Utanarak gözlerinin içine baktım. Tanrı! Nasıl böyle gözler olabilir? Saçmalık! İki dakikada filolog oldum ama bakışını tarif edemem… Sözüm yok. Bu gökyüzü, girdap ve hatta rüzgar tek bir kokteylde. Birden sınıf arkadaşım Irka’yı hatırladım. Bir erkekle ilgili her şeyi onun gözlerinden anlayabildiğini söylerdi hep. Irka deneyimim yok. Dürüst olmak gerekirse, ona hiç sahip değilim – öpüştüğüm çekingen gözlüklü adam sınıf arkadaşım ve öğrenci arkadaşım Sasha sayılmaz. Ama şimdi nedense onu, işverenimi değil, kendimi anladım. Onun gözlerini her zaman önümde görmek istiyorum. Karşıma otursun, bu yıpranmış kot pantolonun içinde bacak bacak üstüne atsın, bir şey söylesin, ben de ona bakayım. Oh, bana bir şey sormuş gibi görünüyor.