Haziran 2017'de nemli bir sabah, Cincinnati'nin dışındaki bir banliyöde Fred ve Cindy Warmbier acı içinde beklediler. Oğulları Otto, Kuzey Kore'ye yapılan bir bütçe turu sırasında tutuklandığından beri bir buçuk yıl boyunca konuşmamışlardı. Ona son bakışlarından biri, Pyongyang'daki televizyonda yayınlanan bir basın toplantısındaydı; bu sırada, Virginia Üniversitesi'nde 21 yaşında tatlı, zeki bir burslu öğrenci olan oğullarının, beklenmedik bir şekilde rejimi baltaladığını itiraf etti. Bir Ohio kilisesinin, bir üniversite gizli derneğinin ve bir propaganda posterini çalarak Amerikan hükümetinin üçlüsü. Onu tutsak edenlere hıçkıra hıçkıra ağladı, hayatımın en kötü kararını verdim. Ama ben sadece insanım.... Yüreğinizde beni bağışlamanızı ve evime, aileme dönmeme izin vermenizi rica ediyorum. İtirazlarına rağmen, 15 yıl ağır çalışmaya mahkûm edildi ve diktatörlüğün hapishane sisteminde kayboldu.
Fred ve Cindy, uzun nöbetleri sırasında o kadar umutsuzlardı ki, bir noktada arkadaşlarına Otto'nun muhtemelen öldürüldüğünü söylediklerini iddia ettiler. Cindy, oğlunun 22. doğum gününde Çin tarzı fenerler yaktı ve onun mesajını oğluna iletebileceklerini hayal ederek kış rüzgarlarının alevle şamandıralı balonları Kuzey Kore'ye doğru savurmasına izin verdi. Seni seviyorum Otto, dedi ve ardından Happy Birthday şarkısını söyledi.
Ama o Haziran sabahı, Warmbiers, Otto'yu serbest bırakmak için gizli bir Dışişleri Bakanlığı görevinin haberlerini bekliyorlardı. Otto'nun görünüşte bilinçsiz olduğunu öğrenen Başkan Trump, bir Amerikan ekibini Kuzey Kore'ye uçması için yönlendirdi ve şimdi görevin ilerleyişi hükümetin en üst düzeyinde izleniyor. Genç adamın gerçekten serbest bırakılacağına dair hiçbir güvence verilmedi ve bu nedenle yetkililer de gergindi. Bir yetkiliye göre, sabah 8:35'te, Dışişleri Bakanı Rex Tillerson başkana telefon ederek Otto'nun havada olduğunu duyurmuş. Başkanın, 'Otto'ya iyi bak' diyerek imzasını attığı bildirildi. Sonra, Otto'yu ülkesine geri gönderme çabalarını denetlemeye yardım eden Ohio senatörü Rob Portman, Warmbiers'ı hava ambulansının Japon hava sahasına henüz girdiğini bildirmek için aradı: Otto o gece evde olacaktı.
Yine de Cindy, oğlunun henüz tehlikede olmadığını biliyordu. Kurtarma öncesinde, Portman, Kuzey Korelilere göre, Otto'nun aylardır baygın olduğunu, ancak hiç kimsenin yaralanmanın tam boyutunu bilmediğini bildirmişti. Otto'nun beyninin nasıl çalıştığını söyleyebilir misin? diye sordu.
Portman, Otto'nun ciddi beyin hasarına sahip gibi göründüğünü söyledi.
Cindy, haber kaynaklarına bunun Otto'nun uyuduğu veya tıbbi olarak uyarılmış bir komada olduğu anlamına gelebileceğini düşündüğünü söyledi. Warmbier'lar iyimserdi, her şeye gücü yeten vatanseverlerdi ve Amerikan sağlık hizmetleri ve sevgileri sayesinde oğullarının, o gittiği zamanki hayat dolu kişi haline gelebileceğini umuyorlardı.