Bugün matematik dersinde bütün, yarım ve çeyrek kavramlarını işledik çocuklarla.. Hareketli ve eğlenceliydi.. Bütünü kavramış olan çocuklarım yarım kavramına gelince biraz durakladı.. Tabi sırasıyla elmaları, renkli kağıtları, yaprakları, ekmekleri bölünce "tamam bu da tamamdır" dedim. Yarımları da ikiye bölüp çeyrekleri elde ettik.. Bu arada ben elime geçen tüm tebeşirleri bölüp örnek olsun diye gösterirken öğrencilerimden Kadir, sıranın altında gizlice kalemini önce yarıma sonra çeyreğe bölmüş:) Çocuk işte, her şeyini bölmeye müsait.. Yüreğini 1/sonsuza bölen çoçuğa şaşırmamak gerek değil mi?
Çeşitli örnekler çözdükten sonra pekiştirmek için bir de pasta bölelim dedim.. Pasta almaya param olmadığı için ki alsam da bir pastayla 45 kişiyi doyuramayacağım için zengin hayal gücümüz devreye girdi.. Kocaman çikolatalı bir pasta cizdim.. Mumlarını koydum.. "Bu bir bütündür" cevabını almak için çocuklara sordum:
- Çocuklar bu nedir?
- Pastadır öğretmenim.
Hafifçe gülerek:
- "Tamam pasta ama nasıl bir pastadır?" diye sorduğumda:
- "Kocaman çikolatalı bir pastadır" cevabını aldım..:)
Neyse.. Pekiştirdik.. Pastayı böldükçe böldük.. Ders sonunda sınıfa göz geçirdiğimde havada uçuşan yarım elmalar, çeyrek ve asla bütün olamayacak renkli kağıtlar.. Yiyemeyip de kursağımızda kalan hayali pastalarla tenefüse çıktık..
Bütünü, yarımı, çeyreği en sevdiğimiz şeyleri bölüp paylaşmayı öğrendik bugün.. Eşit paylaşımı bir de..
"Bir öğretmen yüreğinin kesir değeri ne kadardır, sizce nedir?" bilmiyorum ama; böldükçe bölmeyi öğreniyorum her geçen gün ben de..
Yüreğinizi böldükçe bölmeniz dileğiyle...