กวีประชาไท: เธอแค่
บ่าไหลดั่งสายน้ำถั่งโถมโครมครืนเธอตื่นเพื่อพบว่ายังอยู่ในความฝันเธอฝันว่าตัวเองฝันหาฟ้ากว้างเธอนั่งอยู่ข้างๆ ตลิ่งที่มีแต่ศพเหยียดเรียงรายเธอเอื้อมมือออกไปคว้าไขว่เพื่อจะหาเลือดเนื้อตัวเองให้พบเธอเองไม่แน่ใจว่าเธอเป็นอีกศพหรือไม่มหาศาลไหลบ่าลงมากับกระแสน้ำกรากเชี่ยวสายน้ำโกรธเกรี้ยวเธอตั้งแต่เมื่อใดเธอทำอะไรผิดบาปต่อขุมนรกแห่งนี้เธอแค่มีชีวิตเพียงวันละวันวันละวันวันละวันดั่งใครใครที่ใช้ชีวิตวันละวันมีเมียมีผัวมีลูกมีชีวิตให้ต้องใช้แตกฟองขาวอยู่เบื้องหน้าเธอยินเสียงซัดซ่าของมันราวเสียงหยันเยาะของปีศาจหรือเธออาจทำผิดเข้าแล้วจริงจริงเธอหวังเพียงให้มันเป็นแค่ความฝันเธอกำลังตกอยู่ในความฝันเธออยากตื่นขึ้นจากความฝันและวิ่งตามให้ทันกระเป๋าเป้บนแผ่นหลังเด็กๆ เหล่านั้นเธอแค่อยากตื่นขึ้นจากความฝันวิ่งตามให้ทันกระเป๋าเป้บนแผ่นหลังเล็กๆ นั้นถ้าเธอตื่นทันเธออาจจะได้ไปงานวันแม่สิงหาคม 2558 ถาพจากแฟนเพจ 
บ่าไหลดั่งสายน้ำถั่งโถมโครมครืนเธอตื่นเพื่อพบว่ายังอยู่ในความฝันเธอฝันว่าตัวเองฝันหาฟ้ากว้างเธอนั่งอยู่ข้างๆ
กวีประชาไท,ศรีเปตร,ศศิวิมล