Bir çocuğa verebileceğiniz bir çok güzel isim olabilir….Ama doğa’dan bir parça- hele ağaçlar ne kadar şiirseldir…..Eşime kızım için bir ağaç adı kabul ettirmem zordan öte gibiydi, o yüzden kabul ettiği ilk doğa parçası adını, Nehir’i kızımın kulağına üfledik….
“Ağaç işte….”, deyip burun kıvırmıştı bir zamanlar biri, kimdi hatırlamıyorum neyse ki….Oysa bir kulak kabartın şu tınısı hoş isimlere:
Çınar, Akasya, Ladin, Gürgen (izninizle palamut’u atlamak istiyorum :)) ve daha nicesi….
Çok severim ağaçları ben. Bir ev beğenmiştim ama tutamadık… Eşime göre o evi önünde dikilen ağaçtan dolayı beğenmişim ben…
Pencere önü ağacı düşüncesi meşhur bir şairi, Goethe’yi getirdi bu satırlara....Ölümüne az kala gözü hala dışarıda nazlı nazlı sallanan Kavakta imiş şairin, ve başka hiçbir şey umurunda değilmiş, …
Sezen Aksu’nun “Ah kavaklar” şarkısında da Goethe’nin kavağının yaprakları arasında dolanan rüzgarı hissederim işte bu yüzden….
Ağaç demişken, geçen gün mail kutuma düşen bir isimden bahsetmeden de olmaz: Türkiye çölleşmesin diye çırpınıp duran Hayrettin Karaca, ---Tema Vakfı kurucusu-- bu yüce işe öyle adamış ki varlığını, senelerdir bir iğne almamış kendine…Bu durumda bize de en az bir
ağaçlık bağış borcu düşer sanki dostlar….
Fakat ben bu kadar lafı niye söyledim biliyor musunuz?
Fotoğraf makineniz varsa ve yarışmalara meraklıysanız, ağaçları sever, bir fidan da benim sayemde toprakla buluşsun derseniz, e bir de internet üzerinde oluşturulmaya çalışılan ağaç fotoğrafları arşivine katkınız olsun isterseniz buyurun buradan tıklayın
NOt:Fotoğraf söz konusu siteden, agaclar.net'den alınmıştır...