Yılın ilk denizi için Altınköy kumsalına gittim cancağızlarım. Yolda devasa Rüzgar santralleri. Hava kıştan aniden yaza dönüştü. Kumsalda yalınayak yürümek ve denize girmek için.
Dünyanın en güzel kumsallarından biri olarak algıladığım 200 metrelik kum sahilde huzur içinde yürüyeceğimi ve sonra yüzeceğimi düşleyerek.
Endemik olan ardıç ağaçları ile bezenmiş bir sahil.
Kısmet. Denize giremeden döndüm. 10 14 yaşlarında bir velet dört tekerli devasa bir motorsiklet ile gidip geliyordu sahilde. Eh, kumsal 200 metre saçtığı egzos kokusu ve gürültü epeyce rahatsız ediyordu. Bir aşağı bir yukarı. Yok mu bu kopilin ebeveynleri? Jandarmaya haber mi vermeli? Didişmek için mi 12 km yol gittim Urla’dan?
Diğer göze batan olay sahildeki 4 aileden birisinin iki köpeği vardı tasmalı. Bir tanesi labrador kırması. İki de tasmasız köpek. Bir kez iki yüz metreyi yürüdüm. Sahipli olan köpeklere bağrış çağrış kısmen Almanca komutların bağırılmasından kısmen motorun gürültüsünden ve egzoz kokusundan rahatsız oldum. Bu köpekler nereye pisliyorlar acaba? Yalınayak yürümek zoruma gitti. Köpek pisliğine basacağımdan çekindiğim için. Denize giremeden ve gönlümce yürüyemeden döndüm.
Kumsala girişte evcil hayvanların bağlı olması gereği yazılmış. Dinleyen kim? Sahipsiz köpekler de orada zaten. Köpek pisliği ile kumda yürümek keyfi? Sağol almayayım.
Kumsala motorlu taşıt girmemesi gerek. Dinleyen kim?
Altınköy çiftlik evleri düzenli oturmuş bir site görünümünde artık. Bahçeler bakımlı. Göze hoş geliyor.
Altınköy’de kiralık ev kalmamış. Geçen yıl 400 bin civarında olan ev fiyatları 600 bini aşmış. Ayrıca da satılık ev levhası göremedim bile. Daha geçen yıl en az sekiz on tanesini görmek mümkündü.
Bir değişim oluyor ve Urla – en azından bildiğimiz Urla artık düşlerimizde kalıyor. Elveda elli bin nüfuslu Urla. Yakında yüz bin nüfuslu Urla’yı da göreceğiz. Hoş geldin kurallı yaşam özlemi cancağızlarım. Hoş geldin kıştan yaza geçiş. Nerede kaldı bahar? Dedikodu Nalan