Sarayın harcamalarına para yetişmiyormuş.
Hazine tamtakırmış.
Dalkavuklar düşünüp taşınmışlar, “köprülere geçiş ücreti koyalım” demişler, padişah ikna olmuş, soytarılar takla atarak alkışlamışlar.
Köprülerin başına birer biletçi yerleştirmişler, her geçenden para almaya başlamışlar.
E, bakmışlar ki, ahali hiç sesini çıkarmadan tıkır tıkır ödüyor, köprülerin öbür tarafına da birer biletçi yerleştirelim, girerken ödesinler, çıkarken bir daha ödesinler demişler.
Padişah hafiften tedirgin olmuş, “ahali huzursuz olmaz mı, benden şikayetçi olmazlar mı” diye sormuş, merak buyurmayın hünkarım demişler, soytarılar yerlerde yuvarlanarak alkışlamış.
E, hakikaten görülmüş ki, ahali tıkır tıkır ödüyor, padişahın asabı bozulmuş, bu ne biçim tebaadır yahu böyle, bedava geçmeleri gereken yerden hem girerken hem çıkarken para alıyoruz, bana mısın demiyorlar demiş… Madem öyle, köprülerin ortasına şöyle ikişer metre boyunda birer izbandut koyun, eline de kalınca bir odun verin, Allah yarattı demesin, gelenin geçenin kafasını gözünü yarsın diye buyurmuş, soytarılar amuda kalkarak alkışlamış.
E, bakmışlar ki, ahali hem girerken hem çıkarken tıkır tıkır para ödüyor, köprülerin ortasında odunla haşat ediliyor, sonra da hiçbir şey olmamış gibi kan revan içinde yürüyüp gidiyor…