एसोसिएट खेलाडीको महत्त्व
सुनील (शेरबहादुर लामा) हङकङ र नेपाल दुवैमा भिजेका क्रिकेटर हुन् । नेपालमा क्लबस्तर र राष्ट्रिय प्रतियोगिता खेलेका उनले हङकङको राष्ट्रिय टोलीबाट पनि खेले । हङकङको युवा टोलीको प्रशिक्षक पनि बने । उनी अहिले नेपालमा बालुवाटार क्रिकेट ट्रेनिङ सेन्टरका प्रशिक्षक पनि हुन् ।
काठमाडौँ — सुनील (शेरबहादुर लामा) हङकङ र नेपाल दुवैमा भिजेका क्रिकेटर हुन् । नेपालमा क्लबस्तर र राष्ट्रिय प्रतियोगिता खेलेका उनले हङकङको राष्ट्रिय टोलीबाट पनि खेले । हङकङको युवा टोलीको प्रशिक्षक पनि बने । उनी अहिले नेपालमा बालुवाटार क्रिकेट ट्रेनिङ सेन्टरका प्रशिक्षक पनि हुन् ।टीभीएस एभरेस्ट प्रिमियर लिग (ईपीएल) उनी मैदान बाहिरै बसेर नियालिरहेका छन् । विशेषगरी हङकङका बाबर हायत र अंशुमन रथले विराटनगर वारियर्सबाट खेल्दै राम्रो प्रभाव पारेका छन् । उनीहरूकै प्रदर्शनमा वारियर्सले दाबेदारी प्रस्तुत गरेको छ । अंशुमनले पोखरासँग म्याच विजयी ६० रनको इनिङ्स खेलेका थिए । ईपीएलको महत्व, यसले एसोसिएट राष्ट्रमा पार्न सक्ने प्रभाव र नेपाली क्रिकेटको स्तरबारे उनी भन्छन् :एसोसिएट राष्ट्रमा ईपीएल जस्तो प्रतियोगिता एउटा उदाहरण बन्न सक्छ । नेपालमा यस्तो प्रतियोगिता भइरहेको छ भनेर पछ्याउने धेरै हुन्छन् । अन्तर्राष्ट्रिय क्रिकेट परिषद्को मान्यता पाएकाले पनि यसप्रति अरू देशका खेलाडी सकारात्मक हुन्छन् । ईपीएल जस्तो प्रतियोगिता नेपालमा हुँदा यसले खेलाडीको प्रतिभालाई अगाडि ल्याउँछ र विदेशी खेलाडीसँग खेल्दा उसले आफ्नो स्तर थाहा पाउँछ । आफूभन्दा राम्रो खेलाडीसँग खेलेपछि खेलको स्तर बढिहाल्छ । नेपाल टिमले राम्रो प्रतिद्वन्द्वीसँग खेल्न पाउँदा उनीहरूको पनि स्तरमा परिवर्तन आउँछ । विदेशी खेलाडी ल्याएर घरेलु प्रतियोगितामा खेलाउँदा त्यसले मुख्य प्रभाव पार्ने त्यही हो । अहिले ईपीएलले त्यही गरिरहेको छ । विदेश खेलाडी खेलाउने सवालमा नेपालका लागि एसोसिएट राष्ट्रका खेलाडी सुहाउँदा हुन्छन् । बाबर मैले खेल्ने क्लबबाट खेलेका हुन्, अंशुमन मैले सिकाएका खेलाडी हुन् । मेरो क्लबमा खेल्दा बाबरले मौका पाए । भेगाबन्स क्रिकेट क्लबमा खेल्दा उनले मौका पाएका थिए, त्यसमा उनले आफ्नो खेल सुधार्दै अगाडि बढेका थिए । २–३ वटा शतक नै बनाएपछि उनी हङकङको टिममा परेका हुन् । अंशुमन क्षमतावान खेलाडी हुन् भन्ने उनले विश्व क्रिकेट लिग च्याम्पियनसिपमा सर्वाधिक रन बनाएर देखाइसकेका छन् । मैले भन्न खोजेको यही हो, एसोसिएट राष्ट्रमा पनि राम्रा खेलाडी छन् । भारत, पाकिस्तान, श्रीलंकालगायत देशका खेलाडी बोलाउँदा धेरै पैसा दिनुपर्छ सायद । एसोसिएटका खेलाडीहरू यस्ता प्रतियोगिताको खोजीमा हुन्छन् । यो प्रतियोगितामा राम्रो गरेमा उनीहरूलाई अरू ढोका पनि खुल्ने गर्छ । टेस्ट राष्ट्रका हेरी एसोसिएटका खेलाडीलाई त्यत्रो पैसा दिनुपर्दैन । किनभने एसोसिएटका खेलाडीलाई प्लेटफर्म चाहिएको छ, म्याच खेल्नुपरेको छ । तुलनात्मक रूपमा हेर्ने हो भने नेपाली खेलाडीभन्दा अरू एसोसिएट राष्ट्रका खेलाडी धेरै राम्रा छन् । आफूभन्दा राम्रोसँग खेलेपछि निश्चय नै स्तर माथि उठ्छ । तीन विदेशी खेलाडीमा एक खेलाडी टेस्ट राष्ट्रको नाम चलेको बोलाउँदा केही समस्या छैन । उनीहरूबाट नेपालले सिक्ने अवसर पाउँछ । ईपीएल जस्तै हङकङमा पनि हङकङ ब्लिज प्रतियोगिता हुँदै आएको छ । त्यो निकै ठूलो कमर्सियल प्रतियोगिता हो, पैसा निकै छ । त्यही भएर त्यहाँ माइकल क्लार्कदेखि डारेन सामीसम्मका टेस्ट राष्ट्रका खेलाडी आएर खेलेका छन् । ईपीएल अझै त्यो स्तरमा पुग्न बाँकी छ । तर ईपीएल पनि खराब छैन, लक्ष्य बनाएर हिंड्यो भने त्यहाँ पुग्न सक्छ । नेपालका लागि राम्रो सुरुआत हो यो । भोलिका दिनमा ईपीएलका टोलीले पनि ठूला ठूला खेलाडी किन्ने क्षमता बनाउन सक्छन् । एसोसिएट राष्ट्रमा ईपीएल जस्तो प्रतियोगिता एउटा उदाहरण बन्न सक्छ । नेपालमा यस्तो प्रतियोगिता भइरहेको छ भनेर पछ्याउने धेरै हुन्छन् । यसले उनीहरूलाई पनि खेल्ने उत्सुकता बढाउँछ । अन्तर्राष्ट्रिय क्रिकेट परिषद्को मान्यता पाएकाले पनि यसप्रति अरू देशका खेलाडी सकारात्मक हुन्छन् । बाबर र अंशुमन जस्ता अहिलेको वर्तमान फर्ममा रहेका खेलाडीको प्रदर्शन हेर्ने हो भने एसोसिएट राष्ट्रका खेलाडी नै ल्याउँदा राम्रो हुन्छ । हङकङ र नेपाली खेलाडी लगभग उस्तै हुन्, मैले देखेको भिन्नता भनेको नेपाली खेलाडीको ‘मेन्टल एप्रोच’ ठीक छैन । यो खेल कसरी जित्ने भनेर बाटो पत्ता लगाउन सक्दैनन् । मैले ईपीएलमा राम्रो गरें भने नेपाली टिममा पर्छु भन्नेमात्र छ । त्यस्तो भावनाले खेलेर हँुदैन । प्रत्येक दिन खेलको स्थिति बुझेर खेल्नुपर्छ । सिद्धान्त लोहनी राम्रा खेलाडी हुन्, तर ललितपुर प्याट्रियट्ससँगको पहिलो खेलमा उनले एउटा चौका हानेपछि अर्को बलमा रिभर्स स्विप हान्दा आउट भए, जबकि अझै केही ओभर खेल हुन बाँकी थियो । त्यो कमजोर मानसिकताका कारण हो । त्यत्तिखेर टिमलाई उनको खाँचो थियो । नेपाली खेलाडीले आफ्नो क्षमताअनुसार खेल्न सकिरहेका छैनन् । बाबर र अंशुमनले मजासँग स्ट्राइक रोटेड गरेर खेल्छन् । अंशुमनले पोखरासँग खेल जिताउने हिसाबले खेलेका थिए, दुर्भाग्य रन आउट हुन पुगे । नेपाली खेलाडीले १–२ बल डट खेलेपछि बाउन्ड्री हान्न गइहाल्छन् । क्रिकेट भनेको १–२ रन पनि हो । हङकङमा नेपालले दुई महिनाअघि खेल्दा पनि यही भएको थियो, फरवार्ड डिफेन्समा जाने अनि अर्को बलमा बाउन्ड्री हान्न खोज्दा आउट हुने । 