Hoşgeldin 2 yaş sendromu,ne hoş geldin sen böyle? Ben onu giymem,bezimi değiştirmem,ayakkabılarımı giyicem,anne gözlüğünü tak(gözümde lensin olduğunu bildiği ve kızım gözümde lensim var ikisi birlikte kullanılmaz dememe rağmen ısrar etmeler),çorabımı çıkar diye ağlamalar,yemek yemicem diye kendini yerden yere atmalar ve daha neler neler…
2 yaş sendromu ,ben seni çağırdımda mı geldin?Niye geldin ki biz şu bir iki hafta öncesine kadar çok mutlu ve huzurluyduk.Herşey yolunda giderken neden bizim evimize girdin ki?Neden?
Evet artık biz 2 yaş sendormunun tam içindeyiz,hayatımız biranda fena bir şekilde değişti.Bide üzerine diş çıkma sorunu eklenince iyicene fena olduk.Ateşimiz bu hafta sonu itibari ile 39 dereceden aşağıya inmedi.3 gün boyunca ateş bu şekildeydi ve cuma günü artık acilde bulduk kendimizi.Doktorun vermiş olduğu antibiyotik ve ateş düşürücü ile sonunda ateşimiz düştü ve iştahımız birazcıkta olsa yerine geldi.Bizim yaşamış olduğumuz sorun daha çok bu dönemde arttı.Bütün çocuklarda aynı şekilde yaşanmayacağını bilmeme rağmen kendimi o şekilde hazırlamıştım.Herşey düzelicek diye telkin etmeme rağmen İpek 1 cimcime her geçen gün daha çok belirtilerini gösteriyor.Sabah yaşadığımız olay mesela,işe gitmek için kalktım ve sesimi duydu.O da hemen kalktı,anneeee diye peşimde dolaşmaya başladı.Kahvaltıyı beraber hazırladık ,kızım süt içer misin “hııııı” dedi,kızım ekmek yer misin? “hıııı” neyse tamam dedim,babamız geldi hep birlikte oturduk kahvaltı yapıyoruz ,babamız hadi kızım sütünü iç dedi ve içti…Ben yıkılmış durumda,suratım biranda çöktü sanki kendimi tuhaf hissettim.Demin,daha az önce 1 dakika bile geçmemişken ben aynı şeyi söylerken beni bişeye saymayan minik presesim babasının bir lafıyla sütünü içti 🙂 Gülsem mi ağlasam mı bilemedim,geçecek bu günler sadece sabır dedim .
Zaman nasıl da çabuk geçiyor,İpek 1cimcime 2 yaşına girecek,kaldı şurda sadece 3 ay.Hayatımız inşallah hep böyle mutlu ,huzurlu geçer.Benim minik cimcimem bazı zamanlar cadı olsa da o benim herşeyim.Bu dönemde bazı zamanlar ikimiz de inatlaşıyoruz ,ne inatlaşma görseniz varya.Benim bitanecik kuzum hayata tutunmaya çalışırken,onu öğrenirken bizimle güzel ve kaliteli zaman geçirsin diye elimizden geleni yapıyoruz.
15 Ekimde de bu konu üzerine annelere sormuşum ve yazmışım ona da bakabilrisiniz http://www.ailemerkezi.com/2-yas-sendromu/.Bütün çocuklar aynı sorunları yaşıyor galiba,sizin çocuğunuz neler yapıyor?Bu dönemi nasıl geçirdiniz?
Peki 2 Yaş sendromu nedir? Çocuklarda nasıl bir değişiklik olur?
1,5 yaş ve 3,5 yaş arasında görülen döneme deniyor genellikle.Bu dönemdeki çocukların çoğunda saldırganlık,inat etme gibi davranışlar görülebilir.2 yaşına kadar çocuklar anne-babaya daha bağlıdırlar ve artık yürümeye başlamış ve çatpatta konuşmaya başladıkları için artık bu dönem onların inat etmeleri ve huylarının değişmesi için bir etken olarak görülebilir.Çocuklarımızın davranışları çok değişir ve anne-babalarda onların inadına bazı şeyleri yapmaya devam ederlerse bu çocuk üzerinde farklı etkiler yapabilir.2 yaş sendromundan çabuk kurtulacakken sizdeki değişimden dolayı da daha çok uzayabilir.Bu dönemde daha sabırlı olmalıyız.
- Ağlama
- Durduk yere bağırmak
- Yemek yememe
- Oyuncaklarını fırlatma
gibi şeyleri bu dönemde çok fazla görebiliriz.Çocuklarımız bu dönemde bazı zamanlar etrafındakilere zarar verebilir hatta anne-babaya yada kendinede vurabilir.Aman bu dönem çok önemli,lütfen sabırlı olalım.Çocuklarımız herşeyden önemli.Bizler bilinçli anne-baba olalım.Bazı zamanlar bende kendimden geçip kızabiliyorum,hatta kızdığım zaman İpek ağlamaya başlıyor.Biraz zaman geçtiğinde gözünden akan yaşları görünce vicdan azabı çekiyorum,neden böyle birşey yaptığım için.Siz lütfen benim yaptığım şeyi yapmayın,bazen dayanamıyoruz kızıyoruz ama sabırlı olun lütfen.Bu zamanlar geçecek ,kıymetini bilelim dolu dolu geçirelim…