SIK sık değişen yönetim kurulları, sık sık değişen antrenörler ve transferin (T) sini bilmeyenlerin girişimleri yüzünden bugünkü duruma gelen Zonguldakspor’un gidişi hiç de umut verici değil. Kadroyu yeterli bulmayan yöneticiler ara transferde Fenerbahçe’den Canan ve Necati, Galatasaray’dan Ahmet, Eskişehirspor’dan Metin’i kiralayıp Yugoslavya’dan da Dilberoviç’i aldılar. Böylece, güçlenildiği sanıldı. Oysa, Metin’e askerliğini yaptığı birlikten izin alınamadı, Canan form tutamadı, Dilberoviç yedeklikten kurtulamadı, Necati ile Ahmet ise umulan verimi sağlamaktan uzak kaldılar. Oysa hesapta yoktu bunlar.
Yeni aidatlarla, eskisine oranla geliri yılda 3,5 milyon daha çoğalan Zonguldakspor, bu mevsimi Birinci Lig’de tutunmaktan ötede daha iyi bir sonuçla kaparsa, yürekten alkış tutmak gerekli. Çünkü Sendika – Kömür Müessesesi —Halk— Yönetim Kurulu ilişkileri gerektiğince kurulamadığından, iç açıcı sonuçlara duyulan özlem, giderek çoğalıyor.
Zaman zaman oynamaya hak kazanan gençlere şans tanımayarak, adlarından başka büyüklükleri kalmamış yaşlılara eğilmek ise, sporcularla teknik yönetim arasındaki sürtüşmeyi körüklüyor. Kendi sahasındaki beş maçın ancak birini kazanıp, dördünü berabere bitiren (Kayseri, Bolu, Göztepe, Trabzon maçları) Zonguldakspor’un, ikinci yarıda aynı takımlarla deplasmanda yapacağı maçlardan ne getireceği, büyük kuşkular besletiyor. Kaldı ki, ikinci yarıda, kendi sahasında oynayacağı üç büyüklerden de, amaçlanan puanların alınabilmesi çok şüpheli.
İşte, tüm bu nedenlerle, istifası kabul edilmeyen ikinci başkan Yusuf Ziya Kara’nın, istifası kabul edilen başkan Mustafa Demirel’in yerine görevde kalmasiyle dağılmayan yönetim kurulu, kara kara düşünüyor.
Kategoriler: Spor