ยุทธการจับ (พระ) ผี
ผมเพิ่งฟังจากทีวี เรื่องจริงๆที่เล่าต่อๆกันไป ก็กลายเป็นนิทาน เล่านิทานกันนานๆก็เป็นตำนาน ตำนานเรื่องพระเจ้าสายน้ำผึ้ง ผู้รู้สันนิษฐานว่า เป็นกษัตริย์ครองเมืองอโยธยา ศรีรามเทพนคร ซึ่งเจริญรุ่งเรือง ก่อนพระเจ้าอู่ทองสถาปนากรุงศรีอยุธยา ปี พ.ศ.1893,(ซ่อนเร้นไม่ซ่อนลับ เกร็ดไสยศาสตร์ในประวัติศาสตร์ไทย สุริษา มุ่งมาตร์มิตร สำนักพิมพ์ยิปซี พ.ศ.2555),เรื่องพระเจ้าสายน้ำผึ้งนอกจากมีอยู่ในคำให้การของชาวกรุงเก่า ในพงศาวดารเหนือ ออกพระนาม พระเจ้าธรรมิกราช โอรสที่ครองราชย์ต่อ ช่วงเวลานั้นอโยธยาเจริญรุ่งเรือง จนเริ่มเป็นคู่แข่งพม่า,จู่ๆก็มีพระพุทธรูปลอยทวนน้ำมา ราษฎรสองฝั่งแม่น้ำแตกตื่นกันบูชาสักการะ จนเมื่อพระมาถึงอโยธยา พระเจ้าธรรมิกราชก็อัญเชิญไว้ พระลอยน้ำอยู่หน้าพระนคร ราษฎรก็พากันมากราบไหว้ไม่ขาดสาย,มีข่าวมาเข้าพระกรรณพระเจ้าแผ่นดิน ชายชราชาวอโยธยาคนหนึ่ง มีวิชาทำตัวเป็นพระลอยน้ำ เหมือนพระที่ลอยน้ำหน้าเมือง พระเจ้าอยู่หัวให้เอาตัวผู้นั้นมา กราบทูลว่ามิใช่พระเป็นผี เขาใช้มาดูบ้านเมือง,จะขอแสดงวิชาจับผีถวาย พระเจ้าอยู่หัวก็ทรงยอม,จึ่งให้ทำสายสิญจน์มงคล เครื่องเซ่นข้าวเปลือกข้าวสาร เสร็จแล้ว ก็ลงไปริมน้ำอ่านโองการ ซัดข้าวเปลือกข้าวสาร สายสิญจน์วงพระนั้น ก็จมน้ำไป เกิดวุ่นวายเป็นอลหม่าน กลัวกันว่า (ผีพระ) จะเข้าคลองในเมือง,จึงสั่งให้สวดพระพุทธมนต์ สายสิญจน์ กันไว้ทุกคลอง พระนั้นเข้ามิได้ไปอยู่บางกะจะ,จึงสั่งให้ทำจั่นดักไว้ที่คลองสะแก แต่เที่ยวหากันอยู่นั้นถึงสามวัน ทันกันเข้าที่ปากน้ำประสบ จับได้ด้วยสายสิญจน์,ตาเฒ่ากราบทูลว่า จะถ่วงน้ำหรือเผาทิ้งก็ไม่สมพระเกียรติยศ จึงสั่งให้ทำโลงบรรจุผี ผนึกชันยาไม่ให้น้ำเข้า แล้วลอยทวนน้ำไปถึงเมืองหงสาวดี,ภาษาชาวบ้านเรียก ส่งของย้อนรอย ถ้าเจ้าของผีไม่เก่งจริงจะเข้าตัว ถูกผีตัวเองทำร้าย กลายเป็นบ้าเป็นหลัง,สุริษา มุ่งมาตร์มิตร จบเรื่องสายลับผีพม่า จำแลงเป็นพระมาสืบข่าว แค่นี้,เธอบอกว่า แม้เรื่องนี้จะเป็นตำนานที่อ่านเอาสนุก แต่ก็สะท้อนความรู้สึกนึกคิดของคนสมัยอโยธยา หรืออย่างน้อยคนแต่งพงศาวดาร ก็มองหงสาวดีเป็นภัยคุกคามสำคัญ,แม้แต่ผีที่ส่งมา ก็ยังเป็นไส้ศึก มุ่งประโยชน์เรื่องสืบราชการบ้านเมือง,ผมสนุกไปกับคุณสุริษาถึงสามสนุก สนุกข้อแรก ผีปลอมเป็นพระลอยน้ำเมื่อเห็นเป็นพระแสดงปาฏิหาริย์ ผู้คนก็แตกตื่นกันไปกราบไหว้ ดูแล้วผีๆกับพระๆ นั้นอยู่ใกล้เคียงกันมาก,สนุกข้อสอง เมื่อหมอผีใช้วิชา พระก็กลับร่างเป็นผี หนีไปทางใต้น้ำ ต้องตามกันไปหลายคลอง กว่าจะจับได้,และสนุกข้อสามจับผีแล้ว ไม่เผาไม่ทำลาย แต่เอาใส่โลงเอาชันยาไม่ให้รั่วเหมือนเรือ ปล่อยให้ลอยน้ำกลับไปเล่นงานเจ้าของผี ถึงกรุงหงสาวดี,เสียดาย ไม่มีใครเล่าต่อว่า แถวๆหงสาวดีนั้น มีเหตุเภทภัยอะไรที่เกิดจากผีพระนั้นบ้าง,นี่เป็นเรื่องเล่าเก่าแก่สมัยอโยธยา แต่เรื่องผีๆพระๆก็ยังมีอยู่เรื่อยๆ ไม่ว่าในสมัยอยุธยา หรือกระทั่งเรื่องใหม่ล่าสุด ในสมัยรัตนโกสินทร์ การจับผีมีข่าวเรื่อยๆในบ้านนอก แต่ในเมืองกรุงไม่นานมานี่ เพิ่งมีข่าวจับพระ,พระบางรูป มีวิชาขลังนักหนาถูกตำรวจไทยใจเหี้ยมหาญ บุกจับขึงขังจริงจัง ไม่นานท่านก็แสดงวิชา ออกมาอยู่นอกคุกได้ ถ้าไม่เรียกปาฏิหาริย์แล้วจะให้เรียกว่าอะไรเล่า,ตั้งแต่ถูกจับจนกระทั่งถูกปล่อย ผมจำไม่ได้ว่า พระรูปนี้เจอข้อหาอะไร แต่ที่แน่ใจ ไม่ใช่ข้อหาเป็นสายลับพม่า แต่ถ้าจะกล่าวหากันว่า เอาแบบอย่างมาจากพระพม่า ก็เข้าเค้า,พระพม่าเล่นการเมืองระดับออกหน้า พระไทยแต่ดั้งแต่เดิมมา ไม่มี.,กิเลน ประลองเชิง
มีข่าวมาเข้าพระกรรณพระเจ้าแผ่นดิน ชายชราชาวอโยธยาคนหนึ่ง มีวิชาทำตัวเป็นพระลอยน้ำ เหมือนพระที่ลอยน้ำหน้าเมือง พระเจ้าอยู่หัวให้เอาตัวผู้นั้นมา กราบทูลว่ามิใช่พระเป็นผี เขาใช้มาดูบ้านเมือง
พระเจ้าสายน้ำผึ้ง,หมอผี,ชักธงรบ,กิเลน ประลองเชิง,พระลอยน้ำ