Soğuk savaşı sonlandırmak için Brejnev Reagan'ı Kremlin'e görüşmeye davet eder. Reagan bir salona alınır ve beklemesi söylenir. Reagan beklerken bir piyano görüp çalmaya başlar. Derken bir kırmızı tuş ilave edilmiş olduğunu farkeder. Tuşun üzerine kesinlikle basmayın yazılıdır. Merak edip basar ve kapak açılır, mekanik bir yumruk suratına gelir.
Brejnev alaycı bir gülüşle içeri girer "sayın başkan, basmayın diye yazmıştık" der. Reagan bozuntuya vermez, görüşmelere geçilir. Görüşmeler sonrası Brejnev'i de ABD ye davet eder.
Brejnev Beyaz Saraya gelince bir salona alınır ve beklemesi söylenir. Bir piyano görür ve bakar kırmızı bir tuş ilave edilmiş, sakın basmayın yazıyor. Kenara çekilip tuşa basar. Bir şey olmaz. Reagan alaycı bir gülüşle içeri girer. "O kadar da sakın basmayın yazdık sayın başkan!"
"Bir şey olmadı ki? Herhalde beni utandırmak için yaptınız. Kremlin'de size kaba davrandık. Telafi etmek için sizi tekrar Moskova'ya davet ediyorum."
"Hangi Moskova'ya sayın başkan?"
Not: Brejnev hemen Moskova'yı aramıştır ama Moskova yerinde durduğuna göre Sovyetler bu şekilde yıkılmadı.
İki adam ahirette karşılaşmışlar ve sırat köprüsünde beklerken konuşmaya başlamışlar. Muhabbet koyulaşmış ve mevzu nasıl öldüklerine gelmiş.
Beriki: “Sen nasıl öldün birader?”
Diğeri: “Ben donarak öldüm. Ya sen nasıl öldün?”
Beriki: “Valla ben bir gün eve geldim. Baktım benim karı yatakta çırılçıplak, dedim bu beni aldatıyor. Bütün evi aradım; yatağın altına baktım yok, giysi dolabına baktım yok ve kanepenin içine kadar baktım yine yok. İşte o an sevinçten kalp krizi geçirdim öldüm.”
Diğeri: “Eee, buzdolabına da baksaydın ya!”
Şu kara mizah türündeki şirin fıkrayı, kıskançlıktan müzdarip olanlara armağan ediyorum.
Noel arifesinde çam ağacının etrafnda bir araya gelen ailenin iki çocuğu, kendilerine verilen hediyeleri gözden geçirirler. Birisinin hediyeleri çoktur ancak diğerininki ise çok azdır.
- Ebeveynlerimiz beni senden çok mu seviyor ne?
- Zannetmiyorum ancak sende kanser var gibi.
Görünen o ki, bu forumda mizah/espri yoksunu olanlar var. İşte onların eksik olan bu yeteneklerini geliştirmek için, mümkün olduğunca her gün bir tane fıkra iliştirme/yazma kararı aldım, çünkü bence her şey ve her konu üzerine mizah ve espri yapılabilmeli. Yani her şeye rağmen, azıcık da olsa gülünebilmeli. Gülemiyorsanız, sitem edeceğinize tebessüm edin bari. Ancak yine de somurtmakta ısrar edenler olursa, onları renksiz dünyalarında baş başa bırakıyorum.
Bu şirin fıkra bilhassa Meryem fıkrasına içerlenenlere gelsin...
Celile gölüne uğrayan bir musevi turist, orada duran bir kayık olduğunu görür ve kayıkçıya sorar: "Affedersiniz, kayıkla yolculuk ne kadar?"
Kayıkçı ona bakar ve der ki: "100 şekel"
Turist: "Çok pahalı!"
Kayıkçı: "Ama efendim burası Celile gölü ve İsa bizzat bu gölde suyun üzerinde yürüdü!"
Turist: "Bu fıyatlar karşısında hiç şaşırmamak lazım, onun yürümesine!"