Büyük binaların arasında ve gri şehrin İçinde , kalabalık bir şehrin ortasında . Kuş bakışı bakıyorum her şeye ve pencereden içeriye girdim bir anda . Evet bugün Backhouse’a girdim . birbirini tanımayan insanlar ve sanki yıllardır birbirlerini tanıyan insanlar . Herkesin sigarası ve birası ortada duruyor . Çünkü onlar tek kişiye ait değil , herkese ait.
Tek başına gelen insanlar oradan 10 ar 10 ar ayrılıyorlar . Neobeat’de budur aslında ; bunalan , çıldıran , deliren ve bulantıdan kusmaya hazır olan insanların yeridir . Bağımsızız biz insanlardan , orada yeni arkadaşlar edinip bir sonra ki evreye geçebilirsiniz .
Burada hayatımda gördüğüm en iyi insanları tanıdım ; Yardım sever , iyilik sever ve kafa insanlar . Unutmamalıyız ki hepimiz iyiliksever birer kötüyüz .
Başım ilk defa tanıştığım bir kadının omzunda ve sonsuzluk İçerisinde ki rahatlığı hissediyorum . Bana o hissi veriyor o kadın .
Sevgilisiyle öpüşenler , ortada dans edenler , birbirleriyle yeni dostluklar kuranlar ve müziğin ritimine kendisini kaptırıp birasını yudumlayan insanlar . Sahnede Büyük Birader ; Biz Buradayız Hector Nerede ? ve hep bir ağızdan Hectooooooooooooooor!
Hiçbir şeyden haberleri olmayan insanlar eminim Hector’u , Neobeat’i Ve Jim Morrison’u araştıracaktır . Belkide aramıza onlarda katılacaklar . Küçük bir komündük ve artarak büyüyoruz . Şüpheniz olmasın ki bizi Kimse engelleyemeyecek …
Biz uçan kuşlar gibiyiz ; göç ediyoruz ve sürüyü gören bize katılıyor . Lakin hiçbir amacı olmayan hiçbir düşüncesi olmayan kaybolur o ormanda . Unutmayın ki biz duraklarda beklemeyiz , istasyona doğru ilerliyoruz .