Kadın devrimini gerçekleştirmek toplumsal devrimi yapmaktır
Ortadoğu, deyim yerindeyse; kadın özgürlük çağının doğuşunu yaşıyor. Dünya bu gerçeği iyi okuduğu için böyle bir umut ve ilgi gelişiyor. Ateşle dans eden kadınların sınanmış iradesi, kimsenin görmezden gelemeyeceği bir hakikattir. Bunun büyük heyecanını yaşarken,
başarının Önderlik paradigmasını zamanında uygulayarak öncülük görevlerini yerine getirmekle mümkün olduğunu biliyoruz. Kadın
sorunu toplumsal olduğundan, kadın devrimini gerçekleştirmek toplumsal devrimi yapmak olacaktır.
PAJK Koordinasyonu
İçinde bulunduğumuz Üçüncü Dünya Savaş hali en çok biz Kürtleri, bölge halklarını ve paradigmamızın temel dinamiği ve dönüşüm gücü olan kadınları ilgilendirmektedir. Gelişmelerin kadın özgürlüğünü ne düzeyde etkilediği sorgulanması gereken temel konumuz olmaktadır. Henüz kazananı belli olmayan ve uzun bir zaman alacağı anlaşılan mücadelenin içinde olduğu belirsizlik durumu sürmektedir. Bu konuda en erken çözüm bekleyen, en ağır bedeli ödeyen ezilenlerdir. Hegemonik güçler, maddi kayıplarını en asgariye indirmek, savaş harcamalarını isabetli yapmak ve amaçlarına göre savaşın, kaosun gidişatını yönlendirmek, denetlemek istediklerinden daha dikkatli adım atmakta, bölgesel ulus devlet güçleri kadar, yerel dinamik güçleri de dengeleyerek hedeflerine ulaşmaya çalışmaktalar. Gelişmelerin giderek hızlandığı bu süreçte, paylaşım savaşında kıyasıya bir kavga sürmektedir.
ABD, uzun süredir gündemde olan Mûsil operasyonunu seçimlerden önce başlatmıştır. Bölge ulus devlet güçleri ise ulus devlet sınırları içinde egemenliklerinin zayıflamasının önünü almak ve gelişmelerden rol ve pay kapmak için daha aceleci bir yaklaşım içindedir. Tüm ulus devletler için varlık-yokluk meselesi gündeme geldiğinden, faşizan yüzlerini daha çıplak göstermektedir. Artık dünyada, birilerinin tek başına karşısındakini hizaya getirecek kapitalist bir otorite olma gücü de kalmamıştır. Dünya sistemi, ne kapitalist modernitenin temel sahibi ve dünyanın baş aktörü olan ABDnin ve İngilterenin istediği minvalde tam ilerlemektedir ne de Rusyanın... Bu hegemonik güçlere bağımlı olan ama kendi manevra alanlarına da sahip olan her bir Ortadoğu ulus devleti; başta Türkiye, İran, Suudi, Katar, Ürdün gibi ülkeler ise çelişki ve çatışmalardan yararlanmaya çalışarak, mevcudiyetini koruma ve aynı zamanda ortaya çıkan tarihi fırsatları kendi lehine çevirmenin peşindedirler. Her ne kadar uluslararası güçler ile kapitalist sömürü ve baskı sisteminin ayakta kalmasında ortak olsalar da, ulus devlet çıkarlarında ayrışmaktalar. ulus devlet üstü politika gütmeye çalıştıklarında, Ortadoğunun sahibi olma arzusuyla hareket ettiklerinden hegemonik güçlerle karşı karşıya gelmektedirler.
Kürdistan özgülünde ise sömürgeci ulus devletler ile kapitalist modernite güçleri arasında temelde bir fark yoktur. Taktik ilişkilerde ve tercihlerde içine girilen yol ayırımları, bu güçleri karşı karşıya getirmektedir. ABD ve Rusya gibi hegemonik güçler Kürtlere taktik yaklaşırken, Türkiye ve İran bu taktik ilişkiyi bile hazmedemeyip jeostratejik rollerini pahalıya mal etmektedirler.
Emperyalist güçlerin Kürtlerle kurduğu güncel, kırılgan, değişken karakterde olan taktik ilişki, aynı zamanda Kürt halkını ulus devletlere ezdirme, Özgürlük Hareketimizi tasfiye etme siyasetidir. Rojava, Şengal, Başûr, Bakur ve Rojhilatta içine girmiş olduğumuz savaşta halkımız Parti öncülüğünde mevziler kazandığından ve bu mevziler bölgede yeni bir duruma yol açtığından bizleri de reddetmek yerine gücümüzden istifade etmeye çalışmaktadırlar. Çatıştırarak zayıflatmak, zayıf tutmak, muhtaç hale getirmek süregelen klasik bir Kürt politikası olarak bugün de devrededir. Mevcut durumda dünya standartları denilen bir standart da ortada kalmamıştır. Dünya standartlarında işleyen kanun, güçlü olan standart koyucudur. BM, AB bünyesindeki çeşitli uluslararası kurumların hükmü gerçekte pek kalmamıştır. Kapitalizmin temel felsefesi olarak; güçlü olan haklıdır ve yaşama hakkına sahiptir, güçlü olan yaşar kanunu; Teksas Kanunu geçerlidir. Tek başına kimsenin kimseyi hizaya getirme gücü kalmamıştır. Herkes kendisine bölgesel ve yerel dayanaklar oluşturarak yol alma peşindedir. Çünkü sistem en güçlü halini değil, güçsüz, dağılmış, en zayıf evresini yaşamaktadır. Ama sahip olduğu ekonomik, diplomatik, askeri, teknolojik, siyasi üstünlüğünü kullanarak tutum belirleme, zorlama, söylediklerini kabul ettirme dayatmaları, ambargoları sonuç vermektedir. Ne tek başına ABD, ne Rusya ne İngiltere ne diğer ileri gelen güçler her şeyi belirleme kapasitesine sahiptir. Hiç kimsenin gücü sınırsız değildir. Ne hegemonik güçlerin ne de ulus devletlerin baskıcı güçleri sınırsızdır. Belki de tarihlerinin en ciddi zorlanma ve sıkışmasını yaşamaktadırlar. Rusya, ABD karşısında daha etkili olabilmek için Türkiyeyle enerji üzerinden anlaşma yaparken; Türkiye, ABDnin Rojava politikasından rahatsız olduğu için ve kötü olan ekonomisini düzeltme amacıyla Rusyaya yanaşmaktadır. Karşılıklı çıkarlar onları yakınlaştırmıştır. ABDnin buna tepkisiz kalması düşünülemez. Ama tümden Türkiyeyi dışlaması da mümkün görünmemektedir. Türkiye kendi hesabına göre Rusyayla arayı düzelterek diplomatik atak yapmak istese de, Suriye politikasında, Halepte bir ortaklaşmayı yakalamış değiller.
AKPyi mücadelemiz dışında durduracak bir güç yoktur
Bu tablo içerisinde uluslararası paylaşım savaşında, halkımızın özgürlüğünün garanti altına alınması, statünün elde edilmesinin fırsatları, olanakları mevcuttur. Kürt halkının öncülüğünde Ortadoğu halklarının özgür, demokratik geleceğinin tesisi için ilişki-ittifak cephesini genişletmek, dostlarımızı çoğaltmak, güncel gelişmelerin hızına denk atak, hamleci, girişken bir siyaset ve diplomasi yürütmenin gereği önem kazanmaktadır.
AKP iktidarı, 15 Temmuz darbe girişimi sonrası ırkçı, milliyetçi saldırıları siyasetinde temel argüman haline getirmiş, baskı ve şiddeti normalleştirerek toplum, savaş sarmalına çekilmiştir. AKP, siyasi, askeri, hukuki olarak hedeflediklerini 15 Temmuzdan sonra mağduriyet postuna bürünerek ve meşrulaştırarak, darbe girişiminden nemalanmayı temel duruşu haline getirmiştir.
93 yıllık inkarcı Kemalist cumhuriyet rejimini dinci, milliyetçi AKP modeli olarak yeniden tümden dizayn etmenin fırsatına dönüştürmek istemektedir. Bunun için önünde tek engel olan Özgürlük Hareketimizi askeri, siyasi ve tüm demokratik kurumlaşmalarıyla tasfiye etmeyi, darbeyle ele geçirmeyi, halkın iradesini tümden teslim almayı önüne koymuş; 40 yıllık mücadele kazanımlarını yok etmeyi hedefleyerek diktatörlüğünü Başkanlık sistemiyle tesis etmek istemektedir. Ne kadar muhalif, liberal, demokratik, sol-sosyalist kesim varsa yönelmektedir. AKP darbeci kliği, OHAL yasasıyla ve fiili savaşla, süratle sonuca ulaşmak istemektedir. Hem içeride hem bölgesel politikada saldırgan askeri bir pozisyonu siyasi duruş olarak sürdürmektedir.
İlk günden itibaren 15 Temmuz darbe girişiminin esasta hareketimizin kazanımlarına, halkımıza ve demokrasi güçlerine yönelik olduğunu ve böylelikle AKPnin bölgesel politikalara daha saldırgan bir biçimde müdahil olmak isteyeceğini tespit etmiştik. AKP, içeride bu durumdan istifade ederek AKPli olmayan herkesi hedeflediği gibi, tümden her yere yerleşmeyi, ele geçirmeyi amaçladı. Ağır baskıcı ortamın, şiddetin artması, beklenen bir durumdu.
Mevcut durumda da ise FETÖ Operasyonu adı altında OHALi tüm Türkiyede muhalif olanlara yönelterek onları teslim almakta ısrarlıdır. Çünkü her ne kadar karşı darbe gerçekleştirse de Erdoğan içte ve dışta ciddi bir zorlanmayı yaşamaktadır. Bu nedenle de kendisine muhalif herkesi teslim almak istemektedir. Muhalefet ise örgütsüz, dağınık ve ürkek yaklaştığından, halk gücü ortaya çıkarılamamaktadır. Kuruluşundan bu yana devleti kurtarma projesi olan CHPnin izlediği siyaset; AKPye koltuk değneği olmuştur. Kanun Hükmünde Kararnameler çıkararak anayasal monarşiyi uygulayan AKPyi, hareketimiz ve halkımız dışında durduracak bir güç yoktur. Darbe girişimi; Kürdistan ve bölgede süren savaşla bağlantılı olarak yaşanmıştır. Hegemonik güçler, Kürt halkını politik çıkarlarının aracı yapmalarına ortam hazırlayacağından, Türkiyenin açık savaş suçuna seyirci kalmakta, cılız sesler çıkarmaktadır. Uluslararası güçler, AKP iktidarıyla yürümeyi tercih etmemekte, ciddi rahatsızlık da duymaktadır. Gelişen darbe girişiminin anlamı budur. Ancak aynı güçler, bölgesel çıkarları gereği Türkiyeyi de hesaba katmakta ve tümden karşı durmamaktadır. Aslında AKP de darbenin uluslararası güçler tarafından planlandığını bilmektedir.
Bu güçler, diğer taraftan AKPnin Kürdistanda yürüttüğü savaş politikasına destek vermektedir. Bundan güç alan AKP, Kürdistanda savaş suçu işleyerek katliam ve yıkımı sürdürecektir. Buna şimdiye kadar özgürlük cephemizden direnişin yükseltilmesi kararıyla cevap verilmiştir. Askeri anlamda önemli bir fedai düzey, eylemsel yoğunluk yaşanmıştır. İçinden geçtiğimiz süreç, Bakurê Kurdistanda soykırım savaşına karşı varlığını koruma ve özgürleşme sürecidir.
Egemenler; savaşı, katliamı normalleştirerek sivil yaşamın doğal bir parçası haline getirip reflekslerin, sorgulamanın önünü almak, böyle bir savaş psikolojisi yaratmak istemektedir. Savaş psikolojisi yaratılmadan, bir savaş sürdürülemez. Ne amaçlanıyorsa ona göre teorisi, siyaseti, medya dili, algısı, psikolojisi oluşturuluyor. AKP devleti de, en fazla özel savaşa ağırlık vererek, bunun üslubunu edebiyatını yaparak, medyaya tam ayar vererek savaşı derinleştirmektedir. Türk devlet aklı, şehadet şerbeti içmek gibi abuk sabuk söylemlerle toplum psikolojisini sürekli kendi isteği doğrultuda şekillendirerek yönetmektedir. Böylesine nitelemelerin toplumun bir kesiminde irkilme değil, kabullenmeye yol açıyor olması, devletin toplumsal psikolojiyi yönetmede, zihniyet dünyasını ele geçirmedeki sonuçlarıyla ilgilidir. Şimdi Türkiyede anormal olan her şey, kanıksatılmış durumdadır. Toplumsal yaşamı AKP faşist rejimine uyarlama, devleti ve sivil organizasyonları tam ele geçirme amacıyla OHAL üçer ay arayla uzatılmaktadır. Özgür medyayı uluslararası komplocu güçlerin onayıyla kapattılar, susturmak istediler.
AKPyi yenilgiye uğratmak siyasi bir başarı değil stratejik bir başarı olacaktır
AKP, geçmiş hükümetlerden farklı olarak beyaz soykırımı daha güçlü tamamlama gayretindedir. Tek dilli, tek kültürlü, tek inançlı bir eğitim anlayışını FETÖ Operasyonu adı altında bu süreçte tam yerleştirmek istiyor. Klasik İttihat-Terakki politikasını Erdoğan İslami bir ulus devlet modeli hayaliyle yeniden hayata geçirmeyi amaçlıyor. Onun Türkçülük ideali İttihat-Terakki zihniyetinin güncellenmesinden başka bir şey değildir. Türk-İslam sentezine dayalı, zor ve soykırım üzerinden yükseltilmeye çalışılan Türklük olgusunu, Türk ulusunun temel harcı yapmaya çalışmaktadır.
1937de bile Türk devleti, gerekirse evlere kadar girip ulusun toptan eğitimini sağlamanın olanaklarını aramış, bunun için çeşitli resmi tasarılar hazırlamış ve bunlar uygulamaya da konulmuştur. Farklı din ve düşünceye sahip azınlıklar, Türk ulusunun oluşumu için zararlı görülerek ya ulus içinde yarı sömürge statüsünde etkisiz, kimliksiz tutulmuş, ya asimilasyon dayatılmış, o da olmuyorsa etnik temizlik öngörülmüştür. Türklük olgusunun dayanakları yapay olduğundan, yarım yüzyıl öncesi bir zaman dilimine bağlandığından, sürekli zihni ve diğer operasyonlarla her an teyakkuz halinde kalarak korunmaya çalışılmaktadır. Türkiyede hakim olan milliyetçiliğin bu denli güçlü olması kendiliğinden gelişmemiş, bizzat üzerinde çalışılarak sağlanmıştır. Her adım başı Türklük vurgusu bundan dolayı gelişkindir. AKP, laikliği geriletip yerine İslam vurgusunu öne çıkarmıştır. Türkçülüğe dayalı milliyetçilikle birlikte, dini kavramlarla siyaset yapma, gündelik hayatın bir üslubu haline gelmiştir.
Bunun kadın üzerindeki adap, edep ayarları, evliliğin, ataerkil ailenin özendirilmesi, kürtaj karşıtlığı, türban modası, AKP stili giyim tarzı, bir toplumsal yaşam tarzı haline getirilmeye çalışılmaktadır. AKP artık bir parti modeli olmaktan çıkmış, Türkiye Cumhuriyetini yeniden şekillendirmeyi hedefleyen Türk devlet modeli ideali halini almıştır. Bu nedenle AKPyi yenilgiye uğratmak sadece bir parti iktidarını yenmek değil, Türkiyeyi yeni bir dönüşüm yoluna koymak, demokratik devrimi yapmak olacaktır. Bu yüzden AKP, bu değişimin temelini atan ve görünür kılan 7 Haziran seçimlerini yok saymıştır. Ve ardından, şiddet ve soykırım politikalarına hız vermiştir. Başta kadınları, Kürtleri hedeflediği gibi, Türkiyede yaşayan tüm halk topluluklarını ve tüm farklılıklarını hedeflemiştir. AKPyi yenilgiye uğratmak bu anlamda siyasi bir başarı değil, stratejik bir başarı olacak ve yeni bir stratejik sürecin de önünü açacaktır. Bu anlamda Bakurê Kurdistanda yürütülen özsavunma direnişi, Rojava, Başûr, Rojhilattaki mücadelemizle bağlantılı olarak stratejiktir. Bakurê Kurdistanda sağlanacak başarı, diğer parçaların özgür geleceğinin teminatı olacaktır. İran, Suriye, Arapların içinde yer aldığı gerici rejimler ve yerli dayanakları tasfiye politikalarını yürütemeyecektir. Uluslararası hegemonik güçler, Kürt kartına oynayamayacaktır.
Ne eskisi gibi savaşacağız ne de eskisi gibi yaşayacağız
Özetlemeye çalıştığımız yürürlükteki tüm bu politikalar gözönüne getirildiğinde, daha riskli bir sürece girdiğimiz açıktır. Sadece kazanımlarımıza dayanarak süreci yürütemeyiz. Önder Apo, böylesine bir sürece halkımızı ve hareketimizi hep hazırlıklı kılmak istedi. Ağustos 2015te başlayan özyönetim direnişlerimiz ağır bedellere rağmen Türk devletini sarstı. Artık keskin bir sürece girildiği ve hiç bir şeyin eskisi gibi yürütülmeyeceğini ortaya koydu. Önderliğimizin; Ne eskisi gibi savaşacağız ne de eskisi gibi yaşayacağız tespiti, hiçbir şeyin eskisi gibi sürdürülemeyeceğinin ifadesiydi. Ve bizim böyle bir savaşa hazırlanmamız için çok yoğun çaba sarf etti. Bu nedenle Önderliğimiz üzerindeki tecrit tüm ağırlığıyla sürdürülüyor.
Mevcut savaş; paradigmalar savaşıdır. Güncel gelişme sahası Kürdistan merkezli Ortadoğudur. Bu nedenle doğrudan Önderliğimiz hedeftir. Kürt halkı, kadınlar, bölge halkları bu savaşın tarafıdır. Sadece etkileneni değil, plan kuran, pratikleştirme kapasitesine sahip güç olduğumuzdan tüm hesaplar başta Önderliğimiz ve hareketimiz üzerindedir. Darbeden önce başlayan ağırlaştırılmış tecrit durumu, darbeden sonra da devam ettirilmiştir. Kuşkusuz bu dönemde en fazla kaygı uyandıran Önderliğimizin durumudur. Önderliğin özgürlüğü, sağlığı ve güvenliği için mücadeleyi yükseltmek hareketimizin en öncelikli gündemidir. Tecridi tümden ortadan kaldıracak, Önderliğin rol ve misyonuna denk bir yaklaşım, ciddiyetini ortaya çıkarabilecek yeni bir düzeyi salt askeri savaş değil, tüm mücadele görevleriyle yakalamamız gereklidir.
Özsavunma direnişleri dönemsel bir çıkış değil, yeni bir sürecin başlangıcıdır. Özsavunma direniş şehitlerimiz başta Çiyager ve Rûken arkadaş olmak üzere onlarca kahraman şehidimizin anısı ve halkımızın yürek acısını sahiplenme, ancak özgür bir gelecek tesis ederek mümkün olabilir.
Bir buçuk yıldır Bakurê Kurdistanda demokratik özerkliğin inşa ve savunma görevleri temelinde kıran kırana bir mücadele yürütülmektedir. Dağ ve şehir direnişini, gerilla ve toplum mücadelesini ortaklaştırmanın aciliyeti kendisini dayatmaktadır. Bu, ortaya çıkan gelişmelerin başarıya evrilmesini belirleyecek bir nitelik taşımaktadır.
Önderlik, kapsamlı bir savaşı ve tüm ezberleri bozan, düşmanı şaşırtacak, yenilgilere uğratacak başarı haberlerimizi hep bekledi, bekliyor. Eskisi gibi savaşılamayacağını, yaşam olmayacağını, siyaset yapılmayacağını hep belirtti. Artık içinde olduğumuz süreç, buna göre bir mücadele geliştirmeyi gerektiriyor. Pratikte bu eleştiriye cevap olma yönünde, bahardan bu yana yaygın bir gerilla savaşı kırda ve şehirlerde sürdürüldü. Baharla birlikte tüm gerilla güçlerimiz, mevzilendikleri tüm alanlarda ciddi eylemlerle sürece katıldı. Bu süreç fedai bir tarzda yürütüldü ve Türk ordu güçlerine önemli darbeler vuruldu. Bu, Türkiyenin bölgesel pozisyonunun zayıflamasına yol açtı. Ordu da karşı saldırıya geçerek, dış ve bölgesel güçlerin destek vermesi halinde sonuç alabileceğini, güçlü olduğunu göstermek istedi.
Medya Savunma Alanlarını üs alanları olmaktan çıkarma, Bakur ve Başûr bağlantısını koparma, yine yapabilirse alanları denetimine alma, gerillanın manevra kabiliyetini yoğun keşife dayalı teknikle vurarak azaltma, yoğun teknikle üstünlüğü ele geçirme yönünde saldırılarını artırdı. Bu saldırılara Zap, Avaşîn, Zagros ve Xakûrkê güçlerimiz etkili cevap verdi. Türk devleti ise verdiği ağır kayıpları kamuoyundan gizledi. Türk ordusu, tüm teknik üstünlüğüne rağmen özgürlük cephesinden gelişen direnişe karşı istediği sonucu alamadı, alamıyor. Mevcut durumda direnişin başarıya evrilmesine yetecek bir düzeyle tarihi sonuçlar yaratmanın fırsatı önümüzde durmaktadır. Bunun farkında olan Türk devleti, Bakurê Kurdistan ve Medya Savunma Alanlarına yönelik kışın da saldırılarını daha da artıracak bir yönelimi gündemine almıştır.
Mûsil ve Rakka operasyonları bölgenin gidişatını belirleyecek düzeyde stratejiktir
Bakurun yanısıra, Rojavadaki gelişmeler de kilit öneme sahiptir. Minbicin kurtuluşuyla Rojava Devrimimiz bir adım daha ileri gitmiştir. Ancak Efrîn ve Kobanênin birleşmesi hamlesi Türkiyenin baskısıyla ertelenmiş ve Türk devletinin Cerablusa girmesine yeşil ışık yakılmıştır. YPG ve QSDnin rolüne karşılık zorla ÖSOya rol verme, güçlendirmeye büyük gayret gösterilmektedir. DAİŞle anlaşmalı olarak bölge Türk devletine bırakılmıştır. Ancak bu gücün Türk devletiyle ayakta tutulduğu ve hiçbir güçlerinin olmadığı da bilinmektedir. Türkiye, tampon bölge oluşturmak, başından itibaren izlediği Rojava düşmanlığını bizzat askeri tehdit gücü olarak içeriye yerleşmek istemektedir. Resmi olarak Rojava sınırları dışında olan Türk devleti, artık fiili olarak Rojava sınırları içindedir. Rojavada şimdiye kadar süren durum bundan böyle değişmiştir.
Her güç gibi Mûsil operasyonuna AKP devleti de stratejik yaklaşmakta, varlık-yokluk gerekçesi yapmaktadır. Ortadoğuda söz sahibi olmanın ötesinde, fırsat bulursa işgal ederek sınırlarını genişletme siyaseti izleyeceğini açıkça beyan etmektedir. ABD, Mûsil operasyonunda hava saldırılarına katılmasına izin vererek Türk devletini ne dışında bırakmış oldu, ne de AKPyi tam istediği gibi dahil etti. AKP, bundan ciddi rahatsızlık duysa da, her an tetikte beklemekte ve diğer taraftan da Rojava saldırılarını geliştirmektedir. Başikadan çıkmama ısrarını sürdürmekle birlikte, daha fazla rol sahibi olmayı arzulamaktadır. ABD ise ne tam katan, ne de tam dışında tutan bir politika izleyerek bir biçimiyle dahil etmiş oldu. Aynı güçler, paylaşım savaşında PKKyi de dışında tutarak sömürgeci Kürt siyasetinde ısrarlıdır. Mûsil operasyonu; savaşın kaderini, bölgenin gidişatını belirleyecek düzeyde stratejiktir. Paralelinde Rakka operasyonu da aynı öneme sahiptir. Şimdiye kadar sürdürülen ilişkiler, politikalar Mûsil operasyonunun sonucuna göre yeni bir biçim kazanacaktır. Politika değişikliği en fazla Kürtlere yansıyacaktır. Politika tek taraflı masada belirlendiği gibi yürümediğinden, sahada etkin güç olma pozisyonumuzu hareket olarak, Bakurê Kurdistanda, Mûsil, Şengal ve Rojavadaki mücadelemiz belirleyecektir. Türkiyenin telaşı bundandır. Bu nedenle hem Bakurda gerillayı tasfiye etme, halkı hareketsiz kılma, hem Rojavadaki saldırılarla zayıflatmaya çalışmaktadır. Türkiye, Mûsil operasyonuna sınırlı dahil edilmiş olsa da, savaş ve mücadele performansımız Türk devletinin de rolünü etkisiz kılacak ve manevra sahasını kapatacak, Ortadoğudan el çektirilmiş olacak. Misak-ı Milli sınırları Kürtler lehine değiştirilmelidir. Halkımız üzerindeki sömürge sisteminin planı olan Lozan Antlaşması, AKPnin Misak-ı Milli sınırlarını genişletmesi biçiminde değil, bunun ham hayal olarak kalmasını sağlamak ve özgür Kürdün, halklarımızın, kadınların doğuşuna çevrilmeli, Lozan yerle bir edilmelidir. AKPnin tek korkusu, kabusu budur ve bunun için her şeyini bu savaşa yatırmıştır.
Her ulus devlet kadın karşısında bir DAİŞ gerçeğidir
Kadınların yaşam güvencesi olmadan özgürlük sorunu nasıl tartışılır? Kadın özgürlük kuramlarını, güncel savaş, yıkım ve soykırım politikaları eşliğinde ele alarak ulaşabildiğimiz tüm çevrelere ulaşmak ve kadınlar cephesinden harekete geçmek ve faşizme karşı direnişi yükseltmek gerekmektedir.
Böylesine çatışmalı bir ortamda ulus devlet iktidarlarınca kadına sürekli itaat politikası dayatılmaktadır. Kadınların değişimin temel aktörü olmasının önüne geçmek, köhne düzeni sürdürmek amacıyla en sinsi planlar kadına yönelik uygulanmaktadır. Kutsal vatan, kutsal savaş ve asker, mutlak kutsal aile söylemiyle sonlandırılmaktadır. Türkiyede, başbakanlık düzeyinde hastanelerin bekleme salonlarının bile evlilik ortamları olarak ifade edilmesi bir espri değil, bir siyaset tarzıdır. Evlilik programlarının, dizilerin vb artması, kadına edep derslerinin verilmesi, kadınların giyiminden dolayı saldırıya uğraması, eğitim müfredatındaki değişiklikler, polis-valilik işbirliğinde özelde genç kadınların hedeflenmesi, genelde tüm kadınlar için en korunaklı alanın ev sınırları olarak gösterilmesi, işten, meslekten atılanların çoğunun kadın olması, çocuk bedenlere yönelik cinsel şiddetin artması, kadın gerillaların bedenlerine yönelik şiddet videolarının bilinçlice kamuoyuna yayılması, mücadeleye aktif katılan kadın örgüt ve şahsiyetlere tehdit gibi daha birçok yönelim kadın mücadelesini geriletme amaçlıdır. Nitekim özsavunma direnişlerinde de ilk hedef olarak kadınlar seçildi ve vuruldu. Rojavada yaşanan kadın cinayetleri, yine İranın cinsiyetçi ve geri erkek egemenlikli politikaları; Rojhilat kadınını hedef alan düşman gerçekliği, ajanlaştırma, fuhuş, toplumsal çöküntüyü yaratmaya dönüktür. Yine Rojhilatta çocuk yaşta evliliklerin yaşı 9a düşmüştür. Evlenmek istemeyen kadına intihar süsü verilerek kader kurbanı olarak gösterilmektedir.
Her toplumsal yaşam sisteminin alt ve üst yapısı, kurumları, kültürü kadınla şekillenir. Bir toplum kadına saldırılarak dağıtılır. Onun varlığına, özgürlüğüne sahip çıkmasıyla da bir toplum sağlam temeller üzerinden varlığını koruyup sürdürebilir. Ortadoğuda kaos ve çatışmalı ortamda kadın lehine gelişmelerin yaşanmaması, kadınların harekete geçmemesi için kadına baskı artmıştır. Cinsiyetçi politikalar bizzat devlet ve kurumları tarafından yaşamın her alanında bilinçli olarak derinleştirilmektedir. Kadınlar için tehlike ve tehdit daha fazla artmıştır. Her ulus devlet, kadın karşısında bir DAİŞ gerçeğidir. AKPnin kafasındaki yeni ulus modeli, siyasi engeller ortadan kalktıktan sonra, esasta kadın politikalarında oldukça başarılı bir biçimde oturacaktır. AKP ve diğer ulus devletler kadın alanını boş bırakmadan, askeri ve cinsiyetçi politikaları eş zamanlı siyasi planlama ve konseptle yürütmektedir. Yine kadın düşmanlığı, sözde yeni sosyolojik bilimsel teoriler olarak üretilmektedir. Temel kavramlar tartışmaya açılmıştır. Ana, analık, anayasa, anacıl, ana-çocuk ilişkisi, çocuğu toplumsallığa hazırlayan asal öznenin baba olduğu gibi saptırma düşünceler yeni bilimsel tezler olarak hazırlanmakta, toplumsal bozuklukların sebebinde potansiyel suçlu kadın olarak gösterilmektedir.
En dipteki çelişkinin bu denli gün yüzüne vurmuş olması kapitalist modernite paradigmasını, ulus devlet yapılanmalarıyla ve tüm kurumlarıyla zora koymaktadır. Egemenler, tam demokratikleşme ve özgürlük yolunu tercih etmeyeceklerine göre, karşı devrim saldırılarına hız vermektedir. ulus devletlerin erkek egemen, cinsiyetçi politikaları sistematik uygulandığından kadın sorunu görünmez, anlaşılmaz, çözülemez, değişmez bir sosyolojik tahlil olarak sunulmaktadır. Kadercilik çok derin bir zihniyet formu olarak güçlü tutulmak istenmektedir. Sistemin kadın özgürlüğünden korktuğu, en büyük kabusunun bu olduğu, kadına yönelimlerin giderek hız kazanmasıyla doğrulanmaktadır. Bunun için kadın sorunu ekseninde kadınları ayağa kaldırmak, uyarıcı olmak için söylem ve eylemlerimizi daha fazla geliştirmemiz gerekmektedir.
Kadınlar, cinsiyetçi, soykırımcı kapitalist modernitenin kıskacındadır. Ortadoğu kültürel gerçeğinde dincilikle iç içe geçirilmiş cinsiyetçi politika, kadını çepeçevre sarmalamış durumdadır. Siyaseten eşitliği, özgürlüğü savunmak tek başına yetmemektedir. Kuşkusuz cinsiyetçilikle mücadele konusunda ciddi bir kadın iradesi açığa çıkmıştır. Ancak, biçimsel olarak eşitlik iradesi, siyasi hakların paylaşımı, kadın ve erkeğin eşit temsiliyle özgürlük sorunu çözülecekmiş gibi bir yanılgı yaşanmaktadır. Özgürlük bilinci ve özgür yaşam kültürü zayıf kalmaktadır. Oysa özgürleşmemiş kişiliklerin eşitliği açık ki iktidarda eşitliği doğuracaktır. Özgür kadın, özgür toplum felsefesini daha güçlü işleme ve elde edilen kazanımların özgürlük bilinciyle doldurulmasına ihtiyaç vardır.
Ancak kadınların yaşamlarını değiştirdiğimiz ölçüde kurtulmuş olacaklar. Kadınlar, politikleşme sürecine girmiştir. Toplumda irade olma, aktifleşme bilinci el verdiği ölçüde toplumsal yaşama katılma gayreti, emeği güçlüdür. Belli bir gelişme ortaya çıkarılmıştır. Ama modernite yaşamı, klasik, geleneksel kadınlık, erkeklik rolleri esasta aşılamamıştır. Feodalizmin yerini alternatif kapitalist modernite ölçüleri almaktadır. Şehirli gençlik kesiminde; modernizmin kadınsılık, erkeksilik rolü, kırsal kesimlerde; bastırılmış kadınsılık, feodal, dinci geleneklerle dolu erkeksilik baskındır. Oysa devrimin araç, gereçleri artmıştır, iş ve çalışma alanları çoğalmış, görevler ve sorumlulukları da büyümüştür. Tek güvencemiz ideolojik, askeri ve siyasi mücadele düzeyimizdir
Bizler; hem kadın kimliğimiz hem halk kimliğimizden ötürü beyaz soykırımdan geçtik. Kültürümüz ve tüm aidiyetlerimiz sürekli saldırı altında. Bununla birlikte uygulanan cinsiyetçi politikalar, ikinci bir soykırımdır. Kürdistanda iktidar tekelindeki dincilik, dini istismar en çok kadını hedeflemiştir. Kadınlık yok ediliyor. Dincilik, cinsiyetçilik, beyaz soykırım olarak milliyetçilik, kadın değerlerini ters yüz eden bilimcilik kadın aleyhine sürekli operasyon halindedir. Benliğimiz her an ve her biçimde yürütülen operasyonlarla parçalanmak istenmektedir.
Milliyetçilik öncelikle Kürt, Êzidî, Ermeni Süryani halklarına karşı ırkçılık düzeyinde; cinsiyetçilik de aynı şekilde hepsini kapsayarak kadına karşı soykırım düzeyinde faaldir ve bunun sonucu olarak; kadın katliam ve kırımında artış vardır. Bunun için var olma, xwebun kadınlar olarak temel problemimizdir. Kürdistanın dört bir yanında önemli kazanımlarımız birbirinden farklı gelişim düzeyi yakalamış olsa da, hala soykırım tehlikesi, tehdidi altındayız. Gerek ulus devletlerin ırkçı saldırıları, gerek Ortadoğuda dincilik adına hortlatılan faşist çete örgütlenmeleri ve gerekse de uluslararası güçlerin Kürtleri çıkar denkleminde her an gözden çıkarma, kurban etme politikaları birer soykırım uygulamasıdır.
Önderlik Beşinci Savunmaya yüzyılın gelişmelerini ve bu gelişmelerin hedef noktasındaki halkımız ve geleceği bize bağlı olan halkları düşünerek; Soykırım Kıskacındaki Kürtleri Savunmak ismini koymuştur. Geçmişte olduğu gibi hemen soykırım yapmanın zemini yoktur ama bu olmayacağı anlamına gelmez. Zaten Bakurda özyönetim direnişlerine karşı saldırıda bu denli hunharca tüm askeri gücünü seferber ederek çocuk, genç, yaşlı, kadın gözetmeksizin sivilleri katletmesi bu keskinliği göstermektedir.
Tek güvencemiz ideolojik, askeri, siyasi mücadele düzeyimiz ve buna denk örgütlenmedeki sağlamlığımızdır. Yani paradigmamız, uygulama başarımız, tek güvencemizdir. Bunun toplamı olarak da Önderliğimizin özgürlüğü ve Kürt halkı olarak statü kazanmamız, demokratik ulusun demokratik rejimini inşamız tek güvencemizdir. Bunun da yolu kadınları devrime, özgürlük mücadelesine daha etkili katmaktan geçmektedir.
Biz ideolojik-politik bir hareketiz ve politika yapıyoruz. Toplumumuzu, birlikte yaşadığımız toplumları, bölgeyi, dünyayı etkileme düzeyimiz ortadıdır. Kadınların kurtuluşu yolunda Kürt Kadın Hareketi olarak çok ciddi bir iddianın sahibi ve adresiyiz. İdeolojik amaçlarımızı gerçekleştirmede gösterdiğimiz başarı küçümsenmeyecek ve hatırı sayılır bir niteliğe, birikime, kurumlaşmaya sahiptir. Yerel olduğu kadar evrensel bir etkimiz vardır. Politikayı salt particilik, seçim, toplantılar, ülkeyi yönetme erki gibi dar anlamından çıkartıp, erkek egemen kuramın sorgulamasına dönüştürdük. Eşitlik anlayışı olarak eşbaşkanlık, eşit temsiliyet, kadın meclisleri, özgür eşyaşam, erkeğin dönüşümü, erkeği öldürmek, sonsuz boşanma kuramlarıyla politikaya yeni bir içerik kazandırdık. Politikanın kadın özgürlüğüne dayalı çizgisini belirledik. Cinsiyetçiliği, erkek egemen düzeni tüm zihni ve yapılarıyla masaya yatırmadan, politikanın konusu yapmadan dünyanın meşgul olduğu iktidarların devrilmesi ve yerine yeni iktidarların kurulması kapışmasında, bunca sorunların arasına kadın özgürlüğüne sıra gelmeyecektir. Kadını politikaya dahil edemezsek, kadınların erkek egemen düzende işkenceli yaşamı sürecek, erkeğin ve egemen olan her gücün yönetme, denetleme, kadın üzerinde karar alma yetkisini kendisinde hak görme durumu devam edecektir. Her devrimin kadına özgürlük getirmediği, dünya devrimler tarihinden bilinmektedir.
Biliyoruz ki, mücadelesini yürüttüğümüz olguyu, kültürü, zihniyeti değiştirmek öyle kolay değildir. Önderlik, kadın devrimi yapmışız gibi yaklaşmamamız gerektiği konusunda bizleri uyardı. Gelişmeler var, ancak erkek egemen düzen, kadınlık-erkeklik rolüne göre toplumsal bir düzen kurmayı başarmıştır. Eşitsizliğin, birinin üstün, diğerinin aşağı olduğu, herkesin yerinin belirlendiği bir kültür kanıksanmıştır.
Dincilik adına Ortadoğuda soykırım sürdürülmektedir. Bu yüzden kadını dinle ıslah etme, terbiye etme vazgeçilmez bir politika olarak sürdürülmektedir. Erkek egemen yapıyı destekleyecek tarzda da bilim hizmete koşturulmaktadır. Bu soykırımın durdurulması ise kadın ve erkekte yaşanacak aydınlanmayla mümkündür.
Dincilik, cinsiyetçilik, milliyetçilik, bilimcilikle mücadeleyi birlikte yürütmede kopuk kalmaktayız. Kadın Özgürlük Hareketi olarak politikamızın ana ekseni bu dört formu gündemleştirmek, pratik örneklerle anlaşılır kılmak, mücadele ederek toplumsal dönüşüme sevk etmek olmalıdır. İdeolojik olarak etkili olduğumuz alanlarda mücadeleye kadın ve erkek aktif katılmasına rağmen, cinsiyetçi roller değişmemiştir. Kadınların ev yaşamını fazla değiştiremedik. Geleneklere karşı Rojavada olduğu gibi yasalar çıkarsak bile, bunun yasalarla hal olmayacak kadar köklü bir sorun olduğunu biliyoruz. Evlere kadar uzanan toplumsal değişim projeleri üzerinden kanton yönetimleri, kadın meclisleri, genel meclislerimiz, sivil toplum örgütlerimiz, öncü militana dayalı taban faaliyetimiz olarak aynı odağa yönelirsek değişimi gerçekleştirebiliriz. Ev kadınlarına yönelik çeşitli eğitici kurslar, dönüşüm projeleri gibi seminerleri aşan daha yaratıcı programlar uygulayabilmeliyiz. Hakeza erkeklere yönelik, yine gençlik örgütüyle birlikte ortak projeler geliştirebilmeliyiz.
Politikamızı adım adım hayata geçirmeye kilitlenerek hedefli ve planlı bir çalışma yürütmemiz halinde daha iyi gelişmeler yaratacağımız kesindir.
Rojava Devrimindeki gelişmelerin temel kriteri kadınları örgütleme düzeyimizdir
Kürdistanda yürütülen savaşla sadece yeni askeri mevziler kazanmadık. Özsavunma savaşının ortaya çıkardığı gelişmelerle başta Kürt toplumunun sosyalitesinde değişimler yarattık. Her şeyden önce kadınlar akın akın mücadelenin her safhasına aktif öncü düzeyde katılmaya başladı; örgütlenmesi, bilinci yeni bir düzey kazandı. Kürt halkı dışında Ortadoğuya açılma, diğer halklarla, kadınlarla buluşma şansını, zeminini, fırsatını yakalamış olduk.
Rojava Devrimindeki gelişmelerin temel kriteri kadınları örgütleme düzeyimizdir. Şengalin, Minbicin kurtarılmasında ortaya çıkan görüntüler Kadın Özgürlük Hareketimiz ve tüm hareketler için yaşam gerekçemizdir. Rojava başta olmak üzere, Kürdistanın dört bir yanında Ortadoğunun yol haritasını kadınla şekillendirecek tarihi dönemeçleri yaşamaktayız. Kadın özgürlüğü üzerine ne kadar çok tartışılır, örgütleme yapılırsa o denli savaşta ödenen bedellere tarihi yanıtlar verilebilecektir. Bu, tüm Kürdistan ve Ortadoğuda geçerli temel kriterdir. YJA-Star, YPJ, YPS-JIN, HPJ, YJŞ gerçeğini salt bir askeri örgütlenme olmasının ötesinde, tutkulu bir devrimin öncü müfrezeleri olarak, devrimci kadın birlikleri, toplumun yeni ruhu, zihniyeti, yaşam anlayışı olarak kültürleştirmek, en temel siyasi anlayışımız olmalıdır.
Herşey kadın özgürlüğü ile başlar
Toplumsal alt-üst oluş sürecinde, kızgın savaş, soykırım, yıkım saldırılarında kadın sorununun herhangi bir gündem olarak değil, başat sorun olarak çözümünü dayatmak; toplumu demokratikleştirmek, diplomasinin, siyasetin, savunmanın, inşanın yolunun kadın özgürlüğünden geçtiğini her zeminde ve her çalışmada temel bir yaklaşım olarak ortaya koymak, bu anlayışı tüm topluma mal etmek ve tüm çalışmaların merkezine oturtmak şarttır.
Kadınla ilgili gündemleri bazen değil, her günü kadın bakışıyla yorumlamak, kadın sorunsallığı üzerinden demokratik, eşit, özgürlükçü bir rejimin tesisini gündelik olarak da gerçekleştirmek gerekmetedir. Her şey kadın özgürlüğüyle başlar, ilkemizi günlük çalışmalarımızın, planlamalarımızın esası yapmak, zihni uyanmayı yaratmak ve sürekli toplumun gündeminde tutmak, beyin fırtınası yaşanmasını sağlamak için alışageldik toplumsal yaşamı durmadan kurcalamamız, dürtüklemek, rahatsız etmek ortaya çıkan rahatsızlıkları örgüt ve eyleme dönüştürmek temel tutumumuz olmalıdır. Bugün kadınlar için, kendi özgürlüğüm için ne yaptım diye kendimize sormamız lazım. Rojavayı kadın devrimi olarak ifadelendiriyorsak, bunu bir söylem olmaktan çıkartıp hangi düzeyde kültürleştirebildiğimize bakmamız lazım. Kültürel devrim, dönüşüm nasıl yaşanır, kültürel genler, gelenek vb olarak binlerce yıllık zihni ve ruhsal kodlamalar nasıl değiştirebilir konusunu devrimci parti ve öncüleri olarak daha somut tartışmamız gerekmektedir.
Kadınların moral alacağı gelişmeler tüm yoğunluğuyla yaşanmakta ve toplumu etkilemektedir. Bununla birlikte, özgürleşmenin önündeki engeller ve sorunlar da tüm ağırlığıyla yaşandığından, daha fazla çözüm perspektiflerini geliştirmemiz, dönüşüm projelerini pratikleştirmemiz gerekmektedir. Toplumsal yaşama dair yarattığımız gelişmeler, askeri, siyasi, sosyal, kültürel, diplomatik, ekonomik, eğitim alanında atılan adımlar değerlidir. Yarattığımız bu gelişmeleri tüm toplumu kapsayacak düzeye getirmek, toplumsal inşayla kurumsallaştırmak, her bir bireyi örgütlü kılmak, katmak, düşünce ve yaşam tarzını değiştirmek ve sistemini oluşturarak görünür kılmak şarttır. Böyle bir değişim için, kadınların ağırlıkta zamanı geçirdiği ev ortamlarında gece-gündüz olmamızı gerekli kılar. Kürdistanda kadınlar meslek ve ev dışındaki işlerde düşük oranda yer almaktadır. Kadın emeği, ev emeği olarak kurumsallaşmış, değer kazanmış ve toplumda kanıksanmıştır.
Kadının politik emeğinin ve katılımının daha güçlü ifadeye kavuşmasına ihtiyaç vardır. Kadınlara çeşitli örgütleme araçlarıyla ulaştığımız gibi, ev ortamında daha güçlü ulaşabiliriz. Kadınların nicelik olarak politikaya katılması, politik kurumlaşmalarla iradeleşmesi, savunma alanında belirgin bir farkla yer alması, kimlik kazanması önemlidir. Hegemonik güçlerin paylaşım savaşı, biz ezilenlerin ise özgürlük devrimi olarak yöneldiğimiz Ortadoğuda, kadınlar bariz rol sahibi olarak toplumsal yaşamda kimlik ve iradeleriyle yerlerini almayı bildi. Dünya, Rojava ve Suriyedeki savaş kadar, kadınları, yaptıkları çalışmaları, kadınların direnişini konuştu, moral aldı, oradaki deneyimden yararlanmak istedi. Orada kadınlar adına özgürlüğün yeniden boy verip serpildiğini gördükleri için böyle bir ilgi, umut ve beklenti gelişti. Ortadoğu deyim yerindeyse; kadın özgürlük çağının doğuşunu yaşıyor. Dünya bu gerçeği iyi okuduğu için böyle bir umut ve ilgi gelişiyor. Ateşle dans eden kadınların sınanmış iradesi, kimsenin görmezden gelemeyeceği bir hakikattir. Bunun büyük heyecanını yaşarken, başarının Önderlik paradigmasını zamanında uygulayarak öncülük görevlerini yerine getirmekle mümkün olduğunu biliyoruz. Hem böyle bir beklentinin hem de böyle bir sorumluluğun bilinciyle yaptığımız tartışmalarda temel esaslarda sorunların çözüm perspektifleri ortaya çıkmıştır.
Başta belirtmek gerekirse kadın sorunu toplumsal olduğundan kadın devrimini gerçekleştirmek toplumsal devrimi yapmak olacaktır. Gelişme ve başarı ölçümüzün, toplumu ne kadar örgütlediğimiz, eğittiğimiz, değişim yarattığımız, özsavunma kapasitesini geliştirdiğimiz biçiminde olacaktır.
Önderlik gerçeğine odaklanarak, kendimizi partinin temsil gücü haline getirerek, uygulayarak hata ve yanlışlarımızdan çıkabiliriz. Bu noktada Önderlik tarzını yeniden hatırlatmak gerekirse, Önderlik Parti ilanına gitmeden önce örgütlenmeye ağırlık vererek alt yapısını hazırlamış; ilişki, çekirdek kadro, her türlü imkanı oluşturarak işe başlamış ve halka yaklaşım, halk örgütlenmesi bir parti kadrosunun temel militan özelliği olarak PKKde şekillenmiş ve kültürleşmiştir. Hangi çalışmada yer aldığı fark etmeksizin, bir militanın ne kadar halkçı olduğu her zaman değerlendirilen ve muhakkak ulaşılması gereken bir Parti özelliği olmuştur. Halk Savaşında Militan Kişilik, Devrimin Dili ve Eylemi adlı kitapları, daha nice çözümlemeleri, son olarak savunmaları, perspektifleri, Parti militanının esasa göre bilinç, kişilik kazanmasına yol açmıştır.
Sonuç olarak; Önderliğin eleştiri ve perspektifleri temelinde yoğunlaşılırsa hem kendimiz hem karşılaştığımız sorunlara çözüm olmak kadar muazzam gelişmeleri ortaya çıkarabiliriz. Önderlikle yirmi dört saat yaşamayı bir slogan olmaktan çıkararak, yaşamsal bir hakikate kavuşturmanın yakıcılığı her zamankinden daha fazla kendisini dayatmaktadır. Önderliğin eleştirilerine yoğunlaşırsak, kendimizde muazzam bir çıkışı sağlayabilir, öncülük görevlerimizi layıkıyla yerine getirebiliriz. Oldukça kritik olan bu süreçte yaşanan hızlı gelişmeler hareketimizin, halkımızın, Kürdistanın geleceği açısından son derece önemlidir. İmha ve tasfiye amaçlı her türlü yönelim ve saldırılar kapsamlılaşarak gelişecektir. Buna karşı tedbir alarak kayıp vermemek kadar, tüm çalışmalarımızı savaşa göre örgütlemek, büyük bir savaşı yürütecek düzeyde hazırlıklı olmamız önem taşımaktadır. Bu anlamda Önderliğin ısrarla; Beni tanıyın ve Benim gerçeğime katılmıyorsunuz eleştirilerine yanıt olmak dönem sözümüzdür.