"Reklamları aptalca olmakla suçlayıp geçmemek gerekir, zira söz konusu söylem alanı, öğreteceği şeyi mantıksal ikna yöntemine başvurarak değil, tekrarlaya tekrarlaya, söyleye söyleye öğretir; önce iki dudak arasına yerleşen masum bir şarkı kisvesine bürünüp yavaş yavaş zihne sızar ve tüm akıl yürütme biçimlerini şekillendirmeye başlar. Önce alacağınız arabanın markasına ikna olursunuz, sonra oturacağınız evin niteliklerine; oradan çocuklarınızı okutacağınız özel okulları seçip, yetiştirmek istediğiniz çocukların olacakları insanı belirlersiniz. Eşinizin ve kendinizin kim olacağına karar verirken dahi, satış ve pazarlamaya dayalı toplumun bir parçası olarak ve ondan etkilenerek yaparsınız bunu. Unutulmamalıdır ki, bahsetmekte olduğum bu sahte dünya hepimizin sınırsızca özgür olduğu yalanı üzerine kuruludur. Değil mi ya, çocuk da yapılır, kariyer de. Türban da takılır, makyaj da yapılır. Kendini beğendirmek üzere süslenip püslenmeye ikna edilen yine hep kadındır. Yeter ki satın alsın.!
Tüm bu çelişik alternatifler karşısında özgürlüğün söz konusu çelişkilere göz yummak olduğu öğretilir durmaksızın. Öyle ya, saçımı kapatıyorum diye ruj marifetiyle dudaklarımı daha dolgun göstermeyecek miyim? İnsan içinde pardösü hariç herhangi bir kıyafet, özellikle de diz üstü etek ya da pantolon giyilmesini ayıplıyorum diye denize girmeyecek, bu hakkımdan mahrum kalmamak için de sahillere paravanlar yapılmasına alkış tutmayacak mıyım? Eh, ne de olsa özgürüm. Hem de öyle bir özgürüm ki, önüme gelen iki seçenek olmak ya da olmamaktan ibaret olsa, ben istedikten sonra ikisini de seçerim. Sen buna laf edecek olursan seni kalın kafalılık ve dar görüşlülükle suçlar, rezil rüsva ederim.!
Evet, bir toplumu birarada tutan temel ilkenin akıl ve mantıkla alakası kalmamışsa, sahip olunan özgürlük anlayışının da bu denli kepazesi çıkar."