ISEF Chronicles: IRIS Ulusal Bilim Fuarı 2017
IRIS'teki (Bilim Araştırma ve Yenilik Girişimi; Ulusal Bilim Fuarı) konaklamaya girdiğim andan itibaren ISEF (Intel Uluslararası Bilim ve Mühendislik Fuarı; dünyanın en büyük üniversite öncesi bilim fuarı) 2018 yolculuğumu kronikleştirmeye başlayacağım. Ah, aşina olduğunuzu gösterir - burada birkaç ISEF 2017 Mentorluk Kampı gerçekleşti. (Açıklık için IRIS 2017, ISEF 2018'e yol açar; Team ISIS 2017, IRIS 2016 aracılığıyla seçildi). 2 am yaklaşıyordu ve birkaç dakika sonra otel resepsiyonunda uykulu kişi bize bizim anahtar teslim. Biz sadece bir hata gerçekleştirmek için, bagaj ile oda trudged - ben iki anneli bir odaya konulmuş ve iki katılımcı ile başka bir odada annem. Ancak, onları uyandırmamak için, biz sessizce tüm Bagaj bir odaya yerleştirilir ve değişti ve tahsis odalarda uyudu; telefonum endişe verici bir alarm gösterdi '04 saat ve 04 dakika boyunca alarm ayarlandı'.
1.gün:
06:00: Tanıdık alarm sesiyle uyandığımda gittim ve etrafıma baktım. Tanıdıklık yine kapıdan en uzak yatakta, bana gülümseyen Sacheth ve Sairandri'nin annesiydi ve biz hazırlanırken konuşuyoruz. Tuvalet ve kıyafetlerimi almak için annemin odasına yukarı çıkıyorum ... ve aşağıya inerken merdivenleri aşağı doğru kaydırıyorum. Klasik sakar beni. Acıyor, ama hiçbir şey kırık hissetmiyor. Yaşasın! Şimdi IRIS'te öldüreyim! : D
08:00: Ben kahvaltı yaptım ve heyecanla proje posterime uygun duruyorum. Üzerinde özel bir yeteneğim yok, sadece tutkuyla meraklıyım 'yazılı ceketler aldık. ÇOK DOĞRU!!
Otobüs bizi Manekshaw Center'a götürüyor ve ben proje teşhir salonuna giriyorum. Aşinalık noktaları hızlı bir şekilde toplanır - bazı eski arkadaşlarla tanıştım ve bazı organizatörler ve gönüllüler bile bilinen yüzler. CS10'a geçiyorum ve doğrudan proje kurulumuna geçiyorum - kenarları ve kenarları ölçüyor, poster ve sayfaları MÜKEMMEL bir şekilde düzleştiriyorum, dizüstü bilgisayar, seyir defteri, edebiyat dosyalarını masaya yerleştiriyorum. Annem, sandalyede ayağa kalkıp her şeyi yerine sokarken bana her iki taraflı bandı teslim ederek yardımcı olur.
Birkaç yargıç, küçük sorular sorarak ve projemin asansör konuşmasına katıldılar. Tamamlandığında, proje ekranının birkaç resmini tıklıyorum ve arkadaşların ve diğer katılımcıların tezgahlarına dolaşıyorum: vay! Her şey çok sert ve şaşırtıcı görünüyor! Robotik kollar, hızlı büyüyen bitkiler, fiziksel engelliler için döngü, çözülmemiş matematiksel varsayımların kanıtları var! Bir finalist kendimi çok özelken başkalarının projelerini görebildiğim bu küçük zaman - hem final hem de diğer finalistlerime saygı duyduğum zamandır - onlardan öğrenecek çok şey var, emmek için çok fazla şey var!
13:00: Öğle yemeği zamanı (Hindistan'a yabancı haysiyetler anlamına gelen süslü bir şekilde dekore edilmiş büyük bir salonda!) Ve Açılış Töreni. Sharon Ma'am'ı 'IRIS 2017'ye Hoş Geldiniz!' Heyecan. Heyecan. Kaygı. Enerji. Belki de üniversiteye giderken lise hayatımdan en çok özleyeceğim kısımlar budur. Ya da belki gelmeyecek, muhtemelen daha fazla etkinlik olacak! Fikri mülkiyet hakkı ve patentler hakkında bir sunum dinliyoruz - nasıl dosyalanır, zaman çizelgesi ve prosedür, ince baskılar. (Zihnimin küçük bir kısmı aşağıdaki katlardan birinin hakimler ön yargılama turlarını gerçekleştirdiğini bilerek ve endişelenmeye çalışıyor. Projemi nasıl bulacaklar? İsterler mi? Herhangi bir gizli kusur var mı? , Kapattım ve sunuma tekrar odaklanmaya çalışıyorum).
18:00: Otobüse, geçen yıl bize rehberlik eden IRIS SRC (Bilimsel İnceleme Komitesi) üyesiyle tanıştığım konaklama yerine geri dönüyorum. Benimle ve Shresth (ISEF 2017) ile insansı robotları geliştirmenin son durumu hakkında konuşuyor ve sonra bize bu bulmacayı sunuyor: Kalemi kağıttan kaldırmadan 9 noktaya (3 x 3 ızgara) katılın. Devam et, okumadan önce bir dene. İpucu: Bu sorunun cevabı “Kutunun Dışında Düşünün”. Beni düşünmeye iten basit ama derin bir ders ve bir kez daha, burada sadece bilimde şaşırtıcı olmayan, aynı zamanda harika insanlar olan harika insanlarla birlikte olmak için ne kadar ayrıcalıklı olduğumu fark et!
9:00: Akşam yemeğinden sonra, (anne) oda arkadaşları ile sohbet etmek ve yargılamak için dişliler - referans kağıtları ile son dakika, kağıt parçaları hakkında rastgele karalanmış notlar (lütfen bunu denemeyin) ve proje poster bildirilerine bakın. Ve sonra iyi bir gece uykusu için 10:30 tarafından uyku (benden farklı olarak: P).
D-DAY!
06:00: Uyan, kahvaltı, formlarda (!!) hazırlanmak - hepsi bir acele. Takılır ve otobüs Manekshaw Center'a hareket ederken 'Sadece Rashke Qamar'ı dinlerim (Yargılama Günü'nde ebeveynlere izin verilmez). Şarkıyla ilgili bir şey bana takılıyor ve tekrar ettim. Salonun içine girip proje kabinime koşuyorum. Oh hayır! Poster kendini açtı ve kısmen düştü !! :Ö
Yargılama başlamadan önce her şeyi yerine koymak için yaklaşık 20 dakikam var; bir kasırga. Ve sonra, üç değerlendirme sürem var (her biri 10 dakika). Bir yargıç (son projeme SRC'nin bir parçası olarak da rehberlik eden), her seferinde projeme ve sunumuma ayarlamalar yapmak için bana küçük görevler vererek üç kez standımıza geri döndüğünden, yargıçlara aşinalık puanları titremeye dönüşüyor. Ondan her zaman biraz korkmuştum. Bir keresinde ellerimi gergince sıkıyorum ve bunun yeterli olduğunu umuyorum!
16:00: Yargılama! Yaşasın!
Finalistler, parıldayan küçük rozetler yaptığımız bir atölyeye taşınıyor - ilk önce finalistler arasında birçok kişi için basit devrelere giriş.
18:00: Diğerleri otobüse bindikçe, ISEF 2017 mezunları, mezunlar yemeği için Maple'a gitmeden önce chitchat için toplanıyor. Müzik ve şarkı ile kulak zarlarıma neredeyse başarıyla zarar verdiği için Delhi'li çocuklar Aparimeya ve Faiz'e sesleniyorum. : P Yine de şaşırtıcıydı; gerçekten eğlenceli bir zaman.
Akşam yemeğinde nostalji, gülüyor ve anılar serbestçe akıyor. Herkesin nasıl bir şey yaptığını soruyoruz ve bunun en son birlikte bir odada olduğumuzun farkındayız. Güçlü acı tatlı bir ham his. Diziler, bir daha asla gerçekleşmeyecek olan ISEF'te sıkı bir bağ için harcadığımız tüm küçük anları düşündüğümüz için kalpten çekildi. Resmi vedalar asla söylenmedi, iletişim halinde olacağımıza söz veriyoruz. Umarım yaparız ❤
22:30: Konaklama yerine ulaştım, bitkin ve tatlı anıları hatırlıyorum. Annem bana o ve diğer ebeveynlerin o gün ziyaret ettikleri yerlerin hikayelerini anlatıyor; Yargılama öykülerini ve mezunlar yemeğini ona anlatıyorum. Yakında uykuya dalacağım.
3 gün:
06:00: Bugün herkes daha yavaş hareket ediyor gibi görünüyor. Biz kamu görüntüleme için dişli kahvaltıdan sonra biraz geç otobüslere kurulu. Aynı şarkıyı tekrar ediyorum (sıkıcı, ikr?) Ama yay, posterim bugün dik!
09:00: Salon halka açık olarak açılıyor. Çok fazla öğrenci, ebeveyn, öğretmen var. Projemi birçok okul öğrencisine sunuyorum, öğretmenleriyle ve diğerleriyle etkileşime geçiyorum. Bazıları bana iletişim numaralarını veriyor ve benimkini alıyor. Bir doktor yaklaşık yarım saat benimle projemde yer alan kanser verileri hakkında konuşmaya ayırıyor. Bu küçük anlar - projeyi onlara basit bir şekilde açıkladığımızda ortaokulun yüzündeki kıvılcım ve bunu anlıyorlar ya da bizi dinlemek için zaman harcayan Profesörler, projemiz hakkında konuşuyor ve paha biçilmez öneriler sunuyor - bu anlar bu gün çok değerli ve anlamlı hissediyorum, bu yüzden projeye ayrılan çaba, zaman ve sıkı çalışmaya değer.
Halka açık görüş sona erdiğinde, finalistler yüzlerce mavi ve beyaz balonu gökyüzüne bıraktığımız 'balon bırakma' için yola çıkarlar. Yaay! Çok güzel görünüyordu :)
15:00: Aaaand, Ödüllerin zamanı geldi! Kalbim çılgınca atıyor, akıllı kol saatim 122 bpm gösteriyor. Özel Ödüller verilir - bittikten sonra o küçük batma hissine sahibim ve çağrılmadım. Sonra Büyük Ödüller geliyor. Bu takım Hindistan ISEF 2018 olacak finalistler. Sinirli sinirlilikten tatlı nostaljiye ve aradaki her şeye kadar tüylerim diken diken oldu. İki CS projesi çağrılır ve diğer kategorilere taşınırlar; Boğazımda bir şey olduğunu hissediyorum. Ve sonra, 'Shinjini Ghosh…'. Geri kalanı sahneye çıkarken, sırıtarak, ödülümü kabul ederken ve zaten sahnede olan Tanya'yı (2017'den ISEF mezunu) kucaklarken bir bulanıklık. Anneme el salladım ve içtenlikle bağırdım “ITTTT'İ DEDİM !! YESSSSSS !!”
Daha sonra bir röportaj, tebrikler ve en iyi dileklerimle, posterimi alıp Manekshaw'dan yürüdüm, sevgiyle sırıtarak ve ISEF 2018 ve Mentorluk Kamplarına, demetleri ve heves ve coşku demetleriyle bakıyorum. Bir dahaki sefere kadar! : D
Aksi belirtilmedikçe tüm resim kredileri inanılmaz anneme gider!
Bu yazının çoğu başlangıçta Kasım 2017'de yazılmıştır.
Yayınlanan 22-04-2020