-
-
-
-
pek cok guzel augst and everything after albumunden baska bir parca.
start tearing the old man down
run past the heather and down to the old road
start turning the grain into the ground
roll a new leaf over
in the middle of the night there's an old man
treading around in the gathered rain
hey mister if you want to walk on water
would you drop a line my way
omaha
somewhere in middle america
get right to the heart of matters
it's the heart that matters more
i think you'd better turn your ticket in
and leave your money right at the door
start threading the needle
brush past the shuttle that slides through the cold room
start turning the wool across the wire
roll the new life over
in the middle of the night there's an old man
threading his toes through a bucket of rain
hey mister if you want to walk on water
you're only going to walk all over me
omaha
somewhere in middle america
get right to the heart of matters
it's the heart that matters more
i think you'd better turn your ticket in
and leave your money right at the door
start running the banner down
drop past the color come up through the summer rain
start turning the girl into the ground
roll a new life over
in the middle of the day there's a young man
rolling around in the earth and rain
hey mister if you're going to walk on water, you know you're only going to walk all over me
omaha
somewhere in middle america
get right to the heart of matters
it's the heart that matters more
i think you'd better turn your ticket in
and leave your money right at the door .
-
muhteş bir varlık olan conor oberstin doğduğu şehir.
-
-
1996 yılında accident, 2000 yılında da non par mystifications adlı iki albüm çıkarmış, haklarında başkaca bir bilgiye ulaşılamayan vasat alternatif rock grubu.
genellikle distortionlu gitar riffleri ve değişen ritmler ile oluşturulmuş melodik parçalar çalıyorlar. solistin ses tonunun da katkısıyla pearl jam e benzetilebilir bence.
-
hep amerika'nin batisinda bir yerlerde sanirdim. oysaki midwest'in batisinda. omaha ile seattle arasindaki mesafe nerdeyse omaha ile new york arasindaki kadar. hatirladigim kadariyla ilk defa red kit'e gelen telgraflardan duymustum adini bu sehrin. birinci transcontinental railroad insaat rekabetindeki favorim union pacific sirketinin kalesiydi. kilcik central pacific'cilerden hic hoslanmazdim. sonralari gencligimizde bob seger'la tanisinca hayalimdeki omaha icin yepyeni bir sayfa acacaktim.
git git bitmez nebraska'nin en dogu noktasindaki bu kente bir yaz gunu ilk gelisimden birkac gun once st louis'in 2 saat kadar batisinda i-70 karayoluna yakin bir yerde hayatimda o gune kadarki en buyuk hortumu* gormustum. gerci bu cevre ahalisinin standartlarinin cok altindaydi ama benim gibi bir yabanciyi saskina cevirecek buyuklukteydi. tabiatin midwest'teki esasli samari hortumun nasil bir felaket oldugunu anlamam icin unutulamaz bir deneyimdi benim icin. ancak bu tornado'nun uzerimdeki etkisini artiran sey, birkac gun sonra omaha'da bundan heyecanla bahsederken easter sunday tornado ile ilgili dinlediklerim olacakti. 1913 yilinin 23 mart paskalya gunu omaha'yi vuran bu hortum, aksama dogru arkasinda enkaza donmus bir kent ve 115 olu birakmis. yok oluncaya kadar da midwest kentlerinde onlarca kisiyi daha oldurmus. hortum bu bolgede en ciddi dogal tehdit.
omaha cok buyuk bir sehir degil. ama mesela kansas city'den geliyorsaniz kent havasini soluyabileceginiz bir sehir. adini bulundugu caddeden alan saddle creek'in midwest'in heryerinden cektigi artistik, hevesli rock'ci genclerin havasini kent merkezinde gormek mumkun. kenti cevreleyen suburblerde ise butun midwest'in suburb'lerinin ayni konforu, ayni emniyeti ve butun bunlarin bedeli olan o kahredici tekduze, sessiz bunaltilicigi var. bu evlerde yasayan insanlar neredeler sorusuna bir turlu yanit bulamam.
amerikan kentlerinin gayriresmi sosyal yerlesim plani omaha'da da hayata gecmis. siyahlar ve meksikalilarin cogu kent merkezinin kuzeyinde, diger latinolar ve geri kalan meksikalilar sehrin guneyinde ve bariz cogunlugu olusturan beyazlar da sehrin batisinda kendilerine ayrilan(ne bileyim kim ayirmis) mahallelerde yerlerini almislar. kentin dogusunda ise bizim gariban iowa var. omaha bir sinir kenti ve iowa tarafinda da mahalleleri var.
"omahan"larin kentleriyle ilgili en buyuk gururlari hemsehrileri warren buffett. adam coca cola'nin, american express'in, gillet'in, washington post'un sahibi. dunya zugurtlerinin bir numarali cene magazini forbes'ta her sene ilk ucte yer alan akillara zarar bir milyarder. adamimizin sahibi oldugu, reklamlarina hasta oldugum geico'nun merkezi de bu kentte. basari oykusu midwestli yeniyetme yuppie'lerin biricik ilham kaynagi. buffett'in dogup buyudugu mahallede dogup buyuyen alexander payne'i tanimayan omahalilar oldugunu gorunceyse midwest'te oldugunuzu tekrar hatirliyorsunuz. ustelik adam california'nin sarap gibi cekici sideways'lerine sapmadan once omaha uclemesi diye anilan citizen ruth, election ve about schmidt'i memleketinde cekmis.
kentin kuzeyine dogru gittiginizde rastladiginiz sokak ve yol tabelalarindan buralardaki esmer genclerin baska bir gurur kaynagi hemsehriye daha cok sahip ciktigini gorursunuz. burada dogmus ve kuzeydeki milwaukee'ye tasinincaya kadar 1 yil yasamis olan malcolm little. irkciliktan insan haklari duyarliligina cok buyuk bir sicrama yapmis ve omrunun son deminde kendi kisiliginde gerceklestirdigi devrimin degerinin ileride daha iyi anlasilacagina inandigim saygin insan malcolm x tabii ki.
sehir merkezi the old market deyu anilan sukela bir bolgeyi de barindirir icinde. tugla duvarli barlarin, lokantalarin lokal alisveris yerlerinin bir araya toplandigi bu nefis cevreye siginip, midwest'in derinliklerinde oldugunuza gore yasayacaginiz, wicker park ya da village hasretinizin atesini dusurebilirsiniz.
omaha'dan gitmesi omaha'ya gelmekten daha zevkli gelmistir bana. i-80 dogu karayoluna cikip iowa city'e varincaya kadar 4-5 saat boyunca tam yerine denk gelen o metallica turkusu dilinize yerlesir ve zevkinize huzunlu garip bir huzur katar;
"on a long and lonesome highway, east of omaha
here i am, on the road again
there i go..."
(bkz: turn the page)
-
1909'da yunanli gocmenlerin linc korkusuyla evlerinden suruldugu amerikan sehri.
omaha'ya yunan gocu 1880'lerde baslar ve 1909'a kadar nufus 2000'i bulur. cogunlukla omaha'nin et endustrisinde calisirlar. 1909'da john masourides adli bir yunanlinin 'beyaz' bir kadinla iliskisi ortaya cikinca polis tutuklamaya calisir ve yunanli gocmen polisi kavga ederken oldurur. yerel basin yunanli gocmen nufusa karsi halki kiskirtmaya baslar. gocmen sonunda yakalanip hapse kondugunda bin kisilik bir beyaz amerikali kalabalik hapishaneyi cevreler. polis tutukluyu lincten kurtarmak icin kacirdiktan sonra kalabalik grup yunan mahallesine dalar. olaylar suresince polis grubun saldirilarina karismaz, hatta halkin galeyana gelmesinde rolu vardir. sonucta yunanlilara ait tum isyerleri yagmalanir, tum evler yakilip yikilir. kalabalik rastladiklari tum yunanlilari dayaktan gecirir, bir erkek cocuk dayaktan oldurulur. yunanli gocmenlere guney omaha'yi terketmeleri icin bir gun sure verirler. birkac gun icerisinde guney omaha'nin yunan nufusu tamamen surulur.
hukumetin nicin olaylari onlemek icin bir girisimde bulunmadigi ve surgune izin verildigini incelemek icin bir federal mahkeme kurulur, ancak suruncemeye girer ve bir sonuc alinmaz. ancak federal hukumet olaylardan etkilenen yunanli gocmenlerin vatandaslari oldugu turkiye, yunanistan ve avusturya-macaristan hukumetlerine toplam 80bin dolarlik bir tazminat oder.
(kaynak: the gate city: a history of omaha, larsen ve cotrell)
-
kimliği belirsiz 19 yaşındaki bir gencin, dün bir alışveriş merkezinde, sekiz kişiyi rastgele ateş açarak öldürüp sonra da intihar ettiği amerikan kenti.
bu kent bende hiçbir çağrışım uyandırmadı.bu habere internette rastlayınca, sözlüğe girip baktım.okuduklarımdan sonra about schmidt'ten bir sahne geldi aklıma...bay schmidt karavanıyla bir yol ayrımında durmuştu birbirini dikkesen ve sonsuza uzanıyormuş gibi görünen iki yolun kesiştiği bir kavşakta...yanılmıyorsam eric satie'nin trois gnossiennes'inden biri eşlik ediyordu bu sahneye.niyeyse bu sahne kazınmış aklıma, filmin son sahnesi miydi hatırlamıyorum.yalnızlığın görsel bir tasviri olarak belki hatırımda kalmış bir de müzik yüzünden...bir kavşaktasın; gidebileceğin üç yolun var ya da geri dönebileceğin tek bir yolun ama bütün seçenekler birbirine benziyor ya da bilinmez diyelim, hayat gibi...omaha'da yaşamak zor olmalı...