serin tutmaya çalışmak Türkmenistan, girmek zor ve dünyanın geri kalanından kesilmiş bir ülkedir. 5 günden fazla kalmak istiyorsanız, bir yolculuğa katılmanız ve bir rehberle birlikte olmanız gerekir. Aksi takdirde, yalnızca geçmenize izin verilir. Mevcut ve eski başkanlar vatandaşları dünya ve tarihleri hakkında yanlış bilgilerle beyin yıkıyor, internetteki her şeyi izliyor ve ülke çapında kendilerinin alçı resimleri ve heykelleri. Aslında Kuzey Kore’ye benziyor.
Bu fotoğraf Türkmenistan’ın her yerinde
Öyleyse neden bu ülkeye gelmek istedik? Çünkü Çin’den İran’a kadar kara yoluyla seyahat etmek istedik. Tacikistan, Dushanbe’deyken 5 günlük bir transit vizesi aldık ve sadece birkaç büyük manzara görmeyi ve ayrılmayı planladık.
Mimari olarak kutsanmış Özbekistan ülkesinde inanılmaz bir 2 hafta sonra Türkmenistan’a gidiyorduk.
Bizi Özbekistan-Türkmenistan sınırına götürmek için ortak taksimize girmek
Bence sınır çapraz günler her zaman gezginler tarafından korkuyor, en azından dünyanın bu bölgesinde. Her zaman beklenenden daha uzun sürer ve her şey ve her şey ters gidebilir. Bizim için Türkmenistan’a girmek ve çıkmak muhtemelen en kötü sınır geçişlerimizdi!
Biz ortak taksi yolculuğu (Orta Asya’da ortak ulaşım modu) sonra sınıra vardık. Biz oldukça kolay ve sorunsuz gitti Özbekistan’dan çıkış damgası almak için yürüdü. Özbekistan ve Türkmenistan ile sınırlar arasında, yaklaşık 10 km “adamın toprakları” var, ancak yine de bizi sınıra götürecek taksiler yoktu. Böylece yürümeye başladık. Neyse ki yaklaşık 10 dakika sonra bir adam sürdü ve bizi aldı.
Sınırda, pasaportlarımızı bizi tıbbi bir kontrol odasına gönderen Muhafızlara gösterdik. Tanzanya ve Kenya sınırında zamanı hatırlıyordum ve sınır çapraz aşı almamız gerekmediği için dua ediyordum! Neyse ki, sadece bir kağıt doldurmak ve imzalamak zorunda kaldık, kimin ne olduğunu bildiğini – her şeyin Rusça olduğunu, bu yüzden bizi alan yeni arkadaşımızın sözünü almak zorunda kaldık. Tercüme etti ve imzaladık.
Daha sonra pasaportlarımızı tekrar göstermek ve Türkmenistan’a damgamızı almak için sırada bekledik. Biz hangi otellerde kaldığımız tezgahın arkasındaki huysuz adamlar söylemek zorunda kaldı. Yani, biz yalnız gezegen (her ikisi de henüz rezervasyon yapmamıştı) bir çift seçti. Daha sonra beklemeyi ve bunların gerçek oteller olduğunu doğrulamak için aramak zorunda olduklarını söyledi.
Bir saat sonra hızlı bir şekilde ileri ve biz hala bu iddia edilen çağrının yapılmasını bekliyoruz. Sonunda devam ettik ve ülkeye 12 $ giriş ücreti ödemek için bir pencereye gönderildik. Ne için bir ücret? Emin değilim. Daha sonra çantalarımızı aradık, daha önce tamamladığımız formda verdik ve sonunda kapılardan geçirdik.
Nehirde yakaladığı taze balıkları temizleyen genç genç çocuk
Biz daha sonra bizi Mary şehrine götürmek için taksileri değiştirdiğimiz yakındaki bir kasabaya aşırı pahalı bir ortak taksi aldı. Mary’nin her yerinde orada olması beklenen bir aile yanında arama yaptı, ama kapalı oldu. Sonunda sadece taksilerden çıkıp bir şeyler yemeyi seçtik. Bu zamana kadar 17:00 idi ve biz 8:30 am sadece atıştırmalıklarla yolda olmuştu. Söylemeye gerek yok, açlıktan ölüyorduk ve Nick huysuz olmaya başlamıştı. Sonunda şehir dışında bir otel bulduk, ama kimse İngilizce konuşmadı.
Ertesi sabah, Merv’in eski bölgesini görmek için yola çıkmalıyız. Gökyüzü siyahtı ve ruh halimiz de öyleydi. Rehberimiz bize Merv’e nasıl ulaşacağımızı söylemedi ve Mary’de hiç kimse İngilizce konuşmadığı için nereye gideceğimiz ya da ne yapacağımız konusunda hiçbir fikrimiz yoktu. Sonunda şehirde bir devlet tarafından işletilen (ve izlenen) internet kafe olduğunu anladık. Oraya gittik ve bu antik siteye nasıl ulaşılacağını baktık. Bu noktada yağmur yağıyordu ve sadece ayrılmak istedik.
Mary’de iyi bir cami
Yani, Merv’i görmek için Mary’ye kadar geldik, ama bir restoran, otelimiz ve bir internet kafe dışında hiçbir şey görmedi! Türkmenistan’daki zamanımızın geri kalanında işler de daha iyi olamadı. Sadece birkaç gün boyunca vizemiz iyi bir şey.
Türkmenistan’ın başkenti Ashgabat’taki (MIS) maceralarımızı duymak için bizi izlemeye devam edin!
Hiç sınır çapraz sorunları yaşadınız mı yoksa Türkmenistan’a gittiniz mi? Bize aşağıdan bahset!
Bu gönderi gibi mi? İğnele!
Feragatname: Yoldaki Keçiler, Amazon Ortak ve diğer bazı perakendeciler için bir ortaklıktır. Bu, blogumuzdaki bağlantıları tıklarsanız ve bu perakendecilerden satın alırsanız komisyon kazanmamız anlamına gelir.