กวีประชาไท: อำนาจ
บันทึกคำว่าอำนาจวาสนา ในพจนานุกรมไว้ข่มขวัญเส้นวาสนาในฝ่ามือถือดึงดัน เก้าอี้ โต๊ะตัวนั้นมันของกูที่ใต้โต๊ะโอ๊ะโอ้โธ่ไม่เห็น ใครเคยเล่นนอกกติกาน่าอดสูมีเบี้ยบ้ายรายทางขวางประตู ใครไม่รู้อย่าคิดผ่านท่านไม่เซ็นเป็นเก้าอี้ดนตรีมีให้แข่ง บ้างปล้นแย่งตำแหน่งเขาเข้ามาเล่นหนทางแห่งอำนาจไม่ขาดเปอร์เซ็นต์ มันซ่อนเร้นเป็นธรรมชาติราชการวิถีทางอำนาจถ่อยชาติด้อยพัฒนา ชินชาเลียแข้งขาเหมือนหมาชาวบ้านมีเคล้าแข้งเคล้าขาคล้ายหมาทหาร ไม่ดักดานปานหมาร่อนเร่พเนจรได้ครับพี่ดีครับผมเหมาะสมครับท่าน ราชการหรืองานไหนใช้สั่งสอนอุปถัมภ์ครอบงำเป็นอัมพร ซุกซ่อนร้อนเลวร้ายไว้ภายในคำว่าอุปถัมภ์นั้นล้ำลึก ความรู้สึกนึกถึงพึ่งพิงได้ไฉนสิ่งดี ๆ จึ่งมีพิษมีภัย วิ่งเต้นใช้ใต้ระบบงบ ฯ แผ่นดินใครนั่งอยู่ตำแหน่งใหญ่รู้ใต้โต๊ะ เซ็นปั้บโป๊ะเชะ รับเละสินเปอร์เซ็นต์แบ่งน้อง ๆ ผองไปกิน? ถูกติฉินนินทามาตามยุคอย่าลืมหนี้สินลูกหลานหลายในภายหน้า หนี้พ่อค้าเรือดำน้ำคอยตามปลุกแข่งแสนยานุภาพฤาปราบทุกข์ จนอกจุกลุกขึ้นมาแสนยาฤาเกรง ? 
บันทึกคำว่าอำนาจวาสนา ในพจนานุกรมไว้ข่มขวัญเส้นวาสนาในฝ่ามือถือดึงดัน เก้าอี้ โต๊ะตัวนั้นมันของกูที่ใต้โต๊ะโอ๊ะโอ้โธ่ไม่เห็น ใครเคยเล่นนอกกติกาน่าอดสูมีเบี้ยบ้ายรายทางขวางประตู
ธุลีดาวหาง,กวีประชาไท