Bir insanı istemeden ölüme gönderiyorum
1 Mart 2005
Merhaba Güzin abla. 19 yaşındayken ailemin isteğiyle bir akraba evliliği yaptım. Beş ay sonra, dengesiz hareketleri yüzünden ayrıldık. Bir gençle tanıştım. Ona boşanmış olduğumu söyleyemedim. Anlattığımda ise tepkisi çok olumlu oldu. Ailesine benden bahsetti ama önce beni istemediler. İlişkimiz hakkında hiç konuşmazdık. İki yıl sonunda ailesi istemeye geldiğinde, babam zaman istedi. Bu arada teyzem beni bir komiserle tanıştırdı. O da 2,5 aylık bir evlilik yaşamıştı. Bu beni ona yakınlaştırdı. Onunla sevdiğimle üç senede aşamadığım mesafeyi çok kısa sürede aştım. Ama artık hayatımda iki erkek vardı. Komiser beni istemeye geldiğinde ailem çok olumlu baktı. Onunla evlilik planları yaptık, hatta ev eşyası, takılar aldık, ona çok umut verdim. Kendinden çok bana güveniyordu. Ama evlenemeyeceğimizi söylediğimde inanamadı ve adeta yıkıldı. Sevdiğim genç de bizi beraber görmüş. Ama ona ailemin baskısıyla görüştüğümü söyledim. Hem, o da beni aldatmış. Bu arada komiser, Kuzey Irak’a gönüllü olarak tayinini istedi. Kısacası, onu ölüme gönderiyorum. Bana ‘Her gün ölmektense bir kere ölürüm’ dedi. Yine de ‘Gitme’ diyemiyorum, çünkü onu insan olarak sevsem de evliliği göze alamıyorum. Ya kalbimin sesini dinleyip sevdiğimle evleneceğim ya da mantığımın sesini dinleyip sevmediğim biriyle bir ömür geçireceğim. Sevdiğim bugüne kadar bana çiçek almış değil, öteki ise dünyayı önüme serdi. Onun sahip olduğu özelliklerin sevdiğim insanda bulunmasını o kadar isterdim ki. RUMUZ: İKİ ERKEKSevgili kızım, bir kere yaşam bize her zaman tüm isteklerimizi vermiyor. Sevdiğini beğenmiyor, sana uymadığını, sana cevap veremediğini söylüyorsun. Diğeri ise sana tüm beklediklerini veriyor ama, onu da seviyor ama, diğerini sevdiğin kadar sevmiyormuşsun. Ya Rabbim sen bana sabırlar ver! Bu yazındaki en özel ve güzel cümle, ‘O yaşamın tüm güzelliklerinin farkına varmamı sağladı’ sözündü. Daha ne istiyorsun? Diğeri ise seninle gerçekten evlenecek mi belli değil. Hem madem başkasını seviyordun, diğerine eşya, takı aldırtacak kadar neden umut verdin? Önüne çıkan bu çok özel fırsatı kaçırıyorsun gibi geldi bana. Yine de bu hayat senin, nasıl istersen öyle harca! Nişanlıyım ama biraz ileri gittikGüzin anne, biz kızlar annelerimizle bile konuşamadığımız şeyleri seninle paylaşıyoruz. Nişanlıyım onu çok seviyorum. Arada bir cinselliği yaşıyorduk. Son buluşmamızda biraz ileri gittik. Acısız ama az bir miktarda kanama oldu. İkimiz de tecrübesiz olduğumuz için bu kızlığımın bozulduğunun işareti mi, bilemedik. Sence bu kadar kolay bozulması mümkün mü? Bu olaydan etkilendim. Nişanlıma karşı agresif davranmaya başladım. Ona çok güveniyorum. Yine de ondan, kendimden, herkesten utanıyorum. Ailelerimiz duyarsa çok kötü olur. RUMUZ: NİŞANLIGüzel kızım, iki genç insanın, evliliğe hazırlanırken, böyle bir yakınlaşma yaşamasında utanılacak bir şey yok. Bu yalnız senin sorunun mu? Kan geldiğine göre büyük ihtimalle bekaretin bozulmuştur. Ama, bak nişanlına sonsuz güveniyormuşsun, daha ne istiyorsun? Neden ona, kötü davranıyorsun? Bundan hiç kimseye söz etmezsiniz, olur biter. Büyüklerinizin bu kadar özelinizi bilmesine ne gerek var? Evlilik hazırlıklarınızı tamamlayıp, bir an önce birbirinize kavuşun. Kayınpederim yüzünden ayrıyızBen 20 yaşında yedi aylık evli bir bayanım. Eşimle beş yıl flört ettik, 10 ay nişanlı kaldık. Ama şu an ayrı yaşıyoruz. Kayınvalidem, iki yıl önce vefat etti. Kayınpederim ve kayınpederimin annesi, eşimle ayrı evde oturmamıza rağmen eşimi paylaşamadılar. Eşim evin tek erkek çocuğu bunun acısını çok çekiyor. Babasıyla beraber çalışıyor. Bu yüzden korkusundan babasına karşı gelemiyor. Oysa onun ne kadar aksi olduğunu benden daha iyi biliyor. Ben 1,5 aydır babaevinde kalıyorum. İşten çıkmamı istemişlerdi, iyi ki de çıkmamışım! Şu an çalışıyorum. Allah’a şükür ki arada çocuk yok, bu benim için büyük bir şans. Sence eşim hatasını anlayıp geri gelecek mi? Bu yuva kurtulacak mı? Eşimi çok seviyorum, ona kıyamıyorum çünkü biliyorum ki şu an çok zor durumda. RUMUZ: KARDELENSevgili kızım keşke bana şu evden ayrılma nedenini anlatsaydın. Ancak evlendiği ve kendi yuvasını kurduğu halde, hálá babasının sözünden çıkmayan bu genç adam biraz zayıf kişilikli olmalı. Tabii bu arada sen de her şeye rağmen onun ailesine karşı saygıda kusur etmemelisin. Büyüklerinizi idare etmek elinizde! Tabii ki içinize fazla karıştırmamalısınız. Ama birbirinizi seviyorsanız, bu sorunların üstesinden gelebilirsiniz. Her yuva kurulurken buna benzer sorunlar yaşanır. İki tarafın da biraz fedakarlık etmesi, biraz uyum sağlaması sonucu her şey düzelebilir. Sakın hemen boşanmaya kalkışma. Sabret, bekle biraz, umarım yuvana dönersin. Birbirini seven gençlerin böyle ailevi sorunlar nedeniyle ayrılmalarına çok üzülüyorum.