Maktel yazarları hicri 61 senesinin Muharrem ayının yedinci gününü şöyle anlatıyor: Bu günde Hz.İmam Huseyn’in (O’na selâm olsun) ve beraberindekilerin etrafındaki abluka daraltıldı. Çıkışlar kapatıldı ve suya ulaşmaları engellendi. Ömer b. Sâd (Allah’ın laneti üzerine olsun) Alkami nehrinin başına beş yüz kişiyi bekçi olarak dikti. Çünkü İbn-i Ziyad denen alçak bir mektup göndermiş ve Hz. Huseyn’in, hane halkının ve dostlarının (Allah’ın selâmı üzerlerine olsun) suya erişiminin engellenmesi emrini vermişti.
Kavurucu susuzluk her yanı sardı. Bir yanda çocuklar inliyor, öte yanda yaşlılar kurumuş ciğerlerinden dert yanıyordu. Öbür yanda ise uzun uzun mızraklar ve kınlarından çekilmiş kılıçlar; suya ulaşmayı engelliyordu. Hepsi Şehitlerin Efendisi’nin (Allah’ın selâmı üzerlerine olsun) ve hamiyetperver dostlarının gözleri önünde gerçekleşiyordu. Hz.Abbas’ın (O’na selâm olsun) içi bu manzaraya daha fazla tahammül edemiyordu artık…
Derken Şehitlerin Efendisi (Allah’ın selâmı üzerine olsun) kardeşi Abbas’ı (Allah’ın selâmı üzerine olsun) bu vazife ile görevlendirdi. Hanımefendilere ve çocuklara su getirmesini emretti. Yanına da yirmi cengaver ve yirmi kırba verdi. Nehrin başında durmakla kimin görevlendirildiğine bakmadan Fırat’a doğru atıldılar. Başlarında Âl-i Muhammed’in Arslanı ve Haydar-ı Kerrar evladı Hz.Ebulfazl Abbas (Allah’ın selâmı üzerine olsun) varken ne önemi vardı zaten? En önlerinde de Nafi’ bin Hilal El-Muradi vardı, sancağı taşıyordu. Hz. İmam Huseyn’in (O'na selâm olsun) eşsiz dostlarındandı. Onu Kerbelâ savaşının canîlerinden Amr b. Hacca el-Zubeydî karşıladı. Fırat nehrinin bekçiliği ile görevlendirilmişti. Nafi’ e şöyle dedi:
- Seni ne buraya getirdi?
- Mani olduğunuz sudan içmeye geldik!
- İç, afiyet olsun; ama ondan Huseyn’e taşıyıp götüremezsin.
- Hayır, Allah’a yemin olsun ki; Huseyn, hane halkı ve dostları susamışken ondan bir damla dahi içmem!
Sonra da beraberindekilere “Kırbalarınızı doldurun!” diye seslendi. Bunun üzerine Amr b. El-Haccac’ın adamları saldırıya geçince bir kısmı su doldurup diğer kısmı savaşmaya başladı. Müminlerin Emîri’nin arslan oğlu Ebulfazl Abbas (Allah’ın selâmı üzerlerine olsun) de onlarla beraber savaşıp adeta ulu bir dağ gibi onları koruyordu…
Suyu aldılar ve çadırlara getirmeye başardılar. Başlarında o heybetli cengaver olduğu için düşmanlardan hiç kmse yakınlarına yaklaşmaya bile cüret edememişti. Mübarek hanedânın susuz kalmış hanımları ve yavruları büyük sevinç yaşadı. Alemdâr Abbas’ın (Allah’ın selâmı üzerine olsun) artık bir lakâbı daha vardı: “Sakî Ataşâ Kerbelâ” yanî Kerbelâ’nın susuz kalmışlarının su getiren kimsesi..