Ali ALPARSLAN
Bu tasarıda MHP ve milliyetçilerin zerre kadar dahli yoktur; fakat eğer ülkücüler ile bir birliktelik aranıyorsa bu husus her şeyden önce samimiyete dayanmalıdır. Ülkücülere İslâm itici gelmez, ancak bu husus düşüncede dengelenirken devlet idaresinde “Siyasî İslâm”a sarkmamalıdır! Ülkücüler ezilmiş, horlanmış ve devlet idaresinden tard edilerek hırpalanmışlardır! Önce bu ihmalin düzeltilmesi gerekiyor! Ülkede Cumhurbaşkanı’ndan başka devlete talip olan yoktur; elbette bu işin milliyetçilik ile dengelenmesi gerekiyor! Böyle bir şey olmadıktan sonra ülkücüler kaç referandum yapılırsa yapılsın “Hayır” der! Artık küsurat siyaset de bunu frenleyemez.
ANAYASA TASARISI KİMİN?
Önümüzde 16 Nisan’da oylanacak bir anayasa paketi bulunuyor; teklif tarafı olan iktidar ve karşı olan ana muhalefet; iki taraflı sivil toplum kuruluşları ve medya yeteri kadar teklifi tartıştı ve tartışmaya da devam ediyor! AKP teklif sahibinin kendileri olduğunu tam olarak savunamazken, kurumsal olarak MHP tam bir cinlikle sahibin kendileri olduğunu ve o yüksek zekâdan doğduğunu ima ediyor! O zaman ister istemez aklımıza şu soru geliyor, bu teklif kim aittir? Efendim rejim değil sistem değişiyormuş; züğürt tesellisi; bunlar arasında ne kadar fark var? “Devlet” muhayyel bir mefhum; onu hükümetler oluşturur; o sebeble böyle bir savunma şeklinin çok kiymeti harbiyesi bulunmuyor! Devlet Başkanı “Hükümet” kurup yıktığına göre neyin münakaşasını yapıyoruz? Yeni sistemde “Devlet” yok, “Hükümet” var; o sebeble savunmalar kafa karışıklığından başka işe yaramıyor!
AKP teklif sahibinin Cumhurbaşkanı olduğunu bildiği için teklife “Cumhurbaşkanı Hükümet Sistemi” diyor; halbuki Cumhurbaşkanı “Devlet”dir! Dolayısiyle yeni sistemde “Devlet” olmadığını rahatlıkla söyleyebiliriz! MHP’yi güya yanına alınca Cumhurbaşkanı söylem değiştirdi; “Türk Milleti” deyimi yerine “Tek Millet” diyor; acaba hangi millet açıklık var mı? Dolayısiyle “Devlet-Hükümet” tartışmaları tamamen yapay görüşler! İlk dört maddeye takıntılı olmayın; bunları millete rağmen değiştirmek mümkün değildir; işin anasına bakın, temel değişiyor ve yeni taşlar konuyor! Efendim rejim değişemez mi, elbette değişir de bu husus neden açıkça ifâde edilmiyor da cinliğe başvuruluyor! Diktatörlükler “Parlamenter Sistem”e geçiş yaparken aşırı derecede otoriter bir bir anlayışta diretmek ne kadar anlamlıdır? Hükümet hangi şeyi yapmak istiyor da yapamıyor? Üç günde Başbakan değişmedi mi? Sana bu kadar geniş yetkileri vermeye fırsat tanıyan bir rejimin zorluğu veya başarısızlığı nerededir?
MHP’nin teklifi sahiplenmesi belki kurumsal olarak doğrudur da, seçmeni bunu kabul etmiyor ki! Zaten MHP’de genel Başkan ve Genel Merkez boşlukta oturuyor! İlk dört maddenin değişmemesinin dışında teklifin neresinde MHP idealleri, düşüncesi, iddiaları ve görüşleri var? Mütedeyyin AKP seçmeni de bu işin çok farkında değildir; çünkü bu iki taban arasında düşünce yönünden fazla bir farklılık yok ki! Kabul ediniz ki “Hayır” oylarının siyasi görüşlere dağılımında MHP en öndedir; vekillerin ve Belediye Başkanları ile parti yetkililerinin “Evet” diyeceği malum değildir! Bahçeli kendi bağırıyor, yine kendisi dinliyor; işin böyle olduğunu Cumhurbaşkanı da biliyor! Daha şimdiden ülkücülerin kuzu olmadığına dair söylemler sosyal medyayı renklendiriyor! Dünya kadar “Kurt-Kuzu” hikâyesi var!
Toplumun belli ölçülerde Cumhurbaşkanı’nı benimsediği ve bu kadar hakları vermekten kaçınmayacağı şeklindeki düşünceler genel olarak kabul görmüştür! Elbette “CEMAAT-PKK-IŞİD” ile mücadele bu işin ana sebebi! Onun için daha şimdiden Tayyip Bey sonrası münakaşa ediliyor ki bu husus da pek önemlidir! Dolayısiyle ufukta bir hanedan varsa bu düşüncelerin arka plânını ifşaa eder, ki yoksa on yıl sonra yeni bir kargaşalık ve sistem arayışları başlayacaktır! O sebeble referandumu azamî ölçülerde dikkate almak gerekiyor; öyle “Reyini ver geç” gibi düşünceler insanları vebâlden kurtarmaz!
Anayasa’nın Meclis’ten geçirilmesinde Bahçeli ile işbirliği elbette önemliydi, fakat referandum propagandasında Cumhurbaşkanı MHP üst yönetimi yerine ülkücülerle iş tutsaydı daha kârlı oldurdu! Mutlaka teklifin içeriği önemlidir ama ülkücü halk toplulukları sadece Bahçeli’ye karşı olduğu için referanduma hayır demeye hazırlanıyor! Bahçeli’ye karşı olanlara devlet güçleri ile mukabele edilmesi de insanları germiş, Cumhurbaşkanı’na muhabbet saygısızlığa dönüşmüştür! Yoksa ülkücüler devletin şer güçleri ile mücadelesini takdirle karşılamaktadır. Bu hususun hemen hemen herkes farkındadır!
Bu tasarıda MHP ve milliyetçilerin zerre kadar dahli yoktur; fakat eğer ülkücüler ile bir birliktelik aranıyorsa bu husus herşeyden önce samimiyete dayanmalıdır. Ülkücülere İslâm itici gelmez, ancak bu husus düşüncede dengelenirken devlet idaresinde “Siyasî İslâm”a sarkmamalıdır! Ülkücüler ezilmiş, horlanmış ve devlet idaresinden tard edilerek hırpalanmışlardır! Önce bu ihmalin düzeltilmesi gerekiyor! Ülkede Cumhurbaşkanı’ndan başka devlete talip olan yoktur; elbette bu işin milliyetçilik ile dengelenmesi gerekiyor! Böyle bir şey olmadıktan sonra ülkücüler kaç referandum yapılırsa yapılsın “Hayır” der! Artık küsurat siyaset de bunu frenleyemez!
Hoşçakalın.