İmge ya düşsel bir tasarım ya da dış dünyada algılanan nesnenin bilinçteki yansıması olarak düşünülebilir. Edebi imge bir eserin yaratıcısının hem algı dünyasına hem de hayal dünyasına dair izlenimler edinmemizi sağlar.
Mesela pencere önündeki erik ağacından erik koparıp yediğini ifade etmek isteyen şair bu hareketi şu şekilde şiir diline aktarabilir: "Yeşil bir cennetten miras kalan güzelliğin tadına vardırıyor küçük, ekşi ve sulu yuvarlaklar.." Burada şair somut bir gerçekliği kendi imgeleminde şiiri dönüştürmüştür. Ya da "Melekler ismini fısıldadı kulağıma" cümlesini kuran bir öykü yazarı düşsel bir tasarım olarak meleklerle iletişimini konu edinmiştir.