Kamu yararı yerine, siyasi kaygılarla kurulan kurum ve kuruluşlar kısa sürede yok olmaya mahkumdurlar. Bunun örnekleri ilimizde Kayısıbirlik, ülke genelinde ise Köy Hizmetleri ve Özel İdarelerdir.
Özel İdareler ve Köy Hizmetleri kurumlarına alınan geçici işçiler (mevsimlik) sorunu ve yokoluşları hepimizin hafızalarında mevcuttur.
Kayısıbirlik de, dönemin SHP-DYP hükümeti tarafından, bugünkü gibi yerel idarecilerin (seçilmiş-atanmış) baskısıyla ve Rahmetli Cumhurbaşkanımız Özal’ında destekleriye kurulmuş ve özellikle ürün alımı- korunması, yönetici ve personel istihdamı vb gibi konularda uyguladığı tarafgirlik de hepimizin belleklerinde.
İlimizin gündemini son günlerde bir KAYISIBİRLİK kurulması sevdası sardı. Büyükşehir Belediye (BŞB) Başkanı Selahattin Gürkan’ın festival istişare toplantısında dile getirmesi ile gündeme oturan Kayısıbirlik, ilgili-ilgisiz kesimlerin birliğin kurulması yönünde görüş beyan etmeleri bizi geçmişe (Kayısıbirlik çalışmaları) götürdü.
Üreticinin ürününü değerinde almak ve tüccarlara ezdirmemek gibi iyi niyetlerle kurulmuş olan Kayısı Birlik,
O dönemlerde nasıl çalışıyordu?
Değişen hükümetlerle ilişkileri hangi düzeydeydi?
Yönetici- üretici ilişkileri nasıldı?
Üreticinin ürünleri nasıl (Hatır-gönül, eş-dost, yandaş) alınıyordu?
Yönetici- ihracatçı ilişkileri?
Depolama sistemleri; Kurallara ve hijyenik koşullara uygun mu?
Heba olan milyarlarca lira nereye gitti?
Bu tür sorular çoğaltmak mümkün.
Sıkıntılar da zaten bu sorunların biere bir yaşanmasıyla ilgiliydi.
Siyasi iktidarın hegemonyasında olmamak ve
Ürünlerin, tek tek üreticiden değil ilçe ilçie kurulacak olan veya kurulu bulunan kooperatif -Odalar agibi kuruluşlar aracılığıyla alınması koşuluyla
KAYISIBİRLİK’in kurulmasına taraftarım.
Büyük düşünür Albert Einstein
Aptallığın en büyük kanıtı, aynı şeyi defalarca yapıp farklı bir sonuç almayı ummaktır.