Savaşçılar - enternasyonalistler, askeri harekat gazileri ve yerel çatışmalar - hemen hemen her Sovyet ve Rus neslinin kendi savaşları veya savaşları vardı. 1940'lerin sonunda Sovyetler Birliği, ABD ve diğer “kapitalist Batı” nın diğer ülkeleriyle Soğuk Savaş aşamasına girdi. SSCB ve ABD arasındaki ana çatışma çizgileri “üçüncü dünya” ydı - Asya, Afrika ve Latin Amerika ülkeleri. Sovyetler Birliği parası silahteknoloji gelişmekte olan ülkelerde dostane rejimleri destekledi, ancak her durumda bu destek yeterli değildi. İnsanlara ihtiyaç vardı - en deneyimli askeri danışmanlardan ve teknik uzmanlardan, yurtdışındaki Sovyet çıkarlarının kollarında korunmasını sağlayacak olan sıradan askerlere.
Afganistan'daki savaş, Sovyet ordusunun ülke dışındaki düşmanlıklara katılımının en ünlü ve büyük ölçekli bir örneği. Afgan savaşının tüm zamanları boyunca, 525,5'e Sovyet Ordusu'nun binlerce asker ve subayının, 95'in binlerce askerinin ve KGB sınır birliklerinin ve devlet güvenlik kurumlarının, İçişleri Bakanlığı'nın iç birliklerinin ve polisin çalışanları katıldı. Binlerce memur Afganistan'da ve 21'te savaşıyor.
Resmi rakamlara göre, Afgan savaşı Sovyet halkına 15 052 öldü, 53 753 yaralandı, 417 kayıp. Uzak Afgan dağlarında çok genç adamlar öldü, ağır yaralanmalarla eve döndü. Birçoğuna, özellikle de güçlü bir ruhta farklılık göstermeyenlere göre, fiziksel olarak sağlıklı olsalar bile, savaş tüm yaşamlarını çarpıttı - derin psikolojik travma etkilendi. O zaman “Afgan sendromu” terimi, Vietnam’daki savaşta yer alan Amerikan askerlerinin yaşadığı “Vietnam sendromu” na benzer bir şekilde kullanıldı.
Savaşçıların birçoğu - Afganlar hiçbir zaman sivil hayata uyum sağlayamadılar ve evlerinde, memleketlerinde, “zor doksanların” maelstinde öldüler ya da alkol ve uyuşturucularda unutulmazlık arayan basitçe “dibe gitti”. Bununla birlikte, elbette, hala devam etmek - dürüst bir şekilde “sivil yaşamda” çalışmak veya yaşamak için güç ve cesaret bulanların çoğu vardı. Savaşçılardı - Afganlar - memurlar ve tutuklama memurları, sözleşmeli askerler Birinci ve İkinci Çeçen şirketlerinin yıllarında durumu kurtardı, reşit olmayan genç askerleri eğitti. Şimdiye kadar, sırada birçok Afgan - ordu, polis, güvenlik kuruluşları, diğer güvenlik kuruluşları.
Ancak yalnızca Afganlar hakkında değil, Sovyet askerlerini hatırladığımızda - ülkemiz dışındaki düşmanlıklarda yer alan enternasyonalistler ve Rus askeri personeli hakkında konuşuyoruz. Afgan savaşıyla neredeyse eş zamanlı olarak, Sovyet subayları ve askerleri Angola topraklarındaki düşmanlıklara katıldılar. Burada, Afrika kıtasının güney-batısındaki eski Portekiz kolonisinde, bağımsızlık ilanından sonra şiddetli bir iç savaş başladı. Sovyetler Birliği, ülkede iktidara gelen Moskova ile işbirliğine yönelik MPLA partisini destekledi. Buna karşılık olarak ABD, Güney Afrika ve Çin tarafından desteklenen UNITA isyan ordusu buna karşı savaştı.
Angola Halk Cumhuriyeti'nin genç ordusu, çeşitli uzmanlık alanlarındaki askeri uzmanların ciddi bir kıtlığına sahipti. Sovyetler Birliği askeri teçhizat sağladı, ancak ona hizmet verecek kimse yoktu - dün partizanların çoğunda askeri uzmanlık yoktu. Bu nedenle, 1975'te, Sovyet askeri danışmanları, eğitmenleri ve teknik uzmanları Angola'ya sıradan askerler ve denizcilerden kıdemli ve kıdemli subaylara kadar gelmeye başladı. Sovyetler Birliği'nin MPLA'nın iç savaştaki zaferine katkısı, bir zamanlar Sovyet yardımı olmadan Angola hükümetinin şansının olmadığını belirten Küba lideri Fidel Castro tarafından söylendi. Bu arada Küba, Angola'ya 15 kişilik bir askeri birlik gönderdi. Afganistan'dan farklı olarak, Sovyet birliklerinin Afrika'daki düşmanlıklara katılımı hemen hemen reklamsızdı. SSCB Silahlı Kuvvetler Genelkurmay Başkanlığı 10. Uluslararası Müdürlüğü (Uluslararası Askeri İşbirliği Ana Müdürlüğü) 1975-1991 yıllarında Angola üzerinden Sovyet birliklerinin örgütlenmesi ve liderliği ile uğraştı. 10 general ve amiral, 985 subay, 107'den fazla emir subayı, ortaokul görevlisi, ustabaşı, çavuş ve ayrıcalıkların yanı sıra Sovyet Ordusu ve Donanma çalışanları ve çalışanları dahil olmak üzere 7211 Sovyet askeri birliği geçti filo.
Angola'da görev yapan Sovyet askeri personelinin ana kısmı, teçhizat ve silahların - savaşçıların kullanım ve bakımında uzmanlardan oluşuyordu - memurlar ve varant memurları. Angola'da pilotlara ve çalışanlara hizmet etti. Her Angola biriminde bir Sovyet subayı vardı - bir askeri danışman ya da birkaç askeri danışman. Sovyet askeri uzmanlarının ve danışmanlarının, neredeyse hiç kimsenin Rusça bilmediği uzak bir ülkedeki askeri operasyonlara katılması, askeri tercümanların aktif olarak kullanılmasını gerektiriyordu. Portekizce'den çevirmenler Angola'ya gönderildi. Bu arada, şu anki Rosneft'in başkanıydı, Portekizce konuşulan Leningrad Üniversitesi filoloji fakültesi mezunu Igor Sechin, 1985 yılında Angola'ya gönderildi. Luanda'daki Deniz Kuvvetleri'ne bağlı bir grup danışman için kıdemli tercüman, daha sonra Namib eyaletinde bulunan bir uçaksavar füzesi kuvveti için kıdemli tercüman olarak görev yaptı.
Angola Savaşı sırasında, Sovyet deniz birimleri ve savaşçı yüzücüler ile savaş gemileri Angola kıyılarında idi. Angola Donanması personelinin eğitimine Sovyet denizciler katıldı. UNITA grubu kendi deniz kuvvetlerine sahip olmadığından, devlet güçleri için denize tehdit için ana tehdit kaynağı Güney Afrika Donanmasıydı ve Angola kıyılarındaki gemilerde bulunan Sovyet denizcilerinin bu düşmanı etkisiz hale getirmek içindi.
Resmi rakamlara göre, Angola'daki savaş yıllarında SSCB'nin kayıpları, 54 görevlileri, 45 görevlileri, 5 görevlileri ve iki çalışanı dahil olmak üzere, 2 insanlarına aittir. 1981'teki Teğmen Nikolai Pestretsov, Quito-Kvanavale savaşı sırasında yakalandı ve esaretten kurtarılmadan önce Güney Afrika'da bir buçuk yıl hapis yattı.
Angola’ya ek olarak, Sovyet askeri uzmanları ve danışmanları bir başka eski Portekiz kolonisi olan Mozambik’te bulunuyorlardı. Mozambik'teki düşmanlıkların ölçeği daha az önemli olduğundan, bu ülkeden Angola'dan daha az Sovyet birliği geçti. Ama aynı şekilde, hiçbir kayıp olmadı - 6 kişi öldü, 2 hastalıktan öldü.
1977-1979 içinde Sovyet askerleri sözde yer aldı. Ogaden Savaşı Somali ve Etiyopya arasında patlak verdi. İçinde SSCB, askeri teçhizata yardım edilen genç devrimci Etiyopya hükümetinin yanı sıra bakımı için uzmanları destekledi. Angola'da olduğu gibi Etiyopya'da büyük bir Küba askeri birlikteliği vardı - 18 binlerce asker hakkında, ancak bu Sovyet uzmanlarına ihtiyaç olmadığı anlamına gelmiyordu. Doğrudan askeri operasyonların planlanmasında yer alan Etiyopya'daki SSCB Savunma Bakanlığı'nın operasyonel grubuna, SSCB Silahlı Kuvvetleri Kara Kuvvetleri Kara Kuvvetleri Komutan Yardımcısı, daha sonra deneyimli bir askeri lider ve daha sonra Büyük Vatanseverlik Savaşı'na katılmış olan ve daha sonra Büyük Vatanseverlik Savaşı'nda, XII.
Afrika Boynuzu'ndaki çatışma sırasında 33 Sovyet askeri öldürüldü. Bunlar çoğunlukla askeri nakliye personeli havacılıkaskeri kazaların yanı sıra askeri danışmanlar, çevirmenler, işaretçiler de öldü. Sovyet ve Küba askeri yardımı sayesinde, Etiyopya Ogaden Savaşı'nı kazanmayı başardı.
Afrika’ya ek olarak, 1967’ten gelen Sovyet askeri personeli, Güney Yemen’in topraklarındaydı - Demokratik Halk’ın Yemen Cumhuriyeti. Sadece 1976'ten 1979'e kadar olan bir Sovyet deniz üssü ile donatılmıştı. xnumx gemisini aldı. Güney Yemen'deki 123'ten 1968'e hizmet veren toplam Sovyet askeri sayısı 1991'tir, bu sırada askeri personel tüm Yemen Demokratik Cumhuriyeti XIIUM'yu (resmi rakamlara göre) ziyaret etti. Afrika'da olduğu gibi, Güney Yemen'de daha çok askeri uzmanlar ve danışmanlar vardı - memurlar ve arama memurları. Sovyet askeri uzmanları da komşu Yemen Arap Cumhuriyeti'nde bulunuyordu. Zaten 5245’ta, Sovyet askerlerinin XRNUMX’i YAR’daydı.
Mısır'da, Sovyet askerleri 1970'lerin başındaydı ve bu Kuzey Afrika ülkesine yalnızca askeri danışmanlar gönderilmiyordu. Zaten Mart ayında, 1970 Mısır'a, binlerce Sovyet askeri uçaksavar füzesi kuvveti personeli ve 1,5 avcı havacılık pilotları hakkında 200 tarafından geldi. 1970'in sonunda, Mısır'da zaten Süveyş Kanalı bölgesindeki savaş uçaklarında, uçaksavar füze bölümlerinde ve savaş uçaklarında görev yapan 20 bin Sovyet askeri, denizci ve subay vardı. Mısır savaşında İsrail’e karşı Sovyet birliklerinin kaybı, 40 askeri personelinden daha fazlaydı.
Soğuk Savaş sırasında Sovyetler Birliği, askeri personelinin Afrika ve Orta Doğu'daki düşmanlıklara katılımının reklamını yapmamayı tercih etti. Çoğu durumda, savaşçıların askeri kayıtları, bu dramatik sayfalar hakkında biyografilerinde bilgi içermiyordu. “Onlar orada değil” - bu ifade tam o zaman doğdu.
Bugün, Rus askeri personeli, hem BM barışı koruma birimlerinin bir parçası olarak hem de teröristlerle mücadele operasyonlarında yer alan bir grup Rus askerinin bulunduğu Suriye'nin dışında bulunmaktadır. Resmi olarak, Rusya, birliğini Suriye'ye gönderirken, Eylül ayında 2015. Bu sadece VKS'nin havacılığı değil aynı zamanda hava savunma birimleri, roket kuvvetleri ve topçular, deniz kuvvetleri, özel harekat kuvvetleri ve askeri polis. Suriye’deki çatışma bir dizi Rusya Kahramanı verdi, ki bu maalesef bu yüksek rütbe birçok kişiye verildi.
2016'te, teröristlerle savaşmak ve kendi adına bir ateşe neden olmak üzere, kahramanca öldü, Özel Harekat Kuvvetleri Kıdemli Teğmen Alexander Prokhorenko'nun 25 yaşındaki uçak operatörü. Teröristlerle yapılan bir savaşta, obüs kendinden tahrikli topçu taburu kaptanı kaptanı Marat Akhmetshin'in 35 yaşındaki istihbarat şefi öldürüldü. Daha sonra ödüllendirilen kahramanlar arasında Rus pilotlar: Albay Ryafagat Makhmutovich Khabibullin (1965-2016), Teğmen Albay Oleg Anatolyevich Peshkov (1970-2015), Binbaşı Roman Nikolayevich Filippov (1984-2018). Düşen uçaklardan fırlayan ve teröristlerle savaşan ve daha sonra bir el bombasıyla havaya uçuran Binbaşı Filippov'un başarısı kayıtsız kalamaz.
Rusya büyük bir güçtür, bu nedenle, yurtdışındaki Rus askeri personelinin varlığı olmadan uzun bir süre için bile mümkün olması muhtemel değildir. Ne yazık ki, bu dünya çapında bir gücün ülkeye statüsünü sağlayan bütünleşik bileşenlerden biridir. Bu nedenle, yurtdışında ülkenin güvenliğini ve çıkarlarını koruyan insanlar her zaman olmuştur. Bu gerçek, modern enternasyonalist savaşçıların maddi ve sosyal desteği için uygun önlemlerin açıkça anlaşılmasını ve benimsenmesini gerektirir.
“Orada değiller” ortak ifadesi “yabancı ortaklar” ile iletişimde kullanılabilir, ancak ülkenin içinde, askeri personelin kendileri ile ilgili olarak, ülkenin savunucularını ve kahramanlarını asla terk etmeyeceğini gösteren açık bir yaklaşım olmalıdır. Ölü savaşçıların aileleri iyi yardım almalı, kahramanların hatırası sokaklar, okullar, askeri birlikler adına sürdürülmelidir. Ancak savaşta yaşayan katılımcıları, örneğin arzulananı bırakacak kadar ödeme yapmayı unutmamalıyız. Barış döneminde, insanlar vatanlarını sınırlarının ötesinde koruma riskiyle karşı karşıya kalırsa, teröristlerle evden uzaklaşmaya giderlerse, unutulmadıklarını tamamen hak ederler. Yaşayan askerler-enternasyonalistler, Sovyetler ve Ruslar'ın düşmüş ve ebedi onuruna sonsuz hafıza.