กวีประชาไท: แด่คำพิพากษา ณ ศาลชั้นต้นจังหวัดพัทลุง
1 สิทธิ์ ซึ่ง 1 เสียงเรียงรายร่าง บ้านนอกบ้างกลางเมืองบ้างต่างจิตเผยยึดคูหาของเราเศร้าเหลือเอ่ย เหงาเงียบเอยเฉยจับเจ่าเฉาใกล้ชิดตาหูจมูกลิ้นกายใจได้มาเหมือน อยู่เป็นเพื่อนร่วมชาติเหมือนญาติสนิทปัจจัยสี่มีไม่เหมือนเพื่อนร่วมชีวิต คนละทิศละทางไปไม่เหมือนกันบ้างก็มีคฤหาสน์อาจหลายแห่ง เกินจะแข่งเรือแข่งพายได้แต่ฝันมีอาหารกินหลากหลายสายพงศ์พันธุ์ บ้างแค่ปันปลาแดกแบ่งตามแรงตนที่ใจกว้างดั่งทะเลดูเหว่ว้า เขาเย้ยว่ากว่าเม็ดเกลือเค็มเหลือล้นขอแค่สิทธิ์มาลิดรอนตัดทอนทน ใจดำจนหนสุดท้ายอายโลกาเพื่อนจะเข้าคูหามากลั่นแกล้ง จ้องจะแย่งปากกากระดาษปรารถนาถึงวันนี้ที่ศาลท่านพิจารณา พิพากษากากบาททางชาติไปแต่ประเทศต้องติดจมกับหล่มลึก ถูกผนึกเผด็จการอีกนานเท่าไหร่ยุทธศาสตร์ 20 ปีนี้อีกไกล กลลวงใครในขื่อคาร่วมชะตากรรมได้ของแถมรัฐธรรมนูญกระสุนตก ขุมนรกรออยู่ข้างหน้าบ้าระห่ำผองคนดีที่ชี้ทางช่างมืดดำ โธ่เอ๋ยนำปฏิรูปจุดธูปเทียนอัญเชิญเอา สว.แต่งตั้งถอยหลังอีกแล้ว คงไม่แคล้วคนดีชี้บังเหียนลงหุบเหวมืดมิดสะอิดสะเอียน การแปลงเปลี่ยนรุนแรงแฝงไว้เอย 
 1 สิทธิ์ ซึ่ง 1 เสียงเรียงรายร่าง บ้านนอกบ้างกลางเมืองบ้างต่างจิตเผย ยึดคูหาของเราเศร้าเหลือเอ่ย เหงาเงียบเอยเฉยจับเจ่าเฉาใกล้ชิด ตาหูจมูกลิ้นกายใจได้มาเหมือน
กวีประชาไท,ธุลีดาวหาง,ปิดคูหาเลือกตั้ง