New Left Review dergisinin Mart-Nisan 2011 sayısının başyazısı, Avrupa solunun önemli düşünürlerinden Perry Anderson tarafından kaleme alınmış. Arap Dünyasında Birliktelik başlığını taşıyan yazı, “2011 Arap ayaklanmaları”nı, on yedi tema altında değerlendiriyor. Arap dünyasını ayaklanmaların eşiğine getiren tarihsel süreçler, 20.
Seçim bitti. Henüz oylar kullanılıyorken, cumhurbaşkanı tarafından “meydanlarda söylenen orada kalsın” temennisi dile getirildi. İş bittiğinde de “herkesin başbakanı” olacağını ilan eden Erdoğan yine herkesten “hakkını helal etmesini” istedi.
AKP-Cemaat iktidarının, liberaller ve kendi cellatlarına aşık olan alık solcuların desteğiyle sinsice inşa ettiği yeni hakikat rejimi, kendi kurumlarını, değerlerini, ölçülerini ve siyasal ahlakını bütün hızıyla oluşturuyor.
Sınıflar mücadelesinin, yani sol mücadele tarihinin, tarihimizin, sonuçta etkisiz kaldığını kim söyleyebilir? Er ya da geç bir etkide bulunuyor. Ancak biz, bunu, iki yüzüyle görmek zorundayız. Dışarıdan aldığımız etkiler var etkileniyoruz. Elbette etkilendiğimiz kadar o "dışarıyı" da etkiliyoruz.
Seçim sonrası için başlıktaki bu iki öngörüde de bulunulabiliyor. Gerçekten de kimilerine göre seçimden sonra memleket patlayacak, başkalarına bakılırsa anayasa çalışmasıyla birlikte yeni bir “kuruluş” başlayacak.
Hatta bu iki tezi daha da uçlara çekenler de var. Bir yoruma göre son asker tutuklamalarıyla birlikte aslında iç savaş patladı bile.
Doğru okunmuş bir 1917 olmasaydı, Türkiye’de yoksullaşmanın bu boyutlarına rağmen, ortada açık bir sol iktidar tehlikesinin bulunmaması, tarihçilerin yanıtlamakta güçlük çekeceği bir anomali olurdu. Lenin ve leninizm, biraz da bu anomaliye verilmiş yanıttır. Biz şaşırmıyoruz.
Ne oluyor?
Haziran 2011 seçim sonuçları –Kürt hareketi dışında tutulursa eğer- genel olarak sol çevrelerde belli bir şaşkınlık yaratmış görünüyor. Öyle ki, seçim tahminlerinde yanılmayan hemen hemen yok gibi. Kimse iktidardaki yıpranmışlığına karşın AKP oylarının yüzde 50’ye ulaşabileceğini öngöremedi. Üstelik kamuoyu araştırmalarının büyük bölümü bu rakamları işaret ettiği halde...
Bu nasıl bir soysuzlaşmadır? Bu nasıl bir alçalma? Bu nasıl bir ahlaki çöküştür? Bu nasıl bir niteliksizleşme? Bu nasıl bir vasata teslimiyettir?
Başta siyaset olmak üzere her şey vasata teslim oluyor bu ülkede gündelik hayat, moda, felsefe, edebiyat, medya, spor, sanat, aydın kavramı... Niteliksizleşme, sıradanlaşma, kabalaşma, hoyratlık her şeye egemen olmaya başlıyor.