Özümüzde fareler, köpekler, yunuslar ya da şempanzelerden farklı değiliz. Onlar gibi bizim de ruhumuz yok. Bizim gibi onların da bilinci ve karmaşık bir duyu ve duygu dünyası var. Her hayvanın kendine has özellik ve yeteneği,insanların da farklı farklı kabiliyetleri var. Hayvanların sadece daha tüylü hâllerimiz olduğunu hayal ederek onları gereksiz yere insansılaştıramayız. Bu yanlış bir yaklaşım olmanın ötesinde, hayvanları anlamamızın ve onlara kendi şartlarında gereken değeri vermemizin de önüne geçer.
Zenginlik insana ait bir özellik değil diyorum. Para insanın doğal bir parçası değil; kaybolabilir, çalınabilir, soyut bir kavram, birtakım sıfırlar... Zaten hayatta anlamlı olan değerler parayla sahip olunamayanlar.
Bihruz Bey! Düşününce ismiyle müsemma zat-ı şahanelerini, tavr-ı has halleriyle hayat-ı içtimaiyelerindeki debdebeyi benimsemek lâzım gelir. İşte kitabın bitimiyle aklıma ve iç sesime sinen cümleler buna benziyor. Bir dilin nereden nereye geldiğine güzel bir örnek. Olayların geçtiği yer İstanbul ama konuşulanları parantez içinde açıklamalar olmasa anlayamıyorsunuz. Anlatılanlar mı önemli yoksa nasıl anlatıldığı mı? diye düşünürken aynı topraklarda yaşamış insanların bu kadar yabancılaşması-dilinden anlamaması- bir şeylerin zaten ters olduğunu anlatıyor. Fransızcanın çokluğu da aynı parantezlerin çokluğuna sebeb olmuş. Özellik olarak birçok ilklerden olması kitabı daha merak konusu yaparken, hissedilenlerin anlatımına verilen önem dikkat çekici. Eğer o zamandaki yaşantı örneğini gördüğümüz kahramanlar gerçekte de buna yakın yaşadılarsa vah bana. Tek cümle ile havanda su dövme hikâyesi diyebiliriz aslında. Sevme Bihruz sevme! Sen herşeyi hazır bulmuşsun. Bunu da öyle sandın ama olmadı, olamazdı. Amaçsız yaşamanın girdabında sürüklenirken neden rahatını bozarsın ki? Oluşmamış benliğinle senden yararlanan ahaliyi de yıprattın. Zaten olmasan da olurdu neden telaş yaptın?
Nesne: İvmeölçer İcat Tarihi : 18.yüzyıl Kullanım amacı: Hareketi algılamak
18. yüzyılda İngiliz fizikçi George Atwood’un geliştirdiği ilk ivmeölçer yetişkin bir erkekten daha uzundu. Günümüzün mikro elektromekanik algılayıcılanysa 0,9 mm kalınlıkta ve 3 x 3 milimetre büyüklükte olabiliyor. Hareket bir elektrotu ileri oynatınca devre tamamlanıyor, bu da ivmelenme kuwetinde ya da yönünde bir değişimi gösteriyor. Bu ufacık hareket ölçerler cep telefonumuzdaki ve tabletimizdeki görüntülerin doğru yöne bakmasını, uçaklann rotasından, füzelerinse hedefinden şaşmamasını sağlıyor. Ayrıca otomobil kazalannda hava yastıklanrıın açılmasını da ivmeölçere borçluyuz. Federal otoyol güvenlik verilerine göre, bu son özellik, sırf ABD’de 19802015 yılları arasında tahminen 44.866 kişinin hayatım kurtardı.