Her gün öğle namazına mütekip okunması iyi olduğu bizlere bildirilen ve okuduğumuz ama anlamını idrak edemediğimiz, fetih suresinin son ayetini paylaşmak istedim bugün.Ayetin meali gayet açık, tefsir okumaya acaba ne demek istiyo demeğe gerek olmayan bir ayet olarak düşünüyorum. bi okuyalım ve düşünelim... Allah'ın Resûl'ü Hz. Muhammed (S.A.V) ve O'nunla beraber olanlar, kâfirlere karşı çok şiddetli; kendi aralarında çok merhametlidirler. Onları rükû ederken, secde ederken ve Allah'dan fazl ve rıza isterken görürsün. Onların alâmetleri yüzlerindeki secde izleridir. İşte bunlar, onların Tevrat'taki ve İncil'deki vasıflarıdır. Filizini çıkaran sonra onu kuvvetlendiren, böylece kalınlaşan, sonunda gövdesi üzerinde yükselen, çiftçilerin hoşuna giden ekin gibidir. Onlarla kâfirleri öfkelendirmek içindir. Ve Allah, onlardan âmenû olanlara (Allah'a ulaşmayı dileyenlere) ve salih amel (nefs tezkiyesi) yapanlara mağfiret ve büyük ecir vaadetti. [COLOR=darkred][/color] [COLOR=darkred][/color] Mealen biz müslümanların birbirimize karşı merhametli olduğumuzu söylüyor.Acaba öyle miyiz?Böyleysek ne mutlu bize yok değilsek. Bir düşünelim acaba bizler müslüman mıyız?Rabbim istediği müslüman profili bizlerde var mı?