0
Öncelikle ilk defa buraya bir yorum yazıyorum. Ben 17 yaşımda iki böbreğini birden kaybetmiş 6 yıl hemodialize girmiş bir böbrek hastasıyım. Şuan 11 yıldır Annemden aldığım böbrek ile hayatıma devam ediyorum.Tek böbrekli olmak inanın dialize girmekten bin kat daha iyidir. Her ne olursa olsun sağlığımız her şeyden önemli bu hastalık süresince 6 defa ameliyat oldum Vücudumda 222 tane dikiş var. Hayat inanın herşeye rağmen çok güzel.Diğer arkadaşlar çok güzel tespitler ve yorumlar yazmış.Tek böbrek olmak sorun değil onu korumak canınızdan çok sevmek onu incitmemek için elinizden geleni yapmak nazlı bir gül gibi karnınızın içinde sağlamak farklı bir duygudur.Garip gelebilir belki size ben bazen elimi o böbreğimin üzerine koyup konuşurum onunla. Bir profesörüm demişti ki bana Kalp nasıl hisli bir organ üzüldüğümüzde veya sevindiğimizde tepki gösterir bize.Böbrek aynı tepkileri gösterir demişti. Ona bir bebek gibi bak üşütme,susuz bırakma,gıdasız kalmasın,fazla güneşe çıkarma,ve en önemlisi ağır kaldırma. Ben bu kuralı 11 yıldır koruyama çalışıyorum.1 yıl oldu evlendim.İnşallah ilerleyen senelerde de bir çocuk sahibi olmak istiyorum. Dialize giren arkadaşların burayı okuyup üzülmesini istemiyorum. Allah'tan dileğim inşallah Onlarda bir gün sağlığına kavuşur ve mutlu huzurlu bir yaşam sürerler.Onların yaşadığı duyguyu çok iyi bilirim 18 yaşındayken su içememenin,istediğimi yemek içmek konusunda çok büyük sorunlar yaşadığımı çok iyi biliyorum.Hiç bir zaman inancınızı kaybetmeyin. O hastane odalarında yaşadığımız günleri unutmayın o dializ günleri geldiğinde umutsuzluğa kapılıp keşkelere düşmeyin. Hayat çok acımasız olabilir ama bunun mükafatını elbet bir gün alacağımıza inancım var.İçimden gelenleri size aktardım Sağlıklı günler..