Merhaba;
Hepimizin şu andaki durumu sosyal izolasyon. Yetişkinler bir şekilde stres ve sosyal izolasyonla baş etmeye çalışıyorlar ancak çocuklar için durum pek böyle değil, özellikle okul öncesi dönemde soyut düşüncenin henüz gelişmediği çocuklar görmedikleri, bilmedikleri, dokunamadıkları bir durumla karşı karşıya kaldılar. Yaşam biçimimiz değişti, bilmediğimiz daha önce hiç yaşamadığımız bir durumla karşı karşıyayız. Bu durum çocuklarda kaygı ve güvensizlik oluşturabilir. Çocuklarda kaygı durumu ağlamakla, inatlaşma ile mutsuzluk ile güvensizlik ile kendini gösterir. Böyle bir durumda anne baba hem kendi kaygıları ile hem de çocuğunun kendini güvende hissetmesi ve kaygısını azaltmak davranışı ile karşılaşır. Biz bu süreci velilerimizle sürekli iletişim halinde olarak yönetmeye çalışıyoruz, mutlaka zorlandığımız anlar oldu. Bu durumu kabul edip kendimizi sürece adapte edip yola çıkalım.
Bize en çok gelen sorular arasında;
- Hocam evde çocuklarla vakit geçirirken hiç kendime zaman ayıramıyorum bu beni zaman içinde çok yordu sinirlerim bozuldu. Bu yüzden çocuklarla kaliteli zaman geçiremiyorum.
Bu soru ile çok karşılaşıyoruz. Bu süreç uzun sürecek gibi. Bazı kurallar oluşturmazsak anneler çok yıpranacak. Ülkemizde evde oturan anne sayısı çalışan anne sayısından çok ancak bu süreç yaşanmadan önce anne, eşi işine çocukları okula gittiğinde günlük programını düzenini rahat bir nefes de alacak şekilde düzenlemiştir. Ama şimdi herkes evde ve annenin düzeni değişti. Yorulan bunalan anne krizi yönetemeyecektir, bu düzeni değiştirmeli ve evdeki bireylerle iş bölümü yapmalısınız. Çocuklarınızda basit görevler verin. Ev işlerine yardım eden çocuklar ilerde daha sorumluluk alabilen mutlu insanlar oluyorlar.
Bir soruda şu; Çocuğum sürekli parka gitmek istiyor. Neden sokağa çıkmadığımızı bazen anlıyor ama çoğu zaman çok mücadele ediyoruz.
Bu durum başa çıkılması kolay bir durum değil ancak her krizde olduğu gibi çocuğun dikkatini değiştirerek, durumu her defasında onun anlayacağı şekilde defalarca anlatarak krizi yönetebiliriz.
Sevgili Ebeveynler, sizde evde kaldığınız bu süreçte yaratıcılığınızı fark edebilir ve geliştirebilirsiniz. Unutmayın ki okul öncesi süreçte çocuklar anne babalarını örnekleyerek gelişirler, yine bu süreçte hem gelişip hem de geliştirebilirsiniz.
Evdeki çatışma ortamını en aza indirmeye çalışın. Evdeki bütün bireyler kendine özel bir alan yaratmalı. Bu süreçte alışkanlıklarınızı çok değiştirmemeye gayret edin, daha çok telefon, bilgisayar yerine daha çok sevgi ve oyun olsun:))
Unutmayın, siz kaygılı olduğunuzda çocuğunuz sizden daha fazla kaygılanacaktır. (Bu süreçte zamansızlıktan yapmayı çok isteyip de yapamadığınız bir yığın şey vardır. Örneğin; çocuğunuzun gelişimi ile ilgili bilgi sahibi olabilirsiniz ve onu nasıl yetiştirmek istediğinizi, onu daha yakından gözleyerek olumlu, olumsuz özelliklerini daha kolay keşfedebilirsiniz, alın size zaman ve bu konuları araştırıp bilgi sahibi olabilirsiniz, şiddetle tavsiye ediyorum).
Yapılan her olumsuz davranış bir davranış problemine sebep olabilir. Mesela insan olmanın özelliklerini, gerekliliklerini bu süreçte çocuğunuzla çalışabilirsiniz, ona örnek olabilirsiniz, dramalar yapabilirsiniz. Terbiyeli olmak, yardımsever olmak, hayvan sever olmak, nezaket daha birçok sosyal ve insan olmayı gerektiren davranışlar gibi bu davranışlar ailede kazanılan davranışlardır ve bol bol vaktiniz var çalışmak için.
Sayın Psikolog Üstün Dökmen hocadan bir alıntı iletmek istiyorum size;
Bir Psikodrama oturumunda, insanlarla yüz yüze gelip, eğer bu dünyada insan olmasaydınız ne olmak isterdiniz diye sorulur. Bulut, yağmur, masa, kartal, köpek, ağaç, çiçek gibi gözlerinizi kapatıp, açın. İnsan olmasaydınız şu andaki duygularınızla ne olmak isterdiniz? Herkesin kendince bir sebebi vardır mutlaka. Yaşamak kolay değil emek ister. ÖZGÜRLÜK ONU HAYAL ETMEKLE BAŞLAR
Sevgili ebeveynler kendinizi nasıl hissediyorsanız öyle yaşarsınız.
Güzel günlere,
Sevgiler
Başarılı bir şekilde güncellendi
Başarılı bir şekilde silindi
İşleminiz gerçekleştirilirken hata oluştu.