Çehov yaşasaydı, ayağa kalkar yanağınızdan makas alırdı!
(Pan yaşasaydı, o da yanağınızdan makaslardı ve fakat farklı yanaklarınızdan!)
Evet evet. İsterseniz bunu size saçmaca konuşarak ispat edebiliriz.
Hiç olmadı, bir ruh çağırma seansı yapıp Anton abimizin ruhunu getirteceğiz. Masraftan kaçmayacağız Kahramansızlar olarak, sonuçta bir tütsüye bir masaya bakar prodüksiyon!
Dedelerinizin mezar taşlarınızı okuyamayan siz zavallılar, dinleyin!
Bugün, tarif edilemez denli kötücül bir hükümet var başımızda. Öyle bir hükümet ki allahın belası cemaatçileri bile özgürlük savaşçıları haline getiriyor. Korkuyoruz. Her an, toplumsal duyarlı şairler bir araya gelip ortak şiir yazabilirler. O zaman ne yapacağız, nereye kaçacağız o zaman!
Basit bir taraftar grubunu kahraman eden bir hükümet var başımızda. Taraftar grubu dediğin şey, rakip takımların taraftarıyla kavga eder; birbirlerini döverler. Ki çArşı'nın Galatasaraylı bir genci tartakladığını görmüşlüğümüz vakidir. Ve fakat (Alev Alatlı'yla tek ortak noktamız bu işte: "ve fakat"ı seviyoruz) çArşı, bundan ibaret değildir elbet. Biliyoruz.
Mesele şudur: Kimsenin kahramanlaştırılmadığı bir dünya olsa ya sevgili sevgisizler. Direnen, kötülüğe karşı barikat kurmuş insanlara el/omuz vermek, dayanışmak neden kahramanlık oluyor? Bir düşünün abiler!
Mesele şudur: Oy atarak, demokrasicilik oynayarak gönüllü köleliğimizi sürdürmeyelim. Sürdüreceksek eğer; yeni katliamlara, yeni ve başka zalim hükümetlere razıyız demektir!
Mesele şudur: Tanrı ya da insanlar tarafından yazılmış olsun, kutsal kitaplar birer bombaya dönüşmüştür. İnananlar bunu çözmeli!
Mesele şudur: Mesele, “mesele şudur” diye konuşan entelektüellerdir.
Televizyonlara çıkan entelektüellerden uzak durunuz. Eline sapan alan entelektüellerle her yola gidiniz.
k a h r a m a n s ı z l a r