Dünyanın neresinde nasıl bir hayat sürersek sürelim, sonunda bizi bekleyen, aynı zamanın sonuna yansıyan manzaranın üzerimizde yarattığı gelecek günlere dair kaygıdır.
Dünya ömründe belki de ilk defa bu kadar “tenha...” Bir de kandil sükûneti eklenince iyice dinler olduk kalbimizi.
Onları bir daha görmemeyi diliyoruz, midemiz bulanıyor, tiksiniyoruz. Çünkü burası bizim evimiz ve tanımadığımız varlıklarla aynı alanı paylaşmak istemiyoruz. Belki biz taşınmadan önce de burada vardılar ama bu evin gerçek sahipleri biziz, belki sadece gözümüze gözükmedikleri sürece birlikte yaşayabiliriz.
Hayalimiz, emekli olup kendimizi daha az yorarak, daha az mesai harcayacağımız bir işte çalışmak oldu hep. Belki yitirdiğimiz zamanı geri getiremezdik ama zamanın her geçen gün azaldığı ömürde daha fazla vakit geçirebilirdik çocuklarımızla.
Bu toplum hazır değil kapalı kapıları açmaya. Kapalı kapılara bile kilit vurabilen bu toplum, nasıl anlasın bizi.
Düzgün aynalarda onlarca çarpık gülümseme ve hepsi umutlu bir yarına hazırlanıyor. Bir düşüncesini gerçekleştirmek adına geçiyor aynanın karşısına.
2016 da çok zor badirelerden geçtik, zorluklar hala bitmiş değil. Ekonominin 2017 ve yakın gelecek döneme nispeten rahat girebilmesi için Devlet değişik tedbirler alıyor ve bu amaçla da iş dünyası için değişik olanaklar getiriyor.
İhracat yapan, ihracat yapacak, ihracata yeni başlayan firmalar da olmak üzere her sektörün faydalanacağı ihracat destekleri vardır.
“Canı yanan eşek atı geçer” atasözü kötü sayılabilecek tecrübeler sonrası geçmişi unutarak ileriye umutla bakmak isteyenleri etkileyebilecek özlük içeren atasözlerinden biridir.