bir kısım gelişmekte olan yada gelişemeyen ülkelerde, sadece insanı uyutmak için dinlenen (hatta duyulan) bir müzik türüdür. bu amaç doğrultusunda dinleyenler, dönemlerden ve bestecilerden pek anlamazlar, çocukken duyup da dalga geçtiği birkaç isimden fazlasını bilmezler;
vivaldi
dersin, dört mevsim
der..
bach
dersin, bah bah bah...der
mozart
dersin, zart zurt espri yapmaya çalışır.
beethoven
dersin, filmi görmedim ama torrent
'ten indiririm der.
uyumak için de bu bestecileri tercih ederler ötesine berisine bakmadan, misal henüz paganini
dinleyrek uyuyabilen birisini görmedim. sinir bozucu bir durum benim gözümde, gazeteyi ilk alışta önce spor sayafsına yada arka kapak güzeline bakmak gibi.
halbuki, insanlarda biraz merak olsa...bu merak, okuma alışkanlığı ile desteklense ve belirli bir estetik anlayışına sahip olunsa da bunca yıllık bir müzik türü öyle boş boş dinlenmese. bilinçli bir dinleyici kitlesinin var olabilmesi için gerçekten de belirli bir vizyonu ve dünya görüşü olması gerekir.
bir insanın bunlara sahip olması için ille de entel yada yüksek tahsil sahibi olması da gerekmez, bunca zaman klasik batı müziği sadece zengin tayfasının dinlediği bir türüymüş gibi sunuldu; kocaman konser salonları, şık hanımlar ve beyefendiler, hararetli şefler, frag içinde solistlerden ibaret olduğu sanılıyordu.
bu türün temelinde, ruh, ide ve duygu yatar...bu üçü ve daha fazlası da her insanda mevcuttur.