Hala okula devam ederken, lise öğretmeni olmaya ayarlandım. Gerçek öğretim sanatı ile hiçbir ilgisi olmayan çıkmaz aktiviteler ve beyin ölü konferanslarla dolu lisede Öğrenci Öğretim programlarına katıldım. Başkalarının nasıl öğretmemi istediğini umursamadım, daha fazla eşitliği teşvik etmek doğru olmasa bile müfredatı değiştirmek gibi idealleri boğazımdan aşağı itiyordum. Umurumda değildi çünkü girip lise tarihini doğru şekilde öğreteceğimi biliyordum. Üniversitede aynı boklara maruz kaldığımda, aynı adımla almaya çalıştım. Sahip olduğum her fikir reddedildi ve sahip olduğum her soru aptalmış gibi ele alındı. Bir sınıfta, profesör tam anlamıyla cis beyaz erkeklerin, çocukları diğer cis beyaz erkeklerle enjekte ederek tarihin ve bilimlerin gerçeğine köreltmekten nasıl sorumlu oldukları hakkında iki günlük bir konferans verdi. (Örneğin, Watson ve Crick veya Thomas Edison hakkında genişletilmiş bir ders verirsem cis beyaz erkek öğretmen olarak benim hatam görünüşe göre çünkü onlar cis beyaz adamlar). Bitmiştim, bu yüzden zihniyetimin tedavisinin tüm kariyerim boyunca devam edeceğini fark ettiğimde durdum. Öğretmeyi ne kadar çok sevsem de, buna değmez.
Bugün, özellikle üniversite derslerinde, bir eğitim forumunda, sınıfta yer alan önyargıların tehlikelerini ortaya çıkarmak için Platon’un Mağara Alegorisi’nden ayrıldığını yazdığım bir parça yayınladım. İdeallerinizin müfredatı nasıl etkilediği ve böylece masum çocuklara asla iradelerine karşı gerçek bir hikaye vermedikleri. Hikayeye orijinal taraflar vermek için önyargının nasıl gerekli olduğu ve öğretme durumu hakkında nasıl konuşmama izin verilmediğine dair kitlesel aşağılamalar ve kızgın yorumlar. Kelimenin tam anlamıyla tarihi değiştirdiğinizde veya sevmediğiniz boktan politik figürler yaptığınızda, eğitim dersi vermiyorsunuz. Sen beyin yıkıyorsun.
Modern eğitimde sorun budur. Gözlerini yanlış yapma düşüncesine kapanan insanlara musallat oldu çünkü “ÖN HATLARDA BİZ” “İSTEDİĞİNİZDE ÇOCUKLARINIZI İZLİYORUZ”. Bu aptallık rüzgar tünelini yaratır ve öğretmene uydukları ve aynı bok haline geldikleri ya da bittikleri noktaya gelmelerini umarak üniversite öğrencilerinin boğazlarını aşağı iten şey budur. Üniversite öğrencilerine eğitim alanında eleştirel bir bakış açısıyla nasıl öğretildiklerine bakarsanız kesinlikle saçma ve açıktır.