Yemen gerçeği ve ABD ile Batı emperyal ortaklarının miyopluğu
Prof. Colin S. Cavell, Yemen’e karşı saldırganlığın “otokratik bir krallığın kurtuluş için savaşan yoksul bir halka karşı emperyalist bir savaşı” olduğunu söylüyor. Yemenliler özgürlükleri için savaşıyorlar ve mücadelelerinden vazgeçmeyecekler.
Suudi Arabistan öncülüğünde Yemen’e yönelik saldırının yıldönümü vesilesiyle Bluefield Devlet Koleji’nin siyaset bilimi alanında en kıdemli profesörü olan Colin S. Cavell verdiği bir röportajda önemli açıklamalarda bulundu.
İşte röportajın tam metni:
Suudi Arabistan’ın Yemen’de altı yıl süren savaştan sonra amaçlarına ulaşamamasının arkasındaki temel nedenler nelerdir?
Bu soruyu cevaplamak için, okuyucularınıza Suudi-Yemen ihtilafı hakkında zıt bakış açıları sunmak için Suudilerin Yemen üzerindeki kontrolünü elinde tutma çabasının bir destekçisinin yakın tarihli bir makalesini analiz edelim:
6 Mart 2021 tarihli “Yemen Biden’ın Düşündüğünden Daha Karmaşık” başlıklı makalesi ile Hüseyin İbiş, ABD’nin kapitalist ikilisinin Demokrat Parti tarafıyla aynı hizaya gelen ve Suudi Arabistan’ın çıkarları ile bölge monarşileri arasındaki olası anlaşma noktalarını İsrail ve ABD ile bir araya getirmeyi deneyerek Batı Orta Doğu ittifakına sürekli olarak tutarlılık ve rasyonalite sağlamayı amaçlayan bir çıkış noktası olan Kıdemli Yerleşik Akademisyen. İbiş, aslında, belki de koalisyon ortaklarının emperyal politikalarını çok isteksiz ve güvensiz bir halka satabilmeleri için, Batı emperyal İttifakının bir miktar uyum ve tutarlılık gerektirdiğini anlayan birkaç teorisyenden biridir.
Yemen’deki Batı bataklığından yorum yapan İbiş, şöyle yazıyor:
Trump başkanlığı sırasında Yemen öncelikle Suudi Arabistan’ın sorunu olarak görülüyordu. Savaş, Suudi saldırganlığının bir sonucu olarak ortaya çıktı – özellikle Riyad’ın İran destekli Husi isyancılarına karşı Arap ittifakının liderliği. Sonuç olarak, çatışmaları sona erdirmenin Suudileri Yemen’den çıkmaya zorladığını varsayıyordu….
Ancak 2015’te Hadi hükümetini deviren Şii milis gücü Husiler, barışa hiçbir zaman ciddi bir ilgi göstermedi. Savaş onlar için oldukça iyi gittiğinden, savaşmayı durdurmak için onları teşvik eden çok az şey vardı. Ve İranlı hamileri Suudileri bataklıkta tutmak için onlara baskı yapmaya hazırlar. Yemen’deki çatışma her ne kadar bölgesel rakibini defalarca hırpalasa da Tahran’a inandrıcı bir inkar imkanı verdi.
Teoride Husileri uzlaşmaya teşvik etmek o kadar da zor olmamalı. Siyasi bir anlaşmanın son beş yılda biriktirdikleri gücü tanıması ve kurumsallaştırması gerekecek.
Bununla birlikte, bir dizi ciddi zorluk vardır. Savaş başladığından beri, hiç kimse Huslerin ulaşabilecekleri en son çizgisinin ne olduğunu, ne tür bir anlaşmayı kabul edebileceklerini belirleyemedi. Sadece aşırı derecede fanatik -Onların mitig sloganları “Allah büyüktür! Amerika’ya ölüm! İsrail’e ölüm! Yahudilere lanet olsun! İslam’ın zaferi!” — olmakla kalmıyorlar, aynı zamanda onlar da içsel olarak bölünmüş durumdadır. Önceki barış görüşmelerindeki temsilcileri görünüşe göre sahadaki komutanların görüş ve taahhütlerini temsil etmiyorlar.
Bu nedenle, emperyalist yanlısı bir bakış açısıyla, İbiş ile şu sonuca varılabilir:
1) Yemen’e yönelik savaş, 2015’te Hadi rejiminin devrilmesiyle başladı, böylece Kuzey ve Güney Yemen’in Mayıs 1990’da birleşmesiyle yabancı dayatmalı bir Suudi kukla rejiminin efendiliğini görmezden geldi;
2) Yemen Kurtuluş Güçleri sadece “İran destekli Husi isyancılarıdır” ve Yemenlilerin yaptıklarını veya yapmadıklarını kontrol etmenin yalnızca İran’ın gücü dahilinde olduğunu, böylece emperyalistin ırkçı ve küçümseyici taktiklerini düşmanlarına karşı iş gördüklerini reddetmek için her yerde tekrarlıyorlar;
3) Trump Yemen’deki Suudi suçlarına ortak değildi, çünkü Yemen’i sadece bir Suudi sorunu olarak görüyordu ve yine de Suudi Arabistan’a 460 milyar dolardan fazla AMERIKAN silahı satan Trump’tı;
4) Yemen Kurtuluş Güçleri “barışa hiçbir zaman ciddi bir ilgi göstermemişlerdir” ve “barış” kelimesinin bu kullanımıyla, İbiş, Suudi hükümdarlığına ve / veya Yemen üzerindeki hegemonyasına teslim olmayı ima etmektedir; Gerçekten de, böyle saçma bir açıklama yaparak, İbiş, muhabir Russ Wellen’in de belirttiği gibi, sürekli olarak ayrım gözetmeyen Suudi bombardıman kampanyalarına maruz kalırken, bir Suudi kuklasının ve görevlisinin günlük şiddetinin egemenliği altında yaşayan Yemen’deki yaşamın zorluğuna çok az değer verdiğini belirtiyor: “Bombalamalarında (Amerikan uçaklarını kullanarak ve ABD’nin istihbarat ve hedef yardımıyla), Suudiler Gazze’deki İsrailliler kadar ayrımcılık yapıyor (başka bir deyişle değil) (Wellen, 6 Ağustos 2015);
5) “Husilerin sınırının ne olduğunu” belirlemek mümkün değildir; bu arada, Yemenlilerin ÖZGÜRLÜK için tekrarladıkları, “BOMBALAMAYI DURDURUN” ve “ABLUKAYI KALDIRIN” çığlıkları, sürekli olarak görmezden geliniyor;
6) Ve son olarak, Batılı bir emperyalist perspektiften nihai hakaret – kibirli, ataerkil, züppe, küçümseyen ve patronluk taslayan-…
Yemen veya Suudi Arabistan’ın desteğinizi veya kınamanızı hak edip etmediğinden hala emin olmayan gözlemciler için aşağıdakileri göz önünde bulundurun:
1) ABD, Suriye’de Mayıs 2021 başkanlık seçimlerini bozmak için hareket ediyor;
2) ABD, Haziran 2021’deki İran cumhurbaşkanlığı seçimlerini bozmak için hareket ediyor;
3) ABD, şu anda Ekim 2021’de planlanan Irak’taki bir sonraki parlamento seçimlerini etkilemeye ve/veya bozmaya çalışmakla yoğun bir şekilde gayret içindedir;
4) Suudi Arabistan, Mart 2015’te Yemen’e karşı emperyalist savaşı başlatan ve ekim 2018’de muhalif Suudi gazeteci Cemal Kaşıkçı’yı öldürme emriyle nam salmış ve herhangi bir seçimle gelmemiş olan Veliaht Prens Muhammed bin Selman [MbS] tarafından yönetilen mutlak bir monarşidir.
Kısacası, bu, otokratik bir krallığın kurtuluş için savaşan yoksul bir halka karşı yürüttüğü emperyalist bir savaştır. Suudiler, Yemen’deki on yıllık hegemonyalarını, ABD ve İngiltere’nin Batı petrol tankerlerini ve Hürmüz Boğazı’nı geçen günde 21 milyon varillerini korumak ve Kızıldeniz’deki Kamaran takımadaları, Anish Adaları ve Perim Adası’nın yanı sıra Arap Denizi’ndeki Sokotra ve Kardeş adalarının kontrolünü elinde tutmak için sürekli destekleri için bir varoluş nedeni olarak korumak istiyorlar. Gerçekten de İran’ın müteakip Yemen siyasetinde herhangi bir sözü varsa, demokratik seçimlerin hükümet yapısının bir parçası olarak önerileceği ve monarşiye yönelik herhangi bir iddianın kesinlikle söz konusu olmayacağı sonucuna varmak mantıklıdır.
Batılı ülkelerin savaşın devamındaki rolünü nasıl değerlendiriyorsunuz?
ABD, İngiltere, İsrail ve diğer Suudi koalisyonu, sadece Yemen Kurtuluş Ordusu tarafından sahada devam eden askeri zaferlerle değil, aynı zamanda Suudi müttefiklerinin çatışmalardaki yetersizliğinden de endişe duyuyor. Bununla birlikte, bu Batı emperyal koalisyonu arasındaki daha bilge analistler, Suudi askerlerinin büyük ölçüde savaşmak için tek teşviki maaş çekleri olan paralı askerler olduğunu kabul ediyorlar, çünkü ortalama bir Suudi askeri, savaştıkları rejimin Arap çölü kadar yozlaşmış olduğu ve monarşik yöneticilerinin sadece ismen Müslüman oldukları gerçeğinin oldukça farkında. Alternatif olarak, Yemenliler yaşamları ve özgürlükleri için savaşıyorlar ve hiçbir emperyal silah onları mücadelelerini sürdürmekten vazgeçiremeyecek.
Ensarullah’ı terörist listesinden çıkarmak gibi Yemen konusunda Biden Yönetimi tarafından kabul edilen son kararlar hakkında ne düşünüyorsunuz? ABD’nin Yemen’e yönelik saldırganlığı sona erdirmek için pratik bir adım atacağına inanıyor musunuz?
Biden Yönetimi, Yemen Kurtuluş Güçlerini ABD Dışişleri Bakanlığı’nın Yabancı Terör Örgütü ve Özel Olarak Belirlenmiş Küresel Terör listesinden çıkardı ve böylece önceki Trump Yönetimi’nin Dışişleri Bakanı Mike Pompeo’nun son hakaretini geri çevirdi, çünkü Yemen’i bu listeden çıkararak ABD, BM ve diğer yardım kuruluşlarının sahadaki savaş gelişmelerini taktiksel olarak etkilemesine izin veriyor. Pompeo’nun bu hamlesi, 2024’te ABD Başkanlığına aday olması durumunda Amerikan halkına hatırlatacağı bir siyasi jestti. Ve ikincisi, bu atamayı kaldırarak, ABD, Arap Yarımadası’nın güney ucunu Suudilerin elinde tutmak için son bir umutsuz girişimde Suudi savaş çabalarını açıkça desteklemeye devam edebilecektir. Unutmayın, bir emperyal iktidar her zaman demokratik popülist bir hükümetin gazabıyla yüzleşmek yerine sadece tek bir yozlaşmış diktatörle uğraşmayı tercih eder.
Birleşmiş Milletler de son altı yılda yıkıcı savaşı durdurmayı başaramadı, BM’nin rolünü nasıl değerlendiriyorsunuz?
BM Genel Sekreteri António Guterres, 2 Kasım 2018’de, Suudi emperyal savaşının Yemen halkına getirdiği büyük yıkıma dikkat çekerek, Yemen’deki 24 milyon insanın % 80’inden fazlasını, yani 13 milyondan fazlası açlık sınırında olan Yemen’i, BM Genel Sekreteri’nin deyimiyle “dünyanın en kötü insani krizine” soktu (Guterres, 2 Kasım 2018). BM, Yemen Kurtuluş Güçleri ile komşu ülkeler arasında daha fazla diyaloğu kolaylaştırmaya yardımcı olabilir, çünkü bu diyalog sadece savaşan taraflar arasında bir fikir alışverişi değil, aynı zamanda daha da önemlisi, her iki tarafın da hedeflerini ve bunları nasıl gerçekleştirmeyi planladığını netleştirmesine izin verebilir. Ancak şu anda BM, Yemen halkına karşı işlenen savaş suçlarının çokluğu hususunda sessiz kalması yoluyla ABD tarafından sadece bir piyon olarak kullanılıyor gibi görünüyor. (Mohammad Ali Haqshenas / Mehr News)
Dr. Cavell, Bluefield, Batı Virginia’daki Bluefield Eyalet Koleji’nde en kıdemli Siyaset Bilimi Profesörü ve aynı zamanda Holyoke, Massachusetts’teki Holyoke Community College’da Yardımcı Siyaset Bilimi Profesörüdür.(Amerika Gözlemi)