กวีประชาไท: ภาพสุดท้ายของ ปลายฝัน
ฝันให้ไกลไปให้ถึงซึ่งปลายฝัน เยาว์วัยพลันจากกันไปเพราะใดหรือสิ่งที่เธอตั้งใจทิ้งไว้คือ ภาพคนซื่อ หรือคนคด จรดนิ้ว ?เหนื่อยกับโลกหนักหนอท้อทิศทาง สองขาย่างก้าวไปไกลโลกลิ่วเธอเคยวาดรูปขายมาหลายวิว พลันปลิดปลิวไปไกล ใช่ประชด?ดั่งภาพวาดสุดท้ายหมายส่งสาร บอกกับท่านผู้นำทำนิ้วสลดชี้ที่ปากอยากอ้อนสุนทรพจน์ ตกต่ำหมดราศีที่พรรณาจะเข้าปีที่ 6 ตกที่นั่ง ลูกหลานพังพาบชีวิตผิดมุสาบริหารบ้านเมืองเรื่องง่ายมา ขอเวลาพาสุขให้อีกไม่นานขอเวลาอีกไม่นานผ่านอีกนิด เศรษฐกิจตกสะเก็ดเผ็ดเดือดพล่านสุมหัวมหาเศรษฐีมีเบิกบาน ปกครองบ้านเมืองสงบเขาปรบมือรัฐธรรมนูญสืบทอดอำนาจเพิ่มบาดหมาง มาจองล้างพรรคการเมืองอย่าเลื่องชื่อยึดอำนาจเขามาทำตาปรือ สุดท้ายคือเครือข่ายผองนายทุนยกนิ้วมาทำท่าอย่าเอ็ดไป จุ๊ๆ ปากทำไมใครเล่าขุนภาพสุดท้าย ปลายฝัน วาดมาดละมุน เธอทิ้งทุ่นระเบิดไว้ให้เชยชมเป็นฟางเส้นสุดท้ายที่ปลายทาง ก่อนทรุดร่างปลายฝันอันขื่นขม ไม่เหนือความคาดหมาย ใต้ต่ำตม ต่ำเหมือนคำคมๆ ข่มคนเอย
ฝันให้ไกลไปให้ถึงซึ่งปลายฝัน เยาว์วัยพลันจากกันไปเพราะใดหรือสิ่งที่เธอตั้งใจทิ้งไว้คือ ภาพคนซื่อ หรือคนคด จรดนิ้ว ?เหนื่อยกับโลกหนักหนอท้อทิศทาง สองขาย่างก้าวไปไกลโลกลิ่วเธอเคยวาดรูปขายมาหลายวิว
กวีประชาไท,ปลายฝัน,ธุลีดาวหาง