REHBER BİLGİLERİ
O hâlde, dikkatli ol; soy, nesep, milliyet, para ve makam seni aldatmasın... Bu dünya ne kadar değersiz, karşılaşacaklarımız ise ne kadar da büyük ve korkunç !...Öldükten sonra senin için üç tür üzüntü olur:
1- Seni biraz tanıyanlar, “Yazık !” derler.
2- Seni daha fazla tanıyan dost ve arkadaşların birkaç saat veya en fazla birkaç gün üzülür, sonra da şakalarına ve gülüşlerine devam ederler.
3- Yokluğunu ve ayrılık acısını derinden hisseden ailen ise birkaç hafta, birkaç ay veya en fazla bir yıl üzüntünü yaşarlar, sonra da seni kendi hatıralar arşivine atarlar...
İşte bu şekilde senin halk arasındaki öykün son bulur ve güzelliğin, sağlığın, çocukların, evin, eşin, malın ve mülkün ne varsa hepsi elinden çıkar ve gerçek öykün başlar... Yani ahiret hayatın...
Peki, ölüm için, kabir için, ahiret için ne kadar hazırız. ? Bu, üzerinde durmamız ve çokça düşünmemiz gereken bir gerçektir... Bugün Amel var hesap yok; yarın hesap var Amel yok
O zaman Bu günden yarına hazırlık yapalım gidilecek yere eli boş gidilmez.
Behlül Dânâ'ya haydi cehennemden ateş al gelde şu odunları tutuşturalım demişler az sonra soluk soluğa elleri bomboş gelmiş Behlül Dânâ' ya hani nerde ateş denince; Cehenneme gittim baktım ateş yoktu oradakilere sordum hani ateş nerde diye Oradakiler de Behlül burada ateş yok herkes ateşini dünyadan getiriyor dediler bende o yüzden eli boş geldim diyor...
Ya Rabbi Ya Rabbi bizleri rızana uygun yaşamayı ve razı olduğun kulların arasında olmayı nasip et, Yolunda hizmet edenlerden ve hizmeti kabul edilenlerden eyle, Ahirimizi ve Akıbetimizi hayr eyle, son nefesimizde imanla ve kuranla zikrullah ile çene kapamayı nasip eyle, bizleri affet, kabir azabından ve cehennem azabından koru, Bizleri Cennetinle ve Cemalullahın ile şereflendir. Allah’ım! Amiiin.(alıntı)
BOŞ CEVİZ HİKÂYESİ
[Ebû Bekir Şiblî g, bir gün yolda giderken buldukları bir ceviz için kavga eden iki çocuk görür. Şeyh Şiblî, bu cevizi onlardan alıp: “–Biraz sabredin de bu cevizi ikinize paylaştırayım!..” der.
Sonra cevizi kırar, fakat cevizin içi boş çıkar. Tam o sırada: “–Eğer gerçekten paylaştırıp kısmet dağıtan biriysen, şimdi bunu taksim etsene!” diye bir nidâ gelir. Şiblî mahcup olur ve: “–Bütün bu kavga, içi boş bir ceviz ve kuru bir «hiç» içinmiş!..” der. (1)
İşte uğruna nice kavgaların yaşandığı dünya nimetleri de, hakikatte içi boş bir ceviz gibidir. İnsan, fâni hayat uykusundan ecel ikazıyla uyanınca, onun ne kadar kısa, geçici ve boş olduğunu anlayacaktır. Bu fâni âlemde bir hiç uğruna katlandığı meşakkatler için pişman olacaktır. Kabirde pişman olunacak şeyler için dünyada insanların âdeta birbirlerini yemeleri, ne hazin bir aldanıştır!..
Mevlânâ Hazretleri buyurur:
“Çocuklar oyun oynarlarken dükkân yaparlar, yalancıktan alışveriş ederler, fakat kâr elde edemezler, ancak vakit geçirirler. Yalancıktan dükkân açan çocuk, akşam eve aç olarak döner. Bu dünya da o çocukların oyun yeri gibidir.
(1) Ferîdüddîn Attar, Tezkiretü’l-Evliyâ, sf. 661, İlim ve Kültür Yayınları, Bursa, 1984.