Bir kimsenin kendisine özgü belirgin özellikleri, manevi ve ruhi özelliklerinin bütününe şahsiyet diğer ifadeyle kişilik denir. Şahsiyet deyince bende, öncelikle sağlam bir kişilik canlanmaktadır. Sağlam bir kişilikle, çelikten bir iradeyi kastediyorum. İnsanı insan yapan ve fazilete erdiren özellik, onun şahsiyeti; yani kişiliğidir. İnsanlar dehaya hayrandır, ama karakterin peşinden giderler. İnsana saygınlık kazandıran çalışkanlık ve başarı gibi özellikler kişiliğin üzerine ilave edildiğinde bir anlam ifade eder. Şahsiyet; yâni kişilik ?1/bir? ise diğerleri sağına ilave edilen sıfırlar mesabesindedir. Nasıl solundaki sayı silinince sıfırlar bir anlam ifade etmiyorsa, kişilik ve şahsiyet olmadan bu faziletler bir anlam ifâde etmez.
Bugün en fazla özlemini çektiğimiz şey, böylesine güçlü irade sahibi, davasına kendini adayan, sözü namus bilip, namusuna leke kondurmayan, yerine getiremeyeceği sözler vermeyen, söz verince de ölümü pahasına yerine getiren, içinden pazarlığı olmayan, her işini dobra dobra yapan, eğip bükmeyen, çıkarları uğruna iftira, hırsızlık, haksızlık yapmayan, yalan nedir bilmeyen, kaypaklığı hiç sevmeyen, risk almaktan asla çekinmeyen, Allah´tan başka hiçbir şeyden korkmayan; ana-babasını, eşini, çocuklarını, ticaretini, pahalı meskenlerini, binek aracını v.d. ilah edinmeyen, kasıntısız, kibirden, büyüklenmeden uzak, aşırılıklardan kaçınan, kendi geçimini sağlayan ve sağlığı yerinde olduğu müddetçe hiç kimsenin eline bakmayan, almayı değil, vermeyi amaç edinen şahsiyetli mümin tipidir.
Şahsiyeti bozuk olanda düzgün bir bulunmaz. Şahsiyet sahibi bir kişi sağlam bir duruşu olan kişidir. Rüzgârın yönüne doğru yol alandan, kul hakkı yiyip çalandan, duruşu bozuk olandan uzak durmak gerek?