19 Nisan 2017 Çarşamba
3000 Adım Attım, Gitti Mi Ne 60 - 70 Kalori?
Yürüyüşe başlama kararı almış biri olarak bir adımsayar alsam iyi olur aslında ama şu anda yok yani. Çatır çatır saydım o kadar adımı, kendimi tebrik ediyorum. 3.000 değil aslında, sanırım 3.500 olmuştur o, çünkü az olmasın fazla olsun diye birkaç kere kendi hakkımı yedim.
Olaylar şöyle başladı; çarşıda bir işimi hallettikten sonra saate baktım, 20 dakika tempolu yürüyüş yaptıktan sonra git eve dedim, başlasın şu yürüyüş planın artık. Vurdum kendimi sokaklara, bir ona, bir ötekine dala dala 2.000 adım oldu, bu sefer gözümü 3.000'e diktim. Son olarak markete girip kahve alıcam, oradan da eve gidicem. Çarşılarda veya çarşılara yakın sokaklarda dolandığım için elimi sallasam markete çarpıyor aslında ama eve yakın bir tane var, ben ona giricem. Neyse işte, adımlarım 2.000'i geçtiğinde oraya yaklaşmıştım aslında. Uzaklaşmak için sokak değiştirdim, oradan başka sokağa, oradan başka sokağa derken 3.000'e yaklaştı. İçimden durmadan adım saydığım için eğleniyordum da aslında, şunun kafasından ne geçiyor olabilir, bunun kafasından ne geçiyor olabilir, benim kafamdan sayılar geçiyor. Şu kadının aklından ne geçiyordur, bu çocuğun aklından ne geçiyordur, benim aklımdan ne geçiyor; 40, mesela. Ama 2.240 aslında o, 100 adım atınca saymaya baştan başlıyorum çünkü. Arada bir bir insana, bir dükkana takılıp farklı şeyler düşündüğüm oluyor, derhal kendimi kişisel gündemime davet ediyorum, aman sayılarım kaçmasın. Canım sayılarım. 2.500......2.600.....2.700....markete doğru basayım artık, az bir şey kalırsa, onları da hiç tempomu bozmadan marketin içinde tamamlarım artık.
Nasıl bir zamanlama şeyim varsa artık, hemen hemen tam üç bininci adımda (En az 3.000) marketin içine girdim. Bu sefer de tutturdum kafamın içinde, 200 adım daha atıcam. Market büyükçe, o aralığa gir, ötekine dal, şuradan dön falan, rahat rahat atılır. Attım da zaten ama biri beni izlese görünüm biraz tuhaf, hiçbir şey almadan, hiçbir şeye de doğru dürüst bakmadan dönüp duruyorum. Arada bir hiç de ilgilenmediğim birtakım ürünlere yan gözle baktım ama. Bir ara gizli görevli pozisyonunda bir müfettiş gibi düşündüm kendimi, onu kurarken de ayrı eğlendim. İnsan kendi kendini acayip eğlendirebilir aslında düşünceleriyle. Ben çok yaparım bunu, gayet de güzel oluyor.
3.000 - 3.500 adım kaç saatte atılır diyecek olursanız, hafif bir tempoyla, böyle ne yavaş, ne çok hızlı, yarım saat diyebilirim. Hiç de zorlanmadım. Sigara içmemle ilgili olarak zorlandım aslında, çok uzun yıllardır ve haddinden fazla içiyorum ben, ama sadece o yüzden zorlandım yani. Yine de öyle perişan falan olmadım.
Artık haftada 3 - 4 gün bu şekilde yürümek niyetindeyim. Bir süre aşağı yukarı bu kadar yürüycem, sonra biraz arttırırım belki. Yürüyüşün faydaları konusuna gelince, sağlığa bir sürü faydası olduğunu biliyorum ama şimdi internete bakarak onları aktarmıycam size, eskiden bir dönem baya düzenli olarak yürümüş biri olarak, kendi tespitlerimi yazıcam:
*Kendin için iyi, güzel bir şey yaptığın duygusunu veriyor.
*Kendini daha zinde ve güçlü hissetmeni sağlıyor.
*İçini açıyor, ferahlık veriyor.
*Kafanı taktığın bir şey varsa kafanı dağıtıyor.
*Aklına yeni fikirler, yeni bakış açıları, sorun çözümleri, yazı yazıyorsan yazı fikirleri gelmesini sağlıyor.
*Duştan çıktıktan sonra, kısa bir süre için kendini daha güzel, daha hoş hissedersin ya yüzünün, vücudunun biçimi, kaşın gözün, her şeyin aynı olduğu halde. Kendini temiz ve rahat hissettiğin için oluyor bu herhalde, bir de vücut kremi falan sürersen daha da artıyor. Yürüyüş bitip eve gelince de yine bir süre için ona benzer bir şey hissediyorsun. Sanki daha güzelsin, daha hoşsun - bu da daha canlı göründüğün için sanırım. Az da olsa bir enerji sarfetmiş olmaktan bir canlanma, bir ışıldama oluyor sanki üstünde, öyle görüyorsun.