

TÜRK DIŞ POLİTİKASINDA KITA SAHANLIĞI VE FÜZE KALKANI
Aslında yazının başlığı Hep Türkiye mi Kaybedecek olmalıydı diye çok düşündüm.Zaten Türkiye kaybedince , ister Türkiyede ,isterse Türk coğrafyasının herhangi bir noktasında yaşasın hep kaybeden Türkler olduğuna göre,o zaman başlığın Hep Türkler mi Kaybedecek diye olmasının daha doğru olacağına karar verdim.
Stratejinin en önemli kurallarından biri;düşmanın iç karmaşasından yararlanmak,bununla oluşan zayıflığını ve kontrol yetersizliğini kullanmaktır.Bunu yapmayı başarabilirsen gecenin karanlığından ürkmeden rahatça uyuyabilirsin.
Eğer savaşma gücün ruhen azalıyorsa ve ülkene fikri karışıklıklar hakim olmuşsa,karşımızdaki hasım güçlerin hedeflerinin tahakkuku için uygulayacağı strateji,işten eve dönüp dinlemek kadar kolay hale gelecektir.
Bu sebeple Yunanistan,dengemizin bozulmasından en fazla yararlanan ve üzerimize stratejik olarak gelen ülkelerden biridir.
Günümüzde adına çok yanlış bir şekilde Patrikhane denilen ve aslında bir melanet yuvası olan İstanbul Başpiskoposluğunun tezgahı ile Osmanlı Türk İmparatorluğuna karşı 1821de çıkartılan ve 30.000nin üzerinde Müslüman Türkün katli ile neticelenen Mora İsyanı ile kurulan Yunanistan;Türk topraklarını işgal ederek ve Türkiye aleyhine üç misli büyüyerek 132.000 kilometre genişliğe ulaştı.
Türkler,Yunanistana karşı;1877 1878de Osmanlı Türk /Rus savaşı neticesinde bu gün Orta Yunanistan olarak geçen toprakları,1912 yılında Balkan Savaşları ve sonrasında Selanik ile Midilli ve Giritinde içinde bulunduğu adaları ve 1918de Birinci Dünya Savaşı sonucunda da Batı Trakyayı kaybetti.
Eğer İstiklal Harbi kazanılmamış olsaydı ,Anadolunun büyük bir kısmı da Yunanistanın hakimiyeti altına girecekti.
Yunanistan karşısındaki dramımız bunlarla da bitmiyor.Adına Menteş Adaları denilen ve içinde Rodos,İstanköy gibi Egenin Akdenize açılan adalarını barındıran topraklarımız,İtalyanın 1947 yılında buralardaki işgaline son vermesine ve adalar Türkiyeye ait olmasına rağmen,dönemin Türkiye Cumhuriyeti idarecileri tarafından sessiz kalınarak Yunanistana terk edilmiştir.Bu bir diplomasi faciasıdır.Dönemin Cumhurbaşkanı İsmet İnönü ve CHP yönetimi topraklarımızın kaybına sebep olmuştur.Toprak kaybımıza sebep olan bu konu hiçbir zaman ilim adamları ve gazetecilerimiz tarafından dile getirilmez,bırakın ilk ve orta öğretimi üniversitelerimizde bile konuşulmaz.Yunanistan karşısında düşülen bu aciz durumdan dolayı hiçbir zaman Türk Milletinden özür dilenmemiştir.
Böylece Yunanistan;1829 ile 1947 yılları arasında,118 yıl boyunca üzerinde Türk nüfusun çoğunluk olarak yaşadığı Türk topraklarını alarak,Türklerin aleyhine üç misli büyüdü.
Bu büyüme Yunanistan için halen yeterli gelmemektedir.Hedef;Megola İdea (Büyük İdeal) çerçevesinde Kıbrısı bir bütün halde iltahak etmek,İstanbulu alarak adını Konstantinopolise çevirip burayı Ortodoks Hristiyanlığın Merkezi haline getirmek ve Karadeniz bölgemizde bir Pontus devleti kurmaktır.
Bunun için her türlü yol Yunanistan tarafından denenmektedir.Ayrıca Avrupa Birliğine üye ülkeler, medeniyetlerinin doğuş merkezi olarak gördükleri Yunanistanı ve Rumları her platformda pervasızca desteklemektedir.
Son günlerde Yunan basınında yer alan ve sözde Türk basınına yansıyan haberlere göre Türkiye,Trakya (Çanakkale Boğazı çevresi) ve Egenin çok büyük bir bölümü hariç kıtasal Yunanistanın karasularını 6 milden 12 mile çıkarmasını kabul etmiştir.
Eğer söylenenler doğruysa taraflar bir siyasi ilke belgesi imzalayacak ve bu belgede Türkiye bir daha Egedeki hayati çıkarlarını,Yunanistan ise karasularını gelecekte gündeme getirmeme yükümlüğü altına girecekler.
Bu mu Türkiyenin komşularla sıfır risk ve sorun merkezli dış politikası?Yunanistanın karasularını 12 mile çıkarması halinde hükümranlık hakkına kavuşacağı toprak 218 bin kilometrekareye yükseliyor.Bu politikanın Menteş Adalarını,Yunanistana terk eden İsmet İnönünün CHPsi ile Türkiyenin haklarını hiçe sayarak, tek bir imzayla Yunanistanın Natoya dönmesini sağlayan Kenan Evrenden ne farkı var?
Lizbonda yapılan Nato zirvesi neticesinde Füze Kalkanlarının konuşlandırılmasına dair alınan kararda Türkiyeyi hedef ülke haline getirmiştir.Füze Kalkanlarının ana hedefinin İran olduğu Fransa Cumhurbaşkanı Sarkozynin Biz kediye kedi deriz.Burda tehdit İrandır diye konuşmasıyla bilinenin ilanı şeklinde olmuştur.Adamlar hem bize hem de dünya kamuoyuna karşı çok netler.Ancak biz yurt içinde işbirlikçi basınla her zaman olduğu gibi yine tribünlere oynuyor ve kayıplarımızı gizliyoruz.
Cumhurbaşkanı Güle,Başbakan Erdoğan ve Dışişleri Bakanı Ahmet Davutoğluna soruyorum;komşularla sıfır risk ve sıfır sorun dediğiniz politika bu mudur?Yoksa bizim aklımızın yetmediği ve bilgimizin olmadığı başka şeyler mi var?
Eğer siz; Yunanistanla kıta sahanlığı konusunda bir anlaşmaya varmak üzere iseniz,sizi en azından Selanikin Türk olmayan bir paşa tarafından Yunanlılara nasıl bırakıldığını ve Rodosun hangi ihanet ve gafletle elden çıktığını daha dün Muavenet isimli gemimizin kaptan köşkünün nasıl füze ile vurulduğunu ve İkinci Dünya Savaşında Almanların teslim olmalarına rağmen Dresdeni bombalayarak 200.000 kişiyi nasıl katlettiklerini öğrenmeye davet ediyorum.
Onun için dış politika asla sıfır sorunlu olamaz.Bu iddiada bulunmak ve bunu dillendirmek bile hayalperestliktir.Dış politika gerçekler üzerine oluşmalıdır.Bu nasıl bir dış politikadır ki;yüzyıllardır hep Türkler kaybetmektedir?
Biz Türkler artık kaybetmek istemiyoruz.Ne küreselciler,Ne Megalo İdeacılar,ne bebek katilleri, ne bölücüler,ne de onların işbirlikçileri artık Türklere kaybettiremeyecek. Çünkü akşam yataklarında sıkıntıdan uyuyamayan Türk sayısı çığ gibi büyüyor.Biz Türkler gözlerimizi açmaya başladık. Bundan sonra sıkıntı Türk düşmanlarına düşmüştür.Gazamız mübarek olsun