Sihirli Kazan Hikayesi
Dedesinden kendisine miras olarak kalan tarlayı eken ancak tarladan hiçbir ürün alamayan bir çiftçi’nin sihirli kazan ile karşılaşması üzerine hayatı değişir. İyi okumalar…
Sihirli Kazan Masalı
Bir varmış bir yokmuş evvel zaman içinde, uzak bir köyde, Birkaç dönümlük tarlası bulunan iyi ve bilge biri olan Rama adında bir çiftçi yaşarmış.
Gerçi iyi bir çiftçiymiş, ama tarlası hiç ürün vermezmiş. Başka çiftçiler tohum ekip hasat yaparmış, Rama ise çapalar, çapalar ama tarlası hep çorakmış.
Bir gün komşusu: “Hey Rama! Neden hep çapa yapıyorsun? Bu tarla sana senelerdir tek bir sebze dahi vermedi. Sen iyisi mi bu tarlayı sat ve başka yerde iyisini al.”
Rama: “Ah komşum bu tarla benim dedelerime ait. Onlar bu topraklarda çiftçilik yaparlardı ben yanlış bir şey yapıyor olmalıyım. Uğraşmaya devam edeceğim.”
Rama kaç para olursa olsun tarlasını satmak istemezmiş. Yemeksiz günler geçilirmiş hayatta kalabilmek için meyveler yermiş. Tarlaya gidip her gün çapa yaparmış.
Rama: “Tarlamın neden ekin vermediğini öğrenene kadar her gün çapa yapacağım. Her yıl ürün ekiyorum, tohumlarım nereye gidiyor. Onuda bilmiyorum ama yine çapa yapacağım.” demiş.
Rama durmadan bütün tarlayı çapalamıştı. Öğleden sonra ise mola vermeye karar vermiş, çünkü artık çapa yapmaya devam edemeyecek kadar açıkmıştı.
Tam çapayı bırakacakken kazma toprağın altında bir şeye çarpmış. Rama: “Bu da ne? Sesi metal sesine benziyor… Ne büyük bir kazan? Çok tuhaf, Demir bir kazanı kim tarlanın ortasına gömer acaba? Çok anlamsız!” diye düşünmüş.
Sonrada tüm enerjisini bir hiç uğruna harcadığı için kendisine kızmış ve kazmasını demir kazanın içine atmış ve bir ağacın gölgesinde oturmuş.
Rama: “Artık bu tarlayı satmam gerektiğini düşünüyorum! Sürekli aç yaşayamam ki! Bu tarla bana asla bir ekin vermeyecek.” demiş.
Rama gölgede dinlenirken satın almış olduğu meyveleri yemiş, ama meyveler açlığını dindirmeye yetmemiş. Orada bir saatten fazla oturarak tarlasını düşünmüş ve üzülmüş. Tarlayı satması gerektiğini biliyormuş. Başka şansı kalmamış.
Rama: “Artık güçlü olmam gerekiyor. O yüzden dedelerimden kalan bu tarlanın satılması şart. Akşam olmadan önce gitmeliyim.” diye mırıldandıktan sonra kazmasını almak için kazana doğru yürürken gördüğü manzara karşısında şok geçirmiş…
Rama: “Ne? Kim yaptı bunu? Ben hep buradaydım.” Rama kazanın içinde kendi kazmasına benzeyen 100 tane kazma olduğunu görmüş! Hatta hangisinin kendisine ait olduğunu anlayamamış!
Rama: “Böyle bir şey olamaz. Yoksa bu kazan sihirli mi? Hemen başka bir şey deneyeceğim…”
Rama kazanın içinden 100 kazmayı alarak tek bir üzüm tanesini kazanın içine bırakmış. Bir süre sonra gözlerine inanamamış o tek bir üzüm tanesi de 100 tane olmuştu!
Rama: “Bu kazan gerçekten sihirliymiş. Gözlerime inanamıyorum! Bu kazanı eve götüreyim…. Ahh çok ağır, bir ip bulayım.” demiş sonrada bulduğu ipin bir ucunu kazana diğer ucunu kendisine bağlayarak kazanı evine kadar sürüklemiş.
Eve vardığında kazanın içine başka neler koyabileceğini düşünmüş. “İlk olarak bir yumurta koymaya karar vermiş, çünkü günlerdir sadece meyve yediğinden çok acıkmıştı.
Rama pazara gitmiş ve kalan parasıyla sadece 1 yumurta almış. O yumurtayı kazana koymuş. 1 dakika, sonra kazanın içi yumurta ile dolmuş. Rama çok mutlu olmuş. Kendisine iki adet yumurta kaynatmış. Pişince de: Ah! hiç böyle lezzet tatmamıştım.” demiş.
Karnı iyice doyduktan sonra kalan 98 adet yumurtayı ne yapacağını düşünmüş ve en sonunda, onları satarak para kazanmaya karar vermiş. Bir süre sonra o kazanın sadece yiyecek vermeyeceğini, para kazanmasına da yardımcı olacağını düşünmüş. Bütün yumurtaları sattıktan sonra kazanı başka şeyler içinde kullanmış.
Kumaş gerektiğinde kazana ufak bir kumaş parçası atıyor, kazanda en az 15 kişilik giysi dikecek kadar kumaş veriyormuş. Gömlek gerektiğinde, kazanın içine bir gömlek atıyor ve kazan 100 gömlek geri veriyormuş.
Rama daha, sonra kazanın içine tahır, meyve, giysi hatta baharat koymaya başlamış. Kazanda ona bir sürü şey vermeye devam etmiş. Köylüler onun başarısına şaşırmışlar ama kimse gerçeği keşfe demiyormuş.
Rama kazanı evinin bir köşesinde, hep bir örtünün altında çok iyi saklıyormuş. Rama bir gün kazanı test etmeyi düşünmüş.
Kazanın içine bir tavuk koymuş ne olacağını görmek için beklemiş. Bir anda kazanın içinden 100 tane tavuk kanat çırparak fırlamış. Rama’nın evi tavukla dolmuş. Her yerde tavuk varmış!
Rama: “Of! Neden kazanın içine 1 tane balık koymadım ki! Of! Bu kadar tavuğu nasıl yakalayacağım! Rama tavukları yakalamak için peşlerinden koşmuş, o kadar çoklarmış ki Rama’nın masasına konmuşlar. Yatağına konmuşlar hatta biri kafasının üstüne konmuş.
Ancak tavuklar korkmuş ve her yere dağılmış. Bir an da tavuklardan birisi zıplayarak yine kazanın içine konmuş. Kazandan, yine 100 tane tavuk fırlamış.
Rama: “Olamaz! evim tavuk kümesine döndü! Ne yapacağım ben? Rama hemen kazanını saklamış ve onu evin köşesine kaldırmış. Sonra evden dışarı koşmuş. Bütün tavuklar da onu takip etmişler. Köylüler Rama’nın evinden bu kadar çok tavuğun çıktığını görünce şaşırmışlar.
Rama: “Of! Bi sürü tavuk var bu kazanı çok akıllıca kullanmalıyım! Ancak Rama kralın askerinin kendini duyduğunu fark etmemiş. Asker kazandan haberdar olmuş ve haberi krala anlatmak için yanına koşmuş.
Kral: “Kazanın içinden bir sürü tavuk mu çıktı? Nasıl olur böyle bir şey? O kazan kesin sihirli kazan olmalı. Rama’yı ve kazanı derhal buraya getirin! O kazan ülke hazinesine ait.” diye emir vermişti.
diye düşünmüş.
Rama Kralın kendisini ne için çağırdığını anlamıştı o yüzden ” Kral aç gözlü bir adamdır. Belki bütün zenginliği sadece kendisi için istiyordur.” diye düşünmüş
Rama Sihirli kazanlar birlikte Kral,ın huzuruna götürülmüştü. Karal: “O kazanı bana getir, bu kazan nasıl bu kadar tavuğu çıkarabiliyor? Kazanın içinde ne varmış bakmalıyım.” demiş
Rama: “Hayır sakın yapmayın! ama çok geç kalmış. Kral kazana bakarken ayağı kaymış ve kazanın içine düşmüş.
Artık kazanın içinden çıkan 100 Kral varmış. Kimse bir şey diyemeden birbirleri ile kavga etmeye başlamışlar! Krallar birbiri ile savaşmış ve hepsi birbirini yok etmişler.
Rama kazanın ne kadar tehlikeli olduğunu kısa sürede anlamış. Kazana koşmuş ve onu yere fırlatmış ve kazan kırılmış. Sihirli kazanını kaybettiği için üzgünmüş ama artık ürün veren bir tarlası varmış. Çiftliğine dönerek mutlu bir hayat yaşamış.