Ey halkimiz… Müjdeler olsun… Hükümetimiz her “ahval ve serait’de dahi, en “ince konularla” mesgul oluyor… Iki ayagi bir papuçta olsa dahi ülke yararina kararnameler çikariyor… Halkimiz için… Halkimizin iyiligi için… Halkimizin tek derdi nedir? “As” diyeceksiniz, “is” diyeceksiniz, ve de bilemeyeceksiniz… Halbuki halkimizin tek derdi camilerdeki “fazla sayilardaki antika halilarin nasil satilacagi idi!..”
Sakin olamaz demeyiniz… Hükümetten iyi mi bileceksiniz… Halkimizin tek derdi bu idi. Ve de hükümetimiz, seçimden hemen önce, alel acele özel bir yönetmelik hazirladi. Resmi Gaze-te’de yayinlatti.
Bu yönetmelige göre, Vakiflar Genel Müdürlügü’nce yönetilen cami ve mescitlerde “ihtiyaç fazlasi ve antik degeri bulunmayan hali ve kilimler bir komisyonca tesbit edilecek. Ya baska vakif cami ve mescitlerinde degerlendirilecek veya satilacak. Ayrica ilgili görevlilerin ihmal ve dikkatsizliginden kaybolan esya da tazmin ettirilecek…”
Bugüne kadar basta vakif cami ve mescitlerimiz olmak üzere birçok cami ve mescitlerimizde ki degerli tarihi, dini ve kültürel eserler yagmalandi. Antika mafyasi tarafindan bir bölümü yurt içinde, büyük bölümü yurt disinda satildi. Samdanlar, Kuran-i Ke-rim’ler, hatlar, rahleler, çiniler ve alemler yurt içinde, yurt disinda antikaci dükkanlarini doldurur hale geldi…
Yani makine halisi ile degistirilen degerli halilar müzayede kataloglarina girdi. Simdi hükümet, bu isi yapacaklara kanun kapisini araliyor.
16 Kasim 1995 tarihli Resmi Gazete’de yayinlanan “Mazbut ve Mülhak Vakif Cami ve Mescitlerdeki Teberrü-kât Esyasi Hakkinda Yönetmeligin 24’üncü maddesini degistiren Devlet Bakanligi Yönetmeligi” ne göre, camilerdeki kilimlerin ve halilarin ihtiyaç fazlasi olup olmadigini ve antik degeri bulunup bulunmadigini kimler tesbit edecek biliyor musunuz? (1) Müftü veya yetkili kilacagi bir kisinin baskanliginda (2) Vakiflar Genel Müdürlü-gü’nden bir görevli ile (3) Müftünün tensip buyuracagi, Diyanet personelinden, bir imam veya vaizden kurulu “3 kisiden mürekkep” bir komisyon.
Is tepeden sakat… Birisi vakfetmis. Teberru etmis. Vakif ve teberru bir ga-
ye için yapilmis… O kisi ölmüs. Simdi siz nasil olur da onu vakfini teberru ettigi seyi gayesi disinda paraya çevirebilirsiniz? Hadi bir “hi-le-i seriye” bulundu diyelim… Acep üyeleri konuya yabanci bir komisyon, halinin, kilimin tarihini, antika degerini nasil belirleyebilir?
Yönetmelik sadece hali ve kilimlerin “uçmasi için” kapiyi açmiyor. Camilerde “uçurulabilecek ne var ise” onlarin da uçurulmasi için kolaylik getiriyor. Uçuranlara af getiriyor. Uçusa kilif hazirliyor.
Ilgili görevlinin ihmal ve dikkatsizligi yüzünden kaybolan esya tazmin ettirilecek… Bu ne demek? “Hadi bakayim kardesim ben görmemis olayim, sen madem ki çok begendin, kubbenin tepesindeki alem ile, minarenin külahin-daki alemi sök götür… Ben bedeli ne ise tazmin ederim…” Veya “Abicim, ben bu Kuran-i Kerim’i çok çok begendim… Sen dikkatsiz gibi ol…ihmal et… Ben bunu götüreyim… Sen ne tazmin edeceksen ben onu fazlasiyla öderim…”
Yurt disina tarihi eserlerin kaçirilmasini önlemek ve kaçirilanlari geri getirmek için büyük çaba harcayan özgen Acar, Hükümetin bu kararini “Islami eser mafyasina gün dogdu. Cami antikalari yagmaya açildi” diye yorumluyor.
Özgen Acar, Anitlar ve Müzeler Genel Müdürlügü uzmanlarinin degerlendirmesini söyle aktariyor “Müzelerdeki eserler 2863 sayili yasa geregi nasil devlet mali ise ve baskalarina sarilamiyor ise camilere hayir için bagislanmis vakfedilmis eserlerin de satilmamasi gerekir.
Eski eser açisindan müzeler ile ca-miler, kiliseler ve sinagoglar arasinda fark yoktur.
Nasil müze depolarinda eserlerin bekçiligini yapan müzeciler her tür manevi, idari ve cezai sorumluluk altinda ise, camilerde bu eserlerin teslim edildigi din görevlileri ile vakif memurlarinin da ayni sorumluluklarinin olmasi gerekir.”
Dünya üzerinde tarihini, “eskidigi için” komisyon kurup satisi çikaran bizden baskalari var mi bilemiyorum…
Hele hele, hükümetlerin hiçbir isi kalmamisçasina, camilerin bosaltilmasi için mevzuat kilifi hazirlamalarina hiç mi, hiç aklim ermiyor.
Ey halkimiz… Müjdeler olsun… Hükümetimiz her “ahval ve serait’de dahi, en “ince konularla” mesgul oluyor… Iki ayagi bir papuçta olsa dahi ülke yararina kararnameler çikariyor… Halkimiz için… Halkimizin iyiligi için… Halkimizin tek derdi nedir? “As” diyeceksiniz, “is” diyeceksiniz, ve de bilemeyeceksiniz… Halbuki halkimizin tek derdi camilerdeki “fazla sayilardaki antika halilarin nasil satilacagi idi!..”