Başlığı görenler BDPnin veya Kürtlerin Türkiyeyi ayrıştırdığını sanmasın. Kürtlerin bu ayrışmada bir unsur olduğu doğrudur. Ancak asıl vurgulamak istediğimiz ayrışma, diğer partiler açısından meydana gelmiş ayrışmadır.
Aslında doğru başlığın Türkiye Bölündü olması gerekirdi. Ancak hem yanlış anlaşılma hem de dilimiz varmadığı için yukarıdaki başlığı seçtik.
Geçmiş seçimlerde yavaş yavaş uç veren Anadolunun siyasi olarak ayrışması bu seçimde tam ve net bir biçimde belirginleşmiştir.
Nasıl bu kanaate vardığımızı bölgeler ve iller açısından oy dağılımı tablosuna bakarak açıklamaya çalışalım:
Son seçimde, Orta Anadolu illerinde AKP ve MHPnin oy toplamı % 90 lara ulaşmakta, özellikle Yozgat, Erzurum, Maraş, Çorum, Tokat, Konya, Bayburt, Kastamonu, Kütahya gibi illerde yüzde 90 oranın da aşıldığı gözlenmektedir.
Son 20 yıldır Türkiyenin en kadim partisi CHP yalnız Kürt-yoğun coğrafyada varlık gösteremezken, şimdi baktığımızda bu kez Orta Anadoluda da silinmiş görünmektedir. Saydığımız bu illerin kiminde yüzde 2 veya 3 lük, kiminde de yüzdeye bile giremeyecek oranlara düşmüş.
CHP ARTIK RUMELİ GÖÇMENLERİ PARTİSİ
Buna karşılık oy haritasında CHPnin tamamen Ege ve Trakyaya sıkışmış, adeta denize dökülecek duruma gelmiş durumda. Orta Anadolu ve Kürt coğrafyasında ise yukarıda değindiğimiz gibi artık tamamen silinmiş.
Kısacası CHP artık tamamen Rumeli Göçmenlerinin yoğunlaştığı bölgeye ait bir parti görünümünü vermeye başlamıştır.
MHPye baktığımızda, Batıdaki bir iki birim dışında, Kürt Coğrafyası ve Batıda hiçbir varlığı bulunmamakta, nerdeyse buralardan tamamen silinmiş, eskiden beri olduğu gibi Orta Anadoluya kapanmış bir durumdadır.
BDPnin durumunu ise söylemeyle gerek yok. Bu siyasi hareket başladığından beri durumu belli ve esas merkezi Kürt Coğrafyasıdır.
Buna karşılık hakkını telsim etmek gerekirse, tüm partiler içinde Türkiye Partisi olduğu gerçeğini yansıtan tek parti AKPdir. Hemen her yörede varlığı azımsanmayacak orandadır.
Bütün bu tabloların neden böyle olduğunu açıklamak uzun, konu dışı ve karmaşık olduğundan burada değinmeyip asıl konumuzu açıklamaya çalışacağız.
METROPOLLERİ KATMIYORUZ
Elbette bu dağılıma metropolleri katmıyoruz. Buralarda hemen her partinin belli bir oranda temsil edilmesi doğaldır. Çünkü hem milyonlarca nüfusu barındırması, hem de ülkenin her yöresinden insanların toplandığı merkezler olması bakımından her görüşten insanların bulunması normaldir.
YOK, BİRBİRİNDEN FARKLARI
Bilmeyenler için söyleyelim ki, AKP ve MHP arasında ideolojik olarak çok büyük fark yoktur. Her zaman tekrarladığımız gibi MHP, Türk-İslam Sentezini; AKP ise İslam-Türk sentezini temsil etmektedir. Yani biri Türk ırkçılık ve milliyetçiliğini öne çıkararak İslamcı; diğeriyse İslamı öne çıkararak Türk Milliyetçiliği yapmaktadır.
Böylece siyasi tarih içindeki olumsuz uygulamalardan dolayı ırkçılığı öne çıkaran partiler daha sert, uzlaşmaz ve totaliter bir karakter yansıttıkları için insanlar bu tür partilere daha temkinli, mesafeli, hatta endişeyle yaklaşmaktadırlar.
Diğer yandan demokrasiyle yönetilen ülkelerde genel olarak din, Türkiye özelindeyse İslamiyet unsurunu öne çıkarıp milliyetçilik yapan partiler daha ılımlı ve daha dengeli izlenim yaratıyorlar.
Oysa özünde her iki partinin de birbirlerinden pek fazla farkları yoktur. Her iki grup da tutucu, muhafazakâr ve bunun doğal sonucu olarak milliyetçidirler.
Son 3040 yıldaki Türkiye seçim tablosuna baktığımızda, özellikle Orta Anadoluda seçmen MHPye kızmışsa Milli Görüş Partisine; Mili Görüşe kızdığındaysa MHPye yönelerek seçim yapmaktadır.
Bir iki örnekle açıklarsak; diyelim ki Erzurum, Yozgat, Tokat veya bu gibi Orta Anadolu illerinde, daha önce Milli Görüşten bir Belediye başkanı seçmiş fakat bundan memnun kalmamışlarsa, bir sonraki seçimde bu kez MHPden bir başkanı seçme veya tersini yapma yoluna gitmişlerdir.
Milletvekili seçimlerinde de aynı durumu net olarak gözlemek mümkün.
Yani birine kızıp 90 yıllık parti olan CHPye veya başka partilere yönelme olmamıştır
Çünkü CHP, tarihi boyunca her zaman Selanik Grubunun istek ve endişelerini duymuş, ufak tefek ayrıntılar dışında, Orta Anadolunun isteklerine kulak vermemiş, her zaman Ordunun da ana çatısını oluşturan Selanik Grubuna öncelik vermiştir.
TABLO KORKUTUCU
Yukarıda açıkladığımız bu ayrışma tablosu beni ve tarih bilinciyle düşünen insanları endişelendiriyor.
Gelecekte zıtlaşan tavırlar ve gerilen ipler, AKP ve MHP seçmenini birbirine yakınlaştırıp birleştirebilir.
Böyle bir yakınlaşma ve dayanışmanın gerçekleşmesi halindeyse bırakın ileri demokrasiyi, baskıcı, totaliter, din ağırlıklı, milliyetçi, hatta ırkçı bir Türkiyenin oluşması tehlikesi vardır.
Bu tehlike azımsanacak, es geçilecek veya hafife alınacak bir tehlike değildir.
Böylesine sağa, milliyetçiliğe ve ırkçılığa yatmış bir ülkenin sosyal psikolojisi çok tehlikelidir.
Üstelik kendini yıllardır sosyal demokrat olarak tanımlamaya çalışan CHPnin de temel dokusundaki ulusalcı sol yapı, sosyal demokrat bir partiden çok nasyonal sosyalist bir nitelik arz etmesi, yani diğerlerinden farkının terim farkından öte olmaması, durumu daha da vahimleştirmektedir. Yani şartlar oluştuğunda bu partinin de var olma uğruna aynı kervana katılması kaçınılmazdır.
Sonuç olarak gelecek kuşaklar ve demokrasi hakkında endişe duyan her kesin şimdiden toplumun girdiği bu siyasi histeriyi görüp kendi hükmünce çözüm üretmesi veya katkı sağlaması gerekir.
Yoksa karanlık günler çok uzakta olmaya bilir.
4.4.2014
Mustafa Güneş/URFA