Kâbusun İçinde
By Zey13Tay
Wattys 2016, 'Yeni Sesler' Dalında Kazanan
Perspektif 2016, 'Gizem/Gerilim' Dalında Kazanan
Gizem/Gerilim içinde #39 (20.12.2016)
Elindeki taşı, önündeki aynaya atarak aynanın parçalara ayrılışını seyretti. Ne yaptığını bilmiyordu, vücudunu kontrol edemiyordu. Beyni yönetiliyordu, sadece biraz, birazcık da olsa gerçekliğe ihtiyacı vardı. Bunun tek yoluysa hayal gücünde var etmekti. Aynanın bir kısmı parçalandı, yere döküldü; bir kısmı ise hâlâ duruyordu, çatlak bir şekilde. Yüzünün yansımasına baktı çatlak aynadan, her birinde bir yüz vardı. Hangisinin gerçek olduğunu kavraması güçtü.
Bakışları, kırılan aynanın yerdeki parçalarına kaydı. Belki hiçbir şekilde istemediği bir şeyi yapacaktı az sonra, beynini kontrol edemiyordu. İsyan ediyordu ama bedeni onu dinlemiyordu, yere eğildi yavaşça ve bir kırık parçayı aldı. İlk önce eliyle güçlü bir şekilde sıktı kırık parçayı, kan süzülmeye başladı; parmaklarının uçlarından yere damlamaya başladı.
Koluna çizikler atmaya başladı; bazıları derin, bazıları hafif. Omuzlarının aşağısında, dirseğinin yukarısında, bileğinin yakınında... Sol kolu kan içinde kalmıştı; diğer koluna yapacak gücü kalmamıştı.
Beyni, bedeni hissizleşmeye başladı. O zaman anladı sıyrılmaya başladığını. Çünkü bu bir gerçek değildi; rüyaydı. Hayır, rüya kesinlikle bunun için tanımlanamayacak bir kelimeydi. Bu kâbustu.
Genç kız kâbustan sıyrılarak dehşet içinde gözlerini açtı. Kâbusuna odaklanamıyordu, çünkü düşündüğü tek şey kolundaki sızlamaydı. Yataktan kalktı, aynanın karşısına geçti. Sağlamdı. Ayna sağlamdı fakat çiziklerle dolu sol kolu için aynı şey söylenemezdi, ayrıca sağ elinin avucundaki çizikler.
Bu bir kâbus olabilirdi ama bu onun da ötesinde bir durumdu. Bu kâbusun ötesinde, içinde, olmakla ilgili bir durumdu.