Dünyanın dört bir yanındaki bacalardan dökülen kirleticiler atmosfer için kötü haber olabilir, ancak onları dışarı çıkmadan yakalarsanız, emisyonları azaltabilir ve aynı zamanda bazı değerli malzemeleri toplayabilirsiniz. Carbix’in karbon negatif kalırken emisyonlardan mineralleri çıkaracak karbon tutucu reaktörü ile yapmayı amaçladığı şey budur.
Bugün Disrupt Startup Battlefield’da tanıtılan Carbix, endüstrilerin karbondan arındırılması veya para cezaları ve yüksek vergilerle karşı karşıya kalması için yapılan baskıdan yararlanıyor. Çimento üretimi tek başına karbon emisyonlarının yaklaşık yüzde 8’ini oluşturuyor ve yöneticiler çevreci olmaya çalışıyor.
Çimento ve diğer birçok endüstri için gerekli olan minerallerin kelimenin tam anlamıyla atıldığı, bacalardan şiştiği ve sürüklendikleri her yere yerleşmelerine izin verildiği ortaya çıktı. Aslında, bu mineraller, Carbix’in fabrikalara onları sifonlama ve yeniden satma ayrıcalığı için ödeme yapabilecek kadar değerlidir.
Carbix’in kurucusu Quincy Sammy, “Esas olarak, normalde rüzgara bırakacakları hisse senetleri için para ödüyoruz – bunu yapmamak için hiçbir teşvikleri yok” dedi.
Süreç, doğada olanların hızlandırılmış bir versiyonudur: atmosferik karbondioksit, bol miktarda bulunan belirli minerallerle etkileşime girer ve yavaş yavaş diğerlerini oluşturur – örneğin kalsiyum karbonat, kireçtaşı. CO2’yi taşa dönüştürmek, kalıcı karbon ayırma pazarı diyebileceğimiz birçok girişimin temelidir; Heimdal bunu deniz suyu kullanarak yapıyor ve 44.01 reaktif mineral alanlarına yüksek karbonlu su enjekte ediyor. Carbix, elbette, yapay kaynaklara gidiyor.
Şu şekilde çalışır: Carbix, büyük bir CO2 yayıcısına gider ve partiküller ve dışarı üflenen akışı analiz eder. Bundan, hangi karbonat minerallerini izole edebileceklerini ve bunu yapmak için neye ihtiyaç duyacaklarını tahmin edebilirler. Daha sonra tesisin çıktısı, çeşitli atık suların ham reaktif minerallerle (alçıtaşı, kireç fırını tozu ve lojistik etkiyi azaltmak için yakınlardan sağlanan diğerleri) birleştirildiği Carbix’in reaktörlerinden birine yönlendirilecek ve buradan aşağıdaki gibi faydalı maddeler çıkacaktır. çimento, cam ve diğer şeyler yapmak için malzemeler. Bunları el arabasıyla alıp atmosfere karışacak (ve sonunda bir buzulun üzerine inecek) hammaddeleri satıyorlar.
Şu anda X1 adlı bir ölçekli prototipte bulunan reaktör, buradaki en açık şekilde savunulabilir IP’dir ve Sammy, bir araya getirdikleri tohum turunun büyük kısmının, birkaç yüz kat daha sahip olacak olan üretim ölçekli X2’yi oluşturmaya gideceğini söyledi. reaktör alanı. Her X2, reaktör başına yılda yaklaşık 16.000 ton karbonatı işleyebilmelidir, bu da yaklaşık 8.000 ton CO2’ye karşılık gelir. Paralel olarak çalışabilirler ve Sammy, iyi boyutta bir emitörün tek bir tesiste 10 kullanabileceğini tahmin etti.
En basit düzenleme, yayıcının, karşılıklı faydaların anlaşılmasıyla kurulumun ön maliyetlerini ödemesi olacaktır. Carbix daha sonra çıkardığı malzemeler için düzenli olarak ödeme yapacaktı – bu, yayıcı normalde bunlardan herhangi bir para kazanmayacağından çifte fayda sağlayacaktı, ancak emisyonlar üst sınır olarak sayılacaktı. Sammy, kar paylaşımını veya diğer anlaşmaları dışlamadı ancak tercih edilen kurulum bu olurdu.
Sammy, “Bu şirketlerle yeni bir çığır açıyoruz, bu nedenle karşılıklılık çok önemli” dedi. Ve çimento üretimi hedefledikleri ilk sektör olsa da, Carbix prosesi birçok başka sektöre uyarlanabilir.
“Belirli bir sektöre bağlı olmak istemiyoruz – baca gazı baca gazıdır. Bu yüzden proje uçtan uca; insanlara rehberlik ediyoruz. Her sektörde çalışabileceğimizi gösteriyoruz” dedi.
Endüstriyel ölçekte çalışan herhangi bir donanım şirketinde olduğu gibi, çok fazla ön ödeme maliyeti vardır. Carbix, normal kanallardan sigortalanabilmesi ve finanse edilebilmesi için X2 reaktörünü inşa etme ve sertifikalandırma masraflarını karşılamak için bir tohum turu üzerinde çalışıyor. Bundan sonra, dahil olan herkese fayda sağlayan karşılıklı geri tırmalama düzenlemeleri gelir.