‘उता स्वर्ण जितिसक्यो, यता पेट्रोल पाइएन’
बुवा मन्सुर घर्तीमगर लगनखेलमा पेट्रोलको लाइन बसिरहेका थिए । आमा पुना घरमै थिइन् । त्यही घरको किराना पसलमा स्कुलबाट दीपेन्द्र भर्खर पुगेको थियो ।
काठमाडौं — बुवा मन्सुर घर्तीमगर लगनखेलमा पेट्रोलको लाइन बसिरहेका थिए । आमा पुना घरमै थिइन् । त्यही घरको किराना पसलमा स्कुलबाट दीपेन्द्र भर्खर पुगेको थियो ।मन्सुरको बलेराे पिकअप छ । उनी आँफै चलाउँछन् । पेट्रोल लाइनमै पन्चर गाडीको टायर फेरिरहेको समयमा उनलाई एकजना चिनेको पुलिसले फोन गरेर छोरी निमा घर्तीमगरले दक्षिण एसियाली खेलकुदमा स्वर्ण जितेको खबर सुनाइदिए ।दीपेन्द्र पनि फेसबुक सर्च गरिरहेका थिए । निमाले स्वर्ण जितेको खबर त्यही पाएका थिए ।घर्तीमगर परिवारको पुर्ख्यौली घर रोल्पाको कोटगाउँ माडी चौर हो । २०६१ मा उनीहरु काठमाडौं छिरेका हुन् । सभामुख ओनसरी घर्तीमगर मन्सुरको ठुलो बुवाको छोरी हुन् । निमा सभामुखलाई फुपू पनि भन्छिन् र पूर्वअर्थमन्त्री वर्षमान पुनसँगको नाताबाट माइजु पनि । वर्षमान र ओनसरीको एक छोरा र एक छोरी मन्सुरकै घरमा बसेर पढेका थिए ।रोल्पाबाट फर्केपछि ललितपुर टिकाथली अहिलेको महालक्ष्मी नगरपालिका-११ मा घर बनाएका थिए मन्सुरले । विदेश जाने चक्करमा घर बेचिदिएँ । त्यसकै केही अगाडी बहालमा बस्छ उनको परिवार । त्यही पसल गरेर बसेको छ घर्तीमगरको परिवार । निमाले भारतमा जारी सागमा नेपालका लागि पहिलो स्वर्ण जिताएको खबर पुगेसँगै छिमेकका लागि घर्तीमगरको पसल चौतारो बनिसकेको थियो । सबै त्यही जम्मा भएर एकअर्कालाई बधाई दिइरहेका थिए ।४ वर्षदेखि निमाले उसु खेल्न थालेको मन्सुरले बताए । घर नजिकै निरन्जन आलेले खोलेको निन्जा क्वान उसु क्लबमा गएर निमाले खेल्न सुरु गरेकी थिइन् । निरन्जन इन्चोन एसियाली खेलकुदमा डेढ वर्ष अगाडी खेल्न इन्चोन जाँदा कोरियामै बसे ।निमा पनि त्यो एसियाली खेलकुदका लागि छनोट भएकी थिइन् । मन्सुरले नाबलिक पासपोर्ट पनि बनाइदिए । तर उसुका १५ जना मध्ये १३ जनाको मात्र नाम आयो । निमा जान पाइनन् । निमाले रोएर बिलौना गरेको मन्सुरलाई अहिले जस्तै लाग्छ ।इन्चोन एसियाडमा छनोट हुनु अगाडी निमाको हात भाँचिएको थियो, अभ्यास गर्दा । बुवाले उनलाई अस्पताल लगेपछि हातमा प्लास्टर गर्नुपरेको थियो । डाक्टरले २५ दिन राख्नु भनेका थिए । निमाले १७ दिनमै प्लास्टर खोलेर छनोट प्रतियोगिता खेल्न गएकी थिइन् । छनोट पनि भइन् । दुर्भाग्य, जान पाइनन् ।सिद्धिपुरको नेपाल डनबस्को स्कुलमा १० मा पढ्छिन् निमा । उनका लागि दशरथ रंगशाला र घर नजिककै गोदाबरी खोलाको बगर नै स्कुल हो । बिहान ७ बजे निमालाई गाडीमा हालेर त्रिपुरेश्वर रंगशालामा पुर्‍याउनु मन्सुरको दैनिकी हो । त्यहाँ साँढे २ घन्टा अभ्यास गरेपछि उनी रंगशालाबाटै स्कुल जान्छिन् । जहिले पनि २ घन्टी छुटिसकेको हुन्छ । मन्सुर गएर स्कुलमा निमाको कथा बुझाउनुपर्छ, ढिला पुग्नुको कारण ।'सागमा भारत लाग्नु अगाडी उसुको बन्द प्रशिक्षण पोखरामा बसेको थियो,' उनले भने, 'पोखरा जाँदा निमाको टेस्ट परिक्षा नै छुटेको थियो ।' तर उनले एसएलसी दिन पाउने आशामा छ घर्तीमगरको परिवार ।..मन्सुर भन्छन्, ‘निमाको स्वभाव नै अलिक फरक थियो । केही न केही नयाँ गरिरहन खोजिरहन्थ्यो । सागमा पनि नेपालका लागि पहिलो स्वर्ण जितेर केही नयाँ नै गर्‍यो ।’ मन्सुरका अनुसार मोबाइलमा खाली थाउलोको नान छ्वान सर्च गरेर मात्र बस्थ्यो र त्यहाँ आएको नयाँ नयाँ टेक्निक हेरेर बस्थिन् ।निमाको स्वभाव नै लडाकु जस्तो छ । आँटिलो पनि । ‘कहिले बन्जी जम्प हान्छु भन्छ । कहिले ३–४ सय सिसीको बाइक चढ्छु भन्छ,’ बुवा मन्सुरले भने, ‘तर पनि बानि स्वभाव राम्रो छ । इङ्लिस राम्रो पनि बोल्छ । स्कुल सकेर आउने बितिकै खोलाको छेउमा गएर आँफै अभ्यास गरेर बस्छ ।’दाई दिपेन्द्रका अनुसार निमाको बानी अलि एडभेन्चरस छ । केटाहरुसँग पनि फाइट खेलीहाल्छिन् उनी । उनलाई चित्त नबुझेको कुरामा कसैलाई बाँकी राख्दिनन् । ‘एकपटक घर छेउमा एउटा केटासँग उसको कुरा मिलेको थिएन् । निमाले त पिटिनै दियो, त्यसपछि त्यो केटा यता देखिएको छैन,’ मन्सुरले भने । एकहदसम्म मन्सुरले यही कारण निमालाई खेल्न छुट दिएका थिए । ‘भोलि पर्सी जागिर खान गाउँ जानुपर्‍यो भने आफ्नो जीउको रक्षा हुन्छ भनेर खेलोस् भनेर छाडिदिएको थिए,’ मन्सुरले भने ।दीपेन्द्रका अनुसार निमाले पहिला उसुको फाइट नै खेलेकी थिइन् । पछि गुरुले उनलाई प्रदर्शनतर्फ खेल्न सिकाए । दिपेन्द्र भने ब्याडमिन्टन खेल्छन् । ‘म स्वस्थ रहनका लागि खेल्छु, बहिनीले देशका लागि खेलिरहेका छिन्,’ दिपेन्द्र भन्छन् । निमाले पुस २ मा आफ्नो १६ औं जन्मदिन घरैमा मनाएकी थिइन् ।तत्कालिन टिकाथली गाविस र अहिलेको महालक्ष्मी नगरपालिकामा भित्रिएको यो तेस्रो स्वर्ण हो । सन् १९९९ को आठौं साफमा दाजुभाइ प्रकाश थापामगर र रामचन्द्रले काठमाडौंमा बक्सिङमा स्वर्ण जितेका थिए । भारतमा निमाले स्वर्ण जितेपछि प्रकाश पनि आफ्नो घर नजिकै रहेको घर्तीमगर बसेको स्थल पुगेका थिए ।‘टिकाथलीको पानि नै कडा,’ प्रकाशले ठट्टा गर्दै भने, ‘सागमा स्वर्ण जितिन्छ भनेर अब सबै यतै आएर पो बस्छन की क्या हो,’ नेपाली बक्सिङको अफिसियल भएर दुईदिन पछि सागका लागि भारत नै जानेक्रममा रहका प्रकाशले नजिकैको खोला छेउ देखाउँदै भने, ‘त्यही बगरमा फराक फुरुक परेर उफ्रिन्थ्यो, सागमा स्वर्ण नै जित्यो ।’ पसलमा मन्सुरले छोरीलाई ४ वर्ष अगाडी ७ सय रुपैयाँमा किनिदिएको उसुको लौरो पनि थियो । त्यही लौरो समात्दै मन्सुरले भने ‘आज यस लौरोको महत्व बेग्लै छ ।’छोरीले स्वर्ण जितेपछि मन्सुरलाई फोनबाट बधाई आइरहेको थियो । यो बधाई उनको पहाड घर रुकुमसम्म पुगिसकेको थियो । दिपेन्द्रसँग यस संवाददाताले फोनमा कुरा गरेपछि मन्सुर लगनखेलको पेट्रोलको लाइन छाडेर घर फर्किएका थिए ।निमाको बारेमा जानकारी लिएपछि हामी फर्किन लाग्दा मन्सुर फेरि पेट्रोलको लाइनमा बस्न जान हतारिंदै थिए । उनले भने, ‘हिजो राति देखि नै बसेको हो पेट्रोलको लाइनमा । अहिले सम्म पेट्रोल पाइएको छैन । बरु छोरीले सागमा स्वर्ण जितिसकि ।’