Çok gençti ve hayatının en deli çağlarıydı. Evli bir adama fütursuzca aşık oldu. Daha onsekiz bile değildi. Belki adamı babası gibi sevdi, çünkü baba sevgisi görmemişti. O onyedi yaşındayken adam 30 yaşındaydı ve evliydi. Adamın eşi kendi evlerinde ikisini birlikteyken yakaladı ve şikayetçi oldu. Kızın yaşı küçük olduğu için adam eşinden boşanıp küçük kızla evlenmek zorunda kaldı. Yoksa hapis yatacaktı. Kız da küçük yaşta yapmış olduğu hatayı çekmek zorunda bırakıldı. Namus meselesi ya. Babası çok sertti, hatta kabadayı da diyebilirim.
Öyle ya da böyle Çocuk kız ve orta yaşlı adam evlendiler. İki tane kızları oldu dünya tatlısı. Adam malesef psikopat, madde bağımlısı birisiydi. Kadına sürekli baskı yapıyor, eve kilitliyor, hatta dövüp işkenceler yapıyordu. Kadın ayrılmak istiyordu artık, dayanamıyordu. Genç yaşta yaptığı hatanın bedelini hem kendi hem de çocukları ödüyordu. Onun da psikolojisi bozulmuştu. Çocukları ile birlikte eşinden şiddet görerek korku evde korku içinde yaşıyordu.
Adam hem içici, hem satıcıydı. Günahsız ve genç bedenlerin zehirlenmesine neden oluyordu. Kadın ve çocukları ahlarla vahlarla büyümüşlerdi. Çektikleri hiç bitmiyor devam ediyordu. Kadın ayrılmak istiyor ama adam ölümle tehdit ediyordu. Adam ilçenin zararlı haşerelerinden biriydi. Kadın artık dayanamıyordu çok eziyet görüyordu. Kadın özel bir şirkette çalışıyordu. Oradan birine aşık oldu. Kadının aşık olduğu adam onun bu haline çok üzülüyordu.
>hikayemin ikinci bölümüne kaldığım yerden devam edeceğim. Bu benim çevremde tanıdığım birinin hayat öyküsüdür. Çevreden anlatılanlara ve duyduklarıma göre yazdığım, çok dersler çıkartılması gereken gerçek bir yaşam öyküsü…