BEN GÖRÜYORUM SİZ DE GÖRÜYOR MUSUNUZ?
Evden çıktım. Çarşıya doğru gidiyorum. Bir apartmandan genç bir kız çıktı. Önümden geçti. O da çarşıya doğru gidiyor. Kızın saçları kınalı- boyalı. Yanaklarındaki, dudaklarındaki boyalardan söz etmiyorum. Üzerine bir gömlek giymiş. Göbekleri açık. Memeleri de gömleğini havalandırmış. Bir de kalçasını, bacaklarını sıkıca sarmış. Sıtreç pantolon diyorlar herhalde. Ayağına da yüksek topuklu bir ayakkabı giymiş. Göbek açık. Bel açık. Kostak kostak yürüyor. Bu manzara beni şaşırttı. Evet demokrasi ile yönetiliyoruz. Demokrasi Türk Ulusumuzun vazgeçilmez ilkesidir. Böyle bir giyim gerçekten çok çirkin. Kırklı kuşak insanlar için kabul edilemez bir görüntüdür. Neyde çarşıya vardım. Gençlerden de aynı şekilde giyinmiş, göbekleri ve belleri açık, çok kız gördüm. Şen şakrak geziyorlar. Bir de pantolonları dizlerinden yırtık. Öyle de geziyorlar.
Derken parka gittim. Perguleli bir banka oturdum. Yanımda oturulacak yer var. Ben yaşlarda bir vatandaş daha geldi. Merhabalaştık. Nesin? Nereden emeklisin? Konuşurken karşımızda boş bir perguleli yer daha var. Oraya da ya ortaokul son sınıf, ya da lise birinci sınıf yaşlarında bir kız, bir erkek çocuğu oturdu. Aramızda beş metre kadar mesafe var. Biraz zaman geçti. Çocuklar öpüşmeye başladılar. Kız hiç ara vermiyor. Erkek çocuğu öpüyor Az soluk alıyor. Dudaktan öpüşüyorlar. Erkek çocuk ta kız kadar ateşli. O da öpüyor. İkisi de memnun Biz bakıyoruz. Baktığımızdan etkilenmiyorlar. Adeta niye bakıyorsunuz der gibi, gözaltından bizim bakışımızı izliyorlar. Yarım saat kadar öpüşmeleri sürdü. Biz bir şey demedik. Kalkıp gitmek düştü bize. Çocuklar daha öpüşüyorlardı.
Bir başka gördüğümü anlatayım. Kız lisesinin önündeyim. Arabamın içindeyim. Okulun paydos zamanıymış. Öğrenciler dağılıncaya kadar arabayı hareket ettirmedim. Kızlar kapıdan guruplar halinde geçtiler. Evlerine dağıldılar. Gördüğüm manzarayı söyleyim. Kızların ya boyları kısa. Ya kalçaları büyümüş. Ya memeleri yaşını geçmiş. Renkleri hiç iç açıcı değil. Elma yanaklı değiller. Dudakları boya ile süslü görünüyor. Sesleri de duyuluyor. Açıkça söyleyim. İnsanın ciğerinin kaynadığı bir kız olsun ya. Yok.
Bir tarihte beşinci sınıf okutuyoruz. Okulumuz da dört tane beşinci sınıf var. O yıl Ankara’ya gitmiştim. Küçük Tiyatroda KARACAOĞLAN oyunu oynuyor. Bilet aldım. Tiyatroyu izledim. KARACAOĞLAN kitabı da aldım. Müdürle ve beşinci sınıf öğretmenleriyle konuştum. Eseri bir saat sürecek, kitabın ruhunu bozmayacak şekilde kısalttım. Öğrencilere mezuniyet gecesi düzenledik. Salonumuz yok. Bir okulun spor salonu varmış. Salonun müsaadesini aldık. Salona sekiz yüz kişi kadar seyirci geldi. Tiyatro derken, monolog, diyalog, şarkı, türkü, halay, koro, diğer etkinlikler derken üç saat kadar programımız sürdü.
Benim bir öğrencim var. Kız fırsat bulunca, hemen perdeyi aralıyor. Salona bakıyor. Ben görünce kızı hemen çekiyorum. Yapma diyorum. Kız fırsat buldukça perdeyi aralıyor. Bakıyor. Altı kere mi ne baktı. Son bakışında kızı perdenin arkasına çektim. Bir de tokat vurdum. Tokat vurmamdan dolayı kendimi suçluyorum. Göbeğini açarak sokakta gezen kızları, orta yaşta bayanları gördükçe, parklarda, sokak aralarında otomobillerin gölgesine oturarak sevişen, arada öpüşen okullu çocukları gördükçe kıza, kendi öğrencime vurduğum tokattan dolayı kendimi suçluyorum.
Benim öğrencim dediğim kız da sınıf arkadaşları içinde biraz büyükçe idi. Psikolojik olarak kızın yaptığı davranış, pek suçlu sayılacak durum değil. Ama ben öğrencilerimizi belli karakterde yetiştirmeyen öğretmen olmadığımız intibası uyanmasın diye, tokat vurmuştum. Beli açık olanların çocukları olmaz, kağıda sarılı yiyecek gözlerine gözlük, dişlerine çürük, boy kısalığı, şişmanlık ve çeşitli hastalıklara yakalandığı söyleniyor. Nerede yöneticiler, üniversite prof.ları okul öğretmenleri, imamlar, dinine milliyetine bağlı anne-babalar. Medya, telefon, televizyon, bilgisayar böyle olursa… ASIM ATABEY EMEKLİ ÖĞRETMEN 24.7.2022