Siyasi ideolojiyle ilgili bağlamlarda konuşan aşırı uçların buluştuğu ifadeyi hepimiz duymuşuzdur.
Ancak bu iddianın arkasındaki mantığı herkes bilmiyor. Destekleyen modellerden biri de at nalı teorisi Kökenini, özelliklerini ve sonuçlarını daha iyi anlayabilmemiz için bu makalenin ana teması olacak.
At nalı teorisi nedir?
At nalı teorisi, en popüler çevrelerde, bunun dışında da olsa, siyaset bilimi içinde çerçevelenmiş bir modeldir ve farklı siyasi ideolojilerin dağılımı içinde, iki karşıt konum merkezden uzaklaştıkça, paradoksal olarak, daha fazla ortak noktaya sahip olmaya başlayacaklar..
Benzetme, altta bir tür bitmemiş oval yaratan bir at ayakkabısının şekline dayanmaktadır. Bu rakama siyasi duruşlar atfedersek, merkezi sırasıyla en üste, sol ve sağ tarafa da yerleştirebiliriz.
İki yolun her birini takip ederek, at nalı teorisine adını veren bu elementin yörüngesini takip ederek düşüncenin ne kadar kutuplaştığını, fiziksel olarak iki noktanın o kadar yakın olduğunu gözlemliyoruz. Bilinçsiz Düşüncenin Yeni Teorisi bilinçle ilgili birçok kavramı sorgulamaya başlayan yıkıcı bir öneridir. Bunlar, tam olarak ovalin eksik olduğu kısımda, aşırı sol ve aşırı sağı temsil eder.
Siyasi pozisyonlara çok az ilgisi olan ama şekli ifade edilecek fikri açıklamaya yarayan bir nesneyle benzetmenin bu tuhaf yolu, bunu Fransa’dan yazar ve filozof Jean-Pierre Faye’e borçluyuz. Bu fenomeni açıklamak için at nalı teorisinden bahsettiği 2002’de yayınlanan “The Century of Ideology” adlı çalışmasındaydı.
Bu eserinde ek olarak, aşırı solda, Karl Marx’ın tezleriyle desteklenen Sovyet rejimi gibi 20. yüzyılda ortaya çıkan totaliter ideolojiler veya aşırı sağda Nazizm arasında var olan ilişkilerden bahsediyor. Felsefi temeli kısmen yazar Friedrich Nietzsche ile ilgili olan.
Bununla birlikte, at nalı teorisine atfedilen tek kaynak bu değildir. Bazı kaynaklar, bu benzetmenin aslında çok eski olduğunu ve Weimar Cumhuriyeti döneminde, 1918-1933 yılları arasında kullanıldığını öne sürüyor., aşırı ideolojilere sahip siyasi bir hizipten, Kara Cephe’den ve diğer gruplarla benzerliklerinden, ayrıca radikallerden, ancak karşıt ideolojiden bahsetmek.
Daha yakın bir aşamada, farklı sosyologlar, karşıt ideolojik pozisyonlar arasındaki çakışmaları açıklamak için bu modeli kullandılar. Bir yandan Alman Eckhard Jesse, diğer yandan Amerikalı Daniel Bell ve Seymour Martin Lipset at nalı teorisi ile çalışan yazarlardan bazılarıydı.
Güncel siyasette at nalı teorisi
Şimdiki ana gelirsek, zaten 21. yüzyılda, at nalı teorisini bir şekilde kullanmaya devam eden yeni yazarlar bulabiliriz. Amerikalı siyaset bilimci Jeffrey Taylor da onlardan biri. Taylor’a göre, farklı ideolojilerin gruplandırıldığı süreklilik bir at nalı figürüne yerleştirilebilir, Elitleri merkezde, popülizmi solda veya sağda bırakmak, aşırı uçlarda.
Bu yazar, akıl yürütmesini açıklamak için bir örnek olarak, son zamanlarda antisemitizmin çok farklı ve aslında zıt konumlardan nasıl yeniden su yüzüne çıktığından bahsetti. Bu pozisyonlar, bir yandan aşırı sağ sektörlerden, diğer yandan aşırı soldan gelecek ve böylece bahsettiğimiz at nalı teorisini yansıtacaktı.
Alman yayın organı Die Zeit’in editörü Josef Joffe ise 2008 krizinin bir sonucu olarak özellikle Almanya ve Avusturya gibi ülkelerde popülist siyasi partilerin yeniden dirilişinden bahsederek, bu grupların önemli bir büyüme yaşadığını vurguladı. hem soldan hem de sağdan.
Joffe, zaman zaman, popülist nitelikteki siyasi partilerin, bir yanda aşırı sol ve diğer yanda aşırı sağın, ideolojilerinde korumacı ekonomi politikaları veya diğer uluslardan ve uluslararası toplumlardan izolasyonculuk gibi bazı özellikleri paylaştıklarına dikkat çekiyor. kuruluşlar. Bu yazar ayrıca grafiksel olarak şunu belirtmektedir: at nalı demiri büküldüğünde, noktalar gitgide yaklaşır..
Bunlar, mevcut fenomeni açıklamak için at nalı teorisini kullanan tek çağdaş analistler değildir. İslamcı aşırılığa karşı bir aktivist olan Maajid Usman Nawaz, her iki grubun daha çok sağa ve soldakilere yönelik saldırgan stratejileri kınadı. Siyasi düşman listelerinin oluşturulmasından bahseder ve Nazi Almanyası ile SSCB arasındaki benzerliklere örnek verir.
Bir başka yazar, Kyrylo Tkachenko, Ukrayna’da son zamanlarda ortaya çıkan aşırı sağ ve aşırı sol grupları karşılaştırıyor. liberalizme muhalefet gibi ortak faktörlere sahip. Buna ek olarak, yeterli güçte bir konuma ulaşmaları durumunda, söz konusu karşıt gruplar arasında olası bir hizalanmanın yarattığı tehlikeye karşı uyarır.
At nalı teorisinin eleştirileri
Daha önce gördüğümüz gibi, at nalı teorisi oldukça popüler olmasına ve birçok yazar tarafından gözlemlenen farklı siyasi fenomenleri desteklemek için kullanılmış olmasına rağmen, gerçek şu ki, bu karşılaştırmayı herkes onaylamıyor ve diğer analistler diğer modelleri kullanmayı tercih ediyorlar, çünkü Onlar aşırılıkları yakınlaştıran eğri benzetmesine ikna olmadılar.
Bu eleştirilerin çoğu, mantıklı olduğu gibi, siyasi grupların en kutuplaşmış yerlerde, yani aşırı sol ve aşırı sağda yer alan ve hiçbir şekilde bir bölümü paylaşma olasılığını tasavvur etmeyen kısmında ortaya çıkar. ideolojilerinin tam da siyasi konumlarından en uzak olanlarla.
Kingston Üniversitesi’nde profesör olan İngiliz Simon Choat, at nalı teorisini eleştiren en aktif seslerden birini temsil ediyor. Bu yazar, kendisini siyasi yelpazenin solunda konumlandırıyor ve buradan, at nalının her iki tarafında da görülebilen tüm bu görünen benzerliklerin genellikler olduğunu ve kendilerini dayandıracakları sağlam bir temele sahip olmadıklarını garanti ediyor.
Her iki grubu da farklılaştıran temel bir faktör olduğunu düşündüğü için neoliberal elitlere karşı paylaşılan nefret örneğini veriyor ve her birinin söz konusu seçkinlerden yaptığı özdeşleşmedir, bu tamamen farklıdır ve bu nedenle bu yanıltıcı yaklaşımı haklı çıkarmaz. grupların konumları arasında çok radikal bir şekilde karşıt.
Choat’un at nalı teorisini ortadan kaldırmak için kullandığı bir başka örnek, aşırı solun ve aşırı sağın küreselleşmeye karşıtlığıdır. Her iki sektör de bu konuda hemfikir gibi görünse de, motivasyonlar çok farklı.. Bu yazara göre, en sağdaki grup, ulusal kimliğe, kültürüne ve geleneklerine yönelik oluşturduğu tehlike nedeniyle onu haklı çıkaracaktır.
Öte yandan, soldaki gruplar küreselleşmeye çok farklı nedenlerle karşı çıkacaklar ki bu da bu fenomenin nüfusta neden olabileceği olası sosyoekonomik eşitsizliklerle ilgisi var. Bu örnekle, Simon Choat’ın çok yüzeysel bir düşünce olarak gördüğü at nalı teorisinin kullanımını eleştirmek için kullandığı mantığı gözlemliyoruz.
At nalı teorisine alternatif
Bazı yazarların at nalı teorisinin, açıklamaya çalıştığı olguyu destekleyecek kadar yeterli derinliğe sahip olmadığı için geçerli bir akıl yürütme olmadığını düşündüklerini daha önce görmüştük. Bu modelin aksine, bazı insanlar için daha büyük geçerliliğe sahip olanlar da var.
Durum böyle siyasi pusula olarak bilinir. Bu model, bir bireyi veya bir grubu ideolojilerine göre kadran içine yerleştirebilmek için iki koordinat ekseni kullanır. Farklı versiyonlar olmasına rağmen, liberal-otoriter süreklilik genellikle eksenlerden birinde, diğerinde sol ve sağda kullanılır.
Siyasi pusuladan kaynaklanan kadranda, at nalı teorisinin aksine, kadranın merkezi konumlarında yer alanların dışında sol ve sağ gruplar arasında hiçbir yaklaşım yoktur. Bu nedenle, bu modele göre, at nalı modelinin önerdiği gibi, en uç konumlar daha uzak ve daha yakın olacaktır ve daha yakın olmayacaktır..
Her durumda, bunlar farklı araçlardır ve bazı yazarlar birini tercih ederken, diğerleri aynı şeyi diğerine yapacaktır.
Bibliyografik referanslar:
- Choat, S. (2017). ‘At nalı teorisi’ saçmadır – aşırı sağ ve aşırı solun çok az ortak noktası vardır. Konuşma.
- Faye, JP (2002). İdeolojiler yüzyılı. Paris: Cep.
- Fleischer, T. (2006). Yine Politik At Nalı. Avustralya / İsrail İncelemesi. Avustralya / İsrail ve Yahudi İşleri Konseyi.
- Mayer, N. (2011). Neden aşırılıklar bir araya gelmiyor: 2007 Cumhurbaşkanlığı Seçimlerinde Le Pen ve Besancenot Seçmenleri. Fransız Siyaseti, Kültür ve Toplum.