Söz konusu müzikse eğer herkes kendine ayrı bir pencere açar. Müzik, ne sinema ne tiyatro ne de resim gibidir, 7 sanat içerisinde kulaklarımızı bu kadar meşgul eden ve işitsel anlamda bu kadar önemli olan olan tek sanat dalıdır. Müzik dinlerken birşeyler okuyabiliriz, ders çalışabiliriz, bulaşık yıkayıp yemek bile yapabiliriz. İşte müziğin kitlerler tarafından takip edilip sıradan günlük yaşam içerisinde bu kadar yer almasının sebebi, bütünüyle kulağımıza hitap etmesidir. Bir film veya tiyatro seyrederken, yada resim yapıp dans ederken, başlıbaşına; 'duymak' fiili bu kadar önemli olmaz hiç bir zaman. Ve evet müzik ruhun gıdasır.
NEDENLER
Bundan birkaç sene evveline baktığımızda ne müzik dergileri ve festivalleri bu kadar çok sayıdaydı, ne de günümüz insanının müziğe olan ilgisi bu seviyelerdeydi. İlk önce bunu kabul etmeliyiz ki bir çok açıdan gelinen noktanın önemini anlayalım.
Son yıllarda internetin de yaygınlaşmasıyla yeni bir döneme girmiş bulunuyoruz. Bunun akabinde türk müzik sektörünün daha alternatif işlere yoğunlaşması da kaçınılmaz olmuştur. önceleri arabesk müziğin ağırlığını hissettiğimiz müzik piyasası yavaş yavaş rock müzik tabanlı grupların albümlerini birbiri ardına basmaktadır. Gelinen bu noktanın sebebini ve sonuçlarını, avantajlarını ve dezavantajlarını bu bölümde okuyacaksınız.
Sebeç-sonuç ilişkisini oturtabilmek için ilk önce bir milat belirtmek lazım. Bundan bir kaç sene öncesine kadar ne evlerimizde 24 saat yüksek hızda bağlanabileceğimiz internet vardı, ne de müzikle haşı neşir bu kadar fazla insan. İnternetin yaygınlaşması ve asıl konumuzun merkezine oturan internetten müzik indirme sayesinde birçoğumuz müzik sahnesinin dünyada gelişiminin ve akabinde içine düştüğümüz darboğazın etkilerinin farkına varıyoruz, yada varmaktayız.
Bir de diğer yandan internetin bize sağladığı uçsuz bucaksız okyanusun yanında sistemin bize sunduğu daha 'çok tüket' ve insan doğasının kökeninde bulunan 'merak et ve öğren ' dürtülerini de bu yelpazeye katarsak geldiğimiz noktanın sebebini daha iyi anlayabiliriz. Şunu baştan belirtmekte fayda var ki tartıştığımız konuyu genele yayıp, bir çok bakımdan doğruluğunu kavrayalım. İnternet ve sayesinde tüm download programlarını hemen hemen çoğumuz kullanıyoruz. Müzikle bilinçli bir şekilde ilgilenen kesimin büyük çoğunluğunun çok yüksek meblağlarda para kazanmadığı gerçeğiyle hareketle ve alım gücünün de düşüklüğüyle, özellikle yurtdışı etiketli albümleri almak, müziği takip etmek isteyen bizler tarafından kabul edin ki hayli zor.
Konunun 'dinleyici' ekseninden bahsettikten sonra 'medya' eksenine taşıyalım. Müzik üzerine yoğunlaşmış pek çok dergi ve internet sitesi bulunmakta, sayıları da giderek artmakta. Bu medya kanalları sayesinde müziği takip etmek oldukça kolaylaşmış bulunuyor. Yeni çıkan gruplar, konser haberleri, albüm kritikleri gibi yazıları bu sayede okuyabiliyoruz. Daha da yetmediyse kendi keşfimize çıkıyoruz ve plak şirketlerinin internet sitelerini sık sık ziyaret edip, e-posta listelerine üye oluyoruz ki daha su yüzüne çıkmamış, popüler olmamış şeyleri biz bulalım, keşfedelim.
Üçgenin; medya, müzik dinleyicisi kenarlarından sonra bir de 'müziği icra edenler' açısından bakalım duruma ki üçgen tamamlansın. Burada da müziğin artık kolay yapılabiliyor olması nedenlerden biri gibi gözükmekte. Eskiden bir albüm yapmak için en azından bir stüdyoya ihtiyaç duyulurken, son yıllarda, bilgisayarla müzik yapmak için programlanmış yazılımlar sayesinde müzik yapmak için dışarı çıkmaya gerek bile görülmüyor, herkesin odası kendi stüdyosu oluyor. Yapılan müzik türlerinin çoğunu elektronik müzik oluştursa da hemen hemen her tür müzik artık bilgisayar başında yapılabilmekte. Yaptıkları müziği bloglarına koyup, sonrasında 'debutu ilk bir haftada en çok satılan albüm' olan Arctic Monkeys, evlerine kapandıktan sonra çanak çömlek bile kullanıp kayıt yapan kız kardeşler Cocorosie, yine evlerinde bilgisayar başında yaptıkları albümleri postayla plak şirketlerine yollayıp albüm çıkaran Djler bu konuda verilebilecek örnekler arasında. Majör plak firmalarının öncelikli olarak elde edebilecekleri kar oranına bakıp hareket etmeleri sebebiyle, yaptıkları albümleri kendi basma yetisine sahip müzisyenler ise kendi şirketlerini kurmaktalar. Yanlarına, büyük şirketlerle yaşanılan bu mantalite sorununa tavır alanları da almalarıyla; 'indie' adı verilen bağımsız şirketleri müzik piyasasına albüm pompalamaya devam etmekteler.(sonrasında da indie kelimesi bu oluşumun devamında müzik tarzı olarak adını almıştı ). Geçmişe baktığımızda müzik icra edenlerin best of albüm yayınlama seviyesine ulaşmaları için en azından beş-altı albüm çıkartmış olma zorunluluğunu kendilerinde görmektelerdi fakat son zamanlarda bu best of'lar öyle bir hal aldı ki, özellikle bir anda parlamış gruplar, iki albüm yapsalar bile kendilerinde bir best of yayınlama ihtiyacı hissetmekteler. Bunda tabiki plak şirketlerinin de bu grupları 'yolunacak kaz' şekilnde görüp, daha anlaşmalarının başında sözleşmelerine 'şu kadar sayıda albüm çıakrtacaksınız' maddesini koymalarının, ardı ardına en iyiler veya konser kayıtları basmalarının da etkisi epey fazla.
Müzik türleri arasındaki keskin sınırların artık ortadan kalkmış bulunuyor. Birbiri içine girmiş müzik tarzları yeni türler ortaya çıkarıyor ve bunlar da müzik dinleyicisine yeni seçenekler