Dünyadaki her hükümetin neden aynı temel formu izlediğini merak ettiniz mi?
Birkaç istisna dışında — Singapur, örneğin — hepimiz egemen devletlerde yaşıyoruz. Egemen bir devletin tanımlanmış bir toprakları vardır ve bu topraklar içinde, bir tekel üzerinde ve nihai olarak karar verme konusunda bir tekel vardır. Daimi ordu da dahil olmak üzere herhangi bir sayıda farklı projeye para vermesini ve yeniden yönlendirilmesini sağlayan bir bürokrasi yürütüyor. Egemen devletin kontrol ettiği topraklarda, yerel düzeyden en üstte merkezileşmiş hükümete kadar açık, sınırlandırılmış bir yetki hiyerarşisi vardır.
Yapı, ülkeden ülkeye değişir, ancak herhangi bir yerde, kimin sorumlu ve gücün yattığı konusunda oldukça iyi bir fikrimiz vardır.
Her zaman böyle değildi. Egemen devlet, insanların siyasal birimleri örgütleyebilmelerinin tek yolu değildir ve bu, zayıf havadan yoksunluğa dönüşmemiştir.
MS 1350'de, Batı Avrupa, Venedik ve Floransa gibi şehir devletleri, Baltık deniz kıyısı Hanse gibi şehir ligleri ve daha yüksek bir otoriteye hiç de azıcık ya da hiç bağlılığı olmayan lordlar ile doluydu. Bir krallık içinde bile, lordlar büyük ve küçük kendi hukuk sistemlerini işletirler ve memnun ettikleri gibi kendi özel savaşlarıyla savaşırlar.
İngiltere'nin III. Edward'sı gibi krallar, egemen bir devlet olarak kabul ettiğimiz şeylere biraz benzerlik gösteren hükümetler kurmaya başlamıştı. Ancak önümüzdeki 300 yıl boyunca, egemen devletler sıçrama ve sınırlarla büyüdü. İddialı din adamları lordları ve boyun eğdirmiş şehir devletlerini ve şehir liglerini emerek, küçük parçalardan oluşan bir yama işi haline getirdi. Alternatif formlar yok olmadı, ancak İngiltere'nin VIII. Henry'si, İspanya'nın II. Philip'i ve Fransa'nın Louis XIV'i gibi kralların egemen olduğu bir manzarada bir yan gösteriye dönüştü.
Bu gerçekleşecek değildi; her zaman mevcut alternatifler vardı. Ancak, Avrupa'da, çeşitli bölgeleri neden bu tür örgütlenmelerde bir araya geldi?
En büyük cevap savaştır. Sosyolog Charles Tilly'nin meşhur sözleriyle , “Savaş devleti ve devleti savaşı yaptı.” Savaş, 14. ve 15. yüzyıllarda daha pahalı ve genişlemişti - savaş topu, örneğin ucuz değildi - ve İngiltere gibi gelişmekte olan devletler , Fransa ve İspanya bunun için ödeme yolları bulmalıydı. Bu vergilendirme anlamına geliyordu. Vergilemek için insanları değerlendirip toplaman lazım, yani bürokrasiye ihtiyacın var. Bir bürokrasiye sahip olduğunuzda, ayakta duran bir ordu oluşturabilir ve on binlerce kişi tarafından İsviçre gibi profesyonel paralı askerler kiralayabilirsiniz. Oradan, egemen devletlerin rekabetten daha iyi olduğunu kanıtlayana kadar sadece bir zaman meselesiydi.
Ben Patrick Wyman'ım ve beni podcast'imden (akıllıca The Fall of Rome başlıklı) ve Roma İmparatorluğu'nun çöküşüyle ilgili mesajlarından tanıyabilirsiniz. Şey, yeni bir tarih şovum var: Tarihin Tides of History deniyor ve bunu yaparken profesyonel olmaya çalışıyorum. Gerçek üretim değeri ve hatta ses tasarımı var ve her bir bölüme daha fazla zaman ayırabilirim.
Tides of History birkaç ana konuyu keşfedeceğim. Birincisi, Roma İmparatorluğunun düşüşü, doktoramın ne olduğu ve son on yılın çoğunda ne üzerinde çalıştığım. The Fall of Rome sevdiyseniz, yine de aynı şeyi elde edersiniz, sadece daha iyi. 1350 ile 1650 yılları arasında, modern dünyanın yükselişine, yani otuz yıl savaşına kadar olan kara ölümle ilgili başka bir konu ekliyorum.
Bugünkü yazı, devletin yükselişinde, bunun ilk taksiti. Gelecek ay, Doğu Roma İmparatorluğu'nda iki tane yapacağım ve niçin batıda düştüğünde etrafa takıldım. Aynı anda koşan iki mevsim olan bir TV şovu gibi Tides of History düşünün, aralarında röportajlar var.
Bu sizin için ilginç geliyorsa, aşağıdaki ilk iki bölümü inceleyin. Bunlardan ilki, genel olarak tarihe ve genel olarak tarih hakkındaki bazı düşüncelere ve niçin değerli olduğuna, ikincisi ise yukarıda bahsettiğim devletin yükselişinin derinlemesine araştırılmasıdır. ITunes , Apple Podcast'leri, Stitcher , Google Play, NPR One ve aklınıza gelebilecek başka bir podcast uygulamasında abone olabilirsiniz.
Dinle ve bana ne düşündüğünü söyle.
Giriş - Tarihin Ebb ve Akışı:
Episode 2 - The Rise of the State:
Further reading:
John Watts, The Making of Polities (Cambridge, 2009)
Joseph Strayer, On the Medieval Origins of Modern States (Princeton, 1973)
Hendrik Spruyt, Egemen Devlet ve Rakipleri: Sistem Değişiminin Analizi (Princeton, 1996)
Thomas Ertman, Leviathan'ın Doğuşu: Erken Modern Avrupa'da Yapı Devleti ve Rejimleri (Cambridge, 1997)
Daniel Nexon, Erken Modern Avrupa'da Gücü Mücadele: Dini Çatışma, Hanedan İmparatorlukları ve Uluslararası Değişim (Princeton, 2009)