9 şubat gecesi late night with conan o brien
'da pathetic'i (en sondaki breakdown hariç) çaldılar.
edit: burda youtube linki vardı lakin nbc telif haklarından dolay kaldırtmış.
en catchy, en sing-along sözlerinin "i can't sing you a happy song, i can't write you a sing-along, the only catchy hook i've got is the one in my bleeding gut" olduğu kanısındayım. eğer bunu bilerek tasarlamışlarsa helal olsun, istemeden olduysa da canları sağolsun. aslanlarım benim. requiem'e geçelim.
nakaratına gelene kadar bana fena halde climbing up the walls
hatırlatan marliyn manson
şarkısı.
albümlerini birkaç parçaya bölüp bu parçaları farklı zamanlarda dinlemenizi tavsiye ettiğim grup çünkü albümleri kısa da olsa (40 dakika civarı genelde, başka bir grubun albümü olsa çabuk bitti deriz) henüz 5 dakikada beyninizi yerinde hissetmeyebiliyorsunuz. öyle bir grup. az az ama sık sık dinleyin.
en büyük sorununun, şarkılarının birbirinin aynısı olması olan grup ayrıca.
gördüğüm kadarıyla parçalarında soloya pek yer vermeyen grup. ayrıca her geçen gün konkhra
'ya biraz daha benziyorlar gibi.
grubun tarzı genel olarak death metal etkisinde thrash metal ya da post-thrash olarak kabul edilmesine rağmen, "gerçek metal" hayranları grubun tarzını metalcore olarak kabul ederler.
(bkz: descending
)
(bkz: black label
)
(bkz: requiem
)
ilk albümlerinden son albümlerine kadar her şarkısına ayrı taptığım mükemmel bir gruptur. kendilerinin konserine gideceğimi duyduğum anda vasiyetimi yazacağıma yemin ettiğim grup.
ashes of the wake
ile ismini duyurmayı başaran we ardını sacrament ile büyük yerlere gelen grup.
ashes of the wake çıktıktan sonra yaptıkları killadelphia
konseri ile büyük bir kitleye seslendiler. eski albümlerinin gitar topnlarının çok ii olmamasına rağmen içlerinde inanılmaz şarkılar bulundurmaktadırlar.