Aylık bir dergide yazıyor olmanın sayısız zorluklarından biri de, değinmek istediğiniz çarpıklığın, günlük ya da haftalık bir (ya da birkaç) yayımda çoktan değinilmiş olmasıdır...Yani siz sonuçta, daha önce birilerinin yazdığını, derginiz yayımlandığında yeni yazmış sayılıyorsunuz... Dahası, konu bulamamış da, birilerinden kopya çekmiş gibi oluyorsunuz...
Kadına şiddet, reklamlara da girdi... Bu, başlı başına bir yazı konusudur. Gelgelelim, Mayıs ayında ekranlara gelen bir olumsuz görüntüyü, siz ancak Haziran sayınızda eleştirebileceksiniz. Bu da, birilerinin sizden önce konuyu günlük-haftalık gazete-dergide yazabileceği; sizin de, o yazardan öykünüp aynı konuyu işlemiş durumuna düşebileceğiniz anlamına gelir.
Bu gerçek karşısında, bir başka yazarı yinelemekten kaçınabilmenin tek yolu, kişisel ya da geniş zamanlı yazılar yazmaktır ki bu da, toplumsal ve ulusal sorumluluğu ıskalamak olur; dolayısıyla gazeteciliğin işlevine gölge düşürür. Viagrayı denedim ve yazdım gibi; ABye çeyrek kala gibi; Marmara depremi geldi-geliyor gibi yazılar belki o ay sizden başkası tarafından yazılmayacaktır ama, sizin bu yaptığınıza da gazetecilik denmeyecektir !..
Biz en iyisi -birilerini yinelemek olsa da- şiddetin, hele kadına karşı şiddetin her gece ekranlara taşınmasının, ürün reklamı mazeretiyle açıklanamayacağını-aklanamayacağını söyleyelim; buna da susacaksa RTÜKün ne iş yaptığını sorgulayalım.
Reklam yazarının böyle bir sahneyi espriden sayıp kaleme almış olması; bağlı olduğu reklam firmasının bunu beğenip gerçekleştirmesi; ürün sahibinin bundan rahatsızlık duymaması yeterince şaşılası bir durumken; çok daha doğru-düzgün reklamlarda ve programlarda mikroskopla suç arayan RTÜKün, kadının dövüldüğü bir reklama suskun kalması çok daha şaşırtıcı.
Reklamda kadın erkeğe Bu mu, bu mu ? diye soruyor ve yanıt hoşuna gitmeyince Şak ! diye patlatıyor tokadı... Kadın hakları gevezeleri bunları görmüyor ! Entel feministlerimiz, reklam ekrandan kalkıncaya dek yaz tatiline çıkmayı uygun görmüş galiba... Ekranda üç boyutlu acı bir gerçek var ve kadınla ilgili kişi ve kurumlar bu gerçekle yüzleşmeye hazır değil !
Her şeyin parayla özdeşleştirildiği günümüzde, kabalığı, çirkinliği, ve şiddeti kanıksayanlar, olağan sayanlar giderek çoğalmaktaysa da; bizim kadın savunucularından beklediğimiz, ikiyüzlülükten arınması, daha ilkeli davranması; feminizmi, tünediği gösteri dalından indirerek gerçek yaşama uyarlamasıdır.