ไม้หนึ่ง ก.กุนที: คิดถึงบ้านที่อยู่ในอนาคต
กางแผนที่ ไล่นิ้วผ่าน หมายพิกัด นวรัฐ ของเรา อยู่ตรงไหน ? นกจักพราก กระพือปีก กี่ปีไป จึงจะได้กลับคืนเรือนโลกสากล ? แตะพิกัดบ้านเกิด แต่ก่อนเก่า ครั้งยามเยาว์ ตั้งไข่ เดินเริ่มต้น แผ่นดินที่ทำบัตรประชาชน ใครบางคน เขาครอบครอง ด้วยมายา เห็นพิกัดแห่งกรุงเทพมหานรก ย้อมเลือดนกเสรี ฝูงผู้กล้า ซาบซึมตึก ตรอกซอกซอย นัครา ยาก ล้าง ชะ แม้ใคร จะ พยายาม กับโกบอล สากลวัฒนะ พลวัต ที่ผองคน ต้องผ่านข้าม ทุนนิยม อัปลักษณ์ หรือ งดงาม ในนิยาม ของชาวสังคมนิยม ? ความเพลี่ยงพล้ำ ปราชัย ในคราวนี้ บางส่วนที่ไม่ได้ผ่านการเพาะบ่ม เปี่ยมทักษะปลุกเร้า อย่างแหลมคม แต่ขาดหลักมั่นคงทางทฤษฎี คือบทเรียนหน้ายาวหลายชีวิต ติดตามสอน ประกอบส่วน ไปทุกที่ สู่สิ่งใหม่ ยุทธศาสตร์ ยุทธ์วิธี สะสม วัน เดือน ปี สร้าง ชนะ . *บทกวีของไม้หนึ่ง ก.กุนที จากเฟซบุ๊คส่วนตัวของเขาเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม 2553
กางแผนที่ ไล่นิ้วผ่าน หมายพิกัด นวรัฐ ของเรา อยู่ตรงไหน ? นกจักพราก กระพือปีก กี่ปีไป จึงจะได้กลับคืนเรือนโลกสากล ? แตะพิกัดบ้านเกิด แต่ก่อนเก่า ครั้งยามเยาว์ ตั้งไข่ เดินเริ่มต้น
กวีประชาไท,ไม้หนึ่ง ก.กุนที