Ön yargılar hayatta birçok şeyi kaçırmamıza neden olmaktadır. Kimi zaman harika dostlukları, kimi zaman müthiş fırsatları ve geriye hayal kırıklıkları bırakmaktadır.
Tüm bunlara rağmen ön yargılarımızdan kurtularak olaylara ve kişilere yargısız bakabilme yetisi kazanabilmekte çok zor.
Çünkü beynimiz duyularıyla algıladığı her şeyi geçmiş referans deneyimlerle kıyaslar ve anlamlandırır.
Oysa ki o kadar çok farklı olasılık söz konusu ki ön yargılardan kurtulmakta tamamen farkında olmakla mümkün.
Bu satırları yazarken ön yargının nelere mal olacağını gösteren Cengiz Erşahin’in “Hayata Yön Veren Hikayeler” kitabından bir hikayeyi aktarmak istiyorum.
“Uzaklarda bir köyde, kocası, çocuğu doğmadan ölmüş, tek başına yaşayan hamile bir kadın kendisine arkadaş olması için dağda yaralı olarak bulduğu bir gelinciği evinde beslemeye başlar.
Gelincik kadının yanından bir an bile ayrılmaz. Her ne kadar evcil bir hayvan olmasa da oldukça uysaldır.
Birkaç ay sonra kadının çocuğu doğar. Tek başına tüm zorluklara göğüs germek ve yavrusuna bakmak zorundadır. Günler geçer ve kadın bir gün birkaç dakikalığına da olsa evden ayrılmak ve yavrusunu evde bırakmak zorunda kalır…
Gelincikle bebek evde yalnız kalmışlardır. Aradan biraz zaman geçer ve anne eve gelir. Gelinciği ve kanlı ağzını görür. Anne çıldırmışçasına gelinciğe saldırır ve oracıkta öldürür, hayvanı. Tam o sırada içerdeki odadan bir bebek sesi duyulur, anne odaya yönelir…
Ve odada beşiği, beşiğin içindeki bebeği ve bebeğin yanında duran parçalanmış yılanı görür.”
Ön yargılarımız gerçeklerin önündeki bir duvar gibidir. Olaylara ne kadar ön yargılarımızdan sıyrılmış ve üçüncü gözle bakarsak o kadar gerçekleri görebilir, doğru sonuçlarla doğru adımlar atabiliriz.
Ön yargıların tutsaklığından kurtulmak dileğiyle…