Tabii ki bunun standart bir formülü olsa bu konu ile bunca yazı,makale yazılmazdı sanırım. Fakat bu tür yazı ve araştırmaların en azından büyük sıkıntıların önüne geçmesi bakımından faydalı olmaktadır. Çocuk yetiştirmek için genelde anne babaların izlediği yol kendi anne babalarından gördükleri ve uyguladıklarıdır. Bu açıdan baktığımızda çocuk yetiştirmede velilerin dogmatik bir anlayışla çocuk yetiştirmekte olduklarını söyleyebiliriz. Çocukla olumlu ilişki kurma onun kişiliğini, sosyal ilişkilerini, akademik hayatını, disipline olmasını vb. bir çok yönden etkilemektedir. Yetişkinlerden farklı olarak çocukla iletişim daha hassas ve üzerinde durulması gereken bir konudur. Toplumda yaşanan sosyal problemlerin temel dinamiklerinden biride doğru iletişim yöntemlerini kullanmasını bilememektir. Bu açıdan çocukla iletişimi elelalım;
Çocuk Eğitiminde Olumlu İlişki kurma nasıl olur?
*Anlayış ve hoşgörü temelli bir çocuk iletişimi
Çocukların kendilerini değerli hissetmesinde birinci rol başkalarına gösterilen sabır ve anlayışın onlara gösterilerek iletişimde bir birey olduklarını hissetmeleridir. Çocuğumuz bizimle iletişim kurmak istediğinde bunu bir fırsat olarak görmeliyiz.
*Doğru ve zamanında iletişim kurmalıyız.
Ağaç yaş iken eğilir sözü aslında çocuk yetiştirmede çok doğru bir düsturdur. Bugün anne baba olarak sosyal gelişim için iletişimin önemini bilmemize rağmen aile içerisinde kullanmıyor isek, çocukların bağımsızlıklarını kazandıkları ergenlik dönemi ve sonrasında aile içi iletişim çatışmalarının yaşanmasını kaçınılmaz kılıyoruz demektir.
* Beden imgesi ve doğru iletişim
Özellikle çocukların kendilerini güvende hissetmeleri ve sevildiklerini anlayabilmeleri için sarılma, göz teması önemlidir. Göz teması ve kullanılan mimikler çocukların imgelemesi ve zihninde tam olarak kızgınlık, üzüntü, mutluluk gibi kavramları da içselleştirmesi açısından önemlidir. Doğru duyguları kavrayamayan bir çocuk, yanlış tepkiler geliştirir. Bu açıdan çocukla iletişimde yüz yüze bedenin çocuğa doğru döndüğü bir iletişim metodu her zaman tercih edilmelidir.
*Çocuğunuzla yaşadığınız problemlerde panik yapmayın
Çocuklarla tartışarak veya baskı uygulayarak uzlaşmanın mümkün olmadığını bildiğimiz halde her defasında en kolay yapılan yanlışı duygusal tepkiler vermektir.yaptığımız davranışın ve tepkinin çocuk tarafından nasıl algılandığı hususu önemlidir. Burada yapmamız gereken inatlaşma, huysuzlanma, sesini yükseltme davranışlar sergileyen çocuğa karşı sakin olmak ve mantıklı alternatifler üretmektir.çocuk üzerinde sürekli sergilenen bir baskı ve eleştiri çocuğun reddedildiği hissini çocuğa yaşatır. Kendini tehdit altında hisseder ve olumsuz tepkiler ve davranışlar verme eğilimini çoğaltır.
*Samimi ve içten olmak olumlu ilişkiyi geliştirir.
Pek çok anne baba çocukları için kitaplardan öğrendikleri bilgileri uygulamaya kalkar.Fakat bilgilerin teorikten çok uygulamaya geçildiğini içselleştirdikleri zaman fayda sağlayacağı aşikardır.Teorik bilgilerle ebeveynlik yapmaya çalışmak, sahte maskeler takmak gibi üzerimizde sırıtacaktır.Bu bilgilerin faydadan çok çocuğa iticiliği yansıyacağı için zararı dokunmaya başlayabilir.bu bilgileri ’mış ‘gibi değil gerçekten inanarak öğrendiğimiz zaman samimi ve içten bir ilişki başlamış olur.
*Saygı gösterin ve Sevin
Saygı ve sevgiyi insanlar çocuk yaşta öğrenir.Büyüdükçe de geliştirir bu yüzden çocukların eğitiminde aile içi saygı çok önemlidir.Bu nedenle ailede insanlara karşı saygı duyması öğretildiyse bu çocuk hayatı boyunca insanlara karşı saygılı davranır. Ama aile içinde çocuğa iyi bir eğitim verilmediyse bu çocuk hiçbir zaman insanlara saygılı davranmaz. Saygının yanında aile içi sevgininde önemi göz ardı edilemez bir husustur.Saygı ve sevgi farklı unsurlardır ama biri olmadan diğeri işe yaramaz.Ebeveynler birbirlerini sever ve saygı duyarak her zaman yardımlaşma içinde olurlarsa çocukta bu sayede hiçbir zaman kargaşa içine düşmez. Son olarak çocuklarınızı sevin ve onlara sevdiğinizi gösterin.Sevilen çocuklar daha mutlu ve olumlu davranışlar sergilemeye açıktırlar.