“1970’lerin başında roman yazarı Umberto Eco ile Lacan’ın kısa karşılaşmasını Twitter’dan paylaşan Seve Laurent’e çok teşekkürler. Eco, Lacan’ın Écrits kitabının editörü Francois Wahl aracılığıyla Lacan ile nasıl tanıştığını anlatıyor. Eco 1968 yılında La structure absente (Olmayan Yapı) adlı kitabında Lacan ile ilgili yarı eleştirel (ama kendisinin de hemen dikkat çektiği üzere polemik içermeyen bir tarzda) bir yazı kaleme almıştı ve Fransız yayıncısı Le Mercure de France’daki Lacan düşmanlarının kendisini Lacan karşıtı olarak tanıtmalarına karşı temkinli hâle gelmişti. Lacan’ın 1970’lerin başında Milan’a yaptığı ziyaret sırasında onu öğle yemeğine davet ettiğini söylüyor. Eco, jet yorgunluğu nedeniyle daveti geri çevirince Lacan yeni bir tarih belirleyebilmek için uçuşunu ileri bir tarihe aldırmış. Eco, görüşmeleri sırasında ne psikanalizden ne de göstergebilimden konuştuklarını, tek konunun ‘kozmik saçmalıklar’ olduğunu ve git gide Lacan’ın onu kendine hayran bırakma çabasında olduğuna dair kuvvetli bir izlenime kapıldığını anlatıyor. ‘Baştan çıkarma çabası, böyle bir başarıya asla ulaşmamıştır’ diye yazıyor.
Eco’yu en çok etkileyen ise Lacan’ın belli ki hafif olan sohbet sırasında yaptığı müdahaleymiş. Eco müdahalenin içeriğini ayrıntılı anlatmıyor ama Lacan’ın müdahalesinin, ikilinin görünürde konuştukları ‘kozmik saçmalıklar’dan farklı bir söylem çizgisinde olduğunu fark ettiğini söylüyor. ‘Akşam yemeği yiyorduk’ diye yazıyor ‘Ben bir şey hakkında konuşuyordum, muhtemelen fazla tutkulu bir şekilde konuşuyordum ve Lacan sanki kendisi başka bir şey hakkında konuşuyormuş gibi ortaya bir sözcük attı ve o anda yaşamakta olduğum deneyimi farklı bir açıdan görmemi sağladı ve ben farklı bir şeyden bahsediyor gibi yaparken kesinlikle o sözcükten söz ediyordum.’ [Eco’nun anlattığı müdahale], Lacan’ın analiz ettiği birçok kişinin hatırladığı, Lacan tarafından kullanılan bir teknik ve birinin aktardığına göre görünürde sıradan ‘boş konuşma’nın arkasında daha alâkalı bir rezonans duyma yöntemi. ‘Lacan dalgın dalgın konuşmuştu ve beni Dasein’inimi yemeye davet etmişti’ diye yazıyor Eco, Lacan’ın Çalınan Mektup üzerine Seminer’deki (Écrits, 40) açıklamalarına gönderme yaparak. ‘O yemekten önce hayatım değişmişti. Lacan bunu bilmiyordu. Ancak insanları bir çırpıda okuma yeteneğiyle, ben başka bir şeyden konuşurken kendim hakkında konuştuğumu anlamıştı bence.’ Eco’nun Lacan’a duyduğu yakınlık ortada ve Lacan ölene kadar da onunla dostluğu devam etti. Lacan’ı en son gördüğü zaman olarak Viyana’da Harry’s Bar’da oturup barın ünlü Cipriani Martini’lerinden birini yudumlamalarını anarak yazısını bitiriyor Eco. ‘Harika bir varlık, acıması olmadan büyüleyen biri. Baştan çıkarıcı.’ diye özetliyor Lacan’ı Eco.”
Kaynak:Freud Quotes
Libido Portal’da yayımlanan, Libido yazar ve çevirmenlerine ait herhangi bir yazı, çeviri, makale ve haber izin alınmadan basılı olarak ya da internet ortamında kullanılamaz, çoğaltılamaz, yayınlanamaz. İzinsiz kullananlar hakkında hukuki yollara başvurulacaktır.