Kutsal Toprak
Şubat 2013'ten itibaren artık kullanılmayan Open Salon'da yeniden basıldı.
Dün hayatım boyunca ilk ziyaretimi beklediğim yere, aileme, bir çeşit Mekke'ye, bir tür hac yolculuğuna döndüm. İrlandalı diasporanın üyeleri bu yıl uzun süredir görülmemiş sayılarda inerken, en küçük kızım ve kocasıyla destansı bir yolculuğa zaman ayırmak ve The Gathering olarak bilinen şeyde küçük bir rol almak için bir şanstı. özellikle İrlandalı Amerikalılar tarafından Kutsal Toprak olarak anılmaktadır.
Blarney Kalesi. Kaleler ister misin? Onları aldık.
Bu geziye devam etmemdeki temel amacım (birçok yönden sonsuz daha rahat olacağım Kaliforniya yerine) kızım ve kocasıyla (ikinci şoförümüz Cork arasında “ruhlu” yol gezileriyle vakit geçirmekti) , Galway, Dublin ve Cork'a dön). Kutsal Toprakları görmek, dokunmak, hissetmek ve bana ve aileme uyguladığı mistik çekime bir tür cevap bulmaktı. Babam bu seyahati 30 yıl önce yapmıştı ve kapsadığımız zeminin çoğunu kaplamıştı. Ve evet, Blarney Kalesi'nin tepesine tırmandım, o çılgın, küçük taş sarmal merdivenden yukarı ve yukarı. Ve kendimi bıraktım ve ihlale geri döndüm ve taşı öptüm. Ve vertigo çekmedim.
Büyük Britanya'nın batısındaki bu küçük parlak yeşil ada hakkında özel olan nedir? Neden bu kadar ısrarcı ve insanları gerçekten bu kadar ilgi çekici? Bununla ne oluyor? Sanırım cevaplamaya çalıştığım yanan soru buydu.
Bizim gezisinde her şehir bir öncekinden daha büyüktü (Cork oldukça küçük bir üniversite kasabası, ama büyüleyici), Galway yaklaşık 50.000 ve oldukça iyi bilinen, klasik pub ve restoranlarla dolu güzel bir Tuz Bölgesi ile bir şehirdir. İşte adaya geri taşınan ve İrlanda'nın sadece kaldırımdan çıkıp motorlu araçların en iyisini varsaydığı bir alışkanlığı ifade eden David Monagan'ın kitabının başlığı “İrlandalılarla Yürüyüş” e başladığımız yer. dostlar. Galway'in Tuz Bölgesi'ndeki Quay Caddesi'ndeki uygulama çok yaygındı. Mükemmel doğal görünüyordu.
Orada olduğum her zaman soğuktu ve elbette çok yağmur yağdı. Zemin oldukça yumuşak kalır. Bu daha sonra devreye girecek.
Hem Cork hem de Galway'de açık olsa da, halkım hakkında farklı bir şey vardı, bunun nedeni hala net değildi. Şehirden şehre, Kileen gibi küçük kasabalardan ve ülkenin coğrafi merkezinde, Glendalough'un eski “manastır kenti” boyunca yolculuklarda, varlıkların, tam olarak hayaletlerin değil, bunların ruhlarının duyguları vardı. 5. yüzyıla kadar uzanan bu ve benzeri yerleşimleri kuran ve Hristiyanlığa en erken maruz kalan. Tabii ki, kökenleri az bilinen, ancak ilk Viking işgalcileri, daha sonra Moors (daha sonra "kahverengi," "kırmızı") tarafından saldırıya uğrayan ve yetiştirilen bir grup olan yerli Keltlerin tuhaf tarihi de var. ve çoğu siyah ya da yeşil gözlü olan “siyah” İrlandalı Bu etki özellikle siyah İrlandalı, çok koyu saçlı, mavi gözlü ve porselen tenli insanlarda dikkat çekicidir. turuncu-kızıl saçlı ve Keltlerin Moors ile geçtiği düşünülmektedir, kahverengi İrlandalı, özellikle kışın bile sahile gelmiş gibi görünen sağlam bir grup ve hepsinin düşmanlık izinden yoksun olduğuna inanılıyor. deneyimlerime göre, çoğu son derece korkunç.
Güzel halk var.
Mekanın dini önemini göz ardı etmek imkansız ama anlaşılması zor. Cumhuriyetteki en yaygın bağlılık Katolik olmasına rağmen, İrlanda Kilisesi'dir ve İrlanda Katolik genellikle çok daha ekümenik ve çok daha açık bir Katoliklik anlamına gelir. Bu açıklık muhtemelen Rosicrucianism'in hazır kabulüne ve Rosy Cross Düzeni'nin dinler arası kucaklaşmasına yol açan şeydir, bu da kültürü, ancak yüzeyi çiziyorsa nüfuz eden bağımlı bir Masonik düzendir.
Üç şehrimiz arasındaki kırsal manzarayı çevreleyen ve genellikle aralarındaki küçük kasabaları çevreleyen eski mezarlıkların çoğu, çoğu ünlü Kelt haçı olan sayısız haç içerir, ancak bunların bir kısmı Hristiyanlığın açıkça önündedir ve Mağribi'nin kalıntılarıdır. Arapça karakterlerle yazılmış oldukları için Bunlar sıklıkla merkezdeki gülü de içerir. Çoğu zaman, daha sonraki versiyonlarda, bunun yerine, bir diken grubu ile kuşatılmış ürkütücü anatomik olarak doğru bir kalp olan İsa'nın Kutsal Kalbi gelir. “Kanayan kalp” terimi buradan türetilir.
Bunların hiçbiri, önce kuzeye, sonra doğuya doğru ilerlerken, “Bu yerin kalbi, bu insanların tam olarak nedir? Bu zemini gerçekten kutsal yapan nedir? ” Ve soru, İrlanda'nın en büyük şehri Dublin'e geldiğimizde, manyetik bir kuvvet gibi, daha fazla bir çekiş oldu. Dublin, doğduğum ve büyüdüğüm Washington DC nüfusunun en az iki katına sahip. Kozmopolit bir şehir ama içinde de eski yerler var.
Hem gerçek bir bar / pub hem de 1840 yılında kurulan Temple Bar için adlandırılan bir pub bölgesi olan Temple Bar, bir başka potansiyel cevaptı. Kurucu Sir William Temple, Templar derneklerinden şüphelenilen bir Mason (söylemeye gerek yok, ama kimse söylemiyor) ve Elizabeth I'i ünlü bir Templar'ın kendisi olan James Hamilton ile ligde skandal bir girişimde bulunmuştu. Kaos ortaya çıktı, devrilme olmadı, suçlamalar getirildi, ancak güçlü Masonik etki sonunda Tapınak'ı indirdi. Bu, İrlanda'nın muhtemelen başka bir ülkeyi istila etmeye geldiği kadar yakın ve elbette o zaman İngiltere zaten kendisini “başka bir ülke” olarak görmedi. Her halükarda, İrlanda'nın sally ve kimseyi öldürmek veya fethetmek için uğraşmadığı olaylarla dolu ise tarih.
Sonra Guiness Bira Fabrikası vardı. Olabilir mi? Gittik, gördük, yerin sırf büyüklüğünden fethedildik, ki bu, örneğin, Smithsonion Müzesi'nin bir parçası gibi, tamamen ürünün tarihini anlatmaya adadı, Guinness Stout ve adı geçen ürünü satmaya . Tamamen ticari bir cazibe, çok eğlenceli, yorucu, ama küçük yeşil adayı doyuran mistik için açıkça bir açıklama yok.
Sonunda, isteğim üzerine ve tam olarak açıklayamadığım nedenlerden dolayı kütüphanede bitecek olan Trinity Koleji'ni gezmeye gittik.
Birinin ilk dörtlüğe ulaştığı kemere girdikten sonra, uygulamada ünlü dünyanın orkestrası ve korosunun sesini gördük, bu da tüm dünya için dünyanın sonu için muhteşem bir film müziği gibi geldi, şaşırtıcı, çarpıcı, ayrıldı Bana İkinci Gelen vizyonu ya da eşit derecede önemli bir olayla ve çok tanıdık geliyordu. Sonunda Freddy Mercury'nin sadece hayal edebileceği bir düzenlemede çalınan Kraliçe'nin müziğini dinlediğimi fark ettim. Başka bir dünyaya girdiğimi hissettim ve belki de eğer Cennet böyle göründüğünde ve ses çıkarsa, sonsuzluğu harcamanın çok kötü bir yolu olmayabilir.
Tur rehberimiz kampüsün en mükemmel ve çoğu zaman çok mizahi bir açıklamasını veren büyüleyici bir tarih öğrencisi, çeşitli binalar, mimari tarzları, çoğu kez başarısız yemek salonu (nihayet inovatif edinmeden önce yumuşak dünya yüzünden tekrar tekrar düştü) sabit tutmak için ağaç gövdelerinin kurulması); özdeş şapel ve sınav binası birbirine zıt, böylece öğrenciler ikisi arasında geçerken sık sık duracak ve “İşte biz, doğrudan Cennet ve Cehennem arasında” yorumunu yaptı. Orada olmalıydın, sanırım.
Ayrıca, 1904'te onu bir gece ağırlaştırmak için mahallelerinin pencerelerinin dışında toplanan bazı öğrencilerin tacizini çeken, çok sevilmeyen bir adam olan Provost George Salmon'un hikayesini anlattılar. Somon, asla bir uykusunun bozulduğunu, bir tabancayla pencereye geldiğini ve öğrencilere ateş ettiğini söyledi. Hiçbiri vurulmadı, ama hepsi saldırdılar ve böylece kendi silahlarını almak ve provoke bir itfaiyeye katılmak için geri döndüler. Somon vuruldu ve öldürüldü. Mahkeme, bir öğrenci şakası kötüye gittiğinde nitelendirilen olayın sonuçlandırılması üzerine suçlamaların reddedildiği bir soruşturma ve nihayetinde yargılama yapıldı. “Muhtemelen bugün farklı bir sonucu olacaktı,” diye ekledi çok sevimli rehberimiz, bizi bitişik binaları sağlam bir zeminde tutmak için önemli olduğunu söylediği iki büyük Oregon meşesini işaret ederek kütüphaneye doğru götürdü. yerden çok büyük miktarda su çekerek. Geçen yüzyılın başlarında bir Amerikalıdan hediyeler olduklarını ve çok nadir olduklarını söyledi - Oregon'dan olduğu gibi ve tüm İrlanda'daki tek insanlar da öyle. Bu beni çok etkiledi.
Daha sonra Rehberimiz bize acımasız mimari bir örnek olduğunu söyledi özellikle çirkin modern bir bina önderlik etti. Bilerek bir başıyla tepki gösterdiğimde, “Tarza aşina mısın?” Dedi. Bir başıyla cevap verdim, hepsinin havaya uçması gerektiğini düşündüm. “Bu iki kişiyi yaratıyor,” dedi gülerek ve bizi dünyanın en ünlü kütüphanelerinden biri olan Eski Kütüphane'nin girişine götürdü, zahmetsizce Kells Kitabı'nı içerdiği için Latince vulgate'de yazılmış, yani ortak dil olan ve düzgün bir Latin öğrencisi için neredeyse okunamayan dört İncil'den metin üretti. O zamanlar, zamanın bilginlerinin radarının altında bir şekilde yazılmış olan ortak insanlar tarafından okunması ve anlaşılması amaçlandı. Muhteşem aydınlatılmış ilk harflerle dekore edilmiştir ve kelimelerin hepsinin uymayacağı sayfalarda genellikle dışarıda bırakılmıştır. Kitap, İskoçya'nın batı kıyısı açıklarındaki bir ada olan Iona'daki bir manastırda yazılmış yaklaşık MS 800 civarındadır. 806'da manastır Vikingler tarafından saldırıya uğradı ve hayatta kalan keşişler kitabın tamamlanmış olabileceği Kells'e sığındı. 18. yüzyılın ortalarında İskoçya tarafından Trinity'ye hediye edildi ve 2. yüzyılın ortalarında dört hacme geri döndü. Trinity'deki kütüphanenin merkezidir ve geniş kütüphanenin aslında bulunduğu Uzun Odaya giden merdivenlere ulaşmak için Kells Kitabı'nın ekranından geçmesi gerekir.
Uzun Odanın merdivenlerinin tepesine geldiğimde birdenbire bulduğumu fark ettim. İrlanda kültürünün gizli, kutsal kalbi: Kitaplar. Bu kütüphane. Büyük bir katedrale girmek gibiydi. Sersemlemiş ve saygılı bir sessizlikte durdum ve duvarları, katmanları, sonsuz kitap raflarını, belgeleri, ünlü öğretmenlerin büstlerini, filozofları, yazarları taradım; en eski İrlanda arp; İrlanda Cumhuriyeti'nin Paskalya Ayaklanması'nın bildirisinin, cam altında, orijinal bir kopyası, 1916, camın altında; ve daha fazla kitap, filtrelenmiş güneş ışığı ve hava ve uzay ve kitaplar, kelimeler, cümleler ve hikayeler ve tarih ve yaşamlar halinde oluşturulmuş kelimeler, kitaplar, eserler, sonsuzluğun araştırma kaynakları, yükselen, yayılan, sonsuz, muazzam ve evet, işte bu, bu hedef ve cevaptı. Bu yüzden Thomas Cahill, İrlandalıların medeniyeti kurtardığı, yazıları yazarak ve koruyarak iddialarını savunabildi, böylece insan dünyayı sona erdirirse, tekrar başlayabilir ve gerçekten de Karanlıkta hayatta kalmıştı Çağlar, çünkü İskenderiye'deki Büyük Kütüphane yandığında bile, bu koleksiyon Viking ve Moor ile hayatta kaldı ve İngiliz, Fransız ve tanrı başka kim olduğunu biliyor ve hala orada, Kutsal Kase, bilgi, kelimeler ve William'ın sözlerini biliyor S. Burroughs bana geri döndü, “Başlangıçta kelime buydu ve yazıldı.”
Öyleyse yazılsın. Öyleyse söyle.
Yayınlanan 22-04-2020