7461.
yağmurdan dolayı koşa koşa gittiğim ve hemen sıraya girdiğim otobüs durağında, yağmur iyice şiddetlenince sıradan kopup durağın içine sokulmayı düşünürken önümdeki genç hanım 'şemsiyenin altına gelin lütfen, ıslanmayın' deyip şemsiyeyi üstüme doğru tutmasa daha iyi olacaktı belki. böylece ben de "o halde şemsiyeyi ben tutayım" diye nezaket gösterme zahmetinde bulunmayacak, şimdi sevgilimmiş gibi aynı şemsiye altında bir görüntü vermeyecektim. diğer elimin de dolu olması hasebiyle bu havadaki tek kolumun ağırmasına, şakaklarımdan akan terin kaşındırmasına da ne güzel aldırmayacaktım. dahası sağa sola, havaya bakıp durmayacak, iyiliğe karşılık verme çabasıyla iki üç kelam bulma maksadıyla aranmayacaktım. bir anlık o konuşma anında yüzüme ve gözlerime bakıp sanki bir şeyler aradığını sezinlemesem, nedense yalnız birisi olduğunu hissetmesem içim sıkılmayacaktı. şemsiyeyi tutan elde gümüş bir yüzük, elimdeki poşette ev için market alışverişi ve akla çarpan fransız filmleri. derken otobüste sırtı dönük bir yolculuk ve telefonda oğlumun "babaaa" diyen sesi.
bir filmin kadrajından hızla geçen gölgeler gibi.
bir filmin kadrajından hızla geçen gölgeler gibi.
devamını gör...