กวีประชาไท: บ้านคือวิมานของเรา?
โลกเสมือนยานอวกาศประหลาดล้ำ วันๆ ดำเนินวน กลไกเครื่องสร้างมนุษย์สุดฤทธิ์ คิดรุ่งเรือง อยู่เป็นเมืองบ้านมาเป็นช้านานสุดลึกล้ำดินน้ำ ลมไฟพ่วง แรงโน้มถ่วงหน่วงไว้นั้นไพศาลน้ำทำไมไม่กระฉอกออกจากยาน พิสดารดินลมไฟไปด้วยกันสรรค์สร้างวิถีชีวิตทิศขันแข่ง เผ่าพันธุ์แย้งยุ่งเหยิงเหลิงลักลั่นมีฝ่ายล่าและถูกล่าคาคืนวัน มหัศจรรย์พันลึก ดึก-ทิวาทุกวินาทีมีกระดิกพลิกผันได้ เปลี่ยนแปลงให้ประสาทหวาดผวามีเชื้อโรคร้ายฤทธิ์ ผลิตยา โรคใหม่มาท้าไม่หยุดมนุษย์ชนจรวดสู้แรงโน้มถ่วงสู่ห้วงอวกาศ คนสามารถผงาดฟ้าไกลกว่าฝนเหลียวมองโลกรองเรืองจากเบื้องบน ภายหน้าคนเรืองรองท่องจักรวาลปัญหาอยู่ตรงไหนให้คนแก้ ยามย่ำแย่แพ้พ่ายง่ายงุ่นง่านถ้าชนะก็กระหายเพิ่มรายการ เป็นสันดานเผ่าพันธุ์ไม่ผันแปรความหฤหรรษ์พันผูกเกิดสุขเศร้า โลกนำเรา เข้าใจในบาดแผลหลายพันธุ์เผ่าเข้ากรุผุพังแพ้ ได้เห็นแค่โครงกระดูกผูกพันกายโลกคือบ้านยานอวกาศประหลาดล้ำ โศกนาฏกรรมส่ำสัตว์ชัดแสงฉายพาท่องไปในห้วงหาวเดือนดาวราย ทั้งตัวร้ายตัวดีมีมากเอย
โลกเสมือนยานอวกาศประหลาดล้ำ วันๆ ดำเนินวน กลไกเครื่องสร้างมนุษย์สุดฤทธิ์ คิดรุ่งเรือง อยู่เป็นเมืองบ้านมาเป็นช้านานสุดลึกล้ำดินน้ำ ลมไฟพ่วง แรงโน้มถ่วงหน่วงไว้นั้นไพศาลน้ำทำไมไม่กระฉอกออกจากยาน
กวีประชาไท,ธุลีดาวหาง