Köpeklerin evcilleştirilmesi sırasında beşerler, bu canlıların kişiliklerini makul ırklara nazaran ayırmaya başladı. Diğer bir deyişle bir köpeğin kişilik özellikleri ve ırkı ortasında kıymetli kontaklar olduğu düşünülüyordu. Fakat yeni araştırmalar, cinsin (veya ırkın) bir köpeğin yalnızca görünüşünü hakikaten güçlü bir halde etkilediğini söylüyor. Kişilik özellikleri ise, ırklarından çok etrafları ile temaslı olabilir. Araştırma, bu teori ile uzun müddettir devam eden ırk – kişilik özellikleri irtibatı fikrine de meydan okuyor.
Köpekler ve beşerler geçmişte avlanma, muhafaza ve hayvancılık üzere misyonlarda güçlerini birleştirdi, lakin vakitle köpekler hayatımızda daha az fonksiyonel bir rol üstlendi. Crufts üzere kurumlar, çağdaş insanların Kuğu Gölü’nü gerçekleştiren safkan chihuahualar için çıldırdığını gördükçe, yetiştiriciler ve köpek severler benzeri formda muhakkak ırklara makul kişilik tipleri atfetmeye başladılar.
Bir hayvanın kişilik yapısını anlamak, bir konut yahut çiftlik için uygun bir evcil hayvan mı yoksa çalışan bir hayvan mı oldukları konusunda bilgi verebilir, bu nedenle bir hayvanın tabiatını mirasına dayanarak iddia etmeye çalışmanın kimi yararları var. Yeniden de, cinsle ilgili varsayımlar hakikaten gerçek değilse, bu hayvanlar uygun olmayan meskenlere sahip olabilir. Bu da örneğin, Birleşik Krallık’taki 1991 tarihli Tehlikeli Köpekler Yasası üzere maddelerin aslında yanlışsız olmadığını ortaya çıkartacaktır.
Dog Genomics‘te yayınlanan bir makalede araştırmacılar, cinsin bir köpeğin özelliklerini etkileyip etkilemediğini yahut nasıl etkileyeceğini kıymetlendirmek için, Darwin’s Ark topluluk bilim projesi aracılığıyla kaydedilen 2.000’den fazla köpeğin DNA’sını sıraladı. Çalışmaya dahil edilenler ortasında safkan ve karışık cins köpeklerin bir karışımı bulunuyordu ve dizileri, genotipleri (DNA) ve fenotipleri (görünüşleri ve davranışları) ortasındaki ilgileri aramak için davranışlarıyla ilgili sahip anketleriyle eşleştirildi.
Sonuçlar, makul ırklarla alakalı köpeklerin birçok emsal fizikî özelliğinin olduğunu, lakin davranışların daha az dengeli olduğunu ortaya koydu. Belli ırklarla bağlı görünen davranışlar ortasında, bir köpeğin bir beşerden gelen talimatları takip etme kapasitesi olan isteklilik, genetik olarak en temaslı olanıydı.
Genius Dog Challenge’a katılanlar üzere Borders collie cinsi köpekler, en yüksek istekliliğe sahip olanlar ortasındaydı ve bu davranış tipinin, ferdî farklılıklar hala mevcut olmasına karşın, cinsle kıymetli ölçüde temaslı olduğu bulundu. Bunun bilakis, “insan sosyalliği”, yani çoklukla alıcılarla ilişkilendirilen bir özellik ile cinsin genotipi ortasında kıymetli ölçüde bir temas bulunmadı.
Araştırmacılar, bu çalışmada davranışları üzerinde asgarî tesire sahip olan ırkın, onu “ferdi davranışın zayıf bir kestirimcisi haline getirdiğini ve evcil köpek seçimiyle ilgili kararları belirlemek için kullanılmaması gerektiğini” söylüyor. Bunun yerine, çevresel faktörlerin köpeklerin kişiliklerini etkilemede daha büyük bir rol oynamasının daha muhtemel olduğu belirtiliyor.
Bu araştırmadan çıkabileceğimiz sonucu hoş bir formda özetleyen, çalışmayı denetleyen Broad Enstitüsü’nün omurgalı genomiği yöneticisi Elinor Karlsson, Science’a verdiği demeçte, “Bir katalogdan alışveriş yapmamalısınız. Her köpek bir bireydir” diyor.