Herşey kötüye gidiyor…
Hırsızlık, arsızlık almış başını gitmiş; heryer, herşey bozulmuş, insanlar bozulmuş... Öyle bir soğutulmuşuzki herşeyden; sorduğumuz eskiler, çiçeklerin bile eskisi kadar güzel açmadığını, sigaraların bile eski tadında olmadığını söylüyorlar. Onlara gençleri sorduğumuz da, bize bilgisayarın başından kalkmayan kötü alışkanlıkları olan üretmeyen kişiler olarak tanımlama yapıyorlar.
Bir insan ne kadar masumiyetten, iyilikten uzaklaşabilir; bir insan ne kadar kötü olabilir? Bence fazla karamsar bakıyoruz herşeye.
Evet, ülkeyle, insanla, doğayla, sevgiyle ve inançla ilgili çok eksiğimiz yanlışımız var ama eskisinden daha fazla ya da daha az değil. Sadece artık var olan kötü gerçeklerin daha çok farkındayız. Facebook'u hepimiz kullanıyoruz. Bir gün orada bir gruba rastladım. Grubun adı; “dolmuşta yaşlılara yer verince kendisiyle gurur duyanlar”. Grubun resminde de bir dolmuşun içinde yaşlı bir teyzeye yer vermiş bir çocuk var. Aslında sadece gülme amaçlı kurulmuş bir gurup olsada,
biraz duyguyla ele aldığımızda oradaki masumiyeti farkedebiliriz.
Bir insan ne kadar kötü olursa olsun, içindeki masumiyeti kullanıp ufak bir iyilik yaptığında, içindeki o güzel duyguyu takip edip besleyerek iyi bir insan yoluna girmek için bir şans kazanır. Bu şansı kullanın. Hiç birimiz melek değiliz belki ama ne kadar hatalı bir insan olsak ta bu hataları telafi etmeye zamanımız var. Kim iyi bir insan olmak taktir edilmek ve kendi içinde huzurlu olmak istemez ki? Psikolojik hastalıkların
yüksek miktarda arttığı ve şiddetlendiği bir dönemdeyiz. Belki sadece stres, yorgunluk, depresyon deyip geçiyoruz ancak psikolojik sorunlarımızın asıl nedenleri
çok farklı. Bir insanın beden ve ruh bütünlüğünü koruması için bazı tabular şarttır. Her çocuk iyi ve güzel duygularla yaşar, ancak bunlar sonradan bozulmaya başlar.
Kişi yine iyi olması gerektiğini bilir ancak bilerek hata yapar. Sonra bir gün kendini hem bedenen hem psikolojik olarak kötü hisseder. Ruhunuz sizi farkında
olmadan kötülük yaptığınız için cezalandırır. Ancak siz bunun nedenini bilemediğiniz için çareyi psikyatrlarda ararsınız. Onlar size özünüzü unutturacak ilaçlar verir ve suni bir rahatlık hissedersiniz. Hatırlayın! O küçük masum çocuğa yakışmayacak ne yaptınız. İşte kendinizi kötü hissettiren, sizi cezalandıran sorununuzu
buldunuz. Onunla yüzleşip onu kabul edin ve telafisini arayın. Unutmayın siz hala o küçük masum çocuğun ruhuna sahipsiniz. Hatalarınızı düzeltin ve sıkıntınızdan kurtulun. Hergün önünüze iyilik yapacak ve sizi mutlu edecek kişiler ve ortamlar çıkması dileğiyle, hoşçakalın.