ürün tanıtımı falan değil. içimdekiler bu sefer..
Biliyorum bu yazı ne uzun yeaa diyip çoğu kişi okumayacak hatta bazıları ne alaka diyecek ama sanal günlük değilmi işte, belki ilerde açar okurum bu halime bakarım tekrar. İnsanları ne kadar yanlış tanıdığımı gittikçe daha çok anlamakla beraber "vay be" demekten alıkoyamıyorum kendimi. Hani şöyle birşey var, insanlar beraber birçok şey paylaşırlar. Zamanla paylaşımlar azalır, zamanla canım canın çıksın olur. Benim bu duyguların yalan olduğunu söylememe lüzum yok zaten. Kendim hakkında konuşmak istiyorum biraz. Uzun zamandır doğru düzgün bile değil, hiç arkadaşım yok, olmadı. Nedeni ise yaşadıklarım. Gerçekten şöyle bir durup sadece insanları izlemek geliyor içimden çoğu zaman. Ne kadar hata yapsada hiç hata yapmamış gibi davranan, en ufak birşeyde sanki dünyayı başına yıkmışsın gibi davranan, tanımlayamadığım "cins"te insanlar var. Birinden nefret ediyorsan konuşma. Birinden hoşlanmıyorsan yokmuş gibi davran. Birinden intikam almak istiyorsan, önce bir dur, ben ne yaptımda bu böyle oldu de. İnsanlar artık hiç birbirlerini dinlemiyor. İnsanlar insanlıktan çıkıyor sanki. Ben soğuk görünüyormuşum dışardan. Sorunsuz görünüyormuşum. Herkesin olduğu gibi benimde mücadele ettiğim şeyler var. Bloğumu sırf bana iyi gelecek diye açtım, hepte devam edeceğim yazmaya. Hatta komiktirki; çoğu zaman gözlerim dolu dolu şampuan yazısı falan yazmışımdır:) Yani içimi dökmek istiyorum. Dökmek istiyorumki, kullandığım ilaçlarımı bırakabileyim. Ben yine ara sıra belki böyle yazılar yazarım. Belki tepkiler alırım. Umrumda değil. en başlarda söylediğim gibi. Beğenmiyorsan okumazsın.. İnsanlar onlar için kendini paralayan kişileri bi kenara atarlar. En özel günlerinde yalnız bırakırlar. İnsanlar kimseye ihtiyacım yok derler. Yalnız kaldıklarında koştukları en az 3-5 kişi olmasına rağmen.Aslında öyle değil. Duygusal anlamda, yaşatmadığını bırakmayan insanların, artık açık açık duygusunun bittiğini söyleyen insanların yaptıklarının %1ini yapmayanlara ateş püskürtüp bela okuduklarını gördüm.Bela döner dolaşır kendine gelir dedikleri için, ne kadar boğazıma kadar gelse de, beddua etsemde hemen geri almışımdır. Ben yaşça büyük çoğu kişiden daha olgunum. Daha olgun düşünebiliyorum. Dinlemeyi öğreniyorum zamanla. Ben, kendi dünyamda yalansız çıkarsız ufacık bi nokta olsamda, o benim kendi dünyam. İnsanların nankörlükleri, benim yaptığım iyilikler harcadığım vakitler. Düşündükçe sadece dudaklarımı büküp vay be diyorum. Aslında söylenecek çok da şey yok. Hastalandığınızda yanınızda olup, aranız bozulduğunda geber diyebilen tonlarca insan var. Uzun lafın kısası, ben gerçek istiyorum. Gerçeklerin peşinde gidiyorum. Ben kendime ne iyi geliyorsa onu yapacağım. Ben pamuk ipliğiyle bana tutunan herkesi koparıp attım..