En büyük gerçek olarak ölüm yanı başımızda durur iken bazı insanların bunu reddetmeleri doğal süreci değiştirmeyecektir. “Her şey zıddı ile kaimdir” hükmünce yaşamın karşısında ölüm kaçınılmazdır. Ölüm olmasaydı hayat çekilmez olurdu, ayrıca ölüm bir son olmadığına göre yeni bir başlangıç olması adına da güzeldir. Necip Fazıl’ın ifadesi ile söylersek; “Hiç güzel olmasaydı, ölür müydü Peygamber?”
Eskiden mezarlıklar hayatın içinde ve merkezde yer alırdı. Ölüme olan yabancılaşmadan olsa gerek artık mezarlıklar ıssız dağ başlarında mahzun ve boynu bükük durmaktadırlar. Günümüz insanı yaşantı ve faaliyetleri ile hiç ölmeyecekmiş gibi bir felsefeye sahiptir. O yüzden olsa gerek, ölüm ve ölümü hatırlatan her şeyden hızla uzaklaşmaktadır. Bu tür konuşmaların yapılmasına bile tahammülleri yoktur. Adeta vebadan kaçar gibi kaçarlar ama bunun kimseye faydası yoktur. O gün geldiğinde büyük kıyamet kopmuş olacaktır. Bütün bu sebeplerden dolayı “ölmeden ölmek” prensibi gereği hazırlıklı olmak kaçınılmazdır.