Doların TL karşısında değer kazanması kısa molalarla devam ediyor. Kısacası sık sık dolar rekor kırdıkça yeni borçlanmaya gitmesek bile dış borucumuz TL cinsinden artıyor. Bunun son örneği geçtiğimiz birkaç gün içinde yaşandı. İşin garip tarafı doların değer kazanması üretim azalması ile de ilgili değil. Devlet yöneticilerinin yaptığı bir açıklama küresel sermaye çevrelerinin hoşuna gitmemiş ise birdenbire ülkemizin dış borcunu TL cinsinden artırıyor. Yani, paramız değer kaybediyor. Paramızın değer kaybetmesi ise beraberinde içeride fiyatların yükselmesini beraberinde getiriyor. Bu durum dar ve sabit gelirlilerimizin hayatını giderek çekilmez hale getiriyor. Çünkü özellikle ithal ürünlerin iç piyasada fiyat artışı gündeme geliyor. Bu artışlar dar ve sabit gelirlilerin alım gücünü her gün biraz daha zayıflatıyor.
Özetle doların TL karşısında yeni rekor kırarak 9.04 TL’ye çıkması ile Türkiye’nin dış borcu bir gecede 23 milyar TL arttı. Erdoğan’ın 9 Temmuz 2018’de partili Cumhurbaşkanı olarak göreve başlamasından bu yana dolar yüzde 91 değer kazanarak 4.7 liradan 9.04 liraya çıktı. Kısacası verilmiş sözlerin tam tersi gerçekleşti. Ekonominin her geçen gün biraz daha bozulmasını toplumun dikkatinden kaçırmak için olsa gerek sürekli olarak siyasi söylem iktidar kanadı tarafından sertleştiriliyor. El ele vererek sorunlara müşterek bir çözüm üretmek yerine muhalefeti tüm sorunların sebebi olarak gösterip kendilerini aklama gayreti içinde bulunuyorlar. Bu iş öncelikli olarak söylem planında sürdürülüyor. Muhalefet partilerine yönelik küçümseyici, hatta aşağılayıcı, hakarete varan bir dile evrilebiliyor. Söz gelimi genellikle Millet İttifakı’ndan zillet ittifakı olarak bahsediliyor. Hâlbuki böyle bir yaklaşımın hiçbir şekilde izahı olamaz. Ülkemizde seçimlere girmeye hak kazanmış tüm partiler aynı statüye sahiptirler. Özellikle de seçimlere girmiş milletten belli oranlarda oy almış partilere yönelik dışlayıcı, bunun da ötesinde suçlayıcı söylemler her gün birbirini takip ediyor. Elbette partiler içerisinde yasalara göre suç işleyenler var ise bunun hesabını yargının sorması gerekirken, özellikle MHP Genel Başkanı Bahçeli’nin yargıya bazı partileri kapatması çağrısına yargından gelmiş ve sonuçlanmış bir karar olmadığı halde aynı sözler her gün tekrarlanıyor. Böyle olunca bazıları kendilerini yargının yerine koyuyorlar. Böyle olunca da siyasetin belli bir çizgide sürdürülmesi, bunun da ötesinde ülke sorunlarına ortak çözümler aranması mümkün olmuyor.
Bir parti genel başkanı bir diğer parti genel başkanına, “Adam değilsin” diye hitap ediyor ve bu sözler de iktidar yanlısı medyada böylece yer buluyorsa işin çivisi çıkmış demektir. Ve yine iktidar kanadından yapılan açıklamada, “ CHP yönetimi PKK ile ittifak tüneline girdi” ya da muhalefetin bir taktım açıklamaları, “Beşinci kol faaliyeti” olarak nitelendiriliyorsa sanıyorum bu ülkede siyasetin sağlıklı bir şekilde sürdürülmesi mümkün olmaz.
Kısacası iktidar kanadı ülke sorunlarını muhalefetin üzerine yıkabilmek için kanunen suç olan bir takım iddialar ileri sürerek insanımızın dikkatini ülke sorunlarından başka noktalara çekmeye çalışıyorsa bu işin sonu iyi gelmez. Çünkü sorunların sorumluluğu muhalefete atılarak çözülmesi mümkün değildir. Sorunlar, çözüm aranarak ve bularak çözülür. Bunun da ötesinde küresel sermaye çevrelerinin kontrolündeki hâkim ekonomik sisteme alternatif oluşturarak uygulamaya koymadan ülke sorunları çözülmez. Hem de sorumlusu kim olursa olsun sorunlar büyüyerek devam edip gider. Sonuçta da toplum bu yükün altında bunalır.