Yalnızca İsrail rejiminin değil, aynı zamanda savaş suçlarından suçlu olan İsrailli bireylerin de onlarca yıldır cezasız kalması bizi bu noktaya getirdi.
Ekim ayında Gazze’deki soykırımın başlangıcından bu yana İsrail askerleri, sosyal medya platformlarında ancak enfiye olarak tanımlanabilecek videolar yayınlıyor. Videolarda askerlerin çoğu zaman neşeli bir şekilde Filistinlilere karşı savaş suçları işlediği görülüyor.
Videolardan birinde dinozor kostümü giymiş bir İsrail askeri, top mermilerini bir tanka yüklüyor ve mermiler Gazze yönüne doğru ateşlenirken dans ediyor. Başka bir videoda ise bir askerin, iki yaşındaki kızının doğum günü için bir patlamayı ithaf ettiği görülüyor. Birkaç saniye sonra arkasındaki Filistinlilerin yaşadığı bir bina havaya uçuruldu. Diğer videolar, İsrail askerlerinin açlık kampanyası sırasında Filistinlilerin yiyecek malzemelerini ateşe verdiğini ve soyulmuş, toplanmış ve gözleri bağlı Filistinli sivillerle alay ettiğini gösteriyor.
Filistinliler ve müttefikleri tarafından sosyal medya platformlarında yayınlanan videolar şok ve öfke yarattı; birçok kişi videoların Lahey’deki Uluslararası Adalet Divanı’nda İsrail rejimine karşı soykırıma karşı açılan davada delil olarak kullanılması gerektiğini belirtti. Gerçekten de Gazze’ye yönelik bu son saldırı, tarihte görsel olarak en çok belgelenen zulümlerden biri olmuştur. Ve soykırım niyeti hiçbir zaman hem askerler hem de siyasi liderler tarafından bu kadar bariz bir şekilde ifade edilmemişti.
İsrail rejimini destekleyenler bile İsrail askerlerinin bu videoları paylaştığı küstahlık karşısında şok olmuş görünüyor. İngiliz yayıncı İskeleler MorganÖrneğin, eski Twitter hesabı X’te şu soru soruldu: “İsrail askerleri neden bu tür kaba ve duyarsız şeyler yaparak kendilerini filme almaya devam ediyor? Neden komutanları onları durdurmuyor? Gazze’de bu kadar çok çocuk öldürülürken onları duygusuz gösteriyorlar.” Görünüşe göre Morgan’a göre sorun askerlerin ne yaptığı değil, bunu yaparken kendilerini filme almaları.
Bağlam hakkında daha az bilgi sahibi olan kişiler, bu askerlerin ikinci kez düşünmeden kendilerini bu tür korkunç suçlara bulaştırmalarını garip bulabilirler. Ancak Filistin’deki Siyonist yerleşimci sömürge projesi hakkında daha derin bilgiye sahip olanlar, yalnızca İsrail rejiminin değil, aynı zamanda savaş suçlarından suçlu olan İsrailli bireylerin de onlarca yıldır cezasız kalmasının bizi bu noktaya getirdiğini biliyorlar.
Nitekim İsrail rejimi, kuruluşundan bu yana Filistin halkına karşı işlediği suçlardan dolayı henüz üçüncü devletlerin ciddi sonuçlarıyla yüzleşmedi. Aksine, Batı dünyasının büyük bir kısmıyla olağanüstü diplomatik ve ticari ilişkilere sahiptir ve ABD yardımının en büyük alıcısı olmuştur. Küresel kurum ve etkinliklerden dışlanmak yerine, Eurovision’dan Olimpiyatlara kadar dahil ediliyor ve kutlanıyor.
İsrail’in cezasız kalmasının sıklıkla göz ardı edilen başka bir yönü daha var: İsrail askerleri, vicdanlarını temizlemek ve kendilerini kişisel sorumluluktan kurtarmak için Filistinlilere karşı işledikleri korkunç suçları rutin olarak kabul ediyorlar, ancak hiçbir zaman herhangi bir hesap verme sorumluluğuyla karşı karşıya kalmıyorlar.
İsrailliler bu uygulamayı İbranice’den “ateş etme ve ağlama” anlamına gelen “yorim ve bochim” olarak tanımlıyor. Siyonist solun en sevdiği eğlence, düzinelerce İsrail filmi ve belgeselinde merkezde yer alıyor.
Adını 1948’de katliama uğrayan Filistinli bir balıkçı köyünden alan, çok ünlü Tantura filmini ele alalım. Bu filmde birçok İsrailli gazi, yüzlerce Filistinli sivili öldürdüklerini kolaylıkla anlatıyor. Diğerleri açıkça etnik temizliğe katıldıklarını itiraf ediyor, ancak hepsi Filistinlilere yaşattıkları travma nedeniyle travma yaşayan karmaşık bireyler olarak tasvir ediliyor.
“Yorim ve bochim” İsrailli sivil toplum kuruluşu Sessizliği Kırmak’ın çalışmalarında da örnek olarak gösteriliyor. Liberal Batı’nın gözdesi, İsrail gazileri örgütü, İsrail askerlerine İsrail ordusundaki deneyimlerini gizli bir şekilde anlatabilecekleri ve zaman zaman sistematik tacizde yer aldıklarını itiraf edebilecekleri bir alan sağlayarak “İşgal Altındaki Topraklar”ın gerçekliğini ortaya çıkarmaya çalışıyor. ve yıkım. Web sitesinde yer alan ifadeler, özellikle Gazze’de olup bitenleri gördüğümüz bu dönemde, okumayı inanılmaz derecede zorlaştırıyor. Ancak yine de bu örgüt hiçbir yerde hesap verebilirlik çağrısı yapmıyor veya birlikte çalıştıkları askerlerin onlarca yıldır sistematik olarak istismar ettiği Filistinliler için adaletin nasıl görünebileceğine değinmiyor.
Gerçek şu ki, son yetmiş beş yıldır Filistinlilere gaddarca davranılması ve katledilmesi tamamen cezasız kaldı. Gazze’de devam eden soykırım ve faillerin bu soykırımı sosyal medyada küstahça paylaşmaları da bu cezasızlığın bir tezahürüdür. Bunun durdurulmasını ve bir daha asla yaşanmamasını sağlamanın tek yolu, sadece soykırıma katılanları değil, aynı zamanda suç ortaklarını da sorumlu tutmaktır.
Bu makalede ifade edilen görüşler yazara aittir ve Al Jazeera’nin editoryal duruşunu yansıtmayabilir.