Belli bir tarihsel süreçte edebiyatı, tür ve yazarın milliyeti bakımından herhangi bir ayrım olmadan şekilsel ve içeriksel olarak etkileyen belli üslup, duygu ve düşünce dizisine edebiyat akımı veya edebi akım denir. Edebi akımlarının gelişimine bakıldığında, bu akımların salt yazına özgü olmadığı genel, bir sanat akımı olarak başlayıp geliştikleri görülür. Üstelik hemen hepsi, genelde doğdukları çağın toplumsal yapısının, bu yapıya bağlı düşünüş biçiminin, ideolojinin ürünüdürler. Çağın felsefesinin sanat üzerindeki etkisi akım olarak ortaya çıkar ve bütün sanat türlerinde ortak özellikler çevresinde gelişir.
Türk dil Kurumu sözlüğünde parnasizm ; “Sanat sanat içindir” ilkesini benimseyen, genellikle şiirde kendini gösteren bir edebiyat akımı olarak belirtilmektedir. Fransızca “parnassisme” kelimesinden dilimize yerleşmiştir. Parnasizm kısaca 1860 yılında Parnas Dergisi (Parnasse Contamporaine) yazarları tarafından ortaya çıkarılmış gerçekçiliğin şiire yansımış şeklindeki edebi akımdır. Bu akımı benimseyen parnasizm yanlısı şairlere Fransızca “Parnassien” den gelen “parnasyenler” adı verilir. Parnasizm şiir seçkin kitleler tarafından benimsenmiştir.
Parnasyenler genellikle şiirlerinde;
- Geçmiş zamanda yaşanmış olay ve efsanelere şiirlerinde yer verirler.
- Geçmişte yaşanmış mutlu günlerden hayranlıkla söz ederler.