Yakın zamanda Mısır’da terörist ilan edilen Müslüman Kardeşler örgütü, bu devlete iktidar partisinden “ulaşamadı”. Eski terörist statüsünü yeniden kazandı. Bu organizasyon çok eski zamanlarda terörist olarak doğdu. “Kardeşler”, Arap dünyasında iktidar mücadelesinde rakip olarak değil, açıkça tehlikeli teröristler olarak ezildi.
Bu dünya çapında bilinir. Bence Arap Baharı'nın organizatörleri de çok iyi biliyorlardı: başladıkları oyunda yetkililer terörist olacak ve başkası olmayacaktı. Sadece onlara uygun. Sadece en başından beri demokrasiyi istemiyorlardı, fakat istikrarsızlaştırıyorlardı - ve başka bir şey değil.
Batı dünyasının (hala kendisini medeni, özgür, ilerici olarak nitelendiren) neden desteklediği teröristlerin genel olarak, daha fazla veya daha az açık. Kendinizde iyi bir yaşam elde edemezseniz, o zaman başkalarıyla kötü bir hayat kurarsınız, böylece arka plana karşı en iyisini görün Bunu yaptılar: başkalarının kötü hayatı, tabiri caizse.
Ve Müslüman Kardeşler çok hızlı ve çok inandırıcı oldu: Teröristler değiller, çünkü bir zamanlar baskı altına alındıklarını ve zorlama yöntemlerine başvurmaya zorlandıklarını söylüyorlar. Aksine, baskı altında kaldılar çünkü sadece zorlama yöntemlerine başvurabiliyorlardı. Ve yine, neden olduğu açık - tüm çağrıları esasen bir şeye indirgendi çünkü: derin geçmişe gitmeliyiz - eğer atalarımız bir kez böyle yaşarsa, o zaman böyle yaşamalıyız. Ve bütün ulusları yine zorla geçmişe götürebilirsin. Ve iktidar yolunda zaten iktidar partisi olarak hareket etmeye başladıklarında, insanlar doğal olarak kızdılar ve iktidar olmaktan vazgeçtiler.
Bu arada, yerli hikayeler bunun gibi bir şey var. Büyük Ekim Sosyalist Devriminden hemen sonra, hükümet iki anahtarın sol kanadını buldu, sonra bir kerede siyasal güçleri bıraktı - Sosyal Demokratlar ve Sosyalist Devrimciler.
Sosyalist Demokratlar başlangıçta, öncelikle üretici güçlerin gelişmesinden ve üretim ilişkilerini bu gelişmeye uyarlamaktan dolayı tarihsel ilerlemeye odaklandı. Bu partinin sağ - Menşevik - ve sol - Bolşevik kanatları arasındaki fark, yalnızca ilişkiler üzerindeki etkinin kuvvetlerin gelişimini hızlandıracağıydı. Bu nedenle, sadece kolektif eyleme güvendiler. Öte yandan, devrimci sosyalistler, toplumun iyileştirilmesinin önündeki bütün engelleri öznel olarak değerlendirdiler; verimlilik kazanımlarının anlaşılmasındaki yetersizlikten ve / veya genel kazanca maruz kalsalar bile, kişisel kazanımlar peşinde koşuldular. Bu nedenle, aslında toplumun ilerlemesini engelleyen bireylerin (yani terörün) avlanmasıyla keskinleştirildiler. Ve çok etkili bir şekilde avlandılar: kurbanları arasında büyük bakanlar, büyük Dük, yüzlerce soylu ve yetkililer daha küçük.
Çok yakında - tam anlamıyla devrimden altı ay sonra - sosyalist devrimciler esasen bir darbe düzenlediler, Almanya ile savaşın yeniden başlatılmasını sağladılar (bunun Avrupa'da popüler bir öfkeye yol açabileceğini ve bu nedenle Rusya devrimcileri için genel bir devrime veya en azından kitlesel desteğe neden olabileceğini düşündüler ) bu ülkenin büyükelçisi Mirbach'ı öldürerek. Bu, yılın Temmuz 6’inde 1918’de oldu. Sovyet zamanlarında, “6-th Temmuz” filmi, bu olaylara adanmış ve söyleyebildiğim kadarıyla tam olarak doğru şekilde yeniden üretildi. Bu gün, insanların teröre girmedikleri, çünkü baskı altında oldukları ve rasyonel yollarla hareket etmelerine izin vermedikleri, ancak baskı altında kaldıkları için, en başından beri terörle keskinleştikleri ortaya çıktı.
Bu filmi izlediğimde (ve tarih okulda çok da kötü değildi), iktidarda olan Müslüman Kardeşler'in çok geçmeden devrildiği ve devrildiğinde bir kez daha terör açmaya çalıştıklarına şaşırmadım. Bu tamamen doğal bir olaydır ve biri ne olduğu hakkında değil, birisinin ne beklemeye çalıştığı - ya da en azından beklediği gibi - başka bir olay seyri hakkında şaşırmalıdır.
Aklımızda tutmamız gerekiyor: belolentochnye küçük kardeşlerimiz akılda, elbette herkes teröre sahip değil, ama önce bu olasılığı inkar etmiyorlar ve ikinci olarak söylemlerinde kabul edilebilir olduğunu düşünüyorlar. Tekrar tekrar ve en bariz ve açık bir şekilde herhangi bir yararlı eylemde bulunmadıklarını kanıtladıklarını göz önüne alarak, bekleyebiliriz: iktidara gelmeleri durumunda, yakında Müslüman Kardeşler ile aynı yolu izleyeceklerdir. Dahası, Batı'nın bizi Müslüman Kardeşler'le aynı amaçlarla iktidara getireceğini, bizi kötü kılmak ve bir süre daha iyi görünmek için hiçbir şekilde hükmetmiyorum.