Bir süre önce Turizm Şurası düzenlendi. Gazete sayfalarında birkaç fotoğraf karesi gördüm. Rapor olarak ortaya çıkan sonuçlar nedir, bunu şahsen öğrenemedim. O buluşmaya davet edildim ama katılamadım. İki gün kala haber verildi diyerek alınganlık göstermedim ancak yoğun bir iş trafiğinden dolayı karede yer alamadım.
Ama eminim, aylar önce haberim olsaydı, özellikle motosiklet ve kullanıcıları, motosiklet turları, motoru ile İzmit’ten geçenleri anlatacağım bir rapor ile Turizm Şurasında yer alabilirdim. Bazen çok istememe rağmen katılım sağlayamıyorum. Pandemi etkiledi mi diye soruyorum. Kuşkusuz evet ama bunun arkasına sığınmıyorum.
Gelelim spor şurasına: Bir günde sporun yol haritası nasıl çizilecek, çok merak ediyorum? İki sene BAL maçları oynatılamadı. Covid-19 nedeni ile birçok sporcu ve teknik adam bu durumdan olumsuz etkilendi. Oynatılan maçlara seyirci alınmadı. Hele amatör dediğimiz sporlar bu dönemde en fazla etkilendiler.
Mücadele sporları antrenman yapacak salon bulamadılar. Antrenörler bilgilerini tazeleyecek konferanslara ya katılamadılar ya da bu buluşmalar düzenlenemedi. Okul sporları inanılmaz derecede yara aldı. Beden Eğitimi Öğretmenleri zaten zor koşullar altında çalışıyorlarken bu defa tamamen gerçek hedeften uzaklaştılar. Zaten uzun zamandır okul sporlarına karşı sincice yapılan uygulamalar hem öğrenci sporcuları hem de bu öğrencilerin öğretmenlerini spor hayatından uzaklaştırdı.
Çeşitli kutlamalar ve anmalarla geçen bayramlar pas geçildi. Lig heyetleri kapatıldı. Okul Spor Kolları tarihe karıştı. Okul müsabakaları Milli Eğitim ile Spor İl Müdürlüğü arasında kaldı. Okul müsabakalarına katılan takımlara olan desteklerin tamamı ortadan kalktı. Okulların yöneticileri, Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenlerinin önerdiği birçok faydalı etkinliğin yapılmasını istemediler. İzcilik bile uçtu gitti. Nerede kamp yapan izciler?
Şura için önce başlıklar ve geçici çalışma grupları oluşturulmuş olmalı idi. Bu komisyonlar birer ön rapor hazırlayıp, bu toplantı katılımcılarına sunumlarını yapıp eleştirileri almalı idiler. Belki bu süreçler tamamlanmış da olabilir. Ama edindiğim bilgiler bunun yapılmadığı yönündedir.
Ve en önemli konulardan biri olan yetenek seçimi aldatmacası… Çeşitli alet ve aygıtlarla çocuklarda yetenek seçimi yapıyoruz diye çeşitli aktiviteleri zaman zaman izliyorum. Nerede bu yetenekliler? Göreniniz var mı? Bakın hemen yazıyorum, “Yetenekliler, o sporu yapanların içinden seçilir!” Bu konuyu altını çizerek belirtiyorum: Yürümesini, koşmasını, sıçramasını bilmeyen çocukların yeteneklerini ölçseniz ne olur, ölçmeseniz ne olur?
Önce herkes hareket edecek. Çocuklara, egzersiz yapmayı sevmelerini teşvik edecek, ilgi duyduğu sporlara yönlendirecek, temel teknik becerileri öğretecek ve sporun bir kültür olduğunu anlatacaksınız. Hele hele bir spor branşına yönelmiş ise 9,5-12.yaşlar arasında o sporun temel teknik ve taktik davranışlarını uygun yüklenme şiddetleri altında antrene edeceksiniz. Bunun dışında yapılanlar ne sporu ne de sporcuları geliştirir…
Ve en önemli konuya gelince… Spor, Eğitim gibi sektörlerin doğru bilgi ve yöneticiler ile ileriye gidebileceği bilinen bir doğrudur. Hem yöneticilerin hem de eğiticilerin de eğitime ihtiyaçları vardır. Önce bu konuda bir şura düzenlenmelidir.
Okul kulüpleri, il Birincilikleri, tatlı rekabetlerin yer aldığı turnuvalar, 23 Nisan ve 19 Mayıs etkinlikleri, lig heyetleri, okul spor kolları, okul aile birlikleri, grup maçları, yarıfinal heyecanları, finale kalma başarılarını önce hatırlayalım, ondan sonra işe koyulalım derim. Spor bir şuraya sıkıştırılacak kadar küçük bir konu değildir!