Kolon kanserlerinin yaklaşık %20’sini Rektum kanseri oluşturur. Rektumu kolon’dan ayıran ana özellik, anatomik yerleşiminin farklı olmasıdır.
Dışkılama düzeninde değişiklik (tekrarlayan kabızlık, ishal durumları), rektal kanama, dışkı çapında azalma, dışkılama güçlüğü sık görülen şikayetlerdir. Perianal ağrı- anal sfinkter, sinir dokuları veya kemik tutulumunu, ağrılı dışkılama hissi ise büyük hacimli bir tümörü düşündürür. Rektal kanama da sık görülen belirtilerdendir.
“Parmak” veya “endoskopi” ile anal kanal ve rektumun muayenesinde tümör tespit edilebilir. Kesin tanı endoskopi ve biyopsi ile konur. Ameliyat öncesi hastada karsinoembriyonik antijen (CEA) ölçümü yapılır, seviyesi tespit edilir. CEA’nın azalma durumunu ameliyat sonrası takiplerde kıyaslama için kullanılır.
Bilgisayarlı tomografi, endorektal ultrason (ERUS), manyetik rezonans (MR) ve Pozitron Emisyon Tomografi’si (PET) yöntemleri de tanıya yardımcı olan yöntemlerdir.
Rektum kanserinde tedavi cerrahidir. Tümörün evresi ve yaygınlığına göre total olarak rektum çıkarılması ya da sfinkter koruyucu girişimler ile kanserli bölgenin çıkarılması söz konusudur.
Ameliyat öncesi kemo-radyoterapi ile, tümörün boyutu ve invazyonun yaygınlığı azalmakta, çıkarılabilirliği artmakta, bazen de bu uygulama sfinkter koruyucu girişim yapılabilmesine imkan sağlamaktadır.
Kemoterapi uygulamaları, ameliyat sonrasında da, “nüks” riskini azaltmak için, çoğunlukla radyoterapi ve diğer kemoterapi ajanları kombine olacak şekilde uygulanır.