Ev Hali
Boş versene hayatım o geri zekalı zaten seni hiç hak etmemişti. dedi telefonda. Klasik pislik işte telefon konuşmamız bittikten sonra dolaba yöneldim.Tataaa fare düşse başı yarılır dolapta hiç mi doğru düzgün bir şey olmaz. Biraz ucu küflenmiş kaşar tabakta kalmış üç zeytin. Ne olduğunu çıkaramadığım üç beş buruşmuş yeşillik. Ve ah işte bu koku belki içinden bir bardak alınmış ekşimiş süt.
Eveet iğrenç yaz tatilimden sonra ev arkadaşımın bana yaptığı bu sürpriz beni şaşırtmamıştı. O hep böyleydi. Ben gelmeden tüymesinin bir sebebi de buydu zaten dırdırlarımı dinlememek. Nasıl olur da haklı şikayetlerim ve hiç bir şekilde mantık dışı olmayan eleştirilerim her seferinde dırdır olarak tanımlanırdı bilmiyorum bu hep böyleydi.
Aslında bakarsanız onunla derin konuşmamak adına uydurduğum yaz aşkımı buraya gelirken acıklı bir şekilde bitirmiştim. Kesinlikle o beni hak etmemişti ve tabiki o kaybedecekti değil mi kural böyleydi.
İşin ilginç yanı ilk senelerde birbirimizden ayrılırken salya sümük ağlar iki günde bir birbirimizi arar konuşurduk.Birbirimiz için en az kendimiz kadar önemliydik. Hayatlarımızın yapışık ikizliği normal bir kavgalı kardeş ilişkisine dönüşürken şimdi tamamiyle ayrılık zamanı gelmişti ve gerçek anlamda bir ayrılığa hak ettiği vedayı verememiştik ilginç.
Dolaptaki iğrenç vıcık vıcık yeşil şeyleri ve küflenmiş her şeyi poşete doldurdum. Sütü döktüm. Buzdolabını temizledim. Zaten acıkmış olan midem artık isyana geçmişti ki kapı çaldı.
-Evet dedim.
-Ben apartmanın şirketinden geliyorum. Bu ayın aidatı için dedi.
Bu ev arkadaşımın son görevini yerine getirmediği anlamına geliyordu geçen ay benim sıramdı ve muhtemelen faturaların kendi payına düşen kısmını da bırakmamıştı.
Midemdeki açlığı def edip duşa girdim. Tanrıım kurutma makinem,saç düzleştiricim artık yok. Kendimi soyulmuş gibi hissediyorum.Hasar kontrolü mü yapmalıyım?
Eşofmanlarımı giyip markete yollandım. Ellerim acıyarak bir yığın yiyecek ve temizlik malzemesini eve taşıdım. Market sandığım kadar yakın değilmiş ya da Zehra'nın arabası olmadan yaşamanın zamanı çoktan gelmişmiş.
Arabasız ve baş belası bir ev arkadaşsız. Tabi ki dayanabilirim. Son enerjimi dolaba yiyecekleri yerleştirirken harcayıp.,mısır gevreğiyle açlığımı dindirdim. Uyumalıyım.
Rüyamda fatura kuyrukları görmesem bari, tek başına yaşamanın zevkli yanlarını sabah kalkar kalkmaz bir kağıda yazıp,dolaba yapıştırmalıyım. Şu mıknatıslı şeylerle.Tabi eski ev arkadaşım hepsini götürmediyse. Neden kaç saattir buna dikkat etmedim bilmiyorum. Neyse sabah uyanınca bir hasar kontrol şart oldu. Dışarıdan köpek sesleri geliyor. Korkacak hiç bir şey yok tehlike dışarıda. Kapının arkasında.
Gıcırdayan duvarlar arasında yorgunluğuma yenik düşüp uykuya daldım.