กวีประชาไท: สัตว์สื่อ
สื่อไม่กล้าหือ ใต้อุ้งมือ เผด็จการทุกข่าวสาร งานงอก กระบอกสื่อตกในยุค หัวใจ บอดใบ้บื้อไม่ต่างจาก กระบือ เขาถือจูงสำนักใด ไม่กล้า อย่าเรียกสื่อความสัตย์ซื่อ ไม่มี หน้าที่สูงอวดดีแต่ เสนอหน้า ยากันยุงไต่ตอมฝูง น้ำเน่า หมอบเข่าคลานสื่อไม่กล้าพูดไม่กล้าทำข่าววันคืน ขื่นคาว ข่าวสื่อสารอมสาก สำลัก อยู่ดักดานสำราญ สำเริง บันเทิงใจมือถือสาก ปากถือศีลป่ายปีน ศีลธรรม เมือกน้ำไหลงอมือ งอตีน ป่ายปีนไปไขสือ สื่อชั่ว มืดมัวเมืองสื่อหลัก ชักว่าว ออกฉาวโฉ่พาดหัวข่าว โม่แป้ง คุยโตเขื่องสำเร็จใคร ในรส ไม่ปลดเปลื้องประเทือง ปัญญา หาไม่มีสื่อคืออะไร ในยุคเผด็จการต้องหมอบคลาน ใช่ไหม ในหน้าที่ต้องสยบยอม ค้อมหัว ทุกตัวดีต้องไม่มี เสรีภาพ หมอบกราบกรานเป็นเยี่ยงนี้ ที่เห็น ใครเป็นสื่อกระดาก มือถือสาก ปากถือศีลพล่านเที่ยวยกหาง กางสื่อ กระบือกบาลเสพสื่อสาร อ่านสื่อ หมอบถือไปสื่อแค่เปลือก เลือกข้าง สร้างกระแสมีแต่มือ ถือสาก ปากรับใช้ไม่กล้าคิด กล้าถาม ครั่นคร้ามใครบอดบ้าใบ้ ไขสือ สื่ออันธพาล
สื่อไม่กล้าหือ ใต้อุ้งมือ เผด็จการทุกข่าวสาร งานงอก กระบอกสื่อตกในยุค หัวใจ บอดใบ้บื้อไม่ต่างจาก กระบือ เขาถือจูง สำนักใด ไม่กล้า อย่าเรียกสื่อความสัตย์ซื่อ ไม่มี หน้าที่สูงอวดดีแต่ เสนอหน้า
กฤษณพล ศรีบูรพา,กวีประชาไท,สื่อมวลชน,เปลว สีเงิน