-
ortaokulda biyoloji dersinde hücreleri işlediğimiz günün akşamı evde ailece otururken koluma büyüteçle bakıp golgi, endoplazmik retikulum görmeye çalışmıştım. babamın ''golgi'nin iyisi sırtta olur evlat'' cümlesi, bir günümü üstsüz ve ayna karşısında geçirmeme sebep olmuştu. golgilerime bir şey olmasın diye sırtımın üstüne yaslanmamaya özen göstermiştim. takip eden süreçte, yine babamın yönlendirmeleriyle topuğumda endoplazmik retikulum, ensemde ribozomlar aramışlığım var. babam en sonunda bir akşam, "evlat şaka yaptım, hücreler öyle görünmez annenle korkmaya başladık artık" deyince bıraktım hücrelerimin peşini. çok az kalmıştı çıplak gözle golgilerimi görmeye. yaaa dostlar, bir bilim insanının önü böyle kesildi işte.
-
mazhar fuat özkan
diye bir adam var sanıyordum.