düzelmiyor be sözlük. hiç bir şey düzelmiyor. ama biliyorum sorun bende. ne iyi bir evlat, ne iyi bir öğrenci, nede iyi bir aşık olabildim. bir insan aynaya baktığında neden tiksinir ki kendinden? yaşamak ağır geliyor be sözlük. insanlara karşı hep yüzümü güldürdüm, ondan benim dertli olmaya üzülmeye hakkım yok sözlük. ben hep mutlu görünmeliyim. artık tıkandım be sözlük. duygusuz olmanın bir yolu varsa, onu bana öğret sözlük. öğret ki bende içten gülebileyim artık.
sabah çantamı değiştidiğim için dolmuşa binmek için bozukluklarım cebimde duruyordu derse geldim çıktım bir sade kahve yanında çay içtim onu da bozukluklarımdan kullandım sonra kuaföre uğrayacaktım otobüse bindim o da paraydı onu da bozukluklarımdan kullandım kuaföre geldim kart geçiyor mu dedim yok dediler ziraat 4 bina yukardaymış tam atmnin önüne geldim para çekcem çantama baktım cüzdanım yok çaresizce kenara çekilip annemi aradım param evdeki diğer çantamda kalmış tekrar bozukluklarıma baktım neyseki 1.75 tlm kalmış tam beni eve götürcek kadar çaresizce metroya binip evime geldim :(
3 ay gecmis aradan. koskoca 3 ay ben niye hala ayni yerde takili kaliyorum be sozluk. niye icimden kimseyle konusmak gelmiyor. niye dokemiyorum icimi kimseye. niye yeniden sevemiyorum be sozluk hergün o melek yüzünü görüp dayanmak çok zor be.
seviyorum seni sozluk sen de olmasan konuşcak kimse yok.