“İnsanların Güzel Sözlere İhtiyacı Var.”
Güneş gibi parladın hayatımda. Gökkuşağı gibi renk kattın ömrüme. Seni seviyorum sonsuzum ol!
Sevmek ne kadar da güzel bir duyguymuş. Bana bu duyguyu yaşattığın için teşekkür ederim cananım.
Dünyadaki herkesin parmak izinin farklı olması, kimsenin sana benim gibi dokunamayacağının kanıtıdır. Çok şükür Rabbime
Ey yar! Seninle ölmeye geldim. Ateşsen yanmaya, yağmursan ıslanmaya, soğuksan donmaya geldim.
Sen bile bilemezsin gülüşün ben de kaç bahar eder. Sen varsan ben varım, sen yoksun ben de yokum ömrüm…
Sana baharları getirdim, taze açan kır çiçeklerini, hepsi senin gibi rengarenk hepsi senin gibi masum
Sevgilim sana çok teşekkür ederim, bana sevmeyi öğrettiğin için.
Sen ey müstesna güzel kadın, sende saklı gülüşlerim, hayallerim, sırrım oldun, canım oldun, artık ömrüm oldun.
Kalbinde açan çiçeklerden bir demette bana verir misin?
Ben bende değil, sende de hem sen, hem ben, Ben hem benimim, hem de senin, sen de benim, Bir öyle garip hale bugün geldim ki Sen ben misin, bilmiyorum, ben mi senim…
Dualarımda sen, fikrimde sen, hayallerimde sen, beni asla bırakma sevgilim, sensiz yaşamak ağır gelir bana…
Ressam değilim, mutluluğun resmini çizemedim belki ama saatlerce fotoğrafına bakmışlığım var.
Ne yalan söyleyeyim, seni ilk gördüğümde ben zaten çoktan seninle nikah masasına oturmuştum.
Okyanusta ölmez de insan gider bir kaşık sevda da boğulur, bunun adına da aşk denir.
Sevmek ve sevilmek, güneşi her iki taraftan da hissetmek demektir…
Aşka düşen insanlar için yer çekimi sorumlu değildir.
Aşk rüzgar gibidir, göremezsin ama hissedersin.
Gördüğünü herkes sever, sen onda görmediğini bulacaksın. Eğer gerçek aşk istiyorsan; Ten’e değil, kalbe dokunacaksın. Lütfen kalbime dokunmama izin ver.
İkimiz bir fidan olalım, sonra aşk’la büyüyelim, sonra dallanıp budaklanalım, hep beraber yaşlanalım. Yani bir ömür geçsin seninle sevdiğim…
Artık çok geç kalbime girdin bir kere, kalbimin kapısından içeriye girerken kulp vardır ama, çıkarken yoktur…Sonsuzum