Okurlarımın çoğunluğunun bu yazıdan pek hoşlanmadığı gelen e-maillerden belli. Ayrıca, o zamandan bu yana, gerek yazılı basında gerekse televizyon programlarında sistemli bir biçimde suçlanıyoruz.
Suçlamaları eleyerek gidelim:
Birincisi, "Paşalar yargılanıyor da gazeteciler neden yargılanmasın? Elbette gazeteciler de yargılanabilir" tarzı argümanları, sanki böyle bir şeyi savunan varmış gibi sürekli tekrarlamaktan vazgeçmek lazım. Kimse gazeteciler yargılanamaz demiyor. Yasalar önünde eşitlik ilkesini bilmeyen de yok.
İkincisi, ortaya koyduğumuz endişeleri "mesleki dayanışma" olarak yorumlayanlar, biraz geçmişe dönüp baksalar, örneğin benim Mustafa Balbay ya da Tuncay Özkan'la hiçbir türlü "mesleki dayanışma" içine girmediğimi görecekler. Demek ki meselemiz, meslek içi dayanışma da değil.
Meselemiz, gazetecilik faaliyetiyle örgüt üyeliği arasındaki çizgiyi doğru çizebilmek...
Şu anda dosyaların ayrıntılarını hiçbirimiz tam olarak bilmiyoruz. Savcı Zekeriya Öz son yaptığı açıklamasında ellerinde çok önemli delillerin olduğunu söyledi. (Gerçi ben basına yansıyan soru-cevap şeklindeki savcılık ifadelerini okuduğumda, Sayın Öz'ün elindeki bu önemli delillerle ilgili soruya pek rastlamadım ama neyse.) Dolayısıyla, bu noktada gerçeğin aydınlanması için Öz'ün dediği gibi beklemek ve görmekten başka çare yok.
Ama bu bekleyiş sürerken yapabileceğimiz çok hayırlı bir iş var: Yukarıda da söylediğim gibi, gazetecilik faaliyetiyle örgüt üyeliği arasındaki çizginin nereden geçtiğini teorik planda netleştirmeye çalışmak...
Ben bugün bunu yapmaya çalışacağım. Bunu yaparken de, gazetemizin yazar kadrosuna katılmasından sevinç duyduğum emekli Savcı Gültekin Avcı'nın son iki yazısıyla polemik içinde kendi görüşlerimi ortaya koymaya çalışacağım.
Gültekin Avcı, gazetecilik faaliyetiyle illegal örgüt üyeliği arasındaki sınırı şöyle çiziyor:
"İllegal bir örgütün telkin ve tavsiyeleri istikametinde hazırlanan kitap ve yayınlanmasa bile mevcut müsveddelerin hepsi örgütsel doküman sayılır."
Yazının bir başka yerinde ise aynı fikir şöyle ifade edilmiş: "Bir gazeteci Ergenekon soruşturmalarına, buradaki delillere karşı olduğunu, inanmadığını yazabilir. Ama bu yayıncılığı illegal bir odağın telkinleri, talimatları ve arzuları istikametinde yaparsa, bu sefer illegal örgüte yardım, yataklık veya terör üyesi olma durumu gündeme gelir."
Bu alıntılarda kilit kelimeler telkin, tavsiye ve arzu kelimeleridir. Dikkat ederseniz Sayın Avcı, yapılan yayın faaliyetinin suç addedilmesi için ille de talimat alma şartı aramıyor. Buna telkin, arzu ve tavsiyeyi de ekliyor. Gizli örgütün telkin, tavsiye ve arzuları istikametindeki yayınları da örgütsel bağın ispatlanması için yeterli sayıyor.
Bunun ne kadar vahim tablolar ortaya çıkarabileceğini görüyor musunuz?
Açıkça söylemek gerekirse, emekli bir savcı, bir hukuk adamı olarak Gültekin Avcı'nın bu tanımlamasını son derece vahim buluyorum. Eğer Savcı Zekeriya Öz de bu konuda Avcı gibi düşünüyorsa, önümüzde basın özgürlüğü için çok tehlikeli ve zor bir yol uzanıyor demektir.
Düşünsenize, biz gazeteciler her gün bir yığın telkin ve tavsiye alıyoruz. Yazılarımız sık sık bu telkin, tavsiye ve arzularla paralel düşüyor. Örneğin ben, Kürt meselesiyle ilgili yazdığım yazılardan dolayı, PKK'lı olması kuvvetle muhtemel kimi kişilerden tebrik telefonları aldığımı çok bilirim. Bu kişilerin bana "Keşke şunu şunu da yazsaydınız, acaba meselenin şu yanına değinebilir misiniz" dediğini de...
Peki ne olacak şimdi? Benim PKK'nın telkin, arzu ve tavsiyeleri doğrultusunda yayın yaptığıma, dolayısıyla örgüt bağlantım olduğuna mı hükmedilecek ya da Nedim Şener ve Ahmet Şık'ın kitaplarını kimi Ergenekoncular'ın telkinleriyle yazdığı ispatlanırsa, bu gazetecilerin Ergenekon üyeliği ispatlanmış mı sayılacak?
İşte bunun kabul edilebilmesi mümkün değil. Örgüt üyeliği ancak açık talimat ilişkisi ortaya konulabilirse ispatlanmış olur. Eğer üyelik iddiası telkin, arzu, tavsiye gibi muğlak, keyfi, yoruma bağlı kavramlara bağlanacaksa, somut biçimde ispatlanması son derece zor bu kavramlara dayanarak gazeteci örgüt üyeliği ile suçlanacaksa, işimiz gerçekten zor demektir.
Yazımı Gültekin Avcı'nın yazısından son bir alıntıyla bitireyim:
"Basın özgürlüğü basın faaliyetlerinin dolaylı olarak illegal gruplara peşkeş çekilmesine izin vermez. Yani basın özgürlüğü 'dolaylı terörizm"i korumaz. Basın özgürlüğü yazılı ve görsel çetecilik ve terör özgürlüğü değildir."
Basın faaliyetinin dolaylı olarak illegal gruplara peşkeş çekilmesi ne demek?
Yazılan haber ve yorumların illegal grupların çıkarlarıyla paralellik gösterdiği, yani dolaylı olarak illegal grubun işine yaradığı her noktada gazeteci yargılanacak demek...
Paragrafta yer alan "dolaylı terörizm", "yazılı ve görsel çetecilik" gibi vahim tanımlamaların değerlendirmesini de siz okurlarıma bırakıyorum.
Endişelerimi biraz olsun açabildim umarım.
Yazarın Son Yazıları
SON DAKİKA HABERLERİ