भलिबलकी उम्दा उषा
भाग्य होस् त उषा भण्डारीको जस्तो । अरू परिवारमा भए आफ्ना छोराछोरीले अर्कै केही बाटो रोजे हुन्थ्यो भन्ने इच्छा हुँदो हो । उषाको परिवार चाहन्थ्यो, आफ्नी छोरी खेलाडी नै होस् । अहिले पनि उनीसँग बुवा गजेन्द्र भण्डारीसहित परिवारको त्यो जमात छ, जसले छोरीको खेलजीवन सफल होस् भनेर दिनरात लागिरहेको हुन्छ । त्यसैले उषा भन्छिन्, ‘मेरा लागि त परिवार नै सबथोक ।’
काठमाडौँ — भाग्य होस् त उषा भण्डारीको जस्तो । अरू परिवारमा भए आफ्ना छोराछोरीले अर्कै केही बाटो रोजे हुन्थ्यो भन्ने इच्छा हुँदो हो । उषाको परिवार चाहन्थ्यो, आफ्नी छोरी खेलाडी नै होस् । अहिले पनि उनीसँग बुवा गजेन्द्र भण्डारीसहित परिवारको त्यो जमात छ, जसले छोरीको खेलजीवन सफल होस् भनेर दिनरात लागिरहेको हुन्छ । त्यसैले उषा भन्छिन्, ‘मेरा लागि त परिवार नै सबथोक ।’यहाँ चर्चा भलिबलकी उदीयमान १८ वर्षीया खेलाडी उषाको हो । आकर्षक जिउडालकी छिन् उनी । मन्द मुस्कान गजब छ । उनी नेपाली महिला भलिबलमा ग्ल्यामर्स भित्र्याउन उत्तिकै सक्षम छिन् । खेलक्षेत्रलाई यो चाहिन्छ पनि । परिवारमा उनी सबैभन्दा कान्छी त भइन्, भलिबलकी पनि कान्छी नै हुन् । कसैले मायाले ‘कान्छी’ भन्दा मक्ख पर्छिन् । हल्का पुल्पुलिएर हुर्केकी थिइन् । परिवारको एउटै इच्छा थियो, यिनै छोरीले खेलेर देशको नाम राखोस् । अब कोही खेलाडीलाई यो भन्दा बढी के नै चाहिन्छ र ?तनहुँकी उषा पुलिस क्लबबाट खेल्छिन् । पुलिसले पछिल्लो समय प्राप्त गरेका सफलतामा उनी एक प्रमुख खेलाडी हुन् । ओपन स्पाइकरको भूमिकामा हुन्छिन् । उचाइ छ, ५ फिट ७ इञ्चभन्दा केही बढी । ‘जम्प’ गजब छ । उनी एक प्रकारले अलराउन्डर पाराकी खेलाडी हुन् । नेपाल खेलकुद पत्रकार मञ्चले आयोजना गर्ने १९ औं एनएसजेफ पल्सर स्पोर्ट्स अवार्डअन्तर्गत पिपल्स च्वाइस विधाका लागि पाँच खेलाडीको नाम मनोनयनमा पर्दा उनी त्यसमा रहिन् । उनको प्रतिस्पर्धा फुटबलका अञ्जन विष्ट, क्रिकेटका आसिफ शेख, टेनिसकी अभिलाषा विष्ट र पौडीकी डुवाना लामासँग हुनेछ । जतिबेला यसबारे उनले पहिलोपल्ट जानकारी पाइन्, घरमा आराम गरिरहेकी थिइन् । लाग्यो, सपना हो । अझै लाग्छ, यो सपना नै हो । तर, उनलाई के थाहा थियो भने कुनै दिन यो अवार्डको मनोनयनमा पर्ने । भन्छिन्, यो होडमा नेपाली भलिबल, यसका प्रशंसक अनि पुलिस परिवार मेरो साथमा हुनेछ ।सानैमा उषाको रूचि अरू खेलमै थियो । बुवाले भलिबलमै डोर्‍याए । बुवालाई लागेको थियो, यो खेलमा उषाको भविष्य छ । नभन्दै उनी सन् २०१९ मा आइपुग्दा नपुग्दै राष्ट्रिय टिममा परिन् । अवसर थियो, १३ औं दक्षिण एसियाली खेलकुद । उनी भर्खर १४ वर्षकी थिइन् । त्यही उमेरमा ऐतिहासिक रजत पदक जितिन् । सन् २०२१ यता त उनी राष्ट्रिय टिमकी नियमित सदस्य भएकी छन् । नियमित मात्र होइन, महत्त्वपूर्ण पनि । पुलिसलाई च्याम्पियन बनाउन उनको योगदानबारे त कतिमात्र चर्चा गर्ने ?त्यही वर्ष बंगलादेशमा भएको एभीसी एसियन सेन्ट्रल जोन भलिबलमा नेपाल च्याम्पियन हुँदा उनी प्रमुख सदस्य रहिन् । नेपाली महिला भलिबलवृत्तमा उनीबारे चर्चा छेडिनुपर्छ । सुन्न पाइन्छ, उनी भलिबलमा ‘लामो रेसका घोडा’ हुन् । उनले अझै लामो समय खेल्न सक्छिन् । उनीबाट राष्ट्रिय टिममा कुनै न कुनै दिन कप्तानी अपेक्षा गर्न सकिन्छ । साँच्चै नेपाली भलिबलका लागि धेरै योगदान दिनसक्ने बाटोमा छिन् उषा ।माल्दिभ्समा व्यावसायिक भलिबल खेलेको उनीसँग राम्रै अनुभव भइसकेको छ । माल्दिभ्समा उनी यति धेरै लोकप्रिय छन् कि नाम लिएर समर्थकहरू खुसीले झुम्ने गर्छन् । केहीबेर उनीसँग भलाकुसारी गर्नुपर्छ, साह्रै मिजासिला देखिन्छिन् । उनी भन्छिन्, मन मिल्नेसँग साह्रै नजिकिने बानी छ । उनी आफ्ना आमाबुवाको सबैभन्दा नजिक छन् । अचेल भलिबललाई आफ्नो पहिलो प्रेम पनि मान्छिन् । अब उनलाई पिपल्स च्वाइस विधामा उनलाई विजेता बनाउने काम तपाईं खेलप्रेमीको हो, धेरैभन्दा धेरै मत दिएर । किनकि यसअगाडि भलिबलका धेरै खेलाडीले यो अवार्ड जितिसकेका छन् । भलिबलका मञ्जु गुरुङ, सिपोरा गुरुङ, रमिला तण्डुकार, सरस्वती चौधरी, रेश्मा भण्डारी र अरुणा शाहीले पिपल्स च्वाइस जितिसकेका छन् ।