diyete başladım hemen eve misafir damladı. 3 köfte yedim, bi de patlıcan közlemesinden yedim yoğurtlu. metformine başladım diye babamın önüme koyduğu birayı da reddederken iradem tavan yapmış gibi hissettim odama çekildim.
ama malesef annemin çayla getirdiği kuru pastaya yenik düştüm sözlük ühühühü yidim hepsini yidim
olmeden once yapilmasi gereken 100 seyden biri olarak odtululerin mezuniyetine gittim ve hep imrenerek haberlerde fotosunu gordugum pankartlari canli canli izledim. o an dedim ki odtu senin neden tip fakulten yok.. ben neden burda bi bolumde okumuyorum ah ah...
ölüyorum sözlük, bedenen olmasa bile ruhen ölüyorum. son bir yıldır o kadar kötü şeyler yaşadım ki, bu süreçte karşıma çıkan en iyi şey o'ydu. onun varlığı, ona olan sevgim, aşkım ve hissettiklerim beni hayata bağladı. ama malesef aramızda bişeyler gelişemeden tamamen uzaklaşmak zorunda kaldık birbirimize. ve bu konuda elimden hiç bir şey gelmiyor. sanki hayatımda, kalbimde kocaman bir boşluk oluştu ve ben bu boşluğu nasıl doldurabileceğimi, kendimi nasıl tamamlayabileceğimi bilemiyorum. umarım böyle yarım kalmam.
bu nasıl sevgi anlayışı anlayabilmiş değilim. hem bana beni sevdiğini söylüyorsun hem de istediğin zaman herkesten ve her şeyden uzaklaşıp beni de bu "herkes" ve "her şey" kısmına ekleyebiliyorsun. kendimi gerçekçi bir insan olarak gördüm uzun süredir ama fark ediyorum ki senin beni sevdiğin konusunda fazlasıyla uzaklaşmışım gerçeklerden.
uzun zamandır görmemiştim onu,
10 senede hiç mi değişmez bir insanın gülümsemesi,
10 senede yalnızca 3 kere mi görülür bir insan( o belki ilk defa gördü, diğerlerinde beni farketmemiştir bile),
velhasıl sözlük gözleri de ışığını muhafaza etmiş,
aynı otobüste birbirini 10 senedir bilen ama 10 saniye birbirine bakmayan iki insan yolculuk etti bugün.
ben onun gözlerine bakamadım sözlük, bakamazdım da, çünkü gözleri bakılmaz yeşiliydi.