15 Temmuz 2021 Perşembe
MUSEVİ 3
Yanında uzun yıllardır çalışan elemanı;
“Artık yaşlandı ondan dükkanı satılığa çıkardı”
Ama ben ikna olmadım. Bilemiyorum içime bir kuşku düştü. Kim bilir belki de bir kırgınlık bir alınganlık ya da bilemeyeceğimiz bir özel durum vardı. Ne bileyim ben öyle hissettim. Neyse biz bilemeyiz herkesin kendince haklı tarafları vardır. Ben böyle düşünür iken kısa bir zaman önce bu ayakkabıcı ile olan bir anım aklıma geldi.
Bir gün dükkana ayakkabı almaya gitmiştim, bir ayakkabı seçmiştim. Ayakkabıları sardırdıktan sonra cebimden kredi kartını çıkarmıştım. Kasadaki eleman karta baktıktan sonra;
“Kredi kartını kaldırdık, kusura bakmayın artık nakit alıyoruz “
Bir an öyle kalmıştım kasada, ayakkabı denen nesne de ucuz bir nesne değil, yanımda o ayakkabıları karşılayacak nakit para yok, saat akşamı geçmiş, bankalar da kapalı.
“Eh ne yapalım, kalsın öyleyse, nakit parayla gelir alırım” diyerek paketi bıraktım.
Fakat yan tarafta oturan bütün bu konuşmalara şahit olan dükkan sahibi oturduğu yerden kalktı, yanında çalışan elemanına;
“Olmaz öyle şey oğlum, ayakkabıları teslim et” dedi.
Sonra bana döndü.
“Hanımefendi kızım, siz alın gidin, başka bir gün getirir verirsiniz” dedi.
Ben de;
“Öyle şey olur mu amcacığım, şimdi ben aldım gittim, tamam ama ya yolda başıma bir şey gelirse? Mesela bir trafik kazası gibi bir şey olacak olursa ayakkabıların parasını alamayacaksın ama”
Musevi patron;
“Olsun be kuzum! Ne olacak senin canın sağ olsun, sen al götür güle güle kullan” diye ısrar edince kıramadım bu tatlı amcayı.
Tabiatıyla ertesi günü nakit olarak parayı gidip kendisine teslim ettim.
İşte bu aklıma gelince ve de “satılık dükkan” tabelasını görünce içim bir cız etti.
(devam edecek)