Cumartesi gecesi geç saatlerde İzlanda'nın küçük adası ülkesindeki bir volkanın patlaması, Kuzey Atlantik Okyanusu'nun ortasında toprağın tükürmesini yaratan devam eden sürecin bir parçası.
İzlanda, yeryüzünün kabukları arasında savaşın cephesinde çizgiler çiziyor ve birbirinin altında, altından ve üstünden kayarak depremlere ve volkanlara neden oluyor. Küçük Avrupa ülkesi, Avrasya ve Kuzey Amerika plakalarının birbirinden ayrıldığı Kuzey Atlantik Okyanusu'nun altında yeryüzünün yüzeyindeki bir dikiş olan Orta Atlantik Sırtı üzerindedir.
Ridge, kendi ekseni boyunca ilerleyen derin bir yarık vadisi içerir, buradan Dünya'nın fünye mantosundan gelen magma veya gezegenin kabuk denen dış katmanının hemen altındaki malzeme levhası yukarı doğru sızar ve lavdan deniz tabanından patlar. Bu lav, iki farklı tabakanın üstüne yeni bir kabuk halinde sertleşir. Birleşik Devletler Jeoloji Anketi'ne göre plakalar Orta Atlantik Sırtı boyunca yılda ortalama yaklaşık 1 inç (yılda 2.5 santimetre) veya bir milyon yılda 15,5 mil (25 km) uzaklıkta hareket ediyor.
İzlanda'nın konumu, jeolojik aktivite için depremler, volkanik patlamalar ve geysers (İzlanda'yı bol jeotermal enerji sağlayan İzlanda) dahil olmak üzere bir sıcak nokta olduğu anlamına gelir. Ada milletinin 200'den fazla yanardağı var. İzlanda'yı yarattığı düşünülen volkanik aktivitesiydi.
San Fransisco'nun Exploratorium müzesine göre, sıcak gölün okyanusun yüzeyine yükseldiği ve yaklaşık 70 milyon yıl önce başlayan bir adada soğutulduğu ve giderek bir ada haline geldiği sırada, İzlanda'nın altında oturan magmanın cebinin oluşturduğu düşünülmektedir..
Adanın evrimi, onu yaratan aynı süreçlerle devam eder, her zaman sık sık patlayan volkanlar ve yamaçları boyunca ortaya çıkan yeni çatlaklar. Basın haberlerine göre, bu haftasonu Eyjafjallajokull (AYA-feeyapla-yurkul) adı verilen yanardağ neredeyse 200 yıl içinde patlamamıştı. [Patlayan diğer volkanlar bakın]
Dünyanın en genç adalarından biri, İzlanda ile aynı şekilde oluştu: Surtsey adası, 8 Kasım 1963 ve 5 Haziran 1968 arasında bir dizi patlamayla okyanusta yükseldi.
İzlanda olabileceği kadar sert bir yer değil. NASA'ya göre, Kuzey Kutup Dairesi'ne yakınlığı, Atlantik Okyanusu'ndan geçen ve Atlantik Okyanusu'ndan geçen ve Tropik'ten gelen ısıyı getiren Körfez Akıntısı Akıntısının kuyruk ucuyla yumuşatılıyor. İzlanda'nın büyük bölümleri her yaz çözülüyor. Bilim adamları, hala, yaygın lav alanları, soğuk çöller ve adanın kuzey kısımlarına hükmeden tundranın yanı sıra, adanın sadece yüzde 20-25'inin yaşanabilir olduğu, çoğunlukla güney ve doğu kıyılarında yaşanabileceğini söylüyorlar.