Th8 seviyesinde orta hattın sağında bulunur. İçinden vena cava inferior ve sağ frenik sinir geçer.
Özefagial Hiatus
Th10 seviyesinde orta hattın solunda bulunur. İçinden özefagus ve vagal sinir geçer.
Aortik Hiatus
Th12 seviyesinde, diafragma kruslarının arasında bulunur. İçinden aorta, azigos veni, duktus torasikus geçer.
DİAFRAGMANIN KONJENİTAL HASTALIKLARI
KONJENİTAL DİYAFRAGMA HERNİSİ (KDH)
Bu defektler fetal hayatın 8-10. haftalarında torakal ve abdominal kavitelerin ayrılmasındaki yetersizlik sonucu oluşur.
1. Bochdalek hernisi:
En sık görülen tiptir ve diyafragmanın posterolateral bölgesindedir.
Posterolateral defektlerin %80’i soldadır. İntrauterin (İU) dönemde gelişen herniasyon akciğer hipoplazisine neden olur.
2. Morgagni hernisi:
Defekt diyafragmanın önünde ve retrosternal bölgesindedir. Morgagni hernisi Larrey aralığından diyafragmatik krusların sternal ve kostal elementlerinin gelişmemesi nedeniyle oluşur ve sıklığı %5 olarak bildirilmektedir.yenidoğanda çoğunlukla bulgu vermez ve ileri yaşlara kadar tanı konamayabilir.
Tanı:
Doğumdan itibaren bebekte belirgin respiratuar distres, hipoksemi, asidoz, pulmoner hipertansiyon ve buna bağlı persistan fetal dolaşıma neden olur.
Bu klinik bulgulara ek olarak karnın çökük olması (skafoid abdomen) tanıya yaklaştırır.
Dinlemekle etkilenen tarafta solunum sesleri azalmıştır ve AC grafisinde barsakların toraks içinde ve mediastinal yapıların karşı tarafa şift yaptığı görülür.
Mekanik ventilasyon ve esktrakorporial membran oksijenasyonu (ECMO) da dahil yoğun solunum desteği hayatta kalmayı artırmıştır.
Agresif tedaviye karşın mortalite % 50 gibi yüksek olabilir. Kesin tedavi cerrahidir.
ÖSOFAGEAL HİATAL HERNİLER
Üç tip ösofageal hiatal herni saptanmıştır:
Tip I- Sliding (kayıcı) herni:
Kardianın yukarıya doğru, posterior mediastene doğru yer değiştirmesi ile karakterizedir. Reflü ile komplike olur. Genellikle ileri yaşlarda görülür ve tedavi gerektirmez.
Tip II- Rolling (paraösofageal) herni:
Kardianın etrafındaki gastrik fundusun yukarıya doğru yer değiştirmesi ile karakterizedir.
Paraösofageal hernisi olan hastaların 1/3’ünde gastrik mukozanın iskemik ülserasyonu sonucu kanama ve hematemez daha sık görülür. Paraösofagealherniler, boyutları ne olursa olsun cerrahi olarak tedavi edilmektedirler
Tip III
Mikst hiatal herniler (sliding + rolling): Hem gastrik kardia hem de fundusun yukarı doğru yer değiştirmesi ile gelişir.
Tanı:
Hasta ayakta iken çekilen AC grafisinde kalp gölgesi arkasında hava-sıvı seviyesi görülmesi paraösofageal hiatal herniyi düşündürür. BA’lu grafi ile paraösofageal hernileri tanımak daha kolaydır. Çünkü sliding herniler spontan redükte olur.
MİDE HASTALIKLARI
KRONİK A TİPİ GASTRİT
Fundus ve korpus tutulur, antrum korunmuştur
Parietal hücre antikorları, serum gastrin seviyesinde yükseklik
Pernisiyöz anemi varlığı
Hipo veya aklorhidri
Hipotiroidi, diabetes mellitus ve vitiligo ile beraberlik
KRONİK B TİPİ GASTRİT
Antrumu tutar .
En sık etken H. pylori
İnflamasyon yüzeyel
Artmış asit düzeyi : H.pilori antral tutulum yaptığında burada bulunan somatostatin salgılıyan hücreler fonksiyon dışı kalır. Buna bağlı gastrin ve asit artar.
En sık duodenal ülser eşlik eder
MALT tipi gastrik lenfomalarla ile ilişkilidir.
HİPERTROFİK GASTRİT (Dev hipertofik Gastrit)
Tanım:
Menetrier hastalığıdır. TGF fazla yapımına bağlıdır. Mide rugaları hipertrofiktir. Aşırı sekresyon ile karakterizedir.
Klinik:
Mideden protein kaybı, periferal ödem, kilo kaybı ve karın ağrısı
Menetrier hastalığı lenfoma, amiloidoz, gastrinoma ve infiltratif adenokarsinomla karışır. Ayırıcı tanısının yapılması gerekir.
Tanı
Endoskopi ve biyopsi yapılır
Patoloji
mide mukus hücreleri hiperplastik inflamatuar hücreler bulunur
mukozal kıvrımlar artar. Ciddi hipoproteinemi yapabilir.