Dün, benim için çok güzel ve çok özel bir gündü. Sabah erkenden kalktım, havanın kapalı olduğunu görünce yağmur yağmasın diye dua etmeye başladım ama yağmur tüm şiddetiyle yağmaya başladı öğlen, maalesef. Bu sefer yağmur dinsin diye dua etmeye başladım ve Allah'a şükür ki; dindi. Anlayacağınız dünümüz yağmur duasıyla geçti fakat yağmur yağsın diye edilen dua değil, "yağmur yağmasın ve dinsin" diyeydi bizim ettiğimiz dualar :))
Dünün çok büyük bir anlam ve önemi vardı; benim için, Tegv için, çocuklar için, Ayça Varlıer için ve Meral Asiltürk için! Niye mi? Çünkü Tegv'in Yapı Kredi işbirliği ile 2006 yılında başlattığı "Okuyorum Oynuyorum" Projesi kapsamında Ankara Semahat Dr. Nüsret Arsel Eğitim Parkı 'nda bir buçuk ay süresince oyuncu ablaları Ayça Varlıer ve Meral Asiltürk'ün çalıştırdığı çocuklar, yönetmenliğini aynı ablalarının üstlendiği iki oyunu sahneleyeceklerdi. Oyun öncesinde, yönetmenlerimiz ve kendileri minik ama yetenekleri büyük oyuncularımızın, heyecanlarını ve mutluluklarını paylaşma şansına eriştim. Yemek yenildi, sonra kostümler giyildi ve sonunda oyunun başlangıç saati geldi ve oyunun sahneleneceği Kuğulu Park'a doğru yola konulundu. Nedenini pek anlayamazsınız, hatta size garip bile gelebilir ama ben de en az onlar kadar heyecanlıydım. Sahne kurulmuştu, seyirciler yerlerini almışlardı. Oyuncular sahne önünde, değerli yönetmen ablaları da sahne arkasındaki yerlerini aldılar ve seyrine doyum olmaz bir sokak tiyatrosu başladı. Çocuk oyuncularımız, ard arda İki oyun sahnelediler; oyunlar, Ömer Ceylan ve Selcen Ergun tarafından 'Çocuk Hakları İlkeleri' baz alınarak yazılmış. İlk oyun; "Her çocuğun yaşam hakkı vardır." ilkesinin anlatıldığı "Yaşasın Çocuklar", ikinci oyun ise; "Çocuklar bedensel, zihinsel, ruhsal ve toplumsal gelişmesine zarar verecek nitelikte işlerde çalıştırılamaz." İlkesini anlatan "Ben Bir Robotum" adlı oyundu. Çocuklar çok yetenekli ve çok şekerlerdi. Diğer arkadaşları kıskanmasınlar ama ilk oyunda başrolde olan bir Aleyna vardı ki; onun o güzel, tatlı oyunculuğunu izlemeye doyamadım ben şahsen. Oyun bitiminde Aleyna'nın yanına gittim ve tebrik ettim onu, teşekkür etti. Yanındaki annesine diyordu ki: "Anne, küçük çocuklar benimle fotoğraf çekilmek istiyorlar!" işte bu cümle, bu küçük kızın kendiyle gurur duyduğu ve kendine daha çok güven duymaya başladığı o an kurduğu bir cümleydi. Bunu sağlayanlar da, Tegv yetkilileri, gönüllüleri ve bu iki güzel oyunun iki güzel yönetmeni Ayça Varlıer ve Meral Asiltürk'tü.
Bravo çocuklar, bravo Ayça Abla, bravo Meral Abla, bravo Tegv yetkilileri ve gönüllüleri! Kutlarım Sizleri!.. Herşey çok ama çok güzeldi!.. Sonunda beni ağlattınız ama olsun :))