Büyükbaş Hayvan Gübresi Yakımı İçin Neler Yapılabilir?
Ahır Gübreleri
Ahır gübresinin bitkiye faydalı olması için yanmış olgunlaşmış olması gerekmektedir. Taze iken toprağa verilen ahır gübresinde karbon/azot oranı yüksek olduğu için bitki bundan faydalanmaz ve bitkide azot noksanlığı ortaya çıkar. Ahır gübresinin yanması ile karbon/azıt oranı düşürülmektedir.
Gübre yığınlarından sızarak uzaklaşan suyun koyu renkli olması yıkanmanın en belirgin işaretidir. Gübrenin şerbeti olarak anılan bitkiye yarayışlı besin maddelerini içeren bu sıvının yıkanıp uzaklaşmasına engel olunup, kayıpların azaltılması için ahırdan çıkarılan gübre;
-
Sert bir zemine serilerek sıkıştırılmalıdır.
-
Gübre yığını yeterli miktarda nem içermelidir.
-
Gübrenin hava şartlarından en az düzeyde etkileneceği bir yerde muhafaza edilmelidir.
-
İmkanlar elverdiğince yığın bozulmadan saklanmalıdır.
Ahırdan çıkan gübreyi düzenli olarak doğrudan tarlaya taşıyıp, toprakla karıştırmak pratik değildir. Bu nedenle ahırdan çıkan gübre sert bir zeminde hava şartlarında etkilenmeyecek şekilde bir yere yığın yapılmalıdır.
Saklama şekillerindeki farklılıklardan dolayı ahır gübresi sıcak ve soğuk diye sınıflandırılır. Ahır gübresinin sıkıştırılmadan yığınlar halinde biriktirilmesi ile gübre havalı şartlarda parçalanmakta ve sıcaklık 60 dereceye ulaştığında (yazın 1 haftada, kışın 15-20 günde) elde edilen gübreye sıcak gübre denilmektedir.2-3 gün bu sıcaklıkta tutulan gübrenin, daha sonra sıkıştırılması ile yığın içerisinde havasız ortam sağlanmakta ve ısı düşürülmektedir. Bu yöntemle parçalama hızlı olup, 3 ay gibi bir zamanda gübre tarlaya taşınabilir duruma gelmektedir.
Soğuk Ahır Gübresi
Ahırdan çıkarılan taze gübrenin sıkıştırılarak havasız şartlarda çürütülmesi ile elde edilen gübreye soğuk ahır gübresi denir. Bu yöntemle parçalanma oksijensiz şartlarda olup, sıcaklık 30 dereceyi geçmez. Daha çok sap, saman bakımından fakir, kesif yemle beslenmiş hayvanlardan elde edilen gübreler bu yöntemle çürütülmektedir.
Ahır gübresinde azot kaybını engellemek içim kimyasal koruyucular karıştırılarak gübrenin etkisi artırılabilir. Fosforik, sülfürik ve hidroklorik asit gibi güçlü asitler etkili koruyucu maddelerdir. Fosforik asit, gübrenin fosfor oranını artırdığından daha avantajlıdır. Güçlü asitlerin kalsiyum tuzlarından olan kalsiyum sülfat, kalsiyum klorür ve kalsiyum nitrat koruyucu madde olarak değer taşır ve gübre ile karıştırılınca azot kaybını önler. Kalsiyum sülfat (Jips) içeren Triple Süper Fosfat gübresi etkili bir koruyucudur. Bir ton taze gübreye yaklaşık 15 kg kadar karıştırılması yeterlidir.
Tarım ve hayvancılıkla ilgili İmeceMobil uygulamasından alanında uzman ziraat mühendisleri ve veterinerlere ücretsiz bir şekilde soru sorabilirsiniz.