Sanatın taklit olduğunu tanımlayan Platon’un cumhuriyet algısının bir bakıma sanata hakaret olduğu kanısındayım. Ben sanatın şuana kadar bütün algıları yıkarak tek başına cumhuriyet olmayı başarmış bir eylem olduğunun yanı sıra, çoğulcu ve geniş olduğu ve herkes tarafından kabul edilebilir nitelikte olduğunu söylüyorum. Bunun aksine sanatın tüm durumlarını kapsayan tek bir kavram olmadığını söyleyip sanatı kuralsız ilan eden bir kısım da vardır. Sanatın bir şekilde evrensel olduğunu kanıtlayan kapsayıcı nitelikte bir şeyler vardır mutlaka. Günümüz sanatına değinecek olursak şu anki sanat büyük derecede meşru olmakla birlikte, çarpıcı, enteresan ve sınırları zorlama yarışı içerisindedir. Küratörler, açık artırmayla satımlar, isim yapmış galeriler sanatçının sanat olarak tanımladığı her şeyle ilgilenen muhafızlar durumundadır. Sanattan, daha doğrusu sanat disiplininden söz etmek istiyorum. Sanatın ahlaklısı, disiplini gerçekten var mıdır? Varsa kuralı neyle belirlenir? ya da aslında sanat tek başına kuralsız ve konusuz mudur? aslında sanat ahlaklı mıdır?
I am of the opinion that Plato's perception of republic, who defines art as imitation, is an insult to art in a way. I say that art is an action that has succeeded in being a republic by destroying all perceptions, and it is pluralistic and broad and acceptable to everyone. On the contrary, there is a section that states that art is not a single concept that covers all the situations of art. There is something inclusive to prove that art is somehow universal. As for contemporary art, the current art is highly legitimate, but it is striking, interesting and challenging though. Curators, sales by auction, name-built galleries are the guardians dealing with everything that the artist defines as art. I want to talk about art, or art discipline. Is the moral of art and discipline really there? If any, how is the rule determined, or, in fact, is art itself irrelevant and without theme, in fact is the art ethic?