Koronavirüs pandemisi nedeniyle aktif işgücünün önemli bir kısmı evlere kapandı. Birçok sektör çalışanı evlerini yeni ofisleri olarak kullanırken, işyerine, sokağa, çarşıya, sahile gitmeyi özledik. Hafta sonları sokağa çıkma kısıtlamalarının yeniden başlamasıyla birlikte 50 saati aşan hafta sonu kısıtlamasında evde kalite vakit geçirmek de yeni bir sorunun habercisi oldu.
Kimi Netflix içeriklerine gömüldü, kimi Youtube kuyusunda oradan oraya dolaşıyor, kimileri kutu oyunlarıyla soğuk kış gecelerini ısıtırken birbirimizi özlediğimizi her zamankinden daha fazla hissettik/hissediyoruz.
Henüz pandeminin ‘p’si bile ortada yokken evden çalışma sistemine geçen ve günlük tüm rutin işlerini bilgisayar, telefon, televizyon üçgeninde halleden biri olarak sokağa çıkma kısıtlamalarıyla birlikte evde geçirdiğim zamanı daha işlevsel hale getirebilmek için arayışlara yöneldim.
Play Station oyun konsolunda oynanabilen bilgi yarışmalarından tutun, minik arkadaş gruplarıyla ev ortamında oynanabilecek ilginç oyunlara kadar alternatifleri denedim/denemeye de devam ediyorum.
Pandemi sürecinin ev yaşantısındaki yansımalarından en ilginci ise benim için günümüzden 15-20 yıl önce ülkemizde televizyonda yayınlanan ve büyük kitleler tarafından takip edilen dizileri izlemek oldu.
Son günlerde ülkemizde 2003-2005 yılları arasında ATV’de yayımlanan ve yönetmenliğini Ömür Atay’ın yaptığı Bir İstanbul Masalı dizisini izliyorum. Youtube’un hayatımız için sağladığı en önemli avantaj olan içerik kuşatmasından zar zor çıkarıp yeniden ekrana döndürdüğüm dizi yakın geçmişte ülkemizde ne gibi değişimlerin yaşandığını anlayabilmek için iyi bir referans noktası oldu.
ZENGİN FAKİR AYRIMI
Başrollerde Mehmet Aslantuğ, Ozan Güven ve Ahu Türkpençe’nin oynadığı, senaryosunu Gaye Boralıoğlu ve Neşe Şen’in yazdığı, görüntü yönetmenliğini Alper Derli, Yasin Uslu, Volkan Kocatürk ve Selahattin Sancaklı’nın yaptığı Bir İstanbul Masalı, ülkemizde kalburüstü bir gelir seviyesine sahip olan Arhan Ailesi ile onların köşkünde yaşayan Kozan Ailesi’nin arasındaki ilişki, gündelik yaşam ve iş dünyasından kesitler sunuyor.
Yayınlandığı dönemde büyük kitlelerin izlediği ve Türkiye gündemine sık sık gelen dizide 2003 yıllarındaki İstanbul, iş dünyasındaki yaklaşımlar, sosyal yaşamdan izler, eğlence dünyası, yeme-içme ve tüketim pratiklerine yakından bakma ve hatırlama şansım oldu.
Dizi sahnelerinde yer alan alkollü içeceklerin ve sigaranın hiçbir engellemeyle karşılaşmadığı, bazı sahnelerde doğrudan reklamların (advertorial) yer aldığı dizi henüz toplumsal gündemi değiştirecek bazı düzenlemelerin olmadığı o ilginç günleri anımsattı bana.
71 bölümlük dizi pandemi sürecinde alternatif içerik arayışında olanlar için nostalji hissi yaşamak için keyifli bir fırsat olabilir. Eski Türkiye-Yeni Türkiye kıyası bazılarınızın canını yakabilir ama en önemlisi geçmiş günleri yeniden deneyimleyebilmek.