กวีประชาไท: ว่ายังไงวัยรุ่น
ชูนิ้วกลางเอาไว้สิวัยรุ่นโลกของคุณ ใครจับจอง โลกของฉันก่อนราตรีจะหมุนวนข้ามพ้นวันพายุใดกล้าดับฝัน ตะวันเช้าสองปีกที่กางระหว่างฟ้าคือปากกา วาดโลกใหม่จากใบเก่าผู้ใดกล้า จับจอง ยุคของเราจงแผดเผา ด้วยไฟฝัน อันเร่าร้อนไม่ว่ากฎหมายหรือปลายปืนหยัดและยืนเหนือคืนวันอันผุกร่อนไม่มีใครกำหนดบทละครฉากและตอนเราเขียนบท กำหนดเองชูสามนิ้ว คนละมุม นะหนุ่มสาวเขียนเรื่องราว ปักหมุด อันสุดเจ๋งเสียงวิหคสวรรค์จะบรรเลงบทเพลงแห่งฝัน ฉันและคุณยูนิฟอร์ม ของนายก มันตกยุคเบี้ยจะรุก พิฆาต อำนาจขุนเรียกคืนแดดเช้าเศร้าละมุนสวมกอดความอบอุ่นอันคุ้นเคยเขียนถ้อยวจีกวีรักตรึงสลักย้ำเตือนเพื่อเอื้อนเอ่ยความเจ็บปวดของวันวานที่ผ่านเลยจะเฉลย ทุกคำตอบ เส้นขอบฟ้า
ชูนิ้วกลางเอาไว้สิวัยรุ่นโลกของคุณ ใครจับจอง โลกของฉันก่อนราตรีจะหมุนวนข้ามพ้นวันพายุใดกล้าดับฝัน ตะวันเช้าสองปีกที่กางระหว่างฟ้าคือปากกา วาดโลกใหม่จากใบเก่าผู้ใดกล้า จับจอง ยุคของเราจงแผดเผา
กวีประชาไท,โจรสลัดพเนจร