Çocuk Hakları Enstitüsü’ne sunulan taslak- Mart 2010
İsviçre
Çeviri
Proje Danışmanları:
Paolo Riva Gapany- Uluslararası Çocuk Hakları Enstitüsü Başkan Vekili- İsviçre
Projeye Katkı Verenler:
Çocuk Hakları İleri Çalışmaları Master’ı katılımcıları (2009-2010 ): Antonia Luedeke, Carole
Tronchet, Elena Manfrina, Marie-Claire Kunz, Mustafa Hassan ve Sokol Muca.
Teşekkür:
Ulusal anayasaların ve çocuk haklarının incelenmesi MCR öğrencileri için şu sebeplerle heyecan verici bir fırsattı: (i) Geniş bir ülkeler yelpazesinde çocuk haklarının anayasal kabulünü görmeye fırsat vermesi, (ii) bunların çocukların hayatları üzerindeki etkilerini analiz etmek, (iii) bunları Nepal’deki durum ve Nepal’in yeni anayasası ile kıyaslamak.
İlk olarak Uluslararası Çocuk Hakları Enstitüsü Başkan Vekili Paola Riva Gapany’e, bizleri cesaretlendirdiği ve proje süresince yol gösterdiği için teşekkür ederiz.
Bundan başka projede emeği geçen şu kişilere de teşekkürü borç biliriz:
Uluslararası Çocuk Hakları Enstitüsü Direktörü Jean Zermatten’e grubumuzla projenin çocuk haklarının anayasaya alınmasının çocuk hakları üzerindeki somut faydaları üzerine fikir yürüttüğü için.
Çocuk işçiler alanında uzman ve eğitim konularında bizimle en güncel bilgileri paylaşan ve hukuk reformu konusunda yardımları dokunan Hindistanlı çocuk hakları aktivisti Archana Mehendale’ye.
Son olarak da UNICEF Nepal’de çocuk katılımı uzmanı olarak çalışan ve bizim de çok faydasını gördüğümüz “the expert submission of the Consortium and Children Zone of Peace ( CZOP )” isimli çocukların Nepal’deki durumunu konu alan dokümanı paylaşan Sayın Anjali Pradhan’a teşekkür ediyoruz.
Ulusal anayasalar ve çocuk haklarına dair karşılaştırmalı inceleme
İçerik
Önsöz
Giriş
Yeni Nepal Anayasasında çocuk hakları
Anayasaların seçimi
Karşılaştırmalı çalışma metodolojisi
Çocuk haklarının anayasal kabulüne yönelik yaklaşımlar
Anayasal reformlar üzerine tartışmalar ve bunların tesirleri
Sonuç
Önsöz
Çocuk Haklarında İleri Çalışmalar Master Programı’nın bir parçası olarak (MCR ) 2009-2010, çocuk hakları organizasyonlarına MRC öğrencilerinin çalışmaları esnasında muhtemel proje ya da çalışma alanlarını içeren bir çağrı gönderilmişti. Uluslararası Çocuk Hakları Enstitüsü’nün (IDE) bir üyesi olarak, altı MCR öğrencisi Nepal’in yeni anayasasında çocuk haklarının yer almasını savunan bir IDE projesinde yer almak üzere belirlendi. Bu altı öğrencinin görevi: (i) çeşitli ülkelerin anayasalarında çocuk haklarına ilişkin maddelerin tespiti, (ii) bu maddelerin nasıl ve neden eklenmiş olduğu, (iii) çocuk haklarının anayasada yer alışının farklı yollarının kıyası ve analizi. Farklı hukuksal süreçlerin çocukların yaşam standartları üzerine etkileri ve bunların avantaj ve dezavantajları da incelenmek durumundaydı. Bu kapsayıcı çalışmanın sonucunda Nepal için genel prensipler ve bir model ortaya konmuş olacaktır.
1.Giriş
1989’dan beri, iki ülke dışında tüm ülkeler Çocuk Hakları Sözleşmesi’ni (CRC) kabul etti. Bunun sonucunda kendilerini 4. madde olan CRC tarafından kabul gören hakların uygulanmasında “gerekli hukuki, idari ve diğer tedbirlerin alınması” konusunda sorumlu tutmuş oldular. Şunu belirtmekte yarar var ki; Çocuk Hakları Komitesi’ne göre (2003)1, “tüm iç hukuki süreçlerin sözleşme ile tam uyumlu olmasını ve sözleşme prensiplerinin direk olarak uygulanmasını temin etmek esastır”.
Devletler, ülkelerinde çocuk hakları konusundaki sorumluluklarını uygulama hususunda farklı metotlar izlemektedirler. Kimileri yeni anayasa yazım süreçlerinde CRC ilkeleriyle uyumlu maddeler koymuş ya da anayasalarına ilaveler yapmış, kimileri ise kanunlarında gerekli düzenlemelere gitmiştir. Ancak şunu belirtmek gerekir ki, tek bir en iyi yöntemden söz etmek mümkün değildir ve de tek bir yöntem sözleşmenin tüm etkinliğini ülkede yaymak için yeterli değildir.2 Öte yandan Nepal için iyi örnek teşkil edebilecek uygulamaları belirleyebilmek için Nepal’in anayasal tarihini ve çocuk hakları hareketlerini ortaya koymak gerekir.
2. Yeni Nepal anayasasında çocuk hakları
Kasım 2006’da, on yıldır sürmekte olan çatışmalar Nepal Hükümeti ve Nepal Komünist Partisi arasında imzalanan kapsamlı barış antlaşması uyarınca resmen sona erdi. Çatışmalar sürerken politik, sosyal ve ekonomik sahada çok büyük hak ihlalleri ve dışlamalar gerçekleşti. Sonuçta çatışmaların bitmesiyle ortaya konan barış sürecinin en temel amaçlarından biri herkesi dini, etnik, cinsel ya da benzeri bir ayrım gözetmeksizin eşit kabul eden bir anayasa ortaya koymak olarak belirlendi.
Anayasa Meclisi için seçimler 10 Nisan 2008’de yapıldı. Seçmenlerin yüzde atmışı oy kullandı. Nepal tarihinde en kapsayıcı katılımı sağlayacak şekilde rekor sayıda kadın, alt kastlara mensup kişiler ve farklı etnik kesimlerden temsilciler mecliste yerlerini aldılar. Böylelikle meclisin 601 üyesi, ülke tarihinde yüz yıllardır devam eden dışlanmışlıklar ve adaletsizlikleri ortadan kaldırarak sistemi ve devleti yeniden inşa edebilmek gibi tarihi bir fırsatı elde etmiş oldular.
Nepal’in eski anayasaları:
1948 anayasası ( Ranas rejimi )
1951 anayasası ( geçiş anayasası )
1959 çok partili parlamento anayasası
1962 partisiz Panchayat anayasası
1990 çok partili parlamento anayasası
2007 iç savaş sonrası geçiş anayasası
2010 ( Mayıs 28 ) federal demokratik cumhuriyet anayasası
Nepal gibi bir yerde insanları anayasa yapma sürecine dâhil etmek ve bir anayasayı baştan oluşturmak zor bir iş. Nüfusun yüzde 87%’si ulaşım ve iletişim imkânlarının çok kısıtlı olduğu dağınık taşra köylerinde yaşıyor, öte yandan nüfusun yarısından fazlası okuma yazma bilmiyor ve bu durum Nepal’i 2009’daki Birleşmiş Milletler İnsani Gelişmişlik İndeksinde3 182 ülke arasında 144. sıraya geriletiyor. Hal böyleyken, aktivistler geçtiğimiz bir kaç yıl boyunca anayasal sürece katılımı teşvik etmek yolunda önemli adımlar attılar. Özellikle azınlık ve dezavantajlı grupların haklarının korunması konusunda gayretler sarf ettiler. Bu açıdan bakıldığında çocuk haklarının anayasada yer alması da bir örnek teşkil etmekte ve çocuklar bu süreç içerisinde bizzat yer almış oldular.
Nepal’de çocuk haklarının gelişmesine uğraşan 71 organizasyonun bir araya gelmesi ile kurulan (UNICEF, Save the Children Japan/Norway/US, Action Aid, CWIN, PLAN Nepal, World Vision International’ı da içeren) bir ortaklık ve ulusal “Children as Zones of Peace” (CZOP) koalisyonu beraberce hareket ederek, çocuk haklarının anayasaya girmesini savunan “Yeni Nepal Anayasasında Çocuk Hakları Uzman Raporu”4 isimli çalışmayı ortaya koydular. Nepal’deki çocuk haklarının mevcut durumunu ve yeni anayasaya ilişkin önerileri içeren bu doküman, anayasa yapıcı meclisin ilgili temel haklar komitesine 2009 ortalarında iletildi.
Nepal’in mevcut geçiş anayasası çocuk haklarına ayrılmış yalnızca bir madde ( aşağıda verilen 22. Madde ) ve diğer dezavantajlı gruplara yönelik devletin izleyeceği tutumun ortaya konduğu genel bir bent, s35(9)5 içermektedir. Bu maddenin ortaya koydukları dahi Nepal için büyük bir ilerleme anlamına gelmektedir. Eylül 2009’da Nepal’in CRC’yi kabulü ve geçiş anayasasını beraberce düşündüğümüzde ve CRC’nin ilave iki protokolünün de 2007’de kabul edilmiş olduğunu göz önüne aldığımızda (çocuk satışı, çocuk istismarı ve çocuk pornosu & çocukların çatışmalarda kullanılması konularında) sırf bunlar dahi Nepal’de çocuk hakları mücadelesi için önemli bir hukuki zemin teşkil etmektedirler.
Geçici Anayasanın (2007) 3. bölüm 22. maddesi çocuklar için şu hakları garantilemektedir.
Her çocuk kendi kimlik ve isim hakkına sahip olacaktır.
Her çocuk beslenme, temel sağlık ve sosyal güvenlik hakkına sahip olacaktır.
Her çocuk fiziksel, zihinsel veya herhangi bir sömürü biçimlerine karşı korunma hakkına sahip olacaktır. Bu tür sömürü eylemleri yasa ile cezalandırılır ve bu yüzden tedavi edilen çocuk yasada belirtildiği şekliyle tazmin edilir.
Çaresiz, muhtaç, zihinsel engelli, çatışma kurbanı, mülteci, savunmasız ve sokak çocuklarının geleceklerini güvence altına almak için devletten özel ayrıcalıklar sağlanmalıdır.
Fabrikalarda, madenlerde ya da başka herhangi bir tehlikeli çalışma anında istihdam edilmemeli ya da ordu, polis ya da çatışmalarda kullanılmamalıdır.
Uzmanların görüşlerini içeren belgeler ortaklık tarafından bir araya getirilmiştir ve CZOP Geçici Anayasayı ve CRC’yi başlangıç noktası olarak almıştır. “Yeni anayasada çocuk hakları için kapsamlı bir öneri taslağı bu iki belgede bulunan standartlar üzerine inşa edilmiştir” Ancak uzmanların gönderdiği öneriler aynı zamanda yeni yasada yer alan çocuk haklarının geliştirilmesi konusunda daha da ileridedir. Birincisi; geçici anayasanın dördüncü bölümündeki özel bir maddedeki (36s) “devletin sorumlulukları, direktif ilkeleri ve politikaları” devletin sorumluluğunu ve çocuk haklarının mahkemede kararını hafifleten maddeye dikkat çekmektedir. Ortaklığın ve CZOP’un önerilerinden biri de bu tür maddelerin yeni anayasada yer almaması gerektiği ve hesap verilebilirliği arttırmak için devlet politikalarının mahkemede yargılanabilir olmasıdır. (hukuki olarak etkilenebilmelidir)
Geçici anayasanın 4.bölümünün 36. maddesi çocuk haklarının mahkemede karara bağlanabilirliğini azaltmaktadır.
36. Sorular mahkemelerde dile getirilmemelidir (taşınmamalıdır.) : (1) bu bölümde yer alan hükümlerin uygulanır olup olmadığı hakkında hiç bir soru herhangi bir mahkemede sunulmamalıdır.
İkincisi, uzmanların gönderdiği belge çeşitli değişiklikler önermektedir ve 2007’de açıklanan haklara eklemelerde bulunmaktadırlar. Örneğin önerilerden biri de tüm çocuklar için katılım hakkını güvence altına almak ve teşvik etmektir. Bu öneriler sayesinde Nepal’deki çocuk hakları harekâtının yeni anayasada çocuklar için koruyucu bir yaklaşımın ötesine geçmekte olduğu ve CRC tarafından desteklenen kapsamlı hakları içerdiği çok açıktır.
Ulusal ve bölgesel düzeyde çocuklar ile yapılan istişareler sonucunda ortaya çıkan uzman raporunda ülkede geniş bir ağa sahip olan çocuk kulüplerine, çocukların düşünceleri ve endişelerine geniş yer verilmiştir.6
Ortaklığın ve CZOP’un önemli tavsiyelerinin ve tekliflerinin özeti:7
Doğumda kayıt altına alınma ve kimliğini korumak üzere ismini ve milliyetini içeren kimlik
Aile ortamından ayrıldığında da ebeveyn veya aile bakımı sağlanması ya da en son başvurulacak bir önlem olarak devlet tarafından uygun alternatif bakımın sağlanması. Bunun yetkililer tarafından çıkarılması yargı denetimine tabi olacaktır.
Ücretsiz temel sağlık ve sosyal hizmetleri vermek, yeterli beslenme ve barınma imkânı sunmak
Erken çocukluk eğitimi ve hizmetleri de dâhil olmak üzere orta eğitim düzeyine kadar güvenli, ücretsiz ve zorunlu eğitim sağlamak. Aşağılayıcı, fiziksel ve psikolojik ceza yasaktır.
Ticari, erken evlilik ve zararlı kültürel ya da dini uygulamalar da dâhil olmak üzere istismar, şiddet, taciz, ihmal ve evde ve kamusal alanda sömürü karşısında korunmak. Bu tür eylemlerin yasa ile cezalandırılmasını sağlamak.
Çocuğun sömürücü işçilik uygulamalarından, fabrikalarda, madenlerde ve diğer tehlikeli işlerde çalışmaktan ve fiziksel, zihinsel ve sosyal refahı için zararlı olan işlerde çalıştırılmaktan korunması.
Direk ve dolaylı olarak çatışmalarda kullanılmaması, manipüle edilmiş ya da siyasi amaçlara zorlanmış olmamaları, polis ordu ya da silahlı güçlerde istihdam edilmemesi ve çatışma zamanlarında korunmasını.
Son çare olan konular dışında tutuklanmaması, gözaltına alınamaması, kurumsallaştırılmaması (belli bir yaş sınırının üzerinde). Eğer gözaltına alınırsa; çocuk yetişkinlerden ayrı tutulmalı ve uygun olan en kısa süre için tutulmalıdır. Gözaltına alınan çocuk, ailesi ile teması sürdürme hakkına sahip olacaktır. Çocuğun yaşı dikkate alınarak ona göre koşullarda tutulur ve muamele edilir. Çocuklar için devlet tarafından bir avukat atanacaktır. Çocuk mahkûm olursa yetişkinlerden ayrı şekilde tutulmalıdır. Kurumsallaştırma alternatifleri hazır olmalıdır.
Çocuğa; çocuğun ailesinin veya bakıcısının(bakımını üstlenen kişinin) doğum, cinsiyet, toplumsal cinsiyet, ırk, dil, sosyal sınıf, renk,
Özürlülük, etnik köken, din, yaş, ekonomik durum, siyasi görüş ya da diğer sebeplerden dolayı ayrımcılık uygulanamaz.
Kendilerini etkileyen tüm durumlarda katılabilmeleri ve görüşlerini ifade edebilmeleri
Yaşlarına uygun oyunlara ve eğlence aktivitelerine dâhil olma ve kültürel yaşama serbestçe katılma hakkını tanır.
Öksüz, zihinsel ya da bedensel özürlü, çatışma kurbanı, yersiz ve sokak çocukları, azınlık, Dalit, dezavantajlı ve diğer korumaya muhtaç çocuklar, gelişimleri ve refahları için devlet tarafından sağlanan özel koruma ve yardım hakkına sahiptir.
Çocukla ilgili tüm konularda ve eylemlerde çocuğun yararı birincil derecede göz önünde tutulacaktır.
Bu bölümün amaçları için 18 yaşından küçük herkes çocuk olarak kabul edilmektedir.
Bu hakları yerine getirirken, çocuğun ailesi veya bakıcıları çocuğun yetişme ve gelişmesinde birincil derecede sorumluluğa sahip olmalıdır. Devlet, bu hakların yerine getirilmesini sağlamak için gerekli tüm adımları atmalıdır.
Devletin Sorumlulukları, Yönlendirici İlkeleri ve Politikaları
Devlet çocuk haklarının koruyucu ve geliştirici; ulusal, federal ve yerel düzeyde katılımı teşvik edici bir politika takip edecektir. Devlet çocuk haklarını ve katılımı teşvik etmek için gerekli finansmanı temin edecektir. Devlet gerektiğinde bu amaç için özel hükümler çıkararak tüm çocukların ihtiyaçlarının karşılanmasını sağlayacaktır.
Yargı Komitesi
Mahkemeler; mahkemelerde, yarı yargı organlarında ve alternatif uyuşmazlık çözüm organlarında ilk ve tüm aşamalarında çocuklar için adalet sağlanması için etkin erişimi teşvik edecektir. Çocuklar ile ilgili tüm ilişkilerde (işlerde), mahkemeler ve diğer tüzel organlar çocuk dostu bir prosedür ve süreçlere uygun şekilde hareket ederler.
Yukarıda atıfta bulunulan mahkemelere ilaveten, yasa ayrıca özel tip mahkemeler kurabilir; özel tip durumlarda ve duruşmalarda davanın amacına uygun yargı kurumları ve mahkemeler oluşturabilir; eğer böyle bir mahkeme yoksa bu amaca uygun yargı kurumu veya mahkemeler oluşturulmalıdır.
Anayasa Organları Komitesi
Hükümet ve diğer organlar tarafından Nepal’deki çocuk hakları ihlallerini izlemek ve incelemek üzere çocuk hakları komitesi kurulmalıdır ve bu komite Nepal’deki çocukların durumu hakkında yıllık bir rapor yayınlamalıdır. Ya da hükümet ve diğer organlar tarafından Ulusal İnsan Hakları Komisyonunda (NHRC) Nepal’deki çocuk hakları ihlallerini araştırma ve incelemek için ayrı bir çocuk hakları bölümü kurulmalı ve bu bölüm Nepal’deki çocukların durumu hakkında yıllık bir rapor yayınlamalıdır.
Devlet Yeniden Yapılandırma Komitesi
Tüm ulusal, federal ve yerel yönetim çocuk dostu olmalı ve çocuk katılımını teşvik etmeli ve çocukların haklarının progresif olarak ilerlemesini sağlamak için kaynak sağlamalıdır.
Genel
Devlet Çocuk Hakları Sözleşmesi de dâhil olmak üzere etkili bir şekilde taraf olduğu tüm uluslararası sözleşme ve anlaşmaları uygulamalıdır.
Haziran 2010’da Kurucu Meclis Temel Haklar Komitesi uzmanların çocuk haklarını vurgulayan çoğu önerisini yeni bir anayasa hazırlanması için önemli bir temel oluşturacak taslak Konsept Açıklaması’na dâhil etmiştir.8 Bu ortaklığın ve CZOP’un önemli bir başarısıdır.
Ortaklık ve CZOP ortaklığıyla etkin bir şekilde yapılan çalışmaya ek olarak, Deepak Raj Sapkota9 adlı eski bir MCR öğrenicisi tarafından Uluslararası Çocuk Hakları Enstitüsü (IDE) ile işbirliği içinde ilginç bir lobicilik girişimi ve programı başlatılmıştır (2007-2008). Deepak 2006/2007 yıllarında farklı geçmişlere sahip çocuk haklarında faaliyet gösteren bir grup profesyoneller tarafından kurulan Olanak Oluşturma İcra Komitesi (CP-Nepal) üyesidir. CP-Nepal Nepal’de bir savunma/eğitim programı geliştirmek için IDE’ye yaklaşan gruptur ve Yeni bir anayasa hazırlama sürecinin önemli bir aşamasında çocuk haklarının tanıtılması için lobi amacı gütmektedir.
IDE’den bir heyet, 30 Mart-3 Nisan 200910 tarihleri arasında Nepal Parlamenterlerini, Kurucu Meclis üyelerini, gazetecileri ve sivil toplum örgütlerini Çocuk Hakları Sözleşmesi Hakkında duyarlılık kazandırmak amacıyla ziyaret etmiştir. IDE tarafından11 çocuk haklarının daha fazla teşviki ve yeni anayasanın ilk taslağında yer alan ilgili yerleri tartışma amacıyla 22-26 Mart tarihleri arasında bir ziyaret daha yapılacaktır.
Anayasa İle İlgili Hazırlık Sürecin İlerlemesindeki Güncelleme
Yeni anayasa taslağının hazırlanması genel süreci ile ilgili olarak geçtiğimiz 4 Şubat’ta son taslak sayfaları hakkındaki tartışmalar ile birlikte önemli bir merhaleye girildi. 5 Mart’a kadar CA Anayasa Komitesinin anayasa giriş kısmı ile ilgili taslağı bitirmesi bekleniyor. Bu taslak Nepal halkına geri bildirim amaçlı olarak sunulmadan önce CA’da sunulacak. (takvim için aşağı bkz)
Siyasi partiler, devletin yeniden yapılandırılması ve yargının tekrar şekillenmesi gibi önemli konuları henüz netleştirememiştir. Geçtiğimiz 4 ay boyunca ulusal bayrak, resmi dil ve devletin adının ne olması gerektiği gibi bir takım bazı işlerle meşgul olunmuştur. CA kanunlarına göre yeni anayasanın her bir maddesinin tek tek oylanması ve kabul için meclis üye sayısının (601) 2/3’lük oranının onayını alması gerekmektedir.
Takvim;
5 Şubat – 5 Mart >> Anayasa Taslağının ilk versiyonunun sunumu