Uykusuzluk, kötü beslenme alışkanlıkları ve yeterince egzersiz yapmamak, depresyon üniversite öğrencileri arasında. Akademinin getirdiği stres - finansal kaygılar, okuldan sonra iyi bir iş bulma baskısı ve başarısız ilişkiler de dahil olmak üzere - bazı öğrencileri üniversiteyi terk etmeye veya daha kötüsüne zorlamak için yeterlidir.
Üniversite hayatının birçok faktörü, depresyon risk faktörlerine katkıda bulunur. Pek çok öğrenci üniversite yaşamına hazırlıksız. Bugünün öğrencileri yüksek borçla karşı karşıya. Ayrıca mezun olduktan sonra önceki nesillere göre daha az iş beklentisine sahipler. Bu ilave endişeler, üniversite öğrencilerinde depresif dönemlere yol açabilir.
Depresif öğrenciler, madde bağımlılığı gibi problemler geliştirme konusunda daha büyük risk altındadır. Depresyondaki üniversite öğrencilerinin, depresif olmayan akranlarından daha fazla içki içmeye, esrar içmeye ve duygusal acıyla başa çıkmak için riskli cinsel davranışlara katılma olasılıkları daha yüksektir.
Çoğu zaman, bir ayrılık depresif duyguları hızlandırır. Ayrılıkla ilgili depresyon riskleri arasında müdahaleci düşünceler, bu düşünceleri kontrol etmede güçlük ve uyku sorunları yer alır. Öğrencilerin yüzde 43'ü deneyimlidiruykusuzluk hastalığı Ayrılmayı takip eden aylarda. Ayrılıktan sonra sıkıntıya girme olasılığı en yüksek olan öğrenciler, sırasında ihmal veya istismar yaşadılar. çocukluk, güvensiz bir bağlanma tarzına sahipti, daha fazla ihanete uğramış hissetti ve daha hazırlıksızdı. ayrılmak.
Neyse ki, bir ayrılıkla ortaya çıkan depresyon için en iyi tedavi zamandır. Bilişsel davranışçı terapi, kişilerarası terapive özellikle karmaşık yas terapisi, kırık bir kalbi iyileştirmeye yardımcı olmak için yüksek başarı oranlarına sahiptir.
Birleşik Devletlerde, intihar... 15-34 yaş arası insanlar arasında ikinci önde gelen ölüm nedeni yıl. 18-25 yaş arası genç yetişkinler arasında, Yüzde 8.3 ciddi intihar düşünceleri var.
Depresyon, intihara meyilli gençler için en büyük risk faktörüdür. Diğer risk faktörleri şunları içerir:
Kolej, çoğu genç için stresli bir ortamdır, bu nedenle özellikle ebeveynler, arkadaşlar, öğretim üyeleri ve danışmanlar bir öğrencinin muzdarip olduğundan şüpheleniyorlarsa katılmaları depresyon.
Depresyonla ilgili sosyal damgalanmalar nedeniyle öğrencilerin kendileri genellikle yardım aramaya isteksizdir. Bir öğrencinin gelişim ve aile geçmişini, okul performansını kapsayan bir akıl sağlığı değerlendirmesi, ve risk altındaki öğrencileri değerlendirmek için bir tedavi planı uygulanmadan önce kendine zarar verici davranışlar gerçekleştirilmelidir. yapılmış.
Üniversite çağındaki depresyonlu öğrenciler için en iyi tedaviler genellikle aşağıdakilerin bir kombinasyonudur: antidepresan ilaçlar ve bilişsel davranışçı terapi ve kişilerarası gibi konuşma terapileri psikoterapi. Depresyondaki öğrencilerin egzersizden, sağlıklı beslenmeden ve yeterince dinlenmekten diğer birçok gruba göre daha fazla yararlanma olasılığı daha yüksektir.