Biz de “Aslında hiç yapmadığımız neler
yapabiliriz, müşterilerimizin bizim ürünlerimizin yanında nelere
ihtiyacı var, Borusan’ın güven ve imajını kullanarak başka ne tip
hizmetler ve ürünler üretebiliriz” diyerek çeşitlendirme yoluna gitmeye
karar verdik.
Bu da bizi inovasyona, yani grubumuzdaki tanımıyla yeni
ürün ve hizmet geliştirmeye yönlendirdi. insanlar artık sadece yaptığı
işe değil, ‘Başka neler yapabilirim’ şeklinde de bakıyor; satışçı “Başka
neler kullanıyorsun, neye ihtiyacın var’ diye sorarak müşteri
ihtiyacına odaklanıyor. Dolayısıyla biz inovasyonu bütün organizasyona
yayılacak kültürel bir değişim olarak görüyoruz.
70 yıllık bir şirkette değişim yaratmanın zorlu bir süreç olduğuna değiniyorsunuz. Karşınıza ne gibi sorunlar çıktı?
İlk karşılaştığımız sorun, “inovasyon bir süreç değildir. Ele avuca
sığmaz, kalıba girmez. Yaratıcılık ve yeniliktir” diye düşünmekti. Ancak
günün sonunda anladık ki bu bir süreç! Şirketlerin satın alma,
finansman, stratejik pazarlama gibi birçok süreci var ve yeni ürün,
hizmet üretmek de bir odak, strateji, öncelik ve ona yönelmiş kaynaklar
gerektiriyor.
Yani çalışanlara ne kadar esneklik tanırsanız tanıyın,
giriş çıkış saatlerini serbest bırakın, haftanın bir günü çimenlere
yatıp düşünsünler deyin, bütün bunlar belli fikirlerin ortaya çıkmasını
sağlıyor ama fikrin sürdürülüp ticari bir ürün haline dönüşmesini
sağlamıyor. Nereden başlayacağımızı bilememe sorununu da yaşadık.
Bunun
herkesin katılımıyla yapılacak bir şey olduğunu düşünürken şu an diyoruz
ki “50 kişinin haftada 1 saati yerine 1 kişinin haftada 50 saati,
inovasyon için çok değerli bir katılımcılık.”
Çalışanların bu sürece
katılması, fikir üretmesi önemli ama bu onların asli sorumluluğu değil.
Dolayısıyla şirkette bunun asli sorumlusu olan insanların olması
gerektiğini öğrendik. Bu organizasyonları oluşturarak süreçlerimize çok
ciddi bir ivme kazandırdık.