Sene 2005 o sene yarı yarıya statta Fenerbahçe’ nin elinden kupayı net skorla almak hepimizi sevindirdi. Birde o senenin 100. yılımız olması ayrı bi önem kazandırdı kupaya.Türkiye kupası prosedürü nedeniyle senelerdir tartışma konusu olmuştur. Sürekli büyük takımın karşısına küçük takım çıkarılması kupanın heybetini azaltmış çoğu elit kesim tarafından “teneke” olarak bile adlandırılmıştır.
Galatasaray için kupanın teneke olmadığı aldığı 14 Türkiye kupası ile zaten ortada ve çoğu kesimin aşağılayarak baktığı kupaya 9 senedir hasrettik. Nitekim 2014 senesinin Kuraları çekildi. Gruplar oluştu. Zor olmayan gruptan sadece Tokatspor ‘u deplasmanda yenebilmiştik. Fenerbahçe, Beşiktaş ve Trabzonspor ‘un da gruplara kalamaması bizim üzerimizdeki misyonu daha da artırdı ve daha fazla motive olduk.
Kötü giden lig, deplasmanda kaybedilen puanlar ve son olarak da Şampiyonlar Liginden elenmemiz tüm okları kupaya çevirdi.
Yarı finalde Bursaspor rakipti. İçeride 2-2 biten maçın rövanşı ise çok garip bir haldeydi. Bursa yönetimi 800 ₺ den satışa sundu Galatasaray tribününü. Neredeyse asgari ücret. Tabi üç tane zengin abimiz dışında kimse tribünden bilet alamadı. 2-0 ilk yarıyı geride kapatan takımımız ikinci yarıda başka bir hale büründü ve maçı 2-5 aldık. Finaldeydik. Rakibimiz Eskişehir oldu. Ben ve benim gibi düşünenlerin çoğu da Antalya yerine Eskişehir’i tercih ederdi. Yarı yarıya başka şehirde oynanacak kupa finalinin bu yarı finalde sadece Eskişehir ‘le güzel geçeceği aşikardı ve öyle de oldu.
Kendi adıma derslerden, işten, güçten bu sene pek fırsat bulamadım deplasmana gitmeye ama bu deplasmanı kaçıramazdım. O yüzden heyecan doruk noktasındaydı. Maç tarihi ve hangi şehirde oynanacak karmaşasını atlattıktan sonra bilet derdine düştük. İnternet başına kurulduk. Aldık, biletlerimizi ve maç gününü beklemeye koyulduk
.
Deplasman otobüsü bizim için bambaşka dünyadır. Bizler deplasmandan çok o deplasman otobüsünü severiz. En güzel besteler orada yazılır en güzel muhabbetler orada edilir en güzel alkoller orada alınırdı. Yolun kaç saat olduğu kaç kilometre olduğu kimsenin umurunda değildi. Eski sevgililer konuşulur, ayrılık hikayeleri dinlenilir, arma sevgisi doruk noktaya çıkardı.
Ve gün geldi, yine otobüs yanaştı bizi sevgiliye götürmek için. Her bindiğimde aynı heyecan. Her seferinde arkadaşlarla edilen muhabbet ayrı güzel besteler ayrı güzel. Alkoller yüklenildi, yola düşüldü. Şehirden çıkar çıkmaz kapaklar açıldı, besteler girildi. Liseden bu yana bu düzenin hep hastasıydım hala da öyleyim. Deplasman otobüsü, yeni simalarla tanışmak ve kaynaşmak içinde mükemmel bir yerdir. En kral arkadaşlıklarını ve dostluklarını orada kuran biri olarak bunu çok net söyleyebilirim.
Güzel giden yoldan sonra şehre geldik maça bir saat kalmıştı. Bir etli ekmek yiyemeden kapıya birikmiş insan seline karıştık. Yarısı biletsizdi. Kapı ufak bir zorlanma sonrası kırıldı ve biletimi aldığımız andaki gibi tertemiz ve yırtılmadan güzel bir hatıra olarak kaldı. İşin garip tarafı stadın hiç bir bölgesinde bizi polislerin aramaması olmuştu. İçeri el bombası soksak kimsenin haberi olmayacaktı fakat meşale ile yetindik. İçeri girdiğimizde bando eşliğinde Eskişehir tribünleri meşale yakmaya başlamıştı. Biz dakika 34 d
e meşaleleri sahneye çıkardık. Mükemmeldi. Tribüne hasret kalmış bizler için bu çok iyi oldu. Güzel tribün güzel golle ve ardından gelen kupa ile süslendi.
9 senelik hasret Konya’da bitiyordu. 2005’teki kadar heyecanlıydım. Kupayı alıp eve götürürcesine sevinçliydik. Gece eve dönerken en güzel haberi aldık. Mahkeme E-Bilet uygulamasını durdurmuştu. Bizim için çifte bayram oldu. Artık hazırlıkları süper kupa maçı için yapmak lazım..
Yürüyelim arkadaşlar..
galacasual