ก้าวแรกจากโรงงานสู่สภา: เพื่อรัฐสวัสดิการถ้วนหน้า สิทธิการรวมตัวและประชาธิปไตยที่กินได้
 ไม่ว่าคุณจะอยู่อุตสาหกรรมที่ผลตอบแทนสูงอย่างยานยนต์ ประมงพื้นบ้าน หรือแรงงานรับงานกลับไปทำที่บ้าน คุณก็มีความต้องการพื้นฐานในฐานะมนุษย์ที่เท่ากัน ไม่ว่า สุขภาพ การศึกษาหรือการเลี้ยงลูก บำนาญยามแก่ชราจรัส คุ้มไข่น้ำ ตัวแทนสหภาพแรงานยานยนต์ ส.ส.พรรคอนาคตใหม่ จังหวัดชลบุรีในหน้าประวัติศาสตร์แห่งการพัฒนาหลายประเทศ ชนชั้นแรงงาน และกระแสสังคมนิยมมีบทบาทในการกดดันให้ชนชั้นนำ ยอมมอบอำนาจในการจัดสรรทรัพยากรให้แก่ประชาชนส่วนใหญ่ การปฏิวัติอุตสาหกรรมในยุโรป นำมามาสู่การที่ชาวนาในชนบทเข้ามาทำงานในเมืองที่เป็นแหล่งอุตสาหกรรม แต่คุณภาพชีวิตชนชั้นแรงงานที่เข้ามาทำงานในเมืองนั้นไม่ได้ดีขึ้นตามกำไรของบริษัทและตัวเลขการเติบโตทางเศรษฐกิจ ชีวิตแรงงานยังต้องดิ้นรนเอาตัวรอดไร้ซึ่งหลักประกันทางสังคมแต่พวกเขาเหล่าแรงงานก็มองหาโอกาสในการยกระดับชีวิตอยู่เสมอ จนเกิดกระแสสังคมนิยมนำแรงงานรวมตัวต่อสู้เรียกร้องอำนาจในการนำไปสู่คุณภาพชีวิตที่ดีกว่าเดิม ในหลายประเทศเกิดพรรคแรงงาน มีตัวแทนของแรงงานเข้าไปเรียกร้อง ระบบสวัสดิการ และนโยบายต่างๆ ที่จะสามารถยกระดับคุณภาพชีวิตคนส่วนใหญ่ได้ ในระบบรัฐสภา ตัวแทนแรงงานผ่านการเลือกจากประชาชนส่วนใหญ่ที่ทุกข์ทนและถูกกดขี่ในสังคม ดังนั้นผู้แทนจากแรงงานคือกระบอกเสียงของผู้ถูกกดขี่ ที่จะต้องไปต่อสู้เรียกร้องคุณภาพชีวิตที่มั่นคงปลอดภัย ให้กับประชาชนส่วนใหญ่วันนี้มีตัวแทนพนักงานโรงงานคนต่างจังหวัดที่เข้ามาหางานทำในเมือง สุเทพ อู่อ้น ทวีศักดิ์ ทักษิณ จรัส คุ้มไข่น้ำ อดีตพนักงานโรงงานในอุตสาหกรรมยานยนต์ วรรณวิภา ไม้สน อดีตพนักงานรายวันในอุตสาหกรรมสิ่งทอ ส.ส.จากพรรคอนาคตใหม่ เข้าไปต่อสู้ในรัฐสภาในฐานะ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเพื่อเรียกร้องคุณภาพชีวิตที่ดีให้กับประชาชน ผ่านนโยบายรัฐสวัสดิการถ้วนหน้าครบวงจร และกฎหมายแรงงานที่ทันสมัยและเป็นสากลเพื่อเพิ่มอำนาจให้แก่แรงงานทั้งในระบบอุตสาหกรรม แรงงานภาคบริการ แรงงานการจ้างรูปแบบใหม่หลายครั้งที่ประชาชนต่างเคยตั้งคำถามถึงคุณสมบัติและการทำหน้าที่ของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรว่าพวกเขาว่ามารถเข้าไปแล้วทำอะไรให้เกิดประโยชน์ต่อประชาชนบ้างซึ่งสะท้อนได้ว่าประชาชนมีความคาดหวังที่อยากจะเห็นคนที่พวกเขาเลือก คนที่พวกเขาเรียกกันว่า สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ซึ่งก็หมายถึงผู้แทนของประชาชนหรือผู้แทนของปวงชนชาวไทยที่ได้เข้าไปมีสิทธิมีเสียงปฏิบัติหน้าที่เป็นกระบอกเสียงให้กับประชาชนนั้นได้นำอำนาจหน้าที่ของตนที่มีอยู่ปฏิบัติใช้ให้เกิดเป็นประโยชน์สูงสุดต่อประชาชนและประเทศชาติ ดังนั้นบทความนี้จะเปรียบเสมือนเป็นพื้นที่ในการบอกกล่าวถึงความมุ่งมั่นตั้งใจของผู้ที่ได้รับความไว้วางใจจากประชาชนให้ปฏิบัติหน้าที่เป็นตัวแทนของประชาชนทั้ง 4 คนซึ่งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ว่าถ้าพวกเขาเหล่านี้จะนำเอาประสบการณ์ในฐานะตัวแทนชนชั้นแรงงานเข้าไปใช้ในการผลักดันคุณภาพชีวิตของพี่น้องแรงงานอย่างไรเมื่อเข้าไปอยู่ในรัฐสภาสิ่งที่จะทำตอนนี้ต้องยอมรับว่ารายได้ของประชาชนเป็นรายได้ที่อยู่ต่ำกว่าค่าเฉลี่ย ฉะนั้นสิ่งที่อยากจะทำคืออยากผลักดันให้มีรายได้เพิ่มขึ้น คือต้องมีการจ้างงานที่มากขึ้นทั้งในระบบและนอกระบบผลักดันซึ่งสามารถทำได้ผ่านระบบรัฐสวัสดิการถ้วนหน้า พี่น้องประชาชนให้เกิดความเท่าเทียมและเป็นธรรม ยกตัวอย่างเช่น เรื่องของรัฐสวัสดิการมีความจำเป็นอย่างยิ่งเพราะถ้าผลักดันเรื่องรัฐสวัสดิการได้มันเป็นส่วนหนึ่งที่จะแบ่งเบาภาระของพี่น้องประชาชนที่มีรูปและถึงครอบครัวหรือแม้กระทั่งบิดามารดาที่ต้องเลี้ยงดูภาระค่าใช้จ่ายที่พี่น้องผู้ใช้แรงงานหรือประชาชนทุกคนมี ซึ่งทำให้เราต้องผลักดันในรูปแบบของการจ้างงานให้เพิ่มมากขึ้นในปีกแรงงานสิ่งที่อยากจะผลักดันคือค่าจ้างแรงงานในระบบซึ่งปัจจุบันค่าจ้างขั้นต่ำนั้นเราอยากจะผลักดันให้เปลี่ยนเป็นค่าจ้างแรกเข้า นั่นหมายความว่าคนที่เข้ามาทำงานจะได้รับค่าจ้างแรกเข้าตามวุฒิการศึกษาที่เพียงพอต่อชีวิตไม่ใช่คิดเพียงแต่ให้นายทุนได้กำไรสูงสุด จากนั้นพอเริ่มทำไปก็จะมีประสบการณ์มากขึ้นเรื่องของการปรับค่าจ้างก็ต้องเป็นไปตามที่สะท้อนเรื่องของขนาดเศรษฐกิจของประเทศหรือดัชนีผู้บริโภค ให้มีการปรับทุกๆ ปีโดยเชื่อว่าการผลักดันในเรื่องของค่าจ้างที่เป็นประโยชน์และเป็นรูปธรรมอีกส่วนหนึ่งคือเรื่องของขบวนการแรงงาน ผมทำงานกับบวนการแรงงานมากว่า 30 ปีมันมีความแตกแยกขององค์กรแรงงานสิ่งที่อยากผลักดันก็คือ มีการจัดการที่ทำให้ขบวนการแรงงานรวมเข้ามาหากัน ปัจจุบันนี้สหภาพแรงงานหรือสหพันธ์แรงงานและ สภาแรงงานปัจจุบันนี้มีสภาแรงงานมากถึง 15 สภา แรงงานในกลุ่มของบริษัทเรียกว่าสหภาพ แรงงานในกลุ่มของอุตสาหกรรมจะเรียกว่าสหพันธ์แรงงาน สิ่งที่อยากผลักดันนั้นคือ สภาแรงงานและสวัสดิการ อยากจะทำสภาแรงงานเพื่อจัดระบบในเรื่องขององค์กรแรงงานให้มีสภาที่สามารถรวมทั้งผู้ใช้แรงงานในฐานะปัจเจกชน และสหภาพแรงงานเพื่อที่จะเป็นองค์กรที่รวมแรงงานทั้งหมดปัญหาคือเกี่ยวกับการจ้างงาน ในการจ้างงานการที่กฎหมายเปิดช่องในเรื่องของการจ้างพนักงานซับคอนแทคหรือเหมาช่วงเหมาค่าแรง ซึ่งปัญหานี้เป็นปัญหาที่สะสมมาอย่างยาวนานซึ่งเมื่อก่อนมันไม่มีการจ้างงานในลักษณะนี้และจะเห็นได้ว่าการจ้างงานที่มันไม่มั่นคงมันส่งผลไปยัง ในภาครัฐบาล รัฐวิสากิจด้วยคือปัญหาใหญ่ของสภาพการจ้างงานที่มันไม่มั่นคง จึงมีความคิดว่าควรมีการรวมกลุ่มกันซึ่งก็เป็นโอกาสที่ดีที่พรรคอนาคตใหม่นั้นพร้อมเปิดโอกาสให้พวกเราคนแรงงานที่มุ่งมั่นและต้องการโอกาสในเรื่องของที่จะเข้ามาทำงานในการเมืองซึ่งโดยปกติแล้วเป็นเรื่องที่ยากมาก แต่วันนี้เราตัวแทนชนชั้นแรงงานได้เข้ามาในจุดที่มีโอกาสที่ดีมากในการผลักดันเรื่องรัฐสวัสดิการถ้วนหน้าเมื่อเข้าไปทำงานต้องดูก่อนว่าเรามีอำนาจหน้าที่มากน้อยแค่ไหน มันมีหลายเรื่องที่ยังไม่ถูกปฏิบัติหรือยังไม่ถูกนำมาใช้ประเด็นแรกก็คือเรื่องกฎหมายคุ้มครองแรงงานยังมีอะไรที่ที่นำเรื่องซ้ำๆ เดิมๆ วนเวียนเข้าสู่กรรมาธิการหลายครั้ง มันหมายถึงว่าแสดงว่านายจ้างไม่ปฏิบัติตามกฎหมายซึ่งเป็นขั้นต่ำสุดของการคุ้มครองแรงงานในประเทศ คือกฎหมายคุ้มครองแรงงานหรือเกี่ยวกับค่าจ้างต่างๆ ที่เป็นขั้นพื้นฐานที่เค้าควรจะได้รับแต่ว่ายังไม่ได้รับเรื่องแบบนี้เจอเยอะมากทั้งกฎหมายและฎีกาที่ออกมาก็สงสัยเหลือเกินว่าทำไม แรงงานจึงยังไม่ถูกปฏิบัติตามที่ควรจะได้รับทำไมยังโดนเอารัดเอาเปรียบ วันนี้มีอำนาจหน้าที่ก็อยากจะทำในเรื่องนี้เพื่อช่วยเหลือคนที่ยังเดือดร้อนอยู่เรื่องต่อมาคือการผลักดันนโยบาย ทั้งนี้ก็ต้องดูขอบเขตของเราว่าเรามีอำนาจมากน้อยแค่ไหนเพราะถ้าเกิดมีอำนาจเต็มถ้าเราทำเรื่องอะไรได้เราจะเริ่มทำทันทีขั้นตอนไม่ต้องซับซ้อนอะไรมาก ในแง่ด้านกฎหมาย ส่วนในแง่การปฏิบัติหน้าที่ในสภาหรือส่วนอื่นภายนอกเราก็ยังไม่ได้คิดที่จะหยุดทำเราก็จะเคลื่อนไหวทำงานต่อไปเพราะยังมีอีกหลายพื้นที่ที่เรายังเข้าไม่ถึงและยังมีอีกหลายกลุ่มที่เรายังติดต่อสื่อสารกันได้ไม่ทั่วถึงเราจะทำงานโดยเคลื่อนไหวทั้งข้างในและข้างนอกไปด้วยเพื่อที่จะรู้ว่าแต่ละพื้นที่ปัญหาที่แตกต่างกันเราจะได้รู้ว่าในแต่ละพื้นที่เป็นอย่างไร โดยเราจะทำการติดต่อสื่อสารให้ได้มากที่สุดอันไหนช่วยได้อันไหนไม่ได้ก็ต้องมาดูกันอีกทีว่าทำอะไรได้บ้างนี่คือส่วนของในระยะสั้นที่จะทำ โดยเรามีแนวทางตั้งแต่แรกแล้วว่าจะเริ่มในกลุ่มของสหภาพ เพราะว่าเป็นกลุ่มที่มีมวลชนอยู่แล้วเราสามารถเคลื่อนไหวได้เร็วและจะกระจายไปสู่ตามพื้นที่ต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการให้ความรู้ทั้งเกี่ยวกับกฎหมายแรงงานและเกี่ยวกับการเชื่อมความสัมพันธ์ระหว่างการทำงานของพรรคอนาคตใหม่ปีกแรงงาน ให้คนได้ติดตามและสนใจสิทธิของตัวเองมากขึ้นว่าบางสิ่งบางเรื่องคุณสามารถและควรจะได้รับสิทธิ์นั้นเลย โดยที่ไม่ต้องไปแจ้งหรือเรียกร้องอะไรเพราะบางทีเค้าก็ยังไม่รู้วิธีที่จะไปติดต่อก่อนว่าจะติดต่อหน่วยงานไหนหรือดำเนินการอย่างไรเวลาเราทำงานกับคนมักมีปัญหาทุกพื้นที่แต่แต่ละพื้นที่ก็มีปัญหาที่แตกต่างกัน เพราะฉะนั้นในประเทศไทยปัญหาของแรงงานจริงๆ มันสะสมเยอะในขณะที่เทคโนโลยีนวัตกรรมต่างๆ ก้าวไปข้างหน้าอยู่ตลอดเวลาแต่กำลังแรงงานที่มีอยู่ในประเทศยิ่งไม่ตอบโจทย์กับอนาคต อย่างเช่นนักศึกษาที่จบใหม่ก็ตกงานกันเป็นส่วนใหญ่กับกายเป็นว่ากลุ่มนักศึกษาเป็นกลุ่มที่ตกงานเยอะที่สุดอย่างเริ่มต้นมานักศึกษาบางคนต้องกู้เงิน ก.ย.ศ จึงทำให้อาจไม่สามารถเลือกคณะที่ค่าเล่าเรียนแพงๆ ที่ตนเองต้องการจริงๆ ได้ ซึ่งการจบมาแล้วจะได้งานเลยมันเป็นเรื่องยากเพราะสมัยนี้เทคโนโลยีพัฒนาไปไกลแล้ว อันดับแรกเราต้องทำความเข้าใจก่อนว่าอะไรเป็นอุปสรรคต่อที่จริงเราควรจะมีศูนย์วิจัยที่เป็นของประเทศเองที่มาช่วยพัฒนากระบวนการของระบบอุตสาหกรรมทั้งกระทรวงแรงงานกระทรวงศึกษาธิการที่เกี่ยวข้องก็ต้องทำงานเชื่อมโยงสัมพันธ์กันทั้งหลักสูตรที่จะตอบรับ ต่อตลาดแรงงาน มันต้องมีการพูดคุยประสานเชื่อมโยงกันมากขึ้นที่ผ่านมาเรื่องของความเดือดร้อนของคนชนชั้นแรงงานจริงๆ มันจะมีความแตกต่างตามที่สถานประกอบการแต่ละที่ก็จะมีปัญหาไม่เหมือนกัน แต่โดยรวมที่ใครคล้ายกันก็คือเรื่องของการได้รับสวัสดิการจากสถานประกอบการของตัวเองซึ่งที่ผ่านมาทุกคนจะมองว่าคนที่ต้องรับผิดชอบแรงงานต้องเป็นบริษัทของตัวเองโดยทุกคนลืมมองตัวเราว่าเรายังมีรัฐและกระทรวงแรงงานที่จะต้องดูแลกลุ่มแรงงานด้วย ซึ่งนโยบายของพรรคจากการที่ได้ร่วมพูดคุยกันเราได้เห็นแล้วว่าสิ่งที่จะต้องผลักดันให้กับคนที่อยู่นอกสภาหรือประชาชนชาวแรงงานได้รับการยกระดับสภาพชีวิตขึ้นมานั้นสิ่งสำคัญคือต้องผลักดันเรื่องของรัฐสวัสดิการและอีกส่วนหนึ่งอนาคตใหม่ก็ต้องการที่จะผลักดันผู้แทนราษฎรของปีกแรงงานให้ได้อยู่ในกรรมาธิการด้านแรงงาน จากการที่ได้เรียนรู้ในส่วนของการประชุมของกรรมาธิการที่ผ่านมาก็ได้เห็นว่าเท่าที่ในการบันทึกการประชุมไม่ค่อยมีประสิทธิภาพมากนัก จึงคิดว่าการเข้าไปเป็นคณะกรรมาธิการจะทำให้เราแก้ไขปัญหาของคนแรงงานได้อย่างทันท่วงทีและส่วนในเรื่องของนโยบายและ รวมถึงการผลักดันแก้ไขเรื่องของ พ.ร.บ. แรงงานสัมพันธ์ด้วยซึ่งทางพรรคก็ได้เตรียมการเลยร่างไว้แล้ว และด้วยจำนวนผู้แทนของพวกเราที่มีอยู่ก็สามารถจะบรรจุเข้ารับการพิจารณาได้นั่นคือสิ่งที่เราต้องการผลักดันให้เห็นเป็นรูปธรรมได้เร็วที่สุดในสภาสิ่งที่เราเห็นอยู่เป็นประจำก็คือแรงงานที่ไม่ได้รับความเป็นธรรมไม่ว่าจะเป็นในเรื่องของการจ้างงานซึ่งทุกวันนี้มันจะมีแรงงานสองประเภทคือแรงงานประจำและแรงงานนอกระบบที่เราเห็นก็คือแรงงานนอกระบบยังไม่ได้รับความเป็นธรรมยกตัวอย่างก็คือในการจ้างงานแบบเดียวกันกฎหมายที่มาแล้วแต่ก็ไม่ได้บังคับใช้ เช่น พ.ร.บ. 2541 มาตรา 41 / 1 ซึ่ง เป็นตัวสำคัญที่ต้องผลักดันเพื่อให้การจ้างงานนั้นเกิดความเท่าเทียมกัน อีกตัวหนึ่งก็คือเรื่องของกฎหมาย พ.ร.บ. ตัวที่ยังอ่อนแออยู่ เช่น การรับอนุสัญญาองค์กรแรงงานระหว่างประเทศ (ILO) มาตรา 87-98 ที่เราอยากแก้ไขก็เป็นอีกหนึ่งตัวหลัก และในส่วนของแรงงานนอกระบบนั้นกฎหมายเข้าไปดูแลเข้าไม่ถึงและไม่ได้ครอบคลุมถึงพวกเขาและในเรื่องของประกันสังคมเองต้องได้รับการผลักดันให้ครอบคลุมไปถึงแรงงานนอกระบบ ในเรื่องของสิทธิประกันสังคมในส่วนของแรงงานนอกระบบก็ถูกกันออก เพราะสิทธิประโยชน์ในมาตรา 40 (สำหรับแรงงานนอกระบบ) น้อยเกินไป ไม่จูงใจ เราต้องแก้ไขให้รัฐพัฒนาระบบนี้ให้ดีขึ้นแท้จริงแล้วสวัสดิการที่มันเกิดขึ้นในสังคมมันควรจะเท่าเทียมกันหมดคุณภาพชีวิตของทุกคนไม่ว่าจะเป็นชั่วโมงการทำงานหรือค่าตอบแทนต่างๆ แม้กระทั่งค่าใช้จ่ายจิปาถะในชีวิตประจำวัน อย่างในเครือของสหภาพยานยนต์จะมีผลประกอบการที่สูงดังนั้นจึงทำให้สวัสดิการในเครือของแรงงานในกลุ่มยานยนต์มีประสิทธิภาพมากกว่ากลุ่มอื่นๆ ส่วนผู้ที่ได้รับความไม่เป็นธรรมอยู่ตอนนี้ก็คือในส่วนของแรงงานประมงได้รับความเดือดร้อนอย่างมากจากการเซ็นรับรองกฎหมายที่ไม่เป็นธรรม จนแรงงานประมงเกิดอุปสรรคข้อติดข้องไม่สามารถที่จะทำงานได้เพราะติดข้อบังคับหลายอย่าง เมื่อได้เข้ามามีบทบาททางการเมืองเรามีทีมในการดำเนินงานกลุ่มใหญ่ขึ้นก็ทำให้มีการเก็บข้อมูลและได้รับข้อมูลที่เพิ่มมากขึ้นและซึ่งข้อมูลต่างๆ ก็เป็นสิ่งที่เราต้องมาหาทางในการแก้ไขเมื่อมีการ พื้นที่ไปเก็บข้อมูลจากกลุ่มผู้ใช้แรงงานจริงๆ ก็จะทำให้เรารับรู้ถึงปัญหาที่แท้จริงของพวกเขา อย่างเช่น การถูกกีดกันในการจัดตั้งสหภาพแรงงานเพราะยังมีบริษัทที่ไม่เปิดโอกาสซึ่งถ้าผู้ประกอบการรู้ว่าแรงงานต้องการที่จะตั้งสหภาพแรงงานแรงงานกลุ่มนั้นก็อาจจะเสี่ยงต่อการถูกเลิกจ้างได้และนี่คือสิ่งที่รัฐบาลเราไม่ได้การยอมรับและสนับสนุน ดังนั้นเรื่องใหญ่คือทำให้เราต้องการที่จะผลักดัน ILO 87-98 ว่าด้วยสิทธิการรวมตัวและการไม่เลือกปฏิบัติในการจ้างงาน เพราะเป็นตัวที่จะส่งผลขยายไปถึงข้างนอกระบบซึ่งครอบคลุมแรงงานทั้งหมดให้แรงงานสามารถแสดงศักยภาพออกมาได้โดยไม่ต้องถูกควบคุมหรือได้รับแรงกดดันจากฝ่ายผู้ประกอบการในวันที่รัฐธรรมนูญ และสภาอาจถูกกำหนดโดยชนชั้นนำ ก็มีแสงสว่างของชนชั้นแรงงานผู้คุ้นชินกับการถูกกดขี่และล่ามด้วยโซ่ตรวนของการเอาเปรียบทุกยุคทุกสมัย ในวันที่ชนชั้นนำมีตรรกะที่แปลกประหลาดในการสร้างความย่อยยับให้กับบ้านเมืองโดยแอบอ้างว่าการกดขี่เป็นบุญคุณ ส.ส.จากชนชั้นแรงงานดูแล้วจะเป็นมากกว่าแค่กระบอกเสียงหากแต่จะเป็นปีศาจที่หลอกหลอนชนชั้นนำ พวกเขาอาจไม่ใช่ผู้ที่ ชำนาญกฎหมายและข้อบังคับมากที่สุด แต่ไม่อาจปฏิเสธได้ว่าในสภาผู้แทนราษฎรนี้คงหายากที่จะมีใครเจ็บปวดจากการกดขี่เอาเปรียบจากระบบทุนนิยมเท่าพวกเขา ผู้เดิมพันด้วยปณิธานความฝันเรื่องรัฐสวัสดิการและประชาธิปไตยที่สมบูรณ์ตั้งแต่ยุคสมัยของ คณะราษฎร์ ปรีดี พนมยงค์ น้ำตาขบวนการภาคประชาชนและเลือดเนื้อของผู้ใช้แรงงานที่พลีชีวิตเพื่อความฝันที่ดีขึ้นในอดีตที่ผ่านมา
แท้จริงแล้วสวัสดิการที่มันเกิดขึ้นในสังคมมันควรจะเท่าเทียมกันที่สุดเพื่อคุณภาพชีวิตของทุกคน ไม่ว่าจะเป็นชั่วโมงการทำงานหรือค่าตอบแทนต่างๆ หรือสิทธิสวัสดิการก็ควรเท่าเทียมกัน
เพชรพริ้ง ไตรโสภณ,ไชยวัฒน์ วรรณโคตร,วรรณวิภา ไม้สน,จรัส คุ้มไข่น้ำ,ทวีศักดิ์ ทักษิณ,สุเทพ อู่อ้น