seni sevmek artık bilindik cümleler kurmamaktı ve silmekti hatıralardaki tüm mizanları..kurtarmaktı bir kuşu yuvadan ayrılıştan ve koyvermekti tüm dertlerini bir kanat çırpışında..belki dayanmaktı paslı demire ve kokusunu içine çekmekti rutubetli duvarın..ama bilmekti bir nefes varsa onun da uğrunda verileceğini..
seni sevmek tavşan kanı bir çaydı nemli istanbul zemherisinde..günün beş saatini yollarında geçirdiğim bu şehrin trafiğini, egzoz salınımlı karbonik havasını, canı metalaştıran her biri birbirinin aynı insanlarını, sen de bu şehrin havasını soluyorsun diye sevmekti..seni sevmek yargıç ruhlarımızın tripleriydi..ve erdemdi..ve masumiyetti..seni sevmek yaşadığını bilmekti sevgili..
dönüp bir bakıyorum kendime..seni yakan mitokondrilerime, seni üreten sentromerlerime..içime nasıl işlemişsin de, böyle kapılmışım ben sana..aynaya baktığımda seni görmem kadar, beynimin lopçuklarının seninkilerin fotokopisi olamsı da etkili bunda..içimden sadece seni sevmek geliyor; sadece sevmek..hararet bozan su içişlerim gibi, nefes nefese koşar gibi, uçurumdan salınır gibi ve gondolda aşağı iner gibi..coşkuyla, uçar gibi, soluksuz sadece sevmek istiyorum seni..
seni sanata sığdıramıyorum sevgili..portrelerini çizmek, seni üflemek, söylemek, yazmak yetmez oluyorsa bana sadece beklemek düşüyor..kuyruğumu dizlerimin arasına kıstırıp, kaşlar inik. gözler nemli. bilmem kaç oktav çığlık çığlığayken yüreğimve mehteranlarla katmerliyorken coşkumu, bana sadece beklemek düşüyor..
60, 70; bilemedin 80, 90 yıl gibi, insan ömründe pek de kısa bir zarfa tekabül eden süreçte sensiz yaşamak..pazar kahvaltılarını sensiz yapmak, uzun kış gecelerinde omzuna yaslanıp film izleyememek, okuduğum kitapları ilk senle tartışamamak, göreceğim filmleri senle seçememek, üşüyen ellerimi senin tişörtünün içinde ısıtamamak..ve kokunu duyamamak..ve sana dokunamamak..ve haftasonu tatillerini birlikte geçireceklerine özenmek..ve seni uzaktan izlemek..ve aynaya her bakışımda hala ve hep seni görmek..v euyumak..ve uyanmak..senli rüyaların ertesinde senli günler yaşamak..ve kara sevdamın arabesk hüznünde boğulmak..ve ölmek ve dirilmek arası muazzam çelişkiler..
zaman acısını dindirmez fakat azaltır muhakkak; unutturmaz fakat alıştırır..dileğim, sensiz tüketeceğim bir insan ömründen sonra sonu olmadığına iman ettiğimiz o alemde, hem de tam kainatın efendisine komşu iken yuvamız, bir ömürden kat be kat fazlasını tüketmek senle..dileğim, ahirette seni bana lütfettirecek hayırlı ameller işlememe yardımcı olması Rabden..dileğim. gözyaşlarımın katranına buladığım/bulayacağım ömrümün her gecesinin, teheccüdlerimin yegane temennisinin ve hayırlı tüm amellerimin vesilesinin karşılığın öteki alemde alabilmek..
Rab seni bu dünyada nasip etmediyse bana ve önümüze bu kadar çok engel koyduysa, muhakkak bize hazırladığı güzellikler vardır..Onun neylerse güzel eyleyeceğine iman etmiş mücrim kullar olarak, sadece bekleyebiliriz şuan..sadece bekleyebiliyoruz.."bu beklemeler ölüm getirir, sevdiğim" demiştin öyle olacak vesselam..ve ruhum yükselirken arşa. cansız bedenim türlü şekillerle haşrolurken toprakla ve sadece kendi canımın derdine düşeceğim muhakkak olan mahşer meydanında bir nebze uzak kalacaksın fikrimden..onun ötesinde, aylardır bulunduğun yerde, kalbimin sana tahsis ettiğim en kral dairesinde ve sana sakladığım en huzurlu besleyicilerimle, Onun huzuruna varana dek benimlesin..ve ben bu beklemelerinmükafatını, bu çaresiz sevdamın karşılığını. öteki alemde senle olmaya layık görülerek alacağım..
Rabden tek dileğim, öteki alemini benimle yazması..
düşerken ellerinden göze almıştım kimsesizliği, o yüzden şimdi kalkmak haddim değil..
(alıntıdır)