-
gerçekten de hiçbir şey hayattan daha değerli değildir. ama büyük bir ama ile gerçek yaşantı hiçbir zaman öyle olmuyor, kanunlar önünde eşit olduğumuz söyleniyor, gerçek ise kesinlikle kimsenin kanun önünde veya yaşamın diğer alanlarında eşit olmadığı. peki bu eşitsizlik sizin hayatınıza mal olacak şekle gelirse, bir hastanede kimsesiz, birbaşınıza sedyede can çekişirken neden bazı diğer insanlar için bütün imkanlar seferberlik içinde, neden bazı beyaz adamların daha çok kargosu var gibi oluyor belki ama gerçekten de bu eşitliksiz hayata neden katlanarak kendimizi hala bu yalan toplumsal düzen içinde var etmeye çalışıyoruz, neden kralın çıplak olduğunu kendimize dahi söyleyemiyoruz....
evet sakin ol champ..
düşmeyen ateş...
kahrolsun bağzı şeyler.
-
hiç kimsenin. amin.
-
çok basit: kızımın.
şu lanet günleri sıfır panikle yaşamamın sebebi kızımın. neyse ki onun yaş grubu için çok büyük bir tehlike söz konusu değil. şükürler olsun.
-
annemin.
onun hayatının benimkinden daha değerli olduğunu söylediğimi duysa kesin çok kızar ama.
-
önce sen.
kendi hayatına öncelikle değer vermeyen/veremeyen, başkasının hayatına katkıda bulunamaz.
-
elbette anne ve baba; kardeşten de sevdicekten de evlattan da daha değerli... garip en çok onları üzeriz ama en çok da onlara üzülürüz...
-
ölmeyi bayılmak zanneden yazarları görmemizi sağlayan başlık.
kimse kusura bakmasın da önce can sonra canan.
-
kimi çok seviyorsanız, yürekten seviyorsanız, onun canı sizinkinden daha değerlidir. onlara bir şey olacak olsa “önce can, sonra canan” diyemezsiniz.
-
kimsenin hayatı benim hayatımdan daha değerli değildir. özellikle sevdiğim insanların.
onlar elbette sevdiğim ve değer verdiğim insanlar, fakat onları değerli kılan benim algılarım, benim varlığımdır.
eğer ben kendimi hiçe sayarsam, hayatımı onların hayatından daha değersiz görürsem onlara verdiğim değer de otomatik olarak yok oluşa geçer. çünkü onlara verilen değer benimle birlikte var oluyor.
ben yoksam onlar da yoktur. önce ben var olmalıyım. kendimi var etmeli, idame ettirmeliyim.
kişi, sevdiklerine verdiği değeri böyle belli eder. bu bencillik değil, tam tersi o kişileri ne kadar çok sevdiğimizin bir işaretidir.
-
minik tatlı sincabımın