"On küçük Zenci yemeğe gitti, Birinin lokması boğazına tıkandı. Kaldı
dokuz.
Dokuz küçük Zenci geç yattı, Sabah biri uyanmadı. Kaldı sekiz.
Sekiz
küçük Zenci Devon'u gezdi, Biri geri dönmedi. Kaldı yedi.
Yedi küçük Zenci
odun yardı, Biri baltayı kendine vurdu. Kaldı altı.
Altı küçük Zenci bal aradı,
Birini arı soktu. Kaldı beş. Beş küçük Zenci mahkemeye gitti, Biri idama
mahkûm oldu. Kaldı dört.
Dört küçük Zenci yüzmeye gitti, Birini balık
yuttu. Kaldı üç.
Üç küçük Zenci ormana gitti, Birini ayı kaptı. Kaldı iki.
İki
küçük Zenci güneşte oturdu, Birini güneş çarptı. Kaldı bir Zenci.
Bir küçük
Zenci yapayalnız kaldı. Gidip kendini astı. Kimse kalmadı."
Evet aynen böyle gelişti olaylar. Okurken sanki herşeyi biliyor hissine kapılıyor insan ve okumaya devam ediyorsun. Ancak olaylar geliştikçe fark ediyorsun ki aslinda hic birşey bilmiyorsun. Çok güzel bir polisiye kitap. Sürükleyici bir o kadar da şaşırtıcı okunmaya değer bir kitap. Adalet vurgusuna çok sık değinilen ve birçok alıntı yapilacak bir kitap. Insan yargı sisteminden kurtulsa bile vicdanı asla peşini bırakmıyor. Bazen ölümün kaçınılmaz olduğunu hissettiginde insanlar daha cesur olabilir ve geçmişiyle daha rahat yüzleşme imkanına sahip olur. Bu durumda tanımadığın insanlara bile geçmişin günahlarını ve hatalarını itiraf ediyor.