Yaklaşan seçim öncesi siyasi partiler seçmene vaatlerini sıralıyor, gerçekleştirecekleri projeleri açıklıyorlar. Araştırmalar gösteriyor ki Türk insanı seçimlerde oy kullanırken tavrını daha çok ekonomik koşullara göre belirliyor. Siyasetçilerimiz de bunun farkında olmalı ki açıklanan projeler, verilen sözler de ağırlıklı olarak ekonomi odaklı. Ne emekli, ne işçi, ne KOBİ ne de sanayici unutulmuyor vaatlerde. Bazen öyle şeyler söylüyorlar ki, insan kendi kendine 'Ben başka ülkede yaşıyorum da haberim mi yok?' diyor. Ne de olsa ekonomi, sonsuz ihtiyaçların kıt kaynaklarla karşılanabilme sanatıdır, öyle yazar kitaplarda. Dolayısıyla biz seçmenlere düşen hangi projenin hayata geçip geçemeyeceğini, hangilerinin ayaklarının yere bastığını doğru tespit etmektir. Boş vaatlere kanıp ülkeyi orta gelir tuzağında kalmaya mahkum etmemeli, geleceğimizi karartmamalıyız. Geleceğimizin kararmaması için gerçekleşecek en güzel şey bir gün bu ülkede oy kullanırken tavrımızı belirleyen şeyin "eğitim politikaları" olması olacaktır.
İnsan arkasında bıraktıkları kadar yaşar
Evren Paşa'nın ölümünün ardından bir kez daha anladım ki insan arkasında bıraktıklarıyla, hayattayken yaptıklarıyla yaşar. Yetiştirdiğiniz pırlanta gibi bir çocuk sayesinde alırsınız kimi zaman duayı. Ya da söylediğiniz bir çift güzel sözdür sizi zihinlere kazıyan. İşinizdeki dürüstlüğünüzdür örnek gösterilen yanınız. Bunlar sadece yakın çevreniz, dostlarınız, akrabalarınız, yani bırakıp gittiğiniz 'sizin küçük dünyanız' için geçerlidir, yeterlidir de güzel hatırlanabilmeniz için. Ama ya bir ülkenin kaderini değiştirecek pozisyonda biri iseniz? İşte o zaman çok ama çok titiz yaşamalısınız, arkanızda bıraktıklarınızla sonsuza kadar yaşayabilmek için. Onun içindir ki Kenan Evren'in cenaze töreni, ulusal ve toplumsal yalnızlığa ibretlik bir tablo idi.
"Gerçek kurtuluş ancak cehaletin ortadan kaldırılmasıyla olur. Cehalet kaldırılmadıkça toplum yerinde kalıyor demektir, yerinde duran bir şey ise geriye gidiyor demektir." Mustafa Kemal Atatürk