MÖ 44 yılının 15 Mart gününde, Roma diktatörü Iulius Caesar onlarca senatör tarafından defalarca bıçaklanarak öldürüldü. Caesar’ın ölümü, Roma Cumhuriyeti’nin ölümü ve Roma İmparatorluğu’nun doğuşuyla sonuçlanan uzun bir dizi iç savaşla sonuçlandı.
Caesar, Roma Cumhuriyeti’nin diktatörüydü ve suikastçıları, Roma politikasını ve hükümetini şekillendirmeye yardımcı olan Romalı senatörler, siyasetçilerdi.
Iulius Caesar, Roma halkı arasında son derece popülerdi. O, cumhuriyeti günümüzde İspanya, Fransa, Almanya, İsviçre ve Belçika’nın bazı kısımlarını içerecek şekilde genişleten başarılı bir askeri liderdi. Caesar aynı zamanda seyahatleri, teorileri ve politik görüşleri hakkında yazan popüler bir yazardı.
Senato’nun, atanmış (seçilmemiş) siyasi liderlerden oluşan bir grup üyesi, Caesar’ın popülaritesine ve küstahlığına kızgındı. Pompeius’u yenen Caesar kendisini süresiz diktatör ilan etti ve bütün yetkileri elinde toplamaya başladı. Ordusu ile beraber başkomutanlık görevini de devam ettiren Caesar, senatonun da yetkilerini kısarak bütün önemli kararların kendi onayından geçmesini sağlayacak yeni düzenlemeler yaptı.
Caesar, MÖ 44’te ömür boyu diktatör statüsüne eriştikten sonra, bu yetkililer, gücüne karşı nihai darbeyi vurmaya karar verdi. Senatodan, yönetimden dışlanarak maddi kayıplara uğratılan aristokratlar, Roma’yı diktatörden kurtararak cumhuriyeti yeniden kurmak isteyenlerle birleşti.
60 kadar komplocudan oluşan bir grup, 15 Mart’ta Senato’nun Mart ayındaki toplantısında Caesar’a suikast düzenlemeye karar verdi. Toplu olarak Caesar’ı 23 kez bıçaklayarak Roma liderini öldürdüler.
Iulius Caesar’ın ölümü, nihayetinde suikastçılarının umduğu şeyin tam tersi bir etkiye neden oldu. Roma halkının çoğu, suikast için senatörlerden nefret etti ve bir dizi iç savaş başladı. Sonunda, Iulius Caesar’ın büyük yeğeni ve evlatlık oğlu Octavianus, Roma’nın lideri olarak ortaya çıktı. Kendisine Augustus Caesar adını verdi. Augustus saltanatı, Roma Cumhuriyeti’nin sonu ve Roma İmparatorluğu’nun başlangıcı oldu.
Suikaste karışmış kişilerden başlayarak cumhuriyeti savunan bütün senatörlerin ve atlı sınıfın yasal hakları ve mülkleri ele geçirildi. Cicero gibi ünlü kişiler de dahil muhalifler idam edilerek, sürgüne gönderilerek ve hapse atılarak dağıtıldı. MÖ 42 yılında cumhuriyeti savunan son güçler de yok edildi.