หมุดแห่งความขายหน้า
หากการเปลี่ยนหมุดใหม่ เป็นกระบวนการสร้างสัญญะประเภทหนึ่ง เพื่อรื้อถอนความทรงจำทางการเมืองที่ดำรงอยู่ และประกอบสร้างประวัติศาสตร์ใหม่ขึ้นมาแทนที่ก็ต้องนับว่าเป็นความพยายามที่ล้มเหลวโดยสิ้นเชิงเราทราบกันดีว่า การที่สัญญะจะทำหน้าที่ในการสื่อความหมาย จำเป็นต้องอาศัยการทำงานร่วมกันระหว่างรูปสัญญะ และความหมายสัญญะ หมุดในฐานะสัญญะทางประวัติศาสตร์ชนิดหนึ่ง จะทำหน้าที่ในการสร้างความทรงจำชนิดใหม่ขึ้นมาได้ จำเป็นต้องอาศัยไม่เพียงรูปสัญญะ และความหมายสัญญะ เท่านั้น หากแต่ยังต้องอาศัยการแสดง/การแสดงออก (performance) เพื่อทำหน้าที่ในการสร้างปฏิสัมพันธ์ทางอารมณ์ความรู้สึกร่วมระหว่างบุคคล สถานที่ และสังคม อีกด้วยเพราะหากประวัติศาสตร์คือ บทบรรยายที่ถูกใช้เพื่อเชื่อมร้อยปัจเจกบุคคลให้เข้าด้วยกัน และผนวกรวมบุคคลให้เข้ากับอดีตร่วมแล้ว ประวัติศาสตร์ทางการ ย่อมไม่อาจประกอบสร้างขึ้นจากความกำกวมหรือถูกปล่อยให้มีความคลุมเครือ การแสดง การเปลี่ยนภูมิทัศน์ทางกายภาพให้กลายเป็นพื้นที่ทางสังคม ผ่านวัตถุและการสร้างสัญญะ (signage) จึงมีความสำคัญอย่างยิ่งในการสร้างประวัติศาสตร์แห่งความทรงจำของสังคม และดังนั้น หมุดทางประวัติศาสตร์ จึงมีชื่อเรียกในภาษาอังกฤษว่า commemorative plagueหมุดไร้ชื่อที่ปรากฏตัวขึ้นในวันเวลาที่ไม่ปรากฏของต้นเดือนเมษายน จึงเป็นได้เพียงแค่สัญญะอันกลวงและว่างเปล่า ปราศจากการเชื่อมโยงใดๆกับเวลาของสังคม ไม่ว่ากับทั้งประวัติศาสตร์ที่ผ่านมา หรือชีวิตทางการเมืองของผู้คนในปัจจุบัน หรือกระทั่งกับพื้นที่ทางการเมืองของสังคม เป็นได้อย่างมาก เพียงการพยายามเข้ามาลักเล็กขโมยน้อยทางประวัติศาสตร์ ที่ทิ้งเอาไว้ก็แต่เพียงความสับสน อลหม่าน ต่อผู้คนในทุกกลุ่มชื่อ หมุดหน้าใส จึงได้กลายเป็นรูปสัญญะอันน่าขัน ที่ประชาชนพากันขนานนามและเผยแพร่ทั่วไปอยู่ในสาธารณะชนขณะนี้ และอย่างที่ไม่มีใครมีอำนาจจะควบคุมได้
หากการเปลี่ยนหมุดใหม่ เป็นกระบวนการสร้างสัญญะประเภทหนึ่ง เพื่อรื้อถอนความทรงจำทางการเมืองที่ดำรงอยู่ และประกอบสร้างประวัติศาสตร์ใหม่ขึ้นมาแทนที่ ก็ต้องนับว่าเป็นความพยายามที่ล้มเหลวโดยสิ้นเชิง
การอภิวัฒน์ 2475,ประวัติศาสตร์,ปิ่นแก้ว เหลืองอร่ามศรี,หมุดคณะราษฎร,หมุดหน้าใส,หมุดแห่งการก่อกำเนิดรัฐธรรมนูญ