कृपया वैकल्पिक राजनीतिमाथि हुलहुज्जत नगर
पछिल्लो निर्वाचनमा पूर्व र पश्चिम तराईमा आशा जगाएका दुई राजनीतिक दलका नेता/कार्यकर्ताले वैकल्पिक राजनीतिको छविलाई नै धुमिल बनाउन लागेका छन् । मधेश प्रदेशसभामा जनमत पार्टीका संसदीय दल नेता तथा निवर्तमान शिक्षामन्त्री महेशप्रसाद यादवले आइतबार सरकारी कार्यालयका प्रमुखमाथि हातपात गरेका छन् ।
पछिल्लो निर्वाचनमा पूर्व र पश्चिम तराईमा आशा जगाएका दुई राजनीतिक दलका नेता/कार्यकर्ताले वैकल्पिक राजनीतिको छविलाई नै धुमिल बनाउन लागेका छन् । मधेश प्रदेशसभामा जनमत पार्टीका संसदीय दल नेता तथा निवर्तमान शिक्षामन्त्री महेशप्रसाद यादवले आइतबार सरकारी कार्यालयका प्रमुखमाथि हातपात गरेका छन् ।अर्को दिन नागरिक उन्मुक्ति पार्टीको बैठकमा नेताहरू आपसमा हात हालाहालमा उत्रिएर अराजनीतिक संस्कार देखाए । त्यति मात्र होइन, उन्मुक्ति पार्टीका संस्थापक रेशम चौधरीले कुटपिट गर्ने र ज्यान मार्नेसम्मको धम्की दिएको आरोप त्यही पार्टीका नेताहरूले लगाइरहेका छन् । राजनीतिक दलहरूका लागि यी दुवै घटना अशोभनीय मात्र होइन, कानुनी कारबाहीयोग्यसमेत हुन् ।स्थापनाको एक वर्ष नबित्दै उन्मुक्ति पार्टीले प्रतिनिधिसभामा चार सिट जितेको मात्र छैन, सुदूरपश्चिम प्रदेशसभामा निर्णायक शक्ति बनेको छ, तर यही हैसियत उसका लागि भारी भएको छ । सुदूरपश्चिममा कसलाई समर्थन गर्ने भन्नेमा पार्टी अध्यक्ष रञ्जिता श्रेष्ठ र संरक्षक रेशम चौधरी पक्षबीच विवाद उत्कर्षमा छ । अध्यक्ष रञ्जिता सुदूरपश्चिम प्रदेश सरकारबाट फिर्ता हुनुपर्ने पक्षमा छिन् भने रेशम कांग्रेस नेतृत्वको सरकारमा यथावत् रहनुपर्ने अडानमा छन् । यही विवादका कारण अनामनगरस्थित पार्टी केन्द्रीय कार्यालयमा सोमबार बसेको संस्थापक केन्द्रीय समितिको बैठकमा दुई पक्षबीच हात हालाहाल भयो । रेशमले सुदूरपश्चिम सरकार ढाले ज्यान लिने धम्की दिएको आरोप अर्को पक्षका नेताहरूले लगाइरहेका छन् । यो घटनाक्रमले नागरिक उन्मुक्ति पार्टीमा राजनीतिक संस्कारको चरम अभाव रहेको प्रस्ट पार्छ । दल होस् वा अरू संस्था, कुनै पनि विषयवस्तुमा निर्णय लिने विधिसम्मत प्रक्रिया हुन्छ । तर नागरिक उन्मुक्तिको नेतृत्वले प्रक्रियाभन्दा प्रभाव, दबाब र धम्कीका भरमा निर्णय गर्ने अलोकतान्त्रिक पद्धति अंगीकार गर्न खोजेको देखिन्छ । निर्वाचनमा नागरिक उन्मुक्ति पार्टीका नेतालाई मत दिएका नागरिकले यस्तो संस्कारको अपेक्षा गरेका होइनन् । संगठन सञ्चालनमै यस्तो हुलदंगा गर्ने दल सत्ता सञ्चालनको भूमिकामा पुग्दाको अवस्थामा नागरिकले कस्तो अपेक्षा गर्ने ? यो प्रश्नले नागरिकलाई झन् चिन्तित बनाएको छ । स्थापनाको छोटो समयमै राम्रो जनाधार बनाएको जनमत पार्टीका नेताहरू पनि उस्तै अशोभनीय हर्कत गर्दै छन् । गत संसदीय निर्वाचनलगत्तै जनमत पार्टी केन्द्रीय सत्ता गठबन्धनमा सामेल हुँदा मन्त्री बनेका अब्दुल खान एउटा व्यक्तिगत भिडियोको विवादमा परेका थिए । यो पार्टीका नेता/कार्यकर्ताले सरकारी कर्मचारीमाथि हुलहुज्जत गरेका उदाहरण विगतमा पनि छन् । त्यस्तै मधेश प्रदेशसभाका संसदीय दल नेता एवं प्रदेशका पूर्वशिक्षामन्त्री महेशप्रसाद यादवले आइतबार पूर्वाधार विकास कार्यालय राजविराजका प्रमुख प्रवीणप्रताप अधिकारीलाई दुर्व्यवहार गरेका छन् । यादवले प्रदेश सांसदद्वय सकिल अली, शम्भु साह तथा जनमतकै तर्फबाट निर्वाचित हनुमाननगर कंकालिनी नगरपालिका प्रमुख वीरेन्द्र माझीसहित कार्यालय पुगेर अधिकारीमाथि हातपात गरेका हुन् । मुख्यमन्त्रीका दाबेदारसमेत रहेका सांसद यादव कर्मचारीलाई त्रासमा राखेर आफूअनुकूल काम गराउन उद्यत् देखिन्छन् । यो वैकल्पिक राजनीति त हुँदै होइन, बरु गएगुज्रेको र जनताबाट अस्वीकृत भइसकेको राजनीतिको निरन्तरता हो । पुराना राजनीतिक दलमाथि प्रश्न उठाएर उदाएका नयाँ दल यस्ता प्रवृत्तिमा लाग्नु आफैंमा उदेकलाग्दो हो । जनजागरण र राजनीतिक परिवर्तनका लागि हरेक दलले कुनै न कुनै भूमिका खेलेका हुन्छन् । तर, ती दलले राजनीतिक संस्कार, सुशासन र समृद्धिका सवालमा जनअपेक्षा पूरा गर्न नसक्दा नयाँ दलका लागि स्थान तयार भएको हो । तर नाम मात्र वैकल्पिक भएर पुग्दैन, संस्कार र दृष्टिकोणले पनि फरक हुन सक्नुपर्छ । जनताको असन्तुष्टिलाई आक्रोशमा परिणत गर्ने र त्यसैलाई आफ्नो अभीष्ट ठान्ने हो भने अर्को दुर्भाग्य हुनेछ । यस्ता विषयप्रति नयाँ राजनीतिक दलको नेतृत्व साँच्चिकै संवेदनशील हुनुपर्छ । आफ्ना नेता/कार्यकर्तालाई राजनीतिक रूपमा प्रशिक्षित गर्नुपर्छ । पुराना दलहरूप्रति असन्तुष्ट नागरिकको आशा र भावनाको भरमा उदाएका राजनीतिक दलका नेताहरूले आफू पनि परीक्षणमा छौं भन्ने बिर्सिएजस्तो देखिँदै छ, त्यसलाई व्यवहारबाट खण्डित गर्नुपर्छ । 