Müslümanın ‘siyasetle uğraşması’ daha açık ifadesiyle Müslümanın, hayattaki en önemli vazifesi olan siyaset işiyle meşgul olması bir boş zamanlar etkinliği değildir. Müslümanın siyasetle uğraşması, kişinin birçok yeteneği arasında bir de tezhip sanatıyla ilgilenmesi gibi bir iş değildir.
Bir dalalettir, içinde bütün insanlığın debelenip durduğu. Dünyanın bir misli de cehennemde kuruluyor sanki. Dünya toplumları cehennemdeki siluetlerini kendi elleriyle inşa ediyorlar.
Bizi kahreden, Allah’ın din olarak seçip beğendiği tertemiz İslam’ın sözde temsilcileri olarak dünyanın cehenneme dönüştürülmesine elimiz, kolumuz ve basiretimiz bağlı şekilde, hiçbir şey yapamadan pel pel bakıp durmak, kendi sürüklenmemizden de ders çıkarmamaktır.
Bari diyoruz, hiç değilse Müslümanlar olarak siyasete burun kıvırma cehaletimizi idrak etsek, içinde bulunduğumuz derin cehaletimizi kavrasak. Şeytandan ve siyasetten Allah’a sığınmak gibi bir hamakatimiz vardı ya hani, bunu fehmetsek hiç olmazsa. Müslümanın ‘siyasetle uğraşması’ daha açık ifadesiyle Müslümanın, hayattaki en önemli vazifesi olan siyaset işiyle meşgul olması bir boş zamanlar etkinliği değildir. Müslümanın siyasetle uğraşması, kişinin birçok yeteneği arasında bir de tezhip sanatıyla ilgilenmesi gibi bir iş değildir. Müslüman bilmelidir ki, onun dini olan İslam ancak siyasetle kaim olur. Namazı bile siyasetle ikame edilir.
Müslümanlar siyaset sahnesinde yoksa, bu bütün İslam ümmetinin -bir ferdi bile kalmamacasına- helak olduğu ya da İslam ümmetinin dünyanın bir yerine zindanlara tıkıldığı, hareket imkanlarının tamamen ellerinden alındığı gibi varsayımlarla izah edilebilir ancak. Bunun dışında Müslümanın siyasete bigane kalmasının izahı yoktur.
Rabbimiz Allah’ın marufu emredin, münkeri nehyedin, insanları hayra çağırın, bâtılı öyle bir sersemletin ki, yerinden kımıldayamasın, namazı ikame edin, zekatı verin, Allah’ın hükümleriyle hükmedin buyruğu, bunun ancak siyasî güçle yapılabileceği anlamını da kendi içinde barındırmaktadır.
Kaybedecek bir saatimiz bile yok, derhal kaybettiklerimizi aramaya koyulmalıyız. İmanımızı yeniden gözden geçirmeliyiz. Burnumuzun dibine kadar sokulmuş, evlerimizin giriş kapılarını kuşatmış ve hatta evimizin içine kadar girmiş bulunan bunca azgınlık, ahlaksızlık, kısacası Allah’a kafa tutmalara bir ‘höt!’ deme niyetimiz varsa, bu Dinin adamakıllı müntesipleri olmaya bakmalıyız.
(Venhar)