กวีประชาไท: ลูกชายแห่งต้นมะขาม (38 ปี 6 ตุลา)
ต้นมะขามเดือนตุลาไม่ว้าเหว่เมื่อเรื่องเล่าเริ่มถ่ายเทสู่บทใหม่จากบทเก่าที่เขาลืมอย่างจงใจคงศพเดิมไม่แกว่งไกวอย่างเดียวดายลูกของพ่อถูกลบศพถูกเกลื่อนวันเวลาพาเลือนลบความหมายชัดเพียงแค่ห้วงคำนึงถึงลูกชายน้ำตาพ่อเปียกรูปถ่ายไม่เว้นวันร่างของลูกใต้ต้นมะขามเก่าใบหน้าลูกยังโศกเศร้าในความฝันสามสิบแปดปีแต่เหมือนชั่วนิรันดร์หัวใจพ่อเหมือนถูกหั่นไม่เปลี่ยนแปลงมาวันนี้ฉากละครยังซ้ำซากแต่ละศพยังถูกลากถูกสาปแช่งย้อมหญ้าสนามหลวงด้วยเลือดแดงเก้าอี้ฟาดเอาขวดแทงตรงหัวใจศพลูกๆเดือนตุลาคงไม่เหงามีศพเพื่อนร่วมเศร้ามาเพิ่มใหม่ตัวละครหมุนเวียนเปลี่ยนหน้าไปแต่ฉากฆ่าควักหัวใจยังสมจริงเมื่อความเกลียดอ้างรักมาเหยียบย่ำความงมงายไล่กระทำดั่งผีสิงหัวใจพ่อก็ยับเยินเกินอ้างอิงเสียงร้องไห้ก็เหมือนยิ่งไร้คนฟังกิ่งมะขามที่แขวนศพเดือนตุลาห้อยประจานความคลั่งบ้าแต่หนหลังคอที่พาดผ่านเชือกแห่งความชังเรียงรายบนสองฝั่งกาลเวลาจากลานโพธิ์มาสู่ราชประสงค์ประวัติศาสตร์ยังคงไม่เดินหน้าที่ไหลท่วมแผ่นดินคือน้ำตาและสายเลือดที่หลั่งมาเซ่นความดีจากศพลูกเดือนตุลาถึงศพไพร่ถมศพเก่าเอาศพใหม่มาแทนที่ต้นมะขามที่ซับเลือดมานานปียังเหยียดกิ่งขึ้นชูชี้ฆาตกร
 ต้นมะขามเดือนตุลาไม่ว้าเหว่เมื่อเรื่องเล่าเริ่มถ่ายเทสู่บทใหม่จากบทเก่าที่เขาลืมอย่างจงใจคงศพเดิมไม่แกว่งไกวอย่างเดียวดาย
6 ตุลาคม 2519,กวีประชาไท,รชา พรมภวังค์