Bir çoğumuz mutluluğun kendine çok uzak olmasından yakınıyor. Sandığımız kadar uzak değil mutluluk, aksine, bize düşüncelerimiz kadar yakın. Geç aynanın karşısına ve kendine bak. Nefes alabiliyorsun.
Bu mutlu olman için yeterli değil mi? O zaman ne kadar mükemmel olduğunun farkına var. Kimsenin duyamadığı iç sesin bir tek senin kulaklarında yankılanıyor. Trilyonlarca insan içinden sen sadece sensin.
Şimdi derin bir nefes al, nefes alamayanlar için. Kaybettiklerinin yükünü omzundan at. Ölenlerin ardından ağlamak bencilliktir bir daha onu göremeyeceğin için. Bencil olma.
Sağlığın, sıhhatin yerinde. Yürüyebiliyor, duyabiliyor, görebiliyor, konuşabiliyorsun. Ailen, akrabaların var.
Hata yapmaktan çekinme. Çok güzel bir rüya görür ve onun rüya olduğunu bilirsin ya, hayatı bir rüyaymış gibi yaşa. Ne zaman uyanacağını bilmediğin, çok güzel bir rüya. Ve katlanamamak gibi bir seçeneğin yok, er ya da geç uyanacaksın. Unutma ki her yokuşun ardında bir iniş vardır.
En önemlisi yaratılanı sev, yaratandan ötürü.
Umarım sözlerim sizde bir etki yaratmıştır, iyi günler.