Bugün benim doğum günüm….Yaş ilerledikçe daha fazla farkediyorum değişimlerimi. En önemlisi ‘yaşamımın tek sahibi var; o da benim’ felsefesini kabul ettim.Direnmiyorum . Başalarının gözlerine bakıp ; kafalarından neler geçirdiklerini tahmin etmeye çalışmıyorum. Başkalarının sözleri, davranışları üzemiyor ki beni….Kararlarımı önce kendime sormaya ; sonra sonuçlarından keyif almaya başladım. Yaşama karşı daha dirençliyim. Yaşamın özünün ruhun içinde küçücük bir çekirdek olduğunu ve onu besledikçe nasıl çiçekler açtığını gördüm. Çocukluğunda özgüveni tavan yapmış beninin nasıl törpülenmekte olduğunu farkedip. DUR diyebildim. Büyürken aslında çocuklaşıyorum. Yıllar geçtikçe vazgeçemediğim en sevgili olanın ‘ben’ olduğunu farkettim. Zaman ayırmadığımda en çok beni özlüyor, en çok benin mutluluğuna çabalıyorum. Öğrendim çünkü ‘ben’ mutluysa herkes mutlu. Arada tökezleyip düşüyorum. Düştüğümde zemini farkediyorum. Güzelliklere başka açıdan bakıyorum. Sürekli asfatta yürümek meğer ne zevksiz bir rutin yolmuş. Şimdilerde isteyerek bilmediğim patikalara sapıyorum. Çok renkli, taşların hiçbiri diğerine benzemiyor ve en önemlisi bu yolcuğu seviyorum. Her isteyenin kendi yolunu keyifle araması ve tutkularını arkasından gitmesi dileği ile…. Bugün beni kalbinden geçiren herkese teşekkür ediyorum….40 a 1 kaldı…..