Hangisi daha zor: İşlevsizlik mi sömürü mü?
“21. Yüzyıl için 21 Ders” kitabının yazarı Harari’nin bir sözü var.
“İşlevsizliğe karşı mücadele, sömürüye karşı mücadeleden daha zor” diyor.
Ne dediği?
Ne demek istediği ortada…
Bu cümle günlük yaşamın çileleriyle uğraşanların çok uzağında şeyler ifade ediyor.
Bir ara dünyanın yenilmez satranç ustası Kasparov’la bilgisayar karşı karşıya gelmişti.
İlk oyunu insan kazanmıştı.
Ama sonrasında berabere kalmışlardı.
Bir başka denemede insanla mücadele eden bilgisayar başka bir bilgisayar ile mücadele etti.
Biri saniyede 70 milyon hamleyi hesaplıyordu.
Diğeri 80 bin.
Kazanan 80 bin hamleyi yapandı.
Bu karşılaşmadan çıkan sonuç 80 bin hamle yapanın bir süre sonra muhakeme, yani öğrenme yetisine de sahip olabileceğini ortaya koyuyordu.
Yapay zekânın gelebileceği noktayı tarif eden bu çalışmalar, okulları kendi arka bahçelerine dönüştürmek isteyenlerin çok umurunda mıdır acaba?
Bilimden uzak, sıradanlığa hapsedilmiş okullarıyla Türkiye, veri tabanlı teknolojinin neresinde olacak?
Gelişmiş ülkelerde bu konular tartışılırken iktidardan beslenenlerin Türkiye’deki enflasyona paralel gelen zamlara dönük eleştirileri bastırabilmek için “Sabah kahvaltısında mazot mu içiyoruz” diyebiliyorlar.
Kendi sofrasındaki bolluğu kaybetmemek için fakir insanların sofrasından eksilenleri görmezden gelenlerle yol yürüyen iktidarlar zaten gelecekle ancak kendi gelecekleri kadar ilgilidirler.
Bütün hamlelerini an ve sonrası için yaparlar.
Özgür üniversite…
Özgür bilim…
Bu kelimeler onlar için korkutucudur.
Korkularından arınamayan Türkiye’nin insanoğlunu devre dışı bırakan yapan zekâya karşı kendi insanını koruyacak mekanizmalar geliştirmesi mümkün olabilir mi?
Yapay zekâ serüveni böyle devam ederse ki edeceği açıkça gözüküyor, doktor, avukat, mühendislik, terzi, berber, marangozluk ve daha birçok iş kolunda nasıl bir dünya söz konusu olacak?
Her geçen günle biraz daha işlevsiz kalacak insan, bu durumla nasıl baş edecek?
Ak Parti’nin 20 yıllık kesintisiz iktidarında Türkiye’nin konuştuğu konular; enflasyon, işsizlik, faiz, döviz, yoksulluk, yolsuzluk, özgürlük, demokrasi, duble yollar, havaalanları, yüksek hızlı tren, şehir hastaneleri…
Daha başka konular da eklenebilir bu listeye…
Oysa dünya karanlık fabrika(Endüstri 4.0), yapay zeka, uzay gibi konulara yoğunlaşırken, Amerika gibi dünyaya yön veren ülkelerde meslek liselerinin geleceği üzerine çalışmalar öne çıkıyor.
Türkiye ise dünyanın konuştuğu ve peşinden koştuğu “gelecek” sözcüğüyle şekillenen yeni dünyanın çok uzağında gençlerinin mühendislik temelli meslek okullarına gitmemesi için uğraş veriyor.
Nitelikli meslek liselerinin sayısını artırmak yerine uhrevi dünyamızı zenginleştirmek için imam hatipleri öne çıkarmanın derdi içindeyiz.
Ülkeler, kendilerini yönetenlerin ömürleriyle var olsalardı, buna kimsenin itirazı olmazdı ama insanlar gelip geçerken, ülkeler dünya üzerindeki varlığını korumaya devam ediyor.
Yeter ki…
Bilimden uzakta kalmasınlar.
Gönderilen yorumların küfür, hakaret ve suç unsuru içermemesi gerektiğini okurlarımıza önemle hatırlatırız!