anonim
8 ay
ve sona yaklaştık. herşeyi en ağır şekliyle o değil ben yaşadım. bitmelerin arkasındaki o yangında ben yandım ben yıkıldım ben parçalandım hep ben kötü oldum insanlarla. o günden beri gördügüm kabusların haddi hesabı yok. her gece rüyalarımda çocugumuzdan uzak dur diyip sanki ben kötü bir insanmışım gibi görmem canımı herşeyden daha çok acıtmaya başladı ki ailesi beni severken böyle şeyler olması psikolojik olarak beni çok etkiliyor. diyorum ya işte her bitişin ardında parçalanan benim diye boşa demiyorum. bu sefer daha ağır yüklerim. ama herşeye rağmen allah'a dua ediyorum sabır diliyorum herşeyin hayırlısını yaşat bu olanlar bitsin diye.