O gün biraz erken çıkmıştım işten; kendimi keyifsiz hissediyordum.Belki biraz kırgın, yorgun, yılgın,... işte kısaca keyifsiz.
Tam evin önüne geldiğimde telefonum çalmaya başladı.Olur mu olmaz mı derken sıcak ekmek kokusuna dayanamadım.Sonrası mı?
Bahar sofrası...
Fırından yeni çıkmış dumanı üstünde mis gibi ekmek, yanında köy tereyağı...Sizce de insanı mutlu etmeye yetmez mi?Peki sizi yoldan geçerken görünce arayıp hadi gel diyen insanların varlığı keyfinizi yerine getirmez mi?
Fırın ne kadar odun atarsanız o kadar ısınır.Ateş olmadan soğuktur.Çok yakarsanız ekmeğiniz yanar ve az yakarsanız ekmeğiniz pişmez.İyi bir ekmek için ateşi doğru ayarlamak gerekir.Dostluklar gibi...insan ilişkileri de kırılgandır kimi zaman ve bir o kadarda sağlam.Değer verdiğinizi hissettirmeniz gerekir sevdiklerinize ki ekmeğiniz pişsin, yürekleriniz ısınsın.Fazlaya kaçarsanız eğer; yakarsınız ekmeği, yüreğiniz dağlanır yazık olur...
Bu güzelim kır çiçekleri "hadi gel" diyebilenler için..
Yazar caferengigul.blogspot.com