Varlık-ilişki modeli - Entity–relationship model
Bir varlık-ilişki modeli (veya ER modeli ), belirli bir bilgi alanındaki birbiriyle ilişkili ilgi alanlarını tanımlar. Temel bir ER modeli, varlık türlerinden (ilgili şeyleri sınıflandırır) oluşur ve varlıklar (bu varlık türlerinin örnekleri) arasında var olabilecek ilişkileri belirtir .
Gelen yazılım mühendisliği , bir acil servis modeli yaygın bir iş gerçekleştirmek için hatırlaması gerekir şeyleri temsil etmek oluşturulmuştur iş süreçlerini . Sonuç olarak, ER modeli , bir veritabanında , tipik olarak bir ilişkisel veritabanında uygulanabilen bir veri veya bilgi yapısını tanımlayan soyut bir veri modeli haline gelir .
Varlık-ilişki modellemesi, veri tabanı ve tasarım için Peter Chen tarafından geliştirildi ve daha önce var olan fikrin varyantlarıyla birlikte 1976 tarihli bir makalede yayınlandı. Bazı ER modelleri, genelleme-uzmanlaşma ilişkileriyle bağlantılı üst ve alt tür varlıkları gösterir ve bir ER modeli, alana özgü ontolojilerin belirtiminde de kullanılabilir .
Tanıtım
Bir ER modeli genellikle, bir iş alanındaki süreçler için neyin önemli olduğunu tanımlamak ve açıklamak için sistematik analizin sonucudur. İş süreçlerini tanımlamaz; yalnızca grafik biçiminde bir iş verisi şeması sunar. Varlıklar arasındaki ilişkileri ve bağımlılıkları ifade eden çizgilerle ( ilişkiler ) birbirine bağlanan kutular ( varlıklar ) olarak genellikle grafik biçiminde çizilir . Bir ER modeli sözlü olarak da ifade edilebilir, örneğin: bir bina sıfır veya daha fazla daireye bölünebilir, ancak bir daire yalnızca bir binada yer alabilir.
Varlıklar yalnızca ilişkilerle değil, aynı zamanda "birincil anahtarlar" olarak adlandırılan tanımlayıcıları içeren ek özelliklerle ( nitelikler ) de karakterize edilebilir . Öznitelikleri, varlıkları ve ilişkileri temsil etmek için oluşturulan diyagramlar, varlık-ilişki modelleri yerine varlık-nitelik-ilişki diyagramları olarak adlandırılabilir.
Bir ER modeli tipik olarak bir veritabanı olarak uygulanır . Basit bir ilişkisel veritabanı uygulamasında, bir tablonun her satırı bir varlık tipinin bir örneğini temsil eder ve bir tablodaki her alan bir öznitelik tipini temsil eder. Bir de ilişkisel veritabanı taraf arasında ilişki bir işaretçi veya başka bir varlığın tabloda "yabancı anahtarı" olarak bir varlık birincil depolanmasıyla uygulanır.
ER/veri modellerinin iki veya üç soyutlama düzeyinde oluşturulması için bir gelenek vardır. Aşağıda kavramsal-mantıksal-fiziksel hiyerarşi şartnamenin diğer tür kullanılır ve farklı unutmayın üç şema yaklaşımının için yazılım mühendisliği .
- Kavramsal veri modeli
- Bu en üst düzey ER modelidir, çünkü en az ayrıntılı ayrıntı içerir, ancak model kümesine dahil edileceklerin genel kapsamını belirler. Kavramsal ER modeli normalde kuruluş tarafından yaygın olarak kullanılan ana referans veri varlıklarını tanımlar. Kurumsal çapta kavramsal bir ER modeli geliştirmek, bir kuruluş için veri mimarisinin belgelenmesini desteklemek için faydalıdır .
- Bir veya daha fazla mantıksal veri modelinin temeli olarak kavramsal bir ER modeli kullanılabilir (aşağıya bakın). Kavramsal ER modelinin amacı, mantıksal ER modelleri kümesi arasında ana veri varlıkları için yapısal meta veri ortaklığı oluşturmaktır . Kavramsal veri modeli, veri modeli entegrasyonu için bir temel olarak ER modelleri arasında ortaklık ilişkileri oluşturmak için kullanılabilir.
- Mantıksal veri modeli
- Mantıksal bir ER modeli, özellikle mantıksal ER modelinin kapsamı yalnızca farklı bir bilgi sisteminin geliştirilmesini içeriyorsa, kavramsal bir ER modeli gerektirmez. Mantıksal ER modeli, kavramsal ER modelinden daha fazla ayrıntı içerir. Ana veri varlıklarına ek olarak, artık operasyonel ve işlemsel veri varlıkları tanımlanmıştır. Her bir veri varlığının detayları geliştirilir ve bu veri varlıkları arasındaki ilişkiler kurulur. Ancak mantıksal ER modeli, uygulanabileceği belirli veritabanı yönetim sisteminden bağımsız olarak geliştirilir.
- Fiziksel veri modeli
- Her mantıksal ER modelinden bir veya daha fazla fiziksel ER modeli geliştirilebilir. Fiziksel ER modeli normalde bir veritabanı olarak somutlaştırılmak üzere geliştirilir. Bu nedenle, her bir fiziksel ER modeli, bir veritabanı oluşturmak için yeterli ayrıntıyı içermelidir ve her bir fiziksel ER modeli, her bir veritabanı yönetim sistemi biraz farklı olduğundan teknolojiye bağlıdır.
- Fiziksel model normalde bir veritabanı yönetim sisteminin yapısal meta verilerinde, veritabanı tabloları gibi ilişkisel veritabanı nesneleri , benzersiz anahtar dizinleri gibi veritabanı dizinleri ve bir yabancı anahtar kısıtlaması veya bir ortak özellik kısıtlaması gibi veritabanı kısıtlamaları olarak somutlaştırılır . ER modeli ayrıca normalde ilişkisel veritabanı nesnelerinde değişiklikler tasarlamak ve veritabanının yapısal meta verilerini korumak için kullanılır.
Bilgi sistemi tasarımının ilk aşaması, bilgi ihtiyaçlarını veya bir veritabanında saklanacak bilgi türünü tanımlamak için gereksinim analizi sırasında bu modelleri kullanır . Veri modelleme tekniği herhangi tanımlamak için kullanılabilecek ontolojisi (yani genel bir bakış ve kullanılan terimler ve bunların ilişkilerinin sınıflandırmaları) belli için ilgi alanına . Bir veri tabanına dayalı bir bilgi sisteminin tasarımı durumunda, kavramsal veri modeli , daha sonraki bir aşamada (genellikle mantıksal tasarım olarak adlandırılır), ilişkisel model gibi bir mantıksal veri modeline eşlenir ; bu da fiziksel tasarım sırasında fiziksel bir modele eşlenir. Bazen bu aşamaların her ikisinin de "fiziksel tasarım" olarak adlandırıldığını unutmayın.
Varlık-ilişki modeli
Bir varlık , benzersiz bir şekilde tanımlanabilen bağımsız bir varoluşa sahip bir şey olarak tanımlanabilir. Bir varlık, bir etki alanının karmaşıklıklarından bir soyutlamadır. Bir varlıktan bahsettiğimizde, normal olarak, gerçek dünyanın diğer yönlerinden ayırt edilebilen gerçek dünyanın bazı yönlerinden söz ederiz.
Bir varlık, fiziksel veya mantıksal olarak var olan bir şeydir. Bir varlık, ev veya araba gibi fiziksel bir nesne (fiziksel olarak varlar), ev satışı veya araba servisi gibi bir olay veya müşteri işlemi veya siparişi gibi bir kavram (mantıksal olarak var olurlar - bir kavram olarak) olabilir. ). Varlık terimi en sık kullanılan terim olmasına rağmen, Chen'den sonra varlık ile varlık türü arasında gerçekten ayrım yapmalıyız. Bir varlık türü bir kategoridir. Bir varlık, kesin olarak konuşursak, belirli bir varlık tipinin bir örneğidir. Genellikle bir varlık türünün birçok örneği vardır. Varlık türü terimi biraz hantal olduğundan, çoğu insan varlık terimini bu terimle eşanlamlı olarak kullanma eğilimindedir.
Varlıklar isim olarak düşünülebilir . Örnekler: bir bilgisayar, bir çalışan, bir şarkı, bir matematik teoremi vb.
Bir ilişki, varlıkların birbirleriyle nasıl ilişkili olduğunu yakalar. İlişkiler, iki veya daha fazla ismi birbirine bağlayan fiiller olarak düşünülebilir . Örnekler: bir sahibi bir şirket ve bir bilgisayar, bir ilişkisini DenetliyorKOZLODUY bir çalışan ve bir bölüm, bir ilişkisine gerçekleştirdiği bir sanatçı ve bir şarkı arasındaki ilişki, bir kanıtlıyor vb bir matematikçi ve bir varsayım, arasındaki ilişkiyi
Modelin yukarıda açıklanan dilsel yönü , doğal dil yapılarını taklit eden bildirimsel veritabanı sorgulama dili ERROL'de kullanılır . ERROL'ün semantiği ve uygulaması , varlık-ilişki modeline uyarlanmış ve onun dilsel yönünü yakalayan bir ilişkisel cebir olan yeniden şekillendirilmiş ilişkisel cebire (RRA) dayanmaktadır .
Varlıkların ve ilişkilerin her ikisinin de nitelikleri olabilir. Örnekler: bir çalışan varlığı, bir Sosyal Güvenlik Numarası (SSN) özniteliğine sahip olabilirken, kanıtlanmış bir ilişkinin bir tarih özniteliği olabilir.
Varlık-ilişki diyagramları, tekil varlıkları veya tekil ilişki örneklerini göstermez. Bunun yerine, varlık kümelerini (aynı varlık türündeki tüm varlıklar) ve ilişki kümelerini (aynı ilişki türündeki tüm ilişkileri) gösterirler. Örnekler: belirli bir şarkı bir varlıktır; bir veritabanındaki tüm şarkıların toplanması bir varlık kümesidir; yemiş bir çocuk ve onun öğle arasındaki ilişki tek bir ilişkidir; bir veritabanındaki tüm bu tür çocuk-öğle yemeği ilişkileri kümesi bir ilişki kümesidir. Başka bir deyişle, bir ilişki kümesi matematikte bir ilişkiye karşılık gelirken, bir ilişki ilişkinin bir üyesine karşılık gelir.
İlişki kümeleri üzerindeki belirli kardinalite kısıtlamaları da belirtilebilir.
Doğal dili eşleme
Chen, doğal dil açıklamalarını ER diyagramlarına eşlemek için aşağıdaki "temel kuralları" önerdi: Peter Chen'in "İngilizce, Çince ve ER diyagramları" .
|İngilizce dilbilgisi yapısı||ER yapısı|
|Cins isim||varlık türü|
|Özel isim||varlık|
|Geçişli fiil||ilişki türü|
|Geçişsiz fiil||Özellik türü|
|Sıfat||varlık için öznitelik|
|Zarf||ilişki için öznitelik|
Fiziksel görünüm, verilerin gerçekte nasıl depolandığını gösterir.
İlişkiler, roller ve kardinaliteler
Chen'in orijinal makalesinde bir ilişki ve rolleri hakkında bir örnek veriyor. Bir ilişkiyi "evlilik" ve onun iki rolünü "koca" ve "karı" olarak tanımlar.
Bir kişi bir evlilikte (ilişkide) koca rolünü oynar ve (aynı) evlilikte başka bir kişi eş rolünü oynar. Bu kelimeler isimdir. Bu sürpriz değil; şeyleri adlandırmak bir isim gerektirir.
Chen'in terminolojisi daha önceki fikirlere de uygulandı. Bazı diyagramların çizgileri, okları ve kaz ayakları, Chen'in ilişki diyagramlarından çok daha önceki Bachman diyagramlarına borçludur .
Chen'in modelinin bir diğer yaygın uzantısı, ilişkileri ve rolleri fiiller veya deyimler olarak "adlandırmaktır".
Rol adlandırma
Aynı zamanda gibi ifadelerle adı rollerine yaygın hale gelmiştir sahibidir ve aittir . Bu durumda doğru isimler sahip ve sahipliktir . Böylece kişi sahibinin rol oynar ve araç oynama rol oynar ziyade kişinin rolünü oynar , sahibidir , vb
Anlamsal modellerden fiziksel uygulamalar üretirken isimlerin kullanımı doğrudan fayda sağlar. Bir kişinin araba ile iki ilişkisi olduğunda , hemen anlamlı olan Owner_person ve driver_person gibi isimler üretmek mümkündür .
kardinaliteler
Orijinal spesifikasyonda yapılacak değişiklikler faydalı olabilir. Chen, genel bakış kardinalitelerini açıkladı . Bir yana, Oracle Designer'da kullanılan Barker–Ellis gösterimi, minimum kardinalite (opsiyonelliğe benzer) ve rol için aynı tarafı kullanır, ancak maksimum kardinalite (karga ayağı) için çapraz bakar.
Gelen merise , ELMASRI ve Navathe ve diğerleri rolleri için aynı yan ve hem de maksimum ve minimum kardinallikleri için tercih edilmektedir. Son araştırmacılar (Feinerer, Dullea ve diğerleri), bunun 2'den büyük n-ary ilişkilere uygulandığında daha tutarlı olduğunu göstermiştir.
Dullea ve ark. "kullanıldığı gibi notasyonu A 'karşısında göz' kimsenin okumadığı UML etkili bir derece ikili daha yüksektir ilişkiler dayatılan katılma kısıtlamaları semantiğini temsil etmiyor."
Feinerer'de "UML ilişkilendirmeleri için kullanılan bakış açısı semantiği altında çalışırsak sorunlar ortaya çıkar. Hartmann bu durumu araştırır ve farklı dönüşümlerin nasıl ve neden başarısız olduğunu gösterir." (Her ne kadar 3.4 ve 3.5 numaralı diyagramlar aslında aynı olduğu için bahsedilen "indirgeme" sahte olsa da) ve ayrıca "İlerleyen birkaç sayfada göreceğimiz gibi, çapraz bakış yorumlaması basit mekanizmaların genişletilmesini engelleyen çeşitli zorluklar ortaya koymaktadır. ikiliden n-ary derneklerine."
Chen'in varlık-ilişki modelleme notasyonu, varlık kümelerini temsil etmek için dikdörtgenleri ve birinci sınıf nesnelere uygun ilişkileri temsil etmek için elmasları kullanır : kendilerine ait niteliklere ve ilişkilere sahip olabilirler. Bir varlık kümesi bir ilişki kümesine katılırsa, bunlar bir çizgiyle bağlanır.
Nitelikler oval olarak çizilir ve bir çizgi ile tam olarak bir varlığa veya ilişki kümesine bağlanır.
Kardinalite kısıtlamaları aşağıdaki gibi ifade edilir:
- çift çizgi bir katılım kısıtlamasını , tamlığı veya öznelliği belirtir : varlık kümesindeki tüm varlıklar , ilişki kümesindeki en az bir ilişkiye katılmalıdır ;
- varlık kümesinden ilişki kümesine giden bir ok, bir anahtar kısıtlamayı , yani injektiviteyi belirtir : varlık kümesinin her bir varlığı , ilişki kümesinde en fazla bir ilişkiye katılabilir ;
- kalın bir çizgi her ikisini de gösterir, yani çift nesnellik : varlık kümesindeki her varlık tam olarak bir ilişkide yer alır.
- bir özniteliğin altı çizili adı, onun bir anahtar olduğunu gösterir : bu özniteliğe sahip iki farklı varlık veya ilişki, bu öznitelik için her zaman farklı değerlere sahiptir.
Öznitelikler, bir diyagramı karmaşık hale getirebilecekleri için genellikle atlanır; diğer diyagram teknikleri genellikle varlık kümeleri için çizilen dikdörtgenler içindeki varlık niteliklerini listeler.
İlgili diyagram oluşturma kuralı teknikleri:
- Bachman gösterimi
- Barker'ın notasyonu
- İFADE ETMEK
- IDEF1X
- § Karga ayağı notasyonu (ayrıca Martin notasyonu)
- (min, maks) -notation arasında Jean-Raymond Abrial 1974
- UML sınıf diyagramları
- Merise
- Nesne-rol modelleme
Karga ayağı notasyonu
Başlangıcı Gordon Everest'in (1976) bir makalesine dayanan Crow's foot notasyonu, Barker'ın notasyonu , Structured Systems Analysis and Design Method (SSADM) ve bilgi teknolojisi mühendisliğinde kullanılmaktadır . Karga ayağı diyagramları, varlıkları kutular olarak ve ilişkileri de kutular arasındaki çizgiler olarak temsil eder. Bu çizgilerin uçlarındaki farklı şekiller, ilişkinin göreli önemliliğini temsil eder.
CACI danışmanlık uygulamasında kaz ayağı notasyonu kullanılmıştır . CACI'deki danışmanların çoğu (Richard Barker dahil) daha sonra Oracle İngiltere'ye taşındılar ve burada Oracle'ın CASE araçlarının ilk sürümlerini geliştirdiler ve gösterimi daha geniş bir kitleye tanıttılar.
Bu gösterimle ilişkilerin nitelikleri olamaz. Gerektiğinde, ilişkiler kendi başlarına varlıklara yükseltilir: örneğin, bir sanatçının bir şarkıyı nerede ve ne zaman söylediğini yakalamak gerekirse, yeni bir varlık "performansı" (zaman ve yeri yansıtan niteliklerle) tanıtılır ve sanatçının şarkıyla ilişkisi performans (sanatçı-performans-performans, performans-özellikler-şarkı) aracılığıyla dolaylı bir ilişki haline gelir.
Kardinaliteyi temsil etmek için üç sembol kullanılır:
- halka "sıfır" temsil eder
- çizgi "bir" temsil eder
- kaz ayağı temsil "çok" ya da "sonsuz"
Bu semboller, bir varlığın bir ilişkide sahip olabileceği dört tür kardinaliteyi temsil etmek için çiftler halinde kullanılır. Notasyonun iç bileşeni minimumu, dış bileşen ise maksimumu temsil eder.
- halka ve tire → minimum sıfır, maksimum bir (isteğe bağlı)
- tire ve tire → minimum bir, maksimum bir (zorunlu)
- halka ve kaz ayağı → minimum sıfır, maksimum çok (isteğe bağlı)
- çizgi ve kaz ayağı → minimum bir, maksimum çok (zorunlu)
Model kullanılabilirliği sorunları
Kullanıcılar, modellenmiş bir veritabanı kullanırken, döndürülen sonuçların sorgu yazarı tarafından varsayılan sonuçlardan farklı bir anlama geldiği, iyi bilinen iki sorunla karşılaşabilir.
Birincisi 'fan kapanı'. Bire çok ilişki içinde birden çok tabloya bağlanan bir (ana) tablo ile oluşur. Sorun, adını bir varlık-ilişki diyagramında çizildiğinde modelin görünüşünden alır: bağlantılı tablolar ana tablodan 'yayılır'. Bu model türü, veri ambarlarında kullanılan bir model türü olan yıldız şemasına benzer . Ana tablo üzerinde standart SQL kullanarak toplamlar üzerinden toplamları hesaplamaya çalışırken beklenmeyen (ve yanlış) sonuçlar ortaya çıkabilir. Çözüm, modeli veya SQL'i ayarlamaktır. Bu sorun çoğunlukla karar destek sistemleri veritabanlarında ortaya çıkar ve bu tür sistemleri sorgulayan yazılımlar bazen bu sorunu ele almak için özel yöntemler içerir.
İkinci konu bir 'uçurum tuzağı'. Bir model, varlık türleri arasında bir ilişkinin varlığını önerdiğinde, ancak belirli varlık oluşumları arasında yol bulunmadığında bir uçurum oluşur. Örneğin, bir Binada sıfır veya daha fazla Bilgisayar içeren bir veya daha fazla Oda bulunur. Binadaki tüm Bilgisayarları görmek için modelin sorgulanabilmesi beklenir. Ancak, şu anda bir Odaya atanmamış Bilgisayarlar (onarımda veya başka bir yerde oldukları için) listede gösterilmez. Binadaki tüm bilgisayarları yakalamak için Bina ve Bilgisayarlar arasında başka bir ilişkiye ihtiyaç vardır. Bu son modelleme sorunu, gerçek dünyada var olan tüm ilişkileri modelde yakalayamamanın sonucudur. Ayrıntılar için Varlık-İlişki Modellemesi 2'ye bakın.
Varlık-ilişkiler ve anlamsal modelleme
anlamsal model
Anlamsal bir model, bir kavram modelidir, bazen "platformdan bağımsız model" olarak adlandırılır. İntensif bir modeldir. En azından Carnap'tan beri şu iyi bilinmektedir:
- "...bir kavramın tam anlamı, onun amacı ve uzantısı olmak üzere iki yönden oluşur. Birinci kısım, bir kavramın bir bütün olarak kavramlar dünyasına yerleştirilmesini, yani diğer kavramlarla olan tüm ilişkilerin bütününü içerir. İkinci kısım, kavramın göndergesel anlamını, yani gerçek ya da olası bir dünyadaki karşılığını belirler".
Uzatma modeli
Genişletme modeli, belirli bir metodoloji veya teknolojinin öğeleriyle eşleşen ve dolayısıyla "platforma özgü bir model" olan bir modeldir. UML belirtimi, sınıf modellerindeki ilişkilerin genişlemeli olduğunu açıkça belirtir ve bu, önceki aday "anlamsal modelleme dilleri" tarafından sağlananların üzerinde ve üzerinde belirtim tarafından sağlanan kapsamlı ek "süslemeler" dizisini göz önünde bulundurarak aslında aşikardır. . "Veri Modelleme Gösterimi Olarak UML, Bölüm 2"
Varlık-ilişki kökenleri
ER modellemenin babası Peter Chen, ufuk açıcı makalesinde şunları söyledi:
- " Varlık-ilişki modeli, gerçek dünyanın varlıklardan ve ilişkilerden oluştuğuna dair daha doğal görüşü benimser. Gerçek dünyayla ilgili bazı önemli semantik bilgileri içerir. "
1976 tarihli orijinal makalesinde Chen, varlık-ilişki diyagramlarını kayıt modelleme teknikleriyle açıkça karşılaştırır:
- " Veri yapısı diyagramı kayıt organizasyonunun bir temsilidir ve kurum ve ilişkileri tam bir temsili değildir. "
Diğer bazı yazarlar da Chen'in programını desteklemektedir:
felsefi hizalama
Chen, Antik Yunan filozoflarının zamanından gelen felsefi geleneklerle uyumludur: Platon ve Aristoteles . Platon'un kendisi bilgiyi, değişmeyen Formların (yani, birçok türdeki şeylerin ve özelliklerin arketipleri veya soyut temsilleri) ve bunların birbirleriyle olan ilişkilerinin kavranmasıyla ilişkilendirir.
sınırlamalar
- Bir ER modeli öncelikle kavramsaldır, bir bilgi alanındaki yüklemleri ifade eden bir ontolojidir.
- ER modelleri, ilişkisel veritabanı yapılarını (Codd ve Date'den sonra) temsil etmek için kolayca kullanılır, ancak diğer veri yapılarını (veri ambarları, belge depoları vb.)
- Bazı ER model gösterimleri, süper alt tip ilişkileri ve ilişkiler arasında karşılıklı dışlamayı gösteren semboller içerir; bazıları yapmaz.
- Bir ER modeli, bir varlığın yaşam geçmişini (olaylara yanıt olarak niteliklerinin ve/veya ilişkilerinin zaman içinde nasıl değiştiğini) göstermez. Birçok sistem için, bu tür durum değişiklikleri önemsizdir ve açık belirtimi garanti edecek kadar önemlidir.
- Bazıları, orijinal yazar tarafından desteklenen bir yaklaşım olan, durum değişikliklerini temsil etmek için yapılarla genişletilmiş ER modellemesine sahiptir; bir örnek Çapa Modelleme'dir .
- Diğerleri, durum geçiş diyagramlarını veya başka bir süreç modelleme tekniğini kullanarak durum değişikliklerini ayrı olarak modeller .
- UML tarafından sunulan 14 diyagram türü de dahil olmak üzere, sistemlerin diğer yönlerini modellemek için birçok başka diyagram türü çizilir .
- Günümüzde, ER modellemenin yararlı olabileceği yerlerde bile, pek çok benzer türde modeli destekleyen araçlar, özellikle de OO programlama için sınıf diyagramları ve ilişkisel veritabanı yönetim sistemleri için veri modelleri kullandığından, yaygın değildir . Bu araçlardan bazıları diyagramlardan kod üretebilir ve koddan tersine mühendislik diyagramları üretebilir.
- Bir ankette Brodie ve Liu, on Fortune 100 şirketinden oluşan bir örneklemde tek bir varlık-ilişki modellemesi örneği bulamadılar. Badia ve Lemire, bu kullanım eksikliğini rehberlik eksikliğinden değil, aynı zamanda veri entegrasyonu desteği eksikliği gibi faydaların eksikliğinden de sorumlu tutuyor.
- Geliştirilmiş ER modeli (EER modelleme) değil ER modellemede birçok kavramları tanıtılmakta ama yakından ilişkilidir nesne yönelimli gibi, tasarım -bir olduğunu ilişkiler.
- Zamansal veritabanlarını modellemek için çok sayıda ER uzantısı düşünülmüştür. Benzer şekilde, ER modeli çok boyutlu veritabanları için uygun bulunmadı ( OLAP uygulamalarında kullanılır ); Genellikle OLAP küpü ( alanda veri küpü olarak da bilinir) kavramı etrafında dönse de, bu alanda henüz baskın bir kavramsal model ortaya çıkmamıştır .
Ayrıca bakınız
- ilişkisel varlık
- Konsept harita
- Veri tabanı tasarımı
- Veri yapısı diyagramı
- Gelişmiş varlık-ilişki modeli
- Kurumsal mimari çerçevesi
- Varlık Veri Modeli
- Değer aralığı yapı diyagramları
- Veri modelleme araçlarının karşılaştırılması
- Ontoloji
- Nesne-rol modelleme
- Üç şema yaklaşımı
- Yapılandırılmış varlık ilişkisi modeli
- Şema-agnostik veritabanları
Referanslar
daha fazla okuma
- Chen, Peter (2002). "Varlık-İlişki Modellemesi: Tarihsel Olaylar, Gelecek Eğilimler ve Alınan Dersler" (PDF) . Yazılım öncüleri . Springer-Verlag. s. 296–310. ISBN'si 978-3-540-43081-0.
- Barker, Richard (1990). VAKA Yöntemi: Varlık İlişki Modellemesi . Addison-Wesley. ISBN'si 978-0201416961.
- Barker, Richard (1990). VAKA Yöntemi: Görevler ve Çıktılar . Addison-Wesley. ISBN'si 978-0201416978.
- Mannila, Heikki ; Räihä, Kari-Jouko (1992). İlişkisel Veritabanlarının Tasarımı . Addison-Wesley. ISBN'si 978-0201565232.
- Thalheim, Bernhard (2000). Varlık-İlişki Modellemesi: Veritabanı Teknolojisinin Temelleri . Springer. ISBN'si 978-3-540-65470-4.
- Bagui, Sikha; Earp, Richard (2011). Varlık-İlişki Diyagramlarını Kullanarak Veritabanı Tasarımı (2. baskı). CRC Basın. ISBN'si 978-1-4398-6176-9.
- "Varlık İlişki Modeli: Birleşik Veri Görünümüne Doğru"
- Varlık İlişki Modellemesi
- Mantıksal Veri Yapıları (LDS'ler) - Tony Drewry'ye başlarken .
- Karga Ayağı Notasyonu
- Veri Modellerinin Çeşitleri -- ve Nasıl Adlandırılır sunumu David Hay tarafından