Türk işlemelerinden, kendine özgü çeşitli iğne tekniklerinden oluşan, kumaşa desen çizilerek geçirme tekniği uygulanan milli işlemelerdendir.
Makinede Türk işi tekniği uygulanırken ipliği sayılabilen ve sayılamayan her türlü kumaşlar üzerine uygulanabilir.
Türk İşi Tekniğinin Desen Özelliği
Desen için genellikle, doğadan faydalanılmıştır. İşlemelerde bitkisel motiflerin yanı sıra geometrik, figüratif, mimari ve yazılı motiflerde kullanılmıştır.
Desenlerde çiçek, yaprak, ağaç ve meyve objeleri kullanılır. Eski işlemelerimizi incelediğimiz zaman çadır şadırvan, köşk, saray, kuyu, çıkrık gibi yaşantıdan alınmış objelerde görülmektedir.
Desenlerde, selvi, çam, çınar, söğüt ağaçlarının önemi büyüktür. Tek tek veya üçlü gruplar şeklinde yerleştirilir.
Meyvelerde nar, üzüm, armut işlemelere konu olmuştur. Çiçeklerde gül, lale, karanfil, narçiçeği, yasemen motifleri görülmektedir.
Türk işi motiflerinde, çizgilerin ince, zarif ve kıvrak olması, çiçek ve yaprakların etrafının bir kavisle çevrilmesi, yaprakların içine küçük çiçek motiflerinin yerleştirilmesi ayrıntıdan kaçınılarak esas hatların kuvvetli olması Türk iş tekniğinin en büyük desen özelliğidir.
Türk İşinde Renk Özelliği
Türk işi tekniğinde desen kadar renkte çok önemlidir. Eski işlemelerde, renklerden işlemenin hangi yüzyılda yapıldığı tespit edilebilmektedir.
Lal (kırmızı) ,gök mavisi, kiremit rengi, pembe, zeytin yeşili, filiz yeşili, beyaz, yağ yeşili, camgöbeği, kahverengi gibi renkler tercih edilmektedir.
İşlemelerde, genellikle pastel renkler kullanılmaktadır. Birbirine yakışan renkler yana yana getirilerek, koyu renkler motiflerin etrafını çevirerek desenler işlenmektedir.