Yeni bir araştırmaya göre otizmli insanların günlük yaşamın taleplerini yönetme becerileri liseden ayrıldıktan sonra azalmaya başlıyor. Ancak akranlarına göre daha fazla yetenek sahibi olanların daha fazla eğitim alma olasılığı daha yüksektir.
Yazarlar, günlük yaşam becerileri - kişisel bakım ve parayı yönetme gibi bağımsız yaşam görevlerini yerine getirme becerisi - otizmli bir yetişkinin istihdam edilme olasılığını da etkiliyor, ancak otizminin derecesinden daha az ölçüde.
Sonuçlar, çoğu otistik olan 253 kişilik bir grubun 2 yaşından beri boylamsal bir araştırmaya kayıtlı en son sonuçları. Şimdi hepsi 20'li yaşların ortalarına ulaştı. Grubun daha önceki bulguları, günlük yaşam becerilerinin , otizm veya gelişimsel gecikme olmayan akranlarından daha yavaş olsa da, 21 yaşına kadar geliştiğini gösterdi .
Yeni çalışma, katılımcıların liseyi terk ettiklerinden ve yaşlanmalarından bu yana, çocuklar ve ergenler için mevcut olan destek programlarından ne kadar başarılı olduklarını inceliyor. Araştırmacılar, günlük yaşam becerilerindeki ilerlemenin, bu ' hizmet uçurumunun ' karşısında yavaşlama eğiliminde olduğunu buldu. Araştırmacılar, bulguların yetişkinlikte destek programlarına olan ihtiyacın altını çizdiğini ve yetersiz çalışma eğiliminde olan otistik yetişkinlerin deneyimlerine ışık tuttuğunu söylüyor.
Çalışmada yer almayan Pennsylvania'daki Pittsburgh Üniversitesi'nde sosyal hizmet ve psikiyatri profesörü olan Shaun Eack , "Umarım bu alan bu makaleyi daha fazla yetişkin müdahalesini acilen geliştirmek için bir uyandırma çağrısı olarak kullanır" diyor .
Beceri yörüngeleri :
Araştırmacılar, 81'i otizmli ve 17'si gelişimsel gecikmeli 98 katılımcının günlük yaşam becerilerinin, 2 yaşından 26 yaşına kadar büyüdükçe nasıl değiştiğini analiz ettiler. Ekip ayrıca katılımcılara ve ebeveynlerine katılımcıların tam veya kısmen olup olmadığını sordu. - süreli çalışma ve 18, 21 ve 26 yaşlarında iki veya dört yıllık bir yüksek öğrenim kurumuna veya meslek okuluna kayıtlı olup olmadıkları.
Ekip, günlük yaşam becerilerinin 21 yaşına kadar geliştiğine dair önceki bulguyu doğruladı, ancak katılımcıların okuldan ayrıldıktan sonra 26 yaşına kadar bazı yeteneklerini kaybettiklerini buldular. Bu noktada, katılımcılar iki gruptan birine düştüler: Yaklaşık yarısının diğer yarısına göre daha az günlük yaşam becerisi vardı; ek eğitim alma veya istihdam edilme olasılıkları daha düşüktü.
Ancak araştırmacılar, eğitimden farklı olarak, istihdam sonuçlarının günlük yaşam becerilerinden ziyade otizm şiddeti ölçüsündeki puanlarla daha fazla izlendiğini ve ek unsurların otistik insanların istihdam seçeneklerine müdahale ettiğini öne sürdüğünü söylüyor.
California Üniversitesi'nde seçkin psikiyatri ve eğitim profesörü olan baş araştırmacı Catherine Lord , "Otizmle gelen sosyal zorlukların ve otizmle birlikte gelen her şeyin gerçekten bir işe girme ve işe devam etme konusunda gerçekten bir fark yarattığı gerçeğine gider" , Los Angeles.
Lord ve meslektaşları, otistik insanların işe alım sürecinde ve işyerinde gezinmesine yardımcı olan programların işverenlerin otistik insanlarla daha etkili çalışmasına yardımcı olacak bilgiler gibi yardımcı olabileceğini söylüyor. Örneğin, Aralık ayında yapılan bir araştırmaya göre , görüşmecilerin otistik görüşmeciler hakkındaki görüşleri , sorular görüşülen kişilerin geri bildirimlerine göre güncellendikten sonra iyileşti.
Belirli yetenekler :
Çalışmaya dahil olmayan Hamilton, Ontario, Kanada'daki McMaster Üniversitesi'nde rehabilitasyon bilimi yardımcı doçenti Briano Di Rezze , makalenin büyük bir örneklemde klinisyenlerin otistik kişilerden ve ebeveynlerinden yıllardır duyduklarını doğruladığını söylüyor .
Di Rezze, "Ailelerden ve bireylerden - yetişkinlerden - yetişkin yaşamına geçişte zorluklar olduğunu biliyoruz," diyor. "Bunu grup perspektifinden ve veri açısından incelemeye başlamak önemli bir makale."
Di Rezze ve araştırmacılar, gelecekteki çalışmaların yetişkinlerin başarısı için hangi günlük yaşam becerilerinin en önemli olduğunu ayrıştırması gerektiğini söylüyor. Ayrıca, hangi tür desteğin en başarılı olduğunu bulmak için, farklı hizmetlerin olduğu ülkelerde yaşayan insanlarda bu becerilerin ve sonuçların nasıl değiştiğini incelemelidirler.
Di Rezze, "Gerçekten herkesin istediği şey bu," diyor.
Lord, Clarke ve meslektaşları, yetişkinlikte yaşam kalitesinin daha az somut göstergelerini ölçmek için çalışıyorlar , çünkü herkes çalışmak ya da yüksek öğrenime devam etmek istemiyor ya da çalışamıyor. Bu amaçla, otistik yetişkinlerin zevk aldıkları ve bağımsız olarak takip edebilecekleri aktiviteler olup olmadığını değerlendirmek için bir araç tasarlıyorlar.
https://www.spectrumnews.org/ 05.01.2021