Alerjik hastalıklar antik çağlardan beri bilinmektedir.
- Yaklaşık M.S. 900 civarında, Rhazes olarak da bilinen Pers Doktoru Al-Razi, güllerin kokusundan tetiklenen mevsimsel rinitiyi (burun iltihabı) tanımlamıştır.
- 1902 yılında Fransız Fizyologlar Charles Richet ve Paul Portier, deniz anemonlarından gelen toksinlere ikinci kez maruz kaldıklarında köpeklerin öldüğünü gözlemleyerek anafilaksiyi (çoklu organ yetmezliğine ve ölüme yol açabilen akut alerjik reaksiyon) tartıştılar.
- 1906 yılında Avusturyalı Pediatri Uzmanı Clemens von Pirquet, Macar Pediatri Uzmanı Béla Schick ile birlikte gerçekleştirdiği deniz anemonu deneylerini kendi "serum hastalığı" çalışmalarıyla birleştirdi. Özellikle, yaygın enfeksiyon hastalıklarına karşı aşılanmış çocukların aşıya ikinci kez maruz kaldıklarında daha hızlı ve daha şiddetli reaksiyonlar gösterdiğini fark ettiler.
Pirquet, aşırı aktif veya aşırı duyarlılaşmış bir bağışıklık sisteminin anormal tepkisini temsil ettiğine inandığı durum için "alerji" terimini kullanmıştır.
Bir kişinin çiçek poleni veya arı zehiri gibi olası bir alerjenle ilk kez karşılaştığı modern açıklamayı düşünün;
- Belirli bireylerde, çeşitli beyaz kan hücreleri aşırı tepki vermeye başlayabilir. Özellikle, bir TH2 lenfosit, interlökin-4 (bir protein-sinyal molekülü) üreterek B hücrelerini aşırı üretmeye teşvik edebilir.
- Bu da mast hücrelerine ve bazofillere bağlanan IgE antikorlarının aşırı üretilmesine yol açabilir.
- Bu noktada, IgE ile kaplı hücreler belirli alerjene duyarlı hale gelir ve onu "hatırlar".
- Eğer kişi tekrar alerjenle temas ederse, aktive olan mast hücreleri ve bazofiller çevre dokulara histamin ve diğer enflamatuar kimyasalları salar.
- Bu da kaşıntı, döküntüler, kurdeşen ve olası anafilaksiye yol açar—bu durum bazen antihistaminler, steroidler veya epinefrin enjeksiyonları ile tedavi edilebilir.
Alerjilere sahip olma olasılığı, gelişmiş ülkelerde daha yüksektir. Alerjiler genellikle ebeveynlerden kalıtsal olarak alınır. Bir teoriye göre, modern şehir ortamlarının göreceli sterilitesi, bağışıklık sistemini "meşgul" tutmak için yeterince patojene maruz bırakamaması anlamına gelmektedir.
Alerjiler aynı zamanda geniş ailelerden gelen çocuklarda daha az yaygındır. Bu muhtemelen daha fazla mikroba ve parazite maruz kalmaları nedeniyle ilgilidir. Bu durum bazen bağışıklık sistemini olumlu şekilde baskılayabilme yeteneğine sahip olanların varlığıyla ilişkilendirilmiştir.
Yazı Görselinin Açıklaması: Güneş çiçeği, sabah çiçeği, ebegümeci, zambak, çuha çiçeği ve kırk kilit otu gibi yaygın bitkilerin polenlerini içeren renklendirilmiş bir elektron mikroskopu görüntüsü (Dartmouth Elektron Mikroskop Tesisatı).
Yazıda Geçen Tarihi Kişiler: Abu Bakr Muhammad ibn Zakariya al-Razi (865–925), Charles Richet (1850–1935), Paul Portier (1866–1962), Clemens Peter Freiherr von Pirquet (1874–1929), Béla Schick (1877–1967)
- Önceki konu: Analitik Vitamin Keşfi 1906 – Yardımcı Besin Maddeleri
- Sonraki konu: Alzheimer Hastalığı1906 – Auguste Deter'in Otopsisi