Otizm Tanılamada Kullanılan Testler Klinisyenler otizmi, durumun temel özellikleri için davranış testleri kullanarak teşhis ederler: iletişim zorlukları, sosyal zorluklar ve kısıtlı veya tekrarlayan davranışlar. Ancak otizm teşhisi koymak uzun ve zorlu bir süreç olabilir. Otizm, tek bir gen, kan veya beyin profili tarafından değil, davranışla tanımlanan heterojen bir durum olduğundan, klinisyenler, bir bireyin güçlü veya zayıf yanlarını değerlendirmek ve kişiselleştirilmiş tedavi planları geliştirmek için güvenilir teşhis araçları kullanır. Bununla birlikte, belirli bir bölgedeki klinisyenler bu standart teşhis araçlarını uygulamak için gereken uzmanlığa veya kaynaklara sahip olmayabilir. Ve tanı arayan aileler uzun süre bekleyebilirler. Bazı bilim adamları mevcut tarama ve teşhis araçlarını ve insanların bunlara erişimini geliştirmek için çalışıyorlar. Ayrıca yeni teşhis araçları geliştiriyorlar. Otizmi taramak ve teşhis etmek için standart araçlar nelerdir ? Klinisyenler otizmi teşhis etmek için bir dizi test kullanırlar. Ekranlar bu durum için risk altındaki insanları işaretler ve tanı araçları klinisyenlerin bir kişinin otistik olup olmadığını belirlemelerine yardımcı olur. 1990'lı yılların başlarında geliştirilen, Küçük Çocuklarda Otizm İçin Modifiye Kontrol Listesi (M-CHAT), tercih edilen tarama aracıdır ve Amerika Birleşik Devletleri'nde yaygın olarak kullanılmaktadır. Ebeveynler, 18 ve 24 aylık muayenelerinde çocuklarının sosyal, motor ve dil becerileri hakkında 23 'evet-hayır' sorusunu yanıtlar. Ekranın gözden geçirilmiş bir versiyonu daha az soru ve çocuğun bakıcısı ile çocuk doktoru arasında bir takip görüşmesi içerir. Otizm Derecelendirme Ölçeği gibi diğer ekranlar öncelikle okul ortamlarında kullanılır ve 2 yaşından büyük çocukların bayraklandırılmasına yardımcı olur. Çocuklara bu ekranları teşhis etmek için klinisyenler tipik olarak bir çift standart davranışsal test kullanırlar : Otizm Teşhis Gözlem Programı (ADOS) ve Otizm Teşhis Görüşme Revize (ADI-R). ADOS kullanan klinisyenler, çocukların davranışlarını ve bir saate kadar sosyal durumlara nasıl dahil olduklarını gözlemlerler. ADI-R, bakıcıların birkaç saat içinde tamamlandığı 93 maddelik bir ankettir. Klinisyenler bazen otizm özelliklerini değerlendiren başka araçlar da içerir. Örneğin, günlük yaşam becerilerini değerlendirmek için Vineland Adaptif Davranış Ölçeklerini ve sosyal becerilerle ilgili sorunları tanımlamak için Sosyal Duyarlılık Ölçeğini kullanırlar. Hangi testler en güvenilirdir ? ADOS ve ADI-R, otistik insanların en büyük oranını belirler ve en az yanlış kimlik tespit eder. ADI-R iki düzineden fazla dile çevrilmiştir ve birçok ülkedeki klinisyenler arasında tercih edilen testtir. M-CHAT hızlıdır ve yaygın olarak uygulanabilir, ancak bir ekran olarak, sadece bir risk göstergesi sağlar ve her zaman doğru değildir. Yine de, M-CHAT sürümleri ABD, İngiltere ve diğer bazı ülkelerde kullanılmaktadır. Çin'deki araştırmacılar, M-CHAT'ın değiştirilmiş bir sürümünü o ülke için bir tarama aracı olarak test ediyorlar. Ve takip görüşmesi ile revize edilmiş M-CHAT, orijinal anketten daha güvenilirdir. Testlerin hangi yönleri iyileştirmeye ihtiyaç duyuyor? Bilim adamları, büyük ölçüde erkeklerden gelen verileri kullanarak otizm için tanı testleri geliştirdi, bu nedenle testler kızlarda otizmi tespit etmekte iyi değil. Otizm de azınlık ailelerden gelen azınlıklar ve çocuklar arasında yetersiz tanı konulsa da, mevcut teşhis araçlarının eşitsizliğe katkıda bulunup bulunmadığı belirsizdir. Bazı araçlar belirli yaşlarda diğer yaşlardan daha iyi çalışır. Bu durumdaki çocukları 18 ayda tespit edemez - ve başkalarını yanlış bir şekilde otizm olarak işaretler. Bir çalışma, bu yaş grubundaki revize edilmiş M-CHAT bayraklarının otizm için işaret ettiği çocukların sadece yüzde 36'sının gerçekten 1 koşuluna sahip olduğunu gösterdi. Başka hangi faktörler otizm tanısını engeller? Otizm 2 yaşla teşhis edilebilir, ancak erken tarama evrensel değildir ve bazı çocuklar okul öncesi başlayana kadar veya daha sonra işaretlenmez. Erken teşhisin önündeki en büyük engellerden biri, eğitimli klinisyenlerin eksikliğidirDoktorlar ADOS ve ADI-R'yi yönetmek için önemli klinik uzmanlığa ihtiyaç duyarlar, bu yüzden çoğu daha kısa, daha az titiz testler lehine bu enstrümanlardan vazgeçer. Dahası, bir tanı koymak, uzman bir klinisyenden uzak yaşayan aileler için maliyetli ve zaman alıcı olabilir. Ufukta hangi yeni araçlar var ? Birçok takım otizmin biyobelirteçlerini arıyor - durumun nesnel biyolojik imzaları . Bazıları otistik insanların nelere dikkat ettiğini değerlendirmek için göz izleme teknolojisini kullanıyor; bazı çalışmalar otistik insanların başkalarının gözlerinden kaçınma eğiliminde olduğunu, bunun yerine ağızlarına veya manzaraya bakmayı tercih ettiğini göstermektedir. Göz izleme, bebeklerde belirgin odaklanma modellerini bile ortaya çıkarabilir, ancak klinikte kullanıma hazır olmaktan hala çok uzaktır. Kalp atış hızı, uyku düzenleri ve vücut hareketleri de biyobelirteç olarak işlev görebilir. Araştırmacılar manyetik rezonans görüntüleme gibi teknolojileri kullanarak otizmin beyin imzalarını arıyorlar. Makine öğrenimi araçları bu biyo belirteçlerin analizine yardımcı olabilir. Genetik testler de tanıyı bilgilendirebilir: Otizmde uzun bir gen listesi bulunur . Bu araçlardan bazıları pratik engellerle karşı karşıyadır. Örneğin, beyin taramasının geniş klinik kullanımı oldukça pahalıdır ve genetik testler, sigorta kapsamında olmadığında aileler için pahalı olabilir. Bu arada, bazı takımlar bebeklerde otizmi tanımlayan davranışsal ekranlar geliştirmektedir; diğerleri sınırlı İngilizce becerisine sahip ABD'de ebeveynlere ulaşmanın yollarını bulmuşlardır. Davranış araçlarının bir sonraki aşaması, bir kişinin otistik alt tiplerini tanımlayacak kadar otistik özelliklerini karakterize edebilir ve bu profillere dayalı hedefli tedaviler geliştirebilir.