ŞAİR YALNIZLIĞI Şair yalnızlığı nedir? Sen bilir misin? Kendi içinde bir gurbet çekerde Kimse bilmez ne çektiğini Zor adamdır şairler Anlaşılmaz ve anlaşılması güç Öteki adamlara benzemezler Bazı kimseler anlamaz onu Oda anlayamaz bazı kimseleri Yol alır içinde gönül limanından kalkan gemileri Kılavuzsuz gider çok kere Tütmez bacası, tüketir içinde benliğini Ölse anca bilinir belki kıymeti Onca yazdığı şiiri, beyiti ve hikayesi Neye yarar buda miras mı der kimisi Haydi haydi ve haydi Kalkalım bu oturmak fazlaca sürdü Gitme vakti ki o dem Çekilir kilitli kapıların sürgüsü Şimdi yine başlasın şairin gurbet öyküsü Yalnızım içimde Kalabalıklar hep çevremde Ses versem, işaret ….
Son Çığlık Geri dönüşü yoktu artık Geçtiğim bu son dönemecin Akıbetim sen isen yolların sonu yine sendin Kaçmak olur mu bu varıştan Sana gelirken usanmam uğraştan Ahvalim bilir tanrı içten yakarışımdan Kitlense kapılar, vurulsam zincire Hapsolmaz bendeki ben Bilirim sonunda sana kavuşacağımdan *** Karmaşaydın sen içimde bir karmaşa Ne idi bu uçsuz yalnızlığım Kendi içimde bilmediğim bir muamma Sonsuzluğu doğuracak kızıl gökler nerede Hani yanımı yöremi kuşatacak o ruhun Unutulmuş lisanların cümleleri idin sen. *** Neredeydi rüzgar estikce dalgalanan lüle saçların Narin ellerini belime dolayıp bedenimi sardığın Ay ışığında bir ruhtuk sade ikimiz Hani o şehvetli eller, şuurumu yitirten gözlerin. *** ….
BEKLENEN VE ÖZLENEN Nehir olup gürül gürül akıp çağlasam Şu yaylada… Zümrüdü anka olsam konsa kanatlarıma tüm (ASYA) Ve ben dağlarından ovalarından süzülüp uçsam yayılsam semaya Dokunsam her mazlumun yüreğine Tuncu eritir, demiri tavlar içimde ki bu aşk (ASYA) Ve tüm kaînat benim mülküm olsa ben tek sende yaşamak seninle olmak isterim.(ASYA) İsterim Bereketli ovalarında dolu dizgin atlarım koşsun dört nala Başaklarım boy versin Filizler güversin toprak ananın bağrından Gel uzanalım seninle bu sonsuz düzlüğe Kayan yıldızları sayalım birlikte Ğöğsümüzden doğuralım ay ışığını Hadi çık gel Ergenekon’dan Ben Ötüken yaylasında seni beklerim… Yunus E. GÜRÜNLÜ
AYASOFYA Boynun bükme Ayasofya Bir gün elbet yükselecek minarelerinden İlahî sâda Kubbenin altına bölük bölük doluşup çoğalacaksın Her ferdin alnında secde mührünü vuracaksın *** Şahit olsun mihrabı ve minberi Yüz döndüğümüz kıblesi Karşısında Sultan’ın mabedi Boynun bükmen Ayasofya Bir gün elbet yükselecek minarelerinden İlahî sâda *** Sıra sıra dizilip duracağız saflarında Fethin sembolündeki manasın Ayasofya İnnâ fetâhna ayeti buna vasıta Evlad-ı Fatih-ana mirassın Boynun bükmen Ayasofya Bir gün elbet yükselecek minarelerinden İlahî sâda *** Belki bir bayram sabahı belki de Kadir gecesi Namaza doyacaksın Ayasofya Yükselsin kubbelerinden tehliller, teşrik tekbirleri İmrensin ruh-ul ekber ve yanında gelenleri Boynun bükmen Ayasofya Bir ….
Sorulardan Cevaplar -2- Yine gün geceye döndü Gecenin tükenmez nurunda gözlerimi şafakla —ovacağım Bilmem kaç şiir oldu sana başladı —saymadım Söylenememiş kelimelere seni anlatıp —yazamadım Ben aksam, hayat aksa, yol aksa Feza ve tüm yıldızlar bir anda aksa Bildiğin hangi doğruyu ben sana —anlatamadım. Yine gün geceye döndü Masada boynu bükük yetim koyduğum kağıt ve kalem Ve zihnimde prangalara vurulu kilitli kelimeleri —açamadım. Yine gün geceye döndü Karanlıklar ruhuma büründü Aynada solgun bir yüz göründü Kapılar arkamdan örtüldü Gök kubbe sanki üstüme çöktü Devler cüceler hep bir görüldü Bu bir rüya mıydı? —Şaşırdım. Karaladığım bu resim, yazdığım bu şiir sen ….
MAYIS Takıldım, balıkçının ağına Çırpınan balığın çaresizliğindeyim Dilinde tatlı nameleri Çıkarsam, yılanın zehrindeyim Bilmedim bu kaçıncı fasıl sevmek Hangi tazenin düşündeyim Çırpındım, çırpındım çıktım karaya Düştüm, sofraya ayyaşın mezesindeyim Soktum, o günahkârı şuursuzca Zehrim devadır tabibin iğnesindeyim Sevdim o zalimi korkusuzca Geçemedim, feleğinin çemberindeyim… Yunus E.GÜRÜNLÜ 28.05.2020 S.00:35
NECİP FAZIL’IN EŞSİZ ve BÜYÜK HATIRASINA İTHAFEN Üstad Necip Fazıl Beyin (d.1904/1983) bu gün fani dünyadan edebiyete irtihalinin otuzyedinci sene-i devriyesindeyiz, üstadın ardından geçen otuz yedi senede hakkında bir çok makale yazılmış, üniversitelerde doktora tezlerine araştırma konusu yapılmış, hayatı hakkında belgeseller çekilmiş olan, bizlerin onu şair kimliği ile tanıdığımız ama şairliğinin yanı sıra büyük bir dava ve cemiyet adamı olduğu gerçeğini bu yazımda anlatmadan geçemeyeceğim. Evet Necip Fazıl Bey şairliği ve akıllara mıh gibi çakılı bir çok şiiri (Kaldırımlar-Çile-Beklenen) ile anılır ve hatırlanır, doğrudur ama üstad çok zeki, hazır-cevap, vakur ve mağrur bir kişiliğe sahip iken şairliğin yanında aksiyoner, fikir ….
O’na Varan Yol Kuytuda görünmez bir el El ki uzanır nurundan Tutup çeker göğsümden Kaldırıp arşa yükseltir ruhumu *** Baştan ayağa günahlar içindeyim Bedenim ve benliğim ruhuma sancıdır O uzanan el ki Rahmân’dan Günahlarıma dermandır *** Karanlığın karnından işittim bir nida Bu ses yolunu şaşmışlara, ona varmakta vasıta Kainâtın yaratılışındaki mana O sese yönelip Hâk yolunu aramakta Yunus E.GÜRÜNLÜ 23.05.2020 Son sahur S.03:50 Sabah ezânı okunurken
RUH İKLİMİ O yer mi bize uzak Bu kızıl mavi gökler mi daha yakında Sonsuzluk çepçevre sarılmış kızıl ufukta Güneşi batırıyor akşamın son kızıllığı Kehkeşanlardan milyonlarca yıldız kümesini Alıp taksam gök kubbe ile başına… *** Budur işte desem senin yıkılmaz tahtın ve saltanatın Döndürsem küre-i arzı eteklerinde Yakarışlarım dindirse kopan tufanı Yer-gök hep bir olsa bu boş düzlükte Yalnız acı bir çığlık yükseliyor şimdi göğe Uzanıp tutsa ellerimden tan yerini ağartan gökler Çekiverse beni o sonsuz bilinmeze Yunus E.GÜRÜNLÜ
RUH YANGINI Acı bir çığlık koparıyor Yerler ve gökyüzü Bilmem bu çalan hangi senfoni Sazım da kimsesizlerin Yürek yakan tınısı Bilmem bu hangi ayrılığın acısı. *** Şimdi ufuğu çepeçevre sarmış bulutlar Dumanlı dağlarına sırtını dayamış güneş Dilimde sonsuzluk bestesinden Unutulmuş bir nağme Ellerimde dirilteceğim tabiat nerde Şu kukumav kuşlarına bak Menekşeler boynun bükmüş saksılarda Toprak anayı diriltecek o ilahî tılsım nerde *** Tik-taklar takılıp kaldı buzlu duvarlarda Dönse kaînat eskisi gibi başımızdan Aksa zaman bir çırpıda avuçlarımızdan Yüzün dönse güneş ısıtsa içimizi Aydınlansa ruhumuz o ilahî nurun sırrıyla… *** Mazide mi kaldı dersin, o güldüğümüz günler ….