Herkesin peşinde olduğu bir şeyler var. Hayatına anlam katmaya çalışan, içindeki boşluğu nesnelerle, kendine ait olmayan anılarla ya da başka insanlarla doldurmaya çalışıp mutluluk gibi geçici bir hisse bağımlı olan insanlar, periyodik olarak aynı yanılgıya düşmeye devam ediyor.
Hayatınızda gerçekten tamamen yalnız kaldığınız bir dönem olduysa eğer, algınız değişir, çevrenizi saranların maskelerinin düştüğünü görebilirsiniz. Romantik bir yalnızlık değil sözünü ettiğim, öyle bir farkındalık ki size ulaşmaya çalışan hiçbir insanın aslında acınızı hafifletecek kudrette olmadığını daha da üzülerek kavrayabileceğiniz bir tecrübeye mecbur kalmış olmalısınız.
İnsanların ayrımı sayısız. Fakat emin olduğum iki insan karakteri var. Biri arayış içinde kendini kaybedip başkalarının hayatının parçası olmak için çabalayan, diğeri hayatın onu götürdüğü her noktada anlık da olsa başkalarıyla kendini tamamlamaya çalışan. Malesef ikisi de birbirinden acınası halde.