Hayat aynasında nelere şahit olmayız ki zamanla
Kokladığız çiçekler kokusunu yitirir ellerimizde
Burnumuzda değerini yitirir bizim olan çiçekler
Her hareketimiz menfaatle değerlendirildiğinden beri...
Aşkımı buldum diye ne kadar seviniriz evliliğimizle
Kırılmadıkça kalpler aşk doruğunda yaşar bizlerde
Beyinlerin hücreleri yaşlandıkça bulutlanır aşklar
Beraberce yaşadığımız aşktan zevk alamadığımızdan beri...
Yemeklerdeki lezzet tat duygumuza hitabı bittiğinde
Yıkanan çamaşırların kokusu bir başka bizlerde
Konuşmalar kırıcılığını yitirir yıprandıkça seneler
Umursanmaz hareketlerimiz çoğaldığından beri...
Zaman içinde zevkler birbirini iter benimsediğimizde
Heyecanlara ikramlar azaldıkça cömertliklerin ellerinde
Gözlere, bedene sunulanlar az görüldüğünde umutlar
Gelen yan salvolar aşkı ve zevki yıprattığından beri...