Bir müslümanın İncil yakmaya kalkıştığını düşünelim. Böyle bir eyleme bütün müslümanlar karşı çıkacak ve reddedecekler. Çünkü İncil’e biz de inanırız diyecekler.
Şimdi bütün müslümanlara bunun sebebini soralım. Niçin? Bunun kısa ve net cevabı vardır ve hazırdır. İncil’i Kur’an’dan ayırt etmeyiz. O kitapların kendilerine gönderildikleri peygamberleri de farklı görmeyiz. Bununla beraber çok önemli bir cevabı daha vardır. Biz bütün peygamberlerin dini, İslam olduğunu biliriz ve inanırız.
Âlemlerin Rabbi Allah Teâlâ’nın Kitab’ı Kur’an’a inandığımız gibi bütün kitaplara da aynen inanırız. Son Peygamber Hazreti Muhammed sallallahu aleyhi ve sellem hiçbir bir kitaba ve peygamberine aykırı olmamıştır. Bütün peygamberler de birbirlerine ters düşmemişlerdir. Vasat ümmet olan biz müslümanlar bunlara inanmış hayırlı bir ümmetiz. Sadakatimiz var, hem de aslına uygun en medeni bir ümmetiz.
Medeniyetimiz gereği de başkalarının seviyesizliği ve ezikliği yüzünden Kitabımıza hakaret etme hırçınlığı, bizi hırçınlaştıramaz. Böyle bir hırçınlığı Hazreti İsâ aleyhisselama inanan hiristiyanlar da yapmazlar. Her peygamber kendinden önce gelmiş. peygamberi tasdik eder ve kendinden sonra gelecek peygamberi müjdeler.
İşte, bu sebepten dolayıdır ki, “din” yalnızca Âlemlerin Rabbi olan Allah Teâlâ’nın sistemidir. Böyle olduğu için esasta aralarında hiçbir ayrılık ve zıddiyet yoktur. Aralarındaki ayrılık ve zıddiyet ancak, “çok cahil ve çok zâlim,” şımarık olanların işleridir. Buna rağmen tarihî süreçte haçlılaşan hiristiyanların da bu tür çılgınlıklardan keyiflendiğini göz ardı edemeyiz. Elbette hepsinin kuyruk acısı vardır.
O halde ne türden olursa olsun, insan hakkı ile ilgili olan saldırı ve aşırılığın hepsinin mutlaka tahlili ve muhakemesi yapılmalı ve ciddi muhakemesi ile en isabetli kararlar doğrultusunda önlem alınmalıdır. Müslüman yetkililerin bunda çok ağır sorumluluk ve veballeri vardır. Bugün henüz kundakta ki masum bebeklerimiz bile kültürel baskı altında erozyona uğramaktadırlar. Çocuklarımız bizim kucağımızda olduğu beyin yönlendirilmesi yabancı şer güçlerin blokajı altında yabancı yetişiyorlar.
Bunu idrak edemeyecek kadar çapsız, yetersiz, beceriksiz, bireyci ve lokal çalışmalarla kendi dar kalıpları dairesinde debelenen hizmet ehlinin uyanarak ciddiye almaları gerekmektedir. Kundakta ki masum bebeklerimiz daha hayata başlamadan kültürel asimilasyona maruz kalıyorlarsa, bunlara çare aramayı bile düşünemeyen sorumlularımız şartlandıkları kalıplardan çıkma zorundadırlar. Eğer putlaştırdıkları vesayet eğitimi uşaklığından kurtulamıyorlarsa başkalarına kızma hakları yoktur.
Ben bunları yazarken bile bu sıkıntıyı yüreğimin derinliğinde hissediyorum. Masum yavrularımızın zayiatını minimize etmek için iyi bir eğitimle animasyon çalışması yapma zorundayız. Bunun ile çocuklarımızı alternatif bir çalışmaya yönlendirmiş olacağız. Küçük yaştaki insanlarımıza bu eğitimi verirken eğitim çağındaki gençlerimizi ihmal etmeyeceğiz. Onları da fıtrata göre eğiteceğiz.
Özellikle eğitim çağındaki nesillerimize “rehber satırlar programını” sunacağız. Bu çerçevede her yaştaki insanımıza ise kısa sürede hem Kur’an öğretimi ve hem de açıklamasını verme mecburiyetindeyiz. Bu önemli çalışmalar ivedilikle yapılmalıdır. Ümmetçe uyanmalıyız. Bunları ve benzeri hizmetleri gündemimize alıp ümmetçe kendimize gelmeliyiz. Öncelik ve özellikle Kur’an ilminin gücünü bütün insanlığa göstermeliyiz. Bu güç asırlarca Avrupa ülkelerinin birçoğunu bile huzurla yönetmiştir.
Mümin müslümanlar, böylesi düzeyli çalışmayı yaparak toparlanırsa hiç kimse senin hiçbir değerine hakaret edemez! ? Değil mi?
Esselamualeykum. İlhan Oral