Üç Kapsül. Üçü birbiriyle bağlantılı ve hepsi kapalı kapsüller. ‘Yeminler’ ederek kapattıkların. Kabullenerek açacakların ve kurtulacakların.
Önce geçmişi kapsüllere kapattın, unuttun sandın. Artık bana ait değil dedin. Ben seni bir daha açmayacağım diye yeminler ettin. Geçmişi kapatıp, yeminler ederek bir daha açmayacağım dediğin kapsül. Gözün hep o kapsülde. Yeni seni her tatmin etmediğinde hep bir yanın aç diyor içten içe. Ama yeminler ettin. Bir daha üzemeyecekler, bir daha hayal kırıklığına uğratamayacaklar beni diye. Şimdi onu bir açalım ve yüzleşelim. Çünkü kapalı kaldığı sürece gözün hep orada kalacak, şu andan kaçmak için hep oraya gideceksin. Yüzleşelim ve kapsüle kapatmanın hayatımızdan çıkarmak anlamına gelmediğini fark edelim. O hep orada. Kapsül ise sırtımızda.
Şu an kendini kapsüller içine kapatıp, yıllar sonra açasın var. Şu andan kaçmak için. Değişmeyen her şey için kendini suçlar haldesin ve bir şeylerin değişmeyeceğine inancın artıyor, negatif her yanı sarmışken ve hayatın gerçekleri var! bu kadar zihinlere kazınmışken,