Google’ın CEO’su Sundar Pichai bir konuşmasında kaotik olanın problem değil, problemlere yaklaşım biçimimiz olduğunu güzel bir örnek ile paylaştı. Baş rolünde başına geleceklerden habersiz bir hamam böceğinin yer aldığı hikaye Pichai’nin anlatımı ile şu şekilde yaşanmış;
Bir gün, sıradan bir restoranda oturup kahvemi yudumluyordum. O sırada aniden uçan bir hamam böceği ve bir kadının üzerine kondu. Kadın, böceği görür görmez çığlık atarak zıplamaya başladı. Bir yandan panik içerisinde zıplarken bir yandan da elleriyle hamam böceğini üzerinden atmaya çabalıyordu. Tepkisi bulaşıcıydı, arkadaş grubu da onun gibi panik olmuştu. Bu panik durumu sürerken kadın, hamam böceğinden kurtulmanın yolunu buldu, böceği üzerinden savurdu.
Fakat hamam böceği bir kez daha zıplayarak gruptaki diğer kadınlardan birinin üzerine kondu. Bu kez de gruptaki diğer kadın için tüm arkadaşları panik oldular. Bu sırada gürültüleri duyan garson gruba doğru yaklaştı. Hamam böceği ile tanışma sırası garsona gelmişti. Böcek bir kez daha zıplayıp garsonun üzerine kondu. Ancak garson daha farklı bir davranış sergiledi. Bir süre hamam böceğinin hareketlerini gözlemledi. Doğru bir zamanlama ile böceği yakalayarak restorandan dışarı attı.
Kahvemi yudumlarken şahit olduğum bu olayı düşünmeye başladım. Acaba herşeyden habersiz olan hamam böceği yaşanan tüm bu çılgın olaylardan sorumlu tutulabilir miydi? Eğer öyleyse garson neden hiç rahatsız olmamış, sakinliğini korumuştu?
Herkes paniğe kapılıp anlık tepkiler verirken, garson olaya sakince yaklaşmıştı. Hayır, problem hamam böceğinde değildi. Problem, insanların hamam böceğinden duydukları rahatsızlığı yönetmekteki başarısızlığındaydı. Problem insanların yaklaşımındaydı. O zaman bunun sadece bu basit olayla sınırlı olmadığını, hayatın her alanında benzer durumların yaşandığını fark ettim.
Babamın, patronumun ya da karımın davranışları değil, onların davranışlardan duyduğum rahatsızlıkları kontrol edemememin beni rahatsız ettiğini anladım. Trafik sıkışıklığından duyduğum rahatsızlık da aynıydı. Trafik tek başına yeterli değildi. Ben trafik sıkışıklığının yarattığı rahatsızlık hissiyle baş edemediğim için bu olay canımı sıkıyordu.
Problemin kendisinden ziyade benim probleme olan yaklaşımım, problemin hayatımda yarattığı kaosun gerçek sebebiydi. Anladım ki hayatta önüme çıkan olaylara tepki vermeden önce durumu anlamalı, ardından tepki değil, anlamlı bir yanıt verebilmeliyim.
Sundar Pichai’nin anlattığı hikaye ve gözlemi üzerine söylenecek çok fazla şey yok. Bazen hayatta yaşadığımız küçük olaylar bize hayatın bir modelini sunar. Bunları yakalayabilirsek bir hamam böceği bile değişmemize vesile olabilir.