กวีประชาไท: ความเสี่ยงที่รอเธอ
นาฬิกาคว้าใส่หัวใจอุ่น เหมือนดังหุ่นมีหัวใจต้องไปต่อเวลายังพอมีที่ต้องรอ แต่ถ้าเวลาไม่พอต้องขออภัยทำอะไรไยเวลามีค่ามาก บางคนอยากมีเวลากว่าที่ให้แต่ต้องใช้นาฬิกาตรงมาตรงไป ถูกแพงใช้ไม่พอขอเดินตรงมีเรือนเดียวก็เหลือแหล่แพ้ความอยาก มีนาฬิกามากหลากเรือนหลงยิ่งของแพงแข่งราคาเห็นพาปลง คิดแล้วงง วงเวลาหน้าปัดเดิมคนที่หน้าเดิมๆ ถึงเสริมจมูก ก็ยังถูกจำได้แค่คล้ายเสริมบ้างทำปากอยากดูดพูดเพิ่มเติม คนฟังเคลิ้มคลับคล้ายความหมายตรงต้องใช้คำว่าแต่ ข้อแม้มาก เมื่อความอยากยังเพิ่มมาเสริมส่งคนขลาดกลัวมั่วหมดเวลาทำหน้างง ถูกบีบลงจากตำแหน่งแข่งเวลาบริษัทบริวารเข้าหว่านล้อม ท่านจะยอมไม่ได้เด็ดขาดจะพลาดท่าบริษัทบริวารบ้านมายา เคยเข่นฆ่ามามากหากพูดตรงจะต้องอยู่ทู่ซี้พี่น้องรอด ต้องสืบทอดอำนาจอย่าพลาดหลง250 สมุนตุนไว้ไม่ต้องงง ความมั่นคงมั่งคั่งยังลำเลียงมั่นคงมั่งคั่งยั่งยืนคืนความสุข ยังสนุกสนานพล่านส่งเสียงนาฬิกาถ้าไม่ตรงหลงลำเอียง มีกี่เรือนก็ไม่พอเพียงพ้นเสี่ยงเอย
นาฬิกาคว้าใส่หัวใจอุ่น เหมือนดังหุ่นมีหัวใจต้องไปต่อเวลายังพอมีที่ต้องรอ แต่ถ้าเวลาไม่พอต้องขออภัยทำอะไรไยเวลามีค่ามาก บางคนอยากมีเวลากว่าที่ให้แต่ต้องใช้นาฬิกาตรงมาตรงไป
กวีประชาไท,ธุลีดาวหาง,ประวิตร วงษ์สุวรรณ,สรรหา สว.