Herkesin beklentilerine karsin ben hic de pimpirik ve sendromlu bir hamilelik gecirmedim.
Danismanlik yaptigim icin biraz araba tepesinde gecti hamileligim. Bursa-Istanbul arasini duz ettim galiba. O siralar gelisme asamasinda olan danisanimiz Ak-İzo Yalitim Sistemleri firmasinin tum calisanlarina ve sevgili ortagim Feyza'ya cok tesekkur ederim. Bunun yaninda beni Bursa'da krallar gibi agirlayan bana bakan, yediren iciren ailemin de hakkini odeyemem. Sevgili esime de oglusumla o yollarda gecirdigim ve ondan ayri kaldigimiz zamanlara katlandigi ve sabir gosterdigi icin ayrica minnettarim. Hamilelik yorucu ama keyifliydi. Asermelerim olmadi. Hatta normalden daha az bile oldu sanirim.
Kontrollerimize duzenli gidiyorduk. Oglumuz olacagini daha ultrosana bakar bakmaz anladim. Acik secik ortadaydi :)
Her sey yolunda gitti. Keyifle gecirdim butun hamileligimi. Kontrol zamani cumartesi ilk randevu olsun diye gayret ederdik esimle. Hem sabah trafigine takilmayalim hem de dogum falan denk gelirse randevu zamani kaymasin diye. Normal dogum istiyordum. Doktorum Kayhan Yakin (Amerikan Hastanesinde gorevli) cok nazik, anlayisli ve benim her turlu endiseme ve soruma sakince cevap verirdi. Kendisi uzun yillardir doktorumdu zaten. Her kontroldeki klasik sorum "Bu sanci nasil bir sey? Nasil anlayacagim?" doktorum onun cok farkli oldugunu ve mutlaka anlayacagimi soylerdi. Bir de dogum hikayemi okuyun nasil anladim diye :) (En kisa zamanda yazacagim)
Bir gun oglusumun haraket etmedigini hissettim her annenin bir donem yasadigi gibi. Hemen e-mail attim doktoruma. Sakin olmam gerektigini rahat etmem icin ultrason ile gormem gerektigi soyledi. Hava yagmurluydu. Biz anadolu yakasinda Feyza ile ofisteyiz. Tamam dedim gidiyorum Nisantasi'na. Feyza'cim sagolsun ben seni yalniz salmam dedi aldi arabasini o yagmur ve trafikte ciktik yola. E sonuc ne oldu dersiniz kucuk fasulyemiz uyuyormus :)