กวีประชาไท: อยู่ให้เป็น ?
ในนามความมั่นคงบงการคิด มุ่งสู่ทิศต่าง ๆ ทางไกลใกล้ประวัติระบอบสังคมล่มจมไป ทุกแห่งใช้อ้างนามความมั่นคงความล้มเหลวลึกล้ำที่ดำมืด ยังยาวยืดเยื้อมากากับหงส์ยุคสมัยไม่ร้างทางดำรง คนไม่ปลงจะปลุก ทุกข์ทำทางในยามอดหมดกำลังจะนั่งลุก อันความทุกข์ก็บุกเข้าเขย่าร่างแล้วความทนจะข้นเข้มเต็มอกค้าง ความเคว้งคว้างไม่สร่างซาพาอดทนรอยยิ้มใครคับแค้นแน่นเต็มอก จิตก็ตกหมกไหม้ในขัดสนสองหูอื้อขามือชาปากบ้าบ่น ความอับจนของคนอดบวกทดท้อความอึดอัดไม่ระบายอาจตายเลย ใครที่เคยมักคุ้นลุ้นใจฝ่อจะทำใจให้สงบจบก็พอ แต่บ้างขอแขวนคอขื่อสื่อข้อความยามหลับใหลใฝ่ฝักก็มักฝัน ความตีบตันมันบ้าตามมาถามหลับไม่ได้ฝันร้ายบุกเข้าคุกคาม ขณะยามอยากพักผ่อน ตื่นถอนใจความมั่นคงของใครให้รักษา ความมั่นคงของประชาพาป่วยไข้ความอดทนจนชินชาไม่ว่าอะไร อยู่อย่าให้ตกเป็น ฟางเส้นสุดท้ายกาลเวลาพาไปไม่ย้อนยอก เส้นทางออกบอกใจใครแพ้พ่ายยุคสมัยไยข่าวบ้าฆ่าตัวตาย มีมากมายหรือขายข่าวชาวบ้านเอย? 
ในนามความมั่นคงบงการคิด มุ่งสู่ทิศต่าง ๆ ทางไกลใกล้ประวัติระบอบสังคมล่มจมไป ทุกแห่งใช้อ้างนามความมั่นคงความล้มเหลวลึกล้ำที่ดำมืด ยังยาวยืดเยื้อมากากับหงส์ยุคสมัยไม่ร้างทางดำรง คนไม่ปลงจะปลุก
กวีประชาไท,ธุลีดาวหาง