Bugün bu gazetenin birinci sayfasında SES Kocaeli’ye yayın hayatına başladıktan sonra gönderilen ilk tekzip metnini, noktasına virgülüne dokunmadan aynen yayınladım…
Aslında heceleri, kelimeleri böler, abuk sabuk, okunmayacak bir hale getirip, gazetenin iç sayfasına koyabilirdim, veya küçük bir para cezası ödemeyi göze alıp, hiç kullanmayabilirdim.
Ama biz, sapına kadar gazeteciyiz. Bu mesleğin namusunu korumak için varız.
Yasalara uyarız.
Cevap hakkının kutsallığına inanırız. Yazdığımız bir haberle ilgili doğru veya yanlış muhataptan bir yanıt geliyorsa, bunu kullanmayı namusumuz biliriz.
…………………….
Aslında İbrahim Aracı’dan böyle bir tekzip metnini bekliyordum.
Hatta fazlasını bekliyorum. Kendisinin telaffuz etmeye alıştığı çok büyük rakamlar (5 milyon, 10 milyon falan gibi) içeren tazminat davaları açmasını da bekliyorum.
İbrahim Aracı beni iyi tanır, ben de İbrahim Aracı’yı iyi tanırım…
Geçmişte bir zamanlar iyi dosttuk.
Daha doğrusu o benim peşimden ayrılmazdı.
Gazeteye gelir, saatlerce kendisini anlatır, palavra sıkıp, kafamı şişirdi.
Hiç unutmam. Bir Ramazan günü, iftara yakın vakit gelmişti. Size yeminle söylüyorum, vakit sahura geldiğinde hala oturuyordu.
Hiç kimseye makamımda terbiyesizlik yapmadım. Ama İbrahim Aracı’yı “Artık kafa ütülediğin yeter” diyerek kovduğumu hatırlarım.
İbrahim Aracı, bu kentin en zengin insanlarından biridir. Servetini nasıl kazandığını herkes konuşur, tartışır. Benim haddim değil. Hiç konuşmam, tartışmam, sorgulamam.
Ama ben ne kadar kendimi temiz biliyorsam, İbrahim Aracı’nın da en az o kadar defolu olduğunu bilirim. Aramız iyiyken bu atçılığa merak sardı.
Sonradan Türkiye’nin en iyi, en şampiyon atlarının sahibi oldu. Kazandığı her yarışı, bir İzmitli olarak gurur duyarak haber yaptım…
İzmit’in bu en zengin adamından benim boğazıma beş kuruş geçmemiştir. Fabrikası’nda VIP yemeğe gittim. Cevat Abi (Çetin) götürmüştü. Mecburen gittim.
Yelken Kulübünün Şef Garsonu rahmetli Sadettin Bey ortak dostumuzdu. Birlikte Sadettin Bey’in çok yemeğini yedik.
Sonra dağ başında bir yerde kendisine bir mekan açan Aracı, Sadettin Bey’i de kandırıp yanına aldı. Adamı çok üzdü. Kahrından öldü Sadettin Bey….
………………………..
Biz Sayın Aracı ile BHC skandalına kadar dosttuk..
Dünyanın en tehlikeli zehir kabul ettiği BHC’yi bu memleketin, bu kentin başına Aracı bela etti. Koruma Tarım’ın bütün arazilerini aldı.
BHC’nin derme çatma bir barakada depolandığı minik araziyi almadı. “Zehir benim değil, benim arazimde değil” diyerek bu vebali üzerinden attı.
Şimdi 1’nci sayfada yayınladığım tekzip metninde de aynı yalanı söylüyor. Bu kentin insanlarının aklıyla alay ediyor.
İbrahim Aracı’yı anlatmak benim haddime değil.
Zaten bildiklerimi yazsam, her halde çok büyük tazminat cezalarına falan çarptırılırım.
Varsa, ki hiç sanmıyorum, yakın dostlarına sorun…
Bir tek kişi “Bu adam iyi adamdır, hayırlı adamdır” derse, ben bütün yazdıklarımdan özür dilemeye hazırım…
Hoş bunlar, yani Aracı’nın karakteri veya yaptıkları benim meselem de değil.
Ben, benim kentimi daha fazla kirletme ve zehirleme küstahlığını nereden buluyor, bunu sorguluyorum.
Neden bu kurnazlıkları yapıyor.
SES Kocaeli olmasa, bu limanı yapacaktı.
Derince sınırı için giren çok küçük bir arazisi var.
Bunu referans göstererek ÇED toplantısını bile Derince’ye kaçırıyor.
Geçen gün, Yenimahalle eski Muhtarı, halen İzmit Belediye Meclisi üyesi olan sevgili Tuncay Aşkın ile sohbet ediyoruz. Konu, bu liman meselesine geldi. Tuncay Aşkın bir anısını anlattı:
“- Koruma tarım mevcut arazisine ilk tankı kurduğunda, orası Yenimahalleydi. Zaten orası eski Şıkırdak mahallesi’ dir.
Adı Kamboçya oldu. Sonra Yenimahalle’den ayrılıp, Cumhuriyet Mahallesi sınırlarına girdi.
Koruma ili ilgili ilk ÇED raporunda mahalle muhtarı olarak benim imzam var. Benim imzamla o tankı kurdu.
Aradan birkaç ay geçti. Yenimahalle’deki okul binasının temizliği için bir şişe temizlik malzemesi istedim. Parasını ver al dedi. İbrahim Aracı böyle adamdır.”
…………………………
Ben bu kentin mücadelesini veriyorum.
İbrahim Aracı gibilerden korkacaksam, Allah benim belamı versin.
Ben Sayın Aracı’ya lazım, makbul bir adam değilim. O’nun çok gazeteci dostları var.
Biliyorum ki o gazeteci dostları da harıl harıl rejim yapıyor, kilo vermeye çalışıyorlar.
Birkaç kilo daha versin, belki Aracı onları şampiyon İngiliz atlarının üstüne bindirip, şöyle padokta birkaç tur da attırır.
Aracı’yı savunanlar.
Üç beş kuruşluk reklam paraları ile yetinmeyin.
Orda büyük iş var.
Biraz gevezedir, çok konuşur, çok kafa ütüler.
Ama çeker ve dinlerseniz, sizi paraya boğacak gücü de vardır.