Yalnızlık ruhun bir halidir ve olmaması gereken bir şey değildir.
Yalnızlık, doğal bir duygudur. İki tür yalnızlık vardır. Maddi
düzeydeki yalnızlık ve ruhsal düzeydeki yalnızlık. Maddi düzeydeki
yalnızlık size ıstırap ve acı verirken; ruhsal düzeydeki yalnızlık ise
zevk,mutluluk,coşku, şifa ve haz verir.
Önemli olan gerçek yalnızlığa ulaşmak, onu yaşamaktır. Gerçek
yalnızlığı bulunca yaşamın farklı boyutlarını keşfedecek ve büyük bir
servete sahip olacaksınız.
Psikolojik açıdan yalnızlıkta; kişi yapayalnız ve sıkışmış hisseder.
Evrensel olanla yani Mutlak olanla bağlantıyı keser ve kendini bir
zindanda hisseder. Toplumdan kendini izole eder ve hem kendine, hem de
topluma,çevreye yabancılaşır. Çevreden kopma hissi bu yapayalnız
hissetme duygusuna neden olur. Spritüel düzeyde yalnızlık, tek
başınalık hissidir. Tek başınalık hissi asla acı vermez. Bu his,
varoluşsal birlik, bütünlük ve tatmini yaşatır. O zaman varoluşla
beraber akarsınız, onunla bir olursunuz ve onun nefesini,sesini
duyarsınız. Varoluş sizi asla yalnız bırakmaz.
Sevgiden yoksun olma, yalnızlık hissine neden olur. Sevdiğiniz kişi
fiziksel olarak yanınızdan ayrıldığında özlem ve acı hissedersiniz.
Eğer onu sahiplenme hissi varsa, o zaman onu kaybetme korkusu ortaya
çıkar. Bu da yalnızlık acısına neden olur.
Yalnızlık, ebedi yuvaya olan özlemden ortaya çıkar. Kişi bu özlemi
hissettiğinde o yuvadan koptuğunun farkına varır. Bu farkına varış,
değişimi, dönüşümü sağlar. Yalnızlığı aşmak için en etkili araç,
farkındalıktır. Yalnızlığın neden kaynaklandığının farkına varılınca
asla yalnız olmadığınızı, sadece kendinizi unuttuğunuzu farkına
varırsınız. Siz, ebedi ölümsüz ruhi varlıklarsınız,sizler beden
değilsiniz. Ama beden olarak hareket ettiğinizde ve ebedi özünüzü
unuttuğunuzda kendinizi yapayalnız hissediyorsunuz. Mutlak, hep
sizinledir. Bu gerçeği kendinize hatırlatın..
Kendiniz olun, doğal olun ve olduğunuz şey ol. Yalnızlık acısını
duyduğunuzda kaçmayın, hatalarınızı görün ve kendinizle yüzleşin.
Ebedi özünüzün, nefesinizin farkına varın. Kendinize asla yalnız
olmadığınızı hatırlatın. Ve sevin! Önce kendinizden başlayın.
Kendinizi sevin ve başkalarını sevin…
Böylece tüm yıkıcı güçler yapıcı güce dönüşecek. Yalnızlık acısı, tek
başınalığın hazzına dönüşecek..