Gezi anılarımı, kendimce tecrübelerimi yazıya döküp sizlerle paylaşırken en büyük sitemi hep yaşadığım şehir üzerine alıyorum. Daha önce Kocaelinde, Çanakkale’de ve son olarak da Marmariste yaşarken buraları az anlattığıma dair ihtarlar ve oralarda yapılabilir diye bilgi talepleri geliyor. Sanırım yaşadığım şehirler burnumun dibinde olduğundan bana yeni bir keşif değil günlük hayatımın bir parçası gibi geldiğinden yazmak ihtiyacı duymuyorum. Bu yüzden kendimi ayıplıyorum.
Günaydın Eskişehir… Sabah şeriflerin hay’r ola… Sabah uyanıpta kendimizi Eskişehirin kucağına atınca çibörekler, cıvıl cıvıl caddeler, öğrenciler, Porsuk çayında gondolla gezmeler, her biri ayrı güzellikte parklar, Anadolu Üniversitesi’nin muhteşem kampüsü ve bahçesi, şehrin dört bir yanını kuşatan heykeller, rengarenk, öbek öbek çiçekler, tramvaylar ile karşılıyor bizi Eskişehir…Hımm! Gezilecek yer notları tamam, fotoğraf makinesi tamam, hava güzel hadi gezmeye başlayalım o zaman…
Devamını Oku
İlk kez 2010 yılında gitmiştim Eskişehir’e bir tren yolculuğu ile… İnsanın, yıllar boyunca İzmit gibi bir şehirde yaşamasının en güzel yanlarından birinin tren yolunun bulunması olduğuna karar verdim. Tabi bu 40 yaşına gelmiş benim gibi gezgin ruhlu biri için utanç verici bir ifade. Çünkü yıllar boyunca yaşadığım bu şehirde tren yolculuğunu ilk defa düşünmüştüm. Ayağımın altında araba olmadığından otobüs firmalarının bilet saatlerini öğrenmeye çalışırken verilen bir fikirle tren yolculuğuna karar verdik.
Hımmm. tatlı meyve şaraplarının merkezi… Şirince deyince gözümde canlanan ilk şey meyve şarapları oluyor. Birbirinden güzel her türlü meyveyle lezzetlendirilmiş tatlı şaraplar.Sonrasında ise eski evleri geliyor aklıma.. Birbirine yakın komşular, daracık sokaklar, omuz omuza vermiş adamlar gibi sıralanmış evlerin içinden gelen kokular, çocuk çığlıkları…
Bir ara Elmas cüceler ülkesine ziyarete gitti. Şans eseri yolunun üzerinde geçerken keşfetti bu güzelliği. Orada minik mi minik, şirin mi şirin köylülerle tanıştı. Avucunun içine almak istedi uzun eşek, çomak oynayan çocukları, sokakta koşan köpeği, otlayan inekleri.. Bu köyde insanlar hala 1950’lerde yaşıyor. Evleri kerpiçten, sokak oyunları hala yöresel. Bu köydeki çocuklar interneti tanımıyorlar, televizyon hala girmemiş evlere, ahali hala kahvelerde toplanıyor… Biz ise bu cüceler ülkesine uğramış bir dev olarak gülümseyerek izliyoruz, onlara bakıp geçmişi yad ederekten…
Bu sefer sizi biraz farklı, değişik bir mağaraya götürmek istiyorum. Orjinal mimarisiyle Kaklık mağarasına. Nereye gidersem gideyim mağaralara karşı özel bir sempatim var. Yoluma çıkan bütün mağaraları gezmeye çalışıyorum. Bence mağaralar içlerinde sakladıkları gizli güzellikleri keşfetmesi için insanı adeta çağırıyor. O loş ve serin mağaranın içinde sarkıt ve dikitleri izlemek farklı bir haz veriyor insana. Bazen özellikle bir mağaranın peşine düştüğüm oluyor. Devamını Oku
Türkiye’de en çok yapmak istediğim gezilerden biri Antakya gezisiydi. Tam bir dinler ve kültür mozağinin bir arada olması beni cezbeden yanıydı. Düşünsenize bir kente gidiyorsunuz ve Sunnisi ve Alevisi ile Müslümanları; Yahudisi ve Musevisi ile Katoliği, Ortodoksu, Protestanı ile Hristiyanları bir arada barındıran bir dinler mozaiğini keşfediyorsunuz. Ve bunların tabiî ki Cem evleri, camileri, her cemaatin ayrı ayrı kiliseleri ve sinegoglarını bir arada buluyorsunuz. Küçük bir toprak parçasında ibadet yaptıran imamını, papazını, piskoposunu, hahamını ve rahiplerini tanıyorsunuz.
Devamını Oku
Bir akşamüzeri Hatay’ın cennet köşelerinden birine varıyoruz…Arsuz’a… Sarı sıcakların yaşandığı bu zamanlarda yaptığımız Akdeniz kıyı şeridi yolculuğu sonunda soluğu Arsuz’da aldık. Amacımız güzel bir Antakya turu yapmak. Ama önce yol yorgunluğumuzu atmak Arsuz gibi şirin bir yerde birkaç gün dinlenmek.. Aslında şu anda uzun bir Antakya yazısı hazırlarken keşif öncesi nasıl dinlenmek için Arsuz’da mola verdiysem yazıyı hazırlarken de orta yerinde bir Arsuz yazısı çıkarıvereyim dedim.
Bir kaç hafta önce Göksele evliliğimizde 15. yılı geride bırakmanın yıldönümü hediyesi olarak daha önce kardeşim ve kızımla gittiğim Kabak koyu Sea Valley tesislerinde bir hafta sonu hediye ettim. Kafa dinlemek, televizyonu bile görmemek, doğa ile iç içe bütün bir haftasonu hamaklarda uzanmak bütün bir yılın yorgunluğunu adeta üzerimizden aldı. Pazar günü öğleden sonra tesisten planladığımızdan erken çıkarak Kayaköy yakınlarında bulunan hep görmek isteyip göremediğim Afkuleye ve Gemiler koyuna gidelim dedik.
Yaz sezonunun gelmesiyle birlikte güney sahillerine tatil planları başladı. Bende sizlere Fethiye ve civarlarındaki gezimizden benim en çok hoşuma giden yerlerden birinden bahsetmek istiyorum şimdi. Bu taraflara gelen çoğu ziyaretçi mutlaka Saklıkente uğrayacaktır. (Bu cümleyi kurarken Saklıkenti hiç yazmadığımı da farketmiş oldum Peki oraya uğradıktan sonra dinlenme noktanız olarak Yakaköye gitmeye ne dersiniz. Bana Saklıkente gittiğini söyleyen çoğu insanın, Yakaköyü bilmediğini fark etmek beni üzüyor.