กวีประชาไท: Imaginover / โ ค ต ร ม โ น 
หากจะต้องพรากพลัดเพราะรัฐชาติที่แบ่งญาติแยกมิตรปิดรั้วกั้นคงเพราะใจไร้แล้งมิแบ่งปันมิเหลือวันรู้สึกดี เหลือที่ยืนเพราะเกณฑ์กฏ หมดความขลัง เลือกฝั่งกดสำแดงบทหน้าด้าน เกินต้านฝืนเมื่อคำตอบสุดท้ายคือปลายปืนก็ควรคืนสิทธิ์เขาให้เท่า คนเลิกกดคอเขาเค้นลงเป็นทาสปากเชิดชาติ ตีนเหยียบเขา ชำเราปล้นค่าเมื่อหมด ใจก็หมด เลิกอดทนเขาเบื่อเป็นประชาชน ใต้ส้นตีนยุติธรรมระยำยับ ทำกับเขาสะดวกเหมาพวกพรรค ล้มหลักศีลคิดเหยียบเขาให้ตาย เขาป่ายปีนจึงโวยวีน ระแวงหวาด กลัวชาติพังอย่ากลัวแยก เขามิแยก เลิกแหกปากมโนมากเกินการณ์ สันดานงั่งเคยไหมเขาแค้นคับ เคยรับฟังดีแต่นั่งมโนเหน็บ แคะเล็บเท้าเพียงกระตุ้น เตือนย้ำ ให้สำนึกชาติมีศึกหนหนึ่ง ต้องพึ่งเขาที่คุณคิดผูกขาด นั่นชาติเราจงเห็นเงาหัวเห็นเขาเป็น คนเลิกกดขี่ชี้หน้า เลิกด่ากราดมโนชาติ ผูกขาดรัก เกาะมรรคผลยุติธรรมซ่อนเงื่อน เลื่อนเปื้อนปนกดอีกฝั่งประชาชน มิสนใจ ( ยุติธรรมซ่อนเงื่อน เลื่อนเปื้อนปนชาติเมินเสียงประชาชนชาติ ส้น ตีน )ฯ 
หากจะต้องพรากพลัดเพราะรัฐชาติที่แบ่งญาติแยกมิตรปิดรั้วกั้นคงเพราะใจไร้แล้งมิแบ่งปันมิเหลือวันรู้สึกดี เหลือที่ยืนเพราะเกณฑ์กฏ หมดความขลัง เลือกฝั่งกดสำแดงบทหน้าด้าน
สุขุมพจน์ คำสุขุม,กวีประชาไท