Oğlak ve Çoban Masalı
Yeşil bir ormanda yaşayan bir Keçi ve yavrusu oğlak yaşarmış. Bu oğlağın adı Pamuk’muş. Pamuk, ormanda her gün oyunlar oynar, çim yer, hiç durmadan bir yerden bir yere koşuşturup dururmuş.
Bir sabah Pamuk oyun oynamak için çiftlikten çıkmış. Ormanda koşmaya başlamış, bir anda burnuna çok güzel çilek kokusu gelmiş. Hemen kokunun geldiği tarafa doğru gitmiş başlamış çilekleri yemeye. Pamuk o kadar çok yemiş ki, ormandan uzaklaştığını fark edememiş. Karnı da çok doyan Pamuk, yürüyemediği için olduğu yerde yatarak uykuya dalmış. Uyandığında saat çok geçmiş ve hava kararmak üzereymiş. Ormana hangi taraftan geldiğini hatırlayamadığı için hatırlayabildiği ilk yoldan gitmeye karar vermiş. Çok uzun süre yürümeye devam etmiş fakat çiftliğini bir türlü bulamamış. Pamuk çiftliğin yolunu bulamamış fakat farklı bir çiftliği görmüş. Bu sıra da çiftlikte duran çoban, oğlağın geldiğini görmüş. Çoban hemen dışarı çıkıp “Sen nerden geldin oğlakçık, burada ne işin var?” diye sormuş. Pamuk “Babamı kaybettim, yolumu bulamıyorum” demiş. Çoban “Üzülme buluruz fakat bu yaptığın hiç doğru değil, babana haber vermeden çiftlikten ayrılmaman gerekiyordu. Fakat şimdi ilk yapmamız gereke aileni bulabilmek. Öncelikle biraz yemek yemelisin, hava aydınlandığında ormana gidip aileni ararız” demiş. Pamuk, çobana bu yaptıkları için çok teşekkür etmiş. Hemen yemeğini yiyip uykuya dalmış, bu yolculuk sırasında çok korkmuş ve çok yormuş. Sabah erkenden Pamuk ile çoban yola koyulmuşlar, oğlak’ın ailesini aramaya başlamışlar. Çoban yanda getirdiği su kabıyla pamuğa arada su veriyormuş. Uzunca yol gittikten sonra ormanın girişine doğru gelmişler. Çoban “ Çiftliğin yolunu hatırlamıyor musun Pamuk?” diye sormuş. Pamuk “Sanırım hatırlamaya başladım ,buradan gitmeliyiz” diyerek patika yolunu takip etmişler.
Uzun bir yolculuktan sonra, Pamuk “İşte burası burası” diye sevinçle çiftliğini göstermiş. Çoban çiftliğin kapısını çalmış, baba Keçi kapıyı açınca yavrusunu görmüş. “Pamuk sen nerelerdesin? Sabahlara kadar seni aradım, o kadar çok yoruldum ki, belki dönersin diye eve geldim.” demiş. Pamuk “Çok özür dilerim baba, çok pişman oldum. Çilekleri yerken ormanın dışına çıkışım bir daha da yolu bulmadım. Fakat bu çoban bana yardımcı oldu , bu çoban olmasaydı çiftliği bulamazdım” demiş. Baba Keçi çobana çok teşekkür etti. Çoban “Hiç bir zaman babandan ayrılıp uzaklaşma, bu yaşadıkların çok kötüydü dimi Pamuk? Bu sana güzel bir ders olsun.” Demiş ve çiftliğine geri dönmüş. Pamuk da yaptığı bu yanlıştan dolayı çok pişmanmış. Bir daha hiç bir zaman babasından uzaklaşmamış. Bu masal da burada bitmiş.