Hepiniz mi bu kadar salaksınız ya da kandırılmışsınız anlamıyorum. Bütün dünya üstünüzden geçiyor ama buna ses çıkaramıyorsunuz. Elbette problemlerimiz var, elbette maddi sıkıntılarımız var, kabul. Peki ya kendinizi hiç düşündüğünüz oluyor mu? Tabii ki hayır. Yıllık izninin bir bölümünü kullanırken borçlandığının farkında olmayan binlerce ahmağın arasında yer almak istemiyorum. Belki de yıllık izin saçmalığını kullanmayan akıllılardan biriyim. Yıllık izin ‘patronun sana deh demesidir’. ‘Haydi git bir müddet kendini toparla, sonra yine bana köpeklik et.’ İtirazı olan?
Şimdi size çok sert hakikatlerden bahsederdim ancak anlatamayacak kadar yorgunum. Bu yüzden daha soft gitmem gerekiyor. Prangalarınızı yırtamıyor ve daima aynı amaca hizmet ediyorsunuz. Birilerini daha çok zengin etmek için çalışıyor ve bunun bir parçası oluyorsunuz. Düşünce, hikmet, tefekkür diye bir şey kalmamış sizde. Her zaman daha fazlasını istiyor ve sonunda avucunuzu yalıyorsunuz. Neden? İşte bu tamahkarlığınız, ne yapacağını bilemez biçimde araba arkasında sallanan peluş oyuncak gibi davranmanız yüzünden. Hiçbir şekilde başınızı kaldıracak haliniz kalmamış. Sistem sizi de yok ediyor ve birer robota dönüştürüyor. Robotluktan çıkış imkanınız da kalmamış, her yerden kuşatılmışsınız.
İyi bir lisede oku. İyi bir üniversite kazan. Diplomanı al. İş bul. Evlen. Çocuk sahibi ol. Devam et. Devam et. Devam et. Vaktin gelince de öl. Emin olun üç gün bile hatırlamayacaklar sizi. Mezara girdiğiniz andan itibaren yoksunuz. O halde bu keşmekeş niye? Haftaya yetiştirilecek raporların canı cehenneme, kişiliğinizi kaybediyorsunuz, farkında mısınız?
Rust Cohle’un dediği gibi evrim sürecinde bu kadar ilerlememeliydik. Bir yerlerde yanlış yaptık ve bunun bedelini ödüyoruz. Sonunda, yani öldüğünüzde elinizde ne kalacak sanıyorsunuz? Hiç. Büyük bir ‘hiç’. Hiçbir şey yapmamış gibi bu dünyadan çekip gideceksiniz ve halen kendinizi bir şeylere adama peşindesiniz. Halbuki hiçbir şey olmayacak. Hiçbir şey rayına oturmayacak. Daha iyi bir hayat sürmeyeceksiniz. Daha iyi evlerde oturmayacaksınız. Daha iyi arabalara binmeyeceksiniz. Daha büyük hesaplar ödemeyeceksiniz. Her şey, patronlarınızca kararlaştırılmış durumda.
O halde?
Partiye devam etmekte halen kararlı mısınız? Yoksa buna ‘dur’ diyecek o mutlak cesaret içinizde var mı?
Kadir Sarıkaya