Bazen sevmekte yetmez
Bazen sevmekte yetmez
Hepimizin yüreğinde bir dünya sevgisi vardır. Hepimizin yüreğinde bir vatan sevgisi, bir bayrak sevgisi, bir din sevgisi, bir insan sevgisi ve buna benzer birçok sevgi vardır. Ama nedense sevdiğimiz değerler için yaşayan bizler, aslında sevdiğimiz değerleri korumak için gayret gösterirken, aslında o değerlerimizin ziyan olmasına da vesile olabiliyoruz. Yani kaş çekeceğim derken göz çıkarabiliyoruz. Hele de hele bizim işimizde yani gazetecilikte, bir kalem hatası, bir hatalı cümle ile büyük yanlışlara imza atabiliyoruz. Bir toplumun kaderi ile oynayabiliyoruz. Her konuşmacının giriş cümlesinin son kelimesi olan “Basınımızın güzide temsilcileri” bir anda basınımızın değersiz temsilcisi olabiliyor. Bunun içindir ki hepimizin hisleri ile değil aklı ile hareket etmesi gerekiyor. Toplumun menfaati için kaleminin ucunu açıp kılıç gibi kullananlar toplum tarafından takdir edilirken, kısa vadede kaybediyor gibi görünse de, uzan vadede kesinlikle kazandığına şahit oluyoruz.
Menfaat için, toplumun kaderi ile oynayan bir insan düşünün, cebine koyduğu parayı huzur içinde yiyemedikten sonra, yüreğinde bir vicdan azabı taşıdıktan sonra, o paranın ne anlamı kalır ki. Başkalarının kederi üzerine kazanılan para size ne kadar huzur verebilir ki? Ama onuru, şerefi bir kenara atan her insan, maalesef ki bu duygudan mahzun olarak sadece kazanmanın hırsı ile arkasında birçok insanın helak olma sebebi olarak tarihe geçebilir. Tabi bu hareketin faturasını, bizler için çok değerli olan sevdiklerimizin acısı ile ödeyebiliriz. Allah, kimseye helal olmayan kazancı yedirmek nasip etmesin.
İnancımız gereği yaşamayabiliriz ama inancımız gereği yaşamak için gayret göstermeliyiz. Bir memleket sevdası türküsü tutturup, memleketin tapusunu satmaya kalkmamalıyız. Bir sevda türküsü tutturup, sevdiğimiz insanları ıstırap deryalarının engin sularına bırakmamalıyız. Seviyorsak ve sevdiğimizi söylüyorsak, sevdiğimiz değerler her ne ise, onları korumalıyız ve korumak için diğer değer yargılarımızdan taviz vermeliyiz. Kuru kuru seviyorum demekle sevilmez vatan. Dünyam dediğin, vatanım dediğin değer yargın, gerçek dünyan olmalıdır ki dünyana zarar verecekler karşısında aslan kesilebil. Tabi Dünya da bu fedakârlıklarını muhakkak ki bilecektir. Hem sen halisane duygular ile çevreni koru ki, çevre bilmezse yaratan bilir.
Bir çocuk düşünün size anne yada baba diyen. Gözünden akacak bir damla yaşa, damarınızdaki her damla kanı feda edersiniz. Onun için yaşar, onun için ölürsünüz ve onun için diğer birçok değer yargılarınızdan vazgeçersiniz. Hangimiz sadece kendisi için yaşıyor sanki. Hepimiz birileri için kendi değer yargılarımızdan taviz vermiyor muyuz? Onların gözlerinin içindeki mutluluk parıltısını görebilmek için kendi gözümüzde feri kaybetmiyor muyuz? Karşılığında menfi ne bekliyoruz sanki. Onların gözündeki ışıltı değil midir ödediğimiz bedelin faturası.
Bazen yüreğimize sığdıramadığımız koca dünya, bazen de küçücük bedenimize dar gelir. Ama biliriz ki, dar gelse, bolda gelse dünya bizim dünyamızdır ve bu dünyayı en güzel şekilde yaşamak için gayret göstermeliyiz. Bu dünyadan göç etmiş insanlar arkasından konuşulan sözleri, kendimize kıyas etmeliyiz ki, arkamızdan hayırlar ile konuşulan insanlardan olabilmek için çalışmalıyız.
Kendi reklamımızı yapmak yerine, çevremizdekilerin bizi güzellikler ile anmasını sağlamak için çalışmalıyız. Çevremizde bize değer veren insanlara değer vermeliyiz. Onların değer yargılarına saygı duymalıyız.
Karapınar halkı olarak, aile reisi konumundaki idarecilerimizin de bu düşünceler ile hareket edip, ilçemiz halkının değerlerini korumaya çalışmalarını özellikle istirham ediyorum. O koltuklara oturmak için yarış yapan kardeşlerimizin, o koltuğa oturduktan sonra, tüyü bitmeyen yetimlerin haklarını en güzel şekilde korumak için görev yapacaklarının bilincinde olmalılar. Bu memleketin insanının, çocuklarının en iyi hizmetleri alabilmesi için kendilerini pare pare etmeleri gerekir. Yoksa durumları vahimdir. Adı yolsuzluklara karışmış insanları, başarısızlıkları ile gündem olan insanları, ilçenin kaderini olumsuz etkileyen insanları, kendi menfaatini halkın menfaatinden önde tutan insanları artık listeden atma zamanıdır. Artık onların faturasının kesilme zamanıdır. Akis takdirde Allah’ın izni ile halk onların faturasını kesecektir. Bu toplumu hiçe sayanlar, toplumun içinde hiç olmaya mahkûmdurlar.