Çok güzel bir hava var, hafif serin, yürümek için ideal. Bu yıl iklimi de anlamış değilim, bugün böyle güzelken yarın bir bakıyorsun karanlık, yağmurlu bir hava. Bundan sonra nasip olursa bütün böyle güzel havalarda yürümeye çalışacağım.
Hacettepesi yamaçlarındaki teraslar görünüyor, antik çağlarda asmalar böyle yamaçlara dikilirdi. Buradan bakınca buraya çıkmak ne kolay görünüyor, oysa dik bir tırmanış oldu, sık bitkilerin arasından yürümemiz gerekti..
Teras duvarları görünüyor, oldukça eski zamanlara kadar gittiklerini düşünüyorum.
Eski Datça kalesi de buradan daha iyi görünüyor. Masa gibi bir yer.
Güneydoğu tarafımızda Datça koyu ve İskele mahallesi görünüyor, tam güneyde Kargı deresi var oraya bakmak bile istemiyorum.
Hacettepesi’nin güney yamaçlarından, dik bir yol takip ederek tepenin zirvesine varmış olduk. Burası çok geniş bir alan ve bu alan kayalar ve pinar dediğimiz çalılarla kaplı. Buradan Hacetevi’ne yürüyüşümüz oldukça zor oldu. Patika yol da yok, buralarda yürüyen hayvanlar olsaydı bir yol oluştururdu, anlaşılan onlar bile buralara pek gelmiyor. Zaman zaman kayaların üzerinden atlayarak zaman zaman boyumuza gelen çalıları açarak yol aldık.
Ben batıya doğru giderken arkadaşım kuzeye doğru gitti. Benim yolum kapanınca arkadaşımın gittiği yolu takip etmek zorunda kaldım. Ayak bastığınız yeri görmüyorsunuz en sakıncalı kısmı da oydu. Elimdeki botonla çalıları yoklayarak yol aldım.