Atriyal çarpıntı - Atrial flutter
|Atriyal çarpıntı|
|Değişken AV iletimli atriyal flutter (5: 1 ve 4: 1)|
|Uzmanlık||Kardiyoloji|
Atriyal çarpıntı ( AFL ), ortak bir anormal kalp ritmi arasındaki devreye bu atriyal odalar arasında kalp . İlk ortaya çıktığında, genellikle hızlı bir kalp atış hızı ile ilişkilendirilir ve bir tür supraventriküler taşikardi olarak sınıflandırılır . Atriyal çarpıntı, kalp hızının hızlı olduğu bir elektrokardiyogramda (EKG) ani başlayan (genellikle) düzenli anormal kalp ritmi ile karakterizedir . Semptomlar , kalbin çok hızlı atması, çok sert atması veya atımları atlama hissi, göğüste rahatsızlık, nefes almada güçlük , midesi düşmüş gibi hissetme, sersemlik hissi veya bilinç kaybı olabilir .
Bu anormal kalp ritmi tipik olarak kardiyovasküler hastalığı (örn. Yüksek tansiyon , koroner arter hastalığı ve kardiyomiyopati ) ve diabetes mellitusu olan kişilerde meydana gelse de, kalpleri normal olan kişilerde kendiliğinden ortaya çıkabilir. Tipik olarak kararlı bir ritim değildir ve sıklıkla atriyal fibrilasyona (AF) dönüşür . Ancak nadiren aylar yıllarca devam eder. Anormal kalp ritmi atriyal fibrilasyonuna benzer şekilde, atriyal çarpıntı da kalbin atriyal odacıklarının zayıf kasılmasına yol açar. Kalbindeki kan havuzu ve oluşumuna yol açabilir Bu yol açar , kan pıhtıları önemli risk teşkil kalbinde kopan ve kan yoluyla seyahat sonuçlanan vuruş .
Dakikada 150 atımlık ventriküler kalp atışına sahip supraventriküler taşikardi, atriyal flutter'ı düşündürür (ancak mutlaka tanısal değildir). Uygulanması adenozin ven (intravenöz) içinde sağlık personeli atriyal titreme ve supraventriküler taşikardi diğer formları arasında ayrım yardımcı olabilir. Atriyal çarpıntı merkezlerinin , etkilenen kişi göğüs ağrısı yoksa, bilincini kaybetmemişse ve kanları varsa beta blokerler (örn., Metoprolol ) veya kalsiyum kanal blokerleri (örn. Diltiazem ) gibi ilaçlarla kalp atış hızını yavaşlatma merkezlerine acil tedavi basınç normaldir (stabil atriyal flutter olarak bilinir). Etkilenen kişi göğüs ağrısı çekiyorsa, bilincini kaybetmişse veya düşük kan basıncına sahipse (dengesiz atriyal çarpıntı), normal bir kalp ritmini geri yüklemek için kalbe acil bir elektrik şoku verilmesi gerekir. Kan sulandırıcıların uzun süreli kullanımı (örn. Varfarin veya apiksaban ), kalpte kan pıhtısı oluşumu riskini ve buna bağlı felçleri azaltmak için önemli bir tedavi bileşenidir. İbutilide gibi normal bir kalp ritmini geri yüklemek için kullanılan ilaçlar (antiaritmikler) , başlatıldıklarında atriyal çarpıntıyı etkin bir şekilde kontrol eder, ancak atriyal çarpıntı, sürekli kullanıma rağmen yüksek bir oranda (zamanın% 70-90'ı) tekrar eder. Atriyal çarpıntı, kateter ablasyonu olarak bilinen bir teknikle daha kesin bir şekilde tedavi edilebilir . Bu, kalbe kadar takip edilen kasıktaki bir damardan bir kateterin sokulmasını içerir ve atriyal çarpıntıya neden olan elektrik devresini belirlemek ve kesmek için kullanılır (küçük bir yanık ve yara oluşturarak).
Atriyal çarpıntı ilk olarak 1920'de İngiliz doktor Sir Thomas Lewis (1881–1945) ve meslektaşları tarafından bağımsız bir tıbbi durum olarak tanımlandı . AFL en yaygın ikinci patolojik supraventriküler taşikardidir, ancak en yaygın supraventriküler taşikardinin (atriyal fibrilasyon) onda birinden daha az bir oranda görülür. AFL'nin genel insidansı, 100.000 kişi-yılı başına 88 vaka olarak tahmin edilmiştir . AFL insidansı, 50 yaşın altındaki kişilerde önemli ölçüde daha düşüktür (~ 5 vaka / 100.000 kişi-yılı) ve 80 yaşın üzerindekilerde çok daha yaygındır (587 vaka / 100.000 kişi-yılı).
Belirti ve bulgular
Atriyal çarpıntı bazen fark edilmeyebilirken, başlangıcı genellikle kalbin çok hızlı veya sert atıyormuş gibi hissettiği karakteristik hislerle belirlenir . Bu tür duyumlar genellikle bölüm düzelene kadar veya kalp atış hızı kontrol edilene kadar sürer.
Atriyal çarpıntı genellikle başlangıçta iyi tolere edilir (yüksek kalp hızı çoğu insan için egzersize normal bir yanıttır), ancak altta yatan diğer kalp hastalığı ( koroner arter hastalığı gibi ) veya egzersiz toleransı zayıf olan kişilerde hızlı bir şekilde semptomlar gelişebilir. nefes darlığı , göğüs ağrısı, baş dönmesi veya baş dönmesi, mide bulantısı ve bazı hastalarda sinirlilik ve yaklaşan kıyamet duyguları.
Hızlı kalp atış hızına sahip uzun süreli atriyal çarpıntı, normal kalp fonksiyonunun kaybı ( kalp yetmezliği ) ile dekompansasyona neden olabilir . Bu, egzersiz intoleransı (eforla nefes darlığı), geceleri nefes almada güçlük veya bacaklarda ve / veya karın şişmesi şeklinde kendini gösterebilir.
Komplikasyonlar
Genellikle nispeten iyi huylu bir kalp ritmi sorunu olarak görülmesine rağmen, atriyal çarpıntı, ilgili durum olan atriyal fibrilasyon ile aynı komplikasyonları paylaşır . Doğrudan ikisini karşılaştıran yayınlanmış veriler azdır, ancak bu koşullarda genel ölüm oranı çok benzer görünmektedir.
Hızlı kalp atışları, önceden kalp hastalığı olan hastalarda önemli semptomlar oluşturabilir ve kalp kasına yetersiz kan akışına ve hatta kalp krizine yol açabilir . Nadir durumlarda, hızlı bir kalp atış hızı ile ilişkili atriyal çarpıntı, normal bir kalp ritmine düzeltilmeden uzun bir süre devam eder ve taşikardiye bağlı kardiyomiyopatiye yol açar . Normal kalbi olan kişilerde bile, kalp uzun bir süre çok hızlı atarsa, bu ventriküler dekompansasyona ve kalp yetmezliğine yol açabilir.
Pıhtı oluşumu
Kulakçıkta çok az etkili kasılma olduğu için kulakçıkta kanın durması (havuzlanması) vardır. Duyarlı kişilerde kanın durması, kalpte trombüs (kan pıhtısı) oluşumuna neden olabilir . Atriyal uzantılarda büyük olasılıkla bir trombüs oluşur . Sol atriyal uzantıda bir kan pıhtısı özellikle önemlidir, çünkü kalbin sol tarafı tüm vücuda atardamarlardan kan sağlar. Bu nedenle, kalbin bu tarafından yerinden çıkan herhangi bir trombüs materyali , bir felcin potansiyel olarak yıkıcı sonucuyla birlikte, beynin arterlerine embolize (kopup gidebilir) olabilir . Elbette trombüs materyali vücudun başka herhangi bir yerine emboli olabilir, ancak genellikle daha az şiddetli bir sonuç verir.
Ani kardiyak ölüm
Ani ölüm, doğrudan atriyal çarpıntı ile ilişkili değildir. Bununla birlikte, bu gibi bir önceden var olan aksesuar iletim yolağı ile bireylerde Kent demeti içinde Wolff-Parkinson-beyaz sendromu , aksesuar yol olabilir AV düğüm genellikle engelleyecek bir hızda kulakçıklardan karıncıklara aktivitesi yaparlar. AV düğümünü atlayarak, 300 atım / dakikalık atriyal hız, dakikada 300 atım (1: 1 iletim) ventriküler hıza yol açar. Ventriküller bu kadar yüksek hızlarda bir kalp debisini sürdürebilseler bile, zamanla 1: 1 flutter ventriküler fibrilasyona dönüşerek hemodinamik çöküşe ve ölüme neden olabilir .
Patofizyoloji
Atriyal çarpıntı, yeniden giren bir ritimden kaynaklanır . Bu, genellikle sağ atriyumun kavo-triküspit istmusu boyunca meydana gelir, ancak atriyal çarpıntı da sol atriyumdan kaynaklanabilir. Tipik olarak kulakçıkta ortaya çıkan erken bir elektriksel dürtü ile başlatılan atriyal çarpıntı, atriyal dokunun refrakter dönemlerindeki farklılıklar nedeniyle yayılır . Bu, tam devre için genellikle yaklaşık 200 milisaniye süren, yerelleştirilmiş, kendi kendini devam ettiren bir döngüde hareket eden elektriksel aktivite yaratır. Döngü etrafındaki her döngü için, bir elektrik impulsu ortaya çıkar ve kulakçık boyunca yayılır.
Atriyal çarpıntının etkisi ve semptomları, etkilenen kişinin kalp atış hızına bağlıdır. Kalp atış hızı, atriyal aktiviteden çok ventriküler aktivitenin bir ölçüsüdür. Atriyumdan gelen uyarılar, atriyo-ventriküler düğüm (AV düğümü) aracılığıyla ventriküllere iletilir . Atriyal flutter olan bir kişide, 12 derivasyonlu bir elektrokardiyogram (EKG) , kalbin atriyal odacıklarının dakikada 280–300 atım hızında kasıldığını gösterirken, kalbin ventriküler odaları tipik olarak 140–150 hızında atarlar. dakika başına vuruş. Öncelikle daha uzun refrakter periyodu nedeniyle, AV düğümü, dinlenme kalp hızı örneği gibi yaklaşık 180 atım / dakikadan fazla atriyal uyarıları bloke ederek kalp hızı üzerinde koruyucu bir etki uygular. (Bu blok, hastanın yaşına bağlıdır ve kabaca hasta yaşı 220'den çıkarılarak hesaplanabilir). Flutter hızı 300 / dakika ise, bu impulsların sadece yarısı iletilir ve bu da 150 / dakika ventriküler hız veya 2: 1 kalp bloğu verir . Hız kontrol edici ilaçların veya iletim sistemi hastalığının eklenmesi, bu bloğu önemli ölçüde artırabilir (aşağıdaki resme bakın).
Teşhis
Tipik atriyal çarpıntı, bir elektrokardiyogramda, dakikada 200 ila 300 atımlık düzenli bir hızda karakteristik "çarpıntı dalgalarının" varlığı ile tanınır. Atipik flutter atipik formlarında flutter dalgaları EKG'de belirgin olmayabilir. Bireysel flutter dalgaları simetrik olabilir, p dalgalarına benzeyebilir veya "testere dişi" şeklinde asimetrik olabilir, kademeli olarak yükselebilir ve aniden düşebilir veya tersi olabilir. Klinik olarak atriyal flutterden şüpheleniliyorsa ancak EKG'de net bir şekilde görülmüyorsa, bir Lewis lead EKG'si almak flutter dalgalarını ortaya çıkarmada yardımcı olabilir.
Sınıflandırma
İki tip atriyal flutter vardır, yaygın tip I ve daha nadir tip II . Atriyal çarpıntılı çoğu kişi bunlardan yalnızca birini gösterecektir. Nadiren birileri her iki türü de gösterebilir; ancak, bir seferde yalnızca bir tür gösterebilirler.
İ harfini yaz
Genel atriyal çarpıntı veya tipik atriyal çarpıntı olarak da bilinen Tip I atriyal flutter, dakikada 240 ila 340 atım hızına sahiptir. Ancak bu oran antiaritmik ajanlar ile yavaşlatılabilir .
Yeniden girişli halka , alt vena kava ile triküspit kapak arasındaki alt atriyumda bulunan fibröz doku gövdesi olan kavo-triküspit istmustan geçerek sağ atriyumu çevreler . Tip I flutter ayrıca, döngüden geçen akımın yönüne bağlı olarak saat yönünün tersine atriyal flutter ve saat yönünde atriyal flutter olarak bilinen iki alt türe ayrılır.
- Saat yönünün tersine atriyal flutter (sefalad yönelimli atriyal flutter olarak bilinir) daha sık görülür. Bu ritimdeki flutter dalgaları EKG II, III ve aVF'de ters çevrildi.
- Yeniden giriş döngüsü saat yönünde atriyal çarpıntıda ters yönde döner, bu nedenle flutter dalgaları II, III ve aVF'de diktir.
Tip II
Tip II (atipik) atriyal flutter, tip I flutterden önemli ölçüde farklı bir yeniden giriş yolunu izler ve tipik olarak daha hızlıdır, genellikle 340-350 atım / dakika. Atipik atriyal çarpıntı, daha önce kalp ameliyatı geçirmemiş veya önceki kateter ablasyon prosedürleri geçirmemiş kişilerde nadiren ortaya çıkar. Sol atriyal flutter atipik kabul edilir ve eksik sol atriyal ablasyon prosedürlerinden sonra yaygındır. Sağ atriyumdan ve kalbin septumundan kaynaklanan atipik atriyal çarpıntı da tarif edilmiştir.
Yönetim
Genel olarak, atriyal çarpıntı , atriyal fibrilasyonla aynı şekilde yönetilmelidir . Her iki ritim de atriyumda bir kan pıhtısı oluşumuna yol açabileceğinden , atriyal flutter olan kişiler genellikle bir çeşit antikoagülasyon veya antiplatelet ajan gerektirir. Her iki ritim de tehlikeli derecede hızlı kalp hızları ile ilişkilendirilebilir ve bu nedenle kalp atış hızını ( beta blokerleri veya kalsiyum kanal blokerleri gibi ) ve / veya sınıf III antiaritmiklerle ( ibutilide veya dofetilide gibi ) ritim kontrolünü kontrol etmek için ilaç gerektirir . Ancak atriyal flatter, bu tür ilaçlarla düzeltmeye atriyal fibrilasyona göre daha dirençlidir. Örneğin, sınıf III antiaritmik ajan ibutilide atriyal flutter için etkili bir tedavi olmasına rağmen, tedavi sonrası nüks oranları oldukça yüksektir (% 70-90). Ek olarak, atriyal çarpıntı tedavisine özgü bazı özel hususlar vardır.
Kardiyoversiyon
Atriyal çarpıntı, elektriksel doğru akım kardiyoversiyonuna atriyal fibrilasyona göre önemli ölçüde daha hassastır ve sadece 20 ila 50 Joule'luk bir şok, genellikle normal bir kalp ritmine (sinüs ritmi) dönüşe neden olmak için yeterlidir. Pedlerin tam olarak yerleştirilmesi önemli görünmüyor.
Ablasyon
Atriyal flutterin reentran doğası nedeniyle, atriyal flutter'a neden olan devreyi radyofrekans kateter ablasyonu ile kesmek çoğu zaman mümkündür . Kateter ablasyonu, yüksek başarı oranı (>% 90) ve düşük komplikasyon insidansı nedeniyle tipik atriyal çarpıntılı birçok kişi için birinci basamak tedavi yöntemi olarak kabul edilir. Bu, kardiyak elektrofizyoloji laboratuarında, kavotriküspit istmusta atriyal çarpıntıya neden olan devrenin yolunu kesen bir skar dokusu çıkıntısı oluşturarak yapılır. Kıstak yoluyla iletimin ortadan kaldırılması, yeniden girişi önler ve başarılı olursa, atriyal çarpıntının nüksetmesini önler. Atriyal fibrilasyon genellikle atriyal flutter için kateter ablasyonundan sonra (5 yıl içinde% 30) meydana gelir.
Referanslar
|Sınıflandırma|
|Dış kaynaklar|