Erkan yoldaş’la ilk İstanbul’da tanıştık Onun yaşayışı ve kendisini teorik-pratik olarak nasıl koyduğunu gözlemlediğimde, kapitalizmden tümden kopmuş, kendisini her şeyiyle samimice ortaya koyan ve çevresindeki part-time devrimciliğe, çürümeye karşı mücadele eden biri olarak tanıdım. Kıvrak, mızmızlığın arkasından iten, gülümsemenin altındaki çelik dirayeti ve cesareti kendisini belli ederdi. Bu yaşam bende her zaman komünist bir baskılanma hissettirirdi. Pek çoğumuzun başaramadığı mütevazılık onun kişiliği ve gözü karalığının perdesi olmuştu. Gülümseyişi arkasındaki sertlik karşısındakini kırmamak için espriyle eleştirinin birleştirdiği bir kibarlık olarak çıkardı.
Erkan, işçi sınıfının içerisinde, somut olarak bizzat iş yerindeki çalışma koşullarından, işçilerin psikolojisini bilir, onların geri yanlarına uyarlanarak değil, sınıf bilinçli bir öncü olarak, işçileri üstten konuşarak kendinden soyutlamadan nasıl örgütlenmesi gerektiğini öğrenir, öğretirdi. Erkan yoldaşla işçilerin arasındaki ayrıma neden olan rekabete ve her türlü ayrıma karşı nasıl savaşılması gerektiği üzerine konuşurduk. O iş yerinde yürütülen örgütlenme çalışması içerisinde, işçilerin üzerindeki denetimci pozisyonunda olan şef ve patronlarına karşı mücadeleyi, işçilerin birliği ve kolektif mücadelesiyle ilişkilendirir ve emeğin gücü ve kudretine güvenirdi. Emeğinle denetimcilerin sınıf bilinçli işçilerin üzerindeki etkisinin kırılmasından bahseder; ama gözünü açmadan çalışmaya, işçilerin üzerine iş tanımının dışında verilen angaryalara karşıda sessiz kalınmaması gerektiğini söyler, geçmişte çalıştığı iş yerlerlerinden somut örnekler verirdi. Ama o hiçbir zaman işçi sınıfının mücadelesini ekonomik mücadeleyle sıkıştırmazdı.
Ve Erkan yoldaşın deneyimleri işçilerin örgütlenmesi mücadelesinde iyi bir öğreti oldu.
Erkan yoldaş öyle sürekli üsten laf eden lafazan devrimcilikle hiç barışmamıştı. Onun kendisini ortaya koyuşu ve yaşayışı sade bir işçiden farksızdı. Mücadelesi dar pratik mücadele veya yazı faaliyeti üzerine sıkışmadı. Hayatının tüm zevklerini ve ayrıcalıklarını bir kalemde elinin tersiyle itecek, düzeniçileşmiş mücadeleye, neoliberalizmin çıplaklaştıcılığına karşı doğrultulmuş illegal bir silahtı. Onun en büyük karakteri ve özelliği örgütünün karakteri ve özelliği, sosyalist proleter olması, yüksek devrimci komünist amaçlara bağlı olmasıydı. Hayatını ve emeğini hiçbir karşılık gözetmeden sermaye egemenliğinin yıkılmasına koydu. Hapiste kaldığı süre içinde dışardaki örgütsel gelişmelerin dışında sadece bir takipte değil, kendisini özne olarak koyarak iradesini, küçük burjuva sosyalizminden kopuşta, proletarya sosyalizmi ekseninde konumlanışta belirledi.
Erkan yoldaş çürümenin sınırlarının olmadığı, her keskin viraj değiştirdiği koşullarda ümidini işçi sınıfından kesmedi. Ve bugün aslında onu en iyi işçiler ifade eder, onu en iyi Hey tekstil işçileri, sağlık işçileri, Gebze fabrikalarındaki emektaşları anlatabilir.
Erkan’ın işaretiyle işçi sınıfının birliği halkların kardeşliği temelinde komünizme yürüyüşe devam…
Erkan’lar savaştı Kürt halkı kazandı eninde sonunda işçi sınıfı da kazanacak!
Erkan yoldaş komünist bir yaşam biçimiyle, her türlü zor ve kaçak duruma düşmesine rağmen yaşamının hiçbir anında, bağımsızlaştığı süreçte dahil savaşmadan geçirmedi. Onun bağımsızlaşması hiç bir zaman mücadeleden kaçmanın bahanesi olmadı, hiçbir özel amaç ve çıkarla bağdaşmadan komünizmin kuruluşu ve bireyin kurtuluşu üzerine kendisini koydu. Bu işçi sınıfının tarihsel öğretisine bir katkı ve işarettir. Ve enternasyonalist devrimci bir gövde, kendisini yabancı olduğu topraklarda Kürt halkının cihatçı çeteler tarafından boğazlanmasına karşı koymasına engel olmadı.
Yaşarken duruşuyla yaratığı komünist baskınlanma, o devrimci yaşam biçimi şimdi aramızdan ayrılması şekliylede de büyük bir suçluluk duygusu yüklüyor…
Erkan yoldaş ölümsüzdür
Yoldaş’ın…