İstisnasız herkes katil olabilir.
Dalları meyve dolu bir ağacı kesebilir herkes.
Küçük kızın her gün elleriyle beslediği kediyi bir tekmeyle fırlatabilir ve o kızı ağlatabilirsiniz.
Çocuğuna elindeki üç kuruş parayla döner almaya gelmiş yoksul kadını kovalayabilirsiniz bir alay insanın içinde.
Yerleri yeni süpürmüş çöpçü amcanın gözüne baka baka elinizdeki izmariti yere fırlatabilirsiniz.
Kötülük yapmak basittir vesselam, vicdanını öldüren insanda öldürür, evlatta...
Umudu öldürmek bile zorken umuda bile kıyar vicdanına kıymış adam.
Bir cümleyle kıyar umuda,
Belki bir fiskeyle
Belki de bir kurşunla...
İstisnasız herkes katil olabilir ama herkes sanatçı olamaz anlıyor musun? Olamaz.
Sanat dediğin ölüyü diriltir, umudu yeşertir, yüzlerce yıl sonrasına ulaşır, akılda ve yürekte kalır çünkü kardeşim,
Sanatçı O'na inanmasa bile Tanrı tarafından kutsanmış, nurlanmış, önemsenmiştir.
Katliamcılar bu yüzden ilk önce sanata saldırır. Vicdanı ölmüş garabetler bu yüzden ilk sanatı susturur. Çünkü gerçek din de gerçek inanç da gerçek umut da Tanrıya ulaşmanın en doğru yolu da O'nun yarattığı ve vesile olduğu her şeyi hayranlıkla duymaktan, izlemekten, dokunmaktan, söylemekten geçer.
İstisnasız herkes katil olabilir ama pek az kimse sanatçı olabilir.
Çünkü Yaratan katillerin değil, sanatçıların yüreklerinde yücelir.