Çocuk denildiği zaman akla ilk olarak oyun gelir. Çocukların gelişim sürecine besinin, ilginin, uykunun etkisi olduğu gibi oyunun da etkisi oldukça fazladır.
Oyun, çocuk gelişiminde en etkin rollerden birine sahiptir. En temelde oyun, çocuklar için dil görevini oluşturur. Böylelikle çocuk, oyun oynayarak kendini daha iyi bir biçimde ifade etmeyi, fikirlerini belirtmeyi ve daha özgür şekilde düşünmeyi öğrenir. Kendi yaşamını oyunlarla tanımlamaya çalışan çocuk için oyun aynı zamanda bir keşif alanıdır.
Oyun oynayan çocuk kendini keşfeder ve yaşam tarzını belirli ölçüde oyunlarla biçimlendirir. Oyunla tanışan çocuk oyun aracılığıyla dünyayı tanımaya başlar. Çocuğun gelişim sürecinde sosyal becerisinin oluşumunu doğrudan oyun ile bağdaştırabiliriz.
Oyun içerisinde paylaşmayı tetikleyen etkenlerle beraber çocuk paylaşmayı öğrenir. Bununla birlikte gelişen sorumluluk bilincinde pekişir. Diğer yandan birden çok çocukla oynanan oyunlarla çocuğun sosyalleşme alanı genişler.
Kendini ifade etmekte zorlanan çocuk, oyunlarla kendini daha rahat ifade edebilir. Bu da hem çocuk için hem de çocukla iletişim halinde olan bireyler için daha rahat iletişim kurma fırsatıdır. Kendini ifade edebilen her çocuk ilerleyen gelişim dönemlerinde de oyunun etkisini görecektir.
Oyunun amacı boş zamanları doldurmak değil yaşamını kolaylaştırmaktır. Çocuğun kendi varlığını kavramaya başladığı dönemden itibaren oyun, çocuk için bir eğitim yöntemidir. Bu eğitim yöntemi çocuk için daha kolay ve daha kapsamlı bir eğitim için oldukça ideal bir yöntemdir.
Yorumlar