Sovyet karşı grev
Stalingrad garnizonunu desteklemek için Stavka, kuzeyden yeni bir karşı saldırı başlatmaya ve 62. Ordu ile birleşik bir cephe kurmaya karar verdi. Karşı saldırıyı organize etmek için General G.K. Zhukov tekrar geldi. Yeni saldırının 1. Muhafızlar ve 24. ordular tarafından, ancak Kotluban istasyonunun güneyinde farklı bir yerde gerçekleştirilmesi planlandı. 1. Muhafız Ordusu aslında yeniden kuruldu: şeridini komşularına devreden Moskalenko'nun genel merkezi 4. kişinin ortaklığına yeniden yerleştirildi. tank ve 24 yeni bölüm aldığı 8. Ordu, cephenin 12 kilometrelik bir bölümünde yoğunlaştı. Ordu, toplar ve tanklar tarafından önemli ölçüde güçlendirildi: RGK topçusu; 4., 7. ve 16. tank kolordu, maddi kısımlarını yeniledi; üç ayrı tank tugayı. Muhafız Ordusu, Kotluban bölgesinden genel olarak Gümrak'a grev yapmak, karşıt düşman güçlerini yok etmek ve Chuikov’un birlikleri ile bağlantı kurmak görevini aldı.
İlk kademede, üç tank tüccarının yanı sıra Rotmistrov'un 7 tank kolordu askerleri de doğrudan piyadeye saldırdı. 4 ve 16 tank kolordu, ordunun hareketli grubunu oluşturdu ve ilk aşamada düşmanın savunmasını kırmada başarı kazanma görevini üstlendi. Aynı zamanda, General A.G. Maslov komutasındaki 16 kolordu, General A.G. Kravchenko'nun 4 davasının ardından tanıtıldı.
Almanlar grev alanında iyi hazırlanmış bir savunma yaptı. Ön kenar, baskın yüksekliklerin tepeleri boyunca geçti. Alman savunmasının derinliklerindeki topçu ateşleme pozisyonlarını ve tüm hareketleri ele aldılar. Bu yüksekliklerden çevreleyen arazi millerce izlendi. Savunmalar, Alman 60-I, 3-I motorlu ve 79-I piyade bölümleri tarafından muhafaza edildi. Böylece, Sovyet birlikleri tekrar çıplak bozkırda ön cepheden bir saldırı ile karşı karşıya kaldı.
Stalingrad eteklerinde çıkan savaşta PzKpfw III tankının arkasındaki yangından saklanan Alman askeri
Alman askeri ve tank Pz.Kpfw. III kentin eteklerinde savaş sırasında
Alman askerleri pozisyon değiştiriyor. Fotoğraf kaynağı: http://waralbum.ru/
Saldırı, Eylül sabahı başladı 18 1942, Almanlar Rus taarruzunu tekrar biliyorlardı ve topçu hazırlıklarını Sovyet saldırısından önce yaptılar. Alman topçusu, Sovyet birliklerinin toplama bölgelerine saldırdı. Sonra Sovyet ordusu yarım saatlik bir topçu hazırlığı yaptı ve tank savunucuları düşman savunmasının ön kenarına saldırdı. Düşmanın inatçı direnişini aşarak, 1-1,5 km'yi yükselttiler ve yüksekliklerin sırtlarına tırmanmayı başardılar. Ancak savunmayı tüm derinliğine kırmak başarısız oldu. Etkiyi arttırmak için, 14 saatinde Moskalenko, 4 tank kolordu ve iki ikinci kademe bölümü savaşa attı. Ancak, baskın yüksekliğe erişime geç kaldılar. 18 saatlerinde, 50 tankları ile güçlendirilen Alman piyade, karşı saldırı başlattı ve inceltilmiş ve tepelerden konsolide olmayan birliklerimizi düşürdü. Bu zamana kadar Sovyet tankları devrildi, sabahları eskort topçusu geride kaldı, kansız piyade düşman saldırısını engelleyemedi.
Önümüzdeki dört gün boyunca, Sovyet bölünmeleri sonuçsuz saldırılara devam etti, ancak yine de zirveye ulaşamadı. 23 Eylül'de 16. Panzer Kolordusu saldırıya atıldı. Ancak birimleri hedefe ulaşamadı, düşmana daha önce 4. ve 7. kolordu kırmaya çalıştıkları aynı alanlara ve yönlere saldırdı. Etkileşimdeki önceki hatalar etkilenmeye devam etti: düşman oluşumlarını aşarak ve derinliklerinde bulan tank oluşumları, piyade, topçu ve havacılık. Almanlar piyademizi makineli tüfek, harç ve topçu ateşi olan tanklardan ustaca kesti (topçumuz ateş pozisyonlarının ve düşman noktalarının çoğunu bastıramadı), piyadeleri hava saldırılarıyla yere bastırdı; Sovyet tankları piyade desteği olmadan kaldı ve anti-tank dahil olmak üzere Alman topçularından ve savunma derinliklerinden gelen tanklardan güçlü bir muhalefetle karşılaştı. Aynı zamanda topçumuz ve havacılığımız, ileriye doğru kırılan zırhlı oluşumlara tam destek sağlayamadı.
Saldırı, eylül ayının sonuna kadar devam etti, birlikler önemli kayıplara uğradılar, ancak Alman ordusunun savunmasını kırmadılar. Sonuç olarak, 1-I Muhafız Ordusu dağıldı ve geride kalanlar 24-ordusuna transfer edildi. Bir karşı saldırının, Alman kuvvetlerinin bir bölümünü Stalingrad’dan en az rahatsız etmesi umudu da haklı değildi. Almanlar uçağın sadece bir kısmını Stalingrad'dan çıkardı. Alman yer kuvvetlerinin saldırısı neredeyse zayıflamamıştır.
62 Ordusunun komutası da bir emir aldı: aynı anda Stalingrad Cephesi birlikleriyle aynı anda kentin kuzey-batı eteklerine saldırmak ve bölgedeki düşmanı yok etmek için. Komutan Chuikov 19 tarafından Eylül ayında başlatılan saldırı, Mamayev Kurgan ve Rynok köyünde 3 günü karşılaşmalarıyla sonuçlandı. Bu karşı saldırılar sonuç vermedi ve ordunun tüm asgari rezervlerini yuttu.
Stalingrad'da yaralı Sovyet tankı T-34. Yılın Ekim 1942
İlk saldırının tamamlanması
Bu arada Almanlar birliklerini yeniden topladılar. Goth tank ordusunun bir parçası olan 48 tank kolordu, 6 ordusuna atandı. 24-I tank bölümü ve kuzey sektöründen çekilen 389-I piyade bölümü Orlovka'nın batısındaki bölgeye aktarıldı. Merkezde, Settlement 295-I piyade bölümünün kuzeyinden ilerliyorduk. Birliklerin yeniden toplanması, ana çabalarını merkeze ve kentin kuzeyine karşı yoğunlaştıracak şekilde gerçekleştirildi.
Eylül ayındaki 21, Mamayev Kurgan'dan şehrin Tsatsaritsyn kısmına kadar cephesinde, Almanlar beş bölümün kuvvetleri tarafından saldırıya uğradılar. Öğle saatlerinde, iletişim hatlarının kopması nedeniyle, Chuikov sol kanadının kontrolünü kaybetti. Eylül 22 62 Ordusu ikiye bölündü. Alanda, kelimenin tam anlamıyla kemiğe takılan bir bölüm olan Rodimtsev'in bölümü (örneğin, istasyonu 1 İnsan Taburu'ndan oluşan 42 Taburu'ndan), Almanlar, Tsaritsa Nehri'nin kuzeyindeki merkezi geçidine ulaştı. Buradan ordunun neredeyse arkasını görebildiler ve sahil boyunca Sovyet birimlerini nehirden keserek saldırı yaptılar.
General Rodimtsev şöyle hatırladı: “22’un Eylül ayı sabahının erken saatlerinde bölünme sahasında, gerginlik, acılık ve zayiatlarla açılan çatışma, gardiyanların şehirdeki tüm savaşlarını aştı. Alevler ve duman arasında sürekli makineli tüfek, topçu ve tank ateşi altında, düşman uçaklarının bombalama saldırılarının altında, gardiyanlar, her sokağı, her evi koruyarak ölümüne savaştı. Şiddetli yakın dövüş savaşları şimdi ve sonra alevlendi. Gerçekten cehennemdi. Bir savaşta bulunmadım, ancak ilk kez böyle bir kavgaya katılma fırsatım oldu. ”
Rodimtsev'in gardiyanları, şehrin orta kesimindeki sahil şeridinde yerleşmişlerdi ve Almanlar artık burada hiçbir şeyi geri getiremedi. “Orada öldüler, ama insanlar ayrılmadı!” Dedi General Rodimtsev. Savunmayı geri kazanmak için, Eylül Chuykov 23'in komutanı, yeni gelen 284 teğmen Albay N. F. Batyuk bölümünü karşı saldırıya (10 thous. Fighters) attı. 2 günü süren şiddetli savaş sırasında, düşmanın merkez iskele bölgesinden kuzeye ilerlemesi askıya alındı. Ancak, Tsaritsa Nehri'nin ötesinde faaliyet gösteren tüfek tüfeklerinin 42 ve 92'lerine bağlanmak mümkün değildi. Kalıntıları Volga'nın ötesine çekildi. Ellerini güney kanadında serbest bırakan Almanlar, oradan Mamayev Kurgan'a ve kuzeye parçaları aktarmaya başladı.
Chuikov ordusunun arzını yeniden sağlamak için acilen yeni marinalar ve su iletişimleri düzenlendi: ilki Verkhnyaya Akhtuba bölgesinde, ikincisi Skurdi bölgesinde, ikincisi Tumak bölgesinde. Buradan Volzhskaya gemileri ve gemileri üzerinde filotilla ve teknelerde kargo Krasny Oktyabr fabrikasında ve Spartanovka köyünde marinalara nakledildi. Barikatlar fabrikasından Zaitsevsky Adası'na demir varil üzerine bir yaya köprüsü ve ada ile Volga'nın sol yakası arasında bir tekne feribotu inşa edildi. Tsaritsa Nehri yakınında faaliyet gösteren tüfek tugayları bağımsız olarak Golodny adasından sağlandı. Toplamda savunma sırasında yaklaşık 100 bin asker ve subay, 11429 ton yük vb. Doğru bankaya taşındı.
Sovyetler Birliği Kahramanı Stalingrad, Sovyetler Birliği Kahramanı savunmasına katılan 13 Muhafızlar Birimi komutanı, personel tarafından görevlendirilen Büyük General Alexander Ilyich Rodimtsev. Stalingrad, Eylül 1942
Soldan sağa fotoğrafta: Genelkurmay Başkanı Nikolai İvanoviç Krylov, Korgeneral Vasili İvanoviç Chuikov, Korgeneral Kuzma Akimovich Gurov, Büyük General Alexander İlyiç Rodimtsev
sonuçlar
Eylül ayındaki 24 akşamı, şehir merkezindeki savaşlar azalmaya başladı, Sovyet ordusu ilk saldırıyı reddetti. Böylece, 26 Eylül ayında, kentteki inatçı mücadelenin 13 gününden sonra, düşman şehrin merkezini ele geçirdi ve güney kesiminde savaştı. Bununla birlikte, düşman onun için belirlenen ana görevi yerine getiremedi: Volingrad'ın Stalingrad yakınlarındaki bankasının tamamını ele geçirmek.
Eylül 24 A. Hitler, II. Dünya Savaşı başlamadan önce bu göreve atanan Kara Kuvvetleri Genelkurmay Başkanı, Albay-General Halder'ı görevden aldı. Operasyonların Stalingrad ve Kafkasya'yı ele geçirememesi nedeniyle suçlandı. Alman askeri araştırmacılar, Halder’in işten çıkarılmasının Fuhrer’le özellikle Stalingrad sektöründeki daha ileri operasyonlar konusundaki sert anlaşmazlıklarından kaynaklandığını belirtti. Özellikle G. Durr, “Kara kuvvetleri genelkurmay başkanının başı Stalingrad’a yapılan taarruzun sona ermesini istedi; 24 Eylül kovuldu. " Von Butlar da benzer bir tablo çiziyor: “Bu arada, kara kuvvetlerinin ana emri Hitler ile Genelkurmay Başkanı Halder’in arasında ciddi anlaşmazlıklar yaşadı ... Hitler’i her zaman durumun gerçek bir resmini çizmeye ve birliklerin kabiliyetlerinin belirli bir sınırı olduğunu göstermeye çalıştı. Güçleri ve düşmanın planlarını değerlendirirken, Halder Volga'daki savaşın perspektifini mümkün olduğunca doğru göstermek istedi. ”
Halder yerine Kurt Zeitzler, daha önce Batı Cephesinde D Grubu Genelkurmay Başkanı olan Piyade Geneline atandı. Yeni personel şefinde Hitler, kendisine fanatik olarak sadık olan niyetlerinin ısrarcı bir uygulayıcısını buldu. Zeitzler, 1942 yaz kampanyasının planlarını ısrarla uygulamaya çalıştı ve sonuç olarak, Alman Yüksek Komutanlığı Stalingrad sektöründe “hatalar üzerinde çalışma” yapmadı. Alman Stavka’da Kızıl Ordu’nun mağlup edildiğine, ciddi rezervlerinin olmadığı ve karşı saldırı düzenleyemediğine inanıyorlardı. Führer, Stalingrad'ın yakında alınacağından emindi. Reichstag'ın 30 Eylül 1942'inde konuşan Hitler: “Stalingrad'ı fırtınayacağız ve alacağız - ona güvenebilirsin ... Bir şey almışsak, oradan taşınamayız” dedi.
Stalingrad'daki savaşların, sahadaki askeri operasyonlardan radikal biçimde farklı olduğu dikkat çekiyor. Şehir binaları, ilerleyen Alman bölümlerinin savaş oluşumlarını reddetti, alay ve tabur grupları olarak hareket etmek zorunda kaldılar. Sovyet birimleri, çevredeki savaşa öncülük edebilecek küçük garnizonlu güçlü ve dayanıklı binalarda güçlü kaleler yarattı. Wehrmacht'ın havacılık ve topçu hazırlığı sırasında, birliklerimiz düşmana çok yaklaşmaya çalıştı ve kayıplarını en aza indirdi. Aynı amaçla, yakın savaşa girdiler, böylece düşman havacılık, topçu ve tanklardaki avantajını tam olarak kullanamadı. Kentin savunucuları, Kızıl Ordu’daki bu savunma eylemi yöntemini, savunma tankının derinliği içindeki tanksavar silahları ve tanksavar silahlarıyla karşılanan Alman tanklarını atlamak gibi büyük miktarlarda kullanan ilk kişi oldu. Bu sırada, düşmanın piyade küçük silah ateşi ile kesildi. оружия, harçlar. Şehir iyi keskin nişancılar önerilir. Aktif olarak mühendislik engellerini kullandılar, gizlenmeyi, gizlice manevra yapmayı ve aniden saldırmayı öğrendiler. Savaş sırasında ilk kez askerler kaskları takdir ettiler: bombardıman sırasında, üst katlardan düşen tuğlalar ve molozlar ağır yaralanmalara neden oldu, hatta öldürüldü.
Kentsel savaşlarda askerler ve küçük komutanlar eylemlerinde emsali görülmemiş özgürlük aldı. Stalingrad'da, sokak savaşları koşullarında, küçük grupların günlük şiddetli savaşları ve hatta bireysel dövüşler, her dövüşçünün bireysel nitelikleri, hayatta kalma ve kazanma isteği önem kazandı. İlk saldırı ve kavgalardan sonra hayatta kalan askerler, sertleşmiş ateş ve demir savaşçıları oldu. En yüksek komutan genellikle askerlerle savaşıp ölen tabur komutanıydı. Bu, komutanlarına olan güvende önemli bir artışa ve inisiyatifte bir artışa neden oldu. Bu süre zarfında Eremenko'nun komutanı esas olarak 62 ordusunun arzını sağlayarak arka başkanın rolünü oynadı ve iyi yaptı. Savaş Chuikov ve komutanlarına önderlik etti.
Krylov, “Sürekli yeni şeyler icat etmek gerekliydi” diyor. - Ve birçok kişi, kıdemli komutanlardan ve görevlilerden sıradan askerlere kadar tutku ile bile hevesle meşgul oldu. İnsanların savaşın sonucu için kişisel sorumluluk duygusu, girişimi, cesaret kabiliyetini, savaşçıları bir komutan gibi düşünmeyi öğrendi ”(N. Krylov. Stalingrad Frontier. M.: Voenizdat, 1984).
Aynısı Albay Isakov'un da kaydettiği yer: “Her saldırı çözümünü gerektirdi ve öncekiler gibi değildi. Doğal olarak, bu gibi özel durumlarda, şube komutanlarının, müfreze ve şirket komutanlarının rolü ölçülemez bir şekilde artmıştır. Genellikle bağımsız olarak, bazen diğer birimlerden izole olsa bile hareket etmek zorunda kaldılar. Bu nedenle, inisiyatif, ustalık ve beceriklilik gittikçe daha önemli hale geldi ”(I.I. Isakov. Komutanlar savaşlarda koca olurlar. M.: Voenizdat, 1968.). En çarpıcı örnekler arasında keskin nişancı hareketi vardı. Zaitsev, Çehov, İlyin gibi oklar Stalingrad'da gerçek kahramanlar haline geldi.
Doğdu ve taktik saldırı oldu. Takımlar ve mangalar ile birlikte, yeni taktik birimler ortaya çıktı - sayıca az, fakat hareketli ve iyi hazırlanmış ve silahlı saldırı grupları. Makineli tüfekler, hafif makineli tüfekler, yakın dövüş silahları, el bombaları, tolovy suçlamaları ve alev makineleri ile donanmışlardı. Bunları makineli tüfek makineli tüfekler, hafif harçlar, tanksavar tabancaları ve mayınlarla sabitleme grupları izledi. Bu nedenle, Birinci Dünya Savaşı'nın konumsal savaşlarının deneyimi, küçük saldırı grupları da güçlü düşman konumlarına saldırmak için kullanıldığında yeniden canlandı.
Stalingrad'da sokak dövüşü. Sonbahar 1942