Noel’den hemen sonraydı ve zaten lanet olası bir mağazaya bir sürü Sevgililer günü süslemesi ve şekerleme saçmıştı. Bu fabrikalı tatilden nefret etmek için büyüdüm. Çılgın, çünkü o gün hep dışarı çıkacak olan adamdım. İkinci cenazeye 14 Şubat’ta yalnız ve harap olduğumdan beri üçüncü yaklaşıyordum. Yıkık muhtemelen ve yetersizdi ama olan bu. O sırada delicesine aşıktım. Bunu kanıtlamak için yapamayacağım hiçbir şey yoktu. Ve o gün, günün mükemmel olması gerekiyordu.
Bir çöküş planı planlamıştım ve aylarca dürüst olmak için günü bekliyordum. Pompaladım, o gün çalışacakmışım gibi. Ama son dokunuşları ana planıma koyuyordum. Bu gün hiçbir şey kötü olmayacaktı. Neredeyse iki senedir birlikteyiz ve sen benim adıma uymayacak olan her şeyimsin. O gün hayatımda nerede durduğuna ve onunla ne istediğime dair duruşumu sağlamlaştıracaktı. O gün turumu kalbimdeki en büyük gülümsemeyle yaptım. Gül yaprakları süitin her yerine döşenmişti. Gecikme oldu diye şef anahtarı Suite anahtarı düştü. Gittim ve elbisesini ve gece elbisemi aldım. Kahretsin, sadece çok mükemmeldi. 11 saat sonra yaklaşık onbeşi sürpriz yapmak için eve dönmüştüm. İlk 2 düzine gülü, yaklaşık 45 dakika önce teslim edilmiş olmalıydı. Büyük planıma o kadar sarıldım ki, bütün gün bana nasıl vurmadığını düşünmeyi bile bırakmadım. Dairemize geldiğimde, heyecan kayıyordu. Onu masaj, yüz bakımı ve sadece şımartmak için çırpmaya hazırdım.
603B’ye kadar yukarıda yaptım, kelebekler beni doldurdu. En büyük gülümsemeyle ve sarıldığımda benimle kapıda buluşacağına ikna olmuştum. Kapıyı açtım ve ürkütücü bir sessizlikle karşıladım. Belki de küvetin içindeydi. Planladığım şenliklerle ilgili ona verdiğim tek ipucu, ayaklarından süpürülmeye hazırlıklı olmaktı. Mumlar yanıyordu, ev vanilya kokuyordu ve bir ipucu lavanta kokuyordu. Mutfağı geçerken tezgahın üzerindeki postayı kontrol ettim. Sesini arka odadan duydum. Gülümsedi ve tatlı melodilerine doğru yola koyuldum. Oda kapısını yavaşça açtım ve odayı taradım, o yatakta değildi, ben de tuvalete gittim. Suyun çok uzun zaman önce kapatılmadığını söyleyebilirim. Ayna hala üst kısımda kalın bir buhar kaplaması oluşturuyordu. Yatağımın yanına yürüdüm ve bana yabancı bir dizi kıyafet gördüm. Balkona açılan sürgülü kapıya baktım. Yerdeki beyaz elbisesini gördüm. Ben tehlikeli bir şekilde yürüdüm ve güneşlikler geri çekti. Gözlerimin odaklandığı şey kalbimi göğsümden kopardı. Dizlerinin üzerinde bacaklarının arasında bir ağız dolusu diz çöktü. Vücudum beni donmuş halde tuttu. Bana sadece saatler önce hizmet ettiği gibi, bu rastgele hizmetini izlemeye dayanamadım. Tam şoktaydım. Bir keresinde aklımdan bir milyon şey geçti. Ağlamak, gülmek, çığlık atmak istedim. Kahretsin, dolabımdaki dokuz numaramı bile düşündüm. Sonsuzluğa benzeyen bir şeyden sonra, ikisinden de habersiz bir camdan sıyrıldım. Hızlıca sıçrayan bir çantaya sıçradım. Not bıraktım: