Sınıfına binbir güçlükle çıkarılan Eda öğretmenine şöyle der:
Eda: Asansörle aşağı inicem ben.
Öğr: Asansör bozulmuş Edacım.
Eda: Merdivenden inerim o zaman.
Öğr: Merdivenleri yeni silmişler, kayabiliriz ama şimdi inersek
Eda: Ben iki tarafa da tutunur öyle inerim.
Eda’nın okula en sevdiği oyuncağının götürülmesi istenmektedir.
Anne: Kızım yarın okula hangi oyuncağını götürelim?
Eda: Ben okula gitmicem ki.
Sabah gözünü açmaya zorlanan anne çocuğunu ikna çabasında sınır tanımamaktadır.
Anne: Eda sen büyüdüğünde öğretmen veya doktor olmak istiyorum diyordun ya bak işte okula gitmezsen bunların hiçbirini olamazsın kızım. (Yolda sokakları süpüren çöpçü gözüme takılır) Bak bu amca gibi sabah erkenden kalkıp sokakları temizlemek zorunda kalırsın güzel bir meslek sahibi olmazsan.
Eda: …. Sessizlik
Anne: Öğretmen mi olmak isterdin çöpçü mü?
Eda: Çöpçü olmak istiyorum ben.
Bu kadar mı sevilmez okul!
Sabah beni bırakmak istemeyince ben de onunla okulda bekledim biraz. Camdan alt kattaki yüzme havuzu görünüyor. Onun öğretmeniyle havuza inmesini söyledim, dolaşmaları için. Ben de sana camdan el sallayacağım dedim, kabul etmedi. 2 dakika sonra şöyle bir konuşma geçti aramızda:
Eda: Anne ben de seninle işe gelmek istiyorum, burda kalmak istemiyorum.
Anne: Ama yavrucum iş yerine çocuklar gelemiyor ki anneleriyle birlikte.
Eda: Olsun, ben sana orda camdan bakarım anne.
Aaaaah ah bu kadar cin fikirli olup da nasıl okula gitmek istemezsiniz siz!
HB