Bir gece gözlerimizi bağlayıp bizi başka bir yere taşıdıklarında enselerimize birer kurşun sıkılmasını bekliyorduk. Hayır. Armağan yok. Ölüm için söz sözdü, o kesin, ama hemen değil. Bize çektirilen tüm bedensel acılara ve tüm zihinsel gaddarlıklara dayanmamız, onları dakika dakika yaşamamız gerekiyordu. Ah! Ani bir ölüm, ne büyük kurtuluştu! Duran bir kalp! Patlayan bir damar! Yayılmış bir iç kanama! Derin bir koma! Hemen ölmeyi arzulama raddesine gelmiştim.