Ezidiler, Kürttür. Kürtlerin islamın etkisine girmeyen ve ilk inanışlarını koruyan azınlık bir kesimidir. Bu inanışlarını ve topluluk olma özelliklerini tüm katliamlara rağmen günümüze kadar korumayı başarmışlardır. Ezidi adı ‘Ezda’, “beni yaratan” anlamına gelen Kürtçe kelimeden türemiştir.
Dünyanın en önemli şairlerinden biri olan TKP üyesi ve yöneticisi komünist şair Nazım Hikmet, Türkiye'nin Aleksandr Puşkin'idir!
Sürgüne yazgılı her iki şairin şiirlerine, yaşamak zorunda kaldıkları sürgün yaşamlarının, içinde bulundukları toplumsal koşulların yansıdığı görülür.
Nazım Hikmet'in benzediği Aleksandr Puşkin Kimdir?
Dönemin baskıcı ortamına ve yönetimine karşı, sanatın özgürlüğü konusunda düşüncesini eserlerinde ustaca yansıtan Puşkin, bir şiirinde,
Her halkın vazgeçemeyeceği değerleri vardı. Hele o halk yüz yıllardır kimi halkların zorba, barbar egemenlerince sömürülüp katlediliyorsa, onların değerleri namuslarıdır, onurlarıdır artık. Cigerxwin de Kürt halkı için öyledir; o yazar, o şair, o sinemacıdır. Öyle ki, halkı için kavgayı ve kültür sanatı yüreğinde bir kardelen gibi büyütmüş daha ismini aktaramadığımız tüm değerlerin, hiç kuşkusuz her evde bir külliyesi olmak zorundadır. Günlük dille ne halk, ne de özgürlük mücadelesi verilir. Bilimsel, entellektüel bir altyapı için araştırma ve donanım şarttır. Bunu da dışarıdan birileri değil, Halkların kendi birikimiyle yetiştirdiği genç kuşaklar yapmak zorundadır.
Seçimler geçti ve İktidar gerçek halk düşmanı yüzünü gösterdi. Her şeye zam. Bu zamların da sonu gelmeyecek. Çünkü ekonomik sistem tükenmiş. Dolar karşısında TL’nin değer kaybı Türkiye halklarını bir yılda yüzde yüz daha fazla yoksullaştırdı. Geçen yıl 3,5 TL olan Dolar bugün 5.5 TL.
Türkiye işçi sınıfı, emekçi yoksul halklar, işsizler, emekliler zor bir dönemden geçiyor. 80 öncesi yaygın olarak atılan “Zam Zulüm İşkence - İşte Faşizm!” belgisi bir kez daha gerçek oldu. Sınıfsal olarak küçük burjuvazi ve orta burjuvazinin bir kesimi de bu krizden ciddi oranda payını alacak.
24 Haziran seçimlerinin üzerinden nere- deyse iki ay geçti. Elbette seçimin bütün tarafları kendilerince değerlendirmeler yapıp sonuçlar çıkardı, çıkarıyor. HDP de bu kapsamda kendi kurumlarını işletip iç değerlendirmelerini yaptı.
Ülkenin demokratik gündemi, temel hak ve özgürlüklerin ve Kürt halkının kimliğinin tanınması ve güvenceye alınmasıdır. Bu gerçekleşmedikçe ülke içinde kıvrandığı bunalımdan çıkamaz.
Bursa Mudanya ilçesinin ilk kurulduğu yer olan Myrleia antik kenti sermayenin talanına karşı, uzun yıllara dayanan bir mücadele ile önlenmeye çalışılıyor. Antik kent üzerine yapılan AVM’nin, benzerinin görülmediği bir yüzsüzlükle tarihi yok sayan yağması Mudanya ve çevre halkının duyarlığıyla açılması engellendi.
Seçimler bitti. Ya demokrasi, ya otokrat bir yönetim ikileminde kanalize edilen pratik davranışlar demokrasi güçlerinin önemli alan kaybetmesiyle sonuçlandı. Elbette bunun nedenleri çok yönlü tartışılıyor ve tartışılacak. Emekçi yığınlar ve diğer demokrasi güçleri açısından çok zorlu bir sürece girildiği aşikar. Bu sürecin getireceklerine Türkiye halkları yabancı değil, yakın geçmişteki uygulamalarla bunları yaşadı, gördü.
Burjuva partileri ve onlara özenen sözde “sol” partiler seçim dönemlerinde yığınlarla daha sıkı bağ kurmanın yollarını ararlar. Bu faaliyeti de görece yığınların katıldığı, kültürel yanları da olan seçim toplantıları ile yürütürler. Seçimler biter, faaliyet yine tatile girer. Ellerinde kalan bir iki ilişkiyi de seçim dönemleri arasında kendi kendilerine bolca düzenledikleri eylemliliklerde eritirler. Saat böyle döner.
Günler geçmiyor, hayat eskisi kadar güzel ve eğlenceli değil. Ne yazık ki ülke- mizde yaşanan çocuk istismarları her ge- çen gün daha fazla artıyor. Maalesef kimse eskisi kadar masum değil
Türkiye’de son 5 yıl içerisinde çocuk istismarları her geçen gün daha fazla art- maktadır.
Genel olarak toplumda hangi davra- nışların cinsel istismar sayılacağı konusun- da çok ciddi sonuçlar doğurabilecek bilgi eksiklikleri bulunmaktadır
TKP üyesi komünist şair Nâzım Hikmet, “Ellerinize ve Yalana Dair” şiirini, Asım Bezirci’nin belirttiğine göre, 1949 yılında Bursa Cezaevi’nde yazmış. Büyük ustanın en sevdiğim şiirlerinden biri, özellikle gençliğimde Genco Erkal’dan dinlemeye do- yum olmuyordu...