Hiç kaygı kalmamış davadan yana
Parti kaybedince yaktılar kına
Kimi cephe aldı Genel Başkana
Kural kaide bilmiyorlar Başbuğum.
Geçmişe saygı yok bozuldu hava
Herkes büyüyünce dağıldı yuva
Mahkemelik oldu bir kutlu dava
Kadir kıymet bilmiyorlar Başbuğum.
Dokuz değil üçe düştü doktirin
Biri koltuk, biri makam, biri ün
Bunu gören düşman yapıyor düğün
Hırslarına yenildiler Başbuğum.
İstismar edildi senin Soyadın
Bir koltuk peşine gitti evladın
Bizim kalbimizde yazılı adın
Ömür boyu silemezler Başbuğum.
Gittikleri yerlerde kalınca yaya
Menfaacılar gelip girdi sıraya
Merhem değil tuz bastılar yaraya
Vicdanları kanattılar Başbuğum.
Saygı bitti ahde vefa kalmadı
Partinin iç işlerine karıştı kadı
Hiç bir şeyin eski tadı kalmadı
Dava kardeşliği bitti Başbuğum.
Kimileri azıp yoldan saptılar
Bir koltuk uğruna neler yaptılar
Kimileri de davamızı sattılar
Dava adamlığı öldü Başbuğum.
Bir lokma ekmeği bölüşüp yerdik
Allah ne verdiyse çok şükür derdik
Bir birimize gövdemizi siper ederdik
Dava kardeşliği öldü Başbuğum.
Başımızı koymuştuk Allah yoluna
Can verirdik davamızın uğruna
Hala varamadık yolun sonuna
Devir döndü yol uzadı Başbuğum.
Bir camia parça parça bölündü
Sona yaklaşırken yoldan dönüldü
Halimize bakıp düşmanlar güldü
Aramıza fitne girdi Başbuğum.
Nefsimiz üstün geldi aklı selime
Derdimi anlatmaya yetmez kelime
Ülkücü camia hep lime lime
Koltuk hırsı bizi böldü Başbuğum.
Bencillik hortladı ideal bitti
Herkes hırsının ardından gitti
Bilmiyorum bizi bura kim itti
Zaman bizi değiştirdi Başbuğum.
Ülkücüler düştü biri birine
Muhalefet olduk körü körüne
Hırslarımız geçti aklın yerine
İdealler unutuldu Başbuğum.
Kim haklı kim haksız seçemez olduk
Eldeki kumaşı biçemez olduk
Evvel kardeş idik şimdi el olduk
Dava kardeşliği öldü Başbuğum.