Adamotu, birçok efsaneye konu olmuş bir bitkidir. Bu efsanelerden en yaygın olanında, bitkinin topraktan çıkarılırken çığlıklar attığı anlatılır.. Adamotu üstüne bu tür öyküler anlatılmasının nedeni, yaklaşık 1,5 metreye kadar uzayabilen dallanmış kökünün insana benzemesidir. Bu kısa ve etli kökün üstünde bitkinin kısa gövdesi yükselir.
Adamotunun, tepesinde kümelenmiş büyük, şemsiye biçiminde yaprakları ve salkımlar oluşturan çan biçiminde morumsu çiçekleri vardır; iri bir ceviz büyüklüğündeki meyveleri ise zehirlidir.
Eski Yunanlılar adamotunun köklerini ağrı kesici, cinsel gücü artırıcı ve uyku verici olarak kullanırlardı. Bitkinin özsuyu köklerinin dış kabuğunu ezerek ya da su, şarap gibi sıvılarda bekleterek elde edilirdi.
Patates ve patlıcanla aynı familyadan (patlıcangiller ya da Solarıaceae) olan adamotunun, .Akdeniz çevresi ile Himalayalar’ın doğusundan yeryüzüne dağılmış üç-dört türü vardır.