

İlçedeki vatandaşların ne doktorun yazdığı ilaçları alabilecekleri eczanesi, ne de gazete okuyabilecekleri bir bayileri bulunuyor.
Giresun şehir merkezine yaklaşık 200 kilometre mesafede olan ve yol güzergâhının iyi olmaması nedeniyle neredeyse dört saatte ulaşılabilen 3 bin 100 nüfuslu Çamoluk ilçesindeki vatandaşlar yaşadıkları çileye “Ayrı bir gezegende yaşar gibi yaşıyoruz” diyerek tepki gösteriyor.
Yaz aylarında nüfusu 15 bini geçen Çamoluk ilçesi sakinleri, yıllardır büyük sıkıntılar çektiklerini ancak bir türlü seslerini duyuramadıklarından yakınıyor. İlçeye hiçbir yatırımın yapılmamasından dolayı Giresun’un unutulmuş bir ilçesi olduklarını dile getiren ilçe sakinleri özellikle ilçede eczane olmamasından dert yanıyor. İlçe sakinleri doktorun yazdığı ilacı temin edebilmek için Erzincan, Sivas gibi komşu illere ya da Giresun’un kendilerine en yakın mesafedeki Alucra ve Şebinkarahisar gibi ilçelerine gitmek zorunda olduklarını söylüyor. Vatandaşlar, en büyük sorunu sağlık alanında yaşadıklarını söylüyor. Genellikle yaşlı nüfusun ağırlıkta olduğu ilçede tam donanımlı bir hastane bulunmamasının yanı sıra doktorun yazdığı ilaçları dahi alabilecekleri bir eczanenin olmamasından dert yanıyor.
Bazı vatandaşlar, 10 liralık bir ilacı temin edebilmek için 50 lira veya daha yüksek harcamalar yapmak zorunda kaldıklarını Giresun’a veya Alucra’ya gitmek yerine Erzincan’a, Sivas’a gitmeyi tercih ettiklerini söylediler.
İlçe sakinlerinden Hasan Düz “İlçemizde yaşayanların yüzde 90’ı emekli ve yaşlı insanlar. İsteseler de bir yerlere gitme şansları bulunmayan vatandaşlar. Burada hasta olanlar bir tarafa kronik rahatsızlıkları için dahi ilaç yazdırmak zorunda olan vatandaşlar ilaçlarını alabilmek için Erzincan, Sivas illerine ya da en yakın mesafedeki Alucra, Şebinkarahisar ilçelerine gitmek zorundalar. Buralar da 1-5 saat uzaklıktaki yerlerdir. Hasta olanlar ise ancak iyileştikten sonra ilaç almaya gidebiliyor” dedi.
İlçede eczane olmamasının zorluklarını anlatan Sefer Gül ise “ Burada madem ki sağlık hizmeti veren bir sağlık ocağı konumunda bir hastane var eczane de olmalıdır. Hasta olan doktora gidiyor ama doktorun yazdığı ilacı alacakları bir eczane yok. En yakın ilçe 45-50 kilometre mesafedeki Alucra. Yaşlı insanların buralara gitmesi zor. Ancak gidip gelen dolmuşlarla sipariş ediliyor. İlaçlar dolmuşlarda ya unutuluyor, ya kayboluyor ya da ilacın fiyatından daha fazla bir fiyat ödenebiliyor. Hatta acil durumda hastaneye gidenlere müdahale için bile bazen hastanede istenilen ilaçlar bulunamayabiliyor” ifadelerini kullandı.
İlçede eczane olmayışının yanı sıra okuyacakları bir gazetenin de gelmediğini söyleyen Ahmet Tombul “ Biz burada başka bir gezegende yaşar gibi yaşıyoruz. Eczanemizin olmayışı bir tarafa dünyadan habersiz, unutulmuş bir ilçe gibiyiz. Bir gazete bile okuyamıyoruz çünkü ilçemize gazete gelmiyor. Televizyonlardan haberleri izlesek de haberi anlamadan haber bitmiş oluyor. Neyin en olduğunu tam anlamak mümkün olmuyor. Ama gazete haberleri daha detaylı daha kapsamlı oluyor. Bu yüzden gazete olsa daha çok bilgimiz olur. Ne dışardan bizim buraya gelip giden var ne de bizim buradan acil olmadığı sürece başka yerlere gitme şansımız var” şeklinde konuştu.