Sözlerime Cem Kafadar’ın şimdi paylaşmış olduğu tweeti ile başlamak istiyorum: “Günlük hayatta ne çok yaşıyoruz Marlynn Longston’un dediğini: Bazı insanlar söyleyeceği çok şey varken susar çünkü anlayanı yoktur, bilir…”
Gerek bloğumla ilgili istatistikler olsun gerek iş ve sosyal yaşantımla ilgili gözlemlerim olsun “empati” konusuna ciddi bir eğilim söz konusu. Bu durum bireyin empati yoksunluğundan mı kaynaklanıyor yoksa empati gücüne güvenen bireylerden mi kaynaklanıyor bilmiyorum ama iş dünyasında çalışan – yönetici arasındaki en büyük iletişim sorununu “empati kuramamak” olarak yorumlayabileceğimi düşünüyorum.
Farkındaysanız “Aday iken Çalışan Olma Yolunda” isimli yazım, gerek aday gerek İK profesyoneli olsun, karşıdakinin yerine kendini koyarak soru sorma / cevap verme stratejisi içerisinde paylaşılmış bir yazıydı. Çünkü iş hayatına giriş noktasında bile hem adaydan hem idari / teknik yöneticilerden empati beklenmekte. Kaldı ki çalışanların kurum kültürüne uyum sağladığı, kar noktasına etki edebileceği durumda yani en verimli dönemlerinde manevi beklentilerinin karşılanmadığını hissetmesi oldukça demotive edici bir durum. Başlangıçta paylaştığım tweet de bunu ifade ediyor. Sizinle iletişim kurmaya çabası sergileyen çalışan, iletişim kopukluğu yaşadığında motivasyonu düşüyor. Bir de bu kopukluğun tamamıyla yöneticiden kaynaklı olduğunu düşündüğü noktada da yöneticisi ile paylaşımdan vazgeçiyor, yani sessiz kalıyor…
Demek istediğim iş hayatındaki küçük kelimelerin(günaydın, nasılsın?, benim toplantım uzun sürebilir işin yoksa yarın görüşebiliriz vb.), minik gülümsemelerin yarattığı motivasyon, emin olun vereceğiniz maddi kaynaklardan çok daha değerli. Çünkü her çalışan kendini anlayan bir yönetici ile çalışmayı hayal etmektedir. Tabii ki bir ekibi yönetmenin zorluklarının herkes farkında, bu sebeple herkes yönetici / lider olamıyor zaten. Ancak yönetim koltuğunda oturmanın da getirmiş olduğu yükümlülükler mevcut. Yani sizin 9 diye belirttiğiniz durum başka bir bakış açısıyla 6 olarak ifade edilebilir. Bu nedenle yeni yetenekleri keşfetmek, yeteneklerinizi elinizde tutmak, (iş hayatına daha teknik bakan biri iseniz) verimli iş çıktıları elde etmek için empatinin gücünü küçümsememek gerektiği kanısındayım.
Bol “değer”li günler
Merve