Eskiden bugün için yakın dediğimiz yerler uzak, uzak dediğimiz yerler ise çok çok ıraktı. Sınırımızın hemen ötesi toprağımız gibiydi ama biraz ilerisi uzağımızdı. O günün şartlarında ulaşım ve iletişim sınırlı olduğu için mesafeleri günümüzde olduğu gibi kısaltacak bir unsur yoktu. O nedenle bir gazeteci gider günlerce aylarca kalır günlük röportaj ve gezi yazısı yazardı gazetesine. Erol Dallı da Tercüman için röportaj kaleme alırdı.
..
Çinde ne kadar kaldı Erol Dallı bilemiyorum. Ancak birkaç ay yazısını takip ettiğimi hatırlıyorum. Bir yazısında başlıktaki ifadeyi kullanmıştı. Bir Çinlinin çivi kadar hükmü yok anlamında. Çivi kadar değeri yok ifadesinin anlamı ise ülkede uygulanan rejim ve milyarı aşkın nüfustandı. Çin yetmişli yıllarda bile milyarlıktı. Nüfus kontrolü artış hızını engellediğinden bugün için nüfus o yılların birazcık üzerinde.
.
Çivi kadar hükmü yok ifadesi nedense çakıldı kaldı hafızama. Onunla birlikte Erol Dallı adı da. İnsan kıymetinin olmamasında bir diğer etken de gelişmemişliktir. Nüfusu fazla ve fakir ülkelerde insan çivi diye çakılır duvara. Çakan da insan çakılan da insan aslında. Çakanlar üst tabakadandır çakılanlar alt tabakadan sınıfsal farktandır. Benzer şey Ortadoğu ülkelerinde, Güney Asyada yer alan Malezya, Endonezyada, Afrikadan Çad ve Nijerya gibi ülkelerde de vardı. Ancak bir Japonya, Güney Kore, Güney Afrika ülkelerinde yoktu.
..
İnsanın çivi kadar değerinin olmaması veya çivi diye duvara çakılıyor olması o ülkenin milletler liginde nerede olduğunun göstergesidir. Büyük devlet olursunuz, ekonomik güç olursunuz ama insanınıza değer vermezseniz bu ligde çok gerilere düşersiniz.
Kemal GÜL
09.08.2022