Bir gaf, bir iç siyasi kumar, kurnaz bir diplomatik strateji veya basit bir dürüstlük anı: Joe Biden’ın bu hafta Tokyo ziyareti sırasında Tayvan’a Çin tarafından saldırılırsa askeri güç kullanma vaadini yorumlamanın birkaç yolu var. Açık olan şu ki, ABD başkanının Çin’e karşı kılıç sallaması, Asya’daki ABD ortaklarıyla anlamlı ekonomik ilişki teklif etme istekliliğinden çok daha belirgindi. ABD, 21. yüzyıl Asya’sındaki nüfuz yarışmasını kazanma konusunda ciddiyse, bu yanlış bir yoldur.
Biden’ın yorumları – üçüncü kez benzer açıklamalarda bulundu – ABD’nin on yıllardır Tayvan’a yönelik “stratejik belirsizlik” politikasını tersine çeviriyor gibi görünüyor. Cömert bir yorum, niyetin bu olduğunu söyleyebilirdi; giderek daha güçlü bir Çin tarafından saldırganlığı caydırmak için. Ancak, bu analiz, başkanın sözlerinden bir kez daha geri adım atmak için zaman kaybetmeyen Beyaz Saray tarafından baltalandı. Ardından Salı günü, Biden Tokyo’da Dörtlü güvenlik grubu zirvesinde meslektaşlarıyla buluşurken, Çin ve Rus nükleer yetenekli bombardıman uçaklarının Japon Denizi’nde ortak geçişi, Amerika’nın kılıcını sallayan herhangi bir şeyi yapabileceğini, yapabileceğini gösterdi. daha iyi.
Her iki olay da Biden’ın cumhurbaşkanı olarak Asya’ya ilk ziyareti anlamına geliyordu – ittifakları güçlendirme ve bölgenin Ukrayna’daki savaşa rağmen hala en büyük dış önceliği olduğunu gösterme şansı – olumlu bir gündem üretmek için mücadele etti. Gezinin ticaret girişimlerinin merkezinde, ezici Hint-Pasifik Ekonomik Çerçevesi olduğunda, bu her zaman riskti.
ABD’ye anlamlı bir pazar erişimini içermeyen, bunun yerine temiz enerji ve ortak dijital standartlar konusunda yardım vaat eden bir anlaşma. 12 Güneydoğu Asya ülkesinin katılması, ABD’nin sunduklarının çekiciliğinden çok, Japonya’nın çabalarından kaynaklanmıyor. Çin’in Bölgesel Kapsamlı Ekonomik Ortaklık gibi büyük bölgesel ticaret anlaşmaları imzaladığı bir zamanda, IPEF’in gücü açıkça yetersizdir. Asya ülkelerini, neden meşgul olmaya zahmet etmeleri gerektiğini merak eden bariz ABD müttefiklerinin ötesinde bırakıyor.
Biden’ın onay puanını yoğun bir şekilde negatif bölgede gösteren anketleri herkes gibi onlar da okuyabilir. Kasım’daki ara seçimlerden sonra onun topal bir ördek olacağını varsayıyorlar. Ve ABD’nin 2024’te bir Cumhuriyetçiyi -belki de yeniden Donald Trump’ı- seçeceği ve Biden’ın sunduğu zayıf inisiyatifleri ortadan kaldırırken Çin’e karşı da aynı şekilde kavgacı olacak olasılığını hesaba katmaları gerekiyor.
ABD daha iyisini yapmalı. IPEF, daha anlamlı bir bölgesel ticaret ve yatırım politikasının aracı olabilir, ancak ancak Biden ona gerçek bir içerik vermeye istekliyse. İdeal olan, ABD’nin Trump’ın 2017’de çektiği ve o zamandan beri Trans-Pasifik Ortaklığı için Kapsamlı ve Aşamalı Anlaşma olarak yeniden adlandırılan anlaşma olan TPP’ye geri dönmesi olacaktır. Biden da ithalatın siyasi olarak zehirli olduğuna karar verdi ve Kongre’de CPTPP’ye muhalefet şimdilik aşılmaz görünüyor. Bu arada Çin, üyelik yolu uzun ve meşakkatli olmasına rağmen CPTPP’ye katılmaya hevesli. İngiltere de başvurdu. Başarılı olursa, ABD dönüşüne aracılık etmede yararlı bir rol bulabilir.
Ancak ABD’nin bu yolu izlemesi için öncelikle Biden’ın ticaret anlaşmalarına ilişkin iç siyasi anlatıyı Amerikan işlerini tehlikeye attıkları bir noktadan Amerikan güvenliğini güçlendirmeye yardımcı oldukları bir yöne kaydırmasını istemesi gerekecek. ABD gerçekten Çin’e göre çekici bir süper güç ortağı olmak istiyorsa, Asya ile olan ilişkisinin diplomatik ve ekonomik yönlerini bölgedeki askeri taahhüdü ile aynı seviyeye yükseltmesi gerekiyor.
Kaynak : https://www.ft.com/content/03802236-4e4c-472f-8552-718f69814534