Aralık ayını sevmemin bir çok nedeni var. En başta senenin son ayı olması. İyisiyle kötüsüyle bir yılı geçirip, yeni bir yıla umutla baktığımız bir ay Aralık. Yeni yıla yaklaşma coşkusu ile her tarafın ışıl ışıl süslenmesi şehre farklı bir güzellik katıyor.
Bunların ötesinde Aralık ayının ailemiz için çok daha başka bir güzelliği var. Bugün evliliğimizin 38 inci yılını bitirip 39uncu yılımıza başladık. Daha nice sağlıklı yıllara diyorum....
Sevgili okurlarım, takipçilerim!!!!! Uzun süredir bir çok yazı yazdım. Yemek tarifi, gezi, hobi vs yani aklıma gelen o sıralar yaşadıklarımı paylaşmaya çalıştım. Hepimiz yazılarımız okunduğunda çok mutlu oluyoruz. Her kesin popüler yazıları vardır. Ama benin en popüler yazım FIRINDA BAL KABAĞI MÜCVERİ. Çok yararlı bir sebze bal kabağı. Çok da fazla çeşidi yapılıyor. Gerçi ben eskiden sadece kabak tatlısı yapardım. Fakat sonra çeşitlerimi artırdım. Bal kabağı ile farklı tatlılar da yapmaya başladım. Bir de tuzlulara geçtim. Bal kabağı çorbası mesela çok güzel oluyor. O tarifi paylaşmadım galiba. Ama fırında bal kabağı mücveri ise gerçekten en favori yazım ve tarifim. Zaten tam da mevsimindeyiz. Bol bol tüketmek gerek. Yılbaşı yaklaşıyor. Menüye ekleyin derim. Benim listemin başında geliyor. Bir de olmazsa olmazım nar salatası!
Daha tam yılbaşı menümü oluşturmadım ama bunlar olmalı mutlaka.
Herkese sevgiler.
Joan Miro Kadınlar, Kuşlar, Yıldızlar sergisi bir süredir Sakıp Sabancı Müzesinde sergilenmekte.
Joan Miro (1893 - 1983) Bir İspanyol sanatçısı. Barcelona'da doğan bu İspanyol sanatçı, ressamlığın yanı sıra heykel ve seramik ile de uğraşmış. Bir takım objeleri toplamış ve onları birleştirerek yeni figürler, heykeller oluşturmuş.
Çok beğendiğim bir bronz heykeli vardı. Ancak içeride resim çekmek yasak olduğundan resmini çekemedim. Sergiyi gezmeye yuva çocuklarını getirmişlerdi. Başlarında öğretmenleri onlara bir şeyler anlatıyordu. Çok güzel bir şey tabi o yaştan müze, sergi gezmeye alıştırmak. Keşke bütün okullar yapabilse!!!!!!!!!
Sakıp Sabancı Müzesini gezmeyi çok seviyorum.
Bahçeden Boğazı seyretmek bir ayrı güzel.
Yeşillikler içindeki bu çeşme de çok güzel bir köşe oluşturmuş bahçede.
Boğaz yolunda Sabancı Müzesine giderken bu ağacı gördük. Ne kadar güzel bir ağaç, tüm yaprakları aynı tonda sarı. Ne ağacı olduğunu bilemedim. Sizlerle paylaşmak istedim bu güzel görüntülü ağacı.
Bir önceki yazımda gideceğimi söylemiştim. Zorlu'daki müzikli oyun Seni Seviyorum. çok güzeldi. Çok güldük. Daha önce güzel yorumlar duydum demiştim. Aslında fazla beğeni duyduğumda açıkçası biraz düşünürüm. Acaba abartılıyor mu diye. Ama bu öyle değil. Gerçekten çok güzel. Özellikle Defne Koldaş çok başarılıydı. Ben beğendim. Bir gününüzü ayırıp gidin derim.
Bugün sanki sabah hiç olmuyor. Hava çok kapalı ve sürekli yağmur yağmakta. Aslında çok da şikayet etmemek gerek. Yer altı sularımız besleniyor, bitkiler gıdalarını alıyor, barajlarımız da doluyor sonuçta. Ama biraz sanki çok uzun bir zaman oldu, hep hava karanlık. Arada bir açsa fena olmayacak.
Seni Seviyorum Mükemmelsin Şimdi Değiş Zorlu PSM'deki müzikli oyunun adı. Bu akşam gitmeyi planlıyoruz. Çocukluğumdan beri yağmur ya da kar yağdığında, sinema, tiyatro gibi etkinliklere gitmeyi severim. Bakalım bu akşamki oyun nasılmış? Sene sonuna kadar sürecek bir oyun. Perşembe ve cuma günleri oynanıyor. Aslında Zorlu psm'de etkinliğe gitmeyi seviyorum. Otopark sorunu yok. Rahat yer bulunuyor. Islanmadan, şemsiye taşıma sorunu olmadan salona çıkma rahatlığı da bir avantaj tabi. En güzeli de biraz erken gidip AVM'de zaman geçirmek, bir şeyler atıştırmak.
Bu oyun için güzel yorumlar duydum. Bakalım gerçekten güzel mi? Yarın sizlerle paylaşırım. İnternet sitesinde gördüm. Bu oyuna bilet alanlar Jamie's Italian restoranda özel müzaikal menüden yararlanabiliyormuş.
Emniönü'nün nostaljik dokusu içinde farklı bir yer gözünüze çarpıyor. Kapısında güler yüzlü bembeyaz önlükler içinde garsonların beklediği bir cafe-restoran. İçeri girince kocaman bir yılbaşı ağacı sizi karşılıyor. Üstündeki süsler insanı keyiflendiriyor. Zaten Aralık ayını çok seviyorum. Her yer ışıl ışıl oluyor süsleniyor.
İçerisi tertemiz güzel sade dekorlu ama rahat ve sıcak görünüşlü geldi bize.
Güzel pizzaları vardı. Tatlılar da insana fena göz kırpıyordu vitrinden. Ama kendime hakim olmayı başardım!!!
Yolunuz oralara düşerse bir deneyin derim. Keyifli bir yer.
Vapur öğrencilik yıllarımda hayatımın bir parçasıydı. Orta okul yıllarım Boğaz vapurlarında geçti.
Yolculuk 45 dakika sürerdi. Yani tam bir ders saati! Oturacak yer bulduğumda hemen kitaplar defterler çıkar ders çalışırdım. 45 dakikalık yolculuk boyunca genelde matematik, geometri gibi dersler biterdi. Tabi çalışmalı dersler pek olmuyor o kalabalıkta. Sadece kalabalık değil bir de vapur satıcıları var malum.
" Şu elimde gördüğünüz..........." diye başlayan cümlelerle tarak, makas, mutfak aleti ve daha neler neler pazarlanırdı.
O zamanlar vapurda satış yapmak yasaktı. Vapur görevlileri ile satıcılar kovalamaca oynarlardı.
Kadıköy vapuru çok daha kısa sürmesine rağmen orada da ne satışlar yapılırdı. Tabi o gelenek hala devam etmekte. Bu seferki gezilerimizde hep satıcılar dolaştı. Bir fark artık görevliler koşturmuyor satıcıların peşlerinde, rahat rahat satışlarını yapıyor satıcılar. Son gün çok güzel kemençe çalan ve çok güzel sesli bir delikanlı vardı.
Bu satıcıları görünce ortaokula gittiğim dönemde vapurdaki bir küçük kız geldi aklıma. 8-10 yaşlarında bir kız çocuğu elinde birkaç paket kağıt mendil, (o zamanlar kağıt mendiller yeni yeni piyasadaydı!!!!) satış yapıyor. Yanımda oturan bir teyze kızı çağırdı ve bir paket istedi, parasını verdi. Sonra da paketi tekrar kıza verdi "al bunu tekrar satarsın" diye. Kızın davranışı çok güzeldi "ben dilenci değilim teyze satış yapıyorum. Ya bu paketi al ya da paranı geri vereyim" dedi. Kızın bu davranışı çok hoşuma gitmişti.
Aslında ben hiç alış veriş yapmıyorum küçük çocuklardan. Onlar okul çağındalar. Eve para götürünce büyükleri onları daha çok çalıştırıyor.
Üniversite çağlarında her gün gördüğüm Eminönü, mezuniyet sonrası artık arada sırada ziyaret ettiğim bir yer oldu. Uzun zamandır da gitmiyordum o taraflara. Son zamanlarda bende bir Eminönü ve Mısır çarşısı hasreti vardı ki sormayın. Her gün eşimle plan yapsak da bir türlü kalkınıp gidemedik. Onca güzel havayı geçirdikten sonra, geçtiğimiz hafta 3 gün üst üste gitmem gerekti. Kısmet işte. Tabi yağmurlu ve soğuk havada gezmek pek keyifli olmasa da yine de çok güzel geldi bana vapura binmek ve Eminönü, Mısır Çarşısı'nda dolaşmak. Tabi bir gün de Çemberlitaş 'a çıktık. Biraz yorucu oldu ama değdi.
Eskiden Mısır Çarşısı daha kapıya yaklaştığınızda mis gibi baharat kokardı. Sadece baharatçı değil, giyim mağazaları, dükkanları da bulunurdu. Artık hiç o havası kalmamış. Tabi yine baharatçılar var ama kuyumcular ve hediyelik eşyacılar ön plana geçmiş. O meşhur ve güzelim iştah açan baharat kokusunu da alamadım. Biraz hayal kırıklığı olsa da yine de görmek güzeldi.
Girişin yan tarafında çiçek pazarı halen var. Ben çocukken babam oradan baharda domates, biber, fasulye, salatalık vs. gibi fideler alır, evimizin bahçesine dikerdi. Oradan toplanan domates ve diğer sebzelerin tadına doyum olmazdı. Özellikle bir domates canavarı olan benim için büyük mutluluktu.
Gelelim yine Eminönü'ne. Malum en meşhur yerlerden biri Nimet Abla milli piyango gişesi. Eh bir de yılbaşı yaklaştığı için önünde kuyruklar uzamaya başlamış. Biz de şansımızı denemeden geçmeyelim dedik. Artık bakalım 1 Ocak'ta çığlık atar mıyım? Nimet Abla gişesinin ünü malum, Mersin'den bilet almaya gelen bir aile vardı yanı başımızda. Umutla birlikte biraz da eğlence milli piyango. Ya çıkarsa!!!!! Herkese bol şans.............