वारेन बफेटलाई बिल गेट्सको पत्र जसले जोकोहीलाई आशावादी बनाउँछ 
विश्वका सबैभन्दा धनाढ्य बिल गेट्सको फाउण्डेशनलाई अर्का धनाढ्य वारेन बफेटले १२ डिसेम्बर २०१६ मा एक पत्र लेख्दै आफूले दिएको पैसाले के प्रभाव पर्‍यो भनी जिज्ञासा राखेका थिए । २००६ मा वारेन बफेटले बिल र मेलिन्डा गेट्सले सञ्चालन गरेको फाउण्डेशनलाई ३० मिलियन डलर दान गरेका थिए । 
काठमाडौं — विश्वका सबैभन्दा धनाढ्य बिल गेट्सको फाउण्डेशनलाई अर्का धनाढ्य वारेन बफेटले १२ डिसेम्बर २०१६ मा एक पत्र लेख्दै आफूले दिएको पैसाले के प्रभाव पर्‍यो भनी जिज्ञासा राखेका थिए । २००६ मा वारेन बफेटले बिल र मेलिन्डा गेट्सले सञ्चालन गरेको फाउण्डेशनलाई ३० मिलियन डलर दान गरेका थिए । यसको जवाफ बिल गेट्स र पत्नी मेलिन्डा २०१७ को फेब्रुअरी १४ मा दिए । यो दिन भ्यालेन्टाइन डे (प्रेम दिवस) थियो । दुईले आफ्ना प्रिय मित्र बफेटलाई उनले दिएको रकम के कामको लागि खर्च भयो र त्यसले के प्रभाव पर्‍यो भनेर बुझाएका छन् । उक्त पत्रको अनुवादित र सम्पादित अंश यस्तो छ : प्रिय वारेन, तिमीले एक वर्षअघि दिएको उपहारले हामी निशब्द भएका थियौं । त्यो कुनै पनि व्यक्तिले केही चिजको लागि कसैलाई दिएको सबैभन्दा ठूलो उपहार थियो र हामीलाई थाहा थियो, हामीले तिमीलाई तिम्रो लगानीको उच्च प्रतिफल दिनुपर्छ ।यो पत्रमा हामी तिमीसँग केही महत्वपूर्ण प्रभावहरु बाँड्न चाहन्छौं । र, अहिले विश्वको स्वास्थ्य अवस्थामा केन्द्रित रहेर यो पत्र सुरु गर्न चाहन्छौं–किनकी त्यो नै हाम्रो समाजसेवाको पहिलो कदम थियो र यो नै हामीले काम गरेको क्षेत्र हो । हामीसँग तिमीलाई देखाउन बिक्री र नाफाको हिसाबकिताब छैन् । तर, केही यस्ता नम्बरहरु छन् जसलाई हेरेर हामी निर्देशित हुन्छौं र आफ्नो कामको मूल्यांकन गछौं । अब, सबैभन्दा महत्वपूर्ण नम्बरबाट सुरु गरौं । हाम्रो प्रिय नम्बरमेलिन्डा : हरेक सेप्टेम्बरमा संयुक्त राष्ट्रसंघले अघिल्लो वर्ष मृत्यु भएका ५ वर्षभन्दा कम उमेरका बालबालिकाको संख्या सार्वजनिक गर्ने गर्छ । हरेक वर्ष त्यस्ता नम्बरले मेरो मुटु छिया पार्छ र आशा पनि छर्छ । हरेक वर्ष धेरै बालबालिकाको मृत्यु पनि हुन्छ र झन् धेरै बालबालिका बाँच्छन् पनि ।  बिल : हरेक वर्षको हिसाब गर्ने हो भने, गत २५ वर्षमा ५ वर्षमुनीका १ सय २२ मिलियन बालबालिकाको ज्यान बचाइएको छ । यी त्यस्ता बालबालिका हुन् जो सन् १९९० कै मृत्युदर कायम भएको भए बाँच्ने थिएनन् ।  मेलिन्डा : बालबालिकाको जीवन बचाउनु आफैंमा एक उपलब्धी हो र यसको अर्को फाइदा पनि छ । यदि अभिभावकलाई आफ्नो सन्तान बाँच्छन् भन्ने विश्वास भयो भने र उनीहरुको परिवार नियोजनमा पहुँच भयो भने उनीहरुले कतिवटा बच्चा पाउने भन्ने निक्र्यौल गर्नसक्छन् ।  बिल : जब एक आमाले कति बच्चा जन्माउने भन्ने निक्र्यौल गर्न सक्छिन् तब उनका बच्चाहरु स्वस्थ र पोषित हुन्छन् । उनीहरुको मानसिक क्षमतासमेत उच्च हुन्छ र अभिभावकले आफ्नो बच्चाको स्वास्थ्य र शिक्षामा लगानी गर्न बढी समय र रकमसमेत पाउँछन् । यसरी नै हो परिवार र देश गरिबीबाट माथि उठ्ने । सबैभन्दा राम्रो काम खोपमेलिन्डा : अहिले विश्वका ८६ प्रतिशत बालबालिकाले खोप पाएका छन् । यो संख्या यसअघिका कुनै पनि बेलाको भन्दा धेरै हो । र, धनी र गरिब देशका बालबालिकाले पाउने खोपको सुविधाको खाडल अहिले सबैभन्दा थोरै छ । बालबालिकाको जीवन बचाउने काममा प्राप्त उपलब्धीबारे यो तथ्यांकले धेरै कुरा बोल्छ । ५ वर्ष भन्दा कम उमेरका बालबालिकाको मृत्यु हुने सबैभन्दा ठूलो कारण खोपको अभाव हो । घट्दा शिशू मृत्युदरबिल : शिशूको लागि जीवनको पहिलो दिन खतरापूर्ण हुन्छ र हरेक वर्ष २५ लाख शिशूको मृत्यु पहिलो महिनामै हुन्छ । विश्वले अन्य क्षेत्रमा गरेको प्रगतिजति यो क्षेत्रमा हुन सकेको छैन् । कूल बाल मृत्युदरको ४५ प्रतिशत शिशू मृत्युदरले ओगटेको छ जुन सन् १९९० मा ४० प्रतिशत थियो ।  मेलिन्डा : तर, केही अति गरिब देशहरुले स्तनपानमा जोड दिएर र शिशू जन्माउनको लागि तालिमप्राप्त स्वास्थ्य कार्यकर्ता खटाएर यो अवस्थामा सुधार ल्याउँदैछन् । हामीले अफ्रिकामा स्थापना गरेको स्वास्थ्य केन्द्रहरुले अहिले पोष्टमार्टम समेत गर्छन् जसका कारण चिकित्सकहरुले नवजात शिशूको मृत्युको कारण थाहा पाउन सक्छन् ।कुपोषणको अन्त्यमेलिन्डा : कुपोषणका कारण बालबालिकालाई रोग लाग्ने र मृत्यु हुने सम्भावना उच्च हुन्छ । कुपोषणले बालबालिकाको बृद्धि र मानसिक बृद्धिमा असर पुर्‍याउँछ । बिल : कुपोषणले पृथ्वीको धेरै मानवीय सम्भावनाहरु भत्काएको छ । हामीले पोषणको अनुसन्धान गर्ने र पोषक तत्व पत्ता लगाएर गरिब देशका बालबालिकाको खानामा पुर्‍याउनको लागि अनुसन्धान गरिरहेका छौं । जब अनुसन्धानबाट नयाँ तथ्यहरु पत्ता लाग्छन् तब हुने पोषण प्राप्त बालबालिकाको संख्यामा बृद्धि हुनेछ र उनीहरुको प्रभावले विश्व परिवर्तन हुनेछ । परिवार नियोजनको शक्तिमेलिन्डा : विकासोन्मुख विश्वमा ३ सय मिलियन महिलाहरुको मात्रै आधुनिक गर्भनिरोधक साधनमा पहुँच छ । यो संख्या अहिलेसम्मकै उच्च हो तर यहाँ अझैं २२५ मिलियन महिलाहरु छन् जो जो परिवार आधुनिक गर्भनिरोधक उपयोग गर्न चाहन्छन् तर सक्दैनन् । यो निकै दु:खदायी छ । गर्भनिरोधकले जीवन बचाउँछ र गरिबी घटाउँछ । जब विकासोन्मुख देशका महिलाहरुले जन्मान्तरमा कम्तिमा तीन वर्ष कायम गर्छन् तब उनीहरुको बच्चा कम्तिमा एक वर्ष बाँच्ने सम्भावना दुई गुणा ज्यादा हुन्छ । जब महिलाहरुले जन्मान्तर राख्न सक्छन् तब उनीहरुले आफ्नो शैक्षिक स्तर उकास्ते, आम्दानी बढाउने र स्वस्थ बच्चा पाउने सम्भावना बढ्छ ।गरिबी लैङ्गिक छ बिल : गरिबी लैंङ्गिक छ । समाज जति बढी भयो, महिलाले त्यति कम अधिकार पाउँछन् । महिलाहरु घर बाहिर निस्कने, अरुसँग बोल्ने, पैसा कमाउने कुरा पनि पुरुषको निर्णयको आधारमा हुन्छ । गरिब समाजमा पुरुषको दबदबा अत्याधिक छ । मेलिन्डा : जब समाज समृद्ध हुँदै जान्छ तब महिलाको हैसियत पनि बृद्धि हुँदै जान्छ । तर, अहिले गरिब समाजाम महिलाहरुले शक्ति कसरी पाउँछन् ? वास्तवमा महिलाहरुले यस्ता शक्ति अन्य महिलाहरुबाट पाउँछन् । भारतमा मात्रै ७५ मिलियन महिलाहरु स्वनिर्भर समूहमा आवद्ध छन् । पहिलेभन्दा धेरै आशावादीबिल : भर्खरै मात्र गरिएको एक सर्वेक्षणका अनुसार १ प्रतिशत मानिसलाई मात्रै विश्वबाट आधा गरिबी हटेको तथ्य थाहा थियो, बाँकी ९९ प्रतिशतलाई यो तथ्यबारे जानकारी थिएन । उक्त सर्वेक्षण मानिसको ज्ञान परीक्षण मात्रै थिएन, मानिसको आशाको परीक्षण पनि थियो तर विश्वले राम्रो अंक पाएन् । मेलिन्डा : आशा भनेको सबै राम्रो हुन्छ भन्ने विश्वास गर्नु मात्रै होइन्, बरु हामीले राम्रो बनाउन सक्छौं भन्ने विश्वास गर्नु हो । र, धेरै पक्षबाट हामीले विश्वलाई राम्रो बनाउँदैछौं–विश्वव्यापी गरिबी घट्दो छ, बालमृत्युदर कम हुँदै गएको छ, साक्षरता प्रतिशत बढ्दो छ र विश्वभरका महिला तथा अल्पसंख्यकहरु अघि बढ्दैछन् । बिल : वारेन, हामी पहिलेभन्दा धेरै आशावादी छौं भन्दा तिमीलाई  आश्चर्य नलाग्ला ।यहाँ केही अंकहरु छन् जुन उद्देश्यले हामीलाईसधैं अघि बढ्न प्रेरित गर्छ । –जिरो मलेरिया–जिरो एचआईभी–जिरो टिबीपोलियो जिरो नजिक पुगिरहेको छ । सन् १९८८ मा हरेक वर्ष विश्वभर ३ लाख ५० हजार बढी पोलियो रोगी देखिने गरेको थियो । तर, गत वर्ष यो संख्या ३७ मात्र थियो । पेलियो चाँडै नै इतिहास बन्नेछ । हाम्रै जीवनकालमा मलेरिया अन्त्य हुनेछ । एड्सको कारण कसैले मर्नुपर्ने छैन् । थोरै मानिसलाई मात्रै टिबी हुनेछ । सबैतिरका बालबालिका राम्ररी पोषित हुनेछन् । र, विकासोन्मुख मुलुकमा हुने बाल मृत्युदर दुर्लभ हुनेछ जस्तो विकसित देशमा छ । यसको लागि हामी ठ्याक्कै मिति तोक्न त सक्दैनौं तर हामी एउटा कुरामा निश्चिन्त छौं : भविष्यले निराशावादीलाई आश्चर्यमा पार्नेछ । हामीलाई विश्वास गरेकामा धन्यवाद, वारेन । हामी तिमीलाई निराश पार्ने छैनौं । –बिल र मेलिन्डा 