Beş yıldan beri kaosun sürdüğü Suriyede yeni bir döneme giriliyor. Suriye sorununun iç ve dış politika’da bir çok yansımasının olduğu kesin.
Bunlara kısaca bir göz atacak olursak:
Muhalif kesim şimdiye kadar sürekli şunu vurguladı: Suriye konusunda iktidar hep arının kovanına çomak soktu. Bu kadar müdahil olacak ne vardı sanki? Yurtta sulh, cihanda sulh ilkesi doğrultusunda bu olaylara hiç karışmayacaktık. Bırakacaktık, orada hâkim güçler ne yaparlarsa yapsınlar. Yani ABD, Rusya, AB ülkeleri ve tabii İran…
O zaman olacaklar şuydu: Yıllardan beri Türkiye’nin güney sınırında kukla bir Kürt Devleti kurmaya çalışan Siyonizm’in ve ABD’nin ekmeğine yağ sürülecekti. Terör örgütü mensupları Güneydoğu sınırımızdan istedikleri zaman, ellerini kollarını sallaya sallaya girecekler ve istedikleri her türlü haltı karıştırıp gideceklerdi. Bize de 2016 ya kadar olduğu gibi; yine ağlamak, sızlamak, dövünmek ve her şehit cenazesinde “ şehitler ölmez, vatan bölünmez” sloganlarını atmak düşecekti. Tabii Siyonizm de o pis yüzünü göstermeye ve bıyık altından gülmeye devam edecekti.
Oysa Cumhurbaşkanımız ve hükümetimiz Suriye konusunda gerek sahada gerek masada aktif bir politika izleyerek şunları sağlamış oldu:
1-Türkiye’nin hemen güneyinde kukla bir Kürt Devleti kurma hayalleri- en azından şimdilik- suya düştü.
2- 1984 den beri Türkiye’ye kan kusturan PKK’nın suyu ısındı ve terör örgütü malûm sona biraz daha yaklaştı.
3- Suriye’den ayrılmak için artık ABD’ye yol göründü. Nitekim Trump, YPG ye; sizi 400 yıl koruyacağız diye söz vermedik, dedi. Senatonun etkin bir ismi de, artık Suriye’den defolup gitme vaktimiz geldi,itirafında bulundu.
4-Dünyanın en karışık bölgesi olan Ortadoğu’da, Türkiye’nin dışlanarak bir karar almanın mümkün olmadığı kesinkes vurgulanmış oldu.
5-Aynen 15 Temmuz kalkışmasında olduğu gibi, milli konularda nasıl da tek yürek olabildiğimizi, Millet olarak bir kere daha ispatlamış olduk.
6-Yine muhalif kesim tarafından sıkça dile getirilen; Türk Ordusunun Balyoz, Ergenekon vb. operasyonlarla yıpratıldığı ve içinin boşaltıldığı gibi iddiaların ne kadar köksüz ve temelsiz olduğunu gördük. Tam tersine siyasi iradenin emrine giren Ordumuz, iş başa düşünce ne tür destanlar yazabileceğini bir kere daha ispat etti.
Nitekim bu harekât ve operasyonlar, askeri vesayet rejiminin hakim olduğu 2000 li yıllardan önce yapılmaya kalkılsaydı;
“Başbakan şunu istedi, Milli Savunma Bakanı bunu söyledi, ama son noktayı yine Genel Kurmay Başkanı koydu” gibi saçma sapan söylemlerle zaman kaybediyor olacaktık.
Sözün kısası…
Bu aralar dış politikada elde ettiğimiz çok şey var ama, bunların çoğunu zaten hep beraber yaşayarak gördüğümüz için daha fazla uzatmaya gerek görmüyorum.
Hoşça kalın…