Düşünebilmeyi kim öğretti bize ?
peki ya çaresizliği ?
ağladığımızda hep kim vardı yanımızda ?
ve nelere ağlamıştık hatırladın mı ?
kime niçin ve nasıl karşı gelmiştik ?
bizi kim kabul etmişti olduğumuz gibi ?
öğretilenleri neden unutmak istedik ?
peki bilmediğimiz şeyleri nasıl yaşadık ?
olmak istediğimizi kim söyledi bize ?
ellerimiz düşüncelerimizi neden sevdi ?
ne zaman şekilllendirdik o düşünceleri ?
çizdiğimiz o düşünceleri ilk kim sakladı ?
İçimizdeki gözyaşlarını kim gördü ?
o duygu ile ne zaman, nerede karşılaştık ?
peki okumadığımız kitapları ne zaman yaşadık ?
bu kadar çaba ve yorgunluk neden ?
Bu kadar sorgulasanda herşeyi
Korkma, herşeyi büyük düşün,
moralini bozmalarına izin verme,
doğru bildiğin yolda yalnızsın unutma,
ama kimseyi kırmadan mümkünse…
Bütün soruların cevabını bulamasan da
bulmak için çabalıyorsun ya
bulduklarınla yetinme sorgula
o ince çizgiye kadar hem de
sorgulamadan bulamaz
karşılaştırmadan anlamlandıramaz insan unutma
Ne çok şey getirmişiz meğer yanımızda gelirken
hem de ne zaman kullanacağımızı bilmeden
gelirken getirdiklerimizi bilmesekte
giderken bildiklerimizin hepsini götüreceğiz unutma
bunun için sorgula olur mu ?
ama kimseyi kırmadan mümkünse…