Halen devam eden koronavirüs salgınının popülasyonlar üzerindeki uzun vadeli etkilerini araştırıyoruz. (Shutterstock)
Pandemiler tarihsel olarak büyük sosyal ve demografik dönüşüme yol açmıştır. Örneğin, Kara Vebayı takip eden işçi kıtlığı, orta sınıfın yükselişiyle sonuçlandı.
Selefleri gibi, mevcut COVID-19 salgını, aşırı ölümlerin, doğurganlığın aksamalarının ve göç kısıtlamalarının bir sonucu olarak büyük sosyal değişikliklere yol açacaktır.
Azaltılmış yaşam beklentisi
COVID-19'un en doğrudan etkisi aşırı ölümlerdir. 2021 Mayıs ayı başlarında salgın hastalık kapmıştı 152 milyon insan ve dünya çapında üç milyondan fazla can almıştı.
COVID-19'dan kaynaklanan aşırı ölümler, yaşam beklentisini azaltabilir. Bazı araştırmacılar bunu tahmin ediyor Amerika Birleşik Devletleri'nde yaşam beklentisi COVID-1.13 nedeniyle 19 yıl azaldı. Ortalama yaşam sürelerinin sırasıyla 2.1 ve 3.1 yıl düştüğünü gören Siyah ve İspanyol Amerikalılar arasındaki geçiş özellikle yüksek oldu.
COVID-19 ayrıca savunmasız popülasyonları yaşlandırma potansiyeline sahiptir. Brookings Enstitüsü'nden bir rapor, beyaz Amerikalılara kıyasla, COVID-19'dan ölen Siyah ve Hispanik Amerikalıların daha yüksek oranı orta yaşlı. Beyazlar 62 ile 45 yaşları arasındaki Amerikalıların yüzde 54'sini oluştururken, bu yaş grubundaki COVID-22'dan ölen insanların sadece yüzde 19'sini oluşturuyor. Bu farklılıklar, salgının Siyah ve İspanyol Amerikalıların yaşam beklentisini azaltacağını ima ediyor.
Bozulmuş doğum oranları
Geçmiş çalışmalar sürekli olarak şunu göstermiştir: Uzun süreli ve ölümcül felaketler sırasında doğurganlık azalma eğilimi gösterir. Ön verilerle yapılan küresel araştırmalar şunu göstermektedir: COVID-19 sırasındaki doğurganlık eğilimleri bu genel kalıbı takip edecek. ABD, COVID-19'dan önce doğumlarda küçük bir düşüş yaşamıştı, ancak salgın sırasında düşüş oranı iki katından fazla arttı.
Kendi sağlıklarıyla ilgili endişeler, bazı kadınların COVID-19 sırasında neden hamilelikten vazgeçmeye karar verdiklerini açıklayabilir. Hamilelik, bir COVID-19'un daha şiddetli formlarını geliştirme riski daha yüksek. Hamile annelerin de salgın sırasında doğum öncesi bakıma erişimi kısıtlıydı çünkü Birçok sağlık pratisyeni virüse maruz kalmayı en aza indirmek için daha az sıklıkta yüz yüze randevular planladı.
(Shutterstock)
Bazı kadınlar, pandemi sırasında bebeklerinin iyiliği için endişelenerek hamilelikten vazgeçmeyi seçmiş olabilirler. Bebekler doğumdan kısa bir süre sonra COVID-19'a yakalanabilir ve akciğerleri daha az gelişmiş olduğu için, daha büyük çocuklara göre daha şiddetli COVID-19 formları geliştirme riski daha yüksektir.
Ekonomik belirsizlik ve doğum oranları
Uzun süreli ekonomik belirsizlik, kadınların COVID-19 sırasında doğurganlıklarını bozmasının bir başka nedeni olabilir. Küresel salgın ve kilitlenme politikaları, bireyleri belirsiz ekonomik geleceklere maruz bıraktı. Bazı çiftler salgın sırasında çocuk sahibi olmaktan vazgeçebilir çünkü işleri ve ekonomik güvenlikleri konusunda endişeliler. İnsanlar bir sonraki maaşlarının nereden geldiğini veya başlarının üzerinde bir çatı olup olmayacağını bilmedikleri zaman bu dünyaya bir çocuk getirmek istemeyebilirler.
Diğerleri, salgın onları kendi ölümleriyle yüzleşmeye zorladığı için çocuk doğurmaktan vazgeçebilir. Birçok anne-baba, şu durumlarda çocuk doğurmayı erteleyebilir veya onlardan kaçınabilir: çocuklarının gelişmesi için sevgi dolu ve güvenli bir ortam sağlayabilecekleri bir gelecek hayal edemezler.. Bu, özellikle salgından en çok etkilenen topluluklarda yaşayanlar için geçerli olabilir.
Artan çocuk yetiştirme talepleri, salgının doğurganlığındaki düşüşün bir başka nedenidir. Okul ve kreşlerin kapatılması, ebeveynlerin çocuklarının uzaktan öğrenmesine yardımcı olmak da dahil olmak üzere birçok yeni sorumluluk üstlenmek zorunda kaldıkları anlamına geliyor.
Boston Consulting Group tarafından Nisan 2020'de yapılan bakıcılar anketine göre, ABD ve Birleşik Krallık'taki ebeveynlerin eğitim ve ev işleri için harcadıkları zaman, haftada 60 saatten kabaca 30 saate çıktı.. Ek ebeveynlik sorumluluklarıyla boğulmuş olan ebeveynler, yeni doğmuş bir bebeğe bakmanın zorluğunu hoş karşılamayabilir.
Sadece ön verilerle, bu doğurganlık kesintilerinin pandemik rüzgârlar azaldığında kendilerini tutup tutmayacağı veya tersine çevireceği belirsiz. Ancak geçmişte Uzun süren felaket bir olaya tepki olarak doğurganlıklarını geciktiren kadınların bir kısmı, önceki kesintilerini asla “telafi etmemiştir”.
(Shutterstock)
Buna ek olarak, gelişmiş ülkelerde çocuk bakımı, eğitim, sağlık sigortası ve barınma ile ilgili artan harcamalar nedeniyle on yıllardır doğurganlık giderek azalmaktadır. Demograflar dikkatli bir şekilde COVID-19'un doğurganlığın azalmasını hızlandırmak, bu da nüfusun yaşlanmasını kötüleştirecektir..
Göç modelleri
COVID-19, uluslararası göç modellerini de değiştirmiş olabilir. Yaklaşık 105,000 sınır kısıtlaması pandemiye yanıt olarak dünya çapında uygulanmaktadır. Vize işlemlerinde yaşanan gecikmelerle birlikte bu kısıtlamalar, göçmenlerin hareketliliğini engellemiş ve dünya çapında uluslararası göçmen sayısında geçici bir düşüşe katkıda bulunmuştur.
Ek olarak, salgının göçmenlerin taşınma kararları üzerinde uzun vadeli etkileri olması muhtemeldir. Göçmen çalışma alanlarındaki COVID-19 salgınları, göçmen işçilerin standartların altındaki yaşam ve çalışma koşullarını ortaya çıkardı. Geçici göçmenler genellikle sosyal mesafe kurallarına uymak için gerekli alanı sunmayan yoğun barınaklara atanır. Ve işyerlerinde genellikle yeterli kişisel koruyucu ekipman eksik.
Göçmenlik karşıtı duyarlılık da COVID-19 salgını sırasında arttı ve sertleşti. Beş Kanadalıdan biri, salgın başladığından beri göçe karşı daha olumsuz tavırlar geliştirdiklerini bildirdi. Salgın hastalıklara atıfta bulunmak için "Kung-grip" gibi ırkçı ifadelerin kullanılması Asya karşıtı duyarlılığı ve nefret suçlarını daha da körükledi.
Kalıcı etki ne olacak?
COVID-19'un etkilerinin ne kadar geçici veya uzun süreli olacağını söylemek için henüz çok erken olsa da, pandeminin şimdiden önemli değişiklikler getirdiği açıktır. Bu değişiklikler, sırasıyla beyaz olmayan, göçmen ve düşük gelirli nüfusu orantısız bir şekilde etkiledi.
COVID-19, toplumun sahip olduğu ve sahip olmadığı yerlerdeki yaşam beklentisi, nüfus yaşlanması ve doğurganlıkta eşitsizlikleri büyüttü. Pandemi aynı zamanda iç ve uluslararası göçün önünü de kaldırmıştır. Göçmen işçilerin yaşam ve çalışma koşullarını iyileştirmeyi amaçlayan politikaların yokluğunda, birçok ülke işgücü eksikliğini gidermekte, nüfusun yaşlanmasını hafifletmekte ve pandemi sonrası iyileşmeyi başarmakta zorluk çekebilir.
Yazarlar Hakkında