

“Dağlar, dağlar! Kurban olam, yol ver geçem.” diyen Barış Abi’yi çok andım bu hafta. ‘Dağ’ kelimesi her geçtiğinde bi rahmet okudum.
Örneğin TRT Çocuk kanalında bir yavrucuğun “Kaz Dağları’ndaki doğa katliamı...” derken daha cümlesini tamamlayamadan sunucu kız tarafından susturulmasını izlediğimde bi rahmet okudum.
“Maden alanı Kaz Dağlarında değil, Kirazlı’da. Kaz Dağları’na 40 km uzakta.”, açıklaması yapıldığında yine bir rahmet okudum.
Kaz Dağları’nda kesilen ağaç sayısının Orman Genel Müdürlüğü’ne 13.400, ÇED raporuna 45.650. TEMA’ya göre 195.000 olarak açıklandığında da bir rahmet okudum.
“Tabiki altın arayacaklar. Altın olmazsa düğünlerde ne takacağız?” diyen vatandaşın tweetini okuyunca da bir rahmet okudum, bu sefer şarkıyı da söyledim ‘ dağlar, dağlar...” diyerek.
Düşündüm sonra, acaba Ferhat, Şirin için dağı delerken birazcık siyanürü olsaydı da altın bulsaydı, şehre gelen suyun siyanürle zehirlenmesi sonucu hain ablası ile tüm şehir halkı zehirlenseydi de Şirin artık altın zengini olan Ferhat ile evlenir miydi yoksa gelen suyun zehirli olmasından dolayı görev başarılmamış mı olurdu?
Sonra Kaz Dağlarındaki su ve vicdan nöbetini gördüğümüz de ise bir rahmet de Ahmet Abiye okuduk. Bu sefer bağlama ve halk müziği üstadı eşim Alper Aslaner aldı bağlamasını ve vurdu tele ‘Şu dağlarda kar olsaydım...’ diyerek.
Adının anlamı ‘ kavak ağacı’ olan Kanada’lı şirketin açıklamalarına göre halk direnişi 4 yada 6 ayda kırılacak ve çalışmalar sorunsuz bir şekilde devam edecek.
Bunu duyunca Anadolu’nun işgalini bir kaç haftada tamamlayacaklarının raporunu Avam Kamarasına sunan Lloyd George ile ilgili okuduklarım geldi aklıma.
Sonuç ise, geldikleri gibi gittiler.