Kalpler karşılıklıdır. Herkesi seven biri, herkes tarafından sevilir. Bu yüzden sevilen bir kimse olmak için insanları sevmeli ve onlara değer vermeliyiz. Eğer ekşi suratlı, kimseye güler yüz göstermeyen, değer vermeyen biri olursak bunun sonucunda da kaçınılmaz olarak sevilmeyen biri oluruz. Bu ise en çok bizi üzer. Sevinçli günlerimizde onu paylaşacak, kederli günlerimizde bizi teselli edecek birini bulamayız.
Sevmek ve sevilmek bütün canlıların sahip olduğu doğal bir ihtiyaçtır. Yaşamak için nasıl ekmeğe, suya havaya muhtaçsak, aynı şekilde sevmeye ve sevilmeye de ihtiyaç duyarız.
Sevgi, merhametli ve şefkatli olmanın göstergesidir. Arkadaşlarını seven biri, onlara karşı acımasız olamaz. Doğayı seven biri, kıyamadığı için onu kirletmez. Çiçekleri seven bir onu koparmaya içi elvermez. Çünkü kopardığı takdirde onların kısa sürede solup öleceklerini bilir. Çocukları seven biri, onların gönüllerini kırmak istemez. Merhamet ve şefkat yaygınlaştıkça insanlar yırtıcı duyguların etkisinden kurtulur.
Sevgi bazen kendisini saygı olarak gösterir. Babamızı sever, bu sebeple onun sözlerine değer verir. onu sayarız. Allah’ı çok severiz ve onun buyruklarını yerine getiririz. Peygamberimizi severiz ve onun yaşamını kendimize örnek alırız.
Açıkça anlaşıldığı gibi biz canlılar sevgiye çok ihtiyaç duyarız. Sevilen biri olmak için kendimiz de sevmeli, böylece sevgiyi yaygınlaştırmalıyız. Biz sevdikçe daha çok sevilir, sevildiğimizi fark ettikçe daha çok severiz.