ความหวาดกลัวจากเหตุก่อการร้ายในฝรั่งเศส : แนวทางการแก้ไขปัญหาการก่อการร้าย
นี่คุณ ช่วยไปฆ่าคนให้ผมหน่อยครับถ้าผมขอให้คุณไปฆ่าคน คุณจะไปไหมครับ? ผมคิดว่าอย่างไรเสีย ก็คงไม่ยอมไป และคนอื่นบอกให้คุณไปทำ คุณก็คงจะไม่ไป ให้คิดลงมือทำเองก็คงยิ่งจะไม่ทำใหญ่ที่ผมถามแบบนี้ก็เพราะว่าประเด็นหลักในการแก้ไขมันอยู่ที่นี่ครับคือเราต้องแก้ที่คนผมบอกตามตรงนะครับว่าผมพูดมาตลอดว่าผู้ก่อการร้ายเป็นคนมีหัวคิด มีสมองมากๆ ไม่ใช่พวกบ้าคลั่ง โรคจิตที่ทำไปโดยไม่รู้เรื่องรู้ราว ฉะนั้นผมบอกตามตรงครับว่าทำอย่างไรระบบการป้องกันภัยมันก็ไม่พอ เดี๋ยวนี้ระเบิดสามารถใช้วัสดุทั่วไปในชีวิตประจำวันประกอบเองได้ บางอย่างไม่สามารถตามรอยได้ หรืออย่างกรณีที่ปารีสนี้ ก็มีรายงานมาว่า วางแผนกันผ่านการคุยในเกมคอนโซล ซึ่งรัฐตรวจจับไม่ได้ประเด็นของผมมันคือคุณป้องกันอย่างไรมันก็ไม่พอหรอก ถ้าคนมันคิดจะใช้ความรุนแรง ต่อให้มันไม่มีอาวุธ มันก็จะหาวิธีอื่นมาเพื่อจะสร้างความรุนแรงครับ แต่หากคนนั้นไม่ได้คิดจะใช้ความรุนแรง ต่อให้มีอาวุธอยู่ในมือ ความรุนแรงมันก็ไม่เกิด(ยกเว้นอุบัติเหตุ) เพราะฉะนั้นเวลาผมพูดเรื่องแนวทางการแก้ไขการก่อการร้าย สุดท้ายแล้วมันจึงกลับมาที่ แก้ไขตัวมนุษย์ เปลี่ยนเขาจากคนที่ไม่เชื่อในความสำคัญของมนุษย์ ไม่เชื่อในมนุษยนิยม ให้ เชื่อ นี่คือวิธีการแก้ไขหนึ่งเดียวในระยะยาวครับไม่ใช่เอาระเบิดไปทิ้งหว่าน หรือสอดส่องชีวิตประชากรทุกซอกอณู แล้วคาดหวังให้ประชาชนตัวเองหายหวาดกลัวว่าจะไม่เกิดการล้างแค้นขึ้นการก่อเหตุในปารีสครั้งนี้ผมคิดว่าในตอนนี้เราพอจะสามารถพูดได้แล้วว่าปัญหาสำคัญแบ่งออกเป็น2ส่วนนั่นคือ (1) ปัญหาด้านศาสนา คือ เมื่อกลุ่ม IS ออกมายอมรับและยืนยันว่าการก่อเหตุครั้งนี้คือฝีมือของพวกเขา เราก็ต้องยอมรับกันว่า ศาสนา มันเป็นปัญหา กับ (2) ปัญหาทางด้านการเมืองและความมั่นคงระหว่างประเทศ ที่ผมเคยพูดถึงบ้างแล้วถึงวิกฤติของสภาวะสมัยใหม่ (สิ่งที่ผมจะพูดในวันนี้บางส่วนอาจจะต้องใช้สมาธิในการฟังค่อนข้างมากนะครับ และหลายส่วนกรุณาเปิดใจกว้างๆ แล้วค่อยๆ คิดตามก่อนนะครับ)ปัญหาประการแรก คือปัญหาทางด้านศาสนาเป็นส่วนที่ผมอยากให้เปิดใจฟังให้มาก เพราะค่อนข้างละเอียดอ่อนนะครับ คือ เราต้องเข้าใจเรื่องง่ายๆ เบื้องต้นก่อนว่า ในทุกศาสนามีคนดีและคนเลวอยู่ มีทั้งคนที่พูดรู้เรื่อง มีเหตุผล และคนที่ไม่สนใจอะไรพวกนี้เลย และเมื่อมันมีคนในศาสนานั้นๆ ทำความผิดขึ้นมา ทางแก้ไม่ใช่การบอกว่า คนที่เลวทุกคนไม่ใช่ศาสนาของฉัน แต่ต้องมาดูที่ตัวศาสนา รวมไปถึงพัฒนาการของศาสนาตัวเองด้วยว่ามีจุดที่ต้องแก้ไขหรือไม่ซึ่งในจุดนี้เราจะพบว่าศาสนาอิสลามเองนั้น มีทั้งส่วนที่ยอมรับอำนาจของ รัฐ-ชาติ แล้ว และไม่ได้มุ่งจะเป็น รัฐศาสนา หรือก็คือกลุ่มที่ เป็นสมัยใหม่ (modernized) แล้ว กับมีศาสนาอิสลามอีกส่วนหนึ่ง ซึ่งมีความชัดเจนว่ามุ่งจะมี รัฐศาสนา ให้ได้ (เอาจริงๆ แล้วทุกศาสนาที่มีท่าทีไปในทิศทางนี้ พึงต้องระวังตัว อย่างการเรียกร้องการเป็น ศาสนาประจำชาติ เองนั้นก็เป็นสัญญาณบอกเหตุที่อันตรายอย่างหนึ่ง) กล่าวคือ ศาสนาที่เป็นสมัยใหม่ หรือ modernized แล้วจะยอมรับปริมณฑลของตนว่าเป็น เรื่องส่วนบุคคล หรือปริมณฑลส่วนตัว ในขณะที่ศาสนาที่ยังไม่ได้รับการปรับให้เป็นสมัยใหม่ หรือ pre-modern นั้นจะพยายามทำให้อีกประการหนึ่งที่เราต้องเข้าใจรับฟังไว้ก็คือ ศาสนาหลักๆ ต่างๆ นั้น ตั้งขึ้นเมื่อหลายร้อยหรือหลายพันปีแล้ว เงื่อนไขต่างๆ ที่บัญญัติไว้ในเนื้อหานั้น มันตอบสนองต่อเงื่อนไขทางสังคมในช่วงเวลานั้นๆ หลายศาสนาเกิดขึ้นในช่วงเวลาของสงคราม และการต่อสู้เอาตัวรอด วิธีการ คำสอน เงื่อนไขต่างๆ ที่บรรจุไว้มันก็เป็นไปตามช่วงเวลานั้น ทีนี้ศาสนาที่ผ่านสู่กระบวนการทำให้เป็นสมัยใหม่ ก็คือ ศาสนาที่ปรับวิธีการและคำสอนในช่วงเวลาหลายร้อยหลายพันปีก่อนให้มันเข้ากันได้กับเงื่อนไขที่เป็นปัจจุบันร่วมสมัยขึ้นคำสอนดั้งเดิมส่วนไหนใช้การได้ก็คงไว้ส่วนไหนใช้การไม่ได้ก็ลดทอนดัดแปลงเป็นเรื่องปกติ แต่ด้วยความที่ศาสนาอิสลามมีทั้งฝั่งที่ modernized แล้ว และ pre-modern ในอัตราที่ใกล้เคียงกันมากกว่าศาสนาหลักอื่นๆ ปัญหาการทะเลาะกันในจุดนี้ก็เกิดขึ้น ซึ่งเป็นเรื่อง ปกติ ในทางประวัติศาสตร์ ศาสนาคริสต์เองก็ทะเลาะกันหนักหน่วงในช่วงการเปลี่ยนแปลงเพราะฉะนั้นสิ่งที่เราทำได้ในฐานะผู้ซึ่งยืนยันในความเป็นมนุษย์ของยุคสมัยใหม่ก็นั้นก็คือการช่วยเหลือชาวมุสลิมที่ modernized แล้วอย่างเต็มกำลังและโอบอ้อมอารีย์ อย่าทอดทิ้งพวกเขาต้องรับรู้พวกเขาในฐานะประชากรที่สำคัญของโลกนี้คนหนึ่งเฉกเช่นพวกเราทุกคนในส่วนของกลุ่มมุสลิม pre-modern ที่เป็นปัญหานั้น ผมขออธิบายรวมกันไปกับปัญหาที่สองเลยประการที่สอง คือ เรื่องการเมืองและความมั่นคงระหว่างประเทศนั้น พูดกันแบบบ้านๆ ก็คือ แนวทางการแก้ปัญหาแบบสหรัฐอเมริกา และมหาอำนาจหลักของโลกในตอนนี้ที่พูดมานี้ผมไม่ได้จะปกป้องผู้ก่อการร้ายอะไรทั้งสิ้นไม่เลยขอพูดชัดๆว่าการก่อการร้ายทุกอย่างนั้นผิด ครับ ไม่ว่าจะเป็นการก่อการร้ายที่มีเหตุผลน่าเห็นใจมากๆ แค่ไหนก็ตามที (อย่างกรณีปาเลสไตน์) แต่ประเด็นมันอยู่ที่ว่าเหมือนกับการที่เกิดกันทะเลาะเถียงกันจนนำไปสู่การสั่งฆ่าคนเป็นร้อยหรือการติดบ่วงทางกฎหมายจนเลือกตั้งไม่ได้ในประเทศเรา ถามว่าเป็นปัญหาไหม ก็ตอบเลยครับว่า ใช่ เป็นปัญหา แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเราจะแก้ปัญหาด้วยปัญหาที่ใหญ่ยิ่งกว่าอย่างการรัฐประหาร วิธีการรับมือที่ถูกต้อง ผมคิดว่ามันอิงอยู่กับประโยคเด็ด (Punchline) ของแองเจล่า เมอร์เคล นายกรัฐมนตรีเยอรมนี ที่กล่าวว่า(แต่วิธีการของพวกนางดูจะคนละเรื่อง) หรือก็คือสิ่งที่ผมยืนยันมาตลอด ซึ่งนี่เป็นวิธีคิดแบบ โลกเก่า หรือโลกก่อนสมัยใหม่ เราจึงต้องหาทางทำให้เขากลับมารักตัวเอง มามองว่าชีวิตของเขานั่นต่างหากที่มีค่าสูงที่สุดแล้ว แบบเดียวกับพวกเรา เราจึงต้องใส่ความเป็นมนุษย์ให้กับพวกเขาซึ่งเป็นมนุษย์ที่ไม่เชื่อในความเป็นมนุษย์ของตัวเองและคนอื่นในสังคมเราต้องเชื่อในความเป็นมนุษย์ของพวกเขามากกว่าที่พวกเขาเชื่อตัวพวกเขาเองให้ได้นี่คือวิธีการรับมือของระบอบประชาธิปไตยในระยะยาวด้วย เพราะประชาธิปไตยจำเป็นจะต้องมีกลไกในการรับมือปัญหาหรือวิกฤติอย่างเป็นประชาธิปไตยเอง ไม่เช่นนั้นหากเกิดปัญหาขึ้น แล้วเราก็ละทิ้งความเป็นประชาธิปไตยลงก่อน กลับไปหาระบบอำนาจนิยมให้แก้ปัญหาให้ซึ่งเป็นการท้าทายต่อ ตัวรัฐ และความเป็นสมัยใหม่ เช่นนี้ก็จะไม่จบไม่สิ้น เพราะนี่คือการชนกันของยุคก่อนสมัยใหม่กับยุคสมัยใหม่ฉะนั้นเราต้องยืนยันการแก้ปัญหาในฐานะของมนุษย์สมัยใหม่ ไม่ใช่ลงไปเดินบนวิถีแบบยุคก่อนสมัยใหม่ซึ่งเป็นปัญหาที่เรากำลังเจอแทนเสีย เราต้องยืนยันที่จะสู้ความไม่เป็นประชาธิปไตยด้วยความเป็นประชาธิปไตยจนถึงที่สุดเท่านั้นครับ ในเวลาเช่นนี้อย่าคล้อยตามและปล่อยให้ฝ่ายขวาอำนาจนิยมในประเทศของท่านชักนำท่านได้ เราต้องร่วมกันเปล่งเสียงให้ดังกว่าเสียงของฝ่ายขวาอำนาจนิยมเหล่านั้น ให้เสียงเผด็จการที่อาศัยความกลัวของประชาชนเป็นเครื่องมือเหล่านั้นกลายเป็นเพียงลมปากที่ไม่มีสาระใดๆ ทั้งสิ้นจากที่มีการรายงานล่าสุดว่าตอนนี้กลุ่มติดอาวุธในอาเซียน ได้ประกาศตัวชัดเจนว่าเข้าร่วมสนับสนุนเป็นเครือข่ายของ IS อย่างเป็นทางการแล้วนั้น ผมคิดว่าเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงยากที่จะบอกว่าจะไม่เกิดผลกระทบ แต่เราต้องเข้าใจว่านี่ไม่ใช่เรื่องใหม่ คือในทางด้านความมั่นคงศึกษานั้น เราคุยกันมาหลายปีแล้วว่า IS เข้ามาขยายเครือข่ายในภูมิภาคนี้นะ แต่ก็อย่างที่ทราบ ท่าทีของรัฐไทยก็ไม่ต่างจากเดิมมากนัก ยังคงยืนยันตลอดว่าแผ่นดินนี้ของเราไม่เคยมีการก่อการร้าย แล้วก็อ้างไปที่การค้ามนุษย์ ค้ายาเสพติดแทนไป ไม่เพียงเท่านั้น เรามีปัญหาที่ภาคใต้มานานปี แต่ก็ไม่ได้สร้างความรู้สึกรับรู้อะไรให้กับสังคมนี้ได้เลย ผมว่าความกลัวคนมุสลิมที่ส่งผลจากความรุนแรงในภาคใต้ เผลอจะน้อยกว่าภาพยนตร์ฮอลลิวูดเสียอีก ฉะนั้นกับกรณีที่เกิดขึ้นนี้ผมไม่คิดว่าจะนำมาซึ่งผลต่างจริงๆ ในทางความคิดความรู้สึก แต่ที่จะมีผลแน่ๆ ก็คือมากกว่าน่ะครับ เผยแพร่ครั้งแรกใน 
นี่คุณ ช่วยไปฆ่าคนให้ผมหน่อยครับ ถ้าผมขอให้คุณไปฆ่าคน คุณจะไปไหมครับ?
ISIS,กฤดิกร วงศ์สว่างพานิช,การก่อการร้าย,ฝรั่งเศส