İstanbulluk insana kendisini, hayatı farklı hissettiren bir ruh hali.
Bu kentin mayasında anarşizm var, direnmek, tutku ve aşk var. Burası aynı zamanda çelişkilerden beslenen bir şehir. Bu şehirde boyacı çocuklar vardır köşebaşlarında ama ayakkabıları yoktur varsa da boyalı değildir. Evet, İstanbul herkese farklı kapılar açar, aynı kapıdan başkası girse de farklı yere gider. Hem zaten İstanbul kimseyi geri çevirmez. Ben ise denizi gördüğüm her yerde İstanbullu'yum. Kentin eski dokusunu tadabildiğim her yerde bunu hissediyorum. Burası insan hikayesinin çok yoğun olduğu ama o öykülerin çabuk unutulduğu bir yer. Aslında taşı toprağı altın meselesine de sanırım buradan bakmak gerekli. Çünkü biraz detaycılık, titiz gözlemle ve merakla şehir size muhteşem öyküler sunacaktır. İstanbul'un taşı toprağı sır, hala onları saklıyor.
Bu yazı hakkında toplam 1 yorum bulunmaktadır. Sizde yorum ekleyebilirsiniz >
Yeni ürünler, yazılar ve size özel önerilerimizden haberdar olmak için e-posta listemize kayıt olmak ister misiniz?