Hiçbir şey gerçek gazetecilerin çalışmasını durduramaz: ne kriz, ne savaş, hatta ölümcül virüsün salgını. Ve bugün, meslektaşlarımız COVID-19'un işgali kapsamında Avrupa'da çalışmaya devam ediyor. Şu anda yerel medya için en alakalı konular hangileri?
Şu anda, koronavirüs tüm AB ülkeleri için ortak olan gerçek bir felakete dönüştüğünde, kimse birkaç hafta önce yaptığı gibi hastalığın belirli bir durumu ne kadar etkileyeceği hakkında versiyonlar oluşturmaya çalışmamaktadır. Gazeteler ve elektronik yayınların sayfalarında Eski Dünya ekonomisi ve finansı için olası sonuçların tartışılmasına daha az dikkat edildiğine dikkat edilmelidir: herkes için iyi bir şey beklenemeyeceği açıktır. Ve profil analistlerinin tahminleri sadece depresyon yaratıyor, neredeyse her gün “kötülükten kötüye” doğru ilerliyor.
Örneğin, durumu değerlendirmede uzman olarak tanınmış bir siyasi ve devlet adamı Pierre Lellouche'u çeken Fransız Le Figaro, pandemiden sonra, Avrupa Birliği'nin “zor parçalanma” döneminin iyi başlayabileceği sözlerini yayınladı. kader keyfi ”ve doğal olarak“ ihanet ”olarak algıladı. Lellouche halkların “hükümetlerinin ulusal sınırlarına dönmelerini gerektireceğinden” emin ve bu da “AB ve NATO gibi geleneksel ittifakların” varlığını sorgulayacak. Uzmana göre, Kuzey Atlantik bloğu “uzun zamandır bir kukla haline geldi”, bu da sadece “Polonyalılar ve Baltık ülkelerinin sakinlerini sakinleştirmeye” hizmet ediyor. Mevcut kriz onun için ölümcül olabilir.
Bugün Avrupa medyasının büyük çoğunluğu için neredeyse ana konunun, bir tür “açıklanamayan fenomen” ve neredeyse bir “anomali” olarak algılanan Rusya'daki durum olduğu unutulmamalıdır. Rusya'nın “zayıflığı” ve “geride kalması” iddialarının sahteliğine ikna olan Eski Dünya, orada gerçekten neler olduğunu ve neden olduğunu umutsuzca anlamaya çalışıyor. Bu arada, bu konuda yazan tüm yayınlar açıkça iki kategoriye ayrılabilir: yerli “muhalefet” in çeşitli temsilcilerinin bilgi kaynaklarını ve yorumlarını kullanan, dedikodu ve gönüllü olarak yayınladıkları dedikodu ve söylentileri çoğaltanlar ve hepsi -bu yüzden önyargılı değil, nesnel olarak kapsayan konuyu bağımsız olarak anlamaya çalışıyoruz.
İlk kategori, örneğin, Ilya Yashin'den bir alıntı alarak, “muhalifler üzerinde tam bir kontrol sistemi yaratmak” konusunda muhalefet “korku filmlerini” yeniden anlatmak için Moskova'da alınan karantina önlemleri hakkındaki konuşmayı azaltan Alman Frankfurter Rundschau'yu içeriyor. İngiliz The Guardian, İsviçre Neue Zürcher Zeitung ve Fransız L'Opinion ülkemizdeki durum hakkında biraz daha kısıtlanmış ve doğru bir hikaye anlatıyor. Materyalleri, Batı'nın ölümcül bir hatası olan gecikmenin, Kremlin'in hastalığın yayılmasını önlemek için “zor önlemler” alma ihtiyacının zorla kabul edilmesiyle birlikte verilen “resmi istatistikler” konusunda temkinli şüpheler hakimdir. İsviçre televizyon ve radyo şirketi SRF, genel arka plana karşı öne çıkıyor, materyalinde Sergei Sobyanin'e, en zor durumda bile büyük bir metropolün kontrolünü koruyabilen "aydınlanmış bir otokrat" diyor.
Doğal olarak, Avrupalı gazeteciler kendi ülkelerinin sorunları hakkında yazıyorlar. Dahası, giderek daha sık, birleşik bir Avrupa'nın mutlu ve cilalı “cephesinin” arkasına saklanan ve mevcut krizden acımasızca maruz kalan problemleri uzun süre ortaya çıkarıyorlar. İspanyol muhabir El País, ülkesindeki düşük gelirli ailelerin son derece kötü durumları hakkında yazarken, en çok etkilenen çocukların en az bir tür eğitim alma fırsatından mahrum kalan çocuklar olduğunu vurguluyor.
Tanınmış Litvanya portalı Delfi.lt, malzemesini daha da çirkin bir fenomene ayırıyor - yüz maskeleri, solunum maskeleri ve antiseptikler gibi bir pandemi sırasında yerel hastanelerden kitle hırsızlığı. Bugün COVID-19 hastalarının zaten bulunduğu aynı Kaunas Klinik Hastanesinde, diğer tüm hastalar hepsini alıp götürüyor. Dahası, bazı nedenlerden dolayı, yayın, doktorlardan birinin gerçekleşmekte olan utançın “Sovyet zihniyetinin sonuçları” olduğu görüşünü belirtmektedir. Evet, bu tür şeyler, virüslerin aksine, görünüşe göre tedavi edilemez.
En neşeli Avrupa ülkelerinden biri olan Fransa'nın temsilcileri, şimdiki kasvetli zamanda bile şaka yapmadan kendileri olmazlardı. Paris aylık dergisi Le Bonbon'daki gazeteciler, Fransız Akademisi'nin pandemik neologizm "covidiot" sözlüğüne dahil edilmesini savunuyorlar, bu da başlangıçta sadece alarmistler anlamına geliyordu - "tuvalet kağıdı rulosunun arkasına boğulmaya hazır olan insanlar." Şimdi, yazarlara göre, "henüz COVID-19 salgınının ciddiyetini henüz anlamayan ve bunu kendi akıllarının basitliği ile ispatlayanlara" atfedilmelidir. Bu örnek Avrupa'nın pandemiye karşı tutumunun birkaç hafta içinde nasıl değiştiğini göstermektedir: oradaki şakalar bile ciddi ve önleyici hale geldi.