กวีประชาไท: โจรสองคนเยินยอกัน
โจรคนหนึ่งกำลังขโมยเครื่องเซ่นในศาลพระภูมิ ซึ่งมีเพียงเศษอาหารเย็นชืดขนมหวาน และน้ำแดงหนึ่งขวดโจรอีกคนหนึ่งผ่านมาพบเข้า ก็นึกอยากได้บ้าง จึงกล่าวสรรเสริญโจรคนแรกว่าท่านครับ นโยบายและการปฏิบัติงานของท่านช่างเฉียบแหลมและตรงเป้าอย่างที่ผมไม่เคยพบเคยเห็นมาก่อนเลยครับผมด๊ใจครับ ที่ประเทศไทยโชคดีได้ท่านเป็นโจรขอบคุณครับ โจรคนแรกตอบ ท่านก็ไม่เบานะครับผมได้ข่าวว่าคะแนนนิยมในตัวท่านกำลังเพิ่มขึ้นสูงเรื่อยๆ ในพื้นที่ผมก็แค่ประพฤติปฏิบัติตนให้เป็นแบบอย่างที่ดีแก่ชาวบ้านเท่านั้นแหละครับคนเราจะงามได้ก็ด้วยคุณความดี และความซื่อสัตย์กตัญญูเท่านั้นจริงครับ เรื่องศีลธรรมนี่เป็นเรื่องใหญ่และสมควรที่จะหยิบยกขึ้นมาเป็นวาระแห่งชา่ติโดยด่วนบ้านเมืองเราจะมีความสงบ สันติ สามัคคีได้ก็ต่อเมื่อเรารักและเข้าใจกันมีความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ต่อกันเท่านั้นครับแล้วโจรคนแรกก็โยนเศษอาหารส่วนหนึ่งมาให้แก่โจรคนที่สองซึ่งรับไว้อย่างรวดเร็วด้วยความดีใจเมื่อพระภูมิเจ้าที่ได้เห็นและได้ยินดังนั้นแล้ว ก็คิดขึ้นว่าเราอุตส่าห์อดโทษปล่อยเจ้ากระทำย่ำยีแก่เครื่องเซ่นของเราก็แล้วยังไม่พอที่โจรร้ายทั้งสองนี้ัยังกล่าวยกย่องกันและกันด้วยถ้อยคำไม่จริงนับเป็นเสนียดจัญไรแก่หูเรายิ่งนักคิดดังนั้นแลัวจึงนิมิตกายให้ปรากฏใหญ่พิลึกพึงสยองโจรทั้งสองคนนั้นก็ตกใจและพากันวิ่งหนีไป
โจรคนหนึ่งกำลังขโมยเครื่องเซ่นในศาลพระภูมิ ซึ่งมีเพียงเศษอาหารเย็นชืด ขนมหวาน และน้ำแดงหนึ่งขวด โจรอีกคนหนึ่งผ่านมาพบเข้า ก็นึกอยากได้บ้าง จึงกล่าวสรรเสริญโจรคนแรกว่า ท่านครับ
กวีประชาไท