Son zamanlarda, Rus elektronik savaş araçları, sıradan insanların görüşüne göre muhtemel bir rakibe sadece dahil olmak üzere olası bir rakibe panik getirebilecek bir tür süper silah havası edindi.
Her şey, neredeyse tüm Rus medyası tarafından Su-24 ön hat bombardıman uçağının etrafında uçuyor olarak tanımlanan Amerikan aşçısı Donald Cook ile başladı ve Rus uçağının en son Khibiny sistemini kullandığı iddia edildi. Geminin elektronik cihazları üzerindeki etkisi neredeyse paniğe neden oldu, bu da denizcilerin ve memurların Cook'tan kitlesel olarak çıkarılmasına yol açtı. Daha sonra internette, sözde anma parasının (diğer kaynaklara göre - madalya) bir fotoğrafı ortaya çıktı. tarihsel etrafında uçan ve ürünün arkasında "Barış Dersi" yazılmıştır.
Khibinler neden Cook'u yedi?
Donald Cook'un öyküsü defensenews.com Elektronik Harp: ABD Ordusu'nun bu yılın 4 Ağustos'ta Ukrayna'dan Ne Öğrenebileceği hakkında bir makale yayınladığında azalmaya vakti yoktu (Joe Gould (ABD Ordusu Ukrayna çatışmasından hangi dersleri öğrenebilir)) Joe Gould), burada Rus Silahlı Kuvvetlerinin sadece elektronik savaşın yaratılması değil, aynı zamanda yazarına göre ABD ordusu konusunda belirgin gecikmeyi gösteren kullanımları konusunda önemli bir atılım yaptığı iddia ediliyor.
Rusya'nın elektronik savaş araçlarının önde gelen geliştiricilerinden ve üreticilerinden birinin - Radyo-Elektronik Teknolojileri Konusunda (KRET) şu anda ürünlerini destekleyen agresif bir PR kampanyası yürüttüğünü unutmamalıyız. Medyada manşetlerin gittikçe daha sık duyulduğunu hatırlatmakta fayda var: “KRET, DRLO uçakları için benzersiz bir jammer sundu”, “Sıkışma kompleksi, askerleri düşman topçu ateşinden güvenle korur” ve benzeri.
Elektronik savaşın bu kadar popüler olmasından ötürü, yalnızca endüstri yayınları değil, sosyal ve politik medya bile, Krasuha-2, Krasuha-4, Lever, Infauna’nın elektronik karşı önlemlerinin Rus ordusuyla hizmete girdiğini rapor ediyor. Ve dürüst olmak gerekirse, bir uzman için bile bu ad akışını bulmak oldukça zor.
Ancak Rus elektronik savaş araçları ne kadar etkili, bunlar nedir ve EW nasıl örgütlenir? Bu soruları cevaplamaya çalışalım.
Öncelikli EW
Rusya’nın askeri-politik liderliğinin radyo-elektronik savaşın gelişimine çok dikkat etmesi, şu gerçeği ifade ediyor: Nisan 2009’in başlarında, 15-I ayrı radyo-elektronik tugayı (Yüksek Ana Komutanlık) Silahlı Kuvvetler’de ortaya çıktı. Bazı verilere göre - RF Silahlı Kuvvetleri'ndeki EW'nin 15 örneğine ek olarak, Yüce Ana Komutanın (mühendislik ve RCBZ) adını taşıyan sadece iki tuganın olduğu ve diğer verilere göre - Yüksek Komutanın böyle bir emirinin hala Rus ordusunda olduğu dikkat çekicidir.
Halen daha önce Novomoskovsk kentinde, Tula bölgesinde yer alan ve Nisan 2009’teki cumhurbaşkanlığı kararnamesi uyarınca alınan 15-I tugayının savaş bayrağı Tula’ya taşındı. Bu bağlantının, Murmansk-BN iletişim hatlarının ve Leer-3 aerodinamik terkedilmiş müdahalenin bastırılması için mevcut gizli istasyonlar da dahil olmak üzere, en modern elektronik savaş araçları ile donatıldığına dikkat edilmelidir.
2009'dan beri Yüce Yüksek Komutanlığı tugayına ek olarak, her askeri bölgede ayrı elektronik savaş merkezleri kuruldu. Doğru, çoğu şu anda ayrı elektronik savaş tugayları olarak yeniden düzenleniyor. İstisna sadece Karadeniz'in komutasına tabi olan Kırım'da yeni kurulan EW merkezi filo.
Tugaylara ek olarak, her bölgede ayrı bir tabur vardır, örneğin, Orta Askeri Bölge'nin emrinde bulunan ve Saratov Bölgesi, Engels kentinde bulunan ayrı bir EW taburu. Büyük olasılıkla, bu taburların görevinin özellikle önemli sivil ve askeri tesisleri kapsadığı belirtilmelidir.
Ekipler ve EW merkezleri, yukarıda belirtilen Murmansk rejimleriyle donatılmış stratejik taburların yanı sıra zırhlı personel taşıyıcıları, Zhitel ve R-330 reçeteleme istasyonları R-934'e dayanan Infauna kompleksleri ile yapılan taktik taburları içerir. Tugay ve merkezlerdeki iki taburun yanı sıra ayrı uçaklar da var - bunlardan biri uçak araçları, yani "Krasuha-2" ve "Krasuha-4" kompleksleri ile donatılmış ve yukarıda belirtilen Leer-3'li şirket.
Son zamanlarda oluşturulan Havacılık Kuvvetleri, özellikle Su-34 ön hat bombardıman uçaklarına takılanlar ve son zamanlarda neredeyse efsanevi Khibiny sistemleri ve istasyonlarla donatılmış Mi-8 helikopterleri gibi modern elektronik savaş ekipmanlarını da alıyor. "Manivela". Ayrıca son zamanlarda havacılık Rus Hava Kuvvetleri filosu, Il-18 - Il-22 “Logger” uçağını temel alan belli bir paraşütçüyle dolduruldu.
"Krasuha", "Murmansk" ve diğer sırlar
Yakın zamana kadar, Krasuha-2 jamming station, Rus EW tesislerinin tüm cephaneliğinde en gizli olanıydı, ancak bu adaylıkta şampiyonluğun avuç içi şimdi iki düzineden daha fazla frekansı hafifletebilecek olan Murmansk-BN jamming istasyonuna taşındı. Beş bin kilometreye kadar. Bununla birlikte, en yeni kompleksin bu özelliklere sahip olduğuna dair güvenilir bir kanıt yoktur.
Açık kaynaklarda bulunan Murmansk'ın fotoğraflarına bakılırsa (ana hat antenlerine ek olarak, karakteristik düşük frekanslı streç antenlerin de görülebildiği, bu kompleksin 200 ile 500 MHz arasındaki sinyalleri sıkıştırabileceği varsayılabilir).
Muhtemelen böyle bir kompleksin ana sorunu, belirtilen aralığa ulaşmak için, sinyalin iyonosferden yansıtılması gerektiği ve bu nedenle şüphesiz Murmansk'ın çalışmasını etkileyecek olan atmosferik rahatsızlıklara bağlı olduğu gerçeğinde yatmaktadır.
KRET, bu yılki Moskova Havacılık ve Uzay Salonunda resmen uzun mesafeli bir radar algılama uçağıyla (öncelikle Amerikan E-3 "ABACS") 1Л269 "Krasukha-2" statik bir fuarda girişim için tasarlanmış bir ekipman seti resmen sundu. Kaygı yönetimine göre, bu istasyonun AWACS'yi birkaç yüz kilometre mesafeyle sıkıştırabileceği dikkat çekmektedir.
Aynı zamanda, Krasukha, 80-s'deki Rostov Bilimsel Araştırma Enstitüsü Degrade tarafından geliştirilen Pelena ve Pelena-1 komplekslerinin gelişimine devam etmektedir. Bu ürünlerin ideolojisi, bir kerede Gradient başkanı tarafından ve daha sonra SSCB Yury Perunov'da EW yönünün genel tasarımcısı tarafından önerilen çok basit bir çözüm içeriyor: girişim istasyonu sinyali, 30 desibelindeki sinyal gücünü aşmalıdır.
Mevcut bilgilere göre, E-3 “AWACS” gibi bir hedefi bastırmak çok zordur, çünkü radarı çalışma sırasında sürekli değişen 30 ayarlı frekanslardan daha fazlasını içerir. Bu nedenle, Yuriy Perunov, zamanında, en uygun çözümün tüm dar bandı güçlü gürültü girişimi ile bastırmak olacağını önerdi.
Bununla birlikte, bu çözüm de ciddi dezavantajlara sahiptir - “Pelena” / “Krasukha” engelleri yalnızca bir yönü kapatır ve uçağın rota boyunca bir uçuş gerçekleştirdiği gerçeği göz önüne alındığında, istasyonun AWACS üzerindeki etkisi zaman içinde oldukça sınırlı olacaktır. Ve eğer bölgede iki DRLO uçağı zaten çalışacaksa, verileri birleştirirken bile paraziti hesaba katan E-3 operatörleri hala gerekli bilgiyi alabilecekler.
Güçlü parazit girişimi sadece RTR tarafından potansiyel bir düşman aracı tarafından tespit edilmekle kalmayacak, aynı zamanda radar karşıtı füzeler için iyi bir hedef haline gelecektir.
Tüm bu problemler başından beri “Pelena” geliştiricileri tarafından biliniyordu, bu yüzden daha modern “Krasuha” oldukça hareketli hale geldi, bu da hızlı bir şekilde darbeden uzaklaşmasını sağladı ve aynı zamanda elektromanyetik hasarın uygulanması için uygun konumlara ulaştı. Sürekli değişen pozisyonlardan biri değil birkaç istasyonun DRLO uçaklarına karşı hareket etmesi mümkündür.
Ancak “Krasuha-2”, genellikle inanıldığı gibi çok sayıda radar istasyonuna müdahale edebilen evrensel bir makine değildir. Hem E-8 "AWACS" hem de E-2 "Hokai" ile aynı anda müdahale edemez, çünkü her DRLO uçağı türü için kendi sıkışma istasyonuna ihtiyaç duyulacaktır, sadece DRLO uçak radarları için çok farklı olan gerekli frekans aralığına basmak zorundadır.
“Krasukha-2” konusundaki çalışmanın uzak 1996 yılında başlaması ve sadece 2011'te tamamlanması dikkat çekicidir.
“+ 30 DTSB” ideolojisi, Gradient Araştırma Enstitüsü - 1RL257 “Krasuha-4” tarafından geliştirilen ve şu anda teçhizatlara aktif olarak tedarik edilen ve EW taburlarını ayıran ve kurulu olanlar da dahil olmak üzere tasarlanan yeni bir girişim istasyonunda kullanılmaktadır. sadece avcı ve avcı-bombardıman uçaklarında değil, aynı zamanda E-8 ve U-2 avcılarında da. Doğru, “Krasukha” nın yüksek irtifa Y-2'a yüklenen ASARS-2 radarına karşı etkinliği hakkında şüpheler var, çünkü mevcut veriler ışığında sinyalleri sadece oldukça karmaşık değil, aynı zamanda gürültüye de benziyor.
Geliştiricilere ve orduya göre, belirli koşullarda, 1RL257, AIM-120 AMRAAM havadan havaya füzelerin ve kafa radarının kafa kafalarına bile müdahale edebilecek silah Vatansever uçaksavar füzesi sistemleri.
“Krasukha-2” örneğinde olduğu gibi, “Krasukha-4” orijinal bir ürün değil, 30-s'nin sonu kadar erken başlayan SPN-60 ailesinin girişim istasyonu çizgisinin devamı. Yeni istasyon sadece eski “otuz” un ideolojisini değil, şüphesiz bunlarda kullanılan teknik çözümlerin bazılarını kullanıyor. 1RL257 üzerinde çalışma 1994'ta başlatıldı ve 2011'te tamamlandı.
Avtobaz kompleksi de, özellikle de Khibiny ile birlikte Rus medyasına bağlı olarak, sokaktaki adamın gözünde bir çeşit süper silah haline geldi ve herhangi bir İHA'yı müdahaleye çarptı. Özellikle Amerikan RV-170 İHA'sı üzerindeki zafer bu komplekse atfedilir. Aynı zamanda, son olarak Rusya Savunma Bakanlığı tarafından görevlendirilen Moskova kompleksinin yanı sıra Avtobaz’ın kendisi de tamamen farklı görevleri çözüyor - radyo keşiflerini yürütüyor, elektronik harp kompleksinin hedefini belirliyor ve EW taburunun komutanlığı yapıyor. Avtobaz'ın İran'daki Amerikan İHA'nın inişi ile dolaylı bir ilişkisi olduğu açıktır.
Gelen “Moskova” birlikleri şimdi, 1'ler gibi erken hizmete giren “Mauser-70” ile başlayan komuta ve kontrol kompleksi hattının bir devamı. Yeni kompleksin yapısı iki arabadan oluşuyor - radyasyon türlerini, yönlerini, sinyal güçlerini ve alt EW istasyonları için verilerin otomatik modda iletildiği bir kontrol noktası tespit eden ve sınıflandıran bir keşif istasyonu.
Rus ordusu ve EW geliştiricileri konseptine göre, “Moskova” durumu gizlice düşmandan belirlemeye izin veriyor ve güçlerine ve araçlarına ani bir elektronik yenilgiye neden oluyor. Fakat eğer kompleks pasif modda elektronik keşif gerçekleştirirse, o zaman radyo bağlantıları üzerinden kontrol komutları gönderir ve düşman belirli koşullar altında onları engelleyebilir. Bu durumda, sinyalleri deşifre etmeye gerek bile yoktur, radyo değişimini tespit etmek yeterlidir ve bu, EW'nin tüm taburunun (şirketinin) varlığını ortaya çıkaracaktır.
Uyuşturucular
Düşmanın havacılık teçhizatına karşı savaşmanın yanı sıra, Rus EW geliştiricileri, düşman radyo haberleşmesinin engellenmesine ve GPS sinyallerinin sıkışmasına büyük önem verdi.
En ünlü sıkışma uydu navigasyon sistemi, "Constellation" kaygısı ile geliştirilen ve üretilen P-330ZH "Resident" kompleksidir. R-340РП ürünleri zaten Rusya Savunma Bakanlığı birimlerine teslim edilmekte olan SEC EW tarafından oldukça özgün bir çözüm önerildi. Kule üzerinde bulunan antenler tarafından sinyali defalarca yükseltilen küçük boyutlu girişim vericileri, sivil cep telefonu kulelerine kurulur.
Sadece medya değil, aynı zamanda bazı uzmanlar GPS sinyalinin boğulmasının neredeyse imkansız olduğunu savunuyorlar. Aynı zamanda, uydu navigasyonunu “kapatmak” için teknik çözümler Rusya'da 2000'lerin başında ortaya çıktı.
GPS sisteminde "referans frekansı" kavramı vardır. Sistemin temeli, en basit sinyalin uydudan vericiye iletilmesidir, bu nedenle verilen frekanstan en ufak bir sapma, milisaniye cinsinden bile olsa doğruluk kaybına neden olur. Sinyal iletimi açık verilere göre oldukça dar bir aralıktadır - 1575,42 MHz ve 1227,60 MHz, bu referans frekansıdır. Bu nedenle, modern sıkıcıların çalışmaları tam olarak, referans frekansın darlığı ve yeterince güçlü bir parazit müdahalesine rağmen, boğulması zor olmayan blokajına yöneliktir.
Tigr aracını temel alan bir elektronik keşif aracından ve sadece bastırmaya muktedir olan sıfırlanabilir sıkışma vericileri ile donatılmış birkaç Orlan-3 insansız hava aracından oluşan Leer-10 kompleksi radyo, aynı zamanda hücresel. Benzer işler, ancak “Constellation” kompleksi RB-531B “Infauna” ile ilgili olarak üretilen dronların kullanımı olmadan gerçekleştirilir.
Modern yer tabanlı elektronik harp tesislerine ek olarak, havadaki kompleksler de aktif olarak Rusya Silahlı Kuvvetleri'ne tedarik ediliyor. Bu nedenle, Eylül ayının sonunda, Radyo-Elektronik Teknolojileri Endişesi (KRET), iki yıl içinde Mi-8 helikopterine kurulan yükseltilmiş radyo-elektronik savaş sistemi “Lever-AV” üretiminin başlayacağını açıkladı. Ayrıca, mesaj, yeni kompleksin düşmanı birkaç yüz kilometre yarıçapında körleyebileceğini gösteriyor.
"Kol" Uçan
Diğer elektronik savaş komplekslerinde olduğu gibi, daha önce “Lever” (tam ad - Mi-8MTPR-1 helikopteri “Rychag-AV” jamming istasyonu) makalesinde açıklandığı gibi, 30 yıldan fazla süredir hizmet veren Sovyet ve Rus uçaklarının gelişimidir. Kaluga Radyo Mühendisliği Araştırma Enstitüsü (KNIRTI) tarafından geliştirilen Smalt ailesinin Hava Kuvvetleri EW istasyonları. Hem yeni “Kol” hem de eski “Smalt” ın ana görevi oldukça basittir - silahtaki radar kontrol istasyonlarının ve ayrıca düşman hava savunma füze sistemlerinin (sistemlerin) ana kafalarının bastırılması.
Bu komplekslerin yaratılmasıyla ilgili çalışmalar, Suriye ve Mısır hava kuvvetlerinin İsrail'le yeni hizmete giren yeni Amerikan Şahin uçaksavar füzesi sistemlerine rastladığı 70'ler kadar erken başladı. Standart EW tesisleri deniz aşırı haberlere karşı güçsüz kaldığından, Arap devletleri yardım için SSCB'ye döndü.
Geliştiricilerin orijinal fikrine göre, “Smalt” in araca yerleştirilmesi gerekiyordu, ancak sinyalin dünya yüzeyinden yansımasından kaynaklanan bir takım problemlerle karşı karşıya kaldı, geliştiriciler istasyonu bir helikoptere transfer etmeye karar verdiler. Bu nedenle, sadece parazitlerden kurtulmak mümkün olmadı - "Smalt" ı, sinyalin yüzeyden artık yansımayacağı bir yüksekliğe yükselterek, yaratıcılar hareket kabiliyetini ve buna bağlı olarak güvenliği önemli ölçüde arttırdılar.
Rusya Savunma Bakanlığı'na göre, Güney Osetya ve Abhazya'daki Ağustos 2008 savaşı sırasında, gemide kurulu Smalt istasyonlarıyla Mi-8SMV-PG'nin kullanılması, Buk-M1 uçaksavar füze sistemlerinin radar tespit aralığına neden oldu. ve C-125, 1,5 - 2,5 kez (parazit durumunda 25 - 30 km'den), Rus ordusuna göre, füze fırlatma sayısını iki katına düşürmekle eşdeğer olan 10 - 15 km'ye müdahale koşullarında azaldı. Ortalama olarak, havadaki EW helikopterlerinin görevi 12'ten 16 saatlerine kadar sürdü.
Mevcut verilere göre, Lever istasyonu, kullanılan radyasyon modundan (darbeli, sürekli, yarı-sürekli) bağımsız olarak sadece düşman radar sinyallerini otomatik olarak tespit edemez, alamaz, analiz edemez ve bastıramaz, aynı zamanda radar istasyonlarını bastırmadan sıkıştığında yeterince seçici davranır .
“Lever” ile ilgili çalışmalar 80-s'de başladı ve “Lever-BV” jamming istasyonu ile ilk deneyimli Mi-8MTPR, 1990-m'deki durum testlerine girdi. Bununla birlikte, SSCB'nin çökmesi ve fonların azaltılmasının bir sonucu olarak, yeni KNIRTI istasyonunda çalışma yalnızca 2001'ta, ancak zaten “Lever-AV” adı altında sürdürüldü. Mi-8MTPR-1 helikopterinin yeni istasyonla durum testleri 2010'te başarıyla tamamlandı.
İdeolojik olarak, yeni helikopter istasyonu, Rostov Gradient All-Russian Bilimsel Araştırma Enstitüsü Gradient All-Russian Bilimsel Araştırma Enstitüsü tarafından geliştirilen, yüksek güçlü, dar odaklı parazit girişimi yapan, yer tabanlı Krasuha-2 ve Krasuha-4'in yakınındadır. Bununla birlikte, 1Л269 ve 1ЛЛ257 durumunda olduğu gibi, “Lever” sinyali, düşmanın elektronik istihbarat araçları için açıkça görülebilir. Ayrıca, yalnızca Rusya'da değil, Batı'da da güçlü bir radyo-elektronik sinyali olan bir kaynağı hedef alabilen uçaksavar füzeleri yaratma çalışmalarının aktif olarak yürüdüğü unutulmamalıdır.
Peki Cook'a ne oldu?
En yeni onboard savunma kompleksi "Khibiny" (ürün L175) yaratma çalışmaları, 80-lerin sonu kadar erken Kaluga Radyo Mühendisliği Araştırma Enstitüsü'nde başladı. Yeni ürün başlangıçta yalnızca Su-34 cephe bombardıman uçaklarına kurulum için hesaplandı ve Sukhoi Tasarım Bürosu tasarımcıları uçak gemisi Rolland Martirosov'ın yeni istasyonuna olan ilgisi sayesinde, Sukhoi Tasarım Bürosu tasarımcıları Khibiny'deki çalışmalara aktif olarak katıldılar.
İstasyon "Khibiny" sadece Su-34 üzerine kurulmamış ve ön bombardıman uçağının aviyonikleriyle sürekli bilgi alışverişinde bulunmuyor, aynı zamanda durum verilerini gezginin işyerinde bulunan özel bir ekranda gösteriyor.
Kaygı ile gösterilen radyoelektronik teknolojilerin değerlendirilmesinde, tanıtım amaçlı olarak, Khibiny kompleksine maruz kalan radar göstergesinin video kayıtlarında, yine güçlü gürültü girişiminin kullanıldığına dair işaretler görülmesi dikkat çekicidir. Aynı zamanda, videoda “yıldızlara” sahip değildir - karakteristik yıldız şeklindeki desen nedeniyle adlandırılmış taklit girişimi. Her ne kadar bu tür bir girişimde bulunup promosyon malzemelerinde belirtilmiş.
Bununla birlikte, Lever gibi daha yeni parazit istasyonları çoktan düşmanlıklarda yer almayı başardı: 34, Ağustos savaşı sırasında Khibiny ile donanmış su-2008 ön bombardıman uçakları ve aynı zamanda yapılan radyo keşiflerinde grev uçağının grup savunmasını gerçekleştirdi. Mevcut bilgilere dayanarak, Hava Kuvvetleri Komutanlığı L175'in etkinliğini takdir etti.
Özetle, Khibiny'nin, karmaşık bir çok kanallı anten dizisiyle donatılmış, taklit parazitleri ve güçlü keşifleri yapmanın yanı sıra güçlü bir ses sunma kabiliyetine sahip bir radyo-elektronik harp istasyonu olduğu sonucuna varabiliriz. L175 yalnızca makineleri ayrı ayrı korumakla kalmaz aynı zamanda grup koruma istasyonunun işlevlerini de başarıyla yerine getirir.
Bununla birlikte, Khibiny'yi sadece Su-34 üzerine kurmak hala mümkün, çünkü bu ön bombardıman uçaklarının güç kaynağı sistemi, özellikle çalışması için çok fazla elektrik gerektiren en yeni radyo elektronik cihaz istasyonunun kullanımı için özel olarak uyarlandı.
Bu nedenle, Khibiny'nin Amerikan destroyer ile ne yaptığı sorusunun cevabı sansasyonel olmayacak - bu tür bir istasyon ABD Donanması destroyerinin Donald Cook'u Su-24 ön bombardıman uçağı uçuşu sırasında kullanılmadı. Bu tür bir uçakta bulunamıyordu.
Gizemli "Fischer"
Makalenin ilk bölümünde daha önce bahsedilen EW “Murmansk-BN” istasyonuna ek olarak, daha yakın bir zamanda hizmete girdi, ancak bu sefer Rusya'nın Hava Kuvvetleri Kuvvetleri'nin (eski adıyla Hava Kuvvetleri) IL-22PP “Avcı” bir haliyle kaplandı. "Kıyıcı" hakkında, yalnızca birkaç yüz metrelik bazı kaynaklara göre uç antenlerin yanı sıra uçağın arkasına gevşetilmiş bir uçağın kurulu olduğu bilinmektedir.
2000’in sona ermesiyle birlikte, otomatik olarak kontrol sistemleri (ESU TZ Sotsvezdie) ve elektronik harp istasyonlarının oluşturulması üzerinde çalışan Sozvezdie Concern, öncelikle düşman telsiz haberleşmesinin ve otomatik komut ve kontrolün (P-531B Infauna) baskılanmasına odaklandı. "), G. Beriev ismini taşıyan TANTK ile birlikte," Hawk "tasarım ve geliştirme çalışmaları çerçevesinde bazı verilere göre A-90 veri yönetimi ve geçiş uçakları üzerinde çalışmaya başladı.
2012'te Ar-Ge “Rahatsızlığı” “Takımyıldızı” ile ilgili çalışmalar sırasında, hava bazlı çok işlevli EW kompleksinin ekipmanının zemin durum testleri yapılmıştır. Aynı zamanda, yeni tesiste yüksek potansiyel anten dizileri ve sıvı soğutmalı mikrodalga güç amplifikatörleri açısından benzersiz teknik çözümler önerildiği iddia ediliyor. “Rahatsızlık” konusundaki çalışmaların da 2000'lerin sonunda başlaması dikkat çekicidir.
Ancak zaten 2013'te, 2025'ten önce Rus Hava Kuvvetleri için havacılık ekipmanının satın alınmasına yönelik yayınlanmış bir potansiyel planda, belirli bir “Şahin” (A-90 belirtmeden) A-90 olarak ve yalnızca 2021'tan 2025'e satın alma-yükseltme planlarında denirdi. Bu belgeden, Rus Hava Kuvvetlerinin, IL-22P “The Chopper” ı 2020 yılına kadar satın almayı planladığı anlaşıldı.
Mevcut tüm verileri toplarsanız, aşağıdakileri varsayabilirsiniz: IL-22PP ve A-90 aynı görevleri yerine getirmek üzere tasarlanmıştır ve şu anda A-90 ve “Rahatsızlığın” bir şekilde “ile ilgili çalışmalarda birleştirilmesi mümkündür. Kıyıcı.
Belki de IL-22PP, yalnızca iletişimi ve düşmanın otomatik kontrol sistemini baskılamak için tasarlanan sadece elektronik savaş kompleksine sahip bir uçak değil, aynı zamanda bağımsız bir şekilde radyo ve elektronik keşif yapabilen elektronik savaş aygıtlarını kontrol etmek için uçan bir komuta noktasıdır.
Çift kenarlı çubuk
Şu anda, Rusya Savunma Bakanlığı'nın aktif olarak elektronik savaş yönünü geliştirdiği, yalnızca EW'nin birimlerini ve parçalarını oluşturmadığı aynı zamanda onları modern teknolojiyle de donattığı kabul edilmelidir. Rus ordusu, “AWACS”, onboard radar sistemlerinin yanı sıra düşman iletişim hatları ve hatta GPS sinyallerini nasıl sıkıştıracağını öğrendi, hatta bazı bölgelerde dünyada lider bir konuma sahip.
Örnek olarak, Ağustos ayındaki Gürcistan savaşı sırasında Rus ordusunun elektronik savaş kullanımının sonuçlarını Ağustos 2008'ta verebiliriz. Düşmanın, Buk-M1 uçaksavar füze sistemleri ve yükseltilmiş C-125'in yanı sıra, Sovyet ve yabancı (çoğunlukla Fransız) üretimin çok sayıda radarı, Gürcü hava savunma sistemi de dahil olmak üzere yeterli modern hava savunma sistemine sahip olmasına rağmen sadece iki Rus uçağı - belirsiz şartlar altında düşürülen Tu-22М3 ve Polonyalı Grom veya İsrailli ZRK "Örümcek" tarafından tahrip edilen 24 GLITS'in Su-929'i.
Kara Kuvvetleri'nin elektronik savaşının birimleri ve alt birimleri, Gürcistan ordusunun iletişim hatlarının (sadece zaman zaman işlenen uydu iletişimi) neredeyse tamamen tamamlanmasının yanı sıra Gürcistan İHA'larının iletişim hatlarının bastırılmasının yanı sıra birkaç uçağın kaybına neden olduğunu bildirdi. Bu nedenle, makalenin ilk bölümünde ifade edilen Amerikalı gazetecilerin kaygıları belli bir temele sahiptir.
Ancak yine de, EW kuvvetlerinin ve tesislerinin geliştirilmesinde bazı zorluklar olduğunu kabul etmek zorundayız. İlk olarak, elektronik savaş kullanımının savaş alanındaki tüm elektromanyetik ortamın hassas kontrolüyle birleştirilmesi gerektiği anlaşılmalıdır. Modern savaşların ve askeri çatışmaların, özellikle de Gürcistan'la daha önce belirtilen savaşların deneyimi, EW tesislerinin yanlış kullanılırsa, düşmana ve birliklerine eşit şekilde çarptığını göstermektedir.
Rus Hava Kuvvetleri'ne göre, Gürcistan radarının An-2008PP uçağı tarafından bastırıldığı yılın Ağustos 12'inde, sıkışma bölgesinden 100 - 120 kilometrede bulunan Rus istasyonlarına da müdahale edildi. Rusya Federasyonu Silahlı Kuvvetleri Kara Kuvvetleri Kara İstasyonları, hem Gürcü hem de kendi birlikleri olan iletişim hatlarını eşit derecede etkili biçimde bastırdı.
Ayrıca, sivil radyo-elektronik araçlarının çatışma bölgesinde - ambulansa hizmet veren iletişim kanalları, acil servisler ve polis birimlerinin çalıştığını dikkate almak gerekir. Şu anda geçmişte olumsuz deneyime sahip olan Rus ordusu, EW fonlarını kullanma koşulları altında aktif olarak çalışmayı öğreniyorsa, hiç kimse askeri-sanayi kompleksindeki sivil sektör üzerindeki etkiden endişe duyuyor gibi görünmüyor.
İkincisi, sektörün sunduğu EW ürün hattına yakından bakarsanız, özellikle KRET ürünleri için, aslında ideolojik ve bazı yerlerde 70 - 80'lerde geliştirilen komplekslerin teknik devamlılığını göze çarpan çok sayıda istasyon dikkat çekicidir. Aynı “Krasukhi”, “Lever” ve “Moscow” da ortada görünebilir - 90’lerin sonu ancak kronik yetersiz finansman nedeniyle yavaşladılar.
EW komplekslerinin çoğu, aynı prensipte yapılır - daha önce de belirtildiği gibi, hem ciddi dezavantajlara hem de eşit derecede önemli avantajlara sahip olan güçlü parazit girişim formülasyonu. Ancak yakın zamana kadar, pratik olarak kullanılmamış olan milimetre ve terrogaz çeşitleri, artık sadece radyo-elektronik teçhizatın değil aynı zamanda yüksek hassasiyetli silahların üreticilerinin de dikkatini çekiyor.
Sözde alt bantlarda, örneğin, sadece on kanal olabilir ve zaten 40 GHz'de yüzlerce tane olacaktır. Ve EW geliştiricilerin tüm bu kanalları “kapatmaları” gerekir ve bu oldukça büyük bir banttır, bu da büyük kanallı daha sofistike elektronik harp ekipmanlarının gerekli olduğu anlamına gelir, bu da sıkışma istasyonlarının kütle ve boyut parametrelerinde bir artışa ve hareketliliklerinde bir azalmaya yol açar.
Fakat eğer bilimden uzaklaşırsak, sistemde Rus EW komplekslerini geliştirmek için büyük bir organizasyonel sorun var. Aslında, elektronik harp ekipmanlarının geliştirilmesi ve üretilmesi, sadece KRET tarafından değil, aynı zamanda yakın zamanda kurulan Birleşik Enstrüman-Yapım Şirketi (“Vega” ve “Constellation” endişelerini içeren), Roskosmos ve Rosatom'dan bireysel kuruluşlar ve hatta özel işletmeler tarafından gerçekleştirilmektedir.
İşlerin çoğaltıldığı ve yer yer çakıştığı belirtilmelidir, belirli gelişmelerin ve firmaların lobi olayı gibi bir olguyu unutmamak gerekir. EW'nin yaratılması alanındaki çalışmaları yeniden düzenleme girişimi, genel bir tasarımcının başkanlık kararnamesi ile EW yönünde atanması olmuştur. Ancak bu kararın ne kadar etkili olacağını, zamanın söyleyeceğini söyleyelim