Almanya Hükümeti'nin Arap devleti yetkilileriyle Leopard tanklarındaki anlaşmasından bahsediyoruz. Mevcut bilgilere göre, Almanya 200 tanklarını Araplara satmayı planlıyor. Ve ikinci el ya da ahlaki olarak eskimiş ve hizmetten çıkarılmış değil, en yenisi Leopard 2А7 + modelleri. Bu nedir, çok karlı bir ticari operasyon veya gezegenin patlayıcı bir bölgesinde iyi düşünülmüş bir politik oyun mu? Görünüşe göre her ikisi de.
Bir yandan, böyle bir anlaşma Almanya için çok karlı. Hiç kuşkusuz, büyük kazancı tank yapan Alman şirket Kraus-Maffei Wegmann Rheinmetall'in işletmelerine getirecek. Ancak öte yandan, tek bir Alman hükümeti geçen yüzyıldan başlayarak Arap ülkelerine modern silahlar satmaya karar vermedi. Bu, Arap dünyasının İsrail ile gergin bir ilişkiye sahip olmasından kaynaklanıyor. Bildiğiniz gibi, Suudi Arabistan daha önce Almanya'ya silahlanma konusunda itirazda bulundu. Bu nedenle, 20. yüzyılın seksenlerinde, Helmut Kohl hükümeti Leopard tanklarını satma olasılığını çoktan düşünmüştü, ancak böyle bir anlaşmanın İsrail devleti için tehlike olabileceği sonucuna vardı. Neden şimdi Alman hükümeti, Bundestag’ın muhalefet partilerinin milletvekilliğine karşı çıkmasına rağmen Araplarla bir anlaşma yapmayı kabul ediyor? Ve iktidar koalisyonundan gelen milletvekilleri bir şekilde hükümetin kararıyla ilgili coşkuyla yorum yapmıyor, Leopard tanklarında sordukları sorulara kaçınılmaz bir şekilde yanıt vermeyi tercih ediyorlar.
Örneğin, Hristiyan bir Demokrat olan ve Bundestag'ın dış politika komitesinin bir üyesi olan Joachim Herster, bu meseleleri halktan daha fazla bilmediğini söyledi. Ayrıca, İsrail’in Almanya’nın bu kararından hoşlanmayacağını varsaydığını da belirtti. Ne de olsa İsrail, askeri güçlerinin güçlendirilmesiyle ilgili olarak Araplarla tekrar tekrar karşı çıktı. Joachim Herster, böyle bir anlaşmanın, bu baharda başlayan ve Arap dünyasında dolaşan Arap ülkelerindeki protesto dalgası ile ilgisi olmadığını varsayıyor. Politikacı, tankların satışının, İsrail halkının yanı sıra sivil nüfusa karşı kullanılamayacakları ilave anlaşmalar eşlik edeceğine inanıyor. Ona göre, Suudi Arabistan'ın askeri gücünün güçlendirilmesi, İran’ın artan nükleer hırsıyla ilişkili. Bilindiği gibi, İran ile Suudi Arabistan arasındaki ilişkiler dostane olmaktan uzak. Yani, Herster'e göre, böyle bir anlaşma ticaretten ziyade siyasetle ilgilidir.
Soru şu, Arap devleti anlaşmalarını yerine getirecek ve böyle zorlu bir dönüş yapacak mı? silâhBir tank "Leopard" gibi, kendi insanlarına karşı veya İsrail'e karşı? Ve genel olarak, belki bu silah o kadar güçlü ve tehlikeli değil? Hayır, tanka gelince, gerçekten modern bir askeri makine. Teknik özellikler açısından, Leopard 2А7 +, dünyanın en iyi ekipman örneklerini aşıyor. Motor gücüne sahip olmak 1500 l. ile, 72 km / s hızını geliştirir ve aynı zamanda 2.5 km. mesafedeki hedefleri vurur. Depo, bir L55 tabanca, makineli tüfek ve bir el bombası fırlatıcı ile donatılmıştır.
O zaman başka bir soru Arap devletinin İsrail'i tehdit edip etmeyeceği? Ve neden İsrail’de bu durumda sessiz? Bu soruları doğru bir şekilde cevaplayabilmek için, muhtemelen onlara Ortadoğu'daki Amerikan politikasının prizmasından bakmak gerekir. 1980'larla başlayarak, İran'da İslam hükümetinin iktidara gelmesinden sonra, Birleşik Devletler bu bölgede yeni müttefikler aramaya başladı. Her nasılsa hemen İslami İran'la ilişkisi yoktu. Bu nedenle, Amerikalılar Suudi Arabistan'a güvenmeye başladı. Özellikle Araplar ile petrol üretimi konusunda yakın ilişkileri vardı. Ek olarak, Amerika ile bir ittifak, Suudi Arabistan ailesine yararlı oldu. Sırasıyla, İslamcı devrimci duyguların Suudi Arabistan'daki Şii kabileleri üzerindeki etkisinden korkuyordu. Şiiler daha önce ülkenin petrol bölgelerinde yaşadı. Bu nedenle ABD, geçen yüzyılın sonlarından bu yana her yönüyle Arapların askeri gücünü güçlendirmeye çalışıyor. Böylece, 1981'te, o sırada en gelişmiş AWACS uçağının beşini sattılar. Ve 1990’te Amerikan liderliği, iki yüz binden fazla askerini Basra Körfezi’deki savaşa gönderdi. Doğal olarak, Suudi Arabistan Kralı'nın isteği üzerine.
Dolayısıyla bu Orta Doğu bölgesindeki durum, geçen yüzyılın ortalarına kıyasla köklü bir şekilde değişti. Ve Amerikalılar zaten Suudi Arabistan'a yardım etmeye çalıştığından, İsrail'in güvenliğinden korkacak hiçbir şey yok. Hiç şüphe yok ki Amerika Birleşik Devletleri'nin eylemleri hiçbir şekilde İsraillilerin güvenliğine karşı yöneltilmemiştir. Ve Alman hükümeti eylemlerini Beyaz Saray'la koordine edemezdi.
Öyleyse neden hükümet "leopar" satmaya gidiyor? SPD genel sekreteri Andrea Nales'e göre, anlaşmanın ülkenin dış politikasının demokratik ilkeleriyle hiçbir ilgisi yok. Sonuçta, son zamanlarda Bahreyn'deki popüler huzursuzluğu bastıran rejime tanklar satılıyor. Hükümetin ve SPD'nin Alman parlamentosunda dış politika konularında uzman olan Rolf Mutzenich'in eylemlerini kınadı. Yeşil Parti'nin eşbaşkanı Claudia Roth ise genel olarak ülkenin dış politikası için kabul edilemez olduğunu düşünüyor. Muhalefetin öfkesi Yeşiller ve SDPG gruplarının parlamentoda derhal bu konuda bir duruşma yapmaları talebiyle dile getirildi.
Nihayetinde muhalefet artık İsrail'in güvenliğiyle çok fazla ilgilenmiyor, silahların halk karşıtı hükümete satılması, her anlamda ülkede demokrasinin gelişmesini engelliyor. Federal Meclis, anlaşılan, hükümetin böyle bir karar vermesinde belirleyici olan faktörün, bir milyar dolarlık leoparı sözleşmesinden elde edilen ve herhangi bir dış politika düşüncesinin karşılığı olmadığını anlıyor. Bireysel siyasetçilerin, eğer Almanya satmazsa, diğerleri böyle satacağı gerekçesinin, belki de temelleri olduğu gerekçesinde. Muhtemelen, bütün NATO ülkelerinde olduğu gibi, Alman devletinin dış politikasında ahlaki ve demokratik ilkeler egemen değil. Ancak, yine de, Federal Meclis tankları hakkında sorumlu bir karar vermek zorunda kalacak.