Kuzeybatı Ontario’daki ufak bir kasaba büyük bir soruyla aleyhinde karşıya: Topluluktaki şahısların Kanada genelinde yaklaşık 5,5 milyon kullanılmış nükleer yakıt paketi depolayacak bir siteye konut sahipliği gerçekleştirmek isteyip istemediğini nasıl belirleyebilirim?
Sorun, Thunder Bay’in yaklaşık 1.300, 250 kilometre kuzeybatısındaki nüfusuyla Ignace’de yıllardır devam ediyor.
Lakin acilen, aramada kalan iki topluluktan biri. Kanada’nın Nükleer Atık Yönetimi Kurumu (NWMO), önerilen derin jeolojik deposu için bir ev sahibi kalabalık bulmak üzere.
Kanada’nın nükleer elektrik üreticileri 2002 yılında kâr amacı gütmeyen kuruluşu oluşturdu. Uzun vadeli bir idare oluşturmaktan sorumludur. Kanada’nın kullanılmış nükleer yakıt planı.
Yakıt paketleri bir yangın kütüğü büyüklüğündedir ve her pakette takriben 20 kilogram uranyum bulunur. Önerilen depolama tesisi için son iki yer, Kitchener’dan yaklaşık 100 kilometre uzaklıktaki Ignace ve Güney Bruce’dadır.
NWMO’nun bir sözcüsü, kalabalık siteyi barındırmaya istekli olmadığı sürece projenin ilerlemeyeceğini söyledi. Organizasyon yetkilileri, uluslararası en iyi uygulamalara uygun güvenli bir çözüm vaat ederken, kamuoyunda yapılan tartışmaları ve tartışmaları memnuniyetle karşıladıklarını daima söylediler.
şu anda bir danışman, topluluğun gerçekte projeyi desteklediğini sergilemek için hangi kriterlerin karşılanması gerektiğini tespit sürecindedir.
Ignace’in tesisin yeri olup olmayacağını değer biçmek için bütün işlem on sene önce başladı.
Son birkaç yıl içinde, bazıları topluluğu çevreleyen altı bölgede sondaj gerçekleştirildi ve bunların bazıları, takriben 100 kilometre uzaklıktaki en yakın ana merkez olan Dryden ile Ignace’nin aralarında yer alıyor.
Greaves, topluluğun kasabanın nükleer atık sahasına bağlanmasını isteyip istemediğine komitesinin karar vereceğini söyledi.
Sitenin sanayisi eksik olan bir kalabalık için bir fırsat olduğunu söyledi ve küçülen bir nüfus.
“Herhangi bir şey, ister maden ister orman olsun, sanayi bir şehre geldiğinde, hakiki bir hayat kıvılcımı geri gelir” dedi. “Sosyoekonomi de bu projenin büyük bir parçası. Bu yalnızca uzun vadeli depolama için yeraltına konan nükleer yakacak olacağı gerçeği değil. Ve bu yalnızca Ignace yok, bütün alan olacak.”
Fakat Greaves’in projeyle ilgili görüşü, gereksinim duyulan düşünce birliğinden fazla uzaktan. Nükleer atıkları gömme kararı ihtilaflı ve bunun muhtemelen belediye kadar verilmiş en büyük karar olduğunu söyledi.
Marsh, Ignace’deki evinin dışında, Nükleer Atık Yönetim Kurumu’nun (NWMO), nükleer atıkları gömmek karşılığında yeni işler yaratmayı önerge ederek, ekonomisi mağdur durumda olan küçük bir topluluktan yararlandığından endişeleniyor.
“Çünkü hiçbir yerin ortasında mıyız? Yok mi?” Neden buraya koymak zorundalar? Hiçliğin ortasında olduğumuz için mi? Sağ? – William Marsh, Ignace, Ont., oturmuş
NWMO’dan gelen bilgilere güvenmediğini ve projeyi desteklemediğini söyledi.
“Sızıntı olmayacağını söylemeleri, sızdırmayacağı anlamına gelmez.”
Marsh, projeyle ilgili endişeleri olan diğerleri gibi, potansiyel bir akış veya akma ve yer altı ve yüzey sularına ne olabileceği konusunda evhamlı, ama teklifin tehlikesiz olduğuna dair güvenceler var.
“Bu projeye inanıyoruz. Bu projenin güvenliğine inanıyoruz ve bu yüzden buradayız,” dedi NWMO’da birim yöneticisi olan Alexander Blyth.
“Topluluğa ve düzenleyicilerimize göstermek için bu kayanın kalitesini ve bölge hakkındaki anlayışımızı göstermemiz ve göstermemiz gerekiyor, çünkü sitenin bir etki değerlendirmesine gitmesi gerekecek ve bunun ne değin iyi olduğunu kanıtlamamız gerekecek. sitedir.”
Bir hidrojeolog olan Blyth, insanların yeraltı suyunun kirlenmesine ilişkin korkularıyla ilgili endişelerini duyduğunu söyledi.
“Teknik açıdan bakıldığında, nihayetinde su sorunu, aslında manâlı ve yapılan emniyet değerlendirmelerine bağlı, yeraltında yapılacak mühendislik çalışmalarına tabi, yani her şey suyla ilgili.”
Önerilen nükleer depolama tesisinden takriben 45 kilometre uzakta Dryden’de yaşamış Pareis, topluluğunun, önerilen derinliğe sadece beş kilometre daha yakın olan Ignace kadar site hakkında laf sahibi olması gerektiğini düşündüğünü söylüyor. jeolojik ambar.
“Biz komşu bir topluluğuz, Ignace’nin yaklaşık sekiz katı nüfusa sahibiz, bu yüzden kısmen bizim kararımız olması gerektiğini düşünüyorum. Bu bir eyalet kararı olmalı, çünkü Kraliyet arazisine gidiyor.”
Pareis NWMO’nun bilgilerini güçlük çekmeden zahmetsizce dağıtabilmesinden rahatsız olduğunu söyledi. Çocuklarının birkaç yıl önce sondaj alanlarından birine bir geziye götürüldüğünü ve NWMO tarafından kendilerine bilgi verildiğini, oysa karşıt çevre grupları olmadığını söyledi.
“Politik olarak konuşursak, bu gerçekte sıcak bir konu. Hiç kimse bunu arkadaki bahçesinde istemez.”
Önerilen depolama alanının yaklaşık 15 kilometre kuzeyinde bir kampa sahip olan Mark Zimmerman, nükleer atık organizasyonundan teklifle ilgili hiçbir şey duymadığını söyledi. Kuruluşun kapısının önünden yaklaşık beş kilometre ötede bir deneme deliği açtığında kendisine haber verilmediğini söyledi.
“Niçin bu nükleer atığı buraya getirmeyi düşünüyoruz? Bunun onunla hiçbir ilgisi değil. kuzeybatı Ontario.
(Jeff Walters/CBC)
Ignace’e döndüğünde, 30 yıldan fazla bir süredir topluluk içinde yaşayan Sheila Krahn, konsepte adamakıllı karşı olduğunu söyledi.
“Ignace, ‘Ne alacaklar?’ diye sormalı. Bundan Ignace’e bir şey geleceğini görmüyorum,” dedi Krahn. Endişeleri çevreseldir ve bir sızıntı ya da kaza olması durumunda bölgedeki suya ne olacağı konusunda endişelidir.
Ignace, “Onlar ne elde edecek?” diye sormalı. Bundan Ignace’e hiçbir şey gelmiyor- Sheila Krahn, Ignace sakini
Topluluktaki fikirlerin girift olduğunu söyledi, bazıları projeye aleyhinde, bazıları aleyhinde ve bazıları projeye aldırışsız.
yine de o da projeyle ilgili endişeleri var ve güvenlikle ilgili bütün soruların yanıtlanabilmesi için kasabanın egemen bir nükleer uzman tutmasını istiyor.
Naomi Peters, Ignace’deki evinde üç köpeğiyle birlikte rahatlıyor.
(Jeff Walters/CBC)
Peters, “Projenin temeli bilgilendirilmiş onaydır” dedi. “Bildirilen bu sözcük önemli. Bu, vokal azınlığın oturup nükleer 101’i alması gerektiği anlamına geliyor. Bütün eğitimlerden, bunların hepsinden geçmeleri ve tüm bu projenin neyi, nasıl ve nerede gerektirdiğini anlamaları gerekiyor.”< /p>
On yıllardır Ignace’de yaşamış Janet Griffiths, nükleer yakıtı gömme fikrine daha kayıtsız. Yakındaki bir altın madeninde yüzlerce kişinin çalıştığı ve kasabanın tez büyüdüğü toplulukta “hoş zamanları” hatırlıyor.
Griffiths, önerilen NWMO nükleer tesisinden idareli fırsatların geleceğine inandığını söylüyor. (Jeff Walters/CBC)
Griffiths, “Ontario Gölü kıyılarından taşınması ve başlıca sarp kayalık ve güvenli bir alana yerleştirilmesi gerekiyor. O burada var,” dedi.
Ignace’de plan devam ederse, “Bu benim hayatım baştan başa gerçekleşmeyecek” diye hesaplıyor, çünkü tüm lisans ve çevre onaylarının tamamlanması on sene, inşaat için ise bir on sene daha alacak deponun kendisinden.