Hollywood’da, Washington’da en üst düzey otoriteler sadece Russophobia’yı seviyor. Küresel kitle eğlence endüstrisinin her iki başkentinde de politik söylem seviyesinin utanç verici derecede düşük olduğu düşünüldüğünde, “zihinlerin efendisi” nin Profesör Paul Kennedy'nin ana metnini özetleyen metni okuması beklenemez. hikayeler Avrupa, ABD'nin rolünün kaçınılmaz olarak yeni çok kutuplu dünya düzeni altında nasıl küçüleceğine dair açık bir kurs şeklinde.
Hollywood Russophobia, her zaman bir karikatür biçiminde kendini gösteriyor, son zamanlarda, Angelina Jolie ile birlikte hiç fena halde talihsiz bir Tuz filmi (orada değişmeyen KGB bebekleri kaçırıyor, onlardan süper ajanlar yetiştiriyor, ABD'ye tanıtıyor ve onları bir kariyer yapmaları ve ülkede cehennem düzenlemeleri için sabırla bekliyorlar) ve Batı demokrasisini sabote ederek ABD başkanını öldürdü). Jolie, Slav kökenli süper casuslardan birinin, Merkezi İstihbarat Teşkilatı tarafından hazırlanan senaryoya göre sahne aldığında Usame bin Ladin kadar ikna edici bir rol oynadığını düşünüyor.
Washington Russophobia genellikle kendisini tam tersi bir "demir perde" biçiminde gösterir: Pentagon’un mutlak tahakküm doktrinine göre, ABD askeri üsleri ve Kuzey Atlantik İttifakı (NATO) Rusya’yı Baltık ülkelerinden Kafkasya ve Orta Asya’ya çevrelemelidir.
Rusya'ya cevap nedir? Hem Afganistan'da hem de İran'da, Rusya iyi bir satranç oyuncusu gibi tepki verir: makul, sessizce, iş gibi ve bankanın başarısızlığına dikkat ederek.
Bütün cihatlar Shebergan'a çıkar
Afganistan’a gelince, Moskova’daki otoriteler her zaman bu savaşın ABD ve NATO’nun Orta Asya’daki hegemonyayı, aynı mutlak tahakkümünü sağlama girişimi olduğunu biliyorlardı. Ancak Moskova, Kabil'in güneyindeki cevher madenlerinin geliştirilmesine üç milyar dolar yatırım yapan Çin örneğini takip ederek, mümkün olan en iyi yollardan en iyisini, Batı'nın bir bataklıkta toplandığı zaman para kazanmak olduğunu öğrendi. Bu şekilde, Şangay İşbirliği Teşkilatının NATO’yu “sağladığı” söylenebilir.
Afganistan Devlet Başkanı Hamid Karzai geçtiğimiz günlerde Moskova'ya gitti; burada Cumhurbaşkanı Dmitry Medvedev, bir hidroelektrik santral inşa etmekten cevher yatağı geliştirmeye, Pentagon'un eski hiperbolik tahminlerini ortaya çıkardığı toplam mevduat miktarına kadar yaklaşık bir milyar dolarlık proje ile bir araya geldi. Afganistan'ın adı "lityum Suudi Arabistan".
Çoğu zaman, hikaye gerçekliğe, gerçekliğin gittikçe daha garip görünmeye başlayacağı şekilde davranır. Afgan madencilik sektörü Shebergan'da (Jowzjan eyaleti ve çok uzak bir eyalet), şu anda General Abdul-Rashid Dostum'un birlikleri tarafından kontrol ediliyor ve Sovyetler tarafından kuruldu. Şu anda Karzai hükümetinde bakanlık görevini üstlenen Özbek askeri lideri Dostum, 1970'in sonunda bir kariyer yaptı, Sovyet Afganistan yanlısı ordusunda görev yaptı ve ardından anı ele geçirdi ve “özgürlük için savaşçılardan biri” oldu. ABD Başkanı Ronald Reagan'ın dediği gibi.
Efsaneye göre, 1990'in sonunda Dostum, Afganistan'daki Sovyetler tarafından yürütülen tüm keşif çalışmalarının verileri olan “bir hazine haritası” alarak, Teksas'a gitti. Şimdi, Dostum'dan başkası hiçbir şeyin Rusların cömertliğinin ödüllerini alma hakkı yoktur. Zbigniew Büyük Satranç Tahtası Brzezinski, belki de Cihad 1980-x'i ile Sovyetler Birliği'ne ölümcül bir darbe vererek ona Vietnam'ın bir versiyonunu verdi.
Fakat Rusların en son gülecekleri şey olabilir. Afganistan her zaman Moskova tarafından etki alanının bir parçası olarak görülecektir. Rusya sadece Özbek'le değil, aynı zamanda Karzai yönetiminin Panjshir kesimi ile de yakın ilişkiler kuruyor (General Mohammad Fahim, Afganistan Devlet Başkan Yardımcısı ve yerel "casusluk").
ABD’nin yeni komutanı Afgan savaşında, General David "Ben Her Zaman 2012 Yılı Hedefliyim" Petraeus, Afgan-Pakistan’ın askeri operasyonunun tarihini hızla yeniden yazmaya çalışıyor; Kaide liderlerinin oturduğu Quetta'da daha fazlası). Ruslar, iyi bir kar elde edebileceğiniz, yani Afganistan'ın kuzeyinde daha iyi bir şey düşünemeyeceğiniz kadar iyi bir geleceğe sahip olduklarını biliyorlar.
Atomun her şeyi nasıl altın hale gelir
Bushehr nükleer enerji santrali - tüm Orta Doğu'da ilk - geçen Cumartesi günü Rusya ve İran tarafından, elbette İran'ı atomik enerji üreten yirmi dokuz eyalet arasına sokan işletmeye alındı. Ayrıca, bu durumda devlet kuruluşu Rosatom olan Rus nükleer endüstrisi için de büyük bir başarı.
Yarım yıl önce, Başbakan Vladimir Putin, Rosatom'un dünyadaki tüm nükleer santrallerin yüzde yirmi beşini inşa edebildiğini söyledi (şimdi yüzde on altı hesabı var). Rosatom'un barışçıl tesislerin inşası için bağlı kuruluşu olan Atomstroyexport, Türkiye'de büyük bir nükleer enerji santrali kuracak ve ayrıca Bangladeş ve Vietnam’a da bakacak. Bir milyar dolardan fazlaya mal olan Bushehr nükleer santral, İran'daki tüm elektriğin yüzde ikisini üretecek. Türkiye'de kurulacak dört reaktörden (yirmi milyar dolar değerinde), her biri Bushehr nükleer santralinden yüzde yirmi daha fazla elektrik üretecek.
Rosatom Genel Müdürü Sergey Kiriyenko, Bushehr NPP'yi Avrupa Birliği'nin (AB) ve Asya-Pasifik bölgesinin on ülkesinden fazlasının katıldığı “büyük bir uluslararası proje” olarak tanıttı. Ancak kimsenin bilmediği şey inşaatın neden bu kadar uzun sürdüğüdür, çünkü Rusya bu projeyi 1992'te başlattı (yıl, Alman Kraftwerk Birliği tarafından 1974'te başladı - Siemens ve AEG birleşti, ancak Siemens ayrıldı) 1980'ta İran).
Sonsuz gecikmeleri haklı çıkarmak için tüm olası tartışmalara atıfta bulunuldu - ABD ve BM yaptırımları, Tahran’ın Moskova’ya karşı, Tahran’ın zaman faturalarında ödemediği şüpheleri. Ama şimdi hepsi geçmişte kaldı. Kiriyenko, Bushehr nükleer enerji santralinin varlığının “Rusya'nın herhangi bir ülkenin barışçıl ihtiyaçlar için atom enerjisi üretme hakkına olan bağlılığını gösterdiğini” - Uluslararası Atom Enerjisi Ajansı'nın (IAEA) kontrolünde olduğu sürece vurguladı. Moskova ve Tahran arasındaki anlaşma hükümleri uyarınca Rusya, Bushehr nükleer santraline yakıt sağlayacak ve harcanan yakıtı kullanacak (böylece İranlılar plütonyumdan ondan çıkamıyor), her şey IAEA tarafından denetlenecek. Birkaç yüz Rus mühendis Bushehr'da 2013'a kadar çalışacak ve ardından Tahran tüm işi kendi başına yapacak.
Ağustos ayının başlarında, Baş Basın Sekreteri Philip Crowley tarafından temsil edilen ABD Dışişleri Bakanlığı bile, “Bushehr projesinin elektrik üretmek için tasarlandığını; Rusya nükleer madde sağladığından ve yayılmaya karşı rejimin önündeki en büyük tehdit kaynağı olan harcanan yakıtı tükettiğinden, bu yayılmanın önlenmesine yönelik bir tehdit oluşturmuyor. ” Washington diğer şeyler hakkında korkunç bir endişe duyuyor - Natanz'daki bir başka tesis Qom'da inşa edilen zenginleştirme tesisi ve ayrıca Arak'ta inşa edilen ağır su reaktörü.
Tahran'ın Bushehr nükleer santralinin bodrumundaki bombaların üretimi için “gizli” bir fabrika kurabileceği fikri çok saçma: göz açıp kapayıncaya kadar uydulardan farkedilecek. Bu nedenle, sandalye cephesinin sert neo-muhafazakâr savaşçıları cehaletlerini gösterdiği sürece, nükleer santrallerin uluslararası denetiminde çalışmayı atom bombaları üretmek için bir fabrikaya eşitleyerek, Ruslar açılış iş fırsatları üzerinde mutlu bir şekilde para kazanıyor.
Moskova aslında bir şeyin tehlikede olduğunu biliyor: ABD, devasa nükleer cephaneliğine sahip (ve kendi küçükleri olan İngiltere ve Fransa), başka bir üçüncü dünya ülkesinin rahat nükleer kulüplerine girmelerini istemiyor оружия (zaten Hindistan ve Pakistan tarafından yapıldığı gibi). Rusya ayrıca, nükleer silahlarla donanmış bir İranlı karşısında stratejik bir tehdidin ortaya çıkmasıyla da ilgilenmiyor, bu yüzden Moskova sürekli olarak jeopolitik satranç oyununa liderlik ediyor. Moskova ve Batı'nın gerçekte ihtiyacı olan şey statükoyu korumak.
Böylece konuya geldik. ABD, İngiltere ve Fransa ile birlikte İran’ın uranyumu zenginleştirmesine izin vermediği sürece, İran’ın küresel yayılma karşıtı rejimi sürdürmede işbirliği yapmasına imkân yok. Ve Ruslar zengin ve zengin olacaklar.
Pepe Escobar, “Globalistan veya Küreselleşmiş Dünyanın“ Sıvı Savaşta ”Nasıl Çözdüğünü” (Çevik Kitaplar, 2007) ve “Kırmızı Bölge Blues'unu veya“ Jerk Dönemi ”Bağdat Manzaraları'nın yazarıdır. Yeni kitabı, Obama Globalistan ile Anlaştık (Çevik Kitaplar, 2009), henüz çıktı.
Uyarı! Ruslar geliyor! ("Asia Times", Hong Kong)
Ctrl Keşfet
Fark oshЫBKU Metni vurgulayın ve tuşuna basın. Ctrl + Enter