GRID beş yıl sonra geri döndü. Serinin bu yeniden başlatılması, bu nesilde oynadığım en güzel ve davetkar yarış simülasyonlarından biri ve bu yılın ilerleyen zamanlarında tam sürümün nasıl olduğunu görmek ilginç olacak. Erişilebilirlik üzerine devam eden görüşmeler ve oyunların daha geniş bir kitleye açılmasıyla, sadece daha sıradan bir izleyici kitlesine kapılarını açmakla kalmayıp, aynı zamanda kapılarını açık bırakan mükemmeliyetçi tavrıyla tanınan bir yarış simülatörüne tanık olmak ilginçtir. daha “sert” bir şey arıyor.
Codemasters’daki geliştiricilerin elinde ağır bir görev vardı. GRID serisi ile zorlu bir yolun ardından, franchise’ı görkemli günlerine geri getirmeye karar verdiler. Bu, franchise’ın yeniden başlatılması için bir çekiliş olduğundan, evet diyebilirim, bu yılın sonlarında piyasaya sürüldüğünde tam sürüme sahip olmaktan heyecan duyuyorum.
Ne zaman E3 2019’daki demo için kontrolörün eline geçtim, yolun çekişini, pistin kıvrımlarını ve rakiplerimi geçmenin adrenalini gerçekten hissettim. Aynı zamanda çok etkileyici olan şey, GRID’in ilk gün sunulacak saçma miktarda içeriğe sahip olmasıdır. Bu yılki E3’te oynama şansı bulduğum parça, kariyer ve çok oyunculu boyunca olacak diğerlerinin çoğu kadar zorlu veya rekabetçi değildi, ancak bana geliştiricilerin oyun boyunca neye yöneldiği konusunda bir fikir verdi.
Geliştirilmiş çekiş ve yol tutuşu ile GRID, zaten olağanüstü olan bu arabaları ihtiyaç duyduğunuz hız şeytanlarına nasıl dönüştürebileceğiniz konusunda yeni seçenekler sunar. Bu, mükemmel hissi elde etmek için her araba arasındaki dengeyi ve perdeyi değiştirmeye yardımcı olur. Hangi arabanın sizin için en iyi çalıştığını tam olarak belirlemek, bu simülatörü bu kadar benzersiz ve gerçek kılan özgünlüğe sahip olmanın anahtarıdır.
Bir yarış sırasında neredeyse rastgele olarak tanımlanan tonlarca an vardır. agresif devralmalar gibi olaylar. GRID, şiddet göz önünde bulundurularak geliştirilmedi, ancak geliştiriciler agresif sürüşten vazgeçmiyor. Oyunu amaçlandığı gibi alıp pistte yarışabilir, elinizden gelenin en iyisini deneyebilir, çarpışmalardan kaçınabilirsiniz. Ancak, rakip yapay zekada, tek oyuncuyla rekabet ettiğiniz kişilerin sizi geçmek için gerekli işlemleri yapmasına olanak tanıyan bir ustalık düzeyi vardır.
Başka bir yeni ve eğlenceli özellik kariyer içinde takım arkadaşlarıdır. Yarış sırasında galibiyeti şu ya da bu şekilde paylaşmak için başka bir sürücüyle takım oluşturmak mümkündür. Demoda, oyunda güvenebileceğim bir sürücüyle yarış dışında ekip oluşturuldum, ancak istersem güvenimi de kaybetmesine neden olabilirim. O veya ekibi bana ‘Bu virajın etrafında yavaşlayarak liderliği ele geçirmem için bir yol açın’ gibi basit hedefler verebilir.
Şimdi bunu yapabilir ve bu takım arkadaşına tam olarak daha sonra ekibiyle daha fazla saygı duymamı sağlayacak ve oyunun sadakat faktörü dediği şeyi artıracak. Ya da kendi yoluma gitmeye karar verebilirim, yönlerini görmezden gelebilirim ve kendi yoluma gidebilirim. İyi oynamaya karar verirsem, bu sadık takım arkadaşları diğer sürücüleri benim için geride tutacaklar veya galibiyet için bir savaşa doğru ilerlememi sağlayacak belirli manevralar veya devralmalara girişecekler. Bu sadakat faktörünün kariyer modunda ne kadar derinleştiği, sadece demodan çıkarabileceğim bir şey değildi, ama kesinlikle ilginç bir mekanik.
Tersine, oyunda da düşmanlar var . Pistte Nemes’ler kazanılır ve bu bir an önce gerçekleşebilir. Nemes’ler, tipik olarak sizinle aynı beceri seviyesine sahip sürücülerdir. Başka bir yarış sırasında, kendimi sürünün ortasında yer kazanmak için savaşırken buldum. Rakipler beni geçip onları geçerken, sonunda tartıştığım bir sürücü buldum. Bu, ikimiz de yarışı kazanacak konumda olmasa da oyunun bu sürücüyü “düşmanım” olarak etiketlemesine neden oldu. Nihayetinde, bir yarış sırasında bir AI rakibine sahip olma şansına bağlıdır, ancak sizi her zaman tetikte tutar.
Yani yarış simülasyonu artık sadece kazanmaktan ibaret değil, diziye de duygu katıyor. Yarış sırasında herhangi bir nedenle iyileşir veya kötüleşirseniz, baş düşmanınız rakibiniz olmaya daha uygun başka bir sürücüye dönüşebilir. Bu, çok daha üstün bir düşmanın yarışarak sizi tozda bırakmasına izin vermeden oyun alanını adil tutar. Daha önce takım arkadaşlarınızın talimatlarını görmezden gelebileceğinizi ve sadakatlerini kaybedebileceğinizi söylediğimde, o zaman onlar da bir düşman olabilirler. Yapay zeka yerine gerçek hayattaki oyuncular dışında bu özelliklerin çevrimiçi ortamda da benzer şekilde çalıştığı söylendi.
Bununla birlikte, demonun en sevdiğim kısmı GRID’in yeni başlayanlar için ne kadar erişilebilir hale geldiğiydi. Sadece benim için değil, bir yarış simülatörünü denemekle biraz ilgilenen, ancak bir şans veremeyecek kadar gözü korkan herkes için. Kontroller ve yapay zeka için pek çok farklı asistle oynama şansım oldu ve bu, oyunu hiç vakit kaybetmeden paketin önünde olduğum noktaya kadar açtı.
Yapay zekayı kapatmak devam edecek bu hızcılar, standart, yardımsız bir yarışta bana yaptıkları gibi, sizi ele geçirmek için boyunlarını riske atmaktan veya sürüşünüzü ters çevirmekten. Kontroller ayrıca dönüşlere ve uzamalara daha kolay erişim sağlamak veya tam olarak ne zaman ve ne zaman hızlanmayacağınızı size göstermek için değiştirilebilir ve ayarlanabilir. Bu, gerçek bir simülatör kullanmak isteyenlerin deneyiminden asla uzaklaşmaz. Sert hayranlar için, tüm bu ayarları kolayca kapatabilir, yapay zekayı açabilir ve gerçek anlamda otantik bir yolculuk gibi hissettiren bir sürüş için direksiyona geçebilirsiniz.
Genel olarak , Bu yeni GRID’in kurulumundan ve mekaniğinden çok etkilendim. Tam sürümün sunduğu 400 farklı oyun içi yapay zeka ve 72 takım arkadaşının vaatlerini görmek için sabırsızlanıyorum. Oh, ve tüm sınıfların tamamen kilidi açılmış gizlice bir zirve yaptım. Onlar hakkında konuşamam, ancak oradaki tamamlayıcılara uzun, uzun bir deneyim yaşadığınızı söyleyeyim.