Esmé Weijun Wang ve ben on yıldır arkadaşız: aynı uzun soluklu yazı grubundayız ve on dakikalık yürüme mesafesinde yaşıyor. Karaoke ettik, cilt bakımı ipuçlarını ve yüz maskelerini değiştirdik, burbonu düşürdük, şikayet ettik, umutsuzluğa kapıldık ve sayabileceğimden daha fazla kez birlikte sevindik. Buna ek olarak, yıllar boyunca yazdıklarının bir kısmını hem taslak hem de yayınlanmış olarak okuma şansına sahip oldum.
Öyleyse, okumaya başladığımda Toplanan Şizofreni , ilk kurgusal olmayan kitabı, hoşuma gideceğinden şüphelenmek için birçok nedenim vardı. Ama ben bundan hoşlanmadım. Onu sevdim. Ben ve bu konuda çok mutluyum. Akıl hastalığı deneyimlerine odaklanan bir makale koleksiyonu ve bilge, cesur, olağanüstü incelikli ve tartışmasız muhteşem. Geri kalanınızın da okumasını bekleyemem.
*
R.O. Kwon: Bir denemeci ya da başka bir yazar olarak değil, öncelikle bir kurgu yazarı olarak özdeşleşmekten bahsetmiştiniz ve şimdi Toplanan Şizofreni yayınlamak üzereyim, merak ediyorum hala böyle hissediyor musun? Eğer öyleyse, kurgu hakkında özellikle ilgilendiğiniz şey nedir; değilse ne değişti?
Esmé Weijun Wang: Aslında hala böyle hissediyorum! Bir daha kurgusal olmayan başka bir kitap yazmayı beklemediğimi söyledim - 'Asla' demekten daha iyisini biliyorum ama bu noktada hayal edemiyorum. Başlamak için asla kurgusal olmayan yazmaya niyet etmedim. Bu makale koleksiyonu neredeyse hiç olmadı; Son düzenlemeleri bitirdiğimde ve matbaacılara gittiğini bildiğimde, sonunda yeniden ciddi bir şekilde kurgu üzerinde çalışmaya başlayabileceğimi düşünmek beni çok rahatlattı.
Kurgusal olmayan okumayı da seviyorum, bunu netleştirmeliyim. Çok beğendiğim bir tür. Kendimi her şeyden çok bir romancı ya da kısa öykü yazarı gibi hissediyorum. Kendi gizemli dünyalarımı yaratmanın gizemli dünyasına çekiliyorum. Her zaman gerçeğe yönelmek istemiyorum.
YIL :Evet! Bazen kendi yazımla gerçeklerin gerçeğin önüne geçebileceğini düşünüyorum. Aynı zamanda yetenekli bir fotoğrafçı ve ressamsınız - bu görsel disiplinler yazınızı nasıl bilgilendiriyor?
EWW : Bunlar benim için yazmaya ara vermenin eğlenceli bir yolu. Yazmak belirli bir şekilde yorucu ve fotoğraf ve resim beynimin farklı bir bölümünü kullanıyor. Ama akranlarımın, hatta üniversitede bile, beni öncelikle bir görsel sanatçı olarak tanıdığı bir zamanı hatırlamak benim için komik.
Bazı yazarların kendilerini şair olarak tanımladıkları zamanlar vardı; Kendimi bir sanatçı olarak tanımladığımda bir zaman geçirdim ve bu yüzden özellikle kurgu yazarken karakterlerimin fizikselliği ile ilgileniyorum. görmek nasıl hareket ediyorlar ve bu, sayfada oluşturmaya çalıştığım bir şey.
YIL : Gördüğüm kadarıyla Toplanan Şizofreni bir araya gelerek, burada bir makale ile başladınız, orada bir makale - hangi noktada bunun bir kitap olacağı aklınıza gelmeye başladı mı yoksa her zaman biliyor muydunuz?
EWW : Aynı konu hakkında yeterince makale aldıktan sonra onun bir kitap haline geleceğini hayal ettim - işte o zaman onun bir kitap olabileceğini düşündüm. Ama Graywolf Nonfiction Ödülü için olmasaydı gerçekten de olmazdı; Temsilcime şizofreni hakkında bir makale koleksiyonunu temsil etmekle ilgilenip ilgilenmeyeceklerini tekrar tekrar sordum ve yanıt her zaman hayırdı, bu yüzden Ödül'de elimi denedim. Graywolf almasaydı, bu olurdu; kitap asmada ölürdü. Bu yüzden yaptıklarına çok çok sevindim.
Her şeyden çok bir romancı ya da kısa öykü yazarı gibi hissediyorum.
YIL: Hırs hakkında konuşabilir miyiz? Son zamanlarda, işin kendisi için hırs - sayfada oluşan sözcükler için - dünyada çıktığında işin başına gelenlerle ilgili hırs ve bunların tamamen ilgisiz olmasa da bunların nasıl farklı olduğu hakkında düşünüyordum. Bir keresinde ortak bir arkadaşımızın seni tanıdığı en hırslı insanlardan biri olarak adlandırdığını söylemiştin. Yazınız konusunda hırslı olmaya ne dersiniz?
EWW: Aman tanrım, o arkadaşı ve ne söylediklerini tamamen unutmuştum. Bunu söyledikleri doğru. Hırsla ilişkim karmaşık ve işin kendisi için tutku duymanın çok farklı olduğu konusunda haklısın, iş bir kez dünyaya geldikten sonra işin başına gelenler için çok farklı. Kendimle ilgili bunu sevmiyorum, ama hırsımın çoğu bir çeşit tanınma tarafından yönlendiriliyor; Yine de işin kusursuz olmasını ve kendi standartlarıma uygun olmasını istediğim de doğru. Ve son zamanlarda hırsın 'iyi' bir özellik olup olmadığını, yoksa güçlü bir iş etiğine sahip olmak gibi kapitalist bir toplumun başka bir sonucu olup olmadığını da sorguluyorum. Ama şimdilik hala benim bir parçam. Hala beni harekete geçiriyor ve bunun bir parçam olması hoşuma gidiyor.
YIL: Hiç bu farklı hırsların birbirleriyle rekabet halinde olduğunu, hatta birbirlerine zararlı olduğunu fark ettiniz mi? (Bazen evet, kesinlikle düşünüyorum ve gerçekçi olmayan bir şekilde keşiş ya da stil sahibi olabilmeyi diliyorum, bir yerlerde izole olabilmeyi, kimsenin ne düşündüğünü umursamadan; bazen, belki de olmadığını düşünüyorum.)
EWW : Evet, tamamen — çoğu zaman birbirlerine zararlı olduklarını düşünüyorum. Dış dünya ve almak istediğim kabul hakkında çok fazla düşünmeme izin verirsem, işin önüne gerçekten iğrenç bir şekilde giriyor ve sanırım yayınlamaya başladığımdan beri daha da kötüye gitti. Artık bazı insanlar benim kim olduğumu bildiğine ve çalışmalarım gerçekten okunduğuna göre, ne umut edeceğimi biliyorum. Bu yüzden, gerçekten yazarken bunların hiçbirini düşünmemeye çalışıyorum, neyse ki hala yapabildiğim bir şey; Hala yazının içinde kaybolabilirim.
Terapistim bir keresinde bana iyileşmeyi lineer bir süreçten çok bir spiral olarak tanımlamıştı.
YIL: İş etiği hakkında: İlk yayınladığınız parçayı sık sık düşünüyorum. O 2016'da ' Kronik Hastayım ve Tembel Olmaktan Korkuyorum . ' Hareketli, güçlü ve çok iyi. Sonuç olarak, 'Değerimi üretkenliğin dışında gerçekleştirmek daha iyi olsa da, sağlıklı yaşam ve dinlenme dahil olmak üzere her şeyi yapma sanatını öven bir toplumda yaşamaya devam ediyorum ve bunlar benim değerlerim. titreyecek gibi görünmüyor. Belki de çözüm, ne yaptığımı farklı bir mercekten görmektir. ' Bunu sevdim. Acaba o zamandan beri bu farklı lens sizin için daha uygun hale geldi mi?
EWW : Sanırım bu makale, şimdiye kadar yazdığım en popüler şeylerden biri ve beni mütevazı kılıyor. Kendime karşı biraz daha nazik olduğumu düşünüyorum ama yine de bu günlük bir mücadele. Terapistim bir keresinde bana iyileşmeyi lineer bir süreçten çok bir spiral olarak tanımladı - etrafta dolanıp aynı noktalara vuruyorsunuz ama dışarıya doğru gidiyorsunuz. Kendi değerime göre farklı bir lens bulmakla yaptığım şeyin bu olduğunu düşünüyorum.
YIL: Yazarken aklınızda tuttuğunuz belirli bir okuyucu var mı?
EWW: Hayır. Yazma grubumuz nedeniyle siz de dahil olmak üzere aynı kişileri okuyucular olarak kullanıyorum ama yazarken kimseyi aklımda tutmuyorum. Varsa yazarken kendime ilgi göstermeye çalışıyorum.
YIL: Harika yazı grubumuz üniversitedeyken bir araya geldi, ancak ben üniversiteden sonrasına kadar sizinle tanışmamış veya gruba katılmamıştım. Gruba nasıl dahil olmaya başladınız?
EWW: Karan Mahajan ile ilk olarak Stanford'a transfer olduktan sonra tanıştım. Kahve içtik ve sonra beni ve parlak bir gazeteci olan Nick Casey ile birlikte düzenledikleri bir partiye davet etti. O partide Tony Tulathimutte ile tanıştım ve ardından diğerleri arasında Jenny Zhang, Anna North, Vauhini Vara ve Alice Sola Kim ile tanıştırıldım. Yani bunlar tanıştığım ilk yazı grubu üyeleriydi ve bildiğiniz gibi, bu insanların hepsi hala yazıyor ve hepsi yazılarıyla harika şeyler yaptılar. Bu kadar çok yazarla tanıştığım ve beni kendi gruplarına davet ettikleri için inanılmaz derecede şanslıyım - bu grup o zamandan beri, sen ve ben, West Coasters'ın bir kısmı olarak bicoastal oldu.
YIL: şu anda ne üzerinde çalışıyorsun?
EWW: Görünüşe göre ilk romanımın göçmen Gotik geleneğini sürdürmek isteyen bir roman üzerinde çalışıyorum, ama bu çok daha çağdaş ve belki de çok daha fazla psikolojik bir gerilim. Bir cinayet, bir pansiyon ve politik ve kişilerarası travma var. Nasıl gittiğini göreceğiz.
YIL: İster yeni romanınızda ister başka yazılarda olsun, çalışmanızda sıkışıp kaldığınızı hissederseniz ve ne zaman dönersiniz?
EWW: Daha önce bahsettiğimiz bir şeye geri dönmek için, genellikle görsel sanata dönüyorum: fotoğrafçılık, çizim veya resim beni tatmin eden her şey. Ayrıca yakın zamanda hayranı olduğunu da bildiğim yatak odası dansını yeniden keşfettim.
YIL: Harika bir karaoker'sınız. Karaokeye yeni başlayanlar için hangi şarkı ipuçlarınız olabilir?
EWW: Coşku, diğer her şeyi telafi eder. Oraya git ve kalbini söyle.