DİKKAT!!!
Yazdıklarım tamamen kendi bakış açımla alakalı. Siz bu şekilde düşünmüyorsanız sorun yok.
M. Rise'ın yazımını çok seviyorum. Ve burada da beni yanıltmadı. Okurken keyif aldım gercekten. Fakat ne konusu ne de olay örgüsü ile bana hitap eden bir kitap değildi. Aynı olaylar bir fantastik kurgu içerisinde olsa pek önemsemezdim büyük ihtimalle. Hızlı ve akıcı bir kitap arıyorsanız tavsiye ederim.
Fakat çok fazla dil bilgisi hatası vardı. Aynı kelime arka arkaya farklı eklerle üç kez gelmişti bir tanesinde. Bazı kelimeler cümlelerde olmalıydı vesaire. Bunları düzeltmek editörün işi mi pek emin değilim ama biraz özensiz olduğunu söylemek zorundayım.
Son zamanlarda okuduğum kitaplarda kendi hakkımda keşfettiğim bir şey de genç yetişkin türünü artık pek de fazla sevmediğim oldu. Özellikle işin içinde fantastik, bilimkurgu, distopya gibi öğeler yoksa bir romantik romanı yetişkin türünde seviyorum. Bu bence en önemli ve bazen çekindiğimiz konu; kendi kendimize bir şeyi sevmediğimizi itiraf etmek. Kendi kendimize dürüst olmak önemli. Ve ben de son zamanlarda kendi hakkımda çok fazla şey keşfettim ve kendime olabildiğince dürüst olmaya çalışıyorum.
Kitap akıcıydı fakat karakterlerinin, olay örgüsünün ve konusunun çok hoşuma gitmediğini itiraf etmeliyim. Ayrıca karakterlerin davranışları, birbirleriyle olan ilişkileri vesaire beni hoşnut etmedi. Konuşmak istediğim en önemli konu da bu aslında. Karakterlerden birinin kendine karşı özsaygısının olmayışı çok sinirimi bozdu okurken. Evet, tahmin edeceğiniz üzere bu karakter Efra, ana karakterimiz Maya'nın en yakın arkadaşı. Gerek Alar'a karşı tutumu (yanlış anlamayın, birine hayran olmak yanlış değil, fakat burada bu iş biraz fazla ileriye gidiyor bence) gerekse Uygar'ın ona Alar konusunda yardım etme karşılığı bir iyilik istedigi zamanki tutumu olsun gerçekten kitabın içine girip Efra'yı sarsmak istememe neden oldu. Ve aynı zamanda da Uygar'ı. Arkadaşlar, bunu, bu incelemeyi okuyan kız arkadaşlarıma söylüyorum; asla ama asla kimsenin size nasıl davranıp nasıl giyinmeniz konusunda karışmasına izin vermeyin. İnsanlar hayatınızda her zaman gelip geçicidir, bunu unutmayın. Fakat siz, siz ölene kadar kendi kendinize muhtaçsınız, unutmayın! Başka kimseye değil. (Burada amaç yazarı eleştirmek değil, sadece bir karakterde gördüğüm olumsuz bir davranışı buraya aktarıyorum o kadar. Ve aynı zamanda da genel konuşuyorum.) Her zaman için sizi kendi zevklerine göre yönetmek isteyen insanlar olacak. Uygar'ın "Onu etkilemek istiyorsan pamuk şeker gibi dolaşma" dediği yerde sanki kendime hakaret edilmiş gibi iç çektiğimi hatırlıyorum. Siz kendinizi nasıl huzurlu ve ruhsal açıdan sağlıklı hissediyorsanız o şekilde giyinip o şekilde davranacaksınız. Varsın biri sizi sevmesin, beğenmesin... Siz kendinizi sevin ve saygı gösterin yeter. Efra o anda Uygar'ın karşısında durup kimse için değişmek istemediğini ve kendini bu şekilde sevdiğini söylesin isterdim gerçekten. Biri Uygar'ın kafasına bardakla vurup da kimsenin kimse için değişmek ve yeterli hissetmek zorunda olmadığını söylesin çok isterdim. Fakat Efra'nın o konuşmadan sonra birkaç dakika içinde Alar hakkında hayallere dalması... Üstünü değiştirdikten hemen sonra Uygar ona "Şimdi, kaz kafalı Alar'ı daha kolay etkilersin." diyince sonunda Uygar'ın onu "seksi" gördüğünü düşünüp bunun hoşuna gitmesi... Gerçekten Efra'yı sarsmak istedim. Onu olduğu haliyle beğenen birinin belki birkaç gün, belki de on yıllar sonra geleceğini, ne olursa olsun bir gün geleceğini ve kendini kötü hissetmemesi gerektiğini söylemek istedim.
Konudan saptığımın farkındayım fakat dediğim gibi, Efra bu yazdıklarımda sadece bir metafordu. Yazdıklarım bunu okuyan tüm kız kardeşlerim içindi.
Akıcı bir genç kurgu arıyorsanız tavsiye ederim. İlgimi hiç çekmeyen bir konusu ve karakterleri (bu tamamen benim zevkim, yoksa asla bir hata yok kitapta) olmasına rağmen soluksuz okutmayı başarıyorsa bir kitabı bana yazar, demek ki gerçekten iyi bir yazardır. İkinci kitabı sabırsızlıkla bekliyorum...