- 17.Mayıs.2013 #1
Ziyaretçilerimize Uyarı!: Kullanıcıların Profil Bilgileri Misafirlere Kapatılmıştır. Görmek için KAYIT olmalısınız.~
İNSAN DENİLEN MUAMMÂ (Mesnevî) Hz.Mevlana'ya Göre Ölüm....İNSAN DENİLEN MUAMMÂ (Mesnevî) Hz.Mevlana'ya Göre Ölüm....
Hamdım piştim yandım!..
Hakka yakınlık lezzetini tatmadan evvelki devresini Hamdım ilâhî hazza nâil olduğu devreyi Piştim kâinattaki esrar tecellîlerinin kendisine bir kitap gibi açılıp ayân olduğu devreyi de Yandım sözleriyle ifâde etmiştir.
Bu Hak dostu Ölmeden önce ölünüz!.. sırrının tecellîsi ile yani dünyevî ve nefsânî ihtiras ve arzularının esâretinden kurtularak ölümün ürkütücü yüzünü güzelleştirmiştir. Bu sâyede o şeb-i arûs olarak isimlendirdiği o mukadder vefât gününü aslında Hüsn-i Mutlaka kavuşma gecesi hâline çevirmiştir. İşte böyle bir kavuşmanın hasret ve sevinci içinde gönül lisânından şu yakıcı mısralar dökülmüştür:
Vefâtımdan sonra benim kabrimi aç ve gönlümün ateşi sebebiyle kefenimden nasıl duman yükseldiğini gör!..
Ölüm gününde tabutum götürülürken bende bu dünyanın dert ve gamı var sanma! Dünyadan ayrıldığıma üzülüyorum zannetme!
Sakın ola ki öldüğüm için bana ağlama! «Yazık oldu yazık oldu!» deme! Eğer ben yaşarken nefse uyup şeytanın tuzağına düşersem işte hayıflanmanın sırası o zamandır!
(Fakat ben ruhumla büyük bir heyecan içerisinde vuslata doğru kanat açtığımda sakın ola ki) cenazemi görüp de; «Ayrılık ayrılık!» deme! Bilesin ki o vakit benim ayrılık vaktim değil (Rabbimle) «buluşma» yani vuslat vaktimdir!
Beni toprağın kucağına verdikleri zaman sakın; «Veda veda!» deme! Çünkü mezar öteki âlemin cennetler mekânının perdesidir!
Batmayı gözden kaybolmayı gördün ya bir de doğmayı gör! Düşün ki Güneşle Ay batıp gözden kayboldukları zaman onların nûruna bir ziyan gelir mi?
Bu hâl sana; batmak kaybolmak gibi görünse de aslında doğmaktır yeniden hayata kavuşmaktır! (Hem de ebedî bir hayata )
(Dıştan bakınca toprağın kara bağrında bir çukurdan ibâret olan şu) mezar insana hapishane gibi zindan gibi görünse de orası aslında vuslata teşne ruhların (dünyanın iptilâ ve musibetlerinden) kurtulduğu (ve huzur bulduğu) yerdir!
Hangi tohum toprağa atıldı ekildi de tekrar bitmedi; vakti gelince topraktan filizlenmedi? Niçin insan tohumu hakkında yanlış bir zanna düşersin?
Hangi kova suya sarkıtıldı da dolu çıkmadı? Can Yusufu neden kuyudan ziyan görsün niçin feryad etsin?
Ben (ten kafesinden kurtulunca) ölü idim dirildim ağlamaktayken tebessüme büründüm. İlâhî aşkın devletine nâil olunca da ebedî devlete (saâdete) kavuştum
kynk: semazennet
Konu Bilgileri
Bu Konuya Gözatan Kullanıcılar
Şu anda 1 kullanıcı bu konuyu görüntülüyor. (0 kayıtlı ve 1 misafir)