Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, ziynet eşyalarının paylaşımı konusunda karı-koca arasındaki bir davada, eşyaların bedelinin kadına ödenmesine hükmeden yerel mahkeme kararını bozdu.
Daire, kararında, ”hayat deneylerine göre” ziynet eşyalarının kadının üzerinde olması ya da evde saklanması, kadının evden ayrılırken ziynet eşyalarının zorla elinden alındığını kanıtlaması gerektiğini belirtti.
Ankara’da bir kadın, kocasının kendisini evden kovduğunu ve boşanma davası açtığını belirterek, ”çeyiz ve ziynet eşyalarından payına düşen 20 bin avronun yasal faiziyle birlikte tahsilini” talep etti.
Kadın, evlilik öncesinde çeyiz senedi yapıldığını savunarak, bu senede göre ailelerce kocası ve kendisine bağışlanan çeyiz ve ziynet eşyalarının yaşadıkları konuta götürüldüğünü belirtti.
Davalı koca da mahkemeye verdiği cevap dilekçesinde, senette yazılı tüm eşyaların kendisi ve ailesi tarafından satın alındığını, karısının evi terk ederken ziynet eşyalarını da beraberinde götürdüğünü savundu.
Yerel mahkeme, davayı kısmen kabul ederek, çeyiz senedinde belirtilen eşyaların yarısının aynen, eşyalar mevcut değilse de bin 50 TL bedelinin yasal faiziyle kocadan alınarak, kadına verilmesine hükmetti.
Davalı kocanın kararı temyiz etmesi üzerine dosya Yargıtay 6. Hukuk Dairesi tarafından karara bağlandı.
Daire, ”hayat deneylerine” göre iadesi talep edilen ziynet eşyalarının kadının üzerinde olması ya da evde saklanması gerektiğini belirtti.
Ziynet eşyalarının davalı koca tarafından korunmaya terk edilmesinin olağana ters düştüğü ifade edilen Daire kararında,
”Ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyadır. Bu nedenle, evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden götürmesi, gizlemesi her zaman mümkün olduğu gibi, evden ayrılırken üzerinde götürmesi de mümkündür. Ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğu kabul edilmelidir” denildi.
Kadının ziynet eşyalarının varlığını, evi terk ederken bunların zorla elinden alındığını ve götürülmesine engel olunduğunu, ziynetlerin evde kaldığını ispatlamak zorunda olduğunu belirtilen Daire kararında, yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak, bu hususların aydınlığa kavuşturulabileceğine işaret etti.
Daire ayrıca, dava konusu eşyaların bedelinin talep edilmesine rağmen, mahkemenin bu talebi aşarak ev eşyalarının da yarısının iadesine karar vermesini usul ve yasaya aykırı bularak, yerel mahkemenin kararını oybirliğiyle bozdu.
Yerel mahkeme, ilk kararında direnirse, dava dosyası Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nda görüşülecek.