กวีประชาไท: ในบ้านร้อน
พื้นบ้านลานคอนกรีตเสาเข็มตอกเรียงเป็นแพเหล็กเส้นขึงเป็นตาข่ายหิน ปูน ทรายผสมน้ำคลุกเคล้าแล้วราดลงหลายปีผ่านไปแดดที่ร้อนร้ายลามเลียอย่างบ้าคลั่งร้อนไปทั้งตัวบ้านลานคอนกรีตไม่ต่างจากกะทะทอดไข่เจียวเปลือยเท้าเปล่าเหยียบย่างแทบสะดุ้งโหยงลูกชายจึงคิดที่จะปลูกต้นไม้แต่พ่อไม่เอาด้วยคัดค้านหัวชนฝาบ้านนี้กูสร้างมากับมือห้ามแก้ไขดัดแปลงห้ามเสริมเติมแต่งอะไรทั้งสิ้นลูกชายได้แต่ส่ายหน้าก่อนจะบอกกับพ่อว่าร้อนอย่างนี้มันจะอยู่ไม่ได้กันทั้งบ้านแล้ววันหนึ่งหลังปรึกษากันในบรรดาพี่น้องทั้งหมดพร้อมใจทุบพื้นลานคอนกรีตรื้อเหล็กเส้นตาข่ายถอนเสาเข็มทุกขั้นตอนเป็นไปด้วยความยากลำบากหากแต่ในที่สุดก็สามารถปลูกต้นไม้ใหญ่ได้สำเร็จกลบฝังดินเสร็จก็ปูหญ้าเขียวเต็มลานกว้างรดน้ำชุ่มคิดถึงความร่มรื่นลูก ๆ ทุกคนช่วยกันดูแลตามแต่หน้าที่รับผิดชอบขณะผู้เป็นพ่อได้แต่ยืนดูยิ้มรับอย่างเก้อเขินตอนเพื่อนบ้านผ่านมาชื่นชมกับวิธีการแก้ปัญหาบ้านร้อนอยู่ต่อมาอีกระยะหนึ่งวันที่พ่อไม่อยู่บ้านใครบางคนเข้ามาอ้างสิทธิ์ตามข้อความในพินัยกรรมลูกชายคนโตเขามาทวงถามความเป็นลูกพ่ออีกคนหนึ่งทวงถามสิทธิ์ส่วนหนึ่งในบ้านหลังนี้จนได้เข้ามาอยู่ร่วมชายคาเขาเริ่มตัดต้นไม้และหวังจะเทพื้นบ้านให้เป็นลานคอนกรีตอีกครั้งพื้นบ้านลานคอนกรีตเสาเข็มตอกเรียงเป็นแพเหล็กเส้นขึงเป็นตาข่ายหิน ปูน ทรายผสมน้ำคลุกเคล้าแล้วราดลงหากไม้ใหญ่ที่เหลือแต่ตอกลับยังไม่ตายผลิใบใหม่ผลิใบใหม่อย่างทะนงองอาจ
 พื้นบ้านลานคอนกรีตเสาเข็มตอกเรียงเป็นแพเหล็กเส้นขึงเป็นตาข่ายหิน ปูน ทรายผสมน้ำคลุกเคล้าแล้วราดลง
กวีประชาไท,เวฬุ เวสารัช