«Meşhur Türk şairi Mehmet Emin Yurdakul’un bir beyti her zaman bana Vahabzade’yi hatırlatır:
Vahabzade, fikir ve sanat dünyasına geldiği günden beri Azerbaycan’ın dertlerini haykıran soylu şairlerinden birisi olmuştur.
Türk edebiyatı için Mehmet Akif, Yahya Kemal, Necip Fazıl ne ise Azerbaycan Edebiyatı için de Vahabzade odur.
Vahabzade bütün Türk dünyasının ortak sesi, seven yüreği, aydınlık yüzü, güzellik çizgisi, remzidir.
O, eserlerinde manevi dünyası inkâr edilen, kökünden koparılmak istenilen insanların dertlerini ortaya koyar. Hissiyatımız karşısında aklımızın ve vicdanımızın önemine vurgu yapar. Bugünkü cemiyeti sarsan, yıkan felaketleri eserlerinde gözlerimizin önüne serer. Böylece Azerbaycan’da cereyan eden dehşetli olayları bilenler şairin eserlerinde kendisini bulur. Onu yürekten alkışlar.
Ben ilk defa Vahabzade’yi Türkiye’de yayımlanan şiirleri ile tanıdım. İlk defa 1980 yılında Bakü’de yüz yüze görüştük. 1982 yılında ikinci defa Bakü’de Hazar denizi sahillerinde karşılaştık. Bu görüşümüzde Azerbaycan halkının şaire olan hayranlığını, sevgisini görmüştüm. Bir şairin halkının gönlünde taht kurması ne kadar güzeldir. Bu büyük sevgi, onun öz milli değerlerine, köküne sağlam bağlarla bağlı olmasından ve zulmün karşısında halkının ve hakkın sesi olmasından kaynaklanır.»
Yavuz Bülent BAKİLER