Kocası tarafından yüzüne atılan kezzap sonucu gözünü kaybeden bir çilekeşti o…. Dünyası kararmıştı aşkı yüzünden ve hepimize seslenmişti …
Kocası tarafından yüzüne atılan kezzap sonucu gözünü kaybeden bir çilekeşti o…. Dünyası kararmıştı aşkı yüzünden ve hepimize seslenmişti: Kadehlerden Sorun Beni
Sorduk araştırdık ve Türk müzik tarihine adını acılarla dolu hayatı ve derbeder şarkıları ile kazıyan Bergen'i sizler için gün yüzüne çıkardık:
Belgin Sarılmışer adıyla 1959 yılında dünyaya geldiğinde, dünyanın ne denli büyük acılarla dolu olduğunun farkında değildi…
Genç bir kadın olduğunda, tüm gözler onu hayranlıkla izliyordu. Hem güzeldi, hem de kocaman bir kalbi vardı. Hayatın anlamını aşkta aramıştı…
Onun için “Sevmek”, yaşamanın ta kendisiydi:
Fakat sonuç ne olmuştu? 1982 yılına gelindiğinde, kocası tarafından yüzüne atılan kezzap sonucu iki gözünü de kaybetti güzel şarkıcı.
Yine de sevdikleri yanındaydı ve bu onu ayakta tutmuştu.
Ve O, “Bırakın Gitsin” diyordu bu olayın arkasından… “Sevgili dediğin kıymet bilecek, yoksa bırakın gitsin…”
Sol gözü yavaş yavaş iyileşiyordu ve Bergen'in yüreği, onu dinleyen herkesi kedere boğacak sonsuz bir acıyla bütünleşiyordu.
“Ölmek yetmez senin uğruna” diyordu Bergen… Fotoğraflarla kalbini dizginleme çalışıyordu ama bu konuda başarısız olacaktı…
Ve nihayetinde eşini affetti Bergen ve bu sayede aşka olan inancını tazeleyebileceğine inandı.
Bergen artık tüm Türkiye'nin onu tanıdığı, kör gözünü saçlarıyla kapattığı fantastik imaja bürünmüştü.
Albüm kapaklarında bile bu imaj korundu ve o günden bugüne Bergen ile özdeşleştirilegeldi…
Fakat yüreğini dağlayan bir şeyler vardı Bergen'in… “Kaderime Küskünüm” diye haykırıyordu ve onun gibi acı çekenlerin sesi oluyordu.
Bergen hislerinde yanılmamıştı: Eşi onu aldatıyordu ve bu onun için dünyanın en acı duygusuydu.
Gençliğini verdiği o aşk, yaşamını elinden söküp almıştı… Yaşamak, tarif edilemez bir yüktü artık. “Giden Gençliğim” diyecekti bu sıralarda Bergen:
Ve herşeyden öte, yıllar affetmiyordu…. Kalbi yaralanan Bergen, artık yaşamın anlamını sorguluyordu. İsyanı kimseye değil, fakat Tanrı'yaydı.
Gün gelip çattı ve bir gözünü ondan alan adam, bu sefer de hayatını elinden aldı Bergen'in…
Ve Bergen artık Tanrı'ya sesleniyordu: Onu “Sen Affetsen Ben Affetmem!”