Do You Really Understand Your Buyers? - No matter what you sell or whether your buyers are purchasing your wares for themselves or on behalf of their company - you are selling to human beings an...
24 Temmuz 2009 Cuma
Futbola tutku ile bağlı olan her insanın ortak bir noktası vardır.
Daha önce televizyondan izlediğiniz, radyodan takip ettiğiniz ya da yalnızca dergilerde gördüğünüz o stadyuma gideceksinizdir. İçeri girersiniz, geçersiniz merdivenleri. Dayanılmaz bir istek vardır içinizde. Önünüzdeki basamakların bir an evvel bitmesini istersiniz. Bir ömür gibidir. Ama en sonunda aşarsınız tüm engelleri. Ve o eşsiz yeşil renk karşılar sizi. Cennette sanırsınız kendinizi, kim bilir. Müthiş bir duygudur bu. İlk heyecanı yaşayan herkes tadını almıştır söz konusu hissin. Her yeni sezon öncesi de tekrarlanır. Dün akşam, Ali Sami Yen Stadyumu'nda olduğu gibi.
Yepyeni bir Galatasaray olacaktı karşımızda. Arda Turan çıkacaktı, tünelden ilk olarak. Frank Rijkaard gibi bir futbol efsanesi ile aynı hava solunacaktı. Ve ''Elimizde büyüdü!'' denilebilecek bir takımın emareleri görülecekti aslında.
Isınmak için sahaya çıktığında Galatasaray, Arda Turan vardı en önde. Ayhan Akman ise Yeni Kaptan'ı izliyor ve tribünlerden gelen, ''Bu taraftar seninle gurur duyuyor!'' tezahüratını sonuna kadar hak ediyordu. Oldukça heyecanlıydı, Kaptan Arda. Soyunma odasından sahaya döndükten sonra, seramonide rakip kaptan ile tokalaşmayı unutacak kadar hem de. Bir an evvel takımı alıp tribünlere götürmek istiyordu çünkü. Bir zamanlar önünde seken topları topladığı Kapalı Tribün'e bu defa Galatasaray Kaptanı olarak gelecekti. Selamlayacaktı oradakileri. Koluna geçirdiği bant ile sorumlulukları artmıştı. Ali Sami Yen'e ilk defa A Takım forması ile çıkan Serdar Eylik'i maç öncesi, alnından öpmesi bu yüzdendi. Örnek ve ilham kaynağı olmalıydı, arkadan gelen gençlere. Bunun da bilincindeydi.
Oyuna Galatasaray'ın başlaması, iyi incelenmesi gereken bir konu. Arda Turan, para atışını kazanmış mıydı, bilinmez; ama eğer lehine bir sonuç çıkmış ve Kaptan, ''top'' demişse, bambaşka bir hikâye çıkabilir buradan. Topa sahip olmak isteyecek sezon boyunca, Galatasaray. Bunu biliyoruz. Ama maçın ilk dakikasından itibaren mi, göreceğiz. Diğer yandan; santrada Milan Baros ile birlikte Arda Turan'ın bulunması da fikir vermeliydi bizlere. Bunun için, önce Galatasaray'ın kadrosu ve sahaya yayılış şeklini bir incelemeye çalışalım.
Orkun Usak vardı kalede. Savunma kanatlarında Sabri Sarıoğlu ile Hakan Balta, merkez ikilide Gökhan Zan ve Servet Çetin. Ayhan Akman ile Arda Turan yer aldığı orta sahanın savunma bağlantısını Mustafa Sarp sağlayacaktı. İleri uçtaki Milan Baros'un sağında Yaser Yıldız, solunda ise Serdar Eylik görev almıştı.
Frank Rijkaard'ın daha önce teknik direktör olarak görev aldığı takımlar ve Galatasaray'daki hazırlık sürecinde uyguladığı dizilişe göre, kâğıt üzerinde oluşan durum, bu şekilde idi. Ama Arda Turan'ın 90 dakikada topa dokunan ilk iki kişiden biri olması, dizilişin detaylara sahip olduğunu gösteriyordu bizlere. Belli ki; serbest oynayacaktı Kaptan. Yarı saha çizginin her iki yanında Yaser Yıldız ve Serdar Eylik de dizilmişti. 4-3-3'ün yardımcı fikri, 4-2-3-1 olmalıydı o hâlde. Arda Turan'ın rolü için ise, beklemek en doğru karardı.
Karşılaşmanın başlama düdüğü ile birlikte Kazakistan temsilcisi Tobol, 4-4-2 dizilişi ile yarı sahasına kapandı. Uzunca bir süre de bu şekilde devam etti. Orta yuvarlağın içerisindeki Tobollu iki oyuncunun arkasında, kendi takımlarından dokuz oyuncu daha bulunuyordu. Sıkışık başlayacaktı oyun. Galatasaray'ın ilk hamlesi, sol kanat varyasyonu denemek oldu. Henüz birinci dakika içerisinde önce Mustafa Sarp, ardından Hakan Balta ile anlaşamayan Serdar Eylik iki pas hatası yaptı. Ancak hem Sarp, hem de Balta, genç arkadaşlarının oyunda kalmasını sağladılar. Ardından kapanan rakip önünde etkili olmaya başladı, Serdar Eylik.
Klasik tabir ile, iki tarafa da çalım atabiliyor. Bu, 4-3-3 gibi hareketli hücum kanatlarına sahip bir dizilişte Serdar adına önemli özelliklerin başında geliyor, hiç kuşkusuz. Bir yeteneği daha var, söz konusu durumla ilgili. Roger Federer'in 15. Grand Slam Şampiyonluğu'nu kazandığı Wimbledon 2009'da bilgisayarlar tarafından kaydedilen izdüşüm görüntüleri gelmişti ekrana. İsviçreli raket, oyun içerisinde vuruşa kalktığı an, öyle bir açıyla pozisyon alıyordu ki; topun gittiği yeri ancak hareketin tamamlandığı an görebiliyordunuz. İzleyenler adına herhangi bir problem yok. Ama rakip için aynı şeyi söylemek mümkün değil. Serdar da Tobol'un sol kanat savunucusunun üzerine giderken böyle bir intiba bıraktı aslında. Top ayağında iken, hangi yöne reaksiyon göstereceğini kestirmek zor. Üstelik, hareketli olduğu zaman bile bir anda kafasını kaldırıp ceza sahasına pas gönderebiliyor. Sezon içerisinde gelişimine devam etmesi mühim. Özellikle savunma ve fizik anlamında.
Oyunun ilk bölümünde Serdar Eylik haricinde irdelenebilecek bir iki konu daha var. Arda Turan'ın serbest rolünü bir kenara koyarsak, 4-3-3 ile hücum ediyordu Galatasaray. (Daha çok 4-1-2-3 varyantı ile olsa da.) Ancak top rakibe geçtiğinde, çabucak 4-2-3-1'e dönecek şekilde. Tobol kalecisinin kullandığı vuruşlarda bile görülebilecek bir uygulamaydı bu.
Altını dolduralım.
Birincisi; kanat hücumcularının (Yaser Yıldız ve Serdar Eylik) biraz daha geri gelmeleri, rakibin topla çıkmalarını engelleme fikrinden besleniyor. Yaser ile Serdar, bu anlamda ellerinden geleni yapmaya çalıştılar. İdeal görüntüde; bilhassa Kader Keita, bu görevin altından kalkmayı bilecektir. Harry Kewell'ın ise, futbol ve pozisyon bilgisi yeterli olmalı söz konusu işlev için.
İkinci düşünce, Arda Turan'ın Milan Baros'a yakın oynamasını sağlamak. Önemli bir sezon Arda adına. Repertuvarına mutlaka birtakım yenilikler eklemeli. Ve görünen o ki; ''Serbest Arda'', bunun için istekli. Ayhan Akman'dan ilk yarı boyunca gerekli yardımı alırken topla buluşma sayısında çığır açtı, bir pozisyonda çabuk karar verip etkili şutla kaleyi yoklaması da yeni bir eserdi.
İlk yarı, denemeler ile geçiyordu. 35. dakika sonrası Harry Kewell ısınmaya başlamıştı ama. Sürpriz ihtimali her şeye rağmen vardı sonuç olarak. İkinci devrenin başında oyuna girdi, Avustralyalı yıldız. 45 dakika sonrasında takım ile birlikte soyunma odasına gitmişti. Birkaç dakika sonra sahaya döndüğünde yanında Albert Roca da vardı. 2003 ila 2008 yılları arasında FC Barcelona'da çalışan ve aynı zamanda üniversite profesörü unvanına sahip olan İspanyol kondisyoner, bir süre Kewell'a tek pas yaptırdıktan sonra, oyuncusu ile açık alanda ikili mücadeleye girdi. Devre arasındaki ısınma hareketlerinde pek de aşina olmadığımız görüntülerdi bunlar. Ve son derece orijinaldi.
İkinci yarıda Harry Kewell'ın oyuna girmesi ile birlikte Serdar Eylik, ters kanada geçti. Kendisini sağ kanatta izlemek, önemli bir fikir verebilirdi bizlere; ama ne var ki, şanssız bir an sonrası oyuna devam edemedi. Yerine giren 6 numaralı oyuncunun adı ise, Tobias Linderoth olacaktı. Bu noktada da iki önemli ayrıntı var. Linderoth'un oyuna dahil olmasının ardından Arda Turan, hücum kanadının soluna geçti. Ve sezon içerisinde Kader Keita ile Milan Baros arasında görmeyi beklediğimiz değişimleri gerçekleştirmeye başladı. Baros ve Arda, bir iki pozisyonda ''iç içe girerek'' pozisyon üretmenin yollarını aradılar. Diğer yandan bir gerçek daha kesinleşti. Harry Kewell ve Kader Keita (Serdar Eylik) sahada iken, her iki bölgenin ilk alternatifi Arda Turan. Çok yönlü bir oyuncu olma yolunda önemli bir adım bu.
Tobias Linderoth'lu Galatasaray, 4-3-3'e daha net uymaya başladı. Arda Turan'ın serbest rolü, dizilişi dört basamağa (4-2-1-3 gibi) çıkarıyordu zaman zaman. Linderoth, bir komutan edası ile görevine başladığında aslında aylardır sakat olan başkasıymış gibi hareket ediyordu. Yeni bir transfer gibi. Ne klişe ama, değil mi? Değil. Gerçekten öyle. Top ayağına geldiğinde donuyor sanki, sahada bulunan diğer 21 oyuncu. Ve Linderoth, topu en uygun noktaya gönderiyor. Çip varmış gibi zihninde. Mustafa Sarp ile gelen golün ardından Arda Turan'a verdiği harika pas da bu özelliği sayesinde. Sabri Sarıoğlu'nun ileri çıkışlarında sağ arkaya geçmesi de futbol zekâsı.
Sahada kaldığı süre içerisinde fedakârca oynayan ve son derece iyi niyetli bir futbolcu olan Mustafa Sarp ile Servet Çetin'in golleri, Galatasaray'a üst turu getirdi sonuç olarak.
Bugün için oynanan oyun, birçok kişiyi memnun etmemiş olabilir; ama harika bir malzeme var Frank Rijkaard'ın elinde. Hollandalı, ne yaptığını bilen bir takıma sahip. İşleyecektir. Şampiyonluk ya da kupalar, bu sezon gelmese de devam edecektir sağlam temellere oturan temeli yükseltmeye. Bugünü değil, büyük fotoğrafı değerlendiriyorsak eğer; tünelin sonunda ışık görünüyor. İzlemeyi sürdürelim.