

Kaybettim Seni
Nasıl desem nerden başlasam nasıl anlatsam ne gücümü
parmaklarımda bulabiliyor ve nede düşünceme yansıtabiliyorum
öfkemi'mutlulugumu'sevinçlerimi'gözyaşlarımı'şaşkınlıgımı'kısacası
duygu aroması yaşantımda yine kaybeden benim ...
Hiç takatim yok konuşmaya 8 yıl 45 günlük bir ilişkinin 2'5 aylık
rötar sessizliginde son bulmasını ve artık seni yaşantımda görmek
istemiyorum demesini hazmedemiyorum...Yada kabullenemiyorum zamanların
tükenişini ve onsuz geçen günlerin getirdigi zor anlarda nefes alış
verişlerimi kabullenemiyorum..Yaşamın son halkasını bile bile ıskalamak
istiyorum ...Bazen anlık ölümcül duyguların girdabında deli gömlegi
giyip aval aval bakakalıyorum insanlara..Ona benzettigim tüm insanlara
selam veriyorum ve ardı sıra onun ismini mırıldıyorum ...Hiçbiri
beni duymuyor terkedişler gibi
ardına bile bakmıyor benzetilenler..Gece olunca içimdeki çocugun
aglamasına dayanamıyorum o aglıyor ben aglıyorum ve
anılar çıka geliyor zamansız misafirler gibi sadece hatırlatıyor
geçmişi ve anlık mutlulukların zifri karanlıgında yine dinliyor
oluyorum o şarkıyı '' yalnızım tekden yalnızım..suç benim seni şu
gönlüme yazmışım..!'' ex aşkım......
Yine sabah oluyor ve sensiz geçen bilmem kaçıncı gece ve sen şimdi
bilmem kaçıncı kolların vucud ısısında meze oluyorsun..
Adını koydum senin.!!! ve yemin ettim ..Asla sonrası olmayacak
bu günlerin ve kimse kimseyi tanımayacak bir yabancı gibi bakışacagız
gözlerimiz tanımayacak ne seni ne beni.....
Heyhaat hayat ne garip dostum.! daha dündü bana sadık kaldıgını
bildigim kadın.. Ben yanılmışım her zamanki gibi ...Sen o renkli
yaşantına dön bense sıradan yaşantıma ....Zor olacak biliyorum ölümden
sonra hayat..
Geride bırakılan herşey bayat.........
Hoşçakal raşel.!!!!!