Çağatay Üge
Çağatay Üge, 1987 Samsun doğumlu. Evli ve bir çocuk babası. İlkokul, ortaokul ve lise öğrenimini Samsun’un ufak bir sahil kasabası olan Atakum ilçesinde tamamladı. 2006 yılında girdiği Zonguldak Karaelmas Üniversitesi Harita ve Kadastro Bölümünden 2008 yılında mezun oldu. 2008-2012 yılları arasında farklı illerde, çeşitli işlerde çalıştı. 2012 yılında girdiği Atakum Belediyesinde halen Devlet Memurluğu görevine devam etmektedir. Edebiyatla tanışması askerlik görevini yürüttüğü Hatay ilinde, bir arkadaşının ısrarı üzerine gerçekleşmiştir. Yazar, o günden bu güne kendisiyle geçmiş yaşantısında kurmadığı bağlar kurmuş, yaşadığı çevreyi ve bilhassa kendisini keşfetme imkânı bulmuştur. Halen, tüm çabası bu yöndedir. Geçmiş beş yıl içinde henüz yayınlanmayan iki adet kitabı bulunmaktadır. Bu kitaplardan ilkinin ismi Yolcu, ikincisinin ise Durak’tır. Yazmayı herhangi bir uğraş ya da peşinden sürükleneceği bir hayal aracı olarak görmekten çok, bir ihtiyaç olarak görmektedir. Bazen, okumayı da, yazmayı da sevmediğini, ama tüm bunlara zorunlu olduğunu düşünür. Yazar, herkes kadar yaşamdan beklentileri olan, bazen doğrudan ama daha çok dolaylı yoldan kendisinden başka kimseyi düşünmeyen, herkes kadar suçlu, herkes kadar masum, herkes kadar esir ve kendisi kadar özgürlüğüne düşkün biridir. Ailesinin mutluluğu dışında yaşamdan fazla bir beklentisi yoktur.
***
Çağatay Üge was born in Samsun in 1987. He is married and is a father of one. He completed his early education in Samsun/Atakum. He graduated from Zonguldak Karaelmas Üniversitesi in 2008. He worked in various jobs during 2008-2012. He started working at Atakum Municipality since 2012. He met literatüre in Hatay during his military service. Since then, he discovered many aspects of himself and the environment he lives in and managed to create bonds between today and his past. He still continues to do so. He has two unpublished books: Yolcu and Durak. He feels like writing is not a dream to pursue but it’s more of a necessity. He sometimes thinks he doesnt like reading or writing bu he feels like he has to. The writer, like any other person, has expectations from life and thinks of himself and he is guilty, innocent, stranded and free as anyone else. He doesn’t have many expectations except his family’s happiness.