Benim gibi Edirne Lisesinden 1980 yılında mezun olanlar
mezun sıfatıyla bu yıl 40ıncı yıllarını doldurdular.
Bilmeyenler için yazıyorum; Edirne Lisesinde gelenektir.
Her yıl 23 Nisanda okulda pilav günü düzenlenir.
Bu vesileyle okulun mezunları; genç yaşlı okulda bir araya
gelirler, özlem giderirler, anılar tazelenir, fotoğraflar çekilir, hep birlikte
pilava ve irmik helvasına kaşık sallanır, ayranlar içilir.
Doğrusunu söylemek gerekirse, mezuniyetimizin ilk yıllarında
birçok arkadaşım gibi bu 23 Nisan Pilav Günü toplantılarını önemsememiştim.
Yaş ilerledikçe bu düşüncemin ne kadar yanlış olduğunu fark
ettim.
Oysa ne kadar güzelmiş eski arkadaşları görmek, anıları
tazelemek, bir sonraki pilav gününde buluşmak üzere sözleşmek.
Korona salgını nedeniyle 23 Nisanda Edirne Lisesi pilav
günü yapamadı.
Dolayısıyla biz 1980 yılı mezunları 40ıncı mezuniyet yılı
plaketlerimizi alamadık.
Pilav günü erteleme kararında konuşulanları hatırlıyorum.
Herkes bu salgının en kısa zamanda biteceğini, 23 Nisanda
alamadığımız 40ıncı yıl mezuniyet plaketlerini 29 Ekim Cumhuriyet bayramında düzenlenecek
bir törende sahiplerine verileceğini söylüyordu.
İşe güce dalınca ben 29 Ekimde yapılacak töreni de unuttum.
Edirne Lisesi mezunlarının kurduğu genel başkanlıklarını
sevgili ağabeyimiz Atıl Ermanın yaptığı Edirne Lisesi Eğitim Vakfı (ELEV) ve
Edirne Lisesinden Yetişenler Derneği (ELYD) var.
Mezunlar arasındaki koordinasyonu daha çok ELYD sağlıyor.
Sevgili Tunç Ağabey (Üçer) ELYD Edirne Şubesi başkanıdır.
Dün iki kez telefonumu çaldırdı ancak cevap veremedim
Çünkü kendimi ve yakınlarımı salgından bir nebze de olsa koruyabilmek
için şehir merkezinden uzakta bir yerde yaşamayı seçtim ve yaşayacağımız evin
bir takım onarımları vardı.
Tunç Ağabeyi bu kez ben aradım.
Senin dergini ayırdım aslında ben bırakırdım ama yürüme
güçlüğü çekiyorum. Bir arkadaşına aldırabilir misin? dedi.
Edirne Lisesinden Yetişenler Derneği yılda bir Edirne
Liseliler adlı bir dergi çıkarıyor.
Salgın nedeniyle 23 Nisanda çıkmamıştı.
ELYD yönetimi bakmış ki 29 Ekimde de tören yapılamayacak,
hiç olmazsa dergi kesintiye uğramasın diye derginin 2020 yılı sayısını
yayınlamış.
Derginin yayınıyla ise mezunların yakından tanıdığı ve
sevdiği Ruhi Ağabey (Duruktuna) ilgileniyor.
Büroya geldiğimde Edirne Liseliler dergisinin son sayısı
masamın üzerinde duruyordu.
Dergi benim için sürpriz oldu.
İçindeki konular arasında da sürprizler vardı.
Örneğin 40 yıl önce mezun olup salgın nedeniyle 40ıncı
mezuniyet yılı plaketlerini alamamış iki sınıf arkadaşım; Trakya Üniversitesi
Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanı Prof. Dr. Ahmet Yılmaz ile Trakya
Üniversitesi İpsala Meslek Yüksek Okulu Müdürü Dr. Hayati Ardanın fotoğraf ve
yazıları bana sürpriz oldu.
Tıpkı meslektaşım, ağabeyim Bülent Ayan ve müzisyen oğlu
Nesil Ayanın konu alan yazı ve fotoğraflar gibi.
Edirne Mekteb-i Rüştiye-i Mülkiden (1857) bugün 2020
yılındaki Edirne Lisesine kadar geçen 163 yıl aslında 19. 20 ve 21inci
yüzyılları kapsıyor.
Üç asırda var olmuş bir okuldan bahsediyoruz.
O okuldan mezun olmak bir ayrıcalık, şimdi daha iyi
anlıyoruz.
Ve de bu geleneği yaşatan bütün mezun büyüklerimize,
arkadaşlarımıza sonsuz teşekkürler
Ne diyor Edirne Lisesi marşında; Dünyalar yaşadıkça, yaşa
Edirne Lisesi
Evet, gerçekten sonsuza kadar yaşa Edirne Lisesi
***
Aslında yazacak çok şey vardı.
Politik gelişmeler, son günlerde kentte yaşanan ve
tartışması belki de her gün daha da alevlenen olaylar.
Tunç Ağabeyin basit bir dergi sürprizi beni aldı başka bir
yerlere götürdü.
Kısmet böyleymiş.
Halkımız ne der; kısmetten ziyadesi olmaz.
O zaman diğer konular haftaya