03.08
2011
Şafakla birlikte canlanan kuşları ve börtü böcekleri kıskandıran küçük işçiler kızlı erkekli cüzi bir ücretle çalışan yoksul aile çocukları...
Kimi okul masraflarını karşılamak ve eğitimini sürdürebilmek adına soğuğa ve sıcağa aldırmadan Enstitüdeki kayısı bahçelerinde çalışıyorlar.
Yaklaşan kışta yoksul ailelerini geçindirebilmek, daha rahat yaşamak adına ihtiyaçlarını temin edebilmek geçimlerini sağlamak için çalışıyorlar.
Güneşin yakıcı şuaları pırıl pırıl titretirken küçük yanaklarından süzülen alın terleri meğer gözyaşına ne kadar da benziyor.
Güneşin o yakıcı şuaları içinde kor taşıyan çöle dönmüş yürekler Bir kar zerresi düşse kor üstüne o an. Bir çağlayan oluşur onun eriyişiyle. Yanan gönüller ırmak gözesi haline gelir.
İş ve kazanç rahatlığına alışkın kadrolu memurlar Her gün binlerce yılan-misal dillerden ve akrep iğnesi misüllü sözlerden ok yiye yiye bu yolda rızık şerbetini tadıyorsak bundan daha üstün bir irade sergilenebilirmi.
Devlet güvencesi ile çalışan memurlar ve işçiler maddi cihetlerini sedef atomlarıyla fildişi yapılar gibi dokuyup süsledikten sonra vicdanen temizlenmiş olarak ruh beden ahengine ermiş gibi görünürler.
Bu münzevi hayat nasılda kronik bir inzivaya bürünmüş katmanlardan ve tabakalardan süzülen sınıf farlılığından Göz pınarları kurumuş gönül vadisi çölleşmiş bu bağbanlıktan sıkışan insanlara ebediliğin sesini üflemek çok zor olsa gerek.
Remzi Kokargül
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Şiirkolikte kayıtlı 67 yazısı bulunmaktadır.