2020 yılında Kaliforniya seçmenler, Uber, Lyft ve DoorDash gibi uygulama tabanlı şirketlerin, yolculukları ve teslimatları tüketiciler için ucuz ve bol tutarken işçi koşullarını iyileştireceğini söylediği bir yasa olan Önerme 22’yi onayladı. Ancak bildiri Bugün yayınlanan, eyaletteki araç paylaşımlı sürücülerin, yasanın yürürlüğe girmesinden öncekine kıyasla, etkin saatlik ücret düşüşlerini gördüklerini öne sürüyor.
İlerici bir araştırma ve savunuculuk kuruluşu olan PolicyLink ve bir California sürücü savunma grubu olan Rideshare Drivers United tarafından yapılan çalışma, eyaletteki araç paylaşımlı sürücülerin iş yapmakla ilgili maliyetleri (gaz ve araç aşınması ve yıpranması dahil) ödedikten sonra, 6,20 dolarlık saatlik ücret, California’nın saatte 15 dolarlık asgari ücretinin oldukça altında. Araştırmacılar, sürücülerin bağımsız yükleniciler yerine çalışanlar haline getirilmesi durumunda, saatte 11 dolar daha kazanabileceklerini hesaplıyor.
2018’de San Diego bölgesindeki araç paylaşım şirketleri için araba kullanmaya başlayan ve Rideshare Drivers United’ın bir üyesi olan Vitali Konstantinov, “Teklif 22’nin geçmesinden bu yana araba kullanmak daha da zorlaştı” diyor. “Bağımsız yükleniciler olarak adlandırılsak da, sözleşmelerimizi müzakere etme yeteneğimiz yok ve şirketler her an şartlarımızı değiştirebilir. Uygulamada konuşlandırılan işçilere genişletilmiş işçi haklarına ihtiyacımız var. ”
Uber sözcüsü Zahid Arab, çalışmanın “son derece kusurlu” olduğunu belirten bir açıklamada, şirketin kendi verilerinin, Uber’in rakamı hesaba katmasa da, araştırma ekibi tarafından incelenen tarihlerde on binlerce Kaliforniyalı sürücünün saatte 30 dolar kazandığını gösterdiğini söyledi. sürücü masrafları. Lyft sözcüsü Shadawn Reddick-Smith, raporun “Kaliforniya’daki sürücülerin deneyimine bağlı olmadığını” söyledi.
2020’de Uber, Lyft ve diğer uygulama tabanlı dağıtım şirketleri, Kaliforniya tüketicilerinin ve çalışanlarının pastalarını alıp yemeleri için 22. Teklifi tanıttı. O zamanlar, iş ekonomisini hedefleyen yeni bir eyalet yasası olan AB5, uygulama tabanlı çalışanları bağımsız yüklenicilerden çalışanlara dönüştürmeye çalışıyordu ve bu statüye bağlı tüm işçi hakları (sağlık, işçi tazminatı, işsizlik sigortası) vardı. Yasa, şirketlerin işçiler, ücretleri ve müşterilerle ilişkileri üzerinde çok fazla kontrole sahip oldukları ve bağımsız yükleniciler olarak kabul edilmeleri fikrine dayanıyordu.
Ancak Big Gig şirketleri için bu değişiklik, yılda yüz milyonlarca dolara mal olacaktı. bir tahmin. Şirketler, sürücülere çalışan gibi davranmak zorunda kalırlarsa çalışmaya devam etmek için mücadele edeceklerini, sürücülerin kendi programlarını belirleme yeteneklerini kaybedeceklerini ve yolculukların kıt ve pahalı hale geleceğini savundu. Uber, Lyft, Instacart ve DoorDash dahil olmak üzere şirketler, uygulama tabanlı platformlarda araç kullanan ve teslimat yapan işçiler için bir muafiyet oluşturmak amacıyla Prop 22’yi başlattı.
2021’de yürürlüğe giren 22. Önerme kapsamında, araç paylaşım sürücüleri bağımsız yükleniciler olmaya devam ediyor. Sürücüler bir sonraki ücretleri beklerken yolculuklar arasında kat edilen süre ve miller hariç, mil başına 30 sent garantili bir oran ve yerel asgari ücretin en az yüzde 120’sini alırlar. söyledi uygulamadayken sürücülerin millerinin yüzde 30’unu oluşturur. Sürücüler bir miktar kaza sigortası ve işçi tazminatı alırlar ve ayrıca bir sağlık yardımı almaya hak kazanabilirler. Önceki arama PolicyLink tarafından, California sürücülerinin sadece yüzde 10’unun, bazı durumlarda kalifiye olmak için yeterince çalışmadıkları için sübvansiyonu kullandığını öne sürüyor.
Kaynak : https://www.wired.com/story/california-voted-for-cheaper-uber-rides-it-may-have-hurt-drivers/