กวีประชาไท: ประชาธิปไตยนุ่งโจงกระเบน
รินล้น – ปรนปรุงฟุ้งฝัน พาพลัดจากปัจจุบันจาริกจารีตอดีตกาล กล่อมใจกล่อมจมบุรมบุราณ เพียรบิลต์ภาวะบรรพพิมานโรมานซ์คอสตูม บูม ฮิตฤทธิ์ลึกรสล้ำแห่งอำมฤต จิบ ณ ขณะจิตเป็นขุน คุณพระ ชั่วขณะใจหางเสียงสะบัดสัมผัสสไบ เคลิบเดิมเคลิ้มใดเจือแต่นัยยะจินตนิยมเมาเมามึนมึนผุดขึ้นดิ่งจม มอมมา ข้าก้มกอบซากเก่าซีดอดีตวิถีรอนสิทธิ์ลิดเสียงเพียงนี้ สี่ปี กี่ปี?มนุษยภาพ ราบคาบ สลายประชาธิปไตยยามหลับ ลับหาย ยามตื่น ยืนตายรัฏฐาธิปืนยืนยงปราบปรามนามธรรมจำนง ปัจจุบันบรรจงมอมรสอำมฤต – ฤทธาชายตาดูสิ มิรู้ชะตา โอ อนาถาอนาคตคด ลดเลี้ยวเพียงมองชีวิตนิดเดียว ประเทศหนอก็เปลี่ยวมิรู้ชะตาช่างน่าสงสารชิดซาก – ฉากซีด อดีตกาล บางอกตระหนกสะท้านปีปัจจุบันอันอัปลักษณ์
รินล้น – ปรนปรุงฟุ้งฝัน พาพลัดจากปัจจุบันจาริกจารีตอดีตกาล กล่อมใจกล่อมจมบุรมบุราณ เพียรบิลต์ภาวะบรรพพิมานโรมานซ์คอสตูม บูม ฮิตฤทธิ์ลึกรสล้ำแห่งอำมฤต จิบ ณ ขณะจิตเป็นขุน คุณพระ
กวีประชาไท,ประกาย ปรัชญา