1 Aralık 2011 Perşembe
Prensesim 4 Yaşında!
Birtanecik çiçeğim;
Daha dün gibi soğuk bir Aralık günü seni alıp eve getirişimiz.Çırpı iki bacağın ortasındaki kocaman bezi bir türlü becerip değiştiremeyişimiz.Seni üşüteceğiz korkusuyla evin dört bir yanına elektrik sobaları koyup üzerine titreyişimiz.
Bir öpücükle, bir sarılmakla bastırılamayan doyurulamayan kocaman bir sevgi deliği açtın kalplerimizde.Bizi zenginleştirdin,kalbimizin bilinmeyen kuytu köşelerindeki merhamet ve sevgi pınarlarını coşturdun.
Senden sonra uykusuz gecelere,hastalandığında baş ucunda beklemelere ,uykuya daldığında müthiş bir rahatlama hissedip bir saat sonra ne zaman uyanacak acaba diye özlemelere,minicik pirinç kırığı kadar bir dişin insanı havalara zıplatabilmesine,ilk adımlarında mucizevi birşey görüyormuşcasına şaşırmaya,ilk kelimelerini heyecanla sağda solda tekrar etmeye,sonrasında sorularınla şaşırmalara,bazen verdiğin tepkilerle gülmekten yerlere yatmalara,kısaca sana herşeyine, kızmana ağlamana,sevinmene, kıkır kıkır gülmene alıştık,sanki hayatımızda hep varmış gibi benimsedik, senden öncesi yokmuşcasına sahiplendik.
Birtanem ,hayatın uzun yokuşlarında dört koca sene bitti, inşallah daha nice yılları beraberce geçiririz.Allah seni hep iyi insanlarla karşılaştırsın, mutlu,umutlu ışıl ışıl bakan gözlerindeki pırıltılar hiç gölgelenmesin ve umutsuzluğa düşmesin.Tüm dulalarım her zaman ve daima seninle.
Seni her türlü kırık dökük annelik hallerine rağmen, dünyada kimsenin sevemeyeceği kadar çok seven annen..
*Doğum günü bugün olmasına rağmen dün kutlamamıza vesile olan başta can dostuma, sonrasında diğer dostlarıma teşekkürler. İyiki varsın ;),iyiki varsınız...