Kameralar polis memurlarına yönelik şiddetin azalmasına yol açmalıdır. Eleştirmenler tam tersinden korkuyor. Sorun tek taraflı kontrol.
Bir polisin omzuna bir vücut kamerası
Her zaman yürümeli mi?
Vücut kameraları polisin yeniden silahlanmasının en son çılgınlığıdır. Birbiri ardına federal bir devlet şu anda omuz veya polis memurlarının göğüs cebinde küçük kameraların kullanımı için yasal bir temel oluşturuyor. Şimdiye kadar, polis özellikle inovasyon lehine. Aynı zamanda medeni hukuk açısından da avantaj sağlayıp sağlamadığı tamamen tasarıma bağlıdır.
Polislerin omzuna yerleştirilen yüksek teknolojili bir kamera sayesinde, ajanların davranışları izlenecektir.
Tedbir, protokollere göre polisin doğru eyleminin ve olası yolsuzluk eylemlerinden kaçınmak için polisin doğru eyleminin ve üçüncüsünün de polis eylemine karşı şikayette bulundukları zaman kesin olarak delillerinin olduğunu doğrulamaktır.
https://www.google.com/search?q=Understanding+employee+resistance+to+body-worn+cameras&sxsrf=ACYBGNS8Fg-kTsdx3cOXRTpYu3Y40IV-jQ:1573804815084&source=lnms&tbm=isch&sa=X&ved=2ahUKEwjxs8vn3-vlAhUBQ48KHQhlAcMQ_AUoAnoECA4QBA&biw=1533&bih=801#imgrc=pDETzAJthCkwuM:
Polis, çakışan kontrollerin kaydedilmesinin polis memurlarına yönelik şiddeti azalttığına inanıyor. Eleştirmenler tam tersini düşünüyor. İsyancılar genellikle sarhoş ve özellikle kamera kullanımıyla kışkırtılmış hissediyorlardı. Her ikisi de akla yatkın. Muhtemelen, Body-Cams'ın aslında üretken olup olmadığını ve memurların sağlığını tehlikeye attığını ilk bildiren polis olacaktır.
İkinci sorun ise sözde ön kayıt. Kameranın aktivasyonu ve önceki dakikanın mevcut olması - durumun anlaşılmasında yararlı olan - kameranın sürekli çalışıyor olması gerekir. Veri koruyucuları onu yeni veri saklama olarak görüyorlar. Terim biraz fazla görünüyor. Telefon verilerinin tutulmasında, tüm popülasyonun iletişim davranışı en az altı haftadır. Burada, diğer yandan, sadece 60 saniyenin görüntülerinin ve sesinin ihtiyatlı bir şekilde kaydedilmesi ile ilgili - ve bu, polisin gizlice ama açıkça hareket etmediği bir durumda.
Özellikle sorunlu olan, Vücut kameralarının tek taraflı kontrolüdür. Çünkü olay yerinin ne zaman saklanacağını belirleyen sadece polis memuru. Ve istediği zaman kamerayı kapatabilir. Kayıtların değerlendirilmesi polis tarafından yapılır. Bu nedenle, kaygı makamının yalnızca vatandaşların saldırganlığının belgelendiği, ancak polis memurlarının yanlış davrandığı belgelenmediği açıktır. Gövde-kam o zaman bir amaç değil, manipüle edilebilir bir referans aracı olurdu.
Cambridge Üniversitesi tarafından yapılan bir araştırma şaşırtıcı sonuçlara ulaştı: Polis, Body-cam'ı açıp kapatabildiğinde, polisin güç kullanması, yüzde 73 oranında arttı. Buna karşılık, kamera vardiya boyunca çalıştıysa, kuvvet kullanımı yüzde 36 düştü. Gerçek parçalanma sadece Body-kam hassas parçaların tamamen kaydedilmesi durumunda mümkün olabilir. Bu, veri koruma görevlisi ile tekrar tartışılmalıdır. Ve polis bu noktada, polis memurlarının korunmasının mı yoksa ilgili kişilerin iyiliğinin mi olduğunu gösterebilir.
“Teknoloji mevcut, bu yüzden devlette ve ülkede çok sayıda polis departmanı, kameraları olacak, memurlarımızın bakış açısından video çekecek, ne denediklerini görecekler”
Polis, bu kayıtları kullanmadan ve toplamadan önce, onları ne zaman toplayacaklarını, hangi durumlarda yapacaklarını, hangi durumlarda yapabileceklerine, şimdi ne yapacaklarına, nasıl ve ne zaman ve nasıl olacaklarına karar vermelidir. yerlebir edilmiş.
Vücut kameralarının kullanılması, tanımlanabilir bireylerle etkileşimleri içeren önemli miktarda görsel-işitsel içeriğin kaydedilmesi anlamına gelir. Bu etkileşimlerde, bireyin adı, ırkı, etnik köken, rengi veya yaşı kaydedilebilir. Bu kayıtlar, yeni video analizi ve yüz tanıma teknolojilerine ek olarak, yasa koyucunun bir bireyin tanımlanmasında eşi görülmemiş bir hassasiyet seviyesi elde etmesini sağlar. “Tanımlanabilir birey” ile ilgili herhangi bir bilgi, Kişisel Bilgilerin Korunması ve Elektronik Belgeler Yasası (PIPEDA) anlamında kişisel bilgi olarak kabul edilir.
PIPEDA'nın 7. Bölümü, “kişisel bilginin, bireyin bilgisi ve rızası olmadan toplanamayacağını”, diğer şeylerin yanı sıra, “bir sözleşmenin ihlali veya ihlaliyle ilgili soruşturma ile ilgili amaçlar için makul olmadıkça, federal ya da il hukuku ”. Bununla birlikte, bireylerin polis memurları tarafından herhangi bir şekilde algılanması şart değildir. Kişisel bilgilerimize saygı ve gizlilik adına, vücut kameralarının kullanımı bu nedenle yasal çerçeveden korunamaz. Bu teknolojinin ücretsiz kullanımı, gizlilik kavramının anlamını baltalayacaktır.
Mahremiyet istilası riski burada bitmiyor. Yetkililer sadece kim olduğunuzu değil aynı zamanda söylediklerinizi de arşivleyecektir. Üstelik, hiçbir şey vücut kameralarının, rastgele yoldan geçenlere bilgileri bilmeden kayıt etmesini engelleyemezdi. Bu teknoloji mahremiyete zarar vermemek için toplumumuza sorunsuzca girmek zorunda kalacak.
Aynı şekilde, kamera sorununun içten paylaşılan görüşlerle karşılaştığını belirtmek ilginç. Yasal kaygılara ek olarak, vücut kameralarının kullanılması, ilgili birimler için önemli bir zaman ve kaynak yatırımını temsil edecektir.
Zorluklar, tanık ve mağdurların ifadelerini toplamaktır. İnsanların tanık olarak tanıklık yapmakta isteksiz olduklarını gördük, çünkü videoya çekildiklerini biliyorlar. Bazı insanlar kaydedilmeyi şiddetle reddediyor. Diğerleri kamera görüntüsünden kaçmaya çalışır. Kameraların manuel olarak aktif hale getirilmesi gerekiyor, başlı başına bir zorluk. Onlara hiç sahip olmayan memurlar için, nasıl çalıştıklarını öğrenmek ve yüksek stresli bir durumda nasıl yapacaklarını hatırlamak zorunda kalacaklar. Soruşturma, kamerayı açma eyleminin doğal hale gelmesi için memurların yılda bir veya daha az yarıya ihtiyacı olduğunu gösteriyor.