กวีประชาไท: กรุงเทพฯ ธันวา 56
ลมหนาวขย้ำคอกรุงเทพฯไว้ขณะการชิงชัยของสองฝั่งกลุ่ม คนดี มีมวล(มหาประชา)ชนเป็นกำลังกับ คนโง่ จะเลือกตั้งตามวิถีบ้านเมืองเคืองแค้น ร้อนระอุลมหนาวมุทะลุมิเลือกที่สั้นสะท้านทั้งร่างลมราวีเดือดกระเพื่อมในใจนี้ไม่มีคลายเสียงตะโกนเกรี้ยวกราดอยู่ราชดำเนินแม้ลมหนาวพัดสะเทิ้นไม่หลบหายปฏิรูป ปฏิวัติ ประพริ้มพรายพักเลือกตั้งเลวร้ายไว้สักพักเสียงยืนยันจากนายกหญิงเอาหลังพิงกติกามั่นสมัครรัฐธรรมนูญอันเป็นที่รักช่วยเป็นหลักอำนาจไม่ขลาดภัยกำหนดวันเลือกผู้แทนไว้เบ็ดเสร็จม็อบก็มีมุกเด็ดออกมาใหม่ปฏิรูป ปฏิเสธ เอ้า ยังไงม๊อบยืดเยื้อ - นายกฯไม่ เดี๋ยวรู้กันใครจะอยุ่ใครจะไปกับลมหนาวใครจะขาว ใครจะดำ ไปตามฝันใครจะเลือก ใครจะตั้ง ฝ่าทางตันใครจะรั้น ใครจะดื้อ ใครถือครองก็เหน็บแนบเนื้อเหลือจะอดผุดภาพฉายรันทดสยดสยองพระเเก้วเขียวในวิหารน้ำตานองพานแว่นฟ้าร่ำร้องอยู่เอกาไม่เคยพบก็ได้พบมาเเจ่มชัดสัญญะความวิวัฒน์ ไปเบื้องหน้าประชาธิปไตยได้พัฒนาเสรีภาพเติบกล้าเพลานี้จากพฤศจิกายนมาต่อเนื่องเมื่อบ้านเมืองขยับรับวิถีจาก พรบ.ผิดหลักมรรควิธีสู่ปฏิรูปนอกวิถีประชาธิปไตยหนาวจะผ่านธันว่าฟ้าหมดจดเราจะปลดพันธะสู่วันใหม่เมื่อทอ้งฟ้าสีทองผ่องอำไพ*ประชาธิปไตยจะเบ่งบานทั่วแผ่นดินไม่ว่าชัยชนะนี้เป็นของใครขอประชาธิปไตยให้ดื่ม - กินหมายเหตุ:*วรรคทองของวิสา คัญทัพ18 ธันวาคม พ.ศ.2556
ลมหนาวขย้ำคอกรุงเทพฯไว้ขณะการชิงชัยของสองฝั่งกลุ่ม คนดี มีมวล(มหาประชา)ชนเป็นกำลังกับ คนโง่ จะเลือกตั้งตามวิถีบ้านเมืองเคืองแค้น
กวีประชาไท,ด้วยรัก แดนแห่งรัก,วิสา คัญทัพ