Alkim işçisi sonuna kadar direnmeye kararlı
KEMALPAŞA Organize Sanayi Bölgesinde ofset, kuşe kâğıt üreten Alkim Kağıt Fabrikasında 14 işçi sendikalaştıkları için işten atılmıştı. Gazetelerde defalarca haber olan fabrika, örnek bir işletme olarak gösteriliyordu.Bahçesinde golf sahası, satranç ve spor salonları bulunan fabrikada işçi memnuniyetinin de ü
Bahçesinde golf sahası, satranç ve spor salonları bulunan fabrikada işçi memnuniyetinin de üst seviyede olduğu iddia ediliyordu. Selüloz-İş Sendikasında örgütlenen işçiler işten çıkarıldıklarında kendilerine ekonomik kriz nedeniyle küçülmeye gidileceği, iş akitlerinin de bu nedenle feshedildiği söylendi. İşverenin bu iddialarını inandırıcı bulmayan işçiler; günlük 270 ton mal üretildiğini, kendileri işten çıkarıldıktan sonra da üretimin aynı tempoyla yapıldığını söylüyor. Üç vardiya olarak çalışılan fabrikada mesai saatlerinin artırıldığı, vardiyaların bazı bölümlerde 12 saate çıkarıldığı da içeride çalışan işçilerin ifadesi.
Selüloz-İş İzmir Şubesinde örgütlü olan Olmuksa, Kaplamin gibi işyerlerinden işçilerle, Tek Gıda-İş Sendikasında örgütlenme çalışması sürdüren Kütaş işçilerinin kendilerine destek ziyaretleri yaptığını belirten işçiler, kazanana kadar mücadeleyi sürdüreceklerini belirtti.
‘PATRON KÜRESEL KRİZİ BAHANE ETTİ’
Hasan Babakara, 1997 yılından beri Alkim’de çalışıyor. Babakara, Alkim’de emrivaki tarzda çalışan yönetimden dolayı içeride huzur ve düzen kalmadığı için sendikal mücadeleye başladıklarını belirtti. İşyerinde psikolojik baskılar olduğunu, verilen ücretlerin günümüz şartlarında yeterli olmadığını belirten Babakara, sendika üyesi olduktan sonra işten atıldığını, patronun ise küresel krizi bahane ettiğini dile getirdi. Elektrik elektronik bölümünde çalışan Babakara, “Zaten 3 kişiydik. Hafta sonu tek kişi olarak çalışıyorduk izinlerimizle ama şimdi ben çıkınca diğer iki arkadaş hafta sonu izni yapmadan çalışıyor. Bizler çıktıktan sonra da üretimde bir azalma gerçekleşmedi çünkü onlar için işçinin kaç saat çalıştığının bir önemi yok, 12 saat, 16 saat çalışsa da olur. Önemli olan işçi çalışsın, fabrika çalışsın” diye konuştu.
İÇERİDE SENDİKADAN İSTİFA ET BASKISI VAR
Murat Demirkaya da 13 yıllık işçi. Yönetimin yanlış ve taraflı tutumlarının işi bu noktaya getirdiğini belirterek, “Sonuna kadar mücadelemize devam edeceğiz. İçerdeki arkadaşlar ellerinden geldikleri kadar yardımcı olmaya çalışıyorlar ama içeride bir baskı ortamı var. Üyemiz olan arkadaşlar özellikle sendikadan istifa edilmesi konusunda baskı görüyorlar” dedi.
Kendilerinin de içerideki arkadaşlarına destek verdiklerini belirten Demirkaya, “Şu anda birlik içerisinde mücadeleye devam ediyoruz. Maaşım net 1300 lira. Ama çalışma koşullarımız hiç iyi değildi. Malzeme ambarında çalışıyordum. Çalıştığımız bölüm kışın çok soğuk, yazın çok sıcak bir yerdi. Yönetime kaç defa klima konusunu söylememize rağmen hiçbir şey yapılmadı. Yaşanan bazı olaylardan dolayı pantolon ceplerini iptal ettiler ve son dönemlerde cep telefonlarını yasakladılar, yanımıza almayıp kapıda bırakıyorduk. İşveren işçilerin isteklerini dikkate almayıp benim dediğimi kabul ederseniz emekli olana kadar çalışabilirsiniz ama sesinizi çıkarırsanız işten atılırsınız diyordu. Bize olan da buydu sesimizi çıkarınca işimize son verildi” dedi.
Sedar Sevimlican yaklaşık 10 yıldır Alkim’de çalışıyor. “Sendikalı oluşumuzun en büyük etkenlerinden birisi maddiyattan çok manevi yönde yıpratılmış olmamızdır. Yöneticilerin bize yaptığı baskılar artık son noktaya gelmiştir. Birlik olunmasına karar verdiğimizden sonra 15 arkadaşımızla iş hakkımız fes edildi” diyen Sevimlican, içeride sendikalı arkadaşlarının desteğinin bulunduğunu çıkışlarda yanlarına geldiklerini belirtti.
Fabrika bahçesinde bulunan spor alanlarının işçiler için değil gelen misafirler için olduğunu söyleyen Sevimlican, “Sendikalı olmak anayasal hakkımız bunun için kapının önündeyiz ayrıca alacaklarımız da ödenmedi. İçeride bulunan sendikalı ya da sendikasız tüm arkadaşlar için buradayız, her zaman ayaktayız ve direneceğiz” diye konuştu. (İzmir/EVRENSEL)