Doğu Akdeniz konusunda diplomasi tüm hızıyla sürüyor. Her gün birkaç ülkenin yetkilisi ile görüşmeler yapılıyor. Bundan sonra da NATO ve AB nezdinde görüşmelerin devam edeceğini söyleyebiliriz. Ancak, hemen belirteyim ki tüm bu görüşmelerden Doğu Akdeniz konusunda ciddi bir sonucun çıkacağını, daha doğrusu Türkiye’yi rahatlatacak bir neticeye ulaşılacağını sanmıyorum. Niçin böyle düşündüğüme gelince, Suriye ile ilgili gelişmeler beni bu sonuca götürüyor. Çünkü Suriye konusunda özellikle Rusya ve ABD ile sıkça masaya oturuldu, kararlar alındı. Alınan kararlara bakınca Suriye’de artık barışın sağlanacağı ümidi yayıldı. Suriye’nin terörden temizlenmesi için ABD ve Rusya Türkiye’ye söz verdiler, ortak devriyelere çıkıldı. Ancak, Suriye’de terör son bulmadı.
Çünkü, ABD ve Rusya teröristlerle işbirliğine son vermediler. Sadece, Türkiye’nin teröristlerle mücadelesini engellemiş, teröristlere zaman kazandırmış oldular.
Aynı sonucun Doğu Akdeniz konusunda Türkiye-Yunanistan arasında görüşmelerden ve bir takım arabulucu ülkelerin gayretinden de meseleye adaleti esas alan bir sonucun çıkması mümkün görünmüyor. Çünkü Türkiye sadece şimdi Yunanistan ile masaya oturmuş değil. Yıllardan beri zaman zaman bu görüşmeler gündeme gelir ama hiçbir sorun çözülmeden kesintiye uğrar, karar alınamaz. Karar alınabilmesi için Yunanistan iddialarından geri adım atmaz. Hatta her seferinde Yunanistan kendi bildiğini okumaya, Türkiye’yi sınırlarına mahkûm etme çabalarını sürdürür. Söz gelimi Ege adaları silahsızlandırılmış, bunun için anlaşma imzalanmış olmasına rağmen Yunanistan attığı imzayı hiçbir zaman kabullenmemiş, adaları silahlandırmış, buna da haklı olarak Türkiye tepki verince bir takım ülkeler devreye girmiş, işin müzakere yolu ile çözülmesi istenmiştir. İstek doğrudur ama Türkiye ile Yunanistan arasındaki sorunların masa başında çözülmesi mümkün değildir.
Yunanistan haksız isteklerinden vazgeçici olmadığı gibi kendini Ege ve Doğu Akdeniz’in tek hâkimi olarak görmeye devam etmektedir.
Tüm bunları bir ümitsizlik ifadesi olarak dile getiriyor değilim. Yunanistan ile Ege’de ve Doğu Akdeniz’de Türkiye’nin isteği doğrultusunda bir sonucu masa başında alması mümkün görünmüyor. Çünkü Yunanistan’ın başında bulunanlar cumhurbaşkanından başbakanına kadar Hıristiyan dünyanın kendilerine verdiği desteğe güvenerek Türkiye’ye karşı gövde gösterisine soyunuyorlar. Bu bakımdan iki ülke arasında çözüme ulaşılması gerçekten isteniyorsa Haçlı ittifakı haksız da olsa Yunanistan’a destek vermekten vazgeçmelidir. Şimdiye kadar bu mümkün olmadı. Haçlılar hem Türkiye’nin Yunanistan’a vurmasını istemiyorlar hem de Yunanistan’ın tüm densizliklerini görmezden geliyorlar. Kısacası, Haçlılar bize farklı, Yunanistan’a farklı davranıyorlar. Aynı durumu AB ülkeleri açısından da, NATO açısından söylemek mümkün. Açıklamalarda arada bir Türkiye’ye hak verir bir üslup sergilense de Yunanistan’ın aleyhine görünen karar vermekten uzak duruyorlar. Böyle olduğu için anlaşmalara rağmen Yunanistan adaları sahipleniyor, silahlandırıyor. Türkiye’yi kara sınırlarına mahkûm etmeye çalışıyor. Hatta mahkûm ediyor demek bile yanlış olmayacaktır.
Nasıl Suriye’de ABD ve Rusya haklı olduğumuzu söyleyerek yanımızdaymış gibi bir tavır sergilerken iş araziye yansıdığında terör örgütlerine desteklerini sürdürüyorlarsa Doğu Akdeniz konusunda da benzer bir taktik uygulanıyor. Masada haklılığımız dile getirilirken uygulamaya geldiğinde Yunanistan yanında yer alınacaktır. Yanılmayı çok isterim ama aksini düşünmenin de Türkiye açısından yeni bir aldanmayı gündeme getireceğini sanıyorum.