Anlam yüklemeden yaşamak lazımmış bazen hayatı.
Acıttıysa canını anlam
yüklediklerin! Şimdi her defasında bir tereddüt sarar dört bir yanını, ağrılar
girer başına, dünya kadar olur kafan ve kaçar uykuların.
Bazen sadece çaresiz kalırsın, tutmaz ellerin ayakların, kurur dilin damağın ve dolar gözlerin çaresizce.
Bazen sadece uzaktan izlersin olanları, olmak istediğin hayatı yanında bulunmak istediğin yeri sadece uzaktan izlersin. Ağlarsın için için sızlar yüreğin ve acılı bir nefes bırakırsın.
Hep uzaklara bakar gözlerin, sanki orada kaçacak bir yer varmış gibi.