Gelelim oyun oyunumuza;
İlk sorusu "Bunlar ne?" oldu.
Çeşitli uzunlukta şeritler olduğunu söyledim. Aralarında uzun ve kısalar var dedim.
Dedim demesine de kuzum "büyük küçük" kavramını biliyordu ama "uzun kısa"yı bilmiyordu.
Şekillerle anlattım. Şekli görünce "merdiven "dedi. Kızım benden daha doğru tanımlamıştı.
Sonra tekrar karıştırdım. Neler yapacağını izlemeye koyuldum.
Kendince sıralamalar yaptı. Geometrik şekillere olan merakı ile dikdörtgen ve kare yapmaya çalıştı. Bu merak da geometrik şekillerle ilgili olan bir kitaptan( Kare Kiki )ileri geliyor.
Tek tek topladı, dizdi.
Bir şeyleri tek tek toplamayı, sonra gruplamayı, kendine göre bir sistemle sıralamayı sevdiğini bildiğimden hiç müdahale etmeden izledim.
"Uzun-kısa" kavramıyla tanıştı. Uzunlukların algılamasına yardımcı bir etkinlik oldu.
Not: Çocuğun önüne koyduğunuz etkinliği kendince yorumlayıp yönlendirmesi beyin ve hayal gücü gelişimine en büyük katkı bence. İlle de sizin istediğiniz ya da amaçlandığı gibi olmasına gerek yok. Beklenen sonucu daha sonra da ortaya çıkarabilir. Ya da ilgisini çekmez, bırakır. Tamamen çocuğun ilgi ve yapabilirliğine göre hareket edilmeli, hiç bir şey için zorlanmamalıdır diye düşünüyorum. Bunu neden söyledim? Bazen annelerin "şunu neden yapamıyor?", "bunu ne zaman yapabilir?" sorularına denk geliyorum. Her çocuğun farklı olduğu gibi, ilgi ve becerilerinin de farklı olduğunu, sürecin sonuçtan önemli olduğunu düşündüğümü belirtmek istedim.