กวีประชาไท ปราโมทย์ แสนสวาสดิ์: อย่ากังวลไปเลยพ่อ
พ่อเขาตายเมื่อเดือนพฤษภาคาวเลือดและน้ำตามิจางหายฝนแรกพรากร่างกร่นกรายทิ้งร่างไร้ความหมายชายหนึ่งคนเขาบอกว่าพ่อเขาโดนทหารฆ่าอีกอำมาตย์ศักดินาชี้การสั่งลั่นกระสุนล้อมปราบดังปังปังยังก้องดังกังวานในหัวใจเขาบอกว่าพ่อเขามาจากบ้านนอกเดินทางมาร้องบอกความยากไร้อยากเห็นประเทศมีประชาธิปไตยผลลัพธ์ตอบกลับไปคือความตายเขาบอกว่าเพื่อนพ่ออีกหลายคนหลังความโกลาหลยังเงียบหายไม่รู้ชะตากรรมเป็นหรือตายหล่นปลิวร่วงหายกับสายลมเขาบอกว่าคนสั่งฆ่ายังเป็นใหญ่เหยียบกระดูกความตายน่าอดสูวีรชนปราบไพร่ต้องเชิดชูแล้วกรอกหูพวกสูศัตรูแผ่นดินเขาบอกว่าฉากหลังการเข่นฆ่าหมูมารหัวเราะร่าเฉลิมฉลองประกาศชัยกู่ร้องท่วงทำนองภารกิจปกป้องสวรรค์ชั้นชนเขาบอกว่าศพพ่อร่างพ่อจะเก็บไว้จนกว่าความตายโดนสะสางจนกว่าเมฆดำเคลื่อนรุ่งรางจนกว่าจะล้างผลาญมารแผ่นดินอย่ากังวลไปเลยพ่อ…เขาจะไม่ขอร้องความยุติธรรมจากที่ไหนต่อไปนี้จะสุมฟืนเพิ่มไฟแค้นในหัวใจจากนี้ไปแผ่นดินลุกเป็นไฟอย่างแน่นอนจากนี้ไปแผ่นดินลุกเป็นไฟอย่างแน่นอน
พ่อเขาตายเมื่อเดือนพฤษภา คาวเลือดและน้ำตามิจางหาย ฝนแรกพรากร่างกร่นกราย ทิ้งร่างไร้ความหมายชายหนึ่งคน เขาบอกว่าพ่อเขาโดนทหารฆ่า อีกอำมาตย์ศักดินาชี้การสั่ง ลั่นกระสุนล้อมปราบดังปังปัง
บทกวี,ปราโมทย์ แสนสวาสดิ์