Yine hayatımızda bizlere hem annelik, hem babalık eden kendi annem, eşlerimiz, kız kardeşlerimiz ve tüm kadınlarımız adına bu yazımı kağıda dökmeye karar verdim. Sadece tek bir gün için kadınlarımıza değer veriliyor. Her kim olursa olsun tüm kadınlarımız şiddete maruz kalıyor. Cinsel istismardan tutunda, cinayete kadar her türlü şiddete ne yaptılar da size yani bizlere emek veren kadınlarımıza bunları yaşatıyoruz? “neymiş yemeğe tuz koymamış”, ” neymiş çocuğunu göstermiyormuş.”, ” neymiş o benim namusum. döverim de severim de.” sizleri kim yetiştirdi? Ne zaman televizyonu açıp bir haber görsem, hep kadın cinayeti ve istismarı. Ben sizler yüzünden kendimden utanıyorum. Yakın akrabalarım ” ne zaman evleniyorsun?” diye sorduklarında gördüğüm insanlıktan çıkmış mahlukatlar gibi olmaktan korktuğum için adım bile atamıyorum. Ben kendimi biliyorum ama ya onlar gibi olursam endişesi hep üzerimden gitmiyor. Yazık gerçekten çok yazık. Hiç bir kadınımız bunları hak etmiyor. Ya kendinize gelin, ya da bu dünyayı terk edin.