สามี หรือ เจ้านาย ทำไมช่างคล้ายกัน
เปลี่ยนที่หายใจ 4 วันค่ะ พักร้อนหนนี้ไปญี่ปุ่น เข้าไปอยู่ใกล้ภูเขา ใกล้ป่า กลับมาแล้วมีแรงเยอะเลยทีเดียว การเดินทางเปิดโลกจริงๆนะคะ นี่คือครั้งแรกในชีวิตที่ได้มีโอกาสไปดูดอกไม้ชื่อว่าวิสทีเรีย ต้นไม้ที่สามารถแผ่กิ่งก้านออกดอกห้อยระย้าได้กว้างหลายตารางเมตร สีชมพู ม่วง ขาว บางต้นอายุตั้ง 150 ปี เขามีการตั้งเก้าอื้ให้ผู้คนเข้ามานั่งชมดอกไม้ แรกๆ งงว่า ตั้งเก้าอี้ล้อมต้นไม้เพื่อ?? ต้องลองลงไปนั่งดูค่ะ ที่ญี่ปุ่นเชื่อว่า เมื่อไหร่ที่ร่างกายและจิตใจอ่อนแอ ให้มาเสริมภูมิคุ้มกันด้วยการ อาบป่า น้ำมันหอมระเหยในต้นไม้ ดีต่อใจและร่างกายของมนุษย์ค่ะ ,เจอน้องคนหนึ่งมาขอถ่ายรูปด้วย น้องตั้งคำถามสั้นๆ ว่า พี่อ้อยคะ รักแล้วต้องอดทนเสมอไปหรือเปล่า ถามกลับเลย ทำไมล่ะน้อง คนที่อยู่ด้วยต้องใช้ความอดทนมากมายเลยหรือ น้องได้แต่หัวเราะ แล้วบอกว่า เดี๋ยวกลับมาน้องจะส่งเมลมาเล่าให้ฟัง คำถามน้องสั้น แต่ทำให้มาคิดต่อยาวๆ เรามักสอนต่อๆ กันจากรุ่นสู่รุ่น รักกันต้องอดทนนะ ถ้าแต่งงานแล้วหลับตาลงข้างหนึ่งนะ ความอดทนจะทำให้เรามีค่า และอีกสารพัดที่มักมีคำว่า อดทน ถ้าอยากเป็นคนรักที่ดี แต่นั่นแหละค่ะไม่มีทฤษฎีไหนใช้ได้กับทุกความรัก อดทนก็ต้องใช้กับคนที่คู่ควร ถ้าไปใช้ความอดทนกับคนเห็นแก่ตัว กว่าจะให้เขาเห็นค่าอาจต้องใช้เวลาทั้งชีวิต ความสามารถในการอดทน แต่ละคนไม่เท่ากัน ที่สำคัญกว่าคือ ความเข้าใจ ที่ควรใช้มากกว่าความอดทนซะอีก,น้องคนหนึ่งส่งเมลคำถามนี้เข้ามาค่ะ น้องกำลังใช้ความเข้าใจ เพื่อยืดระยะเวลาในความอดทน ,หนูเป็นแฟนรายการคลับฟรายเดย์มานานแล้วค่ะ บางช่วงชีวิตที่เคยผิดหวังในความรัก ทำใจไม่ได้ มีคนเคยบอกให้ไปวัด ทำสมาธิ สวดมนต์แล้วจะดีขึ้น สำหรับหนูมันช่วยไม่ค่อยได้ เพราะใจเตลิดมาก แต่สิ่งที่ทำให้ดีขึ้น คือ การได้ฟังชีวิตของหลายคนที่เจออะไรที่แย่กว่าที่เราเจอ แต่เขาผ่านมาได้ เรื่องของเราเด็กไปเลย แต่ตอนนี้ต้องการคำปรึกษาแล้วจริงๆ ค่ะ ความรักของหนูเป็นแบบผู้ใหญ่ คือต้องมีหน้าที่และความรับผิดชอบ บางครั้งก็ไม่แน่ใจว่ามีความรักปนอยู่บ้างไหม ชีวิตหลังแต่งงาน ต้องลาออกจากงานประจำเพื่อมาช่วยธุรกิจของสามี บริหารจัดการดูแลทุกอย่าง ทำงานไม่มีวันหยุด ทำงานเสร็จ หาข้าวกิน นอน เช้าตื่นมาทำงาน ชีวิตเป็นอย่างนี้เรื่อยไป เหนื่อยและเบื่อมาก ความสัมพันธ์ในครอบครัวเสมือนเพื่อนร่วมงาน เจ้านายกับลูกน้อง คุยเรื่องงานกันตลอดเวลา ไม่ได้คุยจบในเวลางาน และแทบไม่ได้คุยกันเรื่องอื่นเลย กระทั่งปิดไฟจะนอน ก็ยังคุยกันเรื่องงานในความมืดอยู่ ไม่ได้เว่อร์นะคะ สามีเป็นคนจริงจังคิดและวางแผนอนาคตตลอดเวลา หลายครั้งเคยถามเขาว่า เราจะไม่คุยเรื่องอื่นกันเลยใช่ไหม คำตอบคือจะให้เขาคุยอะไร ในเมื่อเขาคิดแต่เรื่องที่จะทำให้ประสบความสำเร็จในชีวิต ถ้าเธอได้สามีที่ไม่สนใจการงาน ไม่คิดถึงอนาคตจะเป็นยังไง ดีแค่ไหนแล้วที่เธอได้สามีขยันทำเพื่อครอบครัว ในส่วนตรงนี้เราไม่เถียงค่ะ ก็แค่อยากอยู่ในความพอดีบ้างก็เท่านั้น ตอนนี้แต่งงานมาได้ 6 ปีแล้ว มีลูก 1 คน ก็ปรับตัวมาตลอด จนเราก็แข็งแกร่งขึ้นในระดับหนึ่ง,เราอยากมีสมดุลระหว่างชีวิต การทำงานและชีวิตส่วนตัว มีความคิดอยู่ในสมองแทบทุกวันว่าอยากจะหย่า และเคยบอกสามีว่าเหนื่อย เราเองคงไม่เหมาะจะทำธุรกิจส่วนตัว เราอยากเป็นลูกจ้างรับผิดชอบงานเฉพาะอย่างหรือเฉพาะทางของเรา ล่าสุดบอกสามีว่า ถ้าวันหนึ่ง เธอเจอกับคนที่เหมาะสมและช่วยธุรกิจของเธอได้ ก็บอกนะ เราจะไม่โกรธกัน และจากกันด้วยดี จะไม่เรียกร้องอะไรอนาคตก็เก็บเงินไว้ให้ลูกก็แล้วกัน เราสองคนยังเป็นพ่อและแม่ให้กับลูก สามีก็บอกว่าไม่ได้เราจะไม่ทิ้งกัน เขาไม่ทำอย่างนั้นหรอก แต่นั่นหมายความว่าชีวิตหนูก็ต้องอยู่กับความเครียดไปตลอดหรือ เข้าใจแล้วว่าหลายคู่รัก ก็ไม่ได้แยกทางกันเพราะมือที่สามเสมอไป พี่อ้อยมองเรื่องนี้ยังไงคะ,เหตุผลของการหย่า ไม่ได้มีที่มาจากมือที่สามอย่างเดียวค่ะ แค่เราไม่รักกันมากพอจะเดินหน้าต่อ ไม่มีความสุขในการเดินข้างๆ กัน ก็หันหน้าคนละทางต่างคนต่างไปเยอะแยะ สิ่งที่สามีพูดก็ถูกอยู่ตามหลักเหตุผลค่ะ แต่ใจคน ไม่ได้ใช้เหตุผลในการดูแลเสมอไป เหมือนเด็กเล็กๆ ล่ะคะ ให้เงินกับให้ของเล่น เด็กจะจับของเล่น ก่อนจะเห็นค่าของเงิน มองเรื่องอนาคต ก็ต้องไม่หมดความสุขในปัจจุบัน มองไปข้างหน้า ก็ต้องไม่ลืมมองคนข้างๆ ความสำเร็จที่อ้างว้างที่สุดคือ วันที่เราสำเร็จ เราไม่รู้จะหันไปฉลองกับใคร สิ่งที่น้องอยากได้ ก็ไม่ได้ต่างจากสิ่งที่ผู้หญิงคนหนึ่งต้องการ อนาคตจะมีค่าอะไร ถ้าในปัจจุบันไม่มีความสุข สามีน้องเป็นคนดี ไม่มีเรื่องนอกใจ แค่ใส่ใจความรู้สึกภรรยาน้อยไปหน่อย ค่อยๆ ปรับได้ค่ะ ,อะไรจะคุยกันแต่เรื่องงาน จนลืมเรื่องหวานๆ ในชีวิต วันไหนอารมณ์ดีๆ ขอสามีกอดนอนนิ่งๆ สัก 10 นาทีได้ไหม 10 นาทีนี้ เราจะไม่คุยกันนะ แค่กอดกัน บอกเขาด้วยว่า คิดถึงสามีเหลือเกิน เจอแต่เพื่อนร่วมงานมานอนข้างๆ นี่จีบฉันมาเป็นลูกน้องอย่างเดียวหรือเนี่ย หยอกทีเล่นทีจริง ไม่ได้ตำหนิกัน ขอโบนัส เป็นเวลาเที่ยวด้วยกันได้ไหม ปีนี้จัดใหญ่ไปต่างประเทศนะ หรือถ้าใช้เวลามากไป ทะเลใกล้ๆก็ยังดี โอเคเปล่า ลองยื่นข้อเสนอ หรือทานข้าวกันสักมื้อ ฉันป้อนเธอนะ สามีเหนื่อยมาเยอะแล้ว มื้อนี้เมียป้อน ดีแค่ไหนที่มื้อนี้ยังมีเธอ หรือแม้แต่ บอกขอบคุณที่เขาเป็นสามีที่ดี ไม่เคยมีเรื่องที่ทำให้ภรรยาเสียใจ เพราะปันใจไปให้คนอื่น สารพัดวิธี ลองหาที่ถูกจริตของเรา ,เรื่องเดียวกัน อยู่ที่เรามองเรื่องนั้นยังไง อย่าบอกแต่คำว่า ไม่ไหวๆ เราต้องเครียดไปตลอดชีวิตหรือ สามีไม่เข้าใจ สามีสั่งแต่งาน พอใจเราคิดยังไง เราก็จะแสดงออกไปแบบนั้น ส่งพลังลบให้เขาแบบที่เราไม่รู้ตัว คุยกับตัวเองให้จบก่อน มีงานทำก็ไม่ได้แย่แค่เหนื่อย บางคนไม่ได้เหนื่อยกับงาน แต่เหนื่อยกับการหาวิธีจับกิ๊กของสามี ชีวิตก็พังไปอีกแบบ ไม่ได้แปลว่า เขาไม่นอกใจ เลยต้องอดทนจนลืมความสุขของตัวเองแค่บริหารจัดการ สามีเป็นเจ้านาย ภรรยาก็ต้องเป็นผู้บริหาร คือบริหารเวลาให้ ใช้ชีวิตสมดุลอาจอยู่ที่เรา ไม่ได้ขึ้นอยู่กับเขาคนเดียว,หย่า ไม่ได้แก้ปัญหาเสมอไป ต้องคิดถึงหัวใจลูกด้วย ช่วยๆ กัน คนทำงาน ยังลาได้ งั้นขอลาซะสองวันได้ไหม เธอไม่ไป ฉันขอพาลูกไปนะ เปลี่ยนที่หายใจ ฟื้นฟูพลังแล้วกลับมาสู้กันใหม่ งานนี้ขาดเราไปซะ 2-3 วัน บริษัทไม่เจ๊งมั้ง ให้เวลากับงาน ต้องไม่ลืมการใช้ชีวิต ตอนไปญี่ปุ่นเห็นชัดมาก บ้านเขาคนทำงานเครียดกว่าเราเยอะ เขาถึงต้องหาวิธีผ่อนคลายความเครียด เดินดูต้นไม้ ดอกไม้ อยู่กับสิ่งที่ อยากทำ ไม่ใช่วนๆ ซ้ำๆ กับสิ่งที่ ต้องทำ อยู่ร่ำไป รักมากขึ้นทุกวันก็มี รักน้อยลงทุกทีก็เยอะ ที่สำคัญ ไม่ใช่รักกันแล้วจบ ไม่ต้องบ่มเพาะอะไรต่อ อย่ามัวแต่รอรักแท้หล่นลงมาใส่ตัก แล้วไม่ทำอะไรเพื่อถนอมความรักนั้นเลย อย่าให้ระยะข้าวใหม่ปลามัน สั้นลงทุกทีแล้วแทนที่ด้วยคำว่าต้องอดทน คน ไม่ใช่หุ่นยนต์ ที่ใส่โปรแกรมแล้วไม่ต้องดูแลอะไร ถ้าเป็นเมียพี่แล้วต้องอดทน พี่ไม่สงสัยตัวเองหรือว่าพี่แย่ขนาดไหน คนที่อยู่ใกล้ถึงต้องอดทนขนาดนั้น ลองบริหารจัดการกันดูค่ะ ชีวิตคู่มันคือศิลปะ ที่ไม่รู้ว่า วาดยังไงถึงจะสวย แต่ต้องช่วยกันวาดเท่านั้นเอง 
เรื่องเดียวกัน อยู่ที่เรามองเรื่องนั้นยังไง อย่าบอกแต่คำว่า ไม่ไหวๆ เราต้องเครียดไปตลอดชีวิตหรือ สามีไม่เข้าใจ สามีสั่งแต่งาน พอใจเราคิดยังไง เราก็จะแสดงออกไปแบบนั้น
สามี,เจ้านาย,คนดังนั่งเขียน,สามีและเจ้านาย,ดีเจพี่อ้อย