bir uydukent, ne bileyim ataköy (istanbul) batıkent (ankara) gibi ortamlarda yaşamayıp da, hala bir mahalle insanı olan ben gibi tüketicilerin öyküsüdür bu.. şimdi "hop birader, beşinci kısımda oturuyorum, ama ben de oranın çarşı esnafına buna benzer davranışlar sergiliyorum" diyen çıkacaktır, ama aynı şey değildir bu, olamaz.. çünküm esnaf dediğinin dükkanı birbirine benzemez, metrekaresi tutmaz, biri eciş bücüştür diğeri afilli, ama hepsinin bir sohbeti, bir aurası, kendine has bişeyi vardır.. aynı mahalle içre aynı malı satan iki ve daha fazla sayıda esnaf var ise, ki bunlar ekseriyetle bakkal ve türevleridir, bir gün ekmeği sigarayı birinden alırsın, ertesi gün kolayla makarnayı öbüründen tedarik edersin.. işte bu, kendince sağlamaya çalıştığın mahalle bakkalları arası hazreti ömer adaleti uygulamasıdır.. kimisi bunu takvime göre yapar, pazartesi birinden, çarşamba diğerinden alır, esnaf da bunu bilir, ses etmez.. benim gibi sayısalı birinden oynayıp sigarayı diğerinden alan cinsi vardır bunların.. ve tabi tüm bu ben ve benzerlerimin malesef ki migroslardan falan toplu alış olayı vardır bir de.. hele ki yürüme mesafesinde ise bu hayvani mega market, elin kolun migros poşetleriyle dolu, yol üzerindeki esnafın "vay buşt vay" bakışlarına hedef olduğunu bilir ve fakat yalan kalkanlarınla görmezden gelir şekilde koşa koşa geçiverirsin bir çırpıda; ama kapıyı kapattığın vakit üç kuruş indirim için satışa getirdiklerinin yüklediği suçluluk duygusu paspas üzerindeki çamurla silinmemiş seninle birlikte içeri girivermiştir..
işte böyle acayip bişi mahalleli olmak, aynı mahallede 35 seneyi devirmiş olmak, alışveriş yaptığın esnafla ticaretten başka geyiklere de girmiş, birlikte maça gitmiş, rakı içmiş, ne bileyim nice işler etmiş olmak..
ama güzel be..
freko, semtin çocuğu..