- bıçkın (490)
- 907
- 0
- 0
- 0
- 7 yıl önce
kardeşleriden maddi ve manevi çeşitli zarar gören abla ve abileri dertlerine derman olmayı hedefleyen sivil toplum zımbırtısı.devamını okuyayım »
kimse beş elin beş parmağınında bir olmasını beklemez. ama en azında aynı anne veya babanın emeğinin geçtiği bireylerin daha çok ortak paydada buluşması ve benzer haklara sahip olması gerekmez mi?
büyük çocuklar ailelerin ilk göz ağrılarıdırlar. dolayısıyla aile pek çok tecrübeyi önce onlarla yaşanır. işte bundan dolaydır ki ilk çocuklar her zaman biraz deneme tahtası gibidir. daha bununla bile ilk dakkadan hemen öne geçer zibidiler.
diğer enteresan bir durum ise 'sorumluluk' olgusudur. büyük kardeşler birazda ailenin yönlendirmesi her zaman ufaklara kol kanat germekle mükellefdir. bunun farkında olan kardeşler avantajlarına çevirmek için an kaybetmezler. aşağı mahallenin bebeleriyle dalaşır; 'abe yetiş...'. marketten cips alıcak 'abe para...'. çok sevdiğiniz bisikletinizi alır akşama kadar gezer, sonrada tekerleğini patlatmış olarak geri dönerler. bu anlamda abi ya da abla demek aslında sabır taşı demektir.
yaşı biraz ilerleyip zamparalık dönemi geldiğinde işler daha da karmaşık hal alır. eger aranızda beden olarak fazla fark yok ve ortak bir giyinme anlayışına sahipseniz, gardrobunuza elveda deme vaktiniz gelmiştir. kızları etkilemek hergün farklı giyinme ihtiyacı duyar ve ihtiyacını karşılamak için en yakın yolu seçer. sizi... almasına zaten engel olma şansınız olmadığı için , 'bari biraz temiz giy.' diye uyarırsınız. ama nafile...
bütün bunları üst üste koyup aile meclisine zararınızın telafisi için baş vurduğunuzda aldığınız cevap genelde; 'paylaşın. siz kardeşsiniz...' şeklinde olur. burda paylaşımdan ziyade sömürünün söz konusu olduğunu anlamaz, olaya gözlerini kaparlar.
özetle abi veya ablalık müeesesi çilekeş ve zorluklarla dolu acı bir yaşamı öngörür. peki kardeşler bu kadar şeye değer? bir an bile kuşku duymadan evet...
kardeşsel edit: bu entry pek kadirşinas kardeşim screambloodygore ithafen yazılmıştır.