Türkiye Raporu'nda bu hafta salgın süreci sonrası ekonomik gelişmeler ve artan işsizlik oranları konuşuldu.
TV 5 ekranlarında yepyeni bir program izleyici ile buluşuyor. Tarımdan sanayiye, bilimden teknolojiye dünden bugüne Türkiye Raporu, Mustafa Kemal Üniversitesi'nden Doç.Dr. Abdullah Aydın, Alparslan Üniversitesi'nden Dr. Halil İbrahim Uzun, Ahi Evran Üniversitesi'nden Dr. Muhammed Maruf ve Bandırma Üniversitesi'nden Dr. Bekir Gündoğmuş ile her pazar saat 20:00'da TV 5 ekranlarında.
Eğitim anlamında geçmişten bu yana gelinen süreçte yanlış işletilen politikalar nedeniyle kayıplar yaşandığını ancak hâlâ fırsat olduğunu savunan Dr. Muhammed Maruf, beşeri sermaye vurgusu yaptı. Üretimin artması ve işsizliğin azalması için, 2000 yılı sonrası dönemde o genç nüfusu beşeri sermaye anlamında doğru kullanabilmiş olsaydık bugün ülke olarak çok başka bir boyutta olurduk diyen Maruf sözlerini şu şekilde sürdürdü:
Beşeri sermaye nedir? Üretimi en verimli yapacak şekilde bilgi birikim ve donanım demektir. Beşeri sermayenin hammaddesi insandır. İnsanlarımızı doğru donatmış olup çalışacabilecekleri üretim alanlarını tesis etmiş olsaydık bu genç nüfusu, ki genç işsizlik oranı daha yüksek, üretimde istihdamda değerlendirmiş olsaydık Türkiye'yi gelinen nokta itibariyle çok uç noktalara taşıyabilirdik. Bu fırsat kaçmış değil ama nüfus orta yaşlara kaydığı için kaçıyor. Bu potansiyelin gereği yerine getirilemediği için üzülüyoruz. Bakış açısını değiştirdiğimiz zaman, elimizdeki potansiyeli kullandığımız zaman çok iyi noktalara ulaşabiliriz.
Türkiye'de gençlerin iş beğenmediği söylemlerine değinen Dr. Bekir Gündoğmuş ise ayrıca salgın sonrası süreçte oluşması beklenen sistem hakkında dikkat çekici yorumlar paylaştı. Gündoğmuş'un söylemlerinden satır başları ise şu şekilde:
İşverenler ve halk arasında bu konuyu konuştuğumuzda insanımız; Türkiye'de gençler iş beğenmiyor. Yoksa işsizlik diye bir porblem yok, diyorlar. Tamam da onları iş beğenmemeye iten sebep ne? Bugün ki eğitim sistemimiz öyle bir hale geldi ki, öyle bir insan psikoloji ortaya çıkarıyor ki herkes beyaz yakalı iş sahibi olmak istiyor. Gençlerimiz örneğin meslek lisesi okumak istemiyor. İş sahibi olan insanı şöyle nitelendiriyorum, ülkeye katma değer sağlayan kişi. Şimdi bizim 8,5 milyon civarında üniversite öğrencimiz var ve yaş itibariyle hayatlarının en kıymetli zamanlarındalar ama üretime katkı sağlayamıyorlar, maalesef iş sahibi değiller.
Ayrıca biz pandemiden sonra yeni bir sisteme, yeni bir dünya düzenine geçeceğimizi varsayıyorsak şayet, bunu yapacak iradenin yani sistemi değiştirecek olanın otoritenin üç saç ayağına sahip olması lazım. Nedir onlar? Siyaset, sermaye ve medya. Şimdi gerek ülkemizde gerek tüm dünyada siyaset, sermaye ve medya unsurlarına sahip olan çevreler kesimler kimlerdir, bunlar süreç içerisinde nasıl bir konumlanmaya gitmişlerdir? Bu hususlara dikkat etmek lazımdır.