Tanınan tarih okumalarında karşılaştığımız tezviratlardan bir tanesi Osmanoğlu ailesinin adeta birer IŞİD militanı üzere yaşadığı varsayımı. Gerçeklikten büsbütün kopmuş bu mitolojik anlatıya nazaran Osmanlı Padişahları ve aileleri her türlü dünya nimetinden uzak bir biçimde yaşıyor, cinselliğe kata bulaşmıyor, içki içmiyor, seküler hayat biçimlerinin tümünden alabildiğine kaçıyor.
O kadar bir portre çıkıyor ki Osmanlı sülalesi İbn-i Teymiyye’nin itikadına nazaran selefi üzere yaşarken, birden ‘Cumhuriyet’ diye bir bela geliyor, bütün itikadı yok ediyor, Halife Sultan ve ailesini memleketten kovuyor, başımıza türlü belalar getiriyor. Elbette hiçbir bilgi ile desteklenmesi mümkün olmayan bu mitolojik tarih okumasının tarihî bir tarafı yok. İdeolojik bir bakış açısıyla kurgulanmış bu tarih anlatısı ‘İslam diniyle yönetilen bir Türkiye’ talebini Osmanoğlu ailesi örneği üzerinden vererek, kurduğu aykırılıkla mevcuda karşı bir hal almaya çalışıyor. Gerçek nedir? Birtakım fotoğraflarla göstermeye çalıştık.
1. Sultan Vahdettin’in El Yazısı Notaları
2. Sultan Vahdettin’in 3. eşi Müveddet Kadınefendi
3. Halife Abdülmecid’in “Haremde Goethe” Çalışması
4. Halife Abdülmecid Kızı Prenses Dürrüşehvar Sultan ve Damadı Prens Nawab Azam Şah İle Birlikte
5. Ulviye Sultan ve Kocası İsmail Hakkı beyefendi Göksu Kasrının Bahçesinde Eğleniyorlar
6. Ömer Faruk Efendi ile Sabiha Sultan Birinci Evlatları Neslişah Sultan İle Birlikte
7. Sultan Vahdettin’in Kızı Sabiha Sultan
8. Ömer Faruk Efendi ve Sabiha Sultan
9. Neslişah Sultan
10. Hanzade Sultan ve Kızı Prenses Fazile
11. Hanedan Üyeleri Fransa’da
12. Ali Vasıb Efendi eşleri Mukbile Sultan’la
13. Sultan V. Murad ve Sultan II. Abdülhamid’in Torunları Bir Ortada
14. Sultan Reşad’ın torunlarından Lütfiye Sultan ve Nazım efendi
15. Mihrimah Sultan
16. Osman Osmanoğlu ve Ailesi
17. Osman Osmanoğlu Kızı Ayşe ve Torunlarıyla
18. Osmanlı Torunları Bodrumda
19. Son Nesil Osmanlılar
Son Kelam
20. yüzyılın başında da, daha öncesinde de Osmanlı Hanedanı anlatıldığı üzere adeta Selefi bir İslam inancıyla yaşayan bir aile hiç olmadı. Son Halife Abdülmecid’in dediği üzere içki içenler olduğu üzere, Osmanlı ailesi içinde sanatın her kısmıyla ilgili, tarih ve kültürel zevkleri gelişkin bir çok kişi bulunmaktaydı. Fatih Sultan Mehmet 19 yaşında 4 lisan biliyordu. Yunanca, Arapça, Farsça ve Sırpçayı kusursuz biçimde konuşuyordu. ‘Ağlasa derd-i derûnum çeşm-i giryânım sana / Âşikâr olurdu gâlib râz-ı pinhânım sana’ (Sevgili!) İçimdeki tasalar ile, yaş dolu gözlerim senin için ağlayacak olsa, (gönlümdeki) bilinmeyen sırlarım (gözyaşlarıma) gâlip gelir ve (sırlar) sana aşikâr olurdu) dizelerinde tabir ettiği üzere romantik bir gönlü de vardı. Avni mahlasıyla bir çok şiir yazdı. Yasal ‘Muhibbi’ lakabı ile aşk şiirleri kaleme alırken, Dördüncü Murad’ın lakabı ‘Muradi’ idi. Şah Murad mahlasıyla 15’e yakın saz ve kelam bestesi bulunmaktadır. Üçüncü Selim Türk musikisinin en büyük bestekârlarından birisiydi. Ney üfleyip, tambur çalan bir padişahtı. Sultan Abdülaziz ney ve lavta çalardı, son Osmanlı Padişahı Vahdettin piyanistti, Sultan 3. Mehmet kaşık ustasıydı, 2. Abdülhamid kakma ve süsleme sanatıyla ilgiliydi.
Bugün bu niteliklere sahip olmak ‘monşerlik’ diye aşağılanırken, bir birçok hiçbir komplekse kapılmadan batı lisanlarını öğrendiler, sanatla ve zanaatin değişik kollarıyla haşır neşir oldular. Sherlock Holmes çevirileri yaptıran 2. Abdülhamid, Fatih Sultan Mehmet’in bir rönesans aydını üzere bir çok yapıtı bir çok farklı lisanda okumasından çok uzak değildir. Hanedanın sürgündeki üyeleri de bu gelenekleri devam ettirmeye çalıştılar. Çelebiliği bırakıp kabadayı, nezaketi bırakıp küfürbaz, zerafeti bırakıp hodbin olmadılar. Basbayağı değersizleşmeye karşı çıkmak için çok sebebimiz var.
Bonus // Vahdettin: Mustafa Kemal Paşa büyük bir Türk askeridir.