Sizler bu satırları okurken ben uçakta olacağım.
Taksim’de buluşuyor muyuz?
Ya da belki artık inmişimdir.
Acaba saat kaçta okuyorsunuz beni?
Neyse.
Sabah errrkenden bindim, İstanbul’a geliyorum.
Geldim gibi yani...
Ama ne heyecanla geliyorum of of of!
Uçarak değil mübarek, ADIM ADIM koşarak geliyorum sanki.
Öyle nefes nefeseyim.
Kalbim ağzımdan çıkar mı acaba?
Neden meden diye sormayın şu anda ne olur.
Yarın Kelebek’de heyecanım el verdiğince yazdım.
İnternette de nasıl olsa çıkacak.
Okuyun.
Bir kere daha yazarsam, kesin yine salya sümük ağlarım.
Sadece, siz biz hep beraber, çok çok çok olağanüstü bir şeyi başardık.
Öyle böyle değil hem de.
Lütfen…
BU Cumartesi, 21 Ocak 2012, saat 14:00’de Taksim Meydanı’na gelin.
Ateşböceği’mizin yanında bekliyorum sizi.
Uçurmadan önce onu,
Van’a…
Kar kıyamette onu sabırla bekleyen çocuklarımızın yanına...
Yonca
“ağzı kulaklarında”