Nörobilim, davranışımızın yalnızca irademizin bir yansıması olduğunu varsayarak hepimizi karanlık sulardan uzaklaştıracak dinamik güce sahiptir. Şahsi fikrim olarak da psikolojiyle ilgili en objektif alanlardan birisidir. Beynimizin nasıl çalıştığına dair yeni anlayışla zihinlerimizi güzelleştirirken, kendi özelliklerimizi ve oburlarının patolojik özelliklerini anlamak için inanılmaz bir bakış açısı kazandırır. Louann Brizendine’ın Erkek Beyni kitabını okurken bir şey aklıma takıldı. Bağlantılarda kurban olarak gözlemlediğimiz tarafların “Hiper Empati” olgusu da biyolojik olabilir mi? Katiyen evet.
Beşerler, kelamlarının ötesinde görülmeyi ve anlaşılmayı dilekler. Empati, önemsediğinizi gösterir. Empatiyi, bir kişinin vücut lisanını ve sesini fark ederek, karşınızda bulunan kişinin his ve fikir ve davranışlarının motivasyonlarına olan eşduyum olarak kıymetlendirebiliriz. Bu yetenek aslında bizim hayatta kalmak için kıymetli yapı taşlarımızdan bir tanesi ve bu kozmik durum büsbütün biyolojik.
Son birkaç yıldır, fMRI ile birlikte beyin daha güzel görüntülenebilir ve münasebetiyle incelenebilir hale geldi. Bilhassa kişilik bozukluklarında bu manada yapılan çalışmalar arttı. Beyin yapısı ve kimyasalların kişiliği, empatiyi, davranışı ve sonuç olarak münasebetlerdeki davranışı etkiliyor. Nörobiyoloji alanında ilerlemeler kaydedildikçe, kişilik bozuklukları üzere kişilik gelişimi meselelerinin gerisinde çok fazla biyoloji olduğunu müşahedeler hale geldik. Genetik ve nörobiyoloji, psikopatolojinin yanı sıra narsisizm, hudut kişilik, anti-sosyal kişilik bozuklukları ile alakalı davranışların, davranışsal niyetle olduğu kadar beyin kontağı ve kimyayla da ilgisi olduğunu kanıtlıyor.
Yapılan çalışmalar uzun vakittir kişilik bozukluklarının yalnızca kasıtlı davranışlar olmadığını, tıpkı vakitte bir kişinin ne kadar empati, şefkat, vicdan, suçluluk, içgörü ve değişim yapabileceğini denetim eden beyin eksiklikleri olduğunu gösterdi. Otizm ve kişilik bozuklukları, şu anda nörobilim alanında kapsamlı bir formda çalışılmakta olan ’empati spektrum bozuklukları’ olarak ortak bir paydayı paylaşmaktadır. Fakat zıt bir halde, bayanlar birebir vakitte bir empati bozukluğunun ortak bir kesimini paylaşıyor; Hiper Empati. Hiper Empatinin, doğuştan gelen mizacıyla, yüksek yahut düşük empatiye genetik yatkınlıklarla ve empati seviyelerine katkıda bulunan beyin kimyası konfigürasyonlarıyla çok ilgisi olduğunu anlamaya başlıyoruz. Empati kuran bayanların yalnızca ‘kurban’ olduğunu varsayan eski niyet, yeni araştırmalara bakıldığında bilimsel olarak yanlışsız değildir. Bu manada hiper empati de empati yoksunluğu üzere ele alınıp çalışılmalıdır.