Geçen gün kitapları düzeltirken gözüme bir kitap ilişti, kitabın adı“Tanrının İşleri”. Şöyle bir göz atayım dedim satırbaşlarına, sayfalar sayfaları takip ederken, bir çırpıda bitiverdi. Kitap Hıristiyan bir tarikat olan Opus Dei hakkında, ki Dan Brown’dan okumuştuk daha önceleri.
Bir fincan kahve, bir dal sigara eşliğinde düşünmeye başladım okuduklarımı ve bu tarikatın şu anda gündemi meşgul eden, başka bir tarikatla benzerliklerini. Biraz daha araştırınca bu yazı çıktı ortaya.
Buyurun:
Opus Dei’nin tam adı “Sociedad de la Santa Cruz de Opus Dei”dir. Latince kelimelerden oluşan Opus Dei’nin kelime anlamı “Tanrı’nın işi/yapıtı/ürün”üdür. 1928 yılında İspanya’da sıradan bir papaz olan Jose Maria Escriva tarafından kurulmuş, 1950 yılında papalık tarafından resmen onaylanmış.
Opus Dei tarikatı kısa sürede çok büyüyerek İspanya iç savaşında Franco’nun büyük destekçilerinden biri oldu. Opus Dei’nin birçok gayrimenkulü ve şirketi mevcuttu. Bunun yanında kendine biat etmiş üyelerinden aldığı belli bir katılım payı ile de sürekli büyüyen bir servete sahipti.
Bugün Opus Dei dünyanın her yerinde örgütlü, yüz bini aşkın müridi olan çok büyük bir tarikat. Özellikle eğitim alanında büyük girişimleri var. Dünyanın dört bir yanında okulları, üniversiteleri ve medya kuruluşları mevcut.
Örgütte “takiyye” diye de bilinen gizlilik ilkesi üyeliğin temelini oluşturmaktadır. Üyeler bulundukları mevkilerde ya da görevlerde Opus Dei’ye üye olduklarını gizlemek için normalde tarikata ters olan şeyleri dahi yapmakta özgürdürler. Buna rağmen bazı önemli mevkilerdeki üyelerinin tarikata üye olduklarını söylemekten çekinmediği de bilinmektedir.
Opus Dei karşıtlarının tarikata verdiği isim “Kutsal Mafya”. Tarikat dünyanın her ülkesinde atadıkları kardinallerle uluslararası bir mafya gibi çalışmakta ve ülkelerin yönetimlerinden ekonomilerine kadar birçok alanında söz sahibi olmakta. Bu yanıyla uluslararası birçok örgütlenmeye de öncü olmuştur.
Opus Dei tarikatı FETÖ ile bir çok benzerlik taşımaktadır. Öncelikle ikisinin de güçlendiği dönem soğuk savaş yıllarıdır ve çıkışları “komünizme karşı mücadele” olarak başlamıştır. Türkiye’de kurulan “Komünizmle Mücadele Dernekleri” FETÖ’nün etkin olduğu bir kurum olarak soğuk savaşta açık şekilde Amerika’nın yanında yer almıştır. Hatta yayınlarında CIA ve FBI gibi kurumları dahi açık açık övmekten çekinmemiştir.
Tüm bu gelişmelerle birlike FETÖ’nün elebaşı Fethullah Gülen tıpkı sıradan bir papazken “Aziz” ilan edilmeye kadar yükselen Jose Maria Escriva gibi hızla yükseldi ve hem ekonomik hem de siyasi bir güç haline geldi. Müridleri gazeteleri ele geçirdi, televizyonlar kurdu, dünyanın her tarafında “Türk okulları” adı altında örgüte bağlı okullar açarak hızla güçlendi. Ki bu güçlenme evreside, gerek siyasi partileri, gerek devlet aygıtlarını ve en çok da insanların dini ve milli duygularını kullandı. Cumhuriyet Türkiye’sinin kazanımları olan milli bayramlara karşı alternatif organizasyonlar tertip ediyordu. (Misal Türkçe olimpiyatları. Afrika’nın bağrından kopup gelen çocuklar yanık sesleri ile İbrahim Tatlıses’in şarkısı olan “Gülüm Benim”i veya Ahmet Kaya’nın “Şafak Türküsü” nü söylüyorlar, sağdan, soldan liderler bu organizasyonlarda kâh ödül alıp veriyorlardı, kâh tebrik mesajları yayınlıyorlardı.)
28 Şubat süreci öncesinde FETÖ lideri Gülen, “Dinler arası diyalog” gereği kendi tabiriyle “Papa hazretleri” ile görüştü. Bu görüşme gündemde çok yer tuttu ve batılılar tarafından “ideal Müslüman” olarak sunulmaya başlandı. Bu gelişmenin ardından, 28 Şubat’ın da gelmesi ile Gülen Amerika’ya gitmiş ve oraya yerleşmiştir.( Bu mevzu hakkında da uzun bir yazı yazmak mümkündür) Kısacası okuduklarımın bana anlattığı: Opus Dei’nin Katolik dünyada kurduğu hâkimiyeti Müslüman dünyada kurmaya çalışan FETÖ diğer cemaat ve dini grupları tıpkı Opus Dei’nin de yaptığı gibi hedefine aldı. FETÖ için “Müslüman coğrafyanın Opus Dei’si” demek mümkündür.