28 Eylül 1986’daki milletvekili ara seçimlerine Refah Partisi’nin İstanbul adayı olarak girse de seçilemedi. 26 Mart 1989’daki yerel seçimlerde Beyoğlu belediye başkan adayı oldu. %22,83 oranında oy toplayan Erdoğan, %29,29 oranında oy alan Sosyaldemokrat Halkçı Parti adayı Hüseyin Aslan’ın gerisinde kalarak belediye başkanı seçilemedi.
Sonuç birleştirme tutanaklarında usulsüzlük olduğunu öne sürerek seçim sonuçlarına itiraz eden Erdoğan, İlçe Seçim Kurulu Başkanı 2. Asliye Ceza Mahkemesi Hakimi Nazmi Özcan’a hakaret ettiği gerekçesiyle bir ay sonra, 27 Nisan günü tutuklandı ve bir hafta kadar Bayrampaşa Cezaevi’nde kaldıktan sonra 500 bin lira kefaletle serbest bırakıldı.Mahkeme”hakime hakaret” suçundan altı ay hapis,20 bin lira para cezasına çarptırdı,920 bin liralık para cezasına çevrildi.
Herşeye itiraz ve hile hurda o zamanlarda mı başlamıştı acaba…
20 Ekim 1991’deki genel seçimlerine Refah Partisi’nin İstanbul 6. bölge 1. sıradan adayı olarak girdi. Seçimlere Milliyetçi Çalışma Partisi ve Islahatçı Demokrasi Partisi ile ittifak yaparak giren Refah Partisi, İstanbul’dan %16,73 oranında oy aldı.
19.dönem milletvekili olarak Türkiye Büyük Millet Meclisi’ne giren Erdoğan, ilk kez uygulanan seçmenlerin parti milletvekillerini sıralamaya bakmadan tercih edebildiği tercihli oy sisteminde seçmenlerin tercihini ikinci sıradaki aday Mustafa Baş’tan yana kullanması sebebiyle, sonuçların belli olmasından birkaç gün sonra Erdoğan’ın milletvekilliği Baş’a geçti.Sandıklardan Erdoğan’a yaklaşık 9 bin tercihli oy çıkarken, Baş’a yaklaşık 13. bin oy çıkmıştı.
15 Ocak 1994 günü parti başkanı Necmettin Erbakan tarafından Erdoğan’ın İstanbul büyükşehir belediye başkanı adayı olacağı açıklandı. Seçimlerde Erdoğan %25,19 oy oranı alarak İstanbul Büyükşehir Belediyesi Başkanı seçildi.
Başkanlık dönemine ilişkin olarak 18 dosyadan İstanbul Devlet Güvenlik Mahkemesi’nde dava açıldı. Bunlardan bazıları Akbil, İsfalt, İstaç ve İdo ile ilgili yolsuzluk davalarıdır. Bu davalar, milletvekili olduğunda dokunulmazlığı nedeniyle dokunulmazlığı süresince donduruldu.
“Siirt’te yaptığı konuşmayla dindar ve dindar olmayan diye bölünen kesimler arasındaki gerginliği canlı tutmayı amaçlamakta”ydı. “Bunları inanç birliği maksadıyla söyledim” şeklindeki ifadesinin inandırıcı bulunmadığı belirtilirken, “benim referansım İslam’dır” diyerek topluluğu inanan ve inanmayan olarak ayırdığı belirtildi.
“Cezanın ertelenmesine yer olmadığı” ibaresinin de yer aldığı kararın bir aykırı oya karşılık oy çokluğuyla alındığı ve Yargıtay’a başvurulabileceği kaydedildi.Mahkemenin aldığı karar 23 Eylül’de Yargıtay 8. Ceza Dairesi tarafından, bire karşı dört oyla onaylandı.
Kararın ardından kendisine siyasi yasak getirilen Erdoğan, herhangi bir partiyle birlikte veya bağımsız olarak herhangi bir seçime katılamayacaktı. 25 Eylül’de Yargıtay tarafından açıklanan gerekçeli kararda Erdoğan’ın söylemlerinin “savaş çağrısı” niteliği taşıdığı belirtilmekteydi.
Ceza infaz yasası gereği hapis cezası 4 ay 10 güne inerken, çeşitli ertelemeler sonrasında İstanbul büyükşehir belediye başkanlığı görevini bırakarak 26 Mart 1999 günü Kırklareli’nin Pınarhisar ilçesindeki Pınarhisar Cezaevi’ne girdi.24 Temmuz 1999’da ceza süresini tamamlayarak cezaevinden tahliye edildi.
Söylentilere bakılırsa cezaevi sürecinin de düzmece olduğu söyleniyor ama sadece söylenti de olabilir…
Erdoğan, siyasi yasağı bulunduğu için seçimlere giremedi ve milletvekili seçilemedi. Seçim sonrasındaki 58. Hükûmet, Abdullah Gül başbakanlığında kuruldu. Bu hükûmet döneminde Erdoğan’ın siyasi yasağının kaldırılması için Türkiye Büyük Millet Meclisine yasa teklifi sunuldu. Bu yasa değişikliği TBMM tarafından oy çokluğuyla kabul edilse de Cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer yasayı “öznel, somut ve kişisel” olduğu gerekçesiyle veto etti.
Daha sonra aynı yasa değiştirilmeden mecliste tekrar kabul edildi ve Cumhurbaşkanı Sezer yasa değişikliğini bu kez onayladı. Bu yasanın kabulüyle Erdoğan’ın milletvekili seçilmesi için yasal bir engel kalmadı. Seçimlerde Siirt milletvekili seçilen Fadıl Akgündüz’ün milletvekilliğinin düşürülmesinin ardından Siirt’teki seçimlerin tekrar edilmesi kararlaştırıldı. Seçimlerde Adalet ve Kalkınma Partisi’nin ilk sıradaki adayı Mervan Gül’ün adaylıktan çekilmesi ile Erdoğan partinin birinci adayı olarak Siirt seçimlerine girdi ve oyların %85’ini alarak kazandı.
Erdoğan’ın milletvekili seçilmesinin ardından başbakan Abdullah Gül, Erdoğan’ın başbakan olması için Cumhurbaşkanı Sezer’e istifasını sundu. Sezer bu kez hükümeti kurma görevini Erdoğan’a verdi ve genel seçimlerden yaklaşık üç ay sonra Erdoğan başkanlığında 59. Hükümet kuruldu.
2003 yılında 70 olan üniversite sayısı, 2008 yılı sonunda doğru 130’un üstüne çıkarak ülkedeki 81 il de en az bir üniversiteye sahip oldu.2012 yılında bu sayı 186’ya ulaştı. 2012-2013 eğitim-öğretim döneminde itibaren uygulanan 4+4+4 eğitim sistemiyle birlikte 8 yıllık kesintisiz zorunlu eğitim yerine 12 yıllık zorunlu kademeli eğitim sistemine geçildi.
Her ile değil neredeyse her ilçeye bir üniversite kuruldu.Tabiki Türk toplumu bundan çok büyük mutluluk duydu ama keşke üniversite kavramı sadece binadan ibaret düşünülmeyip işinin ehli eğitimciler atansaydı.Sanki Fener Bahçe -Beşiktaş takımlarından birisini tutar gibi kendisi gibi düşünmeyen eğitimcileri açığa alıp,onları işsiz bırakıp,işinin ehli olmayan taraftarlarını tayin ederek öğrencileri de gerçek eğitimden mahrum bırakmasalardı.
Okullardaki öğrenciler öğretmen beklerken,kendisi gibi düşünmedikleri öğretmenleri işsiz,öğrencileri de öğretmensiz bırakmasalardı inanırdım gerçekten eğitim için çabaladıklarına…O kadar çok Eğitim Programı ve Sınav sistemi değişti ki eğitim yaz-boz tahtasına dönerken,öğrenciler perişan,veliler ne yapacağını bilmeden şaşkın durumdalar.
Sınır Tanımayan Gazeteciler, Erdoğan’ın başbakanlığının son dönemlerinde basın özgürlüğü konusunda sürekli bir düşüş gözlemledi; Basın Özgürlüğü Endeksi’nde basın özgürlüğü konusunda Erdoğan’ın ilk dönemlerinde 100. sırada olan Türkiye, 2013’te 179 ülke arasında 154. sıraya düştü.Freedom House ise bir dönem iyileşme gözlemleyerek ülkenin 2006’da 48/100 olan Basın Özgürlüğü Puanı’nı 2012’de 55/100 olarak değiştirdi.
17 Aralık 2013 tarihinde Cumhuriyet Savcısı Celal Kara ve İstanbul Emniyet Müdürlüğü Organize Suçlarla Mücadele ve Mali Şube Müdürlüğü ekipleri, aralarında iş adamları, bürokratlar, banka müdürleri, kamu görevlileri ve 61. Türkiye Hükûmeti kabine üyesi üç bakanın oğullarının olduğu 47 kişinin, “rüşvet, görevi kötüye kullanma, ihaleye fesat karıştırma ve kaçakçılık” suçlarını işledikleri iddiasıyla gözaltına alındığı soruşturma başlattı Olaydan ardından soruşturmayı yürüten savcılar, adli kolluk amirleri ve memurlarının ciddi bir kısmının görev yerleri Türkiye Cumhuriyeti İçişleri Bakanlığınca değiştirildi veya görevden alındı.29 Ocak 2014’te soruşturma savcısı Celal Kara, 11 Şubat 2014 tarihli HSYK kararnamesi ile de soruşturma iznini veren İstanbul Cumhuriyet Başsavcıvekili Zekeriya Öz’ün aralarında bulunduğu 166 hakim ve savcının görev yeri değiştirilmiş.Erdoğan kamuoyunda “rüşvet skandalı” olarak adlandırılan bu soruşturmayı hükümetine karşı yapılmış bir darbe girişimi olarak niteledi. Daha sonra Gülen Hareketi’ne bağlı dershanelerin kapatılması yönündeki girişimler ve 3 bakanın 17 Aralık soruşturması sonrası istifası ile AK Parti ve Gülen Hareketi arasında açık bir çatışma süreci başlamış, Erdoğan 17 Aralık soruşturması ve iddialarını “Türkiye içi ve dışındaki karanlık çevrelerin oyunları” olarak değerlendirmiştir.
Erdoğan, sarayın cumhurbaşkanı tarafından Çankaya Köşkü yerine yeni merkez olarak kullanılacağını duyurdu. Çankaya Köşkü ise yeni başbakanlık merkezi olarak değiştirildi. Çankaya, ülke kurulduğundan bu yana cumhurbaşkanları için sembolik bir merkez olduğu için bu olay, tarihi bir değişiklik olarak görüldü. Yaklaşık 1.000 odası olan ve maliyeti $350 milyon (€270 milyon) tutan saray, maden kazalarının ve işçi haklarının ülke gündemine hâkim olduğu bir süreçte ortaya çıkması ve kullanılmaya başlanması yüzünden büyük eleştirilere yol açtı.
Kamuoyunda ilk olarak, Ocak 2015’te Başbakan Ahmet Davutoğlu tarafından açıklanan ancak hayata geçirilemeyen ‘şeffaflık paketi’ ve 17 Aralık Yolsuzluk soruşturmasında adı geçen 4 bakanın yüce divana gönderilmesi hususlarında Davutoğlu-Erdoğan arasında gerginlik çıktığı iddia edilmişti.Mayıs 2016’da Pelikan dosyası adlı blog, ikili arasındaki gerginliği Erdoğan yanlısı bir bakış açısıyla detaylı bir şekilde maddelendirdi. 4 Mayıs’ta Erdoğan ile Davutoğlu arasında yapılan görüşmeden kısa süre sonra AK Parti, olağanüstü kongre kararı alarak Davutoğlu’nun parti başkanlığına aday olmadığı bir kongre düzenledi ve Davutoğlu başbakanlıktan çekilerek yerine Binali Yıldırım getirildi. Davutoğlu’nun Erdoğan ile görüşmesinin hemen sonrasında görevden çekilmesi muhalifler tarafından Erdoğan’ın Cumhurbaşkanlığı Sarayı’na gönderme yapan “Saray Darbesi” tanımlamasıyla anıldı
15 Temmuz 2016 tarihinde Türk Silahlı Kuvvetleri bünyesinde kendilerini Yurtta Sulh Konseyi olarak tanımlayan bir grup asker tarafından askerî darbe girişimi gerçekleştirildi. Erdoğan, CNN Türk kanalında telefon ile gerçekleştirdiği görüntülü konuşmada darbecilere hiçbir şekilde imkan tanınmayacağını ifade ederek halkı darbeye tepki göstermek için sokağa çıkmaya davet etti. Çağrının ardından, Türkiye’nin birçok ilinde darbe karşıtı protesto gösterileri düzenlendi. 16 Temmuz sabahı, darbe girişimi bastırıldı ve askerler silahları ile birlikte teslim oldu.
Bu darbe girişimi de bana çok ikircikli geliyor,inşallah tarih gerçekleri çıkarır ortaya.En başta ben de kendi kendilerine bir senaryo yazıp oynadılar diye düşünüyordum ama rant bölüşümünde anlaşamayıp birbirlerine girmiş olabilirler diye düşünmeye çalışsam da aklıma hemen sokaktaki herkes fetöcü ilan edilip tutuklanırken,bunlar canciğer kuzu sarması değil miydi…o zaman Fetö nün siyasi ayağı niye ortaya çıkmıyor bir türlü…neden gerçek anlamda Fetö yü ABD den istemeyip iç politika malzemesi yapıyorlar,ya da verilen araştırma önergeleri neden reddediliyor?aklımda deli sorular…
Recep Tayyip Erdoğan’a siyasi hayatının başlarından itibaren çeşitli eleştiriler yapılmıştır. Bunlar arasında yargının siyasallaşması, 2013-2014 yıllarında yapılan yargıya yönelik düzenlemeler, basına uygulanan sansür, Anti-Atatürkçülük antisemitizm ve diktatörleşme eğilimleri yer alır.
Erdoğan’ın 2013 Gezi Parkı protestolarına yönelik Washington Post’da yayınlanan, Türkiye’de basın özgürlüğünün engellenmesi, protesto süreçleri ve polisin tepkisi konularını içeren bir yazıda, “Erdoğan seçilerek başa gelmenin ve aynı zamanda otoriter olmanın mümkün olduğunun talihsiz bir kanıtı” şeklinde bir ifade yer aldı.
2013 yılında yaptığı bir konuşmasında Türkiye Cumhuriyetinin kurucusu “İki tane ayyaşın yaptığı yasa muteber oluyor da dinin emrettiği bir yasa sizin için neden reddedilmesi gerekiyor.” demiş,tartışmalı sözü ile Gazi Mustafa Kemal Atatürk ve “Milli Şef” lakaplı İsmet İnönü’yü hedef aldığı düşünülmüş, gazeteci Ayşe Hür Erdoğan’ı İslamcılık ile suçlamış, CHP milletvekili Umut Oran, Başbakan Erdoğan’ın sözlerini Meclis gündemine taşıyarak “iki ayyaş”ın kim olduğunu sormuş, Muharrem İnce “gerekli cevabı yüreği varsa vermesini bekliyoruz” demiş, akabinde Erdoğan, “iki ayyaş”tan kimi kastettiği sorusu sorulması üzerine “Men-i müskirat kanunu çıktığında Meclis Başkanı kimdi? Atatürk. Bu toplumda bizim laf diye söylenen bir şeydir. Kim bilir kaç kişinin imzası vardır? Büyük ihtimalle orada Gazi’nin imzası yoktur.” diye cevap vermiştir.
Köln’de yaptığı miting öncesinde Bild gazetesinde, “Erdoğan hoş gelmediniz, burada istenmiyorsunuz!” ifadesi yer aldı.
The New York Times gazetesi 18 Aralık 2014’te yaptığı makale’nin başyazısında “Hükümetin ifade özgürlüğünü boğmaya çalışması, romancılara iftira atması, yargı sistemini kontrol altına alması Ülke’nin demokrasisine zarar veriyor.” diyerek dönemin hükümetini ve dönemin başbakanını eleştirmiştir
Gazeteci Hakan Albayrak köşe yazısında “İsrail’e tepki göstermek faşistlikse, Başbakan Erdoğan Davos’ta faşistin önde gideni olmuştur!” sözünü köşe yazısında belirmiştir.
İngiliz Financial Times gazetesi 25 Ağustos 2015’te yayımladığı makalede cumhurbaşkanını eleştirmiştir. Ayrıca makalede “Türkiye Ekonomisi Kırılgan” manşeti atılmıştır.
Siyaset bilimci Prof. Ersin Kalaycıoğlu Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ı eleştirerek padişahların ondan daha mütevazı olduğunu belirtmiştir.
Beyaz Saray ABD 2014 İnsan Hakları raporunu açıladığında Erdoğan için, “Cumhurbaşkanı Erdoğan, kendisini eleştiren gazetecilere, adlarını vererek açıkça saldırdı” denilmiştir.
Birgün gazetesi 17 Şubat 2015 tarihinde, “Katil ve Hırsız Erdoğan” manşetiyle çıktı. “Cumhurbaşkanı’na hakaret” suçundan yargılanan BirGün gazetesinin yöneticileri Barış İnce, Berkant Gültekin ve Can Uğur 11 ay 20’şer gün hapis cezasına çarptırıldı. Savunmalarında “Hırsız ve katil” sözlerinin Erdoğan’ın şahsına hakaret kastı olmadığını, politik bir eleştiri olduğunu söyleyen üç gazetecinin cezası ertelendi.
New York Times gazetesi, Türkiye için başkanlık sistemi önerirken Hitler Almanya’sını örnek göstermesi üzerine “Sayın Erdoğan başka bir çizgiyi daha aştı” başlıklı bir başyazı yayınladı.
CHP Milletvekili Murat Emir, Cumhurbaşkanı’na hakaret davaları nedeniyle son üç Cumhurbaşkanı’na ilişkin bir karşılaştırma yaptı. Emir’in araştırmasına göre Recep Tayyip Erdoğan ilk bir buçuk yılda 1300’ün üzerinde kişiye dava açtı.
CHP lideri Kemal Kılıçdaroğlu, 35. Cumhuriyet Halk Partisi Olağan Kurultayı’nda Erdoğan’ı Türkiye’nin içinde bulunduğu şartlar nedeniyle eleştirdi. Kılıçdaroğlu’nun “Kendi düşüncelerini açıklayan akademisyenler tek tek gözaltına alındı. Bir diktatör bozuntusunun talimatıyla tek tek gözaltına alınıyor.” demesi üzerine AK Partili konuklar kurultayı terk etti.
Kuzey Almanya Radyo Televizyon Kuruluşu’nda (NDR) yayınlanan ‘extra 3’ adlı mizah programında 17 Mart’ta, Erdoğan’ın basın özgürlüğü ve insan hakları konularındaki tutumunun hicvedildiği ‘Erdowi, Erdowo, Erdoğan’ adlı bir şarkı yayımlandı. Bu konuda Almanya’nın Ankara Büyükelçisi Martin Erdmann Türkiye Dışişleri Bakanlığı’na çağrılarak programın silinmesi talebi iletildi. Yapımcı bu talebi geri çevirerek şarkıyı Türkçe ve İngilizce alt yazılı olarak programın YouTube sayfasına “İş basın özgürlüğüne ve insan haklarına gelince Türkiye cumhurbaşkanı oldukça yaratıcı davranışlar sergiliyor. Yani diplomatik bir tabirle söylemek gerekirse. Ama bu işler bizde farklı yürüyor. İşte İstanbul için şarkımız.” notuyla paylaştı.