Yıkıcı 1979 depreminden sonra, Kotor-Risan arasındaki 2600 hektarlık deniz ve 12 bin hektarlık kara parçası UNESCO’nun doğal ve kültürel miras listesine aday gösterildi. Kotor şehri de aynı yılda tehlike altındaki dünya mirasları listesine aday oldu ve her ikisi de UNESCO’nun Kahire ve Luxor görüşmelerinde 1979 yılının Ekim ayında kabul edildi.
Yunan mitolojisine göre insanlar deniz kenarlarına yerleşmeliydi. İnsanlık için deniz olmayan bir hayat düşünülemezdi. Dağlarda gemiler için liman yapılamaz, atlar koşturamazdı. Efsaneye göre şehrin bugünkü konumunun seçilmiş olmasında bu mitolojik tavsiyenin etkisi olmuştur.
Kotor’a tepeden bakıldığında, Güneyde Gurdic nehri, kuzeyde Skurda nehri ve batıda Adriyatik denizinin kesişmesi ile üçgen bir şehir görünümündedir. Kıyı şeridi 671 metre uzunluğundadır. Kıyı şeridinin kuzeyinde 7 metre yüksekliğinde bir deniz feneri bulunur. Deniz fenerinin sütünuna 1979 depremi de dahil, Boka körfezi denizcilik tarihine ait önemli günler not edilmiştir.
4.5 km uzunluğunda, 2-15 metre genişliğinde ve 20 metre yüksekliğindeki şehir surları günümüze kadar ulaşmayı başarmış yapılardan biridir.
1350 basamaklı, kıvrıla kıvrıla 1200 metre yüksekliğe çıkan merdiven 110. metre yüksekliğe gelindiğinde Our Lady of Health kilisesine, 260. metrede ise Sveti Ivan Kulesi’ne varır.
Surlarla çevrili Kotor şehrinin 3 giriş kapısı vardır: En büyüğü olan Batı Kapısı, Kuzey Kapısı ve Güney Kapısı. Güney kapısının ayrıca 3 girişi bulunur. En içte yer alan kapı 16. yüzyıla, ortadaki kapı 12 ve 13. yüzyıla, dış kapı 18. yüzyıla aittir.