Özellikle korena dönemi çok kafama takılan şu vicdan konusuna değinmeyi düşünürken tam da bugünlerde ister istemez bir geçmiş muhasebesine mecbur kalıyor insan… Ya ölürsem geride kimleri hangi anıları hangi artı ve eksileri bırakarak göçeceğim diye endişelenerek! Dolayısı ile herkesin vicdan gözünü bir nebze hatırlaması gereken günler yaşadığımızı sanıyorum!
Bu hayatta insan öyle acayip şeyler yaşıyor ve öyle olaylara seyirci kalıyor ki adeta dilinizin tutulmaması için ruhunuza taklalar attırmanız ve gözlerinize en koyusundan güneş gözlüğü takmanız gerekiyor. Aslında yaşadığınız tanık olduğunuz her şey bir yarışma olmuş gibi üzerinize geliyor patlak bir lastik misali… Siz en zorlu yolları en olumsuz şartlarda ve tüm engellere rağmen tırmanışta tırnaklarınız kırılırken şahit olduğunuz her insan çukur elem ve keder bir gün oluyor sebepleri ile kol kola girmiş mutluluk şarkıları söylüyor ve şahit kazanmak için sosyalize bir yöntemle gaz veriyor hayata… Boş verseniz yola devam etseniz emeklerinize gayretinize yıllarınıza yazık; boş vermeden devam etseniz vicdanınıza yazık…
Hayat bir risk çarkı olmuş duygulardan şelaleleri size sıçratarak ve gözünüzün içine sokarak dönüp duruyor…
Verilen sözler çarkın tutmacı iken savrulan sular göz yaşlarınızı silse bir kriz, kederinizi silse bir risk!
Karmakarışıktır şu vicdan durumu aslında! Yıkar geçer, keser geçer, çarpar da ezer geçer!
Kimileri duygu kimileri kalp kimileri biyolojik ve fiziksel olarak yaşamayı tercih eder oysa bilinmeyen şudur ki bütün bir ömrü hayallerle yaşarsın, vicdanının müsaade ettiği yere kadar!
Üzerinde çember olur onun bulutları sen gök gürültüsü zannedersin!
Yine güneş açar sevgi ve aşk sarhoşluğu sarar menfaatlerini!
Bencilliğin müsaade ettiği, hakkın yerini bulduğu yere kadar gidersin!
Bir gün yoluna çıkarsa gözü yaşlı o kadın, vicdanının müsaade ettiği yere kadar silersin!
Sen gününü yaşa doya doya, işlerini yoluna koyana kadar vicdanın el verdiği yere kadar gidersin!
Hep vicdanlı ve menfaatsiz kalmanız dileği ile Allaha Emanet Olunuz.