Kırşehir’de Ahilik kutlamaları protokol ile başladı ve protokolle son buldu.
Şehrimizde Ahilik Haftası tüm hızıyla devam etti, idarecilerimiz tarafında hızlı bir çalışma ve hareketlilik yaşandı.
Yine bayramın sahipleri Kırşehirli esnafta tık yoktu.
Esnaf bayramını sahiplenmedi.
Zanaatkârda heyecan yok.
Fabrikatörde talep yok.
Kırşehirlilerde Ahilik bilinci yok.
Halk bayramını sahiplenmeyince iş protokole kaldı.
Üst düzey yöneticiler tarafında toplantılar düzenlendi, paneller, konferanslar yapıldı.
Ahilik haftası kutlandı.
Kurumlar ve oda teşkilatı ev sahipliği yaptı.
Ahi Külliyesi ilk etabı son şeklini alıyor.
Ahiliği sembolize edecek ve Selçuklu mimari tarzında bir külliye olacağa benziyor.
Bu külliyeyi ilimize kazandıran başbakana, vekillere, belediye başkanına, valimize ve oda başkanları kardeşlerimize emeği geçen tüm insanlara teşekkür etmek gerekir.
Yıllardır Ahiliğin temelleri Kırşehir’de atıldı dedik durduk.
Ahi teşkilatının piri üstadı ilimizde yatıyor dedik.
Mezarı burada, camisi açık, vasiyeti ilimizde diye öğündük.
Konya’da yatan Mevlana gibi sembolleşip dünyaya açılamadık, ahiliğin fikrini görüşünü ülke geneline ve dünyaya yayamadık.
Hacıbektaş gibi tanıtıp sahiplenemedik.
İlimizde son yıllara kadar Ahilikle ilgili bir çalışmalarımız olmadı.
Olduysa da sadece Ahi pilavını, dürümünü ve helvasını dağıtıp durduk.
Bir elimizde çanta bir elimizde pilavlı dürümle konferanslar verdik, ama ahiliğin ilkesini anlatamadık.
Ahilik pilavla dürümle, ayranla olacak bir teşkilatın adı değildi.
Bunu bir türlü kavrayamadık.
Külliye bitiğinde bunu aşacağımıza inanıyorum burada artık ahiliğin adı değil felsefesi konuşulacak.
Dünya ilim seviyesinde ahilik anlatılacak ve yaşatılacak.
Ahilik aslında, vahiyle bütünleşmiş, peygamber ahlakını sanata, ticarete ve mesleğe, olgun kişiliğe, doğrulukla iç içe girmiş bir teşkilatın adı olmalıydı.
Ahilik teşkilatının temelinde Müslümanlık ve peygamberi yaşayış vardı.
Ahi diye anılan kişi Müslüman duruşlu, kesin olarak bir sanat, ticaret ya da meslek sahibinin adı olmalıydı.
İlim erbabı, olgun, ahlaklı, merhametli, iyi¬liksever ve her işinde, her davranışında dürüst ve güvenilir kişiler olmalıydı.
Tarihte Ahilik Anadolu Selçuklu Devleti içerisinde teşkilatlanmış esnaf kuruluşunun adı, Osmanlının inşası.
Ahiliğin temeli kardeş olma, yardımlaşma, kaynaşma ve birlikte güç olup tek olmanın adı.
Köylere kadar yayılan en küçük örgütten en büyüğüne kadar birlik ve beraberliğe, karşılıklı saygı ve sevgiyi sosyal dayanışma ve yardımı temel ilke sayan, el birliği ve kardeşlik havası içinde din ve ahlak kurallarına sıkı sıkıya bağlı, köklü, sağlam, düzenli bir toplum kurmayı amaç bilen bir kuruluştur.
Ahilik teşkilatı, ülke ekonomisine katkı sağlayan, yetimin, mazlumun yanında olan, tüketicinin haklarını koruyan, dar gelirlinin elinde tutan, ilme önem veren bir teşkilatın adı.
Ahilik zalime baş kaldıran, mazlumu, yetimi, fakirleri, yaşlıları, muhtaçları, yolda kalanı muhafaza eden, hakkın üstünlüğünü haykıran, teşkilatın adıdır.
Ahilik cihat ruhunu koruyan, düşmana karşı savaşan, baş eğmeyen teşkilatın adıdır.
Ahiliğin köklerinde zanaatkârı, üreticiyi, tüketiciyi, fabrikatörü, imalatçıyı koruyan kurumun adıdır.
Ahilik tüketiciyi koruyan, tüketicinin haklarını alan, işvereni ve işçiyi bir arda tutan teşkilatın adıdır.
Sosyal adaleti koruyan, uçurumları kaldıran, zekât, sadaka yardımlaşmasını hayatta tutan teşkilatın adıdır.
Birlik ve beraberlik içerisinde ülkeyi kalkındırmanın adı Ahiliktir.
Bu teşkilatın temelinde zanaatı en üst mertebeye getirmek kalkınmada ülkeyi üst sınırlara taşımak vardır.
Hangi çağda ve hangi yerde olursa olsun toplumda en önemli konu, o toplumun sosyal ve ekonomik durumunun vahiyle bütünleşerek yükselmesidir.
Zamanın ya da çağın gerekilmesi neyse o zanaatı geliştirip halkın kullanımına ve menfaatine sunmaktır.
Bugün öyle mi?
Ahiliğin felsefesinde olan Kuran’da uzak kalan toplumlardan olduk.
Batıya el açıyoruz, teknolojiyi batıdan bekliyoruz.
Allah’ı unuttuk, kullardan yardım medet umuyoruz.
Gelişmeyi ve kalkınmayı unutmuşuz, alan el durumuna düşen bir toplum haline dönmüşüz.
İslam coğrafyasına baktığımızda halimizin içler acısı olduğunu görüyoruz.
Dün Avrupa’ya medeniyet ve ahlak örnekliği sunan İslam coğrafyası bugün çok vahim durumda!
Müslüman halklar parçalanmış kan, zülüm, katliam içerisinde.
Geçmiş yıllarda batıda Hıristiyan devletler arsında mezhep savaşları katliamlar yaşanırken, bugün İslam coğrafyası aynı akıbeti yaşıyor.
Vahiyden uzak İslam’ı devletsiz yaşamanın, koşulu köleliktir.
“Allah başınıza gelen bu felaketler sizlerin yapa geldiklerinizden diyor”.
Vakit varken, zaman akıp giderken, oturup düşünmemizin zamanı geldi geçiyor.
Ahilik kutlamaları devam etti, davullu, zurnalı, çalgılı, çengili, pilavlı, helvalı ayranlı.
Ne zaman esnafımızı bayramın içerisine alacağız.
Esnafı sahiplendirip bayramına ortak edeceğiz.
Devlet erkânı kutluyor, çekip gidiyor.
Ya bu esnaf nerede?
Neden sahiplenmiyor bayramına?
Hiç sorduk mu?
Neden sormaya korkar olduk?
Başbakan düzeyinde kutlanan Ahiliğin bu sene geçmiş yıllara bakarak daha canlı geçtiğini gördük.
Başbakanın ahilik konusunda Kırşehir’de dünyaya ders verdi ve ahilik teşkilatında alınması gerekli çok şeyin olduğundan bahseden başbakan, daha sonra ilimize hızlı trenin müjdesini verdi, ama bunun Müjde değil hayata geçmesini Kırşehirliler olarak arzu ediyoruz.
Başbakanın bu sözünün arkasında olacağına inanıyorum.
Müslüman’ın sözüne güvenilir.
Seçilmiş vekillerimizin de bu sözün peşinde olacaklarına güveniyorum.
Kırşehirlilerinde başbakanın bu sözünü her ortamda dilendirmeliler.
Artık bu ile hızlı tren gelmeli diyorum.
Anadolu’nun İslamlaşmasında çok büyük rolü olan ahiliğin tanınması ve bu ilde dünyaya açılan penceresi olmalı diyorum.