-
1grup elemanları: i.ibb.co/...
2000'den beri melodik death metal yapan yunan grup.
diskografi:
- sweet vengeance (2003)
- descent into chaos (2005)
- a new disease is born (2007)
- wearing a martyr's crown (2009)
- insidious (2011)
- the puritan (2015)
- the venomous (2017)
- wolf to man (2019)
2000'lerin başını özellikle doğu avrupa ölçeğinde etkilemiş bir gruptan bahsediyoruz. ilk 2 albüme büyük emek vermiş konstantinos karamitroudis (bilinen adıyla gus g.) ve grubun kurucusu olan marios iliopoulos ritmikliği arşa çıkardıkları albümleri 2000'lerin başında dinleyicinin üzerine fırlatmışlardı. 2000'lerin sonlarına doğru ise, grupta çatlaklar ve ayrılıklar oldu. üst üste değişen solocular, yeterince verim alınamayan bassçılar ve tabii ki tempoyu ayarlayamadığı iddia edilen davulcular geldi geçti. bu yılki albümleri hariç, son 3 albümlerinin pek beğenilmeme nedeni de, sürekli değişen grup elemanları. iliopoulos'un sabit kalarak çevresinin değişmesi bir noktadan sonra nightrage hayranlarını dahi bıktırmıştı.
isveçli "despotz records"'tan yaklaşık 4 ay önce satışa sunulmuş wolf to man albümlerini dinleyebildim. kapağının yarattığı beklentiyi kimi yerde başarıyla üstlenebilen, kimi yerde ise fena sıçışlar yaratan ve yaşayan şarkılardan oluşmuş. starless night 'la tempolu başlayan albüme adını veren wolf to man güzel şarkı olmuş. thrash dozu fazlasıyla hissedilen, sürekli ataktaki davulun kulak tırmalamadığı, benim için ender olarak gerçekleşen iyi thrash şarkılarından birini üretmişler. albümün ortalarına doğru by darkness drawn yer alıyor ve müthiş bir solosu var. bence albümün kırılma noktası da bu şarkı: ardından gelen the damned 'i de etkilemiş ve albümün geri kalanını thrash'ten çıkartmış. yer yer power metalin scream vokalli haline dahi benzetebilirsiniz. bu albümle birlikte son 2 albümde grupla çalan isveçli magnus söderman da solocu aslında. yani grubun ritimcisi, sololarını da bildiğimiz iliopoulos (yer değiştirdikleri de oluyor). by darkness drawn'daki soloyu galiba iliopoulos atıyor. the damned'in yoğun olarak hissedilen iced earth havası, albümün kırılma noktasından sonra "iyi albüm" olarak nitelendirilmesine de katkı sağlıyor bence. disconnecting the dots 'un akustik girişinden sonraki apansızın patlaması güzel bir konser şarkısı olmasını yaratacaktır. escape route insertion ve albümü sözsüz olarak kapatan lytrosis benim adıma "olmasa da olur" seviyelerinde kalabilmiş.
genel olarak, nightrage'i eski şaşaalı günlerine döndürmeyeceği belli bir albüm. gene de, "sürekli değişen grup elemanları cehennemi"nden uzaklaşabilmeleri adına güzel bir adım olmuş wolf to man. nightrage'le ilk kez karşılaşıyorsanız, fırtına gibi estikleri sweet vengeance ve descent into chaos dönemlerini hatim etmeniz daha iyi olacaktır. son albümü de "şimdi nasıllar bakalım?" karşılaştırması için dinleyebilirsiniz. wolf to man'in hemen hemen bütün şarkılarını youtube'tan dinleyebilirsiniz. konser vermek için seneye izmir'e gelme durumları olduğunu biliyorum. umarım gerçekleşir ve ege'nin diğer yakasındaki metal kardeşlerimize "yeter gari, adam değiştirmeyin ve eski günlerinizi düşünün" diyerek bu sefer yüz yüze sitem edebiliriz.