Eski kalede Jane Wilmore
Küçük bir gece - baladlar sesi,
Bir dize şarkı söylüyor, bir sitem ortaya çıkıyor,
Bir yerlerde şelaleler var
Ve çevreleyen dağların gümbürtüsü uzun,
Topluluklar sorumludur.
Okuyucu hikayeler Orta Çağ (6. sınıf), bölüm 2. M., 1998, s. 282–283
Küçük bir gece - baladlar sesi,
Bir dize şarkı söylüyor, bir sitem ortaya çıkıyor,
Bir yerlerde şelaleler var
Ve çevreleyen dağların gümbürtüsü uzun,
Topluluklar sorumludur.
Okuyucu hikayeler Orta Çağ (6. sınıf), bölüm 2. M., 1998, s. 282–283
İskoçya Kraliçesi Mary'nin İnfazı", Abel de Puy (1785-1861). Valenciennes, Fransa'daki Güzel Sanatlar Müzesi
insanlar ve kaleler
“Adları şu ya da bu kalelerle ilişkilendirilen insanlar hakkında daha fazla şey öğrenmek istiyorum. Orada nasıl yaşadılar, ne yaptılar ... "
İşte sitemizin okuyucularından birinin bana yazdığı şey. Ve gerçekten - ilginç olmadığını kim söyleyebilir? Bu sadece yılların antikliği nedeniyle, kalelerin birçok sakininin adı unutuldu ve eğer isimler korunursa, hayatlarının detayları silindi. Veya ayrıntılar var, ancak aynı İngiliz veya Fransız için sakinin figürü ilginç, ancak okuyucularımız için çekici değil. Dolayısıyla hem kaleyi hem de kaledeki kişiyi seçmek o kadar kolay olmadı.
Kale ile daha kolaydı - bu Carlisle - size az önce bahsettiğimiz kale ve onu ziyaret eden birçok ünlü insan vardı. Ancak, içinde yaşayan belki de en ilginç figür bir kadındı... İskoçya Kraliçesi Mary! Bugün size onun zor kaderini anlatacağız.
Kaderin kraliçesi!
Mary 1542'de doğdu ve henüz altı günlükken İskoç Kraliçesi oldu. O bir çocukken, İskoçya vekiller tarafından yönetiliyordu. 1558'de Fransız tacının varisi Francis ile evlendi ve Temmuz 1559'da kral olduğunda çok önemli bir olay gerçekleşti: Fransa ve İskoçya'nın tahtları birleşti. Ancak bu olaydan sekiz ay önce Mary'nin kuzeni Elizabeth İngiltere Kraliçesi oldu.
"Gençliğinde Mary Stuart". Ressam François Clouet, c. 1555–1559 Lubomirski Müzesi, Wroclaw, Polonya
Ancak, Francis 1560'ta aniden öldü ve hayatının çoğunu Fransa'da geçiren Mary artık orada hoş karşılanmıyordu. Ülkeyi kişisel olarak yönetmek için İskoçya'ya dönmeye karar verdi.
"İskoçya'ya döndükten sonra beyaz yasta Mary Stuart". Sanatçı François Clouet. Birleşik Krallık Kraliyet Koleksiyonu
Bunu zor bir dengeleme eylemi izledi. Katolik bir kraliçe olarak Mary, resmi olarak Protestan olan ve eski düşmanı İngiltere'nin müttefiki olan bir ülkeyi yönetmek için mücadele etti.
Lord Darnley solda, Queen Mary sağda. Bilinmeyen sanatçı. Hardwick Hall, Derbyshire, National Trust'ın himayesinde
Mary, 1565'te bir Roma Katolik olan kuzeni Henry Stewart, Lord Darnley ile evlendiğinde denge bozuldu. Ertesi yıl, oğulları James doğdu, ancak evlilik kısa sürede dağıldı. Ve sadece ayrılmakla kalmadı, nasıl olduğu da önemli.
Kraliçenin sekreteri David Rizzio (veya Riccio) tarafından çok tutulduğu ve Darnley'nin karısının soğukluğu gibi bundan hiç hoşlanmadığı söylendi. Bir komplo kuruldu, bunun sonucunda Rizzio, onu tekrar Darnley'nin önünde korumaya çalışan hamile Maria'nın hemen önünde öldürüldü.
"David Riccio Suikastı". Sir William Allen (1782-1850), 1833 tarafından boyama İskoç Ulusal Portre Galerisi
Ve bir yıl sonra, 10 Şubat 1567 sabahı erken saatlerde, gizemli koşullar altında, Edinburgh'un bir banliyösü olan Kirk-o'Field'de Lord Darnley'nin o sırada hastalıktan kurtulduğu bir ev patladı. Maria'nın kocasının cesedi, hizmetçisinin cesediyle birlikte yakındaki bir bahçede bulundu. İlk başta patlamada öldüklerine inanılıyordu. Ancak daha yakından incelendiğinde patlamadan önce boğularak öldürüldükleri ortaya çıktı.
Riccio'nun suikastı konusu birçok sanatçıyı heyecanlandırdı, bu yüzden bu sahneye sahip resimler çeşitli müzelerde asılı kaldı. Jean Lulvet (1868-1833) tarafından "David Riccio Suikastı" (1889). Varşova'daki Ulusal Müze
Bu kanıtlanmamış olmasına rağmen, birçok kişi Kraliçe Mary'nin bu şekilde en sevdiği cinayetin intikamını aldığına inanıyordu. Başka bir teoriye göre, Bothwell'in dördüncü Kontu James Hepburn, kocasının öldürülmesine karıştı. Mary ve James, talihsiz Darnley'nin ölümünden kısa bir süre sonra evlendikleri için bu hipotezin de var olma hakkı vardır ve ölüm, bir rakibi ortadan kaldırmanın en kesin yoludur!
Kraliçe için üç aylık keder ve sonra tekrar şehvet yatağında - o zamana kadar ahlaksızlığın zirvesi olarak kabul edildiler ve sonuç olarak birçok İskoç soylu Mary'ye isyan etti.
"İskoç Kraliçesi Mary'nin Portresi (1542-1587)". Bilinmeyen sanatçı. St Mary's College Blairs Müzesi - İskoç Katolik Mirası Müzesi
Hem o hem de Bothwell'in gücü yoktu ve 15 Haziran 1567'de Mary isyancılara teslim oldu ve kocasının sürgüne gitmesine izin verilmesi şartıyla hapsedildi. Temmuz ayında, küçük oğlu lehine tahttan çekilmek zorunda kaldı.
Bu, görünüşe göre, düşmanları tarafından yeterli kabul edildi. Ancak Mary kurnaz olduğu ortaya çıktı ve ertesi yılın Mayıs ayında hapishanesinden kaçtı, Lochleven Kalesi, taraftarlarının birliklerini tekrar topladı (ve her zaman düşmüş hükümdarlarla bile bulunurlar!), Ve yine Langside'da yenildi. , Glasgow'dan uzak değil.
Carlisle Kalesi'nin dış kapısı (solda) ve muhafazası (sağda)
İngiltere'ye varış
Bu noktada Mary İngiltere'ye sığınmaya karar verdi. Destekçileri ona İskoçya'da kalması ya da Katolik Fransa'ya gitmesi için yalvardı. Ancak kuzeni ve kendisi gibi Tanrı'nın meshettiği Elizabeth'in, zaferle İskoçya'ya dönmesi için bir ordu kurmasına yardım edeceğinden emindi. İskoçya'dan ayrılmadan önce Elizabeth'e bir toplantı talep eden bir mektup yazdı ve arkadaşlığının bir simgesi olarak bir elmas yüzük gönderdi.
İngiltere'de Mary Stuart, c. 1578 Nicholas Hilliard'ın portrenin yazarı olduğuna inanılıyor. Ulusal Portre Galerisi, Londra
Bir cevap beklemeden, o ve 16 destekçisi Solway Firth'ten (İngiltere ile İskoçya arasındaki sınırın bir parçası olan bir boğaz) dört saatlik bir geçiş yaptı. Akşam erken saatlerde Cumberland'daki (modern Cumbria) Workington limanına vardılar.
Ertesi sabah, Cumberland Vali Yardımcısı Richard Lowther, Mary'yi yakındaki Carlisle Kalesi'ne götürmek için fahri bir eskort sağladı.
Bu noktada Mary'nin durumu belirsizdi. Kendi özgür iradesiyle geldi ve ne mahkum ne de rehineydi. Ancak Carlisle Şatosu'na vardığı andan itibaren etrafı silahlı muhafızlarla çevriliydi, ancak savaşçı İskoçların yakınlığı göz önüne alındığında, şüphelerini uyandırmadı. Bu nedenle, 20 Mayıs'ta destekçilerinden birine "iyi karşılandığını, eşlik edildiğini ve saygıyla karşılandığını" yazdı.
Bu sekizgen merdiven kulesi, bir zamanlar Mary'nin Carlisle Kalesi'nde yaşadığı yere erişim sağladı.
Carlisle'daki Maria
Elizabeth, güvenilir saraylarından biri olan Sir Francis Knollys'i Mary'ye bakması için Carlisle'a gönderdi. Ancak bekçi, kısa süre sonra onun tarafından büyülendi:
“O asil bir kadındı, çünkü kraliyet sınıfının tanınması dışında törenlerle ilgilenmezdi; sonra, rütbesi ne olursa olsun herkesle özgürce konuştu ve çok konuşmaya, cesur, hoş ve çok tanıdık olma eğilimi gösterdi.
Doğru, Maria'nın kaçacağı korkusuyla yaşamak zorunda kaldığı için hayatına sakin denemezdi. Şatonun önündeki çimenlerde yürümesine izin vermiş ve burası daha sonraları "bayanlar yürüyüşü" olarak anılmış ve kale planına işaretlenmiş. İki kez, maiyetinin birbirine karşı futbol oynamasını izlemesine izin verdi. Ama tavşan avlamak için at sırtına gittiğinde, "her fırsatta o kadar hızlı sürdü" ki, bunun bir daha olmayacağına karar verdi.
Duvara karşı "hanımefendi yürüyüşü" ile Carlisle Kalesi'nin planı ve kalenin içinde yürümesine izin verilen yerler
Sadece bir avuç eskortla gelen Maria'nın, eski iş arkadaşlarının çoğunu ve kendi kıyafetlerini göndermesine izin verildi - başka bir şey giymeyi reddetti. Kısa süre sonra Lochleven'den giysiler ve kişisel eşyalarla birlikte arabalar geldi. Pek çok görevlisi arasında, İskoçya'daki esaretten kaçmasına yardım eden nedime Mary Seton vardı. Kraliçe, Langside Savaşı'ndan sonra tanınmamak için saçlarının çoğunu kesti. Ama Mary Seton saçlarını o kadar ustaca şekillendirdi ki, "her gün şafakta ... kafasında yeni bir şey vardı."
Uygun bir kraliyet yaşam tarzı sürdürmek için Mary, şehir tüccarlarından borç aldı. Ancak, küçük mahkemesini korumanın maliyeti esas olarak Kraliçe Elizabeth'e düştü. İngiltere Kraliçesi et, balık, baharat, bisküvi, tereyağı, ısıtma turbası ve şarap gibi mallar için haftada ortalama 56 sterlin ödedi.
Mary, avlunun güneydoğu köşesinde, daha sonra Gözcü Kulesi olarak adlandırılan yere yerleştirildi. Daha sonra Kraliçe Mary'nin Kulesi olarak tanındı.
Bu iki katlı yapı, içinde mükemmel bir konut olması için 1308 yılında kaleye eklenmiştir. Mary'nin İskoçya'ya bakabileceği bir penceresi olduğu söylenir. Bu, 1830'larda zemin kattaki "kraliçenin yatak odası olarak adlandırılan, güneye bakan iki pencereyle ve bir kuzeye bakan pencereyle aydınlatılan geniş bir oda" tanımıyla desteklenir. Kulenin tanımı, "kalenin diğer bölümlerinden daha zengin bir mimariye" sahip olduğunu vurgular.
1835 yılında kule yıkılmak üzereyken yıkılmıştır. Bugün geriye kalan tek şey, bir zamanlar bu kuleye erişim sağlayan merdivenli sekizgen bir kule.
Ölüm pahasına hata
Mary'nin umduğu her ne ise, İngiltere'ye sığınma isteme kararının feci bir hata olduğu ortaya çıktı. Gerçek şu ki, Elizabeth'i zor bir duruma soktu. Özel olarak, Mary'ye hapsedilmiş ve görevden alınmış bir hükümdar olarak sempati duydu. Bununla birlikte, hem kendisi hem de danışmanları, özellikle baş danışmanı William Cecil, Mary'yi çok tehlikeli olarak görüyorlardı.
Ayrıca İngiliz tahtına hak iddia eden bir Katolik olarak, İngiliz topraklarındaki Mary, hem tüm Katolik isyancılar için potansiyel bir toplanma noktası hem de Katolik güçlerin yurt dışından işgali için olası bir nedendi. Ve eğer İskoç tahtına geri getirilirse, o zaman İngiltere, Katolik ülkelerle çevrili tek başına kalacaktı. İngilizlerin, Mary'nin üvey kardeşi ve Protestan olan Moray Kontu'nu İskoçya'da naip olarak bırakmaları uygun oldu.
Neyse ki Elizabeth için Mary, ikinci kocası Darnley'nin öldürülmesine karışma şüphesi altındaydı. Onu itibarsızlaştırmak için böyle bir bahane kullanmamak günahtı, ki bu çok geçmeden yapıldı.
Mary tahtın hızlı bir şekilde geri dönmesini ummasına rağmen, Knollys Mayıs ayı sonlarında Darnley'nin cinayetinden beraat edene kadar bunun mümkün olmadığını söyledi. Mary suçsuz olduğunu iddia etti, ancak yargılanmayı reddetti ve hükümdarı yalnızca Tanrı'nın yargılayabileceği konusunda ısrar etti. Elizabeth, kraliçeye kişisel bir görüşme talep eden tutkulu mektuplarına rağmen, onu dinlemedi.
Mary, İskoç Kraliçesi ve Bess of Hardwick tarafından Mary'nin hapsedilmesi sırasında yapılan birçok resimden biri olan bir iğne işi panelinden (şimdi Oxburgh Hall, Norfolk'ta) detay. Bu arada, aynı İskoçya'da, dantel işçiliği Mary Stuart döneminde zirveye ulaştı. Kraliçe iğne işi severdi, nasıl nakış yapılacağını biliyordu ve kendisi çeşitli desenler oluşturdu: kuşların, hayvanların, bitkilerin görüntüleri. National Trust Photolibrary/Alamy Hazır Fotoğraf
tutsak kraliçe
Sonuç olarak, Mary isteksizce kendisine yöneltilen suçlamaların soruşturulmasını kabul etti. Temmuz 1568'in sonunda, başlamadan önce, güneye Yorkshire'daki Bolton Kalesi'ne transfer edildi. Ayrıca kraliçeyi, maiyetini ve malını taşımak için dört mürettebat, 20 paket ve 23 binicilik atı gerekiyordu.
Soruşturma Ekim ayında başladı. İskoçlar Mary'ye karşı suçlayıcı kanıtlar sunsalar da (ki bu neredeyse kesinlikle tahrif edildi), Elizabeth Ocak 1569'da hiçbir durumda hiçbir kanıt olmadığını belirtti. Bununla birlikte, artık herhangi bir suçla suçlanmamasına rağmen, Mary İngiltere'de kaldı. Yasal olarak haklı, fiilen bir mahkum ve kendi akrabası oldu.
Bolton Kalesi, sonraki yıllarda bulunacağı birçok yerin ilkiydi. 1569'un başından itibaren, önde gelen bir asilzade olan Shrewsbury Kontu onun koruyucusu oldu ve Mary şimdi onunla birkaç kalesi ve mülkü arasında seyahat etti.
Ev hapsinde olmasına rağmen, sürgün edilmiş bir hükümdar ve misafir olarak muamele gördü - kendi hanesi vardı, ziyaretçileri kabul edebiliyordu, kendisine ayrıcalıklar ve lüks verildi.
Bu, Shrewsbury'nin maliyesinin yanı sıra evliliğini de etkiledi. Mary başlangıçta Hardwick'in Bess'i Shrewsbury Kontesi ile çok zaman geçirdi. Ancak sonunda, kadınlarda olduğu gibi, kavga ettiler, ayrıca Bess, Mary'nin kocasıyla bir ilişkisi olduğundan şüphelenmeye başladı.
Fotheringhay Kalesi Planı
Mary'nin uzun yıllar esaret altında kaldığı süre boyunca, İngiliz topraklarındaki varlığı, Elizabeth'e suikast düzenlemek ve Mary'yi İngiltere tahtına yerleştirmek için bir dizi Katolik komplosunu kışkırttı. Bununla birlikte, onlarla ilgisi olduğuna dair hiçbir kanıt yoktu ve Elizabeth'in bu "saatli bombaya" yanında katlanmaktan başka seçeneği yoktu.
Ancak, 1586'da Mary, Elizabeth'e suikast düzenlemek için bir komploya dahil oldu. Vatana ihanetten suçlu bulundu. Elizabeth, hayatta olduğu sürece kendisi için her zaman bir tehdit oluşturacağına nihayet ikna oldu ve ölüm fermanını imzaladı.
8 Şubat 1587'de Mary Stuart, Fotheringhay Kalesi'nde kafası kesildi. İlginç bir şekilde, elbisesinin altında Geddon adında bir köpekle infaza gitti. Ve cellat başını kestiğinde, vücut kaldırıldı, uzun elbisesinin kıvrımlarında ölü Mary'nin ayaklarına yapışan bir köpek bulundu.
Ve işte Fotheringhay Kalesi'nden geriye kalanlar. Sadece tepe. Sanki kaderin kendisi, içlerinde işlenen suç için duvarlarını cezalandırdı ...
İlk başta Peterborough Katedrali'ne gömüldü, ancak 1612'de I. Elizabeth'in ölümünden sonra İngiltere Kralı olan oğlu James, kalıntılarının Westminster Abbey'e nakledilmesini emretti ve burada ikinci kez yakın çevresine gömüldüler. daha şanslı rakibi Kraliçe Elizabeth'in mezarı.
Öte yandan, yüzyıllar boyunca şairlere, sanatçılara, bestecilere, yazarlara ve ardından film yapımcılarına onun imajına dayalı eserler yaratmaları için ilham veren şey Mary Stuart'ın trajik ölümüydü!
PS
Tasarım için english-heritage.org.uk sitesinin fotoğrafları kullanılmıştır.