Geç otizm tanısının maliyetleri ve faydaları.
16 Nisan 2021’de yayınlandı | Matt Huston tarafından incelendi
Başlık: Bir Otistik Bireyin Teşhis Deneyimi ve Yaşadığı Değişiklikler
Otizm, sıklıkla yanlış anlaşılan ve yanlış tanıtılan bir durumdur. Bu durum, bir kişinin dünyayla nasıl ilişki kurduğunu ve etrafındakilerle iletişim kurma biçimini etkileyen sosyal ve gelişimsel bir bozukluktur. Otizm, sadece tuhaf davranışlar ve tavırlarla ilgili değildir; aksine, dünyayla ilişki kurma, dil kullanma ve kelimeleri farklı bir şekilde kullanma ile ilgilidir. Bu durum, farklı olmakla ilgilidir, herkesin “biraz otistik” olduğunu iddia etmek, spektrumdaki zorlukları ve sorunları hafife alabilir.
Son yıllarda, yetişkinlerin Otizm Spektrum Bozukluğu (ASD) için değerlendirmeye başvurmasının arttığı gözlemlenmektedir. Bu durum genellikle, çocukları otizm tanısı almış olan ebeveynlerin kendi davranışlarını fark etmeleri ve anlamaya çalışmaları üzerine gerçekleşmektedir. Otizmli bir birey olarak, bu deneyimi paylaşan bir makalede, değerlendirmeye gitme kararının arkasındaki düşünceler ve süreçler anlatılmaktadır.
Makalede, otizm teşhis sürecinin basit olabileceği gibi zaman alıcı, karmaşık ve sorunlu da olabileceği belirtilmektedir. Sağlık profesyonelleri tarafından kullanılan değerlendirme aracının adı DISCO’dur ve 2013’te güncellenmiştir. Özellikle Asperger sendromuyla ilgili yapılan değişiklikler vurgulanmaktadır. Makalede, teşhis sürecine yönlendirme konusunda yardım almak amacıyla bir otizm destek kuruluşuyla iletişime geçmenin önemi ve kişisel bir değerlendirme kararını almanın ciddi bir düşünce gerektirdiği vurgulanmaktadır.
Yazar, kişisel deneyimlerini paylaşarak, teşhisin ardından yaşadığı duygusal tepkileri, insanlarla ilişkilerindeki değişiklikleri ve otizmle ilgili yanlış anlamaların nasıl etkilediğini açıklamaktadır. Teşhisin, kişinin kendisini daha iyi anlamasına, netliğe kavuşmasına ve yaşamını iyileştirmesine nasıl yardımcı olduğunu vurgulamaktadır. Aynı zamanda, otizmin hala yanlış anlaşıldığını ve bu nedenle etiketin insanların etkileşimlerini nasıl değiştirebileceğini vurgulamaktadır.
Makalenin sonunda, teşhisin hayatı iyileştirebileceğine inananlara değerlendirme yapmalarını önermektedir. Ancak, teşhisin bir etiket olduğunu ve bu etiketin sonuçlarının olacağını hatırlatarak, herkesin kendi durumunu değerlendirmesi gerektiğini belirtmektedir.
Yazar, otizmle ilgili bilgi eksikliğini gidermeye ve otizmli bireylerin deneyimlerini daha iyi anlamaya yönelik farkındalığı artırmaya katkıda bulunmayı amaçlamaktadır.