Paris iklimi görüşmelerinde tartışmalar inanılmaz dar parametreler içinde gerçekleşti. Aslında, zirvenin asıl amacının özel sektöre gelecekteki yatırımlarını hangi yöne yönlendirmesi gerektiği hakkında bir mesaj göndermek olduğunu söylemek abartı olmazdı.
Finansal basın bu noktada en açık olma eğilimindedir. Örneğin Financial Times, tarif edilen Paris zirvesinin amacı şöyle:
Yatırımcıların, devletlerin bir otoyol veya kömür santrali yerine yeni bir elektrikli otobüs sisteminden veya rüzgar santralinden para kazanmalarını kolaylaştıracağı konusunda ikna edilmeleri gerekecek.
Gelişmekte olan ülkelerin düşük karbonlu enerji kaynaklarına geçmelerine yardımcı olmak için gereken işletme yatırımları hakkında hiçbir yanılsamam yok.
Ancak sohbeti neoliberal, pazar temelli çözümlerle daraltarak, sosyal ve çevresel değişim için diğer fırsatları görmezden gelme riskini alıyoruz. Bu, mevcut koşullar altında özellikle doğrudur olağanüstü hal Fransa'da alternatif veya muhalif sesleri susturdu.
Bu endişeler Kanadalı yazar ve aktivist Naomi Klein tarafından paylaşılıyor; bu hafta (vatandaşları ile birlikte film yapımcısı Avi Lewis ve yazar Maude Barlow) Paris’e onu sunmak için geldi. Sıçrama Manifestosu - Fosil yakıtlardan uzaklaşmak için adil bir stratejiye sahip.
Klein, “Lewis,“ siyasi liderler tarafından sunduklarımızla, cesur ve radikal değişim açısından hazır olduğumuz şeyler arasında büyük bir boşluk var ”diyerek davaları başlattı:
InnerSelf'ten En Son Haberleri Alın
Geleceğimizi Le Bourget'te (iklim konferansının yeri) görevli dünya liderlerinin ellerinde bırakmayı reddediyorum. İnsanlar sıçramaya ve önderlik etmeye hazır. Dinlemeye ve takip etmeye hazır olan politikacılara ihtiyacımız var.
Manifesto
Klein, manifestoyu “fosil yakıtlardan uzağa“ adalet temelli bir geçiş için mücadele etmek ”için çeşitli hareketleri bir araya getirmeyi amaçlayan“ somun ve civata politikası politikası ”olarak nitelendirdi. Belgenin kendisi, Kanada'nın yerli halklarından, inanç gruplarından, çevre gruplarından ve işçi hareketinden 60 temsilcileri tarafından hazırlanan bu yaklaşımın bir örneğidir.
Yerli haklara saygı duymak, kamuya enerji sistemlerinin kontrolünü vermek, temiz taşımacılığa fon sağlamak, fosil yakıt sübvansiyonlarına son vermek ve yerel ekonomileri yeniden inşa etme ve tahliye etme projelerine zarar vermeyi önleme girişimlerini engelleme yasalarını hurdaya çıkarma gibi birçok temel fikir içermektedir.
Enerji geçişi ile ilgili olarak Klein, ilk ülke topluluklarını yerel girişimlere sahip olmaları ve kontrol etmelerini sağlayan programların önemini vurguladı. Alberta'nın katran kumları bölgesinden olumlu örnekler verdiğini belirterek, geçişin “tarihi yanlışlıkları ele alırken iklim değişikliğiyle mücadelenin somut bir yolu” olabileceğini savundu.
Ancak sunumunda, Klein iklim adaletinin zorlu gerçekçiler tarafından türetilecek bir hayal olduğunu düşünerek şunu söyledi:
Bunun tersi şeyler var. Emisyonları azaltmak için elimizden gelen her şeyi yapmak, güçlü bir gerçekçiliktir. Hiçbir şey yapmamak fantezidir.
2016 Artık Yıl mı?
Manifesto somut politika talepleri ortaya koyarken, aynı zamanda dünyadaki topluluklara kendi koşullarını ele alan kendi ifadelerini geliştirmeleri için ilham veren bir örnek olarak görülmelidir.
Bu önemlidir, çünkü bu, insan gruplarının kendi spesifik sorunlarına somut çözümler bulmak için işbirliği yaptıkları ve işbirliği yaptıkları anlamına geliyordu. Bu insanlar manifestoya sahip ve kendi benzersiz tarihlerine ve coğrafyalarına uyan anlamlarına dair özel bir anlayışa sahipler. Ayrıca dayanışma ağları kurma ve basit bir krize cevap vermeyen olumlu bir projeye katılma konusunda da pratik yapıyorlar.
Klein, “Uluslararası Artık Gün” olarak Şubat 29, 2016 markasını hedefliyor:
Artık yıllar büyük bir benzetmedir; çünkü Dünya'nın Güneş etrafındaki devrimine bağlı olarak insan sistemimizi değiştiriyoruz… İnsan tarafından yaratılan yasaları ayarlamanın, doğa kanunlarını değiştirmekten daha kolay olduğunu gösteriyor.
Emisyonları azaltma konusundaki isteksizliğini zaten belirten politikacılara ya da Greenwashed Paris zirvesinin sponsorları. Ayrıca iklimi düzeltmek için küçük, artan adımlar için zamanımız yok.
Daha ziyade, Klein’ın savunduğu gibi “cüretkarlık ve vizyon gerektiren tarihi bir anda yaşıyoruz… dünyanın sağ tarafını çevirme zamanı, sıçramanın zamanı”.
Yazar hakkında
Peter Burdon, Kıdemli Öğretim Görevlisi, Adelaide Hukuk Fakültesi. Araştırması çevre krizi ve insan toplumunun yasalarını, yönetişim yapılarını ve sosyal ilişkilerini gezegenin sağlığını ve bütünlüğünü desteklemelerini (baltalamak yerine) nasıl değiştirebileceğini araştırıyor. En son kitabım, Dünya Hukukudur: Özel Mülkiyet ve Çevre (Routledge Press, 2014).
İlgili Kitap:
{AmazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = 0415633176; maxResults = 1}
{AmazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = 1451697392; maxResults = 1}