‘कैहिया अइहन बाबुजी, हम्रा खातिर भाइ किन्के ?’
परोहा–३, लौकाहाकी ५ वर्षीया संजुलाई बजार गएका बुबा, आमा, हजुरआमा र बहिनी घर फर्केर आउने आशा छ । उनलाई बुबा चन्द्रकिशोर यादव हजुरआमा, आमा र बहिनीलाई लिएर आफ्नो लागि भाइ किन्न गौर गएको भन्ने लागेको छ । बुबा–आमाको मृत्युको उनलाई कुनै भेउ छैन । 
रौतहट — परोहा–३, लौकाहाकी ५ वर्षीया संजुलाई बजार गएका बुबा, आमा, हजुरआमा र बहिनी घर फर्केर आउने आशा छ । उनलाई बुबा चन्द्रकिशोर यादव हजुरआमा, आमा र बहिनीलाई लिएर आफ्नो लागि भाइ किन्न गौर गएको भन्ने लागेको छ । बुबा–आमाको मृत्युको उनलाई कुनै भेउ छैन ।  सडक छेउमै रहेको घरबाट उनी घरिघरी बाहिर निस्किन्छिन् र बुबा, आमा, बहिनीलाई बाटोमा कतै देखिन्छ कि भनेर आँखा डुलाउँछिन् । कोही नदेखेपछि आँखाबाट आँशु झार्दै टोलाइरहेका ५८ वर्षीय हजुरबुबा रामसेवक यादवसँग सोध्छिन्, ‘कैहिया अइहन बाबुजी, हम्रा खातिर भाइ किन्के ? (कहिले आउँछन् मेरो बुबा, मेरो लागि भाइ किनेर ?)’नातिनी संजुको अवोध प्रश्न सुनेर ब्रम्हज्योती उच्च माविका प्रचार्य समेत रहेका रामसेवक उनलाई काखमा च्यापेर भक्कानिन्छन् । संजुलाई उनका बुबा, आमाले भाइ ल्याइदिने आशा देखाएका थिए । ब्रम्हज्योती उच्च माविमा नर्सरीमा पढ्ने उनलाई बुबा–आमाले देखाएको सपना चकनाचुर भएको थाहै छैन । सोही स्कुलमा उनको बुबा पनि शिक्षकका रुपमा कार्यरत थिए ।... छोरा, बुहारी, नातिनीसहित श्रीमती गुमाएका शिक्षक रामसेवक बचेकी एक्ली नातिनीलाई काखमा लिएर आँशुको धारा बगाउँदै भक्कानिन्छन् र विलौना गर्छन्, ‘अब यी केकरा सहारमै बाँची, यीनकराके पालनपोषण करेवाला भी कोही ना बाचल । हे, गंगामाई तु कति कैलु ? हम्रा से कौन गल्ती भैयल रहे ? (अब कसको सहारामा बाँच्ने ? नातिनीको पालनपोषण कसले गरीदिन्छ ? हे गंगामाई के गर्‍यौ ? मैले के कसुर गरेको थिएँ, मलाई यस्तो दिन देखायौ ?)’ बूढेसकालले छोप्न लागि सकेका उनलाई छोरा, बुहारी, नातिनी र श्रीमतीको एकैपटक किरिया गर्नु पर्दाको असैह्य पीडाले थिचेको छ । दु:ख परेको बेला अरुलाई सम्झाउँदै हिँड्ने गाउँका प्राचार्यलाई सान्त्वना दिन छिमेकीलाई मुश्किल परिरहेको छ ।उनका छिमेकी तथा बाल्यकालका साथी ६९ वर्षीय महेन्द्रराय यादवलाई पनि रामसेवककी नातिनी संजुको पालनपोषण कसरी हुन्छ भन्ने चिन्ता छ ।‘५ वर्षकी संजुको के हाल हुन्छ, कुन दुर्दशा हुने हो ?’ उनले भने, ‘उसलाई पाल्ने घरमा कोही रहेन । रामसेवक पनि बुढो भईसके । नातिनीलाई कसले स्याहार गरीदेला ?’ बालसखाको दशा देखेर महेन्द्रको पनि गह भरिएर आउँछ । रामसेवकको शोकमा अहिले पुरै गाउँ नै डुबेको प्रतित हुन्छ । गाउँमा कृष्णजन्माष्टीको अवसरमा लाग्ने झन्डी मेलाको मुख्य आयोजकको जिम्मेवारी लिँदै आएका रामसेवकका छोरा चन्द्रकिशोरले गुमाएपछि उनका साथीहरु पनि शोकमा डुबेका छन् ।‘अत्यन्त मिलनसार र कर्मशिल व्यक्ती थिए, चन्द्रकिशोर,’ उनका छिमेकी दिपेन्द्र यादवले भने, ‘भगवाले पनि यस्तै मान्छेलाई खोस्दो रहेछ । रामसेवक काकाको परिवारमा बज्रपात नै पर्‍यो ।’...गर्भवती रहेकी चन्द्रकिशोरकी श्रीमती शर्मिलालाई शनिबार लागेको बेथा काल बनेर आई दियो । सुत्केरी हुन २३ दिन समय बाँकी रहेको अवस्थामा एक्कासी बेथाले च्यापेछि चन्द्रकिशोर श्रीमती, आमा र छोरीलाई लिएर स्वास्थ्य केन्द्र जान बिहान ४ बजे निस्केका थिए । ‘राति करीब एकबजेदेखि नै ब्यथा लागेको थियो । दर्दको औषधि खुवाउन भनेका थियौं । त्यसबाट ब्यथा कम नभएपछि आत्तिएर छिमेकीको जीपमा राजपुर प्राथमिक स्वास्थ्य केन्द्रमा परिवारसहित बिहान ४ बजे हुइँकिएको थियो चन्द्रकिशोर,’ दाइ ब्रजकिशोरले भने, ‘ईलाका प्रहरी कार्यालय नजिकै बाढीले सडक बगाएको खाल्डोमा उनीहरु सवार रहेको जीप बिहान साढे ४ बजे डुबेको थियो ।’ उक्त घटनामा ३० वर्षिय चन्द्रकिशोर, उनकी श्रीमती २८ वर्षिय शर्मिला कुमारी यादव, छोरी २ वर्षिया आरुशी कुमारी, आमा ५७ वर्षिया सुमित्रा देवी, काकी ४० वर्षिया ललिता देवी र काकाको छोरो (भाइ) २० वर्षिय सरोज यादवको निधन भएको थियो । अगाडि बसेका काकाका छोरा राजन र छिमेकी साथी जीप चालक शम्भु यादव मात्र दुर्घटनामा बाँचेका छन् । गाडी डुबेपछि चालक शम्भु पानीमा बगेका थिए । राजन ढोकामै च्यापिएका थिए । छट्पटिएर उनी जीप माथी चढेर मेरो पुरै परिवार डुब्यो बचाउनु भन्दै कराउन थालेपछि स्थानीय टर्च लिएर उद्धारका लागि आएका थिए ।‘टर्च मात्र देखाए, बचाउन कोही भित्र छिरेनन्,’ उनले भने, ‘५० मिटरको दुरीमा रहेको प्रहरी चौकीका सुरक्षाकर्मीलाई पनि रुँदै, कराउँदै गुहारें, तर कोही बचाउन आइदिएन ।’ चौकीमा प्रहरी निरिक्षकको कमाण्डमा बाढीपीडितको उद्धारको लागी आएको टोली पानीको बहाव बढेपछि त्यतै रोकिएको थियो । जनताको सेवा गर्न बसेको प्रहरीले मानविय व्यवहार समेत नदेखाएको भन्दै उक्त दुर्घटनामा दाइको परिवारसहित आफ्नो आमा ललितालाई गुमाएका राजनले आक्रोस पोखे ।‘विपदका बेला मानवीय सम्वेदना नदेखाउने प्रहरीलाई विभागीय कारवाही गरिनु पर्छ,’ उनले भने, ‘डुबेको गाडीमै पानीले निस्सासिएर मरेकालाई निकाल्न समेत राजपुर प्रहरी चौकीको प्रहरी आइदिएन । स्थानीय बासिन्दाको प्रयासमा मात्र शव निकालेर घर पुर्‍याएका थियौं ।’ चन्द्रकिशोरको परिवारका चारै जनालाई एउटा चिता र ललिता र सरोजलाई छुट्टाछुट्टै चितामा राखेर अन्तिम संस्कार नहरको सुख्खा डिलमा गरिएको थियो ।...बाढीपीडितका मद्दतका लागि जिल्लाबाट आएको थप प्रहरीसहित त्यो रात ईलाका प्रहरी कार्यालय राजपुर भरिएको थियो । जिल्लाबाट प्रहरी निरिक्षक अशोक झाको नेतृत्वमा जिल्लाबाट थप टोली राजपुर पुगेको थियो । पानीमा बगेर ज्यान जोगाउन सफल भएका गाडी धनी तथा चालक शम्भु यादव डुबेको गाडीमा फसेकाहरुलाई उद्धार गरीदिन तत्कालै घटनास्थल भन्दा ५० मिटरको दुरीमा रहेको ईप्रका पुगेका थिए । एकै परिवारको ६ जनाको ज्यान लिएको सडकको खाल्डो । तस्बिर : पवन यादव/कान्तिपुरशम्भुको गुहार सुनेर डुबेकाहरुलाई उद्धार गर्न घटनास्थल तर्फ पुग्नुको साटो प्रहरीले उल्टै शम्भुलाई नियन्त्रणमा लिएर चुप लागेर बसे । डुबेकालाई बचाउन न उनीहरु घटनास्थलमा पुगे न छिमेकी शम्भुलाई नै उद्धारको लागी जान दिए ।अन्तत: डुबेकाहरुको पानीमा निसासिएर ज्यान गयो । ६ जनाको डुबेर मृत्यू भएको थाह पाएपछि पनि प्रहरीले मृतकहरुको शव निकाल्न सहयोग नगरेको स्थानीयको आरोप छ ।‘प्रहरी तस्करबाट पैसा उठाउन मात्र चौकीमा बसेका छन्,’ नाम नछाप्ने सर्तमा एक स्थानीयले भने, ‘जनतको सेवा गर्नका लागी होइन । प्रहरीले चासो लिएको भए गाडीसहित डुबेका बाँकी ६ जनाकै ज्यान जोगाउन सकिन्थ्यो होला ।’...स्थानीय तथा पीडित परिवारले ६ जनाको ज्यान जानेगरी ईप्रका नजिकै भएको घटनाको छानबीन गरि दोषी प्रहरीलाई कारबाही गरिनुपर्नेे माग गरेका छन् ।राति करीब १० बजे खाल्डोमै डुबेको जीपमै सवार भएर प्रहरी निरिक्षक अशोक झासहितको टोली प्रहरी चौकी लौकाहाबाट राजपुर पुगेका थिए । त्यसपछि दोहोर्‍याएर बिरामी लिएर आउँदा एचआर२६एवाई १९३९ नम्बरको जीप खाल्डोमा डुब्दा एकै परिवारका ६ जनाले ज्यान गुमाए । बाढी पीडितको उद्धारको लागी जिल्लाबाट खटिएका टोलीले उद्धार नगरीदिँदा स्थानीय मर्माहित र आक्रोशित छन् ।मृतक परिवारलाई सान्तवना दिंदै स्थानीय गाउँले तथा छिमेकीहरु । तस्बिर : पवन यादव/कान्तिपुर 