HER Pazartesi HAYATA Celal'in Penceresinden SEVGİYLE bakarak yazdığımız yeni bir köşe yazısını yayınlıyoruz... Hayat sevince sevilince güzel...
"Derdimi seviyorum, Derdimi Vereni de seviyorum. Biliyorumki Derdimi veren de beni seviyor. SEVEN SEVDİĞİNİN NAZINI ÖLÇÜYOR. SEVİLEN ÇEKMESİNDE NEYLESİN... " (Hz. Mevlana)
Bendeniz
çocukken haberlerdeki işsizlik rakamlarını görünce hesap yapardım. Ben daha
ortaokulu, liseyi bitireceğim. Üniversite, askerlik derken bize iş kalmaz,
derdim.
Bunları
1989’da gecekondudan yeni taşındığımız dairenin balkonunda düşünürdüm…
SİNCAN’A NEDEN
TAŞINDIK?
1982’de memleketimiz Konya Ereğli’den Ankara’ya taşındık… Yıllar
hızla geçti.
1989 yılında Etimesgut semtinden on km uzaklıktaki Sincan’ın Fatih
semtine taşındık.
Gecekondudan apartman dairesine taşındık. Çünkü biz büyümüş ve
gecekondu evimiz dar gelmeye başlamıştı. Ben 16, erkek kardeşim 13 ve kız
kardeşim 9 yaşındaydı.
Zaten iki odamız vardı. Evin girişi, hem oturma odası, hem de
mutfaktı.
Odalardan biri yatak odasıydı, banyoyu da burda yapardık; diğer
odada ise biz üç kardeş kanepe ve yer yatağında yatıyorduk.
Babam Mart 1989’de taşınmaya şöyle karar verdi:
Yattığımız odada iki kanepe, bir yer yatağı vardı. Kış olduğu için
bir de soba kuruluydu. Annem beni koleje gitmem için bir sabah uyandırdı. Evin
avlusundaki tuvalete çıkacaktım.
Yer yatağındaki kız kardeşimi ezmeyeyim diye çabalarken dengemi
kaybettim. Sobanın üzerinde kaynayan çaydanlığa çarptım.
Ayağımın üzerine kaynar su döküldü. Yanık tedavisiyle bir hafta
okula gidememiştim.
Babam o gün karar verdi kaloriferli apartman dairesine taşınmaya...
Çocuklar da artık büyüyor, dedi. Kaloriferli evlerin olduğu Sincan Fatih’e
taşındık.Kendimi sınıf atlamış gibi
hissettim.
Fatih
semtinin özelliği, Sincan merkezin aksine hem trafik, hem ev yoğunluğu
açısından sakin oluşudur. Siteler halinde mahallelerden oluşur.
İkili
bloglardan oluşan beş kartlı apartmanların en az dört tanesi bir siteyi
oluşturur ve kare şeklindedir. Hepsinin kenarından yol geçer ve ortaları park
ve bahçedir. Küçük köyler gibidir.
Fatih
semti o zamanlar 30-40 bin nüfuslu bir yerdi. Biz hala Fatih’teyiz. Burası şu
an üçyüz bin’i geçti ama hala Ankara’nın en ferah ve yeşil semtleri
arasındadır.
BALKONDA DÜŞÜNCELERE DALARDIM
Okullar
kapanmadan 1989 mart ayında beşinci kattaki yeni evimize taşındık. Evimiz dedim
ama kendi evimiz değil, yine kiraya gelmiştik.
Ancak on yıl sonra 1998’te aynı semtten bir daire alıp kendi
evimize çıkabildik.
Efkan Vural hocamgille orada komşu olduk. Babam elli yaşında ev sahibi
oldu.
Fazla
eşyamız yoktu ama yeni evimiz çok hoşuma gitmişti. Odanın birisi bana
verilmişti. Eski bir masamız vardı, o masayı çalışma masam yapmıştım.
Yattığım yer ise daha çok köylerde kullanılan yaylı demirleri olan
somya idi. Üzerine sünger yatak konulup üzeri örtülen bir
tür kanepedir.
Apartmanın
arkası sitenin bahçesiydi. Beşinci katta olduğumuz için balkonda çay içerken bu
manzarayı seyrederek tefekkür etmeyi çok severdim.
Ne düşünüyordun derseniz, henüz gençliğe atım atan 16 yaşında biri
olarak, kendimce hayatı düşünürdüm.
İzlediğim işsizlik rakamları haberlerinden etkilenerek şöyle
derdim: Ben daha liseye gideceğim, sonra üniversite, sonra askerlik.
O zamana kadar herhalde işşiz olanların sayısı on katına çıkar,
bize iş kalmaz. Oysa ki, Allah rızka kefildi.
Rızık,
kendisinden faydalanılan şey demektir. Yaratıkların gıdalandığı, onları
besleyen ve yaşatan nesnedir.
Kur'an'da
Allah'ın ‘Rezzak' ismi geçer. Rezzak, “rızık veren” demektir. Allah yerdeki,
gökteki, âlemlerdeki canlıların hepsini yoktan var etmiş, var ettiği her şeye
hayat vermiş, hepsinin ecellerini, nefeslerinin adedini tayin ederken
rızıklarını da belirlemiştir.
İşte
bundan dolayı Allah’u Teala bu Ayeti celileleriyle rızık konusunda kaygısı ve
korkusu olanlara buyuruyor ki :
“Ben sizi sadece ve sadece bana kulluk edesiniz diye yarattım.
Dolayısıyla rızkınız da bana aittir. Öyleyse bu hususta sakın rızık korkusu ve
endişesi sizi bana isyan ettirmesin…. Çünkü :
“ Nice canlılar vardır ki, rızıklarını kendileri temin edemezler de, Allah
onları da sizi de rızıklandırır. O hakkıyla işitendir, hakkıyla bilendir. “ (Ankebut
suresi : 60. Ayet)
“Yeryüzünde hareket eden hiçbir canlı yoktur ki, rızkı Allah'a ait olmasın. (Allah)
onların (dünyada) yerleştikleri yeri de, ölecekleri yeri de bilir. Bunların hepsi apaçık bir kitapta (Levh-i Mahfuz'da)
yazılıdır.”
(Hud
suresi, 6. ayet)
Yıllar sonra Rezzaku Kerim olan Rabbimiz, özel TV’ler, bilgisayar,
internet, uydu, cep telefonu, tablet vs. icatlarını ilham etmişti.
Aslında Allah, böylece bize ve sonradan gelecek milyonlarca gence
iş istihdamı yarattı.
Benim işimde bilgisayar ile olacaktı.
Kimbilir, Allah çocuklarımız ve ilerde gelecek insanlar için, daha
nasıl yeni iş imkanları yaratacaktır, ayetle sabit, rızka kefil çünkü...
Dünyadaki bütün savaşlar buna inanmamaktan kaynaklanmıştır. Yirmi
yıl sonra ülkemdeki kömür, petrol biterse, ülkemin nüfusu artıyor, gelecekte
halkım aç kalır gibi rızık endişesinden savaşlar oluyor.
Allah’ın yarattığı her canlıya daha yaratmadan rızkı ayrılmıştır.
Rızık endişesi yapanın imanı zayıftır. Bakın Rabbimiz öyle merhametli ki, daha kömür
bitmeden doğalgaz nimetine kavuşturdu Yüzbinlerce masum kömür savaşlarında
öldü.
Tabi rızkımız gelir ama sabredersek helal yoldan gelir. Menkıbedeki
gibi:
Bir gün Hz. Ali, halifelik döneminde namaza gider.
Cami kapısına geldiğinde yanında bulunan atını, orada bulunan
fakir bir adama teslim eder. Hz. Ali atını ona teslim ederken, şöyle iç
geçirir.
Camiden çıktığında şu fakir adama iki dirhem vermeyi niyet eder.
Namaz kılıp camiden çıkarken adamın orada olmadığını ve atının
yularlarının alınmış olduğunu görür. Bunun üzerine yanında bulunan bir dostuna
biraz para verip pazardan bir yular alınmasını ister.
Adam pazara gider iki dirheme bir yular alır ve gelip Hz. Aliye
verir.
Hz. Ali yuları görünce çok şaşırır. Çünkü yular kendi atının
yularıdır.
Alan adama sorar bunu nereden aldın. Adam pazara gittiğini,
birinin elinde yular olduğunu ve satmaya çalıştığını söyler.
Eşkâlini de söyleyince Hz. Ali atını teslim etiğini ve yularlarını
çalan adam olduğunu anlar.
Hz Ali “Sübhanallah” der.
Ben o iki dirhemi helal yoldan ona verecektim. Çünkü o iki dirhem
onun rızkıydı. Fakat niyeti kötü olduğu için haram yoldan ona ulaştı...