Şiilik mezhebinin ve doğal olarak Şiilerin İslam’ı ilk kabul eden, İslamı tüm dünyaya yayan, Hz. Peygamberin (sav) yanında bulunarak O’na iman eden Sahabeye düşmanlığı onların temel düşünce esaslarındandır. Sıradan basit bir Caferi (Şii) bile Hz. Ebubekir, Hz. Ömer, Hz. Osman, Hz. Muaviye veya herhangi bir sahabe ismini duysa rengi atar ve bir kin, bir nefret ile bakar karşısındakine…Zira Şii inanışında en temel düşman, en nefret edilen şahsiyet ve sürekli lanet ettikleri, küfürle itham ettikleri kişiler ne dinsizler, ne imansızlar, ne Siyonistler, ne Haçlılar ve ne de kafirlerdir: ŞİİLERİN LANET ETTİKLERİ, KÜFRETTİKLERİ KİŞİLER SAHABELERDİR.
İşte TÜRKÇE İLK DEFA YAYIMLANAN yandaki eser de Şiilerin hastalıklı bir bakış açısını gözler önüne sermektedir.
Yazar: Muhammed Cevad Muğniye
Eser Adı: Eş Şia vel Hakimun
Basım: Darul Cevad
Sayfa 53’te Sahabeden Amr ibnül As’ın (haşa) zina çocuğu olduğu iftirası atılmaktadır…
Kaynak: Difa Sunnah