Hayat...
Anlık his değişimlerine , duygulara o kadar bağlı ki. Evet bunu farkettim bugün. Bilmiyorum neden bu haldeyim. Niye bu düşüncelerde boğuluyorum. Nefes alamayacakmışım gibi geliyor bazen...
Acaba diyorum kendime. Acaba... Ben mi büyütüyorum herşeyi, kıymete derişmeyecek şeyleri bile?
Üzgünüm, yorgun ve bitkin bir halde etrafımda yürüyüp gidenlere karşı oturuyorum bşr tahta başında. Dilimden, gönlümden belki de ruhumdan geçenleri mütecessimleştirmek ne çare? Başka da birşey gelmiyor gönlümü ferahlatmak, acınacak düşüncelerimi dizginlemek için.
Sahi neden böyleyim.
Ayaklarımın beni sonlandırdığı noktada beklemekteyim. Neyi , kimi beklediğimi bende bilmiyorum henüz. Önümden geçen koskoca bir mazi. Özledim...Ailemi , toprağımı. Dolma gözlerim . Akma damlalar. Sadece biraz sabırla yontulmuş günlerin geçmesini bekle .
Ben kibirli , bencil biri miyim gerçekten . Bunları düşündürecek ne yaptım? Rahatıma düşkünlüğüm mü, yavaşlığım mi?
Düşünceler eşliğinde ekliyorum sayfama taneleri. Tane tane yazıyor aklımdan geçen her bir zerreyi. Anladım evet , anladım bir kez daha . Yalnız olduğumu. Yapayalnız... Bir başına... Garip hissettiriyor doğrusu . Bir o kadar da sahipsiz . Uzaklığım mı tüm bunlara etken? Olabilir bilmiyorum .
Aylardan mayıs , ilk haftaları. Hava güzel , hafif esintili ama sıcak . Cıvıldayan kuşlar , tıpır tıpır yürüyen karıncalar ve rüzgarın getirdiği tatlı bir rayiha...
Hayatın yaratılmış tüm mükemmelliklerinin bilincinde olma vakti belki de . Önünden , yanından yakınından bilinçsizce hergün sıradanlaştırarak geçtiğimiz güzelliklerin farkında olma vakti .
Geçenlerde oluşturduğum düşünceler , yani dışardan bakıldığında şuan , karamsarlık mıdır acaba?
Seyyie... Belki de sebeb-i ahvâlim bundandır. Bununla birlikte silsileli bir takım görüşler.
Gitmek istemiyorum oraya. Burada durup gelip geçen şimendiferleri , dört tekerleri izlemeyi yeğlerim. Ama oraya gitmek istiyorum , yuvama . Beni ben bildiğim yere.
Hava yavaştan kızmaya , esip gürlemeye başladı sanki. Bunu söylerken sırtıma vuran güneşi ardımda bırakıyorum. Bırakmam gereken onca şey arasından bunu yapabiliyorum sadece.