กวีประชาไท: โศกอีกกี่เช้าข่าวการเมือง
แต่ละเช้าแต่ละเช้าเศร้าทับถมเศร้าโศกซมต่อเนื่องเรื่องเศร้าเศร้าแต่ละคืนแต่ละคืนตื่นแต่เงากลัวเรื่องราวข่าวอีกเช้าอีกศพแล้วศพแล้วศพเล่าเราคนไทยจะฆ่าฟันกันไปไม่แตกแถวอนิจจาฆ่าตลอดจอดไม่ต้องแจวตวาดแหวตามสายมาว่าฆ่ามันรับคำสั่งอำมหิตผิดมนุษย์อ้าย-อีโง่ก็รีบรุดขมีขมันหัวจิตหัวใจทำด้วยอะไรกันตายทับถมลงไปนั่นมันเลือดไทยมิใช่ใครที่ไหนไทยทั้งนั้นที่ฆ่าฟันกันทุกวันนั่นเห็นไหมยังจะฆ่ากันอีกมากสักเท่าไรจึงจะได้สมประสงค์เอนกอนันต์แต่ละเช้าแต่ละเช้าเศร้าไม่สร่างแต่ละคืนไม่เว้นว่างไม่ห่างหันยังสังหารเข่นฆ่าไม่เว้นวันฉันเงียบงันจ่อมจมซมเศร้าใจไหว้วอนพระสยามเทวาธิราชนี่กงกรรมประกาศศักดาหรือไฉนเราต้องทนทุรกรรมอีกนานเท่าใดจึงจะเห็นฟ้าสีทองผ่องอำไพในแผ่นดินแผ่นดินธรรมแผ่นดินทองต้องนองเลือดต้องเฉือนเชือดกันเองละเลงลิ้นต้องคำสาปของใครไม่ยลยินโปรดปลดแอกให้แผ่นดินสิ้นกาลีกาลีบ้านกาลีเมืองเฟื่องฟูลอยน้ำเต้าน้อยถอยจมลงเร็วรี่อย่าให้เลือดไทยนองถมจมปฐพียุติทีเถิดเรื่องราวร้าวแผ่นดินประเทศไทยรวมเลือดเนื้อชาติเชื้อไทยประชาธิปไตยเป็นของไทยไม่สูญสิ้นไทยล้วนหมายสามัคคีที่ได้ยินเป็นเพียงลิ้นร้องเพลงชาติขาดสามัคคีเอกราชจะไม่ให้ใครข่มขี่สงบนี้ไม่มี ณ ทีนี่สละเลือดทุกหยาดเป็นชาติพลีคำคำนี้ยังมีไหมในหัวใจเราจะร้องเพลงชาติไทยให้ลูกหลานรู้ถึงการประหัตประหารกันอยู่ไหมเถลิงประเทศชาตินี้ทวีชัยด้วยการฆ่ากันเองให้บรรลัยบันลือโลก
 แต่ละเช้าแต่ละเช้าเศร้าทับถมเศร้าโศกซมต่อเนื่องเรื่องเศร้าเศร้า แต่ละคืนแต่ละคืนตื่นแต่เงากลัวเรื่องราวข่าวอีกเช้าอีกศพแล้ว ศพแล้วศพเล่าเราคนไทยจะฆ่าฟันกันไปไม่แตกแถว
กวีประชาไท,สายธาร ขวัญชีวิน