SIP, ya da Oturum Başlatma Protokolü, IP üzerinden sesli veya görüntülü aramalar gibi çok ortamlı iletişim ortamlarını başlatmak veya sonlandırmak için yaygın şekilde kullanılan bir sinyal gönderme protokolüdür. Diğer olası uygulama örnekleri arasında, video konferansı, akan çoklu ortam dağıtımı, anlık mesajlaşma, bulunma bilgisi ve çevrimiçi oyunlar bulunur. SIP, sırasıyla Dünya Çapında Ağın ve e-postanın temeli olan diğer iki internet protokolüne, yani HTTP ve SMTP'ye benzeyen bir istek-yanıt protokolüdür.
SIP dört temel işlev sunar:
1. Bir kullanıcı adından, mevcut ağ adreslerine (ya da konumlarına) dönüştürme.
2. Arama yönetimi mekanizması - katılımcı ekleme, aktarma ve kaldırma.
3. Özelliklerin görüşülmesini sağlar, böylece tüm katılımcılar desteklenecek özellikler hakkında fikir birliğine varabilir.
4. Bir arama sırasında desteklenen özelliklerde değişiklik yapılmasına olanak verir.
Protokol bir veya birden fazla ortam akışından oluşan iki taraflı (tek noktaya) ya da çok taraflı (birden çok noktaya) oturumları yaratmak, değiştirmek ve sonlandırmak için kullanılabilir. Teknik özelliğin basitliği, SIP'in ölçeklendirilebileceği, uzatılabilir olması ve farklı yapılar ile konuşlandırma ortamlarına rahatça oturması anlamına gelir. SIP oturum kurma mekanizması olarak geliştirilmesine rağmen, bir oturumun ayrıntılarını bilmesi gerekmez; SIP sadece oturumları başlatır, sonlandırır ve değiştirir.
Diğer pek çok VoIP sinyal gönderim protokolü mevcuttur, ancak SIP, köklerinin telekom endüstrisinden çok IP topluluğunda bulunmasıyla, destekçileri tarafından diğerlerinden ayrılır. SIP temel olarak IETF ile standartlaştırılıp yönetilirken, H.323 VoIP protokolü klasik olarak ITU ile daha ilişkilidir. Ancak, iki kuruluş bazı şekillerde her iki protokolü de desteklemektedir.
SIP standardı, RFC3261 ve IETF Ağ Çalışma Grubundan diğer RFC'lerin kapsamı altındadır.