11. Anadolu Buluşmaları’nın 8. Oturumunda Prof. Şinasi Gündüz “Din ve Şiddet İlişkisi” başlıklı bir sunum yaptı.
İşte Prof. Şinasi Gündüz’ün konuşmasının satırbaşları:
-Din ve şiddet dediğimiz zaman paradoksal bir durumda bahsediyoruz.
-Din ve şiddet sadece bizim değil, dünyanın gündeminde…
-Şiddet denildiği zaman biz şiddeti fili ve fiziki anlamda çatışma içeren bir şey zannediyoruz.
-Oysa şiddetin başka çeşitleri de vardır.
-PYD Avrupa ülkeleri tarafından bir terör örgütü olarak görmüyor.
-Terör ve şiddet sadece belli gruplar tarafından başvurulan bir şey değildir. Otoriteryen şiddet de vardır. Otoriteyi elinde tutanlar bu tür şiddete başvururlar. Burada işler yasal bir zemine oturtulur.
-Suriye’nin ve İsrail’in yaptığı eylemler devlet terörü olarak gösterilebilir.
-Bütün dinlerin temel mesajı insanların mutluluğu ve kurtuluşudur.
-Dinin bizzat kendisi şiddet üretmez, şiddeti önermez.
-Şiddet; bizzat dinin, en azından belirli dinlerin yapısından kaynaklanır.
-Budizm, şiddetin kaynağının insan olduğunu söyler.
-Hint dinlerinin hemen hepsinin şiddete başvurdıklarını gördük. Mesela Arakan örneği.. Burada katliam yapanlar Budistlerdir.
-Burada ironik bir durum söz konusudur.
-Hıristiyanlık şiddetle ilahi rahmetin birbrinden ayrılmaz bir değer olduğunun altını çizer.
-Mesela İslam dünyasına sefere çıkan Haçlı orduları şiddete başvurmuşlardır. Onlara göre bunun sonucunda ilahi rahmet vardır.
-Mesela IŞİD’in başvurduğu şiddetin temelinde de bu anlayış vardır.
-İslam savaşa bile bir düzen getirmiştir.
-İsrailli bir haham, “bulunduğumuz ortamda, Yahudi olmayan kadınlar Yahudi olanlara helaldir” diye bir şey söyledi.
-Yahudilerin hepsi böyle değildir. Bu anlayışa karşı çıkanlar da vardır.
-İslam’da bir insanı öldürmenin bütün insanları öldürmek olduğunun altını çizer.
-İslam, aslolan şeyin sulh olduğunu söyler.
-Ama aynı zamanda yapılan bir cürmün karşılığının da olması gerektiğini söyler.
-Bütün dinler şiddetin hem öznesidirler hem de nesnesidir. Şiddetin hem faili olmuşlardır hem de hem de mağduru…
-Mezhep çatışmalarının arkasında sadece dini farklılıklar yok.
-İtikadi mezhepler hariç, mezheplerin büyük çoğunluğu siyasi kökenlidir.
-İslam’da zorla din değiştirme hadisesi sınırlıdır.
-Oysa Hıristiyanlıkta durum tamamen farklıdır.
-Hz. Peygamberin döneminde müslümanlar büyük bir şiddete uğramışlardır.
-Din ve şiddet üzerine bir tarama yapın, makalelerin büyük çoğunluğu İslam üzerinedir.
-Neden din ile şiddet denildiğinde müslümanlar ve İslam akla geliyor?
-İslam ve müslümanlar hep Batı’yı tehdit eden unsurlar olarak görülüyor.
-Huntington, Medeniyetler çatışmasını sanırım 1986 yılında yazmıştı.
-Batı özellikle 1980’den sonra kendisine yeni düşman buldu. O da İslam ve müslümanlardı.
-İslam’ın Batı dünyasını üç noktada tehdit ettiği propandası yapılıyor. Bunlar; 1. Politik tehdit, 2. Batı medeniyeti için tehdit, 3. Demografik tehdit.
-Batıda anti-İslami tutum ve tavırlarda radikal bir artış sözkonu…
-Müslümanların potansiyel suçlu olduğunu söylüyorlar. İslam deyince akıllarına; faşizm, terörizm, fundamentalizm, antisemitizm geliyor.
-Der Spiegel’e göre Berlin Mekke haline gelmiştir.
-Oryantalizm özellikle 11 Eylül olayından sonra İslam dünyasından Batı dünyasına yönelik bir meydan okumaya karşı ne yapılabilir safhasına evrilmiştir.
-İslam ve müslümmanlar üzerine yürütülen tartışmalar; din, sekülerizm, liberalizm, demokrasi, insan hakları ve özgürlükler üzerinden yapılmaktadır.
-İmanın şartlarına bir şart daha eklediler; demokrasi… Oysa demokrasi bir yönetim şeklidir.
-İslam’a ve müslümanlara yönelik Batı merkezli algı operasyonları yapılıyor. İslam’ın şidddet üreten bir din olduğu propandası yapılıyor.
-İslam ve terör kavramları yan yana kullanılıyor. İslam’ın temel değerlerinin içi boşaltılıyor. Cihad kavramının içi boşaltılıyor.
-Yok edemiyorsan yeniden yapılandır yoluna gidiliyor.
-İslam ile ilgili çeşitli kategorizasyonlar yapılıyor: Radikal İslam, liberal İslam, muhafazakar İslam, ılımlı İslam, fundamentalizm İslam gibi.
-Yine; Arap İslam’ı, Türk İslam’ı, Avrupa İslam’ı gibi bir başka perspektiften kategorizasyonlar yapılıyor.
-İslam dünyası yeniden dizayn edilmeye çalışılıyor.
-Dini gelenekte şiddetin meşruiyet zemininde şu kavramlar yer alır: Haklı savaş kavramı, cihad, kısas ve cezalar…
-Osmanlı’da cihad manivela olarak kullanılmıştır.
-Cihaddaki asıl gaye Allah için olmasıdır.
-Kur’an’daki hiçbir ayeti birbirinden kopuk anlayamazsınız.
-Kur’an’ın bütün ayetlerini bir arada düşündüğünüz zaman bu sizi parçacı anlayıştan kurtarır.
-Parçacı okuma, şiddete başvuranlarda bir akıl tutulmasına neden oluyor.
-Hakikat anlayışını sadece kendinde görenler var. Tekfirciler bu guruptandır.
-Tekfirciler hakikatin tek mümessili benim diyor.
-Herkes kendine göre bir çerçeve çiziyor ve din budur diyor.
-Mesihçi, mehdici ve binyılcı tasavvurlar var.
-Fetullahçı yapının nasıl bir Mesihçi anlayıştan yola çıkarak darbeye başvurduğunu gördük.
-Bugün her cemaatin bir Mehdisi ve Mesihi var. Herkes kendi mehdisini bekliyor.
-Şiddete karşı İslami bir duruş ne olmalıdır:
1.Şiddete malzeme olmamak
2.İslam’ın temel değerleri çerçevesinde bir duruş sergilemek.
3.Tevhid
4.Tevhid
5.Adalet
6.Emri bil maruf nehyi anil münker
7.Güzel ahlak.