Arâzi-i mîrîye Terimi Hakkında Bilgiler
Osmanlıca Terimi Olarak Arâzi-i mîrîye:
Mîrî yani devlete ait topraklar, arazi-i emiriyye
Tarih Terimi Olarak Arazi-i Miriye:
Osmanlı Devleti'nde 1858 yayın tarihli Arazi Kanunnamesi'ne göre, mülkiyeti Allah adına devlete, kullanım hakkı ise kişilere ait olan topraklardır. Bu topraklardan sağlanan yıllık vergi gelirleriyle kiraları ya, devlet işleri ve görevleri karşılığında kişilere ya da, eğitsel, dinsel ve toplumsal hizmetler karşılığında vakıf örgütlerine verilirdi.
Hukuk Terimi Olarak Arazi-i miriye:
devlete ait arazi
Benzer Hukuk Terimleri:
Defterdar: Osmanlı devletinin maliye işlerine bakan kişi, Devletin çeşitli resmi kurumlarının maliye işlerine bakan görevliler.
Künk: Su nakli için isale hatlarında kullanılan pişmiş toprak tada çimentodan yapılmış boru. Osmanlılar döneminde toprak künkler kullanılır ve şebekeden su
İmarethane: Fakirlere ve öğrencilere yiyecek dağıtmak için kurulmuş hayır kurumu.
Narh: Tüketiciyi korumak amacıyla özellikle ihtiyaç maddeleri için devletçe belirlenen fiyat.
Şehzade Alayı: Sancak Beyliği görevi ile İstanbul'dan ayrılan şehzadeye düzenlenen tören.
Sülüs: Arap alfabesi ile yazılan yazının bir çeşidi.
Esham: III. Mustafa döneminde piyasaya sürülen borçlanma (istikraz) kuponları. Hisse senedi.
Ahi Babalık: Debbağlar (dericiler) ve saraçlar gibi esnafın başlarındaki adamlara verilen resim unvandı. Ahi babalık zaman zaman "mimar ağalığı" unvanıyla birlikte