के–पप कभर डान्सर
नेपाली देखेर कोरियन छक्क परेनन् । सायद तिनलाई थाहा पनि भएन होला, उनीहरू नेपाली हुन् भनेर । कोरियन जस्तै त देखिन्छ ‘स्ट्रकपप’ । बीटीएस ब्यान्डको नेपाली रूपको के–कल्चर अनुयायी । नेपालको पहिलो के–पप डान्स कभर ब्वाई ग्रुप । उनीहरू दक्षिणा कोरिया पनि पुगिसकेका छन् ।
काठमाडौं — नेपाली देखेर कोरियन छक्क परेनन् । सायद तिनलाई थाहा पनि भएन होला, उनीहरू नेपाली हुन् भनेर । कोरियन जस्तै त देखिन्छ ‘स्ट्रकपप’ । बीटीएस ब्यान्डको नेपाली रूपको के–कल्चर अनुयायी । नेपालको पहिलो के–पप डान्स कभर ब्वाई ग्रुप । उनीहरू दक्षिणा कोरिया पनि पुगिसकेका छन् ।कोरियनहरूलाई देखेर स्ट्रकपपका सात सदस्य चाहिँ जिल्ल परे । यो किन स्वाभाविक थियो भने विश्वविख्यात बीटीएस समूह आफ्नै देशमा खास परिचित थिएन । स्ट्रकपपले पो उसका बारे बताइदिनुपर्‍यो । ‘त्यहाँको मान्छेलाई वाईबी ब्यान्डबारे मात्रै थाहा रहेछ,’ स्ट्रकपपका सदस्य सन्तोष शाह ठकुरी भन्छन्, ‘बीटीएस त के हो के हो, लोकल (कोरियन) ले चिन्दै नचिन्ने ।’सन् २००२ को विश्वकप फुटबलमा प्रस्तुति दिएको वाईबी ब्यान्डको लाइभ कन्सर्ट स्ट्रकपपले हेर्न पायो । त्यो अदभुत थियो । ऊ आफैंले पनि सोल ओलम्पिक स्टेडियममा कल्पनै नगरेको अवसर हात पार्‍यो । नेपथ्यसँग स्टेज सेयर गर्न पाउनु ठूलो कुरा भएको डान्स क्रुका संस्थापक सदस्य सुरेश मोक्तानले बताए । ‘सन् २०१७ हाम्रा लागि उत्कृष्ट रह्यो,’ उनको निचोड छ, ‘धेरै सपना पूरा भए ।’स्ट्रकपप यसअघि नै कोरिया पुगिसक्नुपथ्र्यो । उसले सन् २०१६ को के–पप वल्र्ड फेस्टिभलमा पहिलो स्थान हासिल गरेको थियो । नेपालस्थित दक्षिण कोरियाली दूतावासले विजेतालाई कोरियामा हुने मुख्य इभेन्टमा पठाउने भनेको थियो तर स्ट्रकपप जान पाएन । पछिल्लो सेप्टेम्बरमा मात्रै मौका जुर्‍यो । यही बेला उनीहरूले अनेकन अनुभव बटुल्न पाए । उल्जु माउन्टेन फिल्म फेस्टिभलमा स्ट्रकपपबारे बनाइएको फिल्म छानिएपछि क्रुलाई कोरिया बोलाइएको थियो । दूतावासले तीन महिनाको भिसा दिएपछि समूह रमाउँदै आफ्नो सपनाको देश पुग्यो । ‘त्यहाँ जानु मात्रै ठूलो कुरा रहेनछ,’ स्वदेश फर्केपछि सुरेश भन्छन्, ‘घुम्नलाई त रमाइलो ठाउँ हो । तर, काम गर्न सजिलो लागेन । धेरै मिहिनेत गर्नुपर्ने रहेछ ।’परिश्रम नै ठूलो कुरा हो भन्ने बुझेर आएयता क्रुले अब आफ्नै पहिचान बनाउने निर्णय गरेको छ । कभर डान्स आफूहरूको खास भए पनि अरिजिनल म्युजिक भिडियो निकाल्नु आवश्यक रहेको सन्तोषले बताए । सुरेश स्ट्रकपपलाई डान्स ग्रुपमा सीमित राख्न चाहिरहेका छैनन् । उनी इन्टरटेन्मेन्ट कम्पनी खोल्ने सुरमा छन् । यी दुई स्ट्रकपपका सपना हुन् ।अरूका लागि पनि प्लेटफर्म दिन क्रुले ‘के–पप कभर डान्स कन्टेस्ट’ (केसीडीसी) आयोजना गर्दैछ । दूतावासले वर्षको एकचोटि मात्रै कार्यक्रम गर्ने भएकाले बेलाबेलामा प्रतियोगिता आयोजना गर्दा धेरैले अवसर पाउने सुरेशले बताए ।‘कोरियन कल्चरबाट प्रभावित मान्छे धेरै छन् नेपालमा,’ सुरेशले भने, ‘तिनलाई हौसला प्रदान गर्न खोजेका हौं ।’ नोभेम्बरबाट आवेदन खुला गरिएकामा काठमाडौंबाट मात्रै ५३ डान्स समूह र ११ जना एकल पर्फमरले नाम दर्ता गराइसकेका छन् । बुटवल, पोखरा र चितवनको अडिसनका लागि क्रु त्यसतर्फ लागिसकेको छ ।भर्खर प्लस टु सकाएका केटाहरू स्ट्रकपपमा आबद्ध छन् । उनीहरू आफूलाई बीटीएसका आर्मी (फ्यान) भन्छन् । ब्यान्डलाई उसको स्थापना काल, सन् २०१३ बाटै सुरेशले पछ्याउन थालेका थिए । ‘मलाई एकदम मनपर्‍यो,’ बीटीएसका जिमिनका रूपमा प्रस्तुति दिने सुरेशले भने, ‘त्यो बेला ब्यान्ड खासै पपुलर थिएन । अहिले त नेपालमा यसका फ्यान धेरै छन् ।’कोरियन गीत सुनेरै उनीहरूले भाषा सिके । भिडियो हेरेर नाच्न जानेका उनीहरू सुरुमा एक्लाएक्लै हिपहप, बी–बोइङ, पपिङ र लकिङ गर्थे । स्केटिङले पनि उनीहरूलाई नजिक बनायो । यस्तै तरिकाले सुरेश, सन्तोष र सुमन राईसँग एलेक तामाङ, आशिष तामाङ, प्रकाश राई, मिजेलराज प्रधान र सुसन मोक्तान आबद्ध हुन पुगे ।नृत्य प्रधान कोरियन भिडियोका कभर भर्सन हेरेर स्ट्रकपपलाई दक्षिण कोरियाको केबीएस वल्र्ड, आरिराङ र वान द केजस्ता टेलिभिजनले पनि फिचर गरेका छन् । केबीएसमा उनीहरूबारे फिचर न्युज देखाइएको छ भने बाँकी दुईले कभर भिडियो प्रसारण गरेको सुरेशले बताए । ‘एनसीटी १२७’ ब्यान्डको ‘चेरी बम्ब...’ र ‘ सेभेन्टिन’ नामक ब्यान्डको ‘बुम बुम...’ का नेपाली कभर भिडियो कोरियन टीभीमा बज्ने गरेका छन् ।क्रुले अहिलेसम्म २० भन्दा बढी के–पप कभर भिडियो बनाएर युट्युबमा राखेको छ । तिनमा डान्स त भइहाल्यो सेट डिजाइन, प्रप्स र कस्ट्युममा समेत कभर शैली अपनाएको छ । ‘त्यही लेभलको त बनाउन सकिएको छैन,’ क्रु भन्छ, ‘तर, हाम्रो स्तर बढिरहेको छ । पहिलेको डान्स हेर्दा आफैंलाई हाँसो लाग्छ ।’ स्ट्रकपपको युट्युब च्यानललाई १६ हजार बढीले सब्सक्राइब गरेका छन् ।ख्याति बढिरहँदा क्रुलाई कोरियनहरूको नक्कल गरेको, केटीजस्तो बनेर हिँडेको भन्ने प्रतिक्रिया पनि आएका छन् । यस्ता आलोचना चुपचाप सहिरहेको सुरेशले बताए । ‘हामी त चाहेजस्तो काम गर्न पाएर खुसी छौं,’ सुरेशले यसो भनिरहँदा सन्तोषले थपे, ‘देशका लागि केही गर्नुपर्ने ठाउँमा गरिरहेकै छौं । नेपाली हो भन्दैमा नेपाली लोक नाच मात्रै नाच्नुपर्छ भन्ने लाग्दैन ।’सन् २०१५/१६ बाट औपचारिक रूपमा समूह गठन भएयता उसले दिनको ४ घण्टा नियमित अभ्यास गर्छ । सुरुमा आर्थिक समस्या हुँदा उनीहरूले ललितपुरस्थित च्यासल मैदानमा अभ्यास गरे । ‘बिहानै पुगेर एउटा कुनामा नाच्थ्यौं,’ सुरेश सम्झन्छन्, ‘सुरुमा त लाज लागेर एक्सरसाइज गरेजस्तै पनि गर्‍यौं ।’ स्टेज शोहरू पाउन थालेपछि मात्रै स्टुडियो सरेको सन्तोषले बताए ।बीटीएसका यी प्रशंसकले आफूलाई जंगकुकु, भी, जीन जिमिन, र्‍याप मोन्स्टर्स, सुगा र जे–होपकै रूपमा ढालेका छन् । ड्रेसअप, हेयरस्टाइल, एटिट्युड सबथोक बीटीएसकै जस्तो छ । त्यसैले कोरिया जाँदा स्थानीयले यिनलाई नेपाली नबोलुन्जेल कोरियन नै ठान्नु अनौठो थिएन । स्ट्रकपपलाई भने कोरिया टेक्दा सबटाइटल बेगरको के–ड्रामा हेरेको भान भएछ । ‘ड्रिम ल्यान्ड नै हो त्यो,’ सन्तोष बोले, ‘एउटा सपना पूरा भयो । अब अर्को सपना देख्ने बेला भएको छ ।’ त्यो सपनाको खाका कोरिसकेका छन्, जसबारे माथि नै लेखिएको छ । sazna07@gmail.com