Hayatı paylaşmak nasıl bir şey… Biz bunu ne kadar anlamlı hale getiriyoruz.
Çalışanlar için iş hayatı, evde olanlar için ev hayatı okulda okuyan öğrenciler için eğitim hayatı. Belki hepsi birden , hayatımızda var. Verimliliğimiz ne durumda bunu biliyor muyuz?
Vaktimizi doğru değerlendiriyor muyuz? Hiç düşündünüz mü? Verimliliğinizi ölçebildiniz mi?
Mesela günde kaç saatimizi televizyona, kaç saatimizi telefona, kaç saatimizi sosyal medyaya ayırıyoruz? Bu dediklerime ayırdığımız vakit bize gerçekten ne katıyor? Kafamızı mı dağıtıyor?
Yoksa daha çok kafamızı mı karıştırıyor. Öğrenmek güzel bir duygu. İnsan bildikçe kendini güvende hisseder. Bilmediğimiz her şey aslında bizi korkutur. Korkuyla yaşamak bizi mutsuz ve tedirgin eder.
O yüzden zamanımızı doğru şekilde planlamak ve kaliteli geçirmek hayatımızda önemli bir yer tutmalı.
Yaptıklarımız bir amaca hizmet etmeli. Bazen de etmemeli ama genelde boşa geçirilmiş zaman geri alınamadığı için pişmanlığımız çok olabiliyor. O yüzden bir şey yapmadan önce sonuçlarını ve süreçlerini düşünmek gerekiyor. Eğer düşünmediysek bize faydası olmayacak olan işten hemen vazgeçip yararlı olanı tercih etmeliyiz. Her şeyin telafisi olabilir.
Önemli olan keşke dememek. Her durumdan ders çıkarmayı ve tekrarlamamak için çaba sarf etmeyi bilmek gerekiyor.
Eğer dolu geçirdiğimiz zamanlarımızı çoğaltabilirsek hayat daha yaşanılası hale gelebilecektir. Böylece hayatımızda daha fazla yapacağımız zaman ve enerji oluşacaktır. Bu da bizde verimi arttıracaktır.
Bizim etrafımızda bulunan herkese aslında yol gösterici olacağız. Ne güzel bir şey yararlı olmak. Tanıdığınız ya da tanımadığınız bir sürü kişiye enerjimizden bir parça da olsa verebiliyorsak ne mutlu bize.
Birbirimize örnek olacak davranışlar sergilemek ne kadar önemli bir meziyet. Meziyetlerimizin çoğaldığı güzel günlerimiz olsun...