

Amaç: Çocuklardaki obezite riski davranışlarının aile içi şiddet farkındalığına ve aile uyumu arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmaktadır.
Yöntem: Kesitsel, tanımlayıcı ve ilişki arayıcı tipte yapılmış bir araştırmadır. Araştırmanın örnekleminin Güneydoğu Anadolu Bölgesinde bir ilde yaşayan en az bir çocuğa sahip 130 ebeveyn oluşmuştur. Araştırmada; Anne, babalar ve çocuklara ilişkin sosyo-demografik özellikleri ve Aile Beslenme ve Fiziksel Aktivite (ABFA) ölçeği, Aile İçi Şiddet Farkındalığı Ölçeği ve Aile Uyumu Ölçeği kullanıldı.
Bulgular: Çalışmada %53.1nin çocuğunun erkek, katılanların %66.9unun kadın, %23.8inin annesinin eğitim durumunun ortaöğretim, %39.2sinin babanın eğitim durumunun lisans ve üstü olduğu, annelerin %69.2sinin çalışmadığı, %35.4ünün babasının esnaf, %75.4nün gelir durumunun orta ve %85.4ünün çekirdek aile olduğu saptandı. Ebeveynlerin yaşı ortalaması 35.86±10.11, çocuk sayısı 2.68±1.50 olarak bulundu ABFA ölçeğinin toplam puanı ile aile uyum ölçeği, şiddet farkındalık ölçeğinin şiddeti kabullenme ve şiddeti normalleştirme alt boyutları arasında negatif yönde düşük ve orta düzeyde anlamlı bir ilişki, şiddeti tanımla ve şiddeti sonuçlandırma alt boyutu toplam puan ortalaması ile arasında pozitif yönde düşük bir ilişki olduğu bulundu. Linear regresyon sonuçlarına göre aile içi şiddet farkındalığı ve aile uyumunun, aile beslenme ve fiziksel aktiviteyi %20 açıkladığı saptandı.
Sonuç: Sonuç olarak; ailenin eğitim durumu, mesleği, gelir durumu gibi özelliklerin çocuklarda görülebilecek obezite riskli davranışlarını ve aile içi şiddeti etkileyebileceği ve bu durumların da aile uyumunu bozabileceği belirlendi.
Anahtar Kelimeler: Aile, Çocuk, Obezite, Şiddet, Uyum.