Bir film yapımcısının kahraman olarak göründüğü Joseph adlı metinden, iyi bir alıntı var, şöyle:
"'Ben en çok neden korkarım biliyor musun?' diye soruyor. Ne yanıt vereceğimi düşünüyorum, fakat Joseph devam ediyor. " Kendimden," diyor "olduğum şeyden. Hani boşaldıktan sonra içine bir hiçlik duygusu dolar ya? Sevdiğin biriyle değil de, kızın tekiyle ya da otuzbir çektikten sonra. Biliyor musun bu duyguyu? İşte o korkutur beni, kendi içime bakmak ve orada bir şey görememek." {Etgar Keret, Kapı Birden Vuruldu, Çev: Avi Pardo, "Joseph", s.162, Siren Yay.}
*
İlginç bir deneyim oldu benim için Etgar Keret okumak. Kapı Birden Vuruldu, otuz yedi öyküden oluşan bir kitap. Temaları ve karakterleri çok çok farklı. Gündelik yaşantımızda dikkat etmediğimiz, etsek dahi üzerinde durmadığımız kimi mekân, durum ve nesneleri öykü malzemesi olarak kullanmış Keret. Genel olarak hissettiğim tek duygunun adı: Tuhaflık.
*
İtiraf etmem gerekiyor ki, Ortadoğu edebiyatı okuyayım kararını verdikten sonra, İsrail'i o an düşünmemiş ve buna göre hareket etmiştim, İsrail Ortadoğu'da değilmiş gibi. Neyse ki Mehmet Şarman imdadıma yetişti ve Keret ile tanışmamı sağladı.
Açık olmak gerekir: Keret'in İsrailli oluşu, beni germedi değil. Çünkü, burada Almanlara küfrediyor mu, Holokost'u tema olarak kullanacak mı, "ulusal alegorilerde" bulunacak mı, politik hafızası nedir ve edebi tutumuna yansıması ne ölçüdedir? gibi sorular dönüyordu kafamda. Sanıyorum, tüm kitaplarına göz atmak gerek bu soruları yanıtlamak için.
Kapı Birden Vuruldu eseri yukarıdaki soruları kısmen yanıtlıyor, kısmen yanıtlamıyor. Mesela, bazı öykülerde (Kapı Birden Vuruldu, Sen Hangi Hayvansın) politik söylemler açık biçimde, alegori yapmadan ifade edilmiştir.