Seçim zamanı gösterilen ilgiyi keşke her seferinde gösterseler. Siyasilerin yaptığı en güzel şeylerden biri, oy oranı artsın diye işkembeyi kübradan sallamasıdır. Vatandaş buna yıllarca alıştı fakat, siyasiler nedense anlatmaktan bıkmadı. Sakın yanlış anlamayın. Bu sözlerimi sadece iktidar tarafına söylemiyorum. Büyük bölümü onlara söylenmiş olsa da, sesi çıkmayan mecliste sandalye sayısı bulunan muhalefetin tüm üyelerine de iletiyorum. Vatandaşa geldiğinde işler ağır giderken, iş vekillerin ortak noktası olan duygusallığa geldiğinde değişiyor. Bütün parmaklar havaya. Çoğunlukla kabul olundu değil, bütünüyle kabul gördü deniliyor.
Bu konu maaşlara zam zamanı var. Sosyal hakların telaffuzunda var. Emeklilik konularında var. En önemlisi ise sağlıkta var. Sağlıkta vatandaşın anası ağlarken, hamutuyla götürenler nedense ses çıkarmıyor. Anlaşılır gibi değil. Bir milletvekili çıkıp da bu güne kadar, ya vatandaşın yiyecek parası yok, bizler aldığımızın yanında yine zamlandık. Bu verilenler haksızdır. Bize verileceğine vatandaşla verilsin diyen çıkmadı. Sosyal adalet terimleriyle ortaya çıkanlar, kendisi sıraya girdiğinde o sosyal adalet yerini çıkara bırakıyor. Vay çıkarcılar sizi.
Emeklilik yaşı son 0nbeş yılda katın kat tırmanarak ölüme yakın hale getirilirken, biri çıkıp da demedi, ey millet bizim emeklilik iki yıl sonra hak oluyor. Ben bunu asla istemiyorum. Yaparsam gözüme dizime dursun. Yapanlar da bu işi yanlış yapıyorlar. Ne adaletli ne de dinen gerekli. Ortada ses çıkaran yok. Sadece vah benim vatandaşım. Bunlar hiç karın doyurmuyor. Vekil, değil en lüks yerlerde tedavisi, gerektiğinde yurt dışında gereğini yaptırıyor. Vatandaş ise, aldığı ücretin veya emekli maaşının büyük bölümünü her sene aldığı oyuz lira farkını zaten başta sağlık hizmetlerine geri veriyor. Elde var sıfır.
Son gelinen noktaya bakarsanız işin gerçek yönünü görmek mümkün. Vekiller eskiyen dişlerine implant yapma işini cebinden değil devletten karşılarken, vatandaşa yapmak yasağı devam ediyor. Vekilin ağzı ağız, vatandaşınki ise tam bir fosseptik sanki. Ömrünü devlete çalışmakla geçiren memur ve işçi, tam emekli olup yemeğini yiyecekken, yiyemiyor. Ondan daha değerli olan dişleri taktırma şansı yok. Vekilin ağzının yapısı bizimkinden farklı olduğundan, normal vatandaşa ödenmesi sakıncalı. Nerede bu adalet demekten başka söz var mı sizce.
Güncelleme Tarihi: 06 Ocak 2016, 18:45