Rasim Efendioğlu
EĞİTİM DÜNYAMIZDAN ÖĞRETMEN VE ÖĞRENCİ GÖRÜNTÜLERİ
EĞİTİM Mİ ÖĞRETİM Mİ?
Eğitimin amacını düşünürsek bu soruya yanıt verebiliriz. Neden eğitim? Kimilerinin biraz daha iyi anlaması için EĞİTİM=TERBİYE... Sözcüğün eski karşılığı. Eğitim, eğmek bükmek, istenen biçimi vermektir. Hayvanlar da eğitiliyor. Bakın papağan bir kuş eğitilerek insan gibi konuşuyor. Eğitilerek bir çok hayvan olağanüstü işler ve davranışlar gösterebiliyor. Eğitimin gücü bu.. İnsan en iyi eğitilebilen canlı. İlk insanı düşünün son insanla karşılaştırın eğitimin gücü ortaya çıkar. Hayvanlar da eğitiliyor ancak eğitilmiş hayvan yavrularına aynı eğitimi veremez. Eğitilen insan kendinden sonrakileri de eğitir.
Eğitimle insan büyük bir bilgi birikimi oluşturmuş ve değişik alanda bilimler ortaya çıkmış . Eğitim bilgi ile olgunlaşıyor ve büyük bir birikim ortaya çıkıyor. Ancak bilgi için eğitim değil, eğitim için bilgi gerekir. Nedenli bilgili olursa olsun eğitilmezse bir anlamı yok. Elde edilen bilgi davranışları değiştirirse eğitim olur . Bilginin amacı, hedefi eğitimdir. İnsanın tüm duyu organlarını aklını ve zekasını eğiterek insanı daha mükemmel insan durumuna getirmek.Sorunun yanıtı çıkmış, eğitim için öğretim.
MİLLİ EĞİTİM Mİ?
Başlıkta eğitimimiz için “MİLLİ” sözcüğünü kullanmadım. Çünkü eğitimin milli olabilmesi için kimi özellikler gerekir. Eğitimin niteliği belirtiliyor… MİLLİ. Çünkü milli olmayan eğitim de var. Eğer milli değerler, milli özellikler ön planda değilse Milli Eğitim olmaz . Milleti, başka bir söyleyişle ulusu ulus yapan özellikler belli. Başta dili, tarihi, ülküsü, kültürü . Bu özellikler bu insan topluluğunu diğer topluluklardan ayırıyor. Eğitimin milli olması için başta ulusal dilini, milli dilini koruyacak geliştirecek, ulusal tarihini bilecek olumlu olumsuz yanları ile örnek alacak ulusun gelişmesi dünya insanlık ailesi içinde onurlu yerini alabilmesi için bir ülküsü olacak ve bu uğurda bir çaba gösterecek.
Devletimizin kurucusu büyük Atatürk Kurtuluş Savaşından hemen sonra eğitim işlerine döndü. Hatta cephede savaşırken bile eğitim işlerini hiç aksatmadı ve de en önemlisi eğitimin niteliğini belirtti... MİLLİ EĞİTİM. Yorgun bitkin bir halk,kendinden umutsuz ve güvensiz. Kimliğini bilmeyen bir halk. Yüzyıllarca bir hanedan yönetiminde mutlakiyetle yönetilmiş.. Osmanlı ...Rum da Osmanlı, Arnavut da Osmanlı,Türk de Osmanlı... İmparatorluğun sınırları içinde yaşayan halk Osmanlı. Osman Türk olduğu için onun soyundan gelenleri de Türk kabul ettiğimiz için bu devlete Türk Devleti diyoruz . Ancak bu devlette vezirler, valiler, komutanlar başka halklardan olabiliyordu.
İmparatorluk bitti, Devlet dağıldı.. Halk özgür olmak istiyor, bağımsız olmak istiyor. İmparatorluğun çatısı altındaki diğer uluslar tek tek ayrıldı başka başka devletler kurdu… Kaldı Türkler. Türkler kim... Osmanlı mı? Osmanın soyundan gelen mi bu halkı yönetecek ? Bu halk kendi kendini yönetemez mi ? İşte Mustafa Kemal bu gerçeği gördü ve milli bir devlet kurdu. Elbette bu devlet kültürü ile eğitimi ile milli bir devlet oldu. Eğitim MİLLİ.
Bu temel üzerine kurulan devletin eğitimi Milli. Ancak daha sonhra belki yüz yıla yakın bir süre sonra bu gerçek adeta göz ardı edildi. Dili de kültürü de adeta küçümsendi. Tarihi unutturulmak istendi ve bu nedenle çok rahat Milli Eğitim diyemiyoruz. Ancak biz bu onurlu ulusun bireyleri olarak israrla diyoruz ki ne olursa olsun Milli Eğitim .
NASIL BOZULUYOR BU DENGE?
Önce dilimiz,Türkçemiz anamızın sütü, ses bayrağımız adeta gölgeleniyor . Yabancı dil öğretelim, öğrenelim diye Türkçemiz geri plana atılıyor. En zeki, en yetenekli çocuklarımıza yabancı dil eğitimini öyle verilmeye çalışilıyor ki “Yabancı dil bilsin bu yeter” deniyor. Oysa ana dilini bilmeyen yabancı dil de öğrenemez.
Dile bağlı edebiyatımız da ihmal ediliyor. En güzel şiirler, en tatlı anlatımlar unutulmuş . Öğrenci dilini sevmiyor . Dizi dillerini taklit ediyor . Bayramlarda en güzel şiirler ezberlenir okunurdu . Bu güzel şiirlerle öğrencide ulusal duygu canlanır gözler yaşarır, yürek çarpardı. Son yıllarda kimi çevrelerde bu şiirlerle adeta alay edilir oldu.
İşte bu nedenle Milli Eğitim zarar görüyor diyoruz. Bu gerçek görülsün . Zarar büyürse geriye dönüş zor olur.
BAŞLIĞA DÖNELİM… SON ÖĞRETMEN VE ÖĞRENCİ GÖRÜNTÜLERİ
Eğitim kişiyi değiştirir. Biçimlendirir. Salt bilgi değildir amaç dedik ya. Ansiklopedik bilgilerle öğrenciyi doldurduk . Sınav kazanabiliyor. Belki amaçladığı mesleklere de giriyor da hala eğitilmiş değil. Çünkü eğitim insanı değiştirmeli. Güzel konuşan güzel yazan iyi anlayan iyi anlatan . Kılık kıyafeti ile oturup kalkması ile eğitilmiş insan fark edilmeli. Eğitilmiş insan öğrendiği bilgilerle, edindiği yeteneklerle doğru düşünen bu düşünce ile bilim üreten bilimsel yollardan buluşlara, icatlara ulaşan insandır. Eğitilmiş insan eğitilmemiş insanların içinden seçilebilmeli.
Şimdi soruyorum... Sokakta yürüyorsunuz öğretmenlerimizi ve öğrencilerimizi rastlıyor, ya yol veriyor ya da onlar size yol veriyor. Şimdi doğru söyleyelim rastladığınız bu insanların eğitici ve eğitilmiş olduğunu anlıyor musunuz ? Kendi aralarında yürürken söyleşilerine kulak verin,kılık kıyafetlerine bakın. Modayla uygun pantolanlar, yırtık, delik. Saç tuvaleti çok ilginç. Berberde, kuaförde duvarlarda örnek resimler ona göre traş. Öğrenci sakallı, kafanın bir yanında bir yük saç diğer yanı sıfır traş. Ne diyorsunuz “İşte çok güzel öğrenci özgür.” Bizim zamanımızda şapka vardı kravat vardı, takım elbise vardı. Saç traşının belli bir düzeni vardı... Bunlar özgürlüğü mü kısıyordu?
Öğrenci salt bilgi hamalı olmaz etrafında beğenilen sevilen sayılan saygın bir kişi olurdu . Öğretmen örnek bir insandı. Öğretmenin kıyafeti öğrenciye örnekti. Kendimden hiç unutmadığım bir anım var. Ortaokulda öğrenci iken bir öğretmenimin kıyafetinin hayranıydım. Yetmiş yaşıma yaklaşırken hala o öğretmenimi örnek alır giyinirim. Yaşıyorsa sağlıklı uzun ömür, rahmetlikse rahmet diliyorum.
Köy okullarında halk okulu örnek alırdı. Temizlik kontrolü, kıyafet kontrolü. Öğrenci okulda güzel konuşmayı öğrenir ailesininde de örnek olurdu.
Şimdi bakın bakalım. Okul gerçekten örnek olabiliyor mu? Okul binaları gösterişli kocaman kocaman binalar .. Konferans salonları var mı, varsa da egemen siyasal görüşün propaganda alanı . Bilimsel konferanslar,sanatsal etkinlikler hemen hemen yok. Ulusal bayramlarda öğrenciler hazırlanır büyük bir disiplinle çok güzel bir kıylafetle geçer, törende en güzel şiirler, konuşmalarla öğrenciye halka güven verilirdi. Şimdi nasıl. Nerde okul bandosu,nasıl geçiyor bizim okul .Velisinin heyecandan gözü yaşlı. Şimdi iki üç kişi anıta bir teneke çelenk bırakır, formalite yerine gelir, bayram takvim yaprakları ile anılır .
EĞİTİMDİR Kİ....
Diye başlayan büyük Atatürk'ün ölümsüz sözlerini anımsayalım. Eğitim bir ulusu ya yükseltir en yüce noktaya ya da eğitimsizlik en alt çukura düşürür. Halkımızı ulusumuzu kurtaralım cehaletin karanlığından, bilimin aydınlığı ile aydınlansın.
Bilim adamı diye geçinen, adının başında malum unvanlar bulunan adamın biri diyor ki “Bize eğitilmiş insan gerekmez, eğitilmemiş insan daha faydalıdır” nasıl bir insan arıyor anladık mı. Bir sürü ardında kabalaklı bir çoban ...hoooo hooo istediği yöne sürsün . Böyle insan istiyor . Oysa Yüce Mevla aklını kullanmayanların üstüne pislik yağacak buyuruyor. Başımıza pislik yağmasını istemiyorsak aklı eğitelim insanı en onurlu yaratık durumana getirelim ve dünya daha bir güzel olsun...Bu hafta da bu kadar. Dilerim eğitim ordusu daha bir düzenli daha bir güzel olsun ve onlarla onur duyalım. Öğretmeni ile öğrencisi ile…