Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın, AKP medyası dışındaki gazetecileri, görüşü ne olursa olsun susturmakta kararlı olduğunu söyleyen Cumhuriyet yazarı Aydın Engin, “AKP’nin Reis’inden de iktidarından da bu konuda hukuka, temel insan haklarına, altında Türkiye’nin imzası olan uluslararası sözleşmelere uymasını beklemekle ölü gözünden yaş beklemek arasında fark yok” yorumunu yaptı.
Nazlı Ilıcak, Ahmet Altan, Mehmet Altan, Murat Aksoy, Ali Bulaç, Mümtazer Türköne’nin de AKP’nin susturma politikasına maruz kaldığını hatırlatan Engin, “Onların görüşlerine katılmadığınız halde hapsedilmelerine, tutuklulukların ağır bir cezaya dönüştürülmesine seyirci kalmak AKP iktidarının “katıksız suçuna” katılmak değilse nedir?” diye yazdı.
Aydın Engin’in yazısının ilgili kısmı şu şekilde:
Nazlı Ilıcak, Ahmet Altan, Mehmet Altan, Murat Aksoy, Ali Bulaç, Mümtazer Türköne.
Sevenleri var. Sevmeyenleri de. Hangileri daha çok. Bilmiyorum. Ölçecek bir terazim de yok.
Bunlar gazeteci. Görüşlerini açık açık yazmışlar; gizlileri saklıları kalmamış. Gazete yöneticisi iseler izledikleri yayın çizgisinin de gizlisi saklısı yok. Yaptıkları her şey kamuoyu önünde yapılmış.
Görüşlerine katılmayabilirsiniz. İzledikleri yayın çizgisinden nefret edebilir, hatta okurların bilinçlerini bulandırdıklarını, daha da ileri gidip zehirlediklerini söyleyebilirsiniz.
Kendi ideolojik tercihleriniz bağlamında haklı da olabilirsiniz.
Ama yukarıda bazılarının adlarını sıraladığım çok ama çok sayıda meslektaşlarım şu anda hapiste. AKP iktidarının susturma yöntemi onlara uygulandı.
Yani: Tutuklandılar, hapse tıkıldılar ve orada kasıtlı olarak unutuldular…
Sizce bu kişiler, görüşlerine ne kadar katılmıyorsanız katılmayın hapse tıkılmalı ve orada tutulmalı mıdırlar?
Onların görüşlerine katılmadığınız halde hapsedilmelerine, tutuklulukların ağır bir cezaya dönüştürülmesine seyirci kalmak AKP iktidarının “katıksız suçuna” katılmak değilse nedir?
“Ama o da zamanında şöyle yazmış, böyle demiş, şunu savunmuştu” demek özgürlükleri ve hukuku savunan birine onur kazandırır mı?