Suskun Tilkiler
Hayatımız boyunca başımıza türlü sıkıntılar türlü belalar gelebilir. Her olay bizim için imtihan ya da ders çıkarmamız için bizi derde kedere sıkıntıya sokabilir. Elbette ki bu çekilen çileler bir gün biter. Karanlık gecelerin ardından aydınlık günler elbet doğar. Yeter ki gece boyunca çekilen dert gün doğduğunda hatırlanmamak üzere çok derinlere atılmamış olsun, o zaman çekilen çile kıymetli olur. Yoksa hayvanların da başı dertten kederden kurtulmaz, onlarında canı yanar. Hoş, hayvanların karşılaştığı zorlukların, başlarına gelen belaların ardından kendilerine pay çıkartıp o tür olaylarla karşılaşacakları yerlerden hallerden uzak durmaya çalışırlar ve hatta o halleri sonra gelen nesil için öğüt olarak saklarlar.
***
Biz insanoğlu neden hemen isyan edip başımıza gelen sıkıntıların sebebi olarak başkalarını suçlamaktan geri durmuyoruz? Kendi yaptıklarımızın cezasını çekerken neden kendimize ortak arıyoruz; kazandığımız ödüllerin sefasını bir başkasına pay etmezken? Bu yaptığımıza bencillik mi yoksa kurnazlık mı denir?
***
Bizim yaptığımız bencilik değil tamamen tilki kurnazlığı, hele de ortada pay alınacak bir pasta varsa olaylar sakinleyip, duruluncaya kadar sadece yanan alevi seyreder; alevin altında kül mü yoksa güzelce pişmiş bir but mu olduğunu görene kadar ateşi yakana da ateşten etkilenene de orta mesafede kalıp sonucu beklemek tilki kurnazlığı değil de nedir? Suskun tilkiler, rüzgar nereden eserse o yöne doğru kuyruk kaldırarak tarafını belli ederken, “Bak işte ben demiştim ya da ben en başından beri biliyordum” diyerek kendi kürkünü kıymete bindirmeye kalkar. Sonrasında da, hamdolsun hep haktan hakikatten yana olduk, diyerek yüksek imanlı olduğunu sergilemekten de geri kalmaz.
***
Kimisi de rüzgar nereden eserse essin, ateşin söndüğünde kendi payına da bir but düşeceğini bile bilse doğru ne ise onu söyler. Ortalık karışık olduğunda taşlanır sonrasında “bu adam doğru söylüyormuş” diyerek bile anılmaz. O garibim de ortaya çıkıp biz hakkı hakikati savunduk, her zorluğa rağmen dürüstlükten yana olduk dahi demez.
***
Bu dünya kendisi tarafından üretilen atığı, geri dönüşüme kazandırması gerekmesine rağmen eğer onun reklamını yapamayacaksa sorumluluklarını yerine getirmeyecek insanlarla dolu. İnsanlardan pek azı yaptıklarını bir karşılık beklemeden yapar. Umudumuz odur ki bizler azınlıktan olalım hayat bizi sürünün içinde kaybetmek için bir sağdan bir soldan vursa da biz hep dosdoğru yalnız gidebilenlerden olalım. Vesselam...