Yıllar sonra ben G.Saray’a geldim o Almanya’ya döndü. Alp Yalman ile bir gün ”Böyle bir düşüncem var, ne dersiniz?” diye konuştuk.
O da, Münih Türkgücü’nde oynuyordu. Olumlu baktık. Türkiye’ye gelmesine sağladık. Ve bizi mahcup etmedi. İlk geldiğinde ben yardımcıydım sonra hem teknik direktör olarak çalıştık. Kendine özgü bir insan ve futbolcu kimliği vardı. Takımın başarılarında büyük pay sahibi oldu. Sonra gayet tabii ki futbol kariyerinin sonuna geldi. Sonra rahatsızlandığı ve İzmir’e gittiği haberini aldım.
Onun genç yaşta bir rahatsızlık sonucu aramızdan ayrılması Türkiye’deki tüm futbolseverleri ve bizi derinden üzdü. Tabii ki hizmetleri hiçbir zamanı unutmayacak. Mekanı cennet olsun.
<iframe width="900" height="506" src="https://www.youtube.com/embed/5beNHnBUkyc" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen></iframe>
Kaybeden takım özellikle de Trabzon tamamen yarışın dışına çıkacaktı. Fenerbahçe ise çok büyük bir avantajı kaybedecekti...Bu kadrosuyla Trabzon’un son 10 maçta aldığı sonuçlar bir mucize ötesiydi. Abdullah Avcı başarısıydı. Karşısında biraz güçlü ve kaliteli takım olunca eksikleri daha ön plana çıktı.
1- Maç başlarken görünüm 2 takım için nasıldı?
2- Erol Bulut ve Abdullah Avcı’nın tercihleri nasıldı?
3- Öne çıkan ve fark yaratan ne vardı karşılaşmada?
4- Seyircili bir maç olsaydı bu hangi takım için avantaj olurdu?
5- Forma tercihleri bir fark yaratır mı takımlar üzerinde?
6- Kulübede duruş ve oyuna müdahalede kim daha başarılıydı?
“Fenerbahçe kazansaydı çok önemli bir puan farkı yapacaktı ezeli rakibine karşı. Ancak bu şansı kullanamadı. İki maçta Galatasaray’a gol dahi atamadı. Ve şimdi puanlar eşitlendi. Fenerbahçe, Türkiye’nin en kaliteli yaratıcı orta saha oyuncularına sahip. Ama bunu bir türlü kullanamıyor.”
Bütün Türkiye’nin merakla beklediği maç öncesi bireysel olarak iki takımı karşılaştırdığımızda Fenerbahçe’nin Galatasaray’a oranla daha iyi olduğunu söyleyebileceğimiz bir derbiydi. İlk yarıda her iki takım için kısır bir oyun sergilendiğini söyleyebiliriz. Belki de bu yarının en önemli pozisyonlarından bir tanesi Samatta’nın vurup Muslera’nın kollarında kalan bir yan toptu.
İlk devrede özellikle Nazım’la Galatasaray’ın sol tarafını zorlayan bir Fenerbahçe vardı. Fakat burada esas sorun şu; Fenerbahçe’nin önde yer alan üçlüsü neredeyse birbirinin kopyası gibi.
Kolektif oyun anlayışı içerisinde yoklar. Birbirleriyle saha içi dili son derece uzak. Tek tek baktığınız zaman bireysel olarak iyiler ama bir araya gelince üretkenlikleri son derece düşük.
MOHAMED GEÇEN YIL BENiM TREZEGUET’YE SORDUĞUM iKi OYUNCUDAN BiRiYDi
İkinci yarı heyecan ve pozisyon bakımından daha zengindi. Bir defa Fenerbahçe orta sahası kabul etmek gerekir ki Türkiye’deki en kalite yaratıcı ayaklara sahip futbolcularından kurulu. Bu, bir takımın hem önde hem arkada oynayan oyuncuları için büyük avantaj. Fenerbahçe bunu bir türlü kullanamıyor. Zamanla mutlaka kullanacaktır. Galatasaray’ın attığı gol bir anımı aklıma getirdi.
Geçen yıl ben, başında bulunduğum takıma almak için Trezeguet’e Mısır’dan iki futbolcu sormuştum. Bunlardan biri Mostafa Mohamed’di. Mohamed dün hem attığı golle hem yan toplardaki hakimiyetiyle Galatasaray’a büyük katkı sağlayacağını gösterdi.
GALATASARAYLI FUTBOLCULAR SAKiNDi
Dünyada çeşitli meslekler vardır; sinema gibi, edebiyat gibi, politika gibi, mühendislik gibi. Bütün bu sektörlerde ön plana çıkan insanlar vardır. Bu insanların özellikle kendi dallarıyla ilgili kişisel yaratıcılıkları, beyinleri, vizyonları, onları farklı kılar ve farklı bir yere koyar. Futbol ve diğer spor branşları da böyle değerlendirilir.
FUTBOL KOLEKTİF OYUNDUR AMA...
Futbol genelde kolektif bir oyun olarak değerlendirilir fakat bu kolektif oyun içerisinde herkes aynı çizgide ve yetenekte değildir. Futbolda vasatlar vardır, iyiler vardır, çok iyiler vardır, mükemmele yakınlar vardır. Bir de olağanüstüler vardır... En az sayı işte bu olağanüstü dediğimiz sınıftadır. Bunlar da futbolun icat edildiğinden beri, hadi bir demeyelim de, iki elin parmaklarını geçmez sayı olarak. Maradona’ya baktığın zaman, 1.70’i bulmayan boyuyla hatta biraz kilolu gözüken fiziğiyle neler neler yaptı ki, bugün sadece ülkesi Arjantin’de değil, bütün dünya ülkelerinde, spor programlarının dışındaki siyaset, ekonomi ve kültür programlarında da ondan bahsetme ihtiyacını ve zorunluluğunu duydular.
<iframe width="1280" height="720" src="https://www.youtube.com/embed/85XbfpDT78M" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen></iframe>
FUTBOL BİR ZEKA OYUNUDUR
Futbol bir zeka oyunudur bireysel olarak. Bu zeka ve yetenek farklılıkları sizi olağanüstüler sınıfına koyar. Futbol zekası dediğim ayrı bir zeka türüdür. Yaratıcılık, hissetme, koordinasyon, beyin ile adalenin birlikte çalışması vs. hepsi mevcuttur. Fakat olağanüstülerde bir farklı mevcudiyet vardır. Onların beyinlerinde, diğerlerinden farklı olarak ilaveten bir radar bulunur. Neredeyim, o nerede, oradaki benim takım arkadaşım olabilir, rakip olabilir... Bütün bunları yapacak zeka, hissetme ve görüş yeteneğine sahiptir. Görmez ama görür. Bu his de mevcuttur
BİR TERCİH YAPMALIDIR
Ve bir tercihe kendini zorlar. Bu tercih zaman zaman onu kolektif anlayışın içine sokar, zaman zaman da çevresiyle beraber yapacağı işleri tek başına yapmayı dener. Niye dener? Çünkü o zekaya, o yeteneğe sahiptir. Kendine güveni vardır ve tamdır. İşte bugün akıllarda kalan bu olağanüstülerde çok olağanüstü görüntüler mevcuttur. Nedir o? Bazılarının 3-5 kişiyle yaptığı sonuca gitme işini tek başına yapabilir. Maradona bunu genellikle tek başına yaptı.
- Bir sezon geride kaldı, sizce Medipol Başakşehir şampiyonluğu hak etti mi?
Başakşehir şampiyonluğu hak etti. Niye hak etti? Türkçe’de bir laf vardır ‘damdan düşen halden anlar’ diye. Bununla kastım çok açık. Geçtiğimiz yıllarda Başakşehir, Abdullah Avcı, ile birkaç kez şampiyonluk yörüngesine girdi. Ama o dönemde şampiyonluk yarışı hem daha farklı takımlarla, hem de “Hızlı” bir şekilde devam ediyordu. Hızdan kastımı anladınız herhalde... Pandemi dönemi ve lige verilen aradan söz ediyorum. Yarışta 4 takım vardı. Trabzon, Galatasaray, Başakşehir ve Sivasspor. Pandemi döneminin Başakşehir hariç 3 takımı olumsuz etkileyeceği çok açıktı. Çünkü Galatasaray da, Trabzonspor da, Sivas da taraftar desteğini müthiş yaşayan takımlardı.
OKAN BURUK FAKTÖRÜ
Pandemi dönemi girmeseydi favorim Galatasaray’dı. Zirve ile arasında 3 puan fark vardı. Ama Covid 19 nedeniyle verilen ara sonrası yaptığım bir röportajda Başakşehir’in avantajlı olduğunu söylemiştim. Ve öyle de oldu. Şampiyonluktaki tek etken bu değil tabii ki. Başakşehir’in bir avantajı da futbolculuğunda şampiyonluğu yaşamış, bunun demek olduğunu bilen Okan Buruk gibi genç, başarılı ve çalışkan bir teknik adam... Ve elbette alternatifli bir kadro yapısı. Dolayısıyla bütün şartları değerlendirdiğin zaman içeride-dışarıda oynadığı maçlara baktığın zaman ‘Başakşehir bu şampiyonluğu hak etti mi?’ diye sorduğunuzda ben de ‘hak etti’ diyebilirim.
PANDEMİ VE SAKATLIK HIZLARINI KESTİ
- Trabzonspor şampiyonluğa bu kadar yakınken neden başaramadı?
Ünal Karaman’ın ayrılışı sonrası çok çalkantılı bir döneme gireceği beklenirken, soru işaretleri artarken, Hüseyin Cimşir ile sanki böyle bir değişiklik yaşanmamış gibi çok güzel bir çizgi takip ettiler ve güzel futbol oynadılar. Ama soru işaretleri de devam etti.
HEYECAN ZİRVE YAPMIŞTI
Yarışın en heyecanlı haftalarında mecburen verilen aradan sonra tekrar başlıyoruz. Özlenen birçok kare tekrar canlanacak ama bu karelerin en önemli unsurlarından biri eksik olacak. Futbolun taraftarsız oynanması, saha içini de saha dışını da olumsuz etkileyen faktörlerden biri. Heyecanlı bir filmin devre arasında filmi seyredenler, ‘İkinci yarıda neler olacak, film nasıl sonuçlanacak?’ diye fikir yürütürler ve filmin sonunu beklerler. Bir de 34 bölümlük bir dizi film olarak düşünelim. 26 bölümünü izledik. Finali son 8 haftası olacak bu dizi film nasıl bitecek? Bunu merak edip konuşuruz. Bu dizinin son bölümü için özellikle yukarıdaki 4, aşağıdaki 6 arasında müthiş bir yarış bizi bekliyor. Nerede bekliyor? Ekran başında.
DÜDÜKLER BİLE ÖZLENDİ
Bu insanlar atılan şutları, kaleci kurtarışlarını hatta ve hatta hakem düdüklerini dahi özlediler. Başlangıç haftasının hemen sonrasında Ziraat Türkiye Kupası’nda final niteliğinde olabilecek bir Fenerbahçe-Trabzon maçı da Alanya-Antalya ile beraber ayrı bir renk ve heyecan katacak. Bu arada futbolcuların, teknik adamların işlerinin bu ortamda zor olacağını, konsantrasyon kaybı olabileceğini hep söyledik. Favorisi olmayan bir dörtlü grup yukarıda, ki bu grubun içerisinde Trabzonspor, Başakşehir, Galatasaray ve Sivas var. Önümüzde öyle bir 8 hafta bulunuyor ki; lig sonunda 2 hatta 3 takımın aynı puanlara erişme şansının dahi olabileceği haftalar. Aşağıdaki takımlar da en az yukarıdaki kadar heyecanlı ve Süper Lig’e tutunma yarışlarının olacağı maçları yaşayacaklar. Muhtemelen hakemlerin kendi adına daha rahat maç yönetebileceği haftalar diye de düşünebiliriz. Şartlar ne olursa olsun taraftar gruplarının, hakem kararlarına verdiği tepkiler zaman zaman hakemi dahi zor durumda bırakabiliyordu.
AVANTAJ BAŞAKŞEHİR'DE
Üstteki dörtlü gruptan taraftar desteğiyle oynamaya daha alışmış 3 takım var; Galatasaray, Trabzonspor ve Demir Grup Sivasspor. Daha az seyirciye sahip olsa da Medipol Başakşehir, bu yarışın favorisi değil belki ama muhtemelen şartlar gereği en avantajlısı diyebiliriz. Çok uzun bir aradan sonra Türkiye’deki insanlar ekran başında, kafelerde, evlerde, her yerde tekrar futbol konuşmaya başlayacak. Ve sosyal yaşamımızdaki önemli bir eksiği doldurmuş olacaklar. Bugünkü şartlar son haftalarda değişir ve taraftar gruplarıyla oynanacak maçlar olursa, bu durum yeni başlayacak sezon için de olumlu bir çağrışım yaratacaktır.
HER ŞEY TAMAMSA GÜZEL
Görsel ve yazılı medya, radyolar, telefon trafiği, yüz yüze görüşmeler günlük yaşamımızın önemli bir bölümünü tekrar kapsayacak. Bu anlamda bütün takımlara bu yarışta bol şanslar diliyorum. Hem şampiyonluk adına hem de ligde kalma adına mücadele edenlere. Onlar için heyecan hat safhada olacaktır. Böyle bir 8 hafta bugün start alıyor. Yavaş yavaş ilk haftadan sonra insanların neler hissettiğini, eskiyle yeniyi kıyaslarken nelerin değiştiğini onlardan da duymuş ve görmüş olacağız. Kısacası durum budur. Lig yarışı başlıyor. Ama bir laf vardır: Her şey tamamsa her şey güzeldir. Bizde her şeyin tamam olduğu haftalarda bu güzelliğe kavuşmak umuduyla...
Her gün yaptığım işlerden, mahalle arkadaşlarımla birlikte birini daha yapıyordum. Yani sokak arasında top oynuyordum. Yolun başında bir cip durduğunu fark ettim. Oyun bittiği zaman cipten bir beyefendi indi, yanıma geldi. “Adın ne?” dedi. “Mustafa efendim” dedim. “Altay’ın genç takımında oynamak ister misin?” dedi. Liseye de başlamam lazımdı. Lise de İzmir’deydi. “Tabii oynamak isterim efendim” dedim. Kartını çıkardı, bana uzattı. “Benim adım Orhan Cura, doktorum. Aynı zamanda Altay’da yönetim kurulundayım. Haziran ayında sezon açılışı var. Bu kartla kulübe gel” dedi. Sezonun açılış günü kulübe gittim. Çok geniş kadro içerisinde gençler de vardı. Bunlardan biri de bendim. Mutluluktan uçuyordum. Aradan bir yıl geçti. Mayıs ayında bana “Senden futbolcu olmaz” dediler.
Ağlayarak Çeşme’ye döndüm. Orhan Abi, Çeşme’ye geldiğinde bana uğradı. Çok üzgün olduğunu, bana üzülmememi söyledi. Ben de ona “Orhan Abi ben futbolcu olacağım” dedim. Bu konuşma mayısa ayının sonundaydı. O günden itibaren plajda sabahın köründe, akşamın karanlığında ormanlarda 3.5 ay gece gündüz durmadan çalıştım çalıştım çalıştım. “Senden futbolcu olmaz” dediklerinden 5 ay sonra Mersin’de Romanya’ya karşı oynayan Türk Genç Milli Takımı’nın santrforu olarak sahaya çıktım. Ardından Ümit ve A Milli Takım’da da oynadığım dönemler onun en mutlu zamanlarıydı. Ve sonra 18 yıl Altay forması altında uzun yıllarını da kaptan olarak geçirerek bütün gençliğimi, futbolculuk yaşamımı burada sürdürdüm. Dünyanın en mutlu insanlarından biriydi. 1979- 80 sezonunda takım kaptanı olarak Türkiye Kupası’nı kaldırdığımda bana ağlayarak sarılışı hayatım boyu unutamayacağım bir andı.
Bugün böyle büyük bir tıp adamının bir büyük Altaylı’nın daha vefat haberini aldım. Bütün aile fertleri tıp insanlarından oluşan Orhan Abi hayat çizgimi belirleyen bir insan oldu. Onu mahcup etmediğim için büyük bir bahtiyarlık duyuyorum. Hem çok sevdiğim ailesinin hem içinden yetiştiğim Altay camiasının hem de Türk tıp camiasının başı sağ olsun. Bana verdiklerin ve kazandırdıkların için yaşamım boyunca minnettarlığım devam edecektir. Huzur içinde, nurlar içinde uyu. Mekanın cennet olsun canım Orhan Abi’cim.
OYNAYAN takımlar Süper Lig’in 1 ve 2. sıralarını işgal eden takımlar. Ve de akşam oynanan Galatasaray-Beşiktaş maçı da keza aynı şekilde. Belki bir taraftarın sezon boyu en fazla görmek istediği hafta. Neticede, yani atmosferini yaşamadığın, futbolun tempolu mu pozisyonlu mu, çekişmeli mi geçtiğini çok rahat hissedemediğimiz bir 90 dakika.
HAKEMiN iŞi KOLAYLAŞTI
AMA hissettiğimiz çok güzel bir şey şampiyonluğuna oynayan 2 takım futbolcularının saha içinde son derece olumlu davranışları, birbirlerine saygıları hem kendilerinin hem de karşılaşmanın hakemi Fırat aydınus’un işini kolaylaştırdı.
2 STOPER DEMBA BA’DAN UZAK KALINCA
BAŞAKŞEHİR golünde Trabzonspor’un iki stoperinin bu kadar kritik bir pozisyonda Demba Ba’dan bu kadar uzak kalması golü getirdi. Genellikle Trabzonspor’un daha baskılı göründüğü bir maç, Galatasaray’ın da beraberlik durumunu çok etkilemeyeceği bir sonuç oldu. Bu yazıyı yazarken Galatasaray maçı oynanmadı ama ne olursa olsun Galatasaray bu sonuçla en azından psikolojik olarak Beşiktaş karşısına çok stresli çıkmayacaktı.