Şimdiki oyunlarda ne kadar başarısız olsam da eskiden ateri bir efsaneydi ve ben de iyi bir oyuncu sayılabilirdim.Küçükken,kardeşimle ben sabah erkenden kalkıp ilk önce aterinin başına geçmeye çalışırdık.Hatta ateri sırası bir kavga sebebi olabilirdi.Bazı oyunları hırs yapıp bitirmeye çalışırdım.Super Mario'nun sonunu ben de göremedim."100 in 1" vs yazan ateri kasetlerinde aslında 100 oyun olmamasıyla ben de aldatıldım.Yine de hala bir yerde ateri gördüğümde,
"ateri alalımmm" gibi gereksiz bir coşkuya kapılırım.
:D