Fark edilmem sanmıştı ürkek kuş Karşı ki tepeden cıvıldarken göklere Tekrar incinmem sanmıştı, uçamadıktan sonra Aynıydı diğerleriyle, çaydaki şeker gibi erimişti Benliğine dokunmayalı geçen günlerce Gittiği yeri umursamadan gerisini görmezden gelmişti Eskiye dönmeydi diliyordu aslında Dinlenmeyen hırslara kelepçe vuramıyordu İstediği gibi olmuyordu Kanatları iyileşeli olmuştu epey, Ama o uçamayacağına inandırmıştı kendini Şimdi gökler ona uzak [...]
Koca gün geçmiyor bazen Özgürlüğün ağır geliyor yüklü kalbime Zorla değil masumane olsun gülüşlerin Bir masal vardı okuduğum Yıldızların dağılmadığı bir geceden Bir ses duymuştum derinlerden Sandım da yandım bazen Sensiz geçemiyor günlerim Manasızca konuşmadan, sessizce Aldığım biletlerle koleksiyon yapıyorum Bir şehri her terk ettiğimde bitecek sanırsın ya Bir umut bir yaşam kavgası benimki de [...]
Uyumadan önce dinle hikâyemi Sevgiyi bilmeyen insan Mutlu sonla bitmedi diye hayıflanma Resmettiğim dünyayı duy, gülen gözlerinle Fırçam darbelerini savururken sana sana Tut ellerimden sıkıca Bildiğim tüm güzellikleri yaşatayım sana Bensiz de yaşamayı bil, mutlu sonsuzlukta Ama uyuduktan sonra unut hikâyemi Beni uyku perisi say da öyle unut
Hüznü bulutlara verip yağan yağmurda ıslanmak isterdim, Umutsuzluğu hiç sormadan dinlemek ve uyumak yaşlı bir ağacın altında Gölge eden yaprakları incitmeden güneşin saçlarımı okşamasını isterdim, Nefretin ve terk edişlerin olmadığı gülen bebeklerin yanında O yerde kalıp, sonrasına dönmemek isterdim, Karların eridiği ama sevginin yaşatıldığı yüreklerin ateşinde Ve yalnızlığımda saklı kalan bir beni severdim, Rüzgârlı tepelerin [...]
Her şeye rağmen yaşamak Belki de en zoru bu Kurşun adres sormazken İnadına çalışmak yorgunluktan tükenene dek Çocukları düşünmek günün sonunda Ve öyle umut etmek geleceğe dair Kara toprağa düşen çiçekleri sulamazken Her yarın için bugünü yaşamamak Soluk tenli güneş görmeyen emekçi işçiler gibi Sıkı sıkı, bırakmadan zamanı sezilen korkulara Her şeye rağmen inadına, hesap [...]
Seni sevmeme izin ver Kaçmayı bırak ben tutmazken Gideceğin gün geldiğinde bile Seni mutlu etmeme izin ver Çok bir şey değil biraz kal Sonrası boş iki üç satır Kendine izin ver Bitecekse de bitsin de Tut ellerimden sıkıca Sende yaşamama izin ver
Seni bazen yazamıyorum ama özellikle seni Tarif edemiyorum bu bencil duyguyu Kötülük timsali kesiliyorum seni düşündükçe, duramıyorum Sen bir duygusun en derininden, en safından Sen benim en karanlık günlerimin mum ışığı, kuru yapraklarımın savurucu rüzgarısın.
Bir zamanlar vardın, kaç yoktun bilmem. Düşündüm de sen hiç yoktun. Olsun be umudum, senin yokluğun bile çocuk armağanlarına bahtiyar. Gideceksen de kal, inandır beni yokluğuna. Yok edemediğim seni, parçala tüm gücünle. Sonra da umut etmemi sağla, sana dair olmasın.
İnsanları ayıkladım bir gün üşenmeden Elimdekilerle yetinmeyi istedim Bencilliğimi kenara koyup Onlara verdim neyim varsa Çünkü ben yoktum kendimleyken Gideli çok olmuştu Son do sesinde bırakmıştım müziği Sessizliğe bağdaş kurmayı dilerken
Tek başına olmuyor Herkes karşıyken ve sen kıyıya ayak basmamışken olmuyor Bedenin devam edemezken ruhun çabalarken Tek başına olmuyor Pes etmek değil bu, bir haykırış Sitemsiz geçmeyen gurultulu gecelerin sekmesi Sen ne kadar denesen de kendini unutarak Tek başına olmuyor Peri tozu serpilmiyor hiçbir düğümlü hikayeye Bir anda ya da sonradan kendiliğinden hallolmuyor hiçbir şey [...]