ให้ พองาม+ ถาม พอควร ข้อปฏิบัติสำหรับ หมูป่า
หนังสือพิมพ์หลายฉบับพาดหัวข่าวว่า น้องๆ 13 ชีวิตทีมฟุตบอล ,หมูป่าอะคาเดมี, แม่สาย จะออกจากโรงพยาบาลเชียงรายประชานุเคราะห์ในวันที่ 19 กรกฎาคมนี้,นับจากวันนี้เป็นต้นไปก็อีก 2 วันเท่านั้นเอง ทีมหมูป่าก็จะกลับไปมีชีวิตอย่างอิสระ ไม่ต้องอยู่ในความควบคุมดูแลของใครทั้งสิ้น,การที่ยังไม่มีอิสระ 100 เปอร์เซ็นต์หลังหลุดพ้นจากถ้ำแล้วได้รับการดูแลรักษาจากคณะแพทย์อย่างทุกวันนี้ก็ดีไปอย่างครับ,การพูดการจา การติดต่อ การสอบถามอะไรๆที่เกี่ยวกับหมูป่ายังจะต้องผ่านคุณหมออยู่ จึงมีการควบคุม มีการกลั่นกรองในหลายๆมิติ โดยเฉพาะมิติที่อาจมีผลกระทบต่อสุขภาพทั้งสุขภาพกายและสุขภาพใจ,อย่างหลังคือสุขภาพใจนั้นสำคัญมาก และคณะแพทย์ทั้งหลายโดยเฉพาะผู้หลักผู้ใหญ่ของกระทรวงสาธารณสุขเป็นห่วงมาก ถึงขนาดขอร้องสื่อเลยทีเดียวว่าอย่าไปซักไปถามอะไรน้องๆมากมายนัก,เพราะอาจจะไปกระทบกระเทือนจิตใจหรือกระทบกระเทือนความรู้สึกของเด็กๆที่เพิ่งจะผ่านวิกฤตการณ์มาหมาดๆเอาได้,ผมเองเข้าใจจิตวิญญาณและความคิดของคนเป็นสื่อดี และเชื่อว่าคงมีสื่ออีกจำนวนมากที่อยากจะได้เบื้องหน้าเบื้องหลังและเบื้องลึกของเหตุการณ์ที่น้องๆประสบ เพื่อจะนำมารายงานต่อ,แต่ก็อยากจะฝากข้อคิดไว้ในฐานะนักข่าวที่เคยเรียนวิชาเศรษฐศาสตร์มาก่อนว่า ของทุกอย่างมีจุดอิ่มตัว มีจุดที่สร้างความพึงใจได้สูงสุดซึ่งพอถึงจุดนั้นแล้วความพึงใจจะค่อยๆลดลง,ผมคิดว่าผู้บริโภคข่าวนี้โดยเฉพาะเรื่องราวที่เกี่ยวกับการใช้ชีวิตในถ้ำ ก็เป็นที่รู้ๆกันเป็นส่วนใหญ่แล้ว อาจจะถือว่าพึงพอใจสูงสุดแล้ว,การจะไปขุดคุ้ย หรือค้นหา หรือซักถามอะไรมาอีก อาจจะทำให้ความพึงใจถดถอยลงด้วยซ้ำไป,ทางที่ดีที่สุดก็คือไม่ต้องสัมภาษณ์อะไรมากนักอีกแล้ว หรือหากจะสัมภาษณ์ซักถามเพราะถือว่าข่าวยังไม่จบสมบูรณ์ ก็ขอให้ใช้คำถามที่มั่นใจได้ว่าไม่รุกล้ำสิทธิเด็ก หรือทำร้ายเด็กๆก็แล้วกัน,ส่วนประเด็นสำคัญอีกประเด็นหนึ่งที่หลายๆฝ่ายห่วงใยก็คือ การให้ หรือการ ปลอบขวัญ หรือการ เยียวยา หรือจะเรียกว่าอย่างไรก็แล้วแต่เถิด ที่มีผู้ปรารถนาดีจำนวนมากจะให้แก่น้องๆ,ผมเป็นคนมองโลกในแง่ดี ไม่คิดว่าผู้ที่จะให้แก่น้องๆจะมีเจตนาเป็นอย่างอื่น เช่น อยากดัง อยากโหนกระแส ฯลฯ แต่อย่างใดทั้งสิ้น,คิดว่าทุกคนรักน้องๆ สงสารเห็นใจน้องๆ ไม่มีโอกาสได้ช่วยเหลือ ในช่วงวิกฤติก็อยากจะช่วยในตอนนี้,ก็เชิญเถิดครับ แต่ก็จะต้องระวังผลกระทบเช่นกัน,สำหรับเอกชนต่างๆคงมีสิทธิ์ที่จะทำอะไรก็ได้ตามใจชอบ จะให้ของขวัญ จะปลอบใจ ปลอบขวัญด้วยวิธีการต่างๆ คงไม่มีใครต่อว่าได้,แต่สำหรับหน่วยงานหรือองค์กรของรัฐ ที่มีกฎ มีเกณฑ์ มีกติกาอยู่แล้ว จะต้องระมัดระวังอย่างมากในการเยียวยา,ยกตัวอย่างมหาวิทยาลัยของรัฐแห่งหนึ่ง บอกว่าจะให้ทุนเรียน แก่น้องๆถึงปริญญาโท ปริญญาเอก ก็มีเสียงทักท้วงออกมาทันที,เพราะปกติการให้ทุนจะมีเกณฑ์อยู่แล้วว่า จะต้องอย่างนั้นอย่างนี้ เช่น เรียนดีแต่ยากจน หรือต้องผ่านด้วยเกรดเท่านั้นเท่านี้ ฯลฯ,น้องๆหมูป่าไม่ควรจะได้สิทธิพิเศษอะไร นอกเหนือไปจากกฎกติกาที่กำหนดไว้เดิมอยู่แล้ว,หรือยกตัวอย่างกรณีให้สัญชาติแก่ทีมหมูป่า ตามข่าวว่ามีถึง 3 ราย ที่ยังไม่มีสัญชาติไทยซึ่งในประเด็นนี้ ท่านรองนายกฯและ รมว.กลาโหม ที่ปกติมักจะพูดอะไรที่เป็นผลลบแก่ตัวเองอยู่เสมอ จนได้ฉายาว่า ปากพาจน แต่สำหรับกรณีนี้ท่านตอบนักข่าวได้ดีมาก,คือตอบว่า ทุกอย่างมีกฎเกณฑ์อยู่แล้ว และต้องไปตามกฎเกณฑ์นั้นๆ,ผมเห็นด้วย เรามีกฎเกณฑ์ที่กำหนดไว้ ให้ท่านรัฐมนตรีมหาดไทยเซ็นอนุมัติให้สัญชาติแก่บุคคลใดก็ได้ตามขั้นตอนเป็นข้อๆ 1-2-3 อยู่แล้ว,ก็ขอให้ใช้กติกาเดียวกัน อย่าอนุมัติเพราะการรอดชีวิตมาจากถ้ำและเป็นข่าวใหญ่ไปทั่วโลกคราวนี้เป็นอันขาด,ครับ ผมก็ฝากไว้อีกข้อก็ละกัน รวมเป็นทั้งหมด 2 ข้อนะครับ ที่เราควรปฏิบัติแก่น้องๆนับแต่นี้ไป,นั่นก็คือ ให้แต่พองาม ถามแต่พอควร อย่าให้มีอะไรเกินเลยเป็นอันขาดมิฉะนั้น อะไรๆที่เป็น บวก อยู่ในขณะนี้จะกลับเป็น ลบ ในทันที โปรดระวังกันไว้ด้วยนะครับ.,ซูม
ผมเองเข้าใจจิตวิญญาณและความคิดของคนเป็นสื่อดี และเชื่อว่าคงมีสื่ออีกจำนวนมากที่อยากจะได้เบื้องหน้าเบื้องหลังและเบื้องลึกของเหตุการณ์ที่น้องๆประสบ เพื่อจะนำมารายงานต่อ
ถ้ำหลวง,เหะหะพาที,ซูม,หมูป่าอะคาเดมี,สื่อมวลชน