Herkese tekrar merhaba 🙂 Yolu yaşamak, yolda yaşamak adına çıktığım yolculuğumun ilk adımları. İzmir’den çıkıp tekrar İzmir’e döndüğüm, keyif dolu yolculuklarımdan biri oldu.Belki hatırlayanlar vardır, daha önce de yolculuklarımdan bir kısım paylaşmıştım sizlerle. Şimdi de yakın zamanda yaptığım son otostop yolculuğumdan biraz bahsedeceğim. Ve eminim ki yazıyı bitirdikten sonra yollara çıkma isteğiniz sizi ele geçirecek. Haydi başlayalım!
Yolu Yaşamak, Yolda Yaşamak: İzmir’den Çıkış
ANİ BİR KARAR
Bu seferki yola çıkışım tamamen plansız oldu diyemem ama büyük oranda ani bir ruh haliyle alınmış bi karardı. Yola çıkarken şunu da yaparım bunu da yaparım dediklerimin bir kısmını yapamamış olsam da bazı talihsizlikler hiç aklımda olmayan olaylar yaşamama zemin hazırlamış oldu. Neyse neyse, sizi de daha fazla merakta bırakmadan başlayayım.
4 Aralık Çarşamba sabahı günün ışıklarıyla yola koyuldum. Değişen yollar, yeni otobanlar biz otostop tayfası için ciddi sorun oldu ama nereden yola çıkacağını bilenler için bir yolu hep vardır. İzmir-Ankara yoluna Naldöken kavşağından çıktım bir şekilde. 5 dakika kadar bekledikten sonra bir araç durdurdum. Otobanda olduğum için bindiğim yerden ineceğim yeri düşünmek zorundaydım. İneceğim yerde kırmızı ışık olması, araçların yavaşlayacağı hatta kırmızı yandığında duracağı anlamına geliyordu. Yakın mesafe olsa bile mevcut konumumdan daha avantajlı bir bölge olacağı için bindim. Turgutlu yol ayrımına kadar İzmir ve çevre ilçeler arasında malzeme dağıtımı yapan bir abiyle gittim. İndiğim yerden de araç bulmam uzun sürmedi ve şanslıydım ki bindiğim ikinci araç Uşak’a kadar gidiyordu.
ADANA DERKEN ANTEP
Hedefim hava kararmadan en azından kendimi Adana’ya kadar atmaktı. Yoldaydım ve yolu hesap ediyordum ama bir yandan da kalacak yer konusunda Seyyah grubunda açtığım postu takip ediyordum. Uşak’a beraber geldiğimiz arabaya binerken düşürdüğüm kulaklık için 4km yolu geri dönmüş olmak bize biraz zaman kaybettirmiş olsa da tahmin ettiğim zamanlamanın önünde ilerliyordum. Yolda yine her zamanki muhabbetler açılmıştı ve yolculuğu paylaştığım Nigahi abiye Seyyah grubumuzda canlı yayın açmayı teklif ettim. Seve seve kabul etti. Bu süreçte geçen muhabbetlere Shall We? seyyah (facebook) grubumuzda olan canlı yayın linkine tıklayarak da ulaşabilirsiniz
ŞANS POSTU
Yolun Uşak’tan sonrası başlarda biraz zulüm olsa da Afyondan sonrası uzun bir süre gayet rahat ve keyifliydi. Yoldaydım ama bir yandan da Seyyah grubumuzu takip ediyordum konaklama konusunda birilerini bulabilmek adına. Tam o sırada bir post gördüm. İzmir’den yola çıkmış bir arkadaş K. Maraşa devam ediyordu. Bu benim için büyük bir şanstı çünkü yolun büyük bölümünü kotarabilirdim. Akabinde Tuğsan’la iletişime geçtik ve Afyonda buluşup K.Maraş yol ayrımına kadar devam ettik. Tabi bu süreçte ben konaklama postumu güncellemiş ve Gaziantep yapmıştım.
Seyyahtaki postumu takip ederken aklıma eski bir dostum geldi. Sorduğumda da beni seve seve misafir edeceğini öğrendim. Kalacak yerim hazırdı ve geriye sadece 90km civarında bir yolum kalmıştı. Ne var ki yolculuğumun en çetrefilli bölümü de bu 90 km oldu. 500 km’lik kısmını tek araçla geldiğim yolda 90 km içinde 3 araç değiştirmek zorunda kaldım ve 90 km boyunca yağmur hiç peşimi bırakmadı. 22.30 sularında K.Maraş civarına gelmiş olmama rağmen Antepte kalacağım eve ulaşmam 01.30’u bulmuştu. 4 aralık sabahı 09.00 sularında İzmirden başlayan yolculuğum 8 araç değiştirerek ve toplamda 16 saat 30 dakika sonunda son bulmuştu. Eve girer girmez uyumuştum.