Küçük yaratılış ve üretim alanında gelecek devrimci оружия Georgy Semenovich Shpagin, basit bir köylü ailesinde, Nisan ayında Vladimir eyaleti (bugün Kovrovsky bölgesi, Vladimir bölgesi) 29 (Eski stil 17), Kovrovsky bölgesi, Klyushnikovo köyünde doğdu. Emekli bir asker olan Semyon Venediktovich ve bir köylü Akulina Ivanovna olan ebeveynler, çocuğa popüler St. George the Victorious onuruna bir isim verdi.
Onbirinde, genç Shpagin, üç anaokuluna ait sınıfta değerli bir sertifika ile mezun oldu. Gururlu baba bu makaleyi kulübenin en kutsal yerine koydu - simgesinin arkasına ve “Dedi Egorka, sen iyi bir adamsın! Biten bilim, şimdi iş hakkında düşüneceğiz. " Ve köylü meselelerinin ne işe yaradığı bilinmektedir. Egorka, babasıyla bir marangozdu, fırın dedesiyle bir araya geldi, bütün çocuklar bir inek çocuğu olduğu gibi, odun ve metalle çalışmayı öğrendi, yararı çok yutmuştu (övgüye değer bir yaprak aldığı bir şey değildi) ve ustalık kazanmıştı. Yaz aylarında Yegor havladı ve kışın, yakındaki bir cam fabrikasına kum ve yakıt taşırken çalıştı. Biraz daha yaşlanınca marangoz arteli ile Kovrov şehrine gitti. Çoğunluğa göre, George, haklı olarak, "bütün işlemlerin bir jack" ı olarak adlandırılabilirdi.
1916'in Mayıs günlerinde, vaktinden on dokuz yaşında bir çocuk (Rusya İmparatorluğu yasaları altındaki kişiler yirmi bir yaşından itibaren zorunlu kılınan) orduya gönderildi. Büyük kayıplar, Rus komutasını gençleri yalnızca işe almayan yaşlardan değil, aynı zamanda ulusal azınlıkların temsilcileri olarak adlandırılan “yabancılara” da zorladı. George on dördüncü Grenadier Georgian alayında Batı Cephesi'ne girdi. Burada, çocukluğundaki gelecekteki tasarımcının sağ elinin işaret parmağındaki tendonları kesdiği ve hayatının geri kalanında etkisiz kaldığı belirtilmelidir. Yaralanmadan dolayı Yegor düzgün ateş edemedi ve deneyimli bir Tula ustası Yakov Vasilievich Dedilov komutasının altında bir silah ustası ünvanı aldı. Yaşam boyu olduğu gibi.
Daha sonra, Georgy Semenovich, alaycı cephaneliğinde mesleğini anladığını söyledi: “Sadece hayal edebileceğim bir duruma girdim. Atölyede saatlerce yerli ve yabancı üreticilerin çeşitli silah modelleriyle tanıştım. Önümde, topçu teknolojisinin ilginç bir bölümü açıldı, bakışta kaynak suyunun önünde susuzluktan ölmekle aynı şeyi hissettim. ”
Silah ustasının işi, gelecekteki tasarımcıya mevcut piyade silah modellerini en küçük ayrıntılara kadar incelemesinde yardımcı oldu. Uygulamada, çok sayıda mevcut küçük kol türlerini imal ve tamir etme teknolojisini tanıdı, güçlü yanlarını, zayıf yönlerini ve ayırt edici özelliklerini görmeyi öğrendi. Gelecekteki tasarımcı için üniversitelere giderken teknik bir okul olduğunu söyleyebiliriz. İlk öğretmeni Jacob Dedilov, Shpagin'i profesyonel bir usta silah ustası olmaya çağırdı.
Sonra, Ekim darbesi, cephe çöküşü ve orduyu vardı. 1918 yılında, Georgy Semenovich, demobilizasyondan sonra memleketine döndü. Genç efendinin, köylü arkadaşı Eudoxia ile evlenecek vakti yoktu, bir dahaki adıyla Kızıl Ordu'ya. Eski bir silah ustası olarak Shpagin, Sekizinci Tüfek Alayında Vladimir'de kaldı, burada alaycı silah endüstrisinin çalışmalarını sıfırdan başlattı ve Vladimir garnizonunun komutanı adına teşekkür edecek şekilde ayarladı.
Yeni demobilizasyon ve 1920'ta, şimdi aile babası olan George, teknik direktörü dünyadaki ilk makineli tüfek makinasının yaratıcısı olan (1916) Rus otomatik silah tasarımcıları Vladimir Grigorievich Fedorov'un teknik direktörü olan makinist olarak Kovrov Silah Fabrikasının tecrübeli atölyelerine girdi. . Ve ayrıca, Fedorov'un da yarattığı otomatik silahlarla ilgili tasarım bürosu, küçük silahlar alanında başka bir gelecek armatürü tarafından yönetildi - Vasily Alekseevich Degtyarev. Spagin üniversitelerinin başlaması böyle “profesörlerde” idi. Genel olarak, Fedorov ve Degtyarev'in öncülüğünde, yerli silahların en yetenekli geliştiricilerinden oluşan bir galaksi büyüdü. Neden sadece PM gibi iki ünlü isim var. Goryunov ve S.G. Simonov.
Tasarım bürosunda Georgy Semyonovich profesyonel bir silah ustası olarak kuruldu. Herhangi bir eserdeki genç usta, "lezzet" dediği gibi, yaratıcı bir unsur ortaya koydu. Mağazaların Fedorov’un makinelerine monte edilme sürecine yakından bakarken, perçinlerin yeri için, yapısal gücünü bozmadan ve mağazaların üretim sürecini hızlandırmadan aynı anda sayılarını azaltmayı mümkün kılan başka bir seçenek önerdi. Gelecekte, tasarımcı Shpagin'in markası olacak ekonomik ve pratik seçenekler (bugün ergonomi olarak adlandırılan ayrı bir bilimdir) yaratma yeteneği bu kalitedir.
Yetenekleri fark edilmedi ve 1922 yılında zaten, Vladimir Fedorov, 6,5-mm eşleştirilmiş hafif makineli tüfek yapımında ortağı olarak Georgy Semyonovich'i çekti. Tasarımın temeli iki otomatik makine Fedorov'dan oluşuyordu. İki yıl sonra, başka bir tasarımcı, DD. Ivanov, Fedorov-Shpagin tarafından tasarlanan daha önce yaratılmış olan ikiz makineli tüfek temelinde, bir tank üzerine kurulumla yeni versiyonunu önerdi. Ancak, top taretli cihaz çerçevesi çok ağır ve düşük teknolojili idi. Durumu tekrar kurtardım Shpagin. Top sistemini ve soket cihazını kökten değiştirerek kırk iki parçayı "atmayı" başardı. Daha sonra, 1929 yılında, Degtyarev'le birlikte, DT piyade makineli tüfeğini bir tanka monte etmek için bu fikri kullandı.
Tasarımcı Shpagin'in hızlı profesyonel büyümesinin kanıtı, büyük kalibreli bir makineli tüfek DK için bant gücüyle davul için benzersiz bir alıcının geliştirilmesi idi ve bu da ateş hızını önemli ölçüde artırdı. Bu gelişme öylesine temelden yeni ve benzersizdi ki modern makineli tüfek DShK (Degtyarev ve Shpagin büyük kalibreli) olarak bilinir hale geldi. Bu teklif için Georgy Semenovich, 21 Şubat 1933'te tatil arifesinde ödüllendirildiği ilk devlet ödülüne - Kızıl Bayrak Nişanı'na verildi. 1938'de bu yüksek hassasiyetli (zamanın standartlarına göre) ve hızlı ateşli silahlar ülkemizin hava savunma kuvvetleri tarafından kabul edildi. Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında, DShK makineli tüfek sadece uçaksavar silahı olarak değil, orta ve uzun mesafelerde düşman insan gücünü yenmek için ve ayrıca beş yüz metrelik mesafelerde delmek için oldukça etkili bir silah olduğunu kanıtladı. bir buçuk santimetre kalınlığında zırh plakası. DShK makineli tüfeğinin yangın sistemimizin bir parçası olması tesadüf değildir. tanklar ve kendinden tahrikli silahlar. Savaş nitelikleri o kadar başarılıydı ki, savaştan çok sonra, geçen yüzyılın 80'lerine kadar modernleşmiş yapılar Sovyet ordusu ile hizmette kaldı.
Shpagin Eğitim zekice sona erdi. Yetenekli bir köyün ustası külçe deneyimli bir özgün tasarımcıya dönüştü. 1939 yılında, sonsuza dek George Semenovich’i kaydeden hayatının ana icatını uygulamaya koyuldu. tarih Rus silah okulu, - Kızıl Ordu'nun gelecekteki bir savaşta ana otomatik küçük silahları olan bir makineli tüfek PPSH-41'in kurulması. Yılın 1941 modelinin Shpagin makineli tüfeği, savaşın başlamasından kısa bir süre önce 21'in 1940 Aralık Savunma Komitesi tarafından kabul edildi. Test sonuçlarına göre, o zamanlar zaten küçük serilerde üretilen Degtyarev hafif makineli tüfek ve geride, OKB-15 B.G.'nin tasarım bürosu tarafından önerilen standart tabanca kartuşu altındaki bir hafif makineli tüfek örneği bıraktı. Shpitalnogo, hava tabancalarının yaratıcısı ShKAS.
Bir PPSh makinesinin imalatı için, on dört kilogramdan biraz daha az metal yeterliydi ve ortalama olarak beş buçuk ila sekiz saat makinede çalıştı. Dikkatlice parlatma sadece makinanın namlusunu gerektiriyordu, diğer tüm parçalar nokta ve elektrik ark kaynağı kullanılarak soğuk damgalama ile yapıldı. Bu silahın tasarımındaki en zor düğüm, PPD-40'ten değiştirilmeden yetmiş bir kartuş için tambur bir dergi idi.
Sovyet dağ atıcısı V.M. Kolomna. Keçiboynuzu dergisi olan bir PPSH-41 hafif makineli tüfek ile donanmış. Ana Kafkas sırt
George Shpagin'in çalışmalarını anlamak ve takdir etmek için, usta tasarımcının çalışacağı ortamı en azından kısaca tanımlamak gerekir. O zaman, silahlı kuvvetlerin önderliği Sovyet ordusunun geleceği hakkında iki kavramla savaştı. Voroshilov ve Budyonny liderliğindeki "süvariler" denilen bir grup, İç Savaş deneyimine dayandı ve yeni savaşlarda, silahlı kuvvetlerin temelinin hala güçlü ve manevra kabiliyetine sahip süvari oluşumlarının devam edeceğine inandı. Ayrıca hafif otomatik küçük silahları sadece gereksiz değil, aynı zamanda “zararlı” olarak da değerlendirdiler. M.N. başkanlığında ikinci grup İspanya İç Savaşı'nda ve Almanların ve Finlerin bize karşı makineli tüfekleri başarıyla kullandığı Finlandiya'daki 1940 kampanyasında otomatik silah kullanma deneyimine dayanan Tukhachevsky, Kızıl Ordu'nun kitlesel ölçekte otomatik silahlara geçmesi gerektiğine inanıyordu. Fin makineli tüfekçilerin hareketli gruplarının Sovyet birlikleri üzerinde büyük zararlar veren kayaklar üzerindeki hareketleri, otomatik silahların piyade birimleri çarpışmalarında büyük bir avantaj olduğunu gösterdi. Stalin'in Fin makinesini, özellikle de disk dükkanını gerçekten sevdiği ve geliştirilmesine benzer bir şey sipariş ettiği bilinmektedir.
PCA'nın sökülmesi ve takılması sırasında, dişli bağlantı olmadığı için alet gerekmez. Savaşçının ellerinin havalandırılması, soğutulması ve korunması için, ateş açıldığında silahın namlusu ısındı ve yuvaları olan bir kasa yerleştirildi. Tetik, tek ve otomatik ateş yakma kabiliyetine sahipti. PPSH diğer otomatalardan daha rahat ve daha kolaydı, beş yüz metrelik bir yangında dakikada en fazla bin atış gerçekleştiriyordu (Alman MP-40 sadece iki yüz metrelik patlamalarla çekim yapabilirdi).
Georgy Semenovich'in ana başarısı, savaşta oldukça güvenilir, iddiasız ve en önemlisi etkili bir küçük silah yaratmayı başarmasıydı. Bu, tasarımcının, o dönemde silah geliştirmedeki ana eğilimler hakkındaki anlayışının iyi bir göstergesidir. Shpagin ayrıca, önce makinenin metal parçalarının imalatında ark ve nokta kaynağı kullanımıyla devrim yaratan bir soğuk şekillendirme teknolojisi önerdi ve uyguladı ve basit bir yapılandırmanın ahşap parçalarını birleştirdi. Yerli silah üretiminin bizonunun bile, damgalama kaynaklı bir makineli tüfek yaratmanın imkansız olduğunu iddia ettiği söylenmelidir.
PCA ve el bombası ile Sovyet istihbarat subayı
Ve “Papa” nın (Büyük Vatanseverlik Savaşı savaşçıları, nazikçe Spaginsky makineli tüfek olarak adlandırılacak) “paha biçilmez bir avantajı”, üretimin basitliği ve maliyet etkinliğidir. Bu, savaşın ilk iki yılının en zor döneminde, üretim teknolojisi o kadar basitti ki, başlangıçta barışçıl ekipman üretimine yönelik mevcut teknik taban bile PPS makinelerini üretmeyi başarabildiğinden, neredeyse tüm metal işleme tesislerinde, yatak fabrikalarına kadar PPSH makineli tüfek üretimine başlayacaktır. ürünleri. Mart ayında, yeni kurulan Stalin Ödüllerinin sunumunun yapıldığı yılın 1941’i, verilenler arasında V.A. Degtyarev ve G.S. Shpagin.
Yılın 1940'unun Ağustos saha testlerinde, PPSH, seçimden hangisinin yapılacağının yararı olan en şiddetli testlere tabi tutuldu. Otuz bin atış yapıldıktan sonra bile, makineli tüfek savaşa uygun kaldı, tek bir tahrip edilmiş parça bulunmadı. Aynı yılın Kasım ayının sonlarında yapılan karşılaştırmalı testler, Degtyarev ve Spit tarafından sunulan numunelere kıyasla, tüm silahlarda bu silahların tüm üstünlüğünü ortaya çıkardı. Bir karşılaştırma olarak: Degtyarev ve Shpitalny'nin yapıları doksan beş bölümden ve PCA - seksen yediden oluşuyordu; yirmi beş; Degtyarev otomatik makine ve Spitalny üretimi için on dört makine saatini harcamak gerekliydi; Degtyarev'deki dişli bağlantıların sayısı yedi, Spitnel'de on bir, PPSh'de iki! Evet, PPSh, özellikle savaş koşullarında üretimini ve tamirini doğrudan orduda basitleştiren beş ana bölümden oluşuyordu.
PPSh otomatlarının ilk sürümü, SSCB Halk Komutanlığı'nın Zagorsky (Moskova bölgesi) tesisi tarafından, yılın Temmuz ayının 1941'unda başlatıldı. Almanların Moskova'ya hızlı saldırması, şirketi Kirov bölgesindeki Vyatskiye Polyany kasabasında, ülkenin iç kısmına boşaltmaya zorladı. Onunla birlikte, Moskova yakınlarındaki Loporni'den disk (davul) mağazalarının üretimi için bir tesis taşındı. Georgy Semenovich, o sırada Baş Tasarımcısı olarak, üretim atölyeleri ve insanlarıyla birlikte yeni bir yere geçti. 1941'in sonuna kadar, elli beş binden fazla Shpagin makineli tüfek üretildi ve tüm sistemler tarafından üretilen tüm makineli tüfeklerin sayısı doksan sekiz bin kadardı. Dağıtımları şahsen Stalin tarafından gerçekleştirildi.
İzci N. Romanov, hafif makineli tüfek tasarımı Shpagina PPSH-41 ve dört el bombası Dyakonov RGD-33 ile tasarlandı
Tahliye edilen tesis, tahliye tarihinden altı hafta önce çok ihtiyaç duyulan silahların üretimine başladı. Toplamda, savaş yılları boyunca Vyatskopolyansky fabrikası iki milyondan fazla PPSH-41 makinesi üretti. Bu silahların üretimi ülkemizin diğer illerinde kuruldu, buna uygun herhangi bir makine yapım tesisi uygun oldu. PPSH Voroshilovgrad, Zlatoust, Kovrov, Tiflis'te üretildi. Ancak Moskova, PPSh üretimi açısından ikinci sırada yer aldı ve çok çeşitli yapımların yapıldığı yer: Stalin Otomobil Fabrikası (VMS), Kalmykov Takım Fabrikası (bugün hesaplama ve analitik makinelerin fabrikası), bir takım tezgahı fabrikası, OKB-16, spor malzemeleri fabrikası, bitki "Kırmızı zımba", bitki ağaç işleme makineleri ve diğer işletmeler. PCA makineli tüfek, İran'da, Tahran makineli tüfek tesisinde bile üretildi. 1942 yılında, SSCB ve İran'ın ikili uluslararası anlaşmalarına uygun olarak, ikincisi Sovyetler Birliği'nden, gerekli tüm makine ve teçhizat parkından ve PCA üretimi için bir lisanstan eksiksiz teknik belgeler aldı. İranlı makineler, taç şeklinde özel bir damga ile ayırt edilebilirdi, ancak aksi halde bizim ülkemizde yaptığımız silahla tamamen aynıydı.
Şubat ayında, 1942, Georgy Semenovich'e SSCB'nin en yüksek ödüllerinden biri olan Lenin Emri verildi. Büyük Zaferimizin efendisi iki kez daha alacak - 1944 ve 1945 yıllarında. Emrin yanı sıra, Georgy Semyonovich, Stalin'den, özellikle “arka adamlar”, “Emku” için, o sırada, en nadir görülen nakil olayını şahsen aldı. Üzerinde Baş Tasarımcısı sadece kendini gezmedi. Günlük yaşamda basit ve mütevazı bir insan olan Shpagin, sık sık şehirdeki tek arabanın yakınında heyecanla dönen komşularının çocuklarını sürdü. Bunların çoğu, bugün zaten yaşlı insanlar, bunu hikayelerinde bir gülümsemeyle hatırlıyorlar.
Dört yıl boyunca, tasarımcı, icadını geliştirmeyi bırakmadığından, Sovyet birlikleri tarafından beş milyondan fazla Shpagin saldırı tüfeği alındı. Georgy Semenovich, makinenin ağırlığını ve boyutunu azaltmayı unutmadı. Seri PPSh, tankerler, izciler, alıcılar, işaretçiler, partizanlar ve diğer bazı özel birimler için çok hantaldı. Zaten Şubat ayında, bir milimetre kalınlığında sacdan yapılmış otuz beş tur için 1942'te üretime başlandı. Aynı yıl, Shpagin, sektörün görüş yerine yüz iki yüz metre mesafeye sahip basitleştirilmiş bir atma icat etti, bu da hemen yedi parçayı atmayı mümkün kıldı. Gövdenin iç yüzeyinin krom kaplaması hayatta kalma kabiliyetini arttırdı ve fiber amortisörün daha ucuz textolite ve deri ile değiştirilmesi makinenin ağırlığını daha da azalttı. Silahların başarılı bir şekilde iyileştirilmesi için George Semenovich, yalnızca Büyük Vatanseverlik Savaşı generallerine verilen ikinci dereceden Suvorov Emri aldı.
1945'e gelindiğinde Shpagin, PPSh-41 ve PPSh-42'ye dayanarak, katlanabilir bir popoya sahip tamamen metal bir hafif makineli silahın yeni bir modelini yarattı. Ayrıca, savaş sırasında tasarımcı basitleştirilmiş bir parlama tabanca tasarladı. PPSh gibi, o zamanın en son teknolojileri kullanılarak yaratıldı - damgalama ve kaynak. 25 mm Shpagin sinyal (aydınlatma) tabancası (OPSh-1) 1943'te hizmete girdi. Aynı yıl, Kızıl Ordu 26 mm Shpagin sinyal tabancasının (SPSH-2) geliştirilmiş bir versiyonunu aldı. Fevkalade basit ve güvenilir bir tasarıma sahip olan bu silah, yarım asırdan uzun bir süredir amacına hizmet ediyor. Sadece modern Rus ordusu tarafından değil, aynı zamanda CIS üye ülkelerinin silahlı kuvvetleri, bir zamanlar Varşova Paktı'nın bir parçası olan ülkeler ve çok sayıda üçüncü dünya ülkesi tarafından kullanılıyor. Shpaginskaya roketatar jeologlar, ormancılar, Acil Durum Bakanlığı uzmanları, itfaiyeciler, kutup pilotları tarafından kullanılır havacılıkve diğer oldukça barışçıl mesleklerden insanlar. 1944'te Kızıl Ordu, 40 mm'lik bir uçak roketatar olan Georgy Semenovich'in yeni bir gelişiminin cephaneliğine girdi.
İşçiler, zanaatkarlar, mühendisler, dükkan yöneticileri ve fabrika müdürleri Shpagin'e saygı duyuyor ve onları seviyorlardı. Prodüksiyonda hemen hemen herkesi tanıyordu, genel konuşmada daima “o” üzerindeki Vladimir baskısıyla göze çarpıyordu. Giysilerden George Semenovich krom botlar, pantolonlar, paramiliter kesim ceketler ve deri ceketler tercih etti. Ana hobisi avcılıktı. Kışın, arkadaşların eşliğinde, ördekler için, sonbaharda ve ilkbaharda, tavşan için tavşanlarla avlanır. Doğada Shpagin her zaman av çorbası hazırlamaktan sorumlu olma görevini üstlendi ve yemekten sonra ateşin yanında şarkı söylemeyi severdi.
Özellikle mutlu anlar, Shpagin'in kendi sözlerine göre, Haziran ayında, unutulmaz Zafer Geçit Törenine üye olunca 1945'i yaşadı. Aynı yılın eylül ayında, askeri başarıları, Sosyalist Çalışma Kahramanı unvanını Lenin Nişanı ve Çekiç ve Orak altın madalyası ile ödüllendirdi. 1946'te Georgy Semenovich, SSCB Yüksek Sovyeti'ne milletvekili oldu. Görevlerini yerine getirirken, çoğu tatmin olmasına yardım eden Sovyet vatandaşlarından binlerce istek ve başvuruyu dikkate aldı.
Ancak, yorucu program, sürekli uyku eksikliği, güçlerinin sınırında yoğun çalışma kimse için boşuna değildir. Büyük Vatanseverlik Savaşı'nın sona ermesinden kısa bir süre sonra, savaş yıllarının çılgın gerginliği düştüğünde, Georgy Semyonovich'e, silahı olmayan bir düşmana saldırdı - mide kanseri teşhisi kondu. Tasarımcı, en sevdiği işi bırakmak zorunda kaldı. Geçtiğimiz yıllarda Moskova'da geçirdi ve burada onu ciddi bir hastalıktan kurtarmaya çalıştı. Işık George Semenovich'in gözünde 7: 30 6 Şubat 1952 yılında soldu, sadece elli altı yıldı. Zafer Ustası, Stalin Ödülü'nü kazanan, Sosyalist Çalışma Kahramanı, Lenin'in üç Nişanı, Suvorov Nişanı, II. Derece ve Novodevichy Mezarlığı'na gömülen Kızıl Yıldız Nişanı.
Büyük Vatanseverlik Savaşı ile ilgili öykülerde, Shpagin'in silahlarının Moskova Muharebesinde oynadığı role atıfta bulunulmuyor. Ancak “Sibirya” olarak adlandırılan bölünmeler, yani Uzak Doğu Ordusu birlikleri, askerlerin doğrudan fabrikadan yeni makineli tüfekler aldığı Vyatskiye Polyany aracılığıyla Moskova'ya gönderildi. O zaman bu emir, yeni grev taktiksel birimlerini yaratabiliyordu - takımlar ve makineli tüfek şirketleri. Bu, “baba” nın zamana seri üretimine başladı. Makinenin öndeki ilk testlerinin sonuçları tüm beklentileri aştı. Hevesli incelemeler, oluşumların ve birimlerin genel merkezlerinden geldi ve onlardan daha fazla silah almalarını istedi.
Usta Zafere giden orijinal anıtlardan biri, binlerce önde gelen askerden gelen mektuplar, oluşturdukları şiirler, "papa" ile ilgili şarkılar ve hatıralar, yine de sakar ama tamamen samimi: "PPSh ile nişan aldığımda, Fritz dışarıdan benim ruhum!"; “Önde bir arkadaş buldum, Adı basitçe - PCA. Onunla kar fırtınası ve kar fırtınasında yürüyorum, Ve ruh onunla özgürce yaşıyor ... " Nesir bir başka örnek, Çavuş Grigory Shukhov'dan bir mektup: “Sevgili Georgy Semyonovich, makineli tüfeklerin mükemmel. Çok sayıda faşist saldırıyı şirketimizle savunduk. Ve kaba olmalarına rağmen, tüm çubuk ve çubuk - yakında bir mezar olacak! Moskova'nın duvarlarının dibinde durduk. ”
Georgy Semenoviç Shpagina'nın hatırası, Vyatskiye Polyan'ın sakinleri tarafından dikkatle korunuyor; burada yıllardır, 1982'ten bu yana faaliyet gösteren anıt müzesi faaliyet gösteriyor. Adı aynı zamanda "Hammer" fabrikasına giden şehir caddelerinden birini taşıyor ve şehir meydanlarından birinde de büyük silah ustası tasarımcısı büstü var. Başka bir anıt G.S. Shpagin, Kovrov şehrinde doğduğu Vladimir ülkesinde durur.
Georgy Semenovich sonsuza dek yerli silah tarihine girdi. Konuşmalarda Shpagin şöyle itiraf etti: “İstedim, savaşçının silahımı sevmesini, böylece ona inanmasını istedim. Bu benim rüyamdı ... ” PCA makineli tüfek ile zekice şekillendirilmiş iddiasız, üretimde ekonomik, verimli silahlar hakkındaki düşünceleri, yakında Rus silah okulunun ana ilkeleri haline geldi. Bu saldırı tüfeğiyle birlikte, aynı derecede ünlü tanklar olan T-34, Katyuşa ve Il-2 saldırı uçaklarının, yıllarca sürecek olan Rus ve dünya silahlanmasının gelişimini belirlediği dikkatsiz bir zamanda olması tesadüf değildir.
Bilgi kaynakları:
-http: //www.vp-muzey.rf/shpagin-gs/biografiya-shpagina-gs/biograficheskaya-spravka.html
-http: //www.opoccuu.com/290411.htm
-http: //lib.rus.ec/b/349106/read
-http: //federalbook.ru/files/OPK/Soderjanie/OPK-6/V/Shpagin.pdf