En İyi
Betty Martin'in geliştirdiği rıza çemberi hakkında yazmak istiyorum. Görsel olarak veya grafik olarak ilişkilerin daha iyi analizi açısında oldukça önemli bir konu. Çünkü bütün ilişkilerimizde rıza çemberi içinde veya dışında olabilir duygularımızı bu doğrultuda hissedebiliriz. En azından nerede hata olduğunu bulmak için yararlı bir konu olduğunu düşünüyorum.
Bu grafikte çemberin karşı çaprazları olarak bir konumdayızdır karşımızdaki kişi ile. Bu kişi sevgili, partner, aile bireyi, iş arkadaşı, patron gibi hayatımızın her hangi bir konumunda olan birisi olabilir. Eğer rıza çemberinin içindeysek nerede olursak olalım o ilişki sağlıklıdır. Eğer dışında kaldığımızı hissediyorsak o ilişkide sorunlar var demektir.
Konu hakkında tartıştıkça daha iyi anlayacağınızı umuyorum.
Merhabalar herkese,
Son zamanlarda etrafımda görüp de sözün bittiği yer dedirten bu tarz yaşanmışlıklardan bir misal ele alıp bu konuda aslında daha neler söylenebileceğini vurgulamak istiyorum. (Bir dizi hikaye ile...)
Eşi başkasıyla beraber olan, sonunda bunu bana nasıl yaparsın diyenler yorumlarını bekliyorum...
***
Güneş bulutların arasından ışığını saçarken yemyeşil ağaçlar esen ılık rüzgârla adeta dans ediyordu. Ceren ve Tuna omuzları birbirine değecek kadar dip dibe oturmuş neredeyse hiç konuşmadan aşklarını yaşıyorlardı. Sessizliği Ceren bozdu:
"Küçükken masalları dinlediğimde kendimi bir prenses sanırdım. Ama büyüyünce o kadar sorumluluk yükleniyor ki insana... Masallarda dinlediğimiz gibi tek hedefimiz sevdiğimiz insanla evlenmek olsa keşke. Bir peri gelse beni prenses yapsa da tek derdim seninle evlenmek olsa." diyerek gülümsedi.
Tuna cevap verdi:
"Sen prenses olamazsın. Sen zaten benim prensesimsin. Benim tek derdim seninle evlenmek." Cebinden yüzük çıkardı Cerenin önüne geçti ve gözlerinin içine bakarak devam etti:
"Benim dinlediğim masallarda ise bir prensesle evlenmek isteyen adam ya prensesi ölümden kurtarır ya kralın yaptığı yarışmaya katılır ya da prensesi hak etmek için büyük bedeller öder. Benim ödeyebileceğim tek şey sana olan aşkım. Ömür boyu ödeyeceğime söz veriyorum."
Merhabalar , günlük yaşamımızda bazen duyduğumuz belki anlamını bildiğimiz ya da anlamını bilmediğimiz sapyoseksüel hakkında konuşmak istiyorum , kısacası tekrardan hatırlatarak Sapyoseksüel, 21. yüzyılda ortaya çıkan ve yayılmaya başlayan bir terimdir. Bir kişinin karşısında ki insanı fiziksel görünüşünden daha çok zihinsel ve zeka kriterlerine göre beğenmesi anlamına gelir. Genel olarak bir sapyoseksüelinin yaşam döngüsü epey bir zor oluyor kendi yaşamını kolaylaştıran zeka severler , genelde ikili ilişkilerde zorlanıyor , sosyal hayatta arkadaşlık ilişkilerinde zorlanan zeka severler , genelde zihinsel fonksiyonlarının diri kalması için etkili ve bir konu hakkında tartışmalı sohbetleri seven bilim kültür kitap vs. konularla karşısında ki kişi ile akıcı konuşma ve beyin fırtınası yapmayı seven genel yaşamın basit konularından uzakta konulardan bahsetmekten zevk alan daha zekice yapılmış esprilerden hoşlanan özgüvenli ve ayrıntılara önem veren zeka severlerin yaşam döngüsünde ikili ilişkilerde çatışma halinde olması kaçınılmaz oluyor , karşısında ki insanda da kendiyle aynı olan özeliklere sahip olması bir zeka severi mutlu ediyor , toplumumuzda bazen anlamasak ta zeka severler aramızda bir kişinin dış görünüşünden ziyade, onun zekasından, kültür ve bilgi birikiminden ve entellektüel yönünden etkileniyor zeka cazibeli ve seksi gözüküyor iş sahasında da olsak eğitim sahasın da olsak yada toplumsal olarak kişisel alanımız da da olsak bizler buradayız ve zeka çekici bir tılsım gibi ,zekayı sevenlere selam olsun.
carlos castaneda, dünyayı ne şekilde algılayacağımızın bizlere öğretilmiş olduğunu anlatır her fırsatta. dünyayla aramıza giren şey bizim onu yorumlama biçimimizdir. bu yorumlama mekanizmasının durdurulmasına da dünyanın durdurulması adını vermiştir. dışarıda öylesine var gibi görünen şeyin bir serap olmadığını, serap olan şeyin bizim onu yorumlama biçimiz olduğunu belirtir.
peki dünya durdurulunca ne görürüz? castaneda, buna enerjiyi akışı içinde görmek demiştir. Ve iddiası odur ki bizler iki algıyı da aynı anda gerçekleştiririz. yani hem bildik tanıdık dünya algılamamızı sürdürürüz hem de enerjiyi akışı içinde algılarız. belirttiğine göre toplumsal eğitim sonucunda dikkatimiz bu ikili algıdan, yalnızca yorum katılmış algı olan, tanıdık bildik dünya algısına çengellenmiştir. enerjiyi de algıladığımız halde buna dikkatimizi vermek bize öğretilmemiştir hatta bu engellenmiştir.
tam bu noktada çoğu insanın kabul etmekte zorlanacağı bir şeyi daha öne sürer castaneda, bizlerin iki zihne sahip olduğumuzu. biri, bize ait olan ve enerjiyi doğrudan algılayan, dingin, bilge, her şeyin kaynağıyla doğrudan bağlantılı olan zihin, öteki ise bize ait olmayan, sonradan monte edilmiş, marazi, keşfedilme korkusuyla dolu bir zihin. castaneda bu ikinci zihne yabancı donanım demiştir. işlevi ise bizde bazı farkındalık parıldamaları yaratmak ve ortaya çıkan bu farkındalık parıltısını kendi ait olduğu varlık lehine kullanmaktır. evet bu marazi zihin başka bir varlığa aittir. ustaca bir manevrayla bize, kendi zihnini bizim zihnimiz diye yutturmuştur. enerjimizi çalmaktadır. kendi algısal hünerlerimiz için gerekli olan enerji bizden çalınmaktadır. bu hırsızın, bize ait olan zihnin işleri ele almasına kolayca izin vermeyeceğini söyler castaneda. çünkü hırsızı kendimiz sanmaktayızdır ve düşündüğümüz, hissettiğimiz, yaptığımız her şeyin kendi çıkarımıza olduğunu düşünmekteyizdir. yavuz hırsız ev sahibini bastırmıştır.
asaf halet çelebi ne güzel sezmiş durumu ve ne güzel ifade etmiş:
Hırsız
pencereden giren mehtap
bu evde hırsız var
mehtapta
pencerede oturmuş
beni görüyorum
kapıyı çalsam
içerden ben çıkacağım
içerden çıkacak beni
ne kadar görmek istiyorum
penceredeki beni uyandırmalıyım
içerde hırsız var
içerdeki hırsızın
ben olacağımdan korkuyorum
asaf halet çelebi
Bilim felsefesi, bilim kavramının veya bilim dallarının içeriklerini, temellerini, sonuçlarını, uygulamalarını ve bunlarla ilgili yaklaşımları ve yöntemleri felsefî anlamda irdeleyen felsefe dalına verilen isimdir.
Bilimin Özellikleri
Bilim olgusaldır. Bilim, olgulara yönlenerek doğrulanabilir olan ifadeleri inceler.
Bilim mantıksaldır. Bilimsel ifadeler, mantıksal açıdan doğru çıkarımlar ile ulaşılmış, çelişkisiz ifadeler olmalıdır.
Bilim objektiftir. Bilim, öznel ifadeler ile değil nesnel ifadeler ile ilgilenir.
Bilim eleştireldir. Bilimdeki mevcut her kuram yeni olgular ışığından çürütülebilir veya değiştirilebilir; her kuramın yerini başka bir kurama bırakabilir.
Bilim genelleyicidir. Bilim, tek tek bütün olgular ile ilgili gözlem yapmaz; bunlar ile ilgili genel kurallar ve bağıntılar bulmaya çalışır.
Bilim seçicidir. Bilim, her türlü olguyla değil yalnızca ilgi alanına giren ve önemli olgular ile ilgilenir.
Bu özelliklerin dışında bilimin bir takım inançlara dayandığı ifade edilir:
Bilim realisttir. Buna göre dış dünya özneden bağımsız ve gerçektir.
Bilim rasyonalisttir. Buna göre dünya anlaşılabilir ve akla uygun bir dünyadır. Bu nedenle olguları akıl yolu ile kavramaya elverişli bir düzeni vardır.
Bilim nedenselcidir. Buna göre doğadaki her şeyin bir nedeni vardır, doğadaki bütün olgular arasında neden-sonuç ilişkisi bulunur.
Bilim nicelcidir. Buna göre var olan her şey ölçülebilirdir.
Bilimsel yöntem ise sistemli gözlem, ölçüm, ve deney, ve formülasyon, test etme, ve hipotezlerin değiştirilmesini içeren yargılama metodudur.
İnsanların bilim ile bilgiyi karıştırdığını düşündüğüm için böyle bir başlık açmaya ve bilimin ne olduğunu tartışmaya yatırıyorum.
Okulda öğrendiğimiz bilgiler bize gayet basit ve yüzyıllardır biliniyormuş gibi gelir. Ama durum böyle değildir, çok basit şeyler bile düşünüldüğünden geç keşfedilmiştir. Harezmi olmadan önce insanlar "2x+5" yazmak yerine "bir sayının iki katının beş fazlası" şeklinde ifade ederek matematikle uğraşmışlardır. Newton yokken insanlar eğrinin alanını "düzleştirerek" bulabileceklerini düşünmemişlerdir.
Matematikte her teoremin ispatlanması gerektiği antik yunanda bilinmezdi. Matematikte "hata" bulunana kadar da (Bertrand Russel paradoksu) insanlar matematikte hata bulunma ihtimali olduğunu hiç düşünmediler. Son olarak da benim favorim: Henry Ford, görev dağılımı yapmayı bulana kadar arabalar şimdiki fabrikalardaki gibi üretilmezdi, onun yerine herkes kendi başına bir araba üretmeyi çalışırdı.
İnsanlık olarak düşündüğümüz kadar zeki değiliz, hatta maymunlar belirli konularda bizden çok daha yetenekli olabiliyorlar. Ama bizim sahip olduğumuz özel bir şey var, bilgiyi çok iyi aktarabiliyoruz. İnsanlık olarak, beynimizin iletişim kısmı diğer canlılara göre çok çok daha gelişmiştir. Bu sayede kuşaktan kuşağa bilgi aktardığımız için zekamız gün ve gün gittikçe artar. Ama diğer canlılar her şeye 0'dan başlar ve ne kadar zeki olsalar da, bilgileri ölümleriyle birlikte son bulur.
İlkel topluluklar oldukları zamanlardan itibaren insanlar, duyusal etkilerini gördükleri doğaya ait çeşitli güçlere ya da aralarında üstün yetenekler ve beceriler gösteren belirli kişilere yerine göre bir put ve hatta tanrı niteliği vermişlerdir.Günümüz teknolojisinin yaratmış olduğu bu önderlik ya da liderlik türü benim burada anlatmaya çalışacağım tür değildir. Bu makalenin üzerine iki kalem da ben etmek isterim sevgili dostlarım lider veya liderlik insanoğlu kendi hayatını yönetemez iken bir başkasının önderliği ve fikri altında neden yaşamayı kabul eder ki ? bu günlerde hep destek alırız doktor yaşam koçları vs. Toplumumuzun her alanında siyasi eğitim kariyer alanlarında liderlik eden insanlar ile haraket eder onların tavsiyeleri ile yaşamaya özem göstertir ama asla tam tersini neden yapamayız insan kendi felsefesini neden yaratamaz , insan kendi toplumunun gerekismlerini neden tespit edemez ortak kulların dışında neden kendinisine rehberlik edecek birini arar ihtiyac duyar güdülme içgüdüsü mü yoksa toplumuzda süre gelen liderlik adı altına yapılmış bir tabu mu var insan neden özgürleşemez kendi hayatının lideri neden olamaz ?
İnsan kendi gereksinimlerinin ihtiyaçlarının farkında olmayışı bir zaman sonra diğer insanlar gördüğü kopya yaşamı seçer özentilik gerçek liderliğin doğmasına engel olur ,insan diğer insanlardan gördüğü hayatı kopyalamak ( o ne giyerse bende giyeyim o ne yerise bende aynısından yemeliyim ) gibi kopya yaşamı seçer , bu da kendi liderlik potansiyelinin ortaya çıkmasına engel olur özenti yaşam kişiyi körleştirir,
lider insan kimdir , bir toplumun gerçekten lidere ihtiyacı varmıdır , güdülme içgüdüsü içinde mi bırakıyoruz kendimizi bunları gerçekten merak eden bir bloggerim.