Bu son olsun demenin bir faydası yok!..
Vahşilikten, insafsızlıktan, vicdansızlıktan, Allah’tan korkmamazlıktan bıktık usandık artık..
Ne ekranlara ne de gazete sütunlarına sığmaz bir kadının hayalleri, hayat hikayesi , gülüşü, acıları..
Bu yüzden isimleri farklı ama sonları aynı olan kadınların öyküsünü anlatıp, biraz insaf biraz vicdan beklemenin de anlamı yok..
Bu ülkede hemen hemen her gün kadınlar cinayete kurban gidiyor..
Teker teker ölürken kısır döngü halini alan çatışmalar kimseye bir şey kazandırmıyor..
Biz artık şiddete uğrayan kadınların koruma kararı alabilmek için dört dönmediği, katillere, saldırganlara, tecavüzcülere, tacizcilere iyi hal indiriminin uygulanmadığı, cezaların üst sınırdan verildiği bir hukuk sistemi istiyoruz..
Biz artık ebeveynlere de çocuklarını sağlıklı, ahlaklı, vicdanlı vb. yetiştirebilmeleri için eğitim verilmesini istiyoruz..
TV’de eşini kıskandığı için döven saçma sapan delikanlı bozuntusu karakterler istemiyoruz..
Bu liste böyle uzar gider..
Özetle yargıda özellikle infaz yasalarında, eğitim sisteminde, medyada toplumsal hayatta dönüşüm istiyoruz. En çok da zihniyet dönüşümü istiyoruz..
Şiddetin daha çok şiddete yol açmaması için bir an önce harekete geçilmesini bekliyoruz..
Mevcut düzenlemelerin yetersizliği ortadayken, biz kadınlar artık söylem değil eylem bekliyoruz!
Her yeni güne cinayet haberleriyle uyandığımız bir ülkede, yaşayabiliyorsunuz hayırlı bayramlar olsun..