Geçtim mâsivâdan, aşılmaz dağların ardındaki dilemmaya ulaştım bir dua yağmurunda. Enkaz altında kalmış deprem gibiyim; çılgın bir gece sonrasında. Kırık kanadıyla uçmaya çalışan benliğimin kölesiyim; kendimin en uç noktasında. Acıların kemirdiği dünyada rahat yokmuş bilemedim, şikâyet ardında çok çıkmazlar bırakmış idrak edemedim. Sevginin ötesinde nefretlerimi sevemedim. Açık bıraktığım kapıdan kendim girdiğimde yüreğim kovdu beni; kendimi kendime sevdiremedim. Beyaz bir bulutun arkasında sakladığı siyahlığı görebilseydim, ucunu gökyüzüne astığım hayallerimle vakit geçirmezdim.
Bekleyenler var beni şimdi ötelerde, zamanın da ötesinde. Kendi yıkılışının sürüklediği çıkmazı unutup benim için ağlayanlar var yüreğimin aşk ikliminde. Bir filmin en ilginç karesinde boy gösteren zalimler var dünyamda. Beni vuranlar var söz silahıyla. Pes etmek mi? Düşüneceğim en son şeydi her ne kadar ilk sırada olsa da. Her şeye rağmen hayat güzeldir diyenlere sesleniyorum.
alıntı
.