eskiden divit ve hokka ile yazı yazılan dönemlerde, herkesin okuma yazması yokmuş ve halka göre biraz daha kültürlü olan kişiler yazıp çizermiş. bilindiği gibi, divit hokkanın dışında biraz dursa üzerindeki mürekkep kurur. mürekkep ziyan olmasın diye her kuruduğunda hokkaya batırmaktansa, dilinin ucu ile ıslatırmış yazarlar kalemlerini. bu divitlerden bulaşan mürekkepler de, yazarların dillerinde ve dudaklarında mürekkep lekesi kalmasına neden olurmuş.
o nedenledir ki, bu kişiler halk arasında, çarşı pazarda görüldüklerinde, diğer insanlar ile aralarındaki fark anlaşılırmış kolayca. mürekkep yalamış deyimi de, o zamanlardan kalmış günümüze.