Portrait of a Lady on Fire ile adından övgüyle söz ettiren Céline Sciamma, Blue Is the Warmest Color ve Mektoub, My Love: Intermezzo’daki seks sahnelerini çekme şekli nedeniyle eleştirilen Abdellatif Kechiche’i savundu.
Tomboy ve Girlhood gibi filmleriyle övgü toplayan ve birçok festivalde adından söz ettirmeyi başaran Fransız yönetmen Céline Sciamma, bu yıl yeni filmi Portrait of a Lady on Fire ile sinemaseverlerin karşısına çıktı. Dünya prömiyerini yaptığı 72. Cannes Film Festivali’nin en beğenilen filmlerinden biri olan Portrait of a Lady on Fire, En İyi Senaryo ve Kuir Palm ödüllerine layık görülerek festivalden iki ödülle dönmeyi başardı. Céline Sciamma yeni filmiyle Cannes’da adından övgüyle söz ettirirken, Fransa sinemasının bir diğer önemli ismi olan Tunuslu yönetmen Abdellatif Kechiche ve son filmi Mektoub, My Love: Intermezzo için çok daha farklı bir tablo ortaya çıktı. Seks sahnelerinin çekiliş şekli ve kadın karakterlere yaklaşımı nedeniyle tepki çeken Mektoub, My Love: Intermezzo, Rotten Tomatoes’ta eleştirmenlerden 0 puan alarak 72. Cannes Film Festivali’nin en kötü bulunan filmleri arasında yerini aldı. Blue Is the Warmest Color’daki seks sahneleri nedeniyle eleştirilerin odağında yer alan Kechiche’in Mektoub, My Love: Intermezzo’da da benzer konularla gündeme gelmesi, yönetmenin tartışmalı bir figür hâline gelmesine neden oldu.
Ne var ki Céline Sciamma’ya göre Kechiche’in bu kadar eleştirilmesinin arkasında yatan erkek bakışı, aslında sinema dünyasının ihtiyaç duyduğu bir perspektif. Fransız sinema dergisi So Film’e konuşan Sciamma, Kechiche filmlerindeki erkek bakışını savunurken, sinemadaki kadın bakışı ile erkek bakışını adeta birbirleriyle yarıştırdıkları için sinema eleştirmenlerine tepki gösterdi. Sciamma’ya göre izleyici gerekli çözümlemeyi yapmaya gerekli vakti ayırdığı sürece her iki bakış da sinema dünyasına değer katıyor.
“İkimizin de filminin yarışmada olması oldukça ilginçti. Kechiche’in filmi ve Portrait of a Lady on Fire sayesinde Fransız eleştirmenler kadın ve erkek bakışı ile ilgili sorularla ve bakma eyleminden kaynaklanan meselelerle yüzleşmek zorunda kaldı. Kechiche de ben de bu meseleler hakkında manifesto görevi gören filmler çekiyoruz. Bunlardan birini sevmek için diğerini diskarte etmeniz gerektiğini düşünmek tamamen aptalca. Aslında tam tersi. Bu noktada bazı Fransız eleştirmenler ve izleyiciler gerekli çözümlemeyi yapmıyorlar. Her iki türdeki filmleri de sevebiliriz. Her şeyi ‘iyi mi kötü mü, ahlaki mi ahlaki değil mi, röntgencilik mi değil mi’ sorularına indirgersek bu anın heyecan verici doğasının hakkını verememiş oluruz. İşin anahtarı bu imgeleri neyin ortaya çıkardığını ve ne anlatmak istediğini anlamakta.”
Céline Sciamma: “Temel Yargılarımızdan Kurtulmalı ve Hem Yönetmenin Bakışını Hem de Kendi Bakışımızı Sorgulama Cesaretine Sahip Olmalıyız.”
Kechiche’in kadın vücuduna olan takıntısı Mektoub, My Love: Canto Uno’da daha da belirgin bir hâl alırken, Sciamma’nın açıklamaları bazı sinema eleştirmenleri ve izleyiciler tarafından röntgencilikle bağdaştırılan bu takıntının doğru şekilde çözümlendiğinde izleyici için değerli olabileceği gerçeğini göz önüne almamız gerektiğini gösteriyor.
Blue Is the Warmest Color’ın uzunluğu ve çekilme şekli nedeniyle eleştirilen seks sahnelerine de değinen Sciamma, bir kadın bakışıyla çekilmiş olsa bu sahnelerin farklı olacağı yönünde eleştirilerin anlamsız olduğunu ve Kechiche’in bu sahneleri çekme şekliyle aslında tam olarak anlatmak istediği şeyi anlattığını düşünüyor.
“Mesela ben Blue Is the Warmest Color’ı seviyorum ve Kechiche’in üstlendiği daha büyük projeye -oyuncuların birbirleriyle ve onunla olan ilişkilerini gözler önüne sermek- gayet iyi uyduğunu düşünüyorum. Aktif kaldığınız sürece, ki Kechiche’in filmlerini izlerken aktif kalmanız elzem, bu oldukça etkileyici. Temel yargılarımızdan kurtulmalı ve hem yönetmenin bakışını hem de kendi bakışımızı sorgulama cesaretine sahip olmalıyız. Ama bunun için izleyicinin de efor sarf etmesi gerekiyor.”
Kaynak: IndieWire