च्याम्पियन्स लिग फाइनल: आश्चर्य र दुई गल्ती
विस्तृत कुरा समयमै नीरस हुन्छ । वास्तवमै सामन्य ‘लिजेन्ड’ बाट कसरी महान् भयो भन्ने वास्तवमै रियल म्याड्रिडले सम्झने छैन । विशेषत: इतिहासमा नाम कसरी पक्का भयो र फुटबलमा उत्कृष्ट क्लबका रूपमा स्थापित हुनुले खासै अर्थ राख्दैन ।
किभ, युक्रेन — विस्तृत कुरा समयमै नीरस हुन्छ । वास्तवमै सामन्य ‘लिजेन्ड’ बाट कसरी महान् भयो भन्ने वास्तवमै रियल म्याड्रिडले सम्झने छैन । विशेषत: इतिहासमा नाम कसरी पक्का भयो र फुटबलमा उत्कृष्ट क्लबका रूपमा स्थापित हुनुले खासै अर्थ राख्दैन ।यी सबै कुरा आयक्स आम्सटर्डमका योहान क्रयुफ, बायर्न म्युनिखका फ्रान्ज बेकनबाउर र घोडाको जोडीजस्तै रियल म्याड्रिडसँग अल्फ्रेडो डि स्टेफानोमा गणना हुन्छ । लगातार तेस्रोपल्ट युरोपियन कप जितेको यो रियल म्याड्रिडको युगमा कहिल्यै नभएका त्यस्ता केही व्यवस्था भएको छ ।एट्लेटिको म्याड्रिडविरुद्ध सन् २०१६ मा टाइब्रेकरमा जित हात पारेको रियलले २०१७ मा युभेन्ट्सलाई पराजित गरेको थियो । त्यसपछि जिनेदिन जिदानको टिमले लिभरपुललाई आइतबार ३–१ ले हराएको हो । तीनमा तीन । पाँच वर्षयता चौथोपल्ट । र, कुल १३ पल्ट । नजिककै, रहेर चुनौती दिएका बायर्न म्युानिखभन्दा लगभग दोब्बर । यी सबै रियलसँग केन्द्रित छन्, जुन स्वर्ण र रजतको तहका अरू कुनै क्लबसँग छैन, जित, ट्रफीको सौन्दर्यसँग मापन गरिन्छ ।व्यवहार कसरी गरिन्छ भन्ने सधैं प्रमुख होइन । रियलले यो दौड, वर्षंैपिच्छे हुने परिवर्तन, संग्रहित सम्पत्तिमा बनेका सम्झना र त्यसमा नमिल्दो पटकथालाई मेटाइदिने आफ्नै खेलको कथा भन्ने गर्छ । तीनमध्येका गारेथ बेलले ‘ओभरहेड–किक’ मा गरेको दोस्रो गोलको व्याख्या गुरुत्वाकर्षणले गर्छ । फाइनलको सर्वोत्कृष्ट गोलप्रति सधैं बहस भइरहनेछ । यसका प्रशिक्षक जिदानले अहिलेसम्म ताज लाइरहेका छन्, जुन उनले २००२ को च्याम्पियन्स लिगमा भलीमार्फत गोल गरेका थिए ।बेल स्वच्छजस्तै शान्त रहेनन्, न त सफा विशुद्धजस्तै तर जे भए पनि सनसनीपूर्ण भयो । स्वप्निलजस्तै । त्यो आँखाको दृश्य विश्वासै नलाग्न सक्छ । यो पहिलो र दोस्रो गोलमा भएका छिद्राजस्तो हुने छैन । ती दुई गोल फाइनलमा निर्णायक बनेका थिए । त्यसले फरक पारेको लिभरपुलले ती गोललाई कहिल्यै भुल्ने छैन ।ती कमजोरीबाट उक्सिन नसकेका जर्मन गोलकिपर लोरिस कारियसलाई बढाइचढाइ गर्नु आवश्यक छैन । पराजित भएको लिभरपुललाई रियललाई जस्तो यसका सम्झनालाई छान्ने र तान्ने सुविधा पनि हुने छैन । तीन गोल टिमसँगै रहनेछ । समर्थक र क्लबलाई कहिलेकाहीं सम्झिइनेछ । कारियस भने दुई गोलको सिकार लामो समयसम्म हुनेछन् ।दुवै गोलमा रियलले अग्रता लिएको थियो । कारियसले घुमाएर करिम बेन्जेमाको खुट्टामा बल दिएका थिए र भयानक गल्तीलाई हेरिरहे । लाइनमा झरेका थोपाजस्तै बन्यो । त्यसलाई रोक्न सकिने उनले सोचेको हुन सक्छ । केही मिनेटपछि नै साडियो मानेले बराबरी गरे । दोस्रोबाट भने उक्सिन सकेन । बेलले लामो दूरीबाट प्रहार गरेको बलले रियललाई ३–१ को अग्रता दिलायो, जुन कारियसले आशा गरेका थिएनन् । त्यसले लिभरपुलको ब्युँतिने आशामा तुषारापात गरेको थियो ।अन्तिम मिनेटसम्म पनि कारियस पीडित देखिएका थिए । गोलको खोजी गरिरहेका क्रिस्टियानो रोनाल्डो वरिपरि नै थिए । अन्त्यमा कारियस मैदानमा खराब दरिए । उनको टाउको निहुरियो र उठाउनै नसक्नेजस्ता देखिए । उनका लिभरपुलका सहकर्मी आफ्नै पीडामा थिए । उनलाई तत्कालै प्रतिक्रिया दिएनन् । उनलाई रियलका सब्स्टिच्युटद्वय नाचो मोन्रियल र मार्को एसेन्सियोले पहिला सान्त्वना दिएका थिए । उनी आफ्नै खुट्टामा उभिएपछि परिचितको अँगालोमा परे र कानमा साथीहरूको समर्थनका आवाज सुनेका थिए ।त्यसको प्रभावबारे भन्नु अहिले नै चाँडो हुन्छ । कारियसमा आँसु देखिन्थ्यो । अनुहार सुन्निएजस्तो । आँखा राता । निराशपूर्वक दयालु तरिकाले माफी माग्दै उनले लिभरपुलका समर्थकप्रति हीनताबोध देखाइरहेका थिए । लिभरपुलले यो फाइनललाई सम्झिने त्यही हो–आँसु । यर्गेन क्लोप र उनका खेलाडीको समय र उनीहरूको तहगत उपलब्धिले त्यसलाई छायामा पार्ने छैन । यो यात्राको स्थगन बुझ्नुपर्छ, सडकको अन्त्य भने होइन । तर कारियसलाई पीडा र पश्चाताप हुनेछ । र, सिजनभरि चम्किएर पनि अन्त्यमा अँध्यारोमा परेका मोहमद सलाहका लागि पनि ।रियलका मिडफिल्डर टोनी क्रुजले क्लोपको ‘अन्डरडग’ टिमलाई जनावरजस्तै भएको चेतावनी दिएका थिए र पहिलो हाफमा त्यस्तै भयो पनि । रियल प्वाल पारिएको कपडाजस्तै देखिएको थियो । त्यसपछि सलाहलाई सर्जियो रामोसले नचाइदिए । टिम सलाहको वरिपरि अघि बढेको थियो । उनलाई रामोसले पाखुराले समातेर मैदानमा ढालिदिए । त्यसमा फाउल पनि दिइएन । उनको उपचार पनि गरियो । निरन्तर खेल्ने प्रयास पनि गरे तर सकेनन् । दुई मिनेटपछि उनले मैदान छाडे । यसरी उनको खेलको अन्त्य भयो । रुँदै मैदान छाडेका उनी इजिप्टका लागि विश्वकपमा तयार हुने पनि निश्चित छैन ।सलाह बाहिरिएसँगै खेलले अर्कै मोड लियो । लिभरपुलको आफैंमाथिको विश्वास कमजोर भयो, देखिने मात्रै । डर पैदा गर्ने एक खेलाडीको अनुपस्थितिले रियललाई बलियो बनाइदियो । क्रुज र ल्युका मोडरिच छायामै रहे पनि त्यसलाई लिभरपुलले उपयोग गर्न सकेको थिएन । सुरुका तीस मिनेटको खेल हेर्दा विपक्षीको खेलाडीले चोट बोकेपछि रियलले इतिहास बनाउँछ भनेर कसैले पनि सुझाव दिने थिएन ।एक खेलाडीको अनुपस्थिति, त्यसपछि देखिएको गोलकिपरको जस्तै कमजोरी युरोपमा बेग्लै पहिचान नै बन्यो । रियल सही तरिकाले उपलब्धिप्रति केन्द्रित मात्र थिएन, उसले तीन ट्रफी मात्र जितेन, समय र युगको परिभाषा पनि गरिदियो । अहिले मैदानमै रहे पनि खुसियाली मनाउँदा बीचमा रहेका बेल र रोनाल्डोको सुखद अन्त्य पनि हुन सक्छ । उनीहरूले ‘समर ट्रान्सफर’ मा अर्कै भूमि चाहन सक्छन् । तर त्यसले अर्थ फरक पार्दैन किनभने खेलाडी आउने–जाने हुन्छ । परिपक्व रोनाल्डो पनि त्यसमा एक तत्त्व हुन् । आँसु सुक्खा भएजस्तै त्यो फिक्का पनि हुन्छ । जित, ट्रफी, सौन्दर्य, इतिहासमा स्थानमात्र सहने गरिन्छ, जुन रियलसँग छ । रियलले सधैं चाहने पनि यही हो ।  रोरी स्मिथ –न्युयोर्क टाइम्स