Eskiden buzdolabının olmadığı dönemlerde genellikle tuza basarak korunurmuş gıdalar. Kıyı bölgelerinde yaşayanların özellikle tercih ettikleri bu yöntemler iki üç yıla kadar taze balıklarını yiyebilecekleri bir derin dondurucu vazifesini görürmüş. Hele söz konusu sardalya basmak yani tuzlamaksa, bugün bile Ege insanın sahil kasabalarında ev hanımlarının yaptığına sıkça rastlarsınız. Çünkü bu bölgelerde özellikle sardalyanın çok geniş bir mutfak kültürü vardır. Hem balığın bol olduğu zamanda alıp saklayıp taze taze yemek için, hem de tuzun balık filetosunda bıraktığı leziz tadı almanın keyfi başkadır.
Sardalya basmak yani tuzlamak basit bir işlemdir aslında. Balıkların içi temizlendikten, solungaçlardan sıyırıp bağırsağını çıkardıktan sonra yaprak gibi kenarlarını ayırıp yüzgeçlerine rast gelen yerler kesilerek atılır. Bu işlem yapılırken oda sıcaklığında dahi ılık su kullanmayın, soğuk su mümkünse deniz suyuyla yıkayın, karın boşluğundaki siyahlıkları da alın.
Kullanacağınız tuz kaba tuz diye tabir ettiğimiz işlenmemiş tuz olsun, veya en iyisi kaya ya da deniz tuzunu kullanın. Kullanacağınız kap, bu aralar plastiklere de yapıyorlar ama esas sağlıklı olanı cam kavanozlardır; soğuk suyla yıkadığınız balıkların suyu iyice süzülsün, ilk sıra tuz üstüne yan yana, aralarında pek boşluk bırakmayacak şekilde balıkları dizin; üzerine bir parmak kadar tuz basıp sıkıştırın. Sonra ikinci sıra balıklar, yine tuz, bastırın..İşin püf noktası, tuzun hava almamasıdır, bu nedenle sıkıştırın.Kavanoz dolunca, yine en üstte tuz olmak üzere serin bir yerde bekletilmeye bırakın. Bazı Ege köylerinde görürsünüz, kavanozların ağzı kapatılmadan küçük bir kaya, taş parçası konur. Kavanozu güneş görmeyen yerde saklamaya bırakın… Bir-iki haftada olur; ancak derin dondurucudaki gibi tazeliğini koruyabilecek balığınız her an elinizin altında olacaktır.