นักปรัชญาชายขอบ: ในสถานการณ์ที่ประชาชนไม่มีตัวแทน
ที่มาภาพ https://www.khaosod.co.th/politics/news_3624996พรรคอนาคตใหม่ก่อตั้งขึ้นเพื่อเป็นตัวแทนของประชาชนในการต่อสู้ในรัฐสภาเพื่อเปลี่ยนแปลงโครงสร้างการปกครองให้เป็นประชาธิปไตย แปลว่าในระบบเลือกตั้งตามรัฐธรรมนูญ 2560 ที่เขียนขึ้นภายใต้เผด็จการ คสช.ไม่ใช่ระบบเลือกตั้งเพื่อให้ได้มาซึ่งตัวแทนของประชาชนตามระบอบประชาธิปไตย เพราะรัฐธรรมนูญไม่เป็นประชาธิปไตย อนาคตใหม่อาสาต่อสู้ภายใต้กติกาที่ไม่เป็นประชาธิปไตยเพื่อเป็นตัวแทนของประชาชนในการเปลี่ยนแปลงระบบให้เป็นประชาธิปไตยเมื่อยุบอนาคตใหม่และตัดสิทธิทางการเมืองของกรรมการบริหารพรรค 10 ปี จึงเท่ากับทำลายพรรคการการเมืองที่เป็นตัวแทนของประชาชนในการต่อสู้เพื่อประชาธิปไตย พรรคฝ่ายประชาธิปไตยที่เหลืออยู่คือ พรรคเพื่อไทย ที่เคยถูกยุบมาแล้วสองครั้ง และเป็นฝ่ายค้านที่มีจำนวน ส.ส.น้อยมากเมื่อเทียบกับพรรครัฐร่วมบาล ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะเป็นตัวแทนของประชาชนต่อสู้เพื่อเปลี่ยนแปลงสู่ความเป็นประชาธิปไตยพรรคร่วมรัฐบาลก็ไม่ใช่ตัวแทนของประชาชนตามระบอบประชาธิปไตย เพราะเป็นพรรคที่ลงเลือกตั้งตามกติกาที่ไม่เป็นประชาธิปไตยโดยไม่ประกาศจุดยืนต้านการสืบทอดอำนาจเผด็จการเพื่อเปลี่ยนระบบให้เป็นประชาธิปไตยอย่างชัดเจน แถมยังเป็นแนวร่วมหรือเป็นเครื่องมือในการสืบทอดอำนาจเผด็จการ พรรคการเมืองเหล่านี้จึงเป็นตัวแทนของ ระบบเผด็จการจารีต (despotism of custom) มากกว่าจะเป็นตัวแทนของประชาชนเพื่อเปลี่ยนแปลงเป็นประชาธิปไตยพูดให้ชัดยิ่งขึ้น นับแต่รัฐประหาร 2549 เป็นต้นมา ฝ่ายเผด็จการจารีตไม่ต้องการให้มีพรรคการเมืองที่เป็นตัวแทนของประชาชนส่วนใหญ่ได้อย่างแท้จริง เพราะพวกเขาได้เห็นรัฐบาลพรรคเดียวเป็นครั้งแรกในสมัย พรรคไทยรักไทย ที่กลายเป็นรัฐบาลที่คุมกองทัพได้ คุมระบบราชการ หรือปรับเกลี่ยนกลไกระบบราชการให้ตอบสนองนโยบายของรัฐบาลได้มากขึ้น อีกทั้งผู้นำรัฐบาลอย่าง ทักษิณ ชินวัตร กลายเป็นผู้นำประเทศที่ได้รับความนิยมของประชาชนระดับชาวบ้านธรรมดๆ อย่างที่ไม่เคยประกฎมาก่อน จึงทำให้ฝ่ายเผด็จการจารีตรู้สึกว่ามี คู่แข่ง ที่น่ากลัวดังนั้น สารพัดการโจมตีจึงโหมกระหน่ำใส่ทักษิณทุกทิศทาง เพื่อ แยกนักการเมืองและพรรคการเมืองออกจากประชาชน และเพื่อจะตอกย้ำว่าประชาชนคือ พสกนิกรของพระราชา ไม่ใช่เครื่องมือของนักการเมืองและพรรคการเมืองที่มุ่งแสวงหาแต่ผลประโยชน์ด้วยการคอร์รัปชัน พระราชาต่างหาที่ทรงงานหนัก เสียสละเพื่อพสกนิกรของพระองค์มายาวนานมากกว่า ทหารของพระราชา ข้าราชการของพระราชาก็คือผู้ตอบสนองงานของพระราชาในการสร้างประโยชน์สุขแก่ประชาชน และประชาธิปไตยแท้จริงก็ ไม่ใช่การเลือกตั้ง เพราะการเลือกตั้งเปิดช่องทางให้นักการเมืองเข้ามาโกง ประชาธิปไตยแท้จริงคือการทำประโยชน์แก่ประชาชนส่วนใหญ่ ซึ่งไม่เคยมีนักการเมือง หรือพรรคการเมืองใดๆ ที่จะสามารถทำประโยชน์แก่ประเทศชาติและประชาชนเท่ากับพระราชา ทหารของพระราชา และข้าราชการของพระราชานี่คือความหมายของ ประชาธิปไตยแบบไทย หรือ ระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข ที่ถือว่า การทำเพื่อประโยชน์สุขของประชาชนส่วนใหญ่คือเนื้อหาสาระของความเป็นประชาธิปไตย และผู้ที่เสียสละเพื่อชาติและประชาชนหรือทำงานหนักเพื่อประชาชนส่วนใหญ่ก็คือพระราชา กองทัพ และระบบราชการของพระราชา ผู้เสียสละทำประโยชน์เพื่อประชาชนตามระบอบประชาธิปไตยแบบไทยจึงไม่จำเป็นต้องมาจากการเลือกตั้ง ตรงกันข้ามรัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้งต่างหากที่ต้องถูกสงสัยว่ากอบโกยผลประโยชน์เพื่อตนเองและพวกพ้องมากกว่ากลุ่มชนชั้นนำจารีตและเครือข่ายที่ไม่ได้มาจากการเลือกตั้งดังนั้น แก่นแกนของปัญหาการเมืองไทยจึงไม่ใช่เรื่อง สองนคราประชาธิปไตย แต่คือความขัดแย้งระหว่าง ประชาธิปไตยแบบไทย กับ การยืนยันเสรีนิยมประชาธิปไตย ประชาธิปไตยแบบแรกมีชนชั้นนำฝ่ายจารีตครองอำนาจนำทางการเมืองและอำนาจนำทางวัฒนธรรม พวกเขานิยามตัวเองเป็นตัวแทนของประชาชนที่จะมาจากการเลือกตั้งหรือไม่ก็ได้ เป็นฝ่ายผูกขาดความหมายของความรักชาติและการเสียสละเพื่อประโยชน์สุขของประชาชนส่วนใหญ่ ประชาธิปไตยแบบหลังคือความจำเป็นของประชาชนส่วนใหญ่ แต่ยังขาดตัวแทนที่ชัดเจน พรรคการเมืองใดที่เสนอตัวเป็นตัวแทนของประชาชนเพื่อสร้างประชาธิปไตยแบบหลัง ย่อมจะถูกทำลาย อนาคตใหม่คือตัวอย่างล่าสุดแต่เมื่อว่าตามความหมายของ ประชาธิปไตย (democracy) ที่ถือว่าอำนาจอธิปไตยเป็นของประชาชน และรัฐต้องให้หลักประกันสิทธิ เสรีภาพ ความเสมอภาคของปัจเจกบุคคล ให้หลักประกันการมีส่วนร่วมทางการเมืองของภาคประชาชนผ่านการระบบการเลือกตั้ง การลงประชามติและอื่นๆ ภายใต้กติกาที่เสรีและเป็นธรรม ให้หลักประกันเสรีภาพทางความคิดเห็น การพูด การแสดงออก และวางระบบนิติรัฐรองรับความยุติธรรมตามหลักความเสมอภาคเบื้องหน้ากฎหมาย ประชาธิปไตยแบบไทยย่อมไม่ใช่ประชาธิปไตย แต่เป็นระบบเผด็จการจารีตดังกล่าวแล้ว เพราะไม่ได้สะท้อนอำนาจอธิปไตย สิทธิ เสรีภาพ ความเสมอภาคและอื่นๆ ที่จำเป็นต้องมีในระบอบประชาธิปไตยจริงๆมันจึงไม่ใช่ว่าอนาคตใหม่ พลาดเอง เพราะ ความอ่อนหัด ทางการเมืองที่ทำอะไรสุ่มเสี่ยงให้ฝ่ายอำนาจจารีตเอาผิดทางกฎหมายได้ เพราะที่จริงอนาคตใหม่โดนกว่า 20 คดี ดังนั้น ต่อให้เป็นพรรคการเมืองใดๆ ก็ตามที่ประกาศจุดยืนชัดเจนว่าจะเปลี่ยนแปลงระบบไม่เป็นประชาธิปไตยที่ฝ่ายอำนาจจารีตสร้างไว้ และถ้าพรรคการเมืองพรรคนั้นได้รับความนิยมจากประชาชนจำนวนมากจนฝ่ายอำนาจจารีตกลัวว่าจะสั่นคลอนความมั่นคงของพวกเขา พรรคการเมืองพรรคนั้นย่อมจะถูกขจัดอยู่ดีดังนั้น ปัญหาการยุบอนาคตใหม่ จึงไปมองแค่เรื่องตัวบทกฎหมาย เทคนิคทางกฎหมาย หรือการหายุทธวิธีเจนจัดทางกฎหมายในการต่อสู้เท่านั้นไม่ได้ เพราะถ้ามองแค่นี้ก็จะสรุปผิดๆ ว่า อนาคตใหม่พลาดเอง อ่อนหัดเอง หรือไม่มีทีมกฎหมายที่เก่งพออะไรก็ว่าไป การมองเช่นนี้มันมีนัยสำคัญว่าเรายอมรับความอยุติธรรมภายใต้ระบบไม่ปกติว่าเป็นเรื่องปกติ และไม่เห็นปัญหาที่แท้จริงว่ามันเป็นเรื่องของระบบที่ไม่เป็นประชาธิปไตยพูดอีกอย่าง เมื่อระบบไม่เป็นประชาธิปไตย หรือระบบเผด็จการจารีตคือรากฐานที่มาของปัญหาความอยุติธรรมทั้งหลายทั้งปวงที่เกิดขึ้นมากกว่าทศวรรษนี้ การต่อสู้ของฝ่ายประชาธิปไตยภายใต้ระบบเช่นนี้ย่อมไม่มีวันจะได้รับความยุติธรรม และต่อให้คุณมีทีมกฎหมายเก่งขนาดไหนฝ่ายประชาธิปไตยก็จะต้องถูกทำลายเสมอไป ยกเว้นว่าจะเปลี่ยนแปลงระบบได้ แต่ทำอย่างไรจะเอาชนะเผด็จการจารีตและเปลี่ยนแปลงระบบโครงสร้างประเทศให้เป็นประชาธิปไตยได้ คงยากที่ใครจะตอบได้ในสถานการณ์เช่นนี้
ที่มาภาพ https://www.khaosod.co.th/politics/news_3624996พรรคอนาคตใหม่ก่อตั้งขึ้นเพื่อเป็นตัวแทนของประชาชนในการต่อสู้ในรัฐสภาเพื่อเปลี่ยนแปลงโครงสร้างการปกครองให้เป็นประชาธิปไตย
นักปรัชญาชายขอบ,ยุบพรรคการเมือง,พรรคอนาคตใหม่