4389 Sayılı Bankalar Kanununda, mevduatın açık bir tanımı yerine, kanunun uygulamasında mevduat kabulü olarak nitelendirilebilecek faaliyetler belirlenmiştir. Buna göre,”yazılı veya sözlü ya da halka duyurulmak suretiyle faiz veya bir ivaz karşılığında istenildiğinde veya belirli bir vadede iade edilmek üzere para kabulü mevduat sayılır” (m.10).
Mevduat kelimesi, “emanete bırakılmış, tevdi edilmiş şeyler” anlamına gelmekle birlikte, bankacılık faaliyetleri açısından, kişilerin banka ile yapmış oldukları belli bir sözleşme çerçevesinde, istenildiklerinde veya belirli bir vadenin sonunda çekilmek üzere, bankaya para yatırma işlemi olarak ifade edilebilmektedir. Sözleşmeye dayalı olarak açılan hesaba “mevduat hesabı”, taraflar arasında kurulan ilişkiye “mevduat ilişkisi” ve banka ile müşteri arasında yapılan sözleşmeye de mevduat sözleşmesi denilmektedir.