Çoğumuz sürekli olarak, özellikle emeklilik yıllarına geçiş yaptığımızda, genel olarak hayatımızla ilgili sorularla asılı olan sorularla yaşıyoruz. Belki bir şeyin “kapalı” olduğunu hissediyorsunuz, ancak parmağınızı üzerine koyamıyorsunuz. “O” nun ne olduğunu biliyor musunuz?
Öyleyse, bu duyguların sandığınızdan daha normal olduğuna inanıyorum. Sonuçta, zaman zaman hayatımıza bakmanın ve olmasını istediğimiz tek şeyin bu olduğundan emin olmanın önemli olduğu söylendi.
Bunun en iyisi olabilir.
Ne Sorduğumuzu Bilmiyoruz
Ancak, sorun genellikle gerçekten anlamadığımızdan ortaya çıkar kendimize yönelttiğimiz sorular.
Ne istediğimizi anlamıyoruz, bu yüzden bize uyan ve hayatlarımız için işe yarayan bir şekilde yanıtlamayı nasıl bekleyebiliriz?
Öyle mi? mantıklı olmak? Size bir örnek vereyim.
Ben (ve birçok arkadaşım) 50 yaşına yaklaşırken, birlikteyken sık sık tartıştığımız düşündüğümüz ve hissettiğimiz ortak düşünceler ve hisler olduğunu fark ettim.
Uzun süre derinlemesine düşündükten sonra, çoğumuzun kendimize aynı soruları sorduğumuzu ve çaresizce cevaplarını bulmak istediğimizi fark ettim.
Ama gerçekten hiç bilmiyorduk – çünkü elbette – kendimize sorduğumuz şey.
Bu soruları aşağıda listeleyerek bunlardan biriyle (hatta hepsiyle) bağlantı kuracağınızı ve öyleyse belki biraz zaman ayırmanızı umuyorum. bunları ayrıntılı olarak yanıtlayın.
Çabanın sizin için buna değeceğine inanıyorum.
En azından bizim içindi.
5 Soru
- Şimdi kimim?
- Büyüdüğümde ne olmak istiyorum?
- Tüm olan bu mu?
- Sıkıldım – şimdi ne olacak?
- Sallanan sandalyede oturmak istemiyorum, onun yerine ne yapacağım?
Değiştik
Bu soruların her biri, 18 yaşındayken ve liseden ayrılmaya hazırlanırken sorabileceğiniz sorulardır.
Belki de bu soruları 30’a bastığınızda tekrar sordunuz ve artık 20 olmadığınızı fark ettiniz. -bir şey ve “hayat seni geçiyordu.” Bu ifade ne kadar çılgınca?
Ve yine, hayatın bu sonraki aşamasında – kendinizi bir kez daha bu soruları sorarken bulabilirsiniz.
Girdiğimiz her yeni aşamada, inanıyorum biz farklı insanlarız. 18 yaşında düşündüğümüz ve ihtiyacımız olan şey artık geçerli değil.
30 yaşındayken kim olduğumuz muhtemelen 50, 60 veya 70 yaşında olduğumuz kişi değil.
Değişiriz. Sevdiklerimiz ve hoşlanmadıklarımız gelişti. Sahip olduğumuz görüşler, yıllara dayanan deneyimlerimizle daha net şekilleniyor. Kişiliklerimiz yumuşadı veya sertleşti.
Şu anda bizimle ilgili her şey farklı – özellikle de çocuklarımız varsa – Boş Yuva Yılları bizi büyük ölçüde değiştiriyor.
Öyleyse neden kendimize sorma ihtiyacını tahmin etmiyoruz gerçekten kim olduğumuzu görmek için hayatın bu zamanında bazı derin sorular… şimdi ?
Çağımızda gerçekten tatmin edici bir hayat istiyorsak bu sorular üzerinde düşünmemiz gerekir – ve ju değilbiz 25 yaşındayken yaratılmış bir hayat.
Çünkü hepimizin bildiği gibi, bu yaratım şu an için uygun olmayabilir. Hiçbir şey artık uymayan bir takım elbise giymemiz gerektiğini söylemez.
Aslında artık uymayan kıyafetler giymekten nefret ediyorum. Giysilerimi çekip çekmeden ve giydiğim süre boyunca mutsuz hissetmeden oturamaz veya duramazdım.
Artık uymayan bir hayat yaşamak da aynı şekilde hissedebilir.
Şimdi Ne Olacak?
Belki şu anda kendinize bu sorulardan bazılarını soruyorsunuz, ancak bunların ne olduğunu tam olarak bilmediğiniz için cevaplayamadınız.
Artık biliyorsunuz.
Kendinize şu zor soruları sorun. Zaman ayırın ve onları düşünün. Arkadaşlarınızla ve ailenizle onlar hakkında konuşun. Ama daha da önemlisi, başka ne yaparsan yap …
Cevap onlara!
Söz veriyorum, gelecekteki benliğinizle bunun için teşekkür ederim!
Hangi soruları soruyorsunuz? Cevaplarınız nelerdi? 60’tan sonra değişikliklere nasıl uyum sağlayacaksınız? Lütfen topluluğumuzla paylaşın!