Ebu Said el-Hudrî -radıyallahu anh- merfû olarak anlatıyor: RasûluIIah -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurdu: «Ben nasıl rahat ederim ki, sur sahibi suru ağzına almış ve kulağını dinlemeye vermiş sura üfleme izni beklemektedir.» Sanki bu haber sahabelere ağır gelmişti. RasûluIIah -sallallahu aleyhi ve sellem- bunun üzerine onlara: «Allah bize yeter. O ne güzel vekildir.» demelerini emretti.
عن أبي سعيد الخدري -رضي الله عنه- مرفوعاً: «كَيْفَ أَنْعَمُ! وصَاحِبُ القَرْنِ قَدِ التَقَمَ القَرْنَ، واسْتَمَعَ الإِذْنَ مَتَى يُؤْمَرُ بالنَّفْخِ فَيَنْفُخُ»، فَكَأَنَّ ذَلِكَ ثَقُلَ على أصحابِ رسولِ اللهِ -صلى الله عليه وسلم- فقال لهم: «قُولُوا: حَسْبُنَا اللهُ ونِعْمَ الوَكِيلُ».
شرح الحديث :
RasûluIIah -sallallahu aleyhi ve sellem- sura üflemekle görevlendirilen melek, suru ağzına almış, kulağını dinlemeye vermiş sura üfleme izni beklerken ben nasıl rahat eder, sefa sürerim demiştir. Bu sözler sahabelere ağır gelince, RasûluIIah -sallallahu aleyhi ve sellem- onlara: «Allah bize yeter. O ne güzel vekildir.» demelerini emretmiştir.