สลิ่ม ก็มี ด้วยประการฉะนี้
เมื่อก่อนพอได้ยินคนกล่าวประโยคว่า ถ้าคุณคิดว่าไม่ชอบอเมริกาก็ควรกลับประเทศของตัวเองไป (ซะ) อย่าอยู่ที่นี่เลย ผมรู้สึกเฉยๆแต่มาวันนี้ผมกลับคิดว่าคำพูดประโยคนี้ไม่ธรรมดา แถมมีแง่มุมให้คิดอยู่ไม่น้อยที่ว่า ไม่น้อย เพราะสถานการณ์อะไรๆ ต่างๆ ได้เปลี่ยนไปมาก โดยเฉพาะสถานการณ์การเมือง เศรษฐกิจ สังคมและวัฒนธรรม ท่ามกลางกระแสโลกาภิวัตน์ แต่มีผู้คนเชื้อสายต่างด้าว โดยเฉพาะคนเชื้อสายไทยที่แสดงออกว่า พวกเขาไม่พอใจ ระบบอเมริกันขณะที่พวกเขากำลังอยู่ท่ามกลางระบบหรือสังคมอเมริกันและพวกเขาดิ้นรนแสวงหาช่องทางเพื่อมาทำมาหากินและใช้ชีวิตอยู่ที่นี่กันอย่างยากลำบาก ทั้งโรบินฮู้ดและมิใช่โรบินฮู้ด (น่าแหละ)หากแท้จริงแล้ว สถานการณ์ปัจจุบันที่แสดงว่าโลกมีความเป็นหนึ่งเดียว และเป็นสังคมข้อมูลข่าวสาร น่าจะทำให้คนเชื้อสายต่างด้าว (immigrants) ผู้อาศัยอยู่ในอเมริกาจำนวนมากสมควรมีทางเลือกเป็นของตนเองโดยอิสระ ตามที่ตนเองชอบมากขึ้นเสียด้วยซ้ำดังนั้น หากพวกเขาผู้พร่ำบ่นด่าทอไม่พอใจระบบอเมริกันอย่างนี้ ก็รีบแพ็คกระเป๋ากลับประเทศของตนไปเสีย (สิโว้ย)เวียดนามมีส ก็กลับเวียดนาม ฟิลิปปินโน ก็กลับฟิลิปปินส์ ไทยก็กลับไทยแลนด์หรือแม้แต่การไม่สนับสนุนระบบอเมริกัน หากไม่พอใจก็สามารถแบน (ban) สถานที่ท่องเที่ยวและสินค้าอเมริกันก็ยังได้ คือ อย่าไปเที่ยวไปใช้สินค้ายี่ห้ออเมริกันซะ อย่างเช่น ถ้าเป็นผู้ที่อยู่แถบนิวยอร์ค และชอบช้อปปิ้งแถวไทม์สแควร์ ก็ควรหันหลังให้ย่านการค้าดังกล่าวเสีย หรือหากเป็นผู้คนที่อยู่ย่านนครแอล.เอ. ก็อย่าใส่ใจต่อย่าน Beverly hill อะไรให้มากนัก อย่างน้อยคนที่ไม่พอใจระบบอเมริกันเหล่านี้ก็ควรหันไปซื้อสินค้าจากญี่ปุ่น หรือไปซื้อสินค้าจากจีน หรือจากเอเชีย แทนการซื้อสินค้าอเมริกัน เพราะทุกวันนี้มีสินค้าเหล่านี้มาวางขายในอเมริกาจำนวนมากสำหรับเชื้อชาติอื่นผมไม่ทราบ แต่ผมคิดว่าเชื้อชาติไทยน่าจะมีจำนวนคนที่มองอเมริกันแบบ อักลี่ เพิ่มมากขึ้น โดยเฉพาะในช่วงของความขัดแย้งทางการเมืองซึ่งเกิดขึ้นในเมืองไทยช่วงที่ผ่านมาหลายปี และแม้แต่ที่กำลังเป็นอยู่ในเวลานี้ ทั้งนี้ หลักฐานที่พบจำนวนมากส่วนหนึ่งก็คือ หลักฐานในโซเชียลมีเดียประเภทต่างๆ ทั้ง เฟซบุ๊ก ทวิตเตอร์ ฯลฯกลุ่มคนไทยเหล่านี้อาจยังเอาแน่เอานอนในเรื่องความเป็นอเมริกันในประเทศอเมริกาไม่ได้ คือ พวกเขาไม่ทราบว่า รัฐอเมริกันและความหมายของอเมริกันคืออะไร โดยเฉพาะความหมายเชิงอุดมการณ์การเมืองการปกครอง เศรษฐกิจ สังคมและวัฒนธรรม ทุนนิยมเสรี พวกเขาเหล่านี้จำนวนไม่น้อยถึงกับเกลียด ลักษณะความเป็นทุนนิยมแบบอเมริกัน อย่างเข้าไส้ แต่พวกเขาก็รับค่าตอบแทนเป็นเงินยู.เอส.ดอลลาร์ และมีลักษณะการทำงานเพื่อผลตอบแทนแบบอเมริกันหรือบางทีอาจเป็นสถานทูตไทยและสถานกงสุลไทยในอเมริกา ที่คนไทยจำนวนหนึ่งเหล่านี้คิดว่า หน่วยงานที่เป็นตัวแทนอำนาจรัฐไทยสามารถเป็นที่พึ่งหลักให้กับพวกเขาในยามประสบปัญหาต่างๆ ได้ พวกเขาที่จะต้องใช้หน่วยงานของรัฐไทยไว้อ้างอิงเผื่อฉุกเฉิน เมื่อเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้นที่เมืองไทย รวมทั้งการพลอยร่วมยินดีและการพลอยชมจึงนำมาซึ่งเหตุผลของการไม่ยอมเรียนรู้วัฒนธรรมอเมริกัน โดยเฉพาะวัฒนธรรมภาษา ดัง ผอ.ศูนย์ส่งเสริมชาวไทย(Thai CDC) เคยกระซิบเบาๆ ให้ผมฟังในเรื่องน่าประหลาดว่า คนไทยในอเมริการาว 80 เปอร์เซ็นต์ ไม่รู้ภาษาอังกฤษคนไทยเหล่านี้มองความเป็นส่วนตัวสูงของอเมริกันว่า มันคือการเห็นแก่ตัวอย่างหนึ่ง มองเสรีภาพในแบบอเมริกันว่าเป็นเสรีภาพจอมปลอม เพราะระบบอเมริกันเข้มงวดเรื่องการปฏิบัติตามกฎหมาย ชนิดที่เรียกได้ว่า เข้มงวดอย่างถึงที่สุด มองเศรษฐีอเมริกันว่า นี่คือช่องโหว่ช่องเบ้อเริ่มระหว่างคนรวยกับคนจน มองวัฒนธรรมอเมริกันว่า เป็นวัฒนธรรมบริโภคนิยม มองนโยบายต่างประเทศของรัฐบาลอเมริกันว่า มุ่งประโยชน์ต่อบริษัทและคนอเมริกันเป็นที่ตั้งก็คงเหมือนคนนานาเชื้อชาติโดยทั่วไปที่อาศัยอยู่ในอเมริกาด้วยวัตถุประสงค์ต่างๆ ของแต่ละคนที่ไม่เหมือนกัน ไม่ว่าจะเพื่อการทำมาหากิน เพื่อการศึกษา หรือแม้กระทั่งเพื่อการเป็นตัวแทนของประเทศในฐานะเจ้าหน้าที่หรือพนักงานของรัฐ ซึ่งกลุ่มคนพวกหลังย่อมหมายถึง ข้าราชการ ที่เป็นตัวแทนของประเทศไทยจากหน่วยงานต่างๆ เพราะทุกวันนี้เรามีข้าราชการจากกระทรวงต่างๆ จากกรุงเทพ มาประจำอยู่ในอเมริกาจำนวนมาก โดยมิได้จำกัดว่าเป็นข้าราชการสังกัดกระทรวงการต่างประเทศเพียงหน่วยงานเดียวผมเข้าใจเอาว่า ปูมหลัง ของแต่ละคน เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้พวกเขามีความคิดเห็นต่อความเป็นอเมริกันหรือรัฐอเมริกันแตกต่างกันออกไปมุมมองของข้าราชการไทยในอเมริกาบางคนไปไกลถึงขนาดมองว่า คนอเมริกันเป็นผู้ที่เห็นแก่ตัวมาก เพราะโดนความเป็นทุนนิยมบังคับให้ต้องเห็นแก่ตัว (โทษทุน) และมองว่าสังคมอเมริกันเต็มไปด้วยความน่าอึดอัด พลเมืองอเมริกันพูดไม่ออกและต้องทนยอมรับสภาพชีวิตไปวันๆ ก็ดูอย่างพวกนิวยอร์คสิ ต้องอยู่ท่ามกลางความเร่งรีบ เคร่งเครียด เพื่อความไม่มีอะไรในชีวิต นอกเสียจากบ้าคลั่งวัตถุนิยมอย่างไรก็ตามข้อที่น่าสังเกตก็คือว่า ข้าราชการไทยเหล่านี้แทบไม่เคยพูดถึงระบบ ช้างเหยียบนา พระยาเหยียบเมือง ซึ่งเป็นระบบอุปถัมภ์แบบไทยๆ ในอเมริกาที่พวกเขากำลังเผชิญอยู่เท่าใดนัก โดยเฉพาะในช่วงของการเดินทางมาเยือนอเมริกาของข้าราชการชั้นสูงจากเมืองไทยที่พวกเขาต้องให้การต้อนรับพินอบพิเทา รับรองต้อนรับในการมาดูงานและการประชุมแต่ละครั้งของพระยาช้างเหล่านี้ในส่วนของคนไทยในอเมริกาที่มองว่า ความเป็นอเมริกันนั้นน่าเกลียดน่าชัง (โดยเฉพาะสาเหตุจากการที่อเมริกันไปยุ่งหรือแทรกแซงเรื่องเมืองไทยมากเกินไป) ส่วนใหญ่พวกเขาก็ส่งลูกหลานเรียนในโรงเรียนของอเมริกันกันทั้งนั้น ไม่เห็นมีใครส่งลูกหลานไปฝึกวัฒนธรรมไทย เรียนหนังสือที่เมืองไทยหรือวัดไทยในอเมริกากันอย่างเอาจริงเอาจังแต่อย่างใดหากที่จริงแล้วการมอง American ugly นั้น มิใช่เพียงแต่คนเชื้อสายต่างด้าวมองอเมริกัน หากคนอเมริกันเองก็มองว่าระบบอเมริกันมีอะไรๆ ที่ ugly อยู่มากเช่นกัน ดังในเรื่องการเมือง เศรษฐกิจ สังคมและวัฒนธรรม โดยเฉพาะเรื่องเศรษฐกิจที่มีการถกกันมากเกี่ยวกับช่องว่างของรายได้ระหว่างคนรวยกับคนจน เพียงแต่การถกปัญหาดังกล่าวไม่ได้อยู่บนพื้นฐาน ความไม่เป็นอเมริกัน เหมือนบรรดาเชื้อสายต่างด้าว รวมถึงไม่มีลักษณะของการวิพากษ์แบบย้อนแย้ง เกลียดตัวกินไข่ เกลียดปลาไหลกินน้ำแกง แต่อย่างใด 
 เมื่อก่อนพอได้ยินคนกล่าวประโยคว่า ถ้าคุณคิดว่าไม่ชอบอเมริกาก็ควรกลับประเทศของตัวเองไป (ซะ) อย่าอยู่ที่นี่เลย ผมรู้สึกเฉยๆ แต่มาวันนี้ผมกลับคิดว่าคำพูดประโยคนี้ไม่ธรรมดา
American ugly,คนไทยในอเมริกา,ชัญชนิฐ มาเทอร์เรลล์,พีร์ พงศ์พิพัฒนพันธุ์