Çocuklarını İstismar Eden Anneler 1
Prof Dr. Osman Celbiş1993 yılında Akdeniz Üniversitesi Tıp fakültesinden mezun oldu. 2001 yılında Malatya İnönü Üniversitesi Tıp Fakültesi, Adli Tıp AD’de Yardımcı Doçent oldu. Ertesi yıl Anabilim Dalı Başkanlığını üstlendi. 2006 yılında aynı kurumda doçent, 2012 yılında profesör oldu. Prof Celbiş halen İnönü Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp AD Başkanlığı görevine devam ediyor.
khaber.com.tr’den
Çocuğa istismar yapanlar arasında pek bahsedilmeyen bir gruptan bahsedeceğim. Bunlar eşleriyle sorun yaşayan ve genellikle boşanma aşamasına gelmiş anneler. Bu anneler, eğitim seviyesi düşük, alt gelir grubundan kimseler. Eşlerini boşanma istekleri ve kendilerine yaptıkları için cezalandırma amacıyla çocuklarını kullanıyorlar.
Genellikle çocuklarını babaya karşı dolduruyorlar, babalarının onları sevmediğini, onun için boşanmayı istediğini, vb. sözlerle telkinlerde bulunuyorlar. Çocuklar iki ateş arasında kalıyorlar. Aile içinde bir çatışma ve bu çatışmanın mağdurları çocuklar oluyor. Bazen fiziksel, çok zaman duygusal istismara ve ihmale maruz kalıyorlar. Bu tür anneler eşine olan kızgınlığını, hıncını bazen çocuklarına yöneltiyorlar. Onlara fiziksel ceza veriyorlar. Eşlerinin de bir parçası olarak görüp eşi yerine çocuklarını cezalandırıyorlar. Yemek yapmayabiliyorlar, çocukların beslenmeleri bozuluyor. Çocukların baba ile (muhtemelen sınırlı) olan diyaloğuna müdahale ediyorlar. Bu diyaloğu kendilerine karşı bir tutum olarak algılıyorlar.
Eşlerine karşı olan öfke ve öç alma duygusu bazen o kadar artıyor ki olmadık işler yapıyorlar. Bunlardan birisi de eşlerinin çocuklarına cinsel istismarda bulunduğu şeklinde iftira atmak olabiliyor. Böylece çocuklarını babalarından koparacağını, eşini hapse yollayacağını ve kendisine yaptıklarının öcünü alacağını hesaplıyorlar belki de.Ama asıl zarar gören çocuklar oluyor. Küçücük yaşta cinsel saldırı muayenesi olmak zorunda kalıyorlar (Ben bir yaşından 6-7 yaşına kadar olan çok sayıda çocuk muayene etmek zorunda kaldım). Zaten aile içindeki şiddetten örselenen ruhları bir de böyle bir muayeneyi nasıl kaldırıyor ya da kaldırabiliyorlar mı bilmiyorum. Bence bu çocukların devlet tarafından yakın takibe alınmaları ve yoğun bir şekilde desteklenmeleri gerekiyor. Özellikle babaları tarafından cinsel saldırıya uğradıkları iddiası olan çocuklar, iddia doğru ya da yanlış olsun ağır bir ruhsal incinme altındadır. Acil ve yoğun bir destek verilmelidir. Bu konuda Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığına bence büyük iş düşmektedir. Aile içinde şiddete uğrayan kadınları korumak için yoğun çaba harcanmakta ve harcanmalıdır da ama beraberinde ruhları büyük hasar gören çocuklar unutulmamalıdır.