Uzun zaman sonra bu kadar iyi oyun izlemek o kadar iyi geldi ki.
Öteki; çok iyi uyarlanmış, çok iyi oynanmış ( Burda özellikle Erdem Şenocak’a parantez açmak gerek çünkü kendisi olağanüstü oynuyor), çok iyi kurgulanmış şahane bir oyun.
Metaforun bu kadar güçlü somutlaştırıldığı, paradoxun bu kadar iyi sahnelendiği bir görüntüyü tiyatroda izlemek çok yenilikçi ve şahane bir şey.
Bir tiyatro dekorunun sahneyle bu kadar uyumlu ve iç içe geçtiğini daha önce gördüğümü hatırlamıyorum.
Akış ve dinamiğinde bazen çalkantılar yaşasada hikaye bütünde çok iyi aktarılıyor.
Emin Alper’in taşra ve modern dünyanın trajikomik alanını zekice oyununa da sızdırdığını ve bundan beslendiğini, bunu şahane diyaloglarla yaptığını görmek ve izlemek çok zevkliydi.
Her bakımdan çok doyurucu ve nefis bir oyun. Kesinlikle görülmeli.