Allah’ın Sevdiklerinden Olalım
Selamün aleyküm sevgili arkadaşlar…
Sizde de oluyor mu bilmiyorum; fakat bazen canım hiçbir şey yapmak istemiyordu. Boş boş oturmaktan başka bir şey yapamıyordum. Bu halim en çok annemi üzmüş olmalı. Geçen gün bana bir hikâye anlattı. Meğer tembel olmak çok büyük bir kötülükmüş.
Peygamber Efendimiz (SAV), bir gün bir sokaktan geçiyormuş. Oracıkta öylesine boş boş oturan bir adama rast gelmiş. Adam hiçbir yapmadan tembel tembel oturuyormuş. Peygamberimiz hiçbir şey demeden adamın yanından geçip gitmiş. Kısa bir süre sonra tekrar aynı yoldan dönünce, bu kez aynı adamı Allah’ın selamı ile selamlamış. Ona tebessüm etmiş. Bunu gören ashabı, şaşırıp kalmışlar.
Ey Allah’ın Resulü… Neden biraz önce bu adama selam vermedin de şimdi selam verdin?
Peygamber Efendimiz (SAV) şöyle anlatmış:
Biraz önce bu adamın yanından geçerken, bu adam hiçbir şey yapmadan öylece oturuyordu, şimdi ise elinde bir çubuk almış toprağı kazıyordu. Yani bir işle meşguldü. Ona o yüzden selam verdim.”
Evet, sevgili arkadaşlar;
Güzel dinimiz bize, tembelliği değil; çalışmayı, çalışkan olmayı emretmektedir. Boş boş oturup, hiçbir şeyle meşgul olmayan insan zamanını israf etmiş olur. Güzel ömrünü boşuna tüketmiş olur.
Zaman bize Allah’ın en güzel nimetlerinden biridir, diyor annem… Bu güzel nimeti Allah için yaşamalı, O’nun sevdiği amelleri işleyerek doldurmalıyız.
Haydi arkadaşlar!
Gelin sizlerle bu yaz tatilini, boş boş oturarak değil, çalışkan bireyler olarak Allah için dolu dolu yaşayalım… Allah’ın sevdiği minik bedenler olalım inşallah…
Hepiniz Allah’a emanet olun…
Reyhan Güneş