ölümünden sonra pablo neruda 'nın kendisine ithafen şiir yazdığını duyunca çok şaşırmış, bu kadar örnek görülmesine ve neruda'nın şiirindeki samimi dostluğa bayılmıştım.o şiirdense pablo 'nun güzel dostundan alıntı paylaşayım.
.
"yürümek;
yürümeyenleri
arkanda boş sokaklar gibi bırakarak,
havaları boydan boya yarıp ikiye
bir mavzer gözü gibi
karanlığın gözüne bakarak
yürümek!..
yürümek;
dost omuzbaşlarını
omuzlarının yanında duyup,
kelleni orta yere
yüreğini yumruklarının içine koyup
yürümek!..
yürümek;
yolunda pusuya yattıklarını,
arkadan çelme attıklarını
bilerek
yürümek...
yürümek;
yürekten
gülerekten
yürümek..."
-nazım hikmet ran
kısaca her engele karşı yürüyün sevgili dostlar.