Lokman Hekim, vol.2, no.3, pp.51-57, 2012 (Peer-Reviewed Journal)
Literature, like art and music, is in medicine, therefore in life.
Thus medicine has effects on literature as literature has on
medicine. Literature shows life with the oppositions in it.
Accordingly, literature has effects of life on diseases and of
diseases on people and the methods of coping with diseases.
In other words, literature reflects the views of people on
diseases and medicine as a factor of social medicine.
In this paper, two literary works are discussed through
national struggle during the World War I and War of
Independence: “Sözde Kızlar” of Peyami Safa in 1923 and
“Zaniyeler” of Salahaddin Enis in 1924. These works show
the difference between a society that tries to survive and
a society that degenerates. Also show the effects of this
degeneration that left two diseases (syphilis and gonorrhea)
behind and of these diseases on life.
Edebiyat, resim ve müzik gibi hayatın, dolayısıyla da tıbbın
içindedir. Bu nedenle tıbbın edebiyat, edebiyatın da tıp
üzerinde etkileri vardır. Edebiyat, hayatın doğasında bulunan
karşıtlıklarla birlikte, insanlara hayatı gösterir. Buna bağlı
olarak, verilen eserlerde hayatın hastalıklar, hastalıkların da
insanlar üzerindeki etkileri ve bu hastalıklarla başa çıkma
yöntemleri hakkında çeşitli bilgilere rastlarız. Bir başka
deyişle edebiyat, sosyal tıbbın ögesi gibi davranır, halkın
hastalığa ve tıbba bakışını da yansıtır.
Makalede, I. Dünya Savaşı ve Kurtuluş Savaşı sırasında,
memlekette verilen milli mücadele yıllarında yaşanan farklı
hayatları anlatan iki eser ele alınmaktadır. Peyami Safa’nın
1923 yılında yayınlanan “Sözde Kızlar” eseri ve Salahaddin
Enis’in 1924 yılında yayınlanan “Zaniyeler” eseri. Eserler,
savaşlar sırasında ayakta ve hayatta kalmaya çalışan bir
toplum ile yozlaşmaya başlayan bir toplum arasındaki
farklılıkları göstermekte, bu yozlaşmanın arkasında bıraktığı
iki hastalığın (frengi ve bel soğukluğu) insanların hayatları
üzerindeki etkilerini vermektedir.