7 yıllık Bekleyiş Hikayesi
7 yıllık Bekleyiş Hikayesi
Zaman.
Pek çok insan için hızlıca akıp geçen zaman, bazılarımız için ise akmak bilmeyen, sorularla boğuştuğumuz bir kelimeden ibaret oluyor. Arezou’nun hikayesinde olduğu gibi.
7 yıldır görüşemediği oğlu Najeeb’e* (12) Finlandiya Kızılhaçı, Türk Kızılay ve ilgili kuruluşların çabaları ve Avrupa Sivil ve İnsani Yardım (ECHO)'ın finansal destekleri sayesinde İstanbul’da kavuşan Arezou* (25), mücadelesinin sonuç vermesini “Sabretmeseydim, pes etseydim her şeyi kaybedebilirdim. Ben sabrettim. Şimdi ise dünyanın en mutlu kadınıyım” sözleriyle özetliyor.
Pakistan’da doğan Afganistan kökenli Arezou’nun hayatı zorluklarla geçmiş. Çok küçük yaşlarda İran’a geldikten sonra babası tarafından kendinden yaşça çok büyük bir erkekle evlendirilmiş, onun ailesi tarafından da şiddetin her türlüsünü yaşamış, doğan oğluna zarar geleceğinden korkması ile de Türkiye’ye gelmeye karar vermiş. Yunanistan’a geçme çabalarında yaşadıkları talihsizlikle Türkiye’ye geri dönmek zorunda kalan Arezou, elinde olmayan durumlardan ötürü 7 yıl önce çocuğundan ayrı düşmüş. Sabretmenin, pes etmemenin ne derece zor olduğunu belirtiyor: “Saatler günleri, günler ayları, aylar yılları kovaladı. Olabilecek en iyi hayatı kurup çocuğumu almayı umut ettim.”
Serüveninde kendisi gibi, kendi umut yolculuğuna çıkan 35 kişiyle 3 ay hiç durmadan yürüyen Arezou, Türkiye’den 2,635 km uzaklıktaki Finlandiya’da kendisine yaşam kurmuş ve oğluna kavuşmak için çabalamış: “Finlandiya’da düzenimi kurunca ilk olarak devlet yetkililerine gittim, onlar da Finlandiya Kızılhaç’a yönlendirdiler. Finlandiya Kızılhaçı da Türk Kızılay ile iletişime geçti ve süreci yönettiler, ben ise umutla beklemeye devam ettim. Sonunda da İstanbul’dayım. Oğlumlayım”.
7 yıl: Bilinmezlik, Belirsizlik, Bekleyiş,
“Geçen 7 yıl belirsizlik ve bekleyişti” diyor ve bu süre içerisinde bir annenin yaşayabileceği en büyük zorluğun ise “bilememek” olduğunu ekliyor: “Oğlumun nasıl olduğunu bilememek çok kötü. Ne yer, ne içer, bakım yerinde ona nasıl davranıyorlar gibi sorularla geçen yıllardı benimkisi. Ancak korktuğum gibi olmadı. Aksine, oğlum Finlandiya’ya gideceğimiz için bir miktar üzülüyor. Alıştığı ortamdan ayrılması, dil bilmediği bir yere gitmesi ona biraz zor gelecek; ancak her şeye rağmen birlikteyiz. Önemli olan bu. Bundan sonra üzüntüleri de mutlulukları da birlikte yaşayacağız, zorluklara birlikte göğüs gereceğiz. Finlandiya Kızılhaçı’na da Türk Kızılay’a da çok teşekkür ediyorum. Bana yeni hayat verdiler, beni ‘insan’ saydılar. Türkiye'den gitmeden önce oğlum Najeeb’in koruyucu ailesi** ile de yemek yedik. Onlar da hem seviniyorlar, hem de Najeeb’ten ayrılacakları için üzülüyorlar.”
“Artık ben de diğer insanlar gibi gerçek hayatı yaşayabiliyorum”
Yaşanılan deneyimlerin insanın karakterini de etkilediğini, şekillendirdiğini belirtiyor Arezou:
“İran’da küçük, korkak bir kızdım. Türkiye’de deli, ne yaptığını bilmeyen biri olmuştum. Finlandiya’da sakin, üzgün ve bekleyen bir kadına dönüştüm. Hayalimde çocuğumla birlikte yaşayacağım bir evim, huzurlu bir hayatımın olması vardı. Finlandiya’da evim vardı ama boştu. Dopdolu bir boşluktu. Şimdi ise evim ve çocuğum var; mutlu ve şanslıyım. Dünyanın en mutlu insanıyım ben! Gerçek hayat için yaşanılan bir serüvendi benimkisi. Artık gerçek hayatı yaşayabiliyorum diğer insanlar gibi”.
Arezou şimdi Finlandiya’da yaşıyor; hem kendisini geliştiriyor hem de oğluna daha iyi bir yaşam kurmak için hazırlanıyor: “Şu anda Finlandiya’da devletin bana sağladığı evde kalıyorum, hem dil kursuna hem de mesleki kursa gidiyorum.”
Okula hiç gitmeyen, ancak umut serüveni sürecinde Türkçe, Ingilizce ve Fince dahil toplamda 8 farklı dil konuşabilen Arezou, “Ben 1 kişi değilim, ben 8 kişiyim” diyor.
“Finlandiya’ya ilk olarak Najeeb’in doğum gününde varmıştım, kendi doğum günümde de Finlandiya’ya gidiyorum, oğlumla. En güzel doğum günü hediyemle”
“Yıllardır uyuyamıyor, ilaçlarla ayakta durmaya çalışıyordum. Yıllardan sonra ilk kez, uyuyabiliyorum” diyor denizde martıları izlerken. “Oğluma sarıldığımda uykum gelebiliyor. Kendime de bakıyorum, bu röportaj için makyaj bile yaptım. Kendini mutlu ve huzurlu hissetmek bu olsa gerek. Finlandiya’ya ilk olarak Najeeb’in doğum gününde varmıştım, kendi doğum günümde de Finlandiya’ya gidiyorum, oğlumla. En güzel doğum günü hediyemle”.
Arezou röportajın yapıldığı günden iki gün sonra Finlandiya’ya giderek oğlu Najeeb ile umut serüveninde yeni bir aşamaya başladı; kendi deyimiyle “gerçek hayata” atıldı.
Türk Kızılay'ın Aile Bağlarının Yeniden Tesisi (ABYT) Programı Avrupa Sivil Koruma ve İnsani Yarım Genel Müdürlüğü (ECHO) tarafından finanse edilmekte, aile bireylerini bir araya getirme, mesaj iletimi gerçekleştirme ve kayıp araştırma konularında çalışmalar yürütmektedir.
* Kişilerin isteği üzerine metinde ismi değiştirilmiştir.
** Türkiye’de uygulanan Koruyucu Aile sisteminde aile, çocuğun bakım, yetişme ve eğitim sorumluluğunu Devlet ile paylaşmaktadır, çocuğun velayeti öz ailesinde kalmaktadır. Detaylı bilgi için: https://koruyucu.aile.gov.tr/
Diğer Hikayeler
Umudun Bebekleri
7 yıllık Bekleyiş Hikayesi
7 yıllık Bekleyiş Hikayesi
Filistin'den Türkiye'ye Bir Başarı Öyküsü
Filistin Asıllı Manal'ın Hikayesine Tanık Olun
Yaşatmak İçin Yaşayanlar: Toplum Merkezi Çalışanları
Toplum Merkezi Tercümanın Hikayesine Tanık Olun
Umut Varsa Engel Yoktur
Umut, Destek, Çaba ile Engelleri Aşan İbrahim'in Hikayesi