Kelimeler..
Ne kadar sığ ne kadar yetersiz diye düşündü, yakınlaşan minibüsü hızlı adımlarla yakalamaya çalışırken.
Şu an içinde bulunduğu duygu karmaşasını ifade edebilmek için binbeşyüzyetmişdokuz tane daha dil bilmek istedi. Bir cümleyi aynı anlama gelen farklı dillerden söyleyebilmeyi, herhangi bir insan tarafından herhangi bir dilde tam anlamıyla anlaşılabilmeyi ne çok arzu etti.
Halbuki dünyada pek çok insan tek dil bilir ve tek dil konuşurdu. Insan bildiği o tek dilde, kendini tam anlamıyla ifade edebiliyor muydu?
Kendini ifade edemeyişindeki başarısızlığını bildiği tek dildeki kelime yetersizliği gibi gördü.
Öyle miydi? Bilmiyordu.
Ortak bir dil yetmiyordu ortak yüzlerce dil olmalıydı belki de.
Herhangi bir kelimenin evet o “en derindeki” duyguyu anlatabilmek için yeterli olacak o sihirli kelimenin herhangi bir dilde var olma ihtimali bile dünyadaki bütün dilleri bilme isteği uyandırdı içinde.
Sonra ömründe kaç dil öğrenmek için yeterli gün ve saat olabileceğini düşündü.
Komik geldi yine bu düşünce. Minibüsü kaçırmaktan korkan vakitsizliği, günün üçte ikisine yakınını harcadığı tam zamanlı işi ve her şeye rağmen azalmak bilmeyen bu “anlaşılma” isteği, hepsi bir anda bir çerçeveye sığmaya çalıştı gözünün önünde.
Sıkıştıkış hissetti.
Buna bindiği minübüsün kalabalığı da katkı sağladı.
Belki de sorun dil değil diye düşündü sonra.
Bu çağ böyleydi belki de.
Çeşitli şekillerde çeşitli yollarla insanlar iletişim kurabiliyordu artık.
Fakat ifade ediş yolları artsa da ifade ediş yeteneği düşmüştü sanki insanın.
Yine o iç, en içteki duyguyu yokladı. Duruyordu öylece, yerli yerinde.
Bunları düşünürken, ağzından dökülen cümlenin alakasızlığı içini güldürdü.
“Bir kişi “dedi. “Eyüp Hastanesi durağı”
Yine bir iş çıkışı, yani ömürden ihraç edilen bir günün daha sonunda, olduğu yerden ne kadar uzağa gidebilirse insan, kalbiyle o kadar uzağa gitmişti.
Fazla uzağa gitmiş olacak ki dönmekte zorlandı.
Midesi bulandı.
Oturacak yer aradı,bulamadı.
Bir kelime aradı,son bir umut, kelime dağarcığını taradı yeniden, son kez, bulamadı.
Minibüs tıklım tıklımdı.
Başını döndürdü dünya.
Galiba fazla kaçırmıştı yine, dikkat ediyordu oysa.
*
ferimah.
Yazar olmak için kaydolabilirsiniz. Yeni Gönderi Oluştur