Yetiştirmenin yolu yetişmekten geçiyor. Yetiştirmek, yaşatmaktır. Yetişen insan yetiştirmeyi de öğreniyor; sorumluluk duygusuyla bunu vazife biliyor, yaşatmak için elinden gelen her türlü gayreti, yardımı karşılık beklemeksizin sarf ediyor. Doğanın bir parçası olduğunun bilinciyle insan yetiştirmekle, bitki yetiştirmek arasında fark gözetmiyor. Şuurlu bakmayı bilen bir çift göz, gözlemlediklerini dönüştürüp yaşama uyarlayabilen kavrayış istidadı yeterli oluyor. İnsan olarak yeme içme ve sevgi gibi yaşama tutunmamızı sağlayan saikler bitki yetiştirmede yeterli oluyor.