Unilever Türkiye Ev ve Kişisel Bakım Kategorilerinden Sorumlu Başkan Yardımcısı Şükrü Dinçer, iş hayatındaki renkli kişiliklerden biri... Lise yıllarından beri bateri çalıyor, düzenli tenis oynuyor ve koşuyor. Koşu merakı öyle bir noktadaki yurtiçi ve yurtdışında maratonlara katılıyor. Bütün bu hobilerinin kendisini geçmişten daha dengeli, daha pozitif hale getirdiğini söylüyor.
Unilever Türkiye Ev ve Kişisel Bakım Kategorilerinden Sorumlu Başkan Yardımcısı Şükrü Dinçer, iş yaşam dengesi kavramının abartıldığını düşünenlerden. Ona göre iş yaşamın bir parçası ve işinizi sevmiyorsanız günde 2 saat bile yapıyor olsanız “dengesizlik” söz konusu. Dolayısıyla o sevdiği bir işin içerisinde hem kendi hem de takımının enerjisini yüksek tutabilmek için hobilerini günlük yaşamının içerisine monte etmiş.
Hafta içi 4 gün sabahları 6-8 saat arası koşuyor, hafta sonları da iki gün tenis oynuyor. Önümüzdeki günlerde Fransa’da hayır amaçlı bir koşuya katılmaya hazırlanıyor. Haftalık koşu antrenmanları onun için iş gününe girişmeden önce kendisiyle gerçekleştirdiği bir ön hazırlık toplantısı gibi...
Tenis ise topa konsantre olurken adeta dünyayı unuttuğu, tüm stresini boşalttığı bir alan. Müziği de es geçmemek lazım tabii. Hatta Singapur’daki 2,5 yıllık görevi boyunca iş arkadaşlarıyla geceleri barlarda çalıp para bile kazanmış. O günleri, “Acayip güzel bir hayattı. Gündüz ofistesin, akşam siyah tişört giyip sahneye çıkıyorsun” diye anlatıyor. Bugün de birlikte çalabileceği güzel insanlar bulduğunda baterinin başına geçip müzik yapmaktan büyük keyif alıyor. Şükrü Dinçer, hobilerini şöyle anlattı:
Bir gününüz nasıl geçiyor?
Her sabah saat 05.45’te kalkıyorum. Okul döneminde saat 06.30’a kadar oğlumun kahvaltısı bitip 07.15’te onu servise bindirdikten sonra ofise geliyorum. Hava iyiyse ofise gelmeden önce sahilde koşu yapıyorum. Arkasından buraya geliyorum. Günümü efektif bir şekilde yaşayıp arta kalan vaktimi de ailem ve arkadaşlarımla geçiriyorum.
Müzik ve spor hayatınıza nasıl girdi?
Müzik hobim liseden geliyor. Aslında müzikten önce basketbol var. Yaklaşık 4-5 yıl kadar basketbolla yatıp kalktım. Bu boyla lise takımında üç yıl kadar ilk 5’te sahaya çıktım. Ondan sonra arkadan gelen jenerasyon bizi kesti ve topu bir kenara koydum. Tesadüfen aynı dönemde okulda arkadaşlar grup kuruyordu, fakat davulcuları bunları sattı.
Benim de merakım vardı ama davul çalmıyordum. “Şükrü sen bunu yaparsın” diye diye onlardan gazı aldım ve oturdum çalıştım. O yaz sonu geldiğinde biz grupla beraber çalıyorduk ve lisenin davulcusu oldum. Ondan sonra 1990’da Milliyet’in düzenlediği müzik yarışmasında okulu temsil ettik.