|• Anasayfa|
|• Yaşam yolculuğu|
|• Yazılar|
|• Kitaplar|
|• Önerdiği kitaplar|
|• Sizden gelenler|
|• TV programı|
|• Katıldığı Programlar|
|• İletişim|


Baba - Evlat İlişkisi Sorusu
|Twitter'da Paylaş|
Babasıyla konuşacak bir şeyi olmadığını bizimle paylaşan okurun tanımladığı baba - evlat ilişkisi hakkında düşüncelerinizi soran sorumuza sizlerden gelen yanıtları paylaşıyoruz.
Soru: Geçenlerde tanıdık bir bey, "Babamla konuşacak hiçbir şeyimiz yok; bir odada bir saat yalnız kalsak birbirimize söyleyecek bir söz bulamayız," dedi ve ilave etti, "ben çocuğumla aynı duruma düşmekten korkuyorum." Size aşağıdakileri sormak istiyorum:
1- Sizce toplumumuzda bu tür konuşacak bir şeyi olmayan baba - evlat ilişkisi azınlıkta mıdır, çoğunlukta mı?
2- Bu duruma sizce; a. Baba oğul arasında mı, yoksa, b. Baba kız arasında mı daha sık rastlanır?
3- Niçin?
Cevap: 1- Kesinlikle çoğunlukta. 2- Bence aile içersinde yaygın bir durumudur. Ama genellikle erkelere hastır. 3- Erkeklere soğuk olmaları delikanlı adam sevmez. Sevdiğini belli etmez. Annelerinde oğullarıyla samimi olması yetişirken erkek egemenliğini kabul ettiklerinden ben erkek olamadım ama erkek evlat verdim gibi bir mantık olsa gerek..
Cevap: böyle ilişkiler toplumumuzda çoğunluktadır. ve genel de baba-oğul arasındaki ilişkiler bu düzeydedir. Bunun birçok doğrudan ve dolaylı sebebi vardır ve bu sebepler her ikili ilişki için değişik sebepler içerir bu durumları tek sebebe bağlamak doğru değildir fakat ortak bir özne olacak bir yargı vermek gerekirse böylesi ilişkilerin temelinde ataerkil aile yapımızın olması ve bu yapının yanlış temeller üzerinde şekillendirilerek ataerkil aile kavramının tam olarak doldurulamaması sebebi yatmaktadır.
Cevap: Dediğiniz şekilde Baba-evlat ilişkisi çoğunluktadır. Erkek kız ayrımı olmadan... Çünkü bizim toplumumuzda baba nasıl olmalıdır sorusunun cevabı yukarıda tanıdığınızın ifadesine eştir. Baba rolü gereği çocuğuna doğduğu andan itibaren mesafelidir. Bu da büyüyene kadar devam eder. Ve çocuk yetişkin olduğunda baba ile paylaşmış olduğu hiçbir şey olmadığını fark eder ve sonuçta dediğiniz olayla sonuçlanır. Hepimiz yaşıyoruz. Ama şu fark var Erkek yapısı gereği kendisine yapılanları unutmaz ve o şekilde davranır, fazla duygusal değildir, o da sonuçta babası ile arasına büyük bir mesafe koyar. Kadın ise yapısı gereği affedicidir ve kendisine yapılanları unutur. baba ile erkeğe göre ilişkisi daha yumuşak olabilir.
Cevap: Bu sadece baba-evlat değil, anne-evlat arasında da görülen bir durum. Paylaşacak bir şeyin kalmaması, kişilerin birbirlerini anlamaması, kişilerin birbirlerinin düşüncelerine saygı duymaması. Sadece bir tarafın karşı tarafı anlaması, çaba sarf etmesi de yetmiyor. Bu konu benim çok hassas noktam. Kariyer sahibi, okuyan, insanları anlamaya çalışan bir kişi olarak, ne yazık ki kendi annemi ve babamı anlayamıyorum, onlarla iletişim kuramıyorum, onlarla paylaşacak bir şey bulamam çok acıdır. Bu neden böyle, annem ya da babam fark etmiyor. bir konu hakkında konuşuyoruz. benim düşüncelerim onlarınki ile(genelde) örtüşmüyor ise ya kırılıyorlar yada kendi düşüncelerini kabul ettirmeye çalışıp seni kırıyorlar. en iyisi susmak diyorsunuz ve bir odada ister bir saat kalın, ister iki saat söyleyecek bir sözünüz olmuyor. acı ama gerçek. bu duruma inanılmaz üzülüyorum
Cevap: Bu tür baba - evlat ilişkilerinin yoğun olup olmadığını hiç düşünmedim; daha ziyade konuşulan konuların niteliği üzerinde durdum. Nitelik itibariyle evlat ve baba olarak kendinizi ifade etmekte zorlanıyorsanız ve bir sohbet ihtiyacındaysanız, konu da piyasalara politikaya gelip dayanıyor. O zaman konuşacak çok şey oluyor belki ama baba-evlat sohbeti olmuyor. Bu anlamda iletişimsizlik bence yoğun olarak yaşanmaktadır.Yargılanma duygusu, karşınızdakini kaygılara sevk etmeme arzusu, uzun yıllar ayrı yaşamış olma(yatılı okul )gibi nedenlerle kişisel konularda iletişim kurulamıyor. Bu açıdan kız yada erkek çocuk arasında bir fark olduğunu düşünmüyorum. Diğer yandan erkek çocuğun özerklik duygusu toplumca ziyadesiyle beslendiğinden kız çocuklarının iletişim kurmakta daha avantajlı olduğunu düşünüyorum.
Cevap: benim ailemde değil ama bir çok ailede böyle olduğunu düşünüyorum çünkü insanların aileleri ve çocukları ile zaman geçirmek için fazla fırsatlar yaratmadıklarını düşünüyorum 2.sorunuz için baba ile oğul arasında sorunun daha fazla olduğunu düşünüyorum bunun nedeni olarak erkek çocuklarının babayı örnek alarak birbirleri ile iletişim kurmamaları diye düşünüyorum baba çocuklarına ne kadar yakın olursa çocuklar o kadar aileye yakın oluyorlar
Cevap: 1.Bence konuşulacak bir şeyi olmayan baba-evlat toplumumuzda çoğunluktadır. 2. Bence bu sorun toplumumuzda baba-kız arasında daha sık rastlanır, çünkü baba kızını daha fazla kontrolünde tutabilmek için daha otoriter görünmek ister, kendisinden çekinmesinin faydalı olabileceğini düşünür, kızı da duygu ve düşüncelerini babası ile paylaşmaya çekinir diye düşünüyorum.
Cevap: 1-Bence toplumumuzda konuşacak bir şeyi olmayan baba evlat ilişkisi çoğunluktadır. baba oğul arasında da baba kız arasında da sık rastlanabilir. ama kendi ailemden bahsedersem babamla kardeşim arasında kardeşimin ortaokul yıllarında çok yaşandı bu durum.özellikle fikir ayrılıkları.farklı zamanlarda yetişme, yetişme tarzları,olaya bakış açılarının farklı olması, birbirlerine fikirlerini kabul ettirme çabaları ve bunların sonucunda da konuşacak bir şeyi kalmayan baba evlat ilişkileri.bana göre sebep budur.
Cevap: 1. Bence çoğunlukta, çünkü artık anne babalar çalışıyorlar ve geç saatlerde eve geldiklerinde çocuklarının sorunlarıyla ilgilenecek motivasyon ve enerjileri olmuyor. Bana dokunmasın, ne yaparsa yapsın diye düşünüyorlar. Çocuklar da anne babayla zevk aldığı bir şeyi paylaşamayınca bilgisayar ve internet bağımlısı oluyor. Abuk sabuk sitelere girip saçma sapan bir şekilde zaman harcıyor. anne babalar sonra 'ben o kadar söylüyorum, sözünü dinletemiyorum, bir türlü bilgisayarın basından kaldıramıyorum' diye yakınıyorlar. Bunun çözümü söylemek değil. Onun bilgisayarda harcadığı zamanı anne ve babayla zevk alarak geçireceği bir zamana dönüştürdüğünüzde o zaten bilgisayar bağımlısı olmayacaktır. Yani kötü geçirdiği zamanın yerine iyi şeyler koyarak o alışkanlıktan vazgeçirebilirsiniz. Yapma diyerek değil. Bu durum daha çok baba oğul arasındadır, bence. Çünkü kadınlar biraz daha konuşmaya düşkün ve iletişime açıklar.
Cevap: Bu sorun babayla-oğul arasındadır. Özellikle, babanın tutumundan kaynaklanmaktadır. Bana soracak olursanız benim en iyi arkadaşım babamdır.
Cevap: Toplumumuzda baba kız ya da baba oğul arasında böyle bir durumun azınlıkta mı çoğunlukta mı olduğunu tahmin edebilecek gözlemlere sahip değilim ama bence iki insan birbiriyle konuşacak bir şey bulamıyorsa özelliklede bu kişiler baba ve çocuğuysa bu problemin bir kaynağı da birbirini yeterince tanımamak olabilir. Ancak ortak bir yaşamı paylaşan insanlar nasıl birbirini tanımaz ya da birbirine karşı ilgisiz olur bilmiyorum bu da uzak bir ihtimal gibi görünüyor. galiba bildikleri şeyleri bile açık bir şekilde paylaşmak onlara zor geliyor ve birbirlerinin tepkilerinden çekiniyor insanlarımız. belki de model aldıkları ebeveynlerinden bu tarzı öğreniyorlar yani konuşmadan anlaşmayı (anlaşmaya çalışmayı). kız ve oğul arasında bir fark olduğunu sanmıyorum. çünkü kız ve erkek çocuğuyla farklı alanlarda da olsa ortak yanları olabilir. bence çoğuyla konuşacak paylaşacak bir şeylere sahip olan bir baba bunu kızıyla da oğluyla da sağlayabilir.
Cevap: konuşulacak konular azınlıkta mı evet paylaşılanlar gitgide daha da azalmakta kültürel farklılıklar oluşmakta ilgi alanları değişmekte kuşak farkı devreye daha hızlı girmekte. bu farkın içine teknolojik hızlı tüketim daha fazla gerginlik yaratmakta.şimdilerde daha hızlı tüketicileriz.kız yada erek farkı olduğunu düşünmüyorum. insanların ilgileri ve zaman ayırma sorunları farklı. bireylerin büyük şehirlerde kendilerine ayıracak vakitleri yok gibi.
Cevap: kesinlikle çoook her ikisinde de var bence çünkü babalar çok çalışır ve çocukları ile ilgili çok şeyi kaçırırlar verecek cevapları pek olmaz ve susarlar
Cevap: 1-Çoğunluktadır. 2-Baba oğul arasında daha sık yaşanır. 3-Bilmiyorum. Benim ailemde böyle, babamla hiçbir şey konuşamıyorum, çünkü kendi doğrularının mutlak olduğunu düşünüyor. Bu insanla bir şey konuşulur mu, tartışılır mı?
Cevap: Bu örnek baba oğul arasında daha sık yaşanır. Aynı şekilde anne kız arasında da bu gibi sorunlar vardır fakat baba-oğul arasındakinden daha azdır bu. Çünkü ebeveynler hemcinsleri çocuklarının kendilerine benzemelerini isterler ve ben onun yaşındayken böyle miydim diyerek sürekli çocuğuna (40 yaşına gelse de evlat anne baba için hala çocuktur) telkinlerde bulunur ve onunda kendisi gibi düşünmesini ister işte o zaman başlar çatışmalar. Ayrıca birde babalarda otorite takıntısı olduğundan özellikle erkek evlatlarına şımarmasın diye sevgilerini göstermezler. Böylelikle baba sevgisinden yoksun ne yazık k erkek evlatlar sizce de kızlar bu konuda daha şanslı değil mi?
Cevap: 1-çoğunlukta 2-en çok baba-oğul arasında sık rastlanır. 3-nedeni basit bence:toplumda böyle süregelmiş bir şey var:baba ne derse o olur baba genelde çalışıyordur dışarıda, ev dışında yani; en çok anne ilgileniyordur çocuklarla ve babalarla zaten istediğiniz her şeyi konuşamazsınız. (ben de bir erkek evladım ve babamla her şeyi konuşamayız.)
Cevap: tahmin edemeyeceğimiz kadar çok ve hatta nice sorunlar tek sebebi ekonomi. Türkler sevgi insanları bu da çok nadir ırklardan olduğunu gösteriyor ama bu ekonomik krizler toplumu mahvetti.
Cevap: toplumuzda bu tur vakalar bence çok var çünkü ben de bunlardan biriyim kız yada erkek olması bir şey değiştirmiyor çünkü çevremde gördüğüm arkadaşlarımın çoğu böyle babasını seven çok çok az insan var ve bunun nedeni babaların bencilce davranıp sadece kendilerinden başka kimseyi düşünmemeleri sorumluluklarını bilmemeleri ailede baskı oluşturmaları baba olmak sadece çocuğu büyütmek değildir yanında sevgi de verilmelidir bizim babalarımız sevgiyi bilmedikleri için böyle oluyor.
Cevap: 1-kesinlikle çoğunluktadır diyorum; bizim toplumumuzda 'baba'dan korkulur çünkü, 'baba' da bu otoritesini sarsmak istemez, fazla konuşmaz -sadece kara belirtir- sohbet edilebileceği öğretilmemiştir ki bize, 'bak babana söylerim 'baban duyarsa çok kızar' babandan izin al'..vs.. böyle öğretildi hep, dolayısıyla geriye konuşacak pekte bir şey kalmamış olur. 2-bu soruya a yada b diye kesin bir cevap vermekte zorlandım açıkçası, çünkü erkek çocuk babasıyla -farkında olmadan- bir rekabete girebilir ki bu da sohbet olayını azaltabilecek bir durumdur. baba ile kız çocuğu arasında da olabilir çünkü 'kızsal' durumlar gene baba ile paylaşılabilecek şeyler değildir.
Cevap: 1. çoğunluktadır 2. baba oğul arasında 3. çünkü kızlar küçükten beri babacı, oğlanlar ise anneci oluyorlar. Baba ile oğul arasında her zaman bir resmiyet var. Erkek çocuklar küçüklüğünden itibaren bütün sorunlarını, dertlerini anneleriyle paylaşıyorlar.
Cevap: 1-çoğunluktadır. 2-baba oğul arasında yaşanır. sebep aynı cinsten olan bireylerin bu toplumda yetiştikçe birbirleriyle yarışır hale gelmesidir. Bayanlar da bu durum gözle görünür olmasına karşın, erkeklerde iletişim sorunları şeklinde içten içe çıkmaktadır bence. baba başarılıysa oğla ya onun gölgesinde işleri devam ettirir ya da tam tersi yollara savrulmak ister. anne babanın aksiliklerine vb. karşı korunan varlıktır özellikle erkek çocukları için. uzaklaşılan kişidir.
Cevap: 1-çoğunluktadır. 2-baba-oğul arasında 3-babalar-yani erkekler-konuşmayı sevmiyorlar bence.sorunların üstlerini örtüp bırakmak istiyorlar- tabii eğer farkındalarsa.
Cevap: 1. Kesinlikle çoğunluktadır. Biri benim ailem mesela, çevremde de farklısını henüz görmedim. 2. Benim ailemde fark etmiyor, konuşacak bir şeyimiz yok. İlgisizlik (ya da öyleymiş gibi gösterme) sanki bir iletişim şekli. İletişim kurmak istemeyen ebeveyn ve çocuk ilişkisinde ben bir cinsiyet farklılığı hiç görmedim, yaşamadım. 3. Çünkü babanın kendisiyle bir "birey olarak konuşulmamış hiç. Bir erkek olarak beklentiler oluşturulmuş hakkında ve nasihat verilmiş sürekli. Adam yerine konmamış. Hayatın eğlenceli tarafı yaşatılmamış, yaşamasına izin verilmemiş. Ciddi olunmuş hep, şaka yapmak, politika-para haricinde başka konu olmamış, insana dair basit şeyler konuşulup, paylaşılmamış. Bu da iletişimi koparmış. "yetişkin" olamamış, hayatı yaşayamamış insanlar sonra "baba" olmuşlar, kendileri daha çocuk olmayı yaşayamadan, "adam" olmuşlar. Kısılıp kalmışlar kaskatı..
Cevap: belki de kuşat çatışmasıdır tüm olanlar konuşulacak mevzular elbet bulunur ama önemli olan ortak bir dil geliştire bilmek ben babamla böyle bir sıkıntı yaşamadım ama babamla da dışarıda pek aktivitelerimizde olmadı bunu da fazla sorun etmedim babam müzisyen ruhlu bir insan eskiden pek televizyon hayatımıza tesir etmemişken biz evde sohbet edecek çok şey bulurduk babam saz çalar biz hep beraber babama eşlik ederdik bu bizim ortak dilimizdi adeta senfoninin birer parçası gibiydik kimimiz söyler kimimiz çalardı bu ahenk muhabbetlerimize de tesir etmiştir bu sebeple biz yumuşak başlı ılıman insanlarız bizde kuşak çatışması pek yaşanmadı tabii sormak istediğim ama cesaret edemediğim sorularımda oldu ama ben babamı hep sevdim o bize her şekilde koruyuculuğunu gösterdi ben 33 yaşındayım ben de babayım acaba bende evladımla ortak bir dil kullanabilecek miyim zaman değişiyor düşüncelerde bu insanları yalnızlaştırıyor.
Cevap: Çoğunlukta Baba -Kız arasında Toplumumuzun gelenek-görenek ve kültür yapısı
Cevap: bence çoğunluktadır çünkü babalar sıkıntıları çocuğuyla paylaşamazlar ben kendimde ve birçok arkadaşımda gördüm ki babayla yalnız kalınca gerçekten konuşulmuyor. Baba kız arasında daha çok rastlanabilir. Çünkü kızlar daha çok konuşmak isteği şeyleri anneleriyle paylaşır. Babalarla nadir paylaşanlar olsa da.
Cevap: 1-Çevremden gözlemlediğim kadarıyla azınlıkta olduğunu düşünüyorum. 2-Ailelere göre değişiyor. 3-İletişimsizlik, kendini ifade edememe, araya sınır koyma, arkadaş olamama.
Cevap: Bence bu tür ilişkiler yaygın olmasa bile birçok defa duyduğum için azımsanmayacak kadar çoklukta. Ve bana kalırsa bu durum baba-oğul arasında daha fazla çünkü iki kişi yan yana iken kim daha güçlü gibi bir tutum içine giriyor ve oğul büyükse aynı cinsiyette olduklarından onunla da böyle bir ilişki kuruyor bu tür tutum içindeki babalar. Bana göre bu durum acınası.
Cevap: Toplumumuzda ne yazık ki aile içi iletişim gün günden azalmaktadır ve bu iletişim problemi aile içi bireyler arasında çoğalmaktadır. Bu durum kanaatimce baba ile kız çocuğu arasında daha sık rastlanmaktadır. Bu problemin bir çok nedeni vardır; örneğin tarihsel olarak Türk toplumu ataerkil bir toplumdur. Eski zihniyetlere bakacak olursak; "Erkek adamın erkek çocuğu olur" önyargısını hala birçok insan arasında görebiliriz. Bu düşünce tarzı da dolayısıyla erkek çocuklarını, kız çocuklarından daha ustun ve ayrıcalıklı kılar. Dolayısıyla da yine erkek çocuklarına karsı olan ilgi potansiyeli daha yüksektir. Ataerkil zihniyetin etkisiyle kız çocuklarının yaptığı hata ve yanlışlar konuşulmaz, daha da ötesinde yanlışlar cezalandırılır veya ört bas etmeye çalışılır, üzerinde konuşulup tartışılarak sonuca gitme teşebbüsünden kaçınılır. Bu nedenle de kız çocukları babalarıyla cezalandırılma ya da kınanma korkusuyla konuşmamayı tercih ederler. Erkek çocukların hataları ise daha ilimli ve esnek karşılandığından, belki üzerinde konuşulup tartisilabilir.
Cevap: bence çoğunluktadır. (kendimden biliyorum) baba-kız arasında daha sık rastlanır. çünkü hep bir mesafe oluyor ne yazık ki ve de hemcins olmadıkları için ortak nokta bulmak zor oluyor galiba.
Cevap: aslında ben azımsanamayacak kadar çok olduğunu düşünüyorum bu durumda olan insanların. baba oğul arasında daha çok rastlanıyor bence çünkü her zaman toplumda böyledir kız babaya erkek anneye düşkündür.
Cevap: Herkesin konuşacak bir şeyi vardır; çünkü herkesin bir karanlık odası vardır. O odanın içindekileri paylaşacak bir kişiye ihtiyacımız var. Bu da öncelikle benim babam. Toplumumuzda konuşmama ilişkisi yerine konuşamama durumu olduğunu düşünüyorum. Kızlar genelde biraz daha düşkün olur babasına bizim toplumumuzda. İletişimin nasıl kurulacağı tam bilinmediği için böyle bir sözcük eksikliği durumu hakim.
Cevap: Ben baba ile evlat arasında bir sohbetin toplumumuzda genelde yaşandığını düşünüyorum. Olumlu veya olumsuz (yargılayıcı, suçluk hissi uyandırıcı ve aşağılık kompleksi içeren) bir diyalog iki kişinin iç çatışmalarının dışa vurumu olarak veyahut anlamlı bir sohbet süreci içinde sürebilir. Bence bu sohbet ortamı baba oğul arasında daha fazla görülür. Çünkü yalnız kaldıkları zaman aslında ikisinin de birbirine söylemek isteyeceği ne kadar çok şey olduğunun farkına varırlar.
Cevap: 1)Toplumumuzda bu tür baba-evlat ilişkisi kesinlikle çoğunluktadır. 2a)Bu durum bence daha çoklukla baba-oğul arasında yaşanmaktadır. 3)Bu durumun nedeni uzun zamandır kafamı kurcalayan bir soru ama, naçizane kendi kendime ulaştığım cevap babaların oğulları ile ilgili beklentilerinin çokluğu ve onları bir kalıba sokma istekleri olabilir. Beklentinin yüksek olduğu ve bir kalıba dökme isteğinin olduğu ilişkilerde de ne yazık ki iletişim olamıyor. Oysa Türk toplumunda babaların kız çocuklarından beklentilerinin daha az olması sebebiyle bu tarz bir sorunun nispeten daha az yaşandığını düşünüyorum. Bunun dışında da babalarla oğulları arasında enteresan bir şekilde bir rekabet olduğunu da hissediyorum.
Cevap: 1- Bu tür baba-evlat ilişkisi çoğunluktadır. 2- Baba kız arasında daha sık rastlanır. 3- Çünkü toplumumuzda korku ve otoriteye bağlı iletişim ağır basmaktadır. Burada can-cana bir ilişkiden söz edemeyiz. Bizim toplumumuzda ataerkil bir aile yapısı egemen olduğundan babaya karşı bir korku kültürü vardır.
Cevap: nazım hikmet'in bir yazısı vardır. şu anda size sunamadığım için son derece üzgünüm. özetle: anne oğlunu hapishanede ziyaret eder. dakikalarca otururlar, ama toplamda 5-6 kelime bile etmezler. ziyaret süresi biterken karşılıklı olarak "bu ziyaret süreleri de çok kısa" derler.
Cevap: bence bu durum baba evlat ilişkisi özellikle kırsal kesimlerde çoğunluktadır. aslında baba evlat arasında rastlanır ama baba kız arasında daha da fazla rastlanır. çünkü genelde ev ortamında babadan her şey gizlenir.
Cevap: O bey'in endişesi yersiz. Paradoksal gelebilir ama, bu endişeyi taşıması, o'nu "korktuğu"ndan korur. Ayrıca çocuğu da böyle bir durumun doğmasına izin vermez. Çünkü bu sorun 40 + yaş kuşaklarının "evlat" sıfatıyla duçar oldukları bir sorundur. Nedenlerini bilemiyorum ama sanırım eski-kalabalık ailelerdeki "hiyerarşik düzeni muhafaza" kaygısından kaynaklanıyordu..
Cevap: 1-çoğunlukta(%85) 2_baba oğul 3-çünkü kızlar erkeklerden daha tatlı, nazlı, ne bileyim kendini hiçbir şey yapmasa da sevdiren canlılardır. herhalde ben de çocuğumdan sıkılırdım.
Cevap: ben de babamla bir odada 1 saat değil 1 gün yalnız kalsam konuşacak bir şey bulamam. Şu ana kadar konuştuklarımız da sayılıdır zaten. bu arada ben 25 yaşında bir bayanım. konuşmamamın sebebi bence babamdan kaynaklanıyor. küçükken ondan çok korkardım. sevgisini pek göstermezdi ama bizi çok sevdiğini biliyorum. babamın düşüncesinin baba ile evlat arasında mesafe olmalıdır olduğunu düşünüyorum. sonuç olarak: 1-bu tür baba-evlat ilişkisi çoğunluktadır. 2-baba-oğul ya da baba-kız ayrımı yapamam çünkü bu babadan kaynaklanıyor. 3-bunun sebebi babalarımızın klasik baba rolünde olması.
Cevap: birinci soruya cevabım bence azınlıktadır artık toplum olarak azda olsa kendimizi geliştirmeye yönelik programlar izlemekte ve bir şeyler yapmaktayız ama bölgesel olarak düşününce doğu ve güneydoğu bölgesinde bu oranın çoğunlukta olduğuna inanıyorum çünkü hala eski gelenek ve görenekleri sürdürmeye çalışan aileler var olduğuna inanıyorum.bu durum bence baba kız arasında daha çok sayılır nedeni ise bana göre kalıplaşmış toplumsal değer ve yargılar
Cevap: 1-Çoğunluktadır. 2-Baba kız arasında daha çok rastlanır. 3- Çünkü erkek çocukların hala ana babaların gözünde bir üstünlüğü vardır. Onun işi, geleceği daha önemlidir. Çünkü ileride aileyi geçindirecek odur. Kız çocuk nasılsa biriyle evlenecek, belki de çalışmadan yaşamını sürdürecektir. Bu düşünceler ne zaman değişir? Bu düşünceler ancak ve ancak toplumda eğitim önemli hale geldiğinde, ana babalar üniversite mezunu olduklarında, topluma yobazlık ve cehalet değil bilgi ve bilim hakim olduğunda değişir. O zaman ana babalar kız ve erkek çocuklarının fikirlerinin aynı değerde olduğunun farkına varabilirler. Kız ve erkek çocuklarına eşit ölçüde gelecek sağlamaları gerektiğinin bilincine varırlar..
Cevap: bu sorunun cevabını Türkiye'nin doğu ve batı kültürü gerçeğini ele alarak cevaplarsak, doğu da baba oğul arasında çok uçurum olmadığı inancındayım. tabi baba kız ilişkisi içinde öyle. tabi bu biraz okumuşluk oranıyla da ilintili bir durum.bati biraz daha aile kavramını aşındırmış gibi zaten çocuklar belli bir yasa geldiklerinde ayrı eve çıkıyorlar. iletişim kopuk. çoğu aile kurmayı düşünmüyor. fakat bu doğu da kabullenilemez bir durum.
Cevap: 1.çoğunluktadır. 2.daha çok baba-oğul arasında rastlanır. 3. biliyorsunuz bizim toplumda erkekler, sevgi göstermeyi ya da herhangi bir duygu belirtmeyi zayıflık olarak görür. oysa bir bayan olarak bana göre tam tersidir. kız çocuklarına "kızlar ağlamaz vb" bir vizyon yüklenmediğinden, kızlar duygulanımda daha doğaldır. dolayısıyla daha rahat iletişim ve ilişki kurabildiklerini düşünüyorum. tabi toplumumuzda kızlara yüklenen dayatmalarda yok değil. ağır oturaklılık, hanım hanımcıklık gibi. bu söylediklerimin konusunda artık çoğunluğun bir farkındalığı olduğunu düşünüyorum ama dilerim yeni nesil bu konuda dozu ayarlayabilir..
Cevap: bu tür olaylar çoğunlukta (iletişim bozukluğu)daha çok kırsal kesimde baba kız arasında.
(23.04.2008)