şey var dimi?
ne kadar tecrübe sahibi olursan o kadar güçlü olursun.
çünkü hep güçlü olmak zorundayız.
çünkü güçlü olan kazanır.
belki ben seninki kadar,onunki kadar çok şey yaşamadım ama benim şöyle bi’ kalkanım vardı.
“yaşayabileceğim her şeye karşı önlem almak ve yaşandığı zaman bu sayede atlatabilmek.”
olayın en başında hayal gücü var. “ne yaşayabilirim,neler olabilir,en kötü ne hissedebilirim?”
daha sonrasında hayali biraz kenara atıp çıkarım yapma yeteneği giriyo devreye. “bu tür sonuçlar çıkabilir” gibisinden.
iş biraz daha zorlaşıyo ve mantık giriyo araya. e malum herkes kullanamıyo var olsa bile. “böyle bi’ şeyle karşılaşırsam en az zararla nasıl kurtulabilirim?”
bunları bütün haline getirdiğin zaman ne kadar gerçekçi bi’ yapı inşa ettiysen o kadar çok hissediyorsun düşünürken. aslında bi’ nevi yaşıyosun o duyguyu.ulaştığınız sonuçlar sizinle uyuşmuyorsa asıl olayı yaşadığınız zaman durum tam bir yıkım haline geliyor. bu yüzden hep derim; “insan kendini tanımalı.”
benim için hayatımda önem taşıyan biri varsa her şey çok güzel gidiyorsa bile ben bütün senaryoları kafamda yaşamış oluyorum ve sonrasında sizin tabirinizle “kazık yendiğinde” perişan olmuyorum. hayal kırıklığı yaşamıyorum. çünkü herkes her şeyi yapabilir. bunun güvenmemekle alakası yok,pollyanna olamam bu konuda.
benim için tecrübe çok fazla şey yaşamak,benzer durumlarla çok sık karşılaşmak değildir. benim için sevdiğiniz bi’ yemeği 400 kere yapmış olmanız bi’ tecrübe değildir. benim için tecrübe o yemeği ne kadar istediğiniz gibi yapıyo oluşunuzdur. arkanızdan bıçaklayan 50 kişiyle karşılaşmanız da tecrübe değildir,tecrübe; bi’ insanın sizi arkanızdan bıçaklayabilecek olduğunu bilmeniz, bu duruma kadar ve bu durumda nasıl davranabileceğinizi kestirmenizdir.
denize 100 tane taş fırlatsan ne olur,denizin tek dalgasıyla yerle bir olacaksan..