มายาคติใต้ภูเขาน้ำแข็ง คดีข่มขืนผู้หญิง-เด็กหญิง
รายงานการศึกษาความยาว 109 หน้า เรื่อง,การพิจารณาคดีข่มขืน : ความเข้าใจเรื่องการตอบสนองของกระบวนการยุติธรรมทางอาญาต่อความรุนแรงทางเพศในประเทศไทยและประเทศเวียดนาม ที่ถูกเปิดเผยเมื่อช่วงปลายปีที่ผ่านมา สะท้อนปัญหาใต้ภูเขาน้ำแข็งที่ใหญ่ยิ่ง,ตัวอย่างเช่น มายาคติการข่มขืนที่แท้จริง เกี่ยวข้องกับคนแปลกหน้า การใช้กำลังบังคับ อาการบาดเจ็บทางกาย และเกิดขึ้นในที่สาธารณะ,ข้อค้นพบผู้เสียหายและผู้ต้องสงสัยในคดีอาชญากรรมทางเพศโดยมากรู้จักซึ่งกันและกัน คดีส่วนใหญ่ไม่มีเอกสารบันทึกเกี่ยวกับอาการบาดเจ็บทางกาย และส่วนใหญ่ของคดีกระทำรุนแรงทางเพศที่มีการแจ้งความเกิดขึ้นที่บ้านหรือในโรงแรม,มายาคติการข่มขืนและความรุนแรงทางเพศเป็นปัญหาก็ต่อเมื่อเกิดขึ้นกับผู้หญิงและเด็กหญิงที่ มีความประพฤติดี หรือ บริสุทธิ์ ข้อค้นพบขณะที่การข่มขืนสามารถเกิดขึ้นกับใครก็ได้,การศึกษาพบว่าผู้ให้บริการด้านงานยุติธรรมทางอาญา มีความเชื่อเกี่ยวกับ ผู้เสียหาย/เหยื่อจากความรุนแรงทางเพศ ในเชิง มโนคติ ตัวอย่างเช่นผู้เสียหายในมโนคติ ควรแสดงอาการหวาดกลัว, ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้, ผวา หรือมีอารมณ์ตื่นเต้นตกใจอย่างรุนแรง,ผู้เสียหายที่บอกเล่าประสบการณ์ของตนด้วยท่าทีเย็นชาหรือถอนอารมณ์ออกจากประสบการณ์ ไม่เข้ากับพฤติกรรมที่เหมาะสมของผู้เสียหายตามมโนคติ ดังนั้นเรื่องราวที่พวกเธอเล่าจึงไม่น่าเชื่อถือ,มายาคติผู้หญิงบางคนสมควรถูกข่มขืนและถูกกระทำความรุนแรงทางเพศ เป็นความผิดของพวกผู้หญิงเอง ข้อค้นพบบ่อยครั้งผู้หญิงต้องทนทุกข์กับการถูกกล่าวหาว่าเป็นเหตุของความรุนแรงทางเพศ เนื่องจากเหตุที่ว่าพวกเธอถูกมองเป็น ผู้ขายบริการทางเพศ ด้วยการแต่งกายยั่วยวน ออกไปข้างนอกกับผู้ชายในเวลาค่ำมืด หรืออยู่ตามลำพังบนรถโดยสารในเวลากลางคืน,การศึกษาชิ้นนี้มุ่งวิเคราะห์ว่า กระบวนการยุติธรรมทางอาญาในประเทศไทยและประเทศเวียดนาม มีการตอบสนองอย่างไรต่อคดีข่มขืนและการกระทำความรุนแรงทางเพศต่อผู้หญิงที่ได้รับการแจ้งความ,ทีมผู้วิจัย ยูเอ็น วีเมน (UN Women) หรือองค์การเพื่อการส่งเสริมความเสมอภาคระหว่างเพศและเพิ่มพลังของผู้หญิงแห่งสหประชาชาติ ได้ทบทวนแฟ้มคดีจากตำรวจและศาลจำนวน 290 คดี และสัมภาษณ์บุคคล 213 ราย รวมถึงเจ้าหน้าที่ภาครัฐ ผู้ปฏิบัติงานฝ่ายตุลาการ นักเคลื่อนไหวภาคประชาสังคม และบุคคลผู้ให้บริการความช่วยเหลือต่างๆแก่ผู้เสียหาย,การศึกษามุ่งเน้นไปที่การทำความเข้าใจให้กระจ่างชัดขึ้นในเรื่องการลดทอนจำนวนคดี ซึ่งหมายถึงการล้มคดีหรือการยอมความ อันเป็นกระบวนการที่ทำให้คดีไม่สามารถเข้าสู่ระบบยุติธรรม นับจากขั้นตอนร้องทุกข์ไปจนถึงขั้นตอนการสืบสวนสอบสวน ขั้นตอนการตัดสินใจของเจ้าหน้าที่ว่าจะฟ้องคดีหรือไม่,และขั้นสุดท้ายคือการพิจารณาคดีในศาล,ประเด็นน่าสนใจพบว่า ผู้เสียหายจากความรุนแรงทางเพศ ต้องเผชิญกับแนวปฏิบัติและนโยบายต่างๆทางสังคม ทางกฎหมาย และทางสถาบันอย่างมีนัยสำคัญ ซึ่งนำไปสู่การลดทอนคดีในอัตราที่สูง,นอกจากนี้ยังรวมถึงทัศนคติทั่วไปเกี่ยวกับความรุนแรงทางเพศ ความเชื่อของสังคมเกี่ยวกับบุคลิกพฤติกรรมของผู้เสียหาย ไปจนถึงการไกล่เกลี่ยยอมความนอกศาล การปฏิบัติอย่างไม่ละเอียดอ่อนต่อผู้เสียหายซึ่งเกิดขึ้นเป็นประจำ ตลอดจนความหน่วงเหนี่ยวล่าช้าของกระบวนการพิจารณาคดีในชั้นศาล,ที่ต้องเน้นย้ำบ่อยครั้งไม่มีความละเอียดอ่อนต่อประสบการณ์ความบอบช้ำทางจิตใจที่ผู้เสียหายจากการถูกข่มขืนจำต้องอดทน,นิด (นามสมมติ) ผู้เสียหายจากคดีข่มขืนชาวไทย เล่าให้ฟังว่า ฉันต้องก้าวผ่านทุกประสบการณ์ที่เจ็บปวดมันเป็นกระบวนการที่ซับซ้อน ฉันไม่สามารถเข้าใจเอกสารทางกฎหมายส่วนใหญ่ที่พวกเขาส่งมาให้ฉัน เช่น จดหมายจากสำนักงานอัยการและศาล,กระบวนการของมันไม่ง่ายสำหรับผู้หญิง แต่ฉันก็ไม่สามารถยอมแพ้เพียงเพราะมันเป็นเช่นนี้ ฉันเดินหน้าต่อสู้เพื่อสิทธิของฉัน เพื่อความยุติธรรมที่ฉันควรได้รับ,แอนนา คาริน จัตฟอร์ส รองผู้อำนวยการยูเอ็นวีเมน สำนักงานประจำภูมิภาคเอเชียและแปซิฟิก บอกว่า ผลการศึกษาข้างต้นพบว่ามีอุปสรรครอบด้านในการเข้าถึงความยุติธรรมของผู้เสียหายจากการถูกกระทำความรุนแรงทางเพศ ซึ่งไม่ใช่เพียงความยากลำบากที่จะเข้าถึงความช่วยเหลือต่างๆ หากยังมีเรื่อง ทัศนคติ และ อคติ ของเจ้าหน้าที่ตำรวจและผู้ปฏิบัติงานฝ่ายตุลาการซึ่งมีหน้าที่ให้ความช่วยเหลืออีกด้วย,ถึงตรงนี้สิ่งสำคัญก็คือการทำความเข้าใจว่าอะไรคือ อุปสรรค ต่อการเข้าถึง ความยุติธรรมเป็นก้าวแรกที่สำคัญมากในการส่งมอบความยุติธรรมให้แก่ผู้หญิงและเป็นการยุติพฤติกรรมลอยนวลของผู้กระทำรุนแรงทางเพศที่เกิดขึ้นอย่างแพร่หลาย,เราหวังว่า ผลการศึกษานี้จะเป็นจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลงทั้งในประเทศไทยและประเทศเวียดนาม,เช่นเดียวกับ วาเลอรี คลิฟฟ์ รองผู้อำนวยการโครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ ภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก เสริมว่า ความรุนแรงทางเพศเป็นหนึ่งในความรุนแรงทางสิทธิมนุษยชนขั้นร้ายแรงที่สุดที่ผู้หญิงเผชิญ และเรื่องนี้ต้องอยู่ในลำดับความสำคัญของกระบวนการยุติธรรม,สำหรับการศึกษานี้เน้นไปที่ข้อจำกัดต่างๆในเครือข่ายบอกต่อและกลไกความร่วมมือภายในกระบวนการยุติธรรม รวมถึงบริการสวัสดิการและสุขภาพ ซึ่งช่วยปกป้องผู้เสียหายจากการถูกกระทำรุนแรงทางเพศให้ได้รับความยุติธรรมที่ผู้เสียหายสมควรได้รับ,นับรวมไปถึงบริการร่วมด้านความยุติธรรมที่มีความสำคัญต่อการเอาชนะความท้าทายในการเปลี่ยนแปลงวัฒนธรรมลอยนวลพ้นผิด,คลอเดีย บาโรนิ เจ้าหน้าที่ป้องกันอาชญากรรมและยุติธรรมอาญา ย้ำว่า การจัดการกับปัญหาอคติทางลักษณะเฉพาะประจำเพศและเพศสภาวะในกระบวนการยุติธรรมเป็นวิกฤติที่ต้องแก้ไข การตัดสินใจโดยเจ้าหน้าที่ตำรวจและเจ้าหน้าที่ฝ่ายตุลาการ ควรอยู่บนพื้นฐานการพิจารณาอย่างเที่ยงธรรมตามหลักฐานที่ปรากฏ และไม่อยู่บนพื้นฐานทัศนคติที่มีความลำเอียงเกี่ยวกับผู้หญิง,เช่น มีความเชื่อว่า สมควรแล้วที่ผู้หญิงบางคนจะถูกข่มขืน หรือ การข่มขืนอาจเป็นความผิดของผู้หญิง การสร้างความมั่นใจว่ากระบวนการยุติธรรมจะทำงานได้ดี มิใช่เพียงแต่ต้องสร้างความมั่นใจเรื่องความเท่าเทียมทางเพศสภาวะและการเพิ่มพลังของผู้หญิงขึ้นก่อนเท่านั้น,หากยังจำเป็นสำหรับ หลักนิติธรรม และเพื่อธำรงรักษาสังคมที่มี ความเป็นธรรม มีสันติสุข และเจริญรุ่งเรืองสำหรับทุกคนอย่างยั่งยืน,อย่าให้มายาคติอยู่เหนือความถูกต้องและความจริง โดยเฉพาะการเข้าถึงความยุติธรรมที่มีอิทธิพลต่อคดี ข่มขืน และการ ถูกกระทำ ความรุนแรงทางเพศของ ผู้หญิง และ เด็กหญิง.
การพิจารณาคดีข่มขืน : ความเข้าใจเรื่องการตอบสนองของกระบวนการยุติธรรมทางอาญาต่อความรุนแรงทางเพศในประเทศไทยและประเทศเวียดนาม
ข่มขืน,ผู้เสียหาย,ความรุนแรงทางเพศ,ยูเอ็น วีเมน,สกู๊ปหน้า1,ข่าวทั่วไป