Bağlanma Teorisi Davranışları, Aşamaları ve Deneme
bağlanma teorisi İnsanlar arasındaki bağların ve ilişkilerin yaşam boyunca nasıl kurulduğunu açıklar ve psikolojiden etiyolojiye kadar değişen disiplinlerarası bir vizyon içerir..
Bağlanma, çocuğu ebeveyni veya temsili bakım ve koruma rakamlarıyla kuran duygusal bir bağ veya duygusal bir bağdır. Hangi gerekli duygusal güvenliği sağlar ve reşit olmayan kişiliğin daha sonraki gelişiminde anahtar.
John Bowlby, bağlanma teorisinin yazarıydı ve erken yaştaki çocukların ve temsili figürleriyle sıcak, yakın ve sürekli bir ilişki içinde olduklarını belirterek, belli bir zihinsel sağlık sağladığını söyledi..
Bilindiği gibi, insanlar biyolojik olarak doğuştan sosyal ilişkilere ve bağlanma davranışlarının gelişmesine yatkındır..
Bu çizgide, John Bowbly'nin teorisi ile ilgili en önemli şey, çocuğun güvenlik durumunun, kaygının ya da korkusunun, genellikle annesi olan bağlanma figürüyle erişilebilirliği tarafından belirleneceğidir..
Günümüzde bağlanma teorisi, bilimsel toplumda ve çocukların nasıl geliştiğinin açıklanmasında ağırlık kazanmaya devam etmektedir. Etkisi yeni tedavilerin hayata geçirilmesine hizmet etmiş ve bunlara yeni fikirler getirilmesine katkıda bulunmuştur..
Ek davranışları
Bağlanma kendiliğinden ortaya çıkmaz, ancak bir dizi aşama veya faz geçtikçe gelişir. Yani, önce çocuğun genel olarak insanlar için, sonra ona yakın olanlarla bir ilişkiye geçme tercihi var..
Böylece ek, ilk yılın ortasında, daha pozitif veya daha negatif olabilen bir bağlantı türü geliştirerek yoğunlaşır..
Bu teorinin yazarının gerçekleştirdiği çalışmalar, primatların yetişmesi, bağlanma davranışının evrimini, aşamalarını ve keşif davranışı ile güvenli bağ arasındaki formülasyonu tanımlayabilmeyle ilgilidir. Öte yandan, bağlanma davranışı ile çocukların yabancılardan önceki ızdırap davranışı arasındaki ilişkinin kurulması da incelenmiştir..
Genel özelliklere göre, bağlanma davranışları küçüklerin hayatta kalması için gereklidir, çünkü doğumda tamamen kendi başlarına hayatta kalmalarını sağlayacak becerilerden yoksundurlar..
Bu çizgide, John Bowlby'nin belirlediği davranışlar şunlardı: ağlama, gülme, emme, çağıran, kavrayan ve takip eden ve çocukta aşağıdaki şekillerde gözlenen:
- Ağlama, temsili figürün hemen çocuğa yaklaşmasına neden olur; bu ona yaklaşırken görmesini sağlar..
- Çocuğun ayı çevresindeki gülümseme sosyalleşiyor ve bakıcıyı bu yaklaşımı gerçekleştirmesi için destekliyor.
- Emme, temsilci figürü, baba, anne vb. İle teması ve fiziksel yaklaşımı garanti eder..
- Bebeğin tarafındaki seslendirmeler diyaloğu kolaylaştırır ve ilişikteki rakamlarla yaklaşımı tercih eder.
- Tutunmak, ele basmak gibi davranışlarda yansıtılabilir..
- Takipte, bakıcıyla birlikte gelişen ve bakışı ile kendisini arayan tercihli uyaranlara sahip olan çocukta fark edilir..
Öte yandan, bakıcı ile ilgili olarak anne olabilir, ayrıca biyolojik açıdan bağlanmayı kolaylaştıran bazı şartlar da vardır..
Ondaki bu değişimler, onu çocuklarının bakımına yatkınlaştıran hormonal değişimlerle ve onunla bebek arasında kurulan etkileşimin pratik doğuştan gelen ilişkisi ile görülebilir..
Bowlby modeli
Onun modeli dört ilgili davranış sistemine dayanıyor: Bağlanma davranış sistemi, keşif sistemi, yabancılardan korkma sistemi ve bağlılık sistemi..
Bağlanma davranışları sistemi, gülümsemeler, gözyaşı ve fiziksel temaslar gibi bağlanma şekilleriyle temasın sürdürülmesi ve sürekliliği için yapılanları ifade eder. Bu davranışlar, çocuk onunla bakıcısı veya bakıcıları arasındaki mesafe arttığında bir tehlike veya tehdit sinyali algıladığında aktive edilir..
Birincisine bağlı olarak, ataşman davranışını azaltarak çocuğun daha fazla keşif davranışı gerçekleştirmesiyle ondan farklı olan arama sistemidir..
Öte yandan, yabancılardan korkma sistemi de önceki iki sistemle bağlantılıdır, çünkü ortaya çıkması halinde, bağlanma davranışlarında bir artış ve araştırma davranışları sisteminde bir azalma olacağı için..
Korku sisteminin aksine, insanların başkaları ile etkileşime girme eğilimini ortaya koyan bağdaştırıcıyı ortaya çıkaran bağdaştırıcı sistemdir..
Bu sayede, bağlanmanın nasıl aktivasyon, yoğunluk ve morfolojinin bireysel ve çevresel değişkenlere bağlı olacağı çeşitli davranışlar oluşturduğunu gözlemleyebiliriz. Aşağıda, ek rakamının seçilmesine yol açan bir dizi işlem gösterilmektedir:
- Sesler veya insan yüzleri gibi belirli uyaranlara yaklaşma eğilimi.
- İletişim yoluyla ayırt edici öğrenme, annesinin ve diğer insanların sesleri ile bilinen sesler ve kokuları ayırt etme.
- Tanıdık ve tanıdık yönlendirmek için yatkınlık.
Bağlanma oluşum aşamaları
- Doğumdan 2 aya kadar: insana yönlendirme ve sinyal verme. İşte bebeğin bakıcılarına karşılıklı adaptasyonu ve duyusal tanımalarını kolaylaştıran ilk etkileşimler..
- 3 ila 7 ay arasında: bağlanma şekline farklı reaksiyonlar. Bebeğin davranışları, annesi ile sunulanlara göre diğer insanlara göre farklıdır, çünkü bu ortamda, ilkinde daha sık ve ikincisinde daha sık düzenlenen gülümseme ve ağlamada görülebilir..
- 7 ay ile 3 yıl arasında: bağlanma davranışları. Bu aşamada çocuk, ağlama veya sürünme yoluyla bağlanma şekline yaklaşmak için elinden geleni yapar ve yapar. Yabancılara korku ile karşılık verir ve annesinin varlığı güvenlik sağlar.
- 3 yıldan itibaren: hedeflerin düzeltilmesiyle ortak eğitimi. Bu aşama uyum ve karşılıklı düzenlemelerden biridir ve ilişkiler çocuğun özerkliğine yöneliktir..
Çocuğun yabancılara tepkisi
Mary Ainsworth, anne-çocuk etkileşimi çalışmalarını gözlem çalışması yoluyla yürüten bir psikologdu..
Bu araştırma, çocuğun çocuğun bir dizi sunuma tepkilerini gözlemlemesi, kendisine bağlanma figürü ile kendisi tarafından bilinmeyen veya bilinmeyen başka bir kişi arasındaki karşılaşmaların gözlemlenmesi için garip bir durumun yaratılmasıyla gerçekleştirilmiştir..
Deneysel koşullar iki odadan oluşuyordu: biri çocuğun davranışı için diğeri de gözlemcilerin yerleştirildiği çocukla iletişim kuruyordu. Deneyin katılımcıları anne, oğlu ve bilinmeyen bir kadındı..
Aşağıda, psikologun çalışmasında yapılan eylemlerin bir açıklaması bulunmaktadır:
- Gözlemci, anne ve bebeği oturma odasına götürür..
- Bebek araştırırken anne pasif kalır. Gerekirse, birkaç dakika sonra oyuncakla uyarılırsınız.
- Garip insan girer, ilk dakikada anne ile konuşur ve ikinci dakikada çocuğa yaklaşır. Üç dakika sonra anne odadan çıkar.
- İlk ayrılık bölümü gerçekleşir
- İşte ilk toplantı bölümü, annesinin gerekirse tekrar oynamasını sağlamaya çalıştığı zaman çocuğu selamladığı ve sakinleştirdiği yerde gerçekleşir. O zaman odadan dışarı çık veda.
- Bu ikinci ayırma bölümünü oluşturur..
- Ayrılmaya devam, odaya tekrar giren garip kişi.
- Sonunda, ikinci toplantı bölümü. Yabancı gizlice giderken anne tekrar girer.
İlk üç bölümde, keşif davranışları, keşif manipülasyonu, görsel keşif, görsel yönelim, gülümsemeler, seslendirmeler ve ağlama diğerlerinin yanında ölçülür..
Dördüncü bölümden, temas arama, kaçınma ve direnç ve çocuğun garip insanla olan mesafeli etkileşimi ölçülür..
Her bölüm, 30 saniye içinde gerçekleştirilen ilk hariç, yaklaşık 3 dakika sürer, ancak ayrılma nedeniyle çocuğun çok sıkıntılı olması durumunda kısaltılabilir;.
Bu şekilde, denemeden elde edilen sonuçlarla, çocukları farklı bağlanma türlerine göre sınıflandırabilir. Bununla birlikte, bu deney tanımlamaz çünkü diğer teoriler bağlanmadaki farklılıkları her kültürde eğitim biçimiyle ilişkilendirir..
Bir uzantı olarak bulunan farklı bağlantı türleri aşağıda belirtilmiştir:
Güvenli ek
Çocuk annesini özlediğini gösterir, onu tekrar gördüğüne sevinir ve sakinleşir ama oyunlarına döner..
Çocuklar, bakıcılarını araştırmaya başlamak için bir üs olarak kullanırlar. Yazar, bu çocukların uygun ve sağlıklı bir bağlanma düzeni gösterdiğine inanıyordu..
Güvensiz kaçınma tertibatı
Çocuk rahatsız edilmez veya ayrılma sırasında annesini aldırmadan görmezden gelmekten ve sakınmaktan hoşnutsuzluk gösterir. Yabancının göründüğü durumdayken bağımsızdılar, annesinin varlığından veya olmamasından bağımsız olarak keşif davranışı yapıyorlardı..
Bu çocukların bağımsızlık davranışları başlangıçta olumlu olarak kabul edildi, ancak daha sonra Ainsworth duygusal sorunları olan çocuklar oldukları sonucuna vardı..
Güvensiz dayanıklılık bağımlılığı
Çocuk ayrılık konusunda çok acı çekiyor ve döndükten sonra temas kurmayı hedefliyor, ancak onunla birlikte olmasına rağmen ona direnç gösteremiyor.
Bu çizgide, çocuklar bağlanma figürlerine tutunurlar ancak daha sonra yaklaşılmaya direnirler. Yabancının varlığında, bekçi olmadıkları için memnuniyetsizlik gösterirler ve ayrıca oyun odasının keşif davranışlarını göstermezler.
Düzensiz yapışan
Çocuk, zamansal sekanslarda çelişkili davranış, karışıklık, katılık, düzensizlik ve endişe kalıpları gösterir. Bu çocuklar, duygularını düzenleme konusunda zorluklar yaşarlar. Bu bağlanma türü çoğu zaman çeşitli çocuk istismarı türleri ile ilgilidir..
referanslar
- Bağlanma teorisi. Wikipedia.org sitesinden alındı.
- John Bowlby'nin bağlanma teorisi. Bebeymas.com adresinden kurtarıldı
- Moneta C, M.E. (2014). Eklenti ve kayıp: John Bowlby'yi yeniden keşfetmek. Şili Pediatri Dergisi.
- Enesco, I. (2003). Bebeğin gelişimi. Biliş, duygu ve etkililik. Psikoloji ve Eğitim. Editoryal İttifak.
- Santrock, J.W. Gelişimin psikolojisi. Yaşam döngüsü Mc Graw Hill.
- Oliva Delgado, A. (2004). Bağlanma teorisinin şu anki durumu. Çocuk ve Çocukluğun Psikiyatri ve Psikolojisi Dergisi.