Vermek kolaydır, geri dönmek kolay değildir
18 Ağustos 1863, ABD Ordusu ve Büyük General Quincy Gilmore ve Arka Amiral John Dahlgren başkanlığındaki Deniz Kuvvetleri, iki yıl önce Konfederasyon tarafından ele geçirilen Fort Sumter'e geri dönmek için bir operasyon başlattı. Bilindiği gibi, Charleston Körfezi'ndeki küçük bir adada bulunan bu kalenin ele geçirilmesi, Kuzey ve Güney arasındaki iç savaşın patlayıcısı oldu.
Kale, neredeyse hiçbir şey için Southerners'a gitti, 34 saatlerinde birkaç yüz çekirdek ve bomba atması dışında komutanı teslim olmayı kabul etti. İlginçtir ki, kalenin silahlarıyla güneydeki sahil bataryaları arasındaki ateş alışverişinde tek bir kişi öldürülmedi. Garnizon tamamen teslim oldu ve centilmence anlaşmasına göre dört taraftan da serbest bırakıldı.
İki yıl sonra, resim tamamen farklıydı. Zırhlı kaleye yaklaştığında filotilla Kuzeyliler onu tekrar ele geçirme niyetiyle, Konfederasyonlar vazgeçmeyi bile düşünmediler. Kaleyi bombalamaya yönelik ilk girişim 7 Nisan 1863'te gerçekleşti. Sendikacılar onu zırhlı fırkateyn Yeni İronsides, ikiz kuleli zırhlı Keokuk ve yedi tek kuleli monitörün bir parçası olarak filoya sürdüler.
Ancak topçu düelloları lehine sonuçlanmadı. Keokuk ağır hasar gördü, yönünü kaybetti ve ertesi gün kalenin yakınındaki sığ suya daldı. Mühimmat harcayan savaş gemilerinin geri kalanı, söyledikleri gibi, nesolono yemeğini bırakmak zorunda kaldı. Keokuka Güneylilerinden toplanan silahlar kaleye yükselip takılarak başardılar ve onlar için tahtadan kale taşımaları yapıldı.
18 Ağustos, ikinci girişimdi. Savaş gemileri yine Sumter'e yaklaştı ve bombardımana devam etti. Bu kez, kuzeydeki taşımacılık buhar gemilerini sürekli doldurmak için mühimmat tüketimine özen gösterdiğinden, kısa 20 gün süreleriyle devam etti. Eylül ayının başlarında, kalenin silahlarının çoğu başarısız olmuş ve gemilere geri dönüş ateşi kesilmişti.
Dahlgren, Southerners'ın kaleden ayrıldığına karar verirken, geceleri 8'tan Eylül ayının 9'ine iniş operasyonu düzenlemişti. Emri doğrultusunda, Kaptan Stevens komutasındaki 400 deniz kuvvetleri, kalenin yarı tahrip olmuş duvarlarına indi. Ancak kıyıda oldukları andan itibaren, üzerlerine sık sık ateş açıldı ve garnizon askerleri karşı saldırıya geçti ve saldırganları alt etti.
Paraşütçülerin çoğu teknelere ulaşmayı ve yelken açmayı başardı, ancak 12 adamı öldü ve yaralıları 105 olan 15 esir alındı. Sumter'ın savunucuları dokuz kişinin öldüğünü kaybetti. Daha çok sayıda kuzeyci saldırı kuvvetlerini indirmeye çalışmadılar, ancak kalenin savaş gemilerinden bombalanması, bir buçuk yıl boyunca devam etti ve bunun sonucu olarak zemin yapıları kırık tuğla yığınlarına dönüştü. Aynı zamanda, Konfederasyon askerlerinin 50'i ve Konfederasyonlar tarafından yeniden yapılanma çalışmaları için kullanılan bilinmeyen sayıda siyah köle öldürüldü.
Şubat ayında 1865, General Sherman tarafından komuta edilen Birlik ordusu Charleston Körfezi kıyılarına ulaştı. Ana güçlerden kesilmemek için Sumter’in garnizonu tahliyeyi seçti, çünkü özellikle kalenin kalıntıları artık bir savaş değerinde değildi. Böylece, iki günden daha az bir sürede kaybedilen tahkimat, neredeyse iki yıl boyunca kuzeyliler tarafından kazanıldı ve sadece diğer cephelerde kazanılan zaferle kazandı.
Ekran koruyucu - Birlik zırhlı bir filosu tarafından Fort Sumter ilk bombardımanı. Ön planda - Yeni Ironsidez zırhlı aracı, ardından solda savaş gemisi Keokuk, tek kuleli monitörler.
Arka Amiral Dahlgren, General Gilmore ve Güney Carolina'daki Konfederasyon birliklerinin komutanı, Fort Sumter'in garnizonunun tabi olduğu General Pierre Beauregard.
Altı silahlı zırhlı fırkateyn "New Ironsides", Dahlgren filosunun en güçlü gemisi.
Savaş gemisi "Keokuk", Sumter topçuları tarafından battı.
Tek kuleli monitör tipi "Passaic".
Fort Sumter'in bombardımanına katılan "Nakhant" ı izleyin.
Kaledeki yıkım.
Savaşın sonunda kaleye genel bakış.
Moloz ayrıştırdıktan sonra Sumter.
Yirminci yüzyılda, kale kısmen restore edilmiş ve o zamandan beri bir anıt ve turistik yer olarak kullanılmıştır.