Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 43.maddesi ve devamında tanıklığa ilişkin düzenlemeye yer verilmiştir. Ceza yargılaması bakımından tanığın çağırılması, dinlenmesi, yemini gibi hususlar incelendiğinde ilgili düzenlemelerin çocuklar bakımından farklılık gösterdiği görülmektedir.
TANIKLIK YAPAN ÇOCUĞUN YEMİNİ
Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 50.maddesinde yemin verilmeyen tanıklar düzenlenmiştir. Buna göre dinlenme sırasında on beş yaşını doldurmamış olan çocukların yeminsiz dinlenmesi gerekmektedir.
Aynı maddenin devamında ayırt etme gücüne sahip olmamaları nedeniyle yeminin niteliğini ve önemini kavrayamayan kişilerin de yeminsiz dinleneceği düzenlenmiştir. Buna göre 15 yaşından büyük olan fakat yeminin niteliğini ve önemini kavrayamayan çocukların da yeminsiz dinlenmesi mümkündür.
ÇOCUK TANIĞIN DİNLENMESİ
Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 52. Maddesine göre tanıkların dinlenmesi sırasındaki görüntü veya sesler kayda alınabilir. Ancak mağdur çocukların tanıklığında bu kayıt zorunludur. Çocuğun tanık olarak dinletilmesi için alınan görüntü ve ses kayıtlarının sadece ceza yargılanması kapsamında kullanılması zorunludur.
Yine aynı kanunun 236.maddesinde “İşlenen suçun etkisiyle psikolojisi bozulmuş çocuk veya mağdur, bu suça ilişkin soruşturma veya kovuşturmada tanık olarak bir defa dinlenebilir. Maddî gerçeğin ortaya çıkarılması açısından zorunluluk arz eden haller saklıdır.” Düzenlenmiştir. Bu kapsamda Cumhuriyet savcısı veya hâkim tarafından ifade ve beyanının özel ortamda alınması gerektiği ya da şüpheli veya sanık ile yüz yüze gelmesinde sakınca bulunduğu değerlendirilen çocuk veya mağdurların ifade ve beyanları özel ortamda uzmanlar aracılığıyla alınacaktır.