kızlar kusura bakmayın sızı sureklı sıkıntılarımı anlatıyorum.ama artık ne bıleyım..o kadar daralıyorum ki..hayatımda tek arkadasım sizlersiniz..tek sırdaşlarımda.. neyse kızlar aslında ben herseyı problem eden bır tıp degılımdır.hayatım boyunca işten kacmadım.ama kacmadım diyede..herkezin hizmetcisi oldum.calsıyorum.kendı evımın işi var..ayrıyetten annemın abılerımın evlerıne gıttıgım zaman.sagolsun eşlerinden çok ben koşturuyorum.onların işine abilerim sagolsun.bır dakka nefes aldırmıyorlar.annemın evınde yaptıgımdan gocunmuyorum ama abılerımın evınde yaptıgımdan evet gocunuyorum..ıkı abımın ıkısıde karılarını bısey olacak dıye korkuyorlar..anneme yardım bıle ettırmıyorlar..kadın zaten hasta..bır tek en buyuk abım yurt dısında onun esı gelır yapar oda yılda bır işte gelıyor.asıl sorun bana hıtap tarzları.kız yapsana yengene yardım etsene.bu eşimin zoruna gıdıyor..dıyorkı onların eşlerinin canı canda senınkı patlıcanmı..yapmayacaksın bıdaha iş dıyor.senı kullanıyorlar dıyor.eger bıdaha yaptıgını gorursem daha adım atmam evlerıne dıyor..şimdi ben ne yapayım..abılerıme laf soyleyemıyorum..esımde haklı ne yapabılırım kızlar.:gitme:bu arada gelınlerın bıtanesı benden 1 yaş buyuk bıtanesıde 3 yas kucuk .