Ece Koçal'ın haberi
İstanbul'un caddelerini, meydanlarını süsleyen rengârenk lalelerin önemli bir kısmı Silivri'ye bağlı Seymen Köyü'nde yetiştiriliyor.
İki yıl önce temelleri atılan projede, önce yedi aile çalışmaya başlamış. Bakmışlar, geliri yüksek bir iş bu; bir yıl sonra 16 aile daha projeye dahil olmuş.
Yani Seymen Köyü'nde 23 ailenin hayatı, laleler sayesinde değişmiş durumda. Tabii ki değişen sadece bu ailelerin ekonomik durumu değil. Tüm köy ahalisi lale üretiminde yer alıyor ve kazandıkları para köy içinde dağıtılıyor.
Köyün eski muhtarı Necmettin Eren, lale ekiminin köydeki hayatı çok değiştirdiğini, örneğin eskiden nisan ayında hiç para gelmezken, bu ay köyde 30 bin TL para döndüğünü anlatıyor: "Burada eskiden sadece ayçiçeği, buğday, karpuz, kavun ekiyorduk.
Şimdi ek olarak lale ekmeye başladık. Lale üretiminin geliri çok yüksek. Örneğin dönüm başına ayçiçeğinden 80 TL, buğdaydan 120 TL kazanırken, laleden 3.000 TL kazanıyoruz. Hem de paramızı peşin alıyoruz. Üretimi buğdaya göre zahmetli tabii ama kazandığınız paraya göre hiçbir şey değil. 23 çiftçinin eline yıl sonunda 162 bin TL geçecek. Bunun haricinde sekiz aile mevsimlik çiçek dikiyor."
Aslında bu işe bir sosyal sorumluluk projesi olarak başlanmış; adı da Alım Garantili Lale Soğanı Yetiştiriciliği Sosyal Sorumluluk Projesi. Çalışmalar 2007'nin ekim ayında başlamış. İlk başta İstanbul Ağaç ve Peyzaj A.Ş. yetkilileri Seymen Köyü'ne gitmiş ve köylülerle görüşüp onları ikna etmiş. Sonra öğretim üyeleri ve uzmanlar, köylülere birkaç derslik seminerler vermiş. İlk aşamada kasım ayında 1 milyon 300 bin tane lale soğanı de teslim edip gitmişler. Geçen yıl ise 3 milyon 500 bin lale soğanı vermişler. Ama geçen iki yıl boyunca lalelerin üretiminin her aşamasında kontrol için gelip gitmişler.
Peki bu aşamalar neler?
İş, lale soğanlarının dikilmesiyle başlıyor. Sonra sulanıyor, gübreleniyor, çapalanıyor. Nisan ayında çiçeklenme başlıyor. Lale soğanının güçlenmesi için çiçeklerinin başlarının kırılması gerekiyor. Bu işlem sayesinde, çiçeğe güç vermek yerine soğana güç veriliyor. Şu an Seymenliler, çiçekleri kesmişler, soğanları büyütme aşamasındalar.
İKLİM ŞARTLARI ELVERİŞLİ
Bu proje için Seymen Köyü'nün seçilmesinin en önemli sebebi ise eskiden, Osmanlı zamanında da buralarda lale üretimi yapılmış olması. Yani iklim ve toprak olarak lale üretimine uygun bir yer.
"Eskiden buralarda lale yetiştirilirmiş ama sonra talep olmadığı için bırakılmış. Şimdi yine bize iyi bir iş sahası oldu.
Buradaki çalışmamız İstanbul'a güzellik katıyor. Orman köylüsüne iş çıkıyor," diyor Necmettin Eren.
Seymen Köyü'ndeki çalışmalardan sonra etraftaki köyler de işe talip olmuşlar. Seneye onlar da lale ekecekler. "Biz 3 milyon adet lale dikiyoruz. Ama Büyükşehir 16 milyon istiyor; yani burada herkese iş var," diyorlar. Zaten 2014 yılı sonunda İstanbul'da kullanılan lalelerin tamamının bu köylüler tarafından üretilmesi, hatta köylülerin lale soğanı ihraç etmeleri hedefleniyor.
Çoğunlukla kadınlar dikiyor
Seymen Köyü'nde 14 farklı renkte lale yetiştiriliyor. Dikim işlemini ise çoğunlukla kadınlar yapıyor. "İnce ince çalışmak gerektiğinden kadınlar daha iyi yapıyor," diyor erkekler. Ayrıca erkekler daha ağır işlerde çalıştıklarını, çiftçilik yaptıklarını belirtiyorlar.
Peki lale ekiminin incelikleri nelerdir? Bu soruyu şöyle yanıtlıyorlar: "Lale, hassas ve narin bir bitki.
Ama biz seve seve yetiştiriyoruz. Kumlu toprak olması gerek. Ayrıca bol su ister. Bu yıl şanslıydık, çok yağmur yağdı. Ayrıca dikkatli bir şekilde ekmek gerekiyor. Bir dönüme 60, 70 bin soğan ekilmeli. Biz bu yıl 40 binde kaldık. Çünkü daha öğrenme sürecindeyiz. Seneye daha iyisini yapacağız."
Kaynak : Sabah