กวีประชาไท: ศพ เลือด เสียง 6 ตุลา
ศพนั้น เลือดนอง กองปราสาทศพนั้น เลือดสาด ไหลนองหน้าศพนั้น ผูกคอ ลากไปมากองทับ เรียงหน้า แล้วเผาไฟอีกศพ โดนยิง ไม่รู้นามอีกศพ กลางสนาม กระอักใส่อีกเลือด รดลานโพธิ์ โอฬารใบอีกเสียง ร้องโหยไห้ ห้วงอารมณ์อีกสาวสด ปลดเสื้อ เหลือแต่สาวอีกคนคลั่ง โลกีย์คาว ในความขมอีกกี่หวีด กรีดร้อง ร่ำระงมและอีกกี่ อาจม อุดมการณ์นั่นก็ตาย นี่ ก็ตาย หลายร้อยศพนั่นก็ตบ นี่ก็ฆ่า ล่าสังหารนั่นเสียง ไชโย โห่กังวาลนั่นเสียงหัวเราะ สนุกสนาน การฆ่าคนเพราะเป็นคน คิดต่าง จึงต้องฆ่าไม่ต้อง ตามหา ถึงเหตุผลไม่ต้องเห็น คุณค่า ว่าเป็นคนไม่ต้องสนประชาธิปไตยใครทั้งนั้น6 ตุลา ผ่านผัน เป็นวันนี้หลอกหลอน ทุกราตรี ในความฝันทุกวันคืนยืดยาวราวกัปกัลป์6ตุลา ยังฝัน เป็นวันนี้6 ตุลา ผ่านผัน เป็นวันนี้หลอกหลอน ทุกราตรี ในความฝันเราเรียนรู้ เรื่องราว อะไรกันเมื่อคนจ้องจะฆ่ากันในวันนี้
ศพนั้น เลือดนอง กองปราสาทศพนั้น เลือดสาด ไหลนองหน้าศพนั้น ผูกคอ ลากไปมากองทับ เรียงหน้า แล้วเผาไฟ อีกศพ โดนยิง ไม่รู้นามอีกศพ กลางสนาม กระอักใส่อีกเลือด รดลานโพธิ์ โอฬารใบอีกเสียง ร้องโหยไห้
6 ตุลาคม 2519,กวีประชาไท,เหน่อ หนองกระโดน