70-80-ler’de, NATO’nun Avrupa ülkelerinin silahlı kuvvetleri, genel amaçlı hafif helikopterler temelinde oluşturulan helikopter karşıtı helikopterlere sahipti. Tank karşıtı güdümlü füzelerle donanmış bu tür helikopterler, üretim ve kullanımda nispeten ucuz, iyi manevra kabiliyetine ve küçük boyutlara sahipti. Fakat aynı zamanda, "Alueta", "Gazelle", 105 In ve zırhı olmayan "Lynxes", hasar görmeye karşı çok savunmasızdı ve küçük tüfek ateşinden gelen ışıkla bile yere düşebilirlerdi. оружия. Sovyet tarzı modern bir cephe hava savunma sistemi ile karşı karşıya kaldıklarında, zırh korumasına sahip olmayan helikopter karşıtı helikopterlerin ve güvenliği arttırmak için özel teknik çözümler ve yinelenen bileşenleri ve montajları mümkün kılmadığı açıktır.
İlk soruna İngilizler katıldı. Almanya’da görev yapan İngiliz Ren Ordusu, Avrupa’nın Avrupa’daki NATO kuvvetlerinin en savaşa hazır kısmı olan ABD’nin yanında olduğu kabul edildi. 80-x'in ikinci yarısına kadar, zırhla donatılmış tek Batı seri savaş helikopteri, AN-1 Cobra idi ve başka bir alternatif yokken, İngilizler, çift motorlu AN-1W Süper Kobra'nın AGM-114 lazer güdümlü bir lazerle silahlandırıldığını düşünüyor Cehennem ateşi ve daha ağır havadan yere füzeler AGM-65 Maveric.
İngiliz ordusu tarafından formüle edilen gereksinimlere göre, Bell Helikopteri AN-1V Zehirinde bir değişiklik yarattı. Venom birçok yönden AN-1W modeline benziyordu ve sivil Bell 412'den ödünç alınmış, kaldırma kuvvetine sahip dört kanatlı bir pervaneye sahipti. İngiliz siparişi tarafından yaratılan helikopter, 310 km / s hıza çıkabilir ve operasyonu sağlayan ekipmanla donatılmıştı Geceleri zayıf görünürlük koşullarının yanı sıra İngiliz üretiminin ataletsel navigasyon sistemi. Genel olarak, otomobilin oldukça iyi olduğu ortaya çıktı; benzer özelliklere sahip AN-1Z savaş helikopterleri hala havacılık ILC Amerika Birleşik Devletleri. Ancak bütçe kısıtlamaları nedeniyle, ABD'de bir döner kanatlı saldırı uçağının satın alınması havada havada kaldı ve daha sonra İngilizler daha gelişmiş Apaches kazandı.
Garip, ama "Avrupalı" bir savaş helikopteri yaratma sorununu ilk dile getiren İtalyan ordusu oldu. II. Dünya Savaşı'nın sona ermesinden sonra, İtalyan Hava Kuvvetleri esas olarak Amerikan yapımı ekipmanlarla donatıldı veya yerel işletmelerde Amerikan lisansı altında üretildi. Aynı zamanda, İtalya'nın kendine özgü bazı orijinal gelişmeleri vardı, örneğin: Aermacchi MB-326 ve MB-339, ayrıca hafif saldırı uçakları ve avcı bombardıman uçakları Aeritalia FIAT G.91 olarak da kullanılıyordu.
1976'ta Agusta A.109 Hirundo helikopterinin teslimatı başladı. "Agusta" firmasının uzmanları tarafından oluşturulan makine hemen dikkat çekti. Yalan aerodinamik şekli ve motorların yüksek gücü sayesinde, “Hirundo” hızı aynı sınıftaki diğer makinelerin çoğunu aştı. Gemideki yakıt tedariki, 7 yolcularının, 265 km'lik bir mesafe boyunca yüksek hızda 600 km ile taşınmasına izin verdi. Helikopter İtalya'da ve yabancı alıcılar arasında popülerdi ve birkaç seri modifikasyona, aviyonik ve enerji santralinin farklı bileşimine sahipti.
Silahlı versiyon A-109A
Geri çekilebilir kasalı askeri model A.109E. toplam 206 hp kalkış gücüne sahip iki Pratt & Whitney Canada PW1280C motoru ile donatılmıştır. Maksimum kalkış ağırlığı 2850 kg olan bir helikopter 1180 kg kargo alabilir. Düz uçuşta maksimum hız 311 km / s'dir. Haziran 1981'de, A.109A değişikliği dünya tırmanış rekorunu kırdı.
Hirundo'nun seri üretiminin başlamasından kısa bir süre sonra, Agusta, American Hughes Aircraft Company ile birlikte, ATOW TOW, M65 nişan sistemi (aynı manzara Amerikan AH-1S üzerine monte edildi) ve kısmen zırhlı bir kabin ile donatılmış özel bir anti-tank varyantı üzerinde çalışmaya başladı. A.109’in motorlarda ve cihaz donanımlarında birbirinden farklı olan çeşitli modifikasyonları, 4 tanksavar füze, NAR, otomatik 40-mm el bombası rampası, makineli tüfek ve 20-mm toplarını taşıyabilir. Belçika, Agusta savaş helikopterlerinin ilk resmi müşterisi oldu. A109, SABCA şirketinin girişimlerinde Belçika'da toplandı. Belçika ordusu bir 28BA 109 tanksavar helikopter aldı.
ATGM'nin A.109BA helikopterinden başlatılması
80'un ortasında, İtalyan ordusu, 24 gücüne sahip iki Allison 109-C250R motoruyla bir 20 A.450ЕОА siparişi verdi. a. SFIM М334-25 manzaraları ve CILAS lazerli telemetreler helikopterlere monte edildi ve dış direklere çok çeşitli silahlar monte edildi. Dış düğümlerdeki savaş yükünün ağırlığı, 370 kg'a ulaşabilir. Makinelerin bir kısmına makineli tüfekler kapılara monte edildi. A.109EOA çok çeşitli görevler için kullanılabilir, ancak zayıf koruması nedeniyle tanksavar rolünde, hala zırhlı özel savaş helikopterleri kadar etkili değildi.
80-90 yıllarında, müşterinin özel tercihlerine göre oluşturulan birkaç tane daha silahlı modifikasyon ortaya çıktı. Uluslararası silah pazarındaki başarı AW109Е LUH (Hafif Hizmet Helikopteri - rus. Hafif hizmet helikopteri) modifikasyonuydu. Helikopter, modern navigasyon, hedef arama ve gece görüş sistemlerinin kolayca entegre edilebileceği “açık mimariye” sahip Aviyoniklerle donatılmıştır. Gece görüş ekipmanı AW109Е LUH'un burnuna yerleştirilmiş ve görüş ve görüş kompleksi sensörleri kabinin üzerinde bulunmaktadır.
Savaş helikopteri A-109E LUH
A.109 helikopterler için çeşitli üreticilerin motorları, Amerikan veya Avrupa nişan ve navigasyon sistemleri, ATGM TOW veya NOT uyarlandı. Arjantin'e teslim edilen Hirundo'da yerel uzmanlar Mathogo ATGM'yi kurdu. 3000 m'ye kadar fırlatma menziline sahip bu tel güdümlü füze, İsveç Rb 53'i temel alınarak tanınır. İngiltere'de, Agusta ve Westland’ın 2000’teki birleşmesinden sonra, bir seçenek arayan AGM-114 Hellfire füzeleri ile silahlandırılmış bir seçenek test edildi. Bir dizi alıcı sabit dişliye sahip helikopterleri tercih etti. Bu ciddi olarak azaltılmış hız verisine rağmen, acil iniş durumunda, mürettebatın ve yolcuların hayatta kalma şansı daha yüksekti.
Nispeten yüksek uçuş verilerine ve aktif reklamcılığa rağmen, askeri amaçlar için “Hirundo” yaygın olarak kullanılmadı. Bu, büyük ölçüde makinenin yüksek maliyeti nedeniyle engellenmektedir. 2000'te, ATGM'ler ve modern bir hedef arama sistemi ile donatılmış bir helikopter için, 8 milyon dolar istediler, yükseltilmiş Bo 105 PAH-1А1 ile PTOW TOW yükseltildi, 2 milyon dolar daha ucuza teklif edildi. Şu anda tüm modifikasyonların yaklaşık 700 A-109 ürünü yapıldı ve bunların sadece yaklaşık% 10'i tanksavar füzeleri taşıyabiliyordu.
A-109 ile başarılı bir başlangıçtan sonra, İtalya Savunma Bakanlığı tarafından görevlendirilen Agusta, iki kişilik bir savaş helikopterinin geliştirilmesine başladı. Yeni makinenin tasarımı zaten mevcut olan "Hirundo" ünitelerine ve kümelerine dayanıyordu. Amerikan yapımı helikopterlerle zorlu rekabet koşullarında, uzman tanksavar İtalyan makinesinin dış pazarda, NATO’daki Avrupalı müttefikleri arasında bile başarılı olma şansının az olduğu açıktı. Buna bir örnek, zamanında çok iyi olan ve Amerikan ve İngiliz akranlarının çoğunu “maliyet etkinliği” kriteri ile aşan, ancak İtalya, FRG ve Portekiz dışında hiçbir yerde kabul edilmeyen Aeritalia FIAT G.91 hafif savaş uçağıdır.
Maliyet yükünü paylaşmak isteyen İtalyanlar, Almanya ile birlikte yeni bir savaş helikopteri geliştirmeyi planladılar. 1975 yılında Agusta ve Messerschmitt-Bölkow-Blohm, A-MBB ön adıyla proje üzerinde ortak çalışmaya başlamak için bir anlaşma imzaladılar. Ancak, ortaklar yakında umut vaat eden bir makinenin teknik görünümü ve yetenekleri konusunda anlaşamadılar. Çok askeri olarak kısıtlanan İtalyan ordusu, çok amaçlı A-115'un ve savaş durumunda Sovyetle ilk karşılaşan Almanların nispeten ucuz bir zırhlı versiyonunu istedi tank ABD'de yaratılan Apache ile benzer nitelikte bir tanksavar helikopteri olmasını istedi.
Almanlar ortak projeyi terk ettikten sonra, İtalyan ordusu kendi savaş helikopterlerini oluşturma programını kısıtlayacak ve Amerikan Kobralarını satın alacaktı. Dahası, İtalyan silahlı kuvvetleri, en iyimser tahminlere göre bile, bir savaş helikopterinin geliştirilmesini ekonomik açıdan kârlı hale getiren 80-100 makineden daha fazlasını satın alamamıştır. Ancak, görünüşte Agusta yönetimi, devam eden finansman için hükümeti lobi yapmayı başardı ve program başarılı olursa, helikopterin İtalyan ordusu tarafından satın alınacağına dair güvence aldı. Adalet konusunda, Hirundo'nun yaratılmasından sonra Agusta şirketinin teknolojik ve finansal bir yükselişe geçtiği ve A.109 helikopteri temelinde, iyi bir anti-tank makinesi yaratabileceğine inanmak için her türlü neden olduğu söylenmelidir. Ayrıca, Agust’in tarafında da ulusal finansal büyük kurtlar vardı, çünkü Amerikan savaş helikopterlerinin satın alınması durumunda para ülkeden ayrılacaktı. Hükümet, sırayla, iş sağlamak ve sektörünün bilimsel ve teknolojik seviyesini yükseltmek istedi. Böylece, projenin düşük karlılığına rağmen, devam edildi. Tabii ki, İtalyanlar Amerikan Apache veya Sovyet Ka-50 ve Mi-28 ile yetenekleri ve güvenliğiyle karşılaştırılabilir bir otomobil üretemediler. Ancak ulusal kalkınma helikopteri, büyük ölçüde İtalyan ordusunun, dağların ve tepelerin bulunduğu tepelerin vadilerle dolu nehir kanallarıyla birleştiği Güney Avrupa’nın özel koşullarında çalışacak olan hafif bir tanksavar helikopter olması gerektiği konusundaki görüşlerini yansıtıyordu.
İlk prototip A.129 Mangusta’nın temelini atmak
Daha sonra A.129 Mangusta olarak belirtilen helikopter prototipinin uçuş testleri Eylül 1983'ta başladı. Mayıs ayında, 1985, üçüncü prototip, aviyonik ve silah dolu bir dizi ile donatılmış, havaya yükseldi. Toplamda, test için beş prototip üretildi, toplam uçuş süresi yaklaşık 1600 saatti.
Silahlarla donatılmış deneyimli prototip A.129
Altıncı üretim öncesi kopyası askeri testler için yapıldıktan ve test edildikten sonra, 1986'in sonunda, bir 15 tanksavar tankı A.129 helikopterinin sipariş edilmesine karar verildi. Ancak evlat edinme işleminin pratik uygulaması ertelendi. Zaten NATO bloğu içerisindeki işbirliği ve bilgi alışverişi çerçevesinde Amerikan Apache’nin yeteneklerini öğrenmeyi başaran ordu, A.129’in sadece gün içinde ve iyi havalarda hareket edebilmesinden memnun değildi. Ordu havacılığının emri, karanlık ve kötü görüş koşullarında tanklarla etkili bir şekilde başa çıkabilen bir helikopter almak istedi. Sonuç olarak, Mongoose, Avrupa'da tasarlanan ilk özel anti-tank helikopterlerden biri değil, aynı zamanda dünyadaki yönetim işlevlerinin otomasyonuna ve mürettebat üzerindeki yükü azaltan 1553В dijital veri yolunu kullanan ilk helikopterden biriydi. Veri iletim ve işleme sistemi, radyo ve navigasyon ekipmanı, enerji dağıtımı ve enerji santrali kontrolü, uçuş kontrol sistemlerinin çalışması ve artan istikrarın yanı sıra silah kontrolü de dahil olmak üzere elektronik ekipmanın tüm bileşenleri arasında bağlantı sağlar.
Modern veri işleme sistemine paralel olarak, makinenin hizmete alınmasını hızlandırmak için A.129A'nın ilk seri modifikasyonu, anti-tank füzeleri М65'un eski bir Amerikan jirobilize rehberlik sistemi kullanıldı. Gövdenin burnuna monteli görüş iki görüş alanına sahiptir: geniş - 30 ° açılı ve çift büyütme, bir hedefi aramak ve tespit etmek için kullanılır ve dar - 4,6 ° ve 13 kat arttırma açısı ile, hedefin tanınması ve izlenmesi için yanı sıra rehberlik ATGM. Karanlıkta silahların ve pilotların kullanılmasını sağlamak için, М65 görüşüyle aynı platformda, bir PNVS (Pilot Gece Görüş Sistemi - Rus gece görüş sistemi uçuş sistemi) ve lazerli telemetre monte edilmiştir. Mürettebat, helikopteri hedef almak, pilotluk yapmak ve bilgi göstermek için kullanılan kask takma sistemi IHADSS'ye (Entegre Kask ve Teşhir Sistemi - Rus. Entegre kask ve ekran kontrol sistemi) sahiptir. Helikopterin hava savunma sistemlerinden ve savaşçılardan korunmasızlığını azaltmak için, tasarım radarında Amerikan radarı AN / APR-39 radarı ve lazer AN / AVR-2 radar dedektörleri ve AN / ALQ-136 ve AN / ALQ kilitleyiciler takılması planlandı. -144 ve radar reflektörlerini ve IR tuzaklarını çıkarmaya yönelik cihazlar.
Bütünleşik elektronik donanımın geliştirilmesi ve adaptasyonu geciktiğinden, ilk helikopter A.129A, birliklere sadece 1990 yılında girdi. Toplam sipariş 60 makineleri.
A.129A
Savaş helikopteri A.129A oldukça hafifti. Maksimum kalkış ağırlığı 4100 kg, iki adet Rolls-Royce Gem 2-1004D hp kalkış motoru. Her biri, yatay uçuşla 704 km / s hıza ulaşabildi. Ancak, kaynakları korumak ve güvenlik nedeniyle, savaş araçlarında 280 km / s'den daha yüksek hızlara ulaşmak yasaktır. Tırmanış oranı: 260 m / s. Maksimum çalışma aşırı yükü: + 10,2 / -3,5 g. Menzil 0,5 km'ye ulaşabilir. Dört ATGM ve iki NAR ünitesine sahip tipik bir savaş görevi, düşük ve son derece düşük rakımlarda 400 km mesafesine uçuş yapmak, 100 dakika boyunca bekleme alanında yağma yapmak, bir ATGM başlatmak ve üsse geri dönmekten ibaretti. Silahlanma yerine, harici düğümlere dıştan takma yakıt tankları monte edilebilir ve feribot uçuş menzili 90 km'dir.
A.129A Mangusta'nın ilk modifikasyonunda küçük silahlı silahlı hareketli bir taret yoktu. Helikopter 8 ATGM veya 76 70-mm NAR veya 38 81-mm NAR alabilir. İlk başta, modernize edilmiş Fransız tanksavar füzelerinin HOT-2 kurulması planlandı. Ancak ATGM NOT'un güvenilirliği ile ilgili problemler ve Amerikan rehberlik sistemi M65'i kullanma kararı zaten alındığında, “ana kalibre” ATGM BGM-71 TOW oldu. Dış silahlanma süspansiyon düğümlerinin yük kapasitesi, 1000 kg'ı aşar, ancak tipik bir savaşta, helikopterin yanları boyunca silahın ağırlığı, 500 kg'dan fazla değildir.
Başlangıçta, İtalyan askeri helikopterinde hiç silah kullanmadı. İtalyan silahlı kuvvetleri tarafından benimsenen A.109’in kullanım konseptine göre, helikopterler etkili uçaksavar silahları menzilini aşan bir mesafeden roket saldırıları başlatıyor ve ardından hızla emekli oluyorlardı. Ancak, bazı yerel çatışmalara katılım gemide makineli tüfek silahlarına duyulan ihtiyacı ortaya koydu. Yılın 1997'inden başlayarak, 109-mm makineli tüfekli süspansiyon konteynerleri A.12,7 üzerine monte edilir.
İtalyan "Mongoose" un nispeten küçük boyutlu, düşük ağırlıklı ve iyi manevra kabiliyetinin dezavantajı, modern yabancı meslektaşlarına kıyasla en kötü güvenlikti. Helikopterin tasarımı, bu sınıftaki makinelerin ana bileşenlerin ve düzeneklerin hayatta kalmasını çoğaltmak ve arttırmak için standart gereklilikler getirmiştir; helikopterin zırhı, 12,7 mesafesinden 400-mm mesafeden serbest bırakılan 23-mm'den daha fazla kalibreli zırh delici mermileri tutabilir. lomber 12,7-mm mermilerden sonra, pratikte, yalnızca güvenli lumbago 129-mm mermileri garanti etmeyi başardı. Kabin yassı camlama, tüfek mermilerine karşı koruma sağlamak için tasarlanmıştır. Bununla birlikte, İtalya Savunma Bakanlığı'nın liderliği, A.XNUMXA Mangusta'nın uçuş ve mücadele özelliklerini oldukça tatmin edici buluyordu. Ek olarak, Mongoose muharebe filosuna girdiğinde, Avrupa’daki tam kapsamlı bir askeri ihtilaf tehdidi de pek olası değildi.
Helikopterler Pavoni'nin 48 grubu ve 49 grubu Kaprikorno helikopterleri ile hizmete girmiştir. 1996'in ortasında, İtalyan silahlı kuvvetlerinin askeri reformunun bir parçası olarak, her iki grup da, 7'taki Bega helikopterlerini bir araya getirdi.
Google Earth'ün uydu görüntüsü: Rivolto hava üssünde helikopter park yeri
Şu anda, 7 hava alayının ana üssü Casarsa della Delizia bölgesindeki Rivolto hava üssüdür. Burada A. 129 ile birlikte A. 109 ve NH90 yerleştirilir. Bununla birlikte, uçuşların yoğunluğu A. 129 son yıllarda düşüktür ve çoğunlukla stantlarda boş durur veya hangarların içinde bulunur. Dijital 3-D simülatörlerinin uçuş becerilerini sürdürmek için kullanıldığı bildirildi.
1993'te, Somali'deki barışı koruma operasyonunda üç A.129А görev aldı. “Mongoose” Afrika'ya deniz yoluyla teslim edildi, helikopterlerin üssü Mogadişu Uluslararası Havaalanı idi.
Somali'de hava devriyeleri sırasında A.129A
A.129А'nın ana görevleri, silahsız helikopterlerin eşliğinde ve toprak kolonlarının hava örtüsünde idi. Birkaç kez, İtalyan savaş helikopterleri barışı koruma görevlilerinin kontrol noktalarına isyancı saldırıları engellemeye katıldı. İtalyan birliğinin garnizonuna yapılan bir dizi saldırı ve saldırının ardından, A.129A helikopterleri, İtalyanların sorumluluğu alanındaki harç, geri tepme tabancaları ve uçaksavar silahları ile birkaç toplama ve kamyonu imha etti. Uçuşlar hem gündüz hem de gece yapıldı. Silahlı isyancı araçların keşfedilmesinden sonra, tanksavar füzeleri ve NAR tarafından imha edildi. Helikopterlerin pilotları, etkili uçaksavar makineli tüfek bölgelerine girmemeye çalıştı. Ancak, Mongoose muharebe sıralamalarında, 7,62 ve 12,7 mm kalibre mermileri birkaç kez vuruldu, ancak bu ciddi sonuçlara yol açmadı. A.129A pilotları, Somali'de gerçekleştirilen görevlerin çoğu için helikopterin silahlarının fazlalığına dikkat çekti. Bazı savaş durumlarında, yalnızca güdümlü füzeler ve 81-mm NAR silahlı, Mongoose'da küçük silahlar ve silah silahlanmasında akut bir kıtlık vardı. Örneğin, A. XNUMHA, düşman barış gücüne çok yakın olduğunda veya sivillerin tahrip olma tehlikesi olduğunda güçlü silahlarını kullanamadı. Bu bağlamda, savaş misyonları genellikle askıya alınmış makineli tüfek kaplarıyla donatılmış AV.129 helikopterleriyle birlikte gerçekleştirildi.
Taksi operatörü silahları A.129A
Hariç tutma bölgesindeki silahlı isyancıların keşfi durumunda, onları arama ve hedefleme sistemi ile tespit eden A. 129А, makineli tüfek silahlanmasına sahip bir helikopter yönlendirdi. Toplamda, operasyonun ilk aşamasında, A. 129A’nın barışı koruma görevlileri, 878 havada saatlerce harcayarak 844 dizileri yaptılar.
Somali'deki operasyon sırasında, yer personeli yeterli derecede hassas bir İtalyan ekipmanını çalışır durumda tutmak için önemli çabalar sarf etmek zorunda kaldı. Sadece bir çarpışma durumunda, gece görüş gözlüklerinin enstrümantasyon ekipmanlarıyla uyumsuz olduğu ve navigasyon ekipmanının büyük bir hata verdiği ortaya çıktı.
A.129A, İtalyan uçak gemisi "Giuseppe Garibaldi" nin güvertesinden yola çıkıyor.
1994’in ilk yarısında dört “Mongoos” barışı koruyanların Somali’den çekilmesini sağladı. Helikopterler uçak gemisi Giuseppe Garibaldi'nin güvertesinden hareket etti ve 162 saatlerinde uçtu. A.129A'nın gemiye dayanması için, ana rotor kanatlarının katlanması sistemi modifiye edildi, bu da helikopterlerin güverte monteli bir hangarda saklanmasını mümkün kıldı.
1994'te, ilk A.129А serisi dizisinin teslimatı tamamlandı ve 1996'te ikincisi. 1997’te üçüncü serinin otomobillerinin yapımına başlandı. Toplamda, İtalyan Ordusu Havacılığı için, altı deney makinesi göz önüne alınmadan, 60 serisi "Mongoose" üretildi. 2007 yılında Agusta ve Westland birleşmesinden sonra üçüncü serinin makineleri AW129 ismini aldı. Üçüncü seri AW129D serisi saldırı helikopterlerinin inşası, geliştirilmiş aviyonik ve silah taretiyle radikal revize edilmiş bir versiyonda derhal gerçekleştirildi.
AW129D versiyonu ile A.129А versiyonu arasındaki en belirgin dış fark, beş uçlu ana rotor ve üç namlulu 20 mm oto-Melara 197B tabancalı taret (Amerikan М197 versiyonu) idi. Silahın montajı, FLIR gece görüş sistemi ve Rafael Toplite III nişan ve arama ekipmanı ile bağlantılı olarak, gövdenin burun kısmı önemli değişikliklere uğramıştır.
Bu, İsrail Spike ER ve AGM-114 Hellfire füzelerinin yanı sıra diğer lazer güdümlü havacılık mühimmatlarının kullanılmasını mümkün kıldı. Ayrıca, silahtan ve NAR'dan ateşleme doğruluğunu önemli ölçüde arttırdı. Bununla birlikte, A.129 ailesinin İtalyan sondaj helikopterlerinin son fotoğraflarına bakılırsa, hala büyük olasılıkla bütçe kısıtlamaları nedeniyle eski Amerikan M65 ve BGM-71 TOW ATGM manzaralarını kullanıyorlar.
Uçaksavar seferlerinin ve havadan havaya füzelerin zamanında tespiti için, modernleştirilmiş Mongoose, AN / AAR-60 ekipmanının optoelektronik sensörlerini, radar radyasyon uyarı alıcılarını Elettronica ELT-156 ve RALM-101 lazer ışınlamasıyla donattı. Elettronica ELT-554 ve BAE Sistemleri IEWS AN / ALQ-144A sistemleri, kızılötesi yönlendirmeli radar menzili ve roketlerde parazit oluşturmak için tasarlanmıştır.
Füze savunmasına ve havadan havaya füze savunma sistemlerine karşı son pasif savunma hattı, ısı tuzaklarının ve dipol reflektörlerin otomatik olarak çekilmesidir. Egzoz manifoldlarına yeni nozüllerin takılması nedeniyle motorların termal görünürlüğü azalır, bu da sıcak gazları atmosfere salmadan önce soğuk hava ile karıştırır.
Güncellenmiş helikopterin uçuş özellikleri, 322 hp gücüne sahip yeni Rolls-Royce / Turbomeca RTM 890 turbo motorlarının kullanılmasıyla geliştirilmiştir. Aynı zamanda, maksimum uçuş hızı 300 km / s'ye yükseldi, ancak barış zamanında hız 278 km / s ile sınırlandırıldı. Tırmanış hızı 11,3 m / s idi. Maksimum kalkış ağırlığı 4600 kg'a ulaştı. Üreticinin reklam verisine inanıyorsanız, savaş menzili 500 km'yi aşıyor.
Sıcak noktalarda çalıştırma, helikopterin dikkatli bir şekilde toprak bakımı gerektirdiğini, hatta dijital teşhis sisteminin yardımcı olamadığını gösterdi. Somali’deki bir görevden sonra, tasarımcılar, sıralama için yükseltilmiş helikopterin hazırlanması sırasında işgücü maliyetlerini düşürmek için çok çaba sarf ettiler. Bileşenlere ve düzeneklere erişimin ve bunların toz ve kumdan korunmalarına özellikle dikkat edildi.
Muharebe kullanım tecrübesine dayanarak, helikopter sadece taret tabancası montajını tanıtmakla kalmadı aynı zamanda güvenliği de artırdı. Verimliliği arttırılmış yeni beş loblu ana bilgisayar, lumbago 23 mm zırh delici mermilere dayanmaktadır. Şanzıman yağlama olmadan yarım saat boyunca performansı koruyabiliyor ve iddiaya göre tek 12,7 mm kurşunlara çarpıyor. Kokpitin içerden güvenliği, birkaç polimer balistik kumaş katmanının parçalanma önleyici kaplamasıyla arttırılır.
İyileştirilmiş A.129CBT helikopterleri, Irak ve Afganistan'daki İtalyan askeri birliğine hava desteği sağladı. Genel olarak, "Mongoose" un kötü olmadığını kanıtladı. Uçuş verileri, güvenlik ve ateş gücü açısından, İtalyan savaş helikopterinin kabaca Aviation KMP USA ile hizmet veren Amerikan A-1Z Viper'a karşılık geldiği belirtildi. Ancak aynı zamanda, yeni bir İtalyan savaş helikopterinin maliyeti, bir Amerikan aracınınkinden çok daha yüksek. 2012’te AW129D’nin İtalyan Savunma Bakanlığı’nın 53 milyon dolara, A-1Z Viper’in de aynı zamanda 31 milyon dolara mal olduğu, Mongoose’un daha yüksek fiyatı, A-1Z Viper’ın ürettiği nispeten az sayıda makine ile ilişkili yaygın "Süper Kobra" temelinde.
Şu anda, ilk dizinin "Mongoose" unun çoğu kaynağın tam olarak gelişmesi nedeniyle erteleniyor. The Military Balance 2017’e göre, İtalyan Ordusunun Ordu Hava Kuvvetleri’nde 59 savaş helikopterleri var: 9 A.129A ve 50 A.129CBT. Anlaşılan, yeni AW129D ve yükseltilmiş ikinci ve üçüncü A.129A serisi A.129CBT numarasına dahil edilmiştir. Buna karşılık, yükseltilmiş helikopterlerin A.129A parçası sadece FLIR gece görüş sistemi ve yeni bir iletim aldı. Motorlar ve yerleşik elektroniklerin çoğu aynı kaldı. Değiştirilmiş A.129CBT'nin 2025 yılına kadar hizmete girmesi bekleniyor.
A.129’in temelinde, Türkiye’nin 1997’te ilan ettiği ihaleye katılmak üzere T-129 ATAK (Saldırı ve Taktik Keşif Helikopteri - Rus. Taktik keşif taktik helikopteri) oluşturulmuştur. Yarışmaya Agusta Westland'ın yanı sıra Avrupa konsorsiyumu Eurocotper, Amerikan şirketleri Bell Helicopters ve Boeing ve Rus firması Kamov da katıldı. Rekabetin kendisine bir dizi skandal eşlik etti, Türkler helikopter ve aviyonik ve silahların bileşimi için gereklilikleri defalarca değiştirdi. İhaleye, ihale sırasında, sözleşme tutarı ve satın alınan helikopter sayısı azaltıldı.
2000’te, Amerikan Bell Helicopters firmasının AH-1Z’si yarışmanın galibi ilan edildi. Ancak, yakında Türk tarafı, kendi içinde lisanslı üretimin kurulmasını ve bazı gizli teknolojilerin transferini talep etmeye başladı. Bu durumda, müşteri yalnızca 50 makinelerinin yapımı için ödeme yapmaya istekliydi ve 5 yılı için ödeme sürecini uzattı. Birkaç yıl süren yoğun müzakerelerin ardından, Bell ve Amerikan hükümetinin yönetimi bu gibi koşulları kabul edilemez olarak değerlendirdi ve anlaşma düştü. Bu, o zamanlar Türk ordusu havacılığının bileşiminde yaklaşık dört düzine “Kobra” nın değişmesine rağmen gerçekleşti: AH-1S, AH-1P, AH-1W. Görünüşe göre Türkler, F-16 Fighting Falcon savaş uçağı ile başardıkları odağı tekrarlamaya karar verdiler. Türk TAI (Turkish Aerospace Industries) şirketinin girişimlerinde, F-16 Fighting Falcon Bloğu 50 avcısı kuruldu. Türk liderliğinin sadece modern savaş helikopterlerini az para karşılığında satın almakla kalmayıp, aynı zamanda modern uçak teknolojisine erişim kazanma isteği de ABD-Türk askeri-teknik işbirliğini ve Amerikan uçak üreticileriyle ilişkileri bozdu.
Sonuç olarak, İngiliz-İtalyan şirketi Agusta Westland, ABD-Türkiye anlaşmasının aksamasına neden oldu; bu, Eylül ayında 7’da 2007 savaş helikopteri temini için bir sözleşme imzaladı. Sözleşmenin ilk bölümünün şartlarına göre, 51 milyar dolar değerinde, TI 1,2 helikopterlerinin lisanslı montajı Türkiye'deki TAI tesisinde kuruldu. HP 129 kalkış gücüne sahip LHTEC CTS800-4A motorlarının piyasaya sürülmesi Türk şirketi Tusaş Engine Industries (TEI) tesisinde yapılmalıdır. AselFLIR-1361T termal görüntüleme ve gözetleme sistemi ile AVCI kask destekli hedef belirleme sisteminin üretimi, Türk Aselsan firması tarafından yapılmalıdır. Temmuz ayında, 300'in, özelliklerine göre, AN / APG-2012 Longbow radarından daha düşük olmadığı iddia edilen Türk milimetre dalga radarı MILDAR'ın yaratıldığı ve başarılı bir şekilde test edildiği duyuruldu.
T-129’in ana silahı, Türk yapımı ATGM UMTAS (Uzun Menzilli Tanksavar Sistemi - Rus. Uzun menzilli tanksavar sistemi) olmaktı. Mizrak-U / L olarak bilinen roket, Türk şirketi Roketsan tarafından AGM-114 Hellfire ATGM teknik çözümleri kullanılarak geliştirilmiştir. Savaş helikopteri modifikasyonlarında T-129V 8 ATGM Mizrak-U / L askıya alınabilir.
T-129B helikopteri Mizrak ATGM ve Cirit PU füzeleri
Tandem savaş başlığına sahip Mizrak ATGM, bir lazerle veya “atla ve unut” ilkesiyle çalışan bir IK GOS'un yardımıyla yönlendirilir. Fırlatma menzili 8000 m'ye yükseldi, ancak füze geliştirme ve testler ertelendi ve seri montajın ATGM'sinin teslimatı sadece 2016'in ilk yarısında başladı.
Cirit Lazer Güdümlü Füze
70-mm NAR Hydra 70 temelinde, Roketsan, Cirit'i yarattı ve üretti. Cirit roketinin ana elemanı, NAR'a kurulu kontrol ünitesidir. Güdümsüz bir füzeyi, elektronik, direksiyon tekerlekleri ve NAR Hydra 70'in kafasına monte edilmiş bir lazer arayıcı ile yüksek hassasiyetli bir havacılık mühimmat ünitesine dönüştürürken. Planlanan savaş misyonuna bağlı olarak roket, kümülatif, yüksek patlayıcı bir parçalanma veya kışkırtıcı savaş başlığı taşıyabilir. CIR'in kullanımı için, helikopterin tümleşik ekipmanlarının UR kontrol sistemiyle iletişim kurmasını ve raydan ayrılana kadar izlemesini sağlayan özel bir dörtlü "akıllı" başlatıcı geliştirilmiştir. Belirtilen verilere göre, 8000 m mesafesindeki roket, 3x3 metre boyutunda nesnelere çarpma kabiliyetine sahiptir. Cirit füzesi, Türkiye'de 2011'te hizmete girdi.
Bir T-129 ATAK savaş helikopterinin tam uçuş özellikleri, çeşitli kaynaklarda bilinmemektedir ve çelişkilidir. Geliştirici Agusta Westland tarafından sağlanan bilgilere göre, maksimum kalkış ağırlığı 5000 kg olan bir helikopter yatay uçuşta 278 km / s hızla gelişebilir. Tırmanış hızı 14 m / s'dir. Tavan - 6000 m Dövüş yarıçapı - Bole 500 km. Bir dizi havacılık uzmanı, toplamda yaklaşık 129 hp gücüne sahip motorlarla donatılmış T-4000A'nın maksimum uçuş hızının, İtalya helikopterinin motor gücü önemli ölçüde daha düşük olmasına rağmen, modernize edilmiş A.129'in maksimum uçuş hızına karşılık geldiği yönündeki şaşkınlığı dile getirdi.
Eylül ayının sonunda, İtalya, 2009, T-129Р-1’in ilk prototipini test etmeye başladı. 2010’te, ilk prototip, kuyruk rotorundaki kimsenin yaralanmadığı bir hata nedeniyle kaza geçirdi. Ağustos ayında, Türkiye’de yerleşik olan T-2011Р-129 prototipi Ağustos 6’te ilk kez çıkarıldı. 2013'ta ilk üretim makinelerinin birlik testleri başladı. Seri montaj helikopterlerinin bildirilen özelliklere uymadığı ortaya çıktı. Gövdenin ileri kısmında yer alan Türk yapımı nişan ve arama ekipmanının, 137 kg üzerindeki dengeyi korumak amacıyla planlanandan daha ağır olduğu gerçeğinden dolayı, arka kolun ağırlığının artması. Yüksek hızdaki uçuşlarda, titreşim seviyesi çok yüksekti, ilk partinin helikopterleri, proje tarafından belirlenen maksimum uçuş yüksekliğine ulaşamadı. Yaylalardaki uçuşlar sırasında, askeri testler için sunulan T-129'in dış askıya silah takılmasıyla ince havada tutulduğu ortaya çıktı. Acil bir durum olarak, düşük güvenilirlik ve yazılımla ilgili sorunlardan dolayı çoğu zaman başarısız olan nişan ve navigasyon ekipmanlarını geliştirmek gerekiyordu. Bununla birlikte, nisan ayındaki 25, resmi olarak kabul edilmeden önce bile bir çift T-2015A olan SiNT'de terörle mücadele operasyonunda yer aldı.
T 129A
Sorunların bir kısmı çözüldü ve yılın Ağustos 2015’inde, TAI resmen dokuz kara T-129A helikopteri Türk kara kuvvetlerinin Ordu Havacılık’ına devretti. Ancak, bu makineler henüz tam teşekküllü savaş helikopterleri değildi. Aviyoniklerden kaçınmak, sayısız başarısızlık ve güdümlü silahların kullanılamaması, tam bir savaş potansiyelinin gerçekleşmesine izin vermedi. Aslında bunlar savaş uçuşu ve teknik personelin günlük kullanım teknikleri ve becerilerini geliştirdiği makinelerdi. Çok sayıda fotoğrafa bakılırsa, T-129A modifikasyon helikopterleri, 20 mermileri ve 500-70-mm NAR mermileriyle üçlü namlulu 81-mm top dışında başka silah taşımamaktadır.
T 129V
Türk basında çıkan haberlere göre, Türk silahlı kuvvetlerine T-129В modifikasyonunun helikopterleri tedarik ediliyor. Bu araçlar, ilk tasarım ve güdümlü füze silahları için sağlanan bir aviyonik kit ile donatılmıştır. Gelecekte, önceden inşa edilmiş 129 T-8A, T-129В varyantına dönüştürülmelidir. Bir helikopter, umut verici havadaki silahlanma ve aviyoniklerin test edilmesinde kullanılacak olan TAI şirketinin kullanımına kalacaktır. İnşaat için planlanan 60 makinelerinden dokuz T-129S'in MILDAR radarlarıyla donatılması planlanmaktadır. Grev grubunun muharebe operasyonlarını hedeflemek ve yönlendirmek için T-129S modifikasyon helikopterleri gerekecektir.
Şu anda, iki düzine T-129А / В birliklere teslim edildi. Gerekirse, önceden sipariş edilen 60 T-129’in yanı sıra, Türk ordusu için 40 helikopterleri de inşa edilebilir. Türkiye, ihracat için T-129'i aktif olarak destekliyor. T-129 Güney Kore ihalesine katıldı, ancak Amerikan Apache’si kaybetti. Filipinler hükümeti de görünüşe göre Türk helikopterlerini almayı reddetti. T-129'in ortak toplantısı konusunda Pakistan ile müzakereler sürüyor. Ancak, Pakistan ile Çin arasındaki yakın ilişkiler göz önüne alındığında, lisanslı LHTEC CTS800-4A motorlarının üçüncü ülkelere satılması ABD hükümetinin iznini gerektirdiğinden bu işlem bozulabilir.
Türkiye'nin uluslararası silah pazarına girme girişimlerine rağmen, A.129’in geliştirilmiş bir kopyası olan T-129 savaş helikopteri nispeten düşük bir güvenlik seviyesine sahipti. Küçük radar ve termal farkların modern teknolojilerinin kullanımı ve EW alanındaki kazanımlar olsa bile, Türk askeri helikopterlerinin güçlü bir hava savunma bölgesinde çalışması için yeterli olmayabilir. T-129, ileri aviyonik ve güdümlü silah sistemleri kullanmasına rağmen, uçuş verileri ve hasarlara karşı dayanıklılığı bakımından, yıllar önce Türkiye'de 1'ta inşa edilen Amerikan AH-30W Süper Kobra savaş helikopterlerinden biraz farklıdır.
AW.149
2016’te, şu anda AgustaWestland ticari markası olan Leonardo (eski adıyla Finmeccanica), nakliye savaşı AW.149’e dayanan bir savaş helikopteri yaratılmasını önerdi.
Gelecek vaat eden bir savaş helikopteri tahmini görünümü AW.249
Önerilen projeye göre, A.249'e benzeyen AW.129 helikopter, boyut olarak büyüyecek ve maksimum kalkış ağırlığının iki katı olacak. Yeni şok makinesinin General Electric CT7-2E1 hp 2000 hp motorları kullanması gerekiyor, bu da verimli rezervasyon kullanımını mümkün kılıyor. Artırılmış güvenlik ve azaltılmış radar ve termal fark nedeniyle, helikopter helikopterleri azalacak ve savaş yükünün ağırlığı iki katına çıkacak ve 1800 kg değerine ulaşacaktır. Ana tanksavar silahı AW249, İsrail tanksavar Spike NLOS olmalıdır. Bununla birlikte, birçok yabancı askeri uzman, gelişmiş AW.249 savaş helikopterinin Amerikan Silahlı Savaş Piyasası'nda, Amerikan Apache, Fransız-Alman Kaplanı ve Rus Mi-28 ve Ka-52'in modernize edilmiş versiyonlarıyla uluslararası silah pazarında rekabet etme kabiliyetleri konusunda şüphelerini dile getirdi.
Devam edecek ...
Göre:
https://www.globalsecurity.org/military/world/europe/a109.htm
http://www.helistart.com/helicopters/Agusta/A129_Mangusta
http://www.esercito.difesa.it/organizzazione/capo-di-sme/Comando-Forze-Operative-Nord/Divisione-Friuli/Brigata-Aeromobile-Friuli/7-Reggimento-AVES-Vega
https://sobchak.wordpress.com/2011/12/20/composizione-squadrone-elicotteri-italhely-ibis-somalia-1992-94/
http://www.army-technology.com/projects/agusta/