SAYIN ADALET BAKANI BEKİR BOZDAĞ
Hatay-Antakya’da ikamet etmekteyim. Adım Hayat UÇUCU. Ben bir anneyim, size daha önce de birkaç defa yazmıştım. Şimdi ise yazmamın sebebi malumunuz hapishanelerin ağır tecrit koşulları altında tutulan akademisyen Nuriye Gülmen ve eğitimci Semih Özakça’nın işlerinden ihraç edildikleri için süresiz açlık grevine başlamışlardır. Bugün 118. günündeler. Bu gençler günden güne eriyip yitiyorlar, sağlıkları kötü duruma gelmiştir. Her an her şey olabilir. Ben bir anne olarak ve eminim benim gibi yüzlerce, binlerce anne yüreği kanıyor, içleri yanıyor, yediğimiz lokma boğazımızdan geçmiyor bizi boğuyor. Nuriye’nin Semih’in annelerini düşündükçe, evlatları gözleri önünde eriyip bitiyor ve bir şey yapamıyorlar. Siz bunların acılarını öfkelerini biliyor musunuz? Çocuklarını bu yaşa getirene kadar, meslek sahibi edene kadar ne kadar çok çile çekmişlerdir. Semih’in eşi Esra ÖZAKÇA’da ve daha birçok kişi destek amaçlı açlık grevindeler.
Sayın Bakan, bu süresiz açlık grevi görüyorsunuz ölüm orucuna dönüşüyor. Bu yangın daha fazla büyümeden her tarafa sıçramadan 2000 yılındaki gibi kayıplar yaşamadan akademisyen Nuriye Gülmen’i ve eğitimci öğretmen Semih ÖZAKÇA’nın ve günlerdir Yüksel Caddesi’nde nöbet tutan, her gün yerde sürüklenen biber gazına boğulan insanları görmenizi ve biran önce bir çözüm yolu bulmanızı bu insanları işlerine iade etmenizi önemle talep ediyorum. Dini açıdan ve vicdani olarak insan canı her şeyden değerlidir. Çocuklarımızı; Nuriye ve Semih’i ölüme mahkum etmeyin, taleplerini yerine getirin.