युवा भन्छन्- फेसनेबल बनौ, नयाँ पुस्तक पढौं
‘पुरानो कोट लगाउ, नयाँ पुस्तक किन ।’ थोरोको यो आदर्शलाई प्लस टु जेनेरेसनले थोरै मोडिफाइ गरेका छन् । उनीहरूलाई लाग्छ, ‘फेसनेबल बनौ, नयाँ पुस्तक पढौं ।’ अर्थात् बाहिरी व्यक्तित्व विकाससँगै भित्री ज्ञान पनि अपरिहार्य हुन्छ । यी दुवै एकअर्काको परिपुरक हुन् । 
काठमाडौं — ‘पुरानो कोट लगाउ, नयाँ पुस्तक किन ।’ थोरोको यो आदर्शलाई प्लस टु जेनेरेसनले थोरै मोडिफाइ गरेका छन् । उनीहरूलाई लाग्छ, ‘फेसनेबल बनौ, नयाँ पुस्तक पढौं ।’ अर्थात् बाहिरी व्यक्तित्व विकाससँगै भित्री ज्ञान पनि अपरिहार्य हुन्छ । यी दुवै एकअर्काको परिपुरक हुन् । त्यसैले आफ्नो व्यक्तित्व निखर्नु र ज्ञानभण्डार बढाउनु समानन्तर आवश्यक्ता हुन् ।उनीहरूलाई लाग्दैन, ‘पुस्तक नै सर्वोपरी हो । पुस्तक विनाको जिन्दगी रंगहिन हुन्छ ।’ किनभने पुस्तकलाई ज्ञान आर्जनको श्रोत मान्ने हो भने, अहिले त्यसको अरु माध्यम छन् ।पुस्तकलाई मनोरञ्जनको खुराक मान्ने हो भने, त्यसको पनि थुप्रै विकल्प छन् । तर यति हुँदाहुदै पनि उनीहरु पुस्तकालय धाउँछन्, पुस्तक मेला चाहर्छन् । ‘पकेट मनी’ खर्चिएर पुस्तक किन्छन् । किन ? संगीता श्रेष्ठ भन्छिन्, ‘पुस्तक पढ्नु पनि एक किसिमको लत हो । अरुमा नपाइने आनन्द र सुविधा यसमा पाइन्छ ।’ पढ्न वाहेक पुस्तक संकलन गर्नु पनि उनको रूचिको विषय हो । उनले आफ्नो कोठामा ‘मिनी लाइब्रेरी’ नै खडा गरेकी छिन् ।‘मलाई राम्रो–राम्रो बुक कलेक्सन गर्न मन लाग्छ’ संगीता भन्छिन्, ‘मसँग त्यस्ता केहि कलेक्सन पनि छ ।’ उनको मिनी लाइब्रेरीमा विपी कोइरालाको ‘सुम्निमा’, हृदयचन्द सिंहको ‘एक चिहान’ देखि बुद्धिसागरको ‘कर्णाली ब्लुज’, कुमार नगरकोटीको ‘मिस्टिका’सम्म संग्रहित छन् ।त्यस्तै अर्का पात्र छन्, बिक्रम अधिकारी । विज्ञानमा प्लस टु गरिरहेका उनी साहित्यका पारखी हुन् । उनको सौख के हो भने, पुस्तक किनेर सम्वन्धित लेखकसँग हस्ताक्षर गराउनु । यसका निम्ति उनी पुस्तक प्रदर्शनी मात्र पर्खदैनन् । बजारमा पुस्तक खरिद गरेर लेखकको घर नै धाउँछन् । ‘खान पुगोस्, दिन पुगोस्’ पुस्तक च्यापेर उनी रबिन्द्र मिश्रकहाँ पुगेका छन्, ‘मेगा’ कविता संग्रह बोकेर वसन्त चौधरीलाई भेटेका छन् । ‘कुनै पनि पुस्तक किन्नसाथ म त्यसको लेखकलाई भेटेर हस्ताक्षर गराउँछु,’ धादिङ, गजुरीका बिक्रम भन्छन् ।पछिल्लो समयमा यस्ता केही आख्यान लेखिएका छन्, जसले प्लस टु पुस्तामा ‘पठन संस्कृति’ को विकास गरिदिएको छ । कोर्स भन्दा वाहिरको पुस्तक पढ्नुलाई ‘समयको बर्बादी’ ठान्ने धारणामा अहिले नब्बे डिग्रीको परिवर्तन आएको छ । त्यसैले उनीहरू बजारमा कुन पुस्तक आएको छ, कुन लेखकको कृति कति पठनीय छ जस्ता कुरामा खुला चर्चा गर्न थालेका छन् । साथीभाईकै सल्लाहमा पुस्तक किन्ने र पढ्ने बानीको विकास भएको छ ।सुविन भट्टराईको ‘समर लभ’ यो पुस्तामा निकै चर्चित छ । आफ्नै छिमलका युवायुवतीको प्रेम–रोमान्सको कथालाई सरल ढंगले उठान गरिएकाले पनि यो उपन्यास उनीहरूमाझ प्रिय बनेको हुनसक्छ । स्तरीय साहित्य खोज्ने बुद्धिसागरको ‘कर्णाली ब्लुज’ मा लोभिएका छन् । कुमार नगरकोटीको भिन्न शैलीलाई रूचाउने पनि थुप्रै भेटिए । नारायण वाग्ले, कृष्ण धरावासी, महेशविक्रम शाह, ब्रजेश खनाल, नयनराज पाण्डेका लेखनमा उनीहरुको स्वाद भिजेको छ ।प्लस टु पुस्ता प्रेम रोमान्सका कथा मात्र पढ्दैनन्, गहन दर्शनका ठेली पनि पल्टाउँछन् । अध्यात्म र विज्ञानका रहस्यमय खोजको विषयमा चासो राख्ने पनि उत्तिकै छन् । जस्तो नेपालगञ्जका अमर डडेल । विज्ञान सम्वन्धिका कुनैपनि पुस्तक संकलन गर्नु, अध्ययन गर्नु उनको सौख हो ।यता प्रशन्ना थापा चाहि प्रेरणादायी पुस्तकमा बढी रुची राख्छिन् । खोटाङकी प्रशन्ना भन्छिन्, ‘पुस्तक पढेपछि त्यसबट केही गर्ने प्रेरणा मिल्नुपर्छ ।’ प्रशन्ना जस्तै सोच राख्ने उनी जोन उडको ‘माइक्रोसफ्टदेखि वाहुनडाँडासम्म’, हरिबंशको ‘चिना हराएको मान्छे’, सुधीर शर्माको ‘प्रयोगशाला’, वसन्त चौधरीको आत्माकथा खोजीखोजी पढ्छन् ।विज्ञानमै प्लस गरिरहेकी महारजगञ्जकी प्रतिज्ञा सेढाई ‘फिका मनोरञ्जनका लागि मात्र पुस्तक पढ्नु अर्थहिन भएको’ टिप्पणी गर्छिन् । प्रतिज्ञा भन्छिन्, ‘पढेपछि त्यसवाट केही न केही नयाँ थाहा पाउनु पर्छ ।’ चिना हराएको मान्छे, मैले देखेको दरबार, रक्तकुण्ड जस्ता पुस्तकमा उनको खास लगाव छ । त्यसो त विलियम सेक्सिपिरका ‘हेम्लेट’ ले पनि उनको मन जितेको छ । चेतन भगतको ‘टु स्टेट’, ‘थ्रि मिस्टेक अफ माई लाइफ’, ‘हाफ गर्लफ्रेन्ड’ प्लस टु पुस्ताले सर्वाधिक खोज्ने पुस्तकमा पर्छ । अधिकांशले चेतन भगतलाई पढिसकेका छन् ।विराटनगरकी अनिशा भण्डारी भन्छिन्, ‘विदेशी लेखकको बायोग्राफी र चेतन भगतको उपन्यास वढी रूचिकर लाग्छ ।’ अनिशा जस्तै ग्रिस्मा अधिकारीलाई पनि चेतन भगतकै पुस्तकमा रस भिजेको छ । इमाडोलकी अनिशा खड्का अंग्रेजी पुस्तक पढ्न मन गर्छिन् । तर उनी पुस्तक संग्रह गर्नमा भने सौखिन छिन् । उनको कलेक्सनमा नेपाली कविता, उपन्यासका पुस्तक छन् ।एकातिर करियर, अर्कोतिर कोर्सको पढाई । दोहोरो चापमा परेका उनीहरु पढ्नकै लागि फुर्सद निकाल्छन् । प्रशन्ना भन्छिन्, ‘टाइम म्यानेज गर्न सक्यो भने पढ्ने फुर्सद निकाल्न सकिन्छ ।’ कतिले विद्यालय आउजाउ गर्दा बसभित्रै पुस्तक पढ्ने गरेका छन् । त्यसो त बेलाबेला लाग्ने पुस्तक मेलाले प्लस टु जेनेरेसनमा हुर्कदो पठन संस्कृतिमा थप बल पुर्‍याएको छ । मेलामा गएर छानीछानी पुस्तक किक्ने, सम्वन्धित लेखकको हस्ताक्षर लिने, फोटो खिच्ने क्रेज देखिएको छ । लिट्रेचर फेस्टिभलदेखि रिडर्स ग्रुप गठन गर्ने संस्कृतिले पनि यसमा धेरै मलजल गरेको छ ।