Merak etmek ile başlayan macera yeni yolculuklara kapı aralamaya devam ediyor. Keşfedilen her şey beraberinde başka bir bilinmezin gizemli dünyasını bizlere sunuyor. Heyecan verici ve sürükleyici bir duygudur ‘keşfetmek’. Bazen düşünmeden edemiyor insan. Merak ettikçe doğayı eksiltiyor muyuz ? Doğanın hacmini daraltıyor muyuz ? Küreselleşme dünyanın dört bir yanında yaşanırken, kutuplardaki erimeler sebebiyle ısınmanın yalnızca iki uç bölgede –güney kutbu ve kuzey kutbu- gerçekleştiğini zannediyoruz. Asırlar boyu birçok canlı iklimsel bozulmaların kurbanı oldu. Şartların elverişli olmaması ile hayvanların, bitkilerin ve göremediğimiz mikroskobik canlıların nesillerinin tükenmesi olası görünüyor. Ama buradaki durum şartların elverişsiz olması. Kış mevsimine alışkın olmayan ince tüylülerin, fırtınalı bir güne maruz kalması gibi… İnsan sebepli yok oluşlar ise içerisinde bolca kimyasal barındıran işlemlerdir.
Kıtaların varlığı anlaşıldığı zamanlar, coğrafi keşiflerin başladığı 15.yüzyılın ilk yarısına tekabül ediyor. Yerleşik düzen kurmak için bir şeyler inşa etmek gerekiyordu. Öyle de yapıldı. Yerleşim yerlerinin üzerine inşa edilen yapılar, ilk yerleşim yeri olarak düşünüldü. İnsan bir konuktu. Keşfedilen kıtalarda zaten binbir çeşit canlı türü yaşıyordu. Ağaçlar, yapraklar, dallar, çimenler, çalılar, taşlar, kayalar, ırmaklar, nehirler vs. canlıların yaşam alanıydı. Yeni yerler bulmak için seyahate çıkan insanlar, sınırlar çizdi. Çizdiği sınırların içine nehirlerdeki suyu bağladı. Doğanın yeşilliğini kendisine bahçe, tarla edindi. Evet, hepsi birer armağan fakat yalnızca bizlere değil. Sayısı belirsiz varlık ile ortak bir gökyüzünün altında yaşıyor ve aynı güneşin yeni güne bizi hazırlamasını bekliyoruz. Merak etme duygusunu işgal etmekle bir tutup gittikçe hırslı ve rekabetten arınamaz hale dönüşüyoruz.
Doğal habitata verilen zararların nedenlerinden biri tarımda kullanılan zehirleyici maddeler. Toprağın da dengesini bozan, birçok canlının ölümüne sebep olan tarımsal ilaçlar, biyolojik çeşitliliği tehdit ediyor. Doğaya salınan filtrelenmemiş gazlar, asitli sular dengeleri alt üst ediyor. Sağlığımızı tehdit eden unsurların başında her ne kadar yiyecek içecekler gelse de, birebir temasta bulunmadığımız her şeyin tehditkar bir geri dönüşü oluyor. Kullandığımız eşyaların üretim safhasında uğradıkları kimyasal işlemler, ürünlerin tüketiminde vücudumuza etki ediyor. Kıyafetlerimizin, bedenimizin, ellerimizin saçlarımızın, eşyalarımızın temizliğinde kullanılan ürünlerin içeriğinde bulunan asitler ve alkali metaller yaydıkları kanserojen madde sebebiyle sağlığı tehdit ediyor.
Sağlık Bakanlığı’nın paylaşmış olduğu “Tehlikeli Kimyasal Maddelerin İnsan Sağlığı Üzerine Etkileri” isimli yazıda kimyasal maddenin tanımı yer alıyor. Kimyasal madde “Doğal halde bulunan, üretilen, herhangi bir işlem sırasında kullanılan veya atıklar da dâhil olmak üzere ortaya çıkan, bizzat üretilmiş olup olmadığına ve piyasaya arz olunup olunmadığına bakılmaksızın her türlü element, bileşik veya karışımları” olarak tanımlanıyor. Biz herhangi bir sokakta, kaldırımda veya caddede yürürken bile kimyasal etkilere maruz kalıyoruz. Soluduğumuz havaya salınan tehlikeli gazlar iç organlarımızın çalışma hızını düşürüyor. Düzenli aralıklarla çalışma sistemini devam ettiremeyen organlarımız, mutluluğumuzu etkiliyor. Kirliliği doğanın her alanında görmek mümkün. Peki buna nasıl son verebiliriz ?