“Yan!”
‘Tian’ bağırdığında toprak alevleri vücudunu ve çekili kılıcını sarmışlardı. Aynı anda, parlak sarı kılıç enerjisi de kılıcını sarmıştı. Dörtlünün kurduğu bu çember etrafa yayılan tüm aurayı ve sesi engelliyor gibiydi.
Tamamen engelleyemeseler de bir süre kesebilirlerdi. Azize’nin burayı fark etmesi bir süre almalıydı. Büyük ihtimalle bu süre içerisinde onu öldürebileceklerini düşünüyorlardı. Kaçmayı ise hiç düşünmemişlerdi. Dindar inananlar için düşmanlarını öldürebildikleri sürece kendi hayatlarını kaybetmek bir şey değildi.
“Yüce Işık Sarayı… Gerçekten de saygısız ve utanmaz insanlardan oluşuyorsunuz. Bir kişiyi öldürmek için dört Büyük Usta’yı gönderiyorsunuz ha? Görünüşe göre sizin tarafınızda birkaç fazlalık Büyük Usta var.”
Tian cümlesine gülerek başlasa da sonuna geldiğinde yüzündeki gülümseme kaybolmuş ve sesi soğuklaşmıştı.
“Sizin için birkaçını indirmeme izin verin.”
Sözleri bittiği anda dörtlü ona bir fırsat vermemek için ileriye atılmışlardı. Bundan sonra ise, konuşma bitmiş ve savaş kısmı başlamıştı.
“Ting! Ting! Ting!”
Tian dörtlünün kılıçlarını engelleyebildiği kadar engellerken kılıç niyetini ve alevlerini kullanarak onlara zarar vermeye çalışıyordu. Ancak sayı farkı ve formasyonun özelliği yüzünden kötü bir durumdaydı. Durdurduğu her 3 saldırı için bir saldırıyı vücuduna alması gerekiyordu.
Ancak onun durumu dörtlünün durumundan iyiydi. Çünkü Tian’ın saldırıları arkalarında ölümcül bir güç taşımasalar da hep ölümcül noktaları veya formasyonu bozabilecek noktaları hedefliyorlardı. Dörtlü bu formasyonun kırılması takdirinde Azize’nin anında burada belireceğini biliyorlardı. Bu yüzden içlerinde bir korku oluşmuştu.
“Bu kadar genç olmasına rağmen bu kadar güçlü ve iyi bir savaş anlayışına sahip… Eğer o burada ölmezde Yüce Işık Sarayı ileride büyük kayıplar verecektir!”
Dörtlünün kalpleri sarsılmıştı. Onlar Büyük Usta seviyeli uzmanlar olduklarından daha önce Yüce Işık Sarayının Kutsal Kızıyla karşılaşmışlardı. Kutsal Kız yüksek bir kavrayış ve gelişim yeteneğine sahip olsa da konu acımasızlığa ve savaş anlayışına geldiğinde normal bir insanla eşitti. Ancak Kızıl Kara Saray’ın bu Kutsal Oğlu…
Yüzlerce yılda bir gelen bir yeteneğe, dünyanın kendisine meydan okuyan bir fiziğe, üstün kavrayış gücüne ve yaşını kolayca aşan savaş anlayışıyla sakinliğe sahipti.
Onların sarayının Kutsal Kızı gökleri turlayan bir turna kuşu ile karşılaştırabilirdi ve onlar bundan gurur duyuyorlardı. Bu yüzden rakiplerinin sahip olduğu bu anka kuşuyla karşılaştırdıklarında içlerinde gelecek hakkında endişe beliriyordu.
“Pu!”
Ancak o anda, Tian sertçe kan kusmuştu. Vücudunda çoktan 60’tan fazla kesik vardı. Bu kesiklerin hepsi derin yaralar olmasalar da onlardan akan kan epey fazlaydı ve bazı saldırılar iç organlara bile ulaşmıştı. Bu yüzden vücudunun o anda sahip olduğu gücü devam ettirmesi kolay değildi. Bu dörtlüye biraz umut veriyordu.
Ancak onların durumu da iyi sayılmazdı. Aralarından en iyi durumda olanı üzerinde 20 yaraya sahipti. En kötüsü ise sol kolunu kaybetmişti. Kolu toprak alevleriyle küle dönüşmüştü ve zamanında kesmeseydi tüm vücudu yanacaktı.
“Günahkâr velet, cehennemin derinlerine olan yolculuğuna hazırlan!”
En iyi durumda olan adam anında kılıcını kaldırırken diğerleri de soğukluk ve rahatlıkla dolu gülümsemeler göstermişlerdi. Bu veledi öldürebildikleri sürece herhangi bir şey önemli değildi. Bunu yapmak zorundalardı!
Ancak onların umudu yükselirken, Tian’ın elindeki kılıç birden yere düşmüş ve eli boynundaki ay kolyesine gitmişti. Kızıl gözlerinde öfkeli ve delirmiş bir ışık belirirken kısık sesi dörtlünün kulaklarına kolayca ulaşmıştı.
“Yüce Veronica için!”
“Booom!!!”
Toprak alevleri vücudunun etrafına yayılıp birden patlarken yalnızca dörtlünün vücutları değil, Tian’ın vücudu ve tüm dua salonu bile aynı anda havaya uçmuştu. Toprak alevlerinden oluşan bir ışık sütunu gökyüzüne yükselerek tüm Kızıl Kara Saray’ın görebileceği bir işaret oluştururken sarayın içindeki kendi salonunda bulunan Azize birden havaya doğru fırlamıştı.
“Tian!”
Azize’nin endişeli ve öfkeli sesi tüm sarayda yankılandığında tüm rahip ve rahibeler bir anlığına donmuşlardı. Azize’nin aurası sarayı sardığında nefes almayı zor bulanlar ve bayılanlar olmuştu.
“Tian! Neredesin!?”
Yıkılmış dua salonunun alevler içindeki yıkıntılarına inen Azize bir süre etrafa bakındıktan sonra aradığı bölgeyi bulmuştu. Ancak gözlerinde heyecan yerine endişe ve üzüntü vardı. Bir miktar öfke de görülebiliyordu.
Dört beyaz kıyafetli suikastçı o anda ölü olarak yatıyordu. Kıyafetlerinde yanıklar oluşmuştu ve çoğunun vücudunun büyük bir parçası yanmıştı. Ancak hepsinin boynunda güneş şeklindeki bir takıya sahip kolyeler belliydi. Onların ortasında ise, Tian vardı.
Tian ölü değildi. Hâlâ düzgün bir şekilde nefes alıyordu ancak tek dizinin üzerindeydi. Vücudunu saran kıyafetleri vücudundan yayılan toprak alevleri yüzünden yanıp parçalanmışlardı ve o anda tamamen çıplaktı. Saçları, hatta kaşları ve kirpikleri bile alev almışlardı ancak tamamen yanmıyorlardı. Yalnızca uçlarında alev huzmeleri belirgindi.
Kılıcı çoktan aşırı sıcaktan erimişti. O anda üzerinde sağlam kalan tek şey tek eliyle zar zor koruyabildiği dua kolyesiydi. Eğer eliyle kolyeyi kavrayıp dışarıdaki toprak alevlerinin içeriye girmesini engellemeseydi bu kolye bile kolayca eriyebilirdi.
“Pu!”
Bir ağız dolusu kan kustuktan sonra yana doğru düşen Tian’ın saçlarının uçlarındaki alevler sönmüşlerdi. Vücudundaki tüm güç kaybolduğu için engellediği yaralarından kan akmaya başlamıştı ve o anda acınası bir görüntüye sahipti.
“Yaşıyor… çok şükür.”
Azize tek elini onun vücuduna yerleştirdikten sonra hayat gücünün hâlâ orada olduğunu fark etmişti. Bir miktarı bu saldırıyı yapmak için kullanılmış gibi görünüyordu ancak hayatta kalabilmişti ve hayat süresi biraz kısılsa da gelişimi yükseldiğinde bu yenilenebilirdi.
Tian’ı iki koluyla kaldıran Azize ruh gücüyle etrafındaki dört cesedi de kaldırmıştı. Aynı anda, aurası yayılmış ve ruh gücünü taşıyan sesi tüm saraya ulaşmıştı.
“Seviyeleri fark etmeyen her bir rahip ve rahibe! Bölgeye dağılın ve her bir Yüce Işık Sarayı ajanını avlayın. Elimizdeki tüm esirleri en acımasız yollarla öldürün ve cesetlerini bile sağlam bırakmayın!”
“Bugünden itibaren, Yüce Işık Sarayı’na karşı iki taraftan biri ölmediği sürece bitmeyecek bir savaş açılmıştır. Düşmana merhamet gösteren herkes hain olarak görülüp tüm ailesiyle birlikte katledilecektir!”
Azize’nin sesi saraya yayıldığında neredeyse herkes titremiş, sonrasında ise hızla söylenenleri yapmaya başlamışlardı.
Azize uzun bir süredir bu sarayı yönetiyordu ve kilisede birkaç nesildir bulunan kişilerden bile daha uzun süre boyunca burada olmuştu. O anda dünyada onun zamanından kalan birisini bulmak çok ama çok zor olurdu. Bu nedenle onu tanıyan kişilerin sayısı azdı. Ancak Kara Kilisenin üyeleri bazı yönlerini biliyorlardı.
Azize mağrur bir kadındı. Gururluydu ve soğuktu. Kendisinden güçsüz olan kişilerle ilgilenmez ve onlar ona meydan okusa bile öfkelendiği görülmemişti. Durumu bir Tanrınınkiyle eşdeğerdi. Hangi tanrı onlar hakkında kötü konuşan bir karıncayı umursardı ki?
Ancak şimdi durumlar farklıydı. Onca yıl sonra, bu kadın en sonunda öfkelenmişti!
…
“Durumu nasıl?”
Sarayın iç kısımlarında, Azize ve bir başka Kıdemli rahat yatağın üzerinde yatan Tian’ın vücudunu inceliyorlardı. Daha doğrusu, kıdemli Tian’ın vücudunu incelerken Azize bekliyordu. Konu ilaçlara geldiğinde elindeki en iyi kişi bu Büyük Usta seviyesindeki kıdemliydi.
“Damarları alev manasının ani çıkışı yüzünden biraz zarar görmüş. Çekirdeğinde bir sıkıntı yok ve hatta bir sonraki gelişim için daha iyi olduğu söylenebilir. Ama kendi başına iyileşmesi birkaç yıl bile alabilir. Vücudunun aldığı hasar fazla yüksek.”
Kıdemli konuşmayı bitirdiğinde Azize’nin gözlerinde hayal kırıklığı belirmişti. Birkaç yıl… bir dahi için ne kadar uzun bir süreydi? Bu birkaç yılda ne kadar fazla şansı kaçıracaktı?
“Elbette, bu yalnızca kendi hâline bırakırsak olacak şey.”
“Ne?”
Kıdemli devam ettiğinde Azize bir umudun belirdiğini fark etmişti. Kıdemli ise anlatmaya devam ediyordu.
“Yüce Işık Sarayının içinde bir Nirvana Meyvesi olmalı. Bu meyve içinde Nirvana Alevlerini barındırır ve vücudun yeniden doğuşunu sağlar. Yalnızca yeteneği güçlendirmez, aynı zamanda en ölümcül yarayı bile kapatabilir.”
“Yüce Azize, Yüce Işık Sarayına çoktan savaş açtığımıza göre neden yalnızca kendi bölgemizle yetiniyoruz? Yaptıkları şeyin cezasını çekmeliler.”
Kıdemliden yayılan öfkeyi hisseden Azize onun da Tian’ın bu kaybı yaşamamasını istediğini anlayabiliyordu. Kendi kaşları da kırışmıştı.
“Yüce Işık Sarayı… Nirvana Meyvesi…”
Azize kısa bir süre içinde kararını vermişti. Sesi bir kez daha her bir rahip ve rahibeye ulaşıyordu.
“Her rahip ve rahibe, seviyelerinize göre güç gruplaşmalarına ayrılın. Kan Vadisi’nde yeni bir savaşa hazır olun!”
Kan Vadisi, iki kilisenin yüzyıllardır savaştığı ve on binlerce kaybın yaşandığı o yer, uzun zaman önce sonsuz savaşın devam edeceği lanetli bir yere dönüşmüştü. Şimdi, bir kez daha, büyük bir savaş yaşanacaktı.
“Tian’ı sana bırakıyorum.”
Azize bu sözü kıdemliye bırakıp oradan gitmişti. O gittikten birkaç saniye sonra ise daha az önce ‘kritik’ bir durumda olan Tian yavaşça diklemişti.
“Bam!”
Yatağın yanında duran kıdemli birden yere düşerken Paul’ün onun içinde bıraktığı ruh gücü kendisine geri dönmüştü. Seviye farkı yüksek olduğunda kişinin zihnini olmasa da vücudunu ruh gücüyle istediği gibi kontrol edebiliyordu ve bunu yeni fark etmişti.
Bu kıdemlinin ruhu çoktan bir kez daha uyanmayacak şekilde kaybolmuştu ve yalnızca boş ruh kabuğu kalmıştı. O da az önce Paul’ün planının ilerlemesi için bir kukla olarak kullanılmıştı.
“Nirvana Meyvesi? Neden bir küçük dünyada bir Nirvana Meyvesi olsun ki? Hem sen bunu nereden biliyorsun?”
Spadia şaşkınlıkla sorduğunda Paul yalnızca alaycı bir şekilde gülümsemişti. Bu gülümseme Spadia’nın olanları anlamasını sağlamıştı.
“Meyve falan yok, değil mi? Yalnızca savaşın başlaması için yaptın bunu. Zaten savaşın sona ermesi de gerekmiyordu.”
“Aynen öyle.”
Paul ayağa kalkarken olduğu yerin kapıları tamamen kilitlenmişti. Azize’nin kendisi geri gelse bile bu yere rastgele giremezdi. Çünkü Tian’ın durumunun kötü olduğunu biliyordu ve kıdemlinin işine engel olamazdı.
Tian’ın vücudu değişerek Paul’ün asıl formuna dönüşürken Paul kıyafetlerini yeniden oluşturmuştu. Sonrasında ise karanlık formuna geçip odadan kolayca ayrılmıştı. Eğer planının son hâlinin iyi bir şekilde çalışmasını istiyorsa o zaman birkaç hazırlık yapıp bir de Amelia ile iletişime geçmeliydi.
Bu hazırlık süreci olayların işleyiş hızına göre değişecekti, ancak en azından birkaç ay beklemesi gerekecekti.
[YN]: 400.Bölüm! Sonunda buraya geldik ve şahsen oldukça mutluyum. Seriye başlarken böyle büyük bir okuyucu kitlesi ve beğeni sayısına ulaşacağımı hiç düşünmemiştim. Aslında, seriyi sürekli olarak devam ettirebileceğimden bile emin değildim. İyi ki devam ettirmişim. Çünkü gerçekten güzel bir deneyim yaşadım ve yaşıyorum.
Önemli bir olay olmadıkça daha serinin birçok bölümü gelecek, Paul’ün efsanesini yazmasını onunla birlikte siz de göreceksiniz. Umarım ileride de okur ve desteklersiniz.
Yazardan sevgiler <3