BİR ADAM ... Terk edildi erkenden bir adam Korkusuzca atıldı hengâmenin kucağına Ellerinde geçmişin yaraları dururdu Yüreğinde bir hasret çırpınırdı sessizce Mırıldanırdı hasretini kendi türküsünde Sevilmemiş bir adamın hikâyesini yazdım usulca Samanlar savrulurken ecelin taze rüzgârı esti Geriye türküsü kaldı hasretine yeniklerin
MEKTUBUM Mektubum o bilinmez kadına Haber alamıyorum senden artık Unutamadım seni, bil istedim Bıraksın göğün toprağıma yağmur Yandı gönlümün her bir yanı Yarınım yok artık bu son gecem Ya beni bu hâlden kurtar Ya da ben öldüreceğim kendimi ...
ÇİRKİNLER ÇAĞI ... Geri getirecek poyraz kışı bana Mezarıma yağacak kar sessizce Bir ışık aramayacak gözlerim Bakmayacaklar gelenlere Son dileğimi mermere bırakıp Ayrılacağım ümitsizce Bu çirkinler çağından
YARININ KOLLARINA ... Dağılır nice zamanın bekleyişleri Bir çığlıkta çömlek gibi Biriken her duyguyu içimde Harcamaya kaç saat yeter? Ya bir gün ne kadar uzun? Çilem sığar mı yarına? Dudaklarım, gülümse! Yüreğim asırlardır enkaz Yosun tutmuş gönlüm Durgun gecem sabaha varmaz Bu şiir ne kadar uzun? Bitirir mi cümleler derdimi? Bırakalım bu gece de sevdayı kaygıyla Yarının kollarına