Türkiye İlaç ve Tıbbî Cihaz Kurumu
Türkiye İlaç ve Tıbbî Cihaz Kurumu (eski adı ile İlaç ve Eczacılık Genel Müdürlüğü), T.C. Sağlık Bakanlığı'na bağlı bir kamu kuruluşu.
Tarihçe[değiştir | kaynağı değiştir]
Türkiye'de kurulan ilk hükümet, 2 Mayıs 1920 tarihinde çıkararak onayladığı 3 sayılı kanunla "Sıhhiye ve Muavenet-i İçtimaiye Vekaleti" 'ni, yani bugünkü adıyla, Sağlık Bakanlığıı'nı kurmuş, bu bakanlık, yayımlanan Resmi Gazetenin ilk sayısynda onandıktan sonra görev yapmaya başlamıştır.
İlaç ve Eczacılık Genel Müdürlüğü, 1936 yılına kadar Hıfzısıhha Dairesi, 1936'dan 1946 yılına kadar ise, Hıfzısıhha İşleri Umum Müdürlüğü’ne bağlı Eczacılık ve Müstahzarlar Şube Müdürlüğü adıyla görev yürütmüştür. 11 Şubat 1946 tarih ve 4862 sayılı yasayla Eczacılık ve Tıbbi Müstahzarlar Genel Müdürlüğü’ne dönüştürülen kurum, 28 Şubat 1982 tarih ve 17619 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan bir kararname” ile bugünkü adını almıştır. Kurumun ilk genel müdürü, eczacı Münir Osman Eren'dir. 02.11.2011 tarihli 1. Mükerrer Resmi Gazete’de yayımlanan 663 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile Sağlık Bakanlığı’nın yapılanmasına ve sağlık sistemine ilişkin köklü değişiklikler yapılmıştır. Sağlık Bakanlığına bağlı olarak özel bütçeli Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu kurulmuştur. Kurumun şu anki başkanı Osman Arıkan Nacar'dır.
Görevi[değiştir | kaynağı değiştir]
İlaç, tıbbi cihaz ve kozmetik ürünlere yönelik düzenleyici, denetleyici, yönlendirici politikalar geliştirerek ve uygulayarak insan sağlığına hizmet etmek.
Yapısı[değiştir | kaynağı değiştir]
Türkiye İlaç ve Tıbbi Cihaz Kurumu, direk Kurum Başkanı'na bağlı Strateji Geliştirme Daire Başkanlığı, Hukuk Müşavirliği ve İç Denetim birimleri ile beş başkan yardımcısına bağlı alt birimlerden oluşmaktadır. Bunlar;
- İlaç ve Eczacılık Başkan Yardımcılığı
- Tıbbi Cihaz ve Kozmetik Ürünler Başkan Yardımcılığı
- Ekonomik Değerlendirmeler ve Laboratuvar Hizmetleri Başkan Yardımcılığı
- Denetim Hizmetleri Başkan Yardımcılığı
- Destek Hizmetleri ve Bilgi Yönetimi Başkan Yardımcılığı: