Sevgi seli…
O, her zaman aklımızda olsa da o gün bambaşka hiç kuşkusuz.
10 Kasım, hüznün ve duygusallığın tavan yaptığı bir gün.
Çok yüksek bir oranda sahiplenme gördük bu yıl!
Hatta Atatürkçü geçinen bazı TV kanalları Anıtkabir’de ki kutlamaları bile doğru dürüst veremez, haber bültenleri ile birlikte normal yayınlarına devam ederlerken, çokça eleştirilen bazı kanallar ise sadece 10 Kasım sabahı değil, gün boyunca Atamızla ilgili, O’nu ve yaptıklarını anlatan özel yayınlar yaptılar.
Demek ki gün geçtikçe daha iyi anlıyoruz!
Çığ gibi büyüyen bir sevgi bu.
Hani ‘Perşembe’nin gelişi Çarşamba’dan bellidir’ denir ya, 29 Ekim’den belli olmuştu aslında.
Karada, havada, denizde hatta denizin altında bile her zamankinden daha büyük boyutta anma etkinlikleri yapıldı.
Hele hele 9.05 te hayat durdu adeta!
Büyük küçük, dimdik duran bedenler ve gözlerden süzülen yaşlar…
Tartışmasız çok büyük bir liderdi Mustafa Kemal Atatürk.
Her zaman askerlerin önünde giden çok büyük bir komutan aynı zamanda.
1915 yılında Conk bayırında ki süngü taarruzu sadece bir örnek meselâ.
Taarruz öncesi bütün komutanları toplayıp “Mutlaka düşmanı mağlup edeceğinize inanıyorum. Ancak siz acele etmeyin, evvela ben ileri gideyim, size ben kırbacımla işaret verdiğim zaman hep birlikte atılırsınız” diyen gözü pek bir kahraman.
Tek başına ilerlediği sırada ve tam da düşmana 20-30 metre yaklaştığı sırada göğsüne bir şarapnel parçası isabet etmiş fakat saati sayesinde ölümden dönmüş.
Kanlar içinde kalmasına rağmen bunu hissettirmemiş bile.
Alaca karanlıkta bu durumun tek tanığı olan Yarbay Servet Bey’e işaret ederek susmasını emretmiş, kendini toparlamış ve kırbacını havaya kaldırarak orduları harekete geçirmiş. Göğsünde ki kan ve yaralı haldeyken gün boyunca savaşıp büyük bir zafere imza atmıştır.
İşte ölümünün 81. yılında böylesi büyük bir kahramanı andık Pazar günü.
Ne yapsak ne kadar ansak azdır.
O’na o kadar çok şey borçluyuz ki…
Nur içinde yat ATAM.
Mekânın cennet olsun büyük Komutan.