14
Şubat 1918 tarihi Eynesil halkına ne hatırlatır? Kaç kişi bu tarihin
önemini bilir. Tahminimce Eynesil’de pek bilinmediği kanısındayım.
Elbette bilmeyenleri suçlu bulmuyorum. Çünkü bu zamana kadar geçmişimiz
bizlere ne anlatan var nede anımsatan.
Öyleyse biz biraz aldığımız
bilgiler doğrultusunda 14 Şubat’ı Eynesil’e anlatalım.. Eynesil için ne
denli önemli olduğuna ve neden bu zamana kadar duyarsız kalındığının
irdeyelim.
Tarihten gelen rivayetlere göre 14 Şubat 1918 günü Eynesil düşman
işgalinden kurtulmuş ve kurtuluşa vesile olan Kara Ali, Sofu Yusuf ve 12
arkadaşı tarihimize adlarını altın harflerle yazdırmışlardır. ( Tabiî
ki bize göre ) Rusların Tirebolu Harşit çayının doğusuna kadar
işgalinden sonra önce Eynesil gönüllüleri Çavuşlu deresinin Eynesil
tarafına bakan kısmında Ruslarla büyük mücadele etmiş, mücadele 1 gün
sürmüş.
Sonra Eynesil Boztepe Mahallesi ( Kale Mevkii de) Kara
Ali ve 12 arkadaşının yine Ruslara karşı canlarının ortaya koyarak
verdikleri mücadele ve Rus generalinin bu mücadele karşısında
“karşımızda bir tümen asker var” sözleri tarihe geçmiştir.
Eynesil’in Kurtuluş bu kadar yazmakla aslında anlatılmaz. Biz
tarihimizde kazandığımız bu başarının günümüze nasıl geldiğine ve birlik
ve beraberlik içinde kaç kez ilçemizde kutladığına bir bakalım..
Yaşanmış olan bu şanlı tarihimizdeki başarıları kaç kişi biliyor veya kaç kişi tarihimizle gurur duyuyor?
Hiç yok gibi… Aslında gibisi bile fazladan bir söz…
Her yıl komşu ilçelerimizde şubat ayının 10 ile 20’ si arası kurtuluş
günleri kutlanır. Her ilçe bu kurtuluş gününü birlik beraberlik içinde
şenlik havasında kutlar. Caddeler bayraklarla donatılır, Belediye
hoparlöründen tarihi zaferler anlatılır, Mehter marşları çalınır,
temsili kurtuluş savaşıyla halk bilgilendirilir.
Bizim tarih
sayfalarımıza altın harflerle yazılan bu mücadeleler ne gelmiş geçmiş
Kaymakamlık makamları tarafından, ne de bu zaman kadar yerel
idarecilerimiz tarafından, ne de siyasetçilerimiz tarafından bu zamana
kadar hiç hatırlanmadı, yaşatılmadı. Bir ilçe halkı bu kadar olanaktan
mahrum edilmez ki.
Bir tek hatırlayan İstanbul’da bulunan sivil
toplum kuruluşları ve onlarda imkânlar dâhilinde ellerinden geldiğini
yapıyorlar. Burada hemen şunu belirtmek isterim ki Eynesil dernekler
gurbet ellerde verdiği mücadele, ilçe içinde sağlansa, Eynesil çok daha
kazançlı işlerin yapılacağı ortadadır ama önemseyen yok, ciddiye alan
yok. Bu millet kendi kültürünü, kendi örf ve ananelerini ne zaman
yaşayacak?
Her ne kadar 14 Şubat Eynesil’in kurtuluş günü olsa da
İstanbul’da bulunan Eynesil Denekler birliği 14 Şubat gününün kandile
gelmesinden dolayı 19 Şubat’ta taaaa İstanbul da kutladılar. Yapılan
işin elbette iyi niyetli olduğuna inanmaktayım fakat hiçbir ilçenin
kurtuluşu bulunduğu yerden 1150 km mesafede kutlandığı nerede görülmüş.
Yoksa Eynesil İstanbul un bir ilçemsimidir ki kutlamalar İstanbul’da
yapılsın.
Hem de ne kutlama. Sazlı sözlü eğlencelerle insanlar
uyutuluyor. Zaferler böylemi yâd edilir. Kimisi eğlencenin demine gem
vurmuş kendinden geçmiş, kimisi TV ye çıktım diye beşlik simit gibi
sırıtıp Eynesil’in Kurtuluşunu kutluyorlar. Ne kadar acı ve düşündürücü
bir olayla karşı karşıya olduğumuzu varın siz hesap edin. Eynesil
Denekler birliği bu önemli günü belki Eynesil’e taşıyabilirdi ama destek
çıkan yok gibi.
Bir ilçenin Kurtuluşu sadece eğlenmekten mi
geçer. Nerede bunun ilçeye katkısı. Bu zaferleri kazanan atalarımız,
dedelerimiz koskoca bir ilçenin kurtuluşunu hem de İstanbul’da yapıldı
diye kemikleri sızlamaz mı? Mezardan kalksalar sizlere ne derlerdi. “Biz
Eynesil’i torunlarımızın eğlencesi olsun diye mi kazandık” demezler
miydi?
Dünyada ilklerin ilçesi olduğumuz için bu bile bizim için
dünya tarihine geçecek kadar önemlidir bir olaydır. Bu memleket
İstanbul’da siyaset ve bürokratlar masalarında kazanılmadı. Hele hele
eğlence mekânlarında hiç kazanılmadı. Bir kutlama yapılacaksa adabıyla
ve kendi kültürüyle bu ilçenin kendi içinde olması gerekmektedir.
Bir ilçe, bir Belde Belediye başkanının yorucu (!) uçak yolculuğundan
sonra İstanbul’daki kutlamalara katılması, yorucu uçak yolculuğunda İlçe
Kaymakamımızın olmaması bizler adına düşündürücü bir olaydır. İlçesini
tanıtmakla mükellef bir idareci önceden hazırlıklı olmalı ve ona göre
topluluğa konuşma yapması gerekmektedir. Lider bu zamanda belli olur…
Ne acıdır ki; İlçe içine bakıldığında nahoş bir düzen kurulmuş, bu
düzen her ne olursa olsun bozulmuyor, yabancı bir kişi ekibe dâhil
olmuyor. Görevi biten ve misyonu dolana bir tekme atıp kapı dışarı
bırakıyorlar. Tek düşünce reklâm ve cep menfaati olduğunu artık sağır
sultanlar dahi biliyor.
Bu memlekette yıllardır halk üzerinde
bir korku var. Vatandaşlar Kaymakamlık, Belediye Başkanlığı
Siyasetçilerden ve Sivil toplum kuruluşları Başkanlarından korkuyorlar.
İnsanlar yıllardır tedirginlik içinde. Söylüyoruz, yazıyoruz dikkate
alan yok… Azıcık yazınca yüzleri duvar oluyor. Bizi görünce namahrem
görmüş gibi kafalarını yere düşüyor. Kafalarınızı bizim için değil bu
millet için kaldırın, kaldırın ki bu halka layıkıyla hizmet sunun.
Nereye kadar daha bu insanları sindirme politikası uygulanacak.
İnsanlar kendi düşüncelerine göre hareket edebilecekler. Bu korkular
giderilmediği müddetçe bu ilçenin kalkınması, refah seviyesinin artması
zordur. “Cesaret zafere kararsızlık tehlikeye korku ölüme götürür”. Artı
bu milletin üstünden kara toprakları atma vakti geldi de geçmektedir.
Kurtuluş günlerimiz Kaymakamlık, Belediye ve sivil toplum kuruluşları
tarafından her yıl düzenli olarak, ilçemize yakışır ve halkında
desteklediği etkinliklerle yapılmalıdır. Fuzuli İstanbul kutlamalarına
eşlik etmek reklâmdan öteye bir davranış değildir. Yapılacak bu
etkinlikler yukarıda bahsettiğimiz, vatandaş üzerindeki korkuyu ve
çekimserliği ortadan kaldıracaktır.
Önümüzdeki yıl Kutlamaların
ilçemizde yapılması için çalışmalar bir an evvel başlamalıdır. Yoksa bu
gibi eylemler hayalden öteye gitmez.