I.Dünya Savaşı sırasında Ruslara karşı yapılan, 90.000 askerin şehit düştüğü Sarıkamış Harekatı, Osmanlı İmparatorluğu’nun mağlubiyeti ile sonuçlandı. Doğu Anadolu Bölgesi Ocak 1915 tarihiyle artık hiç kimseye ait olmayan, belirsizliğin ve karmaşanın hüküm sürdüğü bir yere dönüştü.
Yukarıda verilen bilgiyle başlıyor Eve Dönüş: Sarıkamış 1915. Sarıkamış Faciası olarak da bilinen Sarıkamış Harekatı’nı konu alan film, ilk bakışta bir savaş filmi gibi gözükse de savaşın ortasında çaresiz kalan bir grup insanın çarpıcı hikayesini anlatıyor. Öyle ki savaş döneminde geçen bir film olmasına rağmen toplamda sekiz hatta yedi oyuncuyla çekilmiş bile diyebiliriz.
“Hiçbirimiz masum değiliz” ile “Herkes en başında masumdur” fikirleri arasında gel git yaşatan film için başlangıçta söylemem gereken şu ki fragmanının yarattığı “aksiyon dolu bir film” beklentisini karşılamıyor. Ancak çok daha fazlasını sunuyor. Savaşın ortasında, küçücük bir köyde sıkışan aç, sefil ve soğuktan donmak üzere olan bir grup insanın bu şartlar altında psikolojik zorluklara yenilmeden nasıl ayakta durmaya çalıştığını gözler önüne seriyor. Yalnızca bununla da kalmıyor yaşamayı öncelikli amaç haline getiren bireylerin bu amaç doğrultusunda neler yapabileceğini de “korkusuzca” anlatıyor. Kısacası Eve Dönüş: Sarıkamış 1915 savaşın kendisini değil, insanlar üzerinde yol açtığı ağır psikolojik sorunları konu alıyor. Üstelik zengini, fakiri, eğitimlisi, cahili, askeri ve köylüsünü aynı odaya kapatarak her kademeden vatandaş üzerinden anlatmayı başarıyor.
Film, seyirciyi karakterler üzerinden düşünmeye sevk ettiği gibi hangi karakterin masum hangi karakterin kötü niyetli olduğunu da sonuna kadar sorgulamamızı istiyor. Kurban kim, suçlu kim gibi soruları sordururken aynı zamanda vicdan muhasebesi yaptırmayı da ihmal etmiyor. Fakat, bunu yaparken bir yerden sonra kabak tadı verdiği de aşikar.
Filmin yönetmeni, öncesinde reklam filmleriyle tanınan Alphan Eşeli. İlk uzun metrajlı filmi olan Eve Dönüş: Sarıkamış 1915’in gelecek için beklenti yarattığı ortada. Özellikle Fetih 1453 sonrası bir furya haline dönüşen yerli savaş içerikli dönem filmlerinin aksine kendine özgü bir tarz yaratarak oldukça başarılı bir işe imza atmış. Uğur Polat, Serdar Orçin, Muharrem Bayrak hatta Sıla Çetindağ’ın oyunculuklarına söyleyecek tek kelime kötü bir sözüm yok ancak Gül Hanım rolündeki Nergis Öztürk’ün oyunculuğu yoldan geçen birine “Bu rolü canlandırır mısın?” diye sorulsa bu kadarını oynarmış izlenimi veriyor.
Sonuç olarak filmi genel hatlarıyla değerlendirdiğim zaman sevapları, günahlarından daha ağır basıyor. 2013 yılında kendi adıma, izlediğim üç Türk filminin de (Jin, Kelebeğin Rüyası ve Eve Dönüş: Sarıkamış 1915) beklediğimden iyi çıktığını söyleyebilirim. Umarım, bu durum tüm sene boyunca bu şekilde devam eder.
İyi seyirler…