

En bedava tüketici hakkı
Birleşmiş Milletlerce 1948 yılında kabul edilmiş ve bizim de 1949 yılında
kabul edip Resmi Gazetemizde yayınladığımız İnsan Hakları Evrensel
Bildirisinin üçüncü maddesi, herkesin yaşama hakkı olduğunu kabul ve ilan
eder.
Nedir bu yaşama hakkı?
Herhalde ölmeme hakkı gibi çok dar yorumlanması mümkün değildir.
Yaşama hakkı, en temelinden sağlıklı yaşama hakkıdır.
Yönetimler, diğer işlerinde ne yaparlarsa yapsınlar, insanların sağlıklı bir
biçimde yaşamalarını önleyen, ortadan kaldıran unsurları gidermek ve
halklarına biyolojik olarak sağlıklı bir yaşam ortamı sağlamakla
yükümlüdürler.
Sağlıklı yaşamın en vazgeçilmez koşulu da temiz hava soluyabilme hakkı
olmalı.
Eskiden bir şeyin ucuzluğuna ölçü gösterilirken sudan ucuz denirdi.
Dünyada temiz su azaldı, taşıma ve ilaçlama, sağlık denetimi gibi
maliyetler geldi ve sular bu niteliğini kaybetti.
Peki, Dünyada havadan daha ucuz bir şey var mı?
Herhalde tükettiklerimizin en ucuzu o olmalı. Çünkü ne sahibi var, ne taşıma
derdi. Ama gelin görün ki uygulamada bu insan açısından en temel madde,
insan hakları açısından en vazgeçilmez şey giderek insanlarımızın en
pahalıya kullanmaya başladıkları bir şey olmaya başladı.
Ne tuhaf değil mi?
En bedava olan şey, günümüzde insanlar için en pahalı şey hale geliyor.
Bir tüketici olarak insanların en ucuza alacağı hava, onların hayatlarında
en pahalıya gelen tüketimi oluyor.
Ne kadar pahalı mı? Kaç lira mı?
Bence para ile ölçülemeyecek kadar pahalı. Adeta ömürden giden birkaç yıl
gibi bir bedel.
***
Hava kirliliği, o en temiz ve en bedava ama yaşamımızdaki en önemli
gereksinimimizi ne yazık ki bize ödenemeyecek bir bedele mal ediyor.
Kentlerin egzos dumanına dönmüş havaları buralarda geçen ömürleri önce astım
ve diğerleri gibi hastalıklı hale getiriyor ve sonra da mutlaka o hastalıklı
ömürlerden birkaç yıl götürüyor.
Bir ömrün önemli bir kısmının hastalıklı, son üç beş yılının da kayıp
olmasının bedeli acaba kaç lira ya da kaç yeşil dolardır?
Bir kişi için düşündüğünüz bu maliyet acaba tüm bir kent nüfusu için
hesaplandığında kaça patlar?
Örneğin 407 milyon 25 bin lira olabilir mi?
Ya da yüzde yirmisi peşin, kalanı 48 ay taksitle?
Olamaz derseniz gidin bakın İstanbulun en kirli havasına sahip,
insanlarının gerçekten egzos soluduğu Mecidiyeköye.
Bu bedel oradaki insanlar için 407.000.025,- lira olarak tahmin edilmiş.
Tabii hayırlı bir iş olarak düşünüldüğü için de KDVden muaf!
Biliyor musunuz? Eğer devlet kadar zengin olsaydım o parayı ben verir,
orayı yeşil alan yapar Mecidiyeköyün, Şişlinin hatta İstanbulun bütün
insanlarının, bebelerinin hayat haklarını kurtarır, ömürlerini birkaç yıl
uzatırdım.
Bu da bir fani olarak her türlü zenginlikten daha fazla keyif verirdi.
Ama ne yapalım, param yetmiyor
?