กวีประชาไท: แด่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ที่สอนศิษย์ให้รักประชาชน
ได้รับทราบ 10 ข้อต้องขอบอกประกาศออกสะเทือนถิ่นแผ่นดินไหวสายรุ้งพุ่งพาดฟ้าปรากฏไปเสียงครืนไกลก้องหล้าทุกสารทิศนับจากปี 2475 พึ่งครานี้ ?ได้ยินกันอีกทีที่ทางสิทธิ์อนาคตใครงดงามตามพินิจทางไหนผิดเปลี่ยนทางถูกหนอลูกหลานอนาคตสดใสใครกำหนดในเมื่อหมดเวลายืมนาฬิกาชาวบ้านหมดเวลาผู้ถืออาวุธฉุดประจานความกล้าหาญพานพบจบรุ่นเราเธอคือรุ้งเรืองรองท่องท้องฟ้าสร้างศรัทธาบารมีไม่มีเฉาอนาคตของผองชนคนยังเยาว์เธอคือเจ้าของเวลาอนาคตเป็นพลังได้ดั่งใจความใฝ่ฝันมาร่วมกันกรุยทางถางหมดจดเก็บความกลัวทิ้งไปใจไม่คดมาร่วมปลดแอก แหวกวงล้อมแอกนี้ที่เธอรู้ผู้ใส่สวมนานทุกข์ท่วมใจกายล้นผ่ายผอมความยากจนทนแอกแบกเลิกยอมเลิกจมจ่อมตรอมตรมขมขื่นใจคารวะผู้กล้าท้าความกลัวประชาทั่วทั้งแผ่นดินถิ่นไกลใกล้นักเรียนนิสิตนักศึกษาประชาไทยหนทางไกลกับคนกล้าสู่อนาคต10 ข้อเรียกร้องต้องยกนิ้วเหนือยอดทิวยืนยงเขาวงกตธรรมศาสตร์ของราษฎรสุนทรพจน์แทนทดมดเท็จของเผด็จการ. 
ได้รับทราบ 10 ข้อต้องขอบอกประกาศออกสะเทือนถิ่นแผ่นดินไหวสายรุ้งพุ่งพาดฟ้าปรากฏไปเสียงครืนไกลก้องหล้าทุกสารทิศนับจากปี 2475 พึ่งครานี้
กวีประชาไท,ธุลีดาวหาง