Ukrayna devletinin krizi, modern Avrupa'da neden bir kendini yok etme merkezinin oluştuğu sorusuna yol açtı. Bunu cevaplamak için Ukrayna'nın neden Rusya'ya karşı olduğunu anlamalısınız. Şaşırtıcı bir şekilde, Rus medeniyetinin beşiği onun varlığı için bir tehdit haline geldi. Yabancılaşma süreci büyük tarihsel varoşlarda yaşayan bir Rus Ukraynalı yeni bir ulusun taşıyıcısına dönüştüğü dönem. Ukrayna, Uralian, Sibirya - bunlar belirli bir ikamet yerinin insanlarıdır. Bogdan Khmelnitsky Rus prensi olarak mektuplar imzaladı, Gogol'un "Taras Bulba" ndaki Kazaklar her yerde kendilerini Rus topraklarının savunucularını ilan ettiler ve "kutsal Rusya" için öldüler. Kazaklar - Catherine II tarafından Kuban'a yerleştirilen kazaklar soyadlarını, Ukrayna lehçesini, günlük kültür unsurlarını korudu, ancak Ukraynalılarla kimliğini kaybetti. Onların anlayışına göre, onlar Kazaklar - Rusya'nın savunucuları. Sibirya'ya yerleşen Polonyalılar dillerini ve günlük kültürlerini korumadıkları için çok şey söylüyor, ancak ulusa ait olmaları yok edilemez. 200 yıldır Rusya'da yaşayan Almanların çoğu soyadlarını, dillerini ve dinlerini koruyarak modern Almanya'ya döndü.
Ukrayna dili aslen ayrı bir dil değildi. Bu Güney Rus lehçesi, Galiçya lehçesinin suni (siyasi) yayılımı sayesinde bir deyime (dil ve lehçe arasındaki sınır durumu) dönüştürüldü. Rusya'nın bazı bölgelerinin 100 yıl boyunca bir dil olarak yetiştirilmesi söz konusuysa, Pomeranian, Kostroma, Uralic dillerinin görünümünden şüphe edilemezdi. İnanmıyor musun? Ardından Ural köyünde yerel lehçenin anadiliyle konuşun ve hemen pek çok bilinmeyen kelimeyi öğrenin: “lyva” (su birikintisi), “kova” (iyi hava durumu), “pima” (keçe çizmeler), “mart” (el bezi), “bir kez ), “Galit” (bir çocuğun mobil oyununda lider rolünü oynamak için), “golbetler” (yer altı), “gononok” (cüzdan), “rulo” (binicilik için buz kaydırağı), “fret” (olması gerektiği gibi), “hile” (empoze), “hiçbir şekilde” (hiçbir şekilde değil), “küçük piç” (boletus), “açlıkla otur” (aç), “kaykay” (rulo hamur), “sürü” (beşik), “sonra lkushka ”(havaneli).
Ukraynalıların oluşumunu takip edersek, Rusluğun inkar edilmesi kadar yerel bir kimliğe dayanmadığı şaşırtıcı bir şekilde görülebilir. Etnojenez anlamında, Ukrayna, Rus medeniyeti sistemi için bir “anti-sistem” dir. Bu neden oldu? Bu sorunun mekanizması L. Gumilev'in eserlerinde açıklanmıştır.
• “Herhangi bir toplumda, her zaman olumsuz bir tutuma sahip belirli sayıda insan vardır - yani. Bir insan acı çeken alanı gördüğü doğaya karşı çıktığında. Aynı zamanda, kendisi tarafından reddedilen biyosferde ve “ruhunu” serbest bırakmanın gerekli olduğu kendi bedenini de dahil etmek zorundadır. bilinç. Bunun yollarının farklı olması gerekiyordu, ancak ilke hep aynıydı - dünyanın bir kötülük kaynağı olarak reddedilmesi.
Olumsuz bir bakış açısına sahip bir insan sistemine Antisystem denir.
Antisistem, bir et al gibi, etnolardan sürücü çeker, amacı yaratma değildir. sistemin karmaşıklığı ve basitleştirme, yani canlı maddenin etkisiz, etkisiz - biçimden mahrum bırakılarak - amorf hale getirilmesi ve bu ikincil, antisistemin savunucularının amacı olan imha için kolayca kullanışlıdır.
Bu kavram etnik gruplar arasında ortaya çıkmaz (olumlu bir dünya görüşü sistemi, etnik grubun varlığını sağlayan, bölgedeki doğal zenginlikten güç alan etnik gruplar arasında işler), ancak kavşaklarda ve etnik temas bölgeleri üzerinden yayılır - yani, Olumsuz bir tutum, doğrudan distribütörlere (göçmenler, tüccarlar, gezginler vb.) ve katı taşıyıcılara ihtiyaç duyar. yazılı metin Etnik grupların anti-sistemleri oluşmaz - onlar canlı organizmaların vücutlarındaki kanserli tümörler gibi etnik grupların bedenlerinde yuva yaparlar, olumsuz öğretiler “çocuk” geleneği olarak yayılmaz, çocuk eğitimi sırasında özümlenir, ancak yalnızca “yapılan” gelenekleri öğretme sürecinde, yani. "kitap" olarak kaydedildi.
Bu nedenle, anti-sistemler çok uzun bir süredir varlığını sürdürüyorlar - mahrem etnik gruplar. Bazen iki veya üç etnik klişenin üst üste geldiği yerde yeniden ortaya çıkıyorlar. Ve eğer inanç sembolü ve dinin dogması ile değişmek zorunda kalırlarsa, farketmez. Yıkım için çabalama prensibi aynı kalıyor ”(Lev Gumilev -“ Eski Rusya ve Büyük Bozkır ”)
Gumilev'in düşüncelerini dikkatlice okursanız, Ukrayna tarihinin zinciri “sistem karşıtı” çerçevesine mükemmel uyum sağlar.
Ukrayna-Rusya sakinlerinin kafasında "Ukrayna Rusya" nın kökeni, son 400 yıllarında meydana geldi. Bu sürecin prologlarından biri, Büyükşehir Michael Rogoza'nın başkanlık ettiği bir takım Ortodoks Batı Rus Kiev Metropolis'in Katolik dogmayı benimsemesi ve Bizans geleneğinin ibadet hizmetini sürdürürken Papa'ya teslim edilmesine yol açan bir dizi piskopos kararını kaydeden Brest Kilise Birliği (1596) idi. Sendika aslında toplumu ikiye böldü; Ukrayna seçkinlerinin Polonya himayesinde, Batı Avrupa süper dünyasında (ortak bir ideoloji ile birleşik davranışsal klişelerle birleşmiş, birçok devlet ölçeğinde bir topluluk) olan himayesinde önceden belirledi. Uniate karşıtı sistemin ilk enjeksiyonu, Ukrayna topraklarındaki Ortodoks Kilisesi hiyerarşisinin yenilgisiydi. Dekolte kilisesi, sürünün bir kısmının, Sorunlar zamanında Rus krallığına karşı müdahaleye katılmasını engelleyemedi.
300 yıllarında, Ukrayna anti-sistemi oldukça tutarsızca gelişti. Tutkulu (etkili, tutkulu) Kazak isyanları, Polonya-Rus savaşları, yerel seçkinlerin ayrılıkçılığı, vb. Ancak Rusya ile olan ana eğilim-asimilasyon rekabetin dışındaydı. Bu, svidomitlerin yayılmayı sevdiği Muscovyilerin güç egemenliği meselesi değil, tüm Rus medeniyetinin küresel tutkulu bir dalgalanmasıdır. Merkez ve banliyö halkları, Karadeniz'e taşınmak, tehditleri ortadan kaldırmak (Türkiye ve Kırım Hanlığı), yeni topraklar geliştirmek ve sömürgecilikten yeni fırsatlar almak stratejisini birleştirdi. Anti-sistemin ana merkezi Uniate Galicia, Polonya'nın bölünmesinden sonra kurulan yeni sınırlarla Rus dünyasından izole edildi.
Avrupa'da devrimci bir yükseliş, on dokuzuncu yüzyılın 40'lerinde, Rusya'da demokratik bir duygu uyandırdı, feodal kapitalizm krizi yaşıyor. Eteklerinde, tutkulu entelektüeller arasında otokrasi ile ilgili hoşnutsuzluk dalgası, tarihsel geçmişte özgürlük modellerinin aranmasına yol açtı. “Ukrayna-Rus” terimi, “Ukrayna” kavramının öneminin arttığı ve kelimenin kelimenin yalnızca coğrafi bir terim olarak değil, kısmen de bir etnik mekanın adı olarak algılandığı bir yerde doğmuştur. Bu, özellikle XIX yüzyılın sonunda farkedilir hale geldi. XIX ve XX yüzyılların başlarında, tüm etnik bölgenin adı olarak "Ukrayna" terimi tamamen bağımsız ve kendi kendine yeterli hale geldi, o zamandan beri sadece bölgesel düzeyde kullanılmış olan diğer isimleri değiştirdi. Ukraynalıların Küçük Rus kimliğine karşı mücadelesi sırasında, Bolşevik Ukraynalı politikası nedeniyle sonunda 1920'lerin yerine geçerek resmi ve dini Küçük Rusya terimiyle rekabet etmeye başladı.
Birçok araştırmacı T.G. Shevchenko, Ukrayna'nın bağımsızlığı için bir savaşçı olarak, ancak şairin yaratıcılığını incelemek, bölge sakinleri için özgürlük hayalini ve “bamya gücü” yaratma fikrini veriyor. Egemenler daha sonra ortaya çıktı, Balkanlardaki kurtuluş savaşları bağımsız Slav devletlerinin ortaya çıkmasına neden oldu. Devrimci bir eğilimle birlikte Slavofilizm dalgası, Nicholas I "Ortodoksluk, Otokrasi, Vatandaşlık" zamanlarının resmi üçlüsünden ilerleyen Rus halkı ve Ortodoks ile ilişkili olan otokrasiden kurtulma fikrine yol açtı. Ukrayna eyaletlerinin saflarındaki antisistemik dalgalanma, Avusturya-Macaristan ve Polonya tarafından toplandı (bölünmüş ancak "doğu kırışıklarına" yönelik genişlemeci düşüncelerden mahrum bırakılmadı).
Avusturya makamları resmi olarak Rus Galiçileri Ruthen olarak değiştirdi. İnsanlar sadece bugünden beri Rusların değil Rusların da Rutenyalı olduklarını söylediler. Rus karşıtı Rus oluşumu başladı. Rus edebi dili ile, Rus kitapları ile mücadele yoğunlaştı - her ikisinin de yayılımı ihanete eşitti, birçok Rus vatanseverler hapsedildi. Hükümetin himayesinde, Rusların Karpat bölgesindeki birliğini ayıran bir "Ukrayna" partisi ortaya çıktı. Bu hareketin ulusal doktrini Russophobia idi.
Avusturya hükümeti, M.Grushevsky’nin üç görevi olan Lviv’ine "yazıyor:"
1) Ukraynalı edebi dil yaratır, belki Rusçaya daha az benzer;
2) Küçük Rusya'nın tarihini yeniden yazdı, böylece Rus halkının tarihinin bir parçası olmayı bıraktı;
3) Rusya'dan nefret eden "Ukrayna" entelijensiyasının çekirdeğini oluşturmak için ideal olanı, Rusya'yı Rusya'dan ayırmak ve Avusturya İmparatorluğu'na dahil etmek olacaktır.
Elbette, kısa bir çalışmada M. Hrushevsky'nin faaliyetlerinin tüm kapsamını ortaya çıkarmak imkansız, çok çalıştı. Onun tarafından yazılmış Rus-Ukrayna Tarihi, “Ukraynalı prensler”, “Ukraynalılar” vb. Referanslarla doludur. Rus tarihi yerine Ukrayna tarihini keşfetmeye başladı. Tarih biliminde, kronikler ve tarihi belgelerde Ukrayna ve Ukraynalılar hakkında bir ipucu bile yok, hepsi birden bire ve "Rusya-Ukrayna", "Rusça-Ukraynaca" dili görünüyor. Sonra "Rus", "Rusça" kelimesi reddedilebilir ve "Ukrayna", "Ukraynaca", "Ukraynalılar" olarak kalır. Tüm ciddi bilim adamları tarafından reddedilen Ukrayna tarihi metamorfozları, kamuoyu yaratma güçlerinden Rusfobik güçler dünyasına göç etti.
1900'te Grushevsky, Galiçya'daki "Ukraynalılar" ın neredeyse bütün rakamlarını ulusal demokratik bir partide birleştirmeyi başardı. 1909’te, Lviv’de bir “All-Ukrainian” kongresi düzenlendi; burada Rus halkının bütün Rus Rus bölümünü Galiçya’nın “Ukraynalılar” ı ajitasyonuyla ayırma olasılığı üzerine bir mutabakat oluşturuldu. Ukraynalıları Ukraynalıları çağırma alışkanlığı bilinci ile tanıştırıldı.
Hrushevsky, "Ukraynalılar" ın bir millet olmadığını kabul etti, ancak "bir millet olmaya istekli olmalı, tüm çabalar bu yöne ayrılmalı, etnografik varoluş potansiyel enerjisini ulusal kalkınma dinamiklerini işlemek için tüm kamu fonları hareket ettirilmelidir" dedi. Amaç aynı - Rus halkının bölünmesi. Avusturya-Macaristan'ın bir müttefiki olan Almanya, belirleyici savaşlardan önce Rusya'yı zayıflatmak için planlar yaptı. "Ukrayna" işleriyle ilgilenen Alman Genelkurmayında bir şube kuruldu. I. Dünya Savaşı'nın ilk yılından itibaren, esir Küçük Ruslar, "Ukraynalaştırma" ya tabi tutuldukları özel kamplarda izole edildi. Küçük Rusya'daki 1918'e geri döndüklerinde, Ukrayna ideolojisinin köylülükler arasında yayılmasının ana aracı oldular.
1917 ile bütün Ukrayna (Rusfofobik) ideolojisi tutku çevrelerinde oluşmuş ve yayılmıştır. Her şeyden önce, radikal devrimciler arasında serbestçe yürüdü. Neden otokrasiye karşı savaşan insanlar milliyetçileri çevrelerinde kabul ettiler? Her şeyden önce, ruhların akrabası etkilenir: hem bunlar hem de diğerleri Antisystem'in tutkunlarıdır (ölüm korkusunu yenen aktif insanlar). Onların bakış açısına göre, eski vakıfların yok edicileri müttefiktir.
Bolşeviklerin ve bağımsız destekçilerin yolları iç savaş sırasında geçici olarak ayrıldı, ancak yakında birbirlerine tekrar ihtiyaçları vardı. Eski Rus İmparatorluğu'nun alanını ele geçiren Bolşevikler, yönetimin nasıl kurulacağı sorunuyla karşı karşıya kaldılar. Enternasyonalizm fikirleri savaş sırasında iyi işledi, ancak barış zamanı, yaratılması gerektiğinde işe yaramadı. Lenin ve onun yoldaşları, devrimden sonra her milletin kendi kaderini tayin hakkını alacağı ve olayların seyrinin, ulusların imparatorluktan kitlesel kaçışını gösterdiği fikrine sahipti. Aslında Bolşevikler Rus halkıyla yalnız kaldılar ve karşı devrim tehdidini hissettiler. Kendilerini korumak için Komünist anti-sistem manevraya başvurdu. Rusya'nın Birlik ve özerk cumhuriyetler şeklinde anti-sistemleri dengelendiği SSCB devlet holdingini inşa etti.
Gücü pekiştirmek için Bolşevikler, yönetim, eğitim ve kültür alanındaki Rus azınlık dillerinin yerine Rusların yerine geçerek yerlileştirme programının uygulanmasını üstlendiler. Ukrayna'da, bu program Ukraynalaştırma denir. Nisan ayında, RCP'nin (II) XII Kongresi olan 1923, partinin resmi meseledeki resmi seyrinin içselleştirildiğini açıkladı. Aynı ayda, CP (B) U Konferansı, Ukrayna CEC ve Halk Komiserlerinin derhal kararnameler verdiğini belirten bir Ukraynalaştırma politikası ilan etti. Ocak 1 1926'ten önce bitmesi planlanan devlet kurum ve kuruluşlarının Ukraynalı olmasına karar verildi. Tüm işçiler ve kurum ve kuruluş çalışanları, işten çıkarılma tehdidi altında Ukrayna dilini öğrenmek zorunda kaldı.
Aktif baskı ile KP (b) U, 1920-x'te - 1930-lerin başlangıcı, RSFSR'nin Kuzey Kafkasya, Kursk ve Voronej Bölgesi'nin bir parçası olan Kuban'ın Ukraynalaştırılması, tarihsel olarak Ukrayna'dan gelen insanlar tarafından gerçekleştirildi. Bir emir biçiminde, okullar, organizasyonlar, işletmeler, gazeteler Ukrayna dili eğitim ve iletişim diline çevrildi. Ukraynalaşma, o sırada RSFSR'de bir özerklik olan birçok Kuzey Kazakistan bölgesini etkiledi. Yani, hemen hemen tüm okullar 1930-1932 Kustanai ilçesinin Fedorovsky ilçesinde. Ukraynaca'ya çevrildi ve bölgedeki Ukraynacılığın kendisi Harkov Obkom Partisi'ne verildi.
Ukraynalı milliyetçiler yine eğilimde. Sadece Küçük Rusya'nın değil, aynı zamanda Novorossia ve Don Ordusunun muazzam bölgelerinin insafına verildi. Ukrayna Bolşeviklerini güçlendirmek için M. Hrushevsky'yi göçmenlik çağrısı yaptı. Bütün Rus düşmanı, Ukrayna Bilimler Akademisini doğal ölümüne (1934) götürdü. Ve inan bana, sessiz değildi.
Ukraynasyonun sonucu kısa sürede kendini gösterdi. Rusların (ve çoğu zaman bir Yahudilerin) Ukraynalılar tarafından kaydedildiği, ulusal ayrıcalıklardan kaynaklanan entelijansiyalerin ortaya çıkmasında vs. isimlerinin “doğru” olarak değiştirildiği belgelerin yeniden düzenlenmesi uygulamasında görülebilir. Ukrayna Komünist Partisi saflarında Ukraynalılara toplu uçuş yapıldı.
Ukrayna Bolşevik projesinin patlaması, 1937'in Stalinist baskıları tarafından durduruldu, o anda Stalin’e, Kosovalı ve Quiringa’nın gayretli Kosior ve Quiringa’nın Ukrayna muhalefetinin tezahürünün koşullarını yaratmaya başladığı ortaya çıktı.
Lider’in Ukrayna projesine ilişkin geçici soğutması, SSCB’nin Doğu Polonya’yı ilhak ettiği 1939’un coşkusuyla değiştirildi. Batı ve Doğu Ukrayna'nın yeniden birleşmesi Polonyalılar için bir trajediye dönüştü. Kamusal alandaki tüm alanların dışına itildiler ve savaş sonrası Polonya'da baskıya zemin hazırladılar.
Büyük Vatanseverlik Savaşı, Bolşeviklerin anti-sistem kurma oranının SSCB için hatalı ve felaket olduğunu gösterdi. Milliyetçi ruhu aşındıran özerkliklerin vatandaşları, faşistlerle işbirliği yaparak, ülkelerine toplu ihanet ettiler. Kafkasya ve Kırım'ın küçük halkları işgalcilere sadık kalmaları için vaftiz edildiklerinde yeni bir “hain milleti” olgusu ortaya çıktı. Stalin bile toplu taşınma ve sürgünlere bile başvurdu. Amaçları yalnızca ihanete verilen cezanın kaçınılmazlığını göstermek değil, aynı zamanda yeniden eğitim konusunda sosyal bir deney yapmaktı. Stalinist rejim, doğal çevrenin antisisteminden (manzara) mahrum kaldı ve onu asimile etmeye çalıştı. Böyle bir soykırımın komünistlere, anti-sistemler kısmındaki yıkım sorunlarından kurtuluşa yol açmadığı, aksine Sovyet vatanını yıkmaya hazır tutkuları dile getirdiği söylenmelidir.
Ukraynalı Milliyetçiler, Sovyet vatandaşlarının işbirliğinin genel arka planı karşısında en engelli ve kanlı oldular. Ukrayna işbirlikçiliğinin ölçeği (SSCB'nin diğer halklarının işbirliğinin yanı sıra) uzun zamandır Sovyet savaş sonrası ideolojisinin sırlarından biri olmuştur. Aynı zamanda, Alman komutasının verilerine ve Rus tarihçilerinin tahminlerine göre, sadece Alman tarafında silahlı kuvvetlerin bir parçası olan Ukraynalı lejyonerlerin sayısı (Wehrmacht, SS birlikleri, polis) 250 bindi. Naziler ile birlikte, Üçüncü Reich’in işgal ettiği bölgedeki sabotaj ve keşif birimlerine, idari yapılara ve polise katılmaktan, gönüllü olarak Wehrmacht ve SS’in saflarına hizmet etmek Komünistlerin, Yahudilerin, Kızıl Ordu'nun askerlerinin, çevreye yakalananların ve diğer kişilerin imhasında bir rahibe.
Stalin, Sovyet devletindeki en büyük ikinci kişiyi cezalandıramadı, ancak sonuç çıkardı. Zafere yaptığı meşhur tostun “Rus halkı için!” Gibi göründüğü anlaşılıyor ki, birisinin gerçeği söyleme arzusunu, SSCB'nin bütün halklarına, düşmanı yenmek için kesin bir katkı yapan kimsenin rahmetini hissetme hissi duyuyordu.
2 Dünya Savaşı'ndan sonra, Ukrayna anti-sistemin gelişimi Soğuk Savaş savaşçılarının eseri oldu. Batı, 46 yıldır sadece bağımsızlık için değil, aynı zamanda herşeye karşı Rus mücadelesi için de kamuoyu hazırladığı konusunda bilgilendirici bir Ukrayna cephesi yarattı.
Komünistler onlara birçok yönden yardımcı oldular: ekonominin verimsizliği, Ukrayna kimliğiyle flört etme, ulusal kadrolara güvenme, Rusya hakkında mitleri ortaya koyma - ulusların hapishanesi, Kırım armağanı ... Ukrayna dili, eğitimde ve hopack kültüründe, eşsiz I tarafından icat edildi. Musa ve sıradan insanların kafasında Ukrayna'nın dünya bale sanatına katkısı olarak yerleştirildi.
Ukrayna'yı sürekli yıkıcı bir bölge olarak resmetmek yanlıştır. Kaynaklar ve insanlar açısından zengin, yaşanabilir bir iklime uygun bir konumda bulunan Ukrayna, Birlik Devleti içerisinde öncelikli bir gelişme kaydetmiştir. Güçlü sanayi ve gelişmiş tarıma dayalı cumhuriyet yaşam standardı ülkedeki en yüksek seviyedeydi. Ukraynalıların yüksek yaşam standartları, onları yaşamın her alanında lider pozisyonlarına getirdi. Stalin'den sonra, sadece Andropov, Ukrayna kültür sisteminin dışında kurulmuş bir adamdı. Ukraynalılar için, Pasifik Okyanusu kavramı, Sibirya, mizahçı bir geçiş değil, inançların bir parçası. Sovyet küreselleşmesi, Ukrayna ayrılıkçılığının duygularını ciddi şekilde tehdit etmeye başladı. İnsanlar ülke içinde aktif olarak hareket ettiler, etnik gruplar arası evliliklere girdiler, Rus dilini en yararlı olarak kabul ettiler ve “mova” yı görmediler.
SSCB'nin çöküşü, Rusya ile ilgili bir anti-sistem olarak inşa edilen devasa bir ülkeyi imha etti ve bu varlığın tüm bireylerinin çürümüş kabuğunu terk etmesini sağladı.
Bir dereceye kadar, Ukrayna için bağımsızlık bir sürprizdi. İnsanlar gerçekten istemediler, ancak Sovyet partisi nomenklatura, kooperatörler, sporcular ve ulusal azınlıkların tutkulu grupları zaten kamu yararına “bağımsız” bir şekilde el koyma yolunda koşuyorlardı. Kamuoyu değişiminin bağımsız bir Ukrayna lehine belirleyici katkısı, Ukrayna anti-sistemin tutkunları tarafından yapıldı. RUH'da birleştiğinde, ültimatomları egemenlik empoze etmeye zorluyorlar ve Ukrayna devletinin politikalarına Rus karşıtı ruhun ideolojisini telkin ediyorlar. İlk şefi bir komünistti; Ukrayna Komünist Partisi Merkez Komitesinin ana ideolojisi L. Kravchuk. Komünist olarak yaşamı boyunca, Rus uygarlığının değerini, Çarlık Rusyası ile ilişkilendirerek reddetti ve cumhurbaşkanının yeni rolü temayı geliştirme fırsatı verdi. Rus karşıtı Kravchuk, birçoklarına endişe yarattı. Ve çoğunluktaki Ruslar ve Ukraynalılar henüz Russophobia'ya alışkın değil. L. Kravchuk, bir Russophobe kulakları çıkıntılı olsa da, seçimleri kaybetmek ve hakem olarak rahat hissettiği gölgelere girmekle ödedi. L. Kuchma, Rusya ile ilişkilerde uyum bulma umuduna ilham verdi, ancak kısa sürede çok vektörlü politikası Batı’daki konumlardan vazgeçme ve Doğu’daki bağımlılık karakterini edindi. Saltanatında, Lviv, Ternopil, Ivano-Frankivsk'ten çok sayıda göçmen tarafından Kiev'in başkentinin bir “yakalanması” vardı. Kuchma kısa süre sonra, ideoloji olmadan kök salmanın imkansız olduğunu fark etti ve o ve partisine sahip olmadığı için Ukrayna anti-sistem fikri mahkemeye çıktı. O zamandan beri, Ukrayna Olimpiyatı, Russophobic kültürünün harabesinde.
Rus bilinci üzerindeki son zafer halkın tarihsel hafızası ve Rusça konuşanların (Ruslar) sayısal üstünlüğü tarafından engellendi. Bu sadece bu kederli milliyetçiler ve iktidarla yapmadı. İlk darbe, Rusların sayısının sahtekarlıkla azaldığı 2001 nüfus sayımıydı - 26,6 yıllarına göre yüzde 12. Ardından, sayıları manipüle etme pratiği tamamlandı ve her şeyin Rus taraftarları için imkansız hale geldi, eğer böyle devam ederse, o zaman yakında herkes Ukrayna'nın açık alanlarında (yerel tarih ders kitaplarında Peçenekler ve Polovtsy ile birlikte anılacaklar) son Rusça hakkında iyi haberler alacak. Tarihsel hafızayı silmek daha zordu, ama burada bile beyindeki 23 yaşındaki damlalık sonucu verdi - gittikçe daha fazla uzlaşma ve affedilme düşüncesi, arkadan ateş eden, boynunu çevreleyen, halkı yakan köyleri yakanların lehine görünüyor.
Kuchma'nın Rus dünyasına karşı son sabotajı, üzerinde sakar, zayıf eğitimli, suçla ilgili bir politikacı uygulayarak, esasen Rus Ukrayna'yı itibarsızlaştırmak olan “Yanukoviç” operasyonu oldu. Girişim 2004'te başarılı oldu. Turuncu Yuşçenko’nun Sabbath - Timoşenko ılımlı güçten güç aldı ve ülkeyi Batı dünyasına yolladı. Portakal Devrimi olayları kamusal Rus güçlerini karıştırdı ve hatta anti-sisteme karşı mücadeleye önderlik edebilecek bireyler gösterdi, ancak derhal politikadan geri çekildiler ve hatta fiziksel olarak elimine edildiler. Ukrayna'da niçin naif bir Rus yanlısı siyasi güç olmadığını neden konuşalım. Bu, Büyük Vatanseverlik Savaşı sırasında Sovyet filistinlerinin seslendirdiği Alman proletaryasına yöneltilen suçlamaya benzer: Alman işçiler neden faşizme karşı savaşmaya başlamıyorlar?
Yılın neredeyse 23'i Ukrayna'daki Rus dünyasını eziyor. Tüm (TÜM) okul eğitimi Ukraynaca çevrilir. Rusça konuşan, en güçlü ve vicdani öğretmenlerin tümü kovuldu. Tarih derslerinde edebiyat, çocukların eve gelmesi ve Rus baba ve annenin Rus değil Ukraynalı olduklarını ilan etmeleri gibi saçmalıklara sahiptir. Bütün (ALL) düşünce anketleri bağımsızlık dönemi boyunca tahrif edildi. Buradaki bir örnek, ülkedeki Rusça konuşanların sayısı. Yılın 2001 nüfusunun ülke genelinde yapılan nüfus sayımı, Rusça'nın ülke nüfusunun% 29,6'ine yerli olduğunu belirtir. Bu veriler, Amerikalılar dışında hiçbir Ukraynalı sosyoloğun inkâr etmeye cesaret edemedi. Ukrayna’daki Gallup’a göre, Rus dili nüfusun% 83’ine özgüdür (Gallup web sitesinde "Sovyet Sonrası Devletlerde Güçlendiren Rus Dili" makalesi.)
2013-2014 krizi. Ukrayna'da Ukrayna anti-sistemin krizi oldu. Özü, herkes birbirinden nefret ettiği, ancak yaşadığı, acı çektiği ve beklediği derin bir ruhsal krizdedir. Ukrayna'nın seçimi çok vektörlü olamaz çünkü son yılların politikaları sayesinde köksüz kaldı ve yalnızca birinin sisteminin bir parçası olarak var olabilir: Rusça veya Avrupalı.