Veee geldik serinin ikinci kitabı olan “İki Kule” kitabındaki karakterlerin yorumlarına. İlk kitap ile başlayan bu yazı serisinin Yüzük Kardeşliği kitabı hakkındaki yazısına buradan ulaşabilirsiniz.
“İki Kule” kitabı sinemaya oldukça iyi uyarlanmış. Kitap ve film arasında farklılıklar yok denecek kadar az, ama elbette farklı olan yerler var. Filmi ilk kez izlediğimde de çok bir farklılık sezmemiştim. Ancak ikinci kitabın son bölümleri ikinci filmde değil de üçüncü filmde anlatılıyor, oradaki yorumlarımı üçüncü paylaşıma bırakıyorum o yüzden🙂
Entlerin Isengard Savaşı’ndan sonra, Gandalf ve ekibinin Isengard’a gelmeleri ve Palantir’in bulunması kısmı ikinci kitapta olmasına rağmen üçüncü filme aktarılmış örneğin. Frodo ve Sam’in maceralarının Cirith Ungol kısmı yani Shelob ile karşılaştıkları tünel kısmı da üçüncü filmde gösterilmiş. Bu kısım ile ilgili bol bol yorumum olacak ancak üçüncü yazıya saklıyorum 🙂
İkinci kitap ve kitabın ikinci filmde yer alan kısmına dönecek olursak, Miğfer Dibi Savaşı’nın detaylarında bazı farklı noktalar var, ama filme bu farklılıklara rağmen yine de çok başarılı uyarlanmış. Entler ve entlerin Isengard’a yaptıkları son muhteşem yürüyüş, Gollum ile Mordor’a doğru tehlikeli yolculuk, Ölü Bataklıklar ve Ölü Şehir Minas Morgul bölümleri, Miğfer Dibi Savaşı’ndaki sahneler muazzam uyarlanmış sinemaya. Rohirrim’ler ve Kral Theoden’in Miğfer Dibi Davaşı’ndaki atıyla savaşa katılışı, Yüzük yoldaşlarının Gandalf ile tekrar karşılaşması, hepsi hepsi harika uyarlanmış. İlk filme nazaran film-kitap arası uyumun daha da mükemmelleştiği bir cilt “İki Kule”
Kitabı okuyanlar için filmdeki karakterlerde dikkat çeken konular neler?
EOWYN
Ahh balım, ahh cesur prensesim Eowyn.. Sen ki o beyaz elbisenle mağrur, ince ama güçlü Rohan Hanımı Eowyn. Aynı kitapta anlatıldığı gibi canlandırılmış bir karakter Eowyn.
Her ne kadar ikinci kitapta Eowyn Miğfer Dibi’ne hiç gitmemiş, onun yerine Rohan halkını sığınak olarak kullanılan Dunharrow’a götürmek üzere görevlendirilmiş olsa da, filmde Eowyn’in bu görevi ve Rohirrim’in batıya doğru savaşa gitmesi birleştirilerek tek bir Miğfer Dibi Savaşı senaryosunda toplanmışa benziyor.
Fimde kitaptakine nazaran Eowyn’e daha fazla yer verilmiş. Üçüncü kitaptaki Eowyn karakterine vurgu yapmak üzere “Kralların kızı, tutsaklığa boyun eğmeyecek Eowyn karakteri” izleyicide biraz daha derinleştirilmiş.
THÉODEN
En sevdiğim krallardan biri olabilir misin Thengel oğlu Théoden?
Miğfer Dibi Savaşı’nda kitaptakine nazaran bazı farklılıklar var. Bunlardan biri de Théoden‘in kararı. Gandalf ve arkadaşları Théoden‘i Solucandil’den kurtardıktan sonra, Theoden Isengard’a doğru bir savaşa gitmeyi filmdekinin aksine gönüllü olarak kabul eder.
Ancak yolda Isengard’dan üzerlerine doğru büyük bir ordu geldiğini duyduklarında Miğfer Dibi‘ne çekilerek, orada savunma yapmaya karar verirler. Ve böyle başlar Miğfer Dibi Savaşı.
Edoras halkı ise korunmak üzere Eowyn ile güneye Dunharrow’a gönderilmiştir, yani Miğfer Dibi’nde hiç bulunmazlar.
Théoden hep sevdiğim, erdemli ve onurlu bir liderdir.“Westu Théoden hál“
FARAMIR
Faramir adamdır, gerisi yalandır arkadaşlar 😀 Ahh kitaptaki Faramir’i okuyunca insanın üzerine bir letafet, bir zarafet hissi çöküyor. Filmdeki sahnelerde daha çok Faramir’in Frodo ve Sam’i alıkoyan bir havası olsa da, kitapta tam tersine hobbitlere yardım eden ve Yüzük’ü almak ile ilgili hiçbir arzusu olmayan bir karakter anlatılıyor.
Karşılıklı uzun ve derinlikli konuşmalarının sonucunda ve Sam’in bir anlık boş anında Yüzük’den bahsetmesiyletüm bilmeceler oturuyor kafasında Faramir’in. Ve “Yol kenarında bulsam bile almam” diyor Yüzük için, bu adam daha ne yapsın? 😃
Filmde de emirlere karşı gelerek hobbitleri serüvenlerine devam etmek üzere bırakması zaten gönlümüzü ferhetmeye yeterdi de, kitap bir başka!
GOLLUM
Gollum ya da asıl adıyla “Smeagol” beyaz perdeye ancak bu kadar iyi aktarılabilirdi. Aslında kötü görüntüsünün ardından ona duyulan merhamet hissi, seyirciye de çok iyi hissettirilmiyor mu? O kendi kendine tartışmaları, iyi tarafının sevimliliği, zalim tarafının sinsiliği ve acımasızlığı..
Yüzük’e karşı olan büyük zaafı, Frodo’ya karşı bir süreliğine duyduğu itaati.. Gollum ikinci kitapta anlatıldığı haliyle neredeyse birebir sinemaya aktarılmış. Andy Serkis farkı diyor, saygıyla selamlıyorum 🙂
Bir detayı da belirtmekte fayda var, Faramir ve adamları Gollum’a şiddet uygulamıyorlar, öyle dövüp de ağzından laf alma gibi bir sahne kitapta yok. Faramir’in destekçisiyiz 😃
AĞAÇSAKAL VE ENTLER
Entler kitapta Orta Dünya’daki en yaşlı ırklardan biri olarak anlatılıyor. Hatta trollerin de entlerin kötü bir kopyası olduğundan, ve entlerin trollerden çok daha güçlü olduklarından.
Bir de “huorn”lardan bahsediliyor, büyük oranda ağaçsılaşmış, vahşileşmiş olan bir ırktan. Huornlara entlerin çobanlık yaptığından, yani bir nevi ağaçgillerin koyunları sayılabilirler 😀 Miğfer Dibi Savaşı’nda ormana kaçan orkları haklayanlar da işte bu huornlar.
Theoden’in kararına benzer şekilde, aslında entler de filmdekinin aksine ent meclisinde kendileri gönüllü olarak Isengard’a hücum etmeye karar veriyorlar. Bunda Isengard yakınında yaşayan ve doğa kıyımına birebir maruz kalan entlerin de etkisi var. Bu bilgi filmde ise Ağaçsakal’ın Isengard yakınına hobbitler ile gittiğinde birebir yıkıma şahit olması ile verilmiş.
Yüzüklerin Efendisi serisindeki maceramız “Kralın Dönüşü” ile devam edecek 🙂
Keyifli okumalar ve keyifli seyirler!