“Gelin tanış olalım
İşi kolay kılalım,
Sevelim sevilelim
Dünya kimseye kalmaz” demiş Yunus.
Sevginin yerine konulabilecek başka bir duygu var mıdır şu fani dünyada? Sevme sevilme olmadıktan sonra neye yarar bu dünya? Sevgisiz bir dünya karanlık bir dünya. Zindandan farksız. Sevginin yerini başka bir şeyle doldurmak imkansız. Sevgiyle ayakta durur, sevgiyle canlanır dünyamız.
İnsanlar o sevgiyle koşar birbirine. O sevgiyle uçar kuşlar yuvasına. O sevgiyle koşar anne yavrusuna. O sevgiyle dolaşır arılar çiçekleri bıkmadan usanmadan. O sevgiyle diz çöker yavrusunun önünde yırtıcı kaplan. Sevgidir insan topluluklarını kuran. Sevgidir aileleri ayakta tutan…
Hayatın tadını ancak sevgiyle alabilir insan. Sevgi Allah’ın lütfettiği ilahi bir ihsan. Herhangi bir çıkar ve menfaat gözetmeksizin yaşanmasıdır sevgiyi anlamlı ve değerli kılan.
Mucizevi bir duygudur sevgi. Sevgiyle coşar gönüller. Sevgiyle güler yüzler. Sevgi güçtür, kuvvettir. Sevginin gücünü şöyle belirtmiş Mevlâna; “Sevgi; acıyı tatlıya, toprağı altına, hastalığı şifaya, zindanı saraya, belayı nimete, kahrı rahmete dönüştürür. Demiri yumuşatan, taşı eriten hep sevgidir. Sevgiden bulanık sular arınır ve duru bir hale gelir. Sevgiyle karanlık evler aydınlanır. Sevgi olmayınca mum demir gibi katılaşır. Sevgiden üzüntüler neşe olur, sevinç olur. Sevgi yüzünden dikenler sûzan olur. Sevgiden dertler şifa bulur.”
Sevmek paylaşmaktır, fedakâr olmaktır, sorumluluk sahibi olmaktır. Sahibini yücelten önemli bir değerdir sevgi. Sevgi dolu insan, mutlu insandır. Sevgi dolu insan, saygılı, hoşgörülü, merhametli, iyiliksever insandır. Seven bencil olmaz, kalp kırmaz gönül incitmez, kaba davranmaz. Seven katı kalpli, taş yürekli olmaz. Seven kin tutmaz. Yunus’un dediği gibi, “Kini olanın dini olmaz.” Sevgiyle olgunlaşır insan.
“İman etmedikçe cennete giremezsiniz, birbirinizi sevmedikçe olgun mümin olamazsınız” buyurmuş Hz. Peygamber.
Hz. Mevlâna da şöyle demiş; “ Bu dünyada herkes ne ekerse onu biçer. Buğday ekilen yerde arpa biter mi hiç? İyi kötü her ne biçiyorsan bil ki kendi ektiğinden başkası değildir. Gönül kazanmak istiyorsan sevgi tohumu ek. Cenneti kazanmak istiyorsan yollara diken serpmekten vazgeç.”
Öyleyse sevelim sevilelim. Kin ve nefrete, husumete vakit bırakmayalım. Yunus Emre’nin bu husustaki şu güzel deyişini bir kez daha hatırlayalım:
“Ben gelmedim kavga için
Benim işim sevgi için
Dostun evi gönülledir
Gönüller yapmaya geldim”
Gönüllerimiz sevgiyle dolsun. Sevgililer Günü kutlu olsun. Doğal felaketlerin yaşanmadığı, savaş, terör gibi üzücü olayların son bulduğu sevgi dolu bir dünya dileğiyle…