Salı, Nisan 19
Lüleburgazspor - İnegölspor ( 2-0 )
Güzel bir pazar sabahı, güzel bir kahvaltı, güzel dostlarla görüşebilmek/selamlaşabilmek ve özlenilen bir anı yaşamak.. Tuttuğun takımın maçını izleyebilmek.. Ve belki de en güzeli, uzun süre izleyemediğin o takımın galip gelebilmesini görebilmek.
Önce taraftardan başlayayım. İnternette dolaşan 10 otobüs geyiği ve sayılabilen 4 otobüse doluşmak. Onca yaşanandan sonra "ben o otobüslere binmem" diye trip atan arkadaşları ikna turları. Tüm bunlardan sonra çıkılan kısa deplasman yolu. Yarım saate sığdırılan upuzun bir deplasman. Özlenilen anlar..
Babaeski girişinde otobüslerden inmek, tezahüratlar eşliğinde stada doğru yürümek. Ve nihayetinde stada girmek. Ama önce itfaiye kapısından. O çimlere basabilmek maçın hemen öncesinde. Her şeyiyle değişik bir deplasmandı.
Takım hakkında yeteri kadar maç izlemediğim için sadece bu maçı kapsayan bir yorum olacak. Sahada öyle ahım şahım bir oyun olmadı. İnegölspor çok kötüydü ya da biz oynatmadık. Orta sahada banko diye düşündüğüm iki adam da yedeklerde olmasına rağmen orta sahayı rakibe iyi daralttık. Takım oyununa dair söylenecek bir şey yok, en acısı da bu sanıyorum. Fakat kimse de Barcelona edasında bir futbol beklemiyor takımdan. Gerekli şeyleri yapsınlar, o forma ıslansın kafi bizim için.
Menderes ile Birol defansı güzel topluyorlar. Yanlarında Serhat herhalde -Diyar Pala'ya benzeyen adam- iyi oturmuş. Bence o bölgede Levent'e gerek yok. Cabir ve Semih girdikten sonra orta saha da daha iyi oldu. Ve sonuca etki eden iki yan top. Duran toplara iyi hazırlanmış olmalılar, her duran topta tehlike yarattık. Maçı da 2-0 kazandık.
Şimdi hoş geldiniz cadı kazanına.
Her takım tehlikeli, her takımın şansı var. İlk 8 takım plaf-off'lara katılabilir. Puanlar birbirine çok yakın. Üstümüzdeki takımlar sürekli birbiri ile oynayacaklar. İlk 8'de her takımın kendi aralarında en az iki maçı var. Biz de bu hafta çok önemli bir maça çıkıyoruz. Bursa Nilüfer'den mağlup olarak ayrılmadığımız sürece %90 plaf-off'tayız diyebilirim.