Yıllar önce Arif Hoca ile Erhan Arıklı arasında yaşanan Hass..tir olayı hiç unutulmadı.. Bugün ise Erhan Arıklı Arif Hoca'nın ardından 'keşke'lerle dolu bir yazı kaleme aldı..İşte o yazı...GÜLE GÜLE ARİF HOCAMemleketimden binlerce kilometre uzakta Arif hocanın vefatını öğrendiğimde, içim cız etti ve gayri ihtiyari ağzımdan çıkan ilk kelime de Hass..tir oldu.Yıllar önce Arif hoca bu kelimeyi benim için ATV stüdyosunda Siyaset Meydanı programında, canlı yayında söylemiş ve stüdyodan dışarı çıkarılmış
tı..
Daha sonra bu kelime, Annan Planı döneminde miting meydanlarında atılan, pankart ve dövizlere yazılan bir slogan haline gelmişti..
Ben, Arif hoca ile de onun yazdığı Afrika gazetesindeki diğer şahıslarla da yıllar boyu mücadele ettim. Onların Türkiyenin, Türkiyelinin, Askerin ve KKTCnin aleyhine yazdığı yazılara, ortaya koyduğu fikirlere karşı durmayı şiar edindim hep..
Kalemlerin kılıç olarak kullandığı günleri yaşadık.
Ama ben, ne Arif hocaya ve ne de onunla aynı davaya baş koymuş Avrupa-Afrika gazetesindeki diğer arkadaşlara hiç kızmadım.
Kızamadım
Hatta içten içe takdir ettim.
Afrika gazetesi beni manşetten Cani diye suçladığında da, gazete yazarlarının en ağır cümlelerle bana ve arkadaşlarıma hakaret ettiklerinde de saygı duydum onlara..
Çünkü;
İlkeli idiler
Fikir namusuna sahiptiler
Menfaat peşinde koşmuyorlardı
İnandıkları bir yolda taviz vermeden, her türlü sıkıntıya göğüs gererek mücadele ediyorlardı.
Dava adamıydılar kısaca. Türkiye senin ne paranı, ne memurunu ne de paketini isteriz diyip şov yapan fakat Türkiyenin gönderdiği maaşlarla beslenen klasik solcularla alakaları yoktu.
Hele hele Türkiyeyi Avrupalara kadar gidip şikâyet eden ama Türkiyenin verdiği kredi ile Kalkanlı sırtlarında yurt inşa eden politikacılarla mukayese dahi edilemezlerdi.
Ben, Afrikacılarla bundan önce olduğu gibi bundan sonrada mücadeleye devam edeceğim elbette.
Onlarla mücadele ederken,Dava arkadaşım diye bildiğim, ama yarın beni ne zaman arkadan vuracaklarını bilmediğim bir sürü dosta bakıp, İyi ki düşmanlıklarından ve mertliklerinden emin olduğum insanlar var karşımda diye iç geçireceğim.
Arif hocayı hiç tanımadım. Şener Levent ve arkadaşları ile de ancak bundan iki ay önce tanışabildim.
Bir paket baklava alarak ziyaretlerine gittim ve Helallik istedim.
Hak bildikleri yolda davalarından milim geri adım atmayan, mangal gibi yüreğe sahip Fikri düşmanım olan bu ekiple sohbet ettim.
Keşke Arif hocada burada olsaydı da onunla da helalleşseydim dedim Şener Levente.
Hastaymış.
Bir iki gün önce hasta yatağında resmini gördüm internette..
Döner dönmez bir buklet çiçek alıp ziyaretine gideyim. Hem tanışmış hem de helalleşmiş oluruz böylece dedim içimden
Nasip değilmiş.
Keşke Kıbrısta olsaydım şimdi.
Olsaydım da cenaze namazı kıldıran imam; Merhumu nasıl bilirdiniz diye sorduğunda, ben de Hoca, Hoca
Hayatında gördüğün ve göreceğin binlerce insanın içinden Erkek kavramına sahip 3-5 kişiden birinin namazını kıldırıyorsun diyebilseydim.
Güle güle Arif hoca,
DEMOKRAT BAKIŞ BAŞYAZIPROF.DR ERHAN ARIKLI