Diğer Büyük Kır Çiçeği / Vahşi Yaşam Siteleri ... Yaban Hayatı Koruma Bahçesi Bahçe Göleti Oluşturma Barrow NNR, Cumbria, İngiltere Noar Hill, Hants, İngiltere Kenfig NNR, Nr Bridgend, Galler Newborough Warren NNR, Galler The Burren, güneybatı İrlanda Algarve, S.Portekiz Cape St Vincent, Portekiz Parque Natural, Ria Formosa, Portekiz Parque Natural, Vale-Guadiana, Portekiz Sapal de Castro Marim, Portekiz Fonte de Benemola, Portekiz Bulgaristan Girit Gargano Yarımadası, İtalya Sibillini Dağları, İtalya Camargue, S.Fransa Cevennes , S. France Lot Valley, Dordogne, s. Fransa Triglav Narodni National Pk, Slovenya Barbados Maldives Everglades National Pk, ABD Grand Teton National Pk, ABD Rocky Mountain National Pk, ABD Yellowstone National Pk, ABD
Hayalet Orkide çiçekleri aşağı doğru sarkar, ancak dudak en üste işaret eder. Birçok Avrupalı yabani orkidede yumurtalık 180 derece büküldüğü için dudağı aşağıya doğru bakar (yeniden dirilir).
Giriş
Sırt çantası ve tripod taşıyarak, kalın kayın yapraklı halıda yokuş yukarı yürürken, içgüdüsel olarak, bu yılın - 2016 - o küçük hazineler, hayalet orkideler için çok kuru olacağını hissettim. Yıllar geçtikçe bu anlaşılması zor ve öngörülemeyen tür, Orkideofilimin daha büyük çevresi içinde benim için özel bir tutku haline geldi - arı orkidelerini ilk bulan ve inanamayan gençler olarak yarım yüzyıldır 'acı çektiğim' bir hastalık. herhangi bir çiçek nasıl böyle görünebilir.
Hayalet orkidelerin çeşitli uçuk kırmızımsı kahverengiler, sarı ve kremsi tonlarla renklendirilmesi, kayın ağacı habitatındaki benekli ışıklandırmayla bir kamuflaj etkisi yaratır. İşin püf noktası, her türden orkidelerde olduğu gibi, diğerlerinin ortaya çıktığı zaman… siz ışığa alıştıkça ve 'gözünüzün içine girdikçe' ilkini fark etmektir. Bu sefer pes ettim, başka bir gün denemeye istifa ettim ve yolumdan bir oluğa giden yolumdan 40 metre kadar hafif bir sapma yaptım. Bunu ve diğer orkide türlerini karakterize eden bu kaprislilıkla, ilk sadece birkaç santimetre yüksekliğindeydi ... Bunu, o bölgede daha önce bulduğumdan iki hafta önce çiçek açan 9 tane daha diken izledi.
Daha sonra ciddi çalışma, doğal ışık ve flaşla genişten telefotoya kadar her türden makro lenslerle başlarken, büyük, kalıcı sivrisinekler yeni bir besin kaynağına sahip olduklarını keşfettiler: ben. İnsanın sanatı için zaman zaman doğal olarak acı çekmesi gerekir, ancak onların acımasız hamleleri ve ısrarı, daha sonraki düzenleme aşamasında normalden çok daha yüksek bir görüntü oranının atılması gerektiği anlamına geliyordu.
Elimdeki en son hayalet orkide görüntüleri (Temmuz 2016), normalden iki hafta önce, ancak kayın ağacı kasvetinin derinliklerinde
Bu ziyaretten bazı görüntülerin yanı sıra, yaklaşık dört yıl önce yazdığım, bu orkideyle olan geçmişime bakan ve bir özne ve türün sevgisinin neler getirebileceğine dair bir fikir veren bir makaleyi yeniden gözden geçirmeye karar verdim….
1960'ların ortalarında okul biyolojisi ödülü olarak bir kitap seçebildim ve sonunda hayatımda ne anlama geleceği hakkında hiçbir fikrim yoktu, VS Summerhayes'in klasik İngiltere Vahşi Orkideleri Collins'teki birçok klasikten birini seçtim. Yeni Naturalist'in serisi. Burada, embriyonik bir orkidomana hayranlık uyandırmak için kapakları arasında çok şey olmasına rağmen , nadirliği ve çiçeklenmenin katıksız öngörülemezliğiyle hayalet orkide Epipogium aphyllum tarafından özel olarak ilgilenmemek zordu .
Hayalet Orkide'nin, evrimsel tarihinde en iyi ihtimalle son derece sıra dışı olmaktan başka bir şey olduğu asla düşünülemez: Bluebells gibi büyüyen bu orkide ile dolu ormanlık sırlar asla olmadı. Çiçeklenme, Avrupa'daki bilinen tüm bölgelerinde Asya'ya kadar tahmin edilemez ve tozlaşma mekanizması etkili olsa da, az miktarda tohumun oluştuğu söyleniyor.
Birkaç yıl önce, Mark Jannink'in 1986'dan beri ilk kez Birleşik Krallık'ta bu türün yeniden keşfini karşılayan bir miktar tanıtım vardı (ve az miktarda abartı değil). Bazı kişisel deneyimlerimi ve Benim araştırmam 1976'da Wendover, Bucks'ta yaşarken başladığımdan beri Avrupa'da gayri resmi ve devam eden araştırmaların sonuçları. Şu an bildiğim kadarıyla, o unutulmaz sıcak yaz hayalet orkideyi keşfetmek için pek iyi olmadı çünkü ilkbaharda ve yazın başlarında yeterli yağmurun gerekli olduğu genel olarak kabul edilir çünkü köksapta depolanan nem, köksap üzerinde tomurcukların oluşumunu teşvik eder. anten gövdelerine neden olur. Bu, bir önceki yıl tomurcukların oluştuğu ve yerin altında uykuda kaldığı koşullar tarafından bile yönetilebilir. Bununla birlikte, koşullar çok kuruysa,köksap büyümeye devam eder, ancak bu tomurcuklar (ve hatta çiçek açan saplar) yerin altında bırakılır.
Ertesi yıl her şey daha iyi görünüyordu ve Marlow kasabası yakınlarındaki tanınmış bir kayın ağacına haftalık hac ziyaretleri yaptım. Bu aşamada, güvenilirliğimin, yaptığım koruma çalışmaları ve o sırada BBONT'u (The Berks, Bucks ve Oxon Naturalists güveni) çalıştıran güçler aracılığıyla test edildiğini ve tesis edildiğini eklemek için acele ediyorum. Sonunda daha önceki bilinen kayın ağacı konumlarıyla ilgili bölüm ve ayetlerle görevlendirildim.
Oraya her gittiğimde en az bir kişinin bulunduğunu fark ettim ve ikimiz de, her birinin diğerini fark etmiyormuş gibi davrandığı, esasen İngiliz botanik oyununu oynadık (neden orada olduklarını çok iyi bilseler de ...). O zaman ve o zamandan beri beni etkileyen şey, burası ve diğer yerlerin açık bir sır olması ve ne kadar iyi niyetli olursa olsun, insanlar onu arayacaklar, pekala (ve ben hala öneriyorum) karmaşa içinde hayatta kalmaları için en büyük tehdit olabilirdi. kayın direğinde, yeni doğan sapları eziyor. Köksapları ve stolonları ile yeraltı sistemi derin bir yerde değildir ve bu nedenle genel ayaklarla desteklenemez. 1976'da ya da 1977'de temmuzdan eylül sonuna kadar haftalık ziyaretlerimde hiçbir şey bulamadım.
Ağustos 1978'de bir telefon görüşmesi, beni o gün çiçek açan bir sapın keşfine karşı uyardı ve ertesi gün, tam talimatlarla, baş aşağı tahtada ve karanlıkta arıyordum. O zaman bile çok geçti; çiçeklenme sapları yoktu, ancak bir bitkinin çıkarıldığına dair şüpheli işaretler vardı - hırsızlar izlerini örtme zahmetine girmemiş ve deliği terk etmişlerdi. Kızgın olduğumu söylemek yetersiz bir ifade olur ve dikkatli soruşturmalar yaptım ve 'profesyonel' bir isim anılmaya devam etti, ancak somut bir kanıt yoktu. Genel kanı, eğer hırsızlığın kanıtı ortaya çıkarsa, kayın ağacında başka bir büyük delik olabileceğiydi - bu sefer insan malzemeleriyle dolu!
Eylül 1978'de Kıbrıs'ta yeni bir hayata gitmek için ayrıldım ve tipik olarak 1979'da başka bir ani yükselmenin ortaya çıktığını ve hatta kaldırıldığını belirten bir kartpostal aldım. Normal insanlar için çok azınlığın bencil saplantılarını kabul etmek zordur. Bu, ender bulunan bitkilerin, kuşların yumurtalarının, kelebeklerin toplayıcıları için mevcuttur… Türlerin refahı ve hayatta kalması için hiçbir düşünce yoktur: muhtemelen akıl hastalarıdır. Korumaya katılımım kırk yıldır sürdü ve bu insanlardan bazılarının yağmalamaları ve gidecekleri adımlarla ilgili doğrudan deneyimim oldu… hatta kimliğe bürünme noktasına kadar. Bugünlerde sitelere yönelik istekleri kibarca ele alıyorum (ancak talepleri değil): İtalya'da nadir bulunan yerlerin çoğu bana güvendi ve ben bu zincirin sonundayım ve üzgünüm, ancak güveni kırmayacağım.
Hikayemdeki zaman çizelgesi 1985'e kayıyor, ancak bu arada epeyce orkideler bulduğumu ve bir kitap yazdığımı söylemek doğru olur ... Anthony Huxley ile İngiltere ve Avrupa'nın Vahşi Orkideleri (1983). Şimdi Britanya'ya döndüğümde, Kıbrıs'ta üç yıllık bir kalıştan sonra, Almanya'dan bir telefon aldım ve yakın bir arkadaşım bana Kara Orman'daki Hüfingen'deki klasik yerinde, dikkate değer bir çiçek açtığını söyledi. Böyle şeylere direnmek imkansızdır ve o öğleden sonra, S.Wales'ten birkaç trene bindim, Oostende'ye giden bir feribot ve bir gece treniyle Stuttgart'a gittim ... burada, sabah 6'da Alman arkadaşlarım Ralf bir fincan sıcak kahve ile karşılandım ve Karin Berndt-Hansen. Sabah 9'da heyecanla titriyordum - hayalet orkidenin çiçek saplarıyla (neredeyse) çevriliydim.
Hayalet orkide çiçeği - tüm parçaları net bir şekilde gösterir: hem dudak hem de mahmuz yukarı bakar ve yumurtalıkları ana çiçek sapına tutan kısa sapı görebilirsiniz: resupinatet değildir (yani 180 derece bükülmez)
Avrupalı olmakla ilgili çok güçlü hislerim ve çıkarları genişletmenin önemi (İngiliz flora ve faunasını orantılı hale getirmek için) aynı zamanda AB hakkındaki siyasi ve sosyal görüşlerimi de bilgilendiriyor. Dar kafalı milliyetçilikten, 'küçük Adalı' zihniyetinden nefret ediyorum ve farklı insanların, felsefelerin, bakış açılarının ve dillerin çeşitliliğini seviyorum.
Bazı insanların konu orkideler olduğunda belli bir 'milliyetçilik' hissettiğini ve Britanya'da bunları görmeleri gerektiğini hissettiğini biliyorum. Aslında, İngiltere'nin uzunluğu ve genişliği hakkında konuştuğum günlerde, bir akşam, Avrupa kıyılarının ötesinde orkideler hakkında konuşmaya başladığımda, yalnızca İngiltere ile ilgilendiği için onu bilgilendirmemi isteyen bir beyefendi ile tanıştım. orkideler… İnsan baskısının orkide popülasyonu üzerindeki evrimini ve etkilerini ancak yoksul Birleşik Krallık floramızı inceleyerek anlamaya çalıştım… diğer bitki ve hayvan türlerinden bahsetmiyorum bile. O hareketsizdi ... ve bunun için kaybeden olduğuna inanıyorum.
Nesli tükenmekte olan orkideleri görecek sayılara ağırlığımı eklemek istemediğim tavrını uzun zamandır aldım, böylece ölümlerini sağlamaya yardımcı oldum. Almanya'da eski bir çam ormanında, bu nefis hayalet orkidelerin harika bir kolonisi hayatta kaldı (ve hala da var) Yerel halk, bölgeyi iyi biliyor ve ormanın başka bir yerinde yolun karşısında, bir çift çiçek açan çok sayıda bayan terliği yetiştiriyor. aylar önce. Korumalarında büyük yerel gurur var.
Bazı gözlemler ...
Beyaz bir arka planda bir çift hayalet orkide çiçeği
Almanya'da orkideleri yakın çevrede ve boş zamanlarında inceleme fırsatı buldum, eski kitaplarda okuduğum kendine özgü kokuyu fark ettim. Alternatif olarak tatlı ya da foetid olarak tanımlanmıştır ve fermente edici ananaslara benzemektedir. Bu, koku alma tariflerinin güvenilmezliğini gösterir - benim için çok tatlıydı: Ne bala ne de ananas tonlarına yemin edemezdim, o tür bir burnum yok. Hüfingen'deki ahşabın eski çam ağacından olmasına rağmen, İngiltere'deki kayın ağacı alanları gibi her yerde kasvetli olmadığını belirtmekte fayda var - ya kayın / karışık geniş yapraklı ya da çamların altında büyüdüğünü bulduğum tüm kıta bitkileri seyrek çimlerin yetişebildiği ormanlık alan kenarlarında bile daha hafif koşullar.
Her durumda, ev sahibi ormanlar uzun zamandır yerleşiktir ve bulunan orkide bitkileri genellikle kışın yakınlarda suyun olduğu yerlerde bulunur - bir ormanda ıslak bir alan, bir hendek vb. Substrat her zaman kireçli olmuştur, ancak bir bitkinin yakın çevresi, çürüyen yaprak materyalinden biraz asidik olacaktır.
Bir saprofit olarak, özellikle yeraltında çiçeklerin üretildiğine dair kayıtlar olduğu için, ışığa olan herhangi bir ihtiyaç sorgulanabilir. Bu tesadüfi bir olaydır - her zaman yeraltında çiçek açan Rhizanthella cinsindeki iki büyüleyici Avustralya türünün aksine, tozlayıcılar yuva yapmadıkları için muhtemelen iptal edilmiş bir artış.
Avrupa'da saprofitik olarak kabul edilen birkaç yabani orkide türü arasında her zaman bir muamma vardır, çünkü tüm orkideler yaşamlarının bir aşamasında mikoriza mantarı ile olan ilişkiye bağlıdır, çoğu zaman erken evrelerde hayatta kalma mücadelesinden daha çok bir ding-dong savaşı vardır. simbiyoz. Ormanlık alanlarda yetişen birçok orkide, ışık seviyeleri düştüğünde mantar bağımlılığına geri dönecek ve bir tür 'periskop' olarak bir profilden fazlasını çıkarmayacak. Gerçekten de mantar miselleri filizlenen orkide tohumuna nüfuz ettiğinde (tohumun kendisi aşağı yukarı koruyucu bir kılıf içinde bir çekirdektir) salgılanan kimyasallar miselyumun uçlarını sindirmeye başlar ve onları `` ploton '' adı verilen düğümler gibi toplara dönüştürür. bitki daha sonra parazitlik ve saprofitik aktivitenin bir karışımını sindirir.
Hayalet orkidenin sivri uçları genellikle çok küçüktür (yüksekliği 10 cm'den azdır) ve örneğin 2-3 çiçeğe sahiptir.
Hüfingen bölgesine geri dönmemiş olsam da, o zamandan beri birkaç kez hayalet orkide bitkilerine rastladım - her zaman Avrupa'nın dağ bölgelerinde. Odun türü için bir 'his' elde edersiniz - çam ormanlarında bol miktarda yosun vardır, kayınlarda, keklik üzümü (Pyrolas) gibi ormanlık alan türleri ve çeşitli Epipactis gibi diğer orkide taksonları ve çiçeklenme zamanı ile bol miktarda yaprak çöpü vardır. kuş yuvası orkidesinin (Neottia nidus-avis ) ve sarı kuş yuvasının ( Monotropa hypopitys ) tohum taşıyan gövdeleri Dolomitler'de köklü çam ve karışık ormanlarda bulunan birkaç tesadüfi bulguyu hatırlayabilirim.
Günümüze kadar
İtalya'da yaşarken (arka arkaya yedi yıl boyunca), kendileri de onlarca yıldır arama yapan İtalyan arkadaşlarımla birçok bilinen yeri ziyaret ettim. Pier-luigi Pacetti ve Pino Rattini'nin cömertliği ve arkadaşlığı için çok güçlü bir şekilde minnettarlığımı ifade edemem… sözlü İtalyancamdaki gelişmeleri unutmamak için.
Bu orkidenin nerede büyüdüğü önemli değil, kaprisli olması evrensel görünüyor… Başarının garantisi yok ve bir günlük yürüyüşe asla ılımlı bir umutla başlamıyorum. Avrupa'nın her yerindeki iklim koşullarında artık son derece öngörülemeyen ıslak bir bahar olasılığı düşüktür, ancak yağmur yağdığında bile çiçek açmanın doğru zaman olduğunu düşündüğünüz şey en azından belirsizdir.
Apennines'te yaşadığımız yerden yaklaşık 2,5 saatlik bir yolculukla harika bir yer var. Bu, sıcakta 90 dakika boyunca elinizdeki fotoğraf ekipmanını taşımanızı gerektirir. Ama kış yorgunluğunun patikadan aktığı bir kayın ağacına vardığınızda, benekli ışıkta ödülü görürsünüz, güven bana, biliyorum. Dört ziyarette bir seferde hayalet orkide sivri uçları görülmüştür - özellikle endişe verici olan şey, İtalya'da nadirlikten bağımsız olarak orkide köklerine ve yumrulara aşık gibi görünen ve onlar için büyük bir tehdit oluşturan yaban domuzunun görünürdeki aktivite düzeyiydi. hayatta kalma.
Toskana'nın en yüksek dağı olan Mt Amiata'daki bir başka site, bir seferde tek bir çiçeklenme artışı sağladı. Abruzzo'da (dün 13 Temmuz 2016'da geri döndüğüm) çok daha iyi ve daha güvenilir bir site, ziyaret ettiğim beş durumun her birinde en az bir avuç ve daha fazla artış sağladı.
Gelecek
Kıta Avrupası'nda siteler, ağaç kesme ve nihayetinde iklim değişikliği nedeniyle tehdit altında olabilir. Çiçeklenmenin bilinen düzensizliği göz önüne alındığında, bunun kapsamını ve dolayısıyla türlerin kesin dağılımını söylemek neredeyse imkansızdır. Epipogium aphyllum'un uzun süreli yokluklardan sonra (İngiltere'de olduğu gibi) büyük olasılıkla fark edilmeden ısrar eden yeraltı bölgelerinde ortaya çıkan çok sayıda kaydedilmiş örneği vardır .
E. aphyllum bulmak kolay bir orkide değildir, çünkü benekli ışığın olduğu ormanlık zeminde yaprak çöpüyle iyi uyum sağlar - hayalet orkide adı uygundur. bu, uzun bir çiçeklenme döneminde birbirini izleyen yıllarda çok sayıda ziyaretin yapılması gerektiğidir ... serendipity, orkide severlerin harika bir arkadaşıdır.
Bazı Bitki gerçekleri
Çiçekler
Hayalet orkide, nadir olarak neredeyse efsanevi statüsüne bakılmaksızın son derece çekici bir bitkidir. Çiçekler, orkidenin genel boyutuna göre büyüktür (genellikle 10 cm'den daha kısa ...) hafif sarkık ve zarif bir şekilde renklendirilmiştir. Dudak, geniş, üçgen bir merkez lobu olan kırışık bir kenar boşluğuna sahiptir, iç yüzeyinde mor papilla ile beyazımsı ila hassas gül pembesi arasındadır. beyaz ve zarif bir şekilde gül pembesi ile işaretlenmiş, çanak yaprakları ise sarımsı renktedir. ve sonra o koku var, narin ama tatlı. Dış yüzeyde ve oldukça şişman mahmuzda mor çizgiler var.
Tozlaşma
Küçük alçakgönüllü arıların, boyutları tozlaşmayı etkilemede doğru olduğu için en başarılı tozlayıcılar olduğu söylenir. Arı dudağın açıkta kalan kısmına konur ve nektara ulaşabileceği mahmuza doğru yol alır. Geri çekilirken hassas rostellumu kırar, anter başlığı çekilir ve polinalar ortaya çıkar - bunlar arının baş kısımlarına yapışır.
Birleşik Krallık'ta çok az tohum kapsülü üretilmektedir (RA Graham, rastladığı 22 çiçekli gövdeden oluşan bir gruptan birini kaydetmiştir). İtalya ve Almanya'daki büyük kolonilerde bitkilerin daha hafif bir örtü içinde büyüdüğü birkaç kapsül gördüm, burada muhtemelen verimli bir böcekle karşılaşma olasılığının arttığı görüldü.
Dağıtım
E. aphyllum , Avrupa'dan Rusya'dan doğuda Japonya'ya uzanan bir Avrasya türüdür ve Epipogium cinsinde bilinen iki türden biridir - diğeri, E. roseum dünyanın tropikal bölgelerinde geniş bir dağılıma sahiptir. Hayalet orkide ilk olarak 1854'te Tedstone Delamere yakınlarında ve 1876'da Ludlow'da Bayan W. Anderton tarafından İngiltere'de keşfedildi. Oxfordshire bitkileri ilk olarak 1923'te fark edildi ...
İsim
İsim, Epi (açık) ve pogon'dan (sakal veya dudak) türemiştir. Literatürde, aşağıdaki çeşitli alternatifler listesini vermem gerekiyor… başkaları da olabilir. Hiç kimse, onu şeylerin taksonomik şemasına nereye koyacağından emin görünmüyordu. Bulabildiğim ilk kayıt Sibirya'dan (1747)
1. Satyrium epipogium L. (1753)
2. Orchis aphylla FW Schmidt (1791)
3. Epipactis epipogium (L.) Hepsi. (1789)
4. Limodorum epipogium (L.) Sw. (1799)
5. Epipogium aphyllum Sw (1814)
6. Epipogium gmelinii Zengin. (1817)
7. Serapias epigogium (L.) Steud. (1821)
8. Epipogium epipogium (L.) H. Karst. (1881)
9. Epipogium generalis EHL Krause (1905)
Saprofitik orkideler. Sol üst - Menekşe Limodore Limodorum abortivum , sağ üst - Kuş yuvası Orkide Neottia nidus avis , sol alt Mercan Kökü Orkide Corallorhiza trifida , alt sağ - Hayalet Orkide Epipogium apyllum
© Paul Harcourt Davies Ağustos 2016
Turlar ve kurslar hakkında bilgi için ...
Sayfanın başı ...