

DÜŞLERİNİ CEBİNE KOY
Hava karanlık
Ayazın çatlattığı dudaklarımda hafif bir sızı
Dokunuyorum, elimde kan.
Uzaktan bir ses yükseliyor.
Piyano olmalı diyor yanımdaki melek
Ya da yalnızlığın mahçup sesi
Dur adım atma dinleyelim...
Yaprakların hışırtısını susturuyorum
Rüzgarı,meleği,içimi...
Karanlıkların kızgın bakışları büyüyor
Gözlerimde garip bir korku
Gece suskun
Yüreğimde bir ışık
Uzaktan gelen notalara doğru
Zaman sessizce yolalıyor
Havada soğuk esen rüzgara inat
Sıcak,yumuşak bir rüzgar
İnce parmaklı zayıf bir kadın
Yaşı geçkin,gözleri deniz yeşili
Gözlerime bakıyor,susuyor melek
Kadının yüzünde çizgiler...
Dilinde vivaldi
Dört mevsim müzik diyor dudakları
Dört mevsim hüzün
O yıllar sonra gittiğim uzakta bir kadın
Gözleri yeşil.
Beni bekliyor...
Hava karanlık diyor melek
Mevsim kış
Düşlerini cebine koy
Onlar üşümesin.