Selamlar, "Yine düştük yollara" adlı parçanın introsu ile açtık günü. Sabahın erken saatlerinde güneş bulutların ardından yükselmeye çalışırken. Hava raporları rüzgar yönünün poyraz olduğunu işaret ediyordu. Bilinmelidir ki, bu bölgede poyraz eserse jilet gibi keser. Dünkü turumuza ait fotoğrafları Picasa ve Forum'a yükledikten sonra arkadaşlara yarın ki tur ile ilgili bilgi mesajını son durumuyla gönderdim. "Arkası Yarın" diyerek uykuya dalabilirdim. Aklımın bir yanı da Tekirdağ'da kalmıştı. Zirve Dağcılık İl Faaliyet Sorumluları çok güzel bir parkuru yürüyecekler ve hep birlikte "Bahara Merhaba" diyeceklerdi. Sabah kalktığımda ilk işim, havayı yerinde gözlemekti, pencereyi açıp duruma baktım, ortam pedal basmak için güzel gözüküyordu. Belirlemiş olduğumuz saatte, her zaman ki buluşma yerimiz olan Total Benzin İstasyonunda buluştuk. Bugünkü turumuzun ana teması 14 Mart Tıp Bayramı adınaydı ve Hipokrat soluğu ile etraflarına "can" veren Tıpçılara armağan ettik. (Soldan Sağa: Recep Pekcan, Haluk Akalın, Hakan Eşme, Ahmet Murat Gürer, Harun Akalın) Kamil ağbi, işi olduğundan dolayı daha akşamdan gelemeyeceğini belirtmiş olduğu halde, bizi yolcu etmek için buluşma yerimize gelip günün sürprizini yapmıştı. (Soldan Sağa: Recep Pekcan, Haluk Akalın, Kamil Tabak, Ahmet Murat Gürer, Harun Akalın) "İyi pedallamalar" deyip, bizi bugünkü yolumuza salıverdi. Kendi gelemedi ama bisikleti Trek Harun'daydı. Harun'un Scott'u da Recep'te. Kısa bir süre sonra Recep yeni bir bisiklet aldığında bu taşlar yerine oturacak. Bugünkü güzergahımızın bir bölümü dünkü ile aynı. Yine Keşan'ı tali yoldan terkediyor ve Keşan-Gelibolu karayoluna giriyoruz. Dünkü tura işleri nedeniyle katılamayanlardan "Genç Kurt" lakaplı Harun Akalın, Keşan-Gelibolu karayolunda keyifle pedal basıyordu. (Harun Akalın) Ahmet Murat Gürer de dünkü tura gelememişti. "Bir an önce pedal basalım" demesindeki sabırsızlık ile özlem dolu olduğunu belli ediyordu. (Ahmet Murat Gürer) Günün bir diğer sürprizi de arkadaşımız Recep Pekcan'ın yeni almış olduğu ve herkesin ortak beğenisini kazanan Tchibo kıyafetleriydi. Mavi montu ile yakıverdi ortalığı. (Recep Pekcan) Haluk Akalın ve benim için diyecek birşey yok, biz yeni sevgilimiz Cube'ler ile ileri geri dolanıp duruyoruz. Keşan'dan İzzetiye yönüne doğru ip gibi diziliverdik. İzzetiye Köyüne tek sıra girdik. İzzetiye Köyü sonrasında yol ara ara çamurluydu. Bahçeköy'de her zaman olduğu üzere çay molası için duruverdik. Çaylarımız da geliverdi. Kahvedeki konularımızdan biri, Ahmet Murat ve Harun'un gözlükleriydi. Sarı renkli gözlük camlarıyla herşeyi daha iyi gördüklerini söylüyorlardı. "Görünmezler bile görünür oluyormuş meğer" iddiaları buydu. Hatta ve hatta Ahmet Murat Harun'a ısrarla, "sakın gözünden çıkarma yoksa hiçbirşey göremiyorsun" diyordu. Harun yine de cesaretle çıkardı gözlükleri. Biz de denemeye karar verdik. Recep gönüllü olarak ileri atıldı ve gözlükleri bir solukta takıverdi ve taktığı gibi "bugüne kadar gördüğüm herşey yalanmış, önümde yepyeni bir dünya açıldı, iyi ki bu gözlükleri takmışım," dedi. Biz çayımızı içerken bisikletlerimiz de kahvenin önünde sabırsızlıkla bizi bekliyordu. Bugünün katılımcıları: (Recep Pekcan) (Harun Akalın) (Ahmet Murat Gürer) (Haluk Akalın) (Hakan Eşme) Bahçeköy köprüsünün altında bulunan grafittinin önünde günün sözlerini tekrarlıyoruz; "Sensiz hayat yerin dibine batsın Sagapao" Fotoğraflarımızı çeken de satır et lokantalarının sahiplerinden Erdoğan. Recep, Erdoğan ile poz verip, gezimizin sponsoru diye lanse ediyor. Bahçeköy'den geçip Şükrüköy yoluna giriyoruz. Harun ve Ahmet Murat önde, Haluk ve Recep arkada sohbetteler. Hava açık ve sıcaklık artıyor. Ben de ortalarda fotoğraf için dolanıp duruyorum. Şükrüköy'e doğru yol alıyoruz. Bu bölge sulu tarım ve sebzecilik alanında bölgenin yoğun tarım yapılan bir yeri. Her yerde seralar mevcut. Yol boyunda evi olan Ali Usta ile karşılaşıyoruz. Haluk onu eskiden bu yana tanıyormuş. Kısa bir sohbetten sonra, "dönüşte uğrayıp bir lokmamı yiyip bir ayranımı için," diyor. "Kısmet" deyip ayrılıyoruz. Yol boyunda aşılanmış ağaçlar. Toprakla uğraşan bir aile. Recep, akan dereyi görünce dayanamayıp yanına iniyor ve fotoğraflıyor. Şükrüköy'e girişte Haluk, tabelanın önünde durup, "benim kaynanam da Şükrüköy'lü" diyor. Şükrüköy eşrafından Ali Özkan ile bir süre sohbet ediyoruz. Kendisi bizim maceraların takipçilerinden. Yakın dostumuz. Ali Özkan, Şükrüköy ağalığını elden bırakmıyor ve pozunu veriyor. Bisikletlerimiz gören çocuklar yanımıza geliyorlar, "birlikte pedallayalım" diyoruz ama bir süre sonra dönüyorlar. Umarız ki büyüdüklerinde pedal çevirmeyi bırakmazlar. Bahçenin olmazsa olmazı kara fırın. Sera içi Bir evin bahçesi ya da makina parkı. Yeşil ve mavinin keyifli birlikteliği. Recep mavi rüzgarlığı ile yemyeşil bir buğday tarlasını fon yapıyor kendine. Devamı aşağıdaki mesajda . . .