http://mas.tbmm.gov.tr/Viewer/View/2550285#
Necdet B. Sivaslı
Gazisine sahip çıkamayan Devlet görüntüsü…
GEÇENLERDE televizyonlarda çok ilginç, ilginç olduğu kadar da düşündürücü bir haber izledik. Dönemin Genelkurmay Başkanı İlker Başbuğ ile, yıllar sonra karşılaşan bir gazinin görüntüleri ve konuşmaları doğrusunu söylemek gerekirse bizi derinden üzdü ve düşündürdü.
Volkan Demir, 2010 yılında Hakkari Gedikpaşa Karakolu’na yapılan ve 9 şehit verdiğimiz PKK baskınında yaralanmıştı. İlker Başbuğ Paşa, daha sonra kışlaya giderek yaralanan Volkan Demir’i ziyaret etmiş, moral vermişti. Bu ziyaret sırasında dönemin Başbakanı Erdoğan da oradaydı.
Kışladaki ziyaret sırasında yaralanan er Volkan Demir " Ben yılmam, vatanımı korumak için burada yine kalkan olmaya hazırım." diyor. İlker Paşa yinelettiriyor, Demir yine aynı yanıtı veriyor.
Gurur verici bir tablo. Bu vatan evlatları bu toprakları canı pahasına böyle korudular.
Aradan 5 yıl geçti ve İlker Başbuğ ile yaralanan gazi Volkan Demir Gaziantep’te yeniden karşı karşıya geldiler.
Şimdi şu noktaya dikkat ediniz, burası çok daha önemli ve anlamlı:
İlker Paşa, 5 yıl sonra tekrar bir araya geldiği Volkan Demir’i tanıyor. Halini, hatırını sorduktan sonra "Ne yapıyorsun?" diyor. Volkan Demir "İşsizim paşam" diyor. Can sıkan, düşündürücü bir yanıt geliyor.
İlker Paşa’yı yakından tanıyanlardanız. Kendisi Genelkurmay Başkanı olduğu dönemlerde bile erleri kendi çocuğu gibi görmüş, onların her hali ile yakından ilgilenmiş, moral vermiş bir askerdir. Volkan Demir’in "işsizim paşam" demesi karşısında nasıl üzüldüğünü,eridiğini ekranlardan izledik.
Bu ülkede bugüne kadar bu vatan evlatları ile yakından ilgilenmediğimiz gerçeğini bir kez daha görmüş oldu. Ortada "gazisine sahip çıkmayan bir devlet görüntüsü" hepimizi üzmüyor mu, düşündürmüyor mu?
Bu ne ilk, ne de sondur. Çünkü, daha önce de gazilerin protezlerinde bile sorunlar yaşandığını biliyoruz. Bu çocuklara maaş bile bağlanılmıyor, iş bile verilmiyor. Bu vatanı korumanın, kollamanın, bölücülerle çarpışmanın bedeli bu mu olmalıdır? Bu çocukların bu durumu, ailelerini bile yıkıp geçiyor. Yüreklere ateş düşüyor. Kamuoyunun da tepkisi büyüyor.
Kaldı ki, bugün şehitlerine, gazilerine gösterilmesi gereken ilgi, neredeyse terör örgütlerine, bölücülere gösterilmeye başlandı. Bu daha düşündürücü ve daha da acı vericidir.
Gelelim asıl konumuza:
İlker Paşa duydukları karşısında hem şaşırıyor,hem de üzülüyor. Hassa ve duyarlı bir kişiliğe sahip olan Bağbuğ Paşa’ın dudaklarından "Bu çocuğa sahip çıkamıyoruz, çok acı" cümlesi dökülüyor.
Paşa, yanındakilere "Volkan Demir’e ilgi gösterelim, iş sahibi yapalım" diyor. Özetle devletin yapması gerekeni yapmayı üstleniyor. Sorumluluk alıyor. Volkan Demir’i sahipsiz bırakmıyor.
Perde burada kapanıyor.
Hükümet kanadından bu konuda "çıt" çıkmıyor,açıklama da şu ana kadar yapılmadı. Halbuki, böylesi acı tablo karşısında Başbakanlığın, Genelkurmay’ın konuyla ilgilenmesini beklerdik. Hiç değilse Volkan Demir’e sahip çıkılmasını beklerdik. Bu da olmadı. Bu gencecik çocuğun durumu ortada, çıkın bir açıklama yapın, bu bu kadar zor mu? Bu kadar duyarsız, bu kadar etrafımızla ilgisiz konuma gelmişiz, bu daha da düşündürücüdür.
Her konuda açıklama yapan, gündem oluşturanlar nerede? Bu vatan topraklarını canı pahasına koruyan bu çocuklar bu kadar mı sahipsiz? Devlet olarak bunları korumak,kollamak, ilgilenmek bu kadar mı zor? Bu çocuklar hayatlarını vermişler, gençliklerini tüketmişler, ortada kalmışlar. Çokları iş göremez duruma gelmiş. Çokları ayaklarını,kollarınız, gözlerini yitirmiş. Bunların tedavilerinin, protezlerinin bile sorun olmaması gerekirken, bu çocukların sorun üzerine sorun yaşadıklarını gelen haberlerden anlıyoruz.
Aslında konunun medyada da geniş yer bulmamasına da bir anlam veremiyoruz. Bir yandan "suskun toplum olduk" diye yakınıyoruz, öte yandan toplumu bilinçlendirecek, güçlendirecek, cesaretlendirecek konulardan da uzak kalıyoruz.
Vatan toprağı uğruna cephelerde hayatlarını veren, gençliklerini solduran, kollarını, ayaklarını, gözlerini yitiren bu gençlerimize sahip çıkmak,onları yeniden hayata kazandırmak hepimizin görevi değil midir? Terör örgütüne her gün çarşaf çarşaf sayfalar açanlar,televizyon programlarında boy gösterenler, her nedense bu vatan için canlarını ortaya koyanlarla ilgilenmiyor. Televizyonlarda da bu çocukların sorunlarına yer verilmiyor.
İlker Başbuğ gibi isimlere de ne kadar çok ihtiyacımız var değil mi?