Karma düşüncedir: manevi, zihinsel, psişik, fiziksel düşünce.
Zihinsel düşünce, zihinsel burçtaki atomik yaşamsal maddedir.
-Burçlar.
L'
WORD
|Vol 8||ŞUBAT, 1909.||No 5|
|Telif Hakkı, 1909, HW PERCIVAL tarafından.|
KARMA.
VII.
Zihinsel Karma.
Devam etti.
Aklını, kendi aklına karşı çıkan bir inanca uyuşturmasına izin veren bir kişinin zihinsel karmasının bir özelliği, mutsuz ve huzursuz olmasıdır. O zihinsel bir hava-horoz olur. Zihni artık kendine ait bir yöne sahip değil, geçerli bir etkinin verdiği yöne dönüyor. Böyle bir hava-horoz, onunla birlikte olduğu kişinin ya da bedenin inancını kabul edecek ve aynı zamanda bir sonrakinin inancını alacaktır. Bir inançtan diğerine kayıyor ve hangisinin doğru olduğundan asla emin değil.
Böyle bir kişiyi hatırlıyoruz. “Joiner” idi. Farklı yerlerde farklı dini ve hafif felsefi bedenlerle özdeşleşmişti. İnançları, uzlaştırılması için çok fazla oldu. Hangisinin doğru olduğuna karar veremedi. Bir arkadaşına yazdığı bir mektupta, zihinsel durumunu huzursuz ve mutsuz olarak nitelendirdi, çünkü sadece ne yaptığını veya neye inanmadığını bilmediğini söyledi. İnançlarının her biri, düşünürken haklı gibi görünüyordu, ama bir sonrakine dönerken, o da, doğru görünüyordu. Bu ikilemde hiçbir yardımı olmayan düşüncesi, inançları üzerine ardı ardına dayamaya başladı. Daha sonra zihni, hangisinin dinleneceğini bilemediği sürece, inançtan inanca delice sarıldı. Sonunda özgün bir plan üzerinde karar verdi. Fikrinin çok sık değiştiğini ve bir inançtan diğerine değişmesini engelleyemediğinden, birisinin onun için fikrini değiştirmesi gerektiğini, böylece değişmesinin değişeceğini söyledi. Bu yüzden yazdı ve daha sonra bildiğinden emin olduğu bir “bilim insanına” gitti ve “bilim insanı” onun için fikrini değiştirdi. Ama bu ona herhangi bir yardımı oldu mu?
Bu sahte “bilim adamları” ilerlemenin önünde engel olarak duruyor. Her ne kadar inançları eğlenceli ve ciddi düşüncelere değmez gibi gözükse de, ve iddiaları yeterince zararsız gibi görünse de, herhangi bir fiziksel düşmandan daha tehlikelidirler. Onlar insanlığın düşmanıdır. Var olan gerçekleri önler ve yanlış konuşurlar. Gerçeklere karşı ön plana çıkıyorlar. Akıl yürütme fakültesini, bilinen gerçekleri inkar etmeyi eğiterek, duyu ve akıl ile aynı şekilde gerçek olmayan gerçekler teorileri olarak kabul ederek alt ederler. Varlıkları adaletsiz gibi gözükecek ve dünyada hiçbir yerlerinin olmaması gerektiği anlaşılıyor; ama onlar, çağın zihinsel karmasının bir parçasıdır. Hangi dalda olursa olsun, bu “bilim adamlarından” biri olan ve kendilerini böyle hissedenler, geçmiş zihinsel karmalarının mirasına girmişlerdir.
Gerçekleri reddeden ve yanlışlıkları doğrulayan “bilim adamının” karması, aşılanmış olan zihinsel yalancının ve kendi yalanlarının kurbanı olan karmanın karmasıdır. Birçok aldatmış, o sonunda kendini aldatır. Bu duruma hızlıca ve bir kerede ulaşılmaz. İlk başta bir “bilim adamı”, başkalarını ılımlı bir şekilde aldatmaya veya aldatmaya çalışır ve girişimlerinde başarıya ulaşmaya devam eder. Geri tepme emin ve o kendi uygulamasının kurbanı olur. Kendileri için bir şey belirleyemeyen birçok kişi, adil çöllerini alıyor.
“Bilim adamı” düşüncesi, düşünce çağının zihinsel karmasıdır. Bu bilim adamları karmik ajanlardır. İnsanların zihinlerini ve inançlarını karıştırdıkları için müdahale ederler ve zihinsel gelişimi zorlaştırırlar. Bir gerçeği göz önüne alarak, onu şekil dışına atarlar ve onu bir yanılsama elbisesiyle parade ederler. Ancak, onların çalışmaları hizmetsiz değildir. Yetkili dikta ve yetkililerin bağnazlığı konusunda ısrar etmek yerine, kendi iyiliği için gerçeği takip etmezlerse, ne olabileceğine dair Dinlere ve Bilim'e korkunç örnekler olarak davranıyorlar. Dine ve bilime ne geçmiş geleneklere, ne de ilk çabalara dayanabileceğini, ancak geleneklerden çıkmaları gerektiğini göstermede değerlidirler.
Başka bir sınıf insan, “zenginlik yasası” ndan bahsedenler. Evrensel Zihinde her şeyin bulunduğunu, Evrensel Zihinden istedikleri herhangi bir şeyi talep edebildiklerini ve talepleri yeterince düzgün ve güçlü bir şekilde yapılabildiğini ilan ederler. İstediklerini alacaklar, bir kumaş parçası ya da milyonlarca dolar. Çalıştıkları kural, istediklerini net bir şekilde netleştirmek, o şeyi ciddiyetle ve sebatla arzulamak ve sonra da elde edeceklerine ve kesinlikle kendilerine geleceklerine inanmaktır. Birçoğu, haklı olarak kendilerine ait olmayan şeyleri elde etmede dikkate değer bir başarı elde etti. Bu talep ve arz yöntemi, herhangi bir otoyol soygunu eylemi kadar yasadışıdır. Elbette her şey Evrensel Zihin içinde bulunur. Her bir zihin, Evrensel Zihin içindeki bir birimdir, ancak hiç kimsenin diğer birimlerden sahip olduklarını talep etme ve Evrensel Zihin (Tanrı) 'nın zaten sahip olmadığı şeyi talep etme hakkı yoktur. Evrensel Zihin veya Tanrı, küçük birim, insan kadar zekaya sahip olmalı ve ne hakkına sahip olduğunu bilmelidir. İstihbarattan hareketle, Evrensel Zihin talep eden olmadan küçük adama, ona ait olanı verecektir. İnsan zihinsel resmini yaptığında ve sözde zenginlik yasasında inananların yönteminden sonra nesneyi çekip aldığında, bir hırsız ya da otoyolcu ilkesine göre hareket eder. Bir vagonun belli bir yoldan geçmek olduğunu, otoyol silahlarının kendisinin, vagonun gelişini beklediğini, sürücüyü durdurduğunu ve kollarının avantajı nedeniyle taleplerine uyan yolcuların cüzdanlarını talep ettiğini öğrenmek ; ve böylece istediğini alır. Zenginlik arzusu, istediği şeyin resmini oluşturur, arzusunun mühimmatını kullanır ve arzusunun nesnesi ona gelir. Ancak bazılarının taleplerini yerine getirmesi gerekiyor. Bu planı savunanlar tarafından talep edilmesini talep ettiği parayı alırken, otoyol görevlilerine kurbanları yağmaladığı gibi taleplerini karşılayanları mahrum eder. Ancak adalet hukuku, tüm zenginliklerine ve taleplerine rağmen kurallar koyar. Herkes aldığı şeyleri ödemeli ve zihinsel suçluların, hırsızların ve vagabonds ile haydutların çalınması için mutlaka bir otoyol görevlisinin yaptığı gibi parasını ödeyecekler. Hafızası başarısız olan kanunla anlaşılacaktır. Otoyolcu ilk başta kanunsuzluğuyla seviniyor ve başkalarını mülklerinden mahrum etme gücünün kullanılmasında şeref duyuyor. Ama erkeklerden ayrı yaşamak zorunda ve yaşlandıkça insanlıktan soyutlandığını hissediyor ve pişmanlık duyuyor. Aldığı şeyin ona mutluluk getirmediğini ve haydutlık yasalarının gece görüşlerinde onu rahatsız ettiğini görüyor. İlk başta bilinçsizce yasanın onu ele geçireceğini hissetmeye başlar; Sonunda yapar ve o kaçınmak zorunda kaldı, hapishane duvarlarının arkasında hapsedildi. Zenginlik haberi, çok da farklı değil. Bir şey isteyebileceğini keşfedip elde ederse, hırsızdan olduğu gibi aynı zevkten yararlanır. O zaman daha cesaretli ve kendinden emin bir hale gelir ve zenginlik talep ettiği ve elde ettiği zihinsel dünyasında cesur bir otobandır, ancak zamanla giydiği gibi zihinsel dünya yasalarına aykırı davrandığı için tecrit hisseder. Adaletsiz avantaj elde ediyor; içinde ilk hakaret ettiği işler onun üzerine geri tepmeye başlar. Bütün argümanlarını aksine aksine kullanıyor olmasına rağmen, yasaya aykırı davrandığını hissediyor ve biliyor. Akıl dünyasının yasası, bu tür suçluların ve akıl köpekbalıklarının üzerinde durdurulamaz bir şekilde çalışmaktadır ve zenginleştirici de yasalarca üstlenilmiştir. Kanun fiziksel olarak olduğu kadar zihinsel olarak onu da etkileyebilir. Tüm mallar ondan uzaklaştırılmış olabilir ve o, azim ve mutlak yoksulluk azaltılabilir. Kendisini sürekli takip eden ve ondan kaçamayacağı zihinsel yaratıklar tarafından taciz edilecek. Bu vizyonlar genellikle delilikle sonuçlanır. Bu tür eylemlerin karması, onun pratiğini taşıdığı yüksekliğe göre, ya aynı zihinsel hırsızlık eğilimlerine sahip olacak, ya da ondan alabilenleri onlardan alan bir av yapacak. Kişi bu tür eğilimlerle geldiğinde, geçmişte neyin işlendiğine bakar.
Arz-talep kanunu olarak gördüklerini izleyen ve talep ettikleri şey için meşru yöntemlere göre çalışmadan doğaya yönelik talepte bulunmaya çalışanların hepsi emanetçi değildir. Birçoğu iyi niyetle başlar ve başkalarının tavsiyesi üzerine hareket eder. Öyle başladıklarında, uygulamalarında yeterince dürüst olabilirler, ancak devam ettikçe, deneyim onlara uygulamanın hukuka aykırı olduğunu öğretecektir. Düşünce dünyasına bilinçli olarak girmeye çalışanlar, dünyadaki sıradan insanlardan daha katı derslere tabi tutulacak. Düşünce dünyasına girmeye teşebbüs eden kişiye, kişiliğiyle ilgili hiçbir şey istememesi, kişisel düşüncelerini alacağı, düşüncelerinin doğasını bilmeden, kendi amaçlarını keşfedebileceği dersi verilir. ve doğru ve yanlış eylem arasında ayrım yapmak. Vicdan onları tehlikeli bir yerde işlem gördükleri konusunda uyaracaktır. Vicdan “dur” diyecek. Vicdan dinlerken, onlara hatayı gösterecek bir veya iki deneyime sahip olacaklar; ama eğer vicdanla pazarlık etmeye çalışırlarsa ya da dikkate almazlar ve uygulamalarına devam edemezlerse, zihinsel dünyada yasa dışı kalırlar ve haydutlara verilen dersleri alırlar. Bir şeyi istemek bu şeyi getirecektir, ama bir yardım olmak yerine, bir yük getirecek ve deneyimsiz bir baloya beklememesi gereken birçok şey üzerinde çökecektir.
Sözde bir zenginlik yasasıyla kar elde edeceğini düşünenlerin yanı sıra, böyle bir terim bilmeyen, sadece basit bir şey isteyen ve isteyen bir kişi var. Dilek felsefesi, zihinsel karma öğrencisi için önemlidir. İsteme eylemi birçok kuvveti harekete geçirir ve belirli bir şey için düşünmeyi ve dilemeyi dileyen bu şeyi elde eder. İstediği şeyi aldığında, nadiren istediği gibi davranırdı, çünkü istediği zaman uğraştığı tüm faktörleri göremiyordu, bağlı olduğu her şeyi göremiyordu. onun dileği ile. Bu, isteyen isteyenlerin tecrübesidir. Bunun nedeni, zihinsel olarak istediği şeyi görmesine rağmen, bağlı olanları ve onu takip eden şeyleri görmemesidir. Bir rafın tepesinden sarkan ipeksi bir fular görüp isteyen, uzayan, tutan ve çeken, eşarp gibi bir atkı yakalayan ve çeken bir şey gibidir. eşarp üzerine ve yanına yerleştirilir. Bu tür bir deneyim, kızarıklık yapan kişinin aynı gafıyı tekrar tahrif etmesini engellemeli ve gelecekte eşarbı için çalışmasına neden olmalı ve daha sonra onunla başka bir şey gelmeyeceğinden emin olmalıdır. Öyleyse, balıkçının ilk istediği nesnenin müzakere etmesi gerekir, yani bunun için çalışmak. Sonra onu yapacak yasalara uyarak elde edebilir.
Birisi gerçeklere dikkat ederse, istediğini elde edebileceğini, ancak dilediği gibi asla elde edemeyeceğini ve genellikle onsuz olmaktan memnuniyet duyacağını görecektir. Tabii ki, “bilim adamları” ndan hiçbir zaman gerçekleri itiraf etmeyecekleri, kendilerini ve diğerlerini, diledikleri gibi olmasını istedikleri ve ikna edecekler var ama kalplerinde daha iyi biliyorlar. Zihinsel düşünce dünyasına girmek isteyen veya kişiliğiyle ilgisi olan herhangi bir nesneyi isteyen bir kişi için akıllıca değildir. Akıllıca ve hiç kimseye kötü bir etkisi olmadan özleyebileceği tek şey, ne kadar iyi davranılacağına dair ilahi olarak aydınlatılmasıdır. Ama sonra özlemi sona eriyor, yukarı doğru büyüyor ve doğal olarak genişliyor.
Farklı “bilim adamları” belirli tedavilerin etkilendiğini göstermiştir. Bazıları tedavi ettikleri şeyin varlığını reddederek tedavilerini etkiler; diğerleri aynı tedaviyi, tedavinin gerçekten var olduğu anlaşılıncaya kadar varolduğunu söyleyerek ısrar ederek başardılar. Sonuçlar her zaman bekledikleri gibi değil; asla tedavide ne olacağını asla söyleyemezler, ancak ara sıra tedavilerini de etkiliyor gibi görünürler. Tedavi ettiği şeyi inkar ederek tedavi eden, sorunu bir düşünce süreci ile giderir ve sorunun yürüdüğü bir sorunun olmadığı konusunda ısrar ederek tedaviyi etkileyen kişi, sorunu bir düşünce baskısı ile giderir. Vakum işlemi mağdurun üstündeki sorunu kaldırıyor, baskı işlemi aşağıyı zorluyor.
“Bilim adamlarının” acı çekenlere yaptığı tek şey, sorunu kendi düşüncelerinin gücü ile destekleyerek bu sorunu gidermektir. Sorun, mağdurun borçlandırmasına kalır ve yeniden ortaya çıkması için bir sonraki döngü geldiğinde, çektiği birikmiş ilgiyle kendini sarsacaktır. Bu “bilim adamlarının” kurbanlarına yaptıkları, bir acının hafifletilmesi için morfin verirse, bir doktorun acı çeken hastaya yaptıklarına benzer. “Bilim adamı”, geçici olarak çıkardığı sorunun yerini aldığı, zihinsel bir ilaç verir. Morfin kötüdür, ancak “bilim adamının” zihinsel ilacı daha kötüdür. Her iki ilaç da tedavi edilmeyecek, ancak her biri mağdurun şikayetine duyarsız kalmasına neden olacak. Ancak “bilim insanının” ilacı hekiminkinden yüz kat daha kötüdür.
Titreşimcilerin, akıl doktorlarının, sorun doktorlarının, endişe doktorlarının, zenginlerin ve benzerlerinin tedavileri, tümünün alt düşünce dünyasıyla ilgisi var. Hepsi de, hastalıklarla ilgili olarak zihin sürecine müdahale eder ve hepsi de, eğer zihniyetleri ebedi ışık ilkesine aykırıysa, kendi zihinlerinde ve başkalarının kafasında oluşturdukları zihinsel bozuklukları biçer. akıl, adalet ve gerçek.
Sözde yeni okulların Hristiyan, Zihinsel ve diğer “bilim adamlarının” Hristiyan Kilisesi'ne öğretmesi gereken bir değer dersi, Kilisenin mucizelerinin ve Bilim kürlerinin Hristiyan'ın otoritesi olmadan yapılabileceğidir. Kilise veya bilim adamlarının bilimi. Bu, Kilise ve Bilim için acı bir derstir; fakat kiliseler derslerini almadıkça, başka bir inanç tarafından yerine geçecekler. Bilim adamları gerçekleri kabul etmediği ve açıklamak için yeni teoriler ortaya koymadıkça, teorileri gerçekler tarafından itibarsızlaştırılacaktır. Kilise ve bilime verilen özel değer dersi, Düşünce'de daha önce anlaşılmayan bir güç ve gerçeklik olduğunun, düşüncenin dünyanın ve insanın kaderlerinin gerçek yaratıcısı olduğunu, düşünce hukukunun doğanın işlemlerinin yapıldığı yasa.
Düşünce gücü, her biri tarafından kültünün karakterine göre “bilim adamları” tarafından gösteriliyor. “Bilim adamları”, bilimi gösterilen gerçekleri tanımaya zorlayacaktır. Net ve tarafsız düşünürler, zihinsel düşünce dünyasına akıllıca girdiklerinde, fiziksel görünümlerde, psişik olaylarda ve zihinsel rahatsızlıklarda sebep-sonuç nedenini görecek ve açıklayacaklardır. O zamana kadar, insanların hastalıkların ve diğer sorunların iyileştirilmesinde iktidar ve düşüncenin doğru kullanımı ile ilgili gerçekler hakkında bilgi sahibi olmak mümkün olmayacak. Hastalığın nedenleri açıkça görülecek ve “bilim adamlarının” iddialarının yeri olmadığı gösterilecektir. Daha sonra, onlar tarafından kendilerine ve başkalarına, bir hayatta düzeltilebilecek olandan daha fazla zarar görüldüğü görülecektir.
Şu anda, insanların zihinleri, sağlık yasaları hakkındaki mevcut bilgisine kadar her biri tarafından, arzularını kontrol ederek, anladığı kadar temiz bir hayat yaşayarak, bu gücün kullanımı ve bilgisi için hazırlanabilir. şimdi doldurulan yoğun bencil düşünceler fikrini arındırmak ve paranın doğru kullanımını öğrenmek. Erkeklerin, düşüncelerin diğer organizmalar üzerindeki dinamik etkileriyle düzenlendiği farklı süreçleri düzenleyen yasalarla tanışmaları halinde, bu bilgi ırka felaket getirecektir.
Zamanın çılgınlarından biri, belirli bir süre nefesin solunması, tutulması ve solunmasından oluşan “Yogi” nefes alıştırmalarıdır. Bu uygulamanın, Batı'da onu takip edenlerin sinirleri ve aklı üzerinde en zararlı etkileri vardır. Batı zihninin doğasını ya da halkımızın psişik yapısını çok az bilen Doğu’dan bazı kişiler tarafından tanıtıldı. Bu uygulama, Oryantal bilgelerin en iyilerinden biri olan Patanjali tarafından ana hatlarıyla verilmiştir ve belirli fiziksel ve zihinsel derecelerde kalifiye olduktan sonra öğrenciye yöneliktir.
Bugünlerde insanlara fizyolojik ve psişik yapılarını anlamaya başlamadan önce ve pratikte zihin hakkında hiçbir şey bilmeden öğretilir. Arzularla dolu ve birçok aktif yardımcısı ile, eğer devam ederse, sinir sistemlerini paramparça edecek ve onları anlamaya ve savaşmaya hazır oldukları psişik etkiler altında bırakacak nefes egzersizlerine başlarlar. Solunum egzersizlerinin söz konusu hedefi aklı kontrol etmektir; ama zihnin kontrolünü kazanmak yerine onu kaybederler. Şimdi bu pratiği öğretenler henüz zihnin ne olduğunu, nefesinin ne olduğunu, ne ile ilgili olduklarını ve ne anlama geldiklerini açıklamadılar; ne de nefeste, zihin ve sinir sisteminde hangi değişiklikler oluyor. Yine de bunların hepsi Sanskrit Pranayama'da adlandırılan nefesin solunmasını, tutulmasını ve solunmasını öğreten biri tarafından bilinmelidir, aksi halde hem öğretmen hem de öğrenci, uygulamanın kapsamına ve her birinin cehalet ve amaçlarına göre zihinsel karmik sonuçlarla buluşur .
Solunum egzersizlerini öğretmeye çalışan kişi ya nitelikli ya da kendine uygun değil. Nitelikli ise, bir başvuran adayının da nitelikli olup olmadığını bilir. Nitelikleri, öğrettiği tüm uygulamalardan geçtiği, öğrettiği tüm fakültelerini geliştirdiği, uygulamaların sonucu olarak iddia ettiği duruma ulaştığı olmalıdır. Öğretmeye yetkili olan biri hazır olmayan bir öğrenciye sahip olmayacaktır; çünkü biliyor, sadece öğretimi sırasında öğrencisinden karmik olarak sorumlu olacağını değil, aynı zamanda öğrencinin hazır olmaması durumunda geçemeyeceğini de biliyor. Öğretmeye çalışan ve nitelikli olmayan biri ya sahtekarlık ya da cahildir. Eğer sahtekarsa, çok şeymiş gibi yapar, ancak çok az şey verebilir. Tek bileceği, başkalarının söylediği ve kanıtlayacağı şey değil, öğrencisinin yararı dışında bir bakış açısı ile öğretecek. Cahil, bilmediğini bildiğini ve kimin öğretmen olma arzusu olduğunu, bilmediği şeyi öğretmeye çalıştığını varsayar. Hem dolandırıcılık hem de cahil, onların talimatlarını takip eden hastalıklara karşı sorumludur. Öğretmen, öğretiminin bir sonucu olarak ortaya çıkan herhangi bir hata için, öğrettiği kişiye zihinsel ve ahlaki olarak bağlıdır.
“Yogi” nefes alıştırmaları, bir burun deliğinin parmaklardan biriyle kapatılmasından, ardından açık burun deliğinden belirli sayıda sayımın çıkarılmasından, daha sonra başka bir parmakla kapatılmasından, nefesin solunduğu burun deliğinden; Daha sonra, belirli sayıda sayım için nefesi durdurmada, bundan sonra parmak ilk tutulan burun deliğinden çıkarılır ve bunun ardından nefes belirli bir sayı için solunur, ardından bu burun deliğini aynı parmakla kapatır ve Belli sayıda sayım için teneffüs edilmiş nefes. Bu bir tam döngü yapar. Havalandırma işlemi sürdürür. Bu nefes alma ve durma, nefes alma ve durdurma, yo-begi tarafından belirlenen süre boyunca kesintisiz bir şekilde sürdürülür. Bu egzersiz genellikle vücudun bazı duruşlarında, genellikle Batılı halkın meditasyonlarında üstlendiği duruşlardan çarpıcı biçimde farklıdır.
Bu alıştırmayı ilk kez duyan kişi için saçma görünecek, ancak kişi pratikten haberdar olduğunda, sonuçlarını gözlemlediğinde veya felsefesi hakkında bilgisi olduğunda, olmaktan çok uzak. Sadece nefesin zihinle ilişkisinin niteliğini görmezden gelenler tarafından aptalca kabul edilir.
Fiziksel, psişik ve zihinsel bir nefes var. Her biri birbiriyle ilişkili ve birbiriyle bağlantılı. Fiziksel ve zihinsel nefesin doğası psişik nefes ile ilgilidir. Psişik nefes, bedensel beden içindeki yaşamı, bedensel nefesle, zihinle ve zihinsel işlemleriyle, düşünce süreçleriyle düzenleyen ve ayarlayan şeydir. Fiziksel nefes, kesinlikle, fiziksel dünyaya etki eden elementlerden ve kuvvetlerden oluşur. Zihinsel nefes vücutta enkarne Ego'dur, psişik nefes fiziksel bedenin içinde ve olmadan var olan bir varlıktır. Dışında bir merkez ve fiziksel bedenin içinde bir merkez vardır. Bedendeki psişik nefesin yeri kalptir. İki merkez arasında sabit bir salınım var. Nefesin bu psişik salınımı havanın vücuda girmesine ve tekrar dışarı fırlamasına neden olur. Nefesin fiziksel öğeleri, vücuda akarken, bazı temel besinleri sağlayarak, kan ve vücudun dokularına etki eder. Dışarı çıkan fiziksel elemanlar, bedenin kullanamadığı ve fiziksel nefes yoluyla başka bir şekilde iyi bir şekilde çıkarılamayan elementlerdir. Fiziksel nefenin uygun şekilde düzenlenmesi vücudu sağlıkta tutar. Psişik nefes, bu fiziksel parçacıklar arasındaki organik yapının arzuları ile arzular ve akıl arasındaki ilişkiyi kurar. Arzularla fiziksel ile zihin arasındaki ilişki ruh sinirinin zihinle hareket ettiği ve zihin tarafından kullanılan ya da zihni kontrol eden bir sinir havası yoluyla psişik nefes yoluyla yapılır.
Niyetin yogi olması, zihinsel kontrolü fiziksel nefes ile kontrol etmektir, ancak bu mantıksızdır. Yanlış taraftan başlıyor. Yüksek olan düşük olanın ustası olmalıdır. Yüksek olan alt tarafından hükmedilse bile, hizmetçi, kendi efendisi olması gerektiğini vurgulayarak asla kendi efendisi olamaz. Zihnin doğal sonucu, fiziksel nefes tarafından kontrol edilmek, nefesi kaldırmadan zihnin düşürülmesidir. İlişki kopmuş, karışıklık izliyor.
Birisi nefesini tuttuğunda vücudundaki karbonik asit gazını tutar, bu da hayvan yaşamına zarar verir ve diğer atık ürünlerin dışarı akmasını önler. Nefesini tutarak ruhsal nefes bedeninin dışarıya doğru sallanmasını önler. Psişik bedenin hareketine müdahale edildiğinde, sırayla zihnin operasyonlarını engeller veya baskılar. Kişi tüm havayı ciğerlerden dışarı attığında ve nefesi askıya aldığında, vücudun dokuları için besin olarak ihtiyaç duyulan elementlerin ve bedenin psişik varlığının kullanılmasını önler ve psişiklerin istila etmesini önler. nefes. Bütün bunlar zihnin hareketini askıya alma veya geciktirme eğilimindedir. Bu, “yogi” nin hedeflediği nesnedir. Kontrol etmek ve genellikle ruhsal olarak adlandırılan psişik bir duruma geçmek için zihnin fiziksel bedenle bağlantılı işlevlerini bastırmaya çalışır. Sonuç olarak, kalp hareketinin ciddi şekilde rahatsız edilmesi ve yaralanmasıdır. Bu uygulamayı sürekli izleyenlerin büyük çoğunluğu psişik olarak dengesiz ve zihinsel olarak yozlaşacaktır. Kalp işlevlerini uygun şekilde yerine getiremez ve tüketim ya da felçleri takip etmesi muhtemeldir. Bu, “yogi” nefeslerini ısrarla yapanların çoğunluğunun karmasıdır. Fakat sonuçta bu her durumda değil.
Bazen, pranayama uygulayanlar arasında diğerlerinden daha kararlı olan ve zihinsel olarak gücü belli olan veya şiddetli ve kararlı bir arzuya sahip olanlardan biri olabilir. Uygulamaya devam ederken, psişik aksiyon arttıkça, bilinçli olarak nasıl aktif olunacağını öğrenir. En sonunda astral düzlemde hareket edebilecek, başkalarının isteklerini görebilecek ve onları kendi amaçları için nasıl kullanacağını bilecek; eğer devam ederse, kendi yıkımını getirecek, arzularından kurtulmuş değil, onlar tarafından kontrol edilecek. Eski ve sonraki devletler arasındaki tek fark, olayları eskisinden daha yoğun bir şekilde hissedebilmesi ve başkaları üzerinde daha fazla güce sahip olabilmesidir. Sonunda seks yapısının aşırılığına düşecek ve suç işleyecek ve delice olacak.
Hatha Yoga veya nefes alıştırmaları, birkaç Batılı'nın takip etme isteğine veya dayanıklılığına sahip olduğu uzun ve şiddetli bir disiplin gerektirir ve bu yüzden, neyse ki, onlar için, bir süredir sadece bir tuhaflık olur ve daha sonra başka bir tuhaflık alırlar. Uygulamaya bağlı olan, karmasını motivasyonunun bir sonucu olarak alır ve davranır ve böylece ona öğretmeye çalışan da yapar.
Günün düşüncesi, mahatma kültlerinin garip iddiaları ile ortaya çıkan ve bunları takip eden kişilerin öğretileridir, kahramanlar gibi kültürler, Tanrı'nın görevini aldığını iddia eden ve eski, kurtarıcı, baş melekleri veya peygamberlerin reenkarnasyonu. Hatta bazıları Tanrı'nın enkarnesi olduğunu iddia ediyor. Sahip oldukları birçok takipçi nedeniyle bu başvuranların delirmiş olduğunu söyleyemeyiz. Her biri diğerinin azizliği ve iddiasının dikkatsizliği konusunda birbirleriyle çelişiyor gibi görünüyor ve her birinin onunla ilgili dindar kalabalığı var. Cennetin dünyadaki son enkarnasyonlar tarafından yoğunlaştığı anlaşılıyor. Enkarnasyonların her biri, fiyatı, takipçilerinin dayanacağı kadar yüksek olduğu sürece, kesinlikle günceldir. Madeni para kabul etmelerinin nedeni olarak, bu öğretmenler neşeyle çifte sebep verir: öğrencinin, ödeme yapmadığı sürece öğretime değer veremeyeceği ve yararlanamayacağı ve işçinin işe alınmaya layık olduğu. Bu öğretmenler zamanın ve kandırdığı ve onlara inanan insanların karmasıdır. Onlar, takipçilerinin zayıflık, güvenirlik ve sığ görüşlülüğünün canlı örnekleridir. Onların karması, daha önce anlatılan zihinsel yalancıdır.
Zamanın işaretlerinden biri Teosofik Hareket. Teosofi Derneği bir mesaj ve bir görevle ortaya çıktı. Modern kıyafetler: kardeşlik, karma ve reenkarnasyon gibi eski öğretiler olan Theosophy'yi insanlarla ve evrenin yedi katlı yapısını ve insanın kusursuzluğunu öğretmeyi temel olarak vererek sundu. Bu öğretilerin kabulü, insana başka hiçbir şey yapmadığı gibi bir anlayış ve bir kavrayış kazandırır. Biçimlerinin en alçak ve görünüşte en önemsizinden, tüm krallıkları ve ötesi boyunca, yalnızca zihnin en yüksek özleminde yükselebileceği alemlere, doğanın tüm bölümlerinde düzenli bir ilerleme gösterirler. Bu öğretilerle insanın, her yerde varlığın elinde sadece bir kukla olmadığı, kör bir kuvvet tarafından sürülmediği ya da korkunç koşulların oyuncağı olmadığı görülmektedir. İnsanın kendisinin bir yaratıcısı, kendi hakemi ve kendi kaderinin hakemi olduğu görülür. İnsanın tekrar eden enkarnasyonlarla en aptalca düşüncesinin çok ötesinde bir mükemmellik derecesine ulaşabileceği ve elde edeceği açıkça belli oldu; Bu durumun idealleri olarak, birçok enkarnasyonla elde edildi, şimdi bile yaşam, bilgelik ve mükemmellik kazanmış olan ve sıradan insanın zamanında olacağı adamlar olmalıdır. Bunlar, insanın doğasının tüm kısımlarını tatmin etmek için gerekli olan doktrinlerdir. Bilim ve modern dinlerin eksikliğine sahipler; Sebepleri tatmin ederler, kalbi tatmin ederler, kalp ve kafa arasına samimi bir ilişki kurarlar ve insanın en yüksek ideallere ulaşma yollarını gösterirler.
Bu öğretiler modern düşüncenin her aşamasında etkilerini ortaya koydu; Bilim adamları, yazarlar, diğer tüm modern akımların izleyicileri ve takipçileri büyük miktarda bilgi kaynağından ödünç aldılar, ancak alan kişiler ödünç aldıkları kaynağı her zaman bilmediler. Teosofik düşünce, diğer hareketlerden çok, dini düşünce özgürlüğüne olan eğilimi şekillendirdi, bilimsel dürtülere ve felsefi akla yeni bir ışık verdi. Kurgu yazarları doktrinleri tarafından aydınlatılmaktadır. Teosofi yeni bir edebiyat okulu çağrıştırıyor. Teosofi, ölüm korkusu ve gelecek korkusunu büyük ölçüde ortadan kaldırdı. Cennet fikrini sıradan işlere soktu. Cehennem terörlerinin sis gibi dağılmasını sağladı. Akla, başka hiçbir inanç vermediği bir özgürlük verdi.
Yine de bazı teosofistler, Theosophy ismini küçümsemek ve öğretilerinin halka saçma görünmesini sağlamak için diğerlerinden daha fazlasını yaptılar. Bir toplumun üyesi olmak, insanları teosofistler yapmadı. Dünyanın Teosofi Cemiyeti üyelerine karşı sorumluluğu genellikle doğrudur. Doktrinlerin en büyüğü ve fark edilmesi en zor olanı Kardeşlik'tir. Sözü edilen kardeşlik, bedenin değil ruhun kardeşliğidir. Düşünme kardeşlik, kardeşlik ruhunu üyelerin fiziksel yaşamına getirecekti, ancak bu yüksek duruştan göremiyor ve hareket etmiyordu ve kişisel hedeflerin düşük seviyesinden hareket etmek yerine, insan doğasının kendisini düşürmesine izin verdiler. Hırs, onları kardeşliğe kör etti ve küçük kıskançlık ve kırılganlıklar Teosofi Cemiyeti'ni parçalara ayırdı.
Ustalar alıntı yapıldı ve onlardan mesajlar talep edildi; Her iki taraf Üstatlardan mesaj aldığını ve iradesini bildiğini, tıpkı Tanrı'nın iradesini bilmeyi ve yapmayı seçti. Teosofik anlamında reenkarnasyonun derin doktrini, bu tür teosofistler tarafından, onların cehaletlerini mahkum ettiği iddiasıyla, geçmiş yaşamlarını ve başkalarının yaşamlarını bildiklerini iddia ederek alay ediyorlardı.
En çok ilgi gösterdiği öğreti astral dünyanın öğretisidir. Yaklaşma biçimleri, felsefenin unutulduğunu ve ilahi taraflardan ziyade öldürücüleri ile ilgilendiklerini gösterir. Astral dünya birileri tarafından arandı ve girildi ve çekici çekiciliğe ve hipnotik büyüye maruz kaldı, birçoğu hayallerinin ve aldatıcı ışığının kurbanı oldu. Kardeşlik, bazı Teosofistlerin ellerinde şiddete maruz kaldı. Davranışları, eğer anlaşıldıysa, anlamının unutulduğunu göstermektedir. Şimdi konuştuğumuz gibi karma kalıplaşmış ve boş bir sese sahip. Reenkarnasyon ve yedi ilkenin öğretileri cansız terimlerle yeniden şekillenir ve büyüme ve gelişme için gerekli olan bekaretsizlikten yoksundur. Dolandırıcılık, Topluluk üyeleri tarafından ve Teosofya adına uygulanmıştır. Diğer hareketlerdekilerden farklı değil, teosofistlerin birçoğu öğrettikleri karmayı doğurdu.
Teosofi Derneği, büyük hakikatlerin alıcısı ve dağıtıcısı olmuştur, ancak bu onur büyük sorumluluk gerektirir. Teosofi Cemiyeti'nde çalışmalarını gerçekleştiremeyenlerin karması, diğer hareketlerdekilere göre daha büyük olacak ve daha uzağa ulaşacaktır, çünkü Teosofi Cemiyeti üyeleri yasa hakkında bir bilgiye sahipti. Büyük sorumluluklar, doktrinleri bilenlere ama onlara yetişemeyenlere dayanır.
Mevcut eylemden yola çıkarak, Teosofi Cemiyeti'nin bölünmüş hizipleri üzülüyor. Her biri, insanın zayıf yönlerine göre, çürüyen formların küçük havuzlarına doğru kaymaktadır. Bazıları toplantıların sık kullanılanlar ve arkadaşlar için olduğu sosyal tarafı tercih ediyor. Diğerleri sanat ve anaokulu yöntemlerini tercih ediyor. Diğerleri geçmişin hatıralarında yaşamayı ve toplumun kazandığı ya da kaybettiği kavgaları tekrardan savaşmayı tercih eder. Başkaları yine tören, rahip ve papanın otoritesine saygı duymayı tercih ederken, diğerleri astral çekiciliğin ilgisini çekiyor ve belirsiz ışıklarının peşinden koşup kandırılıyor. Bazıları saflardan ayrıldı ve ilahi öğretileri para ve kolay bir yaşam için aldı.
Sosyal taraf, sosyal tarafların dayandığı sürece devam edecek. Bu tür üyelerin karması, Theosophy'yi bilenlerin gelecekte sosyal bağlarla tutulacaklarıdır. Anaokulu yöntemini takip edenler, dünyadaki çalışmaları yeniden başlatıldığında hayatın önemsiz görevleri tarafından emilecektir; küçük görevler, daha büyük bir hayatın görevlerine girmelerini önler. Teosofi Cemiyeti'nin geçmiş çekişme hatıralarında yaşayanların karması, çekişmelerinin, işi tekrar almalarını ve öğretilerinden faydalanmalarını önleyecektir. Rahip ve papasıyla birlikte teosofik bir kilise inşa etmek isteyenler, gelecekte doğacak ve yetiştirilecek ve ritüel ile sınırlanacak ve zihinlerinin özgürlük için özleneceği, ancak eğitim ve geleneksel biçimlerin onları kısıtlayacağı bir kilise olacaktır. Gelecekteki borçları olarak hazırladıkları korkunç fiyatı hesaplamalıdırlar. Vaaz ettikleri şeyin tam tersini uygularken rahibe ve otoriteye karşı vaaz vermek, borçlarını tam olarak ödeyene kadar bağlı oldukları zihinleri için hapis yapıyorlar. Astral dünyada Teosofiyi arayanlar, hissi tatmin etmek için kendilerini kontrol altına alan zayıf ve iktidarsız psişiklerin karmasını yaşayacaklar. Ahlaki enkazlar olacak, zihinsel fakülteleri kullanamayacaklar ya da delirecekler.
Bu farklı mezheplerin karması geleceğe ertelenemez, çoğu burada acı çeker. Şimdi yaşanması halinde, yanlışlarını düzeltip doğru yola çıkabiliyorlarsa, bu onların iyi karma olacaktır.
Teosofik toplumlar yavaş yavaş ölüyor. Uyanacaklar, öğrettikleri doktrinleri uyandırmayı ve idrak etmeyi reddederlerse, geçecekler. Farklı liderlerin ve üyelerin şimdiki kardeşlik gerçeğine uyanmaları ve güçlerini yeniden bir araya getirmeleri için henüz zaman yoktur. Bu yapılabilirse, toplum bilgilendirme çağındaki karma karmanın çoğu işlenecektir. Eski borçlar ödenecek ve daha önce yapılmış olan herhangi bir şeyin ötesine geçen yeni bir işe girilecek. Çok geç değil. Hala zaman var.
Üstatların dış başkanları veya komisyonları olarak yetki iddiaları bir kenara bırakılmalıdır. Hoşgörü hissi yeterli değil; sonuçların ortaya çıkması için kardeşlik sevgisinin özlenmesi ve tecrübe edilmesi gerekir. Teosofi Toplumu bir kez daha ele alacak olanların, ilk önce onu özlemeleri, onu düşünmeleri ve kendilerini aldatmalarını görmeye ve kurtarmaya istekli olmaları, herhangi bir yerdeki kişisel iddia ve haklarından vazgeçmeye istekli olmaları gerekir veya pozisyon ve teosofik çalışma yapanlar için veya aleyhindeki tüm önyargıları bir kenara koymak.
Bu, yeterince fazla sayıda yapılabilirse, teosofi toplumların birliği tekrar gerçekleştirilecektir. Çoğunluk böyle düşünecek ve birliği hak ve adalet ilkeleri konusunda arzu ederse, bunu başarılmış bir gerçek olarak göreceklerdir. Bir veya iki veya üç bunu başaramaz. Ancak, düşünen ve zihinlerini, şeylerin gerçeğini görecek kadar kişisel önyargılardan kurtaranların istediği zaman etkilenebilir.
Bu inancı, bu döngünün getirdiği inanç ve sistemleri onaylayanlar, yaptırımlarının geleceğin inançlarına yaptığı zarar ve ziyandan sorumlu olacaklardır. Dine, felsefeye ve bilimlere ilgi duyan herkesin görevi, yalnızca doğru olduğuna inandığı gibi öğretileri onaylamak ve yanlış olduğuna inandıklarına onay vermemektir. Her biri bu göreve sadık olursa geleceğin refahı güvence altına alınacaktır.
Kargaşadan ve fikir kaosundan çıkacak felsefi bir bilimsel din gelişmeyecek, tarihin kaydı yoktur. Bu bir din olmayacak, aksine doğanın dış formlarına yansıyan ya da ifade edilen içsel sayısız düşünce biçimlerinin anlaşılması ile tanrısallık algılanacaktır.