Adapazarı eskiden çok daha şirin ve güzel bir kentti. Ancak o güzellikler zaman içinde teker teker yok olup gitti. Gidiyor…
Örneğin bir zamanlar Adapazarı’nın sosyal yaşamının en gözde halka açık yerlerinden olan Atatürk Parkı, bugün artık bu özelliğini kaybetmiş durumda.
Atatürk Parkı’nın o eski güzel halinden daha önce de bahsettim.
Atatürk Parkı bizim çocukluğumuz ve gençliğimizde şimdiki gibi beton yığını değildi.
Atatürk Parkı’nın olduğu alan eskiden mezarlıkmış. Bir yanda da futbol sahası varmış.
1950 yılında zamanın Belediye Başkanı İzzet Şükrü Enez, burayı Atatürk Parkı olarak düzenlemiş. İyi ki de düzenlemiş.
Atatürk Parkı şimşirler arasındaki çakıl taşlı yolları ile özellikle yaz geçeleri ailelerin gezinti ve dinlenme köşelerinden biriydi.
Parkın içindeki mütevazi havuzdaki renkli balıklar çocukların büyük ilgisini çekerdi.
Atatürk Parkı’nın bir tarafında Orduevi’nin lokali, diğer tarafından ise Öğretmenler Lokali buraya ayrı bir renk katardı.
** *** *** *** *** *** *** ***
Atatürk Parkı’nda dolaşırken Orduevi’nin bahçesindeki düğünleri veya sosyal geceleri izlerdik.
Atatürk Parkı’ndaki Öğretmen evi son derece nezih bir yerdi.
Burada yapılan düğünlerde çalan orkestraları dinlemek ayrı bir güzellikti.
O zamanlarda yapılan düğünlerde şimdiki gibi koy bir org, tak bir kaset kolaylığı yoktu.
Hepsi birbirinden değerli müzisyenler bir konser kalitesinde müzik yaparlardı.
Öğretmenevi orkestrasında hatırımda kaldığı kadar, Klavyede Orhan Ötener, trompet’te Halit Sandıkçılar, akordiyonda Atıf Koçdemir, bateride Halit Çelebi’nin eşliğinde solist olarak Esin Engin ve İsmail Özdemir’i dinlemenin zevki başkaydı.
O yıllarda Öğretmen evi orkestrasının rakibi Şeker Fabrikası Lokali’nin orkestrasıydı. Aydın Esen, Aslan Yıldırım ve arkadaşları Şeker Fabrikası’nda düğünlerin dışında da her akşam canlı müzik yaparlardı. Aydın Esen sesi ile Adapazarı’na tangoyu sevdiren isimdi.
Aydın Esen ve arkadaşları daha sonra Çark Gazinosunda yıllarca sahne almışlardı.
** *** *** *** *** **
Adapazarı’nda yaz akşamlarında sosyal yaşam, Atatürk Bulvar’ı, Atatürk Parkı ve yazlık sinemalar üçgeninde geçerdi.
Atatürk Bulvar’ı çevresindeki yazlık sinemalar, Çark Caddesi girişindeki Melek Sineması, Çark Caddesi’ndeki Ses Sineması, Kavaklar Caddesi’ndeki Saray, Atlas ve Yeni Sinemaydı.
Melek Sineması yazlığında en kaliteli yabancı filmler, Atlas sineması yazlığında ise en kaliteli yerli filmler oynardı.
Yaz akşamları Atatürk Bulvar’ı, Atatürk Parkı ve yazlık sinemalar üçgenindeki yaşam, akşam üstü Atatürk Bulvar’ı turu ile başlardı.
*** *** *** *** *** ***
Atatürk Parkı’nın özelliği Gümrükönü karşısındaki ünlü Hanaltı’nın kaldırılma sı ile yok olmaya başladı.
Hanaltı’nın yerinde şemsiyeli bahçe hizmete girdi. Şemsiyeli bahçe bir süre yaz akşamlarının siyasi kulislerinin yapıldığı bir mekan oldu. Daha sonra şemsiyeli bahçenin yerine canlı müzik yapılan çay bahçesi yapıldı. Ancak tutmadı. Bir önceki Büyükşehir Belediye Başkanı Zeki Toçoğlu, Atatürk Parkı’nın simgelerinden olan şemsiyeli bahçeyi yeniden düzenledi. Şemsiyeli bahçe yapıldı. Ama şemsiyeler eski şemsiyeli bahçenin şemsiyelerine göre biraz büyük oldu. Şemsiyeli bahçenin rengarenk şirin şemsiyelerinin yerini tutmadı. Ama yine de insanların şemsiye altında oturup çay sohbeti yapabilecekleri bir yere kavuşmuş olduk. Ancak eski şemsiyeli bahçenin en önemli özelliği akşamları da oturup yapılan sohbetlerdi. Şimdi o güzellik yok.
*** *** *
Atatürk Parkı bizim zamanımızda aynı zamanda Atatürk Ortaokulu’ndan dersleri kırmak içinde güzel bir alternatifti.
Sınıfların arka tarafındaki pencerelerinden Atatürk Parkı’na geçmek, unutamadığımız hatıralarımız orasındadır. Yine hemen öğretmen evinin yan tarafındaki halk kütüphanesi de o zamanlar bayağı istifade ettiğimiz bir yerdi.
Şimdi ne o eski şirin Atatürk Parkı’mız, ne bünyesindeki Öğretmen Lokali, Halk Kütüphanesi ve Atatürk Ortaokulumuz var.
Atatürk parkı o şirin hali ile çokdaha güzeldi. Ya da bizim kuşağa öyle geliyordur.
Bilemiyorum..