Maç tahmin edilebilir başladı. İlk 30 dakikada Fenerbahçe tempo yükleyip aradı, Dinamo Kiev savunma boyunu kısa tutup defans arkasında boşluk gözledi. Kiev o boşluğu bulamadı ama Fenerbahçe ilk maçta olduğu gibi iki üç ‘’olabilir pozisyon’’ üretti, olmadı. Arao’nun atak başlangıçlarını organize etmek için stoperlerin arasına girişlerinde hem savunma üçlenerek güvenlik sağlandı hem de Ferdi ile Osayi’nin kenarlara daha rahat yerleşmesi mümkün oldu. Lakin orta saha ile forvet hattı arasındaki bağı kurması beklenen İrfan Can yetersiz kalınca verimlilik de süreklilik de mümkün olamadı. Fenerbahçe orta sahada sayısal olarak üstündü ancak 30’dan sonra Kiev tempoyu aşağı çekince pozisyon fakiri dakikalara mahkum olduk. İkinci yarıya tahmin edilebileceği İrfan’sız başladı Fenerbahçe. Yerine giren Emre Mor bu devrenin ilk ciddi ataklarının içindeyse de orta saha savunmacısı İsmail’in atılması denklemi değiştirdi.
Temasa yeltenmedi!
Savunma için daha yüksek efor gerekiyordu ama gol öncesi yapılan onca Kiev pası sırasında Fenerbahçeli tek bir oyuncu bile temasa yeltenmedi! Düşündüm; ‘’Acaba maç öncesi yaşanan faul polemiğinin etkisinde mi kaldılar?’’. Eksik Fenerbahçe gol sonrası dağınıklığı toparlayamayınca Jesus, yeni oyuncularla yeni bir plana geçti ve o ara Emre Mor yine kenara alındı. Yine de akan oyundan gol zor görünüyordu artık seçenek duran toptu, uzatmaya götüren gol de oradan geldi. Maçın büyük bölümünde pas yaptığı için zinde kalan Kiev, uzatmada da stilini koruyup tehlikeler yaratmayı sürdürdü. Attıkları ilk goldeki gibi yine pasla yarattıkları alanları doğru kullanıp tıpkı hentboldeki gibi sürekli set oynayarak ikinci golü de bulup turu geçtiler.