เพราะลูกคือชีวิต นิยามรักของคุณแม่คนสวย นาตาชา สัจจกุล
ย้อนกลับไปเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม 2551 เป็นวันที่สื่อมวลชนพากันแสดงความยินดีกับการเข้าสู่ประตูวิวาห์ของคู่กิ่งทองใบหยกคู่หนึ่งของเมืองไทย นั่นคือ คุณตุ้ย ธีรภัทร์ สัจจกุล และ คุณแอนนา นาตาชา เปลี่ยนวิถี นางแบบสาว และในปีต่อมาคุณแอนนาก็ได้ให้กำเนิดลูกชายคือ น้องไตตั้น หรือ เด็กชายธีชา สัจจกุล จึงทำให้เธอต้องออกจากวงการบันเทิงมารับบทคุณแม่เต็มตัว,ปัจจุบันน้องไตตั้นอายุห้าขวบกว่า แม้เด็กชายจะทั้งซนและแก่นจนทำให้ต้องปวดหัวอยู่เสมอ แต่นั่นก็คือความสุขที่สุดของคนเป็นแม่ ซึ่งวันนี้เธอพร้อมแล้วที่จะมาเล่าสู่กันฟัง,ช่วยเล่าถึงประสบการณ์ตอนเป็นคุณแม่มือใหม่ให้เราฟังหน่อยค่ะ,เนื่องจากตุ้ยทำงานไม่เป็นเวลา แอนนาจึงต้องรับหน้าที่นี้ไปเต็ม ๆ ตอนนั้นไม่มีใครเป็นที่ปรึกษาเลย แม้แต่คุณแม่ของแอนนา ท่านก็ไม่ได้บอกอะไร บอกแต่ว่าให้เลี้ยงลูกเองดีที่สุด ท่านบอกแค่นี้จริงๆ ตอนแรกแอนนาก็ไม่ได้คิดว่ายาก แต่ปรากฏว่าไตตั้นเลี้ยงยากมาก ตอนคลอดใหม่ ๆ แอนนาอุ้มให้เขากินนม พอเขาหลับแอนนาจะวาง เขาก็ตื่น เลยกลายเป็นว่า แอนนาต้องอุ้มเขาตลอดทั้งวันทั้งคืน เรียกว่าเลี้ยงลูกจนไม่ได้หลับไม่ได้นอน ตาโบ๋เลย (หัวเราะ) ยอมรับว่าเหนื่อยมาก เพราะเราไม่ไว้ใจให้ใครมาช่วย เลยต้องทำทุกอย่างด้วยตัวเอง,ไม่มีใครช่วยแล้วศึกษาการเลี้ยงลูกจากที่ไหนคะ,แอนนาอ่านจากหนังสือและเปิดอินเทอร์เน็ตค่ะ โดยอ่านทุกๆ สเต็ปเรื่อยมาตั้งแต่แรกเกิด ก็เห็นพัฒนาการของลูกเรื่อยมา เราก็เรียนรู้ไปเรื่อยๆ สงสัยตรงไหนก็เปิดตำราเปิดหนังสืออ่านเอา ซึ่งช่วยได้เยอะทีเดียว แอนนาเลี้ยงลูกจนเราตัวติดกันตลอด (หัวเราะ),ตัวติดกันตลอดอย่างนี้ แล้วตอนลูกเข้าโรงเรียนเป็นอย่างไรบ้างคะ,ทุกคนที่เห็นแอนนาอยู่กับลูกจะห่วงเหมือนกันหมดเลยว่า ตอนเข้าโรงเรียนจะเป็นอย่างไร เขาจะร้องหาเราไหม แต่ผิดคาดค่ะ เพราะไตตั้นไม่ร้องไห้เลย ในขณะที่เด็กคนอื่นร้องไห้ แอนนาพาเข้าโรงเรียนตั้งแต่ตอนสามขวบกว่าๆ ไตตั้นชอบคุยชอบเล่นกับเพื่อน ไม่กลัวใคร และเข้ากับคนอื่นได้ง่าย แต่แอนนาก็จะอยู่ใกล้ ๆ เขาตลอดนะคะโดยจะไปแอบดูเขาผ่านมอนิเตอร์ที่โรงเรียนแอนนาจะบอกเขาว่า หม่ามี้อยู่ห้องนี้ตรงนี้นะเขาก็จะรู้สึกว่าเราอยู่กับเขาตลอดเวลา,ไตตั้นเรียนเก่งไหมคะ,ตอนนี้เขายังเด็กอยู่มากเลยบอกไม่ได้ว่าเรียนเก่งหรือเปล่า แต่เท่าที่แอนนาสังเกตจากการที่ให้เขาเรียนเปียโน เขาเรียนรู้ไวและจำแม่นมาก เขาเริ่มเรียนเปียโนตอนอีก 1 เดือนจะ 5 ขวบ เขาจำโน้ตได้เร็วมาก จำเก่งมาก ๆ เราเลยรู้ว่าสมองของเด็กรับได้ไวมาก ไตตั้นเดินเข้ามาขณะที่คุณแอนนากำลังพูดถึง เขาเสริมว่า ใช่ ไตตั้นเล่นเก่ง ไม่ต้องมองโน้ตเลย คุณแอนนารีบบอกว่า ไตตั้นเก่งแต่ดื้อ ถ้าตั้งใจ ไตตั้นก็ทำได้ แอนนาว่าเขาดื้อค่ะ เล่ห์เหลี่ยมเยอะด้วย เวลาบอกให้ทำอะไรก็ไม่ค่อยยอมทำ คงเพราะเป็นเด็กผู้ชายด้วยเลยแผนเยอะแอนนาจึงต้องเหนื่อยมาก,มีวิธีปราบไตตั้นอย่างไรคะ,แอนนาทำทุกอย่างค่ะ ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยดุใคร ก็ต้องมาดุเขานี่ละ อย่างการเรียนเปียโน แอนนารู้ว่าเขาเล่นได้ดี แต่เขาไม่ค่อยฝึก กว่าจะซ้อมเปียโนเสร็จแต่ละวันก็ต้องสู้กันจนเหนื่อย หรือเวลาเรียน เขาจะไม่ค่อยฟังครู คอยแต่จะลุกหนี เราก็ต้องคอยดึงเขาไว้ ทั้งขู่ ทั้งหอมแก้ม ทั้งดุใช้ทั้งไม้อ่อนไม้แข็ง,เวลาเข้าไปนั่งเรียนด้วย ก็ต้องจำว่าวันนี้คุณครูสอนอะไรบ้าง กลับมาบ้านก็ต้องมานั่งทวนกันทุกวัน ทำให้แต่ละวันที่ผ่านไปรู้สึกเหนื่อยมากเพราะต้องหลอกล่อ บางทีกว่าจะอ่านหนังสือได้แต่ละประโยคต้องต่อรองหอมแก้มกันเป็นสิบๆ ครั้ง เขาเป็นอย่างนี้ตลอด ลีลาเยอะ บางทีก็แกล้งทำเป็นไม่ตั้งใจ ทำให้เราต้องดุ จนบางทีรู้สึก ไม่ไหวแล้วต้องบอกเขาว่า ถ้าไม่ทำ หม่ามี้ไปแล้วนะ เขาถึงยอม บางทีก็แกล้งทำเป็นเข้าห้องนอนแล้วปิดประตูล็อกห้อง เขาก็จะเคาะเรียกหม่ามี้ ๆ เพื่อง้อเรา,เวลาดุลูก สงสารเขาไหมคะ,สงสารค่ะ แต่เหนื่อยมากกว่า เพราะเขาไม่กลัวแอนนาเลย ดุแทบตายเขาก็ไม่กลัวแถมยังแกล้งแอนนาด้วย เช่น เวลาจะต่อรองกับเรา เขาจะลองร้องไห้ ดูว่าเราจะทำอย่างไรคือเขาจะทำทุกอย่างจนถึงที่สุดของเขา ถ้าเห็นว่าเราไม่ยอมจริงๆ เขาถึงจะหยุด เราก็เลยรู้ว่า อ้อ ที่เขาทำทุกอย่างมาตั้งแต่ต้นนั่นคือแอ็กติ้ง คือการแสดงทั้งนั้นเลย,แอนนาก็เสียใจนะเวลาดุเขา แต่การเลี้ยงเขาตอนยังแบเบาะกับตอนนี้ต่างกันมาก พอเขาโต แอนนาก็ต้องหาวิธีปราบเด็กดื้อให้เป็นเด็กดีก็เท่านั้นเองค่ะ,นอกจากให้เล่นดนตรีแล้ว ไตตั้นทำกิจกรรมอะไรอีกบ้างคะ,เล่นกีฬาค่ะ เพราะแอนนาชอบเล่นกีฬามาก เลยคิดว่าเด็กน่าจะชอบอะไรเหมือนพ่อแม่ ตอนนี้แอนนาสอนเขาตีเทนนิสมาหลายเดือนแล้ว โดยต่อรองว่า ถ้าตีเทนนิสเสร็จแล้วจะให้เล่นไอแพด แต่ให้ดูเฉพาะตอนที่แอนนากำลังตีเทนนิสกับเพื่อนเท่านั้น เขาเลยยอมทำ,ต้องมีข้อแม้แทบทุกเรื่องเลยหรือคะ,ค่ะ ไม่อย่างนั้นเขาก็ไม่ยอม จะดูแต่ทีวี แล้วเดี๋ยวนี้ทีวีมีหลายช่อง ไม่เหมือนสมัยเราเด็ก ๆ ที่ทีวีมีไม่กี่ช่อง ดูแป๊บเดียวก็เบื่อแล้ว สู้ไปโดดหนังยางกับเพื่อนไม่ได้ สนุกกว่า นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมแอนนาถึงพาเขาไปเรียนเปียโนและตีเทนนิส แต่กว่าจะตีหมดแต่ละตะกร้า แอนนาก็เหนื่อยมากค่ะ เพราะเขาจะลีลา ทั้งๆ ที่ความจริงเขาทำได้ เราจึงต้องสู้กันตลอด,คุณตุ้ยได้มีเวลามาช่วยดูแลลูกบ้างไหมคะ,ตุ้ยทำงานไม่เป็นเวลา ลูกจึงอยู่ติดกับแอนนาตลอด,เป็นห่วงลูกเรื่องอะไรมากที่สุดคะ,สำหรับวัยนี้ แอนนาห่วงเรื่องความปลอดภัยและสุขภาพค่ะ ซึ่งก็ดูแลเขาอย่างใกล้ชิด สิ่งที่ห่วงแต่ห้ามไม่ได้คือ เขาชอบวิ่งซนหกล้มอยู่เรื่อย เราพูดไปเถอะ เขาก็ไม่ฟัง บางทีก็หกล้มให้เห็นกันต่อหน้าต่อตามีแผลมาให้เห็นตลอด ก็ต้องทำใจค่ะ,เวลาที่คุณแอนนารู้สึกเหนื่อย ได้กำลังใจมาจากไหนคะ,พอเห็นเขา เราก็หายเหนื่อยค่ะ ลูกเป็นกำลังใจของแอนนา เพราะเดี๋ยวเขาก็เข้ามากอด มาหอมแก้มทั้งวัน ลูกสำคัญต่อชีวิตของแอนนามาก เขาสำคัญที่สุด เพราะเราเป็นคนให้ชีวิตเขา เขาจึงเป็นทั้งหมดของชีวิตเรา มีคนเคยบอกเหมือนกันว่า ให้คนอื่นเลี้ยงบ้างสิ แต่แอนนาทำไม่ได้ เพราะอยากเลี้ยงลูกเอง และโดยนิสัยแล้วแอนนาเป็นคนขี้เกรงใจคนด้วย อย่างตอนลูกยังเล็กเวลาเขาถ่าย เราก็ล้างก้นให้เขาเอง เพราะคิดว่าคงไม่มีใครอยากทำ สู้เราทำเองดีกว่า,ช่วยเล่าถึงความติดลูกของคุณแอนนาให้ฟังหน่อยค่ะ,เราไม่เคยห่างกันเลย ขนาดเพื่อนนัดเจอ แอนนาก็ไม่อยากไป อยากอยู่กับลูกมากกว่า เพราะคิดว่าลูกต้องการเรา มีครั้งหนึ่งที่แอนนาไปตัดผม ตอนนั้นฝากลูกไว้ให้ที่บ้านดู จำได้ว่าพอตัดผมเสร็จ แอนนารู้สึกว่าตัวเองลนลานมาก พะวงไปหมดว่าขนาดลูกอยู่กับเรายังหกล้ม แอนนาเลยรีบจนเกือบขับรถชนไม้กั้นที่รับบัตรจอดรถ รู้สึกตัวได้เลยว่าเวลาอยู่ห่างลูก เราจะไม่นิ่ง,อีกครั้งหนึ่งที่เพื่อนชวนไปกินข้าวตอนนั้นลูกยังไม่ถึงสองขวบ ขนาดเพื่อนชวนไปใกล้ ๆ แอนนาก็นั่งไม่ติด ต้องขอเพื่อนกลับบ้านก่อน เพราะใจเราอยู่กับลูกตลอดแอนนาก็รู้นะคะว่าห่วงพะวงเรื่องลูกมากไปแต่ถ้าจะต้องปล่อยให้เขาอยู่กับคนอื่นหรือให้ห่างเขา แอนนาทำไม่ได้จริง ๆ,แล้วหากเขาโตไปแล้วต้องมีครอบครัวของตัวเองล่ะคะ คุณแอนนาจะทำอย่างไร,อันนั้นได้ค่ะ ตอนนั้นเราคงไม่เป็นห่วงแล้ว แต่ตอนนี้เขายังเด็กอยู่ ยังดูแลตัวเองไม่ได้ เขายังต้องการเรา ยังร้องหาหม่ามี้อยู่ เราก็ต้องอยู่ข้างๆ แต่เมื่อไหร่ที่เขาโตแล้วอยากไปสนุกนอกบ้าน อย่างนั้นก็คงต้องแล้วแต่เขา,เคยร้องไห้เพราะลูกบ้างไหมคะ,อู๊ย ร้องเป็นประจำค่ะ (หัวเราะ) เพราะเราต้องดราม่าสู้กัน เขาร้องไห้มา เราก็ต้องร้องไห้กลับไป ส่วนใหญ่แอนนาจะร้องไห้ตอนที่พูดกันไม่รู้เรื่องแล้ว คือเราเหนื่อยมากแล้ว เรื่องร้องไห้เลยง่าย พอเราเล่นบทนี้เขาก็จะเข้ามาโอ๋ มาออดอ้อน เรื่องอ้อนคนนี้เขามือวางอันดับหนึ่งเลยค่ะ (หัวเราะ),ไตตั้นดูเป็นเด็กอ่อนโยนนะคะ,ใช่ค่ะ เขาอ่อนโยน แล้วก็ยิ้มเก่งด้วยตั้งแต่ตอนเล็กๆ แอนนาอุ้มไปข้างนอกเขาเห็นใครเขาก็ยิ้มให้ แอนนาเลยคิดว่าลูกก็เหมือนเรา เพราะเราก็ยิ้มง่าย ไตตั้นยิ้มง่าย จนเพื่อนแซวว่าลูกเราบ๊องหรือเปล่านี่เพราะยิ้มตลอดเวลา,แล้วเลี้ยงยากเรื่องอะไรบ้างคะ,เรื่องกินนี่ยากมาก ตั้งแต่เล็ก ๆ แอนนาต้องบังคับทุกอย่าง สู้กันมาตลอด เพราะทุกมื้อเราต้องหลอกล่อ ตอนเล็กๆ ยังไม่รู้รสอาหารก็ยังยอมกินบ้าง แต่พอโตขึ้นรู้รสแล้ว จะกินแต่เมนูซ้ำๆ อย่างตอนนี้กินไข่ต้มทุกวัน ก็จะบังคับเขาให้กินข้าวด้วย นอกจากนี้ก็ยังมีเมนูผักบดที่กินมาตั้งแต่ตอนอายุ 6 เดือนแต่ก็ให้กินคุกกี้และเฟรนช์ฟรายส์บ้างค่ะ,ใช้เวลาดูแลลูกมากขนาดนี้ คุณตุ้ยไม่น้อยใจบ้างหรือคะ,คงมีบ้างค่ะ แต่แอนนาไม่สนใจหรอก (หัวเราะ) สำหรับคนนั้นแอนนาก็กำลังฝึกอยู่ ตอนนี้เริ่มโตขึ้นบ้างแล้ว เขาชอบเรียกร้องความสนใจเหมือนกัน (หัวเราะ) ส่วนเรื่องให้กำลังใจ ก็ให้กันอยู่แล้ว แต่ตอนนี้แอนนามุ่งดูแลไตตั้นอย่างเดียวเพื่อให้เขาเติบโตขึ้นเป็นเด็กดีค่ะ,คุณแอนนามีหลักในการดูแลครอบครัวให้มีความสุขอย่างไร และวางแผนอนาคตลูกอย่างไรคะ,แอนนาทำทุกอย่างด้วยหัวใจค่ะ ส่วนอนาคตของไตตั้น แอนนาไม่ได้วางแผนอะไรมาก อยู่ที่เขามากกว่าว่าเขาจะเก่งหรือถนัดทางไหน แอนนาแค่อยากให้เขาโตขึ้นเป็นคนที่มีความสุขเท่านั้นก็เพียงพอแล้ว ,ที่มา - Secret ,www.secret-thai.com, ,www.facebook.com/SecretThaiMag
ย้อนกลับไปเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม 2551 เป็นวันที่สื่อมวลชนพากันแสดงความยินดีกับการเข้าสู่ประตูวิวาห์ของคู่กิ่งทองใบหยกคู่หนึ่งของเมืองไทย
นาตาชา สัจจกุล,นาตาชา เปลี่ยนวิถี,ตุ้ย ธีรภัทร์ สัจจกุล,ธีชา สัจจกุล,น้องไตตั้น,แอนนา นาตาชา เปลี่ยนวิถี,แอนนา นาตาชา สัจจกุล,สัมภาษณ์พิเศษ,ชีวิตครอบครัว,การเลี้ยงลูก,วิธีเลี้ยงลูก,ข่าว,ข่าวไทยรัฐ,ไทยรัฐ,ไทยรัฐออนไลน์,Thairath,ข่าวไลฟ์สไตล์,Secret