"Cabbar Başkan gibi olmak için çok çalışmak lazım"
Deriteks Örgütlenme Uzmanı Cihan İşçi, geçtiğimiz günlerde yaşamını yitiren Emek Partisi'nin kurucularından Cabbar Demirci'yi yazdı.
Fotoğraf: Cabbar Demirci'nin arşivi
Cihan İŞÇİ
Deriteks Örgütlenme Uzmanı
Cabbar Başkan’la ilk tanışmamız 2000’li yılların başında İzmir’de Emek Gençliği konferansının açılış konuşmasında başladı. O gün partide yöneticileri tam tanımıyordum. Yanımdaki arkadaşa ‘kim bu’ diye sorduğumda il başkanı olduğunu söyledi. İlerleyen zamanlarda sık sık toplantılarda, eylemlerde gördüm. Çok sevecen, samimi; gençliği koruyan, kollayan biriydi. 2004 yerel seçimlerinde Harmandalı’da bir seçim bürosu açılışında yanıma yaklaştı; “Bak bizden geçti, montla pardösü ile geziyoruz” dedi. Espriliydi. Burjuva partilerinin mitinglerinden örnekler vererek, “Bak adama (Cem Uzan) bu soğukta tek gömlekle çıkıp miting yapıyor. Artık sıra sizde” demişti. Çevremizdeki gençlerle bayağı gülüşüp sohbet etmiştik.
"SADELİĞİ İLE HERKESİN RAHAT KONUŞTUĞU İNSANDI"
Bir gün gençlik olarak Konak Meydanı’ndaki Hasan Tahsin Anıtı'nın önünde basın açıklaması yapacağız. Polisler izin vermiyor. “Eski Sümerbank önünde yapın” diyor. Biz diretiyoruz. Biraz daha zorlasak hepimizi alacaklar. Cabbar Başkan araya girince bir noktaya kadar yürümemize izin veriyorlar. Eylem sonrası yaptığımız toplantıda “niye araya” girdin diye tartıştık. Başkan da “Ya ne yapsaydım: aranızda yeni gençler var. Anıtın 100 metre ötesi bir şey olmaz” deyip bizi ikna etmişti. Öyle babacan biriydi. Emek Partisinin İzmir’deki ileri yöneticilerinden biri olmasına rağmen sadeliği ile herkesin rahatlıkla konuştuğu insandı.
"EYLEMLERDE İLK ARADIĞIMIZ İNSANDI"
Daha sonra beraber iki dönem yöneticilik yaptık. Benim söze hep utangaç girme sorunumu başkanın toplantılardaki samimiyeti yıktı diyebilirim. O zaman organizede bir işçiydim ve fabrikada örgütlenme faaliyetleri yürütüyoruz. Bir gün “Vay arkadaş ne Schneider’miş bitmedi! Akşam Schneider sabah Schneider yeter be” deyip bize takıldı. Nerde görse “Ne var ne yok Schneiderde” deyip gülüşürdük. Toplantıların geç bitmesinden kaynaklı sürekli serzenişte bulunurdum. Başkan da, “Oo, daha 3 gündem var sabaha kadar buradayız. Ne o yoksa Sibel mi kızıyor arayayım mı” diye takılırdı. Hani güvenli liman diye bir şey vardır ya, işte eylemlerde ilk aradığımız insan Cabbar Başkan’dı. O varsa (Ki hep vardı ve hep en önde idi) sorun yoktu. 1 Mayıs’ta sendika ile yürüyüp alana girdikten sonra koşa koşa geri dönerdik parti kortejine. Ufukta ilk görünen tülden kocaman Emek Partisi pankartı, hemen yanı başında da Cabbar Başkan.
İşçi toplantılarında ya da bir direniş ziyaretinde o kadar yalın konuşurdu ki, onu anlamayan ya da tepki ile karşılayan işçi görmedim. Sekromeç direnişinde milliyetçi düşünceye sahip işçiler “Bu adam kim? Güzel konuşuyor ha sevdim” demişlerdi. Aramızdan apansız ayrılmasının hâlâ şokunu yaşıyoruz. 2004 seçimlerinde “Siz gençler olarak aday olup tek gömlekle seçim çalışması yapmanız lazım” diyen Cabbar Başkan, Mart 2019 yerel seçimlerinde de Çiğli’de işçilerin bağımsız meclis üyesi adaylığımı tebrik etmiş, kendince cesaretimi kutlamıştı. Sonuçlar açıklanınca da “İyi oy almışsın be biraz daha zorlasan girecektin meclise” demişti gülerek, şakalaşarak.
Evet başkan şimdi biz senin gibi olmalı, en önde, en sevilen, en disiplinli bireyler olmak için çalışmalıyız. Yerin doldurulmaz.