Sevgilimden ayrıldım. Çünkü sevişme sırasında uyumsuzluk yaşıyordum. Elini kolunu nereye koyacağını bilemiyordu. Sizce sevgilim gizli gay (eşcinsel) olabilir mi?
P.O./İstanbul
Sevgilimden ayrıldım. Çünkü sevişme sırasında uyumsuzluk yaşıyordum. Elini kolunu nereye koyacağını bilemiyordu. Sizce sevgilim gizli gay (eşcinsel) olabilir mi?
P.O./İstanbul
Merhabalar, 36 yaşındayım, evliyim. Uzun zamandır eşimle kardeş gibi yaşıyoruz. 12 yaşındayken komşumuzun tacizine maruz kaldım, ardından devam eden süreçte erkeklere ilgi duymaya başladım. Ama yaşadıklarımdan rahatsızım ve bu durumdan kurtulmak istiyorum. Eşcinselliğin tedavisi olmadığını bir iki yerde okumuştum. Sizce bu halinden rahatsız insanlar ne yapmalı? Eşcinsellik tedavi edilebilir mi? Edilirse nasıl?
B.B./Bursa Continue reading
Eşcinsel olmak istemiyorum.
17 yaşında bir erkeğim, daha milli olmadım. Benim sorunum; hemcinslerime de ilgi duymam. Eşcinsel olmak istemiyorum, hormon tedavisi işe yarar mı?
Biseksüalite yani kişinin hem karşı cinse hem de kendi cinsine ilgi duyması; ergenlik evresinde aşılması gereken önemli bir sorundur. Biseksüel sorunlar aşılmadan cinsel sorunların işlenmesi olanaksızdır. Çünkü cinsel gelişimin aseksüel (sekse karsı ilgisiz veya isteksiz olan), biseksüel ve heteroseksüel (karşı cinse ilgi duyan) bir sıra izler. Cinsel gelişimin tamamlanması, yani heteroseksüel ilişkilerin kurulması aseksüel ve biseksüel evrelerden geçerek, bu evrelerdeki sorunlar aşılarak sağlanmaktadır. Öte yandan ergenlik döneminin başlangıcında biseksüel eğilimlerin artması sık rastlanan bir durumdur. Ancak biseksüel eğilimler bilinçdışı çatışmalara, organik, fizyolojik ve anatomik kökenlere dayanabilir. Hormon tedavisi, sadece hormon eksikliği durumlarında yararlı olabilen bir tedavidir, bir erkeğin cinsel yönelimini değiştirmez. Bu nedenle bir cinsel terapistle görüşmeniz uygun olur.
Eşcinsellik kadar eşcinsel bir evlada sahip olmak da çok zor ve acılı bir süreçtir. Aileler genellikle bir hastalık olarak gördükleri eşcinsellik konusunda konuşmaktan kaçınırlar ve hemen tedavi arayışına girerler. Bazen de paradoksal bir biçimde eşcinsellik konusunda ne kadar az şey konuşurlarsa veya bilirlerse çocukları için o kadar iyi olacağı gibi yanlış bir inanışa sahip olabilirler. Yani bir nevi kafalarını kuma gömüp, oradan eşcinselliği kendilerinin yarattığı gerçeğini inkar eder ve aile ilişkilerindeki bir dizi ihmalin sonucunda meydana gelen eşcinselliğe söverler. Ama kafalarını kuma gömseler de eğilince bir yerlerinin iyiden iyiye açıkta kaldığını da görmezden gelirler. Bazıları “keşke alkolik, eroinman veya hırsız olsaydı ama eşcinsel olmasaydı” gibi keşkeler ile olayı başka bir boyuta çekip kendi sorumluluklarını görmezden gelme eğilimindedirler. Bazıları da “hepsi geçecek, düzelecek, bizim aileden böyle biri çıkamaz” diye inkara devam ederler. Bir kısmı ise gerçek bir yasa büründükten sonra “o benim evladım, ne olursa olsun onu seviyorum ve kaybetmek istemiyorum” diyerek en doğru seçimi yaparlar.
Michelle A. Cretella, MD
American College of Pediatricians
Philip M. Sutton, PhD, LMFT, LP
Editor, Journal of Human Sexuality
Son haftalarda, okullarda yaşları 14 ila 25 arasında değişen ergen ve genç yetişkinlere ‘rectuma el sokma’ anlamına gelen ‘fisting’in yanısıra; diğer çeşitli homoseksüel cinsel haz biçimleri eğitiminin sıkça gerçekleştirildiği atölyeler karşısında (Staver, 2010) ulusal boyutta bir tepki ortaya çıkmıştır. Fisting, birinin büyük bir cismi veya elini, bazı örneklerde dirseğe kadar kolunu, cinsel ilişki kurduğu kişinin anüsüne sokması şeklinde gerçekleştirilen cinsel uygulamadır. Bu tarz atölyeler, gençlerin sağlıkları için bir fayda mı, yoksa tehdit mi oluşturmaktadır? Bu sorunun cevabını en iyi şekilde; fisting uygulamasının ve eşcinsel doyum biçimlerinin ergen ve genç yetişkinlere öğretilmesinin getireceği geniş çaplı, sağlığı tehditeden risklerin incelenmesi ile anlaşılabilir. Tıbbi açıdan bakıldığında, vajinal ilişkinin aksine anal ilişki, kişileri ciddi risklere maruz bırakır. Rectum; bir penisin, uzvun ya da cansız bir nesnenin içeri sokulması açısından vajinadan farklıdır (Agnew, 1985; Diggs, 2002; Koop, 1990). Vajinanın, bir grup kas tarafından desteklenen ve doğal kayganlaştırıcı bir sıvı üreten genişleyebilen bir yapısı vardır. Hiç bir zedelenme olmaksızın sürtünmenin devam etmesini sağlayacak çok katlı bir yassı epitel ile mukus zarından oluşur. Anüs ise, vajinal yapının aksine; dışkının, vücudun dışına atılmasını sağlayan bir yapıya sahiptir. Küçük kaslar ve oldukça hassas ve kolayca zedelenebilir dokulardan oluşur. Sonuç olarak, anal cinsel ilişki sıklıkla anorektal travma, hemoroid ve anal yırtık ve çatlaklara yol açar. Tekrar eden travma, sürtünme ve gerilmelerle birlikte anal büzücü kas doğal yapısını kaybeder. Kronik dışkı kaçırma probleminin ortaya çıkmasında, sadece penis/anal ilişki bile yeterli bir sebeptir. Dolayısıyla, fisting uygulayanlarda bu çok daha sık rastlanan bir durumdur (Agnew, 1985; Diggs, 2002; Wolfe, 2000). Buna ek olarak fisting, alıcı kişiyi çok çeşitli anorektal travmalar geliştirme tehlikesiyle karşı karşıya bırakır. Çünkü, fisting’in sebep olacağı muhtemel travma ve kanamalar, özellikle aktif kişinin elinde kesik ya da çiziklerin olması durumunda HIV, Hepatit B ve Hepatit C bulaşma riskini de beraberinde getirir (Sowadsky, 1996). Aynı zamanda, aktif partner dışkıya da maruz kalır. Sonuç olarak fisting, ‘şigelloz’ (basil dizanterisi) (Aragon, 2007) ve ‘Hepatit A’ (Sowadsky, 1996) gibi dışkı-oral (fecal-oral route) yollu bulaşan iki hastalığın taşınma sıklığıyla –yakından- ilişkilidir.