Mersin gündemi geçtiğimiz iki günde iki toplantıyla adeta sarsıldı. Birincisi 300 kişinin CHP’den istifa ederek İyi Parti’ye geçmeleri, ikincisi Vahap Seçer’in CHP İl Başkanlığı önünde yaptığı ilk toplantısı oldu. İyi Parti Mersin Büyükşehir Belediye Başkan Adayı Burhanettin Kocamaz’ın adeta ateşlediği İyi Parti bir toplanma noktası olarak dikkat çekti.
Gerçekten de Başkan Kocamaz, İyi Parti’yi adeta bir çekim merkezi haline getirdi. İyi Parti ile doku sorunu yaşamayan Kocamaz, partinin merkezdeki konumunu adeta inşa ediyor. Nobel Oteli’nde yapılan geniş katılımlı toplantıda yaptığı etnik ayrımcılığa karşın konuşmasının mesajı çok açıktı. CHP Mersin Büyükşehir Belediye Başkan Adayı Vahap Seçer’inetniksel, mezhepsel yapısına ilişkin görüş ve değerlendirmelerin etik olmadığını belirten Kocamaz, bel altından vurmanın karşısında olduğunu gösterdi.
Kocamaz gibi siyaset adamları gerçekten fazla yetişmiyor. Onun sadece başarılı bir belediye başkanı olduğunu düşünenler büyük yanılgı içerisine girerler. O, son dönemde Mersin siyasetinin ürettiği ciddi değerlerimizdendir. Şimdi birileri çıkacak, bu sözlerime kızacaktır. Fakat bugün doğruları söylemeyeceğiz de ne zaman söyleyeceğiz. Başkan Kocamaz’ı hala MHP’li gibi gören MHP’liler artık uyanması gerekiyor. Özellikle Kocamaz için bunun sadece bir başkanlık yarışı olmadığını, bir onur savaşı olduğunu da görmek gerekiyor.
Kazanır, kazanmaz ama ben onun bu duruşuna saygı duyuyorum; herkesin de böyle düşünmesi gerekir.
İkinci toplantı demiştim. CHP Mersin Büyükşehir Belediye Başkan Adayı Vahap Seçer’in toplantısına gelen kaç kişi idi; az mıydı, çok muydu tartışmasına girmek istemiyorum. Fakat bir gerçeğin altını çizmek te istiyorum: Seçer, bütün rakipleri için ciddi bir adaydır. Fakat ona bir uyarım olsun: Milletvekilliği deneyimi olan Seçer’in belediyecilik gibi farklı bir alanda yarışıyor olması bazı kişisel yaklaşımlarını değiştirmesini gerektirecektir. En başta sıcak insan ilişkileri ve samimiyet çok önemlidir. Vekil olmakla, başkan olmak arasındaki ince farkı keşfeder ortaya koyabilirse, işte o zaman koltuğa yakın isimlerden olur.
Tabi bu sözlerim yanlış anlaşılmasın, ben bütünleştirme bağlamında herkese hitap eden bir yaklaşım benimsenmesi noktasında uyarılar yapıyorum. Aday adaylığı noktasında yaşanan rekabeti bir kutuplaştırma noktasına sürükleyip sürüklememek şimdi onun elinde. Bakalım, bir şans vermeye değer diye düşünüyorum.
Bu iş gerçekten hiç kolay değil, arkadaşlar. Bir siyasi partinin adayı olarak seçim sahasında ter dökmek inanın çok zor iş; biz gazeteciler bunun zorluğunu iyi biliriz.
En başta özel yaşantı diye bir şey kalmaz, kızamazsın, küfredemezsin, ağlayamazsın hiçbir şey inan yapamazsın. Belediye başkanı adayısın ya, bir sürü insan sana bel bağlar, onların sorumluluğunu sadece omuzun da değil, yüreğinde de hissedersin. Yıllar yılı tasarruflar yaparak biriktirdiğin yemeğe kıyamadığın paraları adeta sokağa dökersin; az olandan az, çok olandan çok gider.
Valla bu iş çok zor, seçildin diyelim, yandın maaşını milletle bölüşmek zorunda kalırsın. Koltuğa oturursun üç beş gün hava atarsın sonra sorunlar, talepler bir bir masana geldikçe, “lan biz ne yaptık kendi kendimize” diye sorgularsın…
Neyse, daha fazla adayları bunalıma sokmamayım. Ne diyordum, Kocamaz ve Seçer; daha çok şey konuşacağız…