กวีประชาไท: สลิ่ม VS ไอศครีมวานิลลา กับผู้บัญชาการทหารฯ
เมื่อนานมาหน้าโรงหนังนั่งกินสลิ่ม เห็นอดชิมไม่ได้คนขายหมวยแม่ค้าสาวพราวแพรวยิ้มแล้วรวย ทั้งยังสวยเสียด้วยให้ช่วยซื้อเส้นสลิ่มกะลิ้มกะเหลี่ยกะทิหวาน มะลิบานลอยชายใช้เป็นสื่อเมื่อสมัยวัยเยาว์เขาเล่าลือ ว่าเธอคือหาวห้วงดวงดาราซิ้มไปซื้อสลิ่มให้ญาติ ตลาดใหม่ ตลาดใหญ่ไม่ใช่เล็กเด็กเมื่อยขาเพิ่งจะเปิดกิจการไม่นานมา ถามแม่ค้าว่าใครรู้อยู่ที่ใดแม่ค้าชี้ทางไปให้เลี้ยวซ้าย เจอร้านขายป้ายข้างหน้าเลี้ยวขวาใหม่แล้วแยกซ้ายร้านขายธงให้ตรงไป ถึงร้านไข่ให้เลี้ยวขวาเดินหน้าตรงสมองคงหลงเลือนเสมือนเลอะ เดินไม่เจอะร้านสลิ่ม อาซิ้มหลงเลี้ยวขวามาเลี้ยวซ้ายป้ายงุนงง สลิ่มคงขายไม่ดีที่อับคนหรือยุคใหม่ขนมใหม่โดนใจกว่า ไอศครีมวานิลลาเย็นท้าฝนแต่ยังใครไม่ลืมสลิ่มยิ้มหวานวน หลายสีปนกะทิหวานฟุ้งซ่านใจให้แปลกใจไยคำสลิ่ม ถูกทิ่มแทง จะแกล้งแสลงหวานปานไฉน?แหย่เย้าหยันสีสันอันวิไล ที่เขาใช้ยั่วยวนชวนชิมชมมวลมหาประชาไฉนใจฉิวฉุน ใครว่าคุณเป็นสลิ่มให้ยิ้มข่มบอกเขาว่าของหายากอยากนิยม โต้คารมปมสลิ่มทิ่มตำกันก็พอรู้ผู้เป็นสลิ่มถูกทิ่มแทง มีคู่แข่งแรงกว่ามาแข่งขันไอศครีมรสใหม่ๆ ใช้ประชัน รสหวานมันจนมุมตกหลุมรักแต่สลิ่มยังยิ้มสู้รู้กะทิ ก็ยังมิถึงขั้นคว่ำทำแผงผักผู้บัญชาการทหารชอบทานนัก ด้วยความภักดีที่สีสลิ่มจุ๋มจิ๋มเอย
เมื่อนานมาหน้าโรงหนังนั่งกินสลิ่ม เห็นอดชิมไม่ได้คนขายหมวยแม่ค้าสาวพราวแพรวยิ้มแล้วรวย ทั้งยังสวยเสียด้วยให้ช่วยซื้อเส้นสลิ่มกะลิ้มกะเหลี่ยกะทิหวาน มะลิบานลอยชายใช้เป็นสื่อเมื่อสมัยวัยเยาว์เขาเล่าลือ
กวีประชาไท,สลิ่ม,ธุลีดาวหาง