Küçük yaştaki çocukları kuran kursuna gönderen ailelerin bunu niçin yaptıklarını sorgulamamız gerekmektedir . Bu aileler küçük yaştaki çocuklarını belki dini değerleri öğrensinler diye gönderiyorlar belki de birilerinin maddi ve manevi teşviki ile olabilir.
Bir başka sebep de çalışan anne ve babalar çocuklarımız boşta kalmasın, emin ellerde olsunlar diye gönderiyor olabilirler. Kursları düzenleyen kurum burada Din İşleri Dairesidir. Bu dairenin görevi toplum içinde çeşitli dini ihtiyaçların yerine getirilmesidir. Cenazelerin defnedilmesi , camilerde cemaate namaz kıldırma gibi.
Bu tabii ki diğer inançların ihtiyaçlarını gidermiyor. Örneğin: Alevi olanlara veya diğer dinlere mensup olanlara hizmet vermiyor. Bu bir eşitsizlik yaratıyor ve toplumun bir kesimi inançları bakımında ötekileştiriyor.
Kuran kursları ise çok daha olumsuz bir yapıdır. Öncelikle 12 yaşından küçük çocuklara din eğitimi verilmesinin sakıncaları bilimsel olarak kanıtlanmıştır. Bu yaşlarda çocuklara din eğitimi verilirken anlatılan, melek, şeytan, cin gibi soyut varlıklar çocukların zihinsel gelişiminde olumsuz yaralar açmaktadır.
Yüzyıllar önce uygulanan yere çömelerek veya oturarak sallana sallana Arap harflerini öğretmek de vücut gelişimine uygun değildir. Oysa çocukların oturacakları ergonomik sandalyeler olması gerekir. Çağdaş bir durum değildir.
Bu kurslarda öğretilen dini bilgiler soyut olduğundan çocukların öğrenme prensiplerine de terstir. Din ile bağlaştırılarak anlatılan olayları çocuğun anlaması imkansızdır. Çocukları duygusal yönden de olumsuz etkilemektedir.
Öğretmen rolünü üstlenen din görevlilerinin de pedagojik bilgileri yoktur. Görevli, çocuklara otorite olarak görünmekte ve kendine saygı gösterilmesini ister. Sıkı bir disiplin uygulanır. Dini inanışa göre de önce Allah’a sonara peygambere, halifeye, din adamına olacak şekilde hiyerarşik bir yapı anlatılır.
Bu hiyerarşik yapı içinde olanlara her zaman kulluk edinilmesi ve söylenenlere hiçbir sorgulama yapılmadan inanılması kuraldır. İnanmayanların nasıl cezalandırıldıklarını da korkunç bir şekilde anlatılmaktadır. “Allah seni yakacak” söylemi işte bu anlatımın ve inancın etkisiyle söylenmektedir.
KKTC’de yapılan Kuran ve hafızlık kursları da bu şekilde yapılmaktadır. Küçük yaştaki beyinlerin hiçbir şeyi sorgulamadan inanmaları sağlanmaktadır. Bu çocuklar büyüdüklerinde de aynı düşünce ile her söylenene sorgulamadan körü körüne inanacaklardır.
Kursların temel hedefi de budur. Nasıl bir insan yetiştirelim sorusuna verdikleri cevap:” Dindar ve kindar bir nesil” şeklindedir. Dindar nesilden kastedilen düşünmeyen, sorgulamayan kişiler anlaşılır. Kindar nesil ise hem laik düzeni kuranlara hem de kendi dinlerinden olmayan “gavur”, ya da “kafir” dediklerine karşı kin beslemeleridir.
Anayasa mahkemesinin kararından sonra çözüm arayışına giren işbirlikçiler Türkiye’de yapıldığı gibi Milli Eğitim Bakanlığı ile Din işleri dairesi arasında imzalanacak bir protokolle bunu yapmayı sürdürebilirler. Bu durumda tehlike geçmiş olmayacaktır. Sadece kılıfına uydurulmuş olacaktır.
İnsani
değerler kazandırma yerine dini değerler kazandırmayı ön plana çıkaran bu
kurslar her zaman laik düzeni tehdit
etmişlerdir. Bunu görmeyerek, masum bir eğitim olarak değerlendirilen kuran
kursları laik düzeni ortadan kaldırarak
şeriat düzeni getirmek isteyenlerin amaçlarına hizmet etmektedirler.