20.01.2014 tarihinde “Uyuşturucu ve Madde Bağımlılığının Önlenmesi için neler yapıyoruz?” başlığı ile;
“Uyuşturucuya hayır demekle mücadele olur mu? Olur dersek ancak kendimizi kandırmış oluruz. Konu ile ilgili bugüne kadar kim ne yapmış, nasıl bir önlem almış?
Müftülük, Gençlik ve Spor Müdürlüğü, Milli Eğitim Müdürlüğü, Aile ve Sosyal Politikalar Müdürlüğü, Emniyet Müdürlüğü, ilgili diğer kurumlar, Sivil Toplum Kuruluşları uyuşturucu ile mücadelede bu güne kadar somut olarak ne yapmışlar, nasıl bir program hazırlamışlar? Problem sadece uyuşturucu kullanmak mı? Sigara, alkol, hırsızlık, fuhuş gibi alışkanlıklar her biri ayrı bir problem değil mi? Hangisi diğerinden daha az önemsiz? Bu problemlerin tek bir sebebi var. E ğ i t i m s i z l i k!
Peki eğitim deyince ne anlıyoruz? Okula gitmek, tahsil yapmak, üniversite bitirmek mi? Eğitim nedir? Kişide olumlu davranış değişikliği sağlamaktır. Öğretim nedir? Kişiye bilgi yüklemektir. Öğrenciye veya karşımızdakine ne kadar bilgi yüklersek yükleyelim, kişide davranış değişikliği yapamıyorsak, yani kötü alışkanlıkları bıraktırılıp güzel alışkanlıklara dönüştüremiyorsak, güzel ahlakı veremiyorsak karşıki tarafa sadece bilgi yüklemiş oluruz!
Eğitim ve öğretimde, Allah inancını, peygamber sevgisini, helal-haram, cennet-cehennem anlayışını, edebi, saygıyı, sevgiyi, güzel ahlakı, kötü alışkanlıkların neler olduğunu öğretip bunların eğitimini vermediğimiz müddetçe bu kötülüklerin önüne geçilemez!
Bizim her yıl kutlayacağımız günler bellidir. Yeşilay, Kızılay, Verem, Gençlik, Yerli malı haftası, Anneler günü, Babalar günü vb. Üç tane çocuğumuzun bir şekilde sigara veya uyuşturucu kullandığını tesadüfen gördüğümüz zaman ah vah ediyoruz, sonra basıyoruz feryadı. Haydi bakalım toplantılar, yürüyüşler, üç gün, bilemedin beş gün sonra tekrar unutuyoruz! Her kurum veya STK, yıl içinde yapılan faaliyetleri rapor olarak yazıyor. Bu yıl uyuşturucu ile mücadele için yürüyüş yaptık, bildiri dağıttık. Yeşilay haftası ile ilgili bir konferans düzenledik. Veremle mücadelede okulları gezdik vb. Herkes faaliyet raporunu bir üst makama göndererek görevini yapmış oluyor! Her kurum görevini böylece yapmış mı oluyor gerçekten? Eğitim sürekli değil midir? Bunu yaparken de her kurum birbiri ile bağlantılı olarak ne yaptığını ve ne yapmadığını bilmesi gerekmez mi?” bir köşe yazısı yazmıştım.
28.11.2014 tarihinde “Ömer Meydan ve Uyuşturucu ile mücadele!” başlığı ile;
“Eskişehir Müftülüğünde görev yapan Düzceli vaiz Ömer Meydan! Kendisiyle tanıştım. Düzce’de uyuşturucu alışkanlığına kapılmış gençleri uyuşturucudan kurtulmaları için bir proje yapmış. Düzce valiliği de bu vaiz kardeşimizi Diyanet İşleri Başkanlığından, Düzce Müftülüğünde görevlendirmek üzere 6 aylığına geçici olarak almış. Bu vaiz kardeşimiz gençlerimizin uyuşturucudan kurtulmaları yönünde çok da başarılı bir sonuç almış. Bu proje 6 aylık bir proje imiş.
Peki bu iş 6 ayda olabilecek bir iş mi? Bu arkadaşın projelerini geliştirebilmesi için daha fazla zamana ihtiyacı olmaz mı dersiniz? Olur. Peki ne yapmak gerekir? Tayinini Düzce’ye aldırmak gerekir. Bunun için bir çalışma yapılmış mı? Yapılmış. Sonuç? Efendim bu arkadaşın Düzce’ye tayin olabilmesi için belli bir zaman daha Eskişehir’de görev yapması gerekiyor. İyi de buradaki proje ne olacak, gençlerimiz ne olacak? Zorlayalım bu işi. Olmaz. Neden? Diyanet İşleri Başkanlığında bir ilk olur ve yol açılır. Açılsın. Böyle bir proje geliştirene yol her zaman açılsın ve hiç de kapanmasın. Çok mu zor? Bir yönetmelik yayınlanır olur biter.” bir köşe yazısı yazmıştım.
15.06.2015 tarihinde “Ömer Meydan’ı Bile Düzce’ye Alamadık!” başlığı ile yukarıdaki yazıların tekrarı şeklinde bir köşe yazısı daha yazmıştım.
.Nihayet Ömer Meydan’ı binbir zorlukla Düzce’ye aldık! Sonuç…?
Vaiz Ömer Meydan Düzce Müftülüğünde göreve başladığı, içinde bulunduğumuz yılın mart ayından itibaren ne yapmış, ne yapıyor? Çalışmalar ne alemde? Bugüne kadar halini hatırını soran oldu mu? Herhangi bir sıkıntısı var mı, yok mu soran oldu mu hiç? Ben sordum öğrendim. Hem de birçoğumuzun beğeneceği ve örnek olabilecek şekilde uygulamalar yapmış. Ama ne olduğunu söylemem! İhtiyacı olanlar arayıp sorsunlar. Yapılan olumlu çalışmaları, varsa sıkıntıları bizzat kendisinden öğrensinler!
Hoşçakalın.