Büyübozumu:Yaratıcı Yazarlık/Kurmacanın Bilinen Sırları ve İhlal edilebilir Kuralları, Yazar: Murat Gülsoy, Can Yayınları
Yaratıcı Yazarlık derslerine karşı önyargılıyım. Lise 1’deyken okulda yaratıcı yazarlık dersi açılmıştı. Ben de gittim. Dersi veren kişi evlere şenlik. Kendini beğenmiş, bu beğenme öyle bir haldeki ilk olarak klişeden konuşmaya başladı. Nedir ne değildir uzun uzun konuştu. Sonra haftaya gelirken bir yazı örneği getirmemizi istedi. Ben de oturup en klişe başlangıçlı yazıyı yazdım. Ama dediğim gibi sadece başlangıcı klişeydi. Yazı ortalarda tüm bu klişelerle şık bir ters köşe yapıyordu. Ne yazdığımı şu an hatırlayamasam da yazıyı bitirdiğimde yüzümde pis bir gülümseme oluşmuştu ve intikam çanları çaldı. İkinci derste sevgili hocamız, yazılarımızı topladı. Aralarından seçip okumaya başladı. Benimkini okumadan önce “Bakın işte klişe” dedi ve sesli okumaya başladı metinimi. Yazıyı yüzünde alaycı bir gülümseme ile okurken yüzü değişti. Sonunda “İyiymiş yahu bu” deyip bitirdi. Ben de bir daha kursa falan gitmedim.
Ama şu bir gerçek ki yazdığım öyküleri bitiremiyorum. Bitirebilirsem de saklıyorum ki kimseler okumasın. Bir beğenmeme hali yakamı bırakmıyor. Ben de bir yerde eksiğim yanlışım var mı öğreneyim dedim. Murat Gülsoy’un kitabını okumaya karar verdim. İsminin de ele verdiği üzere bu üstten bakan bir yaratıcı yazarlık kitabı değil. Kitapta, zaten çok okuyan, az buçuk yazan herkesin bildiği şeyler Murat Hoca’nın kendi deneyimi ve uzun zamandır verdiği Yaratıcı Yazarlık dersindeki uygulamaları harmanlanmış.
Murat Hoca, benim yerinde olmak istediğim, yaptıklarını gıpta ile izlediğim insanlardan biri. Ondan hiç ders almadım ama aynı okulda o öğretim üyesi ben öğrenci olunca, ona gıyabında Murat Hoca diye hitap etmek istedim. Ben onun yazdığı kitapları okumayı, üslubunu çok seviyorum. (Hatta şu an onun bir başka kitabını, Baba Oğul ve Kutsal Roman‘ı okuyorum). Bilmeyenler için Murat Hoca, Boğaziçi Üniversitesi’ndeki bir çok görevinin yanısıra Biyomedikal Mühendisliği Enstitüsü’nde öğretim üyesi. Oğuz Atay gibi mühendis.
Kitap okumak kadar, yazarların hayatlarını ve yazma deneyimlerini okumayı da seviyorum. Murat Hoca’nın kendi yazma deneyimini, ritüellerini okumak çok zevkliydi. Okudukça “Ben de böyle yapıyorum” dedim, dedikçe özgüvenim yerine geldi. Daha çok yazma isteği duydum. Okuduğum kitaplar daha zevkli bir hal aldı. Yazdığım karakterler dallandı budaklandı. Ama bu kitapta yaratıcı yazarlık atölyesinde yapılan çalışmaları okurken sıkıldım. Evde onları tek başına uygulamak sıkıcı. Birilerinin seni zorlaması şart.
Hala yaratıcı yazarlık atölyelerini ve kurslarını sevmiyorum. Yazmak, kişisel bir macera. Ama yazanın çok okuması gerekiyor ve okuduklarından bazılarının yazmak üzere olması şart. Eğer siz de böyle bir kitap arıyorsanız, test ettim ve sevdim. Afiyetle okuyasınız :)
Twitter’da da görüşmek için: @zencikaranlikta
Bu yazıların yazarı: @ozgenur_korlu