Ateş Dikeni
Ateş Dikeni
(Pyraeantha coccinea)
Gülgiller familyasındandır. Diğer adları Tavşan elması, Ebem bükü, Kuş alıcı, Kirkat.
2-5 metre boylarında, dikenli, ilkbaharda küçük beyaz çiçekler açan, dekoratif bir ağaççıktır. Park ve bahçelerde, serbest bırakılırsa ilk beş yılda 2 metreye, 20 yılda en çok 5 metreye ulaşır. Kırmızı meyvelileri hepyesilken, sarı meyvelileri kışın yapraklarını döker.
Çiçeklerinin kokusu pek hoş değildir. Bunlar yaz sonunda öbek öbek, 5-7 mm çapındaki yuvarlak boncuksu meyvelere dönüşür. Olgunlaşan meyveler yumuşar ve insanlar tarafından olduğu kadar kuşlar tarafından da sevilerek yenir.
Jölesi yapılır, portakal reçeline eklenir.
Ancak meyvenin çekirdeğinde ve bitkinin yapraklarında oksijen siyanürü bulunabilir. Çok az miktarda kullanıldığında nefesi açan, sindirimi kolaylaştıran bu maddenin yüksek miktarı insanı zehirleyebilir!
Anavatanı Çin, Güneydoğu Avrupa ve Asya’dır. Bol killi, kireçli, kuru, nemli ve suyu süzülen tüm topraklarda gelişir. Özellikle bol güneş ister, ama gölgede de yetişebilir, ilkbaharda ve yaz ortasında potasyumca zengin gübre vermek gerekir.
Ateş dikeni ingiltere’de doğu ya da güneye bakan duvarlara gerdirilmiş tellere ya da monte edilmiş kafeslere sardırılarak yetiştirilmektedir. Tellerin arası 30 cm’dir. ilkbaharda ve yazın gerektikçe, ama tercihen eylülde budanır.
Hava kirliliğine dayanması, odunsu ve dikenli yapısı, öbek öbek renkli meyveleriyle hoş bir görüntü oluşturması onu bahçelerde çit bitkisi olarak yetiştirmeye yeter de artar bile.
Bu dekoratif bitkinin meyveleri kimi Avrupa ülkelerinde kalp yatıştırıcı olarak kullanılmaktadır.