Bebeklerde anneanne ve bakıcı düşkünlüğü
2 yaşındaki oğlum bakıcısına ve en çok da anneannesine aşırı düşkün. Ben çalışıyorum ama elimden geldiğince oğlumla kaliteli vakit geçirmeye de özen gösteriyorum ama anneannesinin yeri 1 numara. Kendimi çoğu zaman 2. 3. sırada hissediyorum. Kırılıyorum bazen de çok kıskanıp aşırı tepki gösteriyorum. Benzer sorunlar yaşayanlar var mı? Geçici bir dönem mi?
Benzer Sorular
Ben bişey sormak istiyorum anneannesinin yaklaşımı nasıl, yani hani şu çok titizlenen, sevgisini her fırsatta gösterebilen anneannelerden yoksa daha rahat mı? Bunu neden soruyorum benim gözlemlediğim çevremdeki çocuklar ve ebeveynlerde kim çocuğun üstüne titriyorsa aynı şekilde çocuktanda o kişiye karşı fazla sevgi gösterisi oluyor.
bende bişey sorabilirmiyim,anneanne çocuğu severken aşırıyamı kaçıyor..yani her istediği yapılıp her zaman canım cicim mi durum...Birde kullanılan sıfatlarda bazen duyuyorum babanne anneanne bebeği 'gel annecim ,ye annecim ' gibi kendilerini annlerin
yerine koyuyorlar.
Bence çok yalnış bir durum bir çocuğun tek annesi vardır
İşte yine aynı sonuca varıyorum, tam tahmin ettiğim gibi. Anneanne sevgisini her daim gösteriyor ve oğlunuzda ona gayet normal bir şekilde hakettiği sevgiyi veriyor. Sizin açınnızdan belki biraz zor bir durum olabilir ama bence bu güzel bişey. Bu kadar birbirlerini sevmeleri. Söz konusu bakıcıysa canınızın sıkılmasını anlayabilirim sonuçta yabancı bir insan kaldıki onunlada bu kadar iyi anlaşması çok iyi aslında. Bence zamanla sevgi oranları birbirini dengeleyecektir. Üzülmeyin.
Bakıcısını çok seviyor ama onunla annesi arasında fark koyabiliyor. yani akşam anne gelince bakıcımız daha çok kendi odasına çekiliyor ve biz oğlumla beraber vakit geçirmeye başlıyoruz. ikimize özel oyunları oynuyoruz. ama uyumak için yine özellikle bakıcısını istiyor. o uyutsun istiyor. kalbim kırılıyor. çok zorlanıyorum aslında. beni bambaşka bir yere herkesden önceye koysun istiyorum ama çocuk da haklı tabi anne sabah işe gidip akşam geliyor. arada hep bakıcı var.
anneanneye gelince. mükemmel bakıyor annem. bakıcımız burada olmayınca anneanne devreye giriyor ve oğlumla deli bir aşkları var. oyunlar, masallar, resimler, danslar... oğlum anneanneyi tuvalete bile göndermiyor, telefon bile konuşturmuyor. ona olan zaafını bana göstermiyor. eminim beni de seviyordur ama peşimden ağlamalar, istemeler falan şeklinde değil. anne "oyun arkadaşı" gibi ama anneanne herşeyden herkesden üstün. annemle çok iyi geçinmemize ve bibirimizi çok sevmemize rağmen hayatımda ilk defa kıskançlıklarımla tartışmaar yaşamaya başladık. anne olmak çok zor. hem iş hem ev hem bebek hepsine yetişmek çoook zor. oğlumdan tek istediğim beni bambaşka biryere koyması.
Bir bebeğin bakımını vermesi gerek kişi annesidir. Günümüzde bu böyle olmuyor/olamıyor. Hal böyle olunca da bebek bakımını kim veriyorsa onu anne diye belliyor. Bir de üstüne bu bakımını veren kişi, bakımın yanında bir dediğini iki etmiyor, sorgusuz sualsiz
her istediğini yapıyorsa, çocuk birlikte daha az vakit geçirdiği ve onun üzerinde otorite kurmak isteyen, terbiye vermek isteyen anneden soğuyor.
Biraz daha yaşı büyüdüğünde, çevresiyle ilişkileri arttıgında annesinin yerinin daha baska olması gerektiğini anlayacaktır ama bu onun kalbinde de yerinizin baska olacagını garantilemiyor maalesef. Hep duyuyorum çevremde, anneannesi babaannesi bakmış büyütmüş çocuklardan ve yetişkinlerden, onun yeri bambaska diyorlar. Allah yardımcınız olsun.
Ben bakımı veren kişiyi anne olarak algıladıklarını kesinlikle düşünmüyorum. Benim kızıma da anneannesi bakıyor ama şöyle söyleyebilirim ki sevgi sıralamasında anneannesi 4. sırada bizde. Mesela benim annem öyle "canım, cicim, ah bitanem" falan diye sevgisini fazla göstermez. Tabii ki çok seviyor kızımı ama sevgiyi sürekli dile getirmek bambaşka bişey. Ve çocuk bakımı konusunda da rahattır. Çok fazla üstüne titremez, dozundadır yani.
Benim oğlumda aynı şekildeydi. Hatta anneme, anne diyordu. Öyle çok kırılıyordum ki. Ama 2,5 yaşına doğru herşey değişti. Hala annannesine çok düşkün ama artık 'anne'nin ne demek olduğunu biliyor. Oğlunuzun kafasında henüz anne kavramı oluşmamış olabilir, geçecektir, sabredin.
Ben bugune kadar hic "annem benim bakimimi ustlenmek yerine, calismayi secti. Bana anneannem/babaaannem/bakici bakti. O yuzden annemi fazla sevmem, kalbimdeki yeri kisitlidir. Bana gunduzleri bakanin yeri ve sevgisi annemden cok daha ustundur." diyen bi cocuga, gence ya da yetiskine rastlamadim.