Bugün ülkeyi kurtaracağını iddia eden ve erken seçim isteyen zihniyetin geçmişini bir hatırlayalım mı?
Ama lütfen sıkılmayın !
Bence fayda var buyurun ;
2000 Eylül ayı sonunda bankacılık sektörünü vurmaya başladı.
İlk olarak Bayındırbank’ın Romanya’daki bankası battı.
Bayındırbank’ı kurtarmak için Vakıfbank’tan kredi sağlanması, Türk bankacılık sistemindeki bozulmayı tetikledi.
Bu olay, Türkiye’deki krizin bankacılık sisteminde başlamasının ilk sinyali olarak tanımladı.
Etibank TMSF bünyesine alındı.
Etibank’ın TMSF’ye devri, örtülü ortağı görünümündeki Demirbank’ın zor durumdaki bankalar listesine girmesine neden oldu.
Demirbank’ın dış borçlanma kanalları tıkandı.
Faizler artmaya başladı.
Diğer kamu bankaları da, faiz artışına uymak zorunda kalınca yabancılar satışa başladı.
Türkiye Kasım 2000’de dövize yönelen yoğun spekülatif saldırıyı, ancak 7.5 milyarlık ek IMF kredisi ile püskürtebildi.
Kasım krizi aşıldı derken, tam üç ay sonra Şubat 2001’de Başbakan ile Cumhurbaşkanı arasındaki “Anayasa fırlatma krizi” patladı.
Piyasalar yine allak bullak oldu.
21 Şubat’ta bankalararası para piyasasında gecelik faiz yüzde 6200’e kadar çıktı.
16 Şubat’ta 27.94 milyar dolar olan Merkez Bankası döviz rezervi 23 Şubat’ta 22.58 milyar dolara indi ve rezerv kaybı 5.36 milyar dolar oldu.
Kasım krizinde dövize saldırı yabancılarla sınırlı kalmıştı, Şubat krizinde yerlilerin de, özellikle bankaların dövize saldırdığı görüldü.
Dövize yapılan saldırıya dayanma gücü kalmayınca, TCMB 21 Şubat gecesi kurun dalgalanmaya bırakıldığını açıkladı.
19 Şubatta 1 doların piyasa satış kuru bir haftada yüzde 40 arttı.
Piyasalar alt üst oldu, enflasyonu düşürme programının da sonu gelmiş oldu.
Ateşlenen döviz kriziyle faizleri de beraberinde artırdı, ancak artan faiz yine de dövize olan talebi durduramadı. Bozulan ekonomik dengeleri kurmak üzere Kemal Derviş, ABD’den Türkiye’ye davet edildi.
Derviş, 3 Mart 2001’de Ekonomiden Sorumlu Devlet Bakanlığı’na getirildi.
IMF’den yeni borçlar almak için yola koyulan Derviş, İMF’nin her istediğini Meclis’ten kanun çıkartarak gerçekleştirmeye çalıştı.
Meclis, “15 günde 15 kanun” denilerek IMF istekleri doğrultusunda gece gündüz mesai yaptı.
*****
EKONOMİ ÇÖKTÜ DSP BÖLÜNDÜ
Çıkarılan Şeker Kanunu ile pancar üretim alanları daraltıldı, Tütün Kanunu ile tütün ekim alanları daraltıldı.
IMF’den alınan borçlar ile ülke daha fazla borca sokuldu.
Ekonomi iyice çöktü.
Hükümet, ekonomiyi bir türlü çeviremeyince Hükümetin yıkılması için güçler devreye girdi.
Milletvekili istifalarıyla DSP ikiye bölündü.
İsmail Cem öncülüğünde yeni bir hareket başlatıldı.
En sonunda, erken seçim kararı alınarak Ecevit hükümeti fiilen bitti.
*****
Ülkeyi dibin dibinden almış bugünlere getirmiş Erdoğan’ın batırdığı ülke ile alakası var mı?
Elinizi vicdanınıza bir koyun söyleyin hele..
Cumhurbaşkanlığı hükümet sisteminden duydukları rahatsızlığın tek sebebi!
Önceden olduğu gibi, kur ve ekonomi tokatları sonrası istedikleri adama ülkeyi teslim edememeleridir..
Hamdolsun 3 aydan 3 aya hükumetin değiştiği bir dönemde değiliz..
Bu Ülke, bankaları boşalttığı halde batmadıysa hiçbir zaman batmaz evelAllah..
Develtimiz ülke ülke dolaşıp para dilenmiyor..
Ülke yöneticilerimiz, para bulamadığında dönüşte uçaklarda göz yaşı dökmüyor..
Önceden, bir kitapçık fırlatma ile tepetaklak olan ekonomi bugün faiz lobilerine de kur lobilerin de şark kurnazlarına da dim dik direniyor..
Ülkemizde, işçi, memur, emekli, kartını ATM'ye taktığında maașını tıkır tıkır alıyor..
Hem devletimiz, hem yerel yönetimler son gaz yatırımlarını yapmaya devam ediyor..
Enflasyon altında ezilen vatandaşlarımız yapılacak olan maaș zamları ile feraha erecek..
Vatandaș olarak dar boğazda olduğumuz evet ortada..
Bu durumun ne boyutta olduğu da masa da!
Bu günleri de geride bırakacağız..
Buna inancım hiç olmadığı kadar tamdır..
Reçetemiz belli!
Piyasaları geren muhalefetin, korku endişe ve panik kasmasından telaşa kapılmak yok!
Yönetme yetkisi verilen liderin görev süresi belli..
O yetkiyi de bu millet verdi alacağı zamanı da çok iyi bilir..
*****
Tencere tavalarla hükümet istifa çığırtkanları çoktan meydanlara indi bile..
Gezi olaylarının Türkiye'ye doğrudan maliyetinin 1,4 milyar Dolar, dolaylı maliyetinin ise 100'lerce milyar dolar..
Sadece Borsa İstanbul'da işlem gören şirketlerin toplam piyasa değeri bile Gezi olayları ile başlayan ve 3 ay etkisini sürdüren dönemde 164 milyar lira geriledi..
Gezi olayları sonrasındaki 1 aylık dönemde yabancı yatırımcılar 8 milyar dolarlık çıkış yaptı.
Gezi olayları ile başlayan ve 3 ay süren dönemde halka açık şirketlerin toplam piyasa değeri 163 milyar lira gerileyerek 480 milyar liraya indi.
Gezi olayları öncesinde 1,70-1,80 bandında hareket eden dolar/TL, 2,39'a kadar devam eden bir ralli sürecine girerken, söz konusu yükseliş sonucu TCMB, Ocak 2014'te 550 baz puanlık faiz artırımına gitti.
Gezi olayları öncesinde yüzde 6,13'e kadar gerileyen yıllık enflasyon, sonraki 3 ayda yüzde 8,88'e kadar yükselirken, işsizlik oranı da artış trendine giren önemli göstergelerden biri oldu.
Olaylar öncesinde yüzde 9 seviyelerinde yatay bir seyir izleyen mevsim etkisinden arındırılmış işsizlik oranı bir yılda yüzde 10 sınırına, ardından yüzde 10,6'ya kadar çıktı.
Gezi olayları ile oluşan kargaşanın piyasalarda ölçülebilen hasarın yanı sıra kırılıp dökülen, yakılan araç ve mal ile gerek yatırımcı gerekse tüketiciler üzerinde yarattığı psikolojik etki, parasal değeri ölçülmesi neredeyse imkansız olan bir faturanın hesabını verin..
Utanmaz arlanmazlar..
Siz bu ülkenin bugünlerinin zeminin hazırladınız..
Ülkemizi düşürdüğünüz durum ortadayken, bugün neyin hesabını yapıyorsunuz..
Ama unuttukları bir şey var!
Recep Tayyip Erdoğan’a karışı verdikleri savaş, bu millete çok tanıdık geliyor..
Bu çok acı gelecek biliyorum, hatta birçoğunuzu bu gerçek kabız yapacak..
Bu tarz saldırılardan Erdoğan her zaman daha da güçlü çıkmıştır..
Tarih bunu bizlere çok açık gösteriyor..
Yüksek faiz-düşük kur kısır döngüsü yerine yatırım, üretim, istihdam, ihracat odaklı ekonomi politikamızla ülkemiz için en doğru olan yapılıyor..
Millet olarak gazamız mübarek olsun..