Yüzlerce mesaj içeren ana konu içinde sözlerim kaybolup gitmesin diye bu konuyu açma ihtiyacı duydum.
Gelişebilmenin ön koşulunun yapıcı eleştiri yapabilmek olduğunu düşünüyorum.
Eleştirmek baltalamak değildir. Sevdiğim şeylerin gelişmesini istiyorum, o yüzden hatalı gördüğüm taraflarına dair birkaç eleştiride bulunmak istiyorum.
- Üçhisar- Göreme arasındaki deredeki halatlı inişdeki halat sabit iniş halatı olmalıydı. Gevşek bağlı halat üzerinde birden fazla kişi olduğunda birisi diğerinin dengesini çok rahatlıkla bozabilir ve bu olduğunda sonuç ölümcül olabilir. Ayrıca gevşek bağlı halat acemi koşucuları çok tedirgin edeceğinden halat başında birikmelere yol açar. Nitekim yarış içinde 20 dakikadan fazla halat sırası bekleyenler oldu. Bir koşucunun 20dk sıra beklemesine yol açmak pek makbul birşey değil.
- Halatlı geçişin az sonrasında yer alan, boyuna tahtalar yerleştirilerek yapılmış olan geçiş bence 110k’nın en tehlikeli yeriydi. Sadece bir kalça kırığı ve bir kol kırığı çok iyi sonuç bence. Çünkü bu tip geçişlerde boyuna tahtaların enine tahtalar ile birleştirilmesi ve bunların üzerinede kayma olmaması için telis bezi konulması gerekir. Bunlar yapılmayınca o tahtalar çamurlu suyu yiyince son derece kaygan bir tuzak haline geldiler.
- Rota başlarda Göreme’den geçip, Üçhisar’a varıp dönüşte Göreme’ye tekrar geliyor. Bu noktada gidiş rotası dönüş rotasına çok fazla yaklaşıyor. Aralarında coğrafik vb bir engel olmadıktan sonra rota bu kadar çok yakınlaşırsa ya işaretlemelerin çok iyi olması yada köşe başlarında yol gösterici personelin olması lazım. Bu bizim yarışta çok iyi olmadığı için özellikle hızlı koşuculardan Üçhisar’dan Göreme’ye gelip tekrar Üçhisar’a giden rotaya sapanlar oldu. Bu noktada iki rotanın birbirinden uzaklaştırılması daha verimli olabilirdi.
- 60k noktasında 110k koşucuları tam manasıyla ikinci sınıf vatandaş muamelesi gördü. Organizasyon bu etkinliğe ismini veren koşunun 110k koşusu olduğu unutmuş ve tüm imkanlarını 30k, 60k bitirenlere seferber etmiş gibiydi. 60k’ya sıcak birşeyler yerim belki diye geldiğimde çorba ve makarnanın sadece 30k, 60k bitirenlerin olduğu tarafda olduğunu öğrendim. Oradan istediğimiz zaman da “onlar 30k, 60k bitirenler için” cevabını aldık. 30k bitiren makarna, çorba yerken elmaya, keke talim yapmak pek hoş değildi. O kadar çok çocuğun hepsinin destekçi ailelerin çocuğumu olduğunu bilmiyorum ama masalarda oturacak yer bulamadım. Koşucudan daha çok çocuklar vardı masalarda. Doğru dürüst yiyecek birşey bulamadığım için belkide en yenmemesi gereken şeyi yani orada masalarda bulduğum çiğköfteleri yedim ve saatlerce sürecek mide yanmasına tahammül etmek zorunda kaldım. Yani arazideki çadır CP’ler 60k’dan daha iyiydi.
- 60k CP çıkışında işaretlemeler çok yetersizdi. Yol gösteren kimse de yoktu. Sokaklarda oynayan çocuklara diğer koşucuların nereye gittiğini sorarak yönümü bulabildim.
- 60k sonrasındaki CP’lerde birçok koşucu hem geceye kaldığı için hemde arazi zorlaştığı için enerji verecek sıcak birşeyler aradı ama 60-110 arası CP’ler çok fakirdi. Meyve-kek ile insanlar devam etmeye çalıştı. İyi beslenemediği için o güzelim havada 100k CP’de hipotermiye girenler oldu. Biraz sıcak su, biraz hazır çorba veya hazır makaranın organizasyona ne maliyeti olurdu ki? Zaten binlerce kişiden geriye 60-110k arasında sadece 100 civarı insan kalmıştı.
- Karlık’tan sonraki yokuşu çıkıp platoda ilerlemeye başlayınca 90k civarında rota 77k civarında geçtiği yerlere 300-400mt civarında yaklaşıyor. Gece geçilen dümdüz bir plato üzerinde aralarında hiçbir coğrafi engel olmayan rotaları bu kadar yakınlaştırmak çok büyük hataydı. Nitekim 100 kişiden en az 30 kişisi burada yolu şaşırdı ve Karlık CP’den çıkıp Plato CP’ye geri dönmüş oldu. Buraya gelmiş koşuculara ise Plato CP’deki görevlilerin “bizim ışığımızı mı görüp de geldiniz?” şeklindeki suçlayıcı yaklaşımları, “sizi isterseniz arabayla şu noktaya bırakalım” tarzı etik olmayan tavırları ise pek hoş olmayan şeylerdi.
- Göğüs numaralarımızda zaman çipi olduğu halde bitiş noktasında timing olmaması, bitiren koşucuların manuel olarak sisteme girilmesi, bazı koşucuların unutulup daha sonra sisteme girilmesi bu çapta bir organizasyona yakışmayacak kadar amatörceydi.
- Ben 20:01’de bitirdim. Benden sonra 2 saat daha gelen oldu. Yani 30’a yakın koşucu benden sonra geldi. Ama bitiş noktasında son yemeği ben aldım. Tabak kalmadığı için bir bardağa sebzeli köfteli olduğunu düşündüğüm yemeğin dibini sıyırarak doldurdum. Olanı bir bardak ancak geldi zaten. Bu da benden sonra gelen 30 kişinin sıcak yemek bulamadığı anlamına geliyor. 110k bitiş noktasında bardak içinde tencere dibinde kalan yağı donmuş son yemeği yerken taşıdığım hissiyatı Allah’tan bu satırları yazarken taşımıyorum. Şu anda bende oluşan hissiyat ise “organizasyonun kelle hesabı yaptığı ve 30k, 60k ile çoğunluğu savuşturduktan sonra 110k’cıları pek önemsemediği” şeklinde. Umarım yanılıyorumdur.
- Bitiş noktasında poşet içinde yeleğimi aldım ve otelime gittim. O yorgun halimle yeleği kontrol etmek hiç aklıma gelmedi. Otele gidince “şu yeleği bir deneyeyim” dedim ve o anda bana verilen yeleğin kadın modeli olduğunu farkettim. O yorgun halimle otelden tekrar bitiş noktasına gidip yeleğimi erkek modeliyle değiştirinceye kadar geçen sürede organizasyon bende birkaç dua daha kazanmış oldu.
- Avrupa’da gittiğim yarışlar algımı değiştirdi galiba. 65k’daki çıkış ve 95k’daki iniş haricinde bence parkurun teknik bir tarafı yoktu. Parkur bana bu açıdan biraz yavan geldi. 3-5 metrelik merdiven çıkışı, ip inişi, mağara geçişi gibi şeyler bence parkura teknik manada birşey kazandırmaz.
Biraz da sevdiğim taraflarından bahsedeyim.
- Koşucu koşucunun hainden anlıyor. Dilek Özgürel ve Aykut Çelikbaş’ın olduğu CP’ler de ilgi çok daha iyiydi. Burada her iki arkadaşımda çok teşekkür ederim.
- 100k CP’de bulunan Doktor Hanıma da çok teşekkür ederim. Güçlerinin son demlerini kullanan koşucularla çok iyi ilgilendi ama o anda yorgunluk nedeniyle algılarım kapandığı için şu anda ismini hatırlamıyorum maalesef.
- Tüm CP’lerde kola olması çok hoşuma gitti. Hava biraz serin olmasına rağmen o kolalar bana çok iyi geldi.
- Girgin kardeşlerin yarışın son dakikasında bitiş yerinde ve görevlerinin başında olması ne kadar profesyonel olduklarının göstergesiydi. Onlarada teşekkür ederim.
Dipnot 1: Yukarıda bahsettiklerime istinaden bende oluşan şahsi kanaat; “Organizasyon bu kalite seviyesiyle Avrupa’da ultra koşmuş birisini bir daha buraya getiremez. Bu yılkı yarış bence geçen yılın primlerini harcayan bir hayalkırıklığıdır. Avrupa liginde mücadele etmek isteniyorsa mevcut yaklaşımın değişmesi lazım”
Dipnot 2: “O yarış puan vermiyorsa koşmam” , “O yarış kaç puan veriyor ki?” , “Puana ihtiyacım var. O yüzden bu organizasyonun ve/veya parkurun herşeyine katlanır bu yarışı bitiririm” tarzında düşünce taşıyanlara çok rastlar oldum. Eğer ki memleketimde bu iş böyle olacaksa hiç olmasın. Tüm patika koşu camiası UTMB puanına kendisini endeksleyecekse, insanlar zevk almadıkları yarışları sırf puan toplamak uğruna koşacaklarsa, sırf puan uğruna kötü organizasyonlara katlanacaklarsa bence bu iş hiç olmasın. Böylesi bir mentalite hiç hayra alamet değil. Bu kafa yapısına sahio bir camiada olmak istemem.
Sizlerinde fikirlerini duymaktan memnun olurum.
Teşekkür ederim