Kapitalizmin mimarı sayılan Adam Smith‟in temel kitabının adı “Milletlerin Zenginleşmesi” idi. … Adam Smith kitabında zenginleşmeye vesile olmayan meslekleri bile lüzumsuz ve gereksiz görmektedir, örneğin doktorluk, öğretmenlik, sanatçılık, yazarlık vs. gibi uğraşlar ona göre boşa kürek çekmekti. Çünkü bunlar üretimi artırıcı, ithalat ve ihracatı geliştirici şeyler değildi, öyle ya hastayı muayene etmenin, çocuğa alfabe öğretmenin ekonomiye ne yararı vardı?Devrimci İslam, Recep İhsan Eliaçık
Kapitalizmin dini ekonomizmdir. insanın değeri piyasadaki değeri kadardır.
Kur‟an‟ın iktisadi değer ve kuralları da kendine özgü ve orijinaldir. “İstif etme” ruhuna değil “İnfak” ruhuna dayalıdır. Servetin tekelleşmesine karşıdır. Bu ister devlet eliyle ister özel sermaye eliyle olsun fark etmez! Kur‟an‟ın servete yönelik yaklaşımı onu alabildiğine yaygınlaştırmaktır.
Bu anlamıyla Kur‟an‟a dayalı yönetim İslam ve toplum hizmetkarlığından başka bir şey değildir. Kur‟an‟ın devlet felsefesinde “kutsal devlet” anlayışı yoktur. Kutsal olan Allah‟tır, Kur‟an‟dır. Devlet bunlara hizmet ettiği sürece insanlar gibi gelip geçici bir fanidir; Kur‟an‟a hizmet etmeyen devlet gayri meşrudur. itaat edilmesi, meşru görülmesi yasaktır.
Türk Olmak, sadece folklorik bir sıfat değil aynı zamanda politik bir şuurdur. Türk Olmak, bir milletin ferdi olmak kadar milletin siyasi kimliğini tanımak, bu kimliğin siyasi ağırlığını taşımak, bu milletin devlet kurma ve yaşatma iradesine sahip çıkmak, bu iradeyi ortadan kaldırmak isteyenlere gerekli tepkiyi göstermek ama en önemlisi gelişen olayları anlamak, olayları bambaşka yöne çekenlerin sinsi çabalarını boşa çıkarmak…
Ahmet Şafak, bu kitapta doğruların yanlışlarla, iyilerin kötülerle, zalimlerin masumlarla karıştırıldığı bu zamanda 'Türk Olma'nın nasıl başarılacağını anlatıyor.
Türklüğün sanat olduğunu, Türk olmanın ise sanatçılık olduğunu belirtiyor. Tarih-Şimdi-Gelecek penceresinden bakarak taşları yerinden oynatan kalemiyle okuyucunun da bir parçası olduğu büyük hikayeyi detaylarıyla anlatıyor.
SanatçılıkYoksunlar, Ferhat Özkan
Evet, büyük bir sanatçı olmayabilirim. Fakat hayatı bir sanat eserine dönüştürecek küçük duyarlıklar sayesinde hayatımı yaşama sanatında bir ustalığa erişebilirim. Bir elmayı, o ilk yasak meyve nasıl bir heyecan ve merakla yendiyse, öyle yiyebilme hazzını bana çok görmezsiniz umarım. Elma tadının, o lezzeti hiç almamış bir bilinçte çözülmesini yaşayabilsem her elma yediğimde keşke.
II/24Ahlakın Soykütüğü Üstüne, Friedrich Nietzsche (Sayfa 111)
Ve Niçe:
"Peki, siz hiç yeryüzünde bir ideali gerçekleştirirken ne kadar bedel ödemeniz gerektiğini kendinize yeterince sordunuz mu? Ne kadar hakikat yanlış anlaşılmalı, karalanmalı, ne kadar "Tanrı" kurban edilmeli her defasında? Eğer bir tapınak kurulacaksa bir tapınak yıkılmalıdır: Yasadır bu!" diye haykırır hakikatin yetersizliğini-yararsızlığını. Ve sonra da bir nevi özetler ahlâk anlayışını:
"Tersini gösterebilecek olan varsa beri gelsin! Biz modern insanlar, bizler, binlerce kendine, kendindeki, hayvanın işkence etmenin, vicdanı canlı canlı kesip biçmenin mirasçıları: Budur bizim en büyük çabamız, bize özgü sanatçılık belki, ama ne olursa olsun incelmişliğimiz, beğeni şımarıklığımız. Insan, uzun doğal eğilimlerine "kötü göz"le baktı, böylece bu eğilimler, "kara vicdan"dan ayrılamaz duruma geldi. Tersine bir çaba, kendi başına olanaklıydı ama kimin gücü yeterdi buna?
Furuğ un okuduğum ilk kitabı. Diğerleri için başlangıç oldu. Hem kadın, hem bizimle benzer kültür karmasaları- fikir sıkıntıları yaşamış bi şahsiyet olması nedeniyle ilgimi çekmişti. Yaşadığı dönemde kendini çok güzel muhafaza etmiş. Hakikaten şair olmak çok farklı birşey. Belki hep hissettiğimiz bir düşünceyi insan kelimere böyle güzel nasıl döker, melankoli nasıl böyle cümleye mısralara dönüşür ? Sanatçılık işte.
Sanatçılık onuru, düşünce, düşünebilme onuru diye bir şey var. İnsanoğlunu, alırım beşe satarım onayla koşullanmış kafası, yüreği yozlaşmış, bütün insanlık değerlerini bu koşullanmayla birlikte yitirip bir ucube haline gelmiş bezirganlar yönetecekler de, sanatçılar bu işe katılmayacaklar. Dünyayı yapanlar, düşünce adamları, sanat adamları yönetime seyirci olacaklar da yozlaşmış bezirganlar yönetecekler dünyayı. Bu dünya bir felaket içindeyse bugünlerde, eğer ölümün, açlığın, eşitsizliğin en yoğun yerine gelmiş dayanmışsa, bu yozlaşmış bezirganların yönetimleri yüzündendir. Bundan önce böyleydi, bundan sonra da böyle olacak, alırım beşe satarım onaya koşullanmış bezirganlar dünyanın neresine parmak değdirirlerse orası çürüyecek. Bütün insanlık, yeteneklerini ve değerini bir tek alırım beşe satarım onaya yöneltmiş, bundan başka çok az şey düşünmüş, ya da ancak bunu düşünebilme olanağını bulabilmiş bir kafa düşünün ki insanlığı yönetiyor, bu kafa, bu fıkaralık, bu düşkünlükle. Ve bu satarım ona kafası insanoğlunu yönetme hakkını yalnız kendine tanıyor, sanat, düşünce adamına gelince, ona köşede durmayı salık veriyor. Çok yazık, çok yazık ki birtakım sanatçılar, düşünce adamları da buna uyuyorlar.Ağacın Çürüğü, Yaşar Kemal