Haberler sinir bozucu olabiliyor, şimdi bahsedeceğim haber gibi. 25 yıllık tornavida hasreti, imkansızlıklarından dolayı hiç tornavida sahibi olmamış bir elektrikçiden bahsetmek için attığım başlık değil. Bu başlığın sebebi, 25 yıl önce el konulan bir tornavidanın 25 yıllık hasreti.
25 Yıllık Ayrılık – Tornavida Hasreti
Haberin yeri, zamanı vs. benim için şu durumda önemli değil.
Olayın başlangıç ve bitiş zamanı önemli.
Adamın biri bir arkadaşına 1999 yılında bir tornavida ödünç verir.
Arkadaşı bir adli olay sonucu gözaltına alınır.
Gözaltı esnasında üzerinde ödünç aldığı tornavida bulunur.
Emanet olduğunu beyan eder.
Tornavida devlet korumasına alınır.
23 yıl sonra da ilk sahibine geri verilir.
Bu durum haber olur.
Haberde dikkat çekilen şeyler ise önemsizdir.
Önemli olan bir tornavida için yapılan masraflar ve devlet zararıdır.
Cinayet işleyen biri 10 yıl ceza alsa, 2 yıl yatar çıkar.
Bir tornavida ne diye 25 yıl boyunca devlete masraf ediliyor?
Delil mi karartacak yoksa kaçma ihtimali mi var?
Olayda kullanılmış ise de incelemelerini yap, tahlil et sonra imha et.
Niye 25 yıl muhafaza ediyorsun?
99 yılında en düşük memur maaşı 85 milyonmuş, şimdi bu paraya tornavida bile alamıyoruz.
Ama devletin imkanları ile muhafaza ediyoruz.
Bu durumdan detaylı sonuçlar çıkartmalı, çok basit gelecek belki ama edere göre maksimum muhafaza ile ilgili bir yönetmelik olmalı. Denmeli ki arkadaş bu mal bin lira, bunu en fazla 6 ay muhafaza edebiliriz, o vakitten sonra da çöp!
Tabii bu yönetmeliğe aykırı karar da verilememeli.
Yani bir hakim tedbiren el koyma kararı verdiyse, ederi karşılığından fazla tutmamalı.
Diyorum ya ağlancak bir hal bu.
Ama haberde 25 yıl içinde kaybolmamış olunmasına seviniyorlar.
Bense üzülüyorum.
25 yıl ne kadar da uzun bir süre.