Öğrenme Araçları
Mit/Gerçek Sayfaları
YANIT: Ancak gaz odaları için sipariş edilen ve kullanılan materyallerin daha yakından incelenmesi ve Birkenau'daki gaz odaları ile SS barakaları arasındaki uzaklık inkarcıların iddialarının haksızlığını ortaya koymaktadır.
YANIT: Ancak Auschwitz-Birkenau'daki gaz odasından alınan deliller mevcuttur. Krematoryum 2 ve 3 gaz odalarının tavanlarında Zyklon-B verilmesi için delikler vardı. Görgü tanıkları ve fotoğraf delilleri deliklerin varlığını doğruluyor; ancak son zamanlarda deliklerin yerini tam olarak gösteren bir çalışma yapıldı.
YANIT: Çelik hasır giriş kolonları bugün bulunamıyor olsa da, (hem failler hem de sağ kalan) görgü tanıklarının ifadeleri ve sütunları envanter olarak listeleyen, günümüze kadar ulaşan Alman belgeleri varlıklarını teyit ediyor.
YANIT: Ancak; Ana Kamp'taki Krematoryum 1 “sahte” değil Auschwitz kamp kompleksindeki bütün gaz odaları ve krematoryumların anısına sembolik anlam taşıması için restore edilmiş bir alan.
YANIT: Auschwitz Ölüm Kayıtları'nda yalnızca 69.000 ölüm var; çünkü 900.000'den fazla kadın, erkek ve çocuk kayıt edilmeden vagonlardan indirildikten sonra doğrudan Auschwitz gaz odalarına gönderildi.
YANIT: Irving ve Leuchter'in tarafsız gerçeklik iddialarına karşın Leuchter Raporu "kesin bilim raporu değildir." "Önemsiz izler”in yıllar sonra bile gaz odalarının yıkıntıları arasında bulunması Auschwitz-Birkenau'da gaz odaları OLDUĞUNUN kanıtıdır.
YANIT: Holokost diye isimlendirdiğimiz ölüm kampanyalarını başlattığına dair Hitler'in imzaladığı herhangi bir belge mevcut değilse de, tarihçiler Nazi hiyerarşisinin bütün sınıflarından toplanan delillerin biraraya getirilmesinin her noktada Hitler'in suça iştirak ettiğini göstermektedir.
YANIT: Ocaklar arızalandı ve bakım yapılması gerekti. Almanlar bazı ocakların kullanılmamasına karar verdi; diğer ocaklarsa esirlerin ayaklanması esnasında yıkıldı. Ancak krematoryumda daha fazla cesedin yakılması mümkün olmadığında, Almanlar tek seferde binlerce ceset yakmak için açık hava çukurlarını kullandı.
YANIT: Ancak Auschwitz'deki yetkililer ölülere saygı duymuyordu ve ölü yakma işleminin kurallarına da riayet etmediler. Ateşi körüklemek için yeni cesetler atarak, tek seferde birden fazla ceset yaktılar. Dolayısıyla Auschwitz-Birkenau'da bu kadar çok cesedin yakılmış olamayacağına ilişkin duruma delil olarak modern ölü yakma işlemine atıfta bulunmak doğru değildir.
YANIT: Ancak bizim kayıtlarımızda eksiklikler bulunması nedeniyle, muhtemelen hiçbir zaman Auschwitz'e ne kadar kömür teslimatı yapıldığını ya da yakma işlemi esnasında ne kadar kömüre ihtiyaç duyulduğunu bilemeyeceğiz. Ayrıca birden fazla kişinin aynı anda yakılması, ocakların sürekli kullanımı, alternatif yakıtların ve açık hava yakma çukurlarının kullanılması da soruyu ilgisiz hale getiriyor.
YANIT: Tarihi deliller Auschwitz-Birkenau'daki kullanılabilir ocaklar ceset yükünü kaldırmadığında, açık hava yakma çukurları kullanıldığını gösterir. Havadan ve yerden çekilmiş fotoğraflar açık hava çukurlarındaki yakma işlemini göstermekte ve görgü tanıklarının ifadeleri de bunu desteklemektedir.
YANIT: Holoskost inkarcıları ocak kapasitesiyle ilgili Almanların kendi hazırladıkları belgeleri reddediyor. Bu ilgili delilleri sahte olmakla itham ediyorlar.
YANIT: Ancak Anne'in kullandığı defterlerin, yaprakların ve mürekkebin test edilmesi bu materyallerin hepsinin o zamanlarda kullanıldığını ortaya koydu. Ayrıca günlükteki el yazısı ve harflerin kullanımı Anne Frank tarafından yazıldığı bilinen diğer belgelerle aynıdır. Otto Frank yayınlanmış günlükten bazı çok kişisel öğeleri çıkarmış olsa da; kızının yazdıklarına sadık kaldı. Son olarak günlüğün bu kadar küçük bir kız tarafından yazılamayacağı iddiası da mantıklı değil. Anne saklanarak geçirdiği 25 ayda değişmiş ve onunla birlikte yazdıkları da değişmiştir.
YANIT: Ancak Anne günlüğünün büyük bir kısmını dolma kalemle yazmıştır. Günlükteki tek tükenmez kalem izi başkası tarafından yazılmış olup; sayfaların bir araya getirilmesi sürecinde numaralandırma için kullanılmıştır.
YANIT: Gizli Müştemilat'ta yaşam zordu ancak olanaksız değildi. Müştemilat'ta kalanların 25 aylık sürede yakalanmaktan kıl payı kurtulduğu zamanlar da oldu; ancak sessiz olmaya ve binada insanlar varken dış dünyaya içeride birileri olduğuna dair yaşam işareti vermemeye dikkat ettiler.
YANIT: Hitler'in Goebbels'le yaptığı toplantılarda ayaklanmalar hakkında konuştuğu gerçeğinden hareketle; Yahudilerin kendileri, mülk ve işlerine daha büyük saldırılar düzenlenmesine izin vermiş olması muhtemeldir.
YANIT: Ne var ki Adolf Hitler pogromu durdurmaya çalışmadı. Goebbels'e pogromu başlatma yetkisini kendisi verdi. Hitler'in yakın çevresindeki diğer Nazi yetkilileri ve altları gece boyunca pogromun en iyi nasıl “durdurulamayacağına” dair açıklayıcı emirler verdiler.
YANIT: Irving gibi inkarcılar ciddi suçlara bulaşan herkesin ceza mahkemelerinde gerektiği şekilde yargılandığına inanmamızı istiyor; ancak bu doğru değil. Aslında Nazi liderleri suçluların büyük bir kısmının yargılanmasını önledi. Yalnızca iki erkek Nazilerin iğrenç addettiği “ırk karıştırma” suçundan ceza mahkemesine çıkarıldı. Yahudilerin cinayeti de dahil olmak üzere diğer suçların hepsi affedildi ya da görmezden gelindi.
YANIT: Ancak Hershel Grynszpan "Uluslararası Yahudi Cemiyeti” ya da LICA tarafından desteklenmiyordu. Silahı kendi parasıyla aldı ve elçiliğe giderek vom Roth'u kendi başına vurdu. İlk avukatı akrabalarının isteği üzerine LICA tarafından atandı ve parası Amerika Birleşik Devletleri'ndeki fonlardan biri ile ödendi. "Uluslararası Yahudi Cemiyeti” Almanya'daki pogromu başlatmak için “provokatörler” göndermedi. Hitler'in isteği üzerine Goebbels tarafından başlatıldı ve altlarındaki Gauleiter ve Stormtrooper tarafından uygulandı.
YANIT: Ne var ki 9-10 Kasım 1938’de yüzlerce sinagog yakıldı, Yahudilere ait binlerce ev ve işyeri yıkıldı; en az 91 Yahudi öldürüldü ve bir o kadar Yahudi de tacize uğradı ve ağır yaralandı. 20.000'den fazla Yahudi erkek tutuklanarak kötü muameleye uğradıkları ve tedhiş edildikleri toplama kamplarına götürüldü.
YANIT: Ancak Dresden meşru bir askeri hedefti. Çünkü tren yollarının önemli bir kesişme noktası; dolayısıyla askeri trafik içinde önemli bir ulaşım noktasıydı.
YANIT: Ancak kesin araştırma sonuçları Dresden'deki ölü sayısının 25.000 civarında olduğunu gösteriyor. Irving Müttefiklerle Nazi zulümlerini eşit göstermek çabasıyla Auschwitz'deki ölü sayısını en aza indirirken; Dresden'dekini abartıyor. Ne var ki Müttefiklerle ve Nazi zulümleri eşit değildi.
İDDİA: Gerstein’ın Belzec ve Treblinka’daki toplu gazlama ile ilgili raporu o kadar açık bir şekilde “uydurmacadır” ki hikâyenin tümüne inanılamaz. Hayatta kalan Yahudilerin ve SS faillerin şahitlikleri Gerstein’ın raporundan yola çıkmaktadır ve bu nedenle bunlara da inanılamaz.
YANIT: Güvenilir tarih, tüm kaynaklar ve çalışma hataları ile spekülasyonlar arasında en makul yorumu belirlemek üzere görgü şahitlerine ait kanıtların ve belgesel kanıtların birbiriyle karşılaştırılmasıyla yazılır. Bu olayda, hayatta kalanların ve faillerin kanıtları toplu katliam sürecinin tüm ana noktalarında Gerstein’ın raporunu ve birbirini doğrulamaktadır.
İDDİA: Yahudilerin Reinhard Operasyonu kamplarındaki gaz odalarında motor egzozu kullanılarak toplu katliamı “hikâyesi”, sadece Belzec’teki toplu gazlamaları izleyen bir SS subayı olan Kurt Gerstein’ın savaş sonrasında verdiği, inandırıcı olmayan ifadelere dayanmaktadır.
YANIT: Erkek, kadın ve çocuk 1,5 milyon Yahudi’nin Belzec, Sobibor ve Treblinka’daki ölümünü örtmek için Holokost inkârcılarının Gerstein’ı ve raporunu ne pahasına olursa olsun çürütmeleri gerekmektedir.
İDDİA: Gerstein raporu o kadar “beceriksiz bir uydurmacadır” ki, 30 Ocak 1946’da Nürnberg’deki Uluslararası Askeri Ceza Mahkemesi’ne bunun Fransızca metni kanıt olarak sunulduğunda, Mahkeme bunu kanıt olarak değerlendirmeyi reddetmiştir.
YANIT: Rassinier, Gerstein’ın raporunun kanıtlığını karalama amacıyla yalan söylemektedir. Hâkimler Gerstein’ın raporunu “reddetmemiştir”. Sözde eksik olan sertifika gösterildiğinde, aynı gün kanıt olarak kayda geçirilmiştir.
İDDİA: Gerstein’ın raporu o kadar çok saçmalıkla ve olanaksız şeyle dolu ki, raporun tamamının uydurma olduğundan, kabul görmemesi gerekir.
YANIT: Holokost inkârcıları Gerstein’ın itibarını zedelemeyi o kadar çok istemektedir ki, görüşlerin inanılmaz olduğunu göstermek ve kabul görmemesini sağlamak için bulabildikleri her türlü önemsiz noktanın üzerine gitmektedir. Ancak Gerstein’ın hikâyesi kendi elinden olduğu bilinen tüm versiyonlarda, kendi gözleriyle gördüğü konularda oldukça tutarlıdır: Belzec’te gözlemlediği toplu gazlama.
İDDİA: Gerstein’ın ölümüyle ilgili gerçekler ve cesedinin akıbeti meçhuldür.
YANIT: Rassinier, Gerstein’ın görgü şahitliğini lekelemek amacıyla, Müttefikleri sahtecilik, işkence, cinayet ile birlikte olayların örtülmeye çalışıldığı fesat bir entrika çevirmekle itham etmeye çalışarak, okuyucularını Gerstein’ın ölümü konusunda kasıtlı olarak yanlış yönlendirmektedir..
İDDİA: Gaz kamyonlarının varlığını kanıtlayan o döneme ait hiçbir belge yoktur. Bu yüzden bunlar var olmamıştır.
YANIT: Weckert yanılmaktadır. Gaz kamyonları var olmuştur. Günümüze ulaşan belgeler, bunların 1941’in sonlarında ve 1942’nin başlarında Berlin’de tasarlandığını, yapıldığını, Yahudilerin ve diğerlerinin toplu katliamında yardımcı olması için Chelmno ölüm kampına ve Doğu’daki Einsatzgruppen birimlerine gönderildiğini göstermektedir.
İDDİA: Gaz kamyonlarının yapıldığını ve kullanıldığını açıkça ortaya koyan belgeler “inandırıcı değildir” ve kaynakları “şüphelidir”.
YANIT: Gaz kamyonlarıyla ilgili mektuplar “belirsiz” veya “şüpheli” değildir ve uydurulmamıştır. Holokost inkârcıları okuyucularına tüm hikâyeyi anlatmamaktadır. Gaz kamyonlarını tasarlayan, yapan ve kullanan kişilerin tanıklıkları buradaki bilgileri doğrulamaktadır.
İDDİA: Chelmno ölüm kampında ve Doğu’da Einsatzgruppen birimleri tarafından gaz kamyonlarının kullanılmasına ilişkin görgü şahitlerinin tanıklığı, savaş sırasında Sovyetler Birliği’ndeki şüpheli duruşmalardan ortaya çıkan söylentilere dayanmaktadır. O “kanıtlar” daha sonra savaş sonrasında Almanya’da yapılan duruşmaları etkilemiştir.
YANIT: Weckert, kendi tezlerini çürüten, her türlü görgü şahidi tanıklığını lekelemek için sıkça kullanılan bir Holokost inkâr yöntemini kullanmaktadır. Görgü şahidi tanıklıklarının geniş metninden bulabildiği küçük, konu dışı örnekleri seçmekte ve ne kadar küçük veya alakasız olursa olsun, tutarsızlık aramak üzere dikkatli şekilde her birini tek tek ele almaktadır. Gerçekte ise, tıpatıp aynı anlatımlar bir yerden duyularak tekrarlanıyor gibi duracağından, küçük tutarsızlıklar görgü şahitlerinin anlatımlarının güvenilirliğine ve belli bir noktada birleşmesine aslında katkıda bulunmaktadır.
İDDİA: 1977–2000 arasında, Belzec ölüm kampında 33 toplu mezarın bulunduğu ve haritalandırıldığı kazılarda, yalnızca bütün insan cesedi kalıntılarına ait izler ortaya çıkarılmıştır. Bu izler, bir kitle katliam programında değil, Doğuya sürülen az sayıda Yahudi’nin hastalık ve çetin şartlar altında ölümü sonucunda oluşmuştur.
YANIT: Gerçekler, 60 yıl arayla yapılan iki ayrı araştırmada 450.000 Yahudi erkek, kadın ve çocuğun cesetlerine ait kalıntıların Belzec’te gömüldüğünün ortaya çıkarıldığını göstermektedir. Bu insanların ölümü sadece sürgün sırasında hastalık veya çetin koşullardan olmamış, Almanlar tarafından yapılan sistemli bir kitle katliamı seferi kapsamında gerçekleşmiştir.
İDDİA: “Treblinka, Belzec ve Sobibor’da sözde 1 milyon 380 bin civarında insan gömülmüştür... Sorun, haritalarda ve modellemelerde bu kadar çok cesedin gömülmesi için yeterli alanın olmamasıdır.”
YANIT: Amerikan Holokost inkârcısı video yapımcısının Treblinka, Belzec ve Sobibor’un transit kampları olup, ölüm kampları olmadığını “kanıtlama” yönündeki nihai amacına ulaşma yolunda yaptığı hesaplamaları kasıtlı olarak abartılmıştır. Elde ettiği sonuçlar hatalı varsayımlara dayanmaktadır ve neticede vardığı sonuçlar yanlıştır.
İDDİA: Almanların “Rose Bowl’u seyretmeye gelen bir stadyum dolusu insan kadar bir topluluğu” (yaklaşık 80.000 kişi) “tavuk kümesi büyüklüğündeki” bir alana gömmüş olmaları imkânsızdır.
YANIT: Yasal ve güncel adli tıp kanıtları, video yapımcısının Sobibor’daki toplu mezarların sahadaki büyüklüğüyle ilgili olarak yaptığı “tavuk kümesi” benzetmesinin yanlış olduğunu göstermektedir. Gerçekler, hem mezarlar hem de yakma fırınları için yeterli alan olduğu yönündedir.
İDDİA: Polonya’daki Treblinka ölüm kampında hiçbir mezar yoktur.
YANIT: Krege’in, Treblinka’daki toprağın bozulmamış olduğu, bundan dolayı da hiçbir toplu mezar bulunmadığı yolundaki tezi yanlıştır. Treblinka’nın bozulmamış toprağı gibi görünen tek bir resim sunmuştur, ancak bu hiçbir şekilde belgelenmemiştir. Gerekli belgeler olmadan resmin Treblinka’da çekildiğine ilişkin herhangi bir kanıtımız olamaz.
İDDİA: Almanlar insanları gaz odalarında ve gaz kamyonlarında öldürmek için, dizel motorların ürettiğinden çok daha fazla karbon monoksit üreten “jeneratör gazı” motorlarını kullanırdı.
YANIT: Uygulamada, jeneratör gazı motorları veya jeneratörler çok tehlikeliydi ve son noktada, hazırda bulunan ve kolayca kullanılan benzinli veya dizel motorlardan daha az verimliydi. Almanlar benzinli veya dizel motorlar yerine jeneratör gazı motorlarını veya jeneratörleri kullanmadığı için 1,5 milyon Yahudi’nin öldürülmesi diye bir şeyin asla olmadığı sonucu çıkarılamaz.
İDDİA: Dizel motor egzozunda %18 oksijen bulunur, bu nedenle dumana maruz kalan bir insanın havasızlıktan boğularak ölmesi imkânsızdır.
YANIT: Dizel motor egzozuyla bir insanın öldürebilmesindeki temel unsur, havanın karbon monoksit de içeren zehirli bir gaz karışımıyla doldurulmasının yanı sıra, atmosferden de oksijenin çalınmasıdır. İnkârcıların, dizel motor egzozunun her zaman yüzde 18 oksijen içerdiğine kanıt olarak gösterdiği araştırma, motor üreticisinin spesifikasyonlarının biraz dışında çalıştırılmasıyla bunun tam tersinin mümkün olduğunu göstermektedir. Berg, dizel motor egzozunun insanları öldüremeyeceği yolundaki bu beklenen sonuca varmak için kanıtları çarpıtmakta, değiştirmekte ve yok saymaktadır.
İDDİA: Dizel motor egzozu “her zaman” “%1’den daha az karbon monoksit” içerir.
YANIT: Dizel motorların ayarı öldürücü miktarda karbon monoksit üretecek şekilde kolayca değiştirilebilir.
İDDİA: 1,5 milyon Yahudi’nin öldürülmesinde gaz odalarında dizel motoru egzozunun kullanıldığı ve Polonya’nın güneydoğusundaki Operation Reinhard’da üç ölüm kampında gaz odalarının bulunduğu iddiası “aptalca” ve “inanılmazdır”.
YANIT: Karbon monoksit çok küçük konsantrasyonlarda (yüzde 1’in 4/10’u (%0,4) veya 1.000.000’da 4.000 parça gibi) olsa dahi öldürücüdür. Dizel motorlar benzinli motorlara göre egzozlarından daha az karbon monoksit çıkarsa da, bu dizinin 2. Bölümü’nde göreceğimiz gibi ikisi de aynı derecede öldürücüdür.
İDDİA: Amerikalı bir Holokost inkârcısı olan Friedrich Berg’in çalışmalarının sonucunda, “holokost üstatları” “ümitsizdir”, çünkü Operation Reinhard kamplarında dizel motor egzozu kullanılarak 1,5 milyon Yahudi’nin öldürülmesi konusunda ellerinde “çok az” kanıt bulunmaktadır.
YANIT: Holokost inkârcılarının “holokost uzmanlarının”, kendi öne sürdüklerine yanıt olarak yarı yolda ifadelerini değiştirmelerine ilişkin kınadıkları şey aslında sadece daha fazla doğru bilginin su yüzüne çıkmasıyla, tarihi gerçeklerin normal ve gerektiği şekilde düzeltilmesidir.
İDDİA: Amerikalı bir Holokost inkârcısı olan Friedrich Berg’e göre, dizel egzozundaki siyah duman ve is “. . . kurban edilmek istenenlere son derece rahatsızlık verebilir, ancak onlarda baş ağrısından daha fazla bir şeye neden olmaz.”
YANIT: Dizel motor egzozundaki yoğun duman ve is insanı öldürebilir. Duman ve isin gaz kamyonlarındaki ve odalarındaki tek ölüm nedeni olması yüksek olasılık dâhilinde olmasa da, karbon monoksit, oksijen yetersizliği ve dizel egzozundaki diğer zehirli gazlarla birlikte bunda payı olabilir.
İDDİA: Operation Reinhard kamplarındaki imha bölgelerinde kemiklerin öğütülebileceği yeterli alan yoktu. Amerikalı bir Holokost inkârcısı tarafından hazırlanan bir videoda Treblinka ile ilgili olarak şu sorulmaktadır: “San Francisco şehrinin nüfusuna yakın sayıda bir insan topluluğundan geride kalan yanık kalıntılar nerede öğütülüp elekten geçirildi?”
YANIT: Bu konu bu kadar dehşet verici ve korkunç olmasaydı, Amerikalı Holokost inkârcısı video yapımcısının senaryosuna gülünebilirdi. Amerikalı Holokost inkârcısı video yapımcısı yapılanın uygulanamaz olduğunu ilan edebilmek için her şeyi daha karmaşık hale getirmeye yönelik eğilimini zaten göstermiştir. Kemikler bazen makinelerle, bazen de elle ezilmişti. Çok hassas bir şekilde yapılmamıştı ama işe yaramıştı. Belzec’teki toplu mezarlarda bulunanlar bunun yapıldığını göstermektedir.
YANIT: Demiryolu rayları üretim sırasında, her tür hava koşulunda, ağır yük taşıyan trenlerin ağırlığına dayanacak biçimde kuvvetlendirilir ve yakma sırasında nadiren erimeleri gerçeği, Almanlar tarafından inşa edilen ızgaraların ürkütücü yeterliliği konusundaki açıklamaları destekler.
YANIT: Senaryoyu canlandırmak için kullanılan amatör deneme, toplu yakımdaki koşulların yakınından bile geçmemektedir ve doğru değerler temel alındığında, ortaya çıkan küller için toplu mezarlarda fazlasıyla yer sağlanacaktı.
YANIT: Aslında Hindu cenaze töreni odun yığınları, yalnızca bir bedenin yakılması için oldukça verimsiz, binlerce gövdenin yakılması için de tamamen elverişsiz bir modeldir.
YANIT: Gerçekte, kampların bulunduğu bölgede Polonya iklimi, yıllık 45 ilâ 60 santimetrelik ortalama yağışa sahip ılıman bir iklimdir. Bu, yağışlı ve rüzgârlı olmayan günlerde yakma işlemini gerçekleştirmek için fazlasıyla yetecek süre sağlar. 10 metre yüksekliğe ulaşan alevlerin ispatıyla birlikte, bulgular, Alman ölü yakma ızgaralarının verimli biçimde çalıştığını göstermektedir.
YANIT: Her ne kadar bedenler kendi kendilerine tutuşmasalar da, Almanlar, işlemlerinin verimliliğini artırmak için teknikler geliştirmişlerdi. Örneğin besili bedenlerin ve kadınlar gibi fazla yağ içerenlerin daha iyi yandığını görmüş, yanmayı artırmak için bunları yakma ızgarasının alt katmanına koymuşlardı.
YANIT: Adli diş hekimleri, bedenleri yakmak için yeterince sıcak olan (750 ile 1150 santigrat derece arasında) ateş içinde kısa bir sürenin sonunda, dişlerin genellikle yok olduğunu ya da ölü yakma ateşlerinin ardından yapılan kemik ezme prosedüründe meydana gelmiş olabileceği gibi, kolayca kırılacak kadar zayıfladığını belirlediler.
YANIT: Almanlar, benzin ya da yağ katkılı yakıtla ağzına kadar dolu olan bir çukur üzerinde, beton ve çelik demiryolu raylarından yapılma, ilkel ama çok etkili olan, sabit yükseklikte kocaman ızgaralar inşa etti.
YANIT: Aslında, ölü yakma ateşlerinde yakılan cesetlerin yarısı çocuklarla bebeklerdi ve tüm bedenlerin üçte ikisini, yakılan asıl kütleyi oldukça az miktara indirgeyecek biçimde, aylar öncesinde gömülmüş olup mezardan çıkarılan cesetler oluşturuyordu. Bundan dolayı, gereken odun miktarını hesaplamak için karşıtların kullandığı tahminler yanlıştı.
YANIT: Gerekli odun miktarı üzerine, Soykırım karşıtları tarafından kullanılan tahminler açıkça abartılmaktadır ve yakma işlemi için gereken asıl odun miktarı, kamp bölgesinin içinde ve etrafında yok edilen ağaçların miktarıyla uyuşmaktadır.