HAYVANLARI
TANIDIKÇA
Âdem evlâdı boğarken baba
bir kardeşini,
Basıyor bağrına
hemcinsini, müşfik canavar.
Beşerin zıddına, hayvan
soyu insanlaşıyor,
Yiğidin şefkati yok,
lâkin itin şefkati var.
Faruk Nafiz
ÇAMLIBEL
***
Ölümünün 74 yılında
Atatürke ve aynı gün helikopter
kazasında şehit verdiğimiz 17 askerimize
ve tüm şehitlerimize Allah'tan rahmet,
yüce milletimize baş sağlığı diliyorum.
Hazmettire
hazmettire milleti alıştırma
sürecinde eşiğin aşıldığı görülüyor.
Tipik Ortadoğu ülkesi oluyoruz gitgide.
Milli refleksler azaldı. Kimsenin şehit
haberlerini aldırdığı da umursadığı da
yok sanki. Başka kanala geçiliyor bu tür
haberler verildiğinde. Bölücü örgütün
dağ ve siyasi kadrosunun her biri
anayasa suçu, zehir kusuntusu demeçleri
tercih ediliyor onun yerine. 17 şehit de
versek, daha fazlasını da versek durum
değişmiyor. Kanallar da daha çok nasıl
kazanırız onun hesabındalar. Cağın en
etkili silahı TV. Biz de onun bağımlısı
olduğumuzdan dönüşüm görsel medya
üzerinden yürütülüyor. Örgütün bir iki
kanalı vardı adı bilinen. Adları
anılmıyor şimdilerde. İhtiyaç da kalmadı
zaten. Ulusal kanallarımız üslendiler o
rolü. Korsan kanalları yüze katlar yerli
kanalların verdikleri hizmet dönüp
bakıldığında. Arz talep meselesi bu
işler. Görüldü ki ilgi çok. Onlar da
habersiz bırakmıyorlar bu yakın
destekçilerini. 365 günün her birinde
bir eylem, her gün yeni bir demeç. Günü
birlik besliyorlar yurdun dört bir
yanında yaptıkları çıkışla.
Can suyu oluyorlar
yandaşlarına.
Onlar yakıyor, yıkıyor
bunlar yayınlıyor. Tazesini bulamazlarsa
da arşivini.
Bu kadarını arz ettikten
sonra TV kanallarında yer alan bir başka
ayrıntıyı dikkatinize sunmak istiyorum.
İki tinerci sokak
ortasında bir yaşlıyı ölümüne
tekmeliyorlar. Benzeri çok olayda olduğu
gibi herkes seyirci. Kimsenin kılının
kıpırdadığı yok. Bir istisnası sevimli
bir sokak köpeği. Sadece o havlıyor,
kovalıyor önünden ardından dolanıyor
engellemeye çalışıyor. İnsanlık dersi
veriyor bir bakıma kayıtsız kalanlara
kendi lisanınca.
Üstat
Basri GOCULun
tasvir ettiği bu köpek olmalı;
"Sen çok
nankör insandan vefakârsın köpeğim
Her lokmamda sallanan kuyruğunu öpeyim."
Polis olay yerine
geliyor. Yaşlıyı bu iki gözü dönmüşün
elinden alıyor. Sokakta hayat devam
ediyor kaldığı yerden.
Toplumsal duyarlılığımızı
test etmek bakımından ibretlik bir
durum. Daha da vahim günlerin de
habercisi bizce.
Biz böyle değildik oysa.
Nasıl bu noktaya geldik?
Hangi dönüşüm projesi,
hangi ince toplum mühendisliği ile?
Oturup düşünmek lazım bunu.
Ne dini, ne milli
ahlakımız buna cevaz veriyor hâlbuki
buna.
Sevgili Peygamberimiz buyuruyor:
Tehlikeyi doğrulukta görseniz bile yine
de doğruluktan ayrılmayın
Haksızlığa karşı elinizle, o mümkün
değilse dilinizle karşı koyun. O da
mümkün değilse kalben buğz edin
.
O kadar elsiz, o kadar da
dilsiz olduk ne yazık ki son zaman.
Goethe;
İnsanları tanıdıkça hayvanları daha çok
sevmeye başladım diyor.
Onu ispatladı bize bir
köpek merhameti.
Esasında denizde damla
kalır sade bir vatandaşımızın sokakta
maruz kaldığı bu muamele.
Vatan linç ediliyor o
sokaklarda her Allahın günü.
Dağında, ovasında,
parlamentosunda, güzelim memleketin.
Ayaklar altına alınıyor
mukaddeslerimiz günü birlik.
Biz yine sövene dilsiz,
yine dövene elsiz...
Hz. Peygamber bizi
uyarıyor:
Kötü huyu adet edinme yerleşir
kökleşir diyerek.
Şahit olduklarımız Türk
milletinin karakteriyle hiç de
uyuşmuyor.
Kaygımız daha da yerleşip
kökleşmesine, benzeri
vurdumduymazlıkların.
Allah Türk milletini bu
tür kötü hasletlerden korusun.
Yaradılışının hikmetine
uygun tavır ve tutumdan ayırmasın.
Lütfunu, keremini,
ihsanını, esirgemezsin üzerinden.