Cengiz Dağcı
Haluk :)
Elbette ilk teşekkürüm sana :) Hatciş
Etkinlik sayesinde tanıdım, okudum, beğendim. Beğendim ne yahu bayıldım.
Kitap ayrı güzel, Cengiz Dağcı gibi bir şahsiyet ayrı güzel. Her birini teker teker okuyup ballandıra ballandıra anlatabilirim şurada.
Tarihi gerçekliği buram buram yaşamış bir yazarın kaleminden hayatını okurken o anı yaşayabiliyor oluşum çok etkiledi beni. Şimdiye kadar belki de ezbere gittiğim Osmanlı- Rus savaşıydı benim için Kırım. Küçük Kaynarca Antlaşması’ydı. Kaybedilen topraklar arasındaydı, yıkılışa zemin hazırladı vs vs hep ezbere gider bu bilgiler ve hepimizde mevcut değil mi?
Hayır değil. Böyle kitaplar okuduğumda anlıyorum öyle olmadığını. Dedesi bir çaput alamadan zorla göç ettirilmiş evini yurdunu akrabasını köylüsünü bırakmış gelmiş bir ailem var benim de. Cengiz Dağcı’nın satırlarını okuyunca diyorum ki önemli olan mekan değiştirmek değil yurt bırakmak, ev ocak bırakmak eş dost bırakmak. Toprak bırakmak. Hiçbir yerde bulamayacağın o sıcaklığı bırakmak. Okudukça içim sızladı. Okudukça o mezarın duvarına oturan Kırımlı bir çocuk oldum. Etrafımda olan biteni anlamaya çalışan ama aynı zamanda anlamak istemeyen çocuk. Annesini amcasını köpeği çubarı tek tek kaybeden babasının dönmesini bekleyen ama bir daha göremeyen o çocuk. Üzüm bağları, badem ağaçları...
Acılar içinde bir hayat Dağcı‘nın hayatı. Sürgünler, mülteci kampları, bunca zalimlik arasına sıkıştırılmış çok güzel bir aşk, Regina. Bu hayata sığdırılmış 25 güzel eser. Okunmayı bekliyor.
Israrla söylüyorum OKUYUN OKUTUN efendim :))