“Fikstüre endeksli hayatlar” pankartındaki gibi kendimizi Beşiktaş takvimine uydurduk. Eurocup kuralarından evvel Yunanistan, Sırbistan, Rusya veya Doğu Avrupa’da bir yere deplasmana gitme planımız vardı, kuralar çekildikten sonra Panionios’u ve Atina’yı daha çekici bulup seçimi yaptık. Başta 6 kişiyken sınav durumları, vize çıkmaması gibi aksilikler nedeniyle 3 arkadaş yola koyulduk. Tabii tribünden arkadaşlarımız tanıdıklarımızla filan sayı 20’yi geçti.
Öncelikle Atina’nın gezmeye görülmeye değer bir yer olduğunu söylemek lazım. Toplu taşıma ile her noktaya kolayca ulaşılabiliyor. Krizde boşalan cepler nedeniyle insanların % 90’ı (oranı gördüklerime dayanarak kıçımdan salladım tabii) otobüs, metroya, tramvaya biletsiz biniyor. Betonu bol ama İstanbul gibi hunharca talan edilmemiş düzenli şehrin insanı yürümeye iten çekiciliğini bir yana bırakıyorum, Monastiraki meydanında “salepi” (sonundaki i harfini çıkarmadan da anlayabileceğiniz yüzlerce Yunanca kelimeden biri) satan dayının, Türkçe konuştuğunuzu duyup “ne dedin anlamadım” şeklinde muzipçe laf atmasına tanık olabileceğiniz bir yer burası. Yemeklerin benzerliği meşhur zaten, sıfır İngilizce ile “bifteki”den “kadayifi”ye kadar geniş bir menü ile karın doyurmak mümkün. Portakal ağaçlarıyla renklenen sokaklarında dolaşmanın tadı ise portakalın ekşi ve acımsı tadıyla örtüşmüyor.
Yunan kokoreçini ararken epey yol teptik ama şehir merkezi turistik bölge olduğu için o tarafta bulunmadığını tecrübe ettik. Bir akşam hostelin karşı sokağından aldığımız kokuyu kokoreç mi lan acaba diye takip ettik, fakat koku bizi Kosta dayının her yanı AEK ile dolu 15-20 metrekarelik souvlaki-gyros dükkanına götürdü. Burdan görüp de yolu düşen olursa (teytey) uğrasın. Ayaküstü ucuz lezzet deryası. Tribün Dergi’de sözleşip buluştuğumuz, Atina'da yaşayan Karşıyakalı Yetkin sağ olsun, sayesinde Syntagma'ya çıkan Nişantaşı benzeri ana cadde üzerindeki orta halli bir restoranda ayıptır söylemesi tıka basa yiyip gayet cüzi bir hesap ödedik ki şehrin genelinde fiyatlar çok uygundu. İsmini hatırlamadığım bu restoranda çalışan İstanbul göçmeni Fenerbahçeli abi Paoklu çıktı ve tabii "bizim fanatikler sizinle dost" dedi. Aynı sözleri hosteldeki dayıdan ve Nea Smyrni'den (İzmir'den göçenlerin ve Panionios'un semti) otobüsle geçerken Galatasaray-Juventus maçını verdiğini görünce inip girdiğimiz souvlakicideki Panathinaikoslu bir elemandan da işitince Beşiktaş-Paok mevzusunun yaygınlığına kani olduk. İlginç bir şekilde, Beşiktaş lafını duyan direkt Paok diyor. Takım konusu açılmışken, Pire'ye gitmediğimiz için olsa gerek duvarlarda Olympiakos ile alakalı pek bir şey göremedik, Omonia taraflarında PAO graffitileri hakimdi, anarşistlerin semti Eksarhia'da ise AEK ve Original 21 yazılamaları çokçaydı.
Maça gelirsek... Tramvay hattının son durağındaki salon şehrin ücra bir noktasındaydı. Taksici bile elimizdeki haritadan bir şey çıkaramayıp bir arkadaşına sordu salonun yerini. Atina'da okuyan İskeçeli çocuklarla beraber sayımız 25'i buldu. Ahım şahım bir performans gösterdiğimizi söyleyemem ama yine de fena değildik. Bir kere İstanbul diye bağırdık, salondaki 150-200 kişi düğmeye basılmış gibi hopladı -bayağı komik bir görüntüydü. Onun dışında dostça ortam vardı, zaten anti-faşistliğiyle bilinen Panthers'den ters bir hareket beklemiyorduk. Bir ara ozan atışması gibi onların bestelerine aynı melodiyle karşılık verdik. Devre arasına yakın salona gelip "ölümüne ölümüne ölümüne Kara Kartal" diye tezahürat başlatan Gate 4'ten iki manyak ortamı şenlendirdi. Maçın ardından Omonia'daki Gate 4 dernek binasında bizi bekleyen diğerleriyle buluşup atkılarımızı verdik (1995'te aldığım atkıya FEDA dedim), tişörtler atkılar aldık. Stickerlar yapıştırıldı, Deve Erol'un yaptığı pankartla fotoğraf çektirildi. Dernekte başlayan içme faslı Eksarhia'da son buldu. Beşiktaş'ı sevmeyen Paoklu sayısı azımsanmayacak derecede, ancak seven ve sahiplenen bunlar gibi arkadaşlarla birkaç saat geçirmenin keyfi ve güzelliği de çok başka.
Bu arada Panionios küçük bir tayfaya (Panthers) sahip olmasına rağmen epey tırsılacak bir kadroya sahip. Devre arasında yanımıza hafiften dayı dayı gelen 4 yarma gözaltında oldukları için (emanetlerle ve otla yakalanmışlar) maça anca girebildiklerini ve bu yüzden bizi karşılayamadıklarını söyledi. Maç içinde de "mpatsoi gourounia dolofonoi" (domuz katil polis) diye uzunca bağırdılar. Yanlarındaki kafası güzel, buram buram bali kokan bir anarşist eleman ise Panthers tişörtünün üstüne taktığı Beşiktaş atkısıyla "burda Panionios, Türkiye'de Beşiktaş" deyip sarıldı boynumuza. Tribün demek değişik adam demek zaten.
Yanlış salona gidip maça geç kalsa da (heheh) Yetkin'e bir de buradan teşekkür edeyim yaptıkları ettikleri için. Atina deplasmanını güzelleştirdi sağ olsun. İkinci tur kuralarını bekliyoruz artık.