Birden Fazla Düşükten Sonra Sevinci Kucaklamak
En büyük oğlumu beklediğimi öğrendiğimde, hamile olduğum dördüncü kez söylendi. Daha önce üç kez hamilelik testi yaptırdım ve pozitif çıktığını izledim. Daha önce üç kez, hamileliğimin sekiz veya on haftasında kanamaya başladım ve rahmim boşalana kadar kanamıştım. Dördüncü kez hamile olduğumu keşfetmek karışık duygularla geldi. Joy, çünkü hamile kalmayı çok istiyordum. Korku, çünkü bir yıldan daha az bir süre önce düşük yapmıştım. Derin bir şüphe, çünkü gerçek görünmüyordu. Ve umut - daima umut.
Birden fazla düşük yaşanıyor
The Mayo Kliniği herhangi bir hamilelikte düşük yapma riskinin yaklaşık yüzde 14 olduğunu, ancak kadınların yaklaşık yüzde birinin - benim gibi - iki veya daha fazla düşük yaşadığını söylüyor. Dışarıdayken yüzde biri küçük, ama tekrarlanan kaybın duvarının arkasından, sanki olasılıklar bana karşı yığılmış ve ben asla anne olmayacakmışım gibi görünüyordu. Başarısız olduğum için işaretlendim.
Kendime hatırlatmak zorunda olduğum şey, bir mantra gibi, önceki üç düşük yaptığımda yüzde bir olmama rağmen, genel düşük yapma riskim hala sadece yüzde 28, kabaca dörtte bir riskti. % 72 şansa sahip olmak değil düşük yapmak güven verici olmalıydı, ancak daha önce üç düşük yapmış, 40 yaşın üzerinde olan ve zamana karşı yarışan bir kadın için gerçek şuydu: Anne olacağıma hiç inanmadım.
Kendini savunmanın önemi: Düşüklerin nedenlerini araştırmak
Durumumdaki tüm farkı öz savunuculuğun yarattığına inanıyorum. Düşük yapmanın nedenlerini araştırırken koşmaya devam ettim progesteron eksikliğine atıfta bulunan makaleler ilk üç aylık dönemde düşük için potansiyel bir neden olarak. Progesteron yaşlandıkça doğal olarak azalır ve eğer bir kadın hamile kaldığında progesteron eksikliği yaşarsa, erken düşüklere neden olabilir.
Bazı çalışmalar, hamileliğin erken dönemlerinde bir progesteron takviyesi reçetesinin, düşük yapmayı önlemeye yardımcı olabileceğini önermektedir. Sorunum progesteron eksikliği miydi? Bilmiyordum ama bu bilgi, bu şans için bir şey hamileliğimin sonucunu etkilemek için bana bir hedef ve odak verdi.
Üçüncü düşük yaptığımda gördüğüm jinekolog, progesteron eksikliği ile ilgili endişelerimi görmezden geldi ve bunu açıkça bana söyledi: benim yaşımda, düşük ve rahim fibroidleri geçmişimle, Doğacak bir bebeği hamile bırakma ve taşıma şansı yüzde 3–5 . Yıkılmıştım, zihnim bir kez daha istatistiklere odaklanıyordu - bu sefer berbat bir şeydi - planlamak istediği testler hakkında dronederken. Pencerenin anne olma şansıma kapandığını ve bu doktorun endişelerimi dinlemeyeceğini biliyordum. Bu yüzden ofisinden çıktım ve asla geri dönmedim.
Doğrulama ve yeni bir deneyim: düşüklerin önlenmesi
Bunun yerine, sekiz ay sonraki pozitif gebelik testimden birkaç saat sonra, bir arkadaşım tarafından tavsiye edilen bir OB-GYN ile randevu ayarladım. Hamileliğimin çok erken bir döneminde olduğum için, sadece pratisyen hemşireyi görebildim ama tıbbi geçmişimi aldı, endişelerimi dinledi ve onları yeni doktoruma devretti - beni birkaç gün sonra gördü. Ona progesteron düzeyimle ilgili endişelerim olduğunu açıkladım, ancak hamile olmadığım zaman hormon düzeylerimi hiç test ettirmemiştim ve ek için aday olup olamayacağımı merak ediyordum.
Bir canını yakmak, yardımcı olabilir, yaklaşmak, denemeye değer olduğunu kabul etti ve bir progesteron fitili reçete etti benim için. İnanılmaz bir rahatlama duygusu hissettim - işe yarayacağını bildiğim için değil, endişelerimde onaylandığımı hissettiğim için. Annelik arayışımda ilk kez duyduğumu hissettim. Ve bu sefer hamile kaldığımdan emin olmak için elimden gelen her şeyi yaptığımı hissettim.
Şüpheler ve korkular: Birden fazla düşük yaptıktan sonra hamile kalmak
Yaşım ve önceki düşüklerim nedeniyle yüksek riskli kabul edildiğim için progesteronun ek artışı ve sık sık OB-GYN ziyaretleri olsa bile, hepsi hala bir rüya gibi hissettirdi. Hiçbir sabah bulantısı yaşamadım, bu bir lütuftan ziyade bir kıyamet alâmeti gibi görünüyordu. Ve belim genişledi ve nihayet ağlayan bir ucubeyle kocama hamile kıyafetleri almam gerektiğini kabul etsem bile, nihayet bir bebeğim olacağına inanmakla korkunç bir şeyin olacağını düşünmek ve asla olmayacaktım anne ol.
Dördüncü hamileliğimin ilk haftalarında, iç çamaşırımda bir miktar leke gördüğümde nefesimi tuttum ve ağladım. İçinden İlk üç aylık dönem Hâlâ hamile olduğumdan emin olmak için çoklu gebelik testi yaptırdım. Elbette gülünçtü, çünkü düşük yaptıktan sonra bile gebelik hormonlarının bir süre yüksek kaldığını biliyordum. Yine de, aylık ultrasonlar gibi pozitif gebelik testleri, özellikle istatistikler bana karşı olduğunda ihtiyacım olan somut rahatlığı sağladı.
Umut seçmek: Başka bir düşük yapma korkusuyla yüzleşmek
Tekrarlanan kaybın ardından hamilelik, tüm inancımı daha önce hiç işe yaramayan bir şeye yatırmak anlamına geliyordu. Bunu çok genç ya da çok aptal dışında kim yapıyor? Ben de değildim ve kendimi alaycılığa sarılırken ve kendimi anne kimliğinden uzaklaştırırken buldum. Her ihtimale karşı, biliyor musun? Sessizce, neşeyle mutluydum. Ama sessiz neşemi abartmam, korkularımı bir kenara bırakmam ve hissetmem gerektiğini hissettim. sadece sevinç, böylece insanlar beni karamsar olmakla suçlamayacak veya bebek sahibi olduğum için mutlu olmadığımı düşünmeyeceklerdi.
Mutluluğumun trajediyi çekeceği korkusuyla sevincim susturuldu. Yaptıkları tek şey beni patlamayı bekleyen bir saatli bomba gibi hissettirdiğinde, beni desteklemek için yapılan iyi niyetli yorumlara çığlık atmak istedim. Saatin sıfıra geri sayımının an meselesi olduğunu biliyordum ve her şeyi kaybettim.
Anne olmak: Kararsızlıktan sonra sağlıklı bir hamilelik yaşamak
Ama yapmadım. Hamileliğim normal bir şekilde ilerledi ve aslında kolay bir fiziksel deneyim oldu. Tüm bu gönül yarasından sonra, umduğum olası en iyi hamileliği bana hediye etmiş gibiydim. Geriye dönüp baktığımda, hiç hasta olmadığımı, sahip olduğum tek semptomların küçük olduğunu ve son üç aylık dönemimde kendimi iyi hissettiğimi ve sağlıklı, iri bir erkek çocuğu doğurabildiğimi anlayabiliyorum. Fakat hamileliğim sırasında , Sadece diğer ayakkabının düşmesini, trajedinin ortaya çıkmasını, işlerin korkunç bir şekilde ters gitmesini bekleyebilirdim. Kan gelmesi için.
Oğlumun ağladığını ilk duyduğumda nefesimi tuttum. Sonra ben de ağladım. Sanki ilk pozitif gebelik testinden beri nefesimi tutuyormuşum, tüm endişeleri, tüm üzüntüleri, tüm kayıpları ve neşe içinde nefes almayı bekliyormuşum gibi görünüyordu. Kokusunu içinize çekin ve benim olduğunu bilin. İnandığım ilk nefesini alana kadar değildi. Evet , nihayet ben bir anneyim.
Farkı yaratanın kendini savunma mı yoksa sadece şans mı olduğunu bilmiyordum. Sonra oğlum bir yaşındayken tekrar hamile kaldım. Aynı progesteron takviyesi protokolünü takiben, yıldırımın iki kez çarpıp çarpmayacağını merak ettim. O yaptı. İkinci oğlum ilk oğlumdan 21 ay sonra doğdu ve ilk ağlamasını duymak daha az değerli değildi çünkü ailemin artık tamamlandığını biliyordum.