Azra Kohen'den bu kadar dertli olduğunuzu görünce dedim ki yazıda bahsi geçen diğer yazarlara bakayım millet haklarında neler yazmış diye. Şaşkınlığım ve hayretim bir kat daha arttı yorumları okuyunca. İşte o yorumlardan birkaçı:
' bence modern aşk şiirlerinin değişilmez kaptanı.. '
' kelimeler anlamsız kalıyor ... büyük üstad ... harikasın kaptan '
' AŞKI TAM BENİM ANLADIĞIM GİBİ YAZILARINDA CANLANDIRAN TEK KİŞİ...'
Ya umarım bunları ironi olarak yazmışlardır, ya da umarım halüsinasyon falan görüyorumdur da bu yorumlar zihnimin bana oynadığı akıl oyunlarıdır.
Tabi yazar hakkında fikir edinmek için şöyle bir yorum da mevcut onu da belirtmeden geçemeyeceğim:
' Bundan 5 sene önce Bursa Kitap Fuarına gelmişti. Arkadaşım bana okuduğu ''Bukre'' kitabını hediye etmişti. Ona da annesi alelacele almış bir kırtasiyeden. Meğer kitap korsanmış. Biz de anlamadık. İmza gününde bizi tüm toplum önünde küçük düşürüp rezil etmişti. O günden beri okumam Kahraman Tazeoğlunu. Zaten kitapları okunacak gibi değil, insana bir şey katmıyor. Edebi boyutu yok. Sadece karakterini sevdiğim için okuyordum. O da yalanmış.'
Kesinlikle hiç bir abartıya girmeden söyleyeyim; şimdiye kadar adam akıllı kitap okuyup da, bu adamın kitaplarını beğenen bir insana rastlamadım. Bu adamı takip eden okuyucuların ekserisi; yaşları küçük, pek okuma kültürü olmayan, tvde gördüğü kopyala-yapıştır ' zengin oğlan-fakir kız ' mitlerindeki aşkın gerçek aşk olduğunu zanneden ve tuvaletini kendi kendine yapmaya başladığı andan itibaren gördüğü çevresel baskılar sonucu kendisini ve ömrünü -tercihen zengin- bir aşkı aramaya şartlayan genç hanım kızlarımızdan oluşuyor.
Ağdalı sözlerle, özgünlükten yoksun kitap kurguları ile, birkaç tane güzel sözcüğü dil bilgisi kuralları dahilinde bir araya getirmekle yaşadığı en ufak hormon değişimini aşk sanan kitle için kendisi bir aşk mesihi olsa bile, uzun vadede ismi edebiyat dünyasından silinmeye mahkum. Şimdi kimse bana gelip de " yahu yeter ki okusunlar da ne okudukları önemli değil " minvalinde sözlerle bu adamı savunmasın. Hiç kimse sırf ' okumuş ' olmak için okumasın kardeşim. İnsanın ömrü bu kadar ucuz mu, zaman bu kadar kolay bulunabilen bir şey mi de 'yeter ki okusunlar da ne okudukları önemli değil! ' diyebiliyorsunuz. Bu kitapları okumakla geçen zamana yazık değil mi, bu kitaplar için katledilen ağaçlara yazık değil mi, ya bu kitaplar için harcanan paraya! Ki bu duygu tecavüzcüsü, ucuz ve derinlikten yoksun kitapların, sosyal hayatta kök salınmasına neden olduğu ağlak sevgi dilencilerinden hiç bahsetmiyorum. Uzmanlık alanım el verse bu kitabın yarattığı insan tipleri ve duygu dünyaları hakkında tez yazardım, çünkü o kadar fazla kaynak sağladı bu vasatlık tohumları...!!!
Ahmet Hamdi Tanpınar , Oğuz Atay , Sabahattin Ali , Yaşar Kemal , Yusuf Atılgan, Halide Edip gibi dev kalemleri çıkaran; son dönemde Hasan Ali Topbaş, İhsan Oktay Anar, Bilge Karasu, Vedat Türkali, Nazan Bekiroğlu gibi her biri birbirinden kıymetli kalemlerin vatanı olan Türk edebiyatına Kahraman Tazeoğlu, Uğur Koşar, Azra Kohen gibi isimler hiç yakışıyor mu! Ya bir benim mi zoruma gidiyor; böyle bir kitap sitesinde bile en çok okunan yazarlarda Adnan Yücel, Şükrü Erbaş, Cahit Zarifoğlu, Cemal Safi, Gülten Akın gibi eşsiz şairler yerine bunları görmek. Yok eğer siz de benim gibi bu durumu garipsiyorsanız değer verdiğiniz her ne varsa onun hatrına yapmayın. ' Okusunlar da ne okudukları önemli değil. ' diyerek bunları normalleştirmeyin. Üstelik hakkında en fazla intihal iddiası olan isimlerden biri olan böyle bir yazarı bana hiçbir argümanla savunmaya kalkmayın, kendimi tutamayıp kalbinizi kırabilirim.
Her şeyin sıradanlaştırılıp, birer pazarlama unsuru yapıldığı bu dönemde şiirin ve edebiyatın da pazarlanmaması imkansız olurdu. Ama bu yine de bu ekolle mücadeleyi anlamsız kılmaz. Aksine daha anlamlı ve elzem kılar. Bugüne kadar bir şiir yazmışlığım yoktur. Ama şiire bayılırım, çok okurum, takip ederim, araştırırım ve Türkiye standartlarına göre iyi sayılabilecek bir birikimim var bu konuda. O yüzden facebook eski sevgiliye laf sokmalı, atarlı giderli tespitimsilerle gerçek şiir arasındaki farkı gayet net anlarım. Şah İsmail Hatayi ' Özün eğri ise yol zararsın. ' der. Böyle eserimsiler sade edebiyat yoluna zarar. Keşke kendileri de en azından bu basitlikte ve yüzeysellikte yazmamak konusunda ikna olsalar. Her karın bir tas yemekle doyar en nihayetinde, bu kaygıdan kurtulup kitap yazmayı bir geçim kaynağı olarak görmekten vazgeçseler keşke. Edebiyat insanın dünya sahnesindeki çaresizliğin kelimelere dökülmüş çığlığıdır, acısıdır, yürek yarasıdır. Bu acılar karşısında bazen kelimelerin bile dili tutulurken, bu acıları iki kalem oynatmakla sırf çıkar için insanlara pazarlamak; kendi ölülerini insana tekrar satmaktan farksız.
Ahmed Arif gibi bir şaire, yıllarca süren sürgünler, imkansızlıklar, hapisler yüzünden sadece tek bir kitap yazdıran sistem; böylelerine de her yıl tarlada çıkan bamya gibi senelik ürün çıkarttırıyor. Ne diyelim, ülkedeki her anlamda var olan kalitesizliğin, ucuzluğun, pespayeliğin, geriye doğru koşar adım gidişin bir özeti gibi....
Bu yazı ' damdan düşenin halini, anca damdan düşer anlar. ' mottosuyla yazılıp, benim gibi bu konudan dertli olanlara ithaf edilmiştir. Allah İbrahim'i ateşlerin içinde koruduğu gibi, biz edebiyat tutkunlarını da bu lümpenlik deryasında Kahraman Tazeoğluvari yazarlardan, gözlerimizi de facebook duvarlarında paylaşılan vıcık vıcık aşk aforizmalarından muhafaza eylesin :))
Not: kitaplarını okusan böyle yazmazdın diyenlere peşin edit; yapmayın arkadaşlar giyinmenin en şaşmaz kuralı kusur kapatmaktır. Hanginiz kaşın ortasında sivilce bulunan, dişler telli, gözlüklü hallerinizi instagram profilinizde paylaşıyorsunuz da benden de bu kitapları profilime eklememi bekliyorsunuz. Düşmez kalkmaz bir Allah zamanında yaptık öyle bir hata. Zaten yazıyı da olayın aslını bilmeme ve yazarın sayfasında yapılan abartılı yorumlara dayanamama borçlusunuz...
Hadi edebiyatla kalın. Ama migros un paketi yanı edebiyat değil, sahaflarda hasretle okuyucusunu bekleyen gerçek edebiyatla :))
Bundan 5 sene önce Bursa Kitap Fuarına gelmişti. Arkadaşım bana okuduğu ''Bukre'' kitabını hediye etmişti. Ona da annesi alelacele almış bir kırtasiyeden. Meğer kitap korsanmış. Biz de anlamadık. İmza gününde bizi tüm toplum önünde küçük düşürüp rezil etmişti. O günden beri okumam Kahraman Tazeoğlunu. Zaten kitapları okunacak gibi değil, insana bir şey katmıyor. Edebi boyutu yok. Sadece karakterini sevdiğim için okuyordum. O da yalanmış.