Bir yaz mevsimi daha sonuna gelmiş bulunuyoruz. Bir şey anladık mı? Pek tabii hayır. Hiçbir şey anlamadık. Biz içerideyken, o dışarıdan geldi ve geçti. Biz sadece camdan seyrettik. Kedinin ciğere baktığı gibi. Oldukça domestik bir hayat yaşadık. Önümüzdeki günlerde de sürecek gibi duruyor. Boyamalara, tamiratlara devam. Malzeme stoklarınızı yapın derim.
Sahil kasabasında doğup büyüyenler çok iyi bilirler. Mayıs ayına girer girmez deniz sezonu açılmış demektir bizler için. Neredeyse üç öğün yemeğe ihtiyaç duyduğumuz gibi, her gün denize girme ihtiyacı duyarız. Plaja adım atar atmaz, elimizdekileri yere bırakır, üzerimizdekileri çıkarıp, aynı yumurtadan yeni çıkmış caretta caretta yavruları gibi telaşla suya doğru koşup? Kendimizi sulara bırakırız. Ellerimiz ayaklarımız buruş buruş olasıya kadar da çıkmayız. Çoğu zaman, acıktığımız için sudan çıkarız. Karnımızı doyurduktan sonra, tekrar tekrar suyun serinliklerine atarız kendimizi.
Bu haftanın en az dört beş günü böyle olur. O gidemediğimiz, birkaç gün ise bizim için nasıl geçireceğimizi bilemediğimiz zor günler halini alırlar.
Deniz sezonunu açışımızdan yaklaşık bir hafta sonra, hepimiz birer melez modunda, resmen çifte kavrulmuş rengine dönüşmüş oluruz. Bikinilerimizin, mayolarımızın izlerine bakarak, hangimizin daha çok bronzlaştığını belirlerdik. Bütün gün denizde güneşin altında olduğumuzdan, yaz sonu bitter çikolata rengine kadar ulaştığımız oluyordu.
Bu yaz maalesef corona virüs tedbirleri sebebiyle deniz sezonumuzu biraz daha geç açtığımız için, yazın tam tadına varamadım. E doğal olarak bir ürkeklik oldu. Kalabalıktan kaçınmak durumunda kaldık. Plajlar yerine, hafta arası tekneyle açılıp, sakin koylarda denize girmeyi tercih ettik. Rüzgâr bize müsaade ettiği sürece. Allahtan cennet gibi bir yerde yaşıyoruz ki, bütün bunları yapabiliyoruz. Şansımıza şükrediyorum.
Ben şu zamanlarda imkân varsa eğer, tatil seçenekleri arasında yapılacak en akıllıca yatırımın, bir tekne veya bir karavan sahibi olmak olduğunu düşünüyorum. Her ikisi için de talep oldukça artmış durumda. Deniz üzerinde olma merakınız varsa tekne. Yok benim ayağım karaya bassın, canımın istediği dağa tepeye gidip orada durup konaklayalım derseniz de karavan. Hiçbiri olmadı, bagajınıza koyacağınız iki sandalye, bir iki kap kacak ve bir çadır. Oh değmeyin keyfe.
Bütün bunları yapamadıysanız, henüz hala biraz daha vaktiniz var. Eylül ayınım dinginliğini yaşadığımız şu günlerden yararlanabilirsiniz. Ki ben çok severim kendilerini. Bana göre en güzel ay. Ucundan yakaladınız sıkmayınız canınızı. Umarım seneye yaz aylarına kadar, şu corona virüsten tam anlamıyla kurtulmuş oluruz da bu yılın acısını çıkarırız. Şu an için tek dileğim, daha fazla kayıp vermeden atlatmamız. Biraz daha duyarlı ve dikkatli olursak, yayılma hızını azaltmış oluruz. Aksi halde çocuklarımız eğitimlerinden geri kalacak, çalışanlarımız için işsizlik sorunu daha da büyüyecek, hepimiz hayati tehlike altında olacağız.
Umuyorum ve diliyorum ki her şey normale dönsün.
Sevgiyle ve sağlıkla kalın. İyi haftalar.