hep diyoruz, proleterya üretim güçlerini eline alacak ve diktatör olacak. burada bahsedilen proleterya diktatörlüğü, çoğu ülkede bulunmayan bir adaleti ve özgürlüğü içinde barındırmaktadır. bilimsel sosyalizmin ilkelerine uygun olarak sosyal ilişkilerin geliştirilmesi için gerekli bir politik araç sayarlar.
marksist literatürde, diktatörlük deyimi iki anlamda kullanılır:
1-) iki düşman sınıfa bölünmüş toplumlardaki diktatörlük. bu, en genel biçimiyle devletin özünü, yani siyasal iktidarın ana içeriğini belirlemek için kullanılır. kelimenin bu kullanımı, herhangi bir devletin, son çözümlemede, topluma egemen sınıfların çıkarlarına hizmet ettiği ve onlar tarafından kendi egemenliklerini sürdürmek ve pekiştirmek için kullanmakta oluğu gerçeğinden doğar.
2-) diktatörlük deyimi, şu yada bu sınıfın iktidarını sürdürmek, muhaliflerini ezmek ve o sınıfın egemenliğini pekiştirmek için şiddete baş vuran siyasal rejimleri nitelemek için kullanır.
proleterya diktatörlüğünün siyasal rejimine gelince, bu tamamen mevcut tarihsel koşullara göre belirlenir. eğer gerici sınıflar gönüllü olarak sahneden çekilmeyi kabullenmez, yitirdikleri iktidarı tekrar ele geçirmek için silahlı şiddete, teröre ve karşı devrim'e başvururlarsa, o zaman proleterya diktatörlüğünün yeni devleti de, kuvvete kuvvetle karşı koymak hakkını kazanır.