Önümde duran fotoğraflara bakıyorum. 8-10 yaşları arasındaki kız çocuklarının fotoğrafları bunlar.
İlk fotoğrafta kızların üzerinde bir spor takımının formaları var. Yüzlerinin bir bölümüne siyah boyalar sürülmüş. Objektife meydan okur gibi bakıyorlar.
Bir başka fotoğrafta yağmurun altında kollarını ve bacaklarını olabildiğince yanlara açmış, avazı çıktığı kadar bağıran bir kız çocuğu var.
Diğer fotoğrafta, üzerinde spor giysilerle kaykay yapan, duruşuyla ‘Bakın ben özgürüm’ diyebilen bir başka kız çocuğuna bakıyorum.
***
Fotoğraflar, Kate T. Parker’e ait.
Fotoğrafçı Kate T. Parker, ‘cici’ değil, ‘güçlü’ kız çocukları yetiştirebilmek amacıyla başta kendi kızları Ella ve Alice ile onların arkadaşlarının fotoğraflarını en güçlü, en sert, en doğal halleriyle çekip sergiliyor.
Parker, sadece küçük kızların değil, bütün kadınların da güzelliği başka yerde aramalarını öneriyor.
Anlatmak istediği güzellik anlayışı kızların hayatını kurtaracak cinsten. Şöyle diyor:
“Kızlarımızın güzelliğin hayata sarılmakta ve yaraları bereleri, çarpışmaları kusurluluğu, dayanıklılığı kutlamakta olduğunu bilmeleri gerekiyor.”
***
Merkezi İngiltere’nin başkenti Londra’da bulunan “Save the Children” örgütü dünkü tarihi “Dünya Kız Çocukları Günü” olarak ilan etmişti.
Bu gün nedeniyle çeşitli kuruluşlar dünyada ve ülkemizde kız çocuklarının durumuyla ilgili çeşitli raporlar yayınladı.
Aslında bildiğimiz ve bu raporlarla bir tokat gibi yüzümüze çarpılan araştırmalar, içimizi dağladı.
Rapora göre her yıl 18 yaşından küçük 15 milyon kız çocuğu zorla evlendiriyor. Her yıl 15 milyon kız çocuğuna zorla tecavüz ediliyor anlamına gelir bu durum.
Çocuk evliliğinde ilk sırada yer alan ülkeler, Nijer, Çad, Orta Afrika Cumhuriyeti, Mali ve Somali.
Türkiye’nin durumu da hiç iç açıcı değil. 144 ülke arasında Türkiye 55. Sırada yer alıyor.
Avrupa genelinde ise Gürcistan’dan sonra ikinci sıradayız.
Türkiye genelinde 181 bin 36 çocuk gelin bulunuyor.
Yani eğitim göremeyen, aile içi şiddete ve cinsel tacize açık 181 bin kız çocuğu…
***
“Çocuk gelin” dediğimizde, kelimeler içeriğinde hiç bulunmayan bir masumiyeti çağrıştırıyor sanki. Oysa fiiliyatta bu durum doğrudan çocuk istismarıdır.
Uzmanlar, 15-19 yaş arası yapılan doğumlarda yetişkinlere göre dört kat fazla ölüm riski olduğunu söylüyorlar. Yani bu çocukların doğrudan yaşam hakkı ihlal ediliyor.
Oysa çok açıktır ki; çocuk bedenleri ‘evlilik’ kılıfına sokulmuş cinsel tacizi ve bir evin sorumluluğunu taşıyacak güçte değildir.
***
Ve ne yazık ki, kız çocuklarının hem ruhsal hem bedensel çöküşlerine neden olan bu çok erken evlilikleri aileler destekliyor.
Hacettepe Üniversitesi’nin Türkiye genelinde yaptığı ‘Çocuk gelinler’ adlı bir çalışmaya göre, 7 milyon 170 bin kız çocuğunun evlilik kararını aileleri vermiş.
***
Okulların açılmasına yakın zamanlar benim bayram günlerimdir. Çünkü kırtasiye mağazalarında yeni yeni kurşun kalemler, defterler, renkli kalemler rafları doldurur.
Saatlerce onları seyreder, çizgisine, rengine, dokusuna göre seçip alır masamın üzerine dizerim.
Epeydir gördüğüm manzara şu: Pembe renklere bezenmiş üzerinde barbi bebeklerin olduğu ya da koyu renkli süperman’li kırtasiye malzemeleri.
Üzülerek çıkıyorum mağazalardan. Kendim için değil; tek tip hale sokulmaya çalışılan, hayal güçleri ve kişilikleri hiçe sayılan kız ve erkek çocukları için.
***
İsim verilen bu günlerin belki de bir yararı, anlatmak istedikleri konu üzerinde düşünmemizi sağlamaları.
Hazır Dünya Kız Çocukları günü gündemdeyken bütün annelere seslenmek istiyorum:
Lütfen siz de alın fotoğraf makinelerinizi veya cep telefonlarınızı ve Kate T. Parker gibi kız çocuklarınızın en güçlü fotoğraflarını çekin. Asın her yere.
Belki de buradan başlamamız lazım.