23 Aralık 1955’te Urfa’ da doğmuştur….
Henüz çocukken, türkü ile tanışmış ve yaşadığı muhitin de dikkatini çekmiştir… Babasının çaldığı kaval ve evlerine misafirliğe gelen dengbejlerin, yanık sesleriyle hüzünlü aşk hikayelerini – mem u zin, siyabend u xece vb. anlatmaları, Şiwan’ ı çok etkilemiştir.Sanki, babası, dengbejler ve diğerleri Şiwanin, ileride büyük bir sanatçı olacaklarını bildiğinden, daha şimdiden, Şiwan, onların yanında staj yapıyordu…Köy halkı da, Şiwan’ ın güzel sesine aşina olduklarından, sürekli; Şiwan! hadi bize türkü söyle, hadi ne olur? bak, sana seker, tatlı vb. vereceğiz diyerek, Şiwan’ ı türkü söylemeye zorluyorlardı… Çocukluğu böyle geçmiştir Şiwan’ ın…..
Bağlaması, Şiwan’ in dert ortağıdır… Henüz 17 yaşındayken, aralarında, İbrahim Tatlıses, Seyfeddin Sucu ve İsmail Badilli’nin da bulunduğu, bir okul gecesinde ilk konserini vermiştir. Bu konserden sonra, kendisine, bir çok teklif gelmesine rağmen bunlardan hiçbirisini kabul etmemiştir.Çünkü o, konserde söylediği gibi, türkülerini Kürtçe söylemek istiyordu…
Şiwan, artık delikanlılık çağına gelmiştir, liseyi bitirdikten sonra, üniversite sınavına girer. Gazi üniversitesi matematik bölümünü kazanır.O, artık, bir üniversitelidir. O zamanın getirdiği siyasal kutuplaşmadan da nasibini alır.. Molla Mustafa Barzani hareketi, o zaman, Kürtleri heyecanlandırmıştı, bu süreçte, Şiwan, Mustafa Barzani’ye sempati duymaya baslar.
1975 yılı, Şiwan Perwer’ in hayatında, çok önemli bir yer tutmaktadır. Deyim yerindeyse donum noktasıdır. Eylül ayında Ankara nin güney parkı’nda düzenlenen konsere katılır.Bu konserde, Kürt kökenli bir sanatçı, söylediği türkünün arasına, o zaman moda olan bir iki lo lo le le nin yani sıra, xezale le way ı ekleyerek, dakikalarca söyler. Ardından Şiwan sahneye çıkar ve xezal ‘ı söylemeye çalışsa da, heyecandan sözlerini unutur.Daha sonra bu parçayı öyle güzel yorumlar ki, kendisine daha 10-15 dakika önce alaylı alaylı bakan halk Şiwan’ ı o kadar sahiplenir ki, O’nu, polislerden gizlerler.
Böylece, Şiwan Perwer, 1975’te, sanat hayatına adımını atar… Ve bu arada ilk albümünü de çıkarır. Bir yil boyunca, konserleri devam eder, tabi bu arada kaçıp kovalamalar da….
1976 Haziran’ında, Suriye’ye oradan da Almanya’nın Heidelberg kentine gider.Yanında sadece dert ortağı olan bağlaması vardır. Henüz 21 yasındayken vatanından uzakta kalır ve kendisini gurbetin kucağında bulur…İlk baslarda Almanya’da aradığı sıcak ortamı bulamaz. Ancak;buna rağmen pes etmez azimle, canla basla çalışmalarını sürdürür. Aynı sene ikinci albümünü piyasaya sürer. Acı vatan Almanya’da, çalışmalarına devam eder ve bu arada almanca öğrenir. Ardından müzik okuluna kaydını yaptırır ve batı müziği kültürünü de edinmeye çalışır. 1977’de üçüncü 1978’de dördüncü 1979’da da, besinci albümünü piyasaya sürer. Şiwan’ ın ismi sadece Avrupa’da ve Türkiye’de yasayan Kürtler tarafından değil; Irak, Suriye ve İran’ da yasayan Kürtler tarafından da duyulmuş ve kabul görmeye başlamıştır. özellikle, Peşmerge ile ilgili yaptığı besteler, birer mars olarak, dilden dile dolaşmıştır.
Bu arada, 1979’da, nisanlısı Gülistan, Türkiye’den, Almanya’ya gelmiştir.biraz olsun acısı dinmişse de, hiçbir şey vatan hasretinin önüne geçememiştir.Avrupa’nın bir çok yerinde, konser verir ve bu konserleri kameraya kaydedilerek video kasetleri elden ele dolaşır. Şiwan’ ı görmeyenler bu kasetlerle bir nebze olsun isteklerine kavuşuyordu…Bunların yani sıra, albüm çalışmaları da hızla devam etmektedir.1980’de altıncı, 1981’de yedinci, 1982’de sekizinci,ve 1983’te de dokuzuncu -Almanya’da çıkardığı son albüm- albümünü piyasaya sürer.
Alman hükümeti, Gülistan’ a, oturum izni vermez ve bunun sonucunda,çaresiz kalan Şiwan, Almanya’dan ayrılıp, soluğu İsveç’ te alır.Böylece, Şiwan’ in ikinci gurbet hayati başlamış olur.İsveç’ e taşındıktan sonra, onuncu albümünü piyasaya sürer. Ardından, 1986’da, on birinci albümünü ve 1988’de on ikinci albümünü piyasaya sürer.1989’da, Fransız ihtilalinin 200. yıldönümünde, farklı ülkelerden davet edilen 20 sanatçı arasında Şiwan Perwer de yerini almıştır. kendine has yorumuyla türkülerini seslendirir ve özellikle Danielle Mitterand tarafından, takdir edilir.
1991’de on üçüncü albümünü çıkarır. Bu albümünde yer alan ”Me Çi Kir”parçası yüzünden, PKK, Şiwan’ a boykot uygular ve bu boykot yaklaşık 5-6 sene boyunca devam eder. Ama tüm bunlara rağmen; yoluna devam etmiş, daha geniş kitlelere ulaşmayı başarmıştır.
1992’de, Gülistan ile, on dördüncü albümünü hazırlar. Aynı yıl körfez savası sonrası, kuzey Irak’ a gider ve Duhok, Akre, Zaxo vb. yerlerde, bir dizi konser verir ve oradaki halkın, kendisine olan hasretine son verir. burada vermiş olduğu konserler,diğer konserlerinde olduğu gibi kameraya kaydedilir, Avrupa’da, kuzey ırak’ta ve kısmen de olsa Türkiye’de piyasaya sürülür…
1995’e geldiğimizde, Şiwan’ in, evrenselleşmeye doğru adım adım gittiğini görmekteyiz. Evrenselleşmek…. o kadar da kolay bir şey olmazsa gerek…..Ve bu arada, ilk Kürtçe televizyon kanalı olan Med TV, yayınına başlar. Ne yazık ki, Şiwan Perwer’ i bu televizyon kanalında görememekteyiz… Tüm bu olumsuz koşullara rağmen Şiwan çalışmalarını sürdürür ve mücadelesine devam eder.. Aynı sene, on besinci albümünü, 1996’da on altıncı albümünü çıkarır….daha sonra, Şiwan’ i Med TV’ de görmek, her ne kadar mümkün olsa da, gene PKK’yla ters düşer…1999’da on yedinci albümünü ve 2000’de ise, 25. sanat yılının anısına on sekizinci albümünü çıkarır. Bu albümünü, Kardeş Türküler ile hazırlar.
Aynı süreç içerisinde, Gülistan’ dan ayrılır ve kendine yeni bir hayat kurar. 2002’de on dokuzuncu albümünü piyasaya sürer.
Bu arada, kuzey ırak’a gidip, orada bir dizi konser verir.Dünya’nın dört bir tarafında, konser ve turnelerine devam eder…
Şimdi yıl 2006…. Şiwan Perwer’ in 31. sanat yılı….ve Şiwan, su sıralar, yıllardır hasret kaldığı ülkesine dönmenin hesaplarını yapmakta…Rahmetli annesinin mezarının yanı başına gidip, mezarına su dökeceği günü iple çekmekte…Yaklaşık, 30 senedir görmediği babasının elini öpmeyi arzulamakta…Köyünün tozlu yollarında yürümeyi, ve evinde yer yatağında yatmayı can u gönülden istemektedir…