|.


GÖZYAŞLARI
Bir hatıra gözyaşları, kalmış bana senden,
Sırdaşlık eder bahtıma hâlâ
Bir başkası bilmez sorun ancak beni benden :
Tanrım, yüce hülyaymış o sevda.
Hiç var mı ki mes'ut olan aşkıyla yaşarken;
Kim zevkine kanmış denemiş de?
Gözlerden o yaşlar yine tâ kalbe taşarken,
Ömrümde tesellim budur işte!
Onlar ki benim derdimi paylaşmayı bilmiş;
Matemle dolaşmış yanağımda.
Kalbim gibi kim hıçkırarak ağlıyabilmiş ?
İsyan edivermiş dudağımda...
Gözlerde doğar... Sonra dudaklarda ölürmüş,
Bir an yaşamazmış bu gönülde,
Sevda ki masal, böylece kaç bin sene sürmüş
Gözyaşlarım, eylen buna gül de!...
Ercümend Alacakaptan ©1942