Akdemir Özel Eğitim ve Rehabilitasyon merkezi müdürü Alperen Akdemir, özel öğrenme güçlüğü hakkında şu açıklamalarda bulundu:
“ÖZEL ÖĞRENME GÜÇLÜĞÜ NEDİR?
Kişinin zekasının normal ya da normalin üzerinde olmasına rağmen yaşı, zekâsı ve eğitim düzeyine göre beklenen düzeyde öğrenmenin gerçekleşmemesine özel öğrenme güçlüğü denir. Özel öğrenme güçlüğü okul öncesi dönemde de fark edilebilir fakat tanı koyma yapılamaz. Özel öğrenme güçlüğü tanısı en erken 1. sınıfın 2. döneminde yapılabilir. Çünkü tanı konulabilmesi için öğrencinin okuma, yazma, matematik vb. gibi alanlarda bir eğitim öğretim almış olması gerekmektedir. Bu tanı koyma aşamasında sadece eğitim süresine değil, çocuğun sosyal çevresi, yoksulluk, kültürel farklar, öğretmen değişimi, varsa çocuğun özel durumu gibi etkenler de göz önünde bulundurmalıdır. Bunlarda bir sorun yoksa uygun bir ortamda gerekli şartların sağlanmasına ve zekâ düzeyinde de problem görünmüyorsa öğrenci tanı için yönlendirilmelidir. Özel öğrenme güçlüğü; disleksi, disgrafi, diskalkuli olarak gruplandırılır. Disleksi: Tıbbi literatürde disleksi, özel öğrenme güçlüğünde yer alan ‘’okuma bozukluğu’’ tanısıdır. Disleksinin en tipik belirtileri; sözcükleri tanıma, akıcı şekilde okuma, anlaşılır dile çevirme, sözcüklerin harflerini söyleme ve yazma güçlükleridir. Disgrafi: Yazmayı etkileyen bir öğrenme güçlüğüdür. Harflerin yanlış boyutlandırılması, aralıklı yazma, büyük harflerin yanlış yerde olması, harflerin yanlış yazılması, öğrencinin yazı yazarken kalem tutuşu vb. durumların hepsi disgrafi belirtisi olabilir. Diskalkuli: Ortada zihinsel bir problem olmadığı halde sayı ve sembolleri kavrama, kavramlar/ yer-yön, matematiksel işlemleri gerçekleştirme ve ilişkilendirmede yaşanan zorluklar olarak tanımlanır. Bu sorunu yaşayan öğrenciler sayıları ve işaretleri karıştırır. Zihinden işlem yapmada zorlanır, soyut fikirlerle çalışamaz, saat konusunda zorlanır.
NELER YAPMALIYIZ?
Özel öğrenme güçlüğü tanısı olan öğrencilerde ilk olarak kendini ifade etmesi için uygun ortamlar oluşturulmalıdır. Duygu ve düşüncelerini aktarmada onları desteklemeliyiz. Çalışmalarımızda anlaşılır bir dil kullanmalı, etkinlik sürelerini kısa tutmalıyız. Öğrencilerimize hazırladığımız eğitim materyallerinin öğrencimizin tüm duyu organlarına hitap etmesine dikkat etmeliyiz. Bireyler; Okuduklarımızın yüzde10’unu, işittiklerimizin yüzde20’sini, gördüklerimizin yüzde30’unu hem görüp hem işittiklerimizin yüzde50’sini, davranışla beraber söylediklerimizin yüzde90’ını hatırlarız. Öğrencilerimizin yaparak, yaşayarak öğrenme modeli olmalıyız ki bilgi kalıcı hale gelsin. Okuma- yazma becerilerinin kazandırılmasından önce çocuklarımızda, büyük – küçük kas becerilerinin kazandırılması, el- göz koordinasyonunun sağlanması, dikkatini verme, odaklanma, takip etme, duyu organlarını aktif kullanma çalışmalarına yer vermeliyiz. Hazırlamış olduğumuz etkinliklerde, derslerimizde öğrencilerimizin daha aktif rol alması, kendini özgün ifade edebilmesi, eğitimin sadece kalem, defter, kitapla değil, araştırarak ve keşfederek bire bir eğitimin her anında yer almasına öncelik verilmelidir.
MATERYALLERİMİZİN KULLANIM ALANLARI VE AMAÇLARI
Farklı kavramların öğretiminde kullanılan eğitici kutu oyunları, çocukların dil, bilişsel, sosyal, psikomotor gibi farklı gelişim alanlarına hitap ederek görsel ve işitsel algılarını etkili bir biçimde kullanmalarını desteklemektedir.
Ardışık ileri- geri sayma ve farklı matematik kavramlarının öğretiminde kullanılan materyal, çocukların bilişsel gelişimini desteklemek amacıyla tasarlanmıştır.
Sayı sayma ve rakam eşlemede kullanılan materyal, bilişsel ve ince motor becerileri desteklemek amacıyla hazırlanmıştır.
Büyük harf, küçük harf ayırt etme, eşleme ve nesne sayma, rakam eşleme amacıyla kullanılan çift taraflı materyal eşleme, sayma, dikkat, el- göz koordinasyonu ve ince motor becerilerin gelişimini desteklemek amacıyla tasarlanmıştır.
Çocukların görsel algılarına hitap eden duruş pozisyonları materyali, kaslarını kullanarak vücut kontrolünü sağlamak ve kaba motor gelişimini desteklemek amacıyla tasarlanmıştır.