247 Dünyadan Haberler
247 Dünyadan Haberler
İkinci kez bu haftaAdalet Neil Görsuch Adalet tarafından yazılan muhafazakar çoğunluk görüşüne uzun bir muhalefet kaleme aldı Amy Coney Barrett.
Yüksek Mahkeme davası olarak stilize George v. McDonough daha sonra düzeltilen bir federal yasanın kuşkusuz yasadışı bir yorumuyla ilgilidir. Anlaşmazlık, uzun zaman önce bu yorumdan etkilenen gazinin federal mahkeme sistemi aracılığıyla herhangi bir rücu hakkı olup olmadığıyla ilgili.
Çoğunluk yapmadığını söylüyor.
Kevin George On yıllardır VA sakatlık yardımlarını reddetmesi için dava açıyor. Haziran 1975’te Deniz Piyadeleri’ne katıldı ve askeri değerlendirme kurullarının belirlediğine göre hizmeti, önceden teşhis edilmemiş ama önceden var olan paranoid şizofrenisini iki kez ağırlaştırdı.
George, Aralık 1975’te sakatlık ödeneği için başvurdu. 1977’de, VA kendi iç düzenlemelerine atıfta bulunarak iddiasını reddetti – federal bir yasaya dayalı olarak – bu, bir gazinin askere alınmadan önce hasta olduğunu iddia ederek iddiaları reddetmelerine izin verdi. Bununla birlikte, ortaya çıktığı gibi, ajansın düzenlemesi, söz konusu fiili federal yasadan tamamen ayrılıyordu ve sonunda tarafından geçersiz kılındı. Federal Devre kuralın tüzük ile çeliştiği gerekçesiyle.
Bu karardan sonra, George tekrar dava açtı ve orijinal reddini yeniden açmak için yeni bir duruşma talep etti. Kanıtlar, herhangi bir davada “açık ve hatasız bir hatanın” “var” olduğunu “tespit ederse” mahkemelerin idari kararları gözden geçirmesine izin veren federal yasa bölümlerine göre dava açtı.
Barrett, gazisi yeni bir duruşmayı reddederek, “Bir gazilik ödeneği kararı kesinleştikten sonra bir VA düzenlemesinin geçersiz kılınması, açık ve hatasız bir hataya dayalı bir teminat indirimi talebini destekleyemez,” diye özetliyor. “Yargıtay’ın kararını onaylıyoruz”
Muhalefet açıkça aynı fikirde değil.
“[E]çok kişi, ajansın Bay George’un ilk iddiasını reddetmek için dayandığı düzenlemelerin kabul edilemez bir şekilde uygulanmadığını kabul ediyor. [the relevant] kanuni komutlar,” diye yazıyor Gorsuch. “Herhangi bir makul hesapta, bu, Bay George’a yeni bir duruşma hakkı veren açık ve hatasız bir temsilci hatası anlamına gelir. Kongre’de fiilen öngörülen test altında galip gelip gelemeyeceğine bakılmaksızın [the relevant section of federal law], en azından yasanın şartlarına uygun bir duruşma hakkına sahiptir. Ajansın kendisine bu kadar basit (ve yasal olarak zorunlu) nezaket göstermemesi affedilemez.”
Çoğunluk görüşü büyük ölçüde şu iki uçlu fikre dayanmaktadır: (1) “açık ve hatasız hata” son derece dar bir sanat terimidir; ve (2) bu sanat terimi, bir “hukuk değişikliği” veya “hukukun yorumlanmasında bir değişiklik” olduğunda geçerli değildir.
Barrett’ın görüşünün özü şöyle açıklıyor:
[Based on] düzenleyici tarih, yasal terim “açık ve hatasız hata” George’unki gibi bir iddiayı kapsamaz. Kurul, 1977’de George’un temyizine karar verdiğinde, yasal olarak yapmak zorunda olduğu gibi, o sırada geçerli olan 1961 düzenlemesini izledi. Yıllar sonra, VA ve Federal Devre, “sağlam koşul” hükmünün yeni bir yorumuna dayanarak bu düzenlemeyi reddetti. Önümüzde olmayan yorumdaki bu değişikliğin esasları hakkında hiçbir görüş ifade etmiyoruz. Ancak bu bir değişiklik olduğu için, Kurulun 1977’deki önceki yönetmeliği rutin uygulamasında açık ve hatasız bir hata iddiasını destekleyemez. Başka bir deyişle, bağlayıcı bir düzenlemenin doğru uygulanması, karar verildiği anda, o düzenleme sonradan geçersiz kılınmış olsa bile, “açık ve hatasız hata” oluşturmaz.
Çoğunluk, “Önceki bir düzenlemenin geçersiz kılınması, tarihsel vekalet uygulamasına göre ‘yasanın yorumlanmasında bir değişiklik’ teşkil etmektedir” diye devam ediyor. “Onlarca yıllık tarihe dayanan VA, yaklaşık 30 yıl önce açık ve hatasız hatalar için incelemenin ‘yetki sağlamadığını’ kısa ve öz bir şekilde açıkladı. . . Bu davada olduğu gibi, bir mahkeme daha sonra bir yardım kararı kesinleştikten sonra bir VA yorumunu veya düzenlemesini geçersiz kıldığında, geriye dönük ödemeler için.
George, VA’nın onlarca yıl sonra bir yönetmeliği geçersiz kılmasını “yasanın yorumlanmasında bir değişiklik” olarak nitelendirmenin yanlış olduğunu söyleyerek, çoğunluk tarafından kullanılan kapsayıcı analize itiraz ediyor.
Barrett, başlangıçtaki bir hatayı düzeltmek için yapılmış olsa da, burada gerçek bir değişikliğin gerçekleştiğini belirterek bu argümanı reddediyor.
“Federal Devre’nin açıkladığı gibi, önceki bir yasal yorumda ‘doğruluk’ eksikliği, bunun bir ‘ilk yorum olduğu’ gerçeğini ortadan kaldırmaz” diyor görüş. “Kısacası, bir yanlış yorumlama yine de bir yorumdur ve bu yorumun düzeltilmesi bir değişikliktir.”
Gorsuch, burada mahkemenin analizinin temel önermesine hararetli bir şekilde karşı çıkıyor – etkin bir şekilde bir kanun ve idari kural arasında bir ayrım çizmeyi amaçlıyor. Ona göre, yalnızca birincisi aslında bir yasadır.
“Kongre, Mahkemenin dayandığı eski ajans düzenlemesinin bir bölümünü kodlamadı” dedi. “Kongrenin fiilen yazdığı yasaya göre, önceki ajans kararları ‘açık ve hatasız hata temelinde revizyona tabidir.’ Tam dur. Bu Mahkeme, kötü bir şekilde hatalı ajans kararlarını herhangi bir düzeltme şansından yalıtmak şöyle dursun, yasaya kelimeler ekleme işine bile girmemelidir.”
Muhalefetin temel sorunu, söz konusu tüzüklerin idari kurumlara “şimdiki zaman” taleplerinde bulunmasıdır. Muhalefet, VA’nın yaptıklarına geriye dönük bir bakışın uygunsuz olduğunu söylüyor.
Gorsuch tartışıyor [italics in original]:
[T]Mahkemenin okuması, basit şartlarla çelişiyor [the federal statutes at issue]. Bu tüzük uyarınca, faydaları reddeden ilk idari karar, daha sonra “revizyona tabidir”. . . [i]f kanıt ekararır en [clear and unmistakable] hata.” Gerginliğe dikkat edin. Kanun ajansın hatası olup olmadığını sormuyor oldu orijinal karar anında “açık ve hatasız”. Bunun yerine, kuruma, halihazırda kurulmuş olan her türlü açık ve hatasız hatayı düzeltmesini emreder. Aynı tüzük ayrıca, “açık ve hatasız bir hatanın olup olmadığını belirlemek için bir dilekçe” talimatını verir. var bir durumda çeşitli şekillerde tesis edilebilir”.
Muhalifler için bu, medeni hukuk ve ceza hukukundaki yorumlayıcı değişikliklerin “nihai karara varıldıktan sonra eski davalar için geçerli olmadığı” şeklindeki geleneksel kavramlardan keskin bir şekilde ayrılan özel bir durumdur.
Gorsuch, “Ülkelerine hizmet etmek için özel hayatlarını bırakanların fedakarlıklarını kabul eden Kongre, eski bir askerin geçmiş idari kararlardaki açık ve hatasız hataların ‘her zaman’ gözden geçirilmesi için dilekçe verebileceğini kararlaştırdı” diye yazıyor – temel tüzüğe atıfta bulunarak Bu, George’un davasını açmasına izin verdi. “Kongre’nin bu düzeni kurmadaki ‘bütün amacı’, ‘bir istisna yapmak’ idi. [the usual rule of] gazilerimiz için millete hizmetlerinden dolayı kesinlik. ”
Adalet Stephen Breyer Gorsuch’un muhalefetine tam olarak katıldı. Adalet Sonia Sotomayor ana muhalefetin çoğuna katıldı ve kendi kısa ve ayrı muhalefetini yazdı. Adalet Barrett, clarence thomas, John Roberts, samuel alito, Elena Kaganve Brett Kavanaugh çoğunluğu oluşturdu.
[Images via Alex Wong/Getty Images, MELINA MARA/POOL/AFP via Getty Images]
Bilmemiz gereken bir ipucu var mı? [email protected]
(function(d, s, id) { var js, fjs = d.getElementsByTagName(s)[0]; eğer (d.getElementById(id)) dönerse; js = d.createElement(ler); js.id = kimlik; js.src = ” fjs.parentNode.insertBefore(js, fjs); }(belge, ‘komut dosyası’, ‘facebook-jssdk’));
Justices Gorsuch ve Barrett Clash in VA Benefits Case yazısı ilk olarak 247 News Around The World’de yayınlandı.
Kaynak : https://247newsaroundtheworld.com/crime/justices-gorsuch-and-barrett-clash-in-va-benefits-case/