Seçimlere ilişkin ilk araştırmalarda, üç ay önceki esas tartışma konularının merkezinde, odak noktasında kamu açığı olan ekonomik ve sosyal sorunlar vardı. Halk egemenliği, farklı güçlerin doğası, politika ve politikanın yapıldığı yer ve demokrasinin geleceği de önemli konular arasında görünüyordu.
Ayrıca, resmen aday olduğunu açıklamamasına rağmen, devam etmekte olan başkanlık görevinin kisvesi altında adaymış gibi müdahil olan Nicolas Sarkozy’nin yanı sıra on dört aday daha var. Bunların sadece altısı önemli sayılabilecek bir oy oranına ulaşmayı umut edebiliyor. Diğerleri basına ulaşabilmek veya partilerini finanse etmek için aday olanlar.
Şu anda anketlerde önde görünen iki aday, ilgi çekmekte zorlanıyor ve halkta yanılsamalara yol açıyorlar. Nicolas Sarkozy, çok açık bir şekilde sosyal adaletsizliği ve işsizliği artıran, sosyal güvenlik ve emeğin değerini düşüren kişi olarak gösteriliyor. O kadar özendiği AAA kredi notunun kaybı, koruyucu başkan rolünü oynamasını güçleştiriyor.
Sosyalist Parti adayı ve anketlere göre ikinci tur oylamanın açık galibi François Hollande ise, Sarkozyizmin reddine oynuyor ancak alternatif bir proje ve farklı bir yön sunamıyor. Hollande göre, zorlu ekonomik koşullara uyum sağlamak ve mali piyasaların güvenini kazanmak gerekli ki bunu söylediği için nadiren dile getirdiği sol önerileri de inandırıcı olmuyor. Piyasalara karşı çıkmadan kamu hizmetlerini nasıl koruyabilirsiniz ki?
Aşırı sağda, Ulusal Cephe’nin adayı Marine Le Pen, stratejisini krizin neden olduğu acılar, sosyal ayrışma ve sosyal gerileme politikaları üzerine inşa ediyor ve anketlere göre %20’ye yakın oy alacak gibi. Dördüncü aday olarak sağcı politikalar öneren ve bütçe önlemlerinin erdemlerini öven merkez sağ adayı Franços Bayrou, anketlerde %12 olarak görünüyor. İkinci turda Sağ ve Sosyalist Parti tarafından kendi taraflarına çekilmek için güçlü bir şekilde uğraşılacak.
Beşinci sırada Komünist Parti ve Sol Parti de içlerinde olmak üzere yedi örgütü temsil eden Sol Cephe’nin adayı Jean-Luc Mélenchon var. Artan sayıda sendikacının, aktivistin ve yurttaşın desteğini alıyor ve anketlerde %8 civarında görünüyor. Politikadan bıkmış olan pek çok yurttaş, onun kampanyasında yer alıyor. İlk toplantısını Nantes şehrinde 6000 kişinin katılımıyla gerçekleştirdi. Sol Cephe’nin adayı, açıkça mali piyasaların egemenliğine karşı çıkıyor, “kapitalist sistemdeki çatlaklara dikkat çekiyor” ve verili mantıktan kopacak bir politika önererek üzerinde ortaklaşılmış görüntüye net bir şekilde itiraz ediyor. 3.2 milyon izleyiciye ulaşan bir televizyon yayınında, yorumcular Mélenchon’un gerçek bir öneride bulunan az sayıda adaydan birisi olduğunu söylediler. 300.000 adet satılan “Önce İnsan” başlıklı seçim programı, en çok satanlar listesine girdi. Sol Cephe’nin mesajları arasında mali piyasaların baskılarına boyun eğilmemesi, iktidarın halka verilmesi, insani kalkınma, satın alma gücünün artırılması ve krizden çıkış için istihdamda istikrarın sağlanması, faiz oranlarının düşürülmesi, vergide adalet, ekolojik planlama ve, AB’nin yeniden inşası var. Ayrıca sadece protestoya dayanmayan antikapitalist bir söylemi var. Açıkça yürürlükteki iktidar ilişkilerini değiştirmeyi, çoğunluğu kazanmayı ve solda birincil güç haline gelmeyi hedefliyor. Bu seçimlerde adayları varlık gösteremeyen aşırı solun ve adayları Eva Joly’nin %3’te göründüğü Avrupa Ekolojisi-Yeşiller’in aksine kamuoyundaki etkisi giderek artıyor.
Sol Cephe, Sosyalist Parti tarafından terk edilen kesimlere sesleniyor. Amaçlarından birisi de “sistemin bekçi köpeği” ve “sermayenin sağ eli” olmakla itham ettiği Marine Le Pen’in etkisini azaltmak.
Sol Cephe, başkanlık tartışmalarına var olan politikalardan gerçek bir kopuş söylemini taşımakla ilk başarısını elde etti. Şimdiki görevi ise halk dinamiğini genişletmek olarak görünüyor.
Dominique Crozat, Espaces Marx