กวีประชาไท: นิ ร โ ท ษ ส ก รั ม 
พ่อแม่กูมิใช่สูก็แค่ประชาชนคุณค่ามิควรคนเพียงเศษซากและตัวซวยเหมาะคุกและเหมาะขังณ ขื่อคอกอย่าง งัวควยบ่นบ้าหาตะบวยมิหมอบก้มกบาล บาผิดสูสมควรตายขุดโคตรก่นถึงฎีกาผิดกู เถอะ อาญาก็รอลงกระไรฤา?ศักดิ์ศรีแห่งปวงสูต่อปวงกูก็กิ้งกือบีบม้วยมิเหมาะมือสิ เหมาะตาย ณ ใต้ตีนโป้งปากสิกูปิดสูอย่าหมายตะกายปีนปวงสัตย์และมวลศีลมิเหมาะใช้อย่าไขสือสูคิดจักกูขวางจึงโหงห่ากระพือฮือยั้วเยี้ยมายึกยือมายื้อยุด มิยอม ยอมขน เควี่ย มาทั้งโคตรมาป้องปาก ปรองดองปลอมหมาหมู่และปากมอมอะโหมั่วแม่ง ตัวเมียกี่ทาสที่ทนทุกข์เพียงหมายลุกขึ้นงัวเงียส่ำสัตว์ก็รุมเสียนิรโทษสกรัม. .กรรม ฯสุขุมพจน์ คำสุขุม งัวควย (สำเนียงพูดอย่างอีสาน) หมายถึง วัว ควายถ้าหมายความไกลกว่านี้เป็นของผู้คิด ไม่ใช่ของคนเขียนครับ เควี่ย (สะแลง) เชิญบัญญัติกันตามสบายครับ
พ่อแม่กูมิใช่สูก็แค่ประชาชนคุณค่ามิควรคนเพียงเศษซากและตัวซวย เหมาะคุกและเหมาะขังณ ขื่อคอกอย่าง งัวควยบ่นบ้าหาตะบวยมิหมอบก้มกบาล บา ผิดสูสมควรตายขุดโคตรก่นถึงฎีกาผิดกู เถอะ อาญาก็รอลงกระไรฤา?
กวีประชาไท,นิรโทษกรรม,สุขุมพจน์ คำสุขุม