-
bir anadolu şehrinde, deli gibi tipi olan ve her yerin donduğu bir günde, titreye titreye otobüs beklenmektedir.
yazar kişisi elleri çok üşüdüğü için eldiven takmak ister. cepte para yoktur, elindeki bilet son bilettir. tipi de coştuğundan, bilet uçmasın diye dudaklarının arasına alır, eldivenleri çıkarır, ilkini takar, sonra ikincisi, sonra bileti dudaklarından almak ister ama bilet dudağa yapışmış çıkmamaktadır.
otobüs uzaktan görünür, hışımla çekilen bilet ikiye bölünür, yarısı dudakta yarısı elimde.
ağlamak istemiştim, onun yerine kendimi şöförün vicdanına bıraktım, en son ben bindim, yarım bileti attım, kalan yarısı da burda diye dudağımı gösterdim.
adam yüzüme bakakalmıştı. yol boyunca yeşil bilet alt dudağımda seyahat ettim.