8-10 yaşlarındayken arkadaşlarla hem eğlenceli hem de para kazandıran bir oyunumuz vardı. Etrafta sağa sola atılmış depozitolu şişeleri arar ve bulunca da hemen bakkala koşup satardık. Parasıyla tabii ki büyük bir keyif içinde çikolata şeker sakız alırdık. Yani zamanında çocuklar için şişe, çok önemli bir gelir kapısıydı.
Bir gün yine şişe ararken kırlık bir yerde çok iyi hatırlıyorum tam 18 tane şişe bulmuştuk. Ne yapacağımızı şaşırdık önce. Sonra heyecanla bu bir şaka mı, acaba etrafta kimse var mı diye baktık. Bu şişeler gerçekti ve 18 tanesi bizim için bir servet değerindeydi. Tabii ki hemen şişeleri zar zor da olsa çocuk ellerimizle toparladıktan sonra bakkala gitmiş ve kendimize bir güzel ziyafet çekmiştik.
Ertesi gün aynı yere gittiğimizde yine şişeler vardı ama bu kez hepsi kırılmıştı. Bir gün önceki sevincimizin üzerine bu durum bir yıkım gibiydi. Sanki birileri şişe kırmamış, para yakmıştı. Yani şunu söylemek istiyorum: Depozitolu şişeleri kırmayın lütfen, bırakın çocuklar hem eğlensin hem bir miktar harçlık kazansın.
(Rıza Can Tire)