Otomatik vezne makinesi (ATM), müşterilerin bir şube temsilcisi ya da veznedar yardımı olmadan temel işlemleri tamamlamalarını sağlayan bir elektronik bankacılık kuruluşudur. Kredi kartı veya bankamatik kartı olan herkes çoğu ATM’den paraya erişebilir.
ATM’ler, tüketicilerin mevduat, nakit para çekme, fatura ödemeleri ve hesaplar arasında transferler gibi hızlı self servis işlemleri gerçekleştirmelerine olanak tanıyarak kullanışlıdır. Ücretler genellikle hesabın bulunduğu banka, ATM operatörü veya her ikisi tarafından nakit çekim için alınır. Bu ücretlerin bir kısmı veya tamamı, doğrudan hesabı elinde tutan banka tarafından işletilen bir ATM kullanılarak önlenebilir. ATM’ler dünyanın farklı yerlerinde otomatik banka makineleri (ABM) veya nakit makineleri olarak bilinir.
Otomatik Vezne Makinelerinin Tarihi
İlk ATM, 1967’de Londra’daki Barclay Bank’ın şubesinde ortaya çıktı, ancak 1960’ların ortalarında Japonya’da kullanılan bir nakit verme makinesinin raporları var. Bir tüketicinin bir bankanın kartını başka bir bankanın ATM’sinde kullanmasına izin veren bankalararası iletişim ağları daha sonra 1970’lerde geldi.
Birkaç yıl içinde ATM’ler tüm büyük ülkelerde varlık göstererek dünyaya yayılmıştı. Artık Kiribati ve Mikronezya Federal Devletleri gibi küçük ada ülkelerinde bile bulunabilirler. Artık dünyada 3.5 milyondan fazla ATM kullanılıyor.
ATM Türleri
İki ana ATM türü vardır. Temel birimler yalnızca müşterilerin para çekmesine ve güncellenmiş hesap bakiyelerini almasına izin verir. Daha karmaşık makineler mevduatı kabul eder, kredi hattı ödemelerini ve transferlerini kolaylaştırır ve hesap bilgilerine erişir. Karmaşık birimlerin gelişmiş özelliklerine erişmek için, kullanıcının makineyi çalıştıran bankada bir hesap sahibi olması gerekir.
Analistler ATM’lerin daha da popüler hale geleceğini ve ATM para çekme sayısında artış olacağını öngörüyorlar. Geleceğin ATM’lerinin geleneksel banka muhabirleri yerine veya bunlara ek olarak tam hizmet terminalleri olması muhtemeldir.
Her ATM’nin tasarımı farklı olsa da, hepsi aynı temel parçaları içerir:
Kart okuyucu: Bu bölüm kartın önündeki çipi veya kartın arkasındaki manyetik şeridi okur.
Tuş takımı: Tuş takımı, müşteri tarafından kişisel kimlik numarası (PIN), gereken işlem türü ve işlem miktarı gibi bilgileri girmek için kullanılır.
Nakit verme makinesi: Faturalar, makinenin altındaki bir kasaya bağlı olan makinedeki bir yuva aracılığıyla dağıtılır.
Yazıcı: Gerekirse, tüketiciler burada yazdırılan makbuzları talep edebilir. Makbuz, işlem türünü, tutarı ve hesap bakiyesini kaydeder.
Ekran: ATM, işlemi gerçekleştirme sürecinde tüketiciye rehberlik eden istemleri yayınlar. Hesap bilgileri ve bakiyeler gibi bilgiler de ekranda iletilir.