Duada eller nasıl tutulmalı?
Her ibadetin olduğu gibi duanın da usûl ve âdâbı vardır.
Ellerin birleştirilmeden, avuç içini yukarıya doğru açıp göğüs hizasına kadar kaldırılarak dua edilmesi en yaygın olan dua şeklidir. Bununla beraber Peygamberimiz Hazreti Muhammed’in (sas) dua ederken ellerini birleştirdiğine, ellerini oldukça yukarı kaldırdığına bazen ellerini birbirine birleştirerek göğsüne doğru getirdiğine bazen sadece işaret parmağını kaldırdığına bazen de ellerini ters çevirdiğine dair rivayetler vardır.
Başımızı aşacak şekilde ellerimizi kaldırarak duâ etmek, bir yalvarma ve ihtiyacın alametidir.
Hadis-i Şeriflerde Efendimizin (sas) Bedir savaşına çıkmadan önce ve Arafat’ta dua ederken, ellerini, sırtından cübbesi yere düşecek kadar kaldırdığı ve Hz. Ebu Bekir’in (ra) yere düşen cübbeyi alıp tekrar Efendimizin (sas) omuzlarına koyduğu anlatılmaktadır.
Bazı müfessirler Enbiyâ suresinde geçen “Hem ümit hem endişe içinde Bize yakarırlardı.” (Enbiyâ, 90) ayetindeki, ümitle yakarmayı elleri açarak dua etme, endişe içinde yalvarmayı ise elleri ters çevirerek dua etme şeklinde yorumlamışlardır.
“Efendimiz Aleyhissalatü vesselam, Allah’tan bir şeyin olmasını istediği zaman ellerinin içini yukarıya yöneltirdi. Ancak bir şeyden sakınacağı zaman ise ellerinin içini aşağıya çevirirdi.” (Ahmed b. Hanbel, 4/56)
Şafiî mezhebine göre korku hallerinde veya korkulacak bir mesele hakkında dua ederken, Hanefi mezhebinde ise yağmur duasında elleri ters çevirmenin sünnet olduğu kabul edilmiştir.
Duadan sonra ellerin yüze sürülmesi de sünnettir.