Etiketler
Sabah mutfakta kahvaltı ediyoruz. Daha doğrusu gündelikçiler yani evdeki dışarıda çalışanlara ve/veya okuyanlara verdiğim isim, bir şeyler yiyor ben sadece kahvemi yudumluyorum. Herkes gittikten sonra bir fincan kahve ve kitabımı alarak koltuğuma çapraz yumulacağım ve ancak 1 saat sonra kahvaltı yapacağım. Kendimin de gündelikçi olmadığım günler bu böyle…
Kuş şakımaları arasında C.İ. değişik bir ses kaydetti.
Kargalar yahu, her sabah aynı.
Yok, yok bu farklı.
Aynı işte deyip iddialaşmak ve iddilaşmamak arasında gelip giderken C.İ.
Bu o geçen gün devrilen tırdan kaçan papağanlardan biri olsa gerek.
Yok canım, ne işi var buralarda?
Aslında olmayacak bir şey değil. Hatırladığım kadarıyla tır Pendik civarlarında E-5’te devrilmiş. Olayın olduğu sabah civarda oturan arkadaşlardan biri ağacın üzerinde yeşil yeşil toplaştıklarını ve manzaranın harika olduğunu bildirmiş.
İçler acısı bir haber. Bir tır dolusu yerinden yurdundan koparılmış papağan. Derler ki, ya da eminim diyen olur, insanları çoluk çocuk yetişkin yerinden yurdundan koparıp hiç bilmedikleri, tanımadıkları yerlere hatta bazen alternatif evrenlere (öteki dünya da tabir edilen) sürüklüyorlar. Bir tır dolusu yeşil papağan bir şey mi?
Evet, bir şey. Hem de çok şey. Gözünle görmek başka bir şey.
Neyse sonunda C.İ. dayanamadı kalktı, pencereden bakıp gelen sesin yerini bulmaya çalıştı. Ben şahsen kendimi iyi tanıdığımdan yerimden kıpırdamadım. Öyle sesin geldiği yeri bulabilecek bir yapıya sahip değilimdir. Sağdan seslenirler solda ararım. İçeriden ses gelir mutfağa bakarım. Evin içinde kaybettiğim cep telefonunu çaldırarak arayıp bulmam içler acısıdır hiç bahsetmeyeyim en iyisi.
Sonunda buldu. Gerçekten de gözlerime inanamadım. Önceleri bir taneydi. Sonraları üç oldular.
Bir konuşma, bir gürültü, bir muhabbet sormayın gitsin.
C.İ.’den:
Bunlar burayı toplaşma mekanı bellediler galiba.
Benden cevap:
Bir kaç güne kalmaz açlık ve susuzluktan ölürler.
Ona kalmaz kargalar yer bitirir hepsini zaten.
Ne yerler ki?
Pervazlara pirinç, bulgur koyalım.
Kargalar dadanır.
Aaa, uçtular.
Nereye?
Bilmem denize doğru gittiler.
Belki de yolu bulup ana vatanlarına dönerler.
Yok canım, göçmen kuş değil ki bunlar.