Ben telefonu bunaldığım, sıkıldığım zamanlarda kafa dağıtmak için kullanıyorum sanıyordum. Bugün annem ikaz edince anladım aslında öyle öyle derken her boş anımda elime alır olmuşum. Hatta bazen sırf telefonu elime almak için boş zaman oluşturur olmuşum.
Bunu daha iyi anlamak için ekran süreme baktım. Ekran süreme baktığımda günlük ortalama 5 saate yakın vakit ayırdığımı görüyorum. Gün sonunda 5 saatlik ne iş yaptığımı kendime sorduğumda ise koca bir boşluk. Özellikle çocuğu olan bir anne olarak bu soruyu kendinize soruyorsanız, işin içine bir de vicdan azabı ekleniyor.
Bir müslüman olarak, bir birey olarak, bir anne olarak, bir evlat olarak bu durumdan derin bir üzüntü duydum. En başta kendimden, sonrasında evladımdan, ailemden ve arkadaşlarımdan çaldığım bu vakti nereye harcadım? Hadi faydalı işler yapmaya çalıştığım gibi bir avuntuyla herkesi kandırayım. Ama bu projeleri saate vurduğumda günlük değil haftalık 2-3 saatin bana yeteceğini nasıl inkar edebilirim? Kendimi de mi kandırayım? Peki ya özsaygım?
İnsan olarak önce kendimizi eğitmek, kendimize fayda sağlamak, kendimizi terbiye etmek zorundayız. Dönemsel olarak düştüğümüz boşluklardan güçlenerek kalkmalıyız. Öyle geçmişteki ilmimize, bilgimize, çevremize, yaptığımız işlere sığınıp, tekrar güçlenmeden kalkarsak tökezler durur en sonunda da bambaşka biri olarak bir köşede yığılırız.
Derdim yalnızca sosyal medya değil, bizzat telefonun kendisi. Bu yüzden ilk hamlem günlük hayatımdaki sadeliğimi telefonuma da yansıtmak oldu. Yani telefondan tüm uygulamaları sildim. Kendime ayırdığım bu 45 günde, uygulamaları geri yüklemeyeceğim. Hesaplarım açık kalacak. Lakin az evvel söylediğim gibi sosyal medya benim zorlandığım bir alan değil. Uygulamayı silmek girmemem için yeterli olacaktır. Olmasaydı muhakkak şifremi birine değiştittirir ve program sürem dolana kadar şifremi vermemesini rica ederdim.
Bir de giderayak amme hizmeti olarak kendime hazırladığım bu öze dönüş programını, adım atmak isteyen ama nereden başlayacağını bilmeyenler için buraya bırakıyorum. Çıktı almak isteyenler için hikayeler kısmına büyük boyut olarak ekleyip, profile sabitleyeceğim. Profilim açık kalacağı için istediğiniz zaman girip bakabilirsiniz. Döndüğümde yorumlarınızı, mesajlarınızı kaldığım yerden okuyacağım inşallah.
Kısaca çizelgeleri izah etmek gerekirse; Kendime 45 gün verdim. Bu 45 günde yukarıdaki tüm görevleri yapmak hedefindeyim. Sayıların hiçbir anlamı yok. Tamamen işin asgarisi olarak belirlendi. Yani ev, iş, eş, çocuk girdabından fırsat bulursam artırırım. Ama itidalli ve gerçekçi olmak adına bu sayıları kendim için şimdilik yeterli buluyorum. Aynı zamanda 3 sohbet ve 3 kitap görevinin içeriklerini en baştan belirlemenizi tavsiye ediyorum. Bir de kendi günlük zikirler listemi de ekledim lakin siz tüm program gibi onu da kendinize göre şekillendirebilir, azaltıp eksiltebilirsiniz. Anlaşılmayan bir husus olursa yorumlarda sorarsanız, anlayanlar size izah ederler diye düşünüyorum. Ben mesajlara bakamayacağım için cevapsız kalın ve erteleyin istemem.
Şimdi tek yapmamız gereken derin bir nefes, samimi bir niyet, güçlü bir besmele ile yola koyulmak. Benimle birlikte niyet edenleri yarın sabah itibariyle artık görmeyeceğim. Fakat süreç sonuna dek onları dualarıma hep katacağım inşallah. Gayret bizden, muvaffakiyet Allahtan kardeşler.
45 gün sonra görüşmek duasıyla,
Allah’a emanet olunuz.