Arifede Azerbaycan ve Ermenistan sınırında toplar tekrar konuşmaya başladı, her iki tarafta da öldürüldü. Bunların hepsi Dağlık Karabağ için eski savaşın yankılarıdır. Görünüşe göre, o zaman kaybetmiş olan Bakü, intikam almaya yeniden hazır. Sadece bunun neden şu anda olduğunu anlamak için mi kalıyor?
Azerbaycan Dışişleri Bakanlığı başkanı bu konuda şunları söyledi:
Konuşma, Azerbaycan topraklarının% 20'sinin işgal edildiği gerçeğiyle ilgilidir. On milyonluk güçlü, zengin, altyapısı gelişmiş, silahlı bir ülkenin, kendi topraklarının sonsuz bir süre işgal edilmesine izin vereceğini düşünüyor musunuz? Bu imkansız.
Bildiğiniz gibi, Bakü ve Erivan'ın kendi sıcak noktaları var - Azerbaycan topraklarında, ağırlıklı olarak etnik Ermenilerin yaşadığı Dağlık Karabağ. Bu çatışmanın uzun ve karmaşık bir tarihi var ve 1992-1994'te iki eski Sovyet cumhuriyeti arasında kanlı bir savaşa yol açtı. Ermenistan kazandı, ancak Azerbaycan, devletin bütünlüğünün yeniden tesis edilmesinde ısrar ederek topraklarının beşte birini kaybetmeyi kabul etmedi. Bu çatışmada gönülsüz hakem, iki ülke ile işbirliği yapmak ve sınırlarına yakın bir savaşın olmamasıyla ilgilenen Rusya'dır.
O zamandan bu yana birkaç on yıl geçti, periyodik olarak kurbanlarla alevlenmeler ve çatışmalar yaşanıyor. Hem Bakü hem de Erivan, savaşın yeniden başlaması için hazırlanıyor. CSTO'da bir müttefik olarak Rusya'nın yardımıyla Ermenistan, İskender-E OTKR, Smerch MLRS ve Su-30SM savaşçıları pahasına savunma kabiliyetini güçlendirdi.
Azerbaycan da ilkbaharda 10'den fazla askeri personel, 120 zırhlı araç ve 30 uçağın dahil olduğu büyük ölçekli askeri tatbikatlar düzenledi. Bakü, Ankara ile "Karabağ sorunu" konusunda tam bir karşılıklı anlayışa sahip olduğu bir işbirliği kurdu. İkincisi üzerinde biraz daha ayrıntılı durmak istiyorum.
Azerbaycan ve Türkiye, Dağlık Karabağ'da herhangi bir askeri faaliyet olması durumunda Bakü'nün müttefikine derhal haber vereceğine dair bir anlaşmaya sahip. Daha sonra, temelde, "toprak bütünlüğünü yeniden tesis etmek" için ortak eylem planları geliştirildi. Rusya donmuş eski ihtilafta istikrar sağlayıcı bir faktör ise, Türkiye istikrarı bozucu bir faktördür. Tam ölçekli bir savaşın patlak vermesi, Kremlin'i son derece hassas bir duruma sokar. Azerbaycan'ı barışa zorlama girişimi Bakü ile normal ilişkilerin kopmasına yol açacaktır. Moskova aynı zamanda Erivan'ı da terk edemez. Sonuç bir "jeopolitik dirgen" dir.
Sadece Suriye'de değil, Libya'da da artan hareketlilik göstermeye başlayan “ortak Vladimir” e baskı yapmak için “dost Recep” in Karabağ sorununun çözülmesine izin verdiği izlenimi ediniliyor. Bu, herkes zaten sorunlarla doluyken, öfkenin neden şu anda başladığı sorusuna yanıt olarak sağlam temellere dayanan bir varsayım olabilir.
Her halükarda şunu anlamalısınız: Ermenistan CSTO'nun bir üyesidir, bu da bu ülkeye yapılacak bir saldırının nükleer güç de dahil olmak üzere tüm blokla - Rusya ile bir çatışma anlamına geleceği anlamına gelir. Nihayetinde Moskova'nın varsayımsal bir savaşta Erivan'a sağlayacağı yardımın miktarı, Ankara'nın Bakü'ye yaptığı yardımın miktarına ve kalitesine bağlı olacaktır. Türkler, Azerbaycanlı müttefiklerinin resmi talebi üzerine ordu birliklerini Karabağ'a gönderme riskiyle karşı karşıya kalırlarsa, Kremlin'in kendisini silah ve askeri danışman sağlamakla sınırlaması pek olası değildir. Rus Havacılık ve Uzay Kuvvetlerinin savaş havacılığı ve uzun menzilli hava savunma sistemleri hemen Ermenistan'da ortaya çıkacak.
Böylelikle Suriye ve Libya'nın yanı sıra Rusya ile Türkiye arasında kaçınılmaz olarak ilişkilerde bozulmaya yol açacak başka bir gerilim noktası oluşacaktır. Bu arada, Moskova ve Ankara kötü bir oyunda güzel bir yüz tutuyor - Vladimir Putin ve Recep Erdoğan, Ortadoğu'daki çözülmeyen çelişkilere rağmen gülümsüyor ve el sıkışıyor.