Dün sizlere farklı bir konuyu ele alacağımı belirttim. Fakat dünkü konumuzla (15 Temmuz’da Yunanistan’a 8 mürettebatı ile intikal eden Sikorsky Helikopter!) konu bütünlüğü açısında “Yunanistan’ın 8 Türk askerini neden teslim etmedi?” konusunun izahına yaşadıklarım çerçevesinde öncelik vermek istiyorum;
“”Artık suikast girişimi şüphelilerinin Yunanistan’a kaçışı ilgili süreci yarına bırakalım. Sorularınız varsa iletin. Birşeylere gerçekten cevap bulma kastıyla sorulacak hiçbir soru cevapsız kalmayacaktır.””
Ama zaman müsade ederse bugünkü esas konumuzu da işlemeye çalışacağım.
- Helikopterin geri götürülüşü sırasında kripto malzemelerinin helikopterde olmaması nedeniyle TR ve GR ile yapılan görüşmelerde “bu malzemelerin Yunanistan’a hiç gelmediği” ve “bu malzemelerin Türkiye’de sivil arazide bırakılarak havalandığı” bilgileri tarafımıza iletildi.
- Neden Yunanistan 8 Askeri geri vermiyor. Aslında başlangıçta durum Yunanistan’ın kararı tamamen Türkiye lehineydi. Yunanistan bu konuda Türkiye ile sıkıntı yaşamak istemiyordu. Fakat iltica talebinde bulunan kişilerin hukuk gereği bir süreçten geçmesi gerekiyordu.
- TR-Yunanistan, AB-TR ve NATO-TR arasındaki göç alanında işbirliği konularında etkin görev almam ve göçün ana görev alanlarım arasında olması nedeniyle, bu alanda Türkiye’de uzmanlaşmış sayılı kişilerden biri olarak iltica prosedürlerine vakıf biriyim.
- Diğer bir değişle, iltica etmiş birisinin önceden bir mahkeme kararı veya işletilmiş süreç yoksa “bu terörist, bu katil” gibi gerekçelerle hemen sınırdışı edilmesini sağlayamazsınız.
- Tek istisna, o da hiçbir süreç başlatılmadan kişiler Yunanistan’a hiç girmemiş gibi göstererek ilgili ülkeye illegal şekilde teslim edilmesidir.
- Fakat Yunanistan için, koca bir helikopterin radarlar eşliğinde Dedeağaç’a inerek kamuoyuna malolması nedeniyle hukuk sürecini işletmekten başka şansı kalmamıştır. Bundan Yunanistan böyle yapacaktı gibi bir anlam da çıkarılmasın.
- Vaka-i Şer sonrasında birkaç defa resepsiyonlarda bir araya geldiğim Yunanlı siyasi ve bürokratlar tarafından”Yunanistan’ın Türk askerlerin iadesini istediğini”ifade etmiştir. Sonradan yapılan Erdoğan-Çipras görüşmesi de bunu destekleyici mahiyettedir. https://t.co/ka59e6K7Vh
- Yunanistan’ın önündeki en büyük engel; BM, AB, kısmen NATO, Amnesty Int’l. gibi U/A raporlara ilave olarak Yunan medyasına yansıyan, bizzat TC CB ve üst düzey siyasilerin söylemleriyle eşleşen insan hakları ihlalleri ve somut işkence vakalarıdır.
- Yunanistan medyasının en önemli gündemleri AB, ekonomik kriz ve Türkiye’dir. Çoğu zaman Türkiye birinci sırayı teşkil eder. Yunan medyasını takip eden biri Türkiye’de olan bitenden rahatlıkla haberdar olur. Tabi bu günümüz yönetiminin de hiç lehine değildir.
- Bu durum iç kamuoyunun şekillendirilmesi noktasında Yunan hükümetinin elini zayıflatmaktadır. Sonuç olarak, Yunanistan Vaka-i Şer sonrası Türkiye’nin normale dönmesini beklemiş, ancak durum aksine kötüleşmesi nedeniyle bu askerleri teslim edememiştir.
- Yunanistan medyasını takip eden biri olarak şunu söyleyeyim, Yunanistan’da halihazırda Vaka-i Şer için halkın mottosu “Sultan Darbesi” dir.
- TR’de CB dahil, dışişleri ve üst seviye siyasi/bürokratlar darbeyi yabancı ülkelere anlatmak için karşılığı milyonlarca dolar olan faaliyetler gerçekleştirmektedir. Bir darbe için”gerçekte öyle değil böyle oldu”diye yabancı ülkelerin iknaya çalışılması bana çok garip geliyor.
- Bunun pek işe yaramayacağını bir diplomat olarak söyleyebilirim. Zira ülkelerin TR’deki temsilcilerinin varlık sebebi, medya, söylem ve eylemleri takip ederek, analiz ve değerlendirmesiyle birlikte raporlamaktır. İşte bu raporlar esas alınır, diğerleri etkisiz kalır.
Hele bir de gerçek konusunda karneniz zayıf diyemiyorum “0” ise sadece nezaketen dinlenirsiniz, siz de gitmişken yurtdışında gezer dinlenirsiniz.
Bu Konu, Halis Tunç @HalisTuncNavy Kullanıcı adıyla paylaşımlar yapan, bir Twitter hesabının, paylaşımlarından derlenerek oluşturulmuştur…