Ülkesini düşünenlerden olmak istiyorum. Bu düşünceden kendimi alamıyorum. Yazılı ve görsel medyada her gün gelişen olayları gördükçe, ben de bu ülkemizin geleceği için bir şeyler üretebilir miyim, bir katkı verebilir miyim, yöneticilerimizin kafasında bir şimşek çakmaya neden olabilecek bir yardımım olabilir mi düşüncesi; Asla muhalefet etmek ya da eleştirmek niyetiyle değil, bütün kalbimle ve iyi niyetimle beynimi kemiriyor!
Terör mağduru ülkemiz ne yapacak, ne yapmalı diye düşününce aklıma gelen ilk soru; Terörün üstesinden gelecek miyiz, yoksa terörle birlikte yaşamaya alışacak mıyız, sonuçlarına katlanacak mıyız, en sonunda bize kabul ettirilmek istenenlerden neleri kabul edebileceğiz.
Başarmak ve ülkemizin önünü açmak, halkımızı bu acılardan kurtarmak için, ilk adım olarak bir karar vermek gerekiyor. Başarıya ulaşabilmek için her türlü etkiyi bir yana bırakıp önümüzdeki duruma odaklanmak kaçınılmaz yöntemdir. Başarılı olmak için, zamanı; gerekirse bütünüyle, başarıyı getirecek düşüncelere ve etkinliklere ayırmamız gerekiyor.
Başarılı olabilmemiz için çevremizdeki ve elimizdeki olanakları, başarı yolunda işimize yarayanlar, yaramayanlar şeklinde tanımlayıp, işimize yarayacaklara öncelik tanımalıyız. Bizden istenenlerin, yahut bize karşı geliştirilen olayların, hatta verilen yardımların, hangilerini kabul edeceğiz ya da etmeyeceğiz, Titizlikle ayırt etmeliyiz. Bütün baskı ve telkinleri bir kenara iterek, sadece ve sadece, tarihin tanıklığında ve önemli bir kesitinde, bir arada, Türk bayrağın altında, Türk Milleti olarak birlikte çarpan yüreklerle, kardeşçe yaşanmış, huzurlu günlerimize dönmek için uzanan hangi elleri etkisiz hale getireceğiz?
Yöneticilerimizin bu uğurda bize gerekli olan ilişkiler ve yöntemlerle, gereksiz olanlarını ayrımını çok süratli bir şekilde yaparak işaret etmeli, ve buna göre yolumuzu belirlemeliyiz. Ne yapıp yapmayacağımız konusunda kararsızlık göstermeye tahammül gösterecek zamanımız da yok. Açıkçası kafamız karışık olmamalı. Kafamızı karıştırıp bizi kararsızlığa ve birlikteliğimizi zaafa götüren oluşumları süratle ortadan kaldırmalıyız.
Bu işi başarmanın yolu yürekteki inanmışlıkla ve yüreğin inandıklarını beyinde geliştirip planlamakla olur. Bu bölüm işin manevi unsurunu oluşturur. Bir de bu işin maddi unsuru vardır ki, o da; Yüreğin inandığı, beynin planladığını hayata geçirecek unsurlardır. Yani devletimizin çok şükür her yere uzanabilecek elidir! Güvenlik güçlerimizdir! Askerimizdir! Halkımızdır!
Başarmak için, iç dinamiklerimizin kendi konumunu gözden geçirmemiz, kendi öz varlıklarının nelerden ibaret olduğunu ve de bunlardan ülkemiz için ne kadarını verebileceğimizi üst sınırlarda kabul edip, kararlaştırmak ilk basamağımızdır.
Her türlü şahsi veya toplu beklentilerimizi öteleyerek, samimiyeti esas almış maddi ve manevi özverimizin bu işin temellerinden olduğuna inanmak ikinci basamağımızdır.
İlle de ben yapayım, benim dediğimle, benim dediğim gibi yapılsın şeklindeki, ben merkezci bir tutumun çözüm noktasında her zaman yararlı olamayabileceğini göz ardı etmemek ve buna göre gereğini yapmak da üçüncü basamağımızdır.
Kısacası, başarmak kendi içimizde olur. Başarı için dışarıdakilerin düşünce ve desteklerin insafına teslim olamayız. Unutmayalım ki " El elin kaybolan merkebini ıslık çalarak ararmış."
Bu yolda derhal bir gönül ve tavır birliği için seferberlik ilan edilmesini bekliyorum. Ülkemin geleceği için her türlü özveriyle bana uygun görülecek "seferberlik görevine" de gönüllüyüm.
Bu düşünce Kurtuluş savaşını gerçekleştiren yüce milletimizin, Kurtuluş savaşıyla kurtarılmış aziz vatanımızın "ilelebet" var oluşunu koruma seferberliğidir.
Aydın olduğunu, memleketini sevdiğini, inançlarında samimi olduğunu dile getirenler gerçekten samimi iseler; herkesi de bu seferberliğe davet ediyorum.