FreeWriteAward3: พิราบขาว
ปีกขาวพิราบซื่อกระพือผับ ในกรงอัปลักษณ์ที่คุมขังสายตามองเหยียดกรงอย่างจงชัง เปี่ยมนัยหวังวันหนึ่งจะพึงบินปีกดำกาต้านแรงพัดสะบัดโบก ล้วนร่องรอยกร้านโลกขนแหว่งวิ่นปรารถนากรงใดให้อยู่กิน ไม่วายฟ้าจมดินอย่างดิ้นรนเล็บคมจิกเกาะเกี่ยวเรียวกิ่งไม้ มองกรงใหญ่วันที่ฟ้าสีหม่นแม้พายุโหมหาญนานเกินทน กรงคงคุ้มกันตนพ้นลมพาลเถิดพิราบขาวเจ้าโชคดี ข้ามิมีที่ใดได้เป็นบ้านเป็นที่กินที่นอนก่อนร้าวราน แลเป็นศาลฝังร่างครั้งปางตายเถิดดูก่อนกาดำฟังคำข้า เจ้ารักฟ้านั่นไหมให้ความหมายเจ้ารักไหมน้ำกรวดหินตราบดินทราย เพียงระย่อก็เหือดหายด้วยสายลมเจ้าต่อสู้เป็นตัวของตัวเอง ไยจึงเกรงดินผงลงทับถมเจ้าโบกบินปีกคว้างว้างจิตตรม ไยซานซมโหยหาพันธนาการทุ่งหญ้าพริ้มลมพรายเลื่อมลายน้ำ อาทิตย์ย่ำเยือนหยอกเมฆหมอกม่านดอกไม้แห่งเสรีที่เบ่งบาน อิสระทุกหย่อมย่านนั่นบ้านเนากาดำขยับปีกหลีกเขยื้อน ครุ่นคิดคำย้ำเตือนยิ่งทบเท่าขนดำขลับกลับขาวราวดอกเลา สะท้อนเงาวันที่ฟ้าสีทองการต่อสู้มอบบาดแผลแก่นักสู้ สู้เพื่ออยู่ อยู่เพื่อปลูกความถูกต้องยอมรับความเป็นไปในครรลอง เผชิญทุกสิ่งผองอย่างครองธรรมประชาธิปไตยก็เช่นนั้น อำนาจใดฤๅกดดันให้ตกต่ำประชาชนเคียงอยู่ข้างผู้นำ เปรียบลมใต้ปีกค้ำประคองบินหากขาดซึ่งผู้นำย่อมเหน็บหนาว ขาดชนราวขาดหัวใจไม่สมถวิลตราบตราสันติภาพทาบแผ่นดิน เราทั้งสิ้นย่อมใช่ทาสอำนาจใครวันนั้นพิราบขาวจะพ้นกรง รุ้งคลายโค้งทอแสงส่งสู่ทางใหม่อธิปไตยในประชาธิปไตย ผู้ยิ่งใหญ่มีนามว่า ประชาชน บทกวีพิราบขาว โดย กานดามณี รัตนพล ได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับ 2 FreeWrite Award ครั้งที่ 3 ในเทศกาลบทกวีประชาชน งาน 42 ปี 6 ตุลา 2519 ประกาศผลเมื่อวันที่ 6 ตุลา 2561 ม.ธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์
ปีกขาวพิราบซื่อกระพือผับ ในกรงอัปลักษณ์ที่คุมขังสายตามองเหยียดกรงอย่างจงชัง เปี่ยมนัยหวังวันหนึ่งจะพึงบินปีกดำกาต้านแรงพัดสะบัดโบก ล้วนร่องรอยกร้านโลกขนแหว่งวิ่นปรารถนากรงใดให้อยู่กิน
FreeWriteAward3,กวีประชาไท,กานดามณี รัตนพล