

DAĞDAN GELİP BAĞDAKİNİ KOVMAK
Kendi başı açık olduğu halde "inancı yüzünden başını örten" kız arkadaşlarını savunan, örtünmeyi engellediği ileri sürülen mevzûata da isyan ederek "Bunlar niçin var, bunların bulunduğu bir ülkede yaşamaktan, bir üniversitede okumaktan utanıyorum!" diyen kız arkadaşına itiraz eden kulağı küpeli, saçı uzun delikanlı şöyle sesleniyor: "Mustafa Kemal'in üniversitesinde okumaktan utanan varsa başka ülkeye gitsin...!".
Bu atışmada tüyler ürperten yaklaşım, giyim kuşam, kılık kıyafet, hatta düşünce ve inanç farkı değil, farklılığa tahammülsüzlüktür, bir üniversite öğrencisinin, üniversiteyi ve ülkeyi, aynı ülkenin farklı giyinen ve düşünen diğer fertleriyle paylaşmaya razı olmamasıdır, onları ülkeden kovmaya kalkışmasıdır... Allah'tan aynı günlerde Bursa Uludağ Üniversitesinin mezuniyet merasiminde gözleri yaşartan, ümitleri yeşerten güzel manzalar, hoşgörü ve hakkaniyet örnekleri yaşanıyor da insan büsbütün karamsarlığa düşmekten kurtuluyor.
Bizim geleneğimizde erkeğin küpe takması yoktur, bu yüzden olmalıdır ki, kulağına küpe takan erkek eskilerce deli sayılmış ve "Deli deli tepeli, kulakları küpeli" diye bir tekerleme icat edilmiştir. Bu geleneği delip kulağına küpe takan erkekler geleneğimize yabancılaşmış erkeklerdir, bu açıdan onlar, bağlı değil, dağlıdırlar, dağdan (yabandan) gelmiş gibidirler. İşin garibi de şudur ki, bağlıların, bağ sahiplerinin, şehirli ve medeni olanların onlara itirazları yoktur, yanlarında yaşamalarına ve geleneklerini delmelerine de ses çıkarmamaktadırlar; ses çıkaran, bağ sahiplerini oradan kovmaya kalkışanlar "dağdan gelenlerdir." Bu dağlılar öyle saf dağlı, köylü kabilinden kimseler de değildirler, medenilerden güzel şeyler öğrenecek yerde hile ve istismarı öğrenmişlerdir, bağ sahiplerini kovarken toplumun veya resmi ideolojinin hassas noktalarını kullanmakta, çirkin istismar örnekleri sergilemektedirler.
"Mustafa Kemal'in üniversitesinde okumaktan utananlar başka ülkelere gitmeli imişler!". Bizim bildiğimize göre M.Kemal bir asker, bir devlet ve siyaset adamı, halen vefat etmiş bir eski Cumhurbaşkanı'dır. Bu ülkenin toprağında, servetinde, kurum ve kuruluşlarında onun hakkı (bunların ona aidiyeti) diğer vatandaşların hukuki hakları kadardır. Kızımızın okuduğu İstanbul Üniversitesi'ni açan Osmanlılar'dır, üniversitenin sahibi millettir ve imtihanı kazanan her vatandaşın (hatta bir ölçüde yabancının) orada okuma hakkı vardır. Anayasa, kanun, tüzük ve yönetmelikler vefat etmiş veya yaşayan devlet başkanları tarafından değil, millet tarafından, milletin vekilleri tarafından yapılır ve gerektiğinde değiştirilir. Eğer bir öğrenci bunları bilmiyorsa, öğrenememişse cahildir, bildiği halde bir ismi, hassas bir kimliği ve kavramı istismar ediyorsa ahlak özürlüdür. Üniversitede okuyanları cahil veya ahlak özürlü kılan sistem, bunu ortadan kaldıramayan eğitim, öğretim ve hocalar bu sonucun sorumlularıdır. Bu eksiklik ve aksaklıkları ortadan kaldırmanın ilmî ve idarî tedbirleri üzerinde gece gündüz düşünmek, çareler üretmek gerekirken üniversitelerde okuyan çocukların kılık ve kıyafetlerini baş mesele yapan siyasetçiler ve yöneticiler ise baş sorumlulardır, milletin kendilerinden hesap sorması gereken kusurlulardır.
Siyasetçiler, hocalar, düşünürler, eğitimciler, yazarlar ve çizerler el ele vererek ülkemizin hak etmediği bu çirkin manzaraları ortadan kaldırmanın çareleri üzerine eğilmelidirler, insanımızı birbirine düşman, biri diğerinin varlığına göz dikmiş guruplar haline getirmekte olan politikalardan vazgeçip, birlik ve beraberliğin, makul sınırlar içinde hoşgörü ve tahammülün şartlarını oluşturmalıdırlar; çünkü saâdet ve selametimiz buna bağlıdır.
Buradaki iki mavi çizgi arası içerik site editörünce konulmuştur ve rastgele çıkmaktadır. İçeriğini onayladığımız anlamına gelmez, dikkatli davranın.