[“The Devil's Great Con Job” yazısının altında cemaat üyeliğinin gerçekte ne anlama geldiğini düşündüren bazı anlayışlı ve düşündürücü yorumlar var. Bu gönderi sonuçtur.]
“Üyeliğin ayrıcalıkları var.”
Bu sadece popüler bir kredi kartının reklam sloganı değil, aynı zamanda JW ruhunun önemli bir parçasıdır. Kurtuluşumuzun Örgüt içindeki üyeliğimizin devam eden iyi durumuna bağlı olduğuna inanmamız öğretildi. Rutherford günlerinden beri durum böyle.
Yeni bir şeyler sistemi içinde kendini Yeni Dünya toplumu ile özdeşleştirmenin kısa süre içinde ne kadar acil olduğu! (w58 5 / 1 s. 280 par. 3 Adına Kadar Yaşamak)
Girdiğiniz sandık benzeri ruhani cennette kalacak mısınız? (w77 1/15 s. 45 par. 30 “Büyük Sıkıntıya” Güvenle Karşılaşmak)
Gerçek tapanların güvenliği ve hayatta kalması için, sandık benzeri bir manevi cennet vardır. (2. Korintoslular 12: 3, 4) Büyük sıkıntıda korunmak için o cennette kalmalıyız. (w03 12/15 s. 19 p. 22 Dikkatli Olmamız Daha Fazla Aciliyet Getiriyor)
'Üyeliğin her biri kurtuluş olmak üzere kendi ayrıcalıkları vardır.' Mesaj bu.
Elbette günümüzde bir nevi modern Nuh'un gemisi gibi hareket eden organizasyon kavramı sadece yayınlarımızda bulunan bir uydurmadır. 1 Petrus 3: 21'de bulunan ve Sandığı vaftizle karşılaştıran benzetmeyi kullanıyoruz ve biraz teolojik el çabukluğuyla onu üyeliğin sağladığı koruma için bir metafora dönüştürüyoruz.
Sadece organizasyonun içinde kalmanın bir kurtuluş garantisi olduğu fikri en çekici olanıdır. Kurtuluşa giden bir nevi sayılarla boyama rotası. Sadece size söyleneni yapın, yaşlılara, gezici gözetmenlere itaat edin ve tabii ki Yönetim Kurulunun yönlendirmesini yapın, tarla hizmetine düzenli olarak katılın, tüm toplantılara katılın ve kurtuluşunuz hemen hemen kesin. Nuh'un gününün gemisine girmek gibi, gerçekten oldukça basit. İçeri girer girmez ve içeride kaldığın sürece güvendesin.
Bu fikir yeni değil. CT Russell yazdı Kutsal Yazılardaki Çalışmalar, Cilt 3, s. 186: “İlk önce Papalık tarafından öne sürülen, yanlış bir fikirden bahsediyor, dünyevi bir organizasyona üye olmak esastır, Rab’yi sevindirir ve sonsuz yaşam için gereklidir.”
Bir sonraki sayfada da şunları yazdı: “Ama hiçbir dünyevi organizasyon cennetsel ihtişama pasaport veremez. En bağnaz mezhepçi (Romalılar dışında) kendi mezhebine üyeliğin göksel şanı garanti altına alacağını bile iddia etmeyecektir. " Hmm…. "En bağnaz mezhepçi (Romalılar [ve Yehova'nın Şahidi] dışında]" görünebilir. Yayınlarımızdan alınan yukarıdaki alıntılar ışığında bu sözler şimdi ne kadar ironik görünüyor.
Ayrıca bir dinin isimlendirilmesinden de kaçındı, bu yüzden onun terimi altında sadece Mukaddes Kitap tetkikleri olarak biliniyorduk. Ancak bu kardeş Rutherford'a uymuyordu. Başkanlığının başından itibaren tüm cemaatleri merkezi kontrol altına almak için çalıştı. Teokratik düzenleme dediği şeye. Russell'a göre, Mukaddes Kitap Tetkikçilerinden oluşan cemaatler Watchtower Bible & Tract Society ile gevşek bir bağ içindeydi. Rutherford'un, tıpkı diğer dinler gibi bize bir kimlik vermesi gerekiyordu. AH Macmillan'a göre, işte 1931 Columbus, Ohio kongresinden birkaç gün önce bunun nasıl olduğu.
“… Brother Rutherford, o kongreye hazırlanırken bir gece uyandığını söyledi ve 'Dünyada ne onlar için özel bir konuşma veya mesajım olmadığında uluslararası bir kongre önerdim? Neden hepsini buraya getirin? ' Sonra düşünmeye başladı ve Yeşaya 43 aklına geldi. Sabah saat ikide kalktı ve kısaca, kendi masasında, Krallık hakkında, dünyanın ümidi ve yeni isim hakkında söyleyeceği söylemin bir taslağını yazdı. Ve o sırada onun tarafından söylenen her şey o gece, ya da o sabah saat ikide hazırlandı. Ve aklımda hiç şüphe yok - o zaman ya da şimdi değil - Rab ona bu konuda rehberlik etti ve bu da Yehova'nın bize katlanmamızı istediği adı ve buna sahip olduğumuz için çok mutlu ve çok mutluyuz. ”(Yb75 p. 151 par. 2)
Her ne olursa olsun, ismin temeli Isa'dır. 43:10 her Yehova'nın Şahidinin bildiği gibi. Ancak bu İsrailoğullarına yönelikti. Neden Hıristiyanlıktan önceki bir ismi benimsiyordu? Birinci yüzyılda Hıristiyanlar bu isimle biliniyor muydu? Kutsal Kitap onlardan "Yol" ve "Hıristiyanlar" olarak bahsedildiğini söyler, ancak ikincisinin onlara ilahi takdirle verildiği anlaşılıyor. (Elçilerin İşleri 9: 2; 19: 9, 23; 11:26) Kardeş MacMillan'ın iddia ettiği gibi, adımız da ilahi takdir tarafından mı verildi?[I] Öyleyse, neden birinci yüzyıldaki Hıristiyanlar onun tarafından bilinmiyordu. Aslında, neden Hıristiyanlık döneminde temeli olabilecek bir isimle gitmedik.
(Elçilerin 1: 8) “. . .Ama kutsal ruh SİZİN üzerine geldiğinde sizler güç alacaksınız ve hem Kudüs'te hem de tüm Judea ve Samirilerde ve dünyanın en uzak kısmına tanık olacaksınız. ”
Benzersiz bir isme ihtiyacımız olursa, kendimize Elçilerin İşleri'ne dayanarak İsa'nın Şahitleri diyebileceğimiz tartışılabilir. 1: 8. Bunu bir an için savunmuyorum, sadece kendimize Yehova'nın Şahidi dememizin temelinin, sonuçta Hristiyanlığın temeli olan Hristiyan Kutsal Yazılarında bulunmadığını gösteriyorum.
Ancak isimle ilgili başka bir sorun var. Tüm dikkatimizi tanık olmaya odaklıyor. Buradaki dayanak, davranışlarımız ve yaşam tarzımızla Yehova'nın hükümdarlığının doğruluğuna tanık olduğumuzdur. Bunlarla, insan yönetiminin bir başarısızlık olduğunu ve ilahi yönetimin gitmek için tek yol olduğunu gösteriyoruz. Ayrıca vaaz etme işimize "şahitlik işi" diyoruz. Bu şahitlik işi kapıdan kapıya yapılır. Bu nedenle, tarla hizmetinde "tanıklık yapmazsak" gerçek "tanık" değiliz.
İşte bu düşüncenin yol açtığı yer.
Bir yayıncı, zamanını arka arkaya altı ay boyunca bildirmezse, o (veya) "pasif" sayılacaktır. Bu noktada, yayıncının adı, salondaki duyuru panosuna asılmış olan Hizmet Gruplarının cemaat listesinden kaldırılacaktır. Görünüşe göre, bu listenin amacı tanıklık çalışmalarını yönetilebilir grup boyutları halinde organize etmektir. Uygulamada, resmi cemaat üyelik listesi haline geldi. Bundan şüphe duyuyorsanız, sadece birinin adının ondan kaldırıldığını izleyin. Bir yayıncının isminin listede olmadığını anlayınca ne kadar üzüldüğünü şahsen gördüm.
Gerçek şu ki, liste CO gelip yaşlıları çobanlık faaliyetleri hakkında sorguladığında kullanılıyor. Her gruba atanan yaşlıların, çobanlık amacıyla kendi gruplarındaki kişilere özel ilgi göstermeleri beklenir. Herkesi takip etmenin zor olduğu büyük cemaatlerde bu düzenleme, yaşlıların - eğer gerçekten işlerini yapıyorlarsa - bakımları altındaki herkesin ruhsal sağlığını sağlamak için daha az sayıda koyunu izlemelerine yardımcı olur.
Tarla hizmetinde hareketsizlik nedeniyle listeden bir isim çıkarılırsa, 'kayıp koyunları' gözetlemekle görevli kimse yoktur. En çok bakıma ihtiyaç duyan gözden uzaktır. Bu, tarla hizmetine katılmayanların Yehova'nın Şahidi olarak görülmediklerini ve gerçekten kurtuluşlarını sağlayan sandık benzeri bir organizasyonda olmadıklarını göstermektedir. Bana bir ay boyunca Krallık Hizmetini almaya nasıl gittiğini açıklayan ve KM'lerin sadece yayıncılar için olduğunu söyleyen bir kız kardeş tanıyorum. Bu kız kardeş, önemli kişisel zorluklara rağmen düzenli bir toplantıya katılıyordu ve aynı zamanda Teokratik Bakanlık Okulundaydı. Bunların hepsi önemli değildi. Hareketsizdi ve bu nedenle üye değildi. Bu 'teokratik kuralın' uygulanmasının duygusuz doğası onu o kadar üzdü ki, kötü durumunu öğrenen bir ihtiyarın sevgi dolu endişesi olmasaydı, ona bir KM ve onu grubuna soktu. Zamanla yeniden aktive oldu ve hala aktiftir, ancak bir koyun neredeyse sürüden çıkarılırdı çünkü kurala bağlılık, sevginin ifadesinden daha önemliydi.
Tüm düzensiz yayıncılar ve etkin olmayan yayıncılar kavramı; Aslında, yayıncıların tüm kavramlarının kutsal kitaplarda temeli yoktur. Oysa cemaatte üyeliğin temeli ve bu nedenle kurtuluşumuza ve sonsuz yaşama kavuşmamızın temeli haline geldi.
Yönetim Kurulu'nun dünya çapındaki çalışmayı planlaması ve literatür üretiminin gerçek gerçeği gizlemesi için her birimizin aylık olarak sunması beklenen Saha Hizmet Raporu'na ihtiyaç vardır. Basitçe söylemek gerekirse, bu bir kontrol mekanizmasıdır; kimin aktif ve nasıl geride kaldığını takip etmenin bir yolu. Aynı zamanda strese neden olan önemli bir suçluluk kaynağıdır. Kişinin saatleri cemaat ortalamasının altına düşerse, zayıf kabul edilir. Sürekli olarak daha yüksek bir çalışma saati, hastalık veya aile sorumlulukları nedeniyle bir ay düşerse, yaşlılara bahaneler yapma ihtiyacı hissedilir. Tanrımıza olan hizmetimiz erkekler tarafından ölçülüyor ve izleniyor ve mazeret uydurma yükümlülüğünü erkeklere karşı hissediyoruz. Bu çarpık bir anlam ifade ediyor, çünkü kurtuluşumuz Örgütte kalmaya bağlı ve bu da erkekleri memnun etmeye bağlı.
Bunların herhangi birinin senaryo temeli nerede?
Yıllar önce çevre gözetmeninin ziyareti sırasındaki büyükler toplantısında, karımın bir önceki aya ait raporunu teslim etmemiş olması nedeniyle düzensiz olduğunu dikkatimi çekti. Rapor toplama konusunda yeterince büyük olmadığımız için bir dizi usulsüzlük vardı. Bir ayı kaçırırlarsa, ertesi gün iki rapor verdiler. Önemli değil. Ama bu CO için çok önemliydi, karımın dışarıda olduğuna dair güvence verdim, ama raporunda onu hesaba katmazdı. Ondan gerçek bir yazılı rapor olmadan olmaz.
Bu gibi şeyleri taklit ediyoruz ki kardeşlerim zamanlarını doğru bir şekilde bildirmezse, Yehova bir rapor kartı için bir iota umursuyormuş gibi yalan söylüyorlar.
Gayretli müjdecilerle dolu bir cemaat, herhangi bir isim eklemeden raporlarını teslim etmeye karar verirse ne olacağını görmek isterim. Dernek, sözde ihtiyaç duyduğu tüm bilgilere yine sahip olacaktı, ancak yayıncı kayıt kartlarını hiç kimse için güncellemenin bir yolu olmayacaktı. Eminim bu basit hareket isyan olarak görülecektir. Tahminimce çevre gözetmeni cemaati değerlendirmek için görevlendirilecek. Bir konuşma yapılacak, sözde çete liderleri toplanacak ve sorgulanacaktı. Çok dağınık olur. Ve unutmayın, söz konusu günah, kişinin adını bir kağıda yazmamaktır. Bu bir anonimlik arzusu bile değildir, çünkü şahitlerimiz halka açıktır ve yaşlılar bizimle dışarı çıktıkları için kimin dışarı çıktığını bilirler.
Her birimiz organizasyondaki kişisel deneyimimize dönüp baktığımızda, bu kontrol mekanizmasındaki hiçbir şeyin Hristiyan özgürlüğü ve sevgisinden oluşan bir atmosfer yaratmadığı açıktır. Aslında, diğer dinlerde ona bir karşılık bulmak istiyorsak, kültlere bakmalıyız. Bu politika Rutherford ile başladı ve onu sürdürmeye devam ederek, kendimizi aşağıladık ve hizmet ettiğimizi iddia ettiğimiz Tanrı'yı lekeledik.