İçimdeki Çocuk
Kendime olan sevgimi hep dışarıda başkalarında arayıp durmuşum. Beni yıllardır sabırla bekleyen içimdeki küçük kız çocuğunu hep ötelemişim.
İçimdeki Çocuk
Kendini sevmek diye bir şey varmış. Kırk yaşımı devirdikten sonra anladım.
Dışarıda öfke duyduğum, yargıladığım, iletişim kuramadığımı zannettiğim kişi aslında içimdeki çocukmuş. Kendime olan sevgimi hep dışarıda başkalarında arayıp durmuşum. Beni yıllardır sabırla bekleyen o küçük kız çocuğunu hep ötelemişim. Sürekli başkalarından beklediğim ilgi ve sevginin kendime olan özlem olduğunu anlamamışım.
Yıllardır derdim var diye şikayet ettiğim onlarca belki yüzlerce sebep hep bana içimdeki çocuğu hatırlatmak içinmiş. Sürekli başkalarının ihtiyaçları için koştururken en çok kendimle ilgilenmem gerektiğini bilememişim. Ayırmam gereken en büyük zaman aslında kendimeymiş.
Tüm terk edişler ve tüm yalnızlığım beni ona kavuşturmak için yarışmışlar adeta! Ama bunu anladığımda derin bir pişmanlığın içinde yeniden rüyaya dalmışım.
Ah! Yıllardır hasretini duyduğum kişi meğer içimdeki kimsesiz çocukmuş.
Affedemediğim insan yığınları arasında aklım ve vicdanım arasında gidip gelirken aslında kendimi affetmediğimi anladım.
Kader veya nasip diyerek kabullendiğim başarısızlıklarımın aslında kendime olan güvenimin eksikliğinden kaynaklandığını biliyorum.
Kusur bulduğum tüm aksiliklerin negatif düşüncemden kaynaklandığını artık farkındayım.
Ne içeride ne de dışarıda bir suçlu yok artık!
“Her şey olması gerektiği gibi, her şey yolunda, yaşadığım her acı ve sıkıntı beni kendimle buluşturmak içindi.”
İşte bunu anladığım gün hayatıma girip çıkan herkese bir bir teşekkür ettim onlara çok zor gelse de sizi seviyorum ve affediyorum dedim. O koskoca yükle ölüp gitmek nasıl bir hamallık!
Affedemediğim her insanla ahirette tekrar karşı karşıya gelip hesaplaşmak mi?
Bu ne haddime!
Buna ne gücüm ne de dermanım var.
Acaba hakiki insan olabilme imtihanımı verebildim mi?
Ya Halık bizim için yarattığın her zerre için sonsuz şükürler olsun.
Sahip olduğum her nimet için sonsuz teşekkür.
Seni hakkıyla zikredememenin o ağır pişmanlığını al üzerimizden bizi affet.
Gülay OKUYUCU