Artık Eğitim Kolektifi makalelerini sesli olarak da dinleyebilirsiniz.
Sesli makalelerimizi dinlemek için tıklayın.
YÖRET Vakfı olarak Çocuklar, Aileleri ve Çocuklarla Çalışan Eğitimcileri yakından ilgilendirecek bir video hazırladık:
PANDEMİDE ÇOCUK OLMAK! 2019 yılında “Rüzgâr Gülü Kampanyası”nı başlattık ve “ÇOCUĞA ŞİDDETE HAYIR” diyerek çocuğa şiddet konusunda öğretmenlere, psikolojik danışmanlara, çocuklara ve ailelere yönelik eğitimler verdik, broşürler hazırladık ve farkındalık çalışmaları düzenledik. Pandemi döneminde de sosyal medya aracılığı ile çalışmalarımızı sürdürdük. Şimdi de çocuklarla planladığımız 4,5 dakikalık bir animasyon video ile herkesi şiddetsiz bir ev yaşamına çağırıyoruz! Bir ön araştırma ile başlatılan çalışmada önce psikolojik danışmanlar ve ardından İstanbul’da konuyla ilgili dezavantajlı gruplarla çalışma yapmış Sulukule Gönüllüleri Derneği, Zeytinağacı Derneği ve Tarlabaşı Toplum Merkezi ile görüşmeler yaptık. Ama en önemlisi videonun ana kurgusunu oluşturan çocuklar ile bir odak grup görüşmesi düzenlendik. Çıkan sonuçlar, çocukların önerileri ve uzman desteği ile “Pandemide Çocuk Olmak” videosunun temelini oluşturduk. Videomuz 7-13 yaş arası çocuklar ve ailelerine yönelik.
İklim Değişikliği
İklim krizini yönetmenin bir boyutu da yaşanacakları çocuklarımıza anlatmak ve onları hazırlamak. Peki yaşananları, bizi buraya getiren nedenleri ve geleceklerinin nasıl etkileneceğini çocuklarımıza nasıl anlatmalıyız? Hangi sözcüleri kullanmalı, onları korkutmadan nasıl bilinçlendirmeli ve doğasına sahip çıkan bireyler haline getirmeliyiz?
Nöromitler
Herkesin daha kolay ve daha çok öğrenmek istediği günümüzde, öğrenmeyi kolaylaştıracak her bilgi önemli sayılıyor. Ancak nörobilimciler üstümüze boca edilen bu bilgilerin aşırı basitleştirilmiş ve bilimsellikten uzak ve yanış olduğu belirtiyor hatta bu bilgilere bir de isim veriyorlar : Nöromit!
Kızlara Eğitimde Fırsat Eşitliği
Hepimiz kızların eğitim hayatına heyecan dolu başlangıçlar yaptığını biliriz. Kızlar çok çalışmaya anaokulu yıllarında başlar; başarılı olmak için çabalarlar. Okuma yazmayı ilk söken, öğretmenlerini dikkatle dinleyen, ödevlerini eksiksiz yapan çoğu zaman kızlardır. Ancak yıllar geçtikçe kızların özgüvenlerini yitirmeye başlar. Gerçek hayatla, kitapların anlattığı dünya arasında farklar vardır.
Peki eğitim hayatlarına ellerinden gelenin en iyisini yapmak için başlayan kız öğrenciler neden bu rekabetçi tavırlarını hayata taşıyamazlar? Eğitim hayatının hedefi olan, çalışkan, başarılı öğrencileri ne zaman daha azıyla yetinmeyi öğrenir, neden geride kalmayı kabul ederler?