18 Nisan 2020 Cumartesi
Bir kadavra (ölen) donörden nakledilen böbreklerin yaklaşık yüzde 85'i nakilden sonra bir yıldan fazla bir süredir faaliyette bulunurken, yüzde 5 ila 8'i her yıl çalışmayı bırakmaktadır. Bazen nakledilen böbrekler 30 yılı aşkın bir süredir sorunsuz çalışır. Böbrek nakli başarılı olan insanlar genellikle normal, aktif yaşamlar yaşarlar.
Böbrekler vericiden çıkarılır, soğutulur ve hızlı bir şekilde ilgili kişiye kan ve doku naklinin yapılacağı bir tıp merkezine taşınır.
Böbrek nakli karmaşık bir işlemdir. Donör böbrek pelvise yerleştirilir ve kan damarlarına ve mesaneye bağlanır. Çoğu zaman, "eski" böbrekler çıkarılmaz.
İmmünsüpresanların kullanımına rağmen, nakilden sonra bir veya daha fazla ret dönemi meydana gelebilir. Akut reddeye sıklıkla ateş, azalmış idrar üretimi, kilo alımı, böbreklerde ağrı ve şişme ve yüksek tansiyon eşlik eder. Kan sayımı böbrek fonksiyonlarında kötüleşme gösterir. Tüm bu semptomlar enfeksiyon ve ilaç yan etkileri ile bağlantılı olabileceğinden, akut ret biyopsi ile de doğrulanmalıdır.
Akut ret genellikle nakilden 3-4 ay sonra gerçekleşir. Genellikle yüksek dozlarda immünosüpresan veya kısa süreli antikor tedavisi ile kontrol edilir ve bazen tek başına immünosüpresif rejimdeki bir değişiklik reddi kontrol etmek için yeterli olabilir.
Kronik ret aylar ve bir yıla kadar gelişir ve nispeten yaygındır. Böbrek fonksiyonunda hafif ama sürekli bir azalmaya neden olur. Kontrol altında tutulmaması böbreğin reddedilmesine ve diyalize dönmesine neden olacaktır. Atılan böbrek diyalize döndükten sonra reddedilme belirtileri sona ererse yerinde kalır. İkinci naklin başarı şansı birinciden daha az değildir.
Genel popülasyonla karşılaştırıldığında, nakil hastalarının bağışıklık sisteminin baskılanması sonucu zaman içinde bir çeşit malignite geliştirme olasılığı 10 ila 15 kat daha fazladır. Lenfomalar nakil hastalarında genel popülasyondan 30 kat daha yaygındır. Nakil malignitesinin en yaygın şekli melanomdur.