Bomarsund bombardımanı
Ağustos 14 1854’in akşamı, Müttefik kuşatması topçularının ateşi düşmedi - çok fazla mühimmat vardı ve başarının yakınlığı avcılık heyecanı verdi. Patlayıcı harç bombaları, yalnızca uzun süredir acı çeken "C" kulesinde değil, aynı zamanda Rus kalesi Bomarsund'un ana kalesinde de bolca düştü. Kulenin komutanı, kelimenin tam anlamıyla bir avuç dolusu tükenmiş ve elindeki yaralıların çoğunun elinde olan Kaptan Tesche, hem kendisine hem de kaleye emanet edilen surların mevcut, neredeyse umutsuz durumunun farkındaydı. Bununla birlikte, ifadeye göre, düşmanın övgüsüne ve İngilizlere karşı cimriHikayeler Baltık kampanyası ", garnizonu cesaretle savundu ve topçuları durmadan çalıştı.
Zaten alacakaranlıkta, Rus konumlarına sıkı bir ateş açan Fransız avcıları, parlamento bayrağının embriyolardan birinde nasıl göründüğünü fark etti. Fransız seferi kolordu General Barage d'Hillet ve birkaç subay komutanı, kuşatılmışların niyetlerini bulmak için gizlice Rusların teslim almalarını umarak C kulesinin duvarlarına yaklaştı. Ancak, umutları gerçekleşmedi. Kaptan Teshe sadece dört saatlik bir ateşkes talebinde bulundu - yardıma ihtiyacı olan çok sayıda yaralı vardı. Bazıları daha güvenilir bir koruma altında ana kaleye gemi olacaktı. Ancak, dört saat içinde "C" kulesinin birkaç savunucusunun takviye ve mühimmat alacağını tespit eden general, yalnızca bir saatten fazla olmayan bir süre için ateşkes kararı verdi. Müttefiklerin kaynakları, "C" kulesinin savunucularına farklı cevaplar veriyor. Fransızlar, Rusların Barage d'Hillet'e dışarı çıkmalarını söylemediğini söylemişti, çünkü şimdi ateşi sürdüreceklerdi. Ancak İngilizler, düşmanlarının yalnızca Fransız elçileri teşvik etmeye çağırdığını iddia ediyorlar. Öyle ya da böyle, ancak “C” kulesinin bombalanması devam etti - dün gece onunla tanıştı. Bomarsund hala devam etti.
Bir sonraki uluslararası dolaştırmanın eski nodülleri
Avrupa için, 19. yüzyılın ortalarında barış hâlâ sağlanamadı. Naif romantikler ve hayalperestler hala akşamları şöminelerde geçirdiler, bir nedenden dolayı saldırmak için acelesi olmayan evrensel barış ve refah dönemi hakkında konuştular. Napolyon savaşlarının görkemli ve trajik dönemi öldü ve toz örtüsüne dağıldı. Azgın bir akıntıyla süpürüldü, gri ve toz kaplı tahtları salladı, kırkların devrimi. Ancak bir dizi askeri-politik fırtınadan sonra, çok beklenen sakin gelmedi. Ve Avrupa'da, koku alışkanlıkla tekrar acı - barut ve demir.
Ünlü Saint Helena mahkumun galipleri, görkemli ve iyimser görünüme sahip olanların tamamlanmasından sonra farklı sonuçlar çıkardı, ancak Viyana Kongresi'nin içeriğini değil. İmparator Alexander, bu ittifakın Napolyon sonrası Avrupa'nın en etkili koruyucusu olacağına inanan Avusturya ve Prusya ile oluşturulan Kutsal İttifak'a çok fazla umut verdi. İngilizler olarak pratik, katılımları olmadan sendikalara kesinlikle karşı çıktılar. Rusya'nın Avrupa meselelerindeki rolünü güçlendiren İngiltere, tamamen kabul edilemez olduğunu belirtti. İki monarşi arasındaki ilişki, Waterloo savaşı ve Sinop savaşı arasındaki üç yıl boyunca çok zordu.
Ağabeyi tahtta başarılı olan Nicholas I, Avrupalı “ortaklar” ile ilişkileri idealleştirmek için çok daha az eğilimliydi, ancak Rusya Viyana Kongresi'nin ardından hareket etmeye devam etti. Orta Doğu politikasının sorunları olan Yunan sorunu, St. Petersburg eylemlerini Londra ve Paris ile koordine etmeye çalıştı. Avusturya'daki Macar ayaklanması sırasında, Rus birlikleri doğrudan Franz Joseph'in dolaşıp dolaşan monarşisini destekledi. Bununla birlikte, İngiltere ve Fransa, Rusya İmparatorluğu’nda, tutkularının kısaltılması ve uygun yere işaret etmesi gereken düşmanca bir rakip gördüler. Geleneksel diplomatik skleroz ve Viyana, düşmanca tarafsızlık yoluna güvenle girdi.
Merkezi ve karmaşık düğümlü çelişkiler ve anlaşılmaz sorunlar düğümü, giderek artan bir şekilde eskimiş Osmanlı İmparatorluğu olarak kaldı. Büyüklüğünün olduğu günler İstanbul kahvehanelerinde, ağır iç çekimlerde ve nostaljik anılarda dedikodu konusu olmuştur. Hiçbir durumda İngiltere, Rusya'nın köklü jeopolitik hedefine nihayet ulaşmasına izin veremez: Boğaz ve Çanakkale Boğazı üzerinde kontrol sahibi olmak. Türkiye'nin kendisi yıldan yıla zayıfladı. Yeni 1828 savaşı - 1829. sadece eski ve hasta imparatorluğun konumunun tüm trajedisini gösterdi.
Mısır hükümdarı Muhammed Ali ile ağır iç çekişme neredeyse Osmanlı İmparatorluğu'nun çöküşüne neden oldu. Türkiye'nin çöküşü, yalnızca Rusya ve bazı Avrupa devletlerinin müdahalesiyle önlendi. Temmuz ayında, 1841, savaş sırasında Rusya'nın artık üçüncü parti gemilerin girişini engelleyemediği Londra Boğazları Sözleşmesini onaylamak zorunda kaldı. Bu ürün daha sonra yanıt vermekten zarar görecek. Ancak, Türkler artık bağımsız olarak St. Petersburg'un baskısını kısıtlayan barajın rolüne uygun değildi, ancak İngiltere'nin kendisi yalnızca Türkiye'nin toprak bütünlüğü için mücadele etmek istemedi. Bu onun politik ilkelerine aykırıydı.
Ve sonra İngilizlerin şansı yaver gitmişti - Fransa'da, Bonapartist revanşizm ve devlet krizinin ardından, Bonny'nin kötü yeğeni Louis Napoleon'un iktidara gelmesiyle Fransa'da. Zafer Amca ona dinlenmedi ve çok geçmeden cumhurbaşkanlığı başkanının yerine, giderek artan bir şekilde bir pusula iğnesi gibi sivri sakalı olan Doğu'ya işaret eden İmparator Napolyon III'ün tahtına geçti. Tebrik mektubunda Nicholas'a, Louis Napolyon'u “dostum” olarak adlandırdığım ve “kardeşim” e güvenmediği gerçeği, Paris'te hakaret olarak algılanıyordu. Durum gergindi - ebedi suçlarını ve çelişkilerini unutan Batılı ortaklar, kostik diplomatik notların ve açıklamaların yanı sıra daha da akut bir şekilde kullanmak için hazırdı. silâh.
Filistin'deki Ortodoks ve Katolik misyonları arasındaki, Beytüllahim'deki Mesih'in Doğuş Kilisesi'nin anahtarlarının mülkiyeti üzerine çıkan çatışma çıktı. Osmanlı Devleti'nde on milyondan fazla Ortodoks vardı, Katolikler ise on binlerce kişiden oluşuyordu. Çatışmanın patlak vermesindeki ana hakem, o sırada kendisine ait olan Türk Sultan - Filistin idi. Sonunda, uzun süren tartışmalardan sonra, İsa'nın Doğuş Kilisesi üzerindeki kontrol, Katoliklere devredildi, bu açıkça açıkça yalnızca Vatikan'ın değil, aynı zamanda kendisini Katolikliğin koruyucu azizi olarak gören Napolyon III'ün başarısı anlamına geliyordu.
Duruşmaya geri dönmek isteyen, yanlışlıkla İngiltere ve Fransa'nın hemfikir olmayacağına inanan ve hatta Avusturya ve Prusya'nın yardımına daha fazla yanlış düştüğü inancı Nicholas I, Prens Menshikov'un kişisel temsilcisini sağlam bir emeklilikle İstanbul'a gönderdi. Ardından gelen yanlış ve dramatik diplomatik oyun - İngiltere, Fransa, Prusya ve Avusturya'nın Viyana Notu - Rus birliklerinin Moldavya ve Wallachia'ya girmesi, malzemenin genişliğinden dolayı ayrı bir makale gerektiriyor. Sonuç olarak, Menşikov hiçbir şey bırakmadı, Türk Sultanı Abdul-Mejid I, Konstantinopolis’in İngiliz Büyükelçisi Lord Stratford de Redcliffe’in Ekim ayında 4’in Rusya’da savaş ilan ettiğini belirtti.
Bayındırlık hareketini Kraliyet manifestosu şeklinde Ekim 20 izlemiştir. Nicholas, Batı ülkeleri arasındaki iç çelişkileri hesaba katmamı haklı değildi. Rusya'ya bir ya da başka bir zarar vermek söz konusu olduğunda, Batı “ortakları” şaşırtıcı oybirliği gösteriyor. Kasım ayında 1853, amiral Nakhimov, Türk filosunu Sinop Savaşı'nda yendi. Yanıt olarak, sanki işarete göre, tüm kalibratörlerin demokratik basını, Ruslar tarafından yapılan "katliam" konusunda yürekleri kasıştıran bir uluma neden oldu. Bu arada, hayırseverlik ve tamamen barışçıl niyetlerle dolu, tamamen motive olmuş bir İngiliz-Fransız filosu, Kasım ayı başlarında Marmara Denizi'ne girdi.
Artımlı olarak geliştirilen diğer gelişmeler: ilk başta, İngiltere ve Fransa, Rusya ile diplomatik ilişkilerini başlattılar ve 15 Mart'ında Londra, “barbar bir millet, herhangi bir ilerlemenin düşmanı” olarak savaş ilan etti (Saygıdeğer Lord Lyndhurst, Lordlar Meclisi üyeliğini ifade etti). 16 March sonunda amcasının kılıcını ve Louis Napolyon'u ifşa etti. Duygusallıktan çok uzak olan İngiliz “Times”, pragmatik olarak “savaşın hedeflerine Sevastopol ve Rus filosu var olduğu sürece ulaşılamayacak” dedi. Amiralliğin efendisinin büyük zincirine göre, Rusya sadece Karadeniz'de değil, bir filosuna sahipti.
Sinop voleybolundan uzak
Rus İmparatorluğu'nun filosu haklı olarak dünyadaki ve Kırım İmparatorluğu'nun başlangıcında en güçlü biri olarak kabul edildi ya da Batı'da çağrılmaya başladıkları gibi, Doğu Savaşı sık sık İngiltere ve Fransa'nın deniz kuvvetlerinden sonra üçüncü oldu. Elbette, en büyük deniz harbi, savaşın başında 23 yelkenli savaş gemileri, 12 vapur yelkenleri, 11 yelken fırkateynleri ve bazı küçük rütbe gemileri olan Baltık Filosu'ydu. Ana deniz üssü sağlamlaştırılmış Kronstadt idi. Savaştan sonra onu ziyaret eden Baltık Denizi'ndeki İngiliz filosunun komutanı Amiral Charles Napier, bu kalenin kalelerinin o kadar kuvvetli olduğunu denizden almanın neredeyse imkansız olduğunu kabul etmek zorunda kaldı. Ayrıca Sveaborg'un öne çıktığı diğer büyük deniz kaleleri vardı.
Müttefiklerin denizdeki üstünlüğü hakkında bilgi sahibi olan Rus komutanlığı, yalnızca Kronstadt'a değil, St. Petersburg'a bile saldırma girişimini de engelledi. Adjutan Genel Amiral Konstantin Nikolayevich’in komutanı Prens Golitsyn gibi en salakça doğru olan, böyle bir tehdidin Rus başkenti için imkansız olduğuna dikkat çekti. Daha ziyade, bir mutabakatta ifade edilen görüşüne göre, Rus deniz ticaretinin ve bireysel taktiksel inişlerin sınırlı hedeflerle imha edilmesini beklemeliydik.
Baltık Filosunun savaşın patlak vermesinde kullanımıyla ilgili görüşler çok farklıydı - Büyük Dük Konstantin Nikolayevich'in deniz departmanı başkanı masasında kıskanılacak bir düzenlilikle raporlar yayınlandı. Tonları ve içerikleri de oldukça çeşitliydi: Amiral Melikov'un (ancak yılın filosuna dokunmamış olan) filosuna dokunmamış olan cesur, “yakalayan” doktrinlerden (filoya dokunmamış olan), ancak Konstantin Nikolaevich'in bir öğretmeni olan Adjutant General Litke'ye kadar.
Anlaşmazlıkların sonuçları Mart 1854’te Grand Duke’la yapılan büyük bir toplantıda toplandı. Savunma taktiklerini benimseme konusunda düşmanın önemli teknik üstünlüğü göz önüne alınarak karar verildi. Filonun, Sveaborg ve Kronstadt'ın sağlamlaştırılmış limanlarında tutulması ve düşmanın saldırısını beklemesi gerekiyordu. Toplantının son kararı, eğer Müttefikler Baltık’tan herhangi bir başarı elde etmeden ayrıldıysa, bunun kaybedilmiş bir savaş için eşdeğer olacağını vurguladı. Beyler amirallerinin kendilerini biraz sakinleştiklerini kabul etmek mümkündür. Barış zamanında çok fazla insan gücü ve kaynak kullanan ve görkemli askeri gelenekleri ve tarihi olan Baltık Filosu çok mütevazi bir rol oynayacaktı.
Müttefikler Baltık’a gidiyor
Batı gazetelerinin zaten toprakla aynı hizada başladığı Karadeniz ve Sevastopol ile ilgili olarak, nefret Rus filosuyla mümkün olan her şekilde yakmak ve uçuruma dalmak için, Batı müttefikleri az çok ortak görüşlere sahipse, Baltık konusunda benzer bir oybirliği yoktu. İmparator Louis Napolyon, bu tiyatrodaki yaklaşmakta olan etkinlikte yalnızca politik bir faktör gördü. İngiltere ve Fransa’nın başarıları, ilk olarak, gerginliğin Rus makamları için neredeyse kronik hale geldiği Polonya Krallığı’nda uzun süredir yanan bir ateşi ateşleyebilir. İkincisi, imparator, 19. yüzyılın başlarında Finlandiya'yı kaybettiği için komşusunu affedemeyen İsveç askeri ve siyasi çevrelerinde yeniden doğuştan gelen duyguların farkındaydı. Militanca doğru adımlar, bu krallığı koalisyona katılmak, savaşa katılmak ve yeni bir askeri harekat tiyatrosu oluşturmak için Rusya'ya düşmanca onaylamış olabilir.
İngilizler, müttefiklerinin aksine, bu kadar büyük planlar yapmadılar - Baltık Filosu karşısında düşmanlarının deniz gücünü zayıflatmaya ve Rus deniz ticaretini geçersiz kılmaya kararlıydılar. Kış sonunda, Spithead baskınındaki 1854, Baltık’a yürüyecek bir İngiliz filosu oluşturmaya başladı. Masraflar zordu ve bazı bürokrasi eşlik ediyordu. Memurlar, denizciler ve gemiler de dahil olmak üzere en iyilerin tümü seçildiğinden ve öncelikli savaş tiyatrosu olarak kabul edilen Karadeniz'e gönderildiğinden, Baltık filosu çam ormanlarından oluşmuştur. Bu emir, Amiral ile çok gergin bir ilişki içinde olan cesur, kararlı ve enerjik bir denizci ve komutan ününe sahip olan Amiral Yardımcısı Sir Charles John Napier'e verildi.
Baltık, 10 pervane ve 7 yelkenli savaş gemilerindeki operasyonlar için, 22 buhar fırkateynleri ve korvet ve daha küçük gemiler tahsis edildi. Filonun personeli, Napier'in kendisinin sözleriyle "pislik" ten askere alındı. Pilot sıkıntısı vardı, çeşitli ekipman ve ekipman yoktu. Aynı zamanda, sansasyonel toplum için emir ve komuta, amiralden hızlı bir şekilde ayrılmasını ve eşit derecede hızlı ve yüksek zaferler talep ediyordu.
Fransız filosunun yetenekleri çoğu Karadeniz'e giden bir müttefikten daha zayıf olmasına rağmen, Fransızlar da önümüzdeki seferde yer almaya istekliydi. Bununla birlikte, Louis Napoleon, en yeni 100 silahlı buhar gemisi Austerlitz, 8 yelkenli savaş gemileri, 7 yelkenli fırkateynler ve 7 daha küçük buhar gemileri içeren Baltık Denizi'ne gönderilmeye hazır olmak için kendi filosuna hazırlanmasını emretti. Komutan Yardımcısı Amiral Parceval-Deschen tarafından yapıldı. Filosunun gemilerinde 4 binlerce paraşütçü vardı. Ancak, Fransızlar Baltık’a özel bir seferberlik gücü göndermeye hazırdı, ancak hazırlığı ertelendi.
Bu arada, Charles Napier, her yönden aşağı doğru eğildi ve lordlar ve açıkçası halka sıkıldı, İngiltere'den ayrıldı ve Baltık'a taşındı. Resmi bir savaş ilanı henüz takip etmedi, ancak bu uzun zamandır çözülmüş bir konuydu. 7 Mart İngiliz filosu Danimarka'ya ulaştı. Dahası, Sir Napier'in ilerleme hızı önemli ölçüde azaldı - Danimarkalı pilotlar, İngiliz gemilerini suları üzerinden geçirmeyi ve tarafsızlığı öne sürmeyi reddetti. İngiliz komutanının ziyaret etmek üzere olduğu Danimarka kralı, acil olarak “hastalandı”.
Mart 12’te İngilizler Kiel’e geldiler ve 20’ler Zelanda’daki Kyoga Körfezi’ne demirledi ve Rusya ile savaşın başlangıcı hakkında bilgi aldılar. İngiliz halkı sevindi - yine de ilk başarı! Napier, diyor ki, Rus filosunun önünde ve Danimarka boğazlarında ilk oldu. Admiralty bile onayı reddetti. İngiltere’de henüz hiç kimse Ruslar tarafından kabul edilen savunma stratejisini ve gemilerinin Kronstadt ve Sveaborg kaleleri tarafından korunduğunu bilmiyordu.
Vapur Miranda'dan Finlandiya Körfezi'nin buzla kaplı olduğu raporlarını alan Napier, her şeyden önce silahlı çatışma eğitimi aldı. Bir yandan Amiralliğin lordları, amiral “zafer ve başarılardan” talep ediyorlardı, diğer yandan, onu genellikle birbiriyle çelişen bir talimat ve tavsiye akışı ile doldurdular. Genel olarak, Baltık seferinin liderliği Londra'da (daha iyi görülebildiği için) İngiliz amiral gemisinin amiral kabininden daha yoğunlaştı.
Rus kuvvetlerinin yerini bulmak için, Arka Amiral Plumridge komutasındaki 5 yüksek hızlı buhar fırkateynleri Finlandiya Körfezi'ne gönderildi. Bu arada, Mart ayındaki 25, Fransız savaş gemisi Austerlitz, Kyogue Körfezi'ne tam hızda ulaştı ve neredeyse tüm yelkenli gemisinin filosunun geri kalanının henüz Brest'ten ayrılmadığını bildirdi. İstihbarattan dönen Plumridge, 7 Rus savaş gemilerini ve Sveaborg'daki fırkateynini bildirdi. Daha fazla gecikmenin Londra’da yanlış anlaşılabileceğini anlamak, denizden her şeyi görmek, Mart’ta 31 Napier Kyoke Körfezi’nden ayrıldı ve doğuya taşındı.
Müttefikler çok dikkatli hareket etti çünkü yerel suların navigasyon özellikleri hakkında yalnızca en genel fikirleri vardı. Admiralty'ye yaptığı düzenli raporlarda, Napier genellikle pilotların eksikliğinden şikayetçi olmuştur. Finlandiya Körfezi'ne ulaşan Müttefikler bir fırtınaya düştüler ve daha fazla düşman sularında bulunmaları tehlikeli kabul edildi. Napier, Stockholm yakınlarındaki İsveç Elksnabbene koyuna demir attı. Hasarın düzeltilmesi ve çok deneyimsiz ekiplerin eğitilmesine devam eden amiral, iki hafta boyunca burada kaldı ve Mayıs ayı başlarında Gangutsky baskınına taşındı. Burada, Brest'ten sürüklenen Fransız filosunun beklemesine karar verilirken aynı zamanda Sveaborg ve Aland Adaları'na olan yaklaşımların derinliği üzerine yoğun ölçümler yapıldı. Mayıs sonunda, Vali Yardımcısı Parseval-Deschene sonunda İngilizlere katıldı ve bariz soru ne yapılacağıydı. Bu arada, Louis Napoleon müttefik yardımda bulunmak için çok istekliydi, Parseval-Deschene, Brest'i tamamlanmamış mürettebatlar ve yetersiz rezervlerle terk etmek zorunda kaldı.
Aland Adaları kapalı müttefiki filosu
Botridgeia Körfezi'ndeki Plumridge fırkateynlerinin yoğun olarak sürülmesi, İngiliz filosuna zafer getirmedi ve sahil kasabalarının ve köylerin yıkılması sadece yerel nüfusu etkiledi. İngilizlerin yürüttüğü Sveaborg’un incelemesi Napier’e, Adraltı’ya yazdığı bir mektupta Cebelitarık’la karşılaştırılması için bir neden verdi ve bu kalenin büyük bir filo filosu ve önemli bir iniş ordusu olmadan alınmasının imkansız olduğuna işaret etti. Kronstadt'a gitmek daha da tehlikeliydi. Rusya'nın ana üssünün yakınındaki demir noktasında Haziran ayında 14'ten 20'e kadar olan müttefikler hiçbir şey bırakmadı.
Ancak Anglo-Fransız filosunun yalnızca evrimi ve bayrakların gösterilmesi, yüksek profilli olaylar, İngiltere ve Fransa halkının emri ve emri için can atan hükümdarları tatmin edemedi. Savunmasız Fin köylerinin harabiyetini aşan ölçekte bir zafer kazanmamız gerekiyordu. Ve burada, Amirallik, amirallerin yardımına geldi, fikir üretti, rehberlik etti ve tavsiyeler verdi. Napier açıkça, Aland Adaları ve üzerinde bulunan ve müttefiklerinin beğenisine dayanan, Sweaborg ve Kronstadt'ın gücü ile karşılaştırılamayan küçük Rus kalesi Bomarsund'a dikkat çekti. Ek olarak, hem İngiltere hem de Fransa'da, Ruslardan dövülmüş olan takımadaların İsveçlilerine transfer durumunda, Stockholm'ün koalisyona mutluluktan katılacağından emindiler.
Büyük filoya karşı küçük kale
Åland Adaları'nda açıklanan tahkimatlar mükemmel olmaktan uzaktı, aynı zamanda savunma yeterliliği de değildi. 20-s'de yeniden tasarlandı. XIX yüzyılda İsveç’e olası bir savaşta karşı koymak için, 1854’in başında neredeyse dörtte bir hazırdılar. Aland takımadalarının ana adasında, 2 bin kişiden fazla olan ve 115'i kucaklayan iki katlı taş savunma barakalarını temsil eden bir kale inşa edildi. Ayrıca, üç taş kule inşa edildi. İkili kale ile aynı adada bulunuyordu - ana kale için batıdan ve kuzeyden koruma sağladılar. Üçüncü kule Perst-e adasındaydı ve kale gibi Bomarsund Boğazı'nı bombalamak için tasarlanmıştı.
Rus İmparatorluğu Kaleleri Atlası'ndan Bomarsund Kalesi'nin Şeması
Savaşın arifesinde, 139 silahları, ana kaleye ve 66 kulelere yerleştirilen Bomarsund'a teslim edildi. Gerisi, silah vagonu olmadığında, kale avlusunda yatmaya devam etti. Kalenin garnizonu, bazıları milliyetle Finli olan ve yerel olanlardan gelen 44 memurları ve 42 askerlerinden oluşuyordu. Kalede ayrıca çok sayıda mahkum ve ceza kutusu vardı. Komut, özel askeri yetenekler tarafından ayırt edilmeyen ancak hizmette titizlik gösteren 1942 yaşındaki Albay Yakov Andreevich Bodisko tarafından gerçekleştirildi. Bodisko, Bomarsund kalesinin yalnızca filo tarafından saldırıya uğrayabileceğini belirten özel bir talimat aldı, bu yüzden surların savunmasına odaklanmalısınız. Bu hatalı konsepte dayanarak, savaşın başlangıcındaki Bomarsund garnizonu takviye ile desteklenmedi. Ancak, oraya 60 tüfek ve birkaç küçük buhar botu gönderme gecikmeli kararı, sadece Aland takımadaları ile olan bağlantının kesildiği Temmuz ayında yapıldı.
Bir başka 9 Haziran 1854, İngiliz vapurlarının ve fırkateynlerin bir kopmasıyla, bombardımanın birincil keşifini yaptı ve yeni inşa edilmiş kıyı aküsü 4-gun ile ateşe verildi. Kalenin savunucuları ayrıca İngiliz gemilerinde birkaç vuruş yapmayı başardı ve bunlardan birinde yangına neden oldu. Kalenin konumu hakkında Rusya’ya bilgi veren en son, Haziran 9’in bombardımanı sırasında seçkinlere ödül dağıtan Savaş Bakanı’nın komutanı Kaptan Shenshin’di. Balıkçı kılığına girerek İsveç'e ve oradan Rusya'ya varmayı başardı. Müttefikler o zamana kadar Bomarsund'u çoktan tıkamıştı.
18 Temmuz 1854 başka bir olay oldu - Fransız saldırı kuvveti Baltık'a daha önce Fransa'nın İstanbul temsilcisi olan General Barague d'Hilles'in emriyle geldi. Barage d'Ille, İngiliz mevkidaşı Lord Stratford de Redcliffe ile zor bir ilişki içindeydi, ayrıca, keşif ordusunun yüksek emrinde onun için yer yoktu. Eski generalin öz saygısını eğlendirmek isteyen Baltık’taki havadan kopma emrini vermeye karar verdiler.
Bomarsund zaten denizden tamamen tıkanmıştı - garnizon askerleri, kalenin ateşine cevap vermeyen İngiliz vapurlarının hareketlerini açıkça görebiliyordu. Bu zamana kadar yetersiz sayıda serf silahı zaten kaydedilmişti. 26 Temmuz ayındaki 27 gecesi, Bomarsund'un savunucuları yüksek bir top ateşi duyuyorlardı - bunlar, İngilizlerin takımadalarını engelleyen ve Fransız müttefiklerini selamlayan Napier'in İngiliz gemileri. Filo Parseval-Desheny'nin eşliğinde, ilk önce Barage d'Iliers askerleriyle yapılan nakliye olay yerine yaklaştı. Genel olarak Napier'in tarif edilemez öfkesi ile general gemiden kıyıya çıplak bir kılıçla sıçramamış, ancak bir kısmı Kiel'e sıkışmış birlikleri olan diğer tüm ulaşım araçlarının gelmesini beklemeye başlamıştır. İngiliz, memleketine merakla dolu mektuplar yazdı, burada yavaş hareket eden Fransızları azarladı ve kış ayına kadar inişle sonuçlanacaktı.
Askerî zafer için susuzluk ve daha yüksek komuta çırpma Napier saldırısı sonunda işlerini yaptı ve Ağustos 2 1854’te, Fransız paraşütçülerin ilk şirketleri, ana kaleden 12 ’lerinde dağılmaya başladı. Haziran ayındaki 9’in bombalanmasından sonra, genel olarak terfi ettirilen asker Bodisko, bu noktadan sonra, kaleyi yalnızca düşman filosunun işgaline karşı savunmak için tüm talimatların belirli bir amaç için kullanılabileceğini açıkça belirterek, Bomarsund savunması dışındaki tüm binaları yıkma emrini verdi.
Ağustos ayının 2, 3 ve 4'lerinde yiyecek dükkanları, sağlam bir garnizon topu, bir hamam ve bir gardiyan yanmıştı. 7 Ağustos Müttefiklerin ana güçlerinin inişi sabah 3'ta başladı. Kısa süre sonra, deniz kıyısında 11 binden fazla insan vardı: Fransız çıkarma kuvvetleri ve küçük bir İngiliz denizcinin işten çıkarılması. Ağustos ayının 8, 9 ve 10 kuşatma topçu, mühimmat ve hükümleri boşaltma vardı. Barage d'Ille, yakında 2 görevine olan kayda değer kuvvetleri binlerce Fransız denizcinin güçlendirmesiyle korumaya karar verdi. Zaten 7 Ağustos'unda, kalede ateş açıldı ve sabahları Fransızların 8 sayıları yakın mesafeden ona yaklaştı. İlk saldırının amacı, çevredeki bölgeye egemen olan “C” kulesiydi. Sadece 123 adamının emrinde olan kule mühendisliği kaptanı Teshe'nin savunucuları tarafından yönetildi: Finlandiya ve Grenadier taburlarının ve topçularının savaşçıları.
Kuşatıcılar derhal üzerine ağır ateş açan kuleye doğru üç kuşatma bataryası diktiler. Çekirdeklerin hedefe ulaşmadığı için Rus topçularının karşılıklı ateşlenmesi etkisizdi. Böyle bir durumda Fransızlar, yavaş ve güvenli bir şekilde nişan aldılar. Moralini kaybetmeyen savunmacılar saldırıyı beklerken, ancak avantajından yararlanan düşman, bu sıkıntılı ve masraflı mesele yüzünden aceleci değildi. Sadece “C” kulesi değil aynı zamanda kalenin ana kalesi de yoğun bombardımana maruz kalmıştır. Rus topçularının dönüş ateşi yoğun, ancak etkisizdi.
Ağustos 9'te Penelope vapuru kalenin manzarasında karaya oturdu ve şiddetli ateş hemen üzerine ateş açtı. Düşman gemisi en az on isabet aldı, ancak başka bir İngiliz vapuru tarafından yerden serbest bırakıldı. 13 "C" kulesinin savunucularının Ağustos pozisyonu kritik hale geldi. Topçu ateşinin altında, Fransız avcıları, eşyalara kurşunla yaklaşıp duş ettiler. Savunmanın ilk günlerinde çok etkili olan Fin keskin nişancılarının ateşi, patlayıcı bombaların neredeyse sürekli bombalanmasıyla etkisiz hale geldi.
Kaptan Teshe, malzeme ve mühimmatın astlarına teslim edildiği günler boyunca, kale ile temasa geçti. Kulede kalan birkaç silah ateş etmeye devam etti. Ağustos 13 akşamı, Ruslar, yaralıları ana kaleye taşımak için bir saatlik 4'a ateşkes teklif etti. Bununla birlikte, kendine güvenen Barage d'Hillet sadece bir saatlik ateşkes kararı verdi. Buna cevaben, Fransız parlamenterler kibarca ve belki de çok emekli olmak istemedi. Bombardıman yeni bir güçle devam etti.
Akşam karanlığında, halihazırda tahrip olmuş “C” kulesinin çok az Rus topçusu çekirdeksiz kaldı ve savunucularının konumu kritik hale geldi. Kaptan Tesche, silahların perçinlenip kaleye çekilmesini emretti. Karanlıktaki garnizonun parçaları başarılı oldu ve Teshe'nin kendisi ağır yaralandı ve onunla kalan az sayıda asker Ağustos 14 sabahı yakalandı. Doğrudan ana kale üzerinde ateş etmeye başlayan, yakalanan “C” kulesinin topraklarında hemen yeni bir batarya kuruldu. Bununla birlikte, Fin alayının teğmen albay Kinstedt, üç harçtan ateşi geri getirdi ve susturmak için düşmanın bataryasındaki toz mahzeninde bir patlama meydana geldi.
Yıkık kalede
Sonra Barage d'Ille filoya yardım istedi. Zaten Ağustos 15 sabahında, Napolyon'un putperestliği günlerinde, 8 savaş gemileri kaleyi yenerek, hali hazırda küçük kuşatma toplarına yardım etmedi. Ruslar savaşmaya devam etti - mahkumlar, garnizonun askerleri ile aynı hizada durdu. Fransız bataryasının baskılandığı üç havanın hesaplamaları ile donatıldılar. Dahası, görgü tanıklarına göre, umutsuz cesaret gösterdiler. Bodisko'nun emriyle dış yapılar yakıldığında, aralarında hapishane vardı. Konukları kaleye transfer edildi ve şimdi onun savunucuları oldular.
Bomarsund Kalesi'nin Rus askerleri savunucuları, 1854
Ancak düşmanın avantajı çok büyüktü. Müttefik ateşi yoğunlaştı - tüm yeni gemiler sekiz savaş gemisine katıldı. Teker teker Rus pilleri sustu, çekirdekleri düşmana ulaşamadı. Bodisko, direnişi durdurmaya karar verilen bir savaş konseyi topladı. Ağustos 16 1854 öğleden sonra saat birde, Beaumarsund'un üzerine beyaz bir bayrak çekildi. Rusların cesaretine saygı göstermek için kaleye giren General Barage d'Hillier, memurlara kişisel silahlarını bırakmalarını emretti. Ayrıca Bodisko'ya sağduyulu davrandığı için teşekkür etti, çünkü ona göre, bir saldırı durumunda kalenin inatçı savunmasına kızgın olarak Fransızlar mahkumları alamazdı. Garnizon, 53 insanını öldürdü ve kuşatma sırasında yüzden fazla kişi yaralandı. Müttefik kayıplar iki katına çıktı. Kalan tüm tahkimatların havaya uçurulması ve etkisiz hale getirilmesiyle, kazananlar yakında Aland Adaları'ndan ayrıldı. İsveç, müttefiklerden lezzetli, ancak ölümcül bir zencefilli kurabiye talep etmeye cesaret edemedi.
Savaş boyunca Bodisko ailesiyle birlikte esirgeme yaptı - Rusya'ya gitme fırsatı olan karısı ve çocukları Le Havre'de kaldı. Küçük Bomarsund kalesinin ele geçirilmesi, Baltık Denizi'ndeki Müttefiklerin tek başarısıydı, ancak duyumlara hevesli olan basın boşuna büyük bir zafer olarak bu taktiksel başarısını sergiledi. Zaferi alan Mareşal'ın batonu Barage d'Hillet kısa süre sonra Fransa'ya dönmek zorunda kaldı - kolera vahşice paraşütçülerine biçildi.
Savaşın kaderi henüz çözülmedi, Sevastopol'un burçları, Amiral Nakhimov, denizci Koshka, Sevastopol'un Dashası ve binlerce savunucusu hala zamanını bekliyordu.