review the happytime murders
Yetişkin şeyler yapan kuklalar çocuklar. Çok komik çocuklar. Çocuklar?
Hile terimi olumsuz bir çağrışım içerir, ancak zorunlu değildir. Hile yapmak işe yarayabilir. Bir hile uygun şekilde uygulandığında yaratıcılığa ve taze fikirlere dönüşür. Bir hile çalışması yapmanın anahtarı, fikrinizin en önemli noktası olamayacağı, bunun bir bükülme olması gerektiğini savunuyorum. Yaptığınız her şey hile üzerine bağlıysa, olumsuz çağrışım doğru olmaktan başka bir şey değildir, ancak hile, çalışmanızı değiştiren şeyse, onu yeniden yaratabilir ve klişelerin taze ve yeni görünmesini sağlayabilir.
Happytime Cinayetleri hile bir film. Negatif çağrışımı uygulayın.
Mutlu Zaman Cinayetleri
Yönetmen: Brian Henson
Çıkış Tarihi: 24 Ağustos 2018
Anma: R
Hile Mutlu Zaman Cinayetleri açıkçası, gerçek dünyada yetişkin şeyleri yapan ve yetişkin sözcükleri söyleyen kuklalardır. Film, kuklaların ikinci sınıf vatandaş olarak aramızda yaşayan canlılar olduğu bir dünya kuruyor. Phil Phillips (Bill Barretta) bir kukla P.I. ilk kukla polisi olan, ancak ortağı Connie Edwards (Melissa McCarthy) ile ilgili bir rehine durumu yanlış gittikten sonra, kuvveti attı ve kuklaları polisler olarak yasaklayan bir yasa çıkarıldı. Sonra bir kukla femme fatale ofisine girer, klasik TV şovunun oyuncu kadrosu Happytime ölmeye başlar ve tam bir kukla noir çalmaya başlar.
Sorun, kuklaların lanetlenmesi ve vidalanmasının neredeyse tüm delme hattı olmasıdır. Bütün şaka bu. Bazen cinsel eylemlerde kuklaları veya bir porno videosu için bir ineği sağan bir ahtapotu görmek komiktir, ancak bu tüm schtick'iniz olamaz ve Mutlu Zaman Cinayetleri çok sık düşüyor.
Filmin kuklalarla yetişkin şeyleri yapmaya bu kadar takıntılı olmasaydı ne olabileceğine dair ipuçları var - Jim Henson'un oğlu yönetmen Brian Henson'da ortaya çıkan etkilerin harika olduğunu merak eden bir tercih. Film olmak istiyor Roger Rabbit'i kim çerçeveledi? - komedi bir bükülme ile klasik bir noir. Bu film, mizahını doğrudan oynamaktan, onsuz çalışan bir dünyaya animasyonlu bir hile yapmaktan alıyor. Happytime Cinayetleri düz bir yüzün nasıl görüneceğini anlamaya yetecek kadar uzun yumruk çizgileri atmayı asla bırakmaz.
Kuklaların ezilen bir azınlık kavramının bacakları vardır ve film her zaman, kukla meni ekranının dağılmasını durdurmak için bir saniye sürdüğünde, teslim edilebilen karanlık mizahı görebilirsiniz. Ne yazık ki, konseptle ilginç bir şey yapabileceğini her düşündüğünüzde, bir sırıtmadan başka bir şey üretmeyen başka bir kukla sitesi tıkacına dönüşür. O zamana kadar rezil bir kukla parodisi Temel içgüdü sahne, komik olmaktan çok daha acı verici bir şekilde izliyor. Filmin hem noir hem de Muppet tropes ile oynamak ve yaratıcı bir şekilde gülmek için birden fazla şansı var, ancak her zaman yetişkin şeyleri yapan kuklaların tek başına komik olduğu fikrine geri dönüyor.
McCarthy iyi bir formda ve Henson ve kuklacılar ekibinin teknik sihirbazı sayesinde aslında keçeli yıldızıyla biraz kimyası var. İki ileri ve geri şaka sadece gerçekten komik bir diyalog ve birçoğu gelişmiş hissediyor, arabada CGI ile de başaramadığınız bir başarı. Film, kabarık kukla şiddetinin tekrar tekrar komik olduğu yönündeki yanlış inançla kukla cinayetten kukla cinayete atladığı için bu ilişkinin hiçbir yere taşınmasına asla izin verilmiyor. Film biraz daha düz oynamış olsaydı, gittikçe daha az komik hale gelen bir dizi gag yerine onun istediği noir olabilirdi.
Bu filmin çalışması için bir şans vardı, hatta bir Netflix serisi veya bir şey gibi, ancak film gereksiz bir tüyle (pardon pun) çok fazla doludur, ilginç bir şeye ulaşamaz. Yaratıcılığın köşelerinde oynar, ancak nihayetinde sadece zevkinlikten başka bir şeye yerleşmez. Mutlu Zaman Cinayetleri kelimenin en kötü anlamıyla hile içeren bir film.