Bu sorunun yanıtı büyük olasılıkla şu cümlede yatmaktadır. Şirketin bir innovasyon- yenilikçilik – devinden kendi kendini yiyen, hareket yeteneĝini yitirmiş yaşlı bir kurt haline dönüşmesidir. Bunun da temelinde 1985 ' de Genel Müdür Muavini ve Araştırma ve Geliştirme Direktörü Leo J. Thomas' ın şu sözü yatmaktadır. “Renkli fotoĝraf kadar kâr marjı yüksek ve yasal olan bir konu bulmak çok zordur.” Kısacası Kodak'ın ana ürünü her bir dolarlık satışta yetmiş cent kazandıkları fotoĝraf filmi oldu . Kodak laboratuarları yüzlerce yeni ürün geliştirdi. Fakat yönetim ana ürün yanında alternatif ürünleri pazara sunmaktan kaçındı. Kodak ucuz fotoĝraf makinesi yanında pahalı film satarak pazarda üstünlük saĝlamıştı. Tıpkı Gilette'in ucuz traş makinesinin yanında pahalı traş bıçaĝı satması gibi. Fakat bu strateji deĝişen teknolojik koşullarda Kodak için yararlı olmadı.
Kodak ilk digital camera'yı icad etmesine karşın onu pazarlamakta üstünlük saĝlayamadı . Aĝırlık hep filim işinde idi çünkü digital camera film development'nında kâr en çok beş cent idi. Pazardaki gelişmeleri, hareket yeteneĝini yitirmiş dev takip edemiyor , ediyorsa bile rehavetten silkinemiyordu. Cep telefonları bugün digital camera işini de nerede ise çöpe atmak durumuna gelmişti. Kodak, film development işinde geliştirdiĝi bir çok kimyasal maddeyi de kârlı bir işe çeviremedi . Aldıkları bir çok patentten yararlanamadı.
Kodak'ın içine düştüĝü bu durumun, uzun süre tekelci olmanın yarattıĝı gevşekliĝe, yöneticilerin eleştiriye tahammülü olmamasına, başka alanlara girmekteki yavaşlıĝa , daima mükemmel ürün üretmek ve pazarlamak için uzun zaman harcamaya , hızlı gelişen teknolojik ürünlerin daha hızlı pazara girmesine, film teknolojisini LCD flat TV lere uygulayamamalarına , gelişmekte olan ülkelerdeki tüketici eĝilimlerini iyi okuyamamaya ve en önemlisi şirket liderliĝindeki sürekli kesintilere baĝlamak mümkündür.
Kodak'n yapamadıĝını Fujifilm yapmış, ucuz filmle piyasaya girmiş, digital camera işini ayrı bir bölüm olarak geliştirmiş, development kimyasallarından bir kozmetik bölüm yaratmış, ve optical filim üretme bilgisini flat screen LCD ye uygulamış , yalnız bu alanda 4 milyar dolarlık yatırımla bu piyasanın yüzde yüzüne sahip olmuştur. Fuji 'de bu deĝşikliklerin mimarı Shigetaka Komori 'dir. Yaptıĝı, şirket içindeki çok hızlı deĝişim Japon geleneklerine taban tabana zıttır. Fakat bugün Kodak'ın pazar deĝeri 220 milyon dolara inmişken Fujifilm'in pazar deĝeri 12,6 milyar dolardır. Bu nedenle Komori ayrı bir yazı konusudur. Sonuç olarak denebilir ki pazar koşullarına uyulmazsa dev şirketler bile batabilir.