Modern kimyacılık 17. yüzyılda ortaya çıkmıştır. Bundan önce simyacıların uğraş alanları oluş araştırmalar üzerinde çalışmalarını yaparlardı. Simyacılar bilim ve araştırmadan daha çok değerli taşlar üzerinde kafa yormuşlardır. Değersiz taşları altın gibi değerli madene dönüştürerek bunları kullanmak istediler. Diğer istekleri ölümsüzlük, görünmezlik gibi konulara odaklandılar.
Simyacılık bilimi kimya, metalürji, fizik, tıp, astroloji, spiritüalizm gibi alanlarda ilgi gösterdiler. Simyacılık gerçeğinden saparak dünya malına zenginliğe kendilerini yormuşlardır. Simyacılığın tarihi eski Mezopotamya, Mısır, İran, Hindistan ve Çin’de ilk defa ortaya çıktı.
Simyacılara karşı insanların bakış açısı daima kaçık olarak olmuştur. Bilim adamı olmaları ve amaçları asla gerçekleşmeyecek olduğu düşünülerek toplumdan dışlanmışlardır. Simyacıların dönemde değer kazanmaları değersiz taşları altına çevirme çabaları olmuştur. Zehirler ve iksirler yaparak insanlar için değer kazanarak bilimden sapmışlardır.