Şövalyeler devir geçti. Uç beyleri artık, o muhteşem Osmanlı tarihinin solgun ve kırgın yapraklarında. Fakat, yazıklar olsun, uç beylerinin ruhunu taşıyamayan gençlere!Gençliğim Eyvah, Tarık Buğra (Sayfa 328)
Artık destanlar yazılmıyor. Belki yazılmaz da ve belki böylesi daha iyidir. Fakat, yazıkları olsun destam yazmak arzusu duymayan gençlere. Yazıklar olsun aşık olmadan, sevgilisini bilmeden aşk uğruna, sevgili uğruna destan yaratmak şevkine kapılmayan gençlere!
...“Bütün mesele o beş paralık şeker suyu sürülmüş yapışkan kağıdı asmaktadır. Sonrası kolay; sinekler kendiliğinden üşüşecektir” derdi. Evet bütün mesele, üzerine sineklerin üşüşeceği , yani insanların kendi devletleri ile boğuşa boğuşa düşürecek sloganları ve saçma özlemleri sahneleyebilmekte, ilgileri bunların üzerine çekebilmekte idi. Sonrası , gerçekten de ,kolay oluyordu. Bir gün, İhtiyar, bu kolaylığı Delikanlı’ya şöyle anlatmıştı:Gençliğim Eyvah, Tarık Buğra (Sayfa 46)
“Ben… ooo! Ama hakkettiğimden fazla övünmemeliyim ben. Çünkü çoğu zaman.. evet maalesef çoğu zaman, ben mendebur bir menacer gibi iş gördüm ve ortaya, mesela; yumurta mı tavuktan, tavuk mu yumurtadan çıktı? Benzeri bir münazara konusu atmaktan başka şey yapmadım. Cümbüş , o zaman kendiliğinde başlıyor ve alev kendi kendini besleyip azdırıyordu. Yeryüzü, bir şeye bay ve bayan Filan ak dediği için kara demeye can atan bay ve bayan Filan’larla doludur. Bunu bilmek ve bundan yararlanmak! Pöh!... kırk paralık zekaya açık bir başarı! Bununla mı övüneceğim ben?”
Sen bile anlarsın ki bu mendeburlara iyinin, yararlının ve gereklinin ancak gelecek olanda bulunduğunu ve elde bulunanın da kötü ve gereksiz ve zararlı olduğunu kabul ettirmek elbette beni utandıracak kadar kolay bir başarıdır. Bu kolaylık beni kahrediyor. Ben isterdim ki it sürüsü kadar tabii müttefikim olmasın, ortam hazır olmasın, malzeme hazır bulunmasın; bütün bunları ben, 2783 yıl önce ta gençliğimde oluşturduğum felsefeme göre ve virgülüne kadar planladığım biçimde kendim kotarayım isterdim.Gençliğim Eyvah, Tarık Buğra (Sayfa 238 - İhtiyar)