Mart 22, 2019 5 Görüntülenme
Amerika Birleşik Devletleri’ndeki üniversiteler, her sonbaharın sonuna doğru bir sonraki akademik yıl için lisans öğrencilerini belirlemeye başlar. Bu bakımdan geçen Aralık, önceki yıllardan farklıydı. Hemen hemen tüm büyük medya kuruluşları, Florida, Parkland’den genç bir adamın gelecek akademik yıl öğrenci hayatına başlayacağını bildirdi. Konuyla ilgili tartışmalar doğrusal değildi. Bazıları genç adamı tebrik etti ve başarılarının devamını diledi. Bazıları kabul edildiği üniversiteyi hak etmediğini yazdı.
Genç aktivist David Hogg ve Harvard Üniversitesi’ne kabulü ile ilgili. David Hogg kimdir? Amerika Birleşik Devletleri David Hogg’u bir yıl önce Parkland’daki bir okula saldırarak tanıdı. Eski bir Marjory Stoneman Douglas öğrencisi olan Nicholas Cruz, çantasına getirdiği silahla aniden ateş açtı ve çoğu öğrenci 17 kişiyi öldürdü. Bu olaydan sonra Amerika’daki silah lobisine karşı bir kamu kampanyası daha başlatıldı. Bu yeni şirket, öncekilerden farklı olarak, silahlı saldırı kurbanlarının yakın arkadaşlarının katılımıyla anıldı. Silahlı kişilerin saldırısına uğrayan okulun son öğrencilerinden David Hogg, bu süreçte büyük bir ün kazandı. Hogg CNN gibi kanallara davet edilmenin yanı sıra,ülke çapında birçok okulda ve halka açık etkinliklerde silah yasalarını eleştiren konuşmalar yaptı ve uzun süredir medyanın gündeminde.
Ancak 2018 baharı, Hogg için büyük bir akademik hayal kırıklığı oldu. Hogg’un notları o kadar düşüktü ki, çok zayıf üniversitelerden bile kabul alamadı. Önümüzdeki birkaç ayı aktivizmine devam ederek geçirdi ve sonbaharda tekrar üniversitelere başvurmaya karar verdi. Hogg’un adı, Harvard Üniversitesi’ne kabul edildiğine dair haberler yayılınca medyanın dikkatini çekmeye başladı.
Birçoğu bir anahtar soruyla ilgileniyordu. David Hogg gibi çok düşük bir akademik seviyeye sahip biri, Amerika’nın en prestijli özel üniversitesine nasıl kabul edildi? Hogg, Harvard dışında bir üniversiteye kabul edilmiş olsaydı, konu bu kadar tartışılmazdı. Harvard, Amerika’daki yetenekli gençlerin ana hedefi olmasına rağmen, her yıl başvuran 40.000 başvuranın yalnızca% 6’sı öğrenci olmaya hak kazanmaktadır. Bu üniversite ülkedeki en yetenekli ve akademik katılımcıları seçiyor. Ancak Harvard’ın hangi kriterleri benimsediğini kimse bilmiyor. Çünkü üniversite özeldir ve kabul sürecinin şeffaflığını sağlamak için halka karşı hiçbir yükümlülüğü yoktur.
Bununla birlikte, Amerika Birleşik Devletleri’ndeki ayrımcılık karşıtı yasalar çok katıdır ve özel bir üniversite olmak bu yasalara dokunulmazlık sağlamaz. David Hogg’un Harvard macerası, üniversite hakkında onlarca yıllık ırkçı iddiaları da körükledi. Geçen yıl Ekim ayında, tarihte ilk kez, Harvard Üniversitesi aleyhine dava açıldı. Adil Kabul Öğrenci Birliği Harvard’ı Asyalı öğrencilere ayrımcılık yapmakla suçladı. Asyalı öğrenciler akademik performans açısından diğer gruplardan daha iyi olsalar da Harvard’daki temsil oranları bu farkla uyuşmuyor. Dava, Harvard’ı seçim kriterlerini açıkça listelemeye zorladı. Süreç boyunca anlaşıldı kiAsyalı öğrenciler test sonuçlarında yüksek puan alsalar da, Harvard Kabul Komitesi onlara genellikle kişisel nitelikler konusunda düşük puanlar verir. Sonuçta, bu durum Asyalıları genel skorda geride bırakıyor. Fakat bu kişisel nitelikler nasıl ölçülür? Harvard’a göre, bu kriter liderliği, sosyal aktiviteleri ve akademik olmayan diğer becerileri içerir. Dersleri düşünür ve sosyal hizmetten uzak durursanız, muhtemelen Harvard için doğru profile sahip değilsinizdir. Ancak Harvard sadece sosyal faaliyetlerle değil, başvuranların aileleriyle de ilgileniyor. Ailenizde eski bir Harvard mezunu varsa, bu Harvard’a kabul edilme şansınızı artırır.Birçoğu, sistemin genellikle seçkin ve varlıklı Harvard mezunlarının çocuklarının üniversiteye kabulünü kolaylaştırmak için sürdürüldüğünü iddia ediyor. Bu sistemin sadece Harvard’da değil, Cornell ve Yale gibi üniversitelerde de var olduğu unutulmamalıdır.
Genel olarak, Amerika’da yüksek öğretime kabul süreci, tarihinin en büyük krizini yaşıyor. Halk sadece Harvard’ı değil, tüm özel üniversiteleri sistematik ayrımcılık yapmakla suçluyor. Elitler, büyük miktarlarda para bağışlayarak üniversitelere kayıt yaptırmalarına yardımcı olur. Bu kendi başına kabul sürecinin meritokratik temelini sorgulamaktadır. Bu konu, geçen hafta Kaliforniya’daki yaklaşık 50 elit aileye karşı açılan bir ceza davasında Federal Araştırma Bürosu (FBI) tarafından bir kez daha ateşli bir şekilde tartışıldı. FBI bir basın açıklamasında, birkaç Hollywood yıldızı ve iş adamı dahil olmak üzere büyük bir yolsuzluk ağını ortaya çıkardığını söyledi.Ağ, rüşvetten rüşvete, başvuru sahipleri için sahte bir sosyal profil oluşturmaya kadar çok çeşitli yasalarda varlıklı ailelerden gelen çocukları seçkin özel üniversitelere kabul etmeyi başardı.
Birçoğunun söylediği gibi, Amerika’daki ayrımcılık kurumsallaşmış ve köklü bir hal almıştır. Seçkin üniversitelerde okumak sadece akademik bir statü değil, aynı zamanda seçkinler içinde bir statü işaretidir. Yüzyılı aşkın bir geçmişi var ve bu sistem yeni bir kamu eleştirisi nesnesi haline geliyor.
Peki neden şimdi? Bu sorunun cevabı Amerika’nın değişen demografisinde aranmalıdır. 30 yıldan fazla bir süredir, Kaliforniya merkezli bir teknoloji ve inovasyon eliti oluşturuldu ve bu elit, endüstriyel elitin aksine, sadece beyaz Amerikalılardan oluşmuyor. Hareketsiz ve giderek modası geçen sistem, hem siyasette hem de toplumun diğer alanlarında eleştirilerle karşı karşıya. Hint, Asya ve Latin Amerika kökenli yeni seçkinler, güç hiyerarşisinde yavaş yavaş yükseliyor. Bu başlı başına oyunun kurallarını yeniden gözden geçirmeyi gerekli kılar.
İster Amerika’da ister Avrupa’da, bilimin gelişmesi yönetici seçkinlerin düzeni ve yakın desteğiyle mümkün olmuştur. Bu seçkinler başlangıçta bilim adamlarını içeriden eğitti – Newton gibi. Ancak süreç, seçkinlerin sınırlarını hızla aştı. Endüstriyel ve sonraki teknolojik devrimler, bilimsel araştırmanın seçkin çevrelerdeki kitlelere aktarılmasını teşvik etti. Petrol elitimiz bu süreci 100 yıl önce olduğu gibi yurt dışına öğrenci göndererek başlattı. Sanırım bu aşama bitti. Sürecin ikinci aşaması daha karmaşık ve zordur. Eğitimimizin geleceği, büyük ölçüde iş dünyasının seçkinlerinin gelişeceği yöne bağlıdır. Yeniliğe dayalı işin geliştirilmesi, seçkinleri yüksek öğretimde yeterli alanların geliştirilmesine yatırım yapmaya teşvik edecektir.Kısaca eğitimimizin gelişimi, iş yapılarının hangi pazar segmentine odaklanacağını belirleyecektir.
KategorilerEğitim