YOLCU: BAŞLANGIÇ 3. CİLT - BÖLÜM 13
Bir varoluşu anlamlandırmaya çalışıyoruz… Zihinlerimizde.. Etin ete hayat verdiği, doğan ve ölen, ölen ve tekrar dirilen..? Nerede dirilen..? Mutlak olmayan kainatın içerisinde, asılı duran bir kürenin üzerinde, heybetli bir kaosun ortasında zayıf ve kırılgan..
Bir başka varoluşu anlamlandırmaya çalışıyoruz ya da çalışıyor muyuz..? Burası neresi..? Boşluğun bile boşluk olmadığı, etin bir anlam taşımadığı, bizden bağımsız mikro ve makro alem.. Bambaşka boyutlar.. Kosmos.. Kendi devinimi sürdüren, varlığını sorgulamadan var olan, ne yaptığına dair yürütecek bir aklı olmadan çılgınca peşini bırakmadığı an be an olmak eylemini en küçük yapı taşına kadar yerine getiren kainat..
Ya da tüm bunların hepsi, olduğunu sanmanın ötesine fırça vurulamayan sürreal bir tablo..
Sahte bir gerçeklik..
Gerçek olamayacak kadar yanıltıcı..
Yanılamayacak kadar keskin..
Acıtacak kadar dürüst..
Gemlerinden kurtulunamayacak kadar zihinlere plesenk olmuş..
Kainattan farkın kalınmadığı tek düzelikte, hep varmış ve var olacakmış gibi yürüyen bedenlerden ibaret görece kalabalık ama özelliksiz, sıradan, başını kaldırdığı gökyüzü karşısında korku ve hayrete düşmeyen alışkanlık sahibi zihinler..
Bu alışılagelmişlik kati bir eylemsizliktir.. Bir protesto değil, hayır demek değil.. Alışılagelmiş yaşamın alt metninde yatan aslında tam bir eylemsizliktir.. Olanı kabul edişin eylemsizliği..
Güneş doğar ve batar.. Yarım küreler aydınlanır ve solar.. Sahte Tanrılar yeryüzünde hükümcülük oynar.. Gerçeklerin ardına saklanmış yalanlarla doğanın rolünü çalar.. Nehirler kırmızıya boyanır.. Topraklar ayrışır.. Hak ettiğini alamadan bir beden daha ölür.. Yaşayamadan.. Sürreal tabloya bir fırça darbesi daha vurulur ama çerçevenin dışına taşırmadan.. Kainat umursamaz.. Aklı yoktur.. O varlığını sürdürür.. Belki bütün bunlar olmaya devam etsin diye.. Devamlılık..? Belki de bunun karşısında hayrete düşmeye gerek yoktur.. Kainat, yaşamamızın tablosunun asılacağı duvardan başka bir şey değildir..! Zihinler, havada asılı duran bir tablo karşısında dehşete düşebilir.. Zaten, genelde en gereksiz olan karşısında bu hayrete düşüşe meğillidir ama artık değil..
Hayır.. Tüm bunlar son buldu.. Yaşam daha mağrur olana evrildi.. Bilgiyi muhafaza edin ve onu ehil olmayanın ellerine bırakmayın..
Doğan bir güneş yok burada.. Aydınlanan, solan bir yarım kürede.. Akan bir nehir yok.. Soluyacak hava da.. Gökyüzünde parlayan yıldız da yok.. Hapsedilmiş zaman da.. Burada ölüm var.. Kainatın ölü dokusu.. Burada zihinler var.. Ölüme ebelik yapacak olan.. Doğum ölümün içinde saklıdır.. Bir fikirden çıkıp geldi Kosmos.. Ölümün de ötesinden.. Bilgi ancak bu kadarına izin veriyor.. Mevcut olanın üzerinde oynamaya.. Başka türlüsü zaten hiçbir bilgide mevcut değil..
Ölüm bir son değil, kainat için bile.. Bu solmuş bölgenin kollarına tutunan gezegenin üzerinde bir adam yerleşkenin yollarını arşınladı..
Kimse görmeden..
Kimse hissetmeden..
Başlangıçtan beri var değildi.. Bundan sonrada var olmayacak.. Döngüsünün bittiği yerde her canlı gibi ölecek.. Herşey ölür..
İnsan kendinden doğar ve kendine döner.. Bu standart bir yapısallıktada olur.. Yerküreye kalabalık lazım.. Sıradışı da olur, sadece biraz.. Varlığın duvarlarını yumruklayarak, zihnin sancılı sınırlarını zorlayarak, belki tüm hayatınız boyunca sadece bir kaç defa bir köşesine dokunabileceğiniz o ayıklık anları.. Belki birini dokunmaktan öte tutabilir ki eğer elinizden kaçmaz ise sıkıca kavrayabilirsiniz ve kim bilir bu an size karanlıkta rehberlik edecek aydınlık olabilir.. Sadece biraz, tökezlemeden adımlarınızı atacak ve çıldırmanıza zin vermeden geçecek bir gün daha.. Fazlası değil..
O da fazlası değil.. Elide tuttuğu ışıkla yol alıyor yerleşkenin koridorlarında..
Ölümü bir son; sonu görmek, sonlu sonsuzlak çıkmak için..
Bir tercih mi..? Evet..
Işığa tutunmak gerekli mi..? Hayır..
O bir yoldaş.. Fazlası değil..
Bedbaht bir kainatın içerisinde, zihni meşgul eden sayısız sorunsalın arasından sıyrılıp, anlamlandırma karşamasından uzaklaşarak..-
Yaşama tutunmaya çalışmak bu kadar mı gerekli..?
Zaman zaman evet..
Genellikle hayır..
Bengi dönüş, yakındır..