กวีประชาไท: ทัศนคติของยุคสมัยเรื่องการเบียดเบียน?
ความดีคืออะไรใครรู้แจ้ง เมื่อแก่งแย่งแข่งดีไม่มีสิ้นความดีนี้ไม่จีรังอาจพังภินท์ เพียงเพราะลิ้นคนพลิกกระดิกไปความดีแท้แน่ใจไม่สมมุติ ด้วยมนุษย์และสัตว์ตัดสงสัยเป็นประโยชน์โภชน์ผลล้นพ้นไป ดั่งต้นไม้ให้ดอกผลสากลนิยมผู้กำหนดความดีที่ตัวตน สะสมต้นทุนใช้ใส่ผสมตั้งแต่เล็กจนโตโซ่สังคม ได้อบรมบ่มนิสัยในเลวดีสังคมดีที่คนพ้นล้มเหลว สังคมเลวแต่ตั้งต้นคนเป็นผีหากกำหนดความดีที่อัปรีย์ ดูที่นี่ได้เลยเหวยทุกข์ทนครอบครัวถ้าความเครียดมาเยียดยัด ปมจะมัดซับซ้อนซ่อนหมองหม่นพ่อแม่ตกงานลำบากยากจน เด็กไม่พ้นภาพเสียงสำเนียงร้อนคุณภาพชีวิตคนวนกับยุค จะเห็นทุกเมืองใหญ่ไปเร่ร่อนเด็กๆ ในกองขยะ ราษฎร ที่หลับนอนน่าสมเพชเวทนาครอบครัวคนชุมชนแออัดยัดทะนาน ข้างๆ บ้านมหาเศรษฐีที่สง่าตะโกนโหวกเหวกไปใต้กะลา เด็กเดินยาหาไม่ยากฉากวนเวียนจึงเห็นรั้วกำแพงแห่งคฤหาสน์ ดั่งปราสาทของเศรษฐีที่ยากเปลี่ยนปลายเหล็กแหลมแซมให้ดูขู่เนียนๆ กันคนจนเบียดเบียนเยี่ยมเยียนเอย
ความดีคืออะไรใครรู้แจ้ง เมื่อแก่งแย่งแข่งดีไม่มีสิ้นความดีนี้ไม่จีรังอาจพังภินท์ เพียงเพราะลิ้นคนพลิกกระดิกไปความดีแท้แน่ใจไม่สมมุติ ด้วยมนุษย์และสัตว์ตัดสงสัยเป็นประโยชน์โภชน์ผลล้นพ้นไป
กวีประชาไท,ธุลีดาวหาง