AKP hükümetinin siyasi stratejisi artık ayan beyan ortada. Başbakan, İsrail’e “One Minute Ey İsrail! Gerekirse adam gibi ölürüz” diye haykırıyorsa anlayın ki İsrail’le gizli görüşmeler yapılıyor. Çok önemli ticari, askeri anlaşmalar imzalanıyor.
Başbakanımız, soykırım tasarısını görüşen Fransa’ya karşı “Ey Fransa! Ben sana gününü gösteririm! Ayağını denk al!” diye mi kükrüyor? Anlayın ki, Paris Büyükelçimiz Tahsin Burcuoğlu Fransa Dışişleri Bakanlığı’nda “Aman ha! Aramıza hiçbir sorun yok! Biz çok iyi dostuz. Ben zaten Frankofonum” (21 Ocak 2012 tarihli Frankofon büyükelçi başlıklı yazıma müracaat!) diye fıldır fıldır dönüyordur.
Başbakanımız PKK’ya ve BDP’ye karşı “Ey PKK! Sen artık bittin! Sonun geldi. Ey BDP’li vekiller! Siz nasıl olur da PKK’lılarla kucaklaşırsınız? Hepinizin dokunulmazlığını kaldırmazsam iki gözüm çıksın” diye nara mı atıyor?
Anlayın ki MİT Başkanı İmralı’da APO ile pazarlıklara başlamıştır, hükümet Kandil’e ekip göndererek Murat Karayılan’la görüşmektedir, BDP’lilerin dokunulmazlıklarının kalkması filan hikâyedir.
Türkiye maalesef bu “üslup ve düzey” ile yönetilmektedir ve benim halkım bu sahte nutuklara kanarak “helal olsun, işte benim delikanlı siyasetçim bu” diye sevinmektedir.
Ama “bu sahte delikanlının” bir taraftan kükreyerek, diğer taraftan da ülkenin altını sinsice oyduğunu göremiyorlar.
İşte bu “sahtekâr siyasetin” sahipleri ülkeyi PKK’nın önünde diz çöker hale hale getirdirler.
“PKK’ya tarihin en büyük zayiatını verdirdik, adım atacak hali kalmadı, kaçacak yer arıyorlar” diye başladıkları propaganda ile halkın zihnini karıştırdılar ve bir de baktık ki “Anayasa’da yapılacak değişikleri bile” hezimete uğrattıkları PKK’nın liderinin ellerine tutuşturduğu yol haritasındaki maddeleri göre yapıyorlar.
Madem PKK’yı hezimete uğrattınız ey gafiller, neden “İmralı sakininin” önünde adeta süklüm püklüm çökerek “ne istiyorsan yapmaya hazırız” diye tarihte görülmemiş bir teslimiyet örneği sergiliyorsunuz?
Madem PKK’yı hezimete uğrattınız ey gafiller, neden Tunceli’de PKK’lılarla kucaklaşan CHP’li vekile verip veriştirip, kendiniz PKK’nın başı ile en derin ve en hürmetkâr şekilde kucaklaşır hale geldiniz?
Madem PKK’yı hezimete uğrattınız ey gafiller, neden elinizdeki zeytin dallarıyla Kandil Dağındaki çete mensuplarına aşk-ı muhabbet ilan ederek “beraber yürüdük biz yollarda, ne olur gelin artık barış yapalım” diyerek bu devletin onurunu ayaklar altına alıyorsunuz?
Madem PKK’yı hezimete uğrattınız ey gafiller, neden PKK’nın istediği Büyükşehir Yasası’nı çıkarttınız, neden PKK’nın istediği ana dilde savunmayı dördüncü yargı paketine koydunuz, neden PKK’nın istediği genel affı konuşur hale geldiniz, neden PKK’nın istediği gibi Apo’ya tecridi kaldırdınız, neden PKK’nın istediği gibi Apo’nun ev hapsine alınması için çalışmalar başlattınız? Neden, neden, neden?
PKK, tarihinde ilk defa Güneydoğu’da alan hâkimiyeti elde etmişken, ilk defa belli bir toprak parçasını ele geçirip, köyleri ele geçirip güvenlik güçlerini o bölgelere giremez hale getirmişken mi siz PKK’yı hezimete uğrattınız?
Ey yalancılar!
Susun artık.
Bu ülkenin topraklarının bir parçasında adım adım Kürdistan’ın kurulmasına doğru giden “satılmış siyasetinizi” sözümona “PKK’ya karşı zafer kazandık” yalanlarıyla süslemeyi bırakın artık.
100 yıl evvel Balkan toprakları bir bir elimizden çıkarken, Bulgaristan, Selanik, Karadağ, Arnavutluk, Sırbistan bir bir kaybedilirken İstanbul’daki satılmış basına “düşmana karşı büyük zaferler kazandık” manşetleri attıran Osmanlı hükümeti gibisiniz.
Yazıklar olsun size!
Tarih sizi affetmeyecek elbette ama bu kadar aşikar gerçekleri görmeyen “milleti de affetmeyecek!”
Ey millet!
Siz uyumak için mi varsınız?