Laos ve Kamboçya gibi Güneydoğu Asya ülkeleri, enerji ihtiyaçları için su gücüne güvenerek Mekong Nehri üzerinde büyük barajlar inşa ediyor. Fakat bu barajların ekonomik hasar riski, uzmanları giderek endişelendiriyor.
Çünkü hidrolik güç için kurulan barajların, balık popülasyonuna zarar verdiği ve toprak erozyonuna neden olduğu, bunun da komşu toplulukların ekonomik servetlerine isabet ettiği biliniyor. Geçim kaynakları özellikle de nehirlere ve göllere bağımlı topluluklar için sosyo-ekonomik riskler oluşturan su ekosistemlerine zarar veren barajların, Güneydoğu Asya’da yaratabileceği sorunlar giderek endişe verici bir hal alıyor.Çin’de doğarak Laos, Tayland, Kamboçya ve Vietnam topraklarından geçen Mekong Nehri, dünyanın en uzun nehirleri arasında yer almaktadır.
Öyle ki dünyanın 10. en büyük nehri olan Mekong’un, aynı zamanda dünyanın en büyük iç sularda balıkçılık alanı olduğu da bilinmektedir. Ayrıca Mekong’un Amazon’un ardından dünyanın ikinci en büyük biyolojik çeşitliliğe sahip olduğu ve muazzam bir ekonomik değerinin bulunduğu söylenmektedir.Küresel tatlısu avının % 25’ini oluşturan Mekong Nehri, bunun yanında 60 milyon insanın balık ve kıyı boyunca yetişen ürünlerden kazanç elde etmesini sağlıyor.
Fakat nehrin üzerindeki hidroelektrik barajlar, balık stoklarına zarar vererek, toprağın verimliliğini azaltıyor, bu da Mekong’un geleceğini, yaşamsal bir ekosistem olarak tehlikeye atıyor.
Bu noktada; kaynaklarda Laos’un hidrogüç yatırımcılardan milyarlarca dolar gelir elde ettiği ve barajların ürettiği elektriği Asya’nın pili haline getirmek için komşularına ihraç etmek istediği kaydedildi.International Hydropower Association’a göre denize kıyısı olmayan ulusun, 2017’nin ilk 9 ayında 975 milyon dolarlık elektrik ihraç ettiği dile getirildi.
Çünkü Güneydoğu Asya’nın elektrik sıkıntısı, hidroelektriği çekici, temiz bir enerji kaynağı ve değerli bir gelir kaynağı haline getirmektedir. Kırsal alanlarda yoksulluğa karşı uzun vadeli bir çözüm olarak görülen hidrogüç, aynı zamanda tüketim, depolama, sulama ve sel kontrolü için de çözüm sağlamaktadır.
Fakat çevreciler, hidrogücün faydasından çok zararı olacağı görüşünü savunmaktadır. İşte bu nedenle de Güneydoğu Asya ülkelerinin su gücü üzerine böyle yoğun bir şekilde bahis oynamasına karşı çıkılmaktadır.
WWF Greater Mekong programında uzman olan Marc Goichot, sediman akıntılarının bir nehrin ekosistemi içim kritik öneme sahip olduğunu ve tortunun değiştirildiği takdirde nehrin de değiştirileceğini söylüyor. Ve durumun ciddiyetini; “1990’daki ilk barajdan önce Mekong yılda ortalama 160 milyon ton tortu bırakıyordu ve 2014’te bu rakam yarıya indi” sözleriyle açıklıyor. Ancak Güneydoğu Asya ülkeleri hidroelektrik enerji için baraj kurmaya devam ediyor.
Ücretsiz VİOP deneme hesabı açın ve 100.000 lira sanal para ile risk almadan nasıl yatırım yapacağınız öğrenin.