กวีประชาไท: โจรย่อมไม่กล้าสบตากับผู้พิทักษ์สันติราษฎร์
ผู้พิทักษ์สันติราษฎร์ความคาดหมาย จับคนร้ายขึ้นศาลการมุ่งหวังด้วยมีโจทก์-จำเลยเคยพลาดพลั้ง ขึ้นตราชั่งตั้งธงตรงไม่เอียงผู้พิทักษ์สันติราษฎร์มาดเหมือนชื่อ ด้วยเขาคือตำรวจตรวจความเสี่ยงราชการงานใช้ไปมองเมียง โจรจะเลี่ยงหลบลี้หนีให้ไวอาชีพหลักปักใจไม่เกษียณ ยังวนเวียนด้วยหวังในครั้งใหญ่หวังจับโจรปล้นประชาธิปไตย คดีใหม่ไม่ถวายสัตย์เต็มอัตราตัดรุ่นพี่รุ่นน้องช่องชูชุบ ระบบอุปถัมภ์ที่นำหน้าสำนักเก่าเขาเป็นศิษย์ผิดกติกา น้องพี่กล้ารักษากฎยศศักดิ์ตนอนาคตต้องฝังปลูกให้ลูกหลาน เอื้อวงศ์วานว่านเครือเพื่อเหตุผลผู้พิทักษ์สันติราษฎร์อาจอับจน เหตุกี่หนอดทนมาไม่กล้าประจันปล่อยให้ทำผิดกฎหมายทำลายชาติ ยึดอำนาจมาตรา 113 ห้ามไว้นั่นจิตสำนึกลึก ๆ นึกอยู่นั้น ไม่ใช่หมั่นไส้อิจฉาลึกกว่านักทำไมไม่ถวายสัตย์ให้ครบอยากพบหน้า ถ้อยประชาธิปไตยไม่ตระหนักจะรักษารัฐธรรมนูญเกื้อกูลลักษณ์ เกียรติศักดิ์ผู้นำสุดกำลังรัฐธรรมนูญคูณหารชินการฉีก อาจจะหลีกเลี่ยงได้ในภายหลังทำผิดแล้วสารภาพหยาบคายกระมัง คงจะหวังง้างปากโจรยากเอย 
ผู้พิทักษ์สันติราษฎร์ความคาดหมาย จับคนร้ายขึ้นศาลการมุ่งหวังด้วยมีโจทก์-จำเลยเคยพลาดพลั้ง ขึ้นตราชั่งตั้งธงตรงไม่เอียงผู้พิทักษ์สันติราษฎร์มาดเหมือนชื่อ
กวีประชาไท,ธุลีดาวหาง