Bon-Adrien Jeannot ülkemizde daha çok Mareşal Moncey (de Moncey) olarak bilinir, ancak aslında elbette Monse olarak adlandırılmalıdır (Ney adıyla aynı kurala göre “Değil” gibi).
Bu durumda Monse, kahramanımızın ebeveynleri tarafından Marquis de Cheilard'dan sadece 1789'da satın alınan köyün adıdır. Yani, tamamen Rusça ise, Monse'dan Andrei Ivanov gibi bir şey alırsınız.
Ve orduda kahramanımız birçok kişi tarafından Fabius (Fabius) adı altında biliniyordu - görünüşe göre, Hannibal'in galibi olan Roma komutanı Quintus Fabius Maximus'un onuruna seçildi.
Cumhuriyetçi Roma ve onunla bağlantılı her şey devrimci Fransa'da son derece popülerdi. Böylece İsveç'in gelecekteki kralı Jean-Baptiste Bernadotte o zaman direnemedi ve Julius Caesar'ın onuruna Jules'u ekledi. Diğerleri Brutus ve Gracchi olarak adlandırıldı.
Bu nedenle, bugün, şu ifadenin sahibi olan Mareşal Mons (veya daha alışkınsa Monsey) hakkında konuşacağız:
"Bencillik, görevine sadakat, ülkene ve ne gelirse gelsin."
Ve Bonaparte'ın "onurlu bir adam" dediği kişi.
Bon Adrien Jeannot-de-Moncey, Litografi
Monsey'nin askerlik hizmetinin başlangıcı
Gelecekteki mareşal 31 Temmuz 1754'te Palise'de (Palise, Franche-Comté departmanı) doğdu. Besancon Parlamentosu avukatının oğluydu, ona ek olarak bu ailede 10 çocuk daha doğdu.
Karışıklığı önlemek için, hemen diyelim ki, kraliyet Fransa'sındaki parlamento, seçilmiş bir yasama organı değil, bir temyiz mahkemesidir. 1789'da Fransa'nın en eskisi Paris olan 13 parlamentosu vardı.
1789'da Fransa Krallığı Parlamentoları
Jeannot ailesi oldukça saygın ve varlıklıydı. Ebeveynler, çocuklarını yerel standartlara göre prestijli eğitim kurumlarında okumak için gönderebiliyorlardı.
Bon-Adrien, Besançon Hukuk Fakültesi'ne gitti, ancak askerlik hizmetini hayal ettiği için eğitiminden iğrendi. Her şey, 1769'da (15 yaşında), kendisine fazladan bir yıl atfederek Condé piyade alayına (Regiment de Conde-infanterie) kaydolmasıyla sona erdi.
Ebeveynler sadece şok oldular, baba genç adam için gitti ve sözleşmesini satın aldı. Birkaç ay sonra, Adrien tekrar evden kaçtı ve Şampanya Piyade Alayı'na katıldı.
Genç adam yaşından daha uzundu ve bu nedenle el bombalarına girdi. Burada 4 yıl görev yaptı ve daha sonra babasının iknasına yenik olarak eve döndü ve hatta birkaç ay hukuk okudu. Ama yine de oturmadı: 1774'ün sonunda Luneville jandarmasına girdi.
Kraliyet Fransa'sındaki "jandarma" kelimesi gens d'armes'ten türetilmiştir - silah”, “silahlı maiyet”. Jandarma birlikleri daha sonra kraliyet ailesinin üyelerini ve kanın prenslerini korudu.
Luneville, Polonya'dan sürülen kayınpederi Kral Stanislaw Leszczynski'yi korumak için XV. Louis tarafından oluşturulan ayrıcalıklı bir birliğe ev sahipliği yapıyordu. İçindeki erler, sıradan birimlerin asteğmenleri ile eşitlendi.
Burada Adrien 4 yıl daha görev yaptı, ardından 1779'da ikinci teğmen rütbesiyle Nassau-Siegen'in (Corps d'infanterie de Nassau-Siegen) piyade birliklerine transfer oldu. Üç yıl boyunca 2. teğmen rütbesine yükseldi. Sonunda, 1785'te 1. teğmen oldu.
Yani, 1789'da, Fransız Devrimi'nin başlangıcında, Adrien Jeannot 35 yaşında, sadece bir teğmen ve pratikte kariyer beklentisi yok.
1790'da 36 yaşındayken, 28 yaşında olan Charlotte Remillet ile evlendi.
İleriye baktığımızda, ailelerinde üç çocuğun doğduğunu varsayalım. 19 yaşındaki tek oğul, Onur Lejyonu Nişanı Şövalyesi oldu, 21 yaşında Hussar Alayı Albaylığına terfi etti. 1817'de avlanırken öldü. Şu anda, Monsey'nin kızlarından gelen torunları Fransa'da yaşıyor.
Gelecekteki mareşal, aile hayatından uzun süre zevk almadı.
Fransız Devrimi'nin başlamasıyla birlikte zaman, hızını keskin bir şekilde hızlandırdı ve tüm yetenekli insanlar, eski rejim altında hayal bile edemeyecekleri kaderlerini değiştirme fırsatlarına ve şanslarına sahipti.
Monsey hizmetin Cumhuriyet dönemi
1 Haziran 1790'da Adrien Jeannot de Monse, Cantabrian Chasseurs'un 5. taburuna transfer edildi. 12 Nisan 1791'de terfi aldı - kaptan rütbesi.
Pierre-Joseph Dedreux-Dorcy. Moncey, kaptan du 5e bataillon de chasseurs tr 1792
1792'de taburu İspanya'ya gönderildi.
Moncey, Birinci Koalisyon savaşının savaşlarında kendini ayırt etti ve bir yıl sonra, 1793'te 5. lineer piyade demi tugayının kurulduğu taburunun komutanı oldu.
Ve sonra fantastik bir kalkış izler: Şubat 1794'te tuğgeneral rütbesini aldı, sadece üç ay sonra, Haziran ayında tümen general oldu.
Saint-Sebastian kalesinin fırtınası sırasında başarılı eylemlerden sonra, 1 Eylül 1794'te Batı Pireneler Ordusu komutanlığına atandı. Komutası altında, bu ordu birkaç başarılı savaş yaptı.
Komiser Garrot, Paris'e sunduğu raporunda şunları yazdı:
"Bu ordunun askerleri insan değil - ya iblisler ya da tanrılar."
Moncey, İspanya'daki Fransız birliklerinin başkomutanlığına atandı, ancak böyle büyük bir ordunun başı olmak istemediğini ilan ederek böyle bir onurdan kaçmaya çalıştı.
Ancak Konvansiyon onun görüşünü dikkate almadı ve sonunda onu göreve getirdi.
Bundan sonra, Katalonya ve Bask Ülkesinde faaliyet gösteren Moncey'nin birlikleri, İspanyolları Villareale ve Mondragone'de yendi, Bilbao'yu ele geçirdi ve ardından Vitoria'da onları yendi ve Ebro Nehri'ne ulaştı. Bu başarılar sayesinde İspanya, 22 Temmuz 1795'te Fransa'nın yararına olan Basel Barış Antlaşması'nı imzalamak zorunda kaldı.
Monsey'e Brest ordusunun komutanlığı görevi teklif edildi, reddedildikten sonra, merkezi Bayonne'da bulunan XI askeri bölgesinin komutanlığına atandı.
Böyle başarılı bir kariyer, orduda "güvenilmez unsurların" görevden alınmasının başladığı 18. yılın 4. meyvesinin (1797 Eylül XNUMX) kralcı ayaklanmasından sonra kesintiye uğradı. Carnot ve Pichegru onun için aracılık etmeye çalışsa da, Moncey de görevden alındı.
Eylül 1799'da hizmete geri döndü. O zamana kadar arkadaşı Pichegru zaten tutuklanmıştı, ancak Birinci Konsolos olan Bonaparte buna inanıyordu.
"Moncey en gizli düşüncelerinde bile dürüsttür."
30 Kasım 1799'da Monsey, XII askeri bölgesinin komutanlığına atandı, ancak zaten 3 Aralık'ta Lyon'a (XIX askeri bölgesi) transfer edildi. Ve 24 Mart 1800'de Ren Ordusu'na (Armee du Rhin) komuta eden Jean-Victor Moreau'nun yardımcısı oldu.
Ancak burada uzun süre kalmadı, çünkü Nisan ayında Helvetic ordusunun kolordu komutanlığına atandı ve Mayıs ayında Lombardiya'yı Avusturya birliklerinden savunma emri alarak Yedek Ordu'nun komutan yardımcısı oldu.
Haziran 1800'de Bergamo'nun kuzeyindeki (şu anda İsviçre sınırında bulunan) Valtelina vadisini işgal etti, 5 Temmuz'da İtalyan Bonaparte ordusunun sol kanat birimlerinin komutasını aldı. Napolyon birliklerini St. Bernard Geçidi'nden geçirdi, Moncey'nin birlikleri St. Gotthard'dan geçti.
Bonaparte ile birleşen Monsey, Marengo savaşında yer aldı.
Napolyon Fransa'ya gittikten sonra, İtalyan ordusu General Brun tarafından yönetildi. Savaş kısa süre sonra yeniden başladı ve Aralık 1800'de Monzambano savaşında (Pozzolo savaşının bir parçası olarak) Moncei yakınlarında bir at öldürüldü.
Moncey daha sonra Trento'ya gönderildi - MacDonald ile bağlantı kurmak için. Brun'ın planına göre, birlikleri Loudon kolordusunu ana düşman ordusundan kesecekti.
Ancak Moncey, Avusturyalılar tarafından aldatıldı: bir ateşkesin zaten sonuçlanmış olduğuna inanıyordu. Kızgın Brun, komutayı Davout'a teslim etmesini emretti, ancak komutası altına sadece süvari birimlerini almayı kabul etti.
Sonunda, 2 Haziran 1801'de Moncey, Cisalpine Cumhuriyeti'ndeki Fransız kuvvetlerinin komutanlığına atandı. Ama burada 27 Temmuz 1801'de komutan olarak devralan Murat onu "oturdu" (Bonaparte'ın kız kardeşinin kocasıyla ne yapabilirsiniz?).
jandarma şefi
Monsey, 3 Aralık 1801'de Napolyon tarafından yeni oluşturulan jandarma birliklerinin genel müfettişliğine atandığı Fransa'ya döndü. Bu pozisyonu daha sonra - Bourbonların altında tuttu.
Le General de Division Moncey en uniforme d'Inspecteur general de la Jandarma
Elit jandarma filoları, Malmaison'daki sarayları ve Napolyon'un yürüyüş karargahı Tuileries'i koruyordu. Ayrıca önemli konukların güvenliğini sağladılar (örneğin, Papa'nın Fransa ziyareti sırasında - Bonaparte'ın taç giyme töreni için).
Savaşlardan sonra yüksek rütbeli mahkumların ve en değerli kupaların koruması altına aldılar. Böylece, 17 Mayıs 1807'de Monsey, Kral II. Frederick'in (Büyük) kılıçlarının Tuileries'ten Invalides'e transfer törenini şahsen denetledi.
Ancak, şimdi bu birlik içinde askeri polis rolünü de üstlenen daha tanıdık jandarmalar ortaya çıktı.
Savaşlar sırasında, birliklerin oluşumunun arkasındaydılar, paniğe yenik düşen askerleri geri getirdiler, onları yaralı simülatörlerden ayırdılar. Savaştan sonra, kupaları yağmacılardan korudular, savaş esirlerine karşı linç ve misillemeye izin vermediler. Ayrıca, kampanyalar sırasında orduda meydana gelen cezai suçları da araştırdılar.
Barış zamanında, yerel makamlara isyanları bastırmada yardımcı oldular.
Modern Fransa'da jandarma var, birimleri silahlı kuvvetlerin bir parçası ve Savunma Bakanlığı'na bağlı. Jandarma, polis görevlerinin yanı sıra stratejik tesislerin korunması ve ülkenin silahlı savunması ile ilgili görevleri de yerine getirir.
Bu bakımdan, 5 Nisan 2016'dan bu yana Ulusal Muhafız olarak bilinen ve ünlü askeri birliklerin askerlerini ve subaylarını birer asker olarak görmeye alışkın insanların kafasında önemli bir kafa karışıklığına neden olan Rus iç birliklerine benziyorlar. muhafızlar.
Bonaparte, Monsey'nin yeni jandarma genel müfettişliğinin pek göze çarpmayan ve pek prestijli olmayan görevindeki faaliyetlerini çok takdir etti ve 1803'te ona Ballion kalesini sundu. Monsey buraya avlanmak için davet edildi ve eve dönmek üzereyken şu anda evde olduğu açıklandı. Bundan sonra, mülkiyet haklarının resmi devri gerçekleştirildi.
Mareşal Moncey
1804'te Bonaparte'ın taç giyme töreninden sonra, 50 yaşındaki Moncey, İmparatorluğun Mareşali unvanını aldı. Listede soyadı üçüncü sıradaydı - Berthier ve Murat'ın isimlerinden hemen sonra.
Jacques-Luc Barbier-Walbonne. Le marechal Moncey
Aralık 1807'de Monsey, beklenmedik bir şekilde birçokları için orduya geri döndü ve İspanya'yı işgal etmeye yönelik kolordulardan birine liderlik etti (Okyanus Kıyılarının Gözlem Kolordusuydu). Muhtemelen bu atamayı, 1794-1795'te bu ülkedeki başarılı bir kampanyanın anısına aldı.
Temmuz 1808'de Moncey, Canegliano Dükü (Duc de Conegliano) unvanını da aldı.
Koca. Bon-Adrien Moncey, Conegliano dükü
Bu yıl, İspanyol Ordusu'nun III. Kolordusu'nun başında bulunan Moncey, Valencia, Cartagena ve Saragossa kuşatmalarında yer aldı. Ve 23 Kasım'da Lannu'ya bağlı olarak Tudela savaşında savaştı.
Bu kez mareşal İspanya'da fazla başarı elde edemedi, ancak son derece zor bir durumda hareket ederek birkaç zafer kazandı ve Napier daha sonra şunları yazdı:
"Moncey, yaşlı bir adam olmasına rağmen enerjik, aktif ve kararlıydı."
Lütfen dikkat: Napier'in yaşlı adam dediği Moncey, o sırada sadece 54 yaşındaydı.
2 Ocak 1809'da Moncey'nin yerine General Junod geçti, ancak Napolyon bu mareşal'e güvenmeye devam etti.
1809 baharında, Avusturya ile savaş başladığında, birliklere giden imparator, Monsey'nin Paris'te kalması durumunda daha sakin olacağını herkesin önünde ilan etti.
Aynı yılın 5 Eylül'ünde Moncey, Flanders'taki Fransız birliklerinin komutanlığına atandı ve bir yıl sonra Belçika'da bulunan Ulusal Muhafızların yedek 3. bölümünün komutanı oldu.
1812'de Moncey'i XII, XIII, XIV ve XV askeri bölgelerinin Ulusal Muhafız birimlerinin müfettişi konumunda görüyoruz. Bu arada, Napolyon'un Rusya ile savaşa itiraz etmeye cesaret eden birkaç eski silah arkadaşından biri olduğu ortaya çıktı.
Moncey, 1812-1813 kampanyalarında yer almadı.
Ulusal Muhafız Kurmay Başkanlığına atanması Ocak 1814'e kadar değildi.
Ve yine, 1809'da olduğu gibi, Napolyon, orduya gitmeden önce, Ulusal Muhafız subaylarına veda ederken, İmparatoriçe Marie Louise ve üç yaşındaki oğlunun korunmasını onlara emanet ettiğinde, Moncey'ye ayrı ayrı hitap etti.
Bariyer de klişe
Paris Savaşı sırasında (30 Mart 1814), Monsey birkaç bin askeri yönetti, Belleville ve Batignolles tepelerini işgal etti ve Clichy karakolunu (Barriere de Clichy) savundu. Topçuları Zvezdy Meydanı'na yerleştirdi ve karargahını yerel restoranlardan birinde kurdu ("Papa Latiuille'de" olarak adlandırıldı).
Horace Vernet. Le marechal Moncey ve Clichy, 1820. Öykü Mareşal Vernet - Rosseler'ı tasvir ettiği Moncey'nin en sevdiği aygır adını korudu
Monsey'deki birlikler savaşa pek hazır değildi: Ulusal Muhafız 2. Lejyonu'nun zaten oldukça yaşlı gönüllüleri, Ecole Polytechnique öğrencileri ve Paris hastanelerinde tedavi gören askerler. Bununla birlikte, Napolyon karşıtı koalisyon ordusunun tek bir adım atmadığı yer burasıydı. Ve diğer yerlerde, Fransız düzenli ordusunun askerleri geri çekildi. Şu anda, Place Clichy Paris'in bir parçasıdır; 1870'de burada mareşal için bir anıt dikildi.
Klişeyi Yerleştirin
Mareşal İsyanı
Marmont tarafından imzalanan başkentin teslim edilmesinden sonra, Moncey Ulusal Muhafızların komutasını Montmorency Dükü'ne devretti. Komutansız kalan lineer alayların askerlerini emri altında birleştiren kendisi, Fontainebleau'daki imparatora gitti.
Yakında Senato'nun imparatoru iktidardan uzaklaştırdığı ve Talleyrand'ın yeni bir hükümet kurduğu haberi geldi. Ve Napolyon'un yanında bulunan mareşaller tahttan vazgeçmesini istedi. İmparatorun durumu kontrol altına almak için yaptığı tüm girişimler boşunaydı.
Bir feragat belgesi imzaladı ve mareşallerin genel görüşünü ifade ederek Monsey ona şunları söyledi:
"Fransa'yı kurtardın! Lütfen hayranlığımı ve minnettarlığımı kabul edin!"
Bourbonların hizmetinde
Louis XVIII'in otoritesini tanımayı kabul eden diğer birçok mareşal gibi, Moncey de ondan Fransa'nın akranı unvanını aldı.
Ancak Napolyon, Tuileries'e döndükten sonra, Yüz Gün'ün sonraki olaylarında aktif bir rol oynamamasına rağmen, ona katıldı.
Bonaparte'ın son tahttan çekilmesinden sonra, Ney'i yargılayacak olan mahkemenin (Conseil de guerre - kelimenin tam anlamıyla "Savaş Konseyi") başkanlığına Monsey getirildi. Ona ek olarak, Augereau, Massena ve Mortier mahkemeye dahil edildi.
Sonuç olarak, Augereau "yattı" (ölümünden önce, Ney'i yargılama ve onu kurtarma haklarında ısrar etmeleri gerektiğine inandığı için bu simülasyondan pişman oldu). Massena, Ney'in düşmanı olduğu ve bu nedenle objektif olamayacağı gerekçesiyle kendini reddetti (o zamanlar Bourbonlar tarafından objektifliği istenmemesine rağmen). Mortier, istifaya hazır olduğunu söyleyerek açıkça reddetti.
Ve Moncey krala bir mektup gönderdi, kısmen şöyle dedi:
“Onurum bana aittir ve halkın hiçbir gücü onu benden alamaz... Mareşal Ney'in akıbeti hakkında konuşabilir miyim? Efendim, Majestelerine sorabilir miyim, Ney bu kadar çok savaş alanından geçerken tüm bu suçlayıcılar neredeydi? Onu takip edip yirmi beş yıllık tehlikeler ve eylemler için mi suçladılar? Ey! Rusya ve müttefikleri Moskova'da galip gelen kişiyi affedemezlerse, Fransa Berezina kahramanını unutabilir mi?
Louis XVIII, Monsey'e onu tüm görevlerden kovarak ve Fort de Ham'da üç aylık bir tutuklama emri vererek yanıt verdi.
Mareşal iyi niyetle hapse girdi, ancak kalenin Prusya komutanı, Louis'i küçük düşüren ve Monsey'e kral tarafından resmen kontrol edilen bölgede korumasını veren oraya gitmesine izin vermedi.
İşgalci birliklerin konvoyuna gelen Louis, katlanmak zorunda kaldı ve Moncey yakındaki bir otelde "cezasını çekti". Ondan sonra kalesine gitti.
1816'da yetkililer ona önce dük unvanını, ardından mareşal rütbesini geri verdi.
Mart 1819'da Monsey tekrar Akranlar Meclisi'nin bir üyesi oldu.
Nisan 1820'de IX Askeri Bölge komutanlığı görevine atandı, bu pozisyonda Kasım 1830'a kadar kaldı.
Ve 1823'te Moncey beklenmedik bir şekilde kendini İspanya'da - IV Kolordu'nun başında buldu. Bu sefer Fransızlar, devrimi ezmek ve iktidarı önemsiz kral VII. Fernando'ya geri vermek için bu ülkeyi işgal etti.
Bu arada, bu savaşta, iki Napolyon mareşali daha yer aldı - Oudinot ve Suchet ile Rusya'da iyi bilinen (son zamanlarda mareşal rütbesini almış olan) Jacques Alexander Lowe Loriston.
General Loriston, eski Venedik valisi, Wagram kahramanı, Fransa'nın Danimarka ve Rusya büyükelçisi V. Vereshchagin'in "Ne pahasına olursa olsun barış" tablosunda Napolyon'un yanında
Kolordu Moncey esas olarak Katalonya topraklarında faaliyet gösterdi: Figueres'ten Tarragona'ya. Mareşal o sırada zaten 70 yaşındaydı. Bu kampanyadan sonra, diğer ödüllerin yanı sıra, Rus St. Vladimir Nişanı, I derecesini aldı.
Fransa'nın en yaşlı mareşali olan Moncey, taç giyme töreni sırasında polis memurunun çekilmiş kılıcıyla Charles X'in (Bourbon hanedanının son Fransız kralı) yanında duruyordu.
Marmont'a göre, kıç Moncey'nin Charles'a eşlik ediyormuş gibi görünmesi ilginç.
Fransa'da Bourbonların nihai düşüşüne yol açan 1830 Temmuz Devrimi sırasında Moncey tarafsız kaldı.
Ve 17 Aralık 1833'te, yeni kral Louis Philippe, eski mareşali Paris Invalides valisi olarak fahri ama külfetli olmayan bir göreve atadı.
Napolyon'un kalıntılarının yeniden gömülme töreni Aralık 1840'ta liderliği altında gerçekleşti (Marshals Oudinot, Soult ve Pears da oradaydı, ancak Marmont ve Victor kaçmayı tercih etti).
Arnout ve V. Adam. Marque du Cortege funebre de Napoleon dans le Champs Elysees a Paris, le 15 Aralık 1840
Monsey, 87 Nisan 20'de 1842 yaşında ölen Invalids House'a gömüldü.