Nadir Nadi, bir gazeteci ve gazete başyazarı olarak değişik dönemlerde değişik tavırlar sergilemiştir. 1940’larda devrimler elden gider endişesiyle, çok partili hayata karşı çıkmıştı. Bilhassa CHP’nin devrimlerden ödün vermemesi gerektiği üzerinde ısrarlı durdu. Devrim ilkelerinden zerre kadar taviz vermeden demokrasinin gerçekleştirilmesini istiyordu.
12 Eylül 1980 askeri hareketinden sonra askerî idare şöyle düşünmüştü: Şimdiye kadar Atatürkçü bir nesil yetiştirmeye çalıştık. Devletin okullarında yetişen genç nesillerden devlete silâh çeken gruplar çıktı. Öyleyse bir eksiğimiz vardı. Dinsiz ve maddeci, Atatürkçü nesil yetiştirmek yerine Ata dine de inanan bir nesil yetiştirilmesi gerekir. Askerî idare, bundan sonra Atatürk’ün dine, İslâm’a dair fikirlerini öne çıkardı ve Anayasa’ya Din Kültürü derslerinin zorunlu olmasını madde olarak koydu.
Bu uygulamadan rahatsız olanlardan birisi de Nadir Nadi’dir. Bu yeni Atatürkçü anlayışı protesto etmek için bir kitap yazdı: “Ben Atatürkçü Değilim”, (İstanbul 1982).