Kategorik olarak İrlanda sorunu, 11. Yüzyıl'da adanın Normanlar tarafından istilası ile başlamıştır.
10. Yüzyılda Normanların (İngilizler) denetimi altına giren İrlanda, Norman kökenli İngiltere Kralı 2. Henry tarafından işgal edilerek, İngiltere topraklarına katılmıştır. Papa'dan aldığı yetki ile adayı işgal eden 2. Henry, geri kalmış ada halkını medeniyetle tanıştırmayı, işgalin gerekçesi haline getirmiştir. İşgalin kapısını açan en önemli gelişme ise; İrlanda'nın feodal karakterli bölgesel krallarının kendi aralarındaki adaya hâkim olma mücadelesi olmuştur. Fiili olarak ikiye bölünen ada, 1921 yılında resmi olarak Serbest İrlanda ve Birleşik Krallığa bağlı Kuzey İrlanda olarak ikiye bölünmüştür. Protestanların hâkimiyetindeki Kuzey İrlanda'da yaşayan Katolik toplum, ekonominin can damarı olan üretim araçlarından el çektirilmiş, ekilir dikilebilir verimli tarım arazilerinin büyük bir bölümü Protestanların tasarrufuna bırakılmıştır.
Birleşik İrlanda idealini savunan cumhuriyetçi İrlandalılar arasında yaşanan ayrışma sonucu İrlanda'nın bağımsızlığında öncü rol üstlenen IRA, resmi ve geçici adları ile ikiye bölünmüştür.
1969 yılında başlayan ve 2007 yılına kadar süren çatışma süreci, bu koşullar altında başlamıştır.