Yapma diller hakkında araştırma yapınız.
Diğer bir ismi yapay diller olan kelimeler kümesi ihtiyaç sonrası ortaya çıkmıştır. İnsanoğlu kendi aralarında sözcüklerle iletişime geçmeye başladığından beri kendi aralarında bir kolektif unsur sağlamış olsalar da dünya üzerinde bu unsurdan bahsetmek hayli güç olmuştur. Özellikle çeşitli ilişkilerde dil güçlüğü önemli bir problem olarak bilinmektedir. Ortak bir paydada buluşma adına hemen herkesin anlayabileceği ve uzlaşabileceği bir lisan geliştirme ihtiyacı da buradan doğmuştur. Yapma dil kavramının ortaya çıkmasındaki temel nedenlerden birisi de toplumların gündelik konuşmalarında kullandığı sözcük sayısının sınırlı olmasıdır. Yapma dil bulup ortak bir paydada buluşmak isteyen araştırmacılar ise bu sınırlı sözcüklere karşılık gelen kavramlar üzerinden hareketle uygun bir anlaşma dili geliştirmeye çabalamışlardır.
Yapma dil denildiğinde akıllara ilk olarak Esperanto gelmektedir. Bu dil, daha çocukken çok uluslu bir okula giden Dr. L.L. Zamenhof tarafından oluşturulmuştur. Bu dil toplamda 16 kurala dayandığından oldukça rahat bir şekilde kavranmaktadır. Diğer meşhur yapma diller arasında 1879 tarihinde J.M. Schleyer’in Volapük, Fransız dilcisi L. de Beaufront ve arkadaşlarının hazırladığı Universal ve Occidental yapma diller sayılabilir.
Bizim toplumuzda ise en azından tüm Ortadoğu’nun kolaylıkla anlaşma sağlayabileceği bir dil ortaya çıkarmak adına Mehmet Muhiddin tarafından bir çalışma ortaya konmuştur. Tüm bu örneklere baktığımızda ortak amacın daha rahat anlaşabilmek, belirli konularda toplumların birbirini daha iyi anlayabilmeleri adına yapılmış önemli çalışmalar olduğunu rahatlıkla görmek mümkündür. Kültürün en güçlü öğesini yansıtan “dil”e hemen herkesin işine yarayabilecek ikincil bir alternatif yaratmak, özellikle uluslararası arenada yapılacak çalışmalar göz önüne alındığında oldukça önemlidir diyebiliriz.