109 görüntülenme
Düşünüyorum, düşünüyorum öyleyse varım. Şaka şaka ne diyordum, bakmayın güldüğüme canım çok sıkkın. Yine… zaten günün dörtte ikisini kendimle kavga ederek, dörtte birini çevremdeki insanlarla iletişim kurmaya çalışarak, diğer kısmını ise yaptığım doğru -varsa-davranışlar karşısında kendimi tebrik ederek geçiriyorum. Asıl söylemek istediğim başka bir şey var aslında. Şaka yapmayı, gülmeyi ya da güldürmeyi sever misiniz? Ben çok severim. Çevremdeki insanların tebessüm etmesi beni mutlu eder. Yahut onlarla gülmek…
Gözlemlediniz mi bilmiyorum; yaptığımız şakalar kimi güldürüyor ya da sözde şakalar kimi incitiyor…Gülüyor muyuz peki? Ben şahit oldum da bu tarz davranışlara o sebeple soruyorum.
Çevremizdeki insanların yanı sıra bize yakın olan kişilerin söz ve davranışları bizi daha çok etkiler. Özellikle kişilik gelişiminin üzerinde ailenin etkisi büyüktür. Kişilik gelişimi büyük oranda çocukluk yıllarında gelişir. Pek çok araştırmacı, ebeveyn ile iyi, doyurucu bir ilişki kurmanın çocuğun ileri dönemde ruh sağlığı üzerinde çeşitli etkileri olduğunu savunmaktadır. Örneğin aile ile kurulan iyi bir ilişki çocuğun daha sonraki hayatında arkadaşlarıyla ve çevresiyle de olumlu yönde ilişkiler geliştirmesini sağlamaktadır. Bu nedenle anne babanın çocuklarına yönelik davranış ve tutumları önemlidir. Bazı aileler bilerek ya da bilmeyerek otoriter bir tutum sergileyerek çocuğun isteklerini ve kişilik özelliklerini görmezden gelerek kendi istedikleri şekilde davranmasını isteyebilmektedir. Bu durum bağımsız kişilik gelişiminin engellenmesine, özellikle erkek çocuklarında saldırganlık düzeyinin artmasına ve benlik saygısının düşmesine neden olmaktadır (Özdemir, Güzel Özdemir, Kadak ve Nasıroğlu, 2012).
Daha önce tecrübe ettiniz mi bilmiyorum; bazen akrabalar ya da kardeşler arasında kıyasa gidilir. Aileler bunu çoğunlukla çocuğun daha başarılı olması için yaptığını ifade ederler; benim gördüklerim öyleydi en azından. Kendimden örnek vermek istiyorum. Bir gün babam, ben ve akrabalarımla oturuyoruz. Konu ne hikmetse bizim derslerimize geldi! Hangi sınav ya da ders hatırlamıyorum; babam dert yanıyordu, düşük puan mı almışım, kuzenim daha mı iyiymiş öyle bir şey söyledi. Bunu da baya baya gülerek, biraz da şakayla karıştırarak söylüyorlar ama çok mutlular. Konunun içeriğini unutsam da üzüldüğümü, odaya kapanıp ağladığımı hala hatırlıyorum.
Bir de sevgi ibaresi olarak kullanılan takma isimler vardır; normal kilo sınırlarının üzerinde iseniz, ya da boyunuz alışılmışın dışında uzun ya da kısaysa maruz kalabilirsiniz. Dilimizden dökülen kelimeler birilerini güldürürken birilerini incitiyorsa bir kez daha düşünmek gerekir diye düşünüyorum. Bunun gibi sayısız örnek vardır. Benim yaşadığım olay sadece bir tanesi. Ve dönüp baktığımda bu tarz olayların izlerini kendimde görüyorum. Bazen bu düşüncelerle baş etmek çok yorucu olabiliyor.
Biraz önce bahsettiğim gibi bize en yakın olan kişilerin bilerek ya da bilmeyerek sergilediği davranışlar üzerimizde kalıcı hasarlara neden olabilir; bu kişiler ileride kendinden nefret eden, görünüşünden asla memnun olmayan, bir kilo aldığında ağlayan, depresyona giren bir birey mi olacak? Yoksa yapacağı işler konusunda kendine güvensiz, benlik saygısı düşük biri mi?
Yaşadığımız süre boyunca birçok istenmeyen durumla karşılaşırız. Baş etmemiz gereken sorunlar olur. Peki ruhsal yönden hasar almış, ailesine ve çevresine kızgın, kırgın bir birey doğru baş etme mekanizmalarını ne kadar etkin kullanabilir sorgulamak gerek…
Çevremizdeki yaşlı, yetişkin ve çocuklarla birlikte kendimiz de dahil olmak üzere birbirimizden farklı ve değerliyiz. Bazen bu şekilde hissetmiyoruz diye bu gerçek değişmez. Geriye dönüp baktığımızda hiçbir canlıda kırgınlık sebebi olmamamız dileğiyle…
Kaynakça
Özdemir, O., Güzel Özdemir, P., Kadak, M., & Nasıroğlu, S. (2012). Kişilik gelişimi. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 566-589.
Psikiyatri hemşireliğinde yüksek lisans yapıyor.
Çocuk ve ergen psikiyatrisi, kişilik gelişimi ilgi alanıdır.
Kitap, resim ve yürüyüş ile meşgul olmayı sever.
İçerik üretim ve ekibi geliştirme komisyonları üyesidir.
Bütünü oluşturan tüm o kalabalığın içinde nerede olduğu arayışındadır.