Daniel Fagunwa
İlk romanı Igbo Olodumare (1947; Tanrı'nın Ormanı) yapıtlarına tipik bir örnektir.Serbest anlatımlı pikaresk bir peri masalını andıran roman ruhlar, canavarlar, tanrılar, büyü ve cadılık gibi birçok folklorik öge içerir.Fagunwa'nın çok canlı bir üslubu vardır; Üzgün bir adam bir muz yağrağı gibi suratını asar ; bir yalancı karnında kan olduğu halde beyaz salya tükürür; bir tartışma balık kılçığı gibi insanın boğazına yapışır. Her olaydan bir ahlaki ders çıkaran Fagunwa, Hıristiyanlıktaki kavramlar ile geleneksel ya da kendi uydurduğu atasözlerini de kullanarak yapıtlarındaki ahlaki yanı güçlendirmiştir.Romanlarındaki benzetmeler, mizah söz oyunları ve retorik, klasik Yoruba dilini kullanmadaki ustalığını gösterir.
Bazı Yoruba aydınları Fagunwa'nın yapıtlarını eleştirerek onu gerçeklikten uzak olmakla suçlamışlardır. Ama çağının toplumsal olaylarına ilgisiz kalmış olsa da, Yoruba zihniyetini yakından tanıması, kişilerinin tutumlarıyla kendisine özgü davranışlarını dikkatle incelemesi ve usta anlatımı, Fagunwa'nın başarılı bir romancı olmasını sağlamıştır.Nijeryalı yazar Amos Tutuola'nın yapıtlarında onun etkisi görülür.