olacağından değil, paslanmaz çelik pişirme kabını gösterdiğim sırada gözleri alarma geçti."
"Üç seçeneğin var: saksıya işe, altına işe, eğer giyersen, ya da pitonlarla işemeye git."İkilemin komik olmadığını biliyordum ama gülmekten kendimi alamıyordum.
El fenerini el fenerini tutarken, tuvaletimize tırmanıp yere yuvarlanmasını izledim.Alice içgüdüsel bir tirbuşon saldı!Çıplak poposu buzla temas ettiğinde - soğuk paslanmaz çelik jant.
"Çömelme, donmuş bir fanny istemiyorsan oturma."Sempatik bir kahkaha attım.
Alice yüzünü yaptı, dilini dışarı çıkardı, eğildi, ve küçük bir homurtuyla mide sistemini yüksek vitese geçirdi.
Dondurucu havada giyinmek için çırpındım. Üvey annem, aile mücevherlerini sıcak ve sıcak tutmak için içimdeki her şeyi çekmeye çalıştı.Cevizlerim soğuk havaya tepki veriyorlardı. Bu da Alice'in meme uçlarının soğuk olduğunda sert ve sert olmasına neden oluyordu.Vücudu, ikiz kız kardeşleri süt prizlerine kan akışını arttırarak... - ...tehlikeden korumaya çalışmış.
Tüm bunlar, yaz tatilleri için yaz tatilleri, Gettysburg'un donmuş yemek bölümüne gitmek için çok eğlenceli bir deneyim yarattı.İnsanlar mümkün olduğunca seksi ve üretken kalmak için tasarlanmıştır.Buzul Çağı'ndan başka nasıl sağ çıkabilirdik ki?En azından benim teorim buydu.
Merakımı uyandıran bir şeyle karşılaştığımda, çoğu zaman şu soruyu cevaplamak için bir teori uydurdum, "Bu mu, yoksa bu mu?" sorusuna cevap vermek için bir teori uydurdum.
Tahminlerimin doğru olup olmadığını öğrenmek için Google ya da Bing'i kullanma zahmetine girmedim.Ya öyle olsaydı?- Evet. - Harika.Ama, eğer yanılıyorlarsa, bu bir hayat kurmam ve akıllı numarası yaparak vaktimi boşa harcamamam gerektiğinin kanıtı olurdu.Açıkçası, saçma sapan şeyler düşünerek beyin hücrelerini kullanıp kullanmadığımı öğrenmeye hevesli değildim.
İstediğimden daha uyanıktım, bu yüzden Alice'i kendi işine bıraktım, kıyafetlerimi aldım, giyindim ve tünel girişine doğru gittim.Bazı şeyleri kontrol etmek ve sıcak bir fincan çay için biraz yakıt almak istedim.Kendime not: Kafein istiyorum.Gelecekteki hayatta kalma kitlerinin hazır kahveyi de içerdiğinden emin ol.
Tünelin girişi mağaranın geri kalanından daha geniş ve derindi ve kafamı bir kaya tavanına çarpmadan ayakta durabilmek rahatlatıcıydı.Karbüratörümüzdeki hava neredeyse donmak üzereyken girişteki sıcaklık kesinlikle yüksekti.Kumaşların taçlarına hapsolmuş kar kıvılcımlar saçtı ve meşalemin ışığında parıldadı.Fırtına, taş sığınağımızı havadan korumak için mükemmel bir iş çıkarmıştı, belki de çok iyi bir işti.
Karbüratördeki hava ölüm kadar durgundu.Küçük fidanlardan birinin tabanını kaptım, bana doğru çektim, ve bir hava geçidini kırmak için onu dışarı ittim.Çok çaba harcamadan ağacı içeri sürükleyebilirim.Ama, dışa doğru zorlamaya çalıştığımda, tüm gücümle ittiğimde bile hiçbir ilerleme kaydedemedim.
Bir yastığı kum kovasına itmeye çalışmak gibiydi.Bir fidan daha denedim.İkinci dize, birincisiyle aynı.
Her fidanın tabanını ittim.Hiçbiri kımıldamadı.Kalkanımız havasız bir hapishane olmuştu.Kısa süreli oksijenimizin tükenme tehlikesiyle karşı karşıya olmamız pek olası değildi.Asıl tehdit karbondioksit tarafından zehirlenmekti.Karbondioksit %1 civarındaki konsantrasyonda biraz zehirli hale gelir.Eninde sonunda mağaranın atmosferi bozulacak ve oksijenimiz tükenmeden çok önce karbondioksit zehirlenmesinden ölecektik.Dışarıya bir hava geçidi açmamız gerekiyordu.Hemen!
"Alice, bana yardım eder misin, sanırım hava stokumuzla ilgili bir sorunumuz var."Mağara duvarlarına yaslandım ve ayaklarımı kullanarak başka bir küçük ağacı hareket ettirmeye çalıştım.Sıfır, Sıfır.Bir şey yok.Bu lanet şey betona yerleştirilmiş bir parkmetre de olabilirdi.
Girişin kaya duvarına yaslandığımda nefesimi tuttum.Tahminim?Bizim fidan kalkanımız tüm karların anasının altında gömülüydü.
BÖLÜM 16 MERKEZ
Karanlık kar duvarı tünelin girişini aydınlatıyor ve hareket halindeki kirişlerimizde parıldıyor.Alnındaki teri silmek için Alice Vaughan.Neredeyse bir saat boyunca barajı kazdıktan sonra, çabalarımız için gösterecek neredeyse hiçbir şeyimiz yoktu.
"Ara verme zamanı." Alice sırtını tünelin kaya duvarına yasladı ve başını sert yüzeye yasladı ve bir kaç sarı saç telini gözlerinden dışarı itti.
"Gündoğumu hakkında olmalı,"Termosuma baktım ve karda, dışarıdan gelen herhangi bir ışık işaretini aramak için geri döndüm.Hafif bir parıltı bize kar örtüsünün diğerlerinden daha ince olabileceğini gösterir.Hiç ışık ışığı girilmedi.
Bir iç çekişle, Alice'in yanındaki duvara yaslandım ve derin bir nefes aldım. Sonra bir başkası geldi.Kollarım uykuya daldığında parmak uçlarım da aynı hisle karıncalanıyordu.