Üniversite: Selçuk Üniversitesi
Bölüm: Tıp Fakültesi
ÇALIŞMA ALANLARI
YÜKSEK LİSANS VE DOKTORA ÖĞRENCİLERİ
SEDAT YÜKSEL (1987)
M-mode ekokardiyografide mitral yapraklarının diyastolik maksimal uzaklığının (DMU) ölçülmesiyle mitral darlığının derecesinin tayini
-hZ- ÖZETLER önceki çalışmalarda kardiyak kateterizasyonda tesbit edilen mitral kapak alanı ile mitral darlıklı ve önemsiz mit ral kaçağı olan hastalarda, M-mode ekokardiyografide ölçül on mitral yapraklarının diyastolik make imal uzaklığı ( DMU),diyas- tolik kapansa nazı (EF) »ve anterior kapak hareketi(DE) karşı laş tır ılaış, her üç değerle mitral kapak alanı (MKA) arasında istatistiksel bir ilişkinin olduğu bildirilmişti. Ancak EF ile DE ölçümünüm istatistiksel önemi bulunmasına rağmen, alanı tah min etmede DMU kadar değerli olmadığı da belirtilmişti. Çalışmamızda M-mode ekokardiyografide belirlenen DMU değerinim,kate teriz asy onla değil, iki boyutlu ekokardiyografi İle ölçülen mitral kapak alana ile ilişkisini araştırmak is tedik. Ayrıca her iki parametre arasında olumlu bir korelas yon tesbit edilirse, sadece M-mode ekokardiyografide tesbit: edilen DMU değerime bakarak, mitral kapak alanınım hesap edi lip edilemeyeceğini de belirlemeyide amaçladık. Bu amaçla klinik, el ektrokardiyografik,röntgenolojik ve ekokardiy o grafik olarak belirlenen sinüs ritmindeki saf mitral darlıkla 25 kadım, 2 erkek toplam 2? hastada, İki bo yutlu ekokardiyografide ölçülen MKA ile,M-mode ekokardiyo grafide ölçül em DMU arasındaki ilişkiyi araştırdık. İki de ğer arasında istatistiksel olarak anlamlı bir korelasyon bulduk.DMU değerinin 10 mm ve altında olduğu vakaların cid di bir darlıkla,15 mm ve üzerindeki vakaların hafif darlık la beraber olduğunu, 11 -14 mm arasındaki DMU değerinin ise orta darlıkla birlikte olduğunu ve mitral kapak alanı ile daha belirgin bir korelasyon gösterdiğini ortaya koyduk.
H.HÜSEYİN TELLİ (1987)
Sağ ventrikül infarktüsü düşünülen inferior miyokard infarktüsü vakalarında subkostal m-mode ekokardiografi ile sağ atrium arka duvar hareketlerinin incelenmesi
-J9- Ü Z £ T 19B5-.19B6 yılları arasınala, kliniğimiz ktaroner bakım ünitesi ne yatırılıp tedavi edilen, 10 erkek hasta araştırıldı. Hastal«nn hep sinin rutin alarak elektrekardiagraf ileri ve V3R.V4R derivasyanları çekildi. 11, 111, aVF de ST segment yükselmesi, V3R,V4R da q dalgaları mevcutlu. tkukardiagrafik elarakda, subkastal bölgeden, saf*j atrium arka duvarı bulundu, Sag atriumda sistalü yansıtan (A)elalgası bulu narak, boyu cm biriminden kayıt edildi. (A) dalga boyu ortalaması 1.81 cm bulundu. Aynı anda kel vena basınçları ölçüldü. Ortalaması 23.45 cmH2Ü alarak bulundu. Bulunan bu iki dfiÇer arasında istatiksel a lamlı ilişki bulundu. fp ^0.01 ) Aynı çalışma 10 narmal kentrol grubundada yapıldı. (A) dalga bay yu «rtalaması 1.74 cm, kal vena baaınç ortalaması. ise 14.35 cmH20 bulunmuştur. Bulunun bu iki deÇer arasında, istatiksel alarak anlam lı bir ilişki bulunmadı. (P y 0.05 ) Her iki grubun, (A) dalga bayları karşılaştırılmış ve anlamlı bir senuç bulunamamıştır. (t : 0.07 ) Saf} ventrikül inf arktüslerini teşhis etmede, direk olarak fayda lı olamıyacagı, ancak, kal vena basıncı ve (A) dalga bayu birlikte değerlendirilirse, teşhia’e katkıda alabileceği tesbit edildi.