'Kalbi kadar temiz! bir sayfayı sana ayırdığı için teşekkür eder, gülen yüzün solmasın, mutluluk peşini bırakmasın gibi bir şeyler karalarsın hatıra defterine ve bilmem kaçıncı sayfadaki sessiz bir hatıra oluverirsin' dedi Maribel*
*Maribel, benim şeker kavanozum.BANADAİR'leri içinde biriktirdiğim..
Bugünlerde tuhaflığı üstünde, neyse o böyle söyleyince aklıma ortaokul ve lise dönemlerimizdeki Hatıra Defterlerimiz geldi.
Benimde bir tane vardı, hala duruyor bir yerlerde. Şimdi tek tek gözümün önüne geldi arkadaşlarımın yazdıkları..
Je t'aime'ler, I love you'lar , kalpler, 'seni seveni sev katında köle olsa, seni sevmeyeni sevme mısırda padişah olsa'lar :)
'Eduardo, kadar yakışıklı birini bulman umuduyla' yazanlar. (Eduardo, bizim zamanımızda yayınlanan yıldıza ulaşmak diye bir pembe dizideki latin yakışıklıydı, şişe dibi gözlüklü lorena'nın evrim geçirip çocuğu kendine aşık etmesini beklemiştik aylarca..Hazır yeri gelmişken yazayım, yemeğe misafir geleceği bir akşam evde harıl harıl hazırlık varken ben diziyi izliyorum soluksuz..ve o bölümde Eduardo arabasıyla uçurumdan yuvarlanıyor..Ben kendimi kaybetmiş, iki göz iki çeşme, hıçkıra hıçkıra ağlayan bir tip, gören görmeyende gerçekten bir şey oldu sanar, çocukluk işte ne yaparsın :))
Şimdi düşündümde bu post benim hatıra defterim olsun. Adı üstünde, siz arkadaşlarımdan, ziyaretçilerimden, bugünlerimden hatıra kalsın..
Defterim ortada, yazmak isteyenler buyursun..Şimdiden herkese teşekkür ederim..