Yeni Maidan distemper'in bir çocuğu olarak, sadece Ukrayna'nın değil tüm Rusların kaderini sonsuza dek değiştiren etkinliğin 360 yıldönümünü tamamen unuttuk. hikayeler - Pereyaslav Rade. Resmi olarak, yılın Ocak 8'inde 1654 ile tarihlenmektedir - bu gün, hetman Khmelnitsky başkanlığında bir Kazak ustabaşı, Moskova çarına yemin etmişti. Son Sovyet zamanlarında, bu tarihe resmen "Ukrayna'nın Rusya ile yeniden birleşme günü" adı verildi.
18. yüzyılın başlarında Kazak tarihçisi olan Samuel Velichko'nun tarihçesi Pereyaslav Rada'yı şöyle anlatıyor: “Litvanya'dan dönen sürüyü kesen Khmelnitsky, han ile düşmanlık için temel attı. Tüm Rusya'nın otokratı olan Büyük Rus egemen Alexei Mihailoviç'e, Büyükelçisi, bütün Küçük Rusya Ukrayna'yla, Dinyeper'ın iki yakasına da yatmalarını, tüm Zaporozhye Ordusu'yla, uzun süredir devam eden hak ve özgürlükleriyle güçlü patronajının altına girmesini diledi. O, Rusya'nın en parlak hükümdarı olan Khmelnitski'nin bu elçiliği candan ve tatlı bir şekilde kabul etti ve Küçük Rus topraklarının böylesine büyük bir kısmının, Yunan-Rus Ortodoksluğunda kalan gönüllü olarak kendisine doğru eğildiği ve Ortodoks hükümdarına hiçbir savaş ve kan dökülmediği için yabancı olduğu için çok memnun oldu. onların dünkü lordları - Roma inancına sahip Polonyalılar. Bu yüzden, bütün Rus hükümdarı, bütün Ukrayna ve Zaporizhia Ordusu ile yüksek elli Khmelnitsky altında onaylanmak üzere, önde gelen ve tam yetkili komiserlerini, Epiphany bayramında Pereyaslav'da bulunan büyük Vasili Vasilyevich Buturlin ve yoldaşları Pereyaslav'a gönderdi. Dinyeper askeri yoldaşlık ve Khmelnitsky ... O Khmelnitsky himaye ve güç şanlı ülke çapında hükümdarı Şehir Kiev altında onlarla birlikte olmak isimli bu yemin, Bratslav, Çernigov yerine getirilmesinde her iki kıyısında albay ile genel subaylarla Pereyaslav içinde Chigirin aynı Epifani geldi ve önemli hatta tüm Ukrayna ve onun pvytam hattı üzerinde, yani, Goryn, Ros ve Grouse nehri boyunca. "
Ancak tarihi olaylar bir günde sığmaz. Bu yavaş ve sürekli bir süreçtir. Bu uzak döneme zihinsel olarak aktarırken, Ukrayna'da yaşayan insanların çoğunun yalnızca Rada'nın değil, kısa bir süre sonra Pereyaslav'da ne olduğunu henüz bilmediğini göreceğiz. "Kazaklar ülkesinde" tek bir gazete değil. Düzenli olarak mektup gönderen bir posta bile yoktu. Bilgiler haftada bir kez tüccarların toplandığı arkadaşlar ve ... çarşılar aracılığıyla yayıldı. Doğal olarak, tanıma ötesinde çarpıtıldı, korkunç söylentilerle büyümüş, böylece hiç kimse bugün kiminle arkadaş olduğumuzu ve kime karşı mücadele ettiğimizi gerçekten anlayamıyordu. Hetman genelcileri, az çok güvenilir kaynaklardan sadece biriydi - en azından biri resmi bakış açısını öğrenebildi.
Ocak ve Şubat ayları boyunca, 1654, Bogdan Khmelnitsky ve boyar Buturlin'in elçileri, yörenin metnini alaycı şehirlerde ve yüzlerce şehirde krallara taşıdılar. Yazılar onu insanlara okur (albaylar ve yüzdeleri değil, fakat çoğu Kazak subayının o zaman nasıl yazacağını bilmediği için yazanlar!), İnsanlar dinledi ve yemin etti.
Polonya kralı Jan Casimir, Khmelnitsky'ye doğrama bloğundan başka bir şey öneremedi.
BAKIŞ VE BOGDANOVTS. Khmelnitsky'nin seçiminde daha sonra birçok eleştirmen ve ateşli taraftar vardı. 20. yüzyılın başında, Kiev'de, Pereyaslavskaya Rada gününde, “Mazepyalılar” ve “Bogdanovtsy” grupları, eserlerdeki anıtta toplandı, Bogdan haklı ya da yanlıştı. Ancak pathosları atarsak Khmelnitsky'nin başka seçeneği yoktu.
Herhangi bir politikacı gibi, iki sorunu çözmeye çalıştı - ülkeyi ve kendisini başı korumak için. Kuchma'da bizim için çok popüler olan “multi-vector” in tüm zevklerini denedi: Kırım Hanı ve Türk Sultanı, Magyars ve Moldovalılar ile arkadaşdı, Rus Çar'dan askeri yardım aldı, Polonyalılarla mücadele etmeye çalıştı, ancak 1654 tarafından herkes arasında koşmaktan yoruldu. dans eden savaş gopakları. Yıllar geçtiler ve düşmanları güçlendi.
“Avrupa entegrasyonuna” yönelik girişimler de hiçbir şeye yol açmamıştır. Polonya ile kazanılan her savaştan sonra Khmelnitsky barış antlaşması imzaladı. Eski İngiliz Milletvekili hizmetinden iyi tanıdığı Polonyalı hetmanlar ve askeri liderlerle içki içmek için oturdu, tostu kralın sağlığına ilan etti ve hizmetçisine sadık kalmaya söz verdi. Ama bayram bitti. Kazaklar kamplarına geri döndü ve Polonyalılar Varşova'ya geri döndü, tekrar askerler topladılar ve her şeyi yılın 1648 ayaklanmasından önce var olan sıraya geri getirmek için Ukrayna'ya gittiler. Avrupa ihtişam sanrılarıyla enfekte olan Ukrayna siyasi elitleri bile, özerklik şeklinde bile Ukrayna'yı görmek istemediler ve Khmelnitsky de başı tuttu. Khmelnitsky'nin iskele üzerinde ihtiyacı vardı ve o zaman Kazak devletinin başkenti Chigirin'de değil.
Bogdan, Varşova ile bir anlaşmaya varmak için bir kez daha “seçmen” ten önce kızarmak zorunda kaldı. Rus hükümeti Kunakov'un bilgi kaynağı, 1649'in Ukrayna'daki “barışı” nı şu raporunda şöyle açıkladı: “Ve şimdi Bogdan Khmelnitsky ve Polonyalıların bu nedenle bir savaşı olacak: evleri, lordları ve nezaketleri işkence gördü, dövüldü ve övündü: bu da sizin Khmelnitsky'niz olacak, başa çıkmamıza izin verin. Ve gevreği Bogdan Khmelnitsky'ye geldi, daha fazla 50 000 insan toplandı ve SİZİ Öldürmek İstiyorsunuz: neden bizim tavsiyemiz olmadan kralla barış yaptı? ”
Bogdan'ın Ukrayna'nın seçiminin sonucu olarak nasıl büyüyeceğinden şüphelenmesi pek olası değil. Sadece çiftliği kurtarmak istedi.
CANLI VE ZAYIFLER İLE. Ölümden sonra doğudaki Ukrayna seçiminin bir sembolü haline gelen Khmelnitsky, yaşamı boyunca bir anıt değildi. Çağdaşlar onu ideal olarak algılayamadılar. Süleyman'ın türünün topuzunu korumak ve oğluna aktarmak istedi. En önemlisi, Chigirin yakınındaki Sabotov'daki kendi malikanesine ilgi duyuyordu. Khmelnitski'nin Mezhyhiria'daki Viktor Yanukoviç'ten daha fazla yasal hakka sahip olmadığı Polonyalılar tarafından seçilen çiftlik, Bogdan'ın sadık bir Polonya asırlığından Kazak ayaklanmasının liderine dönüşümünün ana nedeni oldu. Eminim ki, Moskova Çar'a yemin ederken, hetman bu “Maetka” yı hatırlıyordu - Moskova, Varşova'nın inatla “kendini yakalama” olarak kabul ettiği mülkiyet haklarını hemen kabul etti.
Bu savaşçının büyük bir Avrupa yanlısı muhalefeti vardı. Ukraynalı işadamları (evet, Ukraynalıydı - bazıları bile Adam Kissel ve Ortodoksluğu korudu, bazıları da Vishnevetsky gibi, sadece ilk nesilde Katolikler oldu!) Khmelnytsky'yi inkar etmedi. Ona Kazaklar gibi sıradan bir gangster diyorlardı. Özünde, İngiliz Milletvekili yasalarına göre, sürekli olarak "Avrupa değerlerine" hitap eden Khmelnitsky bir suçluydu. Kendisinin üstünde, Avrupa’nın kendisinin önceliğini kabul etmeyi reddetti - Papa, katolik evrenselliğin laik bir taşıyıcısı olarak Polonya kralı, uluslararası ticaret başkenti, o zamandan beri Ukrayna’nın ham maddelerini kullanan kompetörleri aracılığıyla.
Galiçya Khmelnitsky'ye karşıydı. Ve Podolia. Ve naber Volyn. Sadece bu yılın ocak ayında devlet idaresine el konan topraklar. Galiçya-Volyn asaletinin kibar milisleri, Hetman'ın Pilyavtsy ve Berestechko yakınlarındaki ordusuyla savaştı. Lehçe konuşan Lviv (o zamanki fakirlerin aksine zengin), Bogdan'ın ordusunu 1648'ta büyük miktarda bir milyon zloti şeklinde satın aldı. Şimdi unutulan Kiev bile, tereddütsüz bir şekilde hetman'ı tanımadı - son derece güçlü bir Polonya etkisi vardı ve sakinlerin bir kısmı Polonyalılar veya eski Polonya hükümeti ile yakından bağlantılı insanlardı. Bu nedenle, başkent, Wild Field ile sınırında il Chigirin eyaleti yapmak zorunda kaldı. Orda, hetman, Rus prenslerinin antik başkentinden daha kendinden emin hissediyordu; burada yalnızca Lavra koşulsuzca Rurikovich'in vefat eden gücünün ruhsal mirasını koruyordu.
Tarih sahtekarlıkları Khmelnytsky'nin bağımsızlık ile Moskova'ya boyun eğme arasında seçim yapmak zorunda kaldığı efsanesini empoze etmeye çalışıyor. Aslında, Bogdan Polonya ve Rusya'dan iki bağımlılık arasında seçim yaptı. Birincisi, kendisine fiziksel olmayan ve manevi olmayan kişisel varoluşlarına söz verdi. İkincisi hayat. Hayat sadece onun için değil aynı zamanda Ukrayna için de - Lublin 1569 Birliği'nden sonra üç kuşak Polonya yönetiminin “Avrupalılaşması” ile bastırılmış küçük bir ülke. Samuel Velichko'nun güney sınırı - Ros nehri hakkındaki açıklamasını hatırlarsak, "Dinyeper’ın her iki yakasındaki" ifadesini gururla kaybeder. Güneyde - Tatar göçebeleri. Donbass henüz mevcut değil-Kırım Hanlığı da var. Sloboda (şimdiki Kharkiv bölgesi) Polonyalılar tarafından ele geçirilen Sağ Banka'dan kaçaklar tarafından henüz yerleştirildi.
Elbette, Bogdan kararının sonuçlarını görmeye mahkum değildi. Pereyaslav Rada'dan üç yıl sonra öldü. Ancak onun mirası kalır. Çabaları birleştirerek, Moskova ve Kiev Rus halkı büyük bir ortak devlet yarattı. Kazak memurlarının torunları onun içinde önemli bir rol oynadı. Kiev Collegium, Moskova'daki Slav-Yunan-Latin Akademisi'ne ivme kazandırdı. Pushkin ve Tolstoy ile birlikte, Gogol ve Bulgakov'un seçkin şaheserlerinin yaratıldığı yeni bir edebiyat dili ortaya çıktı. Rus ordusuyla birlikte Kazaklar Kırım'ın fethine katıldı. Karadeniz kıyısında şaşırtıcı mimariye sahip yeni şehirler (Odessa, Sivastopol, Yalta) ortaya çıktı. İlk olarak, onların yerinde, en iyi ihtimalle, kaçak köyler vardı. Şimdi kültürün ışıkları yanıyor.
DİĞER AVRUPAlaştırma. Buna Avrupalılaşma da denilebilir. Ancak fatihlerin Avrupalılaşması, fethedilen değil. Polonyalıların kılıcı olarak yorumladığı Razumovskys'in Viyana, Napoli ve Stockholm'de Rus İmparatorluğu'nun bakanı ve elçisi olacağını kim düşünüyordu? Poltava Cossack'ı Pasko'dan soyağacı yöneten Mareşal Paskevich'in Varşova'yı 1831'te alacağına kim inanırdı? Pereiaslav Rada gününde, Dnepropetrovsk Yuzhmash'ta motorları üretilmiş, uzaya fırlatılan bir roket kim gördü? Polonya'da roket ya da uçak kullanmayı da öğrenemediklerini not ediyorum. “Anthea” nin kanat açıklığı (Kiev uçak fabrikasının ürünleri!) Herhangi bir politik hava koşulunda orada mümkün değil.
"Antey". Tarihin en büyük uçağı havacılık Ukrayna Avrupa'ya düşerse Kiev'de kalkmazdım.
Aslında Pereyaslav'da Bogdan Khmelnitsky gelecekteki bir entegrasyon projesinin temelini attı. Dünya tarihinin en etkileyici biri. Sadece Odessa ve Sivastopol değil, farklı hareket etseydi Petersburg da olmazdı.
Küçük yüzyılın küçük ilgi alanları ve zihinsel zayıflıkları unutuldu. Çiftliği, Polonya-Ukrayna savaşının başladığı tarihi bir fıkra haline geldi. Türkiye ve Polonya'nın gelecekteki büyük hetmanının “tereddütleri” ve “hizmetleri” nin detayları kitle bilincinde silinmiştir. Moskova'da sadece bir anıt, bronz bir binicinin elinde bir anıt ve Moskova'ya işaret ediyor.
"Zenith". Ukrayna roketi Rusya ile işbirliği içinde üretildi. Projenin temeli "Deniz Lansmanı"
Bugün, aynı büyük Doğu ve Batı muhalefeti Ukrayna'yı sallıyor. “Birliklerin” teknolojileri ve bileşimi değişti, ancak Bogdan’a göre “Avrupa için” ve Lviv, Rusya ile bir ittifak için Ukrayna’nın Doğu ve Güney’i. Ülkede barış anında istediğimiz gibi gelmiyor. Refah gelmek için, Khmelnitsky'nin ardından Ukrayna Harabeye katlanmak zorunda kaldı. Bu yıllarca süren bir kriz. Siyasi. Ekonomik. İdeolojik. Çok uzun zaman boyunca, Galiçya modelini kültürde Dnepropetrovsk-Donetsk ekonomisiyle birleştirmeye çalıştık. Ancak Kiev merkezindeki şenlik ateşi gerçeği açıkça bunun imkansız olduğunu gösteriyor. Böylece Polonya bir zamanlar Katolik asaleti Ortodoks “alkışlarına” empoze etmeye çalıştı. Ve kimse geri çekilmek istemedi.
Daha fazla TEST olacak. Ama adının Bogdan olduğu hiçbir şey için değil mi?