Filmin ilk sahnesine dikkat çekmek lazım! Aşk böyle birşey, aşk evliliği böyle birşey.. Saçmalarsınız, olmayan şeylere olmayan anlamlar yüklersiniz ve sonunda aşk galip gelir
Filmde ki koca modeli harikaydı! Karısına tapan, olacakları bilen ve yapabileceğinin en güzelini yapan bir koca! En önemlisiyse karısının sevgisine inanıyor, güveniyor ve onu çok iyi tanıyor! İlla ki vardır böyle ilişkiler ama sanırım nadirler..
Filmden bir sahne şuan bile tüylerimi diken diken etmeye yetiyor.
Sevgiliniz, hayat arkadaşınız, eşiniz ve herşeyiniz olan insan ölmüş ve geriye kalan en canlı hatıra telesekreterdeki sesi kalmış. Tekrar tekrar teleksekreteri açıp eşinin sesini dinleyen Holyy'nin o psikolojisi insanın içine işliyor.
Bu sahne için bile görülmeye ve övgüye değer bir romantik dram.