छोरीको प्रार्थना, आमाको स्वर्ण
बिहान सबेरै छोरीले फोन गरेर ‘आमा मैले प्रार्थना गरेको छु, तपाईले जित्नुहुनेछ । अब हामी मन्दिर पनि जान्छौं ।’ सााच्चै छोरीको त्यो प्रार्थना साकार भयो । आमा विन्द्राधन्के श्रेष्ठले मंगलबार पोखरामा नवौं राष्ट्रिय खेलकुदमा म्याराथन दौडको स्वर्ण जितेकी छन् ।
पोखरा — बिहान सबेरै छोरीले फोन गरेर ‘आमा मैले प्रार्थना गरेको छु, तपाईले जित्नुहुनेछ । अब हामी मन्दिर पनि जान्छौं ।’ सााच्चै छोरीको त्यो प्रार्थना साकार भयो । आमा विन्द्राधन्के श्रेष्ठले मंगलबार पोखरामा नवौं राष्ट्रिय खेलकुदमा म्याराथन दौडको स्वर्ण जितेकी छन् ।आमाको सफलताका लागि प्रार्थना गर्न बुवासँगै मन्दिर जाने कुरा सुनाउन आठ वर्षीया छोरी लुजाले ललितपुर वज्रबाराहीबाट फोन गरेकी थिइन् । छोरीले भनेको कुरा सुनाइरहँदा भावुक देखिएकी विन्द्राले भनिन्, ‘छोरीले मेरो स्वर्ण कुरिरहेकी हुनेछ ।’विन्द्रा एथलेटिक्स करिअरको उत्तरार्धमा थिइन् । उमेरले ३७ वर्षमा कुद्दै छिन् । मध्यम दुरी र हाफ म्याराथन दौडिँदै आए पनि उनले म्याराथन दौडिएकी थिइनन् । लाग्यो एकचोटि म्याराथन पनि दौडिन्छु । तर सफलता पाउँछु भन्नेमा उनी आफैंलाई विश्वास थिएन ।आफैंले विश्वास गर्न नसके पनि पहिलो सहभागितामै म्याराथनको स्वर्ण यतिबेला विन्द्राको गलामा झुन्डिएको छ । भन्छिन्, ‘जित्छु भन्ने त एक मन पनि थिएन । अरूले पनि दोस्रो या तेस्रोसम्म हुन्छ होला भन्थे । तर स्वर्ण नै जितें । छोरीको प्रार्थना लाग्यो कि !’माछापुच्छ्रे हिमाली आँगनका बाटाहरूमा पसिना चुहाउँदै स्वर्ण जित्न उनले २ घन्टा ५७ मिनेट २३ सेकेन्ड खर्चिइन् । नेपालको महिला म्याराथन इतिहासमा सबैभन्दा बढी उमेरमा सफलता पाउने विन्द्रा पहिलो खेलाडी हुन् ।उनका प्रतिस्पर्धीमा पुष्पा भण्डारी, विश्वरुपा बुढास्ता चिरपरिचित म्याराथन अनुहार थिए । जसले धेरै सफलता बटुलिसकेका छन् । पुष्पाले १३ औं सागमा रजत र ढाका म्याराथनमा स्वर्ण नै जितेकी छन् । त्यसैले विन्द्रालाई पदक जित्न गाह्रो होला भन्ने लागिरहेथ्यो ।अन्तिम राष्ट्रिय प्रतियोगता खेल्छु भनेर पोखरा आएकी थिइन् उनी । दबाबरहित थिइन् । त्यसैले माछापुच्छ्रेको काखमा सफलतामा भेट्टाइन् । यसले विन्द्राको हौसला थपिएको छ अनि जिम्मेवारी बढेको छ । भन्छिन्, ‘जे भए नि अन्तिम प्रतियोगिता खेल्नु भन्ने थियो । तर सफलताले अझै म्याराथन दौड्न हौसला बढाएको छ । जिम्मेवारी बढेको महसुस गरेछु ।’विन्द्रा सशस्त्र प्रहरी बलकी जवान हुन् । १४ वर्ष भयो सशस्त्रमा उनको जागिर । एपीएफ क्लबबाट खेल्ने विन्द्राले दौड्दा थुप्रै चुनौती र अप्ठ्याराहरू सामना गर्दै आइन् । तर मिहिनेत गर्न कहिल्यै छाडिनन् । जागिर, घरधन्दा र छोरीलाई स्याहार्दै भए पनि कुदिरहिन् ।विन्द्राले पाँचौं संस्करणदेखि राष्ट्रिय खेलकुद प्रतियोगिता खेल्न थालेकी हुन् । मध्यम दुरीमा दौडने उनले छैटौं र आठौं संस्करण पनि खेलिन् । २०६८ सालको छैटौं संस्करणमा तीन स्वर्ण (४००, ८०० र ४ गुणा १०० मिटर रिले) र एक कांस्य (१० हजार मिटर) जितिन् । २०७३ सालको पूर्वाञ्चलमा भएको सातौं संस्करणमा छोरी सानै भएकाले भाग लिइनन् । आठौं राष्ट्रियमा पुनरागमन गर्दा ५ हजार मिटरमा कांस्य जितेकी थिइन् ।बढ्दो उमेरमा पेस (गति) कम हुने हुँदा दौडका खेलाडीले आफ्नो विधा पनि परिवर्तन गर्दै जान्छन् । मध्यम दुरी अनि हाफ म्याराथन खेलिरहेकी विन्द्रालाई पनि एकचोटि म्याराथन खेलेर करिअर टुंग्याउँछु भन्ने लाग्यो । गुरुहरूले पनि हाफ म्याराथन खेलिरहेकाले म्याराथन सक्छौं भनेर हौसला दिएपछि एकचोटि खेल्छु भन्ने आँट बढेको थियो । ६ महिनाअघि उनले म्याराथनको छनोट दौडिएकी थिइन् ।पोखरामा उनलाई भाग्यले पनि साथ दियो । उनकै एपीएफ टिमकी पुष्पा पनि सागै दौडिरहेकी थिइन् । पुष्पा, विश्वरुपा दाबेदार थिए । १ घण्टाभन्दा बढी पुष्पासँगै दौडिइन् विन्द्रा । त्यसपछि पुष्पाले ‘दिदी तपाई अगाडि बढ्नुस्’ भनेपछि विन्द्राले विश्वरुपालाई पछ्याउन थालिन् । अन्ततः ३३–३४ किमिबाट उनले विश्वरुपालाई नै पछाडि पार्न सकिन् । पहिलो दिन १० मिटर दौडिएर कांस्य जितेकी पुष्पाले खुट्टामा समस्या आएपछि बीचमै म्याराथन त्यागेकी थिइन् ।डेढ दशक लामो करियरमा विन्द्राले एउटै मात्र अन्तर्राष्ट्रिय प्रतियोगिता खेल्न पाएकी छन् । त्यो पनि भुटानमा भएको क्रसकन्ट्री प्रतियोगिता जहाँ उनले तेस्रो स्थान भेट्टाएकी थिइन् । सिंगापुरमा हुने प्रतियोगिताका लागि छनोट भएकी थिइन् तर वच्चा पेटमा भएकाले त्यो पनि त्याग्नुपरेको थियो । त्यसैले देशको प्रतिनिधित्व गर्ने भोक नै छ ।दौड सकिएपछि विन्द्राले प्यारापिटमा बसिरहेका आफ्ना पूर्व गुरु सुशील नरसिंह राणालाई देखिने । सामुन्ने गई गुरुलाई नमन गरिन् । गुरुले पनि ‘स्याबास चेली, राम्रो गरेकी छौं, अझै मिहिनेत गर,’ भनेर हौसला बढाइदिए । अहिले भने विन्द्राले प्रशिक्षक प्रमिला रिजाल, सन्तोष श्रेष्ठसँग प्रशिक्षण गरिरहेकी छन् । उनले आफ्नो सफलता परिवार, गुरुहरू र एपीएफ टिमप्रति बाँड्न चाहिन् ।पूर्व च्याम्पियन विश्वरुपाले भने रजत जित्दा ३ घन्टा ३५ सेकेन्डको समय लिएकी थिइन् । उनकै निकट रहेकी पुलिसकी रेखा विष्टको टाइमिङ ३ घन्टा १ मिनेट ३५ सेकेन्ड थियो ।