กวีประชาไท: บทกวีสวัสดีปีใหม่จาก ทอม ดันดี
โลกมนุษย์ ย่อมผุดผ่อง ด้วยผองเพื่อนความปราณี มีเกลื่อน เมตตาหมายมีหิริ โอตะปะ เป็นยางอายความวุ่นวาย ก็หายสิ้น ทุกข์อินทรีย์ขอให้ พี่น้องไทย มุ่งหมายมั่นจับมือกัน ปรองดอง เลิกสองสีอย่าฟัง คำยุแยง แล้งไมตรีรักปรีดีย์ สมานฉันท์ กันเถิดเราประชาชน ย่อมเป็นใหญ่ เมื่อไพร่ตื่นชาวรากหญ้า ม่วนซื่น เกษมสันต์อยู่กันอย่าง เจือจาน ปันเหลือทานสดุฎี ยิ้มหวาน เหมือนนานมาขอส่งท้าย ปีเก่า พร้อมชาวโลกสิ้นลืม ความทุกข์โศก กันเถิดหนาฟ้าหลังฝน ย่อมสดใส ใกล้เข้ามาเป็นมหา ของขวัญ มิ่งมั่นเมืองสิ่งที่ร้าย กลายเป็นดี สิ้นปีเก่าสิ่งที่เศร้า กำสรวล สูญสลายสิ่งที่เลว เคยมะเริง ย่อมมะลายดั่งมนต์ชั่ว ย่อมจางไป แพ้พุทธาถึงเวลา ที่คนดี มีปรากฏบุพบท ย่อมสรรสร้าง ธรรมสรรหาจากไปนาน คนที่รัก จักกลับมาอีกไม่กี่ เพลา ประชาชัยอดทน อีกสักนิด สะกิดเพื่อนหลังเมฆครึ้ม ลอยเลื่อน สว่างไสวอมยิ้มรอ เยิ้มตาแย้ม แหล่มอำไพประชาชน ต้องเป็นใหญ่ ในแผ่นดิน☆ ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ ☆☆ ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ ☆รักขอบคุณพี่น้องผู้รักประชาธิปไตยทุกท่านท อ ม ดั น ดี
โลกมนุษย์ ย่อมผุดผ่อง ด้วยผองเพื่อนความปราณี มีเกลื่อน เมตตาหมายมีหิริ โอตะปะ เป็นยางอายความวุ่นวาย ก็หายสิ้น ทุกข์อินทรีย์ขอให้ พี่น้องไทย มุ่งหมายมั่นจับมือกัน ปรองดอง เลิกสองสีอย่าฟัง คำยุแยง
กวีประชาไท,ทอม ดันดี,นักโทษการเมือง,ม.112