Ladin’in muhteşem hikayesi daha doğmadan çok önce başlamıştı, herkesin bebeği kıymetlidir ama Ladin’in dünyaya gelme mücadelesi oldukça etkileyiciydi. Ben bu hikayenin renkli, neşeli, oldukça keyifli tarafındaydım. Esra Sert’in hamilelik fotoğraflarını çekmiştim, bizim çekimden hemen sonra Vatan Gazetesi’nde röportajı olacaktı, gazetede benim fotoğraflarım kullanılmıştı ama röportajın içeriğinden haberdar değildim, Esra’nın yaşadıklarını Ayşe Aydın’ın röportajında okuyunca inanamamıştım. Neşeli duruşuna bakınca, bir ordu adamın kaldıramayacağı zorlukları sırtlamış ve herşeyi arkasında bırakmış birisi olduğunu bilemezdim.
Geçen sene bu zamanlar Ladin’in dünyaya gelimesini beklemekteydik, bu yüzden yetişememe korkusu yaşayarak stresli bir dönem geçirmiştim ancak herşey yolunda gitti, Ladin sevinç gözyaşlarıyla karşılandı. 42. haftanın sonunda, epidural sezaryen ile, 28.02.2010′da aramıza geldiği anda gözleri kocaman açık, etrafa gayet cool bakışlar atıyordu =) Genelde bebekler mosmor doğarlar ama Ladin pespembikti, üstelik ağlamıyordu, bizleri süzüyordu resmen.
Gel zaman git zaman Esra’dan yeni bir e-mail geldi, Ladin 1 yaşına girecek! İlk önce ” Allah Allah! Bir kaç ay olmadı mı daha Ladin doğalı? ” diye saniyelik bir düşünce aldı beni. Zaman ne zaman geçti, Ladin ne zaman 1 yılını bitiriverdi? Tabi bana uzaktan zaman oldukça hızlı geçiyor. Ladin’in doğum fotoğraflarına tekrar bakınca aslında çok değişmediğini görüyorum, üzerine kocaman bir gülümseme eklenmiş sadece, cingözlükse aynen devam ediyor.
Esra’nın çok sevdiğim bir pozu vardı, o pozu bu gün Ladin’in doğum günü çekiminde tekrarladık, hep hayal ettiğim bir pozdu. Açıyı pek tutturamamış olsamda, bu iki kareyi yan yana koymadığımız sürece gayet idare eder durumda =) Anlam ve önemi büyük sonuçta. Geçen sene kocaman göbek içerisinde ne var bilmiyorduk, şimdi annesinin göbeksiz kucağında etrafa meraklı bakışlar atan, yeşil gözlü bir kız var.
Ladin’i biraz kucağıma alıp sevme fırsatım oldu, uslu uslu kocağımda oturdu, ballı parmaklarını ısırdı, bende ensesinden kokladım. Bildiğiniz bebek, melek kokusu. Şöyle bir içinize çekiyorsunuz sonra içiniz eriyiveriyor, stres, elektrik, dert tasa kalmıyor.
Sevgili Köseoğlu ailesine, güzel Ladin’e uzun uzun, sağlıklı, pür neşeli, nice güzel yıllar diliyorum.
(Not: Esra Sert’in Acemi Anne yazılarını takip etmenizi tavsiye ediyorum. Bu yazıları daha sık yazması yönünde talep büyük, umarım daha sık yazabilir)