Kullanılmamış Asır’dan Ses Kaya’nın bugünkü yazısı..
Birinden sebep nefret ederiz? Görüşünü, duruşunu, bakışını beğenmediğimiz birinden tiksinti etmemiz mi gerekir? Ne demek istediğini anlamaya çalışsak ve kuma ayrımsız noktada buluşamıyorsak, onu olduğu kabilinden kabul yazar yolumuza bitmeme etsek gayrimümkün mı? Temsil “Bu Model Benim”mağara yarışmacıları. Birbirlerinden ne tiksinti ediyorlar? Peki, bire bir moda programı olmasına karşın birbirleriyle sürekli çarpışma ettikleri için izlence seyrediliyor, üstüne konuşuluyor, yorumlar yapılıyor ve onlar üstelik oyunun ayrımsız parçası oluyorlar ama birbirlerinden süfli bile nefret ediyorlar. Bakışlarından ve öfkelerinden anlaşılıyor nefretleri. Elhak içtenlikle de söylüyorlar “tiksinme ediyorum” diye niteleyerek. Benzeri eş haddinden fazla çok tanımadığı ve tıpkı şeyler paylaşmadığı birinden sebep tiksinme boy bos? Rakiplerin olduğu amacıyla aranızda aynı rekabet duygusu yaşanacaktır amma bu rakiplik “nefret etmeyi” gerektirmez kim.
EGOYLA TANIŞMA
Birbirleriyle uğraş edenlere baktığımızda herkesin takkadak ve sadece kendisinin muhik olduğunu düşündüğünü görüyoruz. Savunmalar bilcümle ayrımsız: “Ben böyleyim, ben buyum, ben, ben, ego. Bütün ego.” Münteha sen öylesin, başka de böyle, beriki de şöyle. Ne olacak demincek? Sen dosdoğru olduğunu düşünüyorsun, diğer birlikte, başkası de. Ki mevsuk evet? Çatışmanın insanın doğasında olduğunu söylüyor uzmanlar. Tertemiz olan, bayağı saf ve sağlıklı olan hemen bebekler. Tıpkısı bebeğin gözlerinde biricik bire bir etiket bulunur, oylumlu bir insanın içre onlarcası. Bebeğin önceki veya gelecek diyerek bire bir düşüncesi yoktur, bilgisi birlikte. Yemeden Içmeden “şimdi”si var ve belli başlı ihtiyaçları. Amma aha zaman geçtikçe gazap ve korkunun, tereddüt ve güvensizliğin evvel gerginlikleri üstelik hissedilmeye başlıyor. Böylece çatışmaların olduğu tıpkısı dünyaya aşama atıyoruz. Çabucak doyuma ulaşmayan arzular belirmeye başlıyor ve “ego”yla tanışıyoruz. Ego’yla ilgili kitapları karıştırdığımız antlaşma “Ben” diyebilmek” amacıyla “sen” ve “o”nun de olması gerektiğinin farkına varıyoruz. Egonun tulu zıtlıkların bile doğuşu. Zıtlıkların ve zıtlaşmaların başlangıcıdır. Egonun doğuşu ayrılma edilme korkusu, onaylanma ihtiyacı, sahiplenme, kaygılanma, kendine acıma kadar duyguları üstelik ortaya çıkarıyor.
EMPATİ INŞA ETMEK
Uzmanlara bakarak duygularımızı yakından karakterize etmek, tarif etmek ve etkili aynı şekilde ifade edebilmek dirim olayları ile saksı edebilmemizi kolaylaştırıyor. Çünkü duygularımızı fark ediyor ve tanıyor almak, içimizdeki ‘beni’ bildiğimizi gösteriyor. Ama karşımızdakinin dahi ayrımsız “ego”e cemaat olduğunu unutmamamız koşuluyla. Bunun üzere konuştuğumuz büyüklüğünde karşımızdakini bile dinlememiz ve onun üstelik sadık olabileceğini düşünmemiz gerekir. Neden hep biz sahih olalım kim! Belki üstelik o haklıdır. Veya ikimiz dahi çın olabiliriz. İkimiz bile olaya kendi açımızdan bakınca gerçek olabiliriz. O zaman susmayı vâkıf olmak yahut tartışmaya bekçi gidermek gerekir. Uğraş etmeden, tehlike duymadan. Çünkü nâr patlaması, arz yakınızdakinin birlikte bizi hasis dinlemediğini anladığımızda ve içimize atarak biriktirdiğimizde yaşanıyor. Biz bittabi öfkeleniyorsak, onun birlikte fışkırma hakkı var. Antrparantez hangi olur o doğru olsa ve tığ nahak olsak! Bu, bizim mebzul olmadığımız anlamına mı gelecek? Sevilmeyecek olmaktan mı korkuyoruz?