Didim Taşburun domuz kazası deyince hep bilinen yerde, bilinmesine rağmen bir türlü önlem alınamayan bir yerden bahseder dururuz.
Burada domuzların ve diğer yaban hayvanlarının trafikteki karayolundaki durumları maalesef Yaz kış aynı.
Yetkililer acilen buraya yaban hayvanlarının tehlikesizce geçebilecekleri bir geçit ve o geçidi yapana kadar da “yabani hayvan çıkabilir” uyarı işaretleri koymalı !
“Dilek Yarımadası Milli Park” kapsamında olan yerlerde yabanıl hayatın sürmesi için harita üzerinde keçeli kalemle çizilip “tamam buraya kimse inşaat yapamaz, buraya kimse çalılarını kökleyip zeytin ağacı bile dikemez” deyip kestirip atmak çözüm değil…
Didim Taşburun dönemecinde bu kaçıncı domuz vakası kimbilir. Domuzlar mı telef oluyor? Sürücüler maddi – sinirsel olarak mı yıpranıyor? Biri buna çözüm bulmalı…
Önem sırasına göre önce Didim Mavişehir Kavşağı, Sonra Sağtur ve Taşburun
Didim Mavişehirde trafik ışıkları yıllardır olan onca kazaya ölen o kadar cana rağmen çözüm bekliyorsa da;
önem derecesi onun kadar olmasa bile burada dönemeçler arasında meydana gelen yaban hayatlarının ölümü ve trafikteki araç sahiplerine korkulu anlar yaşatan hatta maddi hasarlara sebeb olan bu durumlar da önemli ve acilen tebbir almak gerekli.
Yıllar önce çok daha kötüydü ve burada virajlar daha keskinken kaza yapıp yanan araçlar da oldu. Şimdi yol daha geniş, virajlar daha tatlı ama yeterli değil…
29 Kasım saat 18:00 civarında Didim’den Söke istikametine gitmekte olan Opel Corsa marka bir araç Başaran sitesi önlerine gelirken yola çıkan bir yaban domuzuna çarptı.
Aracın ön tampon ve radyatör ağır hasarlı, suyu boşalmış. Korkan araç sürücüsü ve hanımı hemen Akköy Jandarmasına haber vermişler. Jandarma yola koyduğu reflektör ve uyarı işaretleriyle yolu güvene almış. Zira ay henüz genç ve heryer zifiri karanlık.
Yıllardır bu yolu kullanarak denizdeki tatlı suya gittikleri biliniyor
Orada Domuzların yıllardır kullandığı bir patika var ve bu patikadan deniz kenarında, denizin içinden kaynayan bir tatlı su kaynağına su içmeye gelen ve sazlıkların arasında çamurdan çıkardıkları kurtçuklarla beslenen domuzlar var.
Yoldan karşıya geçen yaban domuzları araçlara ağız hasar vermelerinin yanısıra araç sürücülerine ölümcül olabilecek anlar yaşatıyorlar.
Sürücünün o anki hızına göre virajı alamayıp aşağı uçmalarını engelleyecek beton bariyer yapılmış olmasına karşın; oradan trafiğe çıkabilecek yaban domuzu, tilki, vb yaban hayvanı için herhangi bir önlem alınmış değil.
Avrupa Amerika gibi yerlerde yaban hayatını oluşturan canlılar trafikte bu tür kazalara sebebiyet vermesin diye onların tehlikesiz bir biçimde karşıdan karşıya geçmeleri için yolun altından özel tüneller hatta yolun üstünden köprüler yapılıyor. Yani sadece yol boyunca metal bariyer yapmak yola çıkmalarını engellemeye çalışmak yetmez.
Üstüne üstlük yaban hayatın “milli park” derecesinde derecelendirildiği bir yerde korunmasına yönelik çalışmaların da olması gerekir. Malesef o tarz çalışmalar o civarda toprağı, işi gücü olanlar tarafından da sevilmez.
Ama doğaya, insan dışında burada yaşayan diğer canlılara karşı da saygılı olarak; tedbirler alarak konuya nasıl sahip çıkılacağı konuşulabilir.
Yakın senelerde Akbük’te sitelere inen çöp bidonlarını dağıtan sürü halinde gezen ve dehşet saçan yaban domuzlarının bu durma gelmesinde insanların hiç mi payı yok ?
Yaban hayatı için karayollarında güvenli geçiş sağlamak amaçlı ilk köprü, 1950’li yıllarda Fransa’da inşa edilmiş.
Hollanda, İsviçre, Almanya ve Fransa gibi Avrupa ülkeleri yıllardır yaban hayatı ve yollar arasındaki çelişkiyi azaltmak ve yaban hayatını korumak amacıyla alt ve üstgeçitler inşa ediyorlar. Bizde büyük otoyollar haricinde neden yok?
Didim Taşburuna kadar olan bu alandan Akköye kadar olan mesafeyi yol boyunca metal çit çekmek kendi başına çözüm olamaz, hayvanlara geçebilecekleri geçitler yapılması belki trafiği bir nebze hafifletir ama en yoğun bölge yaz aylarında su içmek kış aylarında mamun vb böcek yemek için suya indikleri yerlerde bunu yapmak.
Bütün bunlardan da önemlisi bu ve bunun gibi konuları tartışıp doğanın kendini yenilemesinde duyarlı olunması adına araştırmalar yapılması ve yörede bu bilincin oluşmasının desteklenmesi…