กวีประชาไท: อำนาจ (มืด)
ตราบศรัทธาฟ้าดินถึงสิ้นโลก ความสุขโศกที่ทับถมถล่มเข้าในกับดักอำนาจ ธาตุมัวเมา เงื้อมเงาเขลาขลาดบ้า พาตัวตนผลจากวิวัฒนาการพ้นผ่านผัน อำนาจพลันผงาดตัวทั่วแห่งหนประวัติอำนาจวาสนาประชาชน หมองหม่นปนหยดเหงื่อ เลือดเนื้อกระเซ็นคืนฟ้ามืดยืดยาวดาวดวงหมาย กระจ่างพรายพร่างฟ้าลิบตาเห็นดาวโลกมีคนเฝ้าดูผู้ซ่อนเร้น ใครหนอเป็นผู้สร้างหนทางไปยามจ้องมองผืนฟ้าคราคืนมืด แสงดาวยืดยาวคงอสงไขยส่องแสงสู่ว้างเวิ้งเถกิงไกล สุดหัวใจใครสร้างทางปัญญาทั่วทั้งจักรวาลการก่อเกิด ช่างล้ำเลิศฤทธิ์อำนาจวาสนาอำนาจมืด สว่างต่างฤทธา ครอบงำดาราเดือนเหมือนมีฤทธิ์ให้ผู้คนมากำเนิดแล้วเกิดรัฐ รับอาณัติการพัฒนาอาญาสิทธิ์เป็นเจ้าแห่งดาวโลกโบกธงทิศ มอบความคิดติดมา ไปท้าทายแฝงอำนาจบาดใจในมืดสว่าง ครอบงำทางกว้างไกลไปที่หมายอำนาจมืดยืดยาวซ่อนดาวร้าย อันตรายทั้งสว่างกลางทิวาอำนาจมืดเข้าสิงในใจมนุษย์ นำประยุทธ์อำนาจวาสนาโลกทนเร่าร้อนร้ายใต้บาทา อาจเบื่อหน้ามนุษย์ ที่สุดเอย
ตราบศรัทธาฟ้าดินถึงสิ้นโลก ความสุขโศกที่ทับถมถล่มเข้าในกับดักอำนาจ ธาตุมัวเมา เงื้อมเงาเขลาขลาดบ้า พาตัวตนผลจากวิวัฒนาการพ้นผ่านผัน อำนาจพลันผงาดตัวทั่วแห่งหนประวัติอำนาจวาสนาประชาชน
กวีประชาไท,ธุลีดาวหาง