Star Gazetesi'nden Hüsrev Hatemi'nin "Kimseye damga vurmak doğru değil" yazısını yayınlıyoruz.
"Sultan Abdülhamid; amcası darbe ile tahttan indirilmiş. Ağabeyi psikoz teşhisi ile Çırağan Sarayı’na çekilmiş, Rus Ordusu Yeşilköy’e gelmiş, Yeşilköy’e gelmekle de yetinmeyip, Samatya semtinde kontrol kulübesi kurarak, ilerideki evlerine gitmeye izin vermek için, İstanbul halkını kontrolden geçirmeye başlamıştı.
Böyle felaket bir manzarada padişah olan Abdülhamid, ilerdeki hayatını, devleti pasta dilimi gibi bölerek ikram etmekle geçirseydi, Osmanlı Sülalesinin yüz karası olurdu. Olmadı. Tabii görevini yaptı.
Herhangi bir İngiliz, Avusturya Macaristan veya Rus Hükümdarından farksız şekilde. Fakat kendi milletinden olan tebaası bile söylenip duruyor.... şimdi bile.
O günlerde Tevfik Fikret, sürekli olarak O’nu eleştirenlerdendi. İttihat ve Terakki Partisi gelince önce sevindi. Sonra bu partinin de merkezi ve güçlü idare taraftarı olduğunu görünce “Çiğnendi yazık milletin ümmid-i bülendi” dedi ve edebiyatçı arkadaşı Faik Ali Bey’den “Kopsun seni Fikret diye alkışlayan eller” cevabını aldı.
Bütün ittihatçılara, başta Süleyman Nazif Bey’e ve onun kardeşi olan Faik Ali Bey’e küskün bir hayat yaşadı. Birinci Dünya Savaşı’nın, aleyhimize bitmesini bile bekler bir durumda öldü.
Kim Hain? Abdülhamid de Tevfik Fikret de değil. İkisi farklı görüşteydi. Tevfik Fikret’i hala severim. Fakat siyasi ve dini görüşlerinde hiç tutmam. Hain demem... Fikir namusuna sahip, yanlış içtihad yapmış bir büyük şairimizdir derim.
Rıza Tevfik, İttihatçılar devrinde önce İttihatçıların yanında iken, Sinop’a sürülmüş, Mütarekeden sonra Maarif nazırı olmuştu. Daha önce, Talat Paşa’dan Divan ü Lügat-it Türk çevirisini yapmak görevini alan Kilis’li Rıfat Bey, Rıza Tevfik Bey’in huzuruna çıkmış, eserini teslim ederek telif hakkını istemişti.
Önce “Bu ücreti Talat Paşa versin” diyen Rıza Tevfik, Kilis’li Rıfat Bey’den “Efendim hükümetler değişir, Devlet süreklidir” cevabını alınca ‘aferin’ demiş ve günümüzde olacağı gibi “Bi biskrem versem” diye pazarlık yapmadan, Mütareke devrinde ekonomik kriz durumunu yaşayan Maarif bütçesinden, Rıfat Bey’e Fatih’te iki katlı bir ev alacak kadar parayı hemen ödemişti.
1922’de yüzelliliklerden olan ve Cünye’de yaşayan Rıza Tevfik Bey, oğlu Nazif Bölükbaşı’nın askerlik çağı gelince oğlunu “Oğlum git, vatana vazifeni yap” tarzında bir manzume yazarak Türkiye’ye gönderdi.
Çünkü O kendini Osmanlı uyruğu ve Türkiye’yi o devletin devamı görüyordu. Türk düşmanı olsaydı ne Divan ü Lügat-it Türk’ün parasını öder, ne de oğlunu Türkiye’ye gönderirdi. Kendi etnik kökeni Arnavut idi. O devirde Arnavutluk komünist değildi.
Birinci Dünya Savaşı’nın başlamadığı, İkinci Meşrutiyet döneminin mutlu yıllarında, Veliaht Yusuf İzzettin Efendi ile Damat Ferit Paşa, ikisi ayrı ayrı olarak Rıza Tevfik’ten “Orhun kitabelerini bize anlat” diyerek, ücretli ders almışlardı. Rıza Tevfik Bey onlara “Ziya Gökalp ders versin ... Bana ne Orhun’dan” demeden, bu isteklerini yerine getirmişti.
Gazi Mustafa Kemal Paşa, vatan kurtarma mücadelesi verirken Sultan Vahideddin, konu mankeni olarak Saray’da kalmak zorundaydı. Çünkü Halife Saray’ı terk ederse Saray işgal edilir, İstanbul bir zamanların Berlin’i halini alır, bize düşen belki hiçbir kısmı olmaz belki de lütfen Fatih ve Çarşamba bize bırakılırdı.
Özet: Hainlerimiz çok az, fikir namusu yolunda olanlarımız daha fazla.
Netice-i Kelam: Atatürk kalbimizde en önemli yeri işgal eder. Fakat yüreğimizdeki kara çalma ıstampasını İzmir’den veya Sarayburnu’ndan denize dökelim.
1980’li yılların başında ağızları zevkle yayılarak “Evren Paşa beni Ankara’ya çağırdı, ona son çıkan kitabımı takdim ettim” diyenler şimdi “doktora derecesini geri alalım” diye de tutturmasınlar. Bunu söylemeye ancak 1980’li yıllarda onun peşinde koşmayanların hakkı olabilir."(Star)
Odatv.com
Star Gazetesi'nden Hüsrev Hatemi'nin "Kimseye damga vurmak doğru değil" yazısını yayınlıyoruz.