Pozitif vaka sayısına ve iyileşen vaka sayısına eklenmiş bir işçi olarak bu süreçte neler yaşadım sizlerle paylaşmak istiyorum. Toplu taşıma aracı kullanarak işe gidip gelen bir işçiyim. Tam iki hafta önce grip belirtileri başlayınca iş yerine yakın olan bir pandemi hastanesine gittim, çevremde bildiğim kadarıyla yakın temaslı Covid-19 hastası olmadığı için kan tahlili yapıldı. 1,5 saat sonra kan tahlilim enfeksiyonlu çıkınca, tomografi çekildi ve Covid-19 testi yapıldı. Tomografi sonucu için hastahane’ nin bahçesinde 1,5 saat daha bekledim. Sonrasında muayene için doktorla görüştüm, tomografi de Covit-19 bulguları görülüyor dedi ve enfeksiyon da olduğu için hem Covid-19 ilacı hem de antibiyotik yazıldı. “Test sonucun negatif çıksa da size yazdıklarımı mutlaka kullanın” dedi. Ben de “buraya toplu taşıma aracı ile geldim şimdi nasıl döneceğim?” diye sordum. Doktor “Maalesef aynı şekilde döneceksiniz” diye cevap verince, bir pozitif vakalı olarak önce eczaneye sonrasında da iki otobüs kullanarak evime ulaşabildim. Tabii öncesinde yakın temaslı olan eşimi ve annemi arayıp onlara bilgi verdim. Eşim evde gerekli düzenlemeleri yapmış ve beni maske ile karşılayıp odama yerleştirdi. Karantina sürecimiz böylece başladı. Yazmak kolay da yaşamak zordu. Çünkü çok bilinmeyenli bir denklemle karşı karşıya kaldık, elimizde birden fazla ilaç, kullansam mı? kullanmasam mı? soruları, bir de üstüne üstlük kullanmam gereken bir kutu antibiyotik var. İlaçlara başlamadan önce ertesi gün sonucun çıkmasını ve ekibin gelmesini beklemeye karar verdik. Sabah saat on gibi ekip geldi ve “testiniz pozitif, biliyorsunuz değil mi?” dedi. Ellerinde iki ilaç kutusu ve bir bilgilendirme kağıdı uzatarak “durumunuz iyi gibi, ilaçları içmeye bilirsiniz” diyerek gittiler, karışık olan kafamızı daha fazla karıştırarak.
Bir arkadaşımızın başka bir doktora sorması ile ilaç kullanmaya başladım. Sorun sadece ilaç değildi üç öğün sağlıklı beslenmek gerekli idi. Bunun için ise iki ay boyunca yapılan mutfak giderimiz iki haftayı anca karşıladı, erteleyecek besin yoktu iyileşmek ve hastalığı yenmek gerekiyordu. Takviye vitamin de gerektiği için (bunu da bu süreçte öğrendik) vitamin de aldık arkadaşımız sayesinde. Hastalık hafif geçiyordu buna rağmen tam bir bilgi sahibi olmadığım için endişe, korku, kaygı ve cevapsız bir sürü soru ile atlatabildim süreci. Yakında işe başlayacağım. Bir çok işçi arkadaştan iş yerinin negatif testi istediğini duydum ve öğrendim ki bu testi devlet hastaneleri yapmıyor, özel hastaneler ücreti karşılığı yapıyorlar. Ben de bizim patron da isteyecek mi diye sormak için mesaj gönderdim “şu günü raporum doluyor ve işe geliyorum. Kan tahlilim iki hafta sonra yapılacak” diye yazdım, patron da “özledik gel özellikle mesai arkadaşların(benim yerime de baktıkları için iş yükleri artmış olan) çok özledi” yazmış. Negatif testi çok da ilgisini çekmedi patronun, yeter ki gelip biran önce işe başlayım ve iş aksamasın daha fazla. Yani negatif testi yaptıramadım bütçemizi çok aştığımız için. Bu süreçte devlet yine devletliğini yapıp hiç bir destekte bulunmadı, sayı olarak kaldık biz işçiler. Ama dayanışma işçiler arası dayanışma vardı, bunu bir kez daha görmüş yaşamış olduk.
Devrimci Proletarya Okuru/Ankara