En başta çalışmak başlı başına bir mutluluktur. Çalışmaktan zevk almak üretmek gerçekten yaşam deneyimlerimle insana şükran hissi yaşatıyor. Ama çalışma hayatında mutluluk; bu da kişiye bağlı, baktıkları ve gördükleriyle alakalı, işi nasıl algıladıkları ve değerlendirdikleriyle alakalı. Mutlu olmanın bahanesi de çok, mutsuz olmanın da...
Hayat şartlarını bir bütünlük içinde hissettiğimizde yaşadığımız ekonomik koşulları düşündüğümüzde payımıza düşen çalışmamız gerektiğidir. Yanı çalışmalıyız.
Zorunlu olarak günün sekiz -on iki saatini işte geçiriyoruz. Bu zaman diliminde işin işyerinin seni olumlu ya da olumsuz etkileyeceği muhakkaktır. Çalışma yaşamı, kalitesi, motivasyon, tükenmişlik sendromu, monotonluk, işsizlik psikolojisi işimde mutsuzum, huzurum kalmadı gibi etrafında tekrar edilen konuşmalar da seni etkileyecektir. Ruhen yoracaktır. Çünkü işyerlerinde mutluluktan fazla söz edilmez. Çalışmayı kölelik gibi görür. Çalışmaya acı yorgunluk stres zahmet gibi anlamlara gelen sözcükler yükler, günümüzü mutsuz geçiririz.
Çalışma hayatı bizi mutlu etmekle işimizi sevdirmekle uğraşmaz. Hiçbir iş çalışma modeli seni mutlu etmenin peşinde değil. Ne içinde yaşadığımız çağ, ne sistem, ne işyeri ne koşullar ne zaman hiçbirinin heybesinde mutluluk yok. Sabah işyerine geliyor işbaşı yapıyorsun. Burası senin işyerin talimatlarını sıralıyorlar, yapacağın işten, zaman sınırından bahsediyorlar. Sen ister mutlu ol, ister mutsuz, ister işini sev ister sevme, ister çalış ister çalışma. İster var ol ister kahrol.
Kimi yaptığı işe işyerine baktıkça güzellik görür. Kimisi de yalnızlığını, çaresizliğini, zayıflığını, nereden geldim ben bu işe der. Kimi sabreder her şeyin bir gün biteceğini, bu çalışma hayatının da bir gün yalan olacağını bilerek gelir gider. İşinin var olmasından, çalışıyor olmaktan, evine ekmek götürmenin hissiyle mutlu olur. Mutlu gelir mutlu gider. Duygularımızı büyülü dünyası anlık bir yanar bir sönerken bazıları işlerinin varlığına burada bulunduğuna şükreder mutluluk duyar. Kısacası her şey senin hissettiklerine bağlı. Her birimizi mutlu ya da mutsuz edecek öyle çok şey var ki... Gün senin günün, çalışma hayatının güzelliklerini görebilir sahip oldukların için mutlu da olabilirsin mutsuzda. Zaman senin zamanın, sayılı saat mutlu veya mutsuz her ikisi içinde bitecek.
Çalışmak gayret ister zordur zoru da başarmak gerekir. Başarısızlıkta; sistemi işyerini koşulları zamanı suçlamak kolaydır. İşyerinde hiç kimse kimseyi de zorla tutmaz O halde işimizde mutlu olmalı keyif almalıyız. Yoksa şikâyetle memnuniyetsizlikle gün geçer mi?
Çalışma hayatında insan zorluklarla zorunlulukla tanışır. Zor da olsa, işi ile baş etmeyi başa çıkmayı öğrenir. Acıyı zorlukları yokluğu tanımayana hayat mutluluk kapılarını da öyle kolay açar mı? Açmaz. Önce hak etmek gerekir. Elinin emeğini yemeyen de emeğin kıymetini bilmez. Elinin emeğini yemekten daha güzel bir duygu da yoktur.
Çalışma hayatı öyle güzellikleri önümüze sunuvermez. Sabırla goruk helva olur demişler. Sen ne biçim iş bu! Diye isyan etmek yerine bu benim rızkım, hiç zahmetsiz iş olur mu? Diye beynini buna kodlayarak çalışırsan. Bunun gibi bazen yere düşmemek için acılara tutunarak çalışırsan. Bıkmadan usanmadan beklersen o kapıyı belki ardından gelecek güzellikler. Bazen güzellikleri görmek için beklemek lazım bazı şeyleri. Hayat öyle zamanda belki de açar mutluluk kapılarını. Mutsuz, olumsuz, gidişat kötü gibi şikâyetle isyanla, sadece bu günün huzurunu yok ederiz. Elimizde mevcut olanlar bunlarsa elimizden gelenler başka yapabileceğimiz bir şey de yoksa. Olumlu düşünmek; her olaya karamsar düşünmek yorumlar yapmak yerine olumlu tarafından yaklaşmak, bunu da alışkanlık haline getirmek aslında harika bir yaşam felsefesidir.
Çalışan kişinin işyerinde yaşadıkları, çektiği ıstıraplar, karşılaştığı zorluklar ruhsal ve bedensel yorabilir ama çalışıyor olmaktan duyduğu hazzı elinden alamaz. Bu hazzın en önemli kaynağı ise sevgidir. Ailendir. Sevdiklerinin ihtiyaçlarını giderebiliyorsan, ne kadar çok seviyor, ne kadar çok seviliyorsan, işine çalışma hayatına karşı direncin de o kadar yüksek olur. İyi ki bir işim var iyi ki çalışıyorum ve iyi ki sevdiklerimin yüzünde tebessüm görebiliyorum. Eşimde çocuğumda sevdiklerimin yüzündeki mutluluk içten bir gülüşüne sebep oluyorum demek; ne güzel şey!
Mutlu olmak, çalışmaktan ve halen çalışıyor olmaktan duyulan memnuniyet; Sağlıklıysam, her sabah gidip de geri döndüğüm bir işim de varsa ne mutlu bana,
Nurten Kılıç