İnternational Online Conference Economics&Social Sciences XIII ECLSS, Daugavpils, Latvia, 5 - 06 February 2023, vol.1, pp.89-99
Cumhuriyet döneminin öne çıkan şairlerinden Necip Fazıl Kısakürek ile Nâzım Hikmet’in sanat ve dünya anlayışı bakımından farklı kimliklere sahip oldukları bilinen bir gerçektir. Söz konusu farklılık yanında ortaklaşan bazı tavırlarından söz etmek mümkündür. Bunlardan biri her iki şairin uzak geçmişten tarihî kişilikler bulup bunları bir öncü olarak görmeleri ve yüceltmeleridir. Necip Fazıl’da Yunus Emre gittikçe önem kazanan model kişiliğe dönüşürken Nâzım Hikmet’te Şeyh Bedreddin aynı işlevi üstlenir. İlk dikkatlerinin 1920’lerde yöneldiği anlaşılan söz konusu tarihî kişiliklere her iki şair de sanatlarında önemli yer verir. İlerleyen sanat hayatına bağlı olarak metafizik ve mistik yönelimle Yunus Emre’yi merkezileştiren Necip Fazıl’a karşılık Nâzım Hikmet, bir başkaldırının öncüsü olarak gördüğü Şeyh Bedreddin’i Marksist ideolojinin hedeflediği sınıfsız toplumun habercisi/müjdecisi olarak karşılar. Bu bildiride, Necip Fazıl’ın tarihî dönemlerde ideal kişilik olarak gördüğü Yunus Emre ile olan bağı ve Yunus Emre algısı ile Nâzım Hikmet’in Şeyh Bedreddin’e yüklediği anlam üzerinde kazı yapılmaya çalışılacaktır.
Anahtar kelimeler: Necip Fazıl, Yunus Emre, Nâzım Hikmet, Şeyh Bedreddin, yüceltme.