ÖZET
Kitabın kahramanı Leopoldo, 8 yaşında, her çocuk gibi gezmeyi, eğlenmeyi seven bir çocuktur. Ailesi onun tam aksine çocuklarının sevdiği şeylerden hazzetmeyen, yalnızca kitap okumayı tercih eden bir ailedir. Leopoldo’nun küçüklüğü hayal kırıklıkları ile doludur. O her defasında doğum gününde hediye olarak, doyasıya koşabilmek için bir çift koşu ayakkabısı ister ama her defasında bir kitapla karşılaşır. Onun için kitap okumak tam bir işkenceye dönüşmüştür. Ne zaman kitabı eline alıp okumaya kalksa, yazılar şekil değiştirir, gözleri kararır, kötü olurdu. Kitap okumaması, derslerinde de geri kalmasına yol açmış, annesi endişelenerek onu bir ruh doktoruna götürmüştü. Doktor, anneye oğlunun çocuklar arasında dünyada hızla yayılan kitaplardan korkma hastalığına yakalandığını söyledi. Hastalığın kaynağı video oyunları ve televizyonlardı. Leopoldo her ne kadar video oyunu oynamasa da, fazla televizyon izlemese de bunu annesine anlatamadı. Evde babası durumu öğrenince, oğluna bir reçete yazmaya karar verdi. Artık televizyon yasaktı. Leopoldo her gün belirli ağırlıklarda kitap okuyacak, zamanla ağırlığı kadar kitap okumuş seviyeye gelmiş olacaktı. O günkü hedefini doldurmazsa oyun da yasaktı. Artık hayat onun için çekilmez olmuştu.
Leopoldo kaçmaya karar verdi. Normal bir günde okula gider gibi evinden çıktı ve gidebileceği en uzak yerlere gitmeye karar verdi. Bir otobüse gizlice bindi, en son durakta indi. Artık evinden uzaktı. Bir parka gitmeye karar verdi, oynadı, eğlendi ve sonunda dinlenecek bir bank aradı. Yaşlı bir adamın yanına oturuverdi. Adamla konuşmaya başladı. Adam onun evden kaçtığını anlamış, ona kendi hikayesini anlatmaya başlamıştı. Yaşadığı maceraları anlattı. Sözde o da evinden kaçmış, diyar diyar dolaşmış, adalardan adalara geçmiş, ülkeler gezmiş, sonunda Moğolistan’da ajan zannedilerek gözleri oyulmuş, kör olmuştu. İçinde de en büyük arzusu olarak son okuduğu kitabın son kısmını tamamlamak kalmıştı. Bunu duyan Leopoldo yaşlı adama bir kitapçıya gitmeyi o kitabın sonunu ona okumayı tavsiye etti. Yaşlı adam da memnuniyetle kabul etti. Beraber kitapçıya gittiler. Leopoldo kitabı buldu, okumaya çalıştı ama yine aynısı oluyordu, yazılar kararıyordu. O sırada mağaza çalışanı Leopoldo’nun o halini fark etti. Onun gözlüklerini unutmuş olabileceğini söyledi. Yaşlı adam ona sordu fakat Leopoldo’nun zaten gözlüğü yoktu. Sonra kitabı alıp oradan ayrıldılar.
Leopoldo evden kaçtığını adama söyleyemedi. Beraberce evlerine gittiler. Kapıda anne karşıladı ve oğluna sımsıkı sarıldı. Yaşlı adamı da içeri davet edip ona kahve ikram etti. Kahvelerini yudumlarken, yaşlı adam oğullarının gözlerinde görme bozukluğu olabileceğini bir doktora gidilmesi gerektiğini söyledi. Bunu duyan Leopoldo annesinin ve babasının kızarmış ve morarmış yüzlerini görünce zevkten dört köşe oldu. Kitap okuyamaması onun suçu değildi. Beraberce evden çıktılar, adamı bıraktıktan sonra doktora gittiler ve adamın dediği gibi Leopoldo’nun gözleri miyoptu. Leopoldo şişe dibi kalınlığında bir gözlük takmaya başlamıştı artık. Bol bol kitap okuyor ve okuduklarını haftada bir aynı parka giderek yaşlı dostuna anlatıyordu.
Yaşlı adam da ona bir itirafta bulundu. Kendisi aslında o maceraların hiçbirini yaşamamıştı. Aslında o bir bekçiydi. Geceleri sıkılmamak için, vakit geçsin diye kitap okuyordu. Gözleri bu sebeple görmez olmuştu. Hayatında hiç deniz görmese de kendisini dünyanın etrafını defalarca dolaşmış gibi hissettiğini söylemişti.
Çocuklara hayal kırıklığı yaşatılmamalıdır. Çocuklar bu hayata daha yeni başlamışlardır. Bu yüzden henüz hayatın başında hayal kırıklıklarını çok fazla yaşarlarsa hayata karamsar ve küskün bakacaklardır. Çocuklara bir şey sevdirilmeye çalışılıyorsa bu onun da hoşuna gidecek yöntemlerle yapılmalıdır. Leopoldo’nun annesi ve babası ona kitapları sevdirmek için baskı yaptıkları halde Leopoldo kitapları bir türlü sevemedi. Ancak yaşlı adam ona bitiremediği kitap hakkında bir şeyler söylediğinde o kitapları sevmemesine rağmen kendisinde bir merak oluştu ve kitabı okumak istedi. Ebeveynler çocuklarını anlamalı, onların ruhsal ve fiziksel sorunlarını iyi tahlil etmelidirler. Leopoldo’nun sorunları için annesi onu doktora götürse de sorunu çözememişlerdir. Burada anne ile babanın bilinçli insanlar olduklarını anlıyoruz ancak yine de Leopoldo’nun sorununu çözemiyorlar. Yasaklar kötü sonuçlara yol açabilir. Çocuklara güzel şeyleri güzel yollardan vermeliyiz. Aksi takdirde Leopoldo’nun evden kaçmasına benzer kötü sonuçlar ortaya çıkabilir. Ebeveynler çocuklarının ilgilerine ve tercihlerine saygı duymalıdırlar. Çocukların sorularına onları ikna edecek cevaplar verilmelidir. Aksi takdirde çocukların yanlış fikir ve davranışları değişmeyecektir. Leopoldo anne-babasına kitap okumanın neden gerekli olduğunu sorduğunda aldığı cevaplar çok yüzeysel olduğundan çocuk ikna olmuyor. Hatta o konuşmanın ardından Leopoldo’nun hiç bir tepki vermeden iyi geceler dileyip sofradan kalkıp gitmesi çok manalı bir harekettir. Çocuklara bazı yaptırımlar uygulansa da bunlar mantık dâhilinde olmalıdır. Leopoldo’ya uygulanan kitap okuma programında kitap miktarının kilo hesabıyla belirlenmesi mantık sınırlarını zorlayan bir uygulamadır. Üstelik ne okuyacağı da belli değildir. “Ne okursa okusun yeter ki okusun.” Düşüncesiyle hareket edilmiştir. Bir çocuğa okutulacak kitapların özenle seçilmesi gerekir. Yalan kötü bir şey olsa da bazen çocukların eğitimi için küçük aldatmacalar yapılabilir. Yaşlı amca Leopoldo’ya yalan söylese de bu yalanlar Leopoldo için yararlı olmuştur. Sağlık kontrolüne periyodik olarak gidilmelidir. İnsan farkında olmadan bazı sağlık sorunlarına sahip olabilir.