Ortaokul Öğrencileri
(5, 6, 7 ve 8. Sınıflar)
"Türkçe Dersi
Sitesi"
Velilerimize 15 Tatil Mektubu
DEĞERLİ VELİLERİM….
İlköğretim kurumlarının iki dönem arasında yaptığı ve genelde
15 gün süren ara tatili iple çeken çocuklar, bu tatil dönemini;
bir dönem boyunca eğitim ve öğretim adına sergilemiş oldukları
performansların sonucunda elde ettikleri bir dinlenme süreci
olarak görürler.
Çocuklar bu dönemde sabahlara kadar televizyon seyretme,
odasına kapanıp bilgisayar oyunları oynama, gezme vb. eğlenme
planları yapadururken, anne ve babalar da endişelenerek
çocuklarının bu tatil dönemini boş geçirmemesi adına neler
yapabilirim gibi düşünceler içerisindedir. İş bu düşüncelere
kalınca anne ve baba ile çocuklar arasında gerginlikler
yaşanmakta ve tatil zehir bir hal alabilmektedir!
Yarıyıl tatilinde amaç, bu süreyi en etkin ve en verimli
şekilde değerlendirme fikri olmalı.
Çocuğun bir dönem boyunca hayalini kurduğu dinlenme ve eğlenme
planları ile ebeveyninin "boş kalmasın, ders çalışsın"
düşünceleri çakışmamalı, akıllı bir tatil programıyla kriz
aşılmalıdır. Programda eğlenceye, gezmeye, dinlenmeye zaman
ayrıldığı gibi, ilk yarıda işlenen derslerin genel bir tekrarına
ve eksikliklerin giderilmesine de yer verilmeli. Mesela sabah
ders çalışmaya ayrıldıysa öğleden sonra eğlenceye
ayrılabilir.Akşam tekrar çalışmaları kaydıyla…..
Büyük bir arzu ile tatili bekleyen çocuğa, "ders çalış",
"neden çalışmıyorsun?", "senin dersin yok mu?" vb. cümleler
kullanıp baskı yapılmamalı; bu durum anne-baba ve çocuk arasında
olumsuz duygu ve gerginliklerin yaşanmasına neden olmamalıdır.
Ailece hazırladığınız tatil planında ders çalışma planı birinci
hafta hafif, ikinci haftasında ise temponun biraz daha
artırılmış olması iyi olur.Tatil eksik konularının tekrarının
yanı sıra bol bol test ve deneme çözerek
değerlendirilebilir.Bunun yanında kitap okumalarını da
sağlamalıyız. Yalnız burada dikkat edilmesi gereken en önemli
husus bir program yapılmasından daha çok yapılan programa
uyulmasıdır . Çocuğumuza güvenelim. Fakat güven kontrole mani
değildir .Yapılan plan ve programın işleyip işlemediği, bir
değişiklik yapmak gerekir mi, sorun var mı, işliyorsa takdir
edilmesi, işlemiyorsa sürece müdahale edilmesi gerekebilir.
Kısaca programın kâğıt üzerinde kalmaması sağlanmalı. Bütün aile
fertleri üzerlerine düşeni yapmalı. Kontrol soru sorarak veya
bizzat görerek ve dinleyerek olabilir. Bu aşamada çocuğumuzla
iletişimimiz, yargılamaya, suçlamaya dönüşmemeli.
Ne yapıyorsak onların daha iyi bir geleceğe sahip olmaları
için yapıyoruz.Ve onlar çalışmak istemediklerinde ya da
çalışmamak için bahane ürettiklerinde onların tarafında olmak
onların geleceklerine yapacağımız en büyük ihanettir.Bu dengeyi
çok iyi kurmalı ve onlara onların hazırladıkları programa
uymaları konusunda gereken imkanı ve desteği sağlamalıyız.
Çalışan anne ve babaların çocukları ile birlikte olabilmek
için yıllık izinlerini mümkün oldukça bu dönemlerde
kullanmaları, tatilin daha verimli hal almasına neden olacaktır.
Çünkü evde yalnız kalan çocuk, sıkıntısından vaktinin büyük bir
kısmını internet ve istenmeyen televizyon programları karşısında
geçirecektir. Bu dönemde çocukla geçireceğiniz her an çok
değerlidir. Siz çalışıyor olabilirsiniz; ama onlar tatilde.
Çocuklarımızın başarısı nasıl olursa olsun onlar bizim
çocuklarımız ve bir ömür onlarla iletişim içinde olacağımızı
unutmadan hareket etmeliyiz. Eğer çocuğumuzun ders başarısı ile
ilgili sorunlar varsa atasözünde dediği gibi "İğneyi kendimize,
çuvaldızı başkasına batıracağız". Önce çocuğumuzun başarısı için
neler yaptığımızı düşünelim.
İsterseniz birlikte şu sorulara cevaplar arayalım;
- Çocuklarımızı okula gönderip, maddi ihtiyaçlarını
karşılamanın yanında başarısı için neler yapıyoruz?-Öncelikle
çocuğumuza sıcak bir aile yuvası sağlayabildik mi?
- Çocuğumuza ne kadar zaman ayırıyor, onunla ilgili
ayrıntıları ne kadar biliyoruz? Çocuğumuzun arkadaşlarını
tanımak için bir kahvaltı, akşam çayı vb. etkinlikler düzenledik
mi?
-Televizyon ve bilgisayardan uzak bir çalışma odası ya da
imkanı sağlayabiliyor muyuz?
-Dersleri ile ilgili sadece karnede mi bilgi sahibi
oluyoruz, yoksa belli aralıklarla müdür yardımcısı, sınıf
öğretmeni ve branş öğretmenleriyle görüşüyor muyuz?
Bu soruları daha da çoğaltabiliriz. Bu soruların
cevaplarına göre çocuklarımız şekillenecektir. Artık eğitim
anlayışında "Eti senin kemiği benim" dönemi değil, "Onlar her
şeyiyle bizim." dönemi var.
Saygılarımla…