Kasım Rüzgarı
By Berage
Kasım rüzgarı gibisin, içimi asla ısıtmayan.
----
''Biliyor musun benim tek kahramanım sensin.'' Ellerini tutup gülümsedim ve kafasını iki yana sallayıp gözlerini kaçırdı.
''Kahramanın olmak istemiyorum Azra.'' Neden? Ellerini bıraktım ve gülümsemem suratımdan yavaşça solsa bile direndim ve masasının üzerine oturdum. Yanaklarını ellerimin arasına aldım ve bakışlarını bana çevirmesinin sağladım. Derinliğinde kaybolmak istediğim derin kahverengi gözlerine dalmak istiyordum.
''Ya ben istiyorsam?'' Gülümsedi ve yanağındaki elimi öpüp ayağa kalkıp ellerini ellerimin üzerine koydu.Aşık aşık bakıyordu ama kahramanım olmak istemiyordu. Beni kurtarmıştı o hayattan ve kesinlikle benim kahramanımdı.
''İnan bana, istemezsin. Daha kendimi bile kurtaramıyorum.''Alnıma değdirdiği dudaklarına anlam veremeden benden ayrıldı ve masanın etrafını dolandı. Kendimi kurtaramıyorum derken ne demek istediğini bilmiyordum ama öğrenmeye çalışacaktım...
---
Bir aşkın doğuş hikayesi...