मानबहादुरको उडान
नतिजा आफ्नै ठाउँमा छ । आफ्नो खेलमा दर्शकको मन जित्न सके खेलाडीको मनले सन्तोष पाउँछ । विपक्षी टोलीका दर्शकले नै ताली बजाए उत्कृष्ट प्रदर्शनको भान हुन्छ ।
काठमाडौँ — नतिजा आफ्नै ठाउँमा छ । आफ्नो खेलमा दर्शकको मन जित्न सके खेलाडीको मनले सन्तोष पाउँछ । विपक्षी टोलीका दर्शकले नै ताली बजाए उत्कृष्ट प्रदर्शनको भान हुन्छ ।तर विपक्षी खेलाडीले नै आएर खेलको तारिफ गरे ? नेपाली राष्ट्रिय भलिबल टोलीका ओपन स्पाइकर मानबहादुर श्रेष्ठलाई गत साता यस्तै भयो । उनका अनुसार यस्तो अवस्थामा पाइने खुसी शब्दमा व्यक्त गर्न गाह्रो हुन्छ ।नेपाली भलिबल टोली एसियन भलिबल कन्फेडेरेसनको आयोजनामा भएको सेन्ट्रल जोन भलिबल च्याम्पियनसिपमा भाग लिन बंगलादेश पुगेको थियो । समूहको दोस्रो खेलमा नेपालले माल्दिभ्सलाई सोझो सेटमा हरायो । उक्त खेलमा माल्दिभ्सका हजम अली मोस्ट भ्यालुएबल प्लेयर चुनिए । तर, आयोजकले तीनपल्टसम्म अलीको नाम लिँदा पनि उनी उक्त अवार्ड थाप्न अगाडि गएनन् । चौथोपल्ट नाम लिँदा उनी पुरस्कार ग्रहण गर्न त पुगे तर उनले सिधंै उक्त पुरस्कार लगेर लामबद्ध नेपालका मानबहादुरलाई दिए ।‘खेलपछि हामी पुरस्कार वितरण कार्यक्रमलाई लामबद्ध थियौं । धेरै समय बोलाएपछि स्टेज पुगेका उनले सिधैं आएर उक्त पुरस्कार मेरो हातमा थमाइदिए । म त अक्क न बक्क परें,’ हँसिला मानबहादुरले मधुर मुस्कानमा सुनाए । ‘उनले यो उपाधिको हकदार म होइन तिमी हो, तिम्रो खेल निकै राम्रो थियो भन्दै पुरस्कार लिन ढिपी कसे । मैले धन्यवाद भन्दै पुरस्कार नलिने भन्दा पनि उनले जिद्दी छाडेनन्,’ खेलमा नेपाललाई जित दिलाउन सर्वाधिक अंक जोडेका मानबहादुरले भने ।माल्दिभ्सविरुद्धको जितले नेपाललाई च्याम्पियनसिपको सेमिफाइनल पुर्‍यायो । पछिल्लो संस्करण ऐतिहासिक तेस्रो स्थान हासिल गरेको नेपाल यसपालि चौथो स्थान प्राप्त गर्दै घर फर्कियो । तर स्पाइकर मानबहादुरको प्रदर्शनले यसपालि पनि दर्शकको मन लुट्यो । गत वर्ष सेन्ट्रल जोनमा गरेको प्रभावशाली प्रदर्शनकै कारण मानबहादुरले माल्दिभ्समा व्यावसायिक प्रतियोगिता खेल्न पाएका थिए । गत सिजन १ हजार अमेरिकी डलर बुझेका उनलाई अहिले नै त्यसको दोब्बर रकम प्रस्ताव आइसकेको छ । तर उनी हतार नगरी अझै केही समय कुर्ने पक्षमा छन् ।नेपाली भलिबलका उदाउँदा खेलाडी मानबहादुर २४ वर्षका भए । झन्डै एक दशकअघि नवलपरासीको पुरानो कावासोती गाउँमा स्कुल पढ्दा उनको दिनचर्या क्रिकेटमा मैदानमा बित्थ्यो । तर क्रिकेट प्रतियोगिता बिरलै हुने र गाउँघरमा भलिबल नियमित हुनाले त्यसतर्फ आकर्षित भए । अग्लो कदका कारण उनलाई खेलमा प्रभाव जमाउन समय लागेन । विस्तारै गाउँबाहिरे प्रतियोगितामा पनि उनको माग बढ्न थाल्यो । ‘आफ्नो गाउँबाहिर खेल्न बोलाउँदा खुसी लाग्थ्यो । आफ्नो ठाउँको प्रतिनिधित्व गरिरहेका कारण पनि राम्रो खेल्नुपर्छ भन्ने हुन्थ्यो,’ उनले सुनाए ।स्कुलबाट जुनियर लेभलमा उनको टोली पराजित भए पनि आफ्नो प्रदर्शनका कारण मानबहादुरले क्षेत्रीय छनोटमा स्थान बनाए । उनले पोखरामा भएको क्षेत्रीय प्रतियोगितामा सर्वोत्कृष्ट खेलाडीको पुरस्कार पनि जिते । राष्ट्रियस्तरमा पनि उनी सर्वोत्कृष्ट घोषित भए । स्कुलछँदै अन्य टोलीबाट खेल्न थालेका मानबहादुरलाई एसएलसी सकेपछि पैसा लिएरै खेल्ने प्रस्ताव आउन थाल्यो । पश्चिमाञ्चलको क्षेत्रीय टोलीबाट काठमाडौं आएसँगै उनको कौशल राजधानीका ठूला टोलीको आँखामा पनि पर्‍यो ।विसं २०६९ सालमा पश्चिमाञ्चलको प्रतिनिधित्व गर्दै राजधानीमा एनभीए कप खेल्न आएका उनलाई नेपाल पुलिस क्लबले करारमा आबद्ध गर्‍यो । त्यहाँ रहेर उनले दुई वर्ष करारमै विभिन्न प्रतियोगितामा पुलिसको प्रतिनिधित्व गरे । उनको खेलकौशल र पुलिसमा करारमै खेलेको तथ्य थाहा पाएपछि आर्मीले उनलाई भर्ती गर्ने आश्वासन दिँदै विभाग परिवर्तन गरायो । भलिबल खेलाडी भएरै उनले आर्मीको भर्ना परीक्षा पास गरे र सेनामा सम्मिलित भए ।आर्मीमा आबद्ध भएको तीन वर्ष बितिसक्दा उनले थुप्रै प्रतियोगिताको उपाधि उचालेका छन् । सँगै व्यक्तिगत विधाको उपाधि पनि । मानबहादुरले विधागत पुरस्कार नजितेको प्रतियोगिता कमै हुन थालेको छ । अहिले आर्मी टोलीका कप्तान रहेका मानबहादुरले आफ्नो नेतृत्वमा खेलेका तीनवटै प्रतियोगितामा उपाधि दिलाएका छन् । राष्ट्रिय टोलीमा पनि उनले छुट्टै प्रभाव जमाइसके ।मामाघरमा हुर्किएका उनले यहाँसम्मको यात्रा सम्भव हुनुमा मामा–माइजुले बाल्यकालमा दिएको हौसलालाई प्रेरणा मान्छन् । ‘मैले पढ्ने उमेरमा खेल्न जाँदा उहाँहरूले रोकतोक गर्नुभएन । मेरो खेल राम्रो भएकै कारण यसमा लागेको बताएपछि उहाँहरूले मलाई खेल्न जान खर्च पनि दिनुहुन्थ्यो । मैले लगातार खेल सुधार्दै लागेपछि स्थानीय प्रतियोगिता खेलेरै अलि–अलि कमाइ दिन थालें । उहाँहरूले त्यति बेला खेल्न नदिएको भए सायद म यो अवस्थामा पुग्ने थिइनँ,’ उनले बाल्यकाल स्मरण गरे ।अन्तर्राष्ट्रियस्तरमा आफ्नो छुट्टै परिचय बनाएका मानबहादुर अब नेपाली टोलीसँग एसियाली खेलकुदको तयारीमा जुट्नेक्रममा छन् । भदौमा इन्डोनेसियामा हुने एसियाली खेलकुदमा नेपाललाई शीर्ष १० स्थानभित्र पार्ने लक्ष्य उनले राखेका छन् । विगत वर्षभन्दा स्थानीय स्तरका प्रतियोगिताहरू बढेसँगै राष्ट्रिय टोलीमा पनि सुधार आएको उनको बुझाइ छ । यद्यपि मानबहादुर नेपालले अझै धेरै प्रगति गर्न सक्ने जिकिर गर्छन् ।‘अहिले हामीले भौतिक पूर्वाधारको कमीका बावजुद पनि सन्तोषजनक नतिजा ल्याइरहेका छौं । सीमित स्रोत र साधनले यो नतिजा आउँछ भने अर्को स्तरमा फड्को मार्न हामीले विकास कार्य अघि सार्नुपर्छ । भलिबल संघले सरकारसँग समन्वय गरेर अगाडि बढे भलिबलले कोल्टे फेर्नेछ,’ उनले भने । राष्ट्रिय खेल घोषित भएपछि नेपाली भलिबलले छुट्टै गति लिएको उनको बुझाइ छ । ‘राष्ट्रिय खेल घोषित भएसँगै हामीलाई हौसला त मिलेको छ नै, सरकार र अन्य क्षेत्रबाट पनि प्राथमिकतामा पर्ने सम्भावना बढेको छ । नेपालको लोकप्रिय खेलले अन्तर्राष्ट्रिय स्तरमा नेपालको नाम बढाउने छ । यसका लागि हामी खेलाडी र हाम्रो संघ सधैं लागिपरेका छौं,’ उनले सुनाए ।राष्ट्रिय टोली र घरेलु भलिबलमा लगातार उत्कृष्ट प्रदर्शन गरिरहेका मानबहादुर भलिबलको पर्यायझैं बनिसकेका छन् । यसैले उनी खेलकुदको प्रतिष्ठित एनएसजेएफ–पल्सर स्पोर्ट्स अवार्डको पिपुल्स च्वाइस विधाको मनोनयनमा परेका छन् । पश्चिम नवलपरासीबाट सुरु उनको प्रभाव पोखरा र राजधानी काठमाडौं हुँदै दक्षिण एसियामै छाइसकेको छ । अब अर्को गन्तव्य कहाँ हुन्छ उनी आफैंलाई थाहा छैन । भन्छन्, ‘नेपाली भलिबलका लागि मेरो मिहिनेत अनवरत रहनेछ ।’