

Ardinoya bağlı Brezen (Hallaçdere) köyünün en yaşlı sakini olan 93-yaşındaki Ürkiye Mustafa Ferad ev avlusunda bizleri, Fazla, fazla yürüyemiyorum ve 30 yıldan fazla artık yüksek tansiyonum var. Ömür boyu sabahtan akşama kadar tütün tarlasında çalıştım. On dekar tütün ekerdim. Topladığım tütünü arkamda taşırdım. İş kartımda 35 yıl stajım var, fakat şu anda 159 Leva emekli parası alıyorum ve hepsini ilaç için harcıyorum sözleriyle karşıladı.
Ürkiye nine yaşlı gözlerle, İyi ki, oğullarım bana bakıyor, torunlarım ve onların çocukları da beni çok seviyorlar. Onlar bana arka dayak oluyorlar ve yaşamak için güç veriyorlar. Bana bakmaları benim için çok iyi, fakat gençler için hiç de iyi değil, çünkü iki ucu zor zar bağlıyorlar diyor. Ürkiye Ninenin sözlerinde Rodop kadınına özgü olan o samimiyetlik ve insanlık hissediliyor. O, hafızasında her şeyi saklıyor, büyük acı ve çile ve aynı zamanda mutluluk ve bitmeyen iyimserlik anılarını. Ona şu anda en küçük oğlu Celil Ferad bakıyor. O, annesinin kendisine en önemli şeyi, dürüstlük ve iş severliği öğrettiğini söyledi.
Ürkiye Nine daha geçen asrın başında 1918 yılında yakın köy Aşağı Tosçalıda dünyaya geliyor. On altı yaşında Brezen köyüne evleniyor ve şu ana kadar hep orada yaşıyor. O dokuz çocuk dünyaya getiriyor, fakat dördü ölüyor. Yirmi dört yıldır dul ve kalbine en ağır basan bu durum. Bugün Ürkiye Nine 50 torun ve onların çocuklarına seviniyor. Onun en büyük sevinci Türkiyenin Milas şehrinde doğan henüz 8 aylık olan torununun torunu Elif.
Ürkiye Nineye göre uzun ömrün sırrı temiz dağ havası ve günlük el emeği.
Her köylü kadın gibi bahçede üretilenle beslenmiştir. Su, süt, yoğurt ve ayrandan başka bir şey içmemiştir. Vitamin içerdikleri için meyve yemeği de seviyor. O, siyaseti sevmiyor, TVde ertesi günün nasıl olacağını bilmek için hava tahminini izliyor. Ona göre, en kutsal şeyler sağlık ve refahlık içinde yaşamak.