Bakara Olayı
Bakara
Olayı:
Bakara sûresine
de bu adın verilmesine sebep olan bakara olayı yukarıdaki âyetlerde
açıklandığı üzere, Hz. Mûsâ döneminde meydana gelmiştir. Tefsirlerde geçtiği
şekilde olay şöyle gelişmiştir: İsrâiloğulları içinde zengin bir adam vardı.
Bunun da bir kızı ve fakir bir yeğeni vardı. Yeğeni amcasından kızını istedi.
Adam kabul etmedi. Genç de buna kızarak yemin ederim, amcamı öldürüp malını da
kızını da alacağım dedi. Delikanlı amcasına gelerek; amca, şuraya tâcirler/satıcılar
gelmiş, onlara gidelim de bir şeyler satın alayım. Seni yanımda görürlerse bana
mal verirler dedi. Amcası da geceleyin yeğeni ile birlikte çıktı. Yeğeni yolda
onu öldürüp evine döndü. Sabah olunca da, hiçbir şey bilmiyormuş gibi amcasını
aramaya başladı. Bulamayınca akşamki yere doğru gitti. Birkaç kişi amcasının
başında toplanmıştı. Onlara: amcamı siz öldürdünüz diyerek diyetini istedi.
Ağlayıp üstünü başını yırtmağa başladı.
Durumu Hz.
Mûsâya arz etti. Hz. Mûsâ da onlara diyet vermelerini emretti. Onlar da; Yâ
Mûsâ, biz katil değiliz; Rabbine duâ et, katili meydana çıkarsın dediler. Mûsâ
(a.s.) da onlara bir inek kesmelerini, etinden bir parçayı maktûle
dokundurmalarını söyledi. Onlar da böyle şey olur mu? diye garipsediler. Hz.
Mûsânın bu talebinden kurtulmak ve başlarından savmak için ineğin nasıl bir
inek olduğunu sordular. Her seferinde Hz. Mûsâya karşılık vererek bu emri hemen
yerine getirmekten kaçındılar. Çok uzun tereddütlerden sonra vasıfları
yukarıdaki ilgili âyetlerde belirtilen ineği bulup kestiler. Etinin bir kısmını
maktûle dokundurunca maktûl dirilip kendisini yeğeninin öldürdüğünü söyledi ve
tekrar düşüp öldü. Bunun üzerine katile miras vermediler; bu olaydan sonra da bu
hüküm devam etti.
Tefsirlerde
anlatılan bu olay, Kitab-ı Mukaddeste de geçmektedir.[1]
Bu olayda, öldükten sonra dirilmeye açık işaret olduğu gibi; yahudileşen
İsrâiloğullarının Mısırlılardan görerek benimsedikleri sığıra tapma olayının
kaldırılması, tanrılaştırılan sığırın kesilip âcizliğinin vurgulanması vardır.
[2]
[1]
Sayılar, 7/63-68; Tesniye, 21/1-9.
[2]
Ahmet Kalkan, Kuran Kavram Tefsiri.