अनुको दोस्रो अध्याय
राष्ट्रिय फुटबलर अनु लामा दुई वर्षअघि भदौरे घाममा हल्चोकस्थित एपीएफ मैदान प्रशिक्षणरत थिइन् । आसन्न प्रधानसेनापति कप र त्यसपछि हुने साफ च्याम्पियनसिपको तयारीमा रहेकी उनीमाथि त्यसैक्रममा बज्रपात पर्‍यो ।
काठमाडौँ — राष्ट्रिय फुटबलर अनु लामा दुई वर्षअघि भदौरे घाममा हल्चोकस्थित एपीएफ मैदान प्रशिक्षणरत थिइन् । आसन्न प्रधानसेनापति कप र त्यसपछि हुने साफ च्याम्पियनसिपको तयारीमा रहेकी उनीमाथि त्यसैक्रममा बज्रपात पर्‍यो ।प्रशिक्षणकै क्रममा उनको घुँडामा चोट लाग्यो । पछि विस्तृत परीक्षणमा हेर्दा शल्यक्रिया गर्नुपर्ने भयो । यसको मतलब अनुले आसन्न प्रतियोगिता गुमाउने त भइन् नै, उमेरका कारण उनको पुनरागमनबारे पनि शंका थियो । जतिखेर उनी विभागीय टोली एपीएफ एवं राष्ट्रिय फुटबल टोलीकी कप्तान थिइन् ।अनुको अनुपस्थितिमा एपीएफले प्रधानसेनापति कपको उपाधि त जित्यो तर राष्ट्रिय टोलीमा उनको स्थान सायदै कसैले लिनसक्थे । तत्कालीन महिला टोलीका प्रशिक्षक कुमार थापासँग अनुको विकल्पमा अर्की अनुभवी खेलाडी निरु थापा थिइन्, जो अनुको शैलीमा खेल्न सक्थिन् र राष्ट्रिय टोलीको पनि अनुभव थियो । तर प्रशिक्षणमा निरुले अपेक्षित प्रदर्शन गर्न नसक्दा अन्तिम टोलीमा अटाउन सकिनन् । प्रशिक्षक थापाले त्यतिबेला राष्ट्रिय टोलीमा अनुभवभन्दा पनि लयमा रहेका खेलाडीलाई टोलीमा समेटेका थिए । जसका कारण अन्य केही अनुभवी खेलाडी पनि टोलीमा पर्न सकेनन् ।साफ च्याम्पियनसिपमा अनुको स्थानमा प्रशिक्षक थापाले आर्मीकी शर्मिला थापामगर र एपीएफकी सरु लिम्बूलाई प्रयोग गरे । दुवैले लयमा रहेकी सावित्रा भण्डारीलाई अपेक्षित साथ दिन सकेनन् । मिडफिल्ड र फरवार्डको बीचमा रहेर निभाउने उक्त भूमिकामा दुवै खेलाडी फिक्का देखिए । लिग चरणका सहज जितमा गोल गरे पनि प्रशिक्षक थापा आफैं उनीहरूको प्रदर्शनबाट खुसी थिएनन् । सावित्राको भरमै आक्रमण टिकेको नेपालले सेमिफाइनलमा भारतलाई दबाबमा राखेपनि जित दर्ता गर्न सकेन । अनुको अनुपस्थितिमा आक्रमण त फितलो थियो नै, नेपाली टोलीमा मैदानभित्र अनुभवी नेतृत्वको कमी झल्केको थियो ।नेपालले भारतमा सम्पन्न साफ च्याम्पियनसिप खेल्दा अनु शल्यक्रिया गरेर विश्राममा थिइन् । उनले त्यतिबेला प्रतिज्ञा गरिन् अर्कोपल्ट नेपालमै हुने साफ च्याम्पियनसिपको उपाधि नेपालमा राख्ने । उनलाई शल्यक्रियापछि ठीक हुन सोचेभन्दा केही बढी समय लाग्यो । उनलाई हतारो पनि केही थिएन र साफलक्षित गरेर तयारी थालिन् । केही महिनाअघि मात्र मैदानमा सामान्य व्यायामबाट फर्केकी उनले सोमबार प्रतिस्पर्धात्मक खेलमा पुनरागमन गरिन् । र, मैदान फर्केको खेलमा गोल पनि गरिन् ।पुनरागमन गरेकै खेलमा गोल गर्न सक्दा अनु निकै खुसी थिइन् । ‘मैदान फर्केको पहिलो खेलमै गोल गर्न सकें । शल्यक्रियापछि यो अवस्थामा आउन सक्छु भन्नेमा आफैंलाई डर थियो । नियमित डाक्टरको सल्लाहअनुसार आफूलाई तयार गरें र यहाँ आइपुगें,’ जारी लिग फुटबलमा एपीएफको दोस्रो जितपछि उनले भनिन्, ‘अहिले केही दुखाइ छैन । म्याच फिटनेसका लागि निरन्तर मिहिनेत गरिरहेको छु ।’महिला राष्ट्रिय टोलीका नवनियुक्त प्रशिक्षक हरि खड्का अनुजस्तो अनुभवी र स्तरीय खेलाडी टोलीमा फर्कनुलाई सकारात्मक रूपमा हेर्छन् । ‘चोट भनेको जो–कोही खेलाडीलाई लाग्न सक्छ । अहिले अनु चोटबाट भर्खर फर्केकी छन् । मैले दुवै खेलमा उनको प्रदर्शन नियालेको छु । उनीजस्तो प्राविधिक रूपमा निपुण खेलाडी सायदै होला तर फिटनेस पनि मुख्य पाटो हो,’ खड्काले भने, ‘हामीले अब उनको फिटनेस हेरेर प्रशिक्षणको प्रदर्शन पनि हेर्नुपर्छ । लिग समापनपछि हामीले खेलाडीलाई लामो अवधिको प्रशिक्षणमा राख्छौं, त्यसले नै उनको भविष्य निर्धारण हुनेछ ।’उनले जारी लिगपछि अर्को प्रतियोगितालाई पनि सम्भावना रहेकाले अनुसँग अझै फिटनेसमा आउन समय रहेको बताए ।राष्ट्रिय टोलीमा अनुले ३५ गोल गर्दै सर्वाधिक गोलकर्ताको कीर्तिमान आफ्नो नाम राखेकी छिन् । उनको अनुपस्थितिमा सावित्राले गोल गर्ने जिम्मेवारी लिँदै नियमित गरिरहेकी छन् । दुवैले १२ औं दक्षिण एसियाली खेलकुदमा एकैपटक राष्ट्रिय टोलीबाट खेलेका थिए । त्यसयता आफ्नो खेललाई निखारेकी सावित्रा अनुको आगमनले टोलीलाई निकै फाइदा पुग्ने तर्क राख्छिन् ।‘अनु दिदी टोलीमा फर्कनु भनेको निकै राम्रो पक्ष हो । प्राविधिक रूपमा उहाँले मेरो खेल बुझ्नुभएको छ र मैले उहाँको । क्लब फुटबलमा नियमित प्रशिक्षण र खेलले गर्दा हाम्रो तालमेल पनि मिलेको छ,’ पछिल्ला प्रतियोगितामा सर्वाधिक गोलकर्ताको उपाधि आफ्नो नाम गर्दै आएकी सावित्राले भनिन् । राष्ट्रिय टोलीबाट साफ च्याम्पियनसिपको उपाधि जित्ने लक्ष्यमा अनुको पुनरागमनले महत्त्वपूर्ण भूमिका खेल्ने उनको बुझाइ छ । ‘अनु दिदीको अनुभव राष्ट्रिय टोलीमा निकै महत्त्वपूर्ण हुनेछ । हामीले राष्ट्रिय टोलीको लामो प्रशिक्षणमा टोलीबाट एकीकृत भएर खेल्ने र उपाधि भित्र्याउने लक्ष्य राखेका छौं । खेलाडीसँगै व्यवस्थापन र प्रशिक्षण पनि राम्रो हुने हो भने हाम्रो लक्ष्य पुरा हुनेछ,’ उनले भनिन् ।एन्फाले साफ च्याम्पियनसिपलाई ध्यानमा राख्दै जिल्लास्तरका दुई उत्कृष्ट टोलीलाई समेटेर तीन विभागीय टोलीसहित ५ टोलीको सिंगल राउन्डमा राष्ट्रिय लिग आयोजना गरिरहेको छ । खेलाडी छनोटका लागि प्रारम्भिक आधार मानिएको यस लिगमा सबै टोलीले ४–४ खेल खेल्नेछन् । एन्फाले प्रदेशस्तरीय लिग गर्ने तयारी पनि थालेको जनाएको छ । यसपालि साफ च्याम्पियनसिपका लागि लामो तयारी थाल्ने र वैदेशिक प्रतियोगितामा पनि सहभागिता जनाउने एन्फाको योजना छ । कागजी योजनालाई वास्तविकतामा बदले नेपाली टोलीको सम्भावना बलियो देखिन्छ ।यसअघि नेपालले आयोजना गर्ने भनिएको साफ महिला च्याम्पियनसिप अब डिसेम्बर १७ देखि २६ सम्म श्रीलंकाले आयोजना गर्ने भएको छ । हालसम्मका चार संस्करणमा चारैपल्ट भारतसँग पराजित नेपाल तीनपल्ट उपविजेताको बिल्ला भिर्दै घर फर्केको छ । यसपालि भारतलाई हराउने त छँदै छ, अनु उपाधिसहित राष्ट्रिय टोलीबाट बिदा लिन चाहन्छिन् । ‘भारतलाई हराउने मेरो पहिलादेखिको लक्ष्य हो । त्योभन्दा बढी राष्ट्रिय टोलीबाट उपाधि जित्नु छ । सायद दुवै लक्ष्य प्राप्त गर्ने मेरा लागि यो अन्तिम मौका हुनेछ । राष्ट्रिय टोलीबाट बिदा लिने यो सुवर्ण अवसर आफैं सिर्जना गर्न तत्पर छु,’ उनले टुंग्याइन् ।