Ukrayna’daki savaş, kıtanın petrol ve gaza olan bağımlılığı da dahil olmak üzere enerji ithalatı konusunda çok ihtiyaç duyulan bir yeniden düşünmeye sevk etti.
Doğal olarak, enerji arzındaki ani bir değişikliğin AB enflasyonunu nasıl etkileyeceği konusunda endişeler dile getirildi. Bununla birlikte, mevcut enerji krizinin şoku, AB’nin temiz enerji geçişini hızlandırması için bir şanstır ve Avrupa, korkuların onu resesyona sürüklemesine izin vermek yerine, bu fırsatı benimsemelidir.
İlki çok daha uzun vadeli ve temel bir sorun olmasına rağmen, Avrupa şu anda küçülen bir ekonomi ve enflasyonun iki tehlikesiyle karşı karşıya.
Zengin ekonomilerdeki enflasyon, vergi indirimleri ve enerji tüketimine yönelik sübvansiyonlar gibi araçlarla dengelenebilir, ancak kıta on yılı aşkın bir süredir durgunluğu aşmaya çalışıyor. Avrupa Merkez Bankası, sınırlı bir başarı ile negatif faiz oranları gibi kısa vadeli ‘alçı’ çözümlerle büyümeyi artırmaya çalıştı. Yavaş büyümenin kökleri olgunlaşmış bir ekonominin derinliklerinde yattığından, bu önlemler ekonomiyi canlandırmak yerine devam ettirmenin yapay bir yolu olmuştur.
Sezgilere aykırı görünse de, gazdan ani bir geçiş, Avrupa’nın ekonomik çöküşü ve stagflasyonundan çıkmanın tek yolu olabilir.
Ekonomik büyümeyi yeniden başlatmanın önemli bir yolu yeni işler yaratmaktır. Gaz satın almak pek çok AB işi gerektirmez, ancak enerji geçişi gerektirir. Avrupa, yeşil hidrojen santralleri inşa ederek, nükleer santralleri genişleterek veya inşa ederek, şebekeleri modernize ederek ve rüzgar, güneş ve diğer yenilenebilir kaynaklar inşa ederek enerji kaynaklarını dışarıdan temin etmek yerine, on binlerce sürdürülebilir iş ve önemli ekonomik değer yaratabilir.
Finans sektörü bu konuda önemli bir rol oynayabilir.
En açık şekilde, sermaye acilen temiz enerji kaynaklarının bir kombinasyonuna yönlendirilmelidir. Fosil yakıtlara karşı uygulanabilir ve uygun fiyatlı bir alternatif haline getirme çabasının bir parçasını oluşturan yenilenebilir enerji sektörüne yapılan yatırım büyük başarı sağladı. Finansal danışmanlık firması Lazard’a göre, güneş ve rüzgar enerjisinden elde edilen elektrik, 2009-2019 yılları arasında sırasıyla %89 ve %70 oranında düştü.
Ama şimdi durmamalıyız. Mevcut enerji krizinin, Avrupa’nın bu başarıya katkıda bulunması ve nükleer enerji üretimi ve yeşil hidrojen patlaması potansiyeli ile başka yerlerde tekrar etmesi için bir tetikleyici olması gerekiyor.
Örneğin, nükleer enerji, uranyum madenciliği ve tesis inşaatı dahil olmak üzere düşük yaşam döngüsü emisyonlarıyla temizdir ve inanılmaz derecede güvenilir ve uzun ömürlüdür.
Nükleer, yenilenebilir kaynaklar için ortalama %25’lik bir yük faktörüne kıyasla %90’lık bir yük faktörüne sahiptir, yani 1GW nükleer üretim kapasitesi 3.5GW yenilenebilir enerjiye eşittir. Yeşil hidrojen üretimi bir başka umut verici seçenektir ve AB, COVID sonrası toparlanmayı desteklemek için şimdiden yeşil bir hidrojen stratejisi benimsemiştir. Geliştirmenin ilk aşamasındadır ve çoğunlukla yüksek üretim maliyetleriyle sınırlıdır, ancak ölçeklenebilirlik, gri hidrojenle açığı kapatmak için gereken maliyetlerin azalmasına yol açacaktır.
Fonları temiz enerji sağlayıcılarına yönlendirmek bariz bir eylem planıdır, ancak hiçbir şekilde kapsamlı bir çözüm değildir.
Uygulamada, yaklaşım daha nüanslı olmalıdır.
Popüler görüşün aksine, temiz enerji geçişi, ESG bilincine sahip yatırımcılar tarafından giderek daha fazla elden çıkarılan ve kara listeye alınan sanayi ve madencilik gibi ‘kahverengi’ sektörlerde faaliyet gösteren şirketleri içermelidir. Madencilik endüstrisini örnek alan madenciler, güneş panelleri, rüzgar enerjisi teknolojileri ve elektrikli araçlar için gerekli olan bakır, kobalt ve alüminyumu üretiyorlar. Sermayenin bu gibi ihraççılarının aç kalması, bu nedenle, olumlu değişimi yürürlüğe koymanın en iyi yolu değildir.
Yaklaşan iklim kriziyle ilgili artan anlayışla birlikte, birçok şirket değişim ihtiyacını zaten anladı ve sürdürülebilir bir geleceğe kendini adamış, genellikle bu geçişi finanse etmek için borç veriyor.
Yatırımcılar, gelecek vaat eden uzun vadeli bir sürdürülebilirlik yörüngesi olan ‘eski sektör’ şirketlerine sermaye sağlamalıdır. Ayrıca, bu sektörlerdeki şirketler düşük değerde olduğundan ve çevresel geçişlerinde daha erken olduğundan önemli finansal teşvikler sunar, yani ESG sıralamaları iyileştikçe önemli bir yukarı potansiyele sahiptirler.
Bu ‘geçiş’ şirketlerine yatırım yapmak için daha iyi bir zaman olmamıştı.
Avrupa’nın bir enerji geçiş planı hazırlamak için önünde altı aylık sıcak hava var.
Gaz kesintisinden kaynaklanan kısa vadeli enflasyon artışı yukarıdaki araçlarla yönetilebilir ve ekonomik büyüme üzerindeki etkiler 12-18 ay içinde görünür hale gelecektir. Tersine, enerji bağımlılığı üç ila beş yıl içinde yavaş yavaş azaltılırsa, olumlu eğilimler beş ila yedi yıl ertelenebilir.
Bu senaryoda, enflasyon kalacak, ancak temellerin iyileştirilmesiyle desteklenmeyecek ve daha büyük stagflasyona yol açacaktır.
Derinlemesine temel araştırma ve durum tespiti ile yatırımcılar, yarının düşük karbon ekonomisine katkıda bulunan eski ekonomi yiğitlerini belirleyebilir ve net sıfıra giden yolda anlamlı bir etki yaratabilir.
Avrupa’da eli kulağında olan stagflasyon karşısında, finans sektörü bunun yerine hızlı bir enerji geçişini ve sürdürülebilir ekonomik büyümeyi tetiklemek için enerji krizinin sunduğu fırsatları kullanmalıdır.
Maria Lozovik, Marsham Investment Management’ın kurucu ortağı ve portföy yöneticisidir.
Kaynak : https://worldnewsera.com/news/finance/banking/nuclear-and-green-hydrogen-investment-can-support-swift-energy-transition/