Başka ülkelerde, başka şehirlerde böylemidir bilmiyorum, fakat Londra’da toplum için çalışmak çok zor zanaat. Yıllarca karşılık beklemeden çalışırsınız, kendi zamanınızı verirsiniz, ailenizin zamanından çalarsınız, eşi dostu yorarsınız.
Tüm bu çalışmalarınızın sonunda Londra’da toplumsal çalışma yapmış ve herkes tarafından takdir edilen şükranla anılan bir tek insan bulmakta zorlanırsınız. Huyumuz batsın mutlaka bir kulp bulup, tutmasa da izi kalır misali çamur atıyoruz. Toplumsal çalışmalar içinde bulunan insanlarımızı, sanatçılarımızı, gazetecilerimizi bir şekilde yıpratıyor, küstürüyor ve çekilmek zorunda bırakıyoruz.
Toplum için çalışmak toplum adamı olmak doğuştan var olan bir yetenektir. Onlar, az olsun benim olsun, ‘bana dokunmayan yılan bin yaşasın’ düşüncesiyle kıyıda kenarda duramazlar, her platformda konuşurlar, takdir toplar ve öne çıkarlar. Bir dernekte bir kurumun yönetiminde görürüz onları.
Zamanlarının çoğunu orada geçirdiklerinden kuruluşlarla özdeşmiş gibidirler, işi gücü bırakıp oraya adarlar kendilerini. Birçok insan iş kurup para kazanırken onlar eldekiyle yetinirler.
Bir yere başkan olayım da nereye olursa olsun diye düşünen, adının önüne ‘başkan’ kelimesini yazdırmak isteyen kariyeristlerden bahsetmiyorum. Çevrenizde her gün karşılaştığımız insanlar içinde onlarca ‘başkan’ görürsünüz, çoğu olmayan bir derneğin başkanıdır, ya da hasbelkader bir zamanlar kısa bir süre başkan diye çağrılmıştır. Bu yazımızda bahsettiğimiz fedakâr insan tipiyle bu tür popülist kariyer düşkünlerini ayırmak gerekir.Örgütlü olmak eskiden olduğu gibi günümüzde de bir güçtür. Feodal yapılar insan gücüne dayanarak kendilerini fiziksel olarak var ederler, bir gruba, bir aileye sahip olmanın manevi desteği ile moral bulurlar.
Günümüz modern toplumlarında bireyci üretim ilişkileri toplumsal yapıları biraz değiştirse de sonuçta sendikanız, din kuruluşunuz derneğiniz varsa bunlar size aidiyet hissi ve güç verir. Örgütlüyseniz varlığınızı kabul ettirirsiniz, ekonomik gücünüz olur, hakkınızı savunursunuz ve yönetimden bir şekilde pay alırsınız. Dernekler, sendikalar, ibadet merkezleri, partiler ve vakıflar bunların çevremizdeki en basit örnekleridir.
İşte yukarıda saydığım özellikleri olan örgütçü liderler bu tür kurumlarda görev yaparak, toplumlarının önünü açarlar. Ne kadar ekonomik gücünüz olursa olsun, para hayatın içinde örgütlenmiş bir güçten daha belirleyici olamaz. Göçmen ve zayıf toplumların daha fazla örgütlenmeye, daha çok liderlere ihtiyaçları vardır.
Adam harcamak yıpratmak alışkanlığımızdan vazgeçip, yeni liderler yeni rol modeller yetiştirmek zamanı gelmedi mi?Bu yazı 21 Kasım 2014 tarihinde yayınlanmıştır.
- Ofislerin Konutlara Çevrilmesi – Article 4
- İngiltere’de Normalleşmeye Fren
- İkinci Dalga Kapıda, Yeni Önlemler Geliyor
- Damga vergisinde büyük indirim
- İşyerlerinde yeni dönem nasıl olacak?
- Koronavirüs Sözlüğü
- Bu Yıl Yaz Tatili Nasıl Olacak?
- Koronavirüs Hastalığını Yenenler Sınıfı
- COVID-19’dan Sonra Neler Olabilir?
- Salgın Bize ne Öğretti? Nasıl Bir Gelecek Bekliyor?