Nazik Erik, Yaşar Hanım ve Ali Bey’in üç çocuğunun en büyüğü olarak 1919’da Isparta’da doğdu. 1925’te kardeşi Mehlika ve 1932’de de Pakize dünyaya geldi. Çocukluğu çetin şartlarda fakat elde olanın kadrini kıymetini bilerek geçti. İki yaşına girerken kendisini Millî Mücadele’nin içinde buldu. Babası, İsmet Paşa’nın Garp Cephesi Otomobil Kumandanı oldu. Nazik Erik de ailesi ile beraber bu ortama tanıklık etti.
Yaşı küçük olduğu hâlde öğretmen olan bir yakınlarının yardımıyla, sonradan Zafer Mektebi adını alan Isparta Zafer-i İnas’ta ilköğrenimine başladı. İki yaşından itibaren yaşadıklarını idrak eden ve hatırlayan Erik o günleri “fikir hayatımızın temelini atan, okumayı yazmayı öğreten, o öpülesi ellere hürmetimiz var!” diyerek anar. Nazik Erik’in eserlerine bir bütün olarak bakıldığında onun yazarlığı bir görev ve ödev olarak seçtiği görülür. Türk milletinin geçmişten getirdiği ve millî şahsiyetini oluşturduğu ne kadar haslet ve değer varsa tamamının şahidi olmaya ve hepsini gelecek nesillere aktarmaya azmetmiştir. Benim Ispartam, Dünden Yarına, Ulu Çınarın Gölgesinde adlı eserleri daha başlıklarından itibaren bu şuur ve iradeyi yansıtırlar. Hatıralar onun için geçmişe özlem kaynağı olmanın ötesinde yarının Türkiye’sini kuracak olan maya gibidir. O yüzden eserlerinde ilmî araştırmalara konu olacak ölçüde folklorik ve etnografik malzeme vardır. Masallar, efsaneler, deyişler, ninniler, maniler, türküler yanında halk tıbbı, halk hikmeti ve hatta halk meteorolojisi denilebilecek pek çok kültürel unsuru aktarma gayretindedir.