Veda günündeki mutluluk
28 Aralık 2015 Pazartesi, 07:41
Ülke kulüplerinden iki çarpıcı kesit. Aylardır oyuncularına ödeme yapamayan, transfer yasağı konmuş, sürekli antrenmanları protesto eden, bu hafta Bursa’ya gelmeme kararı alıp taraftar telkini ile maça çıkan Mersin İdman Yurdu. Bursaspor cephesi herkesçe malum. Dost menajerlerle oluşturulan, kriterleri tüm şehirde konuşulan, kulübü ekonomik iflasa sürükleyen, yüksek maliyetli kadro. Gitmeye niyeti olmayan sorumluların telkinle istifası. Arkası ibra etmemeye, hukuksal sürece doğru gidiyor. Mersin İdman Yurdu maçı aslında lige tutunma karşılaşması. 3 puan çok önemli. Atatürk Stadı’ndaki son maç olması ciddi bir tarihsel değer katıyor. Taraftar ilgisi, desteği üst düzeyde. Böyle bir atmosferden öyle bir ilk yarı çıkıyor ki tam bir hayal kırıklığı. Cuenca ile yakalanan tek pozisyona karşılık, Eren’in ara pası ile Welliton rakibi öne geçiriyor. İkinci yarı başlangıcında Serol’un hatası ise senenin tek olumlu transferi Necid’in golüyle dengelenen Sercan’ın sayısıyla da gelen 3 puana derin bir oh çekip şükrediyoruz. Kırmızı bölgenin üzerindeyiz. Oynanan futbolu, oyuncu performanslarını değerlendirmek anlamsız. Bu kadro ile işimiz gerçekten zor. 22 kişinin içerisinde bir tek 32’lik Serkan Balcı’nın hakkını vermek lazım. Sahanın en çalışkanıydı. Son 50 yıla tanıklık ettiğim, Yeşil Beyazlı sevda ile yaşanmış birçok anıları barındırdığım Atatürk Stadı, çok daha farklı çok daha güzel organizasyonlarla vedayı hak ediyordu diye düşünüyorum. Yine de kaos ortamından çıkan Mersin İdman Yurdu galibiyeti veda günündeki mutluluktu.