... On yaşındaki Taiska Lopatina, eski babasının galoşlarını ellerinde tutarak pencerenin önünde durdu. Annem yatağa oturdu, elleri çaresizce dizlerinin üzerine çöktü ve sessizce babasına baktı. Ama küçük odalarının etrafında yürüdü, durmadan içti ve savaşın yakında biteceğini ve eve döneceğini söyledi. Bazı tavsiyelerde bulundu: İnek nereye saklanmalı, bombardımanlardan saklanmanın daha iyi olduğu, düşman köye girerse yiyeceklerin nereye gömüleceği daha iyi. Savaş yakında sona ererse neden bu kadarını yapıyorsun? ..
Annem babasına cevap vermedi ve sadece ona baktı. Ve Taiska ellerinde galoşları gittikçe daha fazla sıktı. “Şimdi onları yanına alacak - ve kesinlikle hiçbir şeyim kalmayacak” dedi. Ya da belki galoş almayacak. Muhtemelen, orduda botları verilecek ... "
Babası aniden konuşmayı kesti, kızına baktı:
- Hadi, yaramaz, sana önemli bir konuyu emanet etmeliyim.
Küçük senelere girdiler. Babam bir bankta oturdu ve kucağında bazı hırpalanmış çarşaflar çıkardı.
- Sana kızıyorum değerli bir şey veriyorum. Leon Amca'nın bize son zamanlarda Tula'dan geldiğini hatırlıyor musun?
Tayska başını salladı. Leon Amca, babasının kardeşi, karanlık, neşeli, kara gözlü, bir anlığına kendisini tanıttı.
- Yani, - babasına devam etti. - Yanında bir çocuk takvimi getirdi ve okumamı istedi. Çok ünlü bir yazar var - Arkady Petrovich Gaidar. Muhtemelen zaten biliyorsun. Bu takvimde yeni hikayesini bastırdı. Senin için okudum ve yeniden yazdım. Sana doğum günü hediyesi vermek istedim, evet, görünüşe göre şanssız. Aynen böyle tatil yapıyorum. Hikayeyi oku ve yürekten öğren - işte babamın vasiyeti.
... Mum yanıyordu ve Taiska, tütün kokan sayfaların üzerinden aşağı eğildi, küçük, aceleyle baba el yazısıyla yazılmış "Hike" hikayesini zorlukla analiz etti. “Geceleri Kızıl Ordu adamı bir çağrı yaptı. Şafakta, Alka hala uyurken, babası onu sıkıca öptü ve savaşa girdi - yürüyüşe ... "
Ve Taiskin'in babası yürüyüşe çıktı. Sadece şimdi elveda demeyi başardım.
“... Ve yoldan önce güç kazanmak için Alka, tam bir tabak yulaf lapası olmadan yedi, süt içti. Ve sonra o ve annesi yürüyüş ekipmanı hazırlamak için oturdu. Annem pantolonunu dikti ve yerde otururken kılıçını tahtadan kesiyordu ... "
Taiske ayrıca şiddetli faşistlerin çabucak yenilmesine yardım etmek için savaşa gitmek istedi. Bunun nedeni, yetenekli bir yazılı kelimenin gücü: kız yarın uzun bir yolculuk için hazırlanmaya başlayacağına karar verdi. Muhtemelen, annem bunu tahmin etti, çünkü Taiska'yı sıcak eldivenlerle bağladı. Yeterince iplik yoktu ve sağ mitten bir baş parmağı yoktu. Ama bu kızın hoş görmeyeceği bir şey değil. Ya da belki kışın savaş sona erecek.
Mum yandı, yatmak zorunda kaldım. Fakat Taiska, uzun zaman önce attı, cesur kızını savaş alanında gördüğünde babasının ne kadar mutlu olacağını hayal etti ...
Böylece günler geçti. Taiska'nın çalışması çok yavaş ilerliyordu: bitmeyen ekonomik ilişkiler babanın vasiyetini yerine getirmesine izin vermedi.
Fakat bir sabah, hala karanlık, anne Taiska'yı uyandırdı ve bazı özel seslerle heyecanla çalan, toplanmasını emretti. Ön geliyordu. Askerlerimiz, faşistlerin saldırısı altında geri çekildiler, ki bunların çok daha fazlası vardı. Kavgalar zaten çoktan sarıldı. Ve Chermoshnoe köyünün sakinleri (şimdi - bu Lipetsk bölgesinin Izmalkovsky bölgesinin bölgesi) - çocuklu olanlar - toplu çiftlik yönetimi tahliye edilmeye karar verdi.
“... Günden güne Alcu'yu uzun süre hazırladılar. Pantolonlar, gömlekler, pankartlar, bayraklar, sıcak çoraplar, eldivenler diktiler ... " Taiska ve annesi Tatyana Petrovna'nın toplanacak bir günü bile yoktu. Ve tüm basit şeyleri: gömlekler, çoraplar, eldivenler - yarım saat içinde bir kağıda bağlandılar.
Hayvanların tümü olmasa da, yetişkin çobanlar, çocukları uyurken bile gece komşu köylere götürdüler. Ve sabahın erken saatlerinde, bir komşu olan Yasha Amca, Lopatins'in evine gitti. Anne kulübe kaleye kilitledi (kulübe hiç kale gelmeden önce, ama yalnızca içeriden bir sürgü - siz kimden korktunuz? Ama cepheye giden baba, balyaları bir arabaya koydu. Taiska, daha sıcak olması için kendisini üzerine monte etti.
- Hayır! - Yasha Amca dilini tıkladı ve at atını salladı.
Biraz sürdüler, sadece köyün dışına çıkmayı başardılar, ancak arabaların gittiği ve insanların ve çocukların yürüyerek yürüdüğü yüksek yola çıkmak için zamanları olmadı. Taiska balyalarına küçük şeylerle baktı - ve aniden bir yıldırım çarptı: bir defter! Not defterini unuttu!
- Anne anne! Kız yüksek sesle çığlık attı. - Kes şunu! Eve gitmem gerek, Gaidar orada kaldı!
- Neredesin? şaşkın anne bağırdı. - Dur! Faşistler yakında öldürülecek, aptal!
Ancak Taiska hiçbir şey duymadı. O zaten yere atladı ve eve geri döndü. Annesi ve Yasha Amca'nın bağırdığını duymadı. Koştu, güçlüydü, yastıklı ceketini sıcaktan açtı. Fular sürekli alnında sürünerek gözlerini kapattı. Fakat kız kaçtı ve kaçtı ve kafasında düşüncenin geldiği yerden bir vuruş çıktı: eğer defter kaybedilirse - baba eve dönmezdi.
... Sanki büyük bombus arıları sürüsü uçmuş gibi anlaşılmaz bir gürültü duyuldu. Taiska baktı: bir uçak! Almanlar!
Uçak yalnızdı. Yerden yavaşça ve alçaktan uçtu. Faşist istihbarat yürütüyordu. Ve belki de, yol boyunca koşan bir kızı fark etti. Ama ateş etmedi. Gelecekteki av üzerinde büyük bir akbaba gibi, etrafını dolaştırıp köyü dolaştırmaya devam etti. Ve Taiska'ya pilotun ondan sonra uçtuğunu ve değerli not defterini daha erken almak istediği anlaşılıyordu. Ve kaçtı, önünde öne çıkacak gücü vardı.
İşte onların evi, boş ve bu yüzden yabancı. Kız, alışkanlıkla kilidi farketmeden kapıyı itti. Kilitli Tereddüt etmeden pencereye koştu ve yumruğundaki yumrukla kanı yaraladı. Bir zil sesiyle çaldı ve Taiska odaya girdi. Yatağa koştu, yastığın altına bir not defteri kaptı ve geri döndü.
Evet, dayanamadı, düştü. Bir tabaka kırıldı ve bir kısmı derhal rüzgar tarafından toplandı. Ağlamak, Taiska ileri koştu. Bu parçaya yetişmek istedi ve muhtemelen başarabilirdi, ama annesi zaten ona doğru koşuyordu. Ayrılmak zorunda kaldım ...
Faşistler Chermoshnoye'yi ve yakındaki köyleri gerçekten işgal etti. Köylerimizde ve şehirlerimizde Almanların ele geçirilmesi hakkında bu bilgileri birkaç kez okuyanlar, bu cümlenin bir başkası tarafından takip edildiğini bilir - vahşiler ve misillemeler. Evet buradaydılar: köylüler işgalcilere itaat etmek, yemek vermek, yemek hazırlamak istemediler ve gösteri çekimleri ve asmalar düzenlediler (Izmalkovsky bölgesindeki faşistlerin ellerinde iki yüz elliden fazla insan öldü). Ve Chermoshniy'de Almanlar iki özel "cips" icat ettiler: bütün evlerde camları dövdüler - Aralık, Fritz'in nefret ettiği ve görünüşe göre sivillerin de acı çekmesini isteyen acı bir soğuktu. Ve - kitaplar. Faşistler bağlarını kopardılar ve içinde bulundukları evlere giden yolları sıraladılar.
Ve burada, büyük olasılıkla, rol Taiska'nın camı kırması ve bir defter çıkarmasıyla oynadı. Evet, yine de acı - pencerede kan damlası vardı. Anlaşılan, Almanlar bu evin zaten “testi geçti”, oraya gidecek hiçbir şey olmadığına ve neredeyse ona dokunmadığına karar verdi, ancak yakındaki sığır sürülerini yaktılar ...
Lopatins ailesi, Zadonsky bölgesindeki Repets köyündeki Tatiana Petrovna’nın kız kardeşinden tahliye edildi. Sonra eve döndüler. Tüm sığırlar ortadan kayboldu: kurtarmaya çalışan, çobanlarını kaçıran, karanlıkta tökezlediği bir bataklıkta ölen (karanlıkta kaçtılar). İlkbaharda farklı ot topladı. Buza gittiğimde, balıkları bastırdık. Olabildikleri her şey bahçede yetiştiriliyordu - ve böylece yaşadılar.
Muzaffer Mayıs'ta savaştan babam Ilya Egorovich ile karşılaştım.
- Kızım, bir savaş görevi tamamlandı mı? - ilk ateşin ne zaman geçtiğini babama sordu.
Taiska iç çekti ve ağladı.
- Hikayenin nasıl bittiğini bilmiyorum baba! Bir yaprak rüzgar aldı, yakalayamadım. Ve şimdi kütüphanemiz yok, alınacak yer yok. Gaidar'ın adresini öğrenirsen, söyle, ona gideceğim!
Babanın gözleri ciddileşti:
- Gaidar'ın öldüğünü duydum. Ön gazetede onun hakkında okudum. Ama kitaplarını başarısızlıkla bulacağız kızım, üzülme! Ve okulunuzdaki kütüphane tekrar olacak, göreceksiniz. Ve oraya yeni kitaplar gidecek. Ve hikaye iyi bitti. Alka'nın babası eve döndü ...
... Eski Lopatina, Taroniya Ilinichna Kanatova, Voronej'de uzun yıllar yaşadı ve XXUMX okul numarasında edebiyat öğretmenliği yaptı. Çok sık arkady Gaidar'ın çalışmalarına ayrılmış erkeklerin sınıf saatleriyle geçirdi. Ve hiçbir zaman kızları ve erkekleri hafızasıyla şaşırtmaktan yoruldu: Taisia Ilinichna, bu yazarın eserlerinin çoğunu yürekten hatırladı. Çocuklar şaşırdı: neden onlara öğretti? .. Kütüphanede her zaman bir kitap bulabilirsin (ve şimdi internette bir kitap bulabilirsin) ve okuyabilirsin. Öğretmenin kütüphaneyi sarsılmaz ve kalıcı bir şey olarak görmediğini bilmiyorlardı. Hayatın nasıl dönebileceğini biliyordu.