-
sokaklarda sık sık karşılaşılan durum. sokakların bulunduğu muhitin refah düzeyi arttıkça ortadan kalkar.
eğer iri kıyım, kalıplıysanız size bakışlarınızı doğrultup rahatsız edene kadar bakarlar. bu maçoların bir tür kendi alanlarını işaretleme tarzıdır. buna birkaç kez katlanır sonrasında artık usanarak siz de karşılık verirseniz karşıdaki meydan okuyan siner ve bakışlarını başka yöne çeker. çünkü bir süreden sonra bakış rastlantının alanında çıkıp meydan okumanın alanına girmiş olur bu da açıktan tehdittir.
genelde bu tip bakışlar sizin de keyfiniz pek yerinde değilse sizi iyice aşağı çeker. belki de gerçek amacı budur bakanın; ruhunuzu emmek.
şehirde bu tip deneyimler örneğin kaldırımda yürürken karşıdan gelenin istifini hiç bozmadan doğrudan üzerinize gelmesi, geçerken çarpması ile eşdeğerde; belki de onlardan çok asap bozucudur.
-
turkiye ve dogu ulkelerinde sikca gorulur.
-
herkes mi mutsuz?
acısını yabancılardan mi çıkarıyoruz acaba?
gülümseyip, kibar davranınca uzaylı muamelesi görmek de ayrı.
-
türkiye gibi ortadoğu ülkelerinde gayet normaldir. insanlar birbirinden nefret eder. paranız varsa, daha iyi yerlerde yaşar ve takılırsanız bu tip insanlarla daha az muhattap olursunuz.
-
özellikle istanbul'a gittiğimde farkettiğim, ne yazık ki gerçek ve üzücü durum.
bu insanların mutsuzlukları ile doğru orantılı. ve artık ne yazık ki mutsuzluktan ölmek üzere olan bir toplumda yaşıyoruz. insanlar birbirine pis pis baktığı yetmez gibi, birbirlerinin sosyal medya hesaplarına da aynı şekilde kötü kötü bakıyorlar. kıskançlık kanser gibi sardı dört yanımızı. bir başkasının başarısını takdir etmek çok zor. bir başkasının farklı yaşantısı, inancı, inançsızlığı,görünüşü her şey bir ayrıştırma, kötü görme sebebi.
tüm bunlara gelir adetsizliği de eklenince, insanlar birbirine artık kötü kötü bakıyorlar.
arınmaya, yenilenmeye, iç huzurumuzu bulmamız lazım.acilen!