title: Satiereal, ekstrakt Crocus sativus L, ogranicza podjadanie i zwiększa uczucie sytości w randomizowanym, kontrolowanym placebo badaniu dotyczącym łagodnej nadwagi, zdrowia...

text: Przekąski to niekontrolowane zachowanie żywieniowe, predysponujące do przybierania na wadze i otyłości. Dotyczy to przede wszystkim populacji kobiet i często wiąże się ze stresem. Postawiliśmy hipotezę, że doustna suplementacja Satiereal (Inoreal Ltd, Plerin, Francja), nowatorskim ekstraktem z piętna szafranu, może zmniejszyć podjadanie i zwiększyć uczucie sytości poprzez sugerowany efekt poprawiający nastrój, a tym samym przyczynić się do utraty wagi. Zdrowe kobiety z lekką nadwagą (N = 60) uczestniczyły w tym randomizowanym, kontrolowanym placebo, podwójnie ślepym badaniu, które oceniało skuteczność suplementacji Satiereal na zmiany masy ciała w okresie 8 tygodni. Częstość przekąsek, główna zmienna drugorzędowa, była oceniana przez codzienne samodzielne rejestrowanie epizodów przez badanych w dzienniczku żywieniowym. Dwa razy dziennie włączeni pacjenci spożywali 1 kapsułkę Satiereal (ekstrakt 176,5 mg dziennie (n = 31) lub odpowiadające placebo (n = 29). Spożycie kalorii nie było ograniczone podczas badania. Na początku obie grupy były jednorodne pod względem wieku , masa ciała i częstotliwość podjadania Satiereal spowodował istotnie większą redukcję masy ciała niż placebo po 8 tygodniach (P < 0,01) Średnia częstotliwość podjadania była istotnie zmniejszona w grupie Satiereal w porównaniu z grupą placebo (P < 0,05). ). Inne wymiary antropometryczne i parametry życiowe pozostały prawie niezmienione w obu grupach. W trakcie badania nie zgłoszono żadnego wycofania pacjenta związanego z działaniem produktu, co sugeruje dobrą tolerancję Satiereal. Nasze wyniki wskazują, że spożywanie Satiereal powoduje ograniczenie podjadania i tworzy efekt nasycenia, który może przyczynić się do utraty masy ciała.Połączenie odpowiedniej diety z suplementacją Satiereal może pomóc osobom biorącym udział w programie odchudzania i n osiągnięcie swojego celu. Copyright 2010 Elsevier Inc. Wszelkie prawa zastrzeżone.


title: Otwarte, randomizowane, krzyżowe badanie ze stałą dawką, porównujące skuteczność i bezpieczeństwo cytrynianu sildenafilu i szafranu (Crocus sativus Linn.) w ...

text: Szafran (Crocus sativus Linn.) jest postrzegany przez opinię publiczną jako silny afrodyzjak ziołowy produkt. Brakuje jednak badań dotyczących potencjalnego korzystnego wpływu szafranu na funkcję erekcji (EF) u mężczyzn z zaburzeniami erekcji. Naszym celem była ocena skuteczności i bezpieczeństwa podawania szafranu na EF u mężczyzn z zaburzeniami erekcji. Po 4-tygodniowej ocenie początkowej 346 mężczyzn z zaburzeniami erekcji (średnia wieku 46,6+/-8,4 roku) zostało losowo przydzielonych do grupy otrzymującej syldenafil na żądanie przez 12 tygodni, a następnie 30 mg szafranu dwa razy dziennie przez kolejne 12 tygodni lub odwrotnie, w odstępie 2-tygodniowy okres wymywania. W celu określenia rodzaju zaburzeń erekcji przeprowadzono ultrasonografię dopplerowską w kolorze prącia przed i po wstrzyknięciu dojamistym 20 mikrogramów prostaglandyny E(1), przeprowadzono testy przewodnictwa nerwu sromowego oraz badania zaburzonego czuciowego potencjału wywołanego. Uczestniczki były oceniane za pomocą kwestionariusza International Index of Erectile Function (IIEF), pytań dziennika Sexual Encounter Profile (SEP), kwestionariusza Erectile Dysfunction Inventory of Treatment Satisfaction (EDITS) dla pacjentów i partnerów oraz Global Efficacy Question (GEQ). lek, który zażywasz, poprawił twoje erekcje? Nie zaobserwowano znaczącej poprawy w odniesieniu do domen funkcji seksualnych IIEF, pytań SEP i wyników EDITS po podaniu szafranu. Średnie zmiany od wartości wyjściowych w domenie IIEF-EF wyniosły odpowiednio +87,6% i +9,8% w grupach syldenafilu i placebo (P=0,08). Nie zaobserwowaliśmy żadnej poprawy w 15 indywidualnych pytaniach IIEF u pacjentów podczas przyjmowania szafranu. Stwierdzono, że zadowolenie z leczenia oceniane przez partnerskie wersje EDITS było bardzo niskie u pacjentów z szafranem (72,4 vs 25,4, p=0,001). Średnia odpowiedzi „tak” na pacjenta na GEQ wyniosła 91,2 i 4,2% odpowiednio dla syldenafilu i szafranu (P=0,0001). Te odkrycia nie potwierdzają korzystnego wpływu podawania szafranu u mężczyzn z zaburzeniami erekcji.


title: Zwykłe spożycie sodu w diecie jest odwrotnie proporcjonalne do rezerwy przepływu wieńcowego u bliźniąt płci męskiej w średnim wieku

text: Wstęp: Dowody łączą sód w diecie z nadciśnieniem i chorobami układu krążenia (CVD), ale badania dotyczące jego wpływu na czynność układu sercowo-naczyniowego są ograniczone. Cel: Zbadaliśmy związek między zawartością sodu w diecie nawykowej a rezerwą przepływu wieńcowego (CFR), która jest miarą ogólnej zdolności rozszerzania naczyń wieńcowych i funkcji mikrokrążenia. Postawiliśmy hipotezę, że zwiększone spożycie sodu wiąże się z niższym CFR. Projekt: Nawykowe dzienne spożycie sodu w ciągu ostatnich 12 miesięcy zmierzono u 286 bliźniąt płci męskiej w średnim wieku (133 par jednojajowych i dwuzygotycznych oraz 20 bliźniąt niesparowanych) za pomocą kwestionariusza częstotliwości jedzenia Willetta. CFR mierzono za pomocą pozytonowej tomografii emisyjnej [N13]-amoniak, z ilościową oceną przepływu krwi w mięśniu sercowym w spoczynku i po stresie adenozynowym. Do oceny związku między spożyciem sodu a CFR zastosowano analizę regresji mieszanych efektów. Wyniki: Wzrost stężenia sodu w diecie o 1000 mg/d był związany z 10,0% niższym CFR (95% CI: -17,0%, -2,5%) po uwzględnieniu czynników ryzyka demograficznego, stylu życia, żywienia i CVD (p = 0,01 ). We wszystkich kwintylach spożycia sodu sód w diecie był odwrotnie skorelowany z CFR (trend P = 0,03), przy czym górny kwintyl (>1456 mg/d) miał o 20% niższy CFR niż dolny kwintyl (<732 mg/d). Związek ten utrzymywał się również w parach: różnica 1000 mg/d sodu w diecie między braćmi była związana z 10,3% różnicą w CFR po uwzględnieniu potencjalnych czynników zakłócających (p = 0,02). Wnioski: Nawykowy sód w diecie ma odwrotny związek z CFR, niezależnie od czynników ryzyka CVD oraz wspólnych czynników rodzinnych i genetycznych. Nasze badanie sugeruje potencjalny nowy mechanizm niekorzystnego wpływu sodu w diecie na układ sercowo-naczyniowy. To badanie zostało zarejestrowane na stronie clinicaltrials.gov pod numerem NCT00017836.


title: Anafilaksja na barwnik annato: opis przypadku.

text: Barwnik Annato to pomarańczowo-żółty barwnik spożywczy pozyskiwany z nasion drzewa Bixa orellana. Jest powszechnie stosowany w serach, przekąskach, napojach i płatkach zbożowych. Wcześniej zgłaszane działania niepożądane związane z barwnikiem annato obejmowały pokrzywkę i obrzęk naczynioruchowy. Przedstawiamy pacjenta, u którego wystąpiła pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy i ciężkie niedociśnienie w ciągu 20 minut po spożyciu mleka i płatków zbożowych Fiber One, które zawierały barwnik annato. Kolejne testy skórne na mleku, pszenicy i kukurydzy były ujemne. Pacjent miał silny pozytywny wynik testu skórnego na barwnik annato, podczas gdy kontrola nie wykazała odpowiedzi. Niedializowalna frakcja barwnika annato na SDS-PAGE wykazywała dwa prążki barwienia białka w zakresie 50 kD. Immunoblotting wykazał swoistość IgE pacjenta dla jednego z tych pasm, podczas gdy kontrole nie wykazały wiązania. Barwnik Annato może zawierać zanieczyszczające lub resztkowe białka z nasion, na które u naszego pacjenta rozwinęła się nadwrażliwość IgE. Barwnik Annato jest potencjalną rzadką przyczyną anafilaksji.


title: Wpływ mrożenia i przechowywania na fenole, elagotaniny, flawonoidy i zdolność antyoksydacyjną czerwonych malin.

text: Szkockie czerwone maliny są bogatym źródłem witaminy C i związków fenolowych, w szczególności antocyjanów, cyjanidyno-3-soforozydu, cyjanidyno-3-(2(G)-glukozylorutynozydu) i cyjanidyno-3-glukozydu oraz dwóch elagotaniny, sanguiina H-6 i lambertianina C, które są obecne w śladowych ilościach flawonoli, kwasu elagowego i hydroksycynamonianów. Zdolność antyoksydacyjna świeżych owoców oraz poziom witaminy C i fenoli nie uległy zmianie pod wpływem zamrażania. Kiedy owoce były przechowywane w temperaturze 4°C przez 3 dni, a następnie w temperaturze 18°C przez 24 godziny, naśladując drogę, jaką świeże owoce po zbiorach pokonują po zbiorach do supermarketu i na stół konsumenta, poziomy antocyjanów nie uległy zmianie, podczas gdy poziom witaminy C spadł i Zwiększyły się eligittaniny i ogólnie nie stwierdzono wpływu na zdolność antyoksydacyjną owoców. Stwierdza się zatem, że świeżo zebrane, świeże i mrożone maliny zawierają podobny poziom fitochemikaliów i przeciwutleniaczy na porcję.


title: Miejscowe leczenie opornych brodawek zwykłymi witaminą A.

text: TŁO: Brodawki zwykłe (verruca vulgaris) są łagodnymi proliferacjami nabłonka związanymi z zakażeniem wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV). Kwas salicylowy i krioterapia są najczęstszymi metodami leczenia brodawek zwykłych, ale mogą być bolesne i powodować blizny oraz charakteryzują się wysokim wskaźnikiem niepowodzeń i nawrotów. Wykazano, że miejscowa witamina A jest skutecznym leczeniem zwykłych brodawek we wcześniejszych nieformalnych badaniach. PRZYPADEK: Pacjentem jest zdrowa, aktywna fizycznie 30-letnia kobieta z 9-letnią historią wspólnych brodawek na grzbiecie prawej ręki. Brodawki oparły się działaniu kwasu salicylowego, octu jabłkowego i dostępnej bez recepty mieszanki olejków eterycznych sprzedawanych do leczenia brodawek. Codzienne miejscowe stosowanie naturalnej witaminy A pochodzącej z oleju z wątroby ryb (25 000 IU) doprowadziło do zastąpienia wszystkich brodawek normalną skórą. Większość mniejszych brodawek została zastąpiona przez 70 dni. Duża brodawka na środkowym kłykciu wymagała 6 miesięcy leczenia witaminą A, aby całkowicie ustąpić. WNIOSEK: Retinoidy powinny być dalej badane w kontrolowanych badaniach w celu określenia ich skuteczności w leczeniu brodawek zwykłych i szerokiego zakresu innych łagodnych i nowotworowych zmian wywoływanych przez HPV.


title: Uszkodzenie przełyku przez tabletki octu jabłkowego i późniejsza ocena produktów.

text: Produkty zawierające ocet jabłkowy są reklamowane w popularnej prasie i Internecie w celu leczenia różnych schorzeń. Po zgłoszeniu autorom zdarzenia niepożądanego, osiem tabletek octu jabłkowego zostało przetestowanych pod kątem pH, zawartości kwasów składników i wzrostu drobnoustrojów. Stwierdzono znaczną zmienność między markami pod względem wielkości tabletki, pH, zawartości kwasu w składnikach i oświadczeń na etykiecie. Wątpliwości pozostają, czy ocet jabłkowy faktycznie był składnikiem ocenianych produktów. Niespójność i niedokładność etykietowania, zalecane dawki i nieuzasadnione oświadczenia zdrowotne ułatwiają kwestionowanie jakości produktów.


title: Konopie i płuca.

text: Używanie konopi indyjskich jest zakorzenione w wielu społeczeństwach, używane głównie przez młodych i powszechnie uważane za bezpieczne. Rosnące obawy dotyczące możliwości powodowania przez konopie indyjskie skutków dla zdrowia psychicznego zdominowały badania nad konopiami indyjskimi i stosunkowo mało uwagi poświęcono potencjalnym niekorzystnym skutkom układu oddechowego. Badania nad konopiami indyjskimi są trudne i mogą być mylące z powodu jednoczesnego używania tytoniu i innych czynników społecznych, i chociaż wiele badań, o których mowa w niniejszym przeglądzie, jest nękanych trudnościami nieodłącznie związanymi z przeprowadzaniem badań epidemiologicznych nad skutkami konopi indyjskich, pojawia się coraz obawy wielu lekarzy zajmujących się chorobami klatki piersiowej, którzy sugerowaliby, że nałogowe palenie konopi może przyczynić się do rozwoju przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, odmy opłucnowej i infekcji dróg oddechowych, w tym gruźlicy. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko raka płuc, zwłaszcza że wiarygodność biologiczna może poprzedzać epidemiologię.


title: Witamina D(3) jest silniejsza niż witamina D(2) u ludzi.

text: TŁO: Obecna jednostka dla kalcyferoli sugeruje, że równomolowe ilości witamin D(2) (D2) i D(3) (D3) są biologicznie równoważne. Opublikowane badania przynoszą mieszane wyniki. CEL: Celem badania było porównanie potencji D2 i D3. PROJEKT: W badaniu zastosowano pojedynczą ślepą, randomizowaną próbę u 33 zdrowych osób dorosłych. Kalcyferole podawano w dawce 50 000 IU/tydzień przez 12 tygodni. Głównymi zmiennymi wyniku były pole pod krzywą dla przyrostu całkowitej 25-hydroksywitaminy D [25(OH)D] oraz zmiana zawartości kalcyferolu w tłuszczu sc. WYNIKI: Przyrostowa średnia (sd) powierzchni 25(OH)D pod krzywą w 12 tygodniu wynosiła 1366 ng · d/ml (516) dla grupy traktowanej D2 i 2136 (606) dla D3 (P < 0,001). Średnie (sd) przyrosty 25(OH)D w stanie stacjonarnym wykazały podobne różnice: 24 ng/ml dla D2 (10,3) i 45 ng/ml (16,2) dla D3 (p <0,001). Zawartość tłuszczu podskórnego w D2 wzrosła o 50 μg/kg w grupie traktowanej D2, a zawartość D3 wzrosła o 104 μg/kg w grupie traktowanej D3. Całkowity kalcyferol w tłuszczu wzrósł tylko o 33 ng/kg w grupie traktowanej D2, podczas gdy wzrósł o 104 μg/kg w grupie traktowanej D3. Ekstrapolując na całkowitą zawartość tkanki tłuszczowej D3, przechowywanie wyniosło zaledwie 17% podanej dawki. WNIOSEK: D3 jest o około 87% silniejszy w podnoszeniu i utrzymywaniu stężenia 25(OH)D w surowicy i zapewnia 2- do 3-krotnie większe przechowywanie witaminy D niż w przypadku równomolowego D2. Nie było też dowodów na sekwestrację w tłuszczu, jak postulowano dla dawek w tym zakresie. Biorąc pod uwagę jego większą moc i niższy koszt, D3 powinno być preferowaną opcją leczenia przy korygowaniu niedoboru witaminy D.