भारत-पाकिस्तानबीचका सम्झनलायक एकदिवसीय १० खेल
लन्डन– क्रिकेटमा दक्षिण एसियाका छिमेकीद्वय भारत र पाकिस्तान भिड्नुपर्छ, त्यसको मज्जा नै बेग्लै हुन्छ । कुनै समय एकै देशका रुपमा थिए, यी दुई । पछि छुटिएका थिए । त्यसको राजनीतिकदेखि सामाजिक बाछिटा अझै पनि यी दुई देश 
भिड्दा मैदानमा देखिन्छ ।
काठमाडौँ — लन्डन– क्रिकेटमा दक्षिण एसियाका छिमेकीद्वय भारत र पाकिस्तान भिड्नुपर्छ, त्यसको मज्जा नै बेग्लै हुन्छ । कुनै समय एकै देशका रुपमा थिए, यी दुई । पछि छुटिएका थिए । त्यसको राजनीतिकदेखि सामाजिक बाछिटा अझै पनि यी दुई देश भिड्दा मैदानमा देखिन्छ ।भारत र पाकिस्तानले एकदिवसीय क्रिकेटमा निकै सम्झनलायक खेल खेलेका छन् । त्यसमध्ये उत्कृष्ट १० यहाँ प्रस्तुत गर्ने प्रयास भएको छ, ईएसपीएन क्रिकइन्फोले तयार पारेको यसैसम्बन्धी खेलेको आधारमा ।शारजहाँ, १९८५, फोर नेसन्स कपभारत ३८ रनले विजयीयो त्यो समय थियो, जतिबेला टेस्ट क्रिकेटको तुलनामा एकदिवसीय विस्तारै बढी लोकप्रिय हुन थालेको थियो । भारत र पाकिस्तानबीचको यो खेल पनि उत्तिकै रोमाञ्चकारी थियो । यो खेलको विशेषता थियो, कम स्कोर । दुवै टिमको जोडेर जम्मा २ सय १२ रन । इमरान खानले १४ रनमा ६ विकेट लिएपछि भारत १ सय २५ रनमै अलआउट भयो । तय जस्तै देखिएको थियो, भारत नराम्रो ढंगले हार्नेछ । तर होइन, पराजित हुने टिम रह्यो पाकिस्तान । किनभने यो टिम ८७ रनै अलआउट भयो । पछिल्ला ४ विकेट २ रनमा गुमाएर ।शारजहाँ, १९८६, अस्ट्रल–एसिया कप फाइनलपाकिस्तान १ विकेटले विजयीसधैं सधैं दोहोरिएर आउने खेलको कथा हो यो । अनि कथा सुरु हुन्छ, जाभेद मियादादले छक्का प्रहार गरे । कुल ५ टिमको प्रतियोगितामा पाकिस्तान र भारत नै फाइनल पुगेका थिए । साथी ब्याट्सम्यानले लगातार विकेट गुमाइरहे पनि मियादादले शतक बनाए । अन्तिम बलअघि एक विकेट बाँकी थियो, अनि जितका लागि बाउन्ड्री नै चाहिने अवस्था । चेतन शर्माको फुलटस बलमा मियादादले मिडविकेटतिर छक्का प्रहार गरे । उनी त्यो खेलका नायक थिए । अनि भए पाकिस्तानी क्रिकेटकै एक लिजेन्ड खेलाडी ।कोलकाता, १९८७, दुईदेशीय शृंखलापाकिस्तान २ विकेटले विजयीइडेन गार्डेनमा भएको यो खेल पनि कम्तीको नाटकीय थिएन । सलिम मलिकले त्यसमा सन् ८० को जमानामा गज्जब लाग्न सक्ने पाराको ८० रन बनाएका थिए । त्यतिबेला ७२ रन बनाउनका लागि २ सय प्रतिशतको स्ट्राइक रेट कल्पना पनि गर्न सकिन्नथ्यो । तर मलिकले लगभग यस्तै खेले । जितका लागि ४० ओभरमा २ सय ३९ रन पछ्याइरहेको पाकिस्तानका लागि मलिक क्रिजमा आएका बेला स्कोर ५ विकेटमा १ सय ६१ रन थियो । मलिकले चारैतिर बल प्रहार गरे । एकदिवसीय इतिहासकै एक उत्कृष्ट प्रदर्शन गरे ।हैदराबाद, १९८७, दुईदेशीय शृंखला स्कोर टाई, भारत कम विकेट गुमाएकाले विजयीयो त्यस्तो समयको खेल थियो, जतिबेला पाकिस्तानी टिमले ढुक्कसँग भारतमा दुई महिना बिताउने गर्थ्यो । त्यही बेलाको तेस्रो खेलको कथा हो यो । यसअघिका दुई खेल पाकिस्तानले जितिसकेको थियो । यसमा भने पाकिस्तानलाई खेल जित्न अन्तिम बलमा २ रन आवश्यक थियो । क्रिजमा थिए, अब्दुल कादिर । उनले एक रनमात्र बटुल्न सके र दोस्रो रन लिने चक्करमा रनआउट भए । यस्तोमा खेल टाई भयो । तर त्यतिबेलाको नियमअनुसार कममात्र विकेट गुमाएको हुनाले जित भारतको पक्षमा गयो ।बेंग्लोर, १९९६, विश्वकप क्वाटरफाइनलभारत ३९ रनले विजयीसन् १९९२ को विश्वकप छाड्ने हो भने सबै संस्करणमा भारत र पाकिस्तान एक आपसमा भिडेका छन् । ती सबै खेल कहाँ सम्झनलायक छन् र ? तर सन् १९९६ को विश्वकपमा दुई टिमबीचको खेल जतिको ‘क्लासिक’ अन्य त बिरलै होला । यो खेल वास्तवमै निकै नाटकीय रह्यो । यो खेललाई अजय जडेजाको प्रदर्शनप्रति सम्झिने गरिन्छ, त्यो पनि वकार युनिसविरुद्ध उनले गरेको आक्रामक प्रदर्शनका लागि । अनि बैंकटेश प्रसादले आमिर सोहेललाई बोल्ड गरेको क्षण कसरी पो भुल्न सकिन्छ र ?चेन्नई, १९९७, इन्डिपेन्डेन्स कपपाकिस्तान ३५ रनले विजयीयो खेलमा पनि खासै प्रतिस्पर्धा भएनभन्दा हुन्छ । एकपक्षीय जस्तै रह्यो । यो खेलका नायक थिए, सइद अनवर । उनले विश्व कीर्तिमानी १ सय ९४ रन बनाएका थिए । यो नै यस खेललाई सम्झना गर्नुपर्ने प्रमुख कारण हो । अनवर दोहोरो शतक नजिक पनि थिए, तर उनले त्यसलाई भने आत्मसात गर्न पाएनन्, दुर्भाग्यपूर्ण ढंगले आउट भएर । उनले तीन ओभरमात्र बाँकी रहेको स्थितिमा विकेट गुमाए । त्यो पनि सचिन तेन्दुलकरको बलिङमा । अनवरको यो प्रदर्शन १३ वर्षसम्म कीर्तिमानका रूपमा कायम रह्यो ।ढाका, १९९८, इन्डिपेन्डेन्स कपभारत ३ विकेटले विजयीइन्डिपेन्डेन्स कपको तेस्रो फाइनलमा सबैखाले क्षण नाटकीय रह्यो । पूरा खेल नै एक प्रकारले नाटकीय रह्यो भन्दा हुन्छ । त्यतिबेला भारतले जितका लागि कीर्तिमानी लक्ष्य पछ्याएको थियो । यो जितका नायक हुन्, ऋषिकेश कानिटकर । सुरुमा लागेको थियो, सइद अनवर र इजिज अहमदले खेल पाकिस्तानको पक्षमा मोडिसकेका थिए । तर भारतका लागि सौरभ गांगुलीले सुरुमा शतक बनाए । १ सय २४ रन बनाएका उनले रोबिन सिंहसँग १ सय ७९ रनको साझेदारी गरे । कानिटकरले अन्तिम दोस्रो बलमा चौका प्रहार गरेका थिए ।कराँची, २००४, दुईदेशीय शृंखला भारत ५ रनले विजयीभारतको ऐतिहासिक पाकिस्तान भ्रमणको यो पहिलो खेल थियो । यसले नै पूरा भ्रमणलाई सम्झनलायक बनाएको थियो । यो खेलमा ७ सय रन बनेको थियो । त्यसमध्ये भारतका लागि वीरेन्द्र सेहवाग र राहुल द्रविडले उत्कृष्ट इनिङ्स खेले । जवाफी इनिङ्समा पाकिस्तानका लागि इन्जमान उल–हकले शतक बनाए । भारतलाई जित दिलाउन भूमिका खेल्ने भने बलर थिए । जाहिर खान, एल बालाजी र आशिष नेहराले खेलको अन्त्यतिर उत्कृष्ट खेलेपछि पाकिस्तान जितको नजिक पुगेर पनि पराजित रहेको थियो ।ढाका, २०१४, एसिया कपपाकिस्तान १ विकेटले विजयीफेरि एक अर्को दुई टिमबीचको कडा टक्कर भएको खेल । भारतले पहिले ब्याटिङ गरेर २ सय ४५ रन बनाएको थियो । यो दबाब बनाउन सक्ने स्कोर थियो । पाकिस्तानले जवाफमा व्यावसायिक पाराले खेलेको थियो र यसका लागि मोहम्मद हफिजले हिसाबकिताब गर्दै रन बटुले । तर पाकिस्तानलाई खेलमा कायम राख्ने काम भने शाहिद अफ्रिदीले गरे । पाकिस्तानलाई अन्तिम ओभरमा १० रन चाहिएको थियो, अफ्रिकीले आर आश्विनको बलमा दुई छक्का प्रहार गरे ।द ओभल, २०१७, च्याम्पियन्स ट्रफी फाइनलपाकिस्तान १ सय ८० रनले विजयीके यो उत्कृष्ट खेल थियो त ? थिएन । यो त एकपक्षीय खेल थियो । यसलाई सम्झनुपर्ने कारण के हो त ? उत्तर हो, सबैभन्दा पहिला यो च्याम्पियन्स ट्रफी फाइनल हो । अनि दोस्रो, सबैखाले अनुमान गलत सावित गर्दै पाकिस्तानले उपाधि चुमेको थियो । प्रतियोगिताअगाडि उपाधिका लागि सबैभन्दा बलियो दाबेदार थियो भारत । लिग चरणमा भारतले पाकिस्तानलाई नराम्रोसँग हराएको पनि थियो । फखर जमनको शतक र मोहम्मद अमिरको घातक बलिङसामु भारत टिक्नै सकेन ।