SEVGİLİdostlar,ne olur kınamayın beni! 35 yıllık hayat arkadaşım sessiz sedasız bir şekilde 26 Ağustos’u 27’ye bağlayan gece saat 02:00 - 03:00 sıralarında, hem de uykuda iken, bizleri yalnız bırakıp Hakk’a yürüdü.
Bilmiyorum, fark ettiğimde belki her şey bitmişti… Ne kadar seslendimse de hiç cevap alamamıştım. Beni, anasını, kardeşlerini, evlatlarını, torunları Zeynep’i, Ahmet’i ve beş aylık Zehra’yı geride bırakıp Rabbine yürümüştü.
Halbuki geride, birlikte geçirdiğimiz sevgi, saygı, sabır ve sadakat dolu 35 yılımız vardı. Yavrularımız Enes, Hümeyra ve Alperen’le hanemiz şenlenmiş, gönlümüz aydınlaşmıştı. Birlikte kızımız Hümeyra ile oğlumuz Enes’in yuvasını kurmuş, torunlarımız Zeynep, Ahmet ve Zehra ile huzur ve mutluluğun zirvesine ulaşmıştık. Artık Bilkent Hukuk’taki küçük oğlumuz Alperen’e yönelik hayaller kuruyor, Erenköy’deki kentsel dönüşümden yararlanılarak yenilenmekte olan evimize döneceğimiz 2017’nin ocak ayını gözlüyorduk.
Ama Rabbimin hesabı başka idi. Hiçbirimizin O’nun sınırlarını belirlemiş olduğu ömür çizgisinden haberi yoktu. Gerçi rahmetli, zaman zaman “Ben aniden gideceğim, sakın kendini bırakma, çocuklarına sahip çık, onları incitme, üzme, yoksa sana hakkımı helal etmem…” der, kadere karşı beni uyarırdı.
AYNI ANDA GÖRÜLEN RÜYA!
NİTEKİMEmr-i Hak Vaki olduktan bir gün sonra rahmetlinin dayısının kızı Saniye hanım beni aradı ve aynı gece gördüğü rüyayı anlattı…
“Enişte, 26 Ağustos Cuma günü kışlık salça yapmıştım. İşim uzun sürmüştü, gece saat 02:00’de yatsı namazını kıldım ve yattım. Gece rüyada Kadriye’yi, kalp krizinden ölmüş gördüm. Kendi kendime halam şimdi ne yapacak? Onun bir tek kızı vardı dedim…”
Bu rüyayı da dinledikten sonra, inanarak ve iman ederek “Hüküm Allah’ındır” dedim ve “inna illahi ve inna ileyhi raciun” (biz Allah’a aidiz, O’ndan geldik ve yine O’na döneceğiz” fermanını bir kere daha hem dilimle, hem gönlümle tekrar eyledim. Rabbim her birimizin geçmişlerine rahmet eylesin.
BENİ YALNIZ BIRAKMADINIZ!
SİZdeğerli dostlarıma çok müteşekkirim. Beni yalnız bırakmadınız. Mevsimin yaz olması, havanın sıcaklığı ve bilhassa hepimizden daha çok sarsılan kayınvalidemin durumunu düşünerek bir an önce rahmetliyi yerine yerleştirmeyi kararlaştırdık. Bu sebeple cenazeyi 27 Ağustos Cumartesi günü ikindi namazını müteakiben 40 yıl görev yaptığım Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Camii’nden kaldırdık. Belki ertesi güne kalsaydı cenazeye iştirak edenler daha fazla olabilirdi ama, Efendimizin talimatları doğrultusunda emaneti yerine yerleştirmede acele etmek gerekmekteydi.
Dostlar sağ olsun, daha çoğu Kayseri, Ankara, Düzce, Sakarya, Kocaeli ve İstanbul’dan olmak üzere Türkiye’nin dört bir tarafından, cenazeye iştirak etmek üzere acımıza ortak oldular. Rabbim her birinden razı olsun. Cenaze namazını, rahmetli hayatta iken her zaman “kayınpederim” diyerek saygı duyduğu, Eski Diyanet İşleri Başkanı Tayyar Altıkulaç hocamız kıldırdı.
Namaz sonrası, helallik alırken Hocamızın soru içerikli cümleleri çok manidar idi. Hocamız şöyle diyordu “…Kadriye hanımın aramızdan ani ayrılışı hepimiz için ders olmalıdır. Bu dünya, öyle kök salınası bir yer değildir. Ben bu haneye sık sık misafir oldum, Kadriye hanımın sofrasına oturdum, aşını yedim, çayını içtim. Kendisi mü’mine, muvahhide, davası olan, sofrası geniş, büyüğüne hizmeti seven bir hanımefendi idi. Ben ondan razıyım, hakkımı helal ettim, siz de ettiniz mi?”. Cemaatten aynı samimiyet içinde yükselen “EVET, HELAL ETTİK!” cevabı güçlü bir seda halinde caminin avlusundan kubbeyi yalayıp minareleri basamak edinerek Yaradan’a yükseliyordu.
Öncelikle ölüm olayının ve cenaze merasiminin duyurulmasında etkin görev üstlenen Marmara İlahiyat Fakültesi Dekanlığına, Dönem Arkadaşlarıma, Marmara İlahiyat Vakıf Başkanlığına, Ensar Vakfına, İSAM’a, AK Parti grubuna, AK Parti Genel Merkezine, İstanbul Doğu Türkistan Maarif ve Dayanışma Derneği’ne, İstanbul Düzceliler Derneği’ne, AK Parti Düzce İl Teşkilatına, Düzce Sanayi Odası Başkanlığına, Düzce Belediye Başkanlığına, İlçe Belediye Başkanlıklarına çok teşekkür ediyorum. Allah hepsinden razı olsun.
Başta İstanbul Valisi Sayın Vasip Şahin ve AK Parti’yi temsilen cenazeye iştirak eden Genel Başkan Yardımcısı, Teşkilat Başkanı Mustafa Ataş olmak üzere, cenaze namazına iştirak eden Milletvekili arkadaşlarıma, Türkiye’nin dört bir tarafından işini gücünü bırakıp acımızı paylaşmak üzere merhumenin arkasında saf tutan bütün dostlarıma teşekkür ediyorum, Allah kendilerinden razı olsun. Rabbim her birinin geçmişine rahmet eylesin, onlara böyle bir acı tattırmasın.
Dostlarımın şu hususu bilmesini istiyorum; başta Sayın Cumhurbaşkanımız, mevcut ve bir önceki Başbakanımız olmak üzere, cenazeye iştirak edemeyen büyüklerimiz, Bakanlarımız ve Parti farkı gözetmeksizin milletvekillerimiz telefonla beni arayarak acımızı paylaştı, dua ve Fatihalarıyla birlikte merhumeye rahmet demetlerini sundular.
Hassaten Sayın Cumhurbaşkanımız, olay hakkında bilgi alıp beni teselli edip, Hakk’tan gelen fermana uymamı öğütledikten sonra, kayınvalidemle görüşüp onu da teselli etmesi bizi çok rahatlatmıştı. Anamla Sayın Cumhurbaşkanımız arasında şu diyalog geçmişti…
Anam beyefendiye şöyle demişti: “Evladım, şimdiye kadar sabahları erken kalkıp hep sana dua eder, muvaffakiyetin için Fetih Suresi’ni okurdum. Artık Fetih Suresi’ni evladım için okuyacağım.”
Sayın Cumhurbaşkanımızın cevabı, aynen bir evladın, ciğeri yanmış bir anaya vereceği cevap misali idi… “Hayır Anacığım! Sen hem benim için, hem de bacım için bülbüllerin öttüğü seher vaktinde dua edip Fetih Suresini okumaya devam edeceksin.”
Anam da, “Peki, baş üstüne” diye cevap vermişti evladı Cumhurbaşkanı…
Rabbim bütün geçmişlerimize rahmet eylesin. Tenzile anamızın, Kadriye hanımefendinin yattığı yer nur ile dolsun, makamları cennet olsun inşallah.
Sevgili dostlar, sizlerden de dua ve Fatihalar beklediğimizi ifade eder, bütün geçmişlerinize rahmet ve mağfiret niyaz ettiğimi beyanla, her birinize can sağlığı dilerim. Rabbim size böyle bir acı göstermesin.
Kalın sağlıcakla sevgili dostlar…