17 Haziran 2009 Çarşamba
hepsi benimmm hepsiii...
Neler oluyor yahuuu. Ne bu neee. Yok yani, Allahııımmm, bana bir mesaj vermeye çalışıyorsan önce kulaklarımda ki ve beynimde ki sargıları bi çözmen gerekiyor.Çünkü duymuyoruuum, hiiç duymuyorum hiiç, algılarım bu konuya karşı tamameeenn kapalı. Sadece görebiliyorum, hissediyorum bir şeyler döndüğünü etrafımda bana mesaj olabilecek. Bu konuda anlaştıysak şimdi bana gönderdiğin elçilere ve mesajımsı şeylere göz atalım.
Bir iki ay önce benden 1 yaş küçük amcamın kızı sözlendi büyüük bir törenle.(gözüme yeterince sokulmuştu aslındaa)
6haziran da halamın kızı(kardeşim gibi) sözlendi. Sevgilisiyle ben tanıştırmıştım.İletilmek istenen mesajın kaya gibi olan kısmını bu oluşturuyor sanırım.
Dayımın kızı 8 sene sonra nihayet sevgilisini ve ailesini evine davet etti. İstediler kızı, kardeşinin düğününden sonra nişan düşünüyorlar. Bu arada onlarında birbirlerine açılmalarını ve buluşmalarını sağlayan kişi de benim.(hadi itiraz edin , edin hadiii)
Bu hafta sonu benden 1 yaş küçük dayımın oğlu evleniyor. Perşembe itibariyle sülalenin tamamına yakını Ankara sınırları içerisinde olacak demektir bu. Kimse trafiğe çıkmasın, işine araçlarıyla değil, toplu taşıma araçlarıyla gitsin. Anam çok hareketli bi 4 gün beni bekliyor.
Bu arada neden Cumartesi olan düğüne neden Perşembe gününden geliyorlar, 40 gün 40 gece düğün sizde adet midir diye soracak olursanız , halamın en küçük oğlunun nişanı varmış Perşembe günü. Ondan direkt Ankara’ya geçeceklermiş. Cuma günü burada olacaklar yani.
Şimdilik bu kadar ve lütfen bu kadar kalsın. Bu gruptan sonrakiler henüz 19-22 yaş arasında, onlarla ilgili bir haber gelirse fenalık geçirebilirim artık. Üstüme üstüme gelmeyin , ne bu acele. Hormon dengeleriniz mi bozuldu, evrene ne oluyor , yediklerinize ne katıyorlar sizin. Her telefon çok sevinçli bir habere gebe maşallah son zamanlarda. Birde soruyorsunuz “ o telefonunu nerene soktun, neden cevap verilmiyor o telefona” diye.
Kapsama alanımı daralttım bir süre.Siz böyle yaptıkça tüm gözler bana çevriliyor ama olmuyoo yahuuu:(
Elbette sevinmem gerekiyor hepsinin evlenmesine , en azından yuva kurma adına bu adımları atmalarına. Seviniyorum , valla bakkk. Ama evlenenlere ne olduğunu biliyorum diğer yandan. Ben birlikte büyüdüğüm insanların tek tek elimden kayıp gitmesini istemiyorummm. Sonra bayramda seyranda birkaç saat görürüz veya görmeyiz birbirimizi. İsimlerini bi türlü ezberleyemediğim birkaç çocukları olur. Onları bi görürüm bir daha gördüğümde ilkokula başlarlar artık. Evlendikleri insanlarla anlaşırım veya anlaşama belli olmaz. Zaten kendimle bile zor anlaşıyorum kaldı ki elalemin insanı, zor yani. İtalyan aileleri vardır ya hani, herkes kocaman bir masanın etrafında oturur yemek yer ve herkes aynı anda konuşur, kimse kimseyi dinlemez.Hah , biz onlardan biriyiz işte. Kimse kimseyi dinlemeden çok iyi anlar tuhaf bi şekilde.
Yok yok ıı ııhhh.. Doğanın kanunu filan anlamam bennn. Böleee kocaman bi evin olacak ,çakma asmalı konak gibi, hadi olmadı bi bahçe içinde 2-3 ev olsun bari. Hep beraber marul yetiştirelim , maydanoz ekelim, organik tarım diye gösteriler yapalım. Bana uyar valla. Severim zaten toprakla ilgilenmeyi filan. Kimsede yamacımdan ayrılmamış olur, ohhh süper. Hepiniz benim oluuun hepinizzz.Sonradan eklenenler de kabulüm, pekii, napalım...
Anlaştık değil mi? Anlaştık anlaştık…