Sevgili SenVeBen Okurları,
Bu sene yeni yaşımıza olağanüstü bir süreçte ve farklı duygularla giriyoruz.
Eski yılın artanlarını nazar boncuğu gibi taşırken yanımızda, yeni yeni şeyler öğreniyor, yeni dostlar ve okurlarla çoğalıyoruz.
Dergimiz bir yaş daha büyürken hem kategori hem de yazar sayımız arttı geçtiğimiz bir yıl içinde. Artık 79 yazarımızla, farklı kategorilerde günde dört yazı giriyoruz.
Günlük okunma oranımız 4000’lere ulaştı.
Ve sizler! Her biriniz artık “Biz”den biri olan siz değerli okuyucularımız… hep birlikte kocaman bir aile olduk.
Ne mutlu bize!
Daha nice yıllarımızı kutlayalım birlikte. İyi ki varsınız.
Küçük Bir Kalp Çarpıntısıydı Önce
Olurdu, olmazdı derken bize tek gerekenin yola koyulmak olduğunu gördük. Hani derler ya, bir kere adım atınca yol görünür olur diye… O misal… İstedik; büyümeyi, kanatlarımızı özgürce çırpıp dünyanın demini kelimelere dökmeyi.
Cadı Sanatı’na başvurduk önce, Varlık Sancı’sının efsunlu demini şöyle bir fokurdatmak için Cadı Kazanı’nda. Sonra İremushka’nın Panosu’ndan bir rota seçip, kapattık gözümüzü. Ama baktık yol uzun; Sağlıklı Beslenme ve Diyet de lazım. Zaten çıktık ya bir kere yola Yaşamak Yaratmaktır diyenlerle, gerekirse Lıkır Lıkır Kitaplar okuyacağız, gerekirse Uykusuz Klavye’nin dergahında harf sektireceğiz.
Öte bizim için asla bir sınır olmadı. Aksine bir arayış ve bir yolcuktu. Belki de o nedenle sevdik Öteki Meseleler’i de. Ama hep İnce Mevzu’ların insanı olduk. Bilgi’ye erdik, Kırmızı’yı sevdik. Bazen süzüldük sarp yamaçlardan yemyeşil ovalara, bazen dalış yaptık en derin sularda.
Tutkudur bu işin aslı dedik. Gönül koymadık kimseye ama gönlümüzü koyduk yaptığımız işe.
Hayallere kurduk saatlerimizi, damlarken deniz mavisi mürekkep Martan’ın Sepeti’nden.
Ve bazen durup düşündük.
Sarılamıyoruz şu sıra belki ama cümlelerimiz, fikirlerimiz değiyor birbirimize. En güzeli de bu değil mi? Fikrinden öpebilmek birini.
Münferit Tatile Giderse diye hiç düşünmüyoruz artık. Bol bol gülüyoruz Gırgırına. Güneş ve deniz değil bizim içimizi ısıtan çünkü. Misal, Robatizma’mız azarsa, Fizik ve Ben’e çeviriyoruz yüzümüzü. Bilim’in ışığı ısıtıyor zihnimizi. Ama illa gideceksek bir yere Yurt İçi Gezi ile başlıyoruz gezmeye. Bir de Patikli Seyyah’ı aldık ya ekibe, oh değmesin kimse keyfimize! İstersek daha da büyük açarız kanatlarımızı Yurt Dışı Geziler’de, diyar diyar uçarız satırlar arasında ülkelere. Müzeleri gezeriz Kültür & Sanat köşemizde.
Ne de olsa sözümüz var; İnsana Dair Ne Varsa Konuşacağız diye…
Dönüşüm zor zira… Hele hele çoğalarak dönüşmek. Evrilmek bir damlayken özünü kaybetmeden bir Mavi Okyanus’a. E, söz uçar, yazı kalır diye boşuna dememiş Yazdıklarıyla Yaşayanlar. Hayatın Kendi Tasarımın ise kolay bunlar.
Nice 3’lere…
Hep Birlikte.