17:11 - Kargo Aracı Alevlere Teslim Oldu
18:11 - Trafik Kazası: 1 Ölü, 4 Yaralı
Bireysel ve toplumsal olarak en büyük eksiğimizden yani.
Hayatımızı güzelleştiren veya bizleri içinden çıkılamayacak duruma sokan bir muammadır aslında sevgi. Bireysel olarak da toplumsal olarak da başımız da olandır. Her eylemimize sevgi serpiştirebilsek böyle mi olurduk? Bir kadını incitmeden sevmek mesela, tüm kalbiyse saflığın timsali olan bir çocuğu sevmek, sokakta gördüğümüz bir canlının kafasını okşayarak sevmek… Neden zorlanıyoruz? Neden zarar veriyoruz kadınlarımıza, çocuklarımıza ve aslında bize bizden daha çok dost olan sokakta ki canlarımıza?
Neden biliyor musunuz;
Çünkü sevgi hayatlarımızda ya bir muamma ya da sevilmemişliğin girdabı . Hiç sevilmemiş bir insan sevgiyi nasıl bilsin? Veya sevgi hayatında bir bilmeceyken nasıl çözsün bu durumu? Şöyle:
Kendimiz öğrenelim mesela sevgiyi.
Bir kadın bir çocuk bir kedi mesela nasıl sevilir kendimiz çözelim bu kavramı.
Sevginin içerisinde asla şiddet barındırmadığını öğrenelim önce, sonrasında salt sevginin farkındalığını yaşayalım içimizde.
Sevgisizliğimizi kendi yaptığımız devrimle yıkıp sevgi üzerine tabular oluşturalım.
Birey olarak yıkılmayacak tabular edinelim. Edinelim ki şiddete, saygısızlığa bize zarar veren her olguya dur diyebilelim.
Farkındalığımızı hep diri tutalım ki kadınlarımızın çocuklarımızın ve sokakta ki dostlarımızın başına gelen onlarca kötülüğü görebilelim.
Kendimizde yaptığımız her devrimi topluma yaptığımız bir fayda olarak görelim. Çünkü bizler toplumu, toplum da insanlığımızı şekillendirir.
Öncelikle kendimizin sonrasında insanlarımızın ve son olarak da toplumumuzun farkındalığı hep bizimle kalsın.
İnsanlığımızı, kadınlarımızı, çocuklarımızı ve toplumumuzu yalnızca sevgi kurtarabilir.
Sabit Faik Abasıyanık’ın dediği gibi;
“Dünyayı güzellik kurtaracak bir insanı sevmekle başlayacak her şey.”
Sevgiyle kalın…