Fatih Murat Arsal Röportaj
Merhaba Fatih Bey öncelikle sizi yakından tanıyabilir miyiz, kendinizden kısaca bahsedebilir misiniz?
Beş çocuklu bir ailenin en küçük ve tek erkek çocuğuyum. Üsküdar doğumluyum. Babamızın memur olması sebebiyle küçük yaşta birkaç il gezdiğimizi hatırlıyorum. Son olarak, orta ilkokul eğitimimin başlarında babamız vefat edince, Manisa’da yerleşip kaldık. Üniversite eğitiminin ardından öğretmenlik sınavını kazandım. Eski adı Tesviye, şu anki adı Makine Teknolojisi olan dalda meslek lisesi öğretmenliği yapıyorum. İlgi alanım bilgisayar ve resimdir. Yirmi küsur yıldır programcılık, grafik gibi alanlarda uğraşlarım var. Yağlı boya ve toz pastel ile ilgili resim çalışmalarım da amatör olarak mevcut. Ailem ile birlikte gezmeyi, değişik yerler görmeyi ve değişik lezzetler tatmayı severim. Çekirdek aileyiz biz. Şu anda on yedi yaşında olan bir oğlumuz var. Uzun yıllar doğuda yaşadıktan sonra üç yıldan fazla süredir Bursa’da devam ediyoruz.
Roman yazmaya rastlantı eseri başladım. Sadece bir kadın yazarın tarzını beğenmediğim için karalamaya başladığım satırlar ‘Son’ kelimesi ile süslendiğinde çok şaşırmıştım. Hem de iki ay gibi bir sürede… İlk romanım olan Şahane Gelin’in ardından kısa sürede dört roman daha yazdım. Sonrasında bunların sadece bana ait olması haksızlık gibi gelmişti. Bir kitap paylaşım sitesinde paylaşmaya başladım. Ciddi ilgi ve talep görünce de, kitap olarak bastırma düşüncesi oluştu. Bu düşüncede asıl etken yine okurlarımın teşvikiydi elbette. Böylece Nefretten Sonra ile birlikte ilk macera başlamış oldu.
Şu an herhangi bir yayın organında yazı yazıyor musunuz?
Üç yıldan uzun bir süredir Ephesus Yayınları’nın bünyesinde yer alıyorum. Bulunduğum yerden gayet memnunum. Yayınevi sahibi Mustafa Güneş’in vizyonu, işle ilgili enerjisi ve Türk yazarlara karşı olan inancı beni o yayınevinde kalmaya kolayca ikna etmişti. O günden bu güne Ephesus Yayınevi beni hiç utandırmadı. Hiç pişman etmedi. Bir yazar olduğumu, değerimi, kitaplarımın önemini hep hissettirdi. İnşallah hep birlikte uzun yıllar devam edeceğiz diye düşünüyorum.
Facebook, Twitter gibi sosyal medyaları kullanıyor musunuz?
Şu anda okurlarla başlıca iletişim şeklim zaten Face diyebilirim. Eskisi kadar vakit bulamasam da, her mesaja, her soruya mutlaka geri dönüş yaparım. Kimseyi cevapsız bırakmamaya çalışırım. Twitter’i veya instagram’ı çok faal kullandığım söylenemez. Sanırım o kadar ısınamadım da… Derdini 600-700 sayfada anlatan bir adam için, sınırlı sayıda karakterlere mahkûm olmak çok zor. Fakat oralarda da sorulan sorulara, sıcacık mesajlara mutlaka cevap veririm.
En çok beğendiniz yazar kimdir?
Bu soru zor cevaplanacak bir soru. Güzel ve edebi yazan pek çok günümüz Türk yazarı var. Günümüz yabancı yazarlarını pek tanımam işin aslı. Özellikle aşk romanları ile ilgili olanları. Yerli yazarlar da zaten belli. Birinin ismini unutmak ona ayıp olur. Ama Ephesus yayınevi bünyesinde artık günümüz yazarlarından çok değerli isimler var. Ben eskilerden Agatha Christie diyeceğim. Zekâsına hayran olduğum birisi… Ölmüş olması büyük kayıp.
Şimdiye kadar kaç tane yayımlanmış kitabınız var?
Şu ana kadar elde tutulabilecek halde on bir romanım çıktı. On ikinci romanım olan İki Mükemmel Hata’yı halen yazıyorum. Ayrıca basılmaya hazır bitmiş halde Aşka Dönüş ve Çığlık isimli iki romanım daha var. Onlar da sıralarını bekliyor. Romanlarım ile ilgili olarak beni en mutlu eden şey, sadece tek bir romanımın veya roman kahramanımın değil, her birinin ayrı ayrı sevilmiş olmasıdır. Pek çok yazarda durum böyle değildir. Onları hit yapan, pek çok roman içinde bir veya iki romandır. Eğer benim de bu romanlarımdan sadece biri veya ikisi sevilmiş, baskısı beklenmiş olsaydı, kendimi başarısız sayardım. Bu sene iki yeni romanla okurlarımın karşısına çıkmak hedefindeyim. Son romanım çıkalı daha birkaç hafta olmadan yenisini soran o kadar çok okurum var ki. Ben de elimden geleni yapıp onlara sıklıkla roman sunmak istiyorum. Ephesus Yayınları da bu konuda bana ve okurlara tam destek veriyor.
Genç yazarlara ve hayranlarınıza tavsiyeleriniz nelerdir?
Bir roman yazabilmek için, sadece iyi bir roman konusunun akıllara gelmesi yeterli değildir. Bana pek çok yarım kalmış örnek roman geliyor. Okumam isteniyor. Daha ellinci sayfasında tıkanıp kalıyorlar. Geri kalan dört yüz sayfayı doldurmak zor geliyor. O yüzden roman yazmaya başlamadan önce sağlam bir kurgu yapmak lazım. Romanın başı, ortası ve sonu belli olmalı. Her karakterin kişiliği hayalde oturmuş olmalı. Bizden birileri olmalı. Yazım aşamasında konuşma cümlecikleri tekrarlanarak gerçekçiliği pekiştirilmeli. Dilimizin dönmediği saçma cümlecikler, saçma tepkiler, saçma yanlış anlaşılmalar olmamalı. Fakat çok da monoton olmaması için minik sürprizlerle desteklenmeli. Bir roman yazımında tıkanılan pek çok nokta olabilir. Ama yılmadan uygun bir çıkış noktası bulunarak yazmaya devam edilmeli. Roman yazmayı deneyen pek çok kişi bilir ki, başlamak çok kolay, bitirmek çok zordur. Özellikle güzel bir şekilde bağlamak çok zordur. Ben mutlu sonları, doyurucu kavuşmaları tercih ederim mesela. Eğlenmek için yazdığıma göre, okuyanların da eğlenmesini isterim. O yüzden sonu mutlu biten romanlar yazmayı tercih ediyorum.
Röportaj için teşekkür ederiz. Eklemek istediğiniz bir şey var mı?
Umarım uzun yıllar herkesin beğenmeye devam edeceği romanlar yazmaya başarırım. Bu işten keyif aldığım sürece devam etmek istiyorum aslında. Ama tanındıkça, kıla tüye takan pek çok kişiyle tanışıyorum. Başka romanlarda alkışladıkları erkekleri benim romanlarımda neden uzun, neden yakışıklı, neden zengin, neden beyaz atlet giyiyor, neden herkes birbirini tanıyor, neden cinsellik var, neden kapaklar böyle, neden yaşları şöyle diyen birileri çıkıyor. Cevabı basit aslında… Çünkü romanı yazan benim. Benim dünyam. Ne yazık ki böyle düşünen bu kişilere, beğenmiyorsan sen göbekli, kel, terleyen, pis kokan, dişleri çürük, kısa boylu, iktidarsız ve fakir karakterler yaz diyemiyorsun. Çünkü egoları o kadar güçlü ki, eleştirmeyi, aşağılama ve alay etme ile bir sanıyorlar. Üzülüyorum tabii böyle durumlarda. Neyse ki sanılanın aksine yaşı büyük olan, pek çok olgun kadın ve erkek okurum da var. Hızla büyüyoruz. Kocaman bir aile olduk. Sadece bu insanların desteği bile devam etmeme yetiyor. Tabii yayınevim Ephesus’un desteğini de inkâr edemem. Eski kitaplarımı, internette yayınlanan romanlarımı bile basarak bence inanılmaz bir cesaret örneği verdi. Çok şükür ki basılanlar da sıralamalarda üst sıralarda yer edinerek beni hiç utandırmadı. O yüzden öncelikle bana desteği olan bu insanlara ve yayınevime teşekkür ediyorum. Ters eleştirileriyle hırslanmama sebep olan kişilere de teşekkür ediyorum. Düşüncelerime değer veren ve bu kısa röportaj ile fikirlerimi öğrenmek isteyen size de teşekkür ederim. Umarım ileride yine güzel kitaplarla, güzel dostluklarla görüşmeye devam ederiz. Sevgiler.
Sayın Fatih Murat Arsal‘a röportajı için teşekkür ederiz. Başarılarınızın devamını dileriz.