Her iki kitapta da kadınların kurduğu, düzenlediği ve yönlendirdiği dini ve entelektüel sohbetler söz konusu ediliyor.Türkiye ve Mısır’daki kadınların cami hareketini anlatan iki eserde hem farklılıklar hem aynılıklar bulunuyor.
Eserlere göre bu hareketlerin herhangi bir önderi bulunmuyor. Her birinin kendine özgü bir amacı var: Kendilerini geliştirmek, iyi bir insan olmak, İslam’a göre günlük hayatlarını düzenleyebilmek, güzel ahlaka erişebilmek gibi… Özellikle seküler devlet anlayışının hâkim olduğu yönetim atmosferinde, günlük yaşam problemlerine yanıt bulamayan kadınlar kendi ihtiyaçlarını bu şekilde çözme eğilimine girmişlerdir. Kitaplarda bahsi geçen kadınlar, yukarıda sayılanların bilgisi ile donanıp, eyleme dönüştürdüklerinde insan olma sorumluluğunu yerine getirmiş olacaklarına bireysel olarak inanarak bu küçük dini eğitimlere, sohbetlere katılıyorlar.
Her ne kadar söz konusu bu tarz yapılar 11 Eylül sonrası, köktendincilik, gericilik, tutuculuk olarak değerlendirilse de Saba Mahmood eserinde Batı kavramları ile bu yapıların anlaşılamayacağını sık sık ifade eder. Mahmood, Feminizm ile beraber, İslam toplumunda kadınların oluşturmuş olduğu bu yapıyı inceler ve sık sık feminizmin bakış açısına sorular yöneltir.
Haber: Övgü Kafadar Torlak-İşletme’ 13