muhteşem bi akşamdı dün akşam.
dün arkadaşa kahvaltıya gitmeyi unutmuşum nasıl olduysa. hatta nete girmiş dolanıyorken kahvaltıya davetli diğer arkadaşım kapıma dayandı. telefonum kapalıymış, daha doğrusu şarjı bitmiş kapanmış. acele giyindim, çıktık. uzun güzel bol sohbetli bi kahvaltı yaptık. çok duramadım yine de. saat 2 gibi çıktım ben.
biraz alışveriş yapmam gerekiyordu. bi de çamaşır ve temizlik derken akşam oldu. akşam yeniden aradı arkadaşlar. sanırım öğleden muhabbete doyamamışlar dışarı çıkalım dediler. eee reddedemedim tabii. zaten şu ara tek istediğim hep yanlarında durmak. hani bişey konuşmasak da öyle yanlarında durmak iyi hissettiriyor. dün nette birine söylerken farkettim. ben dostlarımın yanında gerçekten yalnız hissedebiliyorum. çünkü bi güvenli alan oluşuyor onların arasında iken. bu da kendimle kalmama yardımcı oluyor.
gerçi gün akşam pek öyle değildi. önce yemek yedik bi yerde. sonra da canlı müzik bi yere geçtik. ben sanırım fazla kaptırmışım kendimi ortama, alkolün de etkisiyle bağıra bağıra şarkılara eşlik bile ettim. nasıl denir, kurtlarımızı döktük bi nebze. gerçi hala başım ağrıyor ama üzerimden bi ton ağırlık kalkmış gibiyim.
bugün için bi plan yapamadım henüz. bizimkilerden birini ya da birkaçını kandırabilirsem şöyle doya doya istanbul seyredeceğim bi yerde kahvaltı yapasım var. olmadı evde bi paşa sofrası hazırlarım.