-
e-5'in mecidiyeköy'ün içinden geçen kısmı. mecidiyeköy boyunca şemsiye kullanmadan yürüyebilmenizi sağlar. fakat şemsiye gerektirmemesi mecidiyeköy'de sandal gerekmeyeceği anlamına gelmez, gelmemeli.
bakırköy, şirinevler vb. tarafına giden otobüsler bu viyadüğün sonlarında viyadüğün altından kalkar idiler. insanlar ıslanmadan otobüs beklerlerdi. peronların ismi de viyadükaltı peronları idi. anadolu yakası'ndan gelen otobüsler de yolcuları viyadükaltı'nda bırakır, oradan ortaklar caddesi'ne girerlerdi. böylece aktarma yapacaklar ıslanmadan bir otobüsten diğerine binerlerdi. şimdi anadolu yakası otobüsleri ortaklar caddesi'nin paralelindeki garaj sokak'tan içeri girip yolcuyu orada indiriyorlar, şirinevler tarafına giden otobüsler ise e-5'in kenarında, viyadüğün çok yukarısında kalıyorlar. viyadükaltı ise öylece boş duruyor.
mecidiyeköy viyadüğü'nden geçen 2 otobüs hattı var. biri 127, diğeri de hâlâ duruyor ise 341t. bir zamanlar bir de 122t vardı, sultanbeyli topkapı iett hattı.
zincirlikuyu-çağlayan yönünde tıkandığı nadirdir; yağmurlu havalarda, mecidiyeköy trafiğinin felç olduğu zamanlarda zaman kazandırır. boğaziçi köprüsü, barbaros bulvarı ve büyükdere caddesi'nin zincirlikuyu-maslak arasındaki kısmındaki trafik çağlayan-zincirlikuyu yönündeki trafiğin durmasına yol açabilir.
-
şaka maka istanbul'un en sevdiğim yeridir. 2 senedir güçlendirme çalışması nedeniyle caponlar el koymuştu. uzak kaldık kendisinden ama kavuşmamız yakındır.
millet tepelere çıkar manzara izler ben de murat muhallebicisine oturur viyadük izlerim.
bu arada yenilenen kolonların, eskilerinin neredeyse iki katı olması nasıl bir tehlike atlattığımızı gösteriyor. ilk defa bir işi zamanında hallettik galiba.
ek:ayrıca güzel bir küfürdür.
-
bu viyadüğün altı motorcular için gazlama geçidi. ayrıca evsizlerin yağmurdan/kardan korunma alanı.
-
gecenin bu saatinde pek de tekin olmayan bir yer. cem yılmaz'ın ünlü repliği "sikmeseler bari" eşliğinde odasına dönmeye çalışan temiz çocukların tinercilerin insafına kaldığı bir yer de diyebiliriz eğer yamulmuyor isem.
-
mecidiyeköy'ü gözümde ürkütücü bir yer yapan viyadüktür. araba sesleriyle birlikte altındayken derinlik korkusu tavan yapar.
-
istanbul'da gördüğüm en gürültülü yer olmasına rağmen, yaya olarak altından her geçişimde içime bir huzur dolduran yerdir. bir gün şehir dışında olsam dönüşte muhakkak görmek istediğim yer. ne tarz sorunlarım varsa artık.
-
eskiden tam altı otobüsler için tercihli yol denilen özel ayrılmış şerit halindeydi. zincirlikuyu - taksim arasında tercihli yola giren otobüsler şimdiki gibi dışarıda kaldırımda duran duraklardan değil bu tercihli yol kenarındaki alanlardan yolcu alırlardı. metrobüs sisteminin atası sayılabilir. farkı, metrobüs gibi istasyonlara akbil ile girilmediği için otobüste bilet atma, inme binme olaylarının farklı kapılardan yapılması gibi standart otobüs olaylarının devam etmesiydi. otobüsler birbirlerini sollayamadıkları için, alanlar da kaldırım gibi sürekli olmayıp yolcuların arkadaki otobüslere yürüyüp binmeleri mümkün olmadığı için, sıraya giren her otobüs bu yolcu indirme bindirme işi için beklemek zorunda kalırdı. anadolu yakasından gelen otobüsler çevreyolu'ndan viyadüğün altına inip yola ortadan girerler, garaj sokak ve ortaklar caddesi girişinde yoldan ayrılıp peron alanı için içeri girerlerdi. zincirlikuyu yönünde ise anadolu yakasına birinci köprüden gidecek araçlar tercihli yola girmezler en sağdan giderdi. ikinci köprüden gidecek olanlar ise en sağdan az bir süre gidip sonra da sola geçebilirlerdi ama asıl güzergahları perondan çıkar çıkmaz tercihli yola girmek ve viyadüğün altından devam etmekti.