กวีประชาไท: ยุบ-ไม่ยุบ
ท่านประสงค์ สิ่งใด ในชีวิตจึงไม่แยก ถูกผิด ในคิดต่างมุ่งทำลาย หมายให้ ตายไปข้างกองสุมไฟ ไหม้ทุกอย่าง ปิดทางเทียวท่านทำตน ทนหน้าไหว้ ไขว้หลังหลอกพฤติกรรม กลับกลอก สำรอกเปรี้ยวป่าวประกาศ ฟาดงวงงา ยุบท่าเดียวดั่งหมาบ้า งับเคี้ยว ฝังเขี้ยวจมเที่ยวดูหมิ่น ปริ้นปล้อน ซอนเสี้ยนปากทั้งยกตน ก้นดาก ขากถุ๋ยถ่มสาดน้ำลาย เป็นกรด รดอารมณ์วาจาซม ต่ำทราม พร่ามเมามัวเราหยุดแล้ว แต่ท่าน ยังไม่หยุดประเทศชาติ เสื่อมทรุด ท่านมุดหัวไม่แก้ไข หลบเร้น เหม็นเข้าตัวเที่ยวโยนชั่ว ใส่บาป ห่าสาบกินใช้กลไก อำนาจ ผูกขาดกฎฆาตกำหนด โทษหนัก ให้ชักดิ้นหวังกำจัด ซัดสาด คาดมลทินไม่เหลือซาก กากสิ้น กบินเมืองอำนาจเหนือ เพื่อใคร ใจท่านรู้มิอาจหยุด ทางสู้ ผู้ปราชญ์เปรื่องปรายพันแสง รุ้งสาง มลังเมลืองเราจักพร้อม ปลดเปลื้อง พันธนาการฯ
ท่านประสงค์ สิ่งใด ในชีวิตจึงไม่แยก ถูกผิด ในคิดต่างมุ่งทำลาย หมายให้ ตายไปข้างกองสุมไฟ ไหม้ทุกอย่าง ปิดทางเทียว ท่านทำตน ทนหน้าไหว้ ไขว้หลังหลอกพฤติกรรม กลับกลอก สำรอกเปรี้ยวป่าวประกาศ ฟาดงวงงา
กวีประชาไท,คำร้อย รวี