कमजोर कथा, फिक्का प्रस्तुति
बलिउडमा साउथ चलचित्रको रिमेक बनाउने चलन कुनै नौलो होइन । अहिले बलिउडका प्रायः चलचित्रहरू पनि रिमेक बनिरहेका छन् । एउटा समय यस्तो पनि थियो निकै कम दर्शकलाई मात्र थाहा हुन्थ्यो कि बलिउड चलचित्र साउथको रिमेक हो । त्यति बेला साउथ चलचित्रको हिन्दी संस्करण पनि खासै उपलब्ध हुँदैनथ्यो तर कोभिड–१९ को समयमा जब दर्शकले ओटीटी र युट्युबमा साउथ चलचित्रको हिन्दी रिमेकलाई मन पराएर हेर्न थाले त्यसपछि बलिउडमा साउथ चलचित्रको रिमेक बनाउनेहरूको लाइन लाग्न थाल्यो । त्यसैले पनि अहिले दर्शकलाई साउथ चलचित्रको हिन्दी रिमेक प्रदर्शन हुनुअघि नै त्यो कुन साउथ चलचित्रको रिमेक हो भन्ने थाहा भइहाल्छ ।
काठमाडौँ, वैशाख १० गते  । बलिउडमा साउथ चलचित्रको रिमेक बनाउने चलन कुनै नौलो होइन । अहिले बलिउडका प्रायः चलचित्रहरू पनि रिमेक बनिरहेका छन् । एउटा समय यस्तो पनि थियो निकै कम दर्शकलाई मात्र थाहा हुन्थ्यो कि बलिउड चलचित्र साउथको रिमेक हो । त्यति बेला साउथ चलचित्रको हिन्दी संस्करण पनि खासै उपलब्ध हुँदैनथ्यो तर कोभिड–१९ को समयमा जब दर्शकले ओटीटी र युट्युबमा साउथ चलचित्रको हिन्दी रिमेकलाई मन पराएर हेर्न थाले त्यसपछि बलिउडमा साउथ चलचित्रको रिमेक बनाउनेहरूको लाइन लाग्न थाल्यो । त्यसैले पनि अहिले दर्शकलाई साउथ चलचित्रको हिन्दी रिमेक प्रदर्शन हुनुअघि नै त्यो कुन साउथ चलचित्रको रिमेक हो भन्ने थाहा भइहाल्छ ।सलमान खान अभिनित ‘किसी का भाइ किसी की जान’ पनि तमिलका चर्चित कलाकार अजितकुमारको २०१४ मा प्रदर्शनमा आएको चलचित्र ‘वीरम’को रिमेक हो । चलचित्रको नाम  जस्तै यसको निर्माण पूर्वको कथा पनि निकै रोचक छ । चलचित्रका निर्देशक फरहाद सामजी अक्षयकुमारसँग ‘बच्चन पाण्डे’ बनाएर हिन्दीमा ‘वीरम’ बनाउन चाहन्थे तर पछि उनले अर्को तमिल चलचित्र ‘जिगरथण्डा’मा ‘बच्चन पाण्डे’ बनाएर चलचित्र खासै चलेन । त्यसपछि फरहाद सामजीले सलमानलाई ‘वीरम’ को कथा सुनाएर उनलाई कथा यति मन प-यो कि उनले यसलाई ‘कभी इद कभी दिवाली’ शीर्षकको चलचित्र बनाउने घोषणा गरे, जुन अन्ततः ‘किसी का भाइ किसी की जान’ चलचित्र बन्यो । सलमानको यस चलचित्रको कथा साउथको ‘वीरम’ को जस्तै छ । भाइजान (सलमान खान) आफ्ना तीन जना भाइको रेखदेख गर्नुपर्ने हुनाले विवाह नगरी बसेका हुन्छन् । वास्तवमा उनका यी तीन भाइ आफ्नै आमाको कोखबाट जन्मिएका पनि हुँदैनन् उनले तीन अनाथ बालबालिकालाई आफ्नै भाइको दर्जा दिएर  हुर्काएका हुन्छन् । भाइजान आफू पनि विवाह गर्दैनन् र आफ्ना भाइहरूको विवाहको पनि विरुद्धमा हुन्छन् । उनी चाहन्छन् कि उनको भाइहरूबीच अरू कोही नआओस् तर भाइजानका भाइहरू विवाह गर्न चाहन्छन् र यसका लागि उनीहरूले धेरै प्रयास गर्छन् । त्यस्तैमा चलचित्रमा हैदरावादकी भाग्यलक्ष्मी (पूजा हेगडे) भाइजानको जीवनमा प्रवेश गर्छिन् । भाग्यलक्ष्मी भाइजानलाई मन पराउँछिन् तर भाइजान उनीबाट टाढा भाग्छन् । अन्ततः विस्तारै विस्तारै भाइजानलाई पनि भाग्यलक्ष्मी मन पर्न थाल्छ । यता भाग्यलक्ष्मीको जेठो भाइ अन्नय (वेंकटेश दग्गुबाती) समस्यामा परेको भाइजानले थाहा पाउँछन् । त्यसपछि भाइजान र उनका भाइहरू भाग्यलक्ष्मीको परिवारलाई मद्दत गर्न पुग्छन् । यसपछि चलचित्रमा कथाले अनेकन मोड लिन्छ । भाइजान र भाग्लक्ष्मीको प्रेमको कथालाई मुख्य विषय बनाइएको चलचित्र भाइजानको भाइहरूको विवाहको विषय कथामा समाहित छ । चलचित्रको कथामा खासै तुक छैन । ‘पुरानो बोतलमा नयाँ रक्सी’ भनेझै चलचित्रको कथा पुरानै शैलीको छ । चलचित्रका निर्देशक फरहाद सामजीले १० वर्ष पुरानो कथामा निकै कमजोर चलचित्र बनाएका छन् । दर्शकलाई चलचित्रको साढे दुई घन्टा अवधि कटाउन निकै धौधौ हुन्छ । चलचित्रमा मसला धेरै कम छ । सलमानकै निर्माणमा बनेको यस चलचित्रमा उनले ठूलो कलाकारको अनुहार मात्र बिकाउन खोजेका छन् । सलमानको यस चलचित्रले धेरैको मन खिन्न बनाउने पक्का छ । नयाँ युगअनुसार चलचित्रको कथा बेकार मात्र नभई चलचित्रको गीतमा सलमानलाई खासै सुहाएको छैन । चलचित्रको ‘नियो लग्दा’ र ‘बिल्ली बिल्ली’ गीत हिट भए पनि बाँकी गीतले खासै दर्शकको मन छुँदैन । चलचित्रमा सलमानको अभिनयमा खासै नयाँपन छैन । उही पुरानो ढर्राको अभिनयमा सलमान प्रस्तुत भएका छन् । नायिका पूजा हेगडे फेरि बलिउडमा अर्को हिटका लागि सङ्घर्ष गरिरहेको देखिएकी छिन् । यद्यपि साउथ कलाकार वेंकटेश र जगपति बाबुको अभिनयले दर्शकको मन जित्न सक्छ । चलचित्रका अन्य कलाकारको अभिनयले पनि दर्शकलाई खासै खुसी बनाउन सकेका छैनन् ।   