Witcher kainatı yüzlerce farklı karaktere mesken sahipliği yapıyor. Sapkowski’nin kaleminden CD Projekt RED’in ekranlarımıza taşıdığı, akabinde dizi formuyla karşımıza çıkan bu derin kozmosun bir de karanlık tarafı var. Aslında siyah ve beyaz ayırdının çok bariz olmadığı bu cihanda ortadaki çizgi de ziyadesiyle bariz. Yeterliliğe karşı kötülük ve daha da berbatlığın savaşının sürdüğü bu cihanda, hiçbir taraf seçmeden yürümeye çalışan Geralt’ın öyküsüne eşlik ediyoruz. Bu sırada ise karşılaştığımız kimi Witcher karakterleri, inanın insanı hayrete düşürecek çeşitten. Gelin birlikte en gizemli 10 Witcher karakterine birlikte bakalım.
- Bakınız: Witcher Cihanı: Wild Hunt Nedir?
KIYMETLİ: Yazı dizinin önümüzdeki dönemleri için spoiler içerebilir. Kitaplardaki karakterlerin anlatımlarında detaya girdim.
Madalyonun karanlık yüzü: En gizemli Witcher karakterleri
Bu derin ve karmaşık cihan, içerisinde çok gizemli karakterler barındırıyor. Witcher dünyasında kimin güzel, kimin makus olduğunu bilmekle uğraşmaya gerek yok. Zira bu dünyada insanları nasıl biri olarak göründükleri değil, neler yaptıkları nitelendiriyor. En gizemli Witcher karakterleri ise karşımıza genelde karanlık taraflarıyla çıkıyor. Hobi olarak Witcher öldüreninden tutun, büyücü olduğu halde çocuk doğurma yetisine sahip olanlarına kadar birçok değişik yüzle karşılaşacaksınız. Hazırsanız, başlıyoruz!
Leo Bonhart
“Büyücülüğe ve büyücülere, yazgıya, kehanetlere, dünyanın bahtına meydan okuyorum! Genç ve Kadim Kan’a meydan okuyorum! Tüm bu kehanetler ve büyüler benim için ne söz ediyor? Bana ne kazandırıyor? Hiçbir şey!”
Bunlar Leo Bonhart’ın son savaşına girmeden evvel söyledikleri. Kendisi bir ödül avcısıydı ve daha evvel Ebbing’de profesyonel bir askerdi. Profesyonelliği ve kendisine iş yaptırmanın masrafı ile bilinirdi. Diğerlerine acı vermek, onları acı çekerken izlemek en büyük keyiflerinden biriydi. Tanım edilene nazaran çok uzun, müthiş derecede zayıf ve gür boz bıyıklara sahipmiş. Balığa benzeyen soğuk, tabirsiz gözleri olduğu söyleniyor.
Leo Bonhart’ı en gizemli Witcher karakterleri ortasına alan ve en değişik özelliği ise, Witcher katili olması. Boynunda Kurt, Kedi ve Griffin okullarından üç madalyayla dolaşırmış. Bu madalyaları öldürdüğü Witcher’lardan aldığı söyleniyor. Kılıç hünerleriyle isminden kelam ettiren Leo Bonhart, yedi düvele dehşet saçan bir karaktermiş.
Stefan Skellen ve Casadei Baronu tarafından Ciri’yi yakalamak için görevlendirilmişti. Skellen onun Ciri’yi öldürmesini isterken Casadei Baronu Kadim Kan taşıyan Ciri’yi canlı istiyordu. Leo Bonhart bunlardan hiçbirini yapmadı. Ciri’yi yakaladıktan sonra onu mahkumu ederek eziyet etti, fistek -Witcher cihanında bir uyuşturucu- çektirdi ve çokça dövdü. Sonra gidip Ciri’nin meşhur kılıcı Zireael’i satın aldı ve bunu esirine verdi. Ciri’yi kuzeni Houvenaghel’e ilişkin olan Claremont’taki arenada insan öldürmeye zorladı. Hasılı Ciri’nin hayatına kabus üzere çöktü.
Witcher kitap serisinin 3. kitabı “Gölün Hanımı” okuyanlar bilecektir. Stygga Kalesi’nde Bonhart, uzun müddettir kızın peşinde olan Nilfgaard’lı Cahir’i öldürdü. Tabi son latifesi makus oldu. Ciri, kendisini bir kılıç dövüşü sırasında alt etti. Böylece Bonhart’ın efsanesi de son bulmuş oldu. Büyü, büyücülük ve yapıtları olan Witcher’lara duyduğu ebedi nefret ile nazlı yâri kara toprağa uğurlandı. Sırlar perdesinin gerisinde yürüyen gizemli Witcher karakterleri genelde çok uzun yaşamaz, lakin Leo Bonhart bu mevzuda bir istisnaydı. Kendisini dizinin ikinci döneminde görmemiz çok mümkün.
Diziden tanıyabileceğiniz Cahir, Ciri’yi kovalayan siyah zırhlı, başında kuş tüyü olan süvarinin ta kendisi.
Aelirenn – Shaerrawedd’in Beyaz Gülü
“Shaerrawedd’in Beyaz Gülü olarak bilinen kişinin öyküsü hem üzücü hem de trajiktir. İki yüz yıldan fazla bir müddet evvel Aelirenn, elf gençliğini insanlara karşı umutsuz bir çabaya yönlendirdi. Bu kahramanca atak sadece tek bir halde sona erebilirdi. özgürlük için, kentlerinin taşı ve mermeri için … ve Aelirenn için öldüler. Tıpkı onun kelam verdiği üzere, haysiyetle, kahramanlıkla, gururla öldüler, lakin elfler bu mağlubiyetten sonra bir daha toparlayamadılar. Bununla birlikte, o güne kadar özgürlük için savaşmanın bir sembolü olmaya devam ediyor ve elf isyancılar dudaklarında ismiyle savaşmaya gidiyor.“
The Witcher 2’deki “Beyaz Gül’ün hayatı ve ölümü” isimli kitaptan alıntı.
Aelirenn, Elirena yahut Shaerrawedd’in Beyaz Gülü olarak bilinir. Kendisi bir elftir, fakat nasıl bir elf! Zalim insanların elflere ve topraklarına yaptıklarından bıkmış, öfkelenmiş, birikmiş bir elf. Topraklarını insanlardan geri almak için 1060’lı yıllarda genç elfleri de etrafına toplayarak son çaresiz savaşı başlatan isim. Büyükleri onlara “İnsanların ömrü kısadır, bekleyin ölsünler gidip alırız topraklarımızı” derken o daha fazla dayanamayıp tayfasıyla birlikte atağa geçti. Tabi beklenen oldu, Aelirenn, ismini Shaerrawedd’in Beyaz Gülü olarak tarihe yazdırsa da etrafındaki bütün genç elfler üzere o da kahramanca, onurlu bir biçimde öldü.
Bu savaştan sonra elfler bir daha toparlanamadılar. Zira sadece genç elflerin doğurabilme kabiliyeti vardı. Gençlerin birden fazla da beşerler tarafından katledilince, elfler yaralarını tekrar saramadı. Witcher 3 oynadıysanız bilirsiniz, kentlerdeki elfler genelde mazlum, ormandakiler ise öylesine haydutlardır. Kimse için çok büyük bir tehdit oluşturmazlar fakat daima oradadırlar ve rahatsızlık verirler. Witcher karakterleri ortasında en üzücü öykülerden biri, Aelirenn’in kıssasıdır. Özgürlük için yaşamak, özgürlük için ölmek…
Borch Üç karga – Villentretenmerth (Altın Ejderha) – Witcher karakterleri
Ortak lisanda ismi Borch Üç karga olarak geçen, polimorfizm (çok biçimlilik) sanatında çok yetenekli olduğu için çabucak hemen her kılığa girebilen bir altın ejderha… Kıtanın tarihinde bilinen iki altın ejderhadan biridir. Birebir vakitte öbür altın ejderha Saesenthessis’in babasıdır. Geralt onunla birinci kere yanında iki Zerrikanyalı bayan savaşçıyla bir şövalye kılığında gezerken tanışmıştır. Yanındaki savaşçı bayanlara “silahlarım” diyen, Téa ve Véa’nın kendisine sonsuz bağlılığını sunduğu bir şövalye formuyla birinci defa karşımıza çıktı.
Diziyi izlediyseniz hatırlayacaksınız, Geralt, Yennefer, bir küme “ejderha avcısı” cüce, bir şövalye ve Dorregaray ismindeki bir büyücünün peşine düştüğü ejderha, Borch’un eşiydi. Tabi hepsinin bu ejderha ile sıkıntısı, avdan beklentisi farklı. Yennefer kısırlığına tahlil olacak devanın burada olduğuna inanıyordu. Şövalye Eyck ise bir canavar öldürmenin onun ismini kahramanlaştıracağını düşünürken, cüceler para peşindeydi. Dorregaray ise ejderhadan elde edeceği gereçleri büyü hedefli kullanmak istiyordu. Avlamak istedikleri ejderha olan Myrgtabrakke’nin partneri Borch ise bunların hepsinin farkında olarak avı gözlemliyordu. Bir müddet sonra da “kendi işine bakmak için” kümesi terk etti.
Küme bu ayrılığın gerisinden birbirine düşse de bir ejderha kükremesiyle kendilerine geldiler. Aradıkları yeşil ejderhanın tersine karşılarında devasa bir altın ejderha bulunuyordu. Birinci saldıran alışılmış olarak ismini onurlandırmak isteyen şövalyeydi. Bu da onun son kahramanlığı oldu. Sayıca üstün olduklarını düşünen cüceler ise ganimetin kıymet biçilemez olacağı yanılgısına kapılarak Villentretenmerth’in üstüne atladılar. Geralt, Dandelion ve Dorregaray ise ejderhanın öldürülmemesi gerektiği kanaatindeydi. Tabi üçünü de alt edip bir otomobile bağladılar. Yennefer’ın yardımıyla…
Yarpen Zigrin’in önderliğinde cüceler uygun bir hücum gerçekleştirse de ejderhanın onları alt etmesi uzun sürmedi. Sonunda ise ejderhanın neyi koruduğu anlaşıldı: onun Myrgtabrakke’den yeni doğmuş yavruları vardı. Devamında lokal kuvvetler -bir küme çapulcu- gelerek ejderhayı öldürmeye çalışsa da Yen’in bebeklere karşı olan zaafı, ejderhanın tarafına geçmesini sağladı ve kudretli bir büyücünün yardımıyla “yerel kuvvetler” birkaç dakika içinde en lokal formlarıyla, yerde yatıyorlardı. Bütün bu hengamenin akabinde altın ejderha, yerde meyyit biçimde yatan eşini bırakıp yumurtalarını da alarak uçup gitti. Kendisi hakkındaki bu bilgi kısıtlılığı, geçmişinin ve devamının bilinmemesi de onu en gizemli Witcher karakterleri ortasında tutuyor.
Emiel Regis Rohellec Terzieff-Godefroy, ya da yalnızca Regis – Witcher karakterleri
Beşerler, en azından kibar olanları bana canavar derler. Kan içen bir ucube.
Bunlar Regis’in beşerler hakkındaki görüşleri. Kendisi alabildiğine beyefendi ve bir o kadar etik pahalara bağlı bir vampir. Hatta tam ismiyle bir “Kadim Vampir” diyebiliriz. Geralt ile birinci tanıştığında dört yüz yaşından daha da yaşlıydı. Yani en yaşlı Witcher karakterleri listesi yapsak, muhtemelen birinci 10’da uzunluk gösterebilir. Fakat yaşını hiç göstermez. Kadim Vampirler ortasında da saygıdeğer, güçlü bir isim olarak şanı vardır.
Kadim Vampirler öbür vampirler üzere insan kanına muhtaçlık duymaz. Bu, onlara nazaran alkol üzeredir. İçince mest olurlar, fakat temel ömür muhtaçlıkları ortasında değildir. Regis bunu biliyordu lakin vampirler ortasındaki “toplum baskısı” onu bir mühlet insan kanı içmeye zorladı. Sonra yoldan çıktığını, her gece konutundan daha uzak bir yerde uyandığını fark ettikten sonra terk etmeye karar verdi. Sonrasında bir dişi vampir ile birlikte yaşamaya başladı ancak uzun sürmedi. Bu ayrılık acısı, onu resmen alkolik yaptı. İnsan kanına daha fazla ihtiyaç duymaya başladığını düşünüyordu.
Tekrar bir gece biraz kan getirmesi için arkadaşları tarafından köye gönderildi. “Alkolün” tesiri altında uçarken gayesi şaşırıp bir köye düştü ve burada bir kuyuya çarptı. Beşerler ona kazıklar saplayıp, kutsal su döküp sonunda da onun başını kesmeye çalıştılar. Bunların hiçbiri onu tam manasıyla öldüremezdi lakin gururunu çok rahat incitebilirdi. Bu olayın akabinde devam eden 50 yılını yeraltında canavarlarla birlikte geçirdi, özüne dönebilmek için ideolojiye düştü ve bir daha kan, yani alkol içmemeye karar verdi.
Oyunlardan tanısanız da Regis’in bu arkaplan kıssasını muhtemelen bilmiyordunuz. Beyefendi kişiliğinin gerisinde gururu ayaklar altına alınmış ancak bundan yakınmak yerine ders çıkarmış olgun bir kişilik yatıyor. Geralt ile tanışması ise değişik bir öykü. Ağustos 1267’de İkinci Kuzey Savaşı sırasında Geralt ve Zoltan Nilfgaard’ın elinden kaçmaktaydı. Bu sırada savaştan da ziyadesiyle rahatsız olmuş Regis yakınlardaki yazlık meskeninde kalıyordu. Bu konut Fen Carn ismindeki bir elf mezarlığının yakınlarındaydı. Geralt evvel baharat ve bitki kokularını takip ederek saklanan Regis’i buldu ve sonrasında çıkmasını, yoksa kılıcını saklandığı oyuğa sokacağını söyledi. Bunun üzerine Regis çıktı, tanıştılar ve Witcher’ı ve yanındaki cüceyi meskene davet etti. İşte Geralt ve Regis’in tatlı dostluğu bu türlü başladı. Daha sonra kitapta ve oyunlarda birkaç defa daha karşılaştılar. Dizide görmeyi en çok beklediğim Witcher karakterleri ortasında olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim.
Essi Daven – Okuyacağınız en acıklı hikaye – Witcher karakterleri
“Her vakit hoş ve asil bir ruh hali olduğunu düşünmüştüm, insanı mutsuz etse bile asil ve ağırbaşlı. Onunla ilgili o kadar çok balad (şiir) besteledim ki… Ve organik, Geralt, zalimce ve yürek parçalayıcı derecede organik.”
Essi Daven, Witcher karakterleri ortasında en acıklı hikayelerden birinin başrolüdür. Tabi bu izafidir, nelerden etkilendiğinize de bağlıdır lakin tekrar de Essi’nin hikayesi sizi derinden yaralayacaktır. Kendisi yetenekli bir ozandı. Tıpkı vakitte Dandelion’un da profesyonel arenada bir rakibiydi. Dünya’daki bütün bayandı ortasında Dandelion’un küçük bir kız kardeş üzere davrandığı tek bayandı. Bilirsiniz, bizim oğlan biraz çapkındır.
Essi saçlarının buklelerini illa ki bir gözünün önüne düşüren, mavi gözlü, sarı saçlı, alımlı bir bayandı. Geralt ve Dandelion Bremervoord kentini ziyaret ederken, Essi de oradaydı ve iki yerlinin düğün ziyafetinde sahne almak üzere çağırılmıştı. Essi bir çift balad okuduktan sonra orta verdi ve ünlü statüsü nedeniyle orada çalmak zorunda olan Dandelion’a yaklaştı. Dandelion küçük latifelerle rakibini karşılarken bu sırada Geralt ile şimdi tanışmamışlardı. Bu sırada Geralt da latife yapayım derken eline yüzüne bulaştırdı ve bayan ozanımızın kalbini kırdı. Uzun mühlet takip ettikten sonra dışarıya çıktığını gördü, peşinden giderek kurduğu cümlelerle nedeniyle şık ozanımızdan özür diledi. Essi bu sırada Geralt’ı daha detaylı görebilmek için yaklaşmışken konuşmasını bizim çapkın Witcher öperek böldü. Essi neden bu türlü bir şey yaptığını sorduğunda Geralt karşılık vermedi. Daha sonra ikisi de hiçbir şey olmamış üzere davranarak pariye dönmeleri gerektiği konusunda uzlaştı.
Bu sırada Geralt, inci dalgıçlarını öldüren bir yaratık için kontrat almıştı. Sonraki sabah, bu dalgıçları neyin öldürdüğünü anlamak için Ejder’in Pençeleri kıyısına gitti. Bizim şık ozanımız Essi de oradaydı. Başladı anlatmaya, inci dalgıçlarını öldüren şeyin bir kalamar ya da kraken olamayacağını, zira teknenin sağlam kaldığını söyledi. Geralt bu zekadan epeyce etkilendi tabi. Sonrasında bir tekne ile yelken açmak istediğini söylese de Geralt onu bu tehlikeye atmak istemedi. Geralt ve Dandelion yelkenliye binerek inceleme için ilerledi lakin taarruza uğradılar. Burada Geralt sol kolundan önemli formda yaralandı ve geri çekilmek zorunda kaldılar. Essi uzaktan yaralıları görünce koşarak kanca ve oltayı alıp Geralt’ın koluna dikiş atmaya başladı. Dandelion bu sırada sonraki günün Essi’nin doğum günü olduğunu bildiği için ona kıyıdan inci toplamaya çalışmıştı. Essi ıslanmış çantayı kurcalarken kobalt renginde bir deniz kabuğu gördü ve Dandelion çabucak topu Geralt’a atarak “Onun hediyesi” dedi. İşte kayış burada koptu arkadaşlar.
Geralt, Essi’ye hediyeyi Dandelion’un hayatını tehlikeye atarak topladığını ve topu kendisinin üstüne attığını anlattı. Bu sırada Essi bir anda Geralt’a aşık olduğunu itiraf etti. Lakin Geralt ona karşı hiçbir sevgi hissetmediği ve incitmek istemediği için hislerine karşılık veremeyeceğini fark etti. Sonuçta o bir mutanttı. Essi bu sessizliğin üzerine ağlamaya başladı fakat Geralt inciyi alarak -burayı unutmayın- bir kolyeye oturtmayı başardı ve Essi’ye armağan etti. Genç kız, hediyeyi sevinçle kabul etti.
Devamında Essi, Dandelion ve Geralt Bremervoord’dan ayrılıyordu. Seyahat sırasında Essi Geralt’a yaklaştı ve ortalarındaki his hakkında bir şeyler yapmaları gerektiğini söyledi. Dandelion her ikisine de bu bahsin vakitle ilgili olduğunu ve hisleri neyi emrediyorsa onu yapmalarını öğüt etti. Geralt ona sonunda hislerine karşılık veremeyeceğini, bir mutant olduğunu fakat isterse onunla yatabileceğini söyledi. Dandelion’un da dediği üzere “Tanrılar ismine yaptılar…” Sonraki sabah Essi’nin Dandelion ve Geralt ile yolları ayrıldı.
Ne yazık ki bu Essi’nin sevdiceği Geralt’ı son görüşüydü. Dört yıl sonra Vizima’ya yayılan çiçek salgınından öldü. Dandelion onun cesedini aldı ve gömülmesini istediği iki şeyle birlikte huzurlu ormana defnetti: lavtası ve yanından hiç ayırmadığı inci kolyesi… Yazarken tüylerim diken diken oldu. Witcher karakterleri ortasında beni öyküsüyle en çok etkileyen Essi Daven olmuştur. Üzüldüyseniz Sapkowski’ye kızmak lazım! Bu kadar dokunaklı bir şeyi yazmak için aklı selim olmamak gerekiyor…
Witcher karakteleri farklı başka dünyalar sahiden
Birtakımı acımasızlığın soğuk buğusunu yüzünüzde hissettirirken, birtakımı da şefkatin sıcak dokunuşuyla yüreğinizi okşayabiliyor. İşte Witcher karakterleri sahiden farklı birer dünya olduklarını lakin bu kadar açık kanıtlayabilirdi. Seriye ve Sapkowski’nin kalemine hayranlığım bir yana, bu türlü kurgular hakikaten akıl işi değil. Sizler de görüşlerinizi yorumlarda belirtmeyi unutmayın. Sevgiler…
Yazıdaki bütün bilgileri Witcher Wiki’den araştırılıp kitaplardan öğrenilenlerle zenginleştirilmiştir.