Hasan Kaya yazdı…
Kerpiç evlerin arasında elleri cebinde dolanan adam dalgın dalgın giderken çocukluğunun geçtiği bu sokaklarda saklambaç oynadığı günler geldi aklına. Hayali bile güzeldir dediği anılarını hatırlarken yüzünde oluşan tebessüm ile kalbindeki mavi kadının kendine verdiği huzuru ve mutluluğu anımsadı. Çocukluk anıları ne kadar saf ve temiz ise yüreğindekinin de temiz ve saflığından emindi. Herşeyin kirlendiği/kirletildiği bu dünyada çocukluk anıları kadar sevdasının saf ve temiz olmasının verdiği gurur ile toprak kokan sokaklarda ilerledi.
Güneş ufka doğru inerken akşam karanlığının başlama işaretlerini aldığını hissederek evlerde pişen yemeklerin kokusunu içine çekerek mavi kadına olan özlemiyle birleştirip harabe olmuş yıkık dökük iki odalı evinin bulunduğu ama kendisine ait sarayına girdi.Ocağın başında sarma yemeği yapan yaşlı annesi ile göz göze geldiğinde annesinin onun mavi kadına olan sevdasını bildiğini gözlerinden okuyup toprak merdivenden dama doğru yol aldı.Dama vardığında bastıran karanlığın içinde beliren yıldızlara bakıp mavi kadın dediği yıldızını eliyle koymuş gibi bulup ona odaklandı.Odaklandıkça ona olan hasretini,özlemini,yüreğinin hızlı hızlı atışını sessizce dinlerken gözünün kenarından akan bir damla yaşın aktığını yanaklarında oluşan ıslaklıktan anladı.
“Oğlum yemek hazır” sesiyle irkilen adam mavi kadının en çok sevdiği sarma yemeğini yemek üzere geldiği merdivenden ağır adımlarla indi.Köyde olmanın vermiş olduğu paspallıktan olacak ki yanaklarından süzülen o bir damla yaşın izini annesi fark ettiğinde uzun adam kalkıp kiremitten yapılmış küpün içinde bir tas su çıkarıp elini yüzünü yıkayıp, kurutmak için havluya gerek duymadan sofraya oturdu.Sofradaki koku uzun adamı yüreğindeki kadının eşsiz kokusuna kadar götürdü.
Yemekler yenildi ve peşinden tek demlikten demlenen kaçak çaylar içilince uzun adam hayallere dalmak üzere yaşlı anasını yormadan bir çul, bir döşek, ince bir battaniye ve tütün tabakasını alıp dama çıktı. Yaşlı annesi avluda köyün bitmeyen işlerini eski toprak olma hamaratlığıyla devam ederken uzun adam mavi kadının hayallerini görmek, hayal etmek, onu hissetmek için damda serdiği çulun üstüne koyduğu döşeğe yastık olarak kullandığı battaniyeyİ başının altına koyarak gökyüzünü seyre daldı.
Uzun adamın yıldızı tam karşıda ona bakıp gülüyordu. Ellerini uzatsa dokunacak gibiydi. Kendi kendine fısıldayıp içinden geçenleri anlatmaya başladı. Gece uzun ve yüreği içi içine sığmıyordu. Yalnızlık onun için kader değil bir tercih olmuştu. Aslında yalnız değildi çünkü gittiği her yerde, yediği her yemekte, aldığı her nefeste, attığı her adımda, dokunduğu her şeyde mavi kadın vardı ve mavi kadını yüreğinin gittiği her yere götürüyordu kalbinin en derin yerinde. Ona olan özlemini, hasretini ,sevgisini, dünyasını haykırmak istiyordu.
Sabahın ilk ışıklarıyla uyanıp toprak merdivenden inerek doğruca pamuk tarlasına doğru yol alıp kalbinin sesine kulak vererek mavi kadınına varıp gözlerinin içine dalarak büyük sevdasını bir daha hiç bıkmadan söylemek isterken annesinin sesiyle uyandı.
Bir gerçeğe ulaşmak için önce hayal etmek gerekir. Hayali bu kadar güzel olan kendisi nasıldı acaba. Yılmadan, usanmadan , bıkmadan mavi kadına ulaşmak isteyen uzun adam, karşılığında onun için atan bir kalbin varlığını bilmenin huzuruyla yeni güne MERHABA dedi….
YÜREĞİ GÜZEL İNSANLARIN İÇİNDE SEVGİ VARDIR.SEVGİNİN OLDUĞU KALPLERDE BİR SEVDA VARDIR.SEVDASI OLANIN DÜNYASI YALNIZLIKLARLA DOLUDUR…