20 Aralık 2010 Pazartesi
HÜSRANLA SONUÇLANAN KAÇAMAĞIMIZ
Yer: Annemin evi
Olay: 17 Aralık tarihinde evimizde temizlik olduğundan annem, Kuzey'ide alarak kendi evine götürdü, akşam banyo saati yaklaştığında Menşure, " temizliği bitiremedim gelmeyin" deyince hemen aklıma B planı geldi.
Nezamandır kocacığım ile başbaşa yemek yemek istiyorduk ancak Kuzey'i gündüz bırakmaya içimiz elvermediğinden, madem eve geç geçilmesi söz konusu hem de hava soğuk, planı devreye aldım.
B Planı: Anneme dedim ki, siz bizim eve geçmeyin ben size geliyorum. Kuzey'i besleyip uyuturum, gece uykusuna geçincede ben çıkarım hem bir kaç işim var onları hallederim hemde şöyle baş başa bir yemek yeriz ve ben anneme kocişko kendi evine gider ben Kuzey'in yanında kalırım.
Plan güzel değil mi? bence süper
Sonuç: başarısız
Kuzey'i yedirdim arkasında uyuttum, kocacığım geldi ve olay mahalinden uzaklaştık, önce bir iki mağaza dolaştık Kuzey efendi için:)))
Sonra yemek yemeye doğru gidecek iken bir telefon, annem
".......senin hemen arkandan uyandı, bir saattir uyutmaya çalışıyoruz ama gözler faltaşı gibi, kucağımızda salladıkça ellerini çırparak "alkış" yaparak gülüyor." dedi. İnkansız dedim seveyin diye zorla uyanık tutmaya çalıştığım çocuk en fazla sekize kadar dayanabilirken şimdi uyanmış bir de alkış yapıyor. Eeiği marifeti alkışlıyor:))
Tabi hemen eve döndük, Kuzey'i hiç sevmediği ve bırakın uyumayı içinde bir saniye durmadığı astronot tulumu giydirdik arabaya bindirdik araba hareket etti 1,2,3 derken Kuzey yolda uyudu.
Bizim yemek işi başka bahara kaldı . ( Bahara kalmasın yinede yakın zamanda bir C planı yaparız)