Hepimiz bir insanız ve duygularımızla yaşamak zorundayız. İnsan olarak kızdığımız, üzüldüğümüz ve sinirlendiğimiz anlar her zaman olacaktır. Ağızımızdan çıkan olumsuz bir kelime ile karşımızdaki insanın kalbini kırdığımız mutlaka olmuştur. Buna meydan vermemek için sinirlenmeden sakin bir şekilde kendimizi kontrol edersek çıkabilecek olayların önüne böylece geçmiş oluruz. Hayatımızda yaşamak zorunda kaldığımız bütün istenmeyen olayların ve hiç bir şekilde arzu etmediğimiz kırgınlıkların ve dargınlıkların baş kahramanı dilimizdir. Eğer dilimize hakim olup, onu düzgün kullanırsak tüm güzelliklerin kapısı bizlere açılacaktır. Sevgi ve saygı insanlar arasında korunması gereken en önemli duyguların başında gelir ve bunu sağlayanda dilimizdir. Karşımızdaki insanlara güzel ve yapıcı sözlerle hitap edersen hem halk hemde arkadaşlar tarafından sevilir ve saygı görürüz. İnsanlar dilini kötü yönde kullandığında ise başı beladan ve dertten asla kurtulmaz. Onun için dilimizi her zaman ölçülü bir şekilde kullandığımızda hiç bir zaman zor durumda kalmayız. Kötü dil hem kalbimizi hemde gönlümüzü yaralar.
İnsan olarak dilimizi tuttuğmuz müddedçe kötülük ve belalardan her zaman uzak dururuz. İnsanın hiç bir zaman istemediği kötü alışkanlıkların başında gelen yalan, dedikodu ve küfür maalesef dilimizin bizlere yapmış olduğu en büyük kötülüklerin başında gelir. Suçsuz insanlara iftira atarak onları zor durumda bırakan yine dilimizi ayarsız bir şekilde kullanmamızdandır. Eğer insan olarak az konuşursak dilimizde o kadar az hata yapacaktır. Gereğinden fazla konuşmak ise hem bizi yoracak hemde dilimiz hata yaparak karşımızdaki insan üzülmüş olacaktır. Aklımızdan geçen her şeyi söylemek bize büyük zarar verir. Onun için zamanı ve yerinde düzgün bir şekilde dilimizi idare ederek konuşursak hiç bir sorunla karşılaşmayız. Beynimizden geçen güzel duyguları ve doğru olan şeyleri sözlerimize yansıtırsak hem biz mutlu oluruz hemde insanların taktirini kazanırız. İnsanı zor durumda bırakan dilimizin söylediği kötü sözlerdir. Bu kötü durumdan kurtulmak ise yine dilimizi düzgün kullanmaktan geçer. Saygı bir kültür işidir. Önce biz kendimize saygı duymalıyız ki, başkalarıda bizlere saygı duysun. Bu saygıyı haketmemiz için önce dilimizi çok iyi kullanarak ağzımızdan çıkan kelimeleri düzgün seçersek karşı tarafa saygın biri olduğumuzu hissetiririz. İnsanoğlu için saygı her zaman en ön planda olmalıdır.
Seçtiğimiz kelimeler ve konuştuğumuz dil insanın kişiliğini ve karakterini yansıtır. Bazı insanlar vardır ki çok kötü ruhludur. Bu insanların kişiliğini ilk anda anlamanız mümkün değildir. Fakat insanları tuzağa düşürmek için hep tatlı dili kullanırlar. Bu karaktere sahip olan insanların tek amacı ise çıkarlarını elde edene kadar insana kibar davranırlar ve konuşmaları ile kişlerin kalbini kazanırlar. Fakat, istediklerini ele geçirdikleri andan itibaren o kibarlık yerini hakarete bırakır, kullandıkları dil ise adeta canavara dönüşür. İnsanlarla iletişimi sağlayan vücudumuzdaki en önemli organ dilimizdir. Aynı zamanda dilimizi iyi kullanmadığımızda bizlere çok zor anlar yaşatabilir. Konuştuğumuz kelimeleri süzgeçten geçirip öyle konuşalımki karşımızdaki insanların kalbini kırmayalım. Şunuda hiç bir zaman unutmayalım ki ağızımızdan çıkan kelimelerden ve sözlerden bizler sorumluyuz. Eğer kullandığımız dil yapıcı ise bizlere çok şey kazandırır. Kullanılan dil kışkırtıcı ise bizlere çok şey kaybetirir. Onun için dilimizi insanlık adına düzgün kullanalımki kalpleri ve gönülleri fethedelim. Kötü sözden bu zamana kadar hiç kimseye bir fayda gelmemiştir. Bir insanla dargın olmak veya bir kişiye nefret duymak hiç bir zaman hoş karşılanan bir durum değildir. Burada dargınlık ve nefreti ortadan kaldıracak tek şey dilimizin olumlu kullanım gücü ile mümkündür.
Kalp kırmak ve gönül almak, ikiside birbirine tamamen zıt kavramlardır. Kalp kırıldığı zaman insanlarda büyük tahribatlar yaratır. Karşındaki insanın kalbini bir kelime ile kırabilirsin. Fakat kırılan kalbin iyileştirlmesi çok uzun bir zaman alabilir. Kırılan kalbin tabiri mümkün gibi görünsede hiç bir zaman iyileşmeyecek hayatı boyunca o kalp hep hasta olarak kalacaktır. İnsan olarak bazen bize en yakın olan kişileri incilterek küstürebiliyoruz. Bu durum daha sonra insanda büyük bir pişmanlık yaratıyor. İnsanların birbirlerine yaptıkları yanlış ve hata sonrası kendilerini afettirmek için özür dilenerek gönül alma yoluna gidilir. İnsan olarak hayatımızın her kademesinde mutlaka hata yaparız. Eğer yapılan yanlışın idrakına varıldıysa kişiyi afetmek bir erdemliktir. Bu olumsuzlukların yaşanmasına sebep olan tek suçlu ise yine dilimizdir. Birbirimize saygı ve sevgi ile yaklaştığımızda bu yaşanan tatsızlıkların hiç birini yaşamamış oluruz. Bir insanı kırmak çok basit, tamiri ise çok zor veya imkansızdır. Yapılan yanlışlar sonrası gönül almak insanlık adına yapılması gereken en güzel yaklaşımdır. Ağzımızdan çıkacak kelimeler bizim kişiliğimizi yansıtarak karakter yapımızı ortaya çıkartır. Onun için dilimizi her zaman düzgün kullanalım ki kimseyi üzmeyelim. AH ŞU DİLİMİZİ BİR TUTABİLSEK o kadar güzel şeyler olacakki, kırgınlıklar ve dargınlıkların yerini sevgi, saygı, dostluk ve kardeşlik alacaktır.