Reşit Çocuğa Yardım Nafakası
YARGITAY KARARI: REŞİT ÇOCUĞA YARDIM NAFAKASI TALEBİ
YARGITAY 3. Hukuk Dairesi ESAS: 2013/17433 KARAR: 2014/1538
ÖZET: Mahkemece; “yardım nafakasına hükmedilebilmesi için nafaka borçlusunun refah içinde bulunması gerektiği, dosya kapsamından davalının refah içinde yaşadığı hususu kanıtlamadığından” bahisle, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir. TMK’nun 364.maddesi; “Herkes, yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve altsoyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür. Kardeşlerin nafaka yükümlülükleri, refah içinde bulunmalarına bağlıdır. Eşi ile ana ve babanın bakım borçlarına ilişkin hükümler saklıdır.” hükmüne amirdir.
Aynı yasanın 365.maddesinde ise; “Nafaka davası, mirasçılıktaki sıra göz önünde tutularak açılır. Dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir.” denilmektedir.
Somut olayda, davacılar reşit oldukları halde, bir işleri ve gelirleri bulunmadığından ve zorunlu ihtiyaçlarının karşılanması gerektiğinden, davalı babalarından yardım nafakası talep etmektedirler. Yukarıda belirtilen kanun hükümlerinden de anlaşılacağı üzere, davalı babanın, çocukları davacılara yardım etme yükümlülüğü bulunmaktadır. Nafakaya hükmedilebilmesi için, nafaka yükümlüsü babanın refah içinde olması şartı aranmamaktadır. Kanunda, sadece, kardeşler yönünden refah içinde bulunma şartı getirilmiştir.
Hukuk Genel Kurulunun 07.10.1998 gün ve 1998/656 E.- 1998/688 K.sayılı ilamında da; “…yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların” yoksul kabul edilmesi gerektiği vurgulanmıştır. O halde, mahkemece; tarafların ekonomik ve sosyal durumları gözetilerek, toplanacak deliller çerçevesinde “hakkaniyete” uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerekmektedir. Yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ:Bu itibarla yazılı hüküm tesisi isabetsiz ve temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün HUMK’nin 428. maddesi gereğince bozulmasına oy birliğiyle karar verildimiştir” ifadesi yer almaktadır.