การอนุรักษ์ป่าไม้อาจช่วยปกป้องแนวปะการัง
มีการวิจัยเผยว่ากิจกรรมบนบกของมนุษย์ เช่นการทำเหมืองหรือพัฒนาชายฝั่งทะเลอาจเป็นอันตรายต่อระบบนิเวศทางทะเล เพราะการไหลบ่าของตะกอนและสารอาหารเพิ่มมากขึ้นทำให้แนวปะการังเสื่อมโทรม ปัจจุบันพบว่ากิจกรรมหลายอย่างได้คุกคามมากกว่า 25% ของพื้นที่แนวปะการังทั่วโลก ซึ่งจะส่งผลโดยตรงต่อความมั่นคงด้านอาหารความเป็นอยู่ของมนุษย์รวมถึงด้านวัฒนธรรมในชุมชนเกาะเขตร้อนทั่วโลก,เมื่อเร็วๆนี้นักวิจัยจากมหาวิทยาลัยฮาวายวิทยาเขตมานัว รัฐฮาวาย แห่งสหรัฐอเมริกาและกลุ่มวิจัยอื่นๆได้รายงานลงวารสารด้านวิทยาศาสตร์ว่าการอนุรักษ์ป่าไม้อาจลดผลกระทบจากกิจกรรมของมนุษย์ที่ส่งผลต่อแนวปะการัง ประชากรปลา และสัตว์น้ำอื่นได้ โดยมุ่งการศึกษาไปที่ฟิจิ ซึ่งเป็นประเทศหนึ่งที่ได้รับผลกระทบจากกรณีดังกล่าว ทีมวิจัยได้สร้างแบบจำลองแบบใหม่ที่อาศัยระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ (geographic information system) คือกระบวนการทำงานเกี่ยวกับข้อมูลในเชิงพื้นที่ด้วยระบบคอมพิวเตอร์ ที่จะช่วยให้จัดการพื้นที่ทางบกและทางทะเลได้ดีขึ้น นักวิจัยเจาะจงไปยังเขตคุบุเลา (Kubulau) ที่มีการจัดการน้ำจากแหล่งน้ำสู่ทะเล (Ridge to Reef) เพื่อให้แหล่งน้ำที่ดีและมีการบริหารจัดการที่ดีก่อประโยชน์ต่อพื้นที่ชายฝั่งทะเลและส่งเสริมธรรมชาติ ซึ่งจะทำให้รู้ว่าแนวปะการังจะได้รับประโยชน์สูงสุดต่อเนื่องอย่างไร เมื่อมีการบรรเทาอันตรายต่อชุมชนปะการังและสัตว์น้ำที่อาศัยอยู่,ผลจากการศึกษาครั้งนี้แสดงให้เห็นถึงความหวังของการฟื้นฟูแนวปะการัง เนื่องจากเห็นความยืดหยุ่นของแนวปะการังที่มีต่อการเปลี่ยนแปลงของกิจกรรมในท้องถิ่น ที่สำคัญคือจะช่วยให้ประชาชนในพื้นที่สามารถควบคุมดูแลทรัพยากรของตนได้ดีขึ้น.
มีการวิจัยเผยว่ากิจกรรมบนบกของมนุษย์ เช่นการทำเหมืองหรือพัฒนาชายฝั่งทะเลอาจเป็นอันตรายต่อระบบนิเวศทางทะเล  
ป่าไม้,แนวปะการัง,อนุรักษ์ป่าไม้,ปะการัง,ชื่นชีวิต,การศึกษา