Dandy
Dandy, tarihsel olarak, benlik kültünde dikkatsizliğin ortaya çıkmasıyla takip edilen fiziksel görünüm, benlik ve yavaşça hobilere özel önem veren bir adamdır. Bir züppe, özellikle 18. yüzyılın sonları ve 19. yüzyılın başlarında İngiltere'nin orta sınıf bir geçmişinden gelmesine rağmen, aristokrat bir yaşam tarzı taklit etmeye çalışan, kendi kendini yetiştiren bir adam olabilir.[1]
Petit-maitre'nin ("küçük ustalar için Fransızca") ve Muskadin'in önceki tezahürleri John C. Prevost, tarafından not edilmiştir, ancak modern dandy uygulaması ilk önce hem Londra'da hem de Paris'te 1790'larda devrimci olarak ortaya çıkmıştı.[2] Dandy, alaycı bir rezervi geliştirdi, ancak öylesine aşırılık yanlısı olan romancı George Meredith'in kendisi de hiç dandy değildi, bir zamanlar alaycılığı "entelektüel dandyism" olarak tanımladı. Bazıları daha iyi bir görüş aldı; Thomas Carlyle, Sartor Resartus'ta bir kedinin "kıyafet giyen bir adam" dan daha fazlası olmadığını yazdı. Honoré de Balzac, dünya çapında ve hareketsiz Henri de Marsay'ı İnsanlık Komedyasının bir parçası La fille aux yeux d'or'da (1835) tanıttı.