Tarih: 01.01.1990 | Yer: | İzlenme:1299
Euzubillahimineşşeytanirracim. Bismillahirrahmanirrahim.
el-Hamdülillahi Rabbil âlemine hamden kesiran mübareken tayyiben fih.
Emma ba'dü
Aziz ve muhterem kardeşlerim, Rabbimiz Teâlâ hazretleri kıldığımız namazları, tuttuğumuz oruçları,
Babanın evladına vazifesi, evladın baba üzerindeki birinci hakkı;
Hangi devirde diyor bunu? Bundan bin dört yüz sene evvel.
Hangi muhitte diyor?
Bir kabile reisi gelmiş de Peygamber Efendimiz'e, o da ona bir kâğıt vermiş.
Okutacak insan bulamamış. Yazı bilen az.
Bugün yirmibirinci yüzyılda ilkokul öğretimi mecburidir. Ortaokul çalışmaları yapması lazım.
Evlat sorgu sual hakkında bile davacı olabilir. Onun için biz, yeni yetişen çocuklarımızı iyi yetiştirmeliyiz.
Bunlar bir çeşit bilgilerdir ama yeterli değildir.
Hadîs-i şerîfin Arapça olarak metnine dikkat ettiğimiz zaman, burada bu öğretim görevini,
Onları seyrederken dilini güzel öğrenebilir. Telaffuzu hatırında kalabilir.
İkincisi isminin güzel konulması lazım. Bazı kimseler çok değişik isimler koyarlar.
İsminin güzel olması, ismin bir büyük, güzel mâna ifade etmesi, teşvik etmesi
Ve çocuğun aile yuvası kurmasında, buluğa erdiği zaman evlenmesine de yardımcı olmak babanın görevi oluyor.
İngiltere'de, Avustralya'da ne yapıyorlar?
Evlilik yaşı geldiği zaman gençlerin kendi inisiyatiflerine, keyiflerine kalmış oluyor
Baba güngörmüş bir insandır, belli şeylerden geçmiş ve hayatı biliyor.
O bakımdan bizim dinimiz babaya böyle bir görev yüklüyor.
Bir kadın ya güzelliği için, ya parası için, ya soyu sopunun asaleti için
Demek ki biz erkek çocuklarımızı evlendirirken güzel bir kız alacağım, diye koşmayacağız.
Kızlarımızı da talipler istediği zaman, vereceğimiz zaman zengin olsun, boylu poslu olsun,
Çünkü sahabe-i kirâmdan öyle yapanlar olmuştur.
"Ben fakir bir kimse idim, talebe idim. Bir hocanın dersine devam ediyordum." diyor.
"Bana bak, ben seni seviyorum. Güveniyorum.
Nasıl alsın?
Bir zaman geçtikten sonra gelmiş yine. "Bana bak delikanlı, ben sana bir söz söylemiştim.
O da "Ağabey Estağfurullah.
"Yahu senden para soran mı var. Ben senin dindarlığını sevdim." demiş.
Sonra kayınpederi olmuş. "Bana bak, getireceğim kızı senin yanına.
Karımı da Allah razı olsun, çok güzel yetiştirmiş. İyi bir saliha hatun.
Oradan anlaşılıyor ki:
Alimlerden birisinin çok güzel kızına talip olmuş. Bakmış ki vermese fitne fesat, karışıklıklar olacak.
Neden?
Ehl-i dünyaya veririm de
Yani bir çocuk var, birisine talip. Sen gidiyorsun kızın babasına diyorsun ki;
Bunda utanılacak bir durum yoktur. Bu faydalı bir şeydir.
Erkek çocukları evlendirmezseniz ne olur?
Bir zaman gelir, delikanlılık dolayısıyla bir suç işlerse, bir günaha girerse,
Onu evlendirmemiş olmak dolayısıyla babasına da yazılır.
Büyüklerimizden gördüğümüz şu ki hanımlarına söylerlermiş.
"Efendi Hazretleri, bizim kız büluğa erdi, büyümüş."
Bizim bunlardan ibret almamız lazım. Bir de bu hususta
Ruhunu teslim etti, diyorlar. O sahabeye bildiriyorlar; hatununun, hanımının vefat ettiğini.
O da hemen diyor ki etrafındakilere. "Aman, aman bana bir hanım bulun. Evlendirin hemen beni."
"İnşaallah sıhhat bulursan, ayağa kalkarsan o zaman evlendirelim."
"Yok, hemen, şu anda, şimdi. Kim olursa olsun, bana bir hanım bulun.
"Rabbimin huzuruna bekâr gitmekten utanıyorum." diyor. Çünkü evlilik sevaplı.
Kendisi de ölecek. Zaten ertesi gün ölüyor, Allah şefaatine erdirsin.
Bu konuda İslâm büyükleri, büyük âlimler evliliğe bu kadar kutsal bir müessese olarak bakmışlardır.
Biz de çoluk çocuğumuz, gelinimiz hakkında o tarzda yapmalıyız, meseleyi mütalaa etmeliyiz.
Anne ve babaların hatırladığımız vazifelerinden birisi bu.
İnne mine's-sünneti en yehruce'r-recülü maa zayfihî, ilâ bâbi'd-dâr.
İbn Mâce rivayet etmiş. Diyor ki Peygamber Efendimiz:
Güzel töre ve adettendir adamın misafiri ile evin kapısına kadar gidip onu uğurlaması.
Ama oraya kadar uğurluyor. Bu da sünnettendir. Misafire ikramdandır.
Misafir ağırlamanın sevabı ve faydası vardır. Misafir kendi rızkıyla gelir.
Öyle gider ve yine eve de bereket bırakır.
Sofralarında misafir bulundurmaya gayret ederlermiş. Hatta Tekirdağlı hocamız,
Güzel giyinmek, süslü, pâk giyinmek de misafire ikramın şartlarından biridir.
Bir yere gittim, baktım birisini aramak için o beni bir kaç defa aramış da
Falanca bey evde mi?
Yok, ama gelir. Buyurun, dediler.
Kusura bakmayın; sizi rahatsız ettim, uykudan falan kalktınız herhalde, dedim.
Misafirin karşısına temiz pâk çıkacaksınız. O da bir çeşit ikram.
Ayna şimdi bizim için çok basit bir alet.
Eski aynaların paslanması diye edebiyatta böyle daima bir şeyin pas tutması, cilalanması falan diye daima geçer.
Eskiden gümüşten ayna yapıyorlardı. Gümüş biraz oksijen olduğu zaman kararıyordu.
Peygamber Efendimiz'in zamanında da yok idi anlaşılan.
Dişlerini o zaman şartlarına göre tel tel, ağaç dallarının tellerine misvak dediğimiz dalları ile temizlerdi ki
Bu misvakların tahlili yapıldığı zaman içinde baz özelliğinde malzemelerin olduğu,
Demek ki Peygamber Efendimiz, o zamanın imkânsızlıklarına rağmen dişlerini temizlemeye dikkat etmiş.
Allah sırât-ı müstakîmde dâim eylesin. Nefse, şeytana uydurmasın.
Bi-hürmeti esrârı sureti'l-Fâtiha.