Günler, haftalar, aylar akıp giderken,
Ben yaşamıyor da daha ziyade vakit geçiriyorum.
Ortalık karardıktan sonra pencereden yıldızları izliyorum.
Umut etmiyorum, kızmıyorum, üzülmüyorum.
Sadece hatırlıyorum.
By Alper Canıgüz (via intiharkorkusu)
üniversite yaşamı yumuşak ve gerçeklerden uzaktı.dışarıda, gerçek dünyada seni nelerin beklediğinden söz etmiyorlardı.beynini teorilerle dolduruyor,kaldırımların ne kadar sert olduğunu söylemiyorlardı.kitaplar yumuşatıyordu insanı.kitabını bırakıp sokağa çıktığında kitapların sana söz etmedikleri şeyler bilmek zorundaydın.