title: Chirurgia bariatryczna w pediatrii – czy już czas?

text: W związku z rosnącą częstością występowania otyłości na całym świecie obserwujemy patologiczną otyłość występującą w młodszym wieku, a zwłaszcza u nastolatków. Pierwsze i główne podejście było konserwatywne, w tym zmiana stylu życia – sugerujące lepsze nawyki żywieniowe i aktywność fizyczną. Jednak nasza broń do radzenia sobie z tą „pandemią otyłości” nie rozwiązała wielu przypadków i musimy przyznać, że chirurgię bariatryczną należy rozważać w szczególnych przypadkach. Chirurdzy bariatryczni wymyślili wiele różnych podejść i chociaż komplikacje w perspektywie krótko- i długoterminowej są wysokie i potencjalnie poważne, w niektórych przypadkach jest to jedyne podejście, które może przywrócić pacjentowi bardziej „normalny” stan. sytuacja metaboliczna ze znaczną utratą masy ciała. Omawiamy główne podejścia chirurgiczne w chorobliwej otyłości i komentujemy wady i zalety każdego z nich.


title: Skuteczność objawowa niezmydlających się substancji z awokado i soi (ASU) u pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów (OA): metaanaliza randomizowanych badań kontrolowanych.

text: CEL: Ocena skuteczności preparatów zawierających substancje niezmydlające się z awokado i soi (ASU) u pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów (OA) z wykorzystaniem metaanalizy w randomizowanych badaniach kontrolowanych (RCT). METODA: Włączono RCT z przeszukiwań systematycznych, jeśli wyraźnie stwierdziły, że pacjenci z chorobą zwyrodnieniową stawu biodrowego i/lub kolanowego zostali losowo przydzieleni do ASU lub placebo. Równorzędnym pierwszorzędowym wynikiem było zmniejszenie bólu i wskaźnika Lequesne'a, prowadzące do wielkości efektu (ES), obliczone jako standaryzowana średnia różnica. Jako analizę drugorzędową, liczbę osób odpowiadających na terapię przeanalizowano jako iloraz szans (OR). W metaanalizach zastosowano ograniczone metody największej wiarygodności, wykorzystując modele efektów mieszanych. WYNIKI: Uwzględniono cztery badania – wszystkie wspierane przez producenta – z 664 pacjentami z OA z OA stawu biodrowego (41,4%) lub kolanowego (58,6%) przydzielonych do 300 mg ASU (336) lub placebo (328). Średni czas trwania próby wynosił 6 miesięcy (zakres: 3-12 miesięcy). Chociaż w oparciu o niejednorodne wyniki, łączna redukcja bólu sprzyjała ASU (I(2) = 83,5%, ES = 0,39 [95% przedziały ufności: 0,01-0,76], P=0,04). Stosowanie indeksu Lequesne'a również sprzyjało ASU (I(2) = 61,0%, ES = 0,45 [0,21-0,70], P = 0,0003). Po drugie, liczba reagujących po ASU w porównaniu z placebo (OR = 2,19, P = 0,007) odpowiadała liczbie potrzebnej do leczenia sześciu (4-21) pacjentów. WNIOSKI: W oparciu o dostępne dowody można zalecić pacjentom danie ASU szansy np. na 3 miesiące. Dane metaanalizy potwierdzają większe szanse powodzenia u pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawu kolanowego niż u pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawu biodrowego.


title: Właściwości chemoprewencyjne owoców awokado.

text: Uznaje się, że fitochemikalia odgrywają ważną rolę w zapobieganiu nowotworom owoców i warzyw. Awokado to powszechnie uprawiany i spożywany owoc, który jest bogaty w składniki odżywcze i ma niską zawartość kalorii, sodu i tłuszczów. Badania wykazały, że fitochemikalia wyekstrahowane z owoców awokado selektywnie indukują zatrzymanie cyklu komórkowego, hamują wzrost i indukują apoptozę w liniach komórek przedrakowych i rakowych. Nasze ostatnie badania wskazują, że fitochemikalia ekstrahowane chloroformem z owoców awokado celują w wiele ścieżek sygnałowych i zwiększają wewnątrzkomórkowy reaktywny tlen, prowadząc do apoptozy. Ten przegląd podsumowuje zgłoszone fitochemikalia w owocach awokado i omawia ich mechanizmy molekularne i cele. Badania te sugerują, że pojedyncze i kombinacje fitochemikaliów z owocu awokado mogą oferować korzystną strategię żywieniową w zapobieganiu nowotworom.


title: Wpływ AV119, naturalnego cukru z awokado, na inwazyjność Malassezia furfur oraz ekspresję HBD-2 i cytokin w ludzkich keratynocytach.

text: AV119 to opatentowana mieszanka dwóch cukrów z awokado, która może indukować produkcję ludzkiej beta-defensyny-2 przez normalne ludzkie keratynocyty. W tym badaniu przeanalizowaliśmy wpływ AV119 na wzrost i inwazyjność Malassezia furfur, dimorficznych, zależnych od lipidów drożdży, które są częścią normalnej ludzkiej flory komensalnej skóry. Zbadano również zdolność do modulowania ekspresji prozapalnych i immunomodulujących cytokin w normalnych ludzkich keratynocytach. Test mikrobiologiczny wykazał, że cukier ten indukował agregację komórek drożdży i hamował inwazyjność M. furfur, nie wpływając na jego wzrost. Analiza PCR w czasie rzeczywistym wykazała, że AV119 był w stanie modulować odpowiedź HBD-2 w traktowanych keratynocytach, osiągając maksimum po 48 godzinach leczenia i indukować powrót zadowalającej odpowiedzi prozapalnej w ludzkich keratynocytach. Ponieważ AV119 może indukować agregację komórek drożdży, hamując w ten sposób ich przenikanie do keratynocytów, cukier może być stosowany do wytwarzania kosmetyków lub leków farmakologicznych do hamowania kolonizacji skóry przez patogenne szczepy M. furfur.


title: Obniżające poziom cholesterolu działanie płatków kokosowych u ludzi z umiarkowanie podwyższonym poziomem cholesterolu w surowicy.

text: W badaniu tym zbadano wpływ płatków kokosowych na poziom cholesterolu w surowicy ludzi z umiarkowanie podwyższonym poziomem cholesterolu u 21 osób. Całkowity cholesterol w surowicy badanych różnił się i wahał się od 259 do 283 mg/dl. Badanie przeprowadzono w układzie podwójnie ślepej próby, randomizowanym krzyżowym, w 14-tygodniowym okresie, składającym się z czterech 2-tygodniowych okresów eksperymentalnych, przy czym każdy okres doświadczalny był oddzielony 2-tygodniowym okresem wypłukiwania. Pokarmy testowe były następujące: płatki kukurydziane jako pokarm kontrolny, płatki z otrębów owsianych jako pokarm referencyjny oraz płatki kukurydziane z 15% i 25% błonnika pokarmowego z płatków kokosowych (wytworzonych z produkcji mąki kokosowej). Wyniki wykazały znaczące procentowe zmniejszenie stężenia cholesterolu całkowitego i cholesterolu LDL w surowicy (w mg/dl) dla wszystkich testowanych pokarmów, z wyjątkiem płatków kukurydzianych, jak następuje: płatki owsiane, 8,4 +/- 1,4 i 8,8 +/ - odpowiednio 6,0; 15% płatków kokosowych, odpowiednio 6,9 +/- 1,1 i 11,0 +/- 4,0; i 25% płatków kokosowych, odpowiednio 10,8 +/- 1,3 i 9,2 +/- 5,4. Trójglicerydy w surowicy zostały znacznie obniżone we wszystkich testowanych pokarmach: płatki kukurydziane, 14,5 +/- 6,3%; płatki z otrębów owsianych, 22,7 +/- 2,9%; 15% płatków kokosowych, 19,3 +/- 5,7%; i 25% płatków kokosowych, 21,8 +/- 6,0%. Tylko 60% badanych brało pod uwagę redukcję triglicerydów w surowicy (triglicerydy w surowicy >170 mg/dl). Podsumowując, zarówno 15%, jak i 25% płatków kokosowych obniżyło całkowity cholesterol w surowicy i LDL oraz triglicerydy w surowicy ludzi z umiarkowanie podwyższonym poziomem cholesterolu w surowicy. Mąka kokosowa jest dobrym źródłem zarówno rozpuszczalnego, jak i nierozpuszczalnego błonnika pokarmowego, a oba rodzaje błonnika mogą odgrywać znaczącą rolę w redukcji powyższego biomarkera lipidowego. Według naszej wiedzy jest to pierwsze badanie przeprowadzone, które wykazało związek między błonnikiem pokarmowym z produktu ubocznego orzecha kokosowego a biomarkerem lipidowym. Wyniki tego badania stanowią dobrą podstawę do opracowania płatków/mąki kokosowej jako żywności funkcjonalnej, uzasadniając zwiększoną produkcję kokosowych i kokosowych produktów ubocznych.


title: Upośledzenie funkcji śródbłonka – możliwy mechanizm miażdżycy po spożyciu wysokotłuszczowego posiłku.

text: WPROWADZENIE: Wiadomo, że dysfunkcja śródbłonka występuje u pacjentów z chorobą wieńcową. Przepływowe rozszerzenie tętnicy ramiennej za pomocą ultrasonografii dopplerowskiej jest nieinwazyjną techniką oceny funkcji śródbłonka. Celem pracy było wykorzystanie powyższej metody do oceny patofizjologii spożycia wysokotłuszczowego (HF) na funkcję śródbłonka w populacji lokalnej. Popularna lokalna potrawa „nasi-lemak”, źródło o wysokiej zawartości tłuszczów nasyconych z mleka kokosowego, została wybrana jako reprezentacja lokalnego posiłku wysokotłuszczowego (LHF). Ponadto zbadano wpływ posiłku Western o wysokiej zawartości tłuszczu (WHF) („McDonald's”) i posiłku o niskiej zawartości tłuszczu (LF) na funkcję śródbłonka. MATERIAŁ I METODY: Populacja badana składała się z 10 zdrowych, niepalących mężczyzn (średnia wieku 22 +/- 2 lata) z prawidłowym wskaźnikiem masy ciała, prawidłowym profilem cukru na czczo i lipidów. Rozszerzenie zależne od przepływu zależnego od tlenku azotu i niezależne od tlenku azotu (GTN) rozszerzenie oceniano za pomocą Dopplera w tętnicy ramiennej przed każdym posiłkiem i 4 godziny po każdym posiłku, przy różnych okazjach, przez 2 doświadczonych ultrasonografów, którzy nie znali rodzaju posiłków. WYNIKI: Wyjściowy rozmiar tętnicy ramiennej, wyjściowy przepływ w naczyniach i wzrost przepływu po opróżnieniu mankietu były podobne w każdym z sześciu badań tętniczych. W odpowiedzi na reaktywne przekrwienie po opróżnieniu mankietu, zależne od śródbłonka rozszerzenie różniło się istotnie między posiłkami. Po posiłku WHF w porównaniu z posiłkiem LF wystąpił wyraźny spadek rozszerzenia zależnego od śródbłonka (8,6 +/- 2,2% vs -0,8 +/- 1,1%, p < 0,006). Zaobserwowano również wyraźne zmniejszenie zależnego od śródbłonka rozszerzenia po posiłku LHF w porównaniu z posiłkiem LF (7,7 +/- 2,1% vs -0,8 +/- 1,1%, P < 0,001). W porównaniu między dwoma posiłkami HF zmiana w zależnej od śródbłonka poszerzeniu nie była istotna (7,7 vs 8,6%, p = 0,678). Rozszerzenie wywołane GTN nie różniło się istotnie przed i po LF, WHF lub LHF (0,1 +/- 0,5% vs 0,2 +/- 0,9% vs 1,3 +/- 0,5%, P = 0,094). WNIOSEK: Wyniki sugerują, że w lokalnej populacji upośledzenie funkcji śródbłonka jest możliwym mechanizmem w patofizjologii miażdżycy spowodowanym przyjmowaniem HF, wykraczającym poza wpływ na poziom lipidów. Efekt ten obserwuje się zarówno po spożyciu posiłku LHF, jak i WHF. Ta technika badania funkcji śródbłonka może być użytecznym nieinwazyjnym narzędziem przesiewowym w badaniu innych wyborów diet HF i dostarcza dalszych informacji w edukacji o wpływie wyborów dietetycznych na miażdżycę.


title: Spożycie w diecie i ryzyko choroby niedokrwiennej serca wśród spożywających kokosy Minangkabau na Zachodniej Sumatrze w Indonezji.

text: W rozwoju i występowaniu chorób sercowo-naczyniowych rozpoznawanych jest kilka szlaków żywieniowych i nieżywieniowych. W wielu populacjach wysokie spożycie tłuszczów nasyconych wiąże się z podwyższonym stężeniem cholesterolu w surowicy i zwiększoną śmiertelnością z powodu choroby niedokrwiennej serca (CHD). Jednak kilka badań donosi, że hiperlipidemia i choroby serca nie są powszechne wśród populacji spożywających orzechy kokosowe, źródło tłuszczów nasyconych. Badanie kliniczno-kontrolne zostało przeprowadzone wśród Minangkabau, o których wiadomo, że są konsumentami dużej ilości orzechów kokosowych, aby zbadać różnice we wzorcach żywieniowych i ryzyku choroby niedokrwiennej serca (CHD) między przypadkami choroby wieńcowej a ich pozornie zdrowymi odpowiednikami, odpowiadającymi pod względem płci i wieku, służącymi jako grupa kontrolna . Kwalifikujące się osoby z CHD zostały zidentyfikowane dzięki współpracy pięciu uczestniczących szpitali zlokalizowanych w Padang i Bukittinggi w Zachodniej Sumatrze w Indonezji. W sumie zrekrutowano 93 kwalifikujące się przypadki (62 mężczyzn i 31 kobiet) w grupie przypadków i 189 osób (113 mężczyzn i 76 kobiet) w grupie kontrolnej. Informacje o spożyciu poszczególnych produktów spożywczych i dań w ciągu ostatnich 12 miesięcy uzyskano za pomocą półilościowego kwestionariusza częstotliwości spożywania posiłków. Grupy przypadków miały znacznie wyższe spożycie mięsa, jajek, cukru, herbaty, kawy i owoców, ale niższe spożycie produktów sojowych, ryżu i zbóż w porównaniu z grupą kontrolną. Spożycie orzecha kokosowego w postaci mięsa lub mleka nie różniło się między przypadkami i grupą kontrolną. Przypadki miały znacznie wyższe spożycie białka i cholesterolu, ale niższe spożycie węglowodanów. Podobne spożycie nasyconych i nienasyconych kwasów tłuszczowych pomiędzy przypadkami i grupą kontrolną wskazywało, że spożycie całkowitego tłuszczu lub tłuszczów nasyconych, w tym tych pochodzących z orzecha kokosowego, nie było predyktorem CHD w tej kulturze żywieniowej. Jednak spożycie pokarmów zwierzęcych, całkowitego białka, cholesterolu w diecie i mniejszej ilości węglowodanów pochodzenia roślinnego było predyktorami CHD.


title: Dożylne stosowanie wody kokosowej.

text: Zasoby medyczne rutynowo wykorzystywane do dożylnego nawadniania i resuscytacji pacjentów w stanie krytycznym mogą być ograniczone w odległych regionach świata. W obliczu tych braków lekarze musieli improwizować z dostępnymi środkami lub po prostu zrezygnować z nich. Opisujemy udane zastosowanie wody kokosowej jako krótkotrwałego dożylnego płynu nawadniającego u pacjenta z Wyspy Salomona, analizę laboratoryjną lokalnych orzechów kokosowych oraz przegląd wcześniej udokumentowanego dożylnego stosowania orzechów kokosowych.


title: Wpływ dietetycznego oleju kokosowego, masła i oleju szafranowego na poziom lipidów w osoczu, lipoprotein i latosterolu.

text: CEL: Celem pracy było określenie poziomu latosterolu, lipidów, lipoprotein i apolipoprotein w osoczu podczas diet bogatych w masło, tłuszcz kokosowy i olej szafranowy. PROJEKT: Badanie składało się z kolejnych sześciotygodniowych okresów diet bogatych w masło, tłuszcz kokosowy, a następnie olej szafranowy, a pomiary prowadzono na początku iw 4 tygodniu w każdym okresie diety. TEMATY: W badaniu wzięło udział czterdziestu jeden zdrowych Polinezyjczyków zamieszkujących wyspę Pacyfiku w Nowej Zelandii. INTERWENCJE: Badani otrzymywali pokarmy bogate w testowane tłuszcze i otrzymywali szczegółowe porady dietetyczne, które były regularnie wzmacniane. WYNIKI: Stężenie latosterolu w osoczu (P < 0,001), stosunek latesterolu w osoczu do cholesterolu (P = 0,04), cholesterolu lipoprotein o niskiej gęstości (LDL) (P < 0,001) i apoB (P < 0,001) różniły się istotnie między dietami i były znacznie niższe podczas diety z olejem kokosowym i szafranowym w porównaniu z dietą maślaną. Całkowity cholesterol w osoczu, cholesterol HDL i poziomy apoA były również istotnie (P< lub =0,001) różne między dietami i nie różniły się istotnie między dietami buforowymi i kokosowymi. WNIOSKI: Dane te sugerują, że synteza cholesterolu jest niższa podczas diet bogatych w tłuszcz kokosowy i olej szafranowy w porównaniu z dietami bogatymi w masło i może być związana z niższym tempem produkcji lipoprotein zawierających apoB.


title: Związek między żuciem orzechów betelu a przewlekłą chorobą nerek u mężczyzn.

text: Wstęp: Stosowanie orzechów betelu wiąże się z zespołem metabolicznym i otyłością. Jednak związek między żuciem orzechów betelu a ryzykiem przewlekłej choroby nerek (PChN) jest nieznany. Niniejsze badanie przeprowadzono w celu określenia związku między żuciem orzechów betelu a PChN u mężczyzn. METODY: Przeanalizowaliśmy retrospektywnie dane kontrolne 3264 mężczyzn w szpitalnym programie badań przekrojowych w latach 2003-2006. PChN została zdefiniowana jako szacowany współczynnik filtracji kłębuszkowej poniżej 60 ml/min/1,73 m2 obliczony przez Modification of Diet w formule na choroby nerek. Uwzględniono również czynniki ryzyka PChN, w tym cukrzycę, nadciśnienie, BMI, palenie tytoniu, spożywanie alkoholu i wiek. WYNIKI: W sumie 677 (20,7%) mężczyzn miało CKD, a 427 (13,1%) uczestników zgłosiło historię używania orzechów betelu. Częstość występowania (24,8%) PChN u osób stosujących orzechy betelu była znacznie wyższa niż (11,3%) wśród uczestników, którzy nie stosowali orzechów betelu (p = 0,026). W wieloczynnikowej analizie regresji logistycznej z korektą uwzględniającą wiek, nadciśnienie, cukrzycę i hiperlipidemię stosowanie orzechów betelu było niezależnie związane z PChN (p < 0,001). Skorygowany iloraz szans dla użycia orzechów betelu wyniósł 2,572 (95% CI 1,917, 3,451). WNIOSKI: Stosowanie orzechów betelu wiąże się z PChN u mężczyzn. Związek między stosowaniem orzechów betelu a PChN jest niezależny od wieku, BMI, palenia tytoniu, spożywania alkoholu, nadciśnienia tętniczego, cukrzycy i hiperlipidemii.


title: Zalecenia American Academy of Pediatrics dotyczące wpływu wczesnych interwencji żywieniowych na rozwój choroby atopowej

text: Cel przeglądu W artykule dokonano przeglądu stanowiska AAP dotyczącego wczesnych interwencji żywieniowych w rozwoju choroby atopowej u niemowląt i dzieci. Ostatnie odkrycia Ostatnie odkrycia sugerują, że ograniczenie diety matki podczas ciąży i laktacji nie odgrywa większej roli w rozwoju choroby alergicznej. U niemowląt wysokiego ryzyka wyłączne karmienie piersią przez co najmniej 4 miesiące zapobiega lub opóźnia atopowe zapalenie skóry, alergię na mleko krowie i świszczący oddech we wczesnym okresie życia. Istnieją dowody na to, że uzupełnienie karmienia piersią mieszanką zhydrolizowaną chroni przed chorobą atopową, zwłaszcza atopowym zapaleniem skóry u zagrożonych niemowląt. Wreszcie, niewiele jest dowodów na to, że opóźnianie wprowadzenia komplementarnych pokarmów powyżej 4 do 6 miesiąca życia ma jakikolwiek efekt ochronny przed alergią. Nie ma wystarczających danych, aby jakakolwiek interwencja dietetyczna w wieku powyżej 4 do 6 miesięcy miała jakikolwiek efekt ochronny przed rozwojem choroby atopowej. Podsumowanie U niemowląt wysokiego ryzyka istnieją dowody na to, że wyłączne karmienie piersią przez co najmniej 4 miesiące oraz opóźnienie w przyjmowaniu bezpłatnych pokarmów do 4-6 miesięcy zapobiega rozwojowi alergii. Istnieją pewne dowody na to, że suplementacja zhydrolizowanych mieszanek u niemowląt wysokiego ryzyka może opóźnić lub zapobiec chorobie alergicznej. Nie ma przekonujących dowodów na to, że manipulowanie dietą matki w czasie ciąży lub laktacji, stosowanie produktów sojowych lub restrykcje dietetyczne niemowląt powyżej 4 do 6 miesięcy mają jakikolwiek wpływ na rozwój choroby atopowej.


title: Potencjał chemoprewencyjny jabłek, soku jabłkowego i składników jabłek.

text: Jabłka (MALUS sp., Rosaceae) są bogatym źródłem składników odżywczych i nieodżywczych oraz zawierają wysoki poziom polifenoli i innych fitochemikaliów. Główne klasy strukturalne składników jabłek obejmują kwasy hydroksycynamonowe, dihydrochalkony, flawonole (glikozydy kwercetynowe), katechiny i oligomeryczne procyjanidyny, a także triterpenoidy w skórce jabłek i antocyjany w czerwonych jabłkach. Kilka linii dowodów sugeruje, że jabłka i produkty jabłkowe posiadają szeroki zakres aktywności biologicznych, które mogą przyczyniać się do korzystnych dla zdrowia skutków chorób układu krążenia, astmy i dysfunkcji płuc, cukrzycy, otyłości i raka (przegląd: Boyer i Liu, Nutr J 2004) . Niniejszy przegląd podsumuje aktualną wiedzę na temat potencjalnego działania przeciwnowotworowego jabłek, soku jabłkowego i ekstraktów jabłkowych (wspólnie określanych jako produkty jabłkowe). W skrócie, w badaniach IN VITRO wykazano, że ekstrakty i składniki z jabłek, zwłaszcza oligomeryczne procyjanidyny, wpływają na wiele mechanizmów istotnych w zapobieganiu nowotworom. Należą do nich aktywność antymutagenna, modulacja metabolizmu kancerogenów, aktywność antyoksydacyjna, mechanizmy przeciwzapalne, modulacja szlaków transdukcji sygnału, aktywność antyproliferacyjna i indukująca apoptozę, a także nowe mechanizmy dotyczące zdarzeń epigenetycznych i odporności wrodzonej. Wykazano, że produkty jabłkowe zapobiegają karcynogenezie skóry, sutka i okrężnicy w modelach zwierzęcych. Obserwacje epidemiologiczne wskazują, że regularne spożywanie jednego lub więcej jabłek dziennie może zmniejszyć ryzyko raka płuc i jelita grubego.


title: Fitochemikalia skórek jabłek: izolacja, określenie struktury, ich działanie antyproliferacyjne i antyoksydacyjne.

text: W celu określenia chemicznej tożsamości składników bioaktywnych, które wykazywały silne działanie antyproliferacyjne i przeciwutleniające, zastosowano frakcjonowanie pod kątem bioaktywności skórek jabłek Red Delicious. Dwadzieścia dziewięć związków, w tym triterpenoidy, flawonoidy, kwasy organiczne i sterole roślinne, wyizolowano stosując frakcjonowanie gradientowe rozpuszczalników, kolumny Diaion HP-20, żel krzemionkowy i ODS oraz preparatywną HPLC. Ich struktury chemiczne zidentyfikowano za pomocą HR-MS oraz 1D i 2D NMR. Oceniono działanie antyproliferacyjne wyizolowanych czystych związków wobec ludzkich komórek raka wątroby HepG2 i ludzkich komórek raka sutka MCF-7. Na podstawie wydajności izolowanych flawonoidów (związki 18-23), głównymi flawonoidami w skórkach jabłek są kwercetyna-3-O-beta-D-glukopiranozyd (związek 20, 82,6%), a następnie kwercetyna-3-O-beta -D-galaktopiranozyd (związek 19, 17,1%), a następnie śladowe ilości kwercetyny (związek 18, 0,2%), (-)-katechina (związek 22), (-)-epikatechina (związek 23) i kwercetyna-3 -O-alfa-L-arabinofuranozyd (związek 21). Wśród wyizolowanych związków kwercetyna (18) i kwercetyna-3-O-beta-D-glukopiranozyd (20) wykazywały silne działanie antyproliferacyjne wobec komórek HepG2 i MCF-7, przy wartościach EC50 40,9 +/- 1,1 i 49,2 +/- - 4,9 mikroM do komórek HepG2 i 137,5 +/- 2,6 i 23,9 +/- 3,9 mikroM do komórek MCF-7, odpowiednio. Sześć flawonoidów (18-23) i trzy związki fenolowe (10, 11 i 14) wykazały silne działanie przeciwutleniające. Kwas kawowy (10), kwercetyna (18) i kwercetyna-3-O-beta-D-arabinofuranozyd (21) wykazały wyższą aktywność przeciwutleniającą, z wartościami EC50 <10 mikroM. Większość testowanych flawonoidów i związków fenolowych wykazywała wysoką aktywność przeciwutleniającą w porównaniu z kwasem askorbinowym i mogła być odpowiedzialna za aktywność przeciwutleniającą jabłek. Wyniki te wykazały, że fitochemikalia ze skórek jabłek mają silne działanie przeciwutleniające i antyproliferacyjne.


title: Mechanizmy ostrej niewydolności nerek wywołanej przez owoce gwiazdy.

text: Wcześniej odkryliśmy, że gwiaździste owoce mogą wywoływać ostrą niewydolność nerek w skąpomoczu. Aby zbadać mechanizmy ostrej nefropatii szczawianowej związanej z owocami gwiaździstymi, zbadano nefrotoksyczne działanie gwiaździstego owocu zarówno w eksperymentach komórkowych, jak i modelach zwierzęcych. Oceniliśmy czynność nerek, zmiany patologiczne w tkankach nerek i efekty apoptotyczne za pomocą testu TUNEL (terminal transferase nick-end labeling) w czterech grupach szczurów – grupie kontrolnej (CG), karmionej wodą z kranu (1); grupa gwiaździstych owoców (SG), karmiona sokiem z gwiaździstych owoców naturalnie zawierającym 0,2 M szczawianu (2); i grupy szczawianowe (OxG), zasilane roztworem szczawianu 0,2M (3) lub 0,4M (4). Wpływ zarówno soku z owoców gwiaździstych, jak i szczawianu na komórki MDCK analizowano również za pomocą cytometrii przepływowej. Stwierdziliśmy, że średni klirens kreatyniny był znacznie niższy w SG, 0,2 M OxG i 0,4 M OxG. Efekty apoptotyczne zależne od dawki były oczywiste w teście TUNEL, a analiza cytometrii przepływowej leczonych komórek MDCK wykazała efekty zależne od dawki i czasu. Nasze odkrycia sugerują, że sok z owoców gwiaździstych powoduje ostre uszkodzenie nerek, nie tylko poprzez blokujące działanie kryształów szczawianu wapnia, ale także poprzez indukcję apoptozy komórek nabłonka nerek, co może być spowodowane poziomem szczawianu w owocach.


title: Ciężka kwasica mleczanowa związana z sokiem z owoców mangostanu Garcinia mangostana.

text: Tropikalny owoc mangostanu od dawna jest ceniony w Azji Południowo-Wschodniej za swoje tradycyjne właściwości lecznicze. Sok owocowy z mangostanu jest teraz dostępny w Stanach Zjednoczonych i sprzedawany ze względu na jego rzekome korzyści zdrowotne. Opisujemy przypadek ciężkiej kwasicy mleczanowej związanej ze stosowaniem soku z mangostanu jako suplementu diety.


title: Infekcja zielonych alg u człowieka.

text: Zakażenie przez jednokomórkowe zielone algi nie zostało opisane u ludzi. Opisano przypadek 30-letniej kobiety, u której doszło do uporczywego zakażenia gojącej się rany operacyjnej na grzbiecie prawej stopy, po ewentualnym zanieczyszczeniu przez wodę rzeczną podczas spływu kajakowego. Rana została oczyszczona 2 miesiące później. Histologicznie zakażone tkanki zawierały mieszany stan zapalny ropny i ziarniniakowy związany z endosporującymi, okrągłymi lub owalnymi mikroorganizmami, o średnicy od 6 do 9 mikronów. Wiele z tych drobnoustrojów zawierało w cytoplazmie liczne, silnie nadjodowe ziarnistości kwasu Schiffa, srebra Gomori z metenaminą i grzyba Gridleya. Organizmy w tkance nie barwiły się koniugatami przeciwciał fluorescencyjnych swoistych dla dwóch znanych patogennych gatunków Prototheca. W niektórych organizmach mikroskopia elektronowa ujawniła błoniaste profile cytoplazmatyczne uważane za pozostałości zdegenerowanych chloroplastów. Wyniki te są zgodne z obecnością zielonej infekcji glonów.


title: Rozsiana chlorelloza u psa.

text: Dorosły pies z ataksją i guzem językowym, wcześniej zdiagnozowanym jako protekoza, został poddany eutanazji. W badaniu pośmiertnym masa językowa, okolice płuc i wnękowe węzły chłonne, węzły chłonne wątrobowe, krezkowe i podlędźwiowe oraz opony rdzeniowe wykazywały wyraźne zielone przebarwienia. Histologicznie, zapalenie ziarniniakowate i glony wykryto w języku, oponach rdzeniowych, węzłach chłonnych wnękowych i krezkowych, wątrobie i płucach. Glony miały ściany komórkowe dodatnie pod względem obecności kwasu nadjodowego, ziarnistości Schiffa i cytoplazmatycznych. Ultrastrukturalnie glony miały dobrze zdefiniowaną ścianę komórkową, stosy błon grana i tylakoidów oraz gęste ciała, typowe dla granulek skrobi. Organizmy zostały zidentyfikowane jako zielona alga Chlorella, na podstawie wyników badań histochemicznych i mikroskopii elektronowej. Według wiedzy autora jest to pierwsze doniesienie o rozsianej infekcji Chlorellą i pierwsze doniesienie u zwierzęcia towarzyszącego.


title: Wykrywanie mikrocystyn hepatotoksycznych w 36 rodzajach cyjanobakterii Spirulina w Chinach.

text: Chromatografia żelowa, ultrafiltracja i ekstrakcja do fazy stałej Oczyszczanie żelem krzemionkowym oceniano pod kątem ich zdolności do selektywnego usuwania mikrocystyn z ekstraktów próbek cyjanobakterii Spirulina po użyciu wkładu z oktadecylosililem ODS z odwróconą fazą do późniejszej analizy metodą chromatografii cieczowej w połączeniu z tandemowa spektrometria mas (LC-MS/MS). Kombinacja wkładu z odwróconą fazą ODS/żel krzemionkowy była skuteczna, a optymalne warunki płukania i elucji to: H(2)O (przemywanie), 20% metanol w wodzie (przemywanie) i 90% metanol w wodzie (elucja) dla wkład z odwróconą fazą ODS, a następnie elucja 80% metanolem w wodzie na wkładzie z żelem krzemionkowym. Obecność mikrocystyn w 36 rodzajach próbek zdrowej żywności cyjanobakterii Spirulina uzyskanych z różnych punktów sprzedaży detalicznej w Chinach wykryto metodą LC-MS/MS, a 34 próbki (94%) zawierały mikrocystyny w zakresie od 2 do 163 ng g(-1) ( średnia = 14 +/- 27 ng g(-1)), które były znacznie niższe niż mikrocystyny obecne w produktach z niebiesko-zielonych alg, o których wcześniej informowano. MC-RR – która zawiera dwie cząsteczki argininy (R) – (w 94,4% próbek) była dominującą mikrocystyną, następnie MC-LR – gdzie L to leucyna – (30,6%) i MC-YR – gdzie Y to tyroza – (27,8%). Nie należy lekceważyć potencjalnych potencjalnych zagrożeń dla zdrowia wynikających z przewlekłego narażenia na mikrocystyny ze skażonej cyjanobakterii Spirulina, nawet jeśli stężenia toksyn były niskie. Przedstawiony tu sposób jest proponowany do wykrywania mikrocystyn obecnych w komercyjnych próbkach cyjanobakterii Spirulina.


title: Spożywanie owoców, warzyw i ryb oraz zmienność rytmu serca: badanie nad starzeniem się normatywne przeprowadzone przez Veterans Administration

text: Wstęp: Wyższe spożycie owoców, warzyw i ciemnych ryb może zapobiegać nagłej śmierci sercowej i arytmiom, ale dokładne mechanizmy nie są w pełni poznane. Cel: Zbadaliśmy, czy wysokie spożycie owoców, warzyw i ciemnych ryb będzie związane z korzystnymi zmianami zmienności rytmu serca (HRV). Projekt: Zmienne HRV zostały zmierzone wśród 586 starszych mężczyzn z 928 obserwacjami ogółem od listopada 2000 do czerwca 2007 w Normative Aging Study, podłużnym badaniu starzenia się opartym na społeczności. Spożycie dietetyczne oceniano za pomocą samodzielnie podawanego półilościowego kwestionariusza częstotliwości spożywania posiłków i podzielono na kwartyle. Wyniki: Po kontrolowaniu potencjalnych czynników zakłócających, spożycie zielonych warzyw liściastych było pozytywnie powiązane ze znormalizowaną mocą wysokiej częstotliwości i odwrotnie powiązane ze znormalizowaną mocą niskiej częstotliwości (P dla trendu < 0,05). Te znaczące powiązania zostały zachowane po dalszym dostosowaniu do czynników zdrowego stylu życia, takich jak aktywność fizyczna i stosowanie multiwitamin. Nie zaobserwowano istotnego związku między pomiarami HRV a spożyciem innych owoców i warzyw, witaminy C, karotenoidów, tuńczyka i ciemnego mięsa lub kwasów tłuszczowych n-3 (omega-3). Zaobserwowano modyfikację wpływu spożycia owoców innych niż cytrusowe przez otyłość oraz wszystkich warzyw i warzyw kapustnych przez palenie papierosów, co uzasadnia dalsze badania. Wnioski: Odkrycia te sugerują, że większe spożycie zielonych warzyw liściastych może zmniejszyć ryzyko chorób sercowo-naczyniowych poprzez korzystne zmiany funkcji autonomicznej serca.


title: Dieta i ryzyko choroby niedokrwiennej serca w Indiach.

text: TŁO: Choroba niedokrwienna serca (IHD) jest główną przyczyną zgonów w Indiach. Zmiany w diecie mogą zmniejszyć ryzyko, ale niewiele badań dotyczyło związku między dietą a ryzykiem IHD w Indiach. CEL: Celem było zbadanie związku między dietą a ryzykiem IHD wśród Indian w New Delhi (północne Indie) i Bangalore (południowe Indie). PROJEKT: Zebraliśmy dane z 350 przypadków ostrego zawału mięśnia sercowego i 700 grup kontrolnych dobranych na podstawie wieku, płci i szpitala w ramach szpitalnego badania kliniczno-kontrolnego w 8 szpitalach. Długoterminowe spożycie diety zostało ocenione za pomocą kwestionariuszy częstotliwości jedzenia opracowanych dla New Delhi i Bangalore. Zastosowaliśmy warunkową regresję logistyczną do kontroli czynników dopasowania i innych predyktorów ryzyka. WYNIKI: Zaobserwowaliśmy istotną i zależną od dawki odwrotną zależność między spożyciem warzyw a ryzykiem choroby niedokrwiennej serca. Odwrotny związek był silniejszy dla zielonych warzyw liściastych; w analizie wielowymiarowej osoby spożywające medianę 3,5 porcji tygodniowo miały o 67% niższe ryzyko względne (RR: 0,33; 95% CI: 0,17; 0,64; P dla trendu = 0,0001) niż osoby spożywające 0,5 porcji na tydzień. Kontrolowanie innych współzmiennych dietetycznych nie zmieniło związku. Spożycie zbóż wiązało się również z mniejszym ryzykiem. Stosowanie oleju gorczycznego, bogatego w kwas alfa-linolenowy, wiązało się z mniejszym ryzykiem niż stosowanie oleju słonecznikowego [do użytku kulinarnego: RR: 0,49 (95% CI: 0,24, 0,99); do stosowania do smażenia, RR: 0,29 (95% CI: 0,13, 0,64)]. WNIOSEK: Diety bogate w warzywa i stosowanie oleju musztardowego mogą przyczynić się do zmniejszenia ryzyka IHD wśród Hindusów.


title: Grupy pokarmowe i rak nerkowokomórkowy: wyniki z badania kliniczno-kontrolnego.

text: Wstęp: Rola diety w ryzyku wystąpienia raka nerkowokomórkowego jest niejednoznaczna. Niniejsze badanie wykorzystuje podejście integracyjne do oceny roli grup żywności i produktów żywnościowych w ryzyku raka nerkowokomórkowego. PROJEKT: Badanie kliniczno-kontrolne przeprowadzono w latach 2003-2006. PRZEDMIOTÓW/STANOWISKO: Przypadki incydentów (n=335) zostały zidentyfikowane na podstawie dokumentacji szpitalnej i rejestru raka na Florydzie, a populacje kontrolne (n=337) z częstotliwością dopasowaną do wieku (+/-5 lat), płci i rasy były identyfikowane losowo -cyfrowe wybieranie. Nawyki żywieniowe oceniano za pomocą 70-punktowego kwestionariusza częstotliwości spożywania posiłków. ANALIZY STATYSTYCZNE: Iloraz szans (OR), 95% przedziały ufności (CI) i testy trendów obliczono przy użyciu regresji logistycznej, kontrolowanej dla wieku, płci, rasy, dochodów, wskaźnika masy ciała i paczkolat palenia. WYNIKI: Zmniejszone ryzyko raka nerkowokomórkowego zaobserwowano w całej próbce iu mężczyzn w przypadku spożycia warzyw (wszyscy badani: OR 0,56, 95% CI 0,35, 0,88; mężczyźni: OR 0,49, 95% CI 0,25, 0,96), ale nie w przypadku spożycia owoców . Spożywanie pomidorów zmniejszało ryzyko raka nerkowokomórkowego w całej populacji iu mężczyzn (wszyscy badani: OR 0,50, 95% CI 0,31, 0,81; mężczyźni: OR 0,47, 95% CI 0,24, 0,95). Zwiększone ryzyko raka nerkowokomórkowego obserwowano u wszystkich badanych oraz wśród kobiet ze zwiększonym spożyciem czerwonego mięsa (wszystkie osoby: OR 4,43, 95% CI 2,02, 9,75; kobiety: OR 3,04, 95% CI 1,60, 5,79). Spożycie białego pieczywa zwiększało ryzyko raka nerkowokomórkowego tylko u kobiet (OR 3,05, 95% CI 1,50, 6,20), podobnie jak całkowite spożycie nabiału (OR 2,36, 95% CI 1,21, 4,60). WNIOSKI: Ochronna rola warzyw i zwiększone ryzyko raka nerkowokomórkowego przy spożywaniu mięsa są wspierane. Rola ochronna owoców nie jest. Nowe odkrycia obejmują zwiększone ryzyko raka nerkowokomórkowego przy spożywaniu białego pieczywa i białych ziemniaków oraz zmniejszone ryzyko raka nerkowokomórkowego przy spożywaniu pomidorów.


title: Zwalczanie wszy głowowych szamponem emulsyjnym pochodzenia kokosowego.

text: CEL: Ocena nowego szamponu emulsyjnego pochodzenia kokosowego (CDE) przeciwko inwazji wszy głowowych u dzieci. PROJEKT: Próba szkolna, w której uczniowie byli leczeni w dniach 0 i 7 i sprawdzani w dniach 8 i 15 oraz próba rodzinna, w której produkt był aplikowany przez rodziców trzy razy w ciągu 2 tygodni lub stosowany jako szampon kosmetyczny i sprawdzany w dniach 14 i dni 70. OTOCZENIE: brytyjskie szkoły w Bristolu i Western-super-Mare oraz rodziny w Northern Somerset. GŁÓWNY REZULTAT: Liczba dzieci wolnych od infestacji po leczeniu. WYNIKI: W badaniu szkolnym odsetek wyleczeń w dniu 8 wyniósł 14% (permetryna, n=7) i 61% (CDE, n=37). W badaniu rodzinnym, w którym leczono wszystkich członków rodziny, wskaźnik wyleczeń wyniósł 96% (n=28), a jeśli szampon był następnie stosowany jako szampon kosmetyczny, tylko 1 z 12 dzieci zostało ponownie zarażonych po 10 tygodniach. WNIOSEK: Szampon CDE jest nową skuteczną metodą zwalczania wszy głowowych i stosowany po leczeniu jako szampon kosmetyczny może pomóc w ograniczeniu ponownej inwazji.


title: Związek czasu trwania snu ze śmiertelnością z powodu chorób układu krążenia i innych przyczyn dla japońskich mężczyzn i kobiet: badanie JACC

text: Cele badania: Zbadanie zależności między długością snu a śmiertelnością z powodu chorób układu krążenia i innych przyczyn związanych z płcią. Projekt: badanie kohortowe. Ustawienie: Badanie oparte na społeczności. Uczestnicy: Łącznie 98 634 osób (41 489 mężczyzn i 57 145 kobiet) w wieku od 40 do 79 lat od 1988 do 1990 i było obserwowanych do 2003 roku. Interwencje: Nie dotyczy. Pomiary i wyniki: W okresie obserwacji o medianie 14,3 lat odnotowano 1964 zgony (mężczyźni i kobiety: 1038 i 926) z powodu udaru, 881 (508 i 373) z powodu choroby wieńcowej serca, 4287 (2297 i 1990) z powodu chorób układu krążenia , 5465 (3432 i 2033) z powodu raka i 14540 (8548 i 5992) ze wszystkich przyczyn. W porównaniu z czasem trwania snu wynoszącym 7 godzin, czas snu 4 godziny lub mniej wiązał się ze zwiększoną śmiertelnością z powodu choroby niedokrwiennej serca u kobiet i chorób innych niż sercowo-naczyniowe/nierakowe oraz wszystkich przyczyn u obu płci. Odpowiednie wielozmienne współczynniki ryzyka wynosiły 2,32 (1,19–4,50) dla choroby niedokrwiennej serca u kobiet, 1,49 (1,02–2,18) i 1,47 (1,01–2,15) dla chorób innych niż sercowo-naczyniowe/nienowotworowe oraz 1,29 (1,02–1,64) i 1,28 (1,03– 1,60) dla wszystkich przyczyn, odpowiednio u mężczyzn i kobiet. Długi sen trwający 10 godzin lub dłużej wiązał się z 1,5 do 2-krotnym wzrostem śmiertelności z powodu udaru całkowitego i niedokrwiennego, całkowitej choroby sercowo-naczyniowej, chorób innych niż sercowo-naczyniowe / nierakowych i wszystkich przyczyn u mężczyzn i kobiet, w porównaniu z 7 godzinami snu w obu przypadkach. płci. Nie stwierdzono związku między długością snu a śmiertelnością z powodu raka u żadnej z płci. Wnioski: Zarówno krótki, jak i długi czas snu wiązały się ze zwiększoną śmiertelnością z powodu chorób sercowo-naczyniowych, chorób innych niż sercowo-naczyniowe/nienowotworowych i wszystkich przyczyn dla obu płci, co daje związek w kształcie litery U z całkowitą śmiertelnością z nadirem po 7 godzinach snu. Cytat: Ikehara S; Iso H; Data C; Kikuchi S; Watanabe Y; Wada Y; Inaba Y; Tamakoshi A. Związek czasu trwania snu ze śmiertelnością z powodu chorób układu krążenia i innymi przyczynami dla japońskich mężczyzn i kobiet: badanie JACC. SEN 2009;32(3):259–301.


title: Nawyki związane ze snem i podatność na przeziębienie

text: Informacje ogólne Uważa się, że jakość snu jest ważnym predyktorem odporności, a tym samym podatności na przeziębienie. W tym artykule zbadano, czy czas trwania i wydajność snu w tygodniach poprzedzających ekspozycję na wirus są związane z podatnością na zimno. Metody Uczestnikami było 153 zdrowych mężczyzn i kobiet ochotników w wieku 21-55 lat. Przez 14 kolejnych dni zgłaszali czas trwania snu i wydajność snu (procent czasu spędzonego w łóżku faktycznie śpiący) z poprzedniej nocy oraz czy czuli się wypoczęci. Średnie wyniki dla każdej zmiennej snu obliczono na podstawie 14-dniowej linii bazowej. Następnie uczestnikom podawano krople do nosa zawierające rinowirusy, które poddano kwarantannie i monitorowano dzień przed i przez pięć dni po ekspozycji na rozwój przeziębienia (zakażenie w obecności obiektywnych objawów choroby). Wyniki Stwierdzono stopniowany związek ze średnim czasem trwania snu, przy czym osoby ze snem <7 godzin 2,94 razy (CI[95%]=1,18–7,30) były bardziej narażone na przeziębienie niż osoby ze snem ≥ 8 godzin. Związek z wydajnością snu był również oceniany u osób ze sprawnością <92% 5,50 razy (CI[95%]=2,08–14,48) z większym prawdopodobieństwem wystąpienia przeziębienia niż u osób ze sprawnością ≥98%. Zależności tych nie można wyjaśnić różnicami w przeciwciałach swoistych dla wirusa przed wyzwaniem, danych demograficznych, porze roku, masie ciała, statusie społeczno-ekonomicznym, zmiennych psychologicznych lub praktykach zdrowotnych. Procent dni, w których czułem się wypoczęty, nie był związany z przeziębieniami. Wnioski Niższa wydajność snu i krótszy czas snu w tygodniach poprzedzających ekspozycję na rinowirusa wiązały się z niższą odpornością na choroby.


title: Przetworzone mięso a ryzyko białaczki dziecięcej (Kalifornia, USA).

text: Związek między spożyciem niektórych produktów spożywczych uważanych za prekursory lub inhibitory związków N-nitrozowych (NOC) a ryzykiem białaczki zbadano w badaniu kliniczno-kontrolnym wśród dzieci od urodzenia do 10 roku życia w hrabstwie Los Angeles w Kalifornii ( Stany Zjednoczone). Przypadki zostały ustalone przez populacyjny rejestr nowotworów od 1980 do 1987 roku. Kontrole zostały pobrane od przyjaciół i przez wybieranie losowo cyfr. Wywiady uzyskano z 232 przypadków i 232 kontroli. Przedmiotem szczególnego zainteresowania były: wędliny śniadaniowe (boczek, kiełbasa, szynka); mielonki (salami, pastrami, mielonka, peklowana wołowina, bolonia); hot dogi; pomarańcze i sok pomarańczowy; oraz sok grejpfrutowy i grejpfrutowy. Pytaliśmy również o spożycie jabłek i soku jabłkowego, wędlin pieczonych na węgiel drzewny, mleka, kawy oraz napojów typu cola lub cola. Zwykłe częstotliwości spożycia określono zarówno dla rodziców, jak i dziecka. Gdy ryzyka zostały skorygowane względem siebie i innych czynników ryzyka, jedyne trwałe istotne powiązania dotyczyły spożycia przez dzieci hot dogów (iloraz szans [OR] = 9,5, 95-procentowy przedział ufności [CI] = 1,6-57,6 dla 12 lub więcej hot dogów psów na miesiąc, trend P = 0,01 oraz spożycie hot dogów przez ojców (OR = 11,0, CI = 1,2-98,7 dla najwyższej kategorii spożycia, trend P = 0,01). Nie było dowodów na to, że spożywanie owoców zapewnia ochronę. Chociaż wyniki te są zgodne z literaturą doświadczalną na temat zwierząt i hipotezą, że spożycie NOC u ludzi wiąże się z ryzykiem białaczki, biorąc pod uwagę potencjalne błędy w danych, uzasadnione jest dalsze badanie tej hipotezy z bardziej ukierunkowanymi i kompleksowymi badaniami epidemiologicznymi.


title: Rak to choroba, której można zapobiegać, która wymaga poważnych zmian w stylu życia

text: Oczekuje się, że w tym roku u ponad miliona Amerykanów i ponad 10 milionów ludzi na całym świecie zostanie zdiagnozowany rak, choroba powszechnie uważana za możliwą do uniknięcia. Tylko 5–10% wszystkich zachorowań na raka można przypisać defektom genetycznym, podczas gdy pozostałe 90–95% ma swoje korzenie w środowisku i stylu życia. Czynniki związane ze stylem życia obejmują palenie papierosów, dietę (smażone potrawy, czerwone mięso), alkohol, ekspozycję na słońce, zanieczyszczenia środowiska, infekcje, stres, otyłość i brak aktywności fizycznej. Dowody wskazują, że prawie 25–30% zgonów związanych z rakiem jest spowodowanych paleniem tytoniu, aż 30–35% jest związanych z dietą, około 15–20% z powodu infekcji, a pozostały odsetek inne czynniki, takie jak promieniowanie, stres, aktywność fizyczna, zanieczyszczenia środowiska itp. Dlatego profilaktyka nowotworów wymaga zaprzestania palenia, zwiększonego spożycia owoców i warzyw, umiarkowanego spożywania alkoholu, ograniczenia kalorii, ćwiczeń, unikania bezpośredniego nasłonecznienia, minimalnego spożycia mięsa, stosowanie produktów pełnoziarnistych, stosowanie szczepień i regularne badania kontrolne. W tym przeglądzie przedstawiamy dowody na to, że stan zapalny jest powiązaniem między czynnikami/czynnikami wywołującymi raka a czynnikami, które mu zapobiegają. Ponadto dostarczamy dowodów na to, że rak jest chorobą, której można zapobiegać, i która wymaga poważnych zmian stylu życia.


title: Spożycie peklowanego i pieczonego mięsa w związku z rakiem u dzieci: Denver, Kolorado (Stany Zjednoczone)

text: Zbadano związek między spożyciem peklowanego i pieczonego mięsa przez matkę w czasie ciąży i przez dziecko w odniesieniu do nowotworu wieku dziecięcego. Oceniono pięć grup mięs (szynka, bekon lub kiełbasa; hot-dogi; hamburgery; bolonia, pastrami, peklowana wołowina, salami lub mięso obiadowe; potrawy grillowane na węglu drzewnym). Porównano ekspozycję wśród 234 przypadków raka (w tym 56 ostrej białaczki limfocytowej [ALL], 45 guzów mózgu) i 206 grup kontrolnych wybranych za pomocą losowego wybierania cyfr w standardowym obszarze statystycznym Denver, Kolorado (Stany Zjednoczone), z uwzględnieniem czynników zakłócających. Spożywanie hot doga przez matkę raz lub więcej razy w tygodniu było związane z nowotworami mózgu u dzieci (iloraz szans [OR] = 2,3, 95-procentowy przedział ufności [CI] = 1,0-5,4). Wśród dzieci jedzenie hamburgerów raz lub więcej razy w tygodniu wiązało się z ryzykiem ALL (OR = 2,0, CI = 0,9-4,6), a jedzenie hot dogów raz lub więcej razy w tygodniu wiązało się z guzami mózgu (OR = 2,1, CI = 0,7-6,1). Wśród dzieci połączenie braku witamin i jedzenia mięsa było silniej związane zarówno z ALL, jak i rakiem mózgu niż brak witamin lub spożywanie samego mięsa, dając OR od dwóch do siedmiu. Wyniki łączące hot dogi z guzami mózgu (powtórzenie wcześniejszego badania) oraz widoczny synergizm między brakiem witamin a spożyciem mięsa sugerują możliwy niekorzystny wpływ azotynów i nitrozoamin w diecie.


title: Spożycie mięsa i ryb a nowotwory w Kanadzie.

text: W tym badaniu zbadaliśmy związek między spożyciem mięsa i ryb a ryzykiem różnych nowotworów. Wysłane kwestionariusze zostały wypełnione przez 19 732 incydenty, histologicznie potwierdzone przypadki raka żołądka, okrężnicy, odbytnicy, trzustki, płuc, piersi, jajnika, prostaty, jądra, nerek, pęcherza moczowego, mózgu, chłoniaków nieziarniczych (NHL) oraz białaczki i 5039 kontroli populacji w latach 1994-1997 w 8 kanadyjskich prowincjach. Pomiar obejmował informacje o statusie społeczno-ekonomicznym, nawykach związanych ze stylem życia i diecie. 69-punktowy kwestionariusz częstotliwości spożywania posiłków dostarczył danych na temat nawyków żywieniowych na 2 lata przed zebraniem danych. Iloraz szans i 95% przedziały ufności uzyskano poprzez bezwarunkową regresję logistyczną. Mięso ogółem i przetwory mięsne były bezpośrednio związane z ryzykiem wystąpienia żołądka, okrężnicy, odbytnicy, trzustki, płuc, piersi (głównie pomenopauzalnej), prostaty, jąder, nerek, pęcherza moczowego i białaczki. Czerwone mięso było istotnie związane z rakiem okrężnicy, płuc (głównie u mężczyzn) i pęcherza moczowego. Nie zaobserwowano związku dla raka jajnika, mózgu i NHL. Nie pojawiło się spójne nadmierne ryzyko dla ryb i drobiu, które było odwrotnie proporcjonalne do ryzyka wielu lokalizacji nowotworowych. Odkrycia te dostarczają kolejnych dowodów na to, że mięso, w szczególności mięso czerwone i przetworzone, odgrywa niekorzystną rolę w ryzyku kilku nowotworów. Ryby i drób wydają się być korzystnymi wskaźnikami diety.


title: Metaanaliza długotrwałego użytkowania telefonu komórkowego i związku z guzami mózgu.

text: Oceniliśmy długoterminowe korzystanie z telefonów komórkowych i ryzyko guzów mózgu w badaniach kliniczno-kontrolnych opublikowanych do tej pory na ten temat. Zidentyfikowaliśmy dziesięć badań dotyczących glejaka, a metaanaliza dała OR = 0,9, 95% CI = 0,8-1,1. Okres utajenia > lub =10 lat dał OR = 1,2, 95% CI = 0,8-1,9 na podstawie sześciu badań, dla stosowania ipsilateralnego (ta sama strona co guz) OR = 2,0, 95% CI = 1,2-3,4 (cztery badania) , ale użycie kontralateralne nie zwiększyło istotnie ryzyka, OR = 1,1, 95% CI = 0,6-2,0. Metaanaliza dziewięciu badań dotyczących nerwiaka słuchowego dała OR = 0,9, 95% CI = 0,7-1,1 wzrastające do OR = 1,3, 95% CI = 0,6-2,8 przy > lub =10-letnim okresie utajenia (cztery badania). Stosowanie ipsilateralne dało OR = 2,4, 95% CI = 1,1-5,3 i kontralateralne OR = 1,2, 95% CI = 0,7-2,2 w grupie > lub =10-letniej latencji (trzy badania). Siedem badań dało wyniki dla oponiaka dające całkowity OR = 0,8, 95% CI = 0,7-0,99. Stosując > lub =10-letni okres utajenia OR = 1,3, 95% CI = 0,9-1,8 obliczono (cztery badania) zwiększając się do OR = 1,7, 95% CI = 0,99-3,1 dla stosowania ipsilateralnego i OR = 1,0, 95% CI = 0,3-3,1 dla użycia kontralateralnego (dwa badania). Doszliśmy do wniosku, że ta metaanaliza dała spójny wzorzec związku między używaniem telefonu komórkowego a glejakiem po tej samej stronie i nerwiakiem słuchowym przy okresie utajenia > lub = 10 lat.


title: Czy wyciąg z chleba świętojańskiego (Ceratonia siliqua L.) ma potencjał chemoprewencyjny związany ze stresem oksydacyjnym i metabolizmem leków w ludzkich komórkach okrężnicy?

text: Składniki fenolowe wodnego ekstraktu z chleba świętojańskiego są dobrze scharakteryzowane i składają się głównie z kwasu galusowego (GA). W celu oceny możliwych mechanizmów chemoprewencyjnych szarańczynu, który może być stosowany jako substytut kakao, zbadano wpływ na ekspresję genów związanych z reakcją na stres i metabolizmem leków przy użyciu ludzkich linii komórkowych okrężnicy o różnym stanie transformacji (LT97 i HT29). Geny związane ze stresem, a mianowicie katalaza (CAT) i dysmutaza ponadtlenkowa (SOD2), były indukowane przez ekstrakt z chleba świętojańskiego i GA w gruczolaku LT97, ale nie w komórkach raka HT29. Chociaż odpowiednie produkty białkowe i aktywność enzymów nie były podwyższone, wstępne traktowanie ekstraktem z chleba świętojańskiego i GA przez 24 godziny zmniejszyło uszkodzenia DNA w komórkach prowokowanych nadtlenkiem wodoru (H(2)O(2)). Podsumowując, ekstrakt z chleba świętojańskiego i jego główny składnik fenolowy GA modulują ekspresję genów i chronią komórki gruczolaka okrężnicy przed genotoksycznym wpływem H(2)O(2). Regulacji w górę genów odpowiedzi na stres nie można było powiązać z konsekwencjami funkcjonalnymi.


title: Czekolada, styl życia i zdrowie.

text: Zainteresowanie biologiczną aktywnością polifenoli kakaowych stale rośnie. W rzeczywistości, wysoka zawartość polifenoli w kakao, w połączeniu z jego powszechną obecnością w wielu produktach spożywczych, sprawia, że ta żywność jest szczególnie interesująca z żywieniowego i „farmakologicznego” punktu widzenia. Niniejszy artykuł podsumowuje nowe odkrycia i osiągnięcia dotyczące wpływu spożycia kakao i czekolady na zdrowie człowieka przedstawione na Międzynarodowej Konferencji „Czekolada, Styl Życia i Zdrowie” (Mediolan, Włochy, 2 marca 2007 r.) dotyczącej wpływu kakao i czekolady konsumpcja na zdrowie ludzi.


title: Kakao i zdrowie układu krążenia.

text: Dane epidemiologiczne pokazują, że regularne spożywanie pokarmów i napojów pochodzenia roślinnego zmniejsza ryzyko choroby wieńcowej i udaru mózgu. Wśród wielu składników kakao może być ważnym mediatorem. Rzeczywiście, ostatnie badania wykazują korzystny wpływ kakao na ciśnienie krwi, insulinooporność oraz czynność naczyń i płytek krwi. Chociaż wciąż dyskutowano, zaproponowano szereg potencjalnych mechanizmów, poprzez które kakao może wywierać swoje korzyści na zdrowie układu sercowo-naczyniowego, w tym aktywację tlenku azotu oraz działanie przeciwutleniające i przeciwzapalne. Niniejszy przegląd podsumowuje dostępne dane dotyczące wpływu kakao na układ krążenia, przedstawia potencjalne mechanizmy zaangażowane w reakcję na kakao i podkreśla potencjalne implikacje kliniczne związane z jego spożyciem.


title: Ostre spożycie ciemnej czekolady i kakao oraz czynność śródbłonka: randomizowane, kontrolowane badanie krzyżowe.

text: TŁO: Badania sugerują korzyści kardioprotekcyjne ciemnej czekolady zawierającej kakao. CEL: Badanie to analizuje wpływ spożycia gorzkiej czekolady w postaci stałej i płynnego kakao na funkcję śródbłonka i ciśnienie krwi u osób dorosłych z nadwagą. PROJEKT: Randomizowane, kontrolowane placebo, naprzemienne badanie z pojedynczą ślepą próbą obejmujące 45 zdrowych dorosłych [średnia wieku: 53 lata; średni wskaźnik masy ciała (w kg/m(2)): 30]. W fazie 1, badani zostali losowo przydzieleni do spożycia stałego batonika gorzkiej czekolady (zawierającego 22 g kakao w proszku) lub bezkakaowego batonika placebo (zawierającego 0 g kakao w proszku). W fazie 2 badani zostali losowo przydzieleni do spożycia kakao bez cukru (zawierającego 22 g kakao w proszku), kakao w cukrze (zawierającego 22 g kakao w proszku) lub placebo (zawierającego 0 g kakao w proszku). WYNIKI: Spożywanie stałej ciemnej czekolady i płynnego kakao poprawiło czynność śródbłonka (mierzoną jako rozszerzenie zależne od przepływu) w porównaniu z placebo (ciemna czekolada: 4,3 +/- 3,4% w porównaniu z -1,8 +/- 3,3%; P < 0,001; bez cukru i kakao słodzone: 5,7 +/- 2,6% i 2,0 +/- 1,8% w porównaniu z -1,5 +/- 2,8%; P < 0,001). Ciśnienie krwi spadło po spożyciu gorzkiej czekolady i kakao bez cukru w porównaniu z placebo (ciemna czekolada: skurczowa -3,2 +/- 5,8 mm Hg w porównaniu z 2,7 +/- 6,6 mm Hg; p < 0,001; rozkurczowa -1,4 +/- 3,9 mm Hg w porównaniu z 2,7 +/- 6,4 mm Hg; P = 0,01; kakao bez cukru: skurczowe, -2,1 +/- 7,0 mm Hg w porównaniu z 3,2 +/- 5,6 mm Hg; P < 0,001; oraz rozkurczowe: -1,2 +/- 8,7 mm Hg w porównaniu z 2,8 +/- 5,6 mm Hg; P = 0,014). Funkcja śródbłonka poprawiła się znacznie bardziej w przypadku kakao bez cukru niż w przypadku zwykłego kakao (5,7 +/- 2,6% w porównaniu z 2,0 +/- 1,8%; P < 0,001). WNIOSKI: Doraźne spożycie zarówno gorzkiej czekolady w postaci stałej, jak i płynnego kakao poprawiło funkcję śródbłonka i obniżyło ciśnienie krwi u osób dorosłych z nadwagą. Zawartość cukru może łagodzić te efekty, a preparaty bezcukrowe mogą je wzmacniać.


title: Czy spożycie flawanolu wpływa na śmiertelność w procesach zależnych od tlenku azotu? Choroba niedokrwienna serca, udar, cukrzyca i rak w Panamie

text: Istotne dane sugerują, że żywność bogata we flawonoidy może pomóc w zapobieganiu chorobom układu krążenia i nowotworom. Kakao jest najbogatszym źródłem flawonoidów, ale obecne przetwarzanie znacznie zmniejsza zawartość. Kuna mieszkający w San Blas piją kakao bogate we flawanole jako główny napój, dostarczając ponad 900 mg dziennie, a zatem prawdopodobnie mają najbardziej bogatą we flawonoidy dietę ze wszystkich populacji. Wykorzystaliśmy diagnozę w aktach zgonu, aby porównać wskaźniki zgonów dla określonej przyczyny w latach 2000-2004 na kontynencie i na wyspach San Blas, gdzie mieszka tylko Kuna. Nasza hipoteza była taka, że jeśli duże spożycie flawonoidów i w konsekwencji aktywacja systemu tlenku azotu byłyby ważne, rezultatem byłoby zmniejszenie częstości występowania choroby niedokrwiennej serca, udaru, cukrzycy i raka – wszystkich procesów wrażliwych na tlenek azotu. Było 77 375 zgonów w kontynentalnej Panamie i 558 zgonów w San Blas. W kontynentalnej części Panamy, zgodnie z przewidywaniami, choroby układu krążenia były główną przyczyną zgonów (83,4 ± 0,70 zgonów dostosowanych do wieku/100 000), a nowotwory były na drugim miejscu (68,4 ± 1,6). W przeciwieństwie do tego, częstość CVD i raka wśród zamieszkujących wyspę Kun była znacznie niższa (9,2 ± 3,1) i (4,4 ± 4,4). Podobnie zgony z powodu cukrzycy były znacznie częstsze na kontynencie (24,1 ± 0,74) niż w San Blas (6,6 ± 1,94). To stosunkowo niższe ryzyko wśród Kuna w San Blas z najczęstszych przyczyn zachorowalności i śmiertelności w większości krajów świata, prawdopodobnie odzwierciedla bardzo wysokie spożycie flawanolu i trwałą aktywację syntezy tlenku azotu. Istnieje jednak wiele czynników ryzyka, a badanie obserwacyjne nie może dostarczyć ostatecznych dowodów.


title: Flawanole, kuna, spożycie kakao i tlenek azotu

text: Indianie Kuna, którzy mieszkają na archipelagu na karaibskim wybrzeżu Panamy, mają bardzo niskie ciśnienie krwi, żyją dłużej niż inni Panamczycy i mają zmniejszoną częstotliwość zawału mięśnia sercowego, udaru mózgu, cukrzycy i raka – przynajmniej w chwili śmierci certyfikaty. Jedną z wyjątkowych cech ich diety jest bardzo wysokie spożycie kakao bogatego we flawanol. Flawonoidy zawarte w kakao aktywują syntezę tlenku azotu u zdrowych ludzi. Możliwość, że wysokie spożycie flawanolu chroni Kuna przed wysokim ciśnieniem krwi, chorobą niedokrwienną serca, udarem, cukrzycą i rakiem, jest na tyle intrygująca i wystarczająco ważna, że należy prowadzić duże, randomizowane, kontrolowane badania kliniczne.


title: Ekstrakty z Hibiscus sabdariffa L. hamują mutagenność w teście mikrozawiesiny i proliferację komórek HeLa.

text: Hibiscus sabdariffa L. jest używany jako napój orzeźwiający oraz jako tradycyjny lek. Celem pracy było określenie wpływu in vitro związków fenolowych obecnych w wodnych, octanowych i chloroformowych ekstraktach H. sabdariffa na mutagenność 1-nitropirenu (1-NP), a także antyproliferacyjnego działania tych ekstraktów. Hamowanie proliferacji komórek i fragmentację DNA testowano na transformowanych ludzkich komórkach HeLa. Gorący wodny ekstrakt (HAE) zawierał 22,27 +/- 2,52 mg kwasu protokatechowego (PCA) na gram liofilizowanego wysuszonego ekstraktu i nie różnił się statystycznie od zimnych ekstraktów wodnych lub chloroformowych; ekstrakt w octanie etylu wytworzył najmniejszą ilość PCA. Ekstrakty H. sabdariffa hamowały mutagenność 1-NP w sposób dawka-odpowiedź. Stopień inhibicji na komórkach HeLa HAE był również zależny od dawki. HAE nie indukował fragmentacji DNA. Wyniki sugerują, że ekstrakty H. sabdariffa L. wykazują działanie antymutagenne wobec 1-NP i zmniejszają proliferację komórek HeLa, prawdopodobnie ze względu na skład kwasu fenolowego.


title: Antygenotoksyczne działanie ekstraktu z Ocimum sanctum L. wobec octanu cyproteronu indukowało uszkodzenie genotoksyczne w hodowanych komórkach ssaków.

text: Działanie antygenotoksyczne ekstraktu z Ocimum sanctum L. badano względem działania genotoksycznego wywoływanego przez syntetyczny progestagen octan cyproteronu na ludzkie limfocyty, stosując jako parametry aberracje chromosomowe, indeks mitotyczny, wymianę chromatyd siostrzanych i indeks replikacji. Około 30 mikroM octanu cyproteronu potraktowano infuzją O. sanctum L. w dawkach 1,075 x 10(-4), 2,125 x 10(-4) i 3,15 x 10(-4) g/ml pożywki hodowlanej. Zaobserwowano wyraźne zależne od dawki zmniejszenie genotoksycznego uszkodzenia octanu cyproteronu, co sugeruje możliwą modulującą rolę naparu roślinnego. Wyniki niniejszego badania sugerują, że wlew roślinny jako taki nie ma potencjału genotoksycznego, ale może modulować genotoksyczność octanu cyproteronu na ludzkich limfocytach in vitro.


title: Hamujący wpływ wybranych fitochemikaliów pokarmowych na ekspresję CD74 w komórkach raka żołądka NCI-N87

text: Helicobacter pylori (H. pylori) jest jednym z najbardziej rozpowszechnionych ludzkich patogenów i odgrywa główną rolę w przewlekłym zapaleniu żołądka i raku żołądka. CD74 komórek nabłonka żołądka został ostatnio zidentyfikowany jako cząsteczka adhezyjna do ureazy w H. pylori. W tym badaniu stwierdziliśmy, że CD74 ulega silnej ekspresji w konstytutywny sposób w komórkach ludzkiego raka żołądka NCI-N87 zarówno na poziomie białka, jak i mRNA w porównaniu z komórkami płodowymi żołądka Hs738St./Int. Następnie opracowano nowy test ELISA oparty na komórkach, zdolny do szybkiego badania przesiewowego czynników hamujących ekspresję CD74. Komórki NCI-N87 traktowano oddzielnie 25 różnymi fitochemikaliami spożywczymi (4–100 µM) przez 48 godzin i poddano naszemu nowemu testowi. Na podstawie tych wyników wskazano, że kumaryna cytrusowa, bergamottyna, jest najbardziej obiecującym związkiem z wartością LC50/IC50 większą niż 7,1, a następnie luteolina (>5,4), nobiletyna (>5,3) i kwercetyna (>5,1). Nasze odkrycia sugerują, że te supresanty CD74 są unikalnymi kandydatami do zapobiegania adhezji H. pylori i późniejszej infekcji z rozsądnymi mechanizmami działania.


title: Popularne preparaty herbaty modulują regenerację katechin zielonej herbaty w trawieniu in vitro.

text: Dowody epidemiologiczne sugerują rolę katechin z herbaty w zmniejszaniu ryzyka chorób przewlekłych. Jednak stabilność katechin w warunkach trawiennych jest słabo poznana. Celem tego badania było scharakteryzowanie wpływu powszechnych dodatków do żywności na regenerację trawienną katechin herbaty. Ekstrakty wodne z zielonej herbaty formułowano w napojach dostarczających odpowiednio 4,5, 18, 23 i 3,5 mg na 100 ml epikatechiny (EC), epigallokatechiny (EGC), galusanu epigallokatechiny (EGCG) i galusanu epikatechiny (ECG). Popularne komercyjne dodatki do napojów; Kwas cytrynowy (CA), BHT, EDTA, kwas askorbinowy (AA), mleko (bydlęce, sojowe i ryżowe) i sok cytrusowy (pomarańczowy, grejpfrutowy, cytrynowy i limonkowy) były formułowane do gotowych napojów herbacianych w dawkach przyrostowych. Próbki poddano następnie trawieniu in vitro symulującemu stan żołądka i jelita cienkiego z profilami katechin przed i po trawieniu ocenianymi metodą HPLC. Stabilność katechin w zielonej herbacie była słaba, a po trawieniu pozostało <20% całkowitych katechin. EGC i EGCG były najbardziej wrażliwe z mniejszym, a nie podwójnym równym 10% odzysku. Herbaty skomponowane z 50% mleka krowiego, sojowego i ryżowego znacznie zwiększyły całkowity odzysk katechin do odpowiednio 52, 55 i 69%. Włączenie 30 mg AA do 250 ml napoju herbacianego znacząco (p<0,05) zwiększyło odzysk katechin EGC, EGCG, EC i EKG odpowiednio do 74, 54, 82 i 45%. Przygotowanie soku skutkowało najwyższym odzyskiem ze wszystkich preparatów dla EGC (81-98%), EGCG (56-76%), EC (86-95%) i EKG (30-55%). Dane te dostarczają dowodów na to, że praktyki spożywania herbaty i czynniki związane z formułowaniem prawdopodobnie wpływają na regenerację przewodu pokarmowego katechiny i mogą skutkować różnymi profilami fizjologicznymi.


title: Związek między stężeniem zielonej herbaty a poziomem glukozy we krwi

text: Naszym celem było zbadanie, czy nawykowe spożywanie zielonej herbaty ma związek z poziomem glukozy we krwi i innymi biomarkerami metabolizmu glukozy. Przeprowadziliśmy badanie przekrojowe na 35 ochotnikach płci męskiej w wieku 23–63 lat mieszkających w prefekturze Shizuoka w Japonii. Zmierzono dane biochemiczne i przeprowadziliśmy ankietę dotyczącą zdrowia, stylu życia i odżywiania, a także częstotliwości spożycia i stężenia (1%, 2% i 3%) zielonej herbaty. Mężczyźni, którzy spożywali 3% stężenie zielonej herbaty wykazywali niższe średnie wartości stężenia glukozy we krwi i fruktozaminy na czczo niż ci, którzy spożywali 1% stężenie. Stwierdzono, że poziom glukozy we krwi na czczo był istotnie związany ze stężeniem zielonej herbaty (β = -0,14, p = 0,03). Jednak częstość spożywania zielonej herbaty nie wykazała znaczących różnic w średnich poziomach glukozy we krwi, fruktozaminy i hemoglobiny A1c. Podsumowując, nasze odkrycia sugerują, że spożywanie zielonej herbaty w wysokim stężeniu może potencjalnie obniżyć poziom glukozy we krwi.


title: Wpływ zielonej herbaty i galusanu (-)-epigallokatechiny na toksyczność indukowaną etanolem w komórkach HepG2.

text: Pomimo ciągłych doniesień potwierdzających hepatoprotekcyjne działanie zielonej herbaty przeciwko zatruciu etanolem, nadal istnieją kontrowersje dotyczące aktywnego związku (związków) i mechanizmu molekularnego. Kwestie te zostały rozwiązane w niniejszym badaniu z wykorzystaniem hodowanych komórek HepG2 wystawionych na śmiertelną dawkę etanolu. Transferaza gamma-glutamylowa (GGT) została wybrana jako marker toksyczności etanolu, ponieważ jest szeroko stosowana w klinikach. Gdy komórki potraktowano etanolem w różnych stężeniach, nastąpił zależny od dawki wzrost aktywności GGT w pożywce hodowlanej i utrata żywotności komórek. Wstępne traktowanie komórek ekstraktem z zielonej herbaty znacznie osłabiło zmiany. Wśród składników zielonej herbaty galusan (-)-epigallokatechiny (EGCG) skutecznie osłabiał cytotoksyczność etanolu, podczas gdy L-teanina i kofeina nie wywierały żadnego wpływu. Cytotoksyczność etanolu była również osłabiana przez inhibitor dehydrogenazy alkoholowej 4-metylopirazol i inhibitor GGT, acywicynę, a także przez modulatory tiolowe, takie jak S-adenozylo-L-metionina, N-acetylo-L-cysteina i glutation. EGCG nie zdołał zapobiec wewnątrzkomórkowej utracie glutationu powodowanej przez etanol, ale okazał się silnym inhibitorem GGT. Dlatego cytoprotekcyjne działanie zielonej herbaty można przypisać hamowaniu aktywności GGT przez EGCG. Badanie to sugeruje, że inhibitory GGT, w tym EGCG, mogą stanowić nową strategię osłabiania uszkodzeń wątroby wywołanych etanolem.


title: Związek między soją a zieloną herbatą (Camellia sinensis) zmniejsza hipercholesterolemię i zwiększa całkowity potencjał antyoksydacyjny osocza w dysli...

text: CEL: Ocena hipolipemicznego i przeciwutleniającego działania samej soi i zielonej herbaty i/lub w połączeniu u pacjentów z dyslipidemią. METODY: Sto osób z dyslipidemią podzielono na cztery grupy. Grupa sojowa spożywała 50 g soi (kinako) dziennie, a grupa zielonej herbaty spożywała 3 g zielonej herbaty w 500 ml wody dziennie. Trzecia grupa codziennie spożywała 50 g soi i 3 g zielonej herbaty, a grupa kontrolna miała dietę hipocholesterolemiczną. Oceny przeprowadzono na początku badania oraz po 45 i 90 dniach. Poziomy całkowitego cholesterolu, lipoprotein o dużej gęstości i triacylogliceroli w osoczu oceniano metodami zautomatyzowanymi. Cholesterol lipoprotein o małej gęstości (LDL) obliczono za pomocą równania Friedewalda. LDL wyizolowano przez ultrawirowanie. Całkowitą zdolność antyoksydacyjną osocza i poziomy wodoronadtlenków lipidów i tych związanych z LDL w osoczu oceniano za pomocą chemiluminescencji. Wyniki wyrażono jako wartości mediany i ich od 25 do 75 percentyla, z 5% poziomem istotności. WYNIKI: Nie wystąpiły znaczące różnice w poziomach LDL, cholesterolu lipoprotein o wysokiej gęstości i triacyloglicerolu w grupach. Jednak statystycznie istotna różnica w całkowitym cholesterolu wystąpiła w grupie soi/zielonej herbaty 45 i 90 dni po interwencji. W żadnej z badanych grup nie wystąpiła statystycznie istotna różnica w poziomach wodoronadtlenków lipidów w osoczu lub tych związanych z LDL. Wszystkie grupy, które stosowały soję i/lub zieloną herbatę, charakteryzowały się zwiększonym całkowitym potencjałem antyoksydacyjnym osocza. WNIOSEK: Soja i zielona herbata, pojedynczo lub w połączeniu, zwiększyły całkowity potencjał antyoksydacyjny pacjentów z hipercholesterolemią, podczas gdy tylko połączenie obniżyło całkowity poziom cholesterolu.


title: L-teanina, naturalny składnik herbaty i jej wpływ na stan psychiczny.

text: Herbata jest po wodzie najczęściej spożywanym napojem na świecie. Herbata jest znana jako bogate źródło przeciwutleniaczy flawonoidowych. Jednak herbata zawiera również unikalny aminokwas, L-teaninę, który może modulować aspekty funkcji mózgu u ludzi. Dowody z badań na ludzkim elektroencefalografie (EEG) pokazują, że ma on bezpośredni wpływ na mózg (Juneja i wsp. Trends in Food Science & Tech 1999;10;199-204). L-teanina znacząco zwiększa aktywność w paśmie częstotliwości alfa, co wskazuje, że odpręża umysł bez wywoływania senności. Jednak efekt ten został ustalony tylko przy wyższych dawkach niż te zwykle występujące w filiżance czarnej herbaty (około 20 mg). Celem obecnych badań było ustalenie tego efektu na bardziej realistycznych poziomach diety. EEG mierzono u zdrowych, młodych uczestników na początku badania i 45, 60, 75, 90 i 105 minut po spożyciu 50 mg L-teaniny (n=16) lub placebo (n=19). Podczas rejestracji EEG uczestnicy odpoczywali z zamkniętymi oczami. Wystąpił większy wzrost aktywności alfa w czasie w stanie L-teaniny (w stosunku do placebo (p + 0,05). Drugie badanie powtórzyło ten efekt u uczestników zaangażowanych w aktywność bierną. Dane te wskazują, że L-teanina przy realistycznej diecie poziom, ma znaczący wpływ na ogólny stan czujności umysłowej lub pobudzenia.Ponadto wiadomo, że aktywność alfa odgrywa ważną rolę w krytycznych aspektach uwagi, dlatego dalsze badania koncentrują się na zrozumieniu wpływu L-teaniny na procesy uwagi .


title: Czy zielona herbata może to zrobić? Przegląd literatury dowodów klinicznych.

text: CEL: Nawykowe spożywanie zielonej herbaty od dawna wiąże się z korzyściami zdrowotnymi, w tym chemoprewencją i ochroną układu krążenia. Ten niesystematyczny przegląd literatury przedstawia dotychczasowe dowody kliniczne. METODA: Przeprowadzono przegląd literatury recenzowanych artykułów dotyczących badań obserwacyjnych i interwencyjnych, aby uwzględnić zieloną herbatę, jej ekstrakt lub oczyszczony polifenol (-)-epigallokatechiny-3-galusan (EGCG). Przeszukane elektroniczne bazy danych obejmowały PubMed (1966-2009) i Cochrane Library (wydanie 4, 2008). WYNIKI: Badania obserwacyjne są niejednoznaczne na temat korzyści płynących z nawykowego spożywania zielonej herbaty w zapobieganiu większości nowotworów. Istnieją jednak tendencje w kierunku profilaktyki raka piersi i prostaty. Badania interwencyjne wykazały zmniejszenie liczby nawrotów po resekcji chirurgicznej w gruczolakach jelita grubego i zwiększenie przeżywalności w nabłonkowym raku jajnika. Badania obserwacyjne wskazują, że zielona herbata może zapewniać ochronę przed nadciśnieniem i zmniejszać ryzyko udaru, a badania interwencyjne dostarczają dowodów biochemicznych i fizjologicznych. WNIOSEK: Chociaż ogólne dowody kliniczne są niejednoznaczne, nawykowe spożywanie zielonej herbaty może zapewniać pewien poziom chemoprewencji w przypadku raka prostaty i piersi. Zielona herbata może również łagodzić czynniki ryzyka związane z rozwojem miażdżycy, zmniejszając w ten sposób częstość występowania zdarzeń sercowo-naczyniowych i udaru mózgu.


title: Spożycie sztucznych słodzików i nowotwory dróg moczowych w Kordobie w Argentynie.

text: CEL: Określenie roli zwyczajowego stosowania najczęściej występujących sztucznych słodzików (AS) w rozwoju guzów układu moczowego (UTT) w Argentynie. METODY: Badanie kliniczno-kontrolne 197 pacjentów z histologicznie potwierdzonym UTT odmian przejściowych oraz 397 pacjentów z grupy kontrolnej z ostrymi, nienowotworowymi i innymi chorobami dróg moczowych, przyjętych do tych samych szpitali w Kordobie (Argentyna) w latach 1999-2006. Wszystkie badani byli pytani o ich stosowanie AS i ich narażenie na inne znane lub podejrzewane czynniki ryzyka UTT. WYNIKI: 51 pacjentów z UTT (26%) i 87 osób z grupy kontrolnej (22%) stosowało AS. Ryzyko UTT było znacznie zwiększone u długoterminowych (> lub =10 lat) użytkowników AS w porównaniu z użytkownikami bez AS. OR (95% CI) dla długoterminowych konsumentów wyniósł 2,18 (1,22-3,89), a dla krótkoterminowych użytkowników 1,10 (0,61-2,00) po dostosowaniu do wieku, płci, BMI, statusu społecznego. i lata używania tytoniu. WNIOSEK: Regularne stosowanie AS przez 10 lat lub dłużej było pozytywnie powiązane z UTT.


title: Potencjalna toksyczność sztucznych słodzików.

text: Od czasu ich odkrycia bezpieczeństwo sztucznych słodzików budzi kontrowersje. Sztuczne słodziki zapewniają słodycz cukru bez kalorii. Ponieważ uwaga zdrowia publicznego zwróciła się na odwrócenie epidemii otyłości w Stanach Zjednoczonych, coraz więcej osób w każdym wieku decyduje się na używanie tych produktów. Te wybory mogą być korzystne dla tych, którzy nie tolerują cukru w swojej diecie (np. diabetyków). Jednak naukowcy nie zgadzają się co do związku między słodzikami a chłoniakami, białaczkami, nowotworami pęcherza moczowego i mózgu, zespołem przewlekłego zmęczenia, chorobą Parkinsona, chorobą Alzheimera, stwardnieniem rozsianym, autyzmem i toczniem układowym. Ostatnio tym substancjom poświęcono większą uwagę ze względu na ich wpływ na regulację glukozy. Pielęgniarki medycyny pracy potrzebują dokładnych i aktualnych informacji, aby doradzać osobom w zakresie stosowania tych substancji. Ten artykuł zawiera przegląd rodzajów sztucznych słodzików, historii słodzików, struktury chemicznej, losu biologicznego, skutków fizjologicznych, opublikowanych badań na zwierzętach i ludziach oraz aktualnych norm i przepisów.


title: Krytyczny przegląd toksyczności genetycznej glikozydów stewiolowych i stewiolowych.

text: Ekstrakty z liści rośliny stewii (Stevia rebaudiana Bertoni) używane są do słodzenia żywności i napojów w Ameryce Południowej, Japonii i Chinach. Składnikami odpowiedzialnymi za słodkie właściwości rośliny są glikozydy stewiolu, pierwotnego stewiozydu (kwas ent-13-hydroksykaur-16-en-18-oic), który jest 250-300 razy słodszy od sacharozy i rebaudiozydów A i C. Stewiozyd i stewiol zostały poddane szeroko zakrojonym testom genetycznym. Większość ustaleń nie wskazuje na aktywność genotoksyczną. Ani stewiozyd, ani jego stewiol aglikonowy nie reagują bezpośrednio z DNA ani nie wykazują uszkodzeń genotoksycznych w testach istotnych dla ryzyka u ludzi. Aktywność mutagenna stewiolu i niektórych jego pochodnych, wykazywana w szczepie TM677, nie została odtworzona w tych samych bakteriach mających normalne procesy naprawy DNA. Pojedyncze pozytywne badanie in vivo mierzące jednoniciowe pęknięcia DNA w tkankach szczura Wistar przez stewiozyd nie zostało potwierdzone w eksperymentach na myszach i wydaje się, że mierzy procesy inne niż bezpośrednie uszkodzenie DNA. Ani stewiozyd, ani efekt klastogenny wywołany przez stewiol przy ekstremalnie wysokich dawkach in vivo. Zastosowanie podejścia opartego na wadze dowodu do oceny bazy danych toksykologii genetycznej prowadzi do wniosku, że substancje te nie stwarzają ryzyka uszkodzeń genetycznych po spożyciu przez ludzi.


title: Całkowita zawartość przeciwutleniaczy alternatyw dla cukru rafinowanego.

text: TŁO: Uszkodzenia oksydacyjne są zaangażowane w etiologię raka, choroby sercowo-naczyniowej i innych zaburzeń zwyrodnieniowych. Ostatnie badania żywieniowe skupiły się na potencjale antyoksydacyjnym żywności, podczas gdy obecne zalecenia dietetyczne mają na celu zwiększenie spożycia żywności bogatej w przeciwutleniacze, a nie uzupełnianie określonych składników odżywczych. Dostępnych jest wiele alternatyw dla cukru rafinowanego, w tym surowy cukier trzcinowy, soki/syropy roślinne (np. syrop klonowy, nektar z agawy), melasa, miód i cukry owocowe (np. cukier daktylowy). Postawiono hipotezę, że nierafinowane słodziki zawierają wyższy poziom przeciwutleniaczy, podobny do kontrastu między produktami pełnoziarnistymi i rafinowanymi. CEL: Porównanie całkowitej zawartości przeciwutleniaczy w naturalnych słodzikach jako alternatywy dla cukru rafinowanego. PROJEKT: Test zdolności osocza do redukcji żelaza (FRAP) został wykorzystany do oszacowania całkowitej zdolności antyoksydacyjnej. Główne marki 12 rodzajów słodzików, a także rafinowany biały cukier i syrop kukurydziany zostały pobrane z punktów sprzedaży detalicznej w Stanach Zjednoczonych. WYNIKI: Stwierdzono znaczne różnice w całkowitej zawartości przeciwutleniaczy różnych substancji słodzących. Rafinowany cukier, syrop kukurydziany i nektar z agawy zawierały minimalną aktywność przeciwutleniającą (<0,01 mmol FRAP/100 g); surowy cukier trzcinowy miał wyższy FRAP (0,1 mmol/100 g). Melasa z ciemnym i czarnym paskiem miała najwyższy FRAP (4,6 do 4,9 mmol/100 g), podczas gdy syrop klonowy, brązowy cukier i miód wykazywały pośrednią zdolność antyoksydacyjną (0,2 do 0,7 mmol FRAP/100 g). W oparciu o średnie spożycie 130 g rafinowanych cukrów dziennie i aktywność przeciwutleniającą mierzoną w typowej diecie, zastąpienie alternatywnymi słodzikami może zwiększyć spożycie przeciwutleniaczy średnio o 2,6 mmol dziennie, podobnie jak w porcji jagód lub orzechów. WNIOSEK: Wiele łatwo dostępnych alternatyw dla cukru rafinowanego oferuje potencjalne korzyści wynikające z aktywności przeciwutleniającej.


title: Efekty syropu o wysokiej zawartości fruktozy.

text: Syrop kukurydziany o wysokiej zawartości fruktozy (HFCS) stał się coraz powszechniejszym składnikiem żywności w ciągu ostatnich 40 lat. Istnieje jednak obawa, że spożywanie HFCS zwiększa ryzyko otyłości i innych niekorzystnych skutków zdrowotnych w porównaniu z innymi kalorycznymi słodzikami. Najczęściej stosowane typy HFCS (HFCS-42 i HFCS-55) mają podobny skład do sacharozy (cukru stołowego), składającego się z mniej więcej równych ilości fruktozy i glukozy. Podstawową różnicą jest to, że te monosacharydy są wolne w roztworze w HFCS, ale w postaci disacharydów w sacharozie. Sacharoza disacharydowa jest łatwo rozszczepiana w jelicie cienkim, dzięki czemu wolna fruktoza i glukoza są wchłaniane zarówno z sacharozy, jak i HFCS. Zaletą dla producentów żywności jest to, że wolne monosacharydy w HFCS zapewniają lepsze wzmocnienie smaku, stabilność, świeżość, teksturę, kolor, rozlewność i konsystencję żywności w porównaniu z sacharozą. Ponieważ skład HFCS i sacharozy jest tak podobny, szczególnie przy wchłanianiu przez organizm, wydaje się mało prawdopodobne, aby HFCS przyczyniał się bardziej do otyłości lub innych stanów niż sacharoza. Niemniej jednak niewiele badań oceniało potencjalnie zróżnicowany wpływ różnych słodzików, szczególnie w odniesieniu do schorzeń, takich jak otyłość, które rozwijają się przez stosunkowo długi czas. Potrzebne są ulepszone bazy danych składników odżywczych, aby analizować spożycie żywności w badaniach epidemiologicznych, podobnie jak silniej zaprojektowane badania eksperymentalne, w tym badania dotyczące mechanizmu działania i związku między dawką fruktozy a reakcją. Obecnie nie ma wystarczających dowodów, aby zakazać lub w inny sposób ograniczyć stosowanie HFCS lub innych słodzików zawierających fruktozę w dostawach żywności lub wymagać stosowania etykiet ostrzegawczych na produktach zawierających HFCS. Niemniej jednak uzasadnione są zalecenia dietetyczne, aby ograniczyć spożycie wszystkich dodanych kalorycznych substancji słodzących, w tym HFCS.


title: Sacharoza a problemy behawioralne.

text: Omówiono różne mechanizmy, za pomocą których sacharoza może wpływać na zachowanie. Po pierwsze nietolerancja pokarmowa. Istnieją dziesiątki produktów spożywczych, na które wykazano niepożądaną reakcję, chociaż reakcja na sacharozę jest rzadsza niż w przypadku wielu innych produktów spożywczych. Drugim możliwym mechanizmem jest hipoglikemia. Istnieją dowody na to, że tendencja do rozwoju niskiego poziomu glukozy we krwi, ale wyższego niż te, które klinicznie można określić jako hipoglikemię, wiąże się z drażliwością i przemocą. Jednak sacharoza nie jest główną przyczyną wahań poziomu glukozy we krwi. Po trzecie, rozważono rolę spożycia sacharozy na status mikroskładników odżywczych, ponieważ badania wykazały, że suplementacja mikroskładnikami odżywczymi zmniejsza zachowania antyspołeczne. Spożycie mikroelementów jest ściślej związane z całkowitą energią niż spożycie sacharozy; zazwyczaj ilość sacharozy w diecie nie prowadzi do niedoboru mikroelementów. W rzeczywistości metaanaliza dobrze zaprojektowanych badań, w których badano wpływ sacharozy na zachowanie dzieci, nie dostarczyła dowodów na to, że ma ona niekorzystny wpływ.


title: Ocena niektórych dodatków do żywności. Siedemdziesiąty pierwszy raport Wspólnego Komitetu Ekspertów FAO/WHO ds. Dodatków do Żywności.

text: Niniejszy raport przedstawia wnioski Wspólnego Komitetu Ekspertów FAO/WHO powołanego w celu oceny bezpieczeństwa różnych dodatków do żywności w celu zalecenia dopuszczalnego dziennego spożycia (ADI) oraz przygotowania specyfikacji dotyczących tożsamości i czystości. Pierwsza część raportu zawiera ogólne omówienie zasad rządzących oceną toksykologiczną i oceną spożycia dodatków do żywności. Poniżej znajduje się podsumowanie ocen Komitetu dotyczących danych technicznych, toksykologicznych i dotyczących spożycia niektórych dodatków do żywności: glikozylotransferaza rozgałęziona z Rhodothermus obamensis wyrażona w Bacillus subtilis, guma kasja, kwas cyklaminowy i jego sole (ocena narażenia z dietą), cyklotetraglukoza i syrop cyklotetraglukozowy, amon żelaza fosforanowy, glicerolowy żywicy kalafonii, glicerolowy ester żywicy talowej, likopen ze wszystkich źródeł, ekstrakt likopenu z pomidorów, olej mineralny (o niskiej i średniej lepkości) klasa II i klasa III, guma arabska modyfikowana kwasem oktenylobursztynowym, wodorosiarczan sodu i oligoestry sacharozy typu I i typu II. Zmieniono specyfikacje następujących dodatków do żywności: glicerolowe estry kwasu diacetylowinowego i kwasów tłuszczowych, arginian etylowo-lauroilowy, glicerolowy ester kalafonii drzewnej, preparat nizyny, podtlenek azotu, pektyny, skrobiowo-oktenylobursztynian sodu, kwas taninowy, dwutlenek tytanu i cytrynian trietylu. Do sprawozdania dołączono tabele podsumowujące zalecenia Komitetu dotyczące spożycia i oceny toksykologicznej rozpatrywanych dodatków do żywności.


title: Narażenie zwierząt domowych i hodowlanych oraz ryzyko chłoniaka nieziarniczego w badaniu populacyjnym w rejonie zatoki San Francisco

text: Cel Ocena związku między ekspozycją zwierząt a chłoniakiem nieziarniczym (NHL). Metody Dane dotyczące narażenia zebrano od 1591 przypadków i 2515 kontroli podczas osobistych wywiadów w populacyjnym badaniu kliniczno-kontrolnym NHL w San Francisco Bay Area. Iloraz szans (OR) i 95% przedziały ufności (CI) zostały dostosowane do potencjalnych czynników zakłócających. Wyniki Właściciele zwierząt mieli zmniejszone ryzyko NHL (OR=0,71,CI=0,52 –0,97) oraz rozlanych dużych komórek i immunoblastycznych dużych komórek (DLCL;OR=0,58,CI=0,39 –0,87) w porównaniu z tymi, którzy nigdy nie posiadali zwierzak. Posiadanie kiedykolwiek psów i/lub kotów wiązało się ze zmniejszonym ryzykiem wszystkich NHL (OR=0,71,CI=0,54–0,94) i DLCL (OR=0,60,CI=0,42–0,86). Dłuższy czas posiadania kota (trend p=0,008), posiadania psa (trend p=0,04) oraz posiadania psa i/lub kota (trend p=0,004) był odwrotnie skorelowany z ryzykiem NHL. Posiadanie zwierząt domowych innych niż koty i psy wiązało się ze zmniejszonym ryzykiem NHL (OR=0,64,CI=0,55–0,74) i DLCL (OR=0,58,CI=0,47–0,71). Ekspozycja na bydło przez ≥5 lat wiązała się ze zwiększonym ryzykiem NHL (OR=1,6,CI=1,0–2,5), podobnie jak narażenie na świnie w przypadku wszystkich NHL (OR=1,8,CI=1,2–2,6) i DLCL (OR =2,0,CI=1,2–3,4). Wnioski Związek między narażeniem zwierząt a NHL uzasadnia dalsze badania w analizach zbiorczych.


title: Ludzie mają przeciwciała reagujące z wirusem białaczki bydlęcej.

text: Wirus białaczki bydła (BLV) jest retrowirusem onkogennym, który często zakaża bydło i powoduje białaczkę komórek B u 1-5% zakażonego bydła. Komórki zakażone BLV są obecne w sprzedawanych produktach wołowych i mlecznych. W dekadzie po odkryciu BLV w 1969, badania z zastosowaniem immunodyfuzji w żelu agarowym i testów wiązania dopełniacza nie wykazały przeciwciał przeciwko BLV w surowicy ludzkiej. Doprowadziło to do dominującej opinii, że narażenie ludzi na BLV i/lub możliwość zakażenia nie są znaczące, a zatem wirus nie stanowi zagrożenia dla zdrowia publicznego. Ponownie zbadaliśmy tę kwestię, używając bardziej czułych technik immunologicznych dostępnych obecnie. Stosując immunoblotting do testowania surowic 257 ludzi pod kątem przeciwciał czterech izotypów (IgG1, IgM, IgA i IgG4) na antygen kapsydu BLV (p24), wykryliśmy co najmniej jeden izotyp przeciwciała reagujący z BLV w 74% surowic ludzkich przetestowany. Specyficzność reaktywności została silnie zasugerowana przez badania kompetycyjne i przez wykluczenie przeciwciał reagujących krzyżowo z innymi przewlekłymi ludzkimi wirusami. Nasze wyniki sugerują, że przeciwciała reagujące z antygenem kapsydu BLV mogą służyć jako biomarker ekspozycji na BLV i ta ekspozycja może być szeroko rozpowszechniona. Wyniki niekoniecznie oznaczają, że ludzie są faktycznie zakażeni BLV; przeciwciała mogą być odpowiedzią na zdenaturowane termicznie antygeny BLV spożywane w pożywieniu. Sugerują jednak, że dalsze badania w tym obszarze mogą być ważne.


title: Dodatki do żywności i nadpobudliwe zachowanie u 3-letnich i 8/9-letnich dzieci w społeczności: randomizowana, podwójnie ślepa, kontrolowana placebo...

text: TŁO: Przeprowadziliśmy randomizowane, podwójnie zaślepione, kontrolowane placebo, krzyżowe badanie, aby sprawdzić, czy spożywanie sztucznych barwników i dodatków do żywności (AFCA) wpływa na zachowanie dzieci. METODY: Badaniem objęto 153 dzieci w wieku 3 lat i 144 dzieci w wieku 8/9 lat. Napój prowokacyjny zawierał benzoesan sodu i jedną z dwóch mieszanek AFCA (A lub B) lub mieszankę placebo. Główną miarą wyniku był globalny agregat nadpobudliwości psychoruchowej (GHA), oparty na zagregowanych wynikach Z obserwowanych zachowań i ocen dokonanych przez nauczycieli i rodziców, plus, dla dzieci w wieku 8/9 lat, skomputeryzowany test uwagi. To badanie kliniczne jest zarejestrowane w Current Controlled Trials (numer rejestracyjny ISRCTN74481308). Analiza została przeprowadzona zgodnie z protokołem. USTALENIA: 16 dzieci w wieku 3 lat i 14 dzieci w wieku 8/9 lat nie ukończyło badań z przyczyn niezwiązanych z zachowaniami dzieciństwa. Mieszanka A miała znacząco niekorzystny wpływ w porównaniu z placebo w GHA dla wszystkich 3-letnich dzieci (wielkość efektu 0,20 [95% CI 0,01-0,39], p=0,044), ale nie mieszanka B w porównaniu z placebo. Wynik ten utrzymywał się, gdy analizę ograniczono do 3-letnich dzieci, które spożywały ponad 85% soku i nie miały brakujących danych (0,32 [0,05-0,60], p=0,02). Dzieci w wieku 8/9 lat wykazywały istotnie niekorzystny efekt, gdy podawano mieszankę A (0,12 [0,02–0,23, p=0,023) lub mieszankę B (0,17 [0,07–0,28], p=0,001), gdy analiza była ograniczona do tych dzieci spożywające co najmniej 85% napojów bez brakujących danych. Interpretacja: Sztuczne barwniki lub konserwant benzoesan sodu (lub oba) w diecie powodują zwiększoną nadpobudliwość u 3-letnich i 8/9-letnich dzieci w ogólnej populacji.


title: Dodatki do żywności i nadpobudliwość

text: Dowody wspierają okres próbny eliminacji barwników i konserwantów z diety


title: Spożywanie brukselki chroni obwodowe ludzkie limfocyty przed 2-amino-1-metylo-6-fenyloimidazo[4,5-b]pirydyną (PhIP) i utlenianiem ...

text: Aby dowiedzieć się, czy ochronne działanie brukselki na raka, obserwowane w badaniach epidemiologicznych, wynika z ochrony przed uszkodzeniem DNA, przeprowadzono badanie interwencyjne, w którym za pomocą testu kometowego monitorowano wpływ spożycia warzyw na stabilność DNA w limfocytach. Po spożyciu kiełków (300 g/p/d, n = 8) redukcja migracji DNA (97%) indukowana przez heterocykliczną aromatyczną aminę 2-amino-1-metylo-6-fenylo-imidazo-[4 Zaobserwowano 1,5-b]pirydynę (PhIP), podczas gdy nie zaobserwowano żadnego efektu dla 3-amino-1-metylo-5H-pirydo[4,3-b]-indolu (Trp-P-2). Ta ochrona przed efektem może być spowodowana hamowaniem sulfotransferazy 1A1, która odgrywa kluczową rolę w aktywacji PhIP. Ponadto zaobserwowano zmniejszenie endogennego tworzenia utlenionych zasad, a uszkodzenia DNA spowodowane nadtlenkiem wodoru były istotnie (39%) mniejsze po interwencji. Efektów tych nie można wytłumaczyć indukcją enzymów antyoksydacyjnych, peroksydazy glutationowej i dysmutazy ponadtlenkowej, ale eksperymenty in vitro wskazują, że kiełki zawierają związki, które działają jako bezpośrednie zmiatacze reaktywnych form tlenu. Poziom witaminy C w surowicy wzrósł o 37% po spożyciu kiełków, ale nie zaobserwowano korelacji między zapobieganiem uszkodzeniom DNA a indywidualnymi zmianami poziomu witamin. Nasze badanie pokazuje po raz pierwszy, że spożywanie kiełków prowadzi do zahamowania sulfotransferaz u ludzi oraz ochrony przed PhIP i oksydacyjnym uszkodzeniem DNA.


title: Ekstrakt z winogron bogaty w antocyjany blokuje uszkodzenia DNA komórek piersi.

text: Antocyjany, należące do rodziny flawonoidów fitochemikaliów, zwróciły uwagę jako czynniki, które mogą mieć potencjał w zapobieganiu chorobom przewlekłym, takim jak choroby sercowo-naczyniowe i niektóre nowotwory. W niniejszym badaniu, bogaty w antocyjany ekstrakt z winogron Concord [określany jako ekstrakt z winogron Concord (CGE)] oraz antocyjany delfinidyna zostały ocenione pod kątem ich zdolności do hamowania tworzenia adduktów DNA z powodu środowiskowego czynnika rakotwórczego benzo[a]pirenu (BP). ) w komórkach MCF-10F, nienowotworowej, unieśmiertelnionej linii komórek ludzkiego nabłonka sutka. CGE w stężeniu 10 i 20 μg/ml oraz delfinidyna w stężeniach 0,6 μM znacząco hamowały tworzenie adduktów BP-DNA. Było to związane ze znacznym wzrostem aktywności enzymów detoksykacji fazy II S-transferazy glutationowej i reduktazy NAD(P)H:chinonowej 1. Ponadto te składniki winogron tłumiły również tworzenie reaktywnych form tlenu (ROS), ale nie indukowały Transkrypcja zależna od elementu odpowiedzi antyoksydacyjnej. Podsumowując, dane te sugerują, że CGE i składnik antocyjanów winogronowych mają potencjał chemoprewencyjny raka piersi, częściowo ze względu na ich zdolność do blokowania tworzenia adduktów rakotwórczych-DNA, modulowania aktywności enzymów metabolizujących kancerogeny i tłumienia ROS w tych nienowotworowych ludzkich komórkach piersi.


title: Wpływ diety bardzo bogatej w warzywa, owoce i błonnik oraz ubogiej w tłuszcze na rokowanie po leczeniu raka piersi

text: Kontekst Brakuje dowodów na to, że dieta bogata w warzywa, owoce i błonnik oraz uboga w tłuszcze ogółem może wpływać na nawrót lub przeżycie raka piersi. Cel Ocena, czy znaczny wzrost spożycia warzyw, owoców i błonnika oraz zmniejszenie spożycia tłuszczu w diecie zmniejsza ryzyko nawrotu i nowego pierwotnego raka piersi oraz śmiertelności z jakiejkolwiek przyczyny u kobiet z wcześniej leczonym rakiem piersi we wczesnym stadium. Projekt, otoczenie i uczestnicy Wieloinstytucjonalna, randomizowana, kontrolowana próba zmian w diecie u 3088 kobiet wcześniej leczonych z powodu wczesnego raka piersi, które w momencie rozpoznania miały od 18 do 70 lat. Kobiety zostały zarejestrowane w latach 1995-2000 i były obserwowane do 1 czerwca 2006. Interwencja Grupa interwencyjna (n = 1537) została losowo przydzielona do otrzymywania programu doradztwa telefonicznego uzupełnionego lekcjami gotowania i biuletynami promującymi dzienne cele: 5 porcji warzyw plus 16 uncja soku warzywnego; 3 porcje owoców; 30 g błonnika; oraz 15% do 20% poboru energii z tłuszczu. Grupie porównawczej (n=1551) dostarczono materiały drukowane opisujące wytyczne dietetyczne „5 A-Day”. Główne wskaźniki wyników Inwazyjny rak piersi (nawrót lub nowy pierwotny) lub zgon z jakiejkolwiek przyczyny. Wyniki Na podstawie porównywalnych wzorców żywieniowych na początku, konserwatywna analiza imputacji wykazała, że grupa interwencyjna osiągnęła i utrzymała następujące statystycznie istotne różnice w porównaniu z grupą porównawczą przez 4 lata: porcje warzyw, +65%; owoce, +25%; błonnik +30% i pobór energii z tłuszczu -13%. Stężenia karotenoidów w osoczu potwierdziły zmiany w spożyciu owoców i warzyw. W trakcie badania kobiety w obu grupach otrzymywały podobną opiekę kliniczną. W średnim okresie obserwacji 7,3 roku 256 kobiet w grupie interwencyjnej (16,7%) w porównaniu z 262 w grupie porównawczej (16,9%) doświadczyło inwazyjnego raka piersi (skorygowany współczynnik ryzyka 0,96; 95% przedział ufności 0,80– 1,14; P=0,63) i 155 kobiet z grupy interwencyjnej (10,1%) vs 160 kobiet z grupy porównawczej (10,3%) zmarło (skorygowany współczynnik ryzyka, 0,91; 95% przedział ufności, 0,72–1,15; P=0,43). Nie zaobserwowano znaczących interakcji między grupą dietetyczną a wyjściowymi danymi demograficznymi, cechami pierwotnego guza, wyjściowym wzorcem diety lub leczeniem raka piersi. Wnioski Wśród osób, które przeżyły raka piersi we wczesnym stadium, przyjęcie diety, która była bardzo bogata w warzywa, owoce i błonnik oraz uboga w tłuszcze, nie zmniejszyła dodatkowych zachorowań na raka piersi ani śmiertelności w okresie obserwacji wynoszącym 7,3 roku. Rejestracja badania Clinictrials.gov Identyfikator: NCT00003787


title: Od fasoli po jagody i nie tylko: praca zespołowa między środkami chemicznymi roślin w celu ochrony optymalnego zdrowia ludzkiego.

text: Obecnie konsumenci na całym świecie dobrze wiedzą, że niektóre owoce i warzywa mogą pomóc w zapobieganiu lub leczeniu przewlekłych chorób człowieka. Jednak wielu ludzi nie docenia w pełni tego, że nie jest to pojedynczy składnik tych roślinnych produktów spożywczych, ale raczej złożone mieszaniny oddziałujących naturalnych chemikaliów, które wywołują tak silne efekty zdrowotne. Te naturalne składniki gromadzą się jednocześnie w roślinie i zapewniają wieloaspektową strategię obronną zarówno dla rośliny, jak i dla człowieka. W celu zbadania siły naturalnej współpracy chemicznej w wysoce pigmentowanej, bogatej we flawonoidy żywności funkcjonalnej, nasze laboratorium oparło się na analizie zarówno całych owoców, jak i ciągłych, niezawodnych systemów produkcji hodowli komórek roślinnych, które gromadzą antocyjany i proantocyjanidyny w wysokich stężeniach. Kolejne rundy stosunkowo łagodnego, szybkiego i dużej objętości frakcjonowania są powiązane z testem biologicznym złożonych do prostych mieszanin i związków częściowo oczyszczonych. Za pomocą tej strategii można uporządkować addytywne interakcje lub synergie między powiązanymi związkami w utrzymaniu zdrowia. Co ciekawe, fitochemiczne interakcje między tymi samymi klasami związków zwiększają skuteczność owoców bogatych we flawonoidy przeciwko wielu, niekoniecznie odrębnym, stanom chorobowym u ludzi, w tym CVD, nowotworom, zespołowi metabolicznemu i innym.


title: Ekstrakty z jagód wywierają różne działanie antyproliferacyjne na komórki raka szyjki macicy i okrężnicy hodowane in vitro.

text: Ekstrakty jagodowe bogate w polifenole zostały przebadane pod kątem ich skuteczności antyproliferacyjnej przy użyciu ludzkich komórek raka szyjki macicy (HeLa) hodowanych na płytkach do mikromiareczkowania. Ekstrakty z jarzębiny, maliny, borówki brusznicy, maliny moroszki, jeżyny arktycznej i truskawek były skuteczne, ale ekstrakty z jagód, rokitnika i granatu były znacznie mniej skuteczne. Najskuteczniejsze ekstrakty (truskawka > jeżyna arktyczna > malina moroszka > borówka brusznica) dawały wartości EC50 w zakresie 25-40 mikrog/(ml fenoli). Ekstrakty te były również skuteczne przeciwko komórkom ludzkiego raka okrężnicy (CaCo-2), które były ogólnie bardziej wrażliwe przy niskich stężeniach, ale odwrotnie, mniej wrażliwe przy wyższych stężeniach. Ekstrakty z truskawek, maliny moroszki, jeżyny arktycznej i malin mają wspólne składniki polifenolowe, zwłaszcza elagotaniny, które okazały się skutecznymi środkami antyproliferacyjnymi. Nie są jednak znane składniki, które leżą u podstaw skuteczności ekstraktów z borówki brusznicy. Ekstrakty z borówki brusznicy frakcjonowano na frakcje bogate w antocyjany i bogate w garbniki za pomocą chromatografii na Sephadex LH-20. Frakcja bogata w antocyjany była znacznie mniej skuteczna niż ekstrakt oryginalny, podczas gdy aktywność antyproliferacyjna została zachowana we frakcji bogatej w taniny. Skład polifenolowy ekstraktu z borówki brusznicy został oceniony za pomocą chromatografii cieczowej ze spektrometrią mas i był podobny do poprzednich doniesień. Frakcja bogata w taniny składała się prawie w całości z procyjanidyn typu sprzężenia A i B. Dlatego działanie antyproliferacyjne borówki brusznicy powodowały głównie procyjanidyny.


title: Identyfikacja antocyjanów w wątrobie, oku i mózgu świń karmionych jagodami.

text: Interwencja dietetyczna za pomocą antocyjanów może przynieść korzyści w funkcjonowaniu mózgu, w tym widzeniu. Dotychczasowe badania wskazują, że zwierzęta mają ograniczoną zdolność wchłaniania antocyjanów w porównaniu z innymi rodzajami flawonoidów. Do badania odkładania się antocyjanów w tkankach obejmujących wątrobę, oko i tkankę mózgową wykorzystano świnie, które są odpowiednim modelem wchłaniania przez człowieka z przewodu pokarmowego. Świnie karmiono dietami uzupełnionymi 0, 1, 2 lub 4% w/w jagodami (Vaccinium corymbosum L. 'Jersey') przez 4 tygodnie. Przed eutanazją świnie głodzono przez 18-21 godzin. Chociaż nie wykryto antocyjanów w osoczu ani w moczu zwierząt na czczo, nienaruszone antocyjany wykryto we wszystkich tkankach, w których były poszukiwane. Wyniki LC-MS/MS przedstawiono dla względnego stężenia 11 nienaruszonych antocyjanów w wątrobie, oku, korze i móżdżku. Wyniki sugerują, że antocyjany mogą gromadzić się w tkankach, w tym w tkankach poza barierą krew-mózg.


title: Zabiegi bogate w likopen modyfikują nieozynofilowe zapalenie dróg oddechowych w astmie: dowód koncepcji.

text: Diety bogate w przeciwutleniacze są związane ze zmniejszoną częstością występowania astmy. Brakuje jednak bezpośrednich dowodów na to, że zmiana spożycia pokarmów bogatych w przeciwutleniacze wpływa na astmę. Celem było zbadanie zmian w astmie i zapaleniu dróg oddechowych wynikających z diety o niskiej zawartości antyoksydantów i późniejszego stosowania terapii bogatych w likopen. Dorośli z astmą (n=32) stosowali dietę ubogą w antyoksydanty przez 10 dni, a następnie rozpoczęli randomizowane, krzyżowe badanie obejmujące 3 x 7 dni ramion leczenia (placebo, ekstrakt z pomidorów (45 mg likopenu/dobę) i sok pomidorowy (45 mg) likopen/dzień)). Przy spożywaniu diety o niskiej zawartości antyoksydantów stężenie karotenoidów w osoczu spadło, wskaźnik kontroli astmy pogorszył się, %FEV(1) i %FVC spadły, a % neutrofili w plwocinie wzrósł. Leczenie zarówno sokiem pomidorowym, jak i ekstraktem zmniejszyło napływ neutrofili do dróg oddechowych. Traktowanie ekstraktem z pomidora również zmniejszało aktywność elastazy neutrofili w plwocinie. Podsumowując, spożycie przeciwutleniaczy w diecie modyfikuje kliniczne wyniki astmy. Zmiana spożycia antyoksydantów w diecie może przyczyniać się do wzrostu częstości występowania astmy. Suplementy bogate w likopen powinny być dalej badane jako interwencja terapeutyczna.


title: Polifenole i właściwości antyoksydacyjne skórek migdałów: wpływ przetwórstwa przemysłowego.

text: Jako źródło bioaktywnych polifenoli zaproponowano skórki migdałów (Prunus dulcis[Mill.] D.A. Webb). W artykule zbadano skład fenolowy i aktywność antyoksydacyjną skórek migdałów otrzymanych w różnych procesach (blanszowanie [liofilizacja], blanszowanie + suszenie i prażenie). Łącznie 31 związków fenolowych odpowiadających flawan-3-olom (33% do 56% wszystkich zidentyfikowanych związków fenolowych), glikozydy flawonolu (9% do 36%), kwasy hydroksybenzoesowe i aldehydy (6% do 26%), aglikony flawonolowe (1,7% do 18%), glikozydy flawanonowe (3% do 7,7%), aglikony flawonolowe (0,69% do 5,4%), kwasy hydroksycynamonowe (0,65% do 2,6%) i aglikony dihydroflawonolu (0% do 2,8%) oznaczono w skórkach z 3 różnych odmian migdałów. Całkowite zawartości zidentyfikowanych związków fenolowych były istotnie (P < 0,05) wyższe (około 2-krotnie) w próbkach prażonych niż w migdałach blanszowanych (liofilizowanych). Suszenie przemysłowe (suszenie piecowe) blanszowanych skórek migdałów spowodowało wzrost (< 2-krotny) zawartości związków fenolowych, choć wyniki były tylko statystycznie istotne (P < 0,05) dla niektórych próbek. Aktywność przeciwutleniająca (wartości ORAC) była wyższa dla próbek prażonych (0,803 do 1,08 mmol Trolox/g), następnie próbek poddanych blanszowaniu + suszeniu (0,398 do 0,575 mmol Trolox/g), a następnie blanszowanych (liofilizowanych) próbki (0,331 do 0,451 mmol Trolox/g). Prażenie to najbardziej odpowiedni rodzaj przemysłowego przetwarzania migdałów w celu uzyskania ekstraktów ze skórki migdałów o największej zdolności antyoksydacyjnej.


title: Wpływ warunków gotowania mikrofalowego na związki bioaktywne obecne w kwiatostanach brokułów.

text: Gotowanie jako domowa metoda przetwarzania ma ogromny wpływ na wartości odżywcze żywności. Większość warzyw Brassica (Brassicaceae, Cruciferae) jest spożywana głównie po ugotowaniu, a gotowanie znacząco wpływa na ich związki prozdrowotne (w szczególności badane tutaj glukozynolany, związki fenolowe, minerały i witaminę C). Proces gotowania mikrofalowego przedstawia kontrowersyjne wyniki w literaturze ze względu na różne stosowane warunki (czas, moc i dodana woda). Dlatego celem niniejszej pracy było zbadanie wpływu tych warunków podczas gotowania mikrofalowego na ludzkie związki bioaktywne brokułów. Wyniki wskazują na ogólny spadek poziomu wszystkich badanych związków z wyjątkiem składników mineralnych, które były stabilne we wszystkich warunkach gotowania. Witamina C wykazała największe straty głównie z powodu degradacji i wymywania, natomiast straty dla związków fenolowych i glukozynolanów wynikały głównie z wymywania do wody. Ogólnie rzecz biorąc, należy unikać najdłuższego czasu gotowania w kuchence mikrofalowej i większej ilości wody do gotowania, aby zminimalizować straty składników odżywczych.