Ay Işığı Sokağı #alıntı
"Gelgelelim rastlantının matkap uçları elmastandır ve içinde bolca tehlikeli tuzak barındıran kader, hiç umulmadık bir yerden kendine bir kapı bulmayı bilir ve kaya gibi sert mizaçları bile temelinden sarsarak darmadağın eder." (Sayfa~26)
Instagram'da yaklaşık 5 aylık süre zarfında 3000 kişilik bir sayfa olmayı başardık! 3K şerefine yaklaşık 5 aydır sayfamızın kullandığı profil resmini bu paylaşımdaki resimle değiştirdik. Nice binlere, nice kitaplara olsun...
Kitaplar hakkında paylaşımlar için sayfamıza "her zaman" davetlisiniz,
Kitap önerilerinizi bizlerle paylaşabilirsiniz ve sayfamızda yayınlayabiliriz; DM atmanız veya kitap önerinizi paylaştığınız gönderide sayfamızı etiketlemeniz yeterli!
#currentlyreading Jack London/Martin Eden🖒yeni başladım, kitap hakkında çok övgü dolu sözler duydum umarım bende beğenirim sepetimde alacaklarda duruyordu @senacakitaplar git ve al deyince hemen alıp okumaya başladım. Kalın bir kitap ama gözümü korkutmuyor, beğenicem inanıyorum
Clarissa #okudumbitti#stefanzweig #kitapalıntısı
Leonard hemen ona doğru yürüdü,adeta üzerine atıldı ve hızla yüzüne baktı.
"Neredeydin?"
Clarissa "Sorma, " diye yanıtladı.Solgundu.
"Uyandığımda sen yoktun.Uyanmak seni görmemek korkunçtu.
Yooo,bir dakikalığına bile seni bırakmam.
Asla.Her zaman yanında olacağım.Şimdi ve ahirette.
Sonsuza dek."
.
. #kitapyorumu
Harika bir Zweig kitabını daha bitirdim
Clarissa'nın hayatını anlatan kitap sürükleyici hikaye tadında çok çabuk bitti.
Konusu,Birinci Dünya Savaşı döneminde yaşananlar ve Clarissa'nın yaşadığı zorluklar anlatılmaktadır.
Avusturyalı subayın kızı olan Clarissa manastırda eğitim görmüştür.Kitabın başında babasıyla ilişkilerini, manastırda yaşadıklarını, arkadaşlarını ve Marion adındaki Kız arkadaşının sırlarına yer veriyor.
Eğitimi tamamladıktan sonra Viyanalı ünlü bir sinir hastalıkları uzmanı Hofrat Silberstein yanında çalışmaya başlar.Doktor kongre için Clarissa'yı İsviçre'ye yollar ve orada Fransız öğretmen Leonard'la tanışır.
Yukarıda yazdığım alıntı da ikisinin aşk dolu konuşması yer verdim.
Birbirilerine aşık olurlar.
Savaş yüzünden ayrı kalırlar.Biri Avusturya'ya diğeri Fransa'ya döner.
Hayat sürprizlerle doludur.Clarissa hamiledir.Hem de bebeğin babası düşmanıdır.
Bebeği için mücadele eder ve bir yöntem bulmaya çalışır.
Kitaptan gerçek anlamıyla etkilendim.
Savaş, aşk, ölüm, ayrılık konularını Clarissa'nın ağzından anlatmış.
Çok güzel bir hikâyeydi.
Stefan Zweig kitaplarını sevenler kesinlikle bu kitabini da okumalı.
Kesinlikle Tavsiye ederim.
Puanım: 5/5
.
. #kitaptavsiyesi#kitapönerisi#kitapsever#kitapsevgisi#bookish#readbook#bookblog#bookphoto#read#reading#kitaptutkusu#kitapdelisi#kitaplar#modernklasik#türkiyeişbankasikültüryayınları#okuma#kitapbirtutkudur#1kitap1fotograf#1k1f#booktime#booklover#booklove#goodbook#zweig#stefanzweıg #begüşünkütüphanesi
#gününalıntısı
AMOK KOŞUCUSU .
. "Oda boştu, havasız gibiydi, kendisini hiç kimsenin istemediği bu yalnızlık içinde o da kendisini bomboş hissediyordu, boş, yararsız, tükenmiş ve yıpranmış; neden burada olduğunu ve neden buraya geldiğini anımsaması için biraz zaman geçmesi gerekiyordu. Günden ne bekliyordu ki titrek, ağır adımlarıyla sessizliği durmadan kat eden saatine böyle huzursuzluk içinde bakıyordu?"
_____
" Ben, bir yabancı, ona ait olan korkuyu, dehşeti duygularımın en aşırı halleriyle yaşıyordum... Ama o baloya gidiyor ve gülümsüyor, gülümsüyor, gülümsüyordu... #stefanzweig#amokkosucusu#isbankasıyayinlari#klasik#modernklasik
"Ah, resim yaparken insan hep biraz aşıktır aslında. Bana hep insan resme içindeki aşık bir yanı döküyor gibi gelir."
Bir diğerinin duygularını anlayabilmek için sevgi gerekir kuşkusuz; fakat tutkunun belli derecesinde sevgi, sevilen kişinin duygu dünyası da dahil olmak üzere dış aleme hiçbir duyargası uzanmayan, dolayısıyla kulak vermediği ve algılamadığı için de rahatsız edici bir itirazı olanaksız kılan kör bir bencilliğe dönüşüyor. Tutkulu aşk yalnızlığın en uç ve en son durağı gibi.
Merhaba güzel insanlar! Uzun zaman önce okuduğum ve yorumunu yazamadığım için özür dilerim
Son zamanlarda yasadigim birkaç şey bu kitapta öyle can buldu ki anlatamam..
Feminist yazar Salome`,erkek egemenligini ve Dina adli genç bir kadının aşkı uğruna, hürriyetini bir erkege teslim edişini anlatmış.
Beni inanilmaz etkileyen ve duygulari iliklerime kadar isleyen bir kitap oldu. Feniçka eseriyle tanıdığım Salome`,bu eserinde de hemen hemen aynı konulara değinmiş.
Karakterimiz Dina,yillardir sevdigi adamdan karşılık göremeyince,daha doğrusu çıkarlar altında olduğunu bildiginden;hayallerinin peşinden koşmak ister ve Paris'e gider.
Yillarca atölyesinde çalışıp başarılı eserler ortaya çıkaran Dina, aldigi mektupla sehrine geri gelir. Ve sevdigi adam Benno'nun pişmanlığını görür. Böylece sıkça rastladığım bir olaya tanık oldum.
Ve Dina,haklarinin bilincinde ama inanilmaz bir özlemle Benno'nun karşısındadır.
Yani siz sevgili okurlar,böylesine gerçek ve enfes bir kitabi,karakterin gidiş gelişlerini ve kararsizligini oldukça başarılı işleyen-yazan- Salome`a karşı farklı sempati duyuyorsunuz.
Birçok insana ders olacak nitelikte bir eser.
Bana bu güzel kitabi hediye alan canım @siibeliste 'ye çok çok teşekkür ederim
5/5
.
.
. #Arayislar#louandreassalome#modernklasik#okudumbitti#yenikitap#newbook#bookstagram#edosbooks#edaninkitapligi#benno#dina#feminizm#fenicka#reading#kitapkurdu#bookcomment
#kitapyorumu
"Sana, beni asla tanımamış olan sana." Kitabı sevip sevmediğimden bahsetmeyeceğim, bunu ben de bilmiyorum çünkü.
Etrafımda okuyan çoğu kişi baş karakterimizin tek taraflı duygularının "aşk" olmadığını savundu bana, on üç yaşında bir kız böyle âşık olamazmış. Peki buna nasıl karar veriyoruz? Kaç yaşında âşık olabiliyoruz? Peki en önemli soru, aşk nedir? Bu soruların cevaplarını yazar size bırakmış zaten, karakterin hislerinin aşk olup olmadığı kararı da size kalmış.
Baş karakterimiz -ki adından bahsedilmiyor- neredeyse ömrü boyunca sevdiği ama karşılık bulamadığı bir adama mektup yazıyor. Bu sevgi, aşk veya takıntı -siz ne olarak adlandırmak isterseniz o olsun- on üç yaşında R. ile komşuyken başlıyor. "...çünkü ben seni bütün bir hayat boyunca sevmekten yorulmadım.
Hissedilen "şeye" takıntı demek elbette kolay çünkü karakterin yaptıkları açıkça bizi bu tabire itiyor, mesela: "Yalnız başıma evde oturuyordum, saatlerce, günlerce ve seni düşünmekten başka hiçbir şey yapmıyordum (...)" Birini düşünmekten başka hiçbir şey yapamamak, uzaklaşmaya çalıştıkça ("...evinden uzak kalmayı denedim; ama direnmeyle ve başkaldırıyla geçen o bomboş akşam korkunçtu.") uzaklaşamamak bana biraz ürpertici bir duygu gibi geldi. Başlarda bunun "hayranlık" ve "saygı"olduğunu düşündüm ama böylesine insanın hayatını etkileyen bir duygunun sadece bu iki kelimeden oluşacağına olan inancım kitap ilerledikçe sarsıldı.
Karakterimiz, R.'ı suçlamadığını sıklıkla söylese de ("Seni suçlamıyorum sevgilim, hayır, seni suçlamıyorum.") ben bu mektubu biraz da suçlayıcı buldum. Sanki kendi çektiği acıyı ona anlatarak, R.'ın da etkilenmesini, biraz da olsa suçluluk duymasını istedi.
Ben R.'a hiç öfkelenmedim, suçlamadım. Yapısından kaynaklı bir şekilde biraz umursamaz ve rahat biri R.. Hiçbir şeyden haberi yokken onu suçlamak ne kadar doğru olur ki zaten? Aynı şekilde "Bilinmeyen Kadın'ı" da suçlamadım, onun da açıklamamak için gayet sağlam nedenleri vardı, bu nedenlerin yeterli olup olmadıkları tartışılır elbette ama karakterin yaşını da göz önüne almalıyız. "Zaten çocukluktan uyanışımdan beri bütün hayatım bir bekleyişten, senin iradeni bekleyişten başka neydi ki?"
☆
Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu || 5/5
*
*
*
Kısacık kitaplara onlarca duyguyu ve gerçek yaşamı sığdırabilen yazar dendiğinde aklıma ilk olarak Stefan Zweig geliyor artık. Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu'yla gönlüme taht kurmuş aynı zamanda modern klasikleri sevmeme vesile olmuştur kendisi. Onun için bende yeri ayrı da diyebilirim.
Kitaba gelecek olursak doğruyu söylemem gerekirse başlarda kadının aşkının artık hastalık derecesine filan geldiğini düşünmeye başlamıştım ama Zweig beni konuya öyle bir bağladı ki kendimi kadının yerine koymaya, kadınla birlikte düşünmeye başladığımı fark ettim. Her ne kadar başlarda kadınla ilgili iyi şeyler düşünmesemde sonradan ne kadar fedakar ve tutkulu bir aşkı olduğunu farkettim. Kısaca toparlamam gerekirse yazarın diline, psikolojik analizlerine, gerçekçiliğine ve kadının tek taraflı aşkının bu denli güzel anlatılmasını çok sevdiğimi söyleyebilirim. #modernklasik#stefanzweig#book#bookstagram#yenihesap#booklover #bilinmeyenbirkadınınmektubu
Dr.Jeykll ile Bay Hyde
Kitap, gündüzleri saygın bir doktor olan Dr.Jeykll'in, geceleri etrafa korku saçan Bay Hyde oluşunun hikayesini anlatıyor.
Dr.Jekyll saygınlığının yüküyle yaşayıp giden, başarılı, onurlu, seçkin bir insandır.Herkesin hoşuna giden bir hayatı olan adam bu durumdan rahatsızdır.
İki yönlü bir hayatın peşine düşmüştür.Tutku ve arzularıyla savaşarak başka biri daha olmaya karar verir.Ruhuyla bedeni bir savaşa girer.
Vicdanini rahatlatmak ve bu durumdan kurtulmak için kendine iksir hazırlar.
İksiri içtiğinde Bay Hyde dönüşen adam iki karakteri iki sureti olmuştur.
Edward Hyde'ın karakteri, başkalarının çektiği acılardan zevk alan katı yürekli, canavar bir yaratıktır.
Jekyll artık bu canavardan kurtulamıyordur.
Üstelik artık aranan bir katil olmuştur.
Yakın dostuları Avukat Utterson ve Lanyon bu tuhaf durumları merak ederek olayı aydınlatmaya çalışırlar.
Çok beğendiğim modern
klasik kitaplardan biri oldu
83 sayfa olan kitapta adamın çifte kişilik bozukluğunu o kadar güzel anlatmış ki oldukça etkilendim.
Kesinlikle okumanızı tavsiye ederim
Kitaba yakın bulduğum çook sevdiğim Kore dizisi olan "Kill me Heal me" de
bir adamın çoklu kişilik bozukluğunu anlatan Komedi-Dram türünde bir dizi.
Onu da izlemenizi kesinlikle tavsiye ederim
Puanım:5
.
. #okudumbitti#kitapyorumu#drjekyllilebayhyde#robertlouisstevenson #stevenson#kitaptavsiyesi#kitapönerisi#modernklasik#kitapönerisi#modernklasikler#kitapaşkı#instabook#instalike#booklover#begüşünkütüphanesi
Herkese merhaba! Yeni yeni modern klasikler okumaya başladım. İlk okuduğum Dönüşüm beni biraz modern klasiklerden uzaklaştırır gibi oldu ama uzun zamandır Zweig okumak istiyordum. Bir arkadaşım bana bu kitabını önerdi. Ben de bu kitabı ile başlamak istedim. .
Başlarda yine sevmediğimi sandım ve vermek istediği fikri alamayacağımı düşündüm. Kitap zaten 48 sayfa ve hemen bitti ama ilk 20 sayfasını boş boş okumuş gibi hissettim. Asıl anlatılmak istenenler son 30 sayfadaydı bence. Zaten post-it imin sonunu gördüm. Her yere post-it yapıştırmaya başladım bir anda. Zweig'in diline ise bayıldım. Cümleleri kuruş şekli ve kullandığı kelimeler, cümlelerin uzun ve anlamlı oluşu çok hoşuma gitti. .
Kitap bence tüm insanların içinde olan bir duygudan bahsediyor. Kibir, öne çıkma duygusu, hep gözde olma hevesi... Tabi kitaptaki karakter bu söylediğim özelliklerde zirve yapmış. Ama kitabın sonlarında gerçekten içime bir hüzün çöktü. Zaten son sayfa her şeyi çok iyi açıklamış bence. Tarihi sen yazamazsın, tarih senin yaptıklarına göre seni seçer. .
Velhasıl kitaba bayıldım. Zweig'in diğer eserlerini de okumayı iple çekiyorum.
Okulların açılmasına da iki gün kaldı ve tatilin bitimi, yeni sınav döneminin telaşesine girme düşüncesi beni biraz boğmaya başladı. Umarım güzel bir eğitim yılı (var mı öyle bir şey gerçekten!?) geçirirsiniz. .