“Collective freedom, individual wisdom…”
Geçtiğimiz yıl At Dünyası dergisinde yazdığım konulardan biri “The Long Riders’ Guild / Uzun Yol Atlıları Loncası” oluşumunu da içeren ve bu disiplini anlatan bir yazıydı. Dergi yayını arttıkça atlı dayanıklılık sporundan, konkur yarışlarına, dresajdan, at yarışlarına kadar bütün disiplinlerin detaylarına ilişkin yoğun bilgi aktarıldığını gördüm. Ben de bu yazımda sizlere Loncaya ilişkin ve şu anda birçok ülkede ekspedisyonlar gerçekleştiren üyelere ve yolculuklarına ilişkin güncel ve detay bilgi sunmak istedim.
Uzun mesafe at binmek, uzun süreli atlı gezi, keşif yapmak çok büyük bir keyif… Bu disiplini planlarımız içinde tutmak iyi olur gibi geliyor…
The Long Riders’ Guild 1994 yılında oluşturulmuş.
Kurucu başkanı CuChullaine O’Reilly.
Birçok ülkede uzun mesafe at binmiş.
44 ülkeden, yüzlerce kadın ve erkek üyesiyle sadece maceranın değil bilginin de peşinde olduklarını beyan eden özgün ve bu anlamda etkin bir yapı.
Hemen belirteyim; ülkemizden henüz üye olan yok… Çünkü üyelik şartlarının yerine getirilmesi gerekiyor.
Hedefleri; birlikte ulaşılacak “collective freedom, individual wisdom / kolektif özgürlük, bireysel bilgelik” İddialı bir söylem değil mi? Ama düşünün bakalım hangimizin içinde bu yöneliş yok… Nazım’ın “Bir ağaç gibi tek ve hür ve bir orman gibi kardeşcesine” mısralarında tanımlanan yaşam karakteristiği bu söylemi fazlasıyla karşılamıyor mu?
Farklı kişilerden, kişiliklerden oluştuğunu söyledikleri üyelerin ortak dilinin “at” olduğu gibi çok net, dolambaçsız bir mesajı var Lonca’nın Kurucu Başkanı CuChullaine O’Reilly’nin.
Bunu yayımların hemen her paragrafında duyumsatıyorlar insana. “At” her yönüyle çok önemseniyor ve öne çıkarılıyor. Eğer atçılığın, biniciliğin, at ile bağlantılı herhangi bir konunun özellikle ata yönelik koşulsuz sevgi ve haklarına saygı temelinde şekillenmesini ve bilimsel temelde gelişmesini önemsiyorsak bu yaklaşımı benimsemek ve sürekli vurgulamak çok önemli.
Bu oluşumun en etkin yüzü tabi ki sosyal medya…
Bana biraz karmaşık gelse de Lonca’nın www.thelongridersguild.com adlı sitesinde gerçekten çok ciddi bilgi kaynakları içeren bölümlere ve önemli, keyifli bilgilere ulaşıyorsunuz. (Biraz sabır göstermek yeter)
Örneğin; horsetravelbook.com bölümünden bugüne kadar yayımlanmış “Atlı Seyahat” kitaplarına ulaşılabiliyor. Bu kitaplar Antarktika dahil bütün kıtalarda at binen kaşiflerin hayatlarını, bulgularını günümüze taşıyor.
“Hurafe değil Bilim” mottosuyla yola çıkan “Long Riders’ Guild Academic Foundation“ ise bilim adamlarından, askerlere, sporculardan, meraklılara kadar herkese açık atçılık, binicilik ve at ile ilgili bilgi sunulabilecek, paylaşılabilecek bir ortam olarak planlanmış.
Aylar, yıllar süren keşiflerini dokümanter film haline getirenlerin ürünlerini de yine Long Riders Film bölümünde, sanatsal ürünleri ise Long Rider Art bölümünde bulabilirsiniz. Tabi ki hoş logoları ile tişörtler de sitede görebileceğiniz ürünler arasında…
Gelelim en ilginç bölüme. Ekipmanlar… Binicilikle ilgili, hele uzun mesafe at binmek için gerekli ekipmanların neler olduğunu bildiğimi doğrusu söyleyemem. Ekipmanlar bölümünü görünce merakla içine daldım. Epeyi bilgi edinme şansı var. Örneğin; aylar boyu sürecek yolculuklarda ağır klasik nallar taşımak yerine daha hafif çözümler olabileceğini buradan öğrendim. Çadırlar, at eğitimi konusunda öneriler, güneş enerjisinden yararlanabileceğiniz ürünler, uyku tulumları… Ve tecrübelerin paylaşıldığı abartısız yazılar, gerçekler… Olur ya, yola çıkmak isteyeniniz varsa “Equipment” bölümünü ziyaret etsin.
Tabi ki üyeler ve ekspedisyonlar.
Yukarıda da belirttiğim gibi 44 ülkeden kadın, erkek 200’ü aşkın üye var.
Ülkemiz binicilik camiasının yakından tanıdığı, “Türk Atı” kitabının da yazarı olan Jeremy James Loncanın kurucu üyelerinden. Üye olanların profillerine bakıldığında hemen her meslekten insan görmek mümkün. Dikkat çeken husus, bu disiplinde at binenlerin 50.00 – 90.000 KM yol yapmış olmalarının sanki uçakla gezilmiş gibi, öylesine yazılan rakamlar gibi orada öyle durmaları. Bu mesafeleri mümkün kılan zaman dilimlerinde neler yaşanmıştır acaba? Kolektif özgürlüğe, bireysel bilgeliğe ne kadar yaklaşılmıştır? Bunları şimdilik kendilerine sorma olanağımız yok ancak fotoğraflarından çok mutlu, sakin ve bir şeyleri başarmış olmalarının rahatlığını okumak mümkün.
Siteden “Expeditions” bölümünden aldığım bilgiye göre devam eden yolculuklar şöyle;
Pia Gjedde Hejgaard, Avustralya’da yola devam ediyor. (Facebook adresine siteden ulaşabilirsiniz.)
Gus Pannell, ABD – Arkansas’tan Kaliforniya’ya doğru yolculuğunu sürdürüyor.
Doc Mishler, ABD’de uzun bir süre alacak yoluna devam ediyor… En son Golden Gate Köprüsü’nü geçmiş.
The Long Riders’ Guild üyesi nasıl olursunuz konusunda bir şey yazmıyorum. Eminim sizler ilgi duyacak ve siteye başvurup araştıracaksınız.
İster uzun yol atçılığı diyelim, ister uzun mesafe diyelim, sonuçta bu yazının konusu bir yaşam biçimine ilişkindir. Kimileri bunu 6 ay, 2 yıl, hatta 20 yıl boyunca sürdürüyor. Bir çağrının peşinden çıkıyorlar yola.
Uzun süreler gibi olamaz tabi ama doğada olmak bile çok önemli… At binmenin sadece kapalı alanların uğraş alanı olmadığını bilmek de çok önemli… Bunu hatırlamak ve hatırlatmak da çok önemli… Bu sayede at kültürü, binicilik ilgi çekecek, gelişecek… Bu disiplinde at binmenin çok daha uygun şartlarda ve maliyetlerle yapılabileceği de unutulmamalı… Bu arada eminim bir gün ülkemizden de bir atlı yol hikayesi okutacak “Uzun Yol Atlısı” çıkacaktır…
Çok uzun bir zaman almamasını diliyorum…
Kaplanmedya
Latest posts by Kaplanmedya (see all)
- 2. Pony Antrenörü Sertifika Programı - Ekim 11, 2017
- 2. Ulusal Hippoterapi Kongresi - Ekim 11, 2017
- TJK ve İzmir Büyükşehir Belediyesi “Atla Terapi”de Umut Olacak - Ekim 11, 2017