Gandi'nin şiddetsizlik felsefesini anlamanın en iyi yolu, öncelikle hayatımızın her günü, bilinçli veya bilinçsizce uyguladığımız şiddetin kapsamını anlamaktır. Büyükbabam Mohandas Karamchand Gandhi, soy ağacıyla aynı prensipleri kullanarak, bir aile içi şiddet ağacı üzerinde çalışmamı isteyerek kendimdeki şiddet dahil toplumdaki şiddeti fark etmemi sağladı.
"Şiddetin iki çocuğu var" dedi, "fiziksel ve pasif formlar. Şimdi, yatmadan önce her gün, gün boyunca yaşadığınız her şeyi ve şiddetle olan ilişkisini her başlık altında yazmanızı istiyorum."
Dürüst olmak gerekirse, gün boyunca kendi şiddet eylemlerimi yazmak zorunda kaldım. Bu, her gece eylemlerimi analiz etmem gerektiği anlamına geliyordu. Onları şiddetli bulduklarında, eylemin bu şekilde tanımlanması gerekiyordu. Mükemmel bir iç gözlem ve şiddeti kabul etmenin mükemmel bir yoluydu.
Kendi Şiddetimizi Reddetmek
Genel olarak kendi şiddetimizi reddediyoruz çünkü bu konuda cahiliz ya da şiddete yalnızca fiziksel tezahüründe - savaşlar, kavga, öldürme, dayak, tecavüz - fiziksel gücün kullanıldığı yerlerde bakmamız şart olduğu için. Bununla birlikte, baskıyı tüm biçimlerinde - isim arama, alay etme, hakaret etme, saygısız davranma - pasif şiddet biçimleri olarak görmüyoruz.
Pasif şiddet ile fiziksel şiddet arasındaki ilişki, benzinle ateş arasındaki ilişkiyle aynıdır. Pasif şiddet eylemleri mağdurda öfke yaratır ve mağdur öfkeyi pozitif olarak nasıl kullanacağını öğrenemediğinden mağdur öfkeyi kötüye kullanır ve fiziksel şiddet oluşturur. Bu nedenle, fiziksel şiddet ateşini besleyen pasif şiddettir, yani fiziksel şiddet ateşini söndürmek istiyorsak, yakıt arzını kesmek zorunda kalırız.
Gerçeğin Peşinde
Şiddetsizliği teşvik etmedeki en büyük zorluk İngiliz dili ve sınırlamalarıdır. Bundan sonraki, yüzyıllardır köklenmiş olan algımız, şiddeti sorunlarımızı çözebilmemizin tek yoludur.
Büyükbabam Güney Afrika’da şiddetsizlik felsefesini geliştirip tanımlamak için uygun bir kelime istediğinde, bir tane bulamadı. Hareketle ilgili pasif ya da itaatsiz bir şey olmadığını söyleyerek "pasif direnişi" ve "sivil itaatsizlik" i reddetti. Aklında ne olduğunu açıklamak için olumlu bir İngilizce kelime bulabilenlere bile bir ödül bile teklif etti. Ne yazık ki kimse yapamadı.
Gandhi, Sanskritçe bir sözün daha uygun olacağına karar verdi, çünkü Hindistan'a geri dönmeyi ve Hindistan'ın özgürlük mücadelesini yönetmeyi planlıyordu. İki Sanskritçe kelimenin birleşimi olan satyagraha'yı felsefesini en iyi tarif etti: "gerçeği" anlamına gelen satya ve "peşinde koşmak" anlamına gelen agraha. Dolayısıyla, satyagraha, Batı'nın gerçeğe sahip olma kavramının tam tersi olan gerçeğin peşinde koşması anlamına gelir.
Bu nedenle şiddetsizlik, dürüst ve gayretli bir hakikat arayışı olarak tanımlanabilir. Ayrıca, yaşamın anlamını ya da yaşamın amacını, yüzyıllardır insana işkence eden soruları da ifade edebilir. Bu sorulara tatmin edici cevaplar bulamamamız, cevap olmadığı anlamına gelmez. Bu sadece herhangi bir dürüstlükle aramadığımız anlamına geliyor. Arama hem harici hem de dahili olmalıdır.
Bu önemli araştırmayı görmezden gelmeye çalışıyoruz çünkü talep ettiği fedakarlıklar devrim niteliğinde. Açgözlülük, bencillik, sahiplik ve sevgi, şefkat, anlayış ve saygıya egemen olmaktan uzaklaşma demektir. Bu, inancımıza ve dine sadık kalmak için, günde on kez dua etmek yeterli değildir. Aksine Kutsal Yazıları varlığımızın temeli yapmalıyız.
Maddi, açgözlü yaşam tarzımız nedeniyle, çok iyelikçi olduk. Yalnızca maddi mallara değil, hatta manevi inançlarımıza bile sahip olmayı hedefliyoruz - bulursak bile barış. İnsanların kaç kere "Kendimle barışıkım" dediğini duyduk ya da guruları adanmışlarına "huzuru bul ve buna bağlı kal" dedi. Birisi huzur ya da manevi uyanış bulabilir ve kendileri için onu tutabilir mi?
Barışın Anlamı
Büyükbaba bize barışın anlamını bulma konusunda takıntılı olan eski bir Hint kralının hikayesini anlatmayı severdi. Barış nedir Nasıl alabiliriz? Peki bulduğumuzda ne yapmalıyız? Bunlar onu rahatsız eden bazı sorulardı.
Krallığı boyunca aydınlara, kralın sorularını cevaplamak için yakışıklı bir ödül verildi. Birçoğu denedi ama hiçbiri başarılı olamadı. Sonunda, birileri kralın krallığının sınırları dışında yaşayan bir adaçağa danışmasını önerdi.
Kral, “O yaşlı bir adam ve çok bilge” dedi. "Birileri sorularınızı cevaplayabiliyorsa, o cevaplayabilir."
Kral adaçağa gitti ve ebedi soruyu sordu. Tek kelime olmadan adaçayı mutfağına girdi ve krala bir buğday tanesi getirdi.
“Bu işte sorunun cevabını bulacaksınız” diyor adaçayı, buğday tanesini kralın uzanmış avucuna yerleştirirken.
Şaşkın ama cehaletini kabul etmekte isteksiz olan kral, buğday tanesini tuttu ve sarayına geri döndü. Değerli tahılı küçük bir altın kutuya kilitledi ve kutuyu kasasına koydu. Her sabah uyandıktan sonra, kral kutuyu açar ve bir cevabı bulmak için tahılı arardı, ama hiçbir şey bulamadı.
Haftalar sonra, geçen başka bir bilge, onu ikilemini çözmeye hevesle davet eden kralla tanışmaktan vazgeçti.
Kral, ebedi soruyu nasıl sorduğunu ancak bir buğday tanesi verdiğini açıkladı. "Her sabah bir cevap arıyordum ama hiçbir şey bulamıyorum."
Adaçayı, "Oldukça basit, sayın yargıç" dedi. “Bu tahıl vücut için beslenmeyi temsil ettiği gibi, barış da ruhun beslenmesini temsil ediyor. Şimdi, bu tahılı altın bir kutuda kilitli tuttuğunuzda, sonunda besin sağlaması veya çoğalması gerekmeden sonuçta yok olacak. Ancak, etkileşime girmesine izin verilirse elementler - ışık, su, hava, toprak - gelişecek ve çoğalacak ve yakında sadece sizi değil diğerlerini de besleyecek bütün bir buğday tarlasına sahip olacaktınız, bu barışın anlamı. ruh ve başkalarının ruhları ve elementlerle etkileşime girerek çoğalması gerekir. ”
Gandhi'nin Şiddetsizlik Felsefesinin Özü
Bu, Gandhi'nin şiddetsizlik felsefesinin ya da gerçeğin arayışının özüdür. Yaşam boyu gerçeğin arayışında daima sevgi, şefkat, anlayış ve saygıyla yönlendirilmeliyiz. Unsurlarla pozitif etkileşime girmemiz gereken her şeye izin vermeli ve bir barış ve uyum topluluğu yaratmaya yardımcı olmalıyız. Elimizdeki mallar ne kadar fazlaysa, onları o kadar çok tutanlardan korumak zorundayız. Bu, kıskançlık duygusu yaratır ve sevgiden ve zenginlerin şefkatinden geçemeyeceklerini zorla almak zorunda kalmaya neden olur.
İnsanlık öncesi seçim, Gandi'nin sözlerini alıntılamak oldukça basit: Görmek istediğimiz değişiklik olmalıyız. Bireysel olarak değişmediğimiz sürece, kimse toplu olarak değişmeyecek. Nesiller boyunca önce diğer kişinin değişmesini bekliyorduk. Kalp değişikliği yasalaştırılamaz; mahkumiyetten çıkmalı.
Yayıncının izniyle yeniden basıldı,
Yeni Dünya Kütüphanesi. © 2000.
www.newworldlibrary.com
Makale Kaynağı
Barış Mimarları: Söz ve İmgelerde Umut Vizyonu
Michael Callopy tarafından.
Dünyanın en büyük barışçılarının yetmiş beşi - manevi liderler, politikacılar, bilim adamları, sanatçılar ve aktivistler - insanlığın çeşitliliğine ve potansiyeline tanıklık ediyor. 16 Nobel Barış Ödülü sahibi ve Nelson Mandela, Cesar Chavez, Rahibe Teresa, Dr. C. Everett Koop, Thich Nhat Hanh, Elie Wiesel, Başpiskopos Desmond Tutu, Coretta Scott King, Robert Redford ve daha fazlası, kitap profilleri gibi vizyonerlere sahip sık sık acı çatışmaların çekirdeğinde çalışan rakamlar. 100 siyah beyaz fotoğraflar dahil edilmiştir. "Mimarlar Barış, çabaları gezegenimizi zenginleştiren geniş, eklektik bir insan karışımını onurlandırıyor." - San Francisco Chronicle
Başka bir kitap Michael Callopy'in fotoğraflarıyla:
Sevgi Eserleri Barış Eserleridir: Kalküta Rahibe Teresa ve Yardımseverlik Misyonerleri.
Yazar Hakkında
Arun Gandhi, Hindistan'ın geç manevi lideri Mohandas Karamchand "Mahatma" Gandhi'nin beşinci torunu. 1946'te, 16 iken, Hindistan İngiltere'den bağımsızlık kazanmadan hemen önce Arun'un ailesi onu 18 ay boyunca dedesiyle birlikte yaşamaya götürdü. Arun ve eşi Sunanda, 1987'ta Amerika Birleşik Devletleri'ne geldi ve 1991'te Tennessee'deki Memphis'te MK Gandhi Şiddetsizlik Enstitüsü'nü kurdu. www.gandhiinstitute.org.
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = Arun Gandhi; maxresults = 3}