17 Ağustos Marmara depreminde 22. yıl dönümünde Gölcük'te mezarlıklar, depremde yakınlarını kaybedenlerle doldu. Yaşadıkları acıyı yıllar geçmesine rağmen unutamadıklarını dile getiren deprem şehitlerinin yakınları, sabahın erken saatlerinde “Asrın felaketi” olarak adlandırılan depremin merkez üssü olan Gölcük ilçesinde bulunan 17 Ağustos Şehitliği’ne geldi. Depremde kaybettikleri yakınlarının mezarlarını temizleyen vatandaşlar, saatlerce mezarların başında dua etti. Şehitliği ziyaret eden deprem şehitlerinin yakınları, gözyaşlarına hakim olamadı.
Derince ilçesinde yaşayan Salih Topsakal, depremde 15 yakınını kaybettiğini belirterek, yaşadıkları acıları, yıllar geçmesine rağmen unutmadıklarını kaydetti. Depremde hayatını kaybedenlere Allah'tan rahmet dileyen Topsakal, "Annem Gölcük'te kardeşimin yanındaydı, annemi de kaybettim. 20 yıldır mezarlığa gidip geliyoruz. Allah bir daha göstermesin. Çok zor." dedi.
“22 YILDIR BU ACIYI ÇEKİYORUZ”
Depremde 2 kardeşini kaybeden Yavuz Çimen isimli vatandaşlar, kaybettiği kardeşlerinin acısını 22 yıldır yaşadığını belirterek, “7 kardeştik. İki tanesini depremde kaybettim. Hayat böle devam ediyor. 22 yıldır bu acıyı çekiyoruz. Aynı sıkıntıları yaşıyoruz, çocukları geride kaldı. Allah kimseye bunu yaşatmasın. Allah günümüzde yaşadığımız bu felaketleri de yaşatmasın. Bu felaketleri yaşayanlar da aynı bizim gibi kardeşlerimiz. Biz nasıl yanıyorsak onlar da öyle yanıyor” dedi.
“İKİNCİ KATTAN KUMA ÇAKILIYOR BİNA”
Depremde Gölcük Donanma Komutanlığında astsubay olarak görev yapan oğulları Özkan Turgut’u kaybeden İsmail Turgut ve Cemile Turgut da, oğullarının mezarı başına gelerek dua etti. Özkan Tugut’u her yıl depremin yıl dönümünde mezarı başında dua ederek andıklarını belirten İsmail Turgut, “Oğlum Tersane Komutanlığında astsubaydı. Herkes kendisini çok severdi. O gün göreve gidiyor. Görevden sonra eve geliyor. Evde depreme yakalanıyor. İkinci kattan kuma çakılıyor bina” diye konuştu.
“EVLADIMIZI KAYBETTİK”
2 yıldır oğlunu kaybetmenin acısını yaşadıklarını belirten Cemile Turgut ise, “Oğlum gece iş yerinden arkadaşının evine gitmiş. Arkadaşının evi de depremde çökmüş. Evladımızı kaybettik. 22 yıldır bu acıyı çekiyoruz” şeklinde konuştu.
ANNESİ, BABASI VE KIZ KARDEŞİNİ KAYBETTİ
Depremde annesi, babası ve kız kardeşini kaybeden Abdulkerim Bahçıvan, acılarının ilk günkü gibi taze olduğunu söyleyerek, şöyle konuştu: “O gece adeta kıyamet koptu, yer yerinden oynadı. Yanımızdaki binalar adeta birbirine çarpıştı. Yan odada kızım yatıyordu ona bağırıyordum ama sesimi duyurmak mümkün değildi. Şehadet getirdim, yanıma geldi kızım. Öylesine bir sarsıntı vardı ki yürümek mümkün değildi. Tuğlaların birbirine sürtünmesi zaman zaman aklıma geliyor. Daha sonra bir şekilde dışarıya çıktık. Babam, annem ve kız kardeşimin yaşadığı yere koşarak gittim ve binanın yerle bir olduğunu gördüm. Bağırıyorum, sesimi duymuyorlar. Yan tarafta baldızım oturuyordu, onların tamamı kurtulmuştu. Onları çıkardık ama ne yazık ki babam, annem, kız kardeşim ve kız kardeşimin çocuklarını kaybettik. Aradan 22 yıl geçti, bizim için değişen bir şey yok. Böyle günlerde o geceyi tekrar yaşıyoruz. Unutmak mümkün değil.”