İçimdeki Müzik
İçimdeki Müzik geç tanıdığım harika bir kitap. Biraz kalın olması betimlemelerin çok olduğunu düşündürdü ama aksine çok akıcı bir dille yazılmış. Melody adında engelli bir kızın hikayesi. Aslında engelli kelimesini hiç sevmem. Kitapta Melody de bu kelimeyi sevmediğini söylüyor zaten. Bazı zorlukları yaşamak insanların elinde değil. Melody ayaklarını ve kollarını kullanamıyor hatta konuşamıyor. Bütün bu olumsuzluklara rağmen çok çok zeki bir kız. Ve gittiği bütün doktorlar ona inatla zeka özürlü teşhisi koyuyor sırf Melody kendini ifade edemediği için tabi ailesi bunu kabullenmiyor. Kızlarına destek oluyorlar. Melody her zorluğa rağmen okula başlıyor gösterilen tepkilere katlanıyor. Düşünsenize aslında çok zekisiniz içinizde bir sürü kelime cümle var ama onu dışarıya çıkaramıyorsunuz. Bir derdinizi anlatamıyorsunuz. Ne kadar da zor.
Melody’nin de dediği gibi “Kapısı ve anahtarı olmayan kafeste yaşıyor gibiyim. Ve kimseye beni buradan nasıl çıkaracağını anlatamıyorum.”
Biraz da kendimizi sorgulayalım. Bu şekilde engeli ola insanlara tepkimiz nasıl oluyor? Çoğumuz onları yok sayıyoruz. Sanki bu şekilde yaşamak onların tercihiymiş gibi davranıyoruz. Ama onlar bunun farkında. Onlara selam verebiliriz. Konuşmasa da nasıl olduğunu sorabiliriz. Bu onlara kendilerini iyi hissettirebilir. Bir de onlara sanki zeka geriliği varmış gibi davranıyoruz. Bunun en önemli ve herkesin de bildiği örnek Stephan Hawking.
-Sonunda ağladım çünkü hiç kimseye hiçbir zaman ne düşündüğümü anlatamıyordum..
Android Uygulamamızı DENEDİNİZ Mİ?