-
soyadını kullanmadan çıkardığı 45'liker üzerindeki resimlerle çocukluğumu derinden etkilemiş kadın. hele ki bir tanesinde tüllere bürünmüş çimenlerde uzanmakta idi ve ben he nedense kendisini evden kaçmış, koşmuş koşmuş çimenlere atmış sanırdım. yüzündeki pişman ifadeyi de "allahım, şimdi eve nasıl döneceğim" olarak yorumlar, üzülürdüm. allahın kuru ankara'sında evden kaçmış birinin kendini atacak çayır çimen bulması için günlerce koşması gerektiğini de düşününce, selda'ya feci derecede acırdım.