9 Ağustos 2014 Cumartesi
AZİL..
Türk yazarlardan uzun bir süre uzak durduktan sonra tamamen şans eseri aldığım bir yazar olur kendileri.Az romanıyla hayatıma girdi ve şimdi takipçisi oldum tüm kitaplarını almak için çıldırıyorum ama evde okunmayı bekleyen bir sürü kitap olunca erteliyorum sürekli :).
Azil daha ilk sayfadan itibaren insanı düşünmeye iten okurken kafanda sürekli 'acaba olabilir mi bu' gibi cümlelerin yankılandığı bir kitap oldu benim için. Kitap okurken kitaptan alıntılar yapmayı severim, illaki bir kalem defter bulunur yanımda ama bu kitapta kayda değer o kadar çok cümle oldu ki baktım kitabı deftere aynen geçiriyorum tekrar okunmalı dedim o yüzden sadece bendeki izlenimini not edip kapattım kitabı, severim ben bazı kitapları defalarca okumayı ayni filmleri defalarca seyretmeyi ezberlerim çoğunu :) takıntı işte.
Kitabın içeriğine gelirsem uzun uzun şunu anlatıyor bunu anlatıyor diyerek basitleştirmek istemiyorum kitabı ben bi kaç alıntı yazayım kararı siz verin.
'Benimle savaşma çünkü kazanırsan, kaybedersin.'
'Sayesinde var olduğumuz zamanın seni taşımasına izin ver.Unutma ki zaman, gidecek yeri olmayanların evidir.Sadece zaman onları ileriye taşır.'
'Aynı yüzün taşıdığı iki göz bile dünyayı tamamen farklı avlıyordu.Aynı yüzdeki iki gözün arasında bile bakış açısı farkı vardı..'
'Her şey söylenmiş olabilir,ama ben daha söylemedim.Ve eğer ben söylemediysem her şey söylenmemiştir.Çünkü kimse benim gibi söyleyemez. Çünkü ben tekim. Çünkü daha önce söylenmiş olanları benim gibi söyleyebilecek kimse yok.'
'Yokavar; yaratarak yok olmak.'