batuhanbbgl 5 months ago
Her insan parlak bir vitrine benzer bana göre... Size sadece dışını veya sizin onda görmek istediğinizi gösterir. Bu, renklerin ve duyguların işin içine karıştığı kimyasal bir illüzyondur. Çünkü insanlar, her zaman gösterdiklerinden daha fazladır. Her zaman arkalarında bıraktıkları veya halen…devamıHer insan parlak bir vitrine benzer bana göre... Size sadece dışını veya sizin onda görmek istediğinizi gösterir. Bu, renklerin ve duyguların işin içine karıştığı kimyasal bir illüzyondur. Çünkü insanlar, her zaman gösterdiklerinden daha fazladır. Her zaman arkalarında bıraktıkları veya halen içlerinde de onunla devam eden bir hikayeleri vardır. Bu yüzden önyargı, tehlikeli bir silahtır. Yazarımız Ahmet Mithat Efendi, "Henüz 17 Yaşında" adlı eserinde bu yöne parmak basarken; genç bir kızın zorlu ve istemediği koşullarda bulunmasının nedenini anlatır bize... Bunun için de mekan olarak kerhaneyi seçer ve okuyucuyu önyargılarından arındırmak ister. Yazarımız, bu romanını 1881 yılında Tercüman-ı Hakikat adlı gazetede 42 sayıda tefrika ettirir ve ardından aynı yıl içinde kitap olarak yayımlar. Bu romanın konusunun, Ahmet Mithat Efendi'nin 1870'te yazdığı "Mihmetkeşan" adlı eserde oluştuğunu okuyanlar hemen anlayacaktır. Tanzimat Dönemi eserlerinde "ahlaksız kadın" karakteri sıklıkla tercih edilir ve ondan uzak durulması belirtilir; Ahmet Mithat Efendi, romanındaki Kalyopi karakteriyle bu bakış açısına da karşı çıkmıştır. Kitaptaki Ahmet Efendi'nin aslında Ahmet Mithat Efendi olduğu pek çok kaynakta belirtilir. Zaten Ahmet Efendi üzerinden kendi fikirlerini net bir şekilde belirtir ve mesajlarını açıkça verir. Kitapta bana göre Ahmet Efendi yazar, Hulusi Efendi ise okuyucudur. Ahmet ve Hulusi efendiler, bir akşam tiyatroya gitmeye karar verirler. Ancak tiyatro çıkışı yağan yağmur, kaderlerini farklı bir yöne evriltir. Evlerine bu yağmurda gidemezler, oteller geç saatte misafir kabul etmez, ikilinin uyumaya ihtiyacı vardır. Bir garsonun yönlendirmesiyle, kendilerini Dudu'nun genelevinde bulurlar. Hulusi Efendi hemen Agavni ile zevke düşerken; Ahmet Efendi ise bu ortamlara karşı olduğundan sadece uyumak ister. Gel zaman git zaman Kalyopi'nin gerek küçük oluşu, gerekse masumluğu Ahmet Efendi'nin dikkatini çeker. Kerhaneye gidiş gelişlerinde tek isteği Kalyopi'nin eğlenerek rahat bir gece geçirmesi ve hikayesini ona anlatmasıdır. Hikaye ortaya çıktığında ailesinin ona ne kadar kötü davrandığını, toplum baskısından neler çektiğini ve neden fuhuş yaptığını acı bir şekilde öğreniriz. Ahmet Mithat Efendi'nin buna yüreği dayanmaz, Kalyopi'yi o bataklıktan kurtarmak ister ve tüm borcunu öder. Ailesinin yanına döndüğünde bile ondan elini çekmez ve onları daha büyük bir eve yerleştirir. Kalyopi'yi kurtarmak ve istediği namuslu bir hayata kavuşturmak isteyen Ahmet Efendi, en sonunda onu Rum bir uşakla evlendirerek murada erer. Çok çok beğendiğim bir kitap oldu. Bence film olarak düşünülmeli, bir Netflix içeriği çekilmeli🙏!