Tok sesli bir adam çıkar karşımıza ve der ki; Evlat bak sen çok gençsin böylesine büyük işlerin üstesinden gelemesin senin çok öğrenmen gereken var”
O tok sesli adamın söyledikleri kazınır aklımıza çok gencim ve başarılar için erken diye düşünmeye başlarım. Kendimle konuşurum” Çok mu gencim başarmak için çok mu erken”
Sonra beklemeye başlarım bana geleceğini söylediklerini zamanı. Nasihatlerin ardı arkası kesilmez. Nedendir bilinmez birileri durmaya çalışır gençleri, sanki hata yapmak dünyanın sonuymuş gibi.
İlk adımı atmaya başladığımızda hemen ellerimizi tutarlar düşmemizden korktukları için. Ama unuttukları bir nokta var. Düşmem lazım, düşeyim ki ayağa kalkmayı öğreneyim. Büyüklerimizin iyilik çabaları en büyük kötülüğe dönüşür. Düşmemize izin vermedikleri için ayağa kalmayı da öğrenemeyiz.
Sus derler büyüklerin varken sen konuşma derler. İşte o yüzden değil midir ki! Yıllardır aynı sorunların etrafında dolaşıp duruyoruz. O yüzden aynı yanlış üzerinde ısrar ediyoruz. Ya hayat yanlışı öğretti. Ya da yanlışı doğru öğrendik.
Tecrübeli eleman ararız. Bu zamana kadar oturmuş sistematiğin değişmesini istemeyiz. Çünkü korkarız yenilikten, riskten tıkır tıkır işliyor işte sistem. Eski köye yeni âdet getirmenin lüzumu yok.
Uçarı gelir gençlerin fikirleri hayalperest buluruz. Albert Einstein çok güzel söylemiş aslında. “Mantık sizi a noktasından b noktasına götürür hayal gücü ise her yere.
Gel gelelim Eskişehirspor’ a ekonomik zorluklar mı yaşamak gerekiyordu gençlere inanmak için?
Başka çaremiz kalmadığı için mi Metehan Altunbaş’a güvendik?
Milyon dolarlar harcadığımız yapancı futbolcular kadar güvenseydik Metehan Altunbaş’lara belki de bugün bu durumda olmazdık.
Şimdi tam zamanı Siz inanın çocuklar haydi beyler inanın çocuklara!
Motorları maviliklere 17 yaşındaki Metehan Altunbaş’lar sürecek.