Oryantasyon süreci
Geçenlerde instagramda paylaştığım oryantasyon süreci ve ilk günlerde çocuklarımıza sergilememiz gereken davranışlarla ilgili çok soru aldım.
Özel Flora Anaokulıu pedagogu sevgili Necla Çağlayan’ın bizler için hazırladığı notlarının tamamını ben de sizlerle paylaşıyorum.
Hepimize bu zorlu süreçte başarılar diliyorum.
Sevgilerimle 🙂
“Okula başlamak, çocuğun hayatında önemli bir başlangıçtır…
Her başlangıç zorlu bir süreci de beraberinde getirir.
Okulun ilk günleri hem çocuklar, hem de aileler için zordur. Çocuk, alışık olmadığı ortamda annesiz ne yapacağının kaygısını yaşarken; ebeveynler de “erken mi davrandığı” “çocuğa haksızlık mı ettiği” v.b. gibi konularda haksız bir suçluluk içinde bulurlar kendilerini…
Oysa okul öncesi eğitimi bir ihtiyaçtır. 0-3 yaşındaki hızlı gelişme; 3-6 yaşta yerini etkin öğrenmeye bırakır. Aileden kazanılmış olan genetik faktörler ancak ve ancak “Uyarıcılarla zenginleştirilmiş bir çevre” ve “Planlanmış bir eğitimle” en üst seviyeye çıkar. Bu dönemde çocukları eğer olanaklarımız müsaitse keşfedilmiş ev ortamında ve sadece yetişkinlerle baş başa bırakmak haksızlık olur.
İLK GÜNLER!
Okula yeni başlayan çocukların ilk günlerinde bazı sorunların yaşanması ise mümkün ve doğaldır. Çocuğu okul fikrine ne kadar hazırlamış olursanız olun hemen her çocuk ilk günlerde biraz bocalar. Çünkü okula gitmek demek anne- babadan ayrılıp yabancıların bulunduğu yeni bir çevreye girmek demektir. Çocuklar doğal olarak özellikle de anneden ayrılmak istemezler. Bu konuda ikileme düşerler. Akılları annelerinde, gözleri ise diğer çocuklarda ve oyuncaklardadır. Hiç anne- babasından ayrılmamış, okul deneyimi yaşamamış bir çocuğun farklı bir ortamda endişe ve kaygı duyması çok normaldir. Anneden ayrılma konusunda her çocuk mutlaka bir uyum süresi yaşar. Bu uyum süreci çocuğun yaşına, kişilik yapısına, anne- babanın o güne kadar olan yaklaşımlarına, bırakıldığı ortama ve öğretmenin tutumuna göre değişiklik gösterir. Bazı çocuklar daha ilk günden tepki gösterirken bazı çocukların tepkileri biraz daha geç ortaya çıkabilir. İlk günler ortam çocuklara çok keyifli gelirken daha sonraları evini, varsa kardeşini, oyuncaklarını özleyebilir. Bu önemli süreçte kararlı olmak önemlidir. Çocuğunuz sizin kararlı olduğunuzu anladıkça uyum göstermeye başlayacaktır. Çocuğunuzun “kendisinin istememesi” halinde okuldan alınacağını sezmesi; sizin tedirgin, endişeli ve kararsız olduğunuzu hissetmesi, direnç göstermesine yol açar.
Böyle durumlarda çocuğunuzla konuşmanız, tam olarak neden kaçındığını, onu nelerin kaygılandırdığını anlamaya çalışmanız, öğretmene karşı duyduğunuz güveni tekrarlamanız, onu rahatlatmanız gerekebilir.
Ayrılırken veda sahnelerini kısa tutmanız, ona gözükmeden asla ayrılmamanız, akşam alacağınıza dair ona güvence vermeniz, aranızda oluşturduğunuz bir işaret, bir obje bırakmanız ve sözünüzde durduğunuzu görmesi onu rahatlatacaktır. Bazı sevdiği oyuncakları yanında tutmak döneceğinizin ve eve gideceğinin güvencesi gibidir. Çocuğunuzu okula bırakırken olumlu tavrınız olumlu etki yaratır. Aksine kaygılı ve endişeli tavrınız anında karşılık bulur. Gülümseyerek ayrılmak, neşeyle ayrılmak, arkanızdan ağlasa bile akşama kadar göreceği son resim olarak kalır.
Çok önemli diğer bir nokta da çocuğunuzun okula gidemediği günlerde, evde kalmasının hiçbir zaman okula gitmekten daha cazip bir seçenek haline getirilmemesidir. Uzun uzun televizyon izlemesi, anne- babanın günlük planına katılıp birlikte gezmesi, alış veriş yapması gibi etkinliklerden kaçınılması yararlı olacaktır. Çok cazip vakit geçirme özellikle uyum süreci sırasında, uyum zorluğuna neden olacak ve okul kavramını zedeleyecektir.Evde biraz da sıkılmasını sağlamak okulu daha cazip kılacaktır.
OKUL ZAMANI….
Okul başlamadan zihin olarak çocuğu okula hazırlamak önemlidir. Okulun eğlenceli ve gerekli olduğu, orada öğrenilecek bilgilerin çok işimize yarayacağı, şarkıların, oyunların nasıl heyecan verici olduğundan bahsedilmelidir. Kendi okul yaşamımızdan vereceğimiz keyifli anılar, neşeli hatta komik hale getirilerek ortak duygular yaratılabilir. “ Biliyorum bizi özlüyorsun” diyerek, duygularını “kabul edip” yaşına göre anlayabileceği şekilde ve kısaca, herkesin yapmak durumunda olduğu işlerden, sorumluluklardan söz edilebilir. Çocuğun anne ve babasının aynı düşüncede ve duyguda olduğu izlemini alması önemlidir. Anne- baba arasındaki farklı tutumlar, farklı düşünceler kavram kargaşası yaratır, kaygı duymasına neden olur.
BUNLARI YAPTINIZ MI?
Okul alış verişine birlikte çıktınız mı?
Okul kıyafetlerini hazırladınız mı?
İlk gün için iyi bir uyku, iyi bir kahvaltı, neşeli ve coşkulu bir sabah planladınız mı?
İlk gün okula kimin bırakacağını, kimin alacağını, okulun günlük program akışını, yemek, oyun, belki de uyku zamanlarının nasıl olacağını çocuğunuzla paylaştınız mı?
Okul dönüşü neler yapılabileceği konuşuldu mu?
Biraz coşku ve heyecan, neşe ve bilgilendirme kaygı gidericidir.
Bütün bunların kolay olduğu söylenemez. Ancak çocuğunuzun kendi başına kalabilme, belli kurallar içinde hareket edebilme ve diğer çocuklar içinde var olabilme becerisini kazanabilmesi için; bu zorlu dönemin hasarsız olarak aşılması gerekmektedir.
Bizler, tüm” Özel Flora Anaokulu “ ekibi olarak karşılaşacağınız her güçlükte yanınızda olacağız.
Tanıdığım ve henüz tanımadığım tüm velilerimize sağlıklı, esenlikli bir yıl dilerim.
Sevgi ve saygılarımla…
Pedagog Necla Çağlayan “
*Görsel internetten alıntıdır