Son zamanlarda birlikte duymaya alıştığımız iki kavram.
Aynı başlık altında farklı farklı anlamlar yüklenerek kamuoyuna sunulmuş bu iki kavram,bazen insanın kafasında soru işaretleri oluşturuyor ,bazen de ”evet! galiba islam ve radikal islam farklı şeyler” dedirttiriyor bizlere.
Yerlerin ve göklerin sahibi olan Allah’ın adını yüceltmek için, cennetin reçetesi LAİLAHE İLLALLAH’ı insanlara yaymak için, zalime, tağuta, firavun ve nemrutlara karşı dimdik durmak, küfrü yeryüzünden silip süpürmek ve karanlığı karanlığa gömmek için çıkmıştı onların her birisi bu yola.
“Öne geçen Muhacirler ve Ensar ile onlara güzellikle uyanlar; Allah onlardan hoşnut olmuştur, onlarda O’ndan razı olmuşlardır ve (Allah) onlara, içinde ebedi kalacakları, altından ırmaklar akan cennetler hazırlamıştır. İşte büyük ‘kurtuluş ve mutluluk’ budur.” (Tevbe:100)
İnsancılık ya da ”insan merkezcilik” olarak tanımlayabileceğimiz humanizm fikri, değer yargılarını sadece ve sadece insanın ve insanlığın çıkarlarına uygun düşecek biçimde tanımlamaya dayanır.Felsefi anlamı ile pratik hayatımızda pek de karşılaşmadığımız bu kavram , perde arkasında birçok toplumsal yargının oluşmasında söz sahibi olmuştur.
“Sen (o zaman), sırf Allah’ın rahmetiyle onlara karşı yumuşak davrandın. Eğer kaba, katı yürekli olsaydın, onlar senin etrafından dağılıp giderlerdi. Artık onları sen bağışla, onlar için Allah’tan mağfiret dile. (Yapacağın) işlerde onlara da danış, bir kere de azmettin mi, artık Allah’a dayan. Muhakkak ki Allah kendine dayanıp güvenenleri sever.” ( Ali-İmran: 159)
Evet, hepimizin malumudur ki genel olarak son 300-400 yıldır, özel olarak (medyanın at koşturduğu) son 50 yıldır, islam adına yapılan her hareket dünya çapında ya bir terör vakıası ya da gericilik olarak gösterilmiştir.