batuhanbbgl 3 months ago
Çocukluğundan bu yana şiire gönül vermiş bir adam Turgut Uyar! Tüm yalnızlıklarını, umutsuzluklarını, sevinçlerini, aşkını, özlemlerini çocukluğundan itibaren şiire yüklüyor ve zamanla bu durum, büyük şairde bir alışkanlık haline geliyor. Müzik konusunda çok tutkulu bir aileye doğduğundan kısa sürede sanatın…devamıÇocukluğundan bu yana şiire gönül vermiş bir adam Turgut Uyar! Tüm yalnızlıklarını, umutsuzluklarını, sevinçlerini, aşkını, özlemlerini çocukluğundan itibaren şiire yüklüyor ve zamanla bu durum, büyük şairde bir alışkanlık haline geliyor. Müzik konusunda çok tutkulu bir aileye doğduğundan kısa sürede sanatın içinde bulur kendisini ve edebiyat ile bir gönül bağı oluşur. Öyle ki ilk şiir denemesini ilkokulda yapan şair, bir söyleşisinde ortaokul ve lise yıllarındaki üretkenliği hakkında "günde üç beşten, haftada on beş şiir ve günde neredeyse bir roman yazmıştım." ifadelerini kullanır. İlk şiiri olan "Yad", 1947 yılında Yedigün adlı dergide yayımlanır. Bu, Uyar için hayatındaki birkaç dönüm noktasından ilkidir. 1948 yılında Kaynak Dergisi'nin düzenlemiş olduğu şiir yarışmasına "Arz-ı Hal" adlı şiiriyle katılır ve ikincilik kazanır. İlk dönem şiirlerinde kişisel hayatı, aşk, ölüm, ayrılık, yalnızlık, umutsuzluk gibi temaları işledi. Burada Garip akımı etkisi göze çarparken şiirleri ölçülü ve uyaklıdır. Daha sonra Ece Ayhan, Sezai Karakoç, Edip Cansever ve Cemal Süreya gibi önemli şairlerin bulunduğu 'İkinci Yeni' hareketine katılır. Gelenekten kopar, günlük konuşma dilinden uzaklaşır. Uyar şiiri, düzyazıya yakınlaşmaya başlar. Anlamı önemsemez, onun için önemli olan soyutlama ve simgeleme olur. Şiirin bir çıkmaz olduğunu belirtirken, şiirlerinde yoğun hayal gücü ve metaforlar içeren tamlamalara yöneldi. Arz-ı Hal, Türkiyem, Dünyanın En Güzel Arabistanı, Tütünler Islak, Her Pazartesi, Divan, Toplandılar, Kayayı Delen İncir ve Dün Yok mu kitaplarının yanı sıra dergilerde kalan son şiirleri ve kitaplarına girmemiş şiirleriyle oluşturulan "Büyük Saat", 1984 yılında basıldı. Böylelikle Uyar'ın tüm şiirlerini bir araya getiren doyulmaz bir antoloji ortaya çıktı. Bu antolojinin ilk bölümlerinde yukarıda bahsettiğim temaları konu edinen Turgut Uyar, "Büyük Saat"in devamında şehirli insanın iç dünyasını, şehrin yarattığı boğulma hissini, kaçma ve sığınma isteğini, toplum ve töreye karşı olan mücadelesini, tüm dayatmaları reddedişini dizelerine konu olarak taşıdı. Divan edebiyatı şiirini, halk edebiyatı şiiri ve batılı şiiri sentezledi ve kendi süzgecinden geçirerek bu çeşitlilikten yararlandı. Gazeli batılı şiire uyarlayabilmek, en büyük gayelerindendi ve çok denedi. Sayfalar ilerleyince anlayabileceğiniz için, şiirini 'kusursuz bir saflığa' ulaştırana kadar her yolu denedi. Giderek uzun şiirler yazmsya başlıyor. Antolojisinde lirik şiir konusunda çalışmalar yaptığını da görüyoruz. Tema ve içerdiği konular bakımından katı bir anlayışa sahip olsa da Turgut Uyar'ı bu antolojisinde özellikle soyut anlamda oldukça çeşitli ve renkli görüyorum. Semboleri ve metaforlarıyla düşündürüyor, uzun anlatımlarıyla hayal kurduruyor. O kadar güzel şiirine rağmen, "Göğe Bakma Durağı" benim için özel bir yere sahip... İkimiz birden sevinebiliriz, göğe bakalım sevgili okur 😍🙏!