haruki murakami - (gbkz: uyku) : her ay bir murakami kitabı okumaya çalışıyorum. insomnia'dan mustarip bir ev kadınını konu ediniyor kitap. okumayı planlıyorsanız öncesinde anna karenina'yı okumanızı tavsiye ederim, çünkü bir bölümünde yazar bolca bu kitaptan bahsediyor, anna karenina'yı okumuş olursanız hem daha çok zevk alırsınız hem de spoiler yememiş olursunuz. tadı damağımda kalan öyküydü, ama sonu öyle muğlak bitti ki, çığlık atasım geldi neden bitti, devam etmeliydi diye. canım murakami.
charles dickens - (gbkz: bir noel şarkısı) : İthaki yayınlarından okudum. yanlış hatırlamıyorsam okuduğum ilk charles dickens romanı, aralık ayında okumak tam zamanı olur diyerek bunu seçtim. Kitabın konusu, noel zamanı, zengin, bencil, asosyal ve nefret dolu biri olan ebenezer scrooge'u noel'in geçmiş, bugün ve gelecek ruhları ayrı ayrı ziyaret eder ve ona yol gösterirler. bir değişim hikayesi izlemiş oluruz. genel olarak konu itibariyle ilgi çekiciydi ama sanırım çevirisini beğenmedim. özellikle ilk yarı akmadı, ikinci yarısı hikayenin içine girdikten sonra daha iyi aktı. Okuyacaklara başka yayınevini tercih etmelerini önerebilirim.
john cheever - (gbkz: bullet park) : Bullet Park yazarın Amerikan Rüyası kavramına eleştiriler getirdiği, 1950'lerdeki klasik bahçeli evli, düzenli kilise ziyaretleri yapan, "mutlu" amerikan aile hayatı üzerine çıkarımlar yaptığı bir kitap. Yazarın anlatım dili çok güzeldi, birinci kısmı özellikle severek okudum, ikinci kısım da güzeldi, ancak olayların sonuca bağlandığı 3. kısım çok aceleye getirilmiş gibi geldi, daha güzel bağlanabilirdi diye düşündüm. Genel anlamda dili, anlatımı ve çıkarımları güzel olup kurgu açısından daha iyi yazılabilecek bir kitaptı diye düşünüyorum.
aldous huxley - (gbkz: cesur yeni dünya) : okumakta geç kaldığım bir distopya. kitabın yazıldığı zamanı düşünürsek, insanların ciddi bir ilişki yaşamamaları ve random seks yapmaları ciddi, radikal, okuyan insanları şoka sokacak bir şey olsa gerek, halbuki günümüzde okuyunca insanda bir şok etkisi yaratmıyor. insanların üremede seri üretime geçtiği, aile kavramı diye bir şeyin kalmadığı, soma ismi verilen uyuşturucuların yasal olarak kullanıldığı, kimsenin mutsuz ve sefil olmadığı bir gelecekte geçiyor kitap. ama eskisi gibi yaşayan bölgeler de mevcut. bu bölgeden gelen bir vahşi üzerinden, hangi geleceğin daha iyi olduğu konusu masaya yatırılıyor.
sandor marai - (gbkz: işin aslı, judit ve sonrası) : ilk defa macar edebiyatından bir kitap okudum sanırım - ve aşırı beğendim. konusundan çok bahsetmek istemiyorum, spoiler vermek gibi olur çünkü söyleyeceklerim kitabın belli bir yerinden sonra belli olmaya başlıyor. bir şans verebilirsiniz.
timothy a. pychyl - (gbkz: prokrastineyşın) : erteleme hastalığından uzun zamandır mustaribim, hayatımın her alanında. eski savsakçılardanım yani. kitabı bir arkadaşımda görünce belki faydası olur diye alıp okumak istedim. yazar konusunda uzman biri, konu ile alakalı bir çok araştırması, podcastleri vs. var. ama kitap tabii ki sihirli değnekle dokunup sizi düzeltmiyor, sizin çabalamanız lazım. kitap bir farkındalık yaratıyor ve size birkaç başa çıkma yöntemi gösteriyor. uygulayıp uygulamamak sizin iradenize kalmış.
john williams - (gbkz: stoner) : uzun zamandır kütüphanemde beklettiğim bir kitaptı, keşke daha önce okusaymışım diyebilirim. herkese hitap etmeyecek bir kitap olduğunu düşünüyorum bir yandan, extrovert insanlar stoner'ın olaylar karşısında verdiği tepkileri anlayamazlar. eğer hayatınızın bir döneminde hayata seyirci kaldığınızı hissettiyseniz, kesinlikle sizi etkileyeceğini düşünüyorum kitabın. kitap william stoner'ın hayatını anlatıyor. değişik olayların olduğu, acayip maceralarla dolu bir kitap değil. sıradan bir hayat ama öyle güzel ele alınıyor ki.
Damızlık kızın öyküsünü bütün o iç yakan detaylarına rağmen sevdiğimden margaret atwood kitaplarını okumaya karar verdim ama sanırım çok yanlış bir yerden başladım. Bu kitabı sevemedim ben sanırım karakterleri sevemedim. Konusuna gelirsek amerika büyük bir ekonomik krize sürükleniyor ve insanların çoğu aç kalıyor bunun sonucunda çiftimiz stan ve charmaine pozitron projesi diye 1 ay hapisanede mahkum 1 ay özgür olduğun bir projeye katılır ama proje göründüğü gibi değildir.
kara kule serisinin son kitabı olarak yazılmış ama daha sonra anahtar deliğinden esen rüzgar diye bir kitap daha eklenmiş. benim için kule son kitaptır. o kadar uzun bir seri ki insanı yoruyor. güzel olmasına güzel tabi, karakterlerle bağ kuruyorsun bir süre sonra.
ama bazen gerçekten çok yavaş akıyor ve dili ağırlaşıyor.
serideki en iyi kitap açık ara Büyücü ve cam küre'ydi.
kara kule serisi güzeldir heyecanlıdır ama yorar süslüler...okumayın boşverin sghjklş
yaşanacak olayı daha ilk sayfadan bilmemize rağmen umutsuzca sonunun iyi bir şekilde bitmesini bekledim. kitabın sonuna yaklaştıkça da ufak çaplı sinir krizleri geçirdim. günümüze yabancı olmamasına rağmen insanların tepkisizlikleri karşısında müthiş bir hayal kırıklığına uğradım ve çok çaresiz hissettim. bence güzel bir kitaptı, akıcıydı. aynı zamanda da kesinlikle sinir bozucuydu. (gizlinot: bu arada kitaptaki özel isimleri Türkçeye uyarladığınızda asla sırıtmıyor. Anadolu'nun bağrından kopmuş gibi bir hikaye.)
fransızca'dan çevirildiği için fazla çok fazla devrik ve karışık cümle barındıran kitap. ilk 100 sayfası aşırı sıkıcı olmasına rağmen kitap yarım bırakmayı sevmediğim için zorla ortalarına kadar geldim. şuan daha akıcı olmaya başladı, okumaya devam ediyorum.
bir ara çok popülerdi tepkisel olarak okumak içimden gelmemişti. okudum ve inanın hiç etkilenmedim. yani bu kadar konuşacak ne bulundu bu kitapta gerçekten anlamıyorum. konusu itibariyle çok basit sadece sebahattin ali'nin dili çok güzeldi. yani yazarlığı iyi, konusu kötü bir kitap bence. sebahattin ali'yi çok severim ama kürk mantolu madonnayı sevmedim.