kitap yorumu ||
Duman ve Kemiğin Kızı’nı geçen seneki TÜYAP’tan almıştım. Büyük bir heves ve merak içinde almış olmama rağmen ancak şimdi okuyabildim. Gayet güzel ve akıcı bir fantastik romandı. Bu kadar bekletmiş olduğum için kendime bir hayli kızdım Karou’ya, esas kızımıza, gerçek anlamda bayıldım! Güçlü oluşu ve ayakları üzerinde durmayı bilmesi, cesareti falan gerçekten çok hoşuma gitti. Ben pısırık, çıtkırıldım kitap karakterlerini sevmem, bilirsiniz. Akiva’ya AŞIK OLDUM. Bu ne tatlı bir erkek karakter yahu İssa da çok tatlıştı❤️
Brimstone’u da çok sevdim ben ya!! Kaz, Chiro ve Thiago’yu hiç sevemedim Özellikle Chiro…
Kitap çok akıcıydı ama sınav zamanında okuduğum için uzun bir süre elimdeydi. Bir ara beni çok sıkan bölüm oldu. Hani nasıl bağlayacaksa bağlasın artık yazar şunu falan dedim. Ama çok güzel bağladı, sıkılmama ve ‘bir artık!’ demelerime değen bir sondu. İkinci kitap için çıldırıyorum
Konusu şöyle,
Karou masmavi saçları, değişik dövmeleriyle tuhaf bir kızdır. Karou’nun iki hayatı vardır; biri normal insanların yaşadığı Prag’deki hayatı. Bir diğeri ise onu bebekliğinden beri büyüten kimera Brimstone’un yanında çalıştığı hayatı. Karou o hayatında Brimstone için diş topluyor ve bu dişlerin ne işe yaradığına dair bir fikri bile yok. Ayrıca Karou’nun görevinin ne zaman geleceği belli olmuyor. Günün her anında göreve çağrılabiliyor. Ama Karou hakkında en garip olan şey ne mi?
En yakın arkadaşı Zuzana, hatta Karou’nun ta kendisi bile kendi hakkında hiçbir şeyi bilmemektedir.
Puanım: 4/5
tombikkarakter (☍ceyda vardal) paylaştı.