Nereye gidiyoruz…
Koro başkanı,” Arkadaşlar geçen hafta konser öncesi kokteyl olacağını da söylemiştim ama”…
-Ne aması?(Koro şefi soruyor)
-Hocam, konser vereceğimiz İTÜ’ de içki yasak veremiyoruz, yerine limonata, şerbet,kuru pasta vereceğiz.Bu durumda kokteyl diye bir sürü harcama yapıp sonra da kokteyle gidiyorum diye gelen adamlara kuru pasta ikram etsek olur mu?
İyisi mi yapmayalım dedim ve vazgeçtim…
-Yapma ya…içki orada da yasak mı gerçekten?
İçki yasakmış bir zamanlar devrimci yuvası İTÜ’de.
Bu basit gibi görünen olay Türkiye’nin 80’li yıllara kadar devrim diye çıktığı yoldan geldiği noktayı çok iyi gösteriyor.
Bir zamanlar dünyanın en yüksek okuma yazma oranına sahip Kıbrıs’ın kuzeyini de o duruma sokmaya çalışıyorlar.
Tıpkı damla damla dökülen boya ile bir müddet sonra su olmaktan çıkan arı su gibi, Kıbrıs’ın kuzeyini de halkın arasına cehalet ekerek dışarıdan bakıldığında övündüğümüz eğitimli toplum yerine cahil, geri kalmış, kendini ümmet sayan toplum ülkesi durumuna getirmek..
Örnek mi…
Ne örnekler var…
Okuldan fazla cami , ibadet yerleri, kilise katliamları, daha da yükseltilen ezan sesleri.
Müslümanların dini günlerinde yollara dökülen türbanlarla bademler.
Sakalları göğüslerine kadar uzanmış tarikat üyeleri.
İftar çadırları,şatafatlı iftar ziyafetleri.
Sakalı şerifler ve hele hele Kutlu Doğum Haftaları…
KKTC’de din işleri var başına oturtulan zat da TC-KKTC’li Talip Atalay.
Gittiği memleketinde, “Müslümanlık,Kıbrıs’ta Türklüğü koruyan en önemli dayanaktır,” dedi.
Sonra devam etti bizimle ilgili düşüncelerini sıralamaya…
“İçki içmek yasak değil ama cami etraflarına meyhaneler yapılmasın”…
Bir de şöyle isteği var muhteremin…Kıbrıs’ta İmam Hatip Liseleri ve İlahiyat Fakülteleri kurulsun.
Sanki nüfusumuz milyonlarca, binlerce cami var ve binlerce mürit imamsız kalmış gibi…
Adama kızmalı mı bilemedim çünkü işi bu.
Git onlara Müslümanlığı öğret dediler, geldi.
Neyse…
Baf’taki cami, bayram ve cenaze namazları haricinde nerdeyse boştu.
Kısaca, cami simgeydi orada bir de çatışmalarda üzerine çıkıp karşı tarafa ateş edilen mevzi.
Önce babama baktım sonra dedeme daha sonra da Baf’taki Kıbrıslıtürklere camiyle pek işleri yoktu.
Kıbrıs’ın kuzeyinde yükseltilen cehaletle işi değiştirmeye çalışıyorlar farkındasınız.
En son örnek din işleri başkanlığı diyerek o makama oturtup maaş verdikleri kişinin açıklamaları.
Ülke çıkmazda diyorlar.
Ülke batmış diyorlar.
Ülke Türkiye’ye yük diyorlar ve yükü azaltmak için çalışandan kesinti, zorunlu ihtiyaçlara da zam yapıyorlar.
Bence ülkeye külfet olan o makamı tak diye milli eğitime bağlamalı.
Böylece hem gerekmediği halde “camii isterim,imam hatip liseleri isterim” seslerinden hem de havaya giden harcamalardan kurtuluruz.
İşin özü ,acilen din işleri kaldırılıp Talip Atalay’a güle güle denilmeli.
Belki cehalet döneminden eskiye dönüşe bir adım atılmış olur.