“Sahilde oynayan çocukları vurdular. Kıyıdaki patlama sonrası çocuklar plaja savruldular. Kaçışmaya başlayan çocukların arkasında ikinci patlama. Güvenli diye gittikleri kusalda gölgelerinden oldular. Atef (10) Zekeriya (10) Ramez (9) İsmail (11)
Gölge cinayetlerinden sonra gölgesiz kanatlandılar. Herkes ağlıyordu. Dünya küçülüyordu. Dumanlar, eşyalarını toplamaya gelen kadınlar, patlak duvarlar arasında akvaryumunu arayan çocuklar… Her yanı örten toz taneleri gibi dehşet kayboluyordu. Ve oyunun galibiyet sanrıları hükmünü yitiriyordu.” Gargalak/Sinan KARADENİZ
Ey Şiir
Gargalak toplarken Ayşe teyze
Kendini ele verdi şiir
Şairini dalgaya tutulmuşken yakaladılar
Cebinden üç istavrit çıkmıştı.
Ve bütün şairler oltaya takılmışken
Şiirin cezası mı olur dedi balıkçı
Dümenini İason’a çevirdi
Mavi ay yansıdı sularda.
Şiiri serbest bırakan Filistin halkı
Sığındı Gazze sokaklarına
Dünyanın şairleri koştular kelepçeleri toplamaya da
Sol bacağı topallayarak gitti bizimkiler.
Ey şiir
Merhametini nerede unuttun
Nerede sığındığın yurdun.
(Yıkık Duvar/Gürsel YILDIRIM)
Şimdi gemilerini İsrail’e ticaret diye gönderenlere halkımızın yanıtı ne olacak! Seçim meydanlarında halkı halâ aldatmaktan geri kalmayan, yalan üzerine yalan taklalar atanlara ne demeli!..