İstanbul Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü / Tiyatro Eleştirmenliği ve Dramaturji Anabilim Dalı
2000 sonrası Türkiye'de alana özgü tiyatro
Site specific theater in Turkey after the year 2000
Ufuk Tan Altunkaya - 2017Teze Git (tez.yok.gov.tr)
Özet:
Bu tezde 2000 sonrası Türkiye'de sahnelenen alana özgü tiyatro çalışmaları ve bu alanda faaliyet gösteren sanatçıların veya toplulukların oyunları incelenmektedir. Bu çerçevede yeni bir uygulama biçimi olarak son yıllarda ortaya çıkan alana özgü tiyatronun tarihselliği, kuramsal yönü ve uygulanabilirliği üzerinden incelemeler yapılmıştır. Tezin ilk bölümünde alana özgülüğün tarihselliği tiyatronun doğuşundan yirminci yüzyıla kadar incelenmiş bu doğrultuda tiyatro için tasarlanmamış ve / veya hazırlanmamış alanların tiyatro için kullanılması açısından tarihsel bir inceleme yapılmıştır. Tezin ikinci bölümünde özellikle 1960'larla beraber ortaya çıkan alana özgü sanat çalışmaları üzerinden değerlendirmeler yapılmış, bu çerçevede alana özgü tiyatronun temelleri, özellikleri ve kuramsal yönü tartışılmıştır. Dünyadan çeşitli örneklerle beraber alana özgü tiyatronun dünyadaki uygulanabilirliği üzerinden incelemeler yapılmıştır. Tezin üçüncü bölümünde ise, Türkiye'deki alana özgü tiyatro örnekleri, 2000 yılı öncesi temel olacak şekilde, 2000 sonrası örnekleri incelenmiş bu çerçevede elli sekiz oyunun incelemesi yapılmıştır.
Summary:
This thesis analyzes site-specific theater works and plays of artists and theater groups that work in this field. Within this frame, it studies site-specific theater that emerged recently as a new practice through its historicity, institutional aspect, and applicability. The first chapter studies the historicity of site specificity starting from the origin of the theater to the twentieth century and it conducts a historic survey on theater's use of the sites that are not designed and/or prepared for a theatre. The second chapter evaluates site-specific artworks that started to emerge in the 1960s and it discusses site-specific theater's foundations, features and institutional aspect within this frame. It examines the applicability of site-specific theater in the world with the help of examples from site-specific theater around the world. As to the third chapter, it analyses site-specific theater examples in Turkey after 2000, basing upon before 2000 and it studies fifty-eight plays within this context.