Mehmet Akif'in şairliğini,sanat gücünü, üslup kuvvetini, Servet-i Fünuncuları beğenmesine ve aynı dönemde yaşamasına rağmen kendi çizgisini bulması,döneme göre değerlendirilince saf bir Türkçeyle şiirlerini vücuda getirmesi pek şahane... Dini ve milli hassasiyetle sanatını ve seciyesini oluşturması, bununla beraber şahsiyetini de fikirlerine göre inşa etmesi kaç kişide gördüğümüz özellik ki... Dini düşüncelerde aynı safta yer almasak da manen dine nüfuz etmesi, milli mücadelede 'ırkçı' bir anlayış değil de vatanın her kesimini ve her yerini temsil eden 'Milliyetçilik' ve 'Özgürlük' nidalarını hep savunmuşumdur. Mandayı benimseyenler karşı cephe almış, Anadolu'da direniş kıvılcımını ateşleyenler ile aynı safta yer almıştır. Mithat Cemal, dostunu iyi bir anlatımla anlatması da teveccühlere layıktır. Bu eseri herkesini okumasını tavsiye eder, sağ cenahta yer alan ve şiir yazan şairlerle mukayese edilince M. Akif'in şiirleri ayrı bir lezzet ve samimiyet verdiğini daha somut olarak bu eserde göreceksiniz.
Hasta şiirini de paylaşarak iyi okumalar diliyorum.
Hasta
- Bence Doktor, onu siz soyarak dinleyiniz;
Hastalık çünkü değil öyle ehemmiyetsiz.
Sade bir nezle-i sadriyyemi illet? Nerede?
Çocuğun hali fenalaştı son günlerde,
Ameliyata çıkarken sınıf on gün evvel,
Bu da gelmez mi? Dedim 'Kim dedi, oğlum sana gel?
Nöbet üstünde adam kaçmalı yorgunluktan;
Hadi yavrum, hadi söz dinle de bir parça uzan.'
O zamandan beridir za'fi terakki ediyor;
Görünen: bir daha kalkınması artık pek zor;
Uyku yokmuş; gece hep öksürüyormuş; ateşin
Oluyormuş biraz dindiği
- Ben zaten işin,
Bir ay evvel biliyordum ne vahim olduğunu
Bana ihtara ne hacet, a beyim. Simdi bunu?
Maamafih yeniden bakalım dikkatle:
Hükmü kat' i verelim, etmeye gelmez acele.
- Çağırın hastayı gelsin.