... Serra bu haberi büyük bir sevinç ve heyecanla Serdar'la paylaşmak istedi ama mevcut durumu hatırlayınca heyecanı pek de uzun sürmedi. Yine de her zaman yaptığı gibi iş çıkışı Serdar'ın kapısına dayandı. Kapıyı çaldı yine defalarca kez. Sonunda pes edip çöktü kapının dibine ve bağırarak "Bu son gelişim Serdar, 1 aydan kısa bir süre içinde Barcelona'da açılan yeni ofiste çalışmak üzere gideceğim" dedi. Aylar sonra ilk kez içeriden bir ses geldi. Bir şeyler yere düştü, bir şeyler kırıldı. Ama kapı yine de açılmadı. Sonraki günler Serra'nın taşınma hazırlıkları ile hızlıca akıp geçti.
Serra gerçekten bir daha gitmedi Serdar'ın kapısına. Serdar her gün bekledi. Sonunda Serra'nın gideceği gün kalan son gücünü toplayıp evden çıktı Serdar. Serra'nın evine vardığında boğazındaki düğüm dayanılmaz bir hal almıştı. Kapıyı çalacak takati bulamıyordu kendinde. Beklemeye karar verdi. Az sonra Serra kapıyı açtı ve öylece kalakaldı. Karşısında Serdar'ı gördüğüne inanamıyordu. Serdar ağzını açtı ama sesi çıkmıyordu. Yalvaran gözlerle Serra'ya baktı, elleriyle boğazını tutuyordu. Acısı dayanılmaz bir hal almıştı, sonunda yorgunluktan ve heyecandan bayılıp olduğu yere yığıldı. Serra telaşla ambulans çağırdı. Hastaneye vardıklarında Serdar kendine gelmişti ama konuşamıyordu. 1 yılı aşkın süredir konuşmadığı için zorlanıyordu Serdar.