İhlas Ve Önemi
وَمَا أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَلَهُ الدِّينَ حُنَفَاء وَيُقِيمُوا الصَّلَاةَ وَيُؤْتُوا الزَّكَاةَ وَذَلِكَ دِينُالْقَيِّمَةِ:
“Oysa onlar, doğruya yönelerek, dini yalnız Allah’a has kılarak O’na kulluk etmek, namazı kılmak ve zekâtı vermekle emrolunmuşlardı. Dosdoğru olan din de budur.”(BEYYİNE SURESİ: 5. AYET)
Yüce Allah biz kullarına ibadetleri emretmiş, aynı zamanda kulluk görevlerimizi ihlâsla ifa etmemizi emretmiştir. İHLÂS, yaptığımız bir ibadeti sadece Allah için ve O’nun rızasını kazanmak maksadıyla yapmaktır. Bu yolu bırakan kimse, yaptığı kulluk görevine Allah’tan başkasını ortak yapmış ve Allah’a şirk koşmuş sayılır.
İbadetler bir vücuda benzetilecek olursa, ihlâs o vücudun ruhu mesabesinde bir ehemmiyet arz eder. Ceset, ne kadar sağlam olursa olsun, ruh olmadıkça kokmaya başlar ve dağılmaya yüz tutar. Kulluk görevlerimizi yaparken Allah’ın rızasından başka bir şey düşünmemeli, ticari ve siyasi sahada muvaffak olabilmek için ibadeti basamak yapmamalıyız. Amellerin değeri ve onlara verilecek sevap, ihlâs ve samimiyetle yapmasına bağlıdır. Bu hususta Peygamberimiz (SAV) şöyle buyurur:
إنماالأعمال بالنيات وإنمالكل امرئ مانوىفمن كانت هجرته إلىالله ورسوله فهجرته إلىالله ورسوله ومن كانت هجرته إلىدنيايصيبهآأوامرأة ينكحهافهجرته إلىماهاجرإليه.
“Amellerin sıhhati ancak niyetlere göredir. Herkese ancak niyet ettiğinin karşılığı vardır. Artık kimin hicreti Allah ve Resulü’ne müteveccih ise hicreti de Allah ve Resulü’nedir. Kimin hicreti de kavuşacağı dünya malı veya nikâhlanacağı kadın için yapılmışsa, hicreti de (Allah ve Resulü için değil) göç ettiği şeyedir.”
Bafra Müftülüğü
İsmail ÇİÇEK