Araştırmacılar, cıva kirliliğinin su bölgelerinden karasal ekosistemlere taşınmasında belirli kıyı şeridi örümceklerinin, özellikle de uzun çeneli örümceklerin rolünü vurguladılar. Büyük ölçüde endüstriyel kirlilikten kaynaklanan cıva, su sistemlerine girebilir ve toksik bir form olan metil cıvaya dönüşebilir. Bu metilcıva daha sonra suda yaşayan besin zincirinde yukarı doğru hareket eder ve örümcekler tarafından tüketilir, örümcekler de kara hayvanları tarafından yenir.
Ağlarında sakin bir şekilde oturan birçok örümcek, avının kendisine gelmesini sabırla bekler. onlara. Göller ve nehirler boyunca uzanan örümcekler, yusufçuk gibi suda yaşayan böcekleri yerler. Bu böcekler cıvayla kirlenmiş su yollarında yaşadıklarında, metali kendileriyle beslenen örümceklere aktarabilirler. Artık ACS’nin Çevre Bilimi ve Teknoloji Mektupları’nda rapor veren araştırmacılar, kıyı şeridindeki bazı örümceklerin cıva kirliliğini nehir yataklarından besin zinciri boyunca kara hayvanlarına nasıl taşıyabildiğini gösterdi.
Cıvanın Kökenleri ve Aktarımı
Çoğu Su yollarına giren cıva, endüstriyel kirlilikten ve diğer insan faaliyetlerinden kaynaklanır, ancak aynı zamanda doğal kaynaklardan da gelebilir. Mikroplar suya girdiğinde bu elementi daha toksik bir form olan metilcıvaya dönüştürür; bu form biyolojik olarak çoğalır ve besin zincirindeki organizmalarda çoğalır.
Bilim insanları, göl kıyılarında ve nehir kıyılarında yaşayan örümceklerin, deniz kirliliği ile nehir kıyılarında yaşayan örümceklerin potansiyel bir bağlantı olduğunu giderek daha fazla kabul etmektedir. su yolları ve böceklerle beslenen kuşlar, yarasalar ve amfibiler gibi çoğunlukla karada yaşayan hayvanlar. Bu nedenle, Sarah Janssen ve meslektaşları kıyı şeridindeki örümceklerin dokularının yakındaki nehir yataklarından gelen cıva içerip içermediğini değerlendirmek ve bu hayvanların sudaki ve karadaki hayvanlardaki cıva kirliliği arasında nasıl bağlantı kurabileceğini belirlemek istediler.
Araştırma Bulguları
Araştırma Ekip, Superior Gölü’nün iki kolu boyunca uzun çeneli örümcekler topladı ve bu su yollarından çökeltiler, yusufçuk larvaları ve sarı levrek balıkları örnekleri aldı. Daha sonra ekip, doğrudan endüstriyel kirlenme, yağış ve topraktan akıntı dahil cıva kaynaklarını ölçtü ve belirledi. Ekip, çökeltilerdeki cıvanın kökeninin sulak alanlardaki, rezervuar kıyılarındaki ve kentsel kıyılardaki su besin zinciriyle aynı olduğunu gözlemledi. Örneğin, çökelti daha yüksek oranda endüstriyel cıva içerdiğinde, toplanan yusufçuk larvaları, örümcek ve sarı levrek dokuları da aynısını yaptı.
Bilim insanları, verilere dayanarak, uzun çeneli örümceklerin şunu belirtebileceğini söylüyor: cıva kirliliğinin su ortamlarından karasal yaban hayatına nasıl taşındığı. Araştırmacılar, bu bulguların anlamının, suyun yanında yaşayan örümceklerin çevredeki cıva kirliliğinin kaynaklarına ilişkin ipuçları sağladığını, yönetim kararlarına bilgi sağladığını ve iyileştirme faaliyetlerinin izlenmesi için yeni bir araç sağladığını gösterdiğini açıklıyor.
Türler Varyasyonlar ve Kirlenme
Araştırmacılar ayrıca bazı bölgelerden diğer iki eklembacaklı türünden dokular toplayıp analiz etti: Balıkçı örümcekleri ve küre-dokumacı örümcekler. Verilerin karşılaştırılması, cıva kaynaklarının üç takson arasında farklılık gösterdiğini gösterdi. Ekip bu sonucu beslenme stratejilerindeki farklılıklara bağlıyor. Balıkçılık yapan örümcekler suyun yakınında ama esas olarak karada avlanırlar; küre dokumacılar hem suda yaşayan hem de karada yaşayan böcekleri yerler; ancak en çok yetişkin su böcekleriyle beslenenler uzun çeneli türlerdir.
Araştırmacılara göre bu sonuçlar, uzun çeneli örümceklerin sudaki kirletici maddelerin izlenmesine yardımcı olabilmesine rağmen, kıyıya yakın yaşayan her türün aynı olmadığını gösteriyor. doğru bir nöbetçi.
Referans: “Kıyı Örümceklerindeki Cıva İzotop Değerleri, Sudaki Cıva Kaynaklarının Karasal Besin Ağlarına Transferini Ortaya Çıkarıyor” Yazan: Sarah E. Janssen, Christopher J. Kotalik, Collin A. Eagles-Smith, Gale B. Beaubien, Joel C. Hoffman, Greg Peterson, Marc A. Mills ve David M. Walters, 13 Eylül 2023, Çevre Bilimi ve Teknoloji Mektupları.
DOI: 10.1021/acs.estlett.3c00450
Yazarlar, ABD Jeolojik Araştırma Çevre Sağlığı Programı ve ABD Çevre Koruma Ajansı Büyük Göller Restorasyon Girişimi tarafından sağlanan finansmanı kabul etmektedir.