สกู๊ปหน้า1 : บาร์ริมทางหัวลำโพงรํ่าลือขายแฝงราคาถูก
ในยามกลางวัน สถานีรถไฟหัวลำโพง ต่างพลุกพล่านเต็มไปด้วยผู้โดยสารคนไทย และนักท่องเที่ยวต่างชาติ มีจุดมุ่งหมายเดินทางออกต่างจังหวัด แต่ช่วง ยามค่ำคืน กลับถูกเปลี่ยนสภาพจาก สถานีขนส่งมวลชน กลายเป็นห้องนอนกลางแจ้งของ คนไร้บ้าน และ คนชั้นแรงงาน ใช้เป็นที่พักผ่อน,ปัญหานี้เหมือนเป็นเรื่อง สุมอกให้ภาครัฐ ไม่ใช่น้อย ที่ออกมาตรการ นโยบายกวาดล้างจัดระเบียบเป็นระลอกจนถูกมองว่า ปฏิบัติการผักชีโรยหน้า เพราะยิ่งทำยิ่งเพิ่ม ไม่สามารถจัดการได้เป็นรูปธรรม,ซ้ำร้ายยังท้าทายเจ้าหน้าที่รัฐ ด้วยการใช้สถานีหัวลำโพง แอบแฝงขายบริการทางเพศ มีการตั้ง แก๊งลวงเด็กขายตัวแลกยา หากใครไม่ทำตามต้องถูกทำร้ายร่างกาย จุดไฟลน หรือใช้มีดกรีดแขน จนถูกกองบังคับการปราบปรามการค้ามนุษย์ (บก.ปคม.) กวาดล้างจับกุมไปเรียบร้อยไม่นานมานี้,เสียงร่ำลือนี้เป็นที่รู้จักกลุ่มนักเที่ยวราตรีมานาน ทีมสกู๊ปหน้า 1 ลงพื้นที่สำรวจ ย่านหัวลำโพง ในการสังเกตการณ์ หญิงขายบริการและ กลุ่มคนไร้บ้าน อีกครั้ง,และพบว่ายังมีคนไร้บ้านกระจัดกระจายตามมุมมืดใต้ต้นไม้ หรือนั่งพักอยู่ริมคลองผดุงกรุงเกษม มีบางส่วนแอบแฝงรวมอยู่กับผู้โดยสารภายในสถานีหัวลำโพง,ในช่วงเวลา 22.00 น.เป็นต้นไป มักมี ผู้ใจบุญ ขับรถแวะเวียนมาแจกอาหาร น้ำ ข้าวกล่องอยู่เป็นระยะ หรือบางคนมีการแจกเงินด้วยซ้ำ ทำให้คนไร้บ้านต่างกรูกันเข้าไปแย่งชิงรับสิ่งของกันเกลี้ยงในพริบตา,ทำให้มีคนบางกลุ่มต่างมารอรับของบริจาคกันเป็นจำนวนมาก,จากนั้น ทีมสกู๊ปหน้า 1 เดินข้ามถนนมายังบริเวณ แยกหัวลำโพง บริเวณลานทางเข้าสถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน ถนนพระราม 4ต้องแปลกใจกับ กลุ่มแม่ค้าหาบส้มตำ มีตั้งแต่หญิงสาววัยรุ่นหน้าตาจิ้มลิ้ม จนถึงวัยกลางคน ที่มีการแต่งหน้าทาปาก ต่างนั่งตามริมฟุตปาทเรียงราย หาบขายส้มตำ ที่เต็มไปด้วยครก สาก ไข่ปิ้ง,อีกทั้งยังมี สุรา ยาดอง มีน้ำสีแดง หรือยาดองเข้มบรรจุไว้ในขวดน้ำพลาสติก ที่ถูกแบ่งใส่ขวดแบนหลายขวด มาพร้อมกับแกล้ม มะขามเปียก มะยมเปรี้ยวและมีชายหนุ่มแวะเวียนเข้ามาสอบถามพูดคุยกับแม่ค้าเหล่านี้อยู่เป็นระยะ และยิ่งยามดึกมากเท่าไหร่ยิ่งมีลูกค้าชายหนุ่มมากขึ้นเท่านั้น,จนมองย้อนถึงอดีตแม้กาลเวลาผ่านมาเกือบ 20 ปีแล้ว แต่ธุรกิจบรรดาแม่ค้าส้มตำหน้าตาจิ้มลิ้มนี้ยังคงคึกคักอยู่เช่นเดิม กลายเป็นเอกลักษณ์หนึ่ง คุ้นหูคุ้นตากัน อยู่คู่กับ หัวลำโพง มาช้านาน,เมื่อเดินวนสำรวจอยู่ 2-3 รอบ ประมาณ 20 นาที บริเวณนี้เริ่มมีแม่ค้าหาบส้มตำ ทยอยมาตั้งร้าน 10-12 ร้าน ทันใดนั้นก็มีแม่ค้าส้มตำยิ้มทักทาย เสมือนชักชวนให้เข้ามานั่งดื่มเหล้ายาดอง พร้อมกับพูดขึ้นมาว่าสักเป๊กแก้เหงาเปล่าพี่? แบนละ 100 บาทเดี๋ยวมีน้องๆสาวๆมานั่งคุยเป็นเพื่อน,ไม่กี่นาทีก็มีหญิงสาววัยรุ่น อายุราว 30 ปี หน้าตาหุ่นดี ผิวขาว สูง 150 ซม. ปรากฏตัวขึ้นมาด้วยชุดกางเกงยีนส์ขาสั้นฟิตเปรี๊ยะ สวมเสื้อยืดรัดติ้ว เรียกแม่ค้าขายส้มตำว่า แม่ เดินมาหยิบเสื่อจากในถุงย่ามกางแล้วชักชวนนั่งลง และหันหยิบเหล้าแดงแบนขึ้นมารินใส่ 2 แก้ว ดื่มพูดคุยกันระหว่างเรากับเธอ,การสนทนาผ่านไป 2 แบนทราบเธอชื่อนิดหน่อย แม่ค้าส้มตำ ที่เธอเรียกว่า แม่ ชื่อว่า แหวน เป็นชาว จ.ร้อยเอ็ด,แหวน เล่าว่า เดิมเคยเป็นสาวโรงงานชั่วคราว ทำเพื่อหารายได้เพิ่มพิเศษ แต่ถึงช่วงเก็บเกี่ยวข้าวต้องออกจากงานกลับบ้านประจำทำให้โรงงานไม่รับคนงานชั่วคราวจึงต้องหันมาหาบขายส้มตำที่เป็นอาชีพอิสระแทน,ทว่ายึดอาชีพหาบขายส้มตำ ย่านหัวลำโพงแห่งนี้มา 8-9 ปีแล้ว ตั้งร้านเวลา 20.00-03.00 น. กลุ่มลูกค้าส่วนใหญ่เป็นคนทั่วไป หรือกลุ่มคนต่างจังหวัด เดินทางเข้ามาในกรุงเทพฯด้วยรถไฟ หรือกลุ่มเที่ยวออกมาจากสถานบันเทิง ไม่มีที่ไปเที่ยวไหนต่ออีก ก็จะแวะเวียนมานั่งดื่มเหล้าที่นี่,แต่ละวันขายส้มตำเฉลี่ยวันละ 700–1,000 บาท หากเจ้าของหาบส้มตำร้านใดขายเก่ง อาจได้คืนละ 1,500–2,000 บาท เพราะในช่วง 4–5 ปีที่ผ่านมาเศรษฐกิจย่ำแย่มาก ไม่ค่อยมีใครออกมาเที่ยวกันเหมือนอดีต เช่นบางวันอย่างที่พูดกันไม่มีลูกค้า แต่ก็ยังสามารถขายส้มตำได้ยืนพื้นไม่ต่ำกว่า 1,500 บาทต่อคืน,โดยเฉพาะสิ้นเดือนเงินเดือนออก ถือว่าเป็นช่วงสร้างรายได้เป็นกอบเป็นกำ,หนำซ้ำในช่วงนี้ยังมีข่าวออกมาตั้งแต่ปีที่แล้วว่าสถานีหัวลำโพง จะย้ายเส้นทางการเดินรถไฟในบางสายของภาคอีสานและภาคเหนือ จอดสิ้นสุดระยะที่ สถานีบางซื่อ ในปี 2563 ทำให้มองเห็นอนาคตไม่ค่อยดี อาจต้องกลับไปทำไร่ทำนาเหมือนเดิม หรือก็เปลี่ยนอาชีพใหม่ เพราะลูกค้าหลักคือกลุ่มคนภาคอีสานและภาคเหนือ,ส่วนลูกสาว น้องนิดหน่อย ในช่วงนี้ว่างงานอยู่เลยให้ออกมาขายส้มตำ และยังมีลูกสาวอีก 1 คน ตอนนี้ยังไม่ออกมาจากบ้าน แต่จะออกมาในช่วงดึกๆ,ทีมสกู๊ปหน้า 1 พยายามไถ่ถามถึงเรื่องงานขายบริการ แหวน นั่งยิ้มตอบอย่างทีเล่นทีจริงว่าใจเย็นๆ ลูกเขยกินเหล้าให้หมดแบนก่อน แล้วต่ออีกสัก 2 แบน,เธอ บอกอีกว่าก่อนหน้าประตูเข้าสถานีรถไฟ มักมีเด็กอายุ 15 ปีชอบมารวมกลุ่มกันทุกคืน เพื่อขายบริการทางเพศ แต่ไม่นานมานี้เจ้าหน้าที่ตำรวจเข้ามาจับกุมไปหมดแล้ว และได้ยินข่าวว่าสามารถจับกุมหัวโจกเป็นคนบังคับเด็กหญิงขายบริการทางเพศด้วย,จนสงสัยว่าเด็กพวกนี้ถูกบังคับจริงหรือไม่ เพราะส่วนใหญ่มาแบบสมัครใจขายบริการ,ที่ผ่านมาในสถานีหัวลำโพงมีกลุ่มมิจฉาชีพหลากหลายรูปแบบ มีการตั้งกันเป็นแก๊งอยู่หลายกลุ่มมานานแล้วเช่นกัน มักชอบสร้างอิทธิพลเฉพาะภายในพื้นที่สถานีหัวลำโพง,หากมีคนหน้าใหม่เข้ามาก็ต้องเป็นลูกน้อง คนรุ่นเก่าให้ทำอะไรก็ต้องทำ หากไม่ทำก็ต้องย้ายไปอยู่ที่อื่น ถ้าไม่ยอมก็ต้องมีเจ็บตัวกันบ้างแต่พวกนี้จะไม่ข้ามมาสร้างความวุ่นวายฝั่งถนนพระราม 4,กระทั่งกินเหล้าหมดแบนที่ 3มองดูนาฬิกา 22.30 น. ได้ย้ายจากร้าน ป้าแหวน เดินถัดมาอีก 5 ร้าน ซึ่งเป็นร้าน ป้านี ชาว จ.ร้อยเอ็ด มีเด็กสาววัยรุ่น 2 คน มาช่วยขายส้มตำ คนแรกชื่อ น้องสุ คนนี้ผิวขาว หน้าอกใหญ่ หน้าตาจิ้มลิ้ม ใส่กางเกงยีนส์ขาสั้น เสื้อยืด อายุราว 22 ปี ส่วนอีกคนชื่อ น้องดา ผิวขาวแดง ใส่กางเกงยีนส์ขาสั้น เสื้อกีฬาทีมฟุตบอลชื่อดัง อายุประมาณ 17-18 ปี ทั้ง 2 คน เรียกป้านีว่า แม่,เริ่มสนทนากันด้วยเหล้ายาดองแบนแรก ราคา 100 บาท มี น้องสุ และน้องดา ทำหน้าที่เรียกแขกต้อนรับลูกค้าเข้าร้านและคอยดูแลรินเหล้าแดง และพูดคุยกับลูกค้า เทกแคร์ลูกค้า รับออเดอร์ต่างๆ,น้องสุ เล่าว่า เธอมาขายส้มตำช่วยแม่มาระยะหนึ่ง ส่วนน้องสาวมาหารายได้พิเศษเป็นบางครั้งบางคราว ในทุกวันจะออกมาตั้งร้าน 20.00 น. จนถึง 03.00 น. ลูกค้ามักเข้ามานั่งดื่มเหล้ายาดอง 5 ทุ่ม โดยเฉพาะหลังสถานบริการปิดหมด ที่มีบางคนอารมณ์ค้างยังไม่อยากกลับบ้าน ก็จะแวะเวียนมาเที่ยว หรือนั่งดื่มเหล้ากันต่อ,ในระหว่างสนทนา น้องสุและน้องดา เร่งชนแก้วอยู่เป็นระยะ เพื่อให้ได้ยอดขายเหล้ายาดอง จนหมดผ่านไป 3 แบน เหมือนติดลมก็เลยสอบถามไปว่ามีแหล่งเที่ยวต่อใกล้ย่านนี้ที่ไหนบ้างเธอ แนะนำผับแห่งหนึ่ง ในซอยจุฬา 10 ที่เปิดยันเช้า มีเด็กวัยรุ่นเที่ยวเยอะ หากอยากให้พาไปเที่ยวต้องจ่าย 500 บาท,บริการพิเศษสุด เธอว่าหากดื่มเหล้าจนเมาแล้ว ไม่อยากกลับบ้านต้องการเปิดห้องนอนพักผ่อน และมีคนคอยดูแลถ้ามีใจจริงๆขอ 500 บาท และค่าห้องต้องจ่ายเอง สิ่งสำคัญไม่ใช่ไปกับทุกคน แต่ขึ้นอยู่กับการพูดคุยถูกคอกันจริงๆ หรือเกิดความพึงพอใจซึ่งกันและกัน จากนั้นค่อยชักชวนกันออกไปต่อเพราะที่นี่แม่ค้าไม่ได้ขายบริการ ต้องขึ้นอยู่กับความพึงพอใจกันด้วย,ทั้งหมดนี้เป็นการ อัปเดตแม่ค้าหาบส้มตำปากแดงแฝงบาร์ราคาถูก ใช้พื้นที่สาธารณะขายเหล้ายาดอง ใช้เด็กสาวเชียร์แขก โปรยเสน่ห์มัดใจหนุ่มนักเที่ยวราตรี หากพึงพอใจทั้ง 2 ฝ่ายก็พร้อมร่วมหลับนอน นี่คือรูปแบบแฝงขายบริการ?,เรื่องนี้ร่ำลือกันมานานกลับไม่เตะตาเข้าหูเจ้าหน้าที่รับผิดชอบในพื้นที่กัน
ในยามกลางวัน สถานีรถไฟ หัวลำโพง ต่างพลุกพล่านเต็มไปด้วยผู้โดยสารคนไทย และนักท่องเที่ยวต่างชาติ มีจุดมุ่งหมายเดินทางออกต่างจังหวัด แต่ช่วง ยามค่ำคืน กลับถูกเปลี่ยนสภาพ
หัวลำโพง,สถานีรถไฟหัวลำโพง,คนไร้บ้าน,คนเร่ร่อน,ขายบริการ,หญิงขายบริการ,สกู๊ปหน้า1