Anne-babanın dini uygulamalarda model oluşturması
Çocuk eğitiminde anne ve babanın çocuğa model oluşturması, yapması istediği ibadeti bizzat yaşayarak örnek olması en önemli noktadır. Bütün eğitimciler bu konuda hemfikirdir diyebiliriz. Kur’ın’ı Kerim ve hadis-i şerifler bu meseleyi çok net bir şekilde ifade ederler. Hz Peygamberi’in sav davetinin kısa bir zamanda bu kadar başarılı olmasının sebebi, bizzat yaşarak izleyenlere örnek olmasıydı.
İbadet eğitimi ve öğretimi açısından anne-babanın çocuklara örnek olabilmeleri için ailede dini hayatın canlı tutulması gerekir. Bunun için de aile büyüklerinin sağlam bir inanca sahip olmaları gerekir. Sadece bu da yeterli olmaz, bu inancın amele dönüştürülmesi sonuç alınması için çok önemlidir.
Çocuklar anne-babalarını ibadet ederken görecek, onlarla birlikte şeklen de olsa bu hareketleri yapacak ki ilerleyen yıllarda bunlara yabancı kalmasın. Aile de özellikle de annenin önemi daha da büyüktür. Çünkü çocuklar zamanlarının büyük bir bölümünü anneleri ile geçirirler. Annenin inancı ve ameli çocuklara doğrudan etti eder. Anneye oranla babanın bu konudaki etki oranı yarı yarıya düşüktür.
Yine yapılan anketlerde, anne-babası ibadetlere karşı istekli olmayanların çocuklarının da ibadetlerine gevşek olduğu görülmektedir.
Kendisi ibadetlerini yapmadığı halde çocuklarına yapmaları için telkinde bulunanların sözlerinin dikkate alınmadığı çoğu zaman görülen bir hakikattir.
En güzel sonucu elde etmek için, çocukların namazları öğrenmeleri ve alışmaları için zaman zaman namazların bir kısmını cemaatle tüm aile fertleriyle birlikte eda etmenin faydalı olacağına inanıyorum. Hz Peygamber’in sav özellikle sünnet ve nafile namazları evinde kılmaları ve evde kılmayı tavsiye etmelerinin bir hikmeti de bu olabilir.