Güneş’i elle tutup, satabilselerdi; emin olun bu iktidar sistemi onu da maden ve turizm şirketlerine satar, yerine yapay güneş koyardı.
Silah gücüyle ve siyasi rantla büyümeyi göze alanlar; bilimi unuttular. Türkiye de bunlardan biriydi. Ne bilimle ne savunma sanayisi ile ne de eğitim alanında büyümeye çalıştı. Aksine rant çerçevesini büyütüp, tarikatlara, diyanete aktardıkları milyonlarla büyümeyi seçti.
Refah Partisi ve Fazilet Partisi çizgisi; bugün de netliğini koruyor. Çünkü dini siyasetle harmanlı güden Refah Partisi ve Fazilet Partisi’nin kapatılması ile AKP’nin de o dönemlerde kapatılma isteği, AKP’li Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın da hırslanmasına sebep oldu. Daha da güçlü, tek ses, tek karar ve tek yönetim şahsı olması için 18 yıl mücadele etti, kazandı.
Oysaki Alinur Aktaş’ın haberlerini tüm Bursa medyası yazıyor. Hatta elleri titreyerek, kan, ter içinde yazıyorlar. Aman yanlış olmasın, aman eksik kalmasın. Gösterilerin Bursa’nın yerelinde kalması yetersiz gelmiş belli ki; bu sebeple AKP’li Aktaş, şatafatlı ve gösterişli endamını Saray’a duyurmak için İstanbul merkezli medyaya eski parayla milyonlar harcıyor.
Genç bir kadını, “Ben mafyayım. Vekil tanıdıklarım var. Arkam sağlam, bana kimse bir şey yapamaz,” diye tehdit eden Aykut Memişoğlu, kendini güvence altına alıp; sözde genç kadını korkutuyor.
İktidarın yeşil sevdası; doğayı katlederek kestikleri binlerce ağacın altından ceplerine girecek dolarların sevdasıdır aslında.
ABD’de yaşanan yaftalama, iftira olaylarına sessiz kalmayıp, gerçekleri yazan medya varken; Türkiye’de ise sarayın dışında hareket eden gazeteci kovuluyor, aç bırakılıyor ve yetmiyor tutuklanıyor.
Muharrem İnce, artık CHP’ye tamamen sırtını döndü. Bunu ben kuruldaki sonuçlardan anlamıştım. Yani işlerin buraya kadar geleceğini tahmin etmemek zor değil. Tek başınıza, partinizden daha fazla oy alıyorsunuz; ama parti içinde genel başkan olamıyorsunuz.
Ülke açlık ve sefillik içinde kıvranırken; yoksulluk 8 bin liraya çıkmışken, evine ekmek götürmekte zorlanan aileler varken; ama Bursa’da bir keyfe keder yağma sofrası kurulmuş. Halil İbrahim sofrası bunun yanında sefil kalır.
21 yıl önce Marmara bölgesinde yaşanan depremlerde, İstanbul büyük bir kayıp vermişti. Bu kayıplar, bize ders veriyordu; ama biz dersi iyi dinlemedik. Not almadık, dersi kaynattık. Ve sonrasında yaşanan tüm depremlerde, tüm sınavlarda başarısız olduk. Canları kaybettik, sınıfta kaldık.