"Alaattin'in Sihirli Lambasi"nda cin, Alaattin'in lambayi yumusak bir sekilde oksamasiyla ortaya çikar. Bazi masallarda ise kahraman, engelleri iyilik ettigi birinin verdigi siyah ve beyaz renkli iki kili birbirine sürtünce beliren cin sayesinde asar. Besbelli, nesnenin (lamba) oksanmasi ya da farkli renkte iki kilin (zitlik) birbirine sürtülmesi bir enerji doguruyor. Masallardaki formeli böyle anlamlandirdigimizda, bunun hayatin ve insanin oldugu gibi, hikâyenin de yordamina isaret ettigi söylenebilir.Gerçek hayatta da sistem ayni sekilde isliyor. Hayatimiz ve mizacimiz, etrafimizla, kendimizle kurdugumuz çesitli iliskiler aginda örülüyor. Köktürk yazitlarinda insanoglunun hikâyesinin mekâninin yerle gök arasi; yani "ikin ara"da oldugu söylenir. "Nâgehan bir sâra vardim/ Ol sâri yapilir buldum/Ben dahî bile yapildim/Tas ü toprak arasinda" dizelerinde Haci Bayram Veli, "Her sey arada" diyen Behçet Necatigil, hep sonsuzca çogalma imkânina sahip bu ara'ya odaklaniyor.Arada Hikâye, Sait Faik, Ahmet Hamdi Tanpinar, Tarik Bugra, Mustafa Kutlu gibi modern Türk hikâyesinin önemli isimlerinden seçilmis bazi hikâyelerde ve Nazan Bekiroglu'nun Isimle Ates Arasinda adli romaninda hikâyeyi nesne, olay, dil ve üslup, tarih ve toplum, hatta efsane ile hayat arasinda arama çabasi gibi degerlendirilmelidir.(Tanitim Bülteninden)
Yorum yapabilmek için üye girişi yapmalısınız.