Yeri geldi sevindik, yeri geldi üzüldük, sabahladık, çok nadiren birbirimizi kırdık ama hiçbir zaman birbirimizi* yarı yolda bırakmadık..
Gider ayak yapılanları çok fazla taktığınında , 'diğerleri neyse de' diye başladığın cümlelerinin de farkındayım birader; biz* alışkın değilmiyiz sahte dostluklara ?
Kaybeden sen değilsin diye defalarca tekrarladım haklıydım, ama sen de haklısın haketmemiştin..
Siktir olup gidenlere* inat 'sonu yok bu kardeşliğin' diyerek kalanlarla tribünde ve hayatta omuz omuza verip sevincide üzüntüyüde paylaşmaya devam edeceğiz..
Daha çok birayla meyve suyu tokuşturacağız, sabahlayacağız, dertleşeceğiz..
Hayırlısıysa teskereni alıp dön, hayatımda ilk defa senin için içeceğim ulAn !