Dün Deadquenn‘e üşenmeyip anlattığıma göre buraya da üşenmeden yazabilirim herhalde.
Çok acayip bir rüya gördüm sevgili okur. Kalktığımda da rüyanın acayipliği ve kurgusunun kalitesi beni o kadar etkiledi ki rüyanın tamamını hatırlayabilmek adına sürekli düşündüm neler olduğunu ve ufak ufak notlar aldım. Şimdi de anlatmaya çalışacağım.
Rüyamda bir bayana ulaşmaya çalışıyorum. Bu bayanın okuduğu okula gideceğim. Bu okulda bir şehirde bir tepenin üzerinde. Hatta rüyamda bunu biliyorum ve şöyle diyorum okul “Yukarı Şehir” de. Zira o yörenin insanları da şehri iki kısma ayırmış aşağı ve yukarı olmak üzere. Gideceğim okul da bu şehrin arkasında yükselen bir tepede, kocaman bahçeli bir yer. Bir kampüs hatta.
Yanımda küçük bir çocuk var. Bu çocuk benim yardımcım gibi bir şey. Şehrin önüne geldiğimde kafamı kaldırıp o yüksek tepeye ve okula bakıyorum. Benliğim orayı böyle güzel karlı bir manzara olarak betimlemiş. Oraya çıkan tek bir yol görünüyor ama yolun aşağıda nereden başladığı belli değil. Şehrin aşağı kısmı çok gariban bir yer. Yani yaşlı dedeler kahvehanelerin önünde falan oturuyor. Çöp kovaları falan var yerde. Şehirden ziyade bir kasaba gibi.
Gözlerim şaşıyor tabi. Neyse tepeye çıkmam gerek diye düşünüp o yönde ilerliyorum, hava kararıyor. Önümde bir otel çıkıyor. Otel diyorsam da tek katlı bir yer. Neyse, giriyorum bir oda tutuyorum. Lan o anda ne oluyorsa oluyor bir anda zamanda 300 400 sene geriye gidiyorum. Üzerimdeki kıyafetler değişiyor falan. Kendii bir handa buluyorum, etraf olduğu gibi değişiyor. Burası bir ahır gibi atlar falan tepiniyor sağda solda. Lan o anda yanımdaki odadan acayip hırıltılar falan duyuyorum. Biri çıkıp üzerime yürüyor elindeki sopayı bana doğru sallayarak. Sonra bir anda yine günümüz zamanına dönüyorum. O yanımdaki oda da meğer bir profesör kalıyormuş. Adamla konuşuyorum, adam o aradığım bayanı tanıyormuş falan. Yolu tarif ediyor. Sonra bakıyorum yanımdaki çocuk kaybolmuş, çıkmış rüyadan. Neyse yola doğru yürümeye başlıyorum. Bir caddedeyim. Lan yine bir şeyler oluyor ve ben yine geçmişe dönüyorum. Etraf bomboş, taşlık kayalık bir arazideyim.
Neyse yürüye yürüye gidiyorum o tepeye çıkan yolun başına. Bu arada gideceğim okula bakıyorum koca fakülte gitmiş, yerine geniş bahçeli bir medrese gelmiş. O an bilinçaltım yine bu rüyayı nasıl kurguladıysa şöyle düşünüyorum: “Medreselerde kızlar eğitilmez ki?” Neyse, yürümeye başlıyorum yolda. Bu yol çok otantikmiş meğer. Sağda solda insanlar yerlerde birşeyler satıyorlar. Bir nevi pazar burası. Sağda solda koşuşturan tavuklar falan var. Birileri cambazlık falan yapıyor düşüyor hatta. Böyle bir yer işte. Yolu tam yarılamışken birden yine günümüz zamanına dönüyorum. Ama bu dönüşüm diğerleri gibi pat diye olmuyor. Sözde uyanıyorum kendimi bir arabanın içinde buluyorum. Yanımda arabayı da bir süre önce konuşmayı kestiğim eski bir arkadaşım sürüyor. Lan sen ne zaman öğrendin sürmeyi, diyorum hatta. Yani o geçmişte yaşadıklarım sanki rüyaymış gibi geliyor bana o anda. O yol da diğerinden farklı bir yol olmuş. Asfalt yolun, sağına soluna havuzlar yapmışlar. Yukarıdan aşağıya doğru akıyorlar falan. Üniversite öğrencileri de sağlı sollu oturmuşlar konuşuyorlar falan. Öyle bir yer yani.
O noktadan sonra rüyam çıkmaza girdi işte. Biz gittik arabayla ufak bir kaza falan yaşadık. Ben o kızın yanına gidemedim.
Şimdi düşünüyorum bu tarife uyan bir okul, bir üniversite var mı diye. Gittiğim üniversiteler arasında yok. Sonra o otelde bilinçaltımda nasıl bir şey oldu da bir anda geçmiş zamana götürdü beni?
Kalıplaşmış yorumlar yapmayın.