Uzaydan gelen virüsleri içeren “dışarıda” adlı bir fikir üzerine onlarca yıllık araştırmanın bir özeti yakın zamanda yayınlandı ve bu durum Dünya üzerindeki canlılık tarihi hakkında spekülatifler ortaya çıktığında, nasıl bilimsel olabiliriz gibi soruları artırıyor. Bu araştırmada toplamda 33 isim yazar olarak listelendi ve araştırma ‘Progress in Biophysics and Molecular Biology’ tarafından yayınlandı. Bilim yazarı Stephen Fleischfresser, iyi bilinen iki bilim insanının geçmişinin derinliklerine iner. Bu isimler; Edward Steele ve Chandra Wickramasinghe’dir. Okumaya değer. Steele, onun meta-Lamarckism olarak adlandırdığı ve evrim konusundaki görüşlerini rastgele mutasyonlardan ziyade çevrenin etkisi ile belirlenen gen değişikliklerine dayandıran bir bağışıklık uzmanıdır. Diğer taraftan, daha az tartışmalı kariyeri olan Wickramasinghe ise Sir Fred Hoyle’ın yıldızlararası toz üzerinde karmaşık karbon moleküllerinin üretimini açıklayan hipotezini ampirik olarak doğrulamak için kabul etti. Wickramasinghe ve Hoyle bir başka uzay biyoloji tezinden sorumlu oldu. Sadece bu, organik kimyanın kökeninden fazlasına dayalı. Hoyle Wickramasinghe (H-W) Cometary (Kozmik) Biyoloji tezi, evrimin yönünün gezegenimizde başlamayan biyokimyadan önemli ölçüde etkilendiği yönünde oldukça basit bir iddiadır. Wickramasinghe’nin kendi söylemiyle, ” Kuyrukluyıldızlar, kozmozdaki ve dünyadaki yaşamın taşıyıcıları ve dağıtıcılarıdır ve Cometary girdilerinin bir sonucu olarak geliştiler.” Wickramasinghe’nin iddiasına göre, bu girdiler uzay amino asitleriyle sınırlı değil. Aksine, kendilerini organizmaların içine alan, evrimini bütünüyle yeni yönlere iten virüsleri içerir.”Kambriyen Patlamanın Nedeni – Karasal mı Kozmik mi?” başlıklı rapor, yaklaşık yarım milyar yıl önce okyanuslarımızdaki yaşamın çeşitlendirilmesinde, uzaylı retrovirüslerin yağmurunun önemli bir rol oynadığı sonucuna varmak için var olan araştırmayı çekiyor. “Böylece retrovirüsler ve diğer virüsler, kuyrukluyıldıza ait kalıntıların özgürleştikleri varsayımıyla, hem potansiyel olarak yeni DNA dizilerini yeryüzüne ait genomlara ekleyebilir, hem de somatik ve germline genomlarda daha fazla mutajenik değişim sağlayabilirler.” Devam etmeden önce derin bir nefes alalım çünkü alıştırma vakti. Bu süreç boyunca bir grup kafadan bacaklılar olarak bilinen yumuşakçalar ilk olarak kollarını kabuklarının altından uzattı, müthiş bir şekilde ölçülerine göre dizili olarak kollara ayrıldı ve şekilleri dikat çekecek derecede kısa sürede bir çerçeve gibi göründü. Bu organizmaların genetikleri bugün ahtapotları ve mürekkep balıklarını içeren kendi başlarına oldukça tuhaf hayvanlar. Makalenin yazarları, bu genetik garipliklerin uzayda bir yaşam belirtisi olabileceğine dair oldukça cüretli iddialarda bulundu. Bu kez uzay virüsleri değil, ama ılık sularımızda çözülmeden önce durağan bütün genomlar donmuş halde bulunuyor. ” Böylece bir kaç yüz milyon yıl önce buzlu bolidlere giren, dondurulmuş kalamar ve / veya ahtapot yumurtaları hiçe sayılmamalı.” şeklinde yazıldı. Gazeteyi incelerken, Doğu Finlandiya Üniversitesi’nden tıp araştırmacısı Keith Baverstock, virüslerin ortaya çıkmasının ilginç zaman çizelgesinin H-W tezi ile makul bir şekilde uyuştuğuna dair çok fazla kanıt bulunduğunu kabul ediyor. Fakat bilimin ilerleyişi bu şekilde değil. Baverstock ” Bu makalenin, hayatın kökeni hakkındaki tek başına teorilerin bilimsel değerinin şüpheciliğini haklı çıkardığına inanıyorum.” dedi. ” Makul ama kesin olmayan kanıtların ağırlığı büyük olsa da önemli olan nokta bu değildir.” Fikir, özgün ve heyecan verici olduğu kadar provokatiftir, özetteki hiçbir şey bizim Dünya üzerindeki yaşamı var olan konjektürden daha iyi anlamamıza yardımcı olamaz. Yine de yerinde gerekli uyarılarla belki bilim, şimdi ve sonra da bol dozda çılgınlığın üstesinden gelebilir. Gazete editörü Denis Noble “daha ileri araştırmaların gerekli olduğunu kabullendi. Ancak son yıllarda uzay tabanlı organik kimya ile ilgili gelişmeler göz önüne alındığında, tartışma için bir yer var. Noble ” Uzay kimyası ve biyolojinin önemi arttıkça, tartışmaları teşvik etmek için fizik ve biyoloji arasındaki arayüze ayrılmış bir dergi için uygundur.” dedi. ” Gelecekte, fikir kesinlikle test edilebilir hale gelecek.” Her ihtimale karşı bu testler spekülasyonları doğrulasa da geri dönüşler için hazırlıklı olmanızı öneririz. Bu yumurtaları ne zaman geri isteyeceklerini kim bilebilir? Bu araştırma Progress in Biophysics and Molecular Biology’de yayınlandı. Kaynak: https://www.sciencealert.com/hoyle-wickramasinghe-thesis-cometary-biology-octopus-alien-retroviruses
İnsan Kemiklerinde Tamamıyla Yeni Bir Kan Damarı Türü Bulundu
Genellikle kemikler yapısal olarak sağlam, özellikle de sert dış tabakası bulunan kortikal kemik olarak düşünülür. Ancak hem hayvanlarda hem de insanlarda bu katı kısmı geçen daha önce hiç görülmemiş gizli geçitler keşfedildi. Bu keşif sonrası temel iskelet anatomisi ve işlevinin yeniden düşünülmesi gerekebilir. Yeni yapılan bir çalışmada Almanya’daki araştırmacılar, kemik içinde gizli bir tünel sistemi gibi davranan, kan ve bağışıklık hücrelerinin vücutta etkin ve hızlı bir şekilde yayılmasına yardımcı olan daha önce tespit edilmemiş bir ince kan damarı ağı bulduklarını bildirdi.
Duisburg-Essen Üniversitesi’nden moleküler immünologMatthiasGunzer, ‘Bu 21. yüzyılda basılmış herhangi kitapta tarif edilmemiş yeni ve merkezi anatomik yapı. Bunu bulabileceğimizi gerçekten hiç beklemiyorduk’ açıklamasını yaptı. Trans-kortikal damarlar’ (TCV’ler) olarak adlandırılan bu küçük kanallar bilim için yeni olabilir, ancak savaş alanına ilk giren acil ilaç infüzyonlarının yaralı askerleri hızla nasıl canlandırabildiklerini açıklamaya yardımcı oluyorlar.Bu gibi acil durumlarda, sağlık görevlilerinin damarları bulması ve bunlara erişmesi gerekiyor. Sağlık görevlilerinin doğrudan kemik iliğine ilaç enjekte etme yoluna gitme zamanları ve yetenekleri yok. Yeni araştırmaya ilişkin bir yorumda, ‘Kemikte karmaşık bir kan sisteminin varlığına dair kanıtlar oluşmasına rağmen, hücrelerin ve sıvının kemik iliğinden dolaşıma doğru girebilmesinisağlayan moleküler mekanizmalar ve anatomi, belirsiz kalmıştır” diye açıklıyor. Şimdi, bu mekanizmanın temeli ilk defa birkaç yıl önce kaza ile tespit edildi. Bir çalışma için Gunzer, farelerde flüoresanla boyanmış kan hücreleri inceliyordu ve bunların katı kemiğin içinden geçmesi mikroskop altında gözlemledi. Tıbbi literatürde fenomeni açıklayabilecek hiçbir şey bulunmuyor. Bu alanda neler olduğunun tespit edilebilmesi için yeni bir araştırma projesi geliştirildi. Yeni çalışmada, Gunzer’in ekibi farelerintibialarını (bacak kemikleri) etil sinamat adlı bir kimyasal kullanarak temizledi ve şeffaf hale getirdi.Daha sonra, bir ışık levhası floresan mikroskobu (LSFM) ve X-ışını mikroskobu kombinasyonu kullanılarak, ilk kez bacak kemiklerinin kortikal tabakasından geçen bu küçük TCV’lerin birkaç farklı yüzü tespit edebildiler. Araştırmacılar, bir fare tibyasının 1000’den fazla küçük kılcal damar içerebileceğini ve bunun şaşırtıcı derecede yeterli olduğunu, arteriyellerin yüzde 80’inden fazlasının ve venöz kanın yüzde 59’unun kanallardan geçtiğini söylüyor. Çalışmada yer almayan İsviçre Federal Teknoloji Enstitüsü’nden biyomekanik araştırmacısı RalphMüller, “Bu sistemleri hiç görmedim. Ancak biz de buna bakmadık. Bu benim için bir sürpriz.
Kesinlikle diğer laboratuvarlarda bazı replikasyonlara ihtiyaç duyacak’ dedi. Ekip, bir insan gönüllünün bacak kemiğini (Gunzer’in kendisi) görüntüleyerek insan anatomisini incelediğinde, daha kalın olmalarına rağmen aynı tür TCV yapılarının kanıtlarını buldular ve araştırmacılar tam işlevlerini doğrulamak için daha fazla çalışmanın gerekli olduğunu kabul ettiler. Bu gizli geçitlerin bugüne dek nasıl fark edilmediğine gelince ekip, keşfin görüntüleme konusunda teknolojik gelişmelere bağlı olduğunu, ancak yine de bu beklenmedik keşifle şaşırdıklarını söylüyor. Gunzer, “İnsan anatomisi hakkında hala öğrenilecek şeyler var. Kan damarlarını daha önce bilmediğimiz yeni bir yerde keşfettik’ dedi. Geçen yıl Harvard liderliğindeki bir çalışmanın ortaya çıkardığı kafatasındaki başka bir gizli tünel sistemini hatırlatan keşif, iltihaplı hastalıklar, doku yaralanmaları, hücre göçü veya kanın nasıl aktığını anlamak için her türlü yeni tıbbi ipucunu ortaya çıkarabilir.
Kaynak: https://www.sciencealert.com/hidden-network-of-secret-tunnels-found-in-bones-is-totally-crazy-scientists-say
Bilim insanları, her gün bir Aspirin almanın tehlikeli olduğu uyarısında bulundu
Yüz binden fazla kişi üzerinde araştırma: Her gün Aspirin almak riske değmez. İngiltere’de yayımlanan The Daily Telegraph gazetesi bugünkü manşetinde yeni bir Aspirin araştırmasına yer verdi. 50’li, 60’lı ve 70’li yaşlarındaki 164 bin 225 kişiyi inceleyen bilim insanları düzenli Aspirin kullanımının, tehlikeli kanamalarla karşılaşma ihtimalini yüzde 43 artırdığını ortaya çıkardı. Bilim insanları, doktorlar tarafından önerilmediği sürece her gün bir Aspirin almanın tehlikeli olduğu uyarısında bulundu.
Aspirin yıllardır doktorlar tarafından hastalara yazılan bir ilaç. Fakat doktorlar hastanın durumuna göre ilacın kanı sulandırmasının faydasını ve riskini hesaplayarak bu ilacı veriyor. İnsanların kendi başlarına Aspirin alması durumunda ise böyle bir değerlendirme yapmaları mümkün olmuyor. İngiltere’ deki Kings College araştırmacıları, orta yaşlı ve sağlıklı olan insanlar için her gün bir aspirin almanın ciddi kanama riskine değmeyeceği sonucuna vardı.
Journal of the American Medical Association dergisinde yayınlanan araştırmaya göre her gün Aspirin kullanmak kalp krizi riskini yüzde 11 azaltırken beyin veya bağırsak gibi organlarda tehlikeli kanama ihtimalini yüzde 43 artırıyor. Bilim insanları daha önceki araştırmalarda da düzenli Aspirin kullananların bu alışkanlıklarını bir günde bırakmamasının daha faydalı olacağını bulmuştu. Uzmanlar Aspirini bir ile altı ay arasında değişen sürelerde yavaş yavaş azaltmayı, böylece kanın bir anda yoğunlaşmasının önüne geçilebileceğini söylüyor. Kaynak: (bbc)
Bilim insanları, bakterilerden oldukça esnek olan akıllı, biyouyumlu mikrorobotlar tasarlamaya başladı
Bir gün EPFL ve ETH Zürih’te yürütülen araştırmalar sayesinde doğrudan hastalıklı dokuya ilaç veren küçük robotları yutabiliyor olacağız. EPFL’de Selman Sakar’ın ve ETH Zürih’teki Bradley Nelson’ın önderlik ettiği bilim insanları grubu, bakterilerden oldukça esnek olan akıllı, biyouyumlu mikrorobotlar tasarlamaya başladı. Bu cihazlar sıvılar arasında yüzebildiklerinden ve gerektiğinde şeklini değiştirebildiklerinden, dar kan damarlarından ve karmaşık sistemlerden hız veya manevra kabiliyetinden ödün vermeden geçebilirler. Elektromanyetik bir alan üzerinden kontrol edilmelerini sağlayan manyetik nanopartiküller içeren hidrojel nanokompozitlerden yapılmaktalar.
EPFL ve ETH Zürih’teki bilim insanları, çevrelerine bağlı olarak şekil değiştirebilecek küçük elastik robotlar geliştirdiler. Science Advances’te yer alan bir makalede, bilim insanları robotun şeklini “programlamak” için geliştirdikleri yöntemi açıkladı; böylece yoğun, viskoz veya hızla hareket eden sıvılar arasında kolayca seyahat edebilir bir tasarım.
Bedenlenmiş zeka: Robotları düşündüğümüzde, genellikle karmaşık elektronik sistemler, sensörler, aküler ve aktüatörlerle donatılmış hacimli makineleri aklımıza getiriyoruz Ancak mikroskobik ölçekte robotlar tamamen farklıdır. Minyatür robotlar üretmek, bilim insanlarının origami bazlı bir katlama yöntemi kullanarak ele aldıkları bir dizi zorluk sunuyor. Yeni hareket stratejileri, gömülü elektronik sistemler tarafından gerçekleştirilen klasik hesaplama paradigmasına bir alternatif olan somutlaşmış zekayı kullanıyor. “Robotlarımız, içinde bulundukları sıvının özelliklerine adapte olmalarını sağlayan özel bir yapıya sahip. Örneğin, viskozite veya ozmotik konsantrasyonda bir değişiklikle karşılaşırlarsa, hızlarını ve manevra kabiliyetlerini korumak için şekillerini değiştiriyorlar.” diyor Sakar. Bu deformasyonlar, hantal sensör veya aktüatör kullanılmadan performansı en üst düzeye çıkarmak için önceden “programlanabilir”. Robotlar, bir elektromanyetik alan kullanarak kontrol edilebilir veya sıvı akışını kullanarak boşluklar içinde kendi başlarına gezinmek için bırakılabilirler. Her iki durumda da, otomatik olarak en verimli şekle dönüşürler. Doğadan ilham alındı: Nelson “Doğa, çevresel koşulları değiştikçe şekil değiştiren çok sayıda mikroorganizmayı geliştirmiştir. Bu temel ilke, mikro robot tasarımımıza ilham verdi. Bizim için temel zorluk, ilgilendiğimiz değişiklik türlerini tanımlayan fiziği geliştirmek ve bunu yeni üretim teknolojilerine entegre etmek oldu.” diyor. Gelişmiş etkinlik sunmaya ek olarak, bu minyatür yumuşak robotlar da makul bir maliyetle kolayca üretilebilir. Şimdilik araştırma ekibi, insan vücudunda bulunan karmaşık sıvılarla yüzmenin performansını arttırmaya çalışıyor.
Çeviren: Bünyamin TAN
Kaynak: https://www.sciencedaily.com/releases/2019/01/190118145536.htm
Nazi Komplo Teorilerinin En Ünlülerinden Birisi Çürütüldü
İnsan Kemiklerinde Tamamıyla Yeni Bir Kan Damarı Türü Bulundu
Gezegen Dokuz Yerine Başka Bir Şey Dış Güneş Sisteminde Saklanıyor Olabilir
Çocuklara Matematiği Sevdirmenin 3 Yolu!
Bilim insanları, her gün bir Aspirin almanın tehlikeli olduğu uyarısında bulundu
Tesla’nın annesine yazdığı son mektup! Türkleri tercih etmediği için pişman
Hiç çaba harcamadan hafızayı güçlendirme yöntemi
Bilim insanları tarafından derinin neden yaşlandığı keşfedildi
Sırlarla Dolu Esrarengiz Philadelphia Deneyi – Rainbow Projesi
Bilim insanları, bakırı altına çevirmenin yolunu buldu.
Öne Çıkanlar
-
Bilim İnsanları1 hafta önce
Tesla’nın annesine yazdığı son mektup! Türkleri tercih etmediği için pişman
-
Bilim4 hafta önce
Hiç çaba harcamadan hafızayı güçlendirme yöntemi
-
Bilim3 hafta önce
Bilim insanları tarafından derinin neden yaşlandığı keşfedildi
-
Bilim2 hafta önce
Sırlarla Dolu Esrarengiz Philadelphia Deneyi – Rainbow Projesi