กวีประชาไท: ลิเก คนดี สี่จุดศูนย์
ยุคคนดีสี่จุดศูนย์ ลุ้นทางออกติดในคอก กองไฟ สุมไล่หนูไร้สิทธิ์เสียง ผู้คน ต่างทนดูซุกซอกรู คับแคบ แอบหายใจยุคหัวหงอก สีดอกเลา เมาอำนาจขุดประวัติศาสตร์ สั่งสอน ย้อนสมัยประชาทาสถึงจุด ฉุดไม่ไปลิเกใหม่ ลิเกเก่า เล่าเรื่องเดิมยุคกฎหมายรับใช้โจร กดบนหัวเสียงความกลัว เขย่าขวัญ บรรเลงเพิ่มเเก้กฎหมาย ขยายกฎหมู่(กู) ขู่เหิมเกริมอุ้มส่งเสริม ชั้นชน บนหอคอยยุคกล้ำกลืนคืนความสุข ถูกกำหราบแล้วสร้างภาพ ปรองดอง น้องเกี่ยวก้อยไร้สามารถ เลยบัดซบ กลบเกลื่อนรอยตะคอกถ่อย ใส่หน้า ประชาชนยุคธำรง วินัย ใช้การซ่อม(ซ้อม)ซวยถึงตาย ก็จงพร้อม ยอมรับผลสมองหาย เครื่องในกลวง ล้วงด้วยกลนั่นแค่คน อ่อนแอ จึงแพ้ไปยุคทหาร ด้าน+หนา กว่าที่คิดตอแหลเห็น เป็นนิจ ติดนิสัยวาทะกรรม ปราบโกง โยงใส่ใครยิ่งสาวไส้ การโกง โยงเข้าตัวยุคสังคม สังคังอ้างรักชาติยกอำนาจ ที่ถือ ใส่มือชั่วปชต. เสรีภาพ กลับเกลียดกลัวเลวสุมหัว ลอบกัด ร่วมชัทดาวน์ยุคคนดี กลิ้งกลวง ลวงกลับกลอกทรัพย์สินงอก พอกล้น จนอื้อฉาวสามปีโกง-กินไม่พอ ขออยู่ยาวสืบทอดสาว อำนาจ ปล้นชาติไทยสวัสดี ปีใหม่ ไร้ทางออกคอติดปลอก คอกผุด หมุดหน้าใสประชาทาส รับกรรม ความบรรลัยลิเกใหม่ จมปลัก หนักกว่าเดิม
 ยุคคนดีสี่จุดศูนย์ ลุ้นทางออกติดในคอก กองไฟ สุมไล่หนูไร้สิทธิ์เสียง ผู้คน ต่างทนดูซุกซอกรู คับแคบ แอบหายใจ ยุคหัวหงอก สีดอกเลา เมาอำนาจขุดประวัติศาสตร์ สั่งสอน ย้อนสมัยประชาทาสถึงจุด
Ngaesai,กวีประชาไท