Çocuklar için eskiden, “mıknatıs gibi her şeyi çekerler” derdik.
Şimdiler de kullanılan tabir ise “kamera gibi her şeyi kaydediyorlar…”. Çocuklarımız daima güzel, iyi, faydalı ve müsbet şeyleri öğrenip; zihinlerinde depolamıyorlar. Veya akıllarında kayıt altına alamıyorlar. Hemen her davranışın algılanması ve kaydedilmesi çocuklukta oluyor.
Çocuklar, annelerinin karnından kin ve kindarlığı öğrenmiş olarak dünyaya gelmiyor. Belki kinin ve kindarlığın güdüldüğü, tatbik edildiği ve benimsendiği ortamlarda kini öğreniyorlar, kindarlığı benimsiyor ve uygulamaya çalışıyorlar.
Ebeveyn ve eğitimin bütün faktörleri eğer çocukların muhabbet ortamında, sevgi ve barış içerisinde bir hayatları olsun istiyorlarsa; eğitimin/terbiyenin bütün kademelerinde kini, düşmanlığı, hasedi, çekememezliği ve kindarlığı öğretmekten ve yaptırmaktan kaçınabilmelidirler.
Bir çocuk madem kin ortamında kindarlığı öğreniyor, o zaman ilk yapılacak iş kin ve kincilerin arasından çocuk muhakkak alınmalıdır. Velev ki bu çocuğun, çocuk yaştaki arkadaşları dahi olsa…
Durup dururken değil de çocuğun yakın ve uzak çevresinde eğer kin ile alâkalı bir hadise vukuû bulur gerçekleşirse o zaman çocuğa kinin ne olduğunu anlatmak ve izah etmek gereklidir. Yoksa bilmediği bir menfiliği çocuğa öğretmek ve izah etmekle çocuğun safi zihnini idlal ederek/karıştırarak çocuğa kendi elimizle fenalık etmiş, kötülüğü öğretmiş oluruz.
Eğer bizim bilgilerimiz ve eğitimimiz dışında çocuklarımız kini ve kindarlığı öğrenerek uygulama safhasına kadar gelmişse; hiç vakit kaybetmeden ve muhakkak bir surette bunun izahları ve ispatlarıyla fenalığını, kötülüğünü ve zararlarını anlatarak izale etmek, nötr bir hale getirmek gerekmektedir. Velev ki zihninde ve başkalarına davranışlarında kinin ve kindarlığın menfi neticeleri oluşmuşsa bile zararın neresinden dönülse kârdır diyerek çocuklara kin ve adavet yerine sevgi, iyilik, güzellik ve faydalı bütün kavramlar öğretilmeye başlanmalıdır.
Zaten çocuk kini öğrenirse ancak kavga etmeyi, geçimsizliği, çekememezliği, düşmanlığı, vurmayı, kırmayı ve dağıtmayı öğrenir. Bizler eğer çocuğun bu hallerini kanalize edebilir, müsbete doğru yönlerini çevirebilirsek, ancak o zaman kin güttüğü ve kindarlık yaptığı herkesten bir özür dileme ve onlara yardımcı olarak hatalarını affettirmeye çalışabilir. Ve çocuk şunu öğrenebilirse; kinin güdüleceği, yapılacağı zamanlar da vardır. Vatana, dine, namusa ve iyilik değil de kötülük yapanlara karşı kin güdülebilir ve onların kötülüklerini durdurabilmek için kindarlık olabilir.