Geçmiş nesillerden DNA’mızdaki aktarılmış öğeler, basit bir enfeksiyon gibi kanser hücrelerini öldürmek için güçlü bir bağışıklık tepkisi geliştirebilir.
Bu çalışma, Prenses Margaret Kıdemli Bilim Adamı Dr. De Carvalho’nun viral taklit olarak bilinen önceki çığır açan keşfine dayanıyor; kanser hücrelerinin enfekte olmuş gibi davranmasına neden olma yeteneği, bağışıklık sistemini bir enfeksiyon gibi kanserle savaşmak için harekete geçirir.
Kelime anlamı olarak viral virüs yayılması anlamına gelmektedir. Viral taklit ise kanser hücerelerinin basit bir virüs gibi davranmasıdır.
Dr. Daniel De Carvalho ve ekibi, genomumuzda gömülü olan sessiz antik DNA öğelerini belirlediler ve “yeniden aktive edildiğinde” bu bağışıklık tepkisini başlatabilir. Daha da önemlisi, kanser hücreleri tarafından hayatta kalmak için bunun olmasını önlemek için kullanılan anahtar bir enzimi keşfettiler.
Bu enzim Enzim ADAR1 olarak bilinir ve kanser hücrelerinin bağışıklık sistemine sinyal göndermesini engelleme görevi görür. Toronto Üniversitesi Tıbbi Biyofizik Doçenti Dr. De Carvalho, bu enzimi inhibe ederek, kanser hücrelerinin viral taklidi tetikleyen yeni ilaç tedavilerine daha duyarlı olduklarını keşfetti.
Dr. De Carvalho yaptığı açıklamada:
“İnsanlar, milyonlarca yıllık evrim boyunca DNA’mızda bir dizi ‘sessiz’ tekrar eden unsurlar edindiler, ancak bunların neden veya hangi amaca hizmet ettikleri belirsizdi. ‘Genom arkeologları’ olarak, bu ‘DNA kalıntılarının’ işlevini belirlemek için yola çıktık ve doğru koşullar altında yeniden etkinleştirilebileceklerini ve bağışıklık sistemimizi uyarabileceklerini bulduk. ” dedi.
Dr. De Carvalho, “Bu bulgular yeni bir kanser tedavileri alanı açıyor” diyor. “Bu bize, kanserle savaşmak için bu eski tekrarlayan DNA unsurlarından yararlanma fırsatı veriyor.”
Dr. De Carvalho’nun ilk keşfinde, epigenetik ilaçların bu tekrarlayan DNA elementlerini yeniden aktive ettiği ve viral enfeksiyon sonrasında da gözlemlenen moleküler bir model olan çift sarmallı RNA üretimine yol açtığı gösterilmiştir.
Bu “viral taklit”, spesifik olarak kanser hücrelerine yönelik antiviral bir tepkiye yol açar. Bu son araştırmada, Dr. De Carvalho’nun laboratuvarı, belirli antik tekrarlayan DNA unsurlarını SINE’ler (Kısa Serpiştirilmiş Nükleer Elementler) olarak tanımladı. Bu SINE’ler genellikle genomumuzda sessizce uzanır ve konakçı üzerinde çok az etkiye sahiptir.
Bununla birlikte, yeni epigenetik ilaçlarla aktive edilirse, bu SINES çift sarmallı RNA (enfeksiyon belirteci) üretir ve sonuçta hücreler tarafından doğuştan gelen bir bağışıklık tepkisini tetiklemek için kullanılabilir.
Dr. De Carvalho bu yanıtı “kansere karşı kullanılabilecek eski bir hançere” benzetiyor.
Ancak kanser hücreleri kurnazdır ve eski DNA dizilerinin aktive olduğu koşullar altında bile bağışıklık sistemi tarafından tespit edilmekten kaçınmak için evrimleşmiştir.
Dr. De Carvalho, antik DNA tarafından üretilen çift sarmallı RNA’yı bozma işlevi gören ADAR1 enziminden daha fazlasını yaparak kanser hücrelerinin geri döndüğünü keşfetti. Bu şekilde ADAR1, kanser hücrelerinin bağışıklık sistemini harekete geçirmesini engeller.
Dr. Carvalho ve ekibi, ADAR1’in kanser hücrelerinden silinmesinin, onları antiviral yanıtı indükleyen epigenetik ilaçlara karşı oldukça savunmasız hale getirdiğini göstermeye devam etti.
Dr. De Carvalho, “ADAR1 aktivitesi enzimatik olduğu için, çalışmalarımız genomumuzdaki bu ‘eski silahlardan’ yararlanabilen tamamen yeni bir ilaç sınıfı için ilaç geliştirme çabaları için heyecan verici yeni bir hedef sağlıyor,” diye açıklıyor.
https://www.news-medical.net/news/20201022/Ancient-elements-in-human-DNA-can-activate-powerful-immune-response-to-kill-cancer-cells.aspx sitesinden çeviri yapılmıştır.