Kolombiya-Ekvador sınır geçişlerinin fiks durak noktası Otavalo’da 2 gece geçirdim. En meşhur özelliği Cumartesi günü kurulan pazarları olan Otavalo’yu seven de var, sevmeyen de.
Ipiales üzerinden Kolombiya – Ekvador sınır geçişi sonrası bir Cumartesi günü Otavalo’ya vardık. Otavalo Ekvador’un kuzeyinde, Ekvador’daki hemen her yer gibi dağlar arasında bir yer. Sınırdan gelirken döne döne aşağıya indik. Ne büyük ne küçük diyebileceği şehir merkezi, Guatemala’dan beri görmediğim ya da çok az gördüğüm ülke yerlileri/köylüleri, renkli pazarıyla ne yalan söyleyeyim, ben Otavalo’yu sevdim.
Otavalo’nun alametifarikası Cumartesi günü kurulan pazar. Bizim gibi Salı Pazarı’nın kıyısında büyümüşler için “pazar” kelimesinin içini çoğu şehir dolduramıyor. Otavalo’nın da pazar meydanında her gün pazar kuruluyor aslında ancak Cumartesi günü kurulan meydandan sokaklara taşıyor ve yalan olmasın 4-5 kat büyük oluyor. Pazar meydanına giden tüm sokaklar bizdeki sokak pazarları tarzı dolup taşıyor. Peki pazarda ne var. Pazarda özellikle panço ve üst giyim, bereler ve tabii ki şapkalar var. El ürünü takılar, hediyelik eşyalar, yerel müzik enstrümanları, çantalar da göze çarpanlardan. Panço, kazak, bere, çanta bunlar o kadar renkli ki, pazar insanın gözüne güzel geliyor. Eğer İstanbul’a dönüyor olsam kesin bir panço ve bir bere alırdım ki yola çıktığımdan beri bir magnet bile almadım hediyelik. Büyük pazar küçüğünün 5 katı ama genelde aynı şeyler var. Dolayısı ile ille de göreceğiz diye uğraşmaya gerek yok bence.
Bu pazarın dışında bir de hayvan pazarı var Cumartesileri. Başka bir noktada kuruluyor. Rotasız Seyyah Mehmet bizden önceki hafta oradaymış, görüşünce anlattı. Civar köylerden insanlar hayvanlarını satmak için getiriyorlar. Canlı hayvan pazarı. Hani bizde kurban bayramı için defalarca hayvan pazarına gitmişliğim var. Mehmet pek bir şey yoktu dese de merak etmedim değil. Köylülerin çuvalda sattıkları cuileri (gine domuzu) görmek isterdim. Bu arada bu sevimli hayvanları yemek için satıyorlar.
Otavalo’da sokakta genelde köylüler var. Kadın erkek giydikleri tüylü fötr şapkaları, beyaz bluzları, kadınların dizde biten etekleri, az topuklu ayakkabıları ve boyunlarına doladıkları zincirleri ile çok fotografikler. Erkeklerin de genç olanları uzun saçlı, yaşlılar da pantolonları e kuşakları ile rengarenkler. Tüm kasabadalar. Okula giden küçükler de öyle, anneleri de ananeleri de.
Otavalo çevresinde yapılacak bir kaç şey var. Cuicocha gölünü ziyaret etmek bunlardan en meşhuru. Bu krater gölüne şehirden minibüs ile ulaşılabiliyor. Biz ters tarafa gitmeyi tercih ettik. San Pablo gölü yönünde bir güne sığdırabileceğiniz çeşitli aktiviteler var. Peguche şelalesi, daha yakında Condor Park, daha yakında El Lechero aynı gün ziyaret edilebilir. Taksi ile şelalaye gidip (4USD), geriye doğru yürünebiliyor.
Biz taksi ile Condor Park’a gittik. Burası And vadilerinde uçan yırtıcı kuşlardan bazılarının oldu bir park. Çok büyük değil ancak benim için çok etileyiciydi. Öncelikle meşhur And akbabasını gördüm. Öyle böyle değil, bir metreden uzun boyu, 3 metreyi geçebilen kanat açıklığı ile dünyanın ağırlık ve kanat açıklığı oranı bakımından en büyük kuşu. Çok etkileyici. Daha sonra Harpy Eagle isimli kartalı gördüm. Dünyanın en güçlü kartalı olarak geçen kuşun Game of Thrones’da Sons of Harpy’e ilham olduğu kesin. 4-5 çeşit şahin vardı, bazıları gerçekten insanda korku uyandırıyor. Bazı baykuşlar ve diğer bir kaç kuş daha vardı. Belli saatlerde uçuş gösterisi yapılıyormuş biz denk gelmedik. Bir açık amfi tiyatronun merkezinde eğitmenleri kuşları havalandırıyor. Evet, hiç bir hayvanı esaret altında görmek hoş değil ancak göklerin hakimlerini başka türlü yakından görmenin de mümkünü yok. Misal Harpy Eagle’ın künyesinde esareti boyunca 12 kez yavruladığı, hepsinin de vahşi ortamda olduğu yazıyordu. Ne kadar doğru bilmem.
Condor Park’tan dönerken 15 dakika yürüme mesafesinde El Lechero denen bir tepe ve burada bir ağaç var. Bin yaşında olduğu söylenen ağacın kendisine dokunanlara pozitif enerji yüklediği hastalıklarını iyileştirdiği rivayet ediliyor. Bir taraftan dağlara bir taraftan San Pablo gölüne bakan nokta biraz zaman geçirmek için ideal. Daha sonra yürüyerek, güzel manzaralar eşliğinde geri döndük.
Otavalo’daki ilk gecede saat 18.00 gibi Ekvador’un özellikle sahil kısmını vuran 7.8 büyüklüğündeki deprem oldu. 40 saniye sallandık. Otavalolular şaşkın şaşkın, ne yapacakların bilmez halde sokaktaydılar. Volkanlardan dolayı depreme alışkın olduklarını düşünmüştüm ama değillermiş. Daha sonraki günlerde sahil kısmına yardım için tüm ülkede seferberlik başladı, uzun süre haberlerin birinci maddesi olarak kaldı.
Özetle, Otavalo renkli köylüleri, renkli pazarı ile Ekvador listenizde yer alabilecek bir şehir, görmenizi tavsiye ederim. Dikkat etmeniz gereken şeylerden biri Kolombiya’dan geliyorsanız Tulcan‘dan kalkan otobüslerin bazıları direk Otavalo merkezine kadar götürmüyor, bıraktığı yer merkeze yürüme mesafesinde olsa bile çantalarla yürümek için uzun bir yol. Otobüse binerken sormakta fayda var.