Ahmet AKMANLAR’ın eşinin yeğeni Alper yüksek tahsilini şarapçılık konusunda yapıp daha sonra Fransa’da kurs görmüş bir gençti.
İzmir Urla’da büyük bir şarap fabrikasında müdürdü. Birgün Alper’e dönerek “Alper, Ege ve Trakya’da üzüm almanız çok kolay çünkü oralarda şeyh ve şıh yok, Güneydoğu ve Doğu Anadolu’da şaraplık üzümü nasıl alıyorsunuz?” dedim. Alper tamı tamına şunları söyledi
“Zekai amca, Güneydoğu ve Doğu Anadolu’ya gidince o bölgenin Şıhının haberi olur ve odasına girdiğimizde odada kimse kalmaz! Şıh bize dönerek ‘Hoş gelmişseniz, sefalar getirmişseniz.’ der ve biz Şıh’ın önüne bir zarf bırakırız. Şıh zarfı kontrol ettikten sonra yanındaki kutunun içine yerleştirir ve hemen zile basar. Adamlarından birisi içeri girer. Şıh adama dönerek “Oğlum bu arkadaşlar sirkecidir, köyde ne kadar üzüm bağı olan varsa köy meydanında topla ve onlara şunları söyle: Kim üzümünü sirke olmayacak, şarap olacak niyetiyle satarsa cehennemliktir ha!
Şıhın adamı aldığı talimatları yerine getirir. Üzümün hasadını köylüye yaptırırız ki ceplerine bir yevmiye para girsin. Üzümün hasadı yapılırken ve kasalara doldurulurken köylüler bıyık altından gülerek birbirlerine ‘Ula oğlum, temiz toplayı, üzümleri örselemeyin. Yoksa sirkenin kalitesi bozulur!’ derler.”
Evde kalın
Sağlıcakla kalın