กวีประชาไท: Put your hands up
ควันบุหรี่ที่พวยพุ่งก่อนรุ่งเช้าม่านความเศร้าเข้าปะทะแผ่ขยายอ้อยอิ่งบนเวลานาฬิกาตายอาการคล้าย อกหัก เพราะรักร้าวFuck ให้ความอสัตย์อันบัดซบFuck จุดจบ เสียงร่ำร้อง ของหนุ่มสาวFuck ให้กับ ห้วงฝันอันยืดยาวFuck เรื่องราว ร้าวเป็นจุล ที่หมุนวนFuck ระบอบมืดดำบ่อนทำลายFuck ความตายแห่งเสรีที่แตกหล่นFuck แด่คน หม่นเศร้า ไม่เท่าคนFuck คืนหม่น ของคนเศร้า เกือบเท่ากันต่อให้ใจร้าวกว่านี้สักกี่เท่าม่านความเศร้า กุมราตรี สักกี่ฝันเถิดจุดไฟปรารถนาแห่งสามัญข้ามคืนวันอันปวดร้าวแม้ยาวนานบาดแผลที่ ได้มาใหม่ใช่จุดจบสนามรบประชาธิปไตยไร้อาวสานหากเรายังมีสิทธิ์ในจิตวิญญาณอุดมการณ์จักหยัดยืนเหนือคืนนี้เมล็ดพันธุ์แห่งเงาที่เราหว่านจะทะยานแตกกิ่งใบเป็นปลายกระบี่พลิ้วตวัด ตัดเปลวฝัน พวกขันทีทวงศักดิ์ศรี ไร้เศร้า ของเราคืนเสรีภาพทางศิลปะ คือเสรีภาพของมวลชนfuck you
ควันบุหรี่ที่พวยพุ่งก่อนรุ่งเช้าม่านความเศร้าเข้าปะทะแผ่ขยายอ้อยอิ่งบนเวลานาฬิกาตายอาการคล้าย อกหัก เพราะรักร้าวFuck ให้ความอสัตย์อันบัดซบFuck จุดจบ เสียงร่ำร้อง ของหนุ่มสาวFuck ให้กับ
กวีประชาไท,โจรสลัดพเนจร