Otomobili olan her insanın ortak problemi otopark, giderek sosyolojik bir olay olarak gündem oluşturmaktadır. Kent planlaması ve bayındır açısından devamlı rantın gözetilir olması sonucunda dikkatsizlik edilen otopark, sorun meydana getirmeye devam ediyor. Yollar ve sokakların durağan(durgun), araçların devamlı arttığı şehirlerde sorun toplumsal boyutlara ulaşmış bulunmaktadır.
Yasalara nazaran kaldırım ve yollar kamuya aittir. Doğrusu buralardan hepimiz eşit bir halde istifade eder. Fakat uygulama da durum {hiç de} öyleki değildir. Kapımın önü, dükkânımın önü denilerek bu alanlar adeta gasp edilmektedir. Bunun tek istisnası belediyeye işgaliye vergisi öderseniz o alanları babanızın çiftliği şeklinde kullanabilirsiniz. Bunun haricinde çeşitli engeller koyarak buraları kapatamazsınız. Bunu yapmanız kabahatler ve karayolları kanununa nazaran kabahat teşkil edeceği için lüzumlu cezayı müeyyideye muhatap olmuş olursunuz. Bunu ya yurttaş bilmiyor ya da insanlarla uğraşmak istemediği için “eyvallah” diyerek sorun geçiştirilse de kanun hükmü oldukça açıktır.
Burada sürücülere de mühim görevler düşmektedir. Uygun park etmedikleri için başkalarını zor duruma sokuyorlar yada meselenin kangren olmasına katkı sunuyorlar. Ek olarak kul hakkına da girmiş olsalar da bu mevzu fazlaca ilgi alanlarına girmediği için bildiklerini okumaya devam ediyorlar. Bu insan tiplerini sosyolojik olarak incelediğimiz vakit karşımıza üç değişik profil çıkmaktadır.
- SAF VE RAHAT İNSANLAR: Bu tipler iyi niyetli ve içinde fenalık olmadığı için düşünemedikleri için araçlarını gelişigüzel park ediyorlar. Gizli saklı ajandaları, kinleri, nefretleri ve nemelazımcılıkları olmadığı şeklinde kimsenin aleyhinde de bir şey düşünmüyorlar. Tek kusurları düşünemiyor olmaları bu yüzden bu tür insanlara işleyişi bozsalar da tahammül edilebilir.
- BENCİL VE EGOİST İNSANLAR: Bu tip insanoğlu yalnız kendilerini düşündükleri için bu tutumlarını trafikte de devam ettiriyorlar. Otopark mevzusunda oldukça rahatlar, kendileri yer bulduğunda başkasını düşünmek akıllarının ucundan bile geçmiyor. İcabında üç kişilik yeri işgal ettikleri şeklinde başkalarını da zora düşürmek zerre umurlarında olmuyor.
- “İNSAN” OLAN İNSANLAR: Bu tiplerin yaşamı seviye ve disiplin üstüne kurulduğu için her mevzuda kurallar ne ise ona harfiyen uyuyorlar. Otomobile biner binmez güvenlik kemerini takarlar, trafikte kendilerinden başka vasıta olmasa da sinyal verirler, park ederken nizami olarak park ederek başkalarının da yaşamını kolaylaştırırlar. Bu tiplerin yüzsuyu hürmetine yaşam birazcık daha kolaylaşmaktadır.
Netice olarak; bizim aslen otopark değil “insan” sorunumuz var. İnsanı düzelttiğimizde her mesele şeklinde otopark problemi da kendiliğinden hallolmuş olacaktır. Aracının önüne ve arkasına başkası yanaşması diye ortalayanlar; masa, iskemle, tabure, saksı, bariyer ile yer tutanlar olduğu sürece bu mevzuda alacağımız mesafe olmayacaktır. Tüm bu tarz şeyleri yazmak bir ihtimal problemleri ortadan kaldırmasa da bu mevzuda mustarip olan insanların hislerine tercüman olarak en azından “emri bil maruf” açısından safımızı belli etmiş olacağız ki bu da azca şey değildir.
Esenlik dileklerimle,
Erol Aydın