Canım sıkılıyor dedi kız, herşey üstüme üstüme geliyor, atamıyorum bu sıkıntıyı üstümden.
Erkek gülümsedi anlaşılan yine için daralıyor:)
Anlatamadı ki yaşadıklarını söyleyemedi o dakikadan sonra nasıl olsa anlayamayacaktı çiçeklerin o yokken solup gittiğini. Yokluğunun artık canını acıttığını.
Sadece gülümsedi ve el salladı...
Dudaklarını araladı ve sadece güle güle diyebildi.
İşte herşey böyle başladı bizde de, tıpkı hikayelerdeki gibi güle güle dedik birbirimize. Ne giderken sen bir şey söyleyebildin ne de ben sana kal diyebildim. Ne bir şiir yazdım arkandan, ne de müzik dinledim. Sadece geleceğin günü bekledim.
Sonrası malum valiz savaşları başladı hep telaşeleri vardı kendi içlerinde hep hayata yetişememenin korkusu.
İş hayatı özel hayatın içine etti. Kız yine bir gün ''İÇİM SIKILIYOR'' dedi.
Erkek hep aynı yine dalga geçti.
Gözleri doldu ağlayamadı, bir kaç bardak biradan sonra bir eğlencede çalan şarkı içini dağladı sanki.
Şarkıda söyle diyordu;
Hani o bırakıp giderken seni...
Bu öksüz tavrını takmayacaktın...
Alnına koyarken veda busemi yüzüme bu türlü bakmayacaktın...
Nasıl dedi kız nasıl öksüz tavrı takınmam ki? sen gittin Ben bittim!!!
Her gidiş bir ötekine benziyordu artık ilk zamanlardaki kadar actmıyordu canını .
Sadece içi sıkılıyordu.
Ne demekti ki içi sıkılmak?
Erkek bir türlü anlamıyordu.
Kızın ise içi sıkılıyordu.
Ama biliyordu ki ;
Bu gün şimşekler çakıyordu,Yarın güneş açacaktı ve bu can sıkıntısıda bir gün geçecekti:)))