Klasik insan yalanları…
“Ben yapmadım, ben etmedim..”
Evladım siz benim zekamı niye hafife alıyorsunuz? Madem sen yapmadın madem sen etmedin bunca rezilliği kim yaptı? Neyi inkar ediyorsun deliller önümde sığır?
(Aşağı mahalle jargonu dilime bakmayın ruh halime göre değişkenlik gösterebilir.)
Her boku yap, her naneyi ye sonra külliyen inkar. “Ben demedim, desem derim senden mi korkacağım?” (evet, korkuyor) “Ben yapmadım”, “o sana yalan söylemiş”, “sen yanlış duymuşsun.” “Hem dayıma da söylerim” (Bunu yıllar önce tehdit olarak yapan bir erkekte dayısına söyleyecekti dayısı da dönemin torbacısıydı, Allah sizi inandırsın.)
Yok öyle bir şey… “Kızımın üzerine yemin ederim” “kızım ölsün ki” yok böyle bir şey (Sonra babasının pis karması kıza bulaşır, kız ölmekten beter olur, sürünür…) Benden uzak dur, beni rahat bırak (Bunu söyleyen de gün bitmeden kapımda biter Fridaaaaa Fridaaaaaa, beni bırakma, sana ihtiyacım var.)
Sizden çok şey mi istiyorum? Kıçınız ayrı başınız ayrı oynamasın yeter tek istediğim bu! Saman altından su yürütüp saf ayağına beni keklemeye çalışıyorsunuz ama yemiyorum baştan söyleyeyim attığınız adımdan bile haberim oluyor. Dürüst olun, benim çizgilerim net, sınırlarım belli. Bana bunlarla gelmeyin, her türlü size yardımcı olurdum. (Ama artık olmam, beynimi yediniz, artık kotanız doldu, taştı.)
Toplumun kanayan yarası ihanet ve yalan. İnsanı en çok yaralayan bu olmalı hem kendinizi hem karşınızdakini kandırıyorsunuz. Bu sizi daha müthiş, daha vazgeçilmez, daha muhteşem, daha akıllı mı yapıyor? Çok kadın ya da çok erkek olunca hayatınızda skora mı koşuyorsunuz? Madalya mı alıyorsunuz? Sadece ruhunuzu ve bedeninizi kirletiyorsunuz. Neden kandırma ihtiyacı duyuyorsunuz? Neden tek eşli değilsiniz mesela anlatsanıza biraz?
Bazı salaklar kendilerini hayvanlarla bile mukayese ediyor bizim güdülerimiz böyle, dürtülerimiz böyle. Bir insana bağlanmak, sevmek ve onunla mutlu olmak bu kadar mı zor? Yıllardır etrafımda dolanan, beni tavlamaya çalışan adamlar köprü oldu, arkadaşım dediğim adam bana ilan-ı aşk ediyor. Bu beni mutlu mu ediyor? Hayır tam tersi çok üzüyor.
Ben hayatımda bir tek insan olsun istiyorum, onun elini tutmak ve sonuna kadar onunla devam etmek… {Özüne dön kızım böyle biri yok}
Hayatınızda değer verdiğiniz biri varken başkasını denemek neden? Sizin hiç vicdanınız, Allah korkunuz yok mu? (Bunlar beş vakit namaz da kılsa yapacaklarından geri durmayacak cinsten.)
Belki Allah’a inanmıyorsunuz tamam kabul, ateist/deist ya da hangi din veya inanca mensup olduğunuz da önemli değil, nasıl içiniz alıyor bu yaptıklarınızı? Aynaya bakınca insanlığınızdan utanmıyor musunuz? Vicdan peki? Karşı tarafın yaşayacağı üzüntü ne olacak? Bencilsiniz. Çünkü siz yaptınız ya karşı taraf üzülse bile umrumuzda değil çünkü bu sizin ezikliğiniz.
Olay skor yapmaksa bizim mahalledeki manavın bile dört tane sevgilisi var. (Manav Muhittin’i küçümsediğimden değil ama adamın yüzünü görseniz ne demek istediğimi anlardınız.) Bu da bir marifet değil. Ama anlayana…
Yine yanılmadım, yine şaşırmadım diyerek kendi tezimi çürütmekten sıkıldım. Sağlam duruşunuz, aklınız nerede? Bir çoğu benim için artık hayal kırıklığı, vizyonu yok. Sadece yatıp kalktığınız erkekleri ve kadınları anlatıyorsunuz. Başkalarının kocalarına göz dikip, başkalarının eşleri ile düşüp kalkmaktan zevk alıyorsunuz peki elinize ne geçiyor?
Ben cevap vereyim; “Koca bir hiç”
Çürük ve kokmuş egonuz besleniyor.
Ama bana göre hala utanç kaynağısınız.
Şu an yazımı yazarken wc deyim. Yardımcım elektrik süpürgesini açtı hunharca odalara dalmış durumda. Cafe’ye gitsem yazamıyorum illa ki tanıdık biri çıkıp geliyor. Sessiz bir yer şart ama bulamıyorum.
Diyeceğim şu ki bedenen değil ama yürekten ihanet benim kanayan yaram ne güzel kapatmıştım ama tekrar kaşıyıp kanattınız.
Bundan sonra olacaklardan müessesemiz sorumlu değildir.
Diyeceklerim “şimdilik” bu kadar…