Koronavirüsle mücadelede herkes mümkün olduğunca evde kalmaya çalışıyor.
Restoranlar sadece paket servis yapabiliyor.
Kafeler, pastaneler kapandı.
65 yaş üstü evden dışarı çıkmıyor.
Bu durum sokak hayvanlarını da etkiledi.
Birçoğu esnaf tarafından ve 65 yaş üstü tarafından beslenen, sokak hayvanları kimsesiz kaldı.
Arada, dışarı “zorunlu” durumlar için çıktığımda bunu çok net görüyorum.
Sokak hayvanları, bir insan gördüklerinde hüzünlü gözlerle onun peşinden gidiyorlar.
Hayvanlar gerçekten çok zor durumda.
Dün bu konuyu haber yaptık.
Belediyelere ve vatandaşlara çağrıda bulunduk.
Kocaeli Büyükşehir Belediyesi, bir açıklama yaparak sokak hayvanları için 3 ton mama takviyesi yaptıklarını duyurdu.
İzmit Belediyesi de sokak hayvanları için elinden geleni yapıyor.
Ancak gördüğüm kadarıyla, diğer belediyeler bu konuda hiçbir şey yapmıyor.
Gerçi bu aralar, bütün yük belediyelerin üzerinde.
Biz de bir şeyler yapmalıyız.
Her işi belediyeden beklememeliyiz.
Yiyecek artıklarını çöpe atmak yerine konteyner yanında uygun kaplara bırakabilirsiniz.
Biz de eşimle birlikte dün bir markete giderek kuru mama aldık ve arabamıza koyduk.
Sokak hayvanlarını beslemeye başlıyoruz.
Korona’nın sessiz mağdurları için elimizden geleni yapacağız.
Durum o kadar ciddi ki; kediler ve köpekler gibi parklardaki güvercinler de bugünlerden etkilendi.
Hepsi insan eliyle besleniyorlardı.
Sokaklar ıssızlaştı.
Herkes eve kapandı.
Onları unuttuk.
Ben bu şehirdeki köpekleri hiç bu kadar aç görmemiştim.
Bu arada herkesin dikkatinden kaçan bir detay var; bu sevimli dostlarımız bir süre sonra aç kaldıkları için saldırganlaşabilirler haberiniz olsun!