title: Probiotyki działają mechanistycznie jako nośniki dla związków neuroaktywnych: Endokrynologia drobnoustrojów w projektowaniu i stosowaniu probiotyków.

text: Stawiam tutaj hipotezę, że zdolność probiotyków do syntezy związków neuroaktywnych dostarcza ujednoliconego mechanizmu opartego na endokrynologii drobnoustrojów, aby wyjaśnić dotychczas nie do końca poznane działanie mikrobioty komensalnej, która wpływa na zdrowie żołądkowo-jelitowe i psychiczne gospodarza. Po spożyciu probiotyki wchodzą w interaktywne środowisko zawierające elementy mikrobiologiczne, immunologiczne i neurofizjologiczne. Dzięki wykorzystaniu transdyscyplinarnych ram, znanych jako endokrynologia drobnoustrojów, mechanizmy, które w innym przypadku nie byłyby brane pod uwagę, stają się oczywiste, ponieważ każdy kandydat musiałby być dzielony między wszystkie trzy komponenty. Zakres neurochemikaliów wytwarzanych przez probiotyki obejmuje neurochemikalia, dla których dobrze scharakteryzowano cele oparte na receptorach na elementach immunologicznych i neuronalnych (jelitowych i pozajelitowych). Produkcja neurochemikaliów przez probiotyki pozwala zatem na rozważenie ich jako nośników dostarczania związków neuroaktywnych. Ta ujednolicona hipoteza oparta na endokrynologii drobnoustrojów, która może ułatwić wybór i projektowanie probiotyków do użytku klinicznego, podkreśla również w dużej mierze nierozpoznaną rolę neuronauki w zrozumieniu, w jaki sposób drobnoustroje mogą wpływać na zdrowie. Copyright © 2011 WILEY Periodicals, Inc.


title: Nastrój i przeczucia.

text: Coraz więcej dowodów sugeruje, że drobnoustroje jelitowe (mikrobiota) mogą być zaangażowane w rozwój i funkcjonowanie układu nerwowego, zarówno obwodowo w jelitowym układzie nerwowym, jak i centralnie w mózgu. Obecnie obserwuje się rosnące i intensywne zainteresowanie rolą, jaką bakterie jelitowe odgrywają w utrzymaniu zdrowia gospodarza. Łącznie masa bakterii jelitowych stanowi wirtualny narząd wewnętrzny o 100-krotności całkowitego materiału genetycznego zawartego we wszystkich komórkach ludzkiego ciała. Co zaskakujące, charakterystyka tej niezwykle zróżnicowanej populacji dopiero się zaczyna, ponieważ około 60% tych drobnoustrojów nigdy nie było hodowanych. Organizmy komensalne żyją w stanie harmonijnej symbiozy między sobą i swoim gospodarzem, jednak obecnie uważa się, że zaburzona równowaga między drobnoustrojami jelitowymi jest czynnikiem towarzyszącym, a nawet sprawczym przewlekłych schorzeń, tak różnych jak otyłość i choroby zapalne jelit. Chociaż dowody w przypadku chorób psychicznych są wciąż ograniczone, istnieją szybko zlepiające się grupy dowodów, które wskazują na możliwość, że zmiany w składzie drobnoustrojów jelitowych mogą być związane ze zmianami w normalnym funkcjonowaniu układu nerwowego. Niniejszy przegląd skupia się na tych danych i sugeruje, że należy dalej badać tę koncepcję, aby poszerzyć naszą wiedzę na temat zaburzeń nastroju, a być może nawet odkryć brakujące powiązania z wieloma współwystępującymi chorobami medycznymi.


title: Wpływ posiłków na probiotyk podczas przejścia przez model górnego odcinka przewodu pokarmowego człowieka.

text: Literatura komercyjna na temat różnych produktów probiotycznych sugeruje, że można je przyjmować przed posiłkami, podczas posiłków lub po posiłku, a nawet bez posiłków. Doprowadziło to do poważnego zamieszania w branży i konsumentach. Celem naszych badań było zbadanie wpływu czasu podania w odniesieniu do pory posiłków oraz wpływu zdolności buforowania pokarmu na przeżywalność drobnoustrojów probiotycznych podczas pasażu żołądkowo-jelitowego. Wykorzystaliśmy model układu trawiennego in vitro (IViDiS) górnego odcinka przewodu pokarmowego, aby zbadać przeżywalność komercyjnego wieloszczepowego probiotyku ProtecFlor®. Ten produkt, w postaci kapsułki, zawiera cztery różne drobnoustroje: dwa Lactobacillus (Lactobacillus helveticus R0052 i Lactobacillus rhamnosus R0011), Bifidobacterium longum R0175 i Saccharomyces cerevisiae boulardii. Zliczanie w trakcie i po pasażu modeli żołądka i dwunastnicy wykazało, że przeżycie wszystkich bakterii w produkcie było najlepsze, gdy podano je z posiłkiem lub 30 minut przed posiłkiem (gotowane płatki owsiane z mlekiem). Probiotyki podane 30 minut po posiłku nie przetrwały w dużych ilościach. Przeżywalność w mleku z 1% tłuszczu mlecznego i kleiku owsiano-mlecznym były znacznie lepsze niż w soku jabłkowym lub wodzie źródlanej. S. boulardii nie był dotknięty porą posiłku ani zdolnością buforowania posiłku. Zawartość białka w posiłku prawdopodobnie nie była tak ważna dla przetrwania bakterii jak zawartość tłuszczu. Dochodzimy do wniosku, że idealnie, nie dojelitowe powlekane bakteryjne produkty probiotyczne powinny być przyjmowane z lub tuż przed posiłkiem zawierającym niektóre tłuszcze.


title: Probiotyki do zapobiegania ostrym infekcjom górnych dróg oddechowych.

text: TŁO: Probiotyki mogą poprawić zdrowie człowieka poprzez regulację jego funkcji odpornościowej. Niektóre badania pokazują, że szczepy probiotyczne mogą zapobiegać infekcjom dróg oddechowych. Jednak nie opublikowano dowodów na korzyści płynące ze stosowania probiotyków w ostrych infekcjach górnych dróg oddechowych (URTI) i związanych z nimi potencjalnych działań niepożądanych. CELE: Ocena skuteczności i bezpieczeństwa probiotyków w zapobieganiu ostrym URTI. STRATEGIA WYSZUKIWANIA: Przeszukaliśmy Cochrane Central Register of Controlled Trials (CENTRAL) (The Cochrane Library 2011, Issue 2), który obejmuje specjalistyczny rejestr Cochrane Acute Respiratory Infections Group, MEDLINE (Ovid) (od 1950 do 1 maja 2011), EMBASE (1974 do maja 2011), Web of Science, który obejmuje Science Citation Index (od 1900 do maja 2011) i Conference Proceedings Citation Index (od 1991 do maja 2011), chińską bazę danych literatury biomedycznej, która obejmuje China Biological Medicine Database ( od 1978 do maja 2011 r.), Chińskiej Bazie Literatury Naukowej Medycyny Popularnej (od 2000 do maja 2011 r.) oraz pracy magisterskiej z bazy danych Beijing Union Medical College Database (od 1981 r. do maja 2011 r.). KRYTERIA WYBORU: Randomizowane kontrolowane badania (RCT) porównujące probiotyki z placebo w celu zapobiegania ostrym URTI. ZBIERANIE I ANALIZA DANYCH: Dwóch autorów przeglądu niezależnie oceniło kwalifikowalność, jakość badań i wyodrębnione dane. GŁÓWNE WYNIKI: Włączyliśmy 14 RCT, chociaż mogliśmy wyodrębnić dostępne dane do metaanalizy tylko w 10 badaniach, w których uczestniczyło 3451 uczestników. Odkryliśmy, że probiotyki były lepsze niż placebo przy pomiarze liczby uczestników doświadczających epizodów ostrego URTI: co najmniej jeden epizod: iloraz szans (OR) 0,58; 95% przedział ufności (CI) 0,36 do 0,92; co najmniej trzy epizody: LUB 0,53; 95% CI 0,36 do 0,80; współczynnik częstości epizodów ostrego URTI: współczynnik częstości 0,88; 95% CI 0,81 do 0,96; oraz zmniejszone wskaźniki przepisywania antybiotyków w ostrych URTI: OR 0,67; 95% CI 0,45 do 0,98. Probiotyki i placebo były podobne przy pomiarze średniego czasu trwania (MD) epizodu ostrego URTI: MD -0,29; 95% CI -3,71 do 3,13 i zdarzenia niepożądane: OR 0,92; 95% CI 0,37 do 2,28. Skutki uboczne probiotyków były niewielkie, a najczęstsze były objawy żołądkowo-jelitowe. Odkryliśmy, że niektóre podgrupy miały wysoki poziom heterogeniczności podczas przeprowadzania analiz zbiorczych. WNIOSKI AUTORÓW: Probiotyki były lepsze niż placebo w zmniejszaniu liczby uczestników doświadczających epizodów ostrego URTI, współczynnika epizodów ostrego URTI i zmniejszaniu stosowania antybiotyków. Wskazuje to, że probiotyki mogą być bardziej korzystne niż placebo w zapobieganiu ostrym ZUM. Wyniki mają jednak pewne ograniczenia i brak jest danych dla osób starszych.


title: Ogólnoustrojowe działanie wzmacniające odporność u zdrowych osób po spożyciu w diecie bakterii kwasu mlekowego Lactobacillus rhamnosus HN001.

text: CEL: Określenie wpływu probiotycznej bakterii kwasu mlekowego Lactobacillus rhamnosus HN001 na naturalną odporność komórkową po podaniu doustnym w normalnym mleku o niskiej zawartości tłuszczu (LFM) lub w mleku o niskiej zawartości tłuszczu z hydrolizowaną laktozą (LFM-LH). PROJEKT: Trzyetapowe badanie interwencyjne pre-post, obejmujące 9 tygodni. USTAWIENIE: Taipei Medical College Hospital, Taipei, Tajwan. TEMATY: Pięćdziesięciu dwóch zdrowych ochotników w średnim i starszym wieku (17 mężczyzn, 35 kobiet; mediana wieku 63,5, zakres 44-80). INTERWENCJE: Etap 1 (dieta wstępna): 25 g/200 ml odtworzonego proszku LFM, dwa razy dziennie przez 3 tygodnie. Etap 2 (interwencja probiotyczna): LFM lub LFM-LH, uzupełnione 10(9) CFU/g L. rhamnosus HN001 każdorazowo przez 3 tygodnie. Etap 3 (wymywanie): LFM przez 3 tygodnie. MIARY REZULTATU: Zdolność fagocytarna in vitro leukocytów polimorfonuklearnych (PMN) krwi obwodowej; Aktywność nowotworowa in vitro leukocytów NK (natural killer). WYNIKI: Na odpowiedź immunologiczną nie miała wpływu sama dieta typu run-in. W przeciwieństwie do tego, względna proporcja komórek PMN wykazujących aktywność fagocytarną wzrosła odpowiednio o 19% i 15% po spożyciu HN001 w LFM lub LFM-LH; względny poziom aktywności zabijania nowotworu przez komórki NK wzrósł o 71% i 147%. W większości przypadków poziomy te spadły po zaprzestaniu palenia, ale pozostały powyżej poziomu wyjściowego. WNIOSKI: Spożywanie w diecie L. rhamnosus HN001, na bazie mleka o niskiej zawartości tłuszczu lub mleka o niskiej zawartości tłuszczu z hydrolizowaną laktozą, wydaje się wzmacniać ogólnoustrojową komórkową odpowiedź immunologiczną i może być przydatne jako suplement diety wzmacniający naturalną odporność.


title: Mikroflora pochwy matki w okresie ciąży a ryzyko hospitalizacji z powodu astmy i stosowania leków przeciwastmatycznych we wczesnym dzieciństwie.

text: Wstęp: Niemowlęta ze świszczącym oddechem i chorobami alergicznymi mają inną mikroflorę niż zdrowe niemowlęta. Płód nabywa mikroorganizmy podczas porodu, gdy jest narażony na mikroflorę pochwy matki. Można zatem wyobrazić sobie, że mikroflora pochwy matki może wpływać na tworzenie się flory niemowlęcej, aw konsekwencji na rozwój świszczącego oddechu i chorób alergicznych. CEL: Podjęliśmy próbę zbadania związku między składem mikroflory pochwy matki a rozwojem świszczącego oddechu i astmy w dzieciństwie. METODY: Przeprowadziliśmy populacyjne badanie kohortowe w Danii. W czasie ciąży pobrano próbki z pochwy do analizy bakteryjnej. W sumie 2927 kobiet (80% zaproszonych) ukończyło badanie i urodziło 3003 żywe niemowlęta. Świszczący oddech u niemowląt oceniano jako jedną lub więcej hospitalizacji z powodu astmy w wieku od 0 do 3 lat. Astmę oceniano jako zastosowanie 3 lub więcej opakowań leków przeciwastmatycznych między 4 a 5 rokiem życia. Wyniki: Kolonizacja pochwy przez matkę Ureaplasma urealyticum w czasie ciąży wiązała się ze świszczącym oddechem u niemowląt (iloraz szans [OR] 2,0; 95% CI 1,2-3,6), ale nie z astmą w piątym roku życia. Kolonizacja matki przez gronkowce (OR 2,2; 95% CI 1,4-3,4) oraz stosowanie antybiotyków w ciąży (OR 1,7; 95% CI 1,1-2,6) wiązały się z występowaniem astmy w piątym roku życia. WNIOSEK: Skład mikroflory pochwy matki może być związany ze świszczącym oddechem i astmą u potomstwa do 5 roku życia.


title: Randomizowane, podwójnie zaślepione i kontrolowane placebo badanie z wykorzystaniem nowych probiotycznych bakterii kwasu mlekowego do wzmocnienia odporności organizmu przeciwko infekcjom wirusowym...

text: TŁO: Celem tego badania było zbadanie, czy spożywanie Lactobacillus plantarum HEAL 9 (DSM 15312) i Lactobacillus paracasei 8700:2 (DSM 13434) może wpływać na naturalnie nabyte przeziębienia u zdrowych osób. METODY: Przeprowadzono randomizowane, równoległe, podwójnie ślepe, kontrolowane placebo badanie w celu zbadania, czy przyjmowanie tej mieszaniny probiotyków może zmniejszyć ryzyko epizodów przeziębienia, liczbę dni z objawami przeziębienia, częstotliwość i nasilenie objawów oraz odporność komórkową odpowiedź w przypadku przeziębienia. W sumie 272 osobników otrzymywało codziennie suplementację 10(9) cfu (jednostek tworzących kolonię) probiotyków (N=135) lub kontrolę (N=137) przez okres 12 tygodni. Wyniki: Częstość występowania jednego lub więcej epizodów przeziębienia została zmniejszona z 67% w grupie kontrolnej do 55% w grupie probiotycznej (p < 0,05). Również liczba dni z objawami przeziębienia uległa istotnemu skróceniu (p < 0,05) z 8,6 dnia w grupie kontrolnej do 6,2 dnia w grupie probiotycznej w okresie 12 tygodni. Całkowity wynik oceny objawów został obniżony w okresie badania ze średniej 44,4 dla grupy kontrolnej do 33,6 dla grupy probiotycznej. Zmniejszenie objawów ze strony gardła było istotne (p < 0,05). Ponadto proliferacja limfocytów B była istotnie przeciwdziałana w grupie probiotycznej (p < 0,05) w porównaniu z grupą kontrolną. WNIOSEK: Podsumowując, przyjmowanie szczepów probiotycznych Lactobacillus plantarum HEAL 9 (DSM 15312) i Lactobacillus paracasei 8700:2 (DSM 13434) zmniejsza ryzyko przeziębienia.


title: Poród cesarski a ryzyko atopii i chorób alergicznych: metaanalizy.

text: TŁO: Badania dotyczące porodu przez cesarskie cięcie (c-sekcji) i ryzyka wystąpienia chorób alergicznych u potomstwa są obecnie przedmiotem zainteresowania ze względu na obawy dotyczące zwiększonego stosowania cesarskiego cięcia w wielu krajach. Jednak poprzednie badania wykazały niespójne wyniki. CEL: Zbadaliśmy, czy poród przez cesarskie cięcie wiąże się ze zwiększonym ryzykiem atopii i choroby alergicznej, przeglądając literaturę, wykonując metaanalizę i oceniając stronniczość publikacji. METODY: Zastosowaliśmy systematyczny przegląd literatury MEDLINE (1966 do maja 2007). Uwzględniono sześć powszechnych skutków alergicznych: alergia pokarmowa/atopia pokarmowa, atopia wziewna, egzema/atopowe zapalenie skóry, alergiczny nieżyt nosa, astma i hospitalizacja z powodu astmy. Dla każdego wyniku przeprowadzono metaanalizę, w której obliczono sumaryczny iloraz szans (OR) z uwzględnieniem heterogeniczności między względnymi ryzykami specyficznymi dla badania. Stronniczość publikacji oceniono metodą wykresu lejkowego. WYNIKI: Zidentyfikowaliśmy 26 badań dotyczących porodu przez cesarskie cięcie i jeden lub więcej z sześciu wyników alergicznych. C-sekcja była związana ze zwiększonym sumarycznym OR alergii pokarmowej/atopii pokarmowej (OR 1,32, 95% CI 1,12-1,55; sześć badań), alergicznego nieżytu nosa (OR 1,23, 95% CI 1,12-1,35; siedem badań), astmy ( OR 1,18, 95% CI 1,05-1,32; 13 badań) i hospitalizacja z powodu astmy (OR 1,21, 95% CI 1,12-1,31; siedem badań), podczas gdy nie stwierdzono związku z atopią wziewną (OR 1,06, 95% CI 0,82 1,38; cztery badania) i wyprysk/atopowe zapalenie skóry (OR 1,03, 95% CI 0,98-1,09; sześć badań). Wykresy lejkowe wskazywały, że związek z alergią pokarmową/atopią pokarmową może być trudny do zinterpretowania ze względu na stronniczość publikacji. Dla każdego istotnego związku z wynikiem alergicznym tylko 1-4% przypadków można było przypisać cesarskiemu cięciu. WNIOSEK: Poród przez cesarskie cięcie wiąże się z umiarkowanym wzrostem ryzyka alergicznego nieżytu nosa, astmy, hospitalizacji z powodu astmy i być może alergii pokarmowej/atopii pokarmowej, ale nie z atopią wziewną lub atopowym zapaleniem skóry. Zwiększone stosowanie cesarskiego cięcia w ciągu ostatnich dziesięcioleci prawdopodobnie nie przyczyniło się znacząco do epidemii alergii obserwowanej w tym samym okresie.


title: Wzmocnienie odporności u osób starszych poprzez suplementację diety probiotykiem Bifidobacterium lactis HN019.

text: TŁO: Proces starzenia może prowadzić do spadku odporności komórkowej. Dlatego osoby starsze mogą odnieść korzyści z bezpiecznych i skutecznych interwencji, które przywracają komórkowe funkcje odpornościowe. CEL: Ustaliliśmy, czy suplementacja diety znanym immunostymulującym probiotykiem Bifidobacterium lactis HN019 może wzmocnić aspekty odporności komórkowej u osób starszych. PROJEKT: Trzydziestu zdrowych ochotników w podeszłym wieku (przedział wiekowy: 63-84 lata; mediana: 69 lat) uczestniczyło w 3-etapowym badaniu suplementacji diety trwającym 9 tygodni. Podczas etapu 1 (wstęp) badani spożywali mleko o niskiej zawartości tłuszczu (200 ml dwa razy dziennie przez 3 tygodnie) jako kontrolę w diecie podstawowej. Podczas etapu 2 (interwencja) spożywali mleko uzupełnione B. lactis HN019 w typowej dawce (5 x 10(10) organizmów/dzień) lub małej dawce (5 x 10(9) organizmów/dzień) przez 3 tygodnie. Podczas etapu 3 (wypłukanie) spożywali mleko o niskiej zawartości tłuszczu przez 3 tygodnie. Zmiany we względnych proporcjach podzbiorów leukocytów oraz aktywności fagocytarnej i zabijającej komórki nowotworowe ex vivo leukocytów określano wzdłużnie przez badanie próbek krwi obwodowej. WYNIKI: Zwiększenie proporcji całkowitych, pomocniczych (CD4(+)) i aktywowanych (CD25(+)) limfocytów T i komórek NK zostało zmierzonych we krwi badanych po spożyciu B. lactis HN019. Zdolność fagocytarna ex vivo fagocytów jednojądrzastych i polimorfonuklearnych oraz aktywność rakotwórcza komórek NK również były podwyższone po spożyciu B. lactis HN019. Największe zmiany w odporności stwierdzono u osobników, którzy mieli słabą odpowiedź immunologiczną przed leczeniem. Ogólnie 2 dawki B. lactis HN019 miały podobną skuteczność. WNIOSEK: B. lactis HN019 może być skutecznym probiotycznym suplementem diety wzmacniającym niektóre aspekty odporności komórkowej u osób starszych.


title: Nowi kandydaci na probiotyki dla ludzi wyizolowane z surowych owoców i warzyw.

text: Celem pracy było określenie potencjału probiotycznego dużej liczby autochtonicznych bakterii kwasu mlekowego wyizolowanych z owoców i warzyw. Przeżycie w symulowanych warunkach żołądkowo-jelitowych wykazało, że 35% szczepów, głównie należących do gatunku Lactobacillus plantarum, utrzymywało wysoką gęstość komórek. Wybrane szczepy nie wpływały na pośrednictwo immunologiczne przez komórki Caco-2. Wszystkie szczepy stymulowały wszystkie 27 mediatorów immunologicznych przez jednojądrzaste komórki krwi obwodowej (PBMC). Stwierdzono istotny (P<0,05; P<0,01) wzrost większości cytokin i czynników wzrostu. Stymulowano kilka chemokin. Mediatory immunologiczne o aktywności prozapalnej (IL-17, EOTAXIN i IFNγ) były istotnie (P<0,01) stymulowane przez wszystkie szczepy, a następnie przez IL-1b>IP-10>IL-6>MIP1α. Stymulacja IL-12, IL-2 i IL-7 była zależna od szczepu. Tylko kilka szczepów zwiększyło syntezę cytokin o działaniu przeciwzapalnym. Następnie wybrano sześć szczepów L. plantarum. Cztery zostały zdefiniowane jako szczepy silnie adhezyjne (ponad 40 bakterii przylegających do jednej komórki Caco-2), a 2 jako szczepy adhezyjne (5-40 bakterii przylegających do jednej komórki Caco-2). Wyrosło pięć szczepów i zakwaszono chemicznie zdefiniowaną pożywkę z fruktooligosacharydami (FOS) jako jedynym źródłem węgla. Znaleziono produkty końcowe fermentacji FOS. Wszystkie szczepy hamowały enterokrwotoczne Escherichia coli K12 i Bacillus megaterium F6 izolowane ze źródeł ludzkich. Wyniki tego badania wykazały, że niektóre autochtoniczne bakterie kwasu mlekowego z surowych owoców i warzyw mają cechy funkcjonalne, które można uznać za nowych kandydatów na probiotyki. Copyright © 2012 Elsevier Ltd. Wszelkie prawa zastrzeżone.


title: Skuteczność reakcji na dawkę zastrzeżonej formuły probiotycznej Lactobacillus acidophilus CL1285 i Lactobacillus casei LBC80R w skojarzeniu z antybiotykami...

text: CELE: Standardowe terapie biegunki związanej z antybiotykami (AAD) i biegunki związanej z Clostridium difficile (CDAD) mają ograniczoną skuteczność. Profilaktyka probiotyczna jest obiecującą alternatywą dla zmniejszenia zachorowalności na AAD i CDAD. METODY: W tym jednoośrodkowym, randomizowanym, podwójnie zaślepionym, kontrolowanym placebo badaniu określania zakresu dawki, losowo przydzieliliśmy 255 dorosłych pacjentów hospitalizowanych do jednej z trzech grup: dwie kapsułki probiotyczne dziennie (Pro-2, n=86), jedna probiotyczna kapsułka i jedna kapsułka placebo dziennie (Pro-1, n=85) lub dwie kapsułki placebo dziennie (n=84). Każda kapsułka probiotyczna zawierała 50 miliardów c.f.u. żywych organizmów (Lactobacillus acidophilus CL1285 +Lactobacillus casei LBC80R Bio-K+ CL1285). Profilaktykę probiotyczną rozpoczęto w ciągu 36 godzin od pierwszego podania antybiotyku, kontynuowano przez 5 dni po ostatniej dawce antybiotyku, a pacjenci byli obserwowani przez dodatkowe 21 dni. WYNIKI: Pro-2 (15,5%) miał mniejszą częstość występowania AAD w porównaniu z Pro-1 (28,2%). Każda grupa probiotyków miała mniejszą częstość występowania AAD w porównaniu z placebo (44,1%). U pacjentów, którzy nabyli AAD, Pro-2 (2,8 dnia) i Pro-1 (4,1 dnia) miały krótszy czas trwania objawów w porównaniu z placebo (6,4 dnia). Podobnie, Pro-2 (1,2%) miał mniejszą częstość występowania CDAD w porównaniu z Pro-1 (9,4%). Każda grupa leczona miała mniejszą częstość występowania CDAD w porównaniu z placebo (23,8%). Objawy żołądkowo-jelitowe występowały rzadziej w grupach leczonych w porównaniu z placebo oraz w Pro-2 w porównaniu z Pro-1. WNIOSKI: Opatentowana mieszanka probiotyków zastosowana w tym badaniu była dobrze tolerowana i skuteczna w zmniejszaniu ryzyka AAD, a w szczególności CDAD u hospitalizowanych pacjentów leczonych antybiotykami. Wykazano efekt zmiany dawki przy 100 miliardach cfu, dając lepsze wyniki i mniej zdarzeń żołądkowo-jelitowych w porównaniu z 50 miliardami cfu. (ClinicalTrials.gov numer NCT00958308).


title: Standaryzowany preparat mrożony do przeszczepu mikroflory kałowej w przypadku nawracających infekcji Clostridium difficile.

text: CELE: Chociaż przeszczep mikrobioty kałowej (FMT) jest historycznie znany jako skuteczny sposób leczenia nawracających infekcji Clostridium difficile (CDI) opornych na standardowe terapie antybiotykowe, procedura ta jest rzadko wykonywana. Przynajmniej niektóre z przyczyn ograniczonej dostępności są związane z praktycznością, w tym ze względów estetycznych i kosztów badań przesiewowych dawców. Celem tego badania było pokonanie tych barier w naszym programie klinicznym FMT. METODY: Przedstawiamy doświadczenie kliniczne z 43 kolejnymi pacjentami, którzy byli leczeni za pomocą FMT z powodu nawracających ZCD od początku tego programu na Uniwersytecie Minnesota. W tym czasie uprościliśmy identyfikację dawców i badania przesiewowe, przechodząc od dawców indywidualnych zidentyfikowanych przez pacjentów do standardowych dawców ochotników. Przygotowanie materiału przesunięto z zestawu endoskopowego do standardowego procesu w laboratorium, a ostatecznie do przechowywania zamrożonego przetworzonego materiału kałowego, który jest gotowy do użycia w razie potrzeby. WYNIKI: Standaryzacja przygotowania materiału znacznie uprościła praktyczne aspekty FMT bez utraty widocznej skuteczności w usuwaniu nawracających ZCD. Około 30% pacjentów miało podstawową chorobę zapalną jelit, a FMT była równie skuteczna w tej grupie. WNIOSKI: Kilka kluczowych etapów standaryzacji przygotowania materiału dawcy znacząco uprościło praktykę kliniczną FMT w przypadku nawrotów ZCD u pacjentów, u których antybiotykoterapia zakończyła się niepowodzeniem.


title: Probiotyki jako profilaktyka i leczenie biegunki.

text: CEL PRZEGLĄDU: Krytyczna ocena dowodów dotyczących stosowania probiotyków w zapobieganiu i leczeniu biegunki u dzieci i dorosłych. OSTATNIE WYNIKI: Kilka randomizowanych kontrolowanych badań i metaanaliz sugerowało, że probiotyki są skuteczne w pierwotnej i wtórnej prewencji zapalenia żołądka i jelit oraz w jego leczeniu. Wybrane szczepy Lactobacillus miały skromny, choć istotny wpływ w prewencji pierwotnej. Saccharomyces boulardii był skuteczny w biegunce związanej z antybiotykami i Clostridium difficile. Istnieją dowody na to, że może zapobiegać biegunce w przedszkolach. Lactobacillus rhamnosus GG wiązał się ze skróconym czasem trwania i nasileniem biegunki, bardziej widocznym w przypadku biegunki rotawirusowej u dzieci. Podobne, choć słabsze dowody uzyskano w przypadku S. boulardii. Oba szczepy są uwzględnione w opartych na dowodach zaleceniach dotyczących leczenia zapalenia żołądka i jelit u dzieci. Dane dotyczące innych szczepów Lactobacillus są wstępne. Skuteczność probiotyków była związana z przyczyną, wczesnym podaniem i obciążeniem bakteryjnym, a ich mechanizmy wiązały się z działaniem przeciwzakaźnym w jelicie lub pośrednio z modulacją odporności wrodzonej i adaptacyjnej. PODSUMOWANIE: Probiotyki zyskały rolę wspomagającego leczenia dziecięcego zapalenia żołądka i jelit wraz z nawodnieniem. Ich skuteczność u dorosłych jest mniej przekonująca, ale obiecująca w przypadku biegunki związanej z antybiotykami. Jednak dowody skuteczności ograniczają się do kilku szczepów.


title: Probiotyki, prebiotyki do stosowania odżywek dla niemowląt u wcześniaków lub niemowląt z niską masą urodzeniową: przegląd systematyczny

text: Tło Poprzednie prace przeglądowe (2005-2009) dotyczące wcześniaków, którym podawano probiotyki lub prebiotyki z mlekiem matki lub mieszanką paszy, skupiały się na zapobieganiu martwiczemu zapaleniu jelit, posocznicy i biegunce. W tym przeglądzie oceniono, czy probiotyki, prebiotyki prowadzą do poprawy wzrostu i wyników klinicznych u wcześniaków karmionych mieszanką. Metody Metodologia Cochrane była stosowana przy użyciu randomizowanych badań kontrolowanych (RCT), w których porównywano mieszankę dla wcześniaków zawierającą probiotyk(i) lub prebiotyk(i) z konwencjonalną mieszanką dla wcześniaków u wcześniaków. Średnia różnica (MD) i odpowiadające 95% przedziały ufności (CI) były zgłaszane dla wyników ciągłych, współczynnika ryzyka (RR) i odpowiadającego 95% CI dla wyników dychotomicznych. Niejednorodność oceniano na podstawie oględzin powierzchni leśnych i testu chi2. Test I2 oceniał niespójności między badaniami. I2>50% oznaczało znaczną niejednorodność. Wyniki Uwzględniono cztery badania probiotyków (N=212), 4 badania prebiotyków (N=126). Probiotyki: Nie stwierdzono istotnych różnic w przyroście masy ciała (MD 1,96, 95% CI: -2,64 do 6,56, 2 badania, n=34) lub w maksymalnym żywieniu dojelitowym (MD 35,20, 95% CI: -7,61 do 78,02, 2 badania n=34), liczba stolców na dzień znacząco wzrosła w grupie probiotyków (MD 1,60, 95% CI: 1,20 do 2,00, 1 badanie, n=20). Prebiotyki: Galaktooligosacharydy / Fruktooligosacharydy (GOS/FOS) nie przyniosły znaczącej różnicy w przyroście masy ciała (MD 0,04, 95% CI: -2,65 do 2,73, 2 badania, n=50), GOS/FOS nie przyniosły istotnych różnic w przyrost długości (MD 0,01, 95% CI: -0,03 do 0,04, 2 badania, n=50). Nie stwierdzono istotnych różnic we wzroście głowy (MD −0,01, 95% CI: -0,02 do 0,00, 2 badania, n=76) lub wieku przy pełnym żywieniu dojelitowym (MD −0,79, 95% CI: -2,20 do 0,61, 2 badania, n=86). Częstość stolca wzrosła znacząco w grupie prebiotycznej (MD 0,80, 95% CI: 0,48 do 1,1, 2 badania, n=86). GOS/FOS i FOS dały wyższą liczbę bifidobakterii w grupie prebiotyków (MD 2,10, 95% CI: 0,96 do 3,24, n=27) i (MD 0,48, 95% CI: 0,28 do 0,68, n=56). Wnioski Nie ma wystarczających dowodów, aby stwierdzić, że suplementacja probiotykami lub prebiotykami skutkuje lepszym wzrostem i wynikami klinicznymi u wcześniaków karmionych wyłącznie mieszanką.


title: Mikrobiota jelitowa człowieka i jej związek ze zdrowiem i chorobami.

text: Probiotyki to żywe mikroorganizmy, które przy podawaniu w odpowiednich ilościach przynoszą korzyści zdrowotne gospodarzowi. Do tej pory przeprowadzono ponad 700 randomizowanych, kontrolowanych badań na ludziach z probiotykami, których wyniki stanowią silne poparcie dla stosowania probiotyków w klinicznej profilaktyce lub leczeniu zaburzeń przewodu pokarmowego i zespołu metabolicznego. Niniejszy przegląd opiera się na prezentacjach webinarowych opracowanych przez Amerykańskie Towarzystwo Gastroenterologiczne (AGA) we współpracy z Międzynarodowym Stowarzyszeniem Naukowym ds. Probiotyków i Prebiotyków (ISAPP) oraz północnoamerykańskim oddziałem Międzynarodowego Instytutu Nauk Przyrodniczych (ILSI North America). Prezentacje dostarczyły gastroenterologom i badaczom podstawowych i aktualnych informacji naukowych na temat wpływu mikrobioty jelitowej na zdrowie i choroby człowieka, a także strategii interwencji klinicznych i praktycznych wskazówek dotyczących stosowania probiotyków i prebiotyków. © 2011 Międzynarodowy Instytut Nauk Przyrodniczych.


title: Ocena mikrobiologiczna komercyjnych produktów probiotycznych dostępnych w USA w 2009 roku.

text: Probiotyki są szeroko stosowane w zapobieganiu i leczeniu wielu chorób. Wiele produktów komercyjnych jest dostępnych na całym świecie. Jednak nie ma jasnych międzynarodowych ani lokalnych przepisów prawnych na ich temat, a wcześniejsze badania wykazały, że większość testowanych produktów nie jest zgodna z międzynarodowymi wytycznymi. Celem tego badania było ustalenie, czy produkty dostępne na rynku USA w 2009 r. były prawidłowo oznakowane pod względem ilości żywotnych bakterii, identyfikacji gatunku i zanieczyszczenia krzyżowego przez gatunki, których nie ma na etykiecie. Niepokojące okazało się, że tylko 4 z 13 produktów (31%) były zgodne z oświadczeniami na etykiecie. Nasze wyniki sugerują potrzebę odpowiedniej kontroli produkcji probiotyków, a także okresowych badań przesiewowych przez kompetentne organizacje w celu monitorowania wpływu przechowywania na jakość produktu.


title: Nawracające zapalenie jelita grubego wywołane przez Clostridium difficile: seria przypadków obejmująca 18 pacjentów leczonych kałem dawcy podawanym przez sondę nosowo-żołądkową.

text: Biegunka i zapalenie jelita grubego związane z Clostridium difficile okazały się głównymi powikłaniami związanymi ze stosowaniem ogólnoustrojowych środków przeciwdrobnoustrojowych. W tym badaniu retrospektywnie przeanalizowano dokumentację medyczną 18 pacjentów, którzy otrzymali kał dawcy przez sondę nosowo-żołądkową z powodu nawracającego zakażenia C. difficile w ciągu 9 lat w jednej placówce. W okresie pomiędzy początkową diagnozą zapalenia okrężnicy wywołanego przez C. difficile a leczeniem stolca, 18 pacjentów otrzymało łącznie 64 kursy leków przeciwdrobnoustrojowych (zakres 2-7 kursów; mediana 3 kursy). W ciągu 90 dni po otrzymaniu leczenia kałem 2 pacjentów zmarło z powodu niepowiązanych chorób. Jeden z 16 ocalałych doświadczył pojedynczego nawrotu zapalenia jelita grubego wywołanego przez C. difficile podczas 90-dniowej obserwacji. Nie zaobserwowano działań niepożądanych związanych z leczeniem stolca. Pacjenci z nawracającym zapaleniem jelita grubego wywołanym przez C. difficile mogą odnieść korzyści z wprowadzenia kału od zdrowych dawców przez sondę nosowo-żołądkową.


title: Probiotyki do zapobiegania biegunce związanej z antybiotykami u dzieci.

text: TŁO: Antybiotyki zmieniają równowagę mikrobiologiczną w przewodzie pokarmowym. Probiotyki mogą zapobiegać biegunce związanej z antybiotykami (AAD) poprzez przywrócenie mikroflory jelitowej. Antybiotyki są często przepisywane dzieciom, a AAD jest powszechne w tej populacji. CELE: Ocena skuteczności i działań niepożądanych probiotyków (dowolnego określonego szczepu lub dawki) w zapobieganiu biegunce związanej z antybiotykami u dzieci. Ocena zdarzeń niepożądanych związanych ze stosowaniem probiotyków podczas jednoczesnego podawania z antybiotykami u dzieci. STRATEGIA WYSZUKIWANIA: MEDLINE, EMBASE, CENTRAL, CINAHL , AMED i Web of Science (od rozpoczęcia do sierpnia 2006 r.) zostały przeszukane wraz ze specjalistycznymi rejestrami, w tym Cochrane IBD/FBD Review Group, CISCOM, Chalmers PedCAM Research Register i rejestrami badań od początku do 2005 r. Wysłano listy do autorów włączonych badań, firm nutra/farmaceutycznych i ekspertów w tej dziedzinie z prośbą o dodatkowe informacje na temat trwających lub niepublikowanych badań. Przeszukiwano ręcznie materiały konferencyjne, abstrakty rozpraw oraz wykazy piśmiennictwa z włączonych i odpowiednich artykułów. KRYTERIA WYBORU: Randomizowane, równoległe, kontrolowane (placebo, aktywne lub bez leczenia) badania porównujące jednoczesne stosowanie probiotyków z antybiotykami w zapobieganiu biegunce wtórnej do stosowania antybiotyków u dzieci (0-18 lat). ZBIERANIE I ANALIZA DANYCH: Metodologiczna ocena jakości i ekstrakcja danych zostały przeprowadzone niezależnie przez dwóch autorów (BCJ, AS). Dane dychotomiczne (częstość występowania biegunki, zdarzenia niepożądane) połączono przy użyciu zbiorczego ryzyka względnego i danych ciągłych (średni czas trwania biegunki, średnia dobowa częstość stolca) jako średnie ważone różnice, wraz z odpowiadającymi im 95% przedziałami ufności. Zdarzenia niepożądane podsumowano przy użyciu różnicy ryzyka. W przypadku ogólnych wyników zbiorczych dotyczących częstości występowania biegunki, a priori uwzględniono analizy wrażliwości według protokołu w porównaniu z zamiarem leczenia, efekty losowe w porównaniu z ustalonymi oraz metodologiczne kryterium jakości. Przeprowadzono analizę podgrup pod kątem szczepu probiotycznego, dawki, definicji biegunki związanej z antybiotykiem oraz antybiotyku. GŁÓWNE WYNIKI: Dziesięć badań spełniło kryteria włączenia. Próby obejmowały leczenie Lactobacilli spp., Bifidobacterium spp., Streptococcus spp. lub Saccharomyces boulardii samodzielnie lub w połączeniu. W sześciu badaniach wykorzystano jeden szczep probiotyczny, a cztery połączone dwa szczepy probiotyczne. Analiza według protokołu dla 9/10 badań zgłaszających częstość występowania biegunki pokazuje statystycznie istotne wyniki faworyzujące probiotyki w stosunku do aktywnych/nieaktywnych kontroli (RR 0,49; 95% CI 0,32 do 0,74). Jednak analiza zamiaru leczenia wykazała ogólnie nieistotne wyniki (RR 0,90; 95% CI 0,50 do 1,63). Pięć z dziesięciu badań monitorowanych pod kątem zdarzeń niepożądanych (n = 647); żaden nie zgłosił poważnego zdarzenia niepożądanego. WNIOSKI AUTORÓW: Probiotyki dają nadzieję na zapobieganie AAD u dzieci. Chociaż analiza według protokołu daje szacunkowe wyniki leczenia, które są istotne zarówno statystycznie, jak i klinicznie, podobnie jak analiza badań wysokiej jakości, oszacowanie na podstawie analizy zamiaru leczenia nie było istotne statystycznie. Przyszłe badania powinny obejmować szczepy probiotyczne i dawki z najbardziej obiecującymi dowodami (np. Lactobacillus GG, Lactobacillus sporogenes, Saccharomyces boulardii przy 5 do 40 miliardach jednostek tworzących kolonie dziennie). Badania przeprowadzone do tej pory nie pozwalają na określenie wpływu wieku (np. niemowlę w porównaniu ze starszymi dziećmi) lub czasu trwania antybiotyku (np. 5 dni w porównaniu z 10 dniami). Przyszłe badania przyniosłyby korzyści dzięki zwalidowanemu pierwszorzędowemu wskaźnikowi punktowemu biegunki związanej z antybiotykami, który jest wrażliwy na zmiany i odzwierciedla to, jaki efekt leczenia lekarze, rodzice i dzieci uważają za ważny. Obecne dane są obiecujące, ale rutynowe zalecanie probiotyków w profilaktyce dziecięcego AAD jest przedwczesne.


title: Spożycie alkoholu i ryzyko raka piersi w badaniu zdrowia kobiet.

text: Autorzy ocenili związek między umiarkowanym spożyciem alkoholu a ryzykiem raka piersi w badaniu Women's Health Study (Stany Zjednoczone, 1992-2004). W ciągu średnio 10 lat obserwacji udokumentowano 1484 przypadki całkowitego raka piersi (1190 inwazyjnych i 294 in situ) wśród 38 454 kobiet, które na początku były wolne od raka i chorób układu krążenia i dostarczyły szczegółowych informacji żywieniowych, w tym dotyczących alkoholu. zużycie za poprzednie 12 miesięcy. Wyższe spożycie alkoholu wiązało się z umiarkowanym wzrostem ryzyka raka piersi; wielozmienne względne ryzyko dla > lub = 30 g/dzień alkoholu w porównaniu z brakiem wyniosło 1,32 (95% przedział ufności (CI): 0,96, 1,82) dla całkowitego raka piersi i 1,43 (95% CI: 1,02, 2,02) dla inwazyjnego raka piersi nowotwór. Zwiększone ryzyko ograniczało się do guzów z receptorami estrogenowymi (ER) i progesteronowymi (PR); wielozmienne względne ryzyko dla zwiększenia spożycia alkoholu o 10 g/dobę wynosiło 1,11 (95% CI: 1,03, 1,20) dla guzów ER+PR+ (804 przypadki), 1,00 (95% CI: 0,81, 1,24) dla ER+PR- guzy (125 przypadków) i 0,99 (95% CI: 0,82, 1,20) dla guzów ER-PR (167 przypadków). Związek wydawał się również najsilniejszy wśród osób przyjmujących obecnie hormony pomenopauzalne, ale test interakcji nie był istotny. Wyniki tego prospektywnego badania sugerują, że umiarkowane spożycie alkoholu zwiększa ryzyko raka piersi.


title: Zdrowy styl życia na ryzyko raka piersi.

text: TŁO: W wielu badaniach analizowano wpływ behawioralnych czynników ryzyka, takich jak powszechny styl życia, na ryzyko choroby. Celem pracy była ocena wpływu wskaźnika zdrowego stylu życia na ryzyko zachorowania na raka piersi. METODY: Populacyjne badanie kliniczno-kontrolne przeprowadzono w Meksyku w latach 2004-2007. W badaniu wzięło udział tysiąc przypadków i 1074 kontroli, dopasowanych do przypadków według 5-letniej kategorii wiekowej, regionu i instytucji opieki zdrowotnej. Wskaźnik zdrowego stylu życia opracowano za pomocą głównych elementów, wykorzystując wzorce żywieniowe, aktywność fizyczną, spożycie alkoholu i palenie tytoniu. Do oceny tego związku zastosowano warunkowy model regresji logistycznej. WYNIKI: Wskaźnik zdrowego stylu życia zdefiniowano jako łączny efekt umiarkowanej i/lub intensywnej aktywności fizycznej, niskiego spożycia tłuszczu, przetworzonej żywności, rafinowanych płatków zbożowych, cukrów złożonych oraz unikania palenia tytoniu i spożywania alkoholu. Wyniki wykazały działanie ochronne zarówno na kobiety przed (OR = 0,50, 95% CI: 0,29-0,84), jak i po menopauzie (OR = 0,20, 95% CI: 0,11-0,37), gdy porównywano najwyższe i najniższe kwintyle wskaźnika. WNIOSKI: Zdrowy styl życia wiązał się ze zmniejszeniem prawdopodobieństwa zachorowania na raka piersi. Profilaktyka pierwotna tej choroby powinna być promowana w sposób zintegrowany. Należy określić skuteczne strategie angażowania kobiet w zdrowy styl życia. WPŁYW: To badanie jest pierwszym, które ocenia wskaźnik zdrowego stylu życia w odniesieniu do ryzyka raka piersi. ©2011 AACR.


title: Większe przeżycie po raku piersi u aktywnych fizycznie kobiet z wysokim spożyciem warzyw i owoców niezależnie od otyłości

text: Cel Analizy pojedynczych zmiennych powiązały aktywność fizyczną, dietę i otyłość z przeżyciem po raku piersi. Ten raport bada interakcje między tymi zmiennymi. Pacjenci i metody Przeprowadzono prospektywne badanie 1490 kobiet, u których zdiagnozowano i leczono raka piersi we wczesnym stadium w latach 1991-2000. Rekrutacja wynosiła średnio 2 lata po zdiagnozowaniu. Tylko siedem kobiet zostało utraconych z obserwacji do grudnia 2005 roku. Wyniki W analizie jednoczynnikowej zmniejszona śmiertelność była słabo związana z większym spożyciem warzyw i owoców, zwiększoną aktywnością fizyczną i wskaźnikiem masy ciała, który nie był ani niską wagą, ani otyłością. W wieloczynnikowym modelu Coxa, tylko połączenie spożywania pięciu lub więcej porcji warzyw-owoców dziennie i kumulowania ponad 540+ ekwiwalentów metabolicznych zadań-min/tydz. korzyść (współczynnik ryzyka, 0,56; 95% CI, 0,31 do 0,98). Około 50% zmniejszenie ryzyka związanego z tymi zachowaniami w zakresie zdrowego stylu życia zaobserwowano zarówno u kobiet otyłych, jak i nieotyłych, chociaż mniej otyłych kobiet było aktywnych fizycznie przy zdrowym sposobie żywienia (16% wobec 30%). Wśród osób, które przestrzegały tego zdrowego stylu życia, nie było widocznego wpływu otyłości na przeżycie. Efekt był silniejszy u kobiet z nowotworami z dodatnim receptorem hormonalnym. Wnioski Mniejszość osób, które przeżyły raka piersi, prowadzi zdrowy tryb życia, który obejmuje zarówno zalecane spożycie warzyw i owoców, jak i umiarkowany poziom aktywności fizycznej. Obserwowany silny efekt ochronny sugeruje potrzebę dodatkowych badań nad wpływem łącznego wpływu diety i aktywności fizycznej na przeżycie raka piersi.


title: Czy jest zgodny z wytycznymi World Cancer Research Fund/American Institute for Cancer Research dotyczącymi zapobiegania nowotworom związanym z późniejszym ryzykiem zachorowan...

text: TŁO: W 2007 roku Światowy Fundusz Badań nad Rakiem (WCRF) i Amerykański Instytut Badań nad Rakiem (AICR) wydały 8 zaleceń (plus 2 specjalne zalecenia) dotyczące diety, aktywności fizycznej i kontroli wagi w profilaktyce raka na podstawie najbardziej kompleksowego zbiór dostępnych dowodów. CEL: Naszym celem było zbadanie, czy zgodność z zaleceniami WCRF/AICR jest związana z ryzykiem zachorowania na raka w badaniu European Prospective Investigation into Cancer and Nutrition (EPIC). DESIGN: Niniejsze badanie objęło 386 355 uczestników EPIC z 9 krajów europejskich. Podczas rekrutacji zbierano informacje o diecie, antropometrii i stylu życia. Wynik został skonstruowany na podstawie zaleceń WCRF/AICR dotyczących kontroli masy ciała, aktywności fizycznej, pokarmów i napojów sprzyjających przybieraniu na wadze, pokarmów roślinnych, pokarmów zwierzęcych, napojów alkoholowych i karmienia piersią dla kobiet; zakres punktacji wynosił 0-6 dla mężczyzn i 0-7 dla kobiet. Wyższe wyniki wskazywały na większą zgodność z zaleceniami WCRF/AICR. Związek między wynikiem a ryzykiem raka oszacowano za pomocą wielozmiennych modeli regresji Coxa. WYNIKI: Zgodność z wynikiem była istotnie związana ze zmniejszonym ryzykiem raka. Przyrost punktacji o 1 punkt wiązał się ze zmniejszeniem ryzyka o 5% (95% CI: 3%, 7%) dla raka całkowitego, 12% (95% CI: 9%, 16%) dla raka jelita grubego oraz 16% (95% CI: 9%, 22%) na raka żołądka. Istotne powiązania zaobserwowano również w przypadku raka piersi, endometrium, płuc, nerki, górnego odcinka przewodu pokarmowego, wątroby i przełyku, ale nie w przypadku raka prostaty, jajnika, trzustki i pęcherza moczowego. WNIOSEK: Przestrzeganie zaleceń WCRF/AICR dotyczących profilaktyki raka może obniżyć ryzyko zachorowania na większość rodzajów raka.


title: Czerwone wino w porównaniu z białym winem jako odżywczy inhibitor aromatazy u kobiet przed menopauzą: badanie pilotażowe

text: Wstęp Zwiększone ryzyko raka piersi jest związane ze spożywaniem alkoholu; kontrowersyjne jest jednak to, czy czerwone wino zwiększa to ryzyko. Inhibitory aromatazy (AI) zapobiegają konwersji androgenów do estrogenów i występują naturalnie w winogronach, soku winogronowym i czerwonym, ale nie białym winie. Przetestowaliśmy, czy czerwone wino jest odżywczą sztuczną inteligencją u kobiet przed menopauzą. Metody W układzie naprzemiennym 36 kobietom (średni wiek [SD], 36 [8] lat) przypisano do 8 uncji (237 µmL) czerwonego wina dziennie, a następnie białego wina przez 1 miesiąc każda lub na odwrót. Krew pobierano dwukrotnie podczas cyklu menstruacyjnego w celu oznaczenia estradiolu (E2), estronu (E1), androstendionu (A), całkowitego i wolnego testosteronu (T), globuliny wiążącej hormony płciowe (SHBG), hormonu luteinizującego (LH) i pęcherzyka hormon stymulujący (FSH). Wyniki Czerwone wino wykazywało wyższy wolny T w porównaniu z białym winem (średnia różnica 0,64 pg/ml [0,2 SE], p=0,009) i niższy SHBG (średnia różnica −5,0 nmol/l [1,9 SE], p=0,007). Poziomy E2 były niższe w czerwonym i białym winie, ale nie były istotne statystycznie. LH był istotnie wyższy w czerwonym i białym winie (średnia różnica 2,3 mIU/ml [1,3 SE], p=0,027); jednak FSH nie był. Wnioski Czerwone wino wiąże się ze znacznie wyższymi poziomami wolnej T i niższymi poziomami SHBG, a także ze znacznie wyższym poziomem LH w porównaniu z białym winem u zdrowych kobiet przed menopauzą. Dane te sugerują, że czerwone wino jest odżywczą sztuczną inteligencją i mogą wyjaśniać obserwację, że czerwone wino nie wydaje się zwiększać ryzyka raka piersi.


title: Chemia antyaromatyczna w czerwonym winie.

text: Estrogen syntetyzowany in situ odgrywa ważniejszą rolę w proliferacji komórek raka piersi niż krążący estrogen. Aromataza to enzym, który przekształca androgen w estrogen i jest wyrażany na wyższym poziomie w tkance raka piersi niż w otaczającej tkance nienowotworowej. Obiecującą drogą chemoprewencji raka piersi może być hamowanie tworzenia estrogenów in situ za pomocą inhibitorów aromatazy. Dieta bogata w owoce i warzywa może zmniejszyć zachorowalność na raka piersi, ponieważ zawierają fitochemikalia, które mogą działać jako inhibitory aromatazy. W naszych poprzednich badaniach odkryliśmy, że winogrona i wino zawierają silne fitochemikalia, które mogą hamować aromatazę. Pokazujemy, że czerwone wino było bardziej skuteczne niż białe w tłumieniu aktywności aromatazy. Co ciekawe, nasze wyniki badań nad białym winem sugerują słaby indukcyjny wpływ alkoholu na aktywność aromatazy. Z drugiej strony, silne działanie chemikaliów przeciw aromatazom w czerwonym winie przezwycięża słabe działanie indukcyjne alkoholu w winie. Przeprowadzono kilka procedur oczyszczania na całym czerwonym winie w celu oddzielenia aktywnych inhibitorów aromatazy od związków nieaktywnych. Techniki te obejmowały ekstrakcję ciecz-ciecz, chromatografię na żelu krzemionkowym, różne kolumny do ekstrakcji w fazie stałej (SPE) oraz wysokosprawną chromatografię cieczową. Aktywna frakcja kolumnowa czerwonego wina Pinot Noir SPE C18 (20% acetonitryl:woda) była bardziej skuteczna niż kompletne wino Pinot Noir w teście hamowania aromatazy. Ten ekstrakt z czerwonego wina był dalej analizowany w modelu myszy transgenicznej, w której aromataza ulegała nadmiernej ekspresji w tkance sutka. Nasz wyciąg z czerwonego wina całkowicie znosił hiperplazję wywołaną aromatazą i inne zmiany nowotworowe w tkance sutkowej. Wyniki te sugerują, że czerwone wino lub ekstrakt z czerwonego wina mogą być chemoprewencyjnym suplementem diety dla kobiet po menopauzie, u których występuje wysokie ryzyko raka piersi. Trwają dalsze badania nad oczyszczeniem i scharakteryzowaniem związków aktywnych w czerwonym winie odpowiedzialnych za hamowanie aromatazy.


title: Epidemia alergii wykracza poza ostatnie kilkadziesiąt lat.

text: TŁO: Zwiększona częstość występowania chorób alergicznych w społeczeństwach zachodnich została opisana jako epidemia. Dokładny punkt zwrotny epidemii i odpowiedzialne za nią antygeny pozostają niejasne. CEL: Ocena, jak częstość występowania choroby atopowej zmieniła się pod względem wykrywalnego uczulenia na alergeny wziewne i alergeny pokarmowe w przekrojowym porównaniu pacjentów z kohort urodzeniowych w odstępie ponad 60 lat. METODY: Przebadaliśmy cztery grupy po 100 osób każda (w wieku 7, 27, 47 i 67 lat), reprezentujące osoby urodzone odpowiednio w latach 1990, 1963-66, 1943-46 i 1923-26. Określono w surowicy całkowite i specyficzne stężenia IgE wobec alergenów wziewnych i pokarmowych. Ankieta dostarczyła informacji o objawach, chorobach alergicznych i lekach. WYNIKI: Odsetek osobników z wykrywalnymi przeciwciałami IgE przeciw aeroalergenom stale wzrastał od najstarszej do najmłodszej kohorty urodzeniowej; trend chi2=56,809, P<0,0001. Podobny postęp nie zaobserwowano w uczuleniu na alergeny pokarmowe. Odsetek osób ze zdiagnozowaną astmą różnił się istotnie (chi2=13,45, p=0,004) w kohortach urodzeniowych. Najmniejszą częstość występowania astmy i uczulenia na alergeny pokarmowe wykryto u osób urodzonych w latach 1943-46, tj. w trakcie lub bezpośrednio po II wojnie światowej. WNIOSEK: Częstość występowania uczulenia na alergeny w powietrzu, w przeciwieństwie do alergenów pokarmowych, wzrosła od dłuższego czasu. Nasze wyniki potwierdzają koncepcję, że funkcja odpornościowa jest programowana przez czynniki zewnętrzne we wczesnym okresie życia. Wzywają również do ostrożności przy interpretacji tempa i możliwych przyczyn epidemii alergii na podstawie badań krótkoterminowych.


title: Związek między alergią a rakiem: co obecnie wiadomo?

text: CEL: Zapewnienie przeglądu tego, co obecnie wiadomo na temat związku między alergią a rakiem. ŹRÓDŁA DANYCH: Publikacje zostały wybrane z systematycznego przeglądu literatury anglojęzycznej z ustalonych baz danych (np. MEDLINE, EBSCO) oraz odniesień do materiałów zidentyfikowanych za pośrednictwem tych baz danych. WYBÓR BADANIA: Publikacje oceniające związek między astmą, katarem siennym lub innymi chorobami związanymi z alergią a nowotworami zostały uwzględnione w tym przeglądzie. WYNIKI: Osoby z każdym typem alergii mają zmniejszone ryzyko zachorowania na raka (w porównaniu z populacją ogólną), w tym glejaka, raka jelita grubego, raka krtani, chłoniaka nieziarniczego, raka przełyku, raka jamy ustnej, raka trzustki, żołądka raka i raka macicy. Jednak wśród osób z alergią istnieje zwiększone ryzyko raka pęcherza, chłoniaka, szpiczaka i raka prostaty. Badania obejmujące raka piersi, białaczkę, raka płuc, czerniaka i raka tarczycy nie wykazały żadnego związku ani sprzecznych wyników związanych z alergiami. Potrzebne są dalsze badania, zanim można będzie wyciągnąć wnioski na temat związku między alergiami a mięsakiem Kaposiego, rakiem wątroby i rakiem jajników. WNIOSKI: Związek między alergią a rakiem jest specyficzny dla miejsca. Potrzebne są dalsze badania, aby zweryfikować te wyniki i ustalić, dlaczego takie skojarzenia istnieją.


title: Pyrogallol, związek aktywny z rośliny leczniczej Emblica officinalis, reguluje ekspresję genów prozapalnych w nabłonku oskrzeli...

text: Najistotniejszą przyczyną zachorowalności i śmiertelności u pacjentów z mukowiscydozą (CF) jest patologia płuc charakteryzująca się przewlekłą infekcją i stanem zapalnym podnoszonym głównie przez Pseudomonas aeruginosa (P. aeruginosa). Uważa się, że innowacyjne podejścia farmakologiczne do kontrolowania nadmiernego procesu zapalnego w płucach pacjentów z mukowiscydozą są korzystne w zmniejszaniu rozległego uszkodzenia tkanki dróg oddechowych. Rośliny lecznicze z tzw. tradycyjnej medycyny azjatyckiej cieszą się coraz większym zainteresowaniem ze względu na ich potencjalną skuteczność i bezpieczeństwo. Ze względu na obecność różnych związków aktywnych w każdym ekstrakcie roślinnym, zrozumienie działania każdego składnika jest ważne, aby kontynuować selektywne i powtarzalne zastosowania. Ekstrakty z Emblica officinalis (EO) testowano w komórkach nabłonka oskrzeli IB3-1 CF wystawionych na działanie laboratoryjnego szczepu P. aeruginosa PAO1. EO silnie hamował zależną od PAO1 ekspresję chemokin neutrofili IL-8, GRO-alfa, GRO-gamma, cząsteczki adhezyjnej ICAM-1 i prozapalnej cytokiny IL-6. Pirogallol, jeden ze związków wyekstrahowanych z EO, podobnie jak cały ekstrakt z EO, hamował zależną od P. aeruginosa ekspresję tych genów prozapalnych, podczas gdy drugi związek oczyszczony z EO, a mianowicie 5-hydroksy-izochinolina, nie wywierał żadnego efektu. Wyniki te identyfikują pirogallol jako związek aktywny odpowiedzialny za działanie przeciwzapalne EO i sugerują rozszerzenie badań w badaniach przedklinicznych na zwierzęcych modelach dróg oddechowych in vivo, w celu przetestowania skuteczności i bezpieczeństwa tej cząsteczki w przewlekłej zapalnej chorobie płuc w mukowiscydozie .


title: Ewolucja chorób zapalnych

text: Związek stanu zapalnego ze współczesnymi chorobami człowieka (np. otyłość, choroby układu krążenia, cukrzyca typu 2, nowotwory) pozostaje nierozwiązaną zagadką współczesnej biologii i medycyny. Zapalenie jest odpowiedzią ochronną na szkodliwe bodźce, które nieuchronnie występują kosztem normalnego funkcjonowania tkanek. Ten fundamentalny kompromis między kosztem a korzyścią odpowiedzi zapalnej został zoptymalizowany w czasie ewolucyjnym dla określonych warunków środowiskowych. Szybka zmiana środowiska człowieka spowodowana budową niszy wyprzedza adaptację genetyczną poprzez dobór naturalny, prowadząc coraz bardziej do niedopasowania współczesnego środowiska do wybranych cech. W konsekwencji liczne kompromisy, które wpływają na fizjologię człowieka, nie są zoptymalizowane pod kątem współczesnego środowiska, co prowadzi do zwiększonej podatności na choroby. Tutaj badamy reakcję zapalną z perspektywy ewolucyjnej. Omawiamy unikalne aspekty odpowiedzi zapalnej i jej historię ewolucyjną, które mogą pomóc wyjaśnić związek między stanem zapalnym a współczesnymi chorobami człowieka.


title: Czy choroby autoimmunologiczne są przewidywalne?

text: Choroby autoimmunologiczne są złożonymi chorobami wynikającymi z interakcji między czynnikami genetycznymi i środowiskowymi w czasie. Różne fazy rozwoju chorób autoimmunologicznych charakteryzują się wykryciem autoprzeciwciał w surowicy na kilka miesięcy lub lat przed wystąpieniem objawów klinicznych i późniejszą diagnozą. Oprócz przeciwciał surowicy, genetyczne czynniki podatności mogą przewidywać przyszły rozwój choroby. Obecnie przewidywanie cukrzycy typu 1 jest najdokładniejsze, z analizą genetycznych czynników podatności u krewnych pierwszego stopnia pacjentów i kilkoma testami autoprzeciwciał. W przyszłości testowanie wielu przeciwciał w połączeniu z analizą genetyki, epigenetyki i anomalii immunologicznych w precyzyjnych modelach może pozwolić na precyzyjne przewidywanie chorób autoimmunologicznych. Można zatem wprowadzić środki zapobiegawcze jako próbę uniknięcia lub opóźnienia choroby. Copyright © 2011 Elsevier B.V. Wszelkie prawa zastrzeżone.


title: Spożycie w diecie pieczarki białej Agaricus bisporus przyspiesza wydzielanie immunoglobuliny A u zdrowych ochotników.

text: CEL: Wydzielnicza immunoglobulina A (SIgA) działa jako pierwsza linia adaptacyjnej humoralnej obrony immunologicznej na powierzchni błony śluzowej. Brak SIgA lub niezdolność do wytwarzania SIgA specyficznego dla antygenu może prowadzić do zwiększonego ryzyka infekcji. Spożywanie diety może poprawić odporność błony śluzowej poprzez przyspieszenie wydzielania SIgA. W badaniu tym zbadano wpływ spożycia w diecie pieczarki dwuzarodnikowej (WBM) na wydzielanie śliny IgA (sIgA) u zdrowych osób. METODY: Dwudziestu czterech zdrowych ochotników zostało losowo przydzielonych do normalnej codziennej diety (grupa kontrolna) lub normalnej diety z WBM. Osoby z grupy aktywnej (n = 12, 41,4 ± 11,3 lat) spożywały 100 g zblanszowanej masy ciała dziennie z normalną dietą przez 1 tydzień, podczas gdy osoby z grupy kontrolnej spożywały normalną dietę (n = 12, 43,5 ± 12,5 y stary) bez WBM. Ślinę pobierano przed i po rozpoczęciu badania, a następnie co tydzień przez 3 tygodnie. Wyznaczono szybkość wypływu śliny, stężenie sIgA i osmolalność oraz obliczono stosunek sIgA:osmolalność oraz szybkość wydzielania sIgA. WYNIKI: Nie było znaczącej różnicy między spożyciem grzybów przed i po diecie dla wszystkich wskaźników w grupie kontrolnej (P > 0,05). W przeciwieństwie do tego, średni wskaźnik wydzielania sIgA wzrósł znacząco w 1. i 2. tygodniu, odpowiednio o 53% i 56%, w porównaniu z tym w tygodniu 0 (p < 0,0005) w grupie przyjmującej WBM, a następnie powrócił do poziomu wyjściowego w tygodniu 3. Zmiany w wydzielaniu sIgA w okresie interwencji były większe w grupie z WBM niż w grupie kontrolnej bez WBM. W obu grupach nie odnotowano istotnych zmian w osmolalności i IgG śliny. Zaobserwowano jednak istotny wzrost stosunku sIgA:osmolalność (P < 0,0012), potwierdzający wzrost sIgA indukowany po diecie WBM. WNIOSEK: Spożycie A. bisporus WBM z dietą znacząco przyspiesza wydzielanie sIgA, wskazując tym samym na potencjalne korzyści zdrowotne dla poprawy odporności śluzówki. Crown Copyright © 2012. Wydane przez Elsevier Inc. Wszelkie prawa zastrzeżone.


title: Czy epidemia astmy wciąż się narasta?

text: Astma jest fenotypowo niejednorodnym zaburzeniem o wieloczynnikowym pochodzeniu, które dotyka 300 milionów ludzi cierpiących na astmę i ponad 250 000 zgonów związanych z astmą każdego roku. Chociaż leczenie astmy uległo poprawie, jej częstość występowania nadal wzrasta, szczególnie w krajach o niskich i średnich dochodach lub w niektórych grupach etnicznych, w których częstość występowania była wcześniej niska. Obserwowane przestrzenno-czasowe wahania zwiększonej częstości występowania astmy zależą od ekspozycji na czynniki środowiskowe. Ostatnio kilka argumentów przemawia również za udziałem podatności gospodarza i stresu w obserwowanym wzroście częstości występowania astmy. Konieczne są dalsze badania, aby lepiej zrozumieć mechanizmy leżące u podstaw wzrostu lub stagnacji astmy. Copyright © 2012 Elsevier Inc. Wszelkie prawa zastrzeżone.


title: Odporność, stany zapalne i alergie w jelitach.

text: Układ odpornościowy jelit stoi przed wyzwaniem reagowania na patogeny, pozostając stosunkowo niewrażliwym na antygeny pokarmowe i mikroflorę komensalną. W rozwiniętym świecie ta zdolność wydaje się załamywać, a przewlekłe choroby zapalne jelit są powszechne przy pozornym braku jawnych infekcji. Zarówno u myszy, jak i u człowieka, mutacje w genach kontrolujących wrodzone rozpoznawanie odporności, odporność nabytą i przepuszczalność nabłonka są związane z zapaleniem jelit. Sugeruje to, że zaburzona homeostaza między antygenami jelitowymi a odpornością gospodarza stanowi krytyczną determinantę rozwoju zapalenia jelit i alergii.


title: Ilościowa ocena stopnia zarażenia grzybem entomophtoraceous Zoophthora anhuiensis w stosunku do mszycy brzoskwiniowej Myzus persicae.

text: Opracowano dwuetapową metodę ilościowej oceny stopnia zarażenia mszycą brzoskwiniową Myzus persicae (Sulzer) grzybem owadopłotowym Zoophthora anhuiensis (Li) Humber. Po pierwsze, zastosowano standardową zależność czas-dawka-śmiertelność, ustaloną przez modelowanie danych z testu biologicznego 1 przy różnych dawkach konidiów (0,4 - 10,4 konidiów/mm2) Z. anhuiensis F97028, aby uzyskać oszacowanie oczekiwanego prawdopodobieństwa śmiertelności przy danej dawce . Po drugie, przeprowadzono test biologiczny 2 przez równoczesne wystawienie sześciu < lub = 4-dniowych kolonii nimf na deszcz konidiów Z. anhuiensis w każdej z czterech dawek (wynikających z ekspozycji 0,3 - 8,0 min). Następnie kolonie oddzielnie zanurzano w 0,1% roztworze chlorotalonilu na 0,5 minuty w celu dezynfekcji wszystkich przetrwałych konidiów na powłokach gospodarza od 1 do 12 godzin po ekspozycji na działanie temperatury odpowiednio 15 i 20 stopni C. Wskaźnik infekcji w określonym okresie od zakończenia narażenia na zanurzenie oszacowano następnie jako stosunek obserwowanej śmiertelności do oczekiwanego prawdopodobieństwa śmiertelności przy danej dawce. Wyniki wykazały, że infekcja M. persicae przez Z. anhuiensis była bardzo szybka z niewielką różnicą między koloniami mszyc utrzymywanymi w temperaturze 15 i 20 stopni C przed zanurzeniem w roztworze grzybobójczym po ekspozycji. Pierwszy 6-godzinny okres po ekspozycji był najistotniejszy dla skutecznego zakażenia grzyba, przy czym wskaźnik infekcji w dużej mierze zależy od dawki konidialnej. Zakażenie >50% mszyc przy dawce >1,5 konidiów/mm2 i >90% przy >50 konidiów/mm2 zajęło mniej niż 1 godzinę.


title: Nieprawidłowości regulatorowe limfocytów T i globalna epidemia chorób immunozapalnych.

text: Częstość występowania chorób autoimmunologicznych, alergicznych i zapalnych wzrasta ze względu na dotychczas niezidentyfikowane czynniki środowiskowe związane z zachodnimi warunkami życia. Tutaj proponuję, że za tę epidemię mogą odpowiadać zmiany w mikrobiomie jelitowym, działające poprzez regulatorowe limfocyty T (Tregs). Treg kontrolują próg rozpoznawania antygenu obwodowego poprzez toniczną regulację w dół kostymulacji komórek dendrytycznych (DC), a także biorą udział w utrzymaniu tolerogennej funkcji DC. W tym modelu przewiduje się, że drobne zaburzenia w liczbie lub funkcji Treg obniżą próg aktywacji, umożliwiając proliferację i różnicowanie samoreaktywnych komórek CD4T o zbyt niskim powinowactwie, aby przejść negatywną selekcję w grasicy. Brak utrzymania zaangażowania tolerogennego DC narażonych na komensalne drobnoustroje i alergeny może skutkować potencjalnie patogennymi, alergicznymi i zapalnymi reakcjami na powierzchni nabłonka.


title: Skład chemiczny i wartość odżywcza najbardziej cenionych grzybów uprawnych: badanie porównawcze międzygatunkowe.

text: W niniejszym dokumencie przedstawiono i porównano skład chemiczny i wartość odżywczą najczęściej spożywanych gatunków jako świeże grzyby uprawne: Agaricus bisporus (grzyby białe i brązowe), Pleurotus ostreatus (boczniak), Pleurotus eryngii (boczniak królewski), Lentinula edodes ( Shiitake) i Flammulina velutipes (Grzybka ze złotą igłą). Shiitake wykazał najwyższy poziom makroskładników, poza białkami, jak również najwyższy poziom cukrów, tokoferoli i PUFA oraz najniższą zawartość SFA. Pieczarki białe i brązowe charakteryzowały się podobnym składem makroskładników, podobnie jak zbliżone wartości cukrów ogółem, MUFA, PUFA i tokoferoli ogółem. Boczniaki ostrygi i boczniaki królewskie dały najwyższą zawartość MUFA przy zbliżonej zawartości PUFA, MUFA i SFA w obu próbkach. Wykazali również podobne wartości wilgoci, popiołu, węglowodanów i energii. Badanie to przyczynia się do opracowania baz danych żywieniowych najczęściej spożywanych gatunków grzybów na świecie, umożliwiając porównanie między nimi. Ponadto stwierdzono, że hodowane i dzikie próbki tego samego gatunku mają różny skład chemiczny, w tym profile cukrów, kwasów tłuszczowych i tokoferoli. Copyright © 2011 Elsevier Ltd. Wszelkie prawa zastrzeżone.


title: Wyższe częstotliwości krążących limfocytów T CD161+ u pacjentów z alergicznym nieżytem nosa w porównaniu ze zdrowymi dawcami.

text: TŁO: Th17 jest podzbiorem limfocytów T pomocniczych, które wytwarzają cytokiny prozapalne, głównie IL-17. Poziom IL-17 w surowicy jest podwyższony u pacjentów z alergią i ma związek z nasileniem klinicznym. Ostatnio doniesiono, że CD161 jest genem silnie regulowanym w górę w klonach Th17, a wszystkie komórki wytwarzające IL-17 są zawarte w limfocytach T CD161(+). Badanie to miało na celu porównanie częstości obwodowych limfocytów T CD161(+) u pacjentów z alergicznym nieżytem nosa (AR) i zdrowych osób z grupy kontrolnej oraz powiązanie ekspresji CD161 z nasileniem objawów. METODY: Ocenie poddano czterdziestu czterech pacjentów z ANN i 29 zdrowych osób niealergicznych. Ekspresję CD161 oceniano na komórkach CD3(+), CD4(+) i CD8(+) za pomocą podwójnego barwienia immunofluorescencyjnego i analizy sortera komórek aktywowanych fluorescencyjnie. Nasilenie objawów oceniano za pomocą wizualnej skali analogowej. WYNIKI: Pacjenci z alergią wykazywali istotnie wyższą częstość komórek CD3(+)CD161(+), CD4(+)CD161(+) i CD8(+)CD161(+) niż osoby zdrowe niealergiczne (p<0,0001). Ponadto ekspresja komórek CD161 była istotnie związana z nasileniem klinicznym. WNIOSKI: Badanie to dostarcza dowodów na wyższą częstość występowania limfocytów T CD161(+) we krwi obwodowej pacjentów z ANN. Copyright © 2012 S. Karger AG, Bazylea.


title: Różnice w poziomie antyoksydantów świeżych, mrożonych i liofilizowanych truskawek i dżemu truskawkowego.

text: Niniejsze badanie przeprowadzono w celu określenia różnic w poziomie przeciwutleniaczy truskawek świeżych, mrożonych i liofilizowanych oraz dżemu truskawkowego. Hydrofilową aktywność antyoksydacyjną (HAA) i lipofilową aktywność antyoksydacyjną (LAA) mierzono metodą odbarwiania ABTS/H₂O₂/HRP. Następnie zsumowano HAA i LAA, aby obliczyć całkowitą aktywność przeciwutleniającą (TAA). Średnie różnice w HAA i LAA analizowano za pomocą jednokierunkowej analizy wariancji i porównań parami T3 Dunnetta. Średnie TAA dla truskawek liofilizowanych w oparciu o masę „jak spożyta” (95% przedział ufności [CI]: 29,58, 30,58) była znacząco wyższa niż dla truskawek świeżych (95% CI: 3,18, 3,66), mrożonych (95% CI: : 2,58, 2,79) oraz dżem (95% CI: 1,10, 1,22). Średnie TAA w oparciu o suchą masę dla truskawek świeżych (95% CI: 40,48, 46,67) była istotnie wyższa niż dla liofilizowanych (95% CI: 29,58, 30,58), mrożonych (95% CI: 24,62, 26,59) i dżemów (95% CI: 1,48; 1,64). Wyniki zgadzają się z wcześniejszymi badaniami donoszącymi, że truskawki są cennym źródłem przeciwutleniaczy dla konsumentów.


title: Czy seks oralny naprawdę jest niebezpiecznym czynnikiem rakotwórczym? Przyjrzyjmy się bliżej.

text: WPROWADZENIE: W prasie popularnej pojawiły się ostatnio pytania o związek między określonymi zachowaniami seksualnymi, a mianowicie fellatio i mineta, z nowotworami głowy i szyi. Chociaż w ciągu ostatnich 25 lat nastąpił ogólny spadek zachorowalności na raka głowy i szyi, nastąpiła zmiana dystrybucji tych nowotworów w kierunku określonego typu znanego jako rak płaskonabłonkowy jamy ustnej (OSCC) i młodszej grupy demograficznej. . Wykazano, że te konkretne nowotwory, OSCC, są związane z wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV). Kilku badaczy zasugerowało, że tę zmianę w epidemiologii nowotworów głowy i szyi można przypisać zmianie praktyk seksualnych. Chociaż te spekulacje przyjęły się w prasie popularnej, istnieje kilka interesujących sprzeczności w istniejących dowodach, które sugerują, że wniosek ten może być przedwczesny i przesadny. CEL: Celem tego artykułu jest pomoc w wyjaśnieniu problemów, tak aby specjaliści medycyny seksualnej mogli przekazywać swoim pacjentom dokładne i aktualne informacje. GŁÓWNE MIARY REZULTATOWE: To jest artykuł przeglądowy; nie są zgłaszane żadne dane wynikowe. To jest artykuł przeglądowy; nie zebrano żadnych środków. METODY: Publikowane wyszukiwanie HPV, seksu oralnego, raka jamy ustnej i OSCC. WYNIKI: Znaleziono sto dziewięćdziesiąt sześć artykułów na temat HPV; Za istotne uznano 63 artykuły dotyczące seksu oralnego, 55 artykułów dotyczących raka jamy ustnej i 5 artykułów dotyczących OSCC. WNIOSKI: Infekcje HPV występują powszechnie i zwykle ustępują w ciągu 18 miesięcy, dlatego infekcja HPV nie powinna być powodem do niepokoju wśród monogamicznych par o bogatym i zróżnicowanym życiu seksualnym, o ile układ płciowy pozostaje zamknięty i nie występują inne czynniki obniżające odporność . HPV staje się problemem w kontekście upośledzenia układu odpornościowego i utrzymywania się infekcji. Omówiono czynniki przyczyniające się do upośledzenia układu odpornościowego, uporczywości HPV i onkogenezy. © 2012 Międzynarodowe Towarzystwo Medycyny Seksualnej.


title: Wpływ miejscowo stosowanego bioadhezyjnego żelu jagodowego na utratę wskaźników heterozygotyczności w przednowotworowych zmianach w jamie ustnej

text: Cel Celem tego badania była ocena wpływu miejscowego stosowania 10% (w/w) żelu liofilizowanego z czarnej maliny (FBR) na zmienne neoplazji śródnabłonkowej jamy ustnej (IEN), które obejmowały rozpoznanie histologiczne i utratę heterozygotyczności (LOH). ) indeksy. Niestabilność mikrosatelitarna i/lub LOH w loci chromosomowych związanych z genem supresorowym guza wiąże się z wyższym ryzykiem progresji IEN jamy ustnej do raka płaskonabłonkowego jamy ustnej. Wcześniej nasze laboratoria wykazały, że FBR są dobrze tolerowane i mają silne właściwości przeciwutleniające, apoptotyczne i indukujące różnicowanie. Projekt eksperymentalny Każdy uczestnik z IEN służył jako jego własna kontrola wewnętrzna. Przed leczeniem wszystkie zmiany zostały sfotografowane, a tkankę ze zmianą pocięto na pół w celu uzyskania diagnozy przed leczeniem oraz wyjściowych zmiennych biochemicznych i molekularnych. Podawanie żelu (0,5 g podawane cztery razy dziennie przez 6 tygodni) rozpoczęto 1 tydzień po wstępnej biopsji. Genomowy DNA wyizolowano z przechwyconych laserem komórek nabłonka powierzchniowego podstawnej i nadpodstawnej, a następnie poddano amplifikacji PCR przy użyciu zestawów starterów, które były ukierunkowane na znane i przypuszczalne loci genów supresorowych nowotworu związane z INK4a/ARF, p53 i FHIT. Nierównowaga alleli została określona przez analizę sekwencji przy użyciu normalnych tkanek uczestników w celu ustalenia wzorców pików markerów mikrosatelitarnych i rozmiarów alleli. Wyniki Potwierdzając wcześniejsze dane z fazy I, żaden z 27 uczestników nie wytworzył żelu FBR – związanej z nim toksyczności. Ponadto nasze wyniki pokazują regresję histologiczną w podgrupie pacjentów, a także statystycznie istotną redukcję LOH w loci związanych z genem supresorowym guza. Wnioski Te wstępne dane sugerują, że dalsza ocena żeli jagodowych pod kątem doustnej chemoprewencji IEN jest uzasadniona.


title: Seks oralny, rak i śmierć: nowotwory przenoszone drogą płciową

text: Krótko podkreślamy rosnącą liczbę najnowszych dowodów łączących seks oralny bez zabezpieczenia z rozwojem niektórych rodzajów raka głowy i szyi u młodszych pacjentów. Wydaje się, że częstość występowania tych guzów wzrasta, chociaż opracowanie bardziej czułych metod wykrywania HPV może być czynnikiem mylącym.


title: Wytyczne American Cancer Society dotyczące odżywiania i aktywności fizycznej w zapobieganiu nowotworom: zmniejszanie ryzyka raka dzięki zdrowym wyborom żywieniowym ...

text: American Cancer Society (ACS) publikuje wytyczne dotyczące żywienia i aktywności fizycznej, które mają służyć jako podstawa komunikacji, polityki i strategii społeczności, a ostatecznie wpływać na wzorce diety i aktywności fizycznej wśród Amerykanów. Niniejsze wytyczne, publikowane co 5 lat, są opracowywane przez krajowy panel ekspertów w dziedzinie badań nad rakiem, profilaktyki, epidemiologii, zdrowia publicznego i polityki, i jako takie stanowią najbardziej aktualne dowody naukowe związane z wzorcami żywieniowymi i aktywnością oraz ryzykiem zachorowania na raka. . Wytyczne ACS zawierają zalecenia dotyczące indywidualnych wyborów dotyczących wzorców diety i aktywności fizycznej, ale te wybory mają miejsce w kontekście społeczności, która ułatwia lub zakłóca zdrowe zachowania. Wysiłki społeczności są niezbędne do stworzenia środowiska społecznego, które promuje zdrowe wybory żywieniowe i aktywność fizyczną. Dlatego komisja ta przedstawia jedno kluczowe zalecenie dotyczące działań społeczności, które towarzyszy czterem zaleceniom dotyczącym indywidualnych wyborów mających na celu zmniejszenie ryzyka zachorowania na raka. To zalecenie dotyczące działań społecznych uznaje, że wspierające środowisko społeczne jest niezbędne, jeśli jednostki na wszystkich poziomach społeczeństwa mają mieć rzeczywiste możliwości wyboru zdrowych zachowań. Wytyczne ACS są zgodne z wytycznymi American Heart Association i American Diabetes Association dotyczącymi zapobiegania chorobie wieńcowej i cukrzycy, a także ogólnej promocji zdrowia, zgodnie z wytycznymi żywieniowymi Departamentu Zdrowia i Opieki Społecznej z 2005 r. Amerykanie.


title: Formułowanie i ocena in vitro wstrzykiwanych milicylindrycznych implantów PLGA/PLA z ekstraktem z czarnej maliny w celu przedłużonego dostarczania antocyjanów chemoprewencyjnych

text: Cel Celem tego badania było sformułowanie i ocena liofilizowanego ekstraktu etanolowego (RE) maliny czarnej (FBR) z dodatkiem poli(kwasu DL-mlekowego-ko-glikolowego) (PLGA) i poli(kwasu DL-mlekowego) (PLA). wstrzykiwalne implanty milicylindryczne do przedłużonego dostarczania chemoprewencyjnych antocyjanów FBR (cyjanidyno-3-sambubiozyd (CS), cyjanidyno-3-glukozyd (CG) i cyjanidyno-3-rutynozyd (CR)). Metody Identyfikację i oznaczenie ilościowe CS, CG i CR w RE przeprowadzono za pomocą spektroskopii masowej i HPLC. Kompleks inkluzyjny RE:triacetylo-β-cyklodekstryna (TA-β-CD) (IC) wytworzono metodą ugniatania i scharakteryzowano za pomocą dyfrakcji rentgenowskiej (XRD), spektroskopii magnetycznego rezonansu jądrowego (NMR) i spektroskopii UV-widzialnej. Implanty z PLGA lub PLA obciążone IC RE lub RE:TA-β-CD przygotowano metodą wytłaczania z rozpuszczalnikiem. Badania kontrolowanego uwalniania in vitro i in vivo prowadzono odpowiednio z roztworem soli fizjologicznej buforowanej fosforanem Tween-80 (pH 7,4, 37°C) i po podaniu podskórnym samcom szczurów rasy Sprague-Dawley. Antocyjany oznaczono ilościowo metodą HPLC przy 520 nm. Wyniki Zawartość CS, CG i CR w RE wynosiła odpowiednio 0,2, 1,5 i 3,5% wag. Ustalono, że stabilność chemiczna antocyjanów w roztworze jest zależna od pH, a szybkość ich degradacji wzrasta wraz ze wzrostem pH od 2,4 do 7,4. Milicylindryczne implanty PLGA/PLA obciążone 5 lub 10% wag. RE wykazywały wysoki początkowy wybuch i krótki czas uwalniania antocyjanów (odpowiednio 35-52 i 80-100% uwalnianie CG + CR po 1 i 14 dniach). Przyczyna szybkiego uwalniania antocyjanów była powiązana z wyższym wchłanianiem wody przez polimer i porowatością związaną z wysokimi składnikami osmolitycznymi dużej frakcji RE nie zawierającej antocyjanów. XRD, 1H NMR i spektroskopia UV-widzialna wykazały, że cząsteczki frakcji nie-antocyjanów RE tworzyły IC z TA-β-CD, zmniejszając hydrofilowość RE. Utworzenie IC z hydrofobowym nośnikiem, TA-β-CD, zapewniło lepsze przedłużone uwalnianie antocyjanów FBR in vitro/in vivo (odpowiednio 16-24 i 97-99% uwalnianie CG + CR, po 1 i 28 dniach od 20% wag. % RE:TA-β-CD IC/PLA implantów) przez 1 miesiąc, dzięki zmniejszonemu wchłanianiu wody przez polimer i porowatości. Wnioski Milicylindryczne implanty PLA do wstrzykiwania zawierające RE:TA-β-CD IC są optymalnymi formami dawkowania do 1-miesięcznego powolnego i ciągłego dostarczania chemoprewencyjnych antocyjanów FBR.


title: Hamowanie wzrostu przednowotworowych i złośliwych ludzkich linii komórkowych jamy ustnej przez ekstrakty i składniki z czarnych malin.

text: Czarne maliny są bogatym naturalnym źródłem chemoprewencyjnych fitochemikaliów. Ostatnie badania wykazały, że liofilizowane czarne maliny hamują rozwój raka jamy ustnej, przełyku i jelita grubego u gryzoni, a ekstrakty z czarnych malin hamują indukowaną benzo(a)pirenem transformację komórkową fibroblastów zarodków chomika. Jednak mechanizmy molekularne i składniki aktywne odpowiedzialne za chemoprewencję czarnej maliny są niejasne. W tym badaniu stwierdziliśmy, że 2 główne składniki chemoprewencyjne czarnej maliny, kwas ferulowy i beta-sitosterol oraz frakcja eluowana etanolem (RO-ET) podczas chromatografii kolumnowej na krzemionce ekstraktu organicznego z liofilizowanych czarnych malin hamują wzrost przednowotworowych i złośliwych, ale nie normalnych ludzkich linii komórek nabłonka jamy ustnej. Inna frakcja eluowana CH2Cl2/etanolem (DM:ET) i kwasem elagowym hamowała wzrost normalnych, przednowotworowych i złośliwych ludzkich linii komórkowych jamy ustnej. Zbadaliśmy mechanizmy molekularne, dzięki którym kwas ferulowy i beta-sitosterol oraz frakcja RO-ET selektywnie hamowały wzrost przednowotworowych i złośliwych komórek jamy ustnej za pomocą cytometrii przepływowej i Western blot białek regulujących cykl komórkowy. Nie było dostrzegalnej zmiany w rozkładzie cyklu komórkowego po traktowaniu komórek frakcją RO-ET. Komórki przednowotworowe i złośliwe przeniesione do fazy G2/M cyklu komórkowego po inkubacji z kwasem ferulowym. Leczone beta-sitosterolem komórki przednowotworowe i nowotworowe akumulowane odpowiednio w fazie G0/G1 i G2/M. Frakcja RO-ET obniżyła poziom cykliny A i genu cyklu podziału komórkowego 2 (cdc2) w komórkach przednowotworowych oraz cykliny B1, cykliny D1 i cdc2 w złośliwych liniach komórkowych. Frakcja ta podniosła również poziomy p21waf1/cip1 w złośliwej linii komórkowej. Traktowanie kwasem ferulowym doprowadziło do zwiększenia poziomów cykliny B1 i cdc2 w obu liniach komórkowych, a p21waf1/cip1 było indukowane w złośliwej linii komórkowej. beta-sitosterol obniżył poziomy cykliny B1 i cdc2, jednocześnie zwiększając p21waf1/cip1 zarówno w liniach komórek przednowotworowych, jak i złośliwych. Wyniki te pokazują po raz pierwszy, że hamujący wzrost wpływ czarnych malin na przednowotworowe i złośliwe ludzkie komórki jamy ustnej może być związany z określonymi składnikami, które są ukierunkowane na nieprawidłowe szlaki sygnałowe regulujące progresję cyklu komórkowego.


title: Miejscowe stosowanie bioadhezyjnego żelu z czarnej maliny moduluje ekspresję genów i redukuje białko cyklooksygenazy 2 w ludzkich przednowotworowych zmianach jamy ustnej

text: Zmniejszona ekspresja genów proapoptotycznych i terminalnego różnicowania w połączeniu ze zwiększonym poziomem enzymów prozapalnych i indukujących angiogenezę, cyklooksygenazy 2 (COX-2) i indukowalnej syntazy tlenku azotu (iNOS), koreluje ze złośliwą transformacją śródnabłonkowej neoplazji jamy ustnej (IEN). W związku z tym, w badaniu tym zbadano wpływ 10% (wag./wag.) liofilizowanego żelu malinowego na histopatologię jamy ustnej IEN, profile ekspresji genów, śródnabłonkowe białka COX-2 i iNOS oraz gęstość naczyń mikrokrążenia. Nasze laboratoria wykazały, że liofilizowane czarne maliny mają właściwości antyoksydacyjne, a także indukują apoptozę keratynocytów i końcowe różnicowanie. Tkanki jamy ustnej IEN pocięto na pół, aby dostarczyć próbki do diagnozy wstępnej i ustalić podstawowe zmienne biochemiczne i molekularne. Leczenie pozostałej tkanki zmienionej chorobowo (0,5 g żel nakładany cztery razy dziennie przez 6 tygodni) rozpoczęto 1 tydzień po wstępnej biopsji. RNA wyizolowano z szybko zamrożonych zmian IEN do analizy mikromacierzy, a następnie ilościowej walidacji metodą PCR z odwrotną transkrypcją. Dodatkowe analizy ilościowe PCR z odwrotną transkrypcją specyficzne dla genów nabłonka ułatwiły ocenę efektów leczenia tkanek docelowych. Poziomy białek powierzchniowych nabłonka COX-2 i iNOS oraz gęstość naczyń mikrokrążenia określono za pomocą analizy obrazu ilościowej immunohistochemii. Miejscowe stosowanie żelu z jagodami jednolicie tłumiło geny związane z przetwarzaniem RNA, recyklingiem czynników wzrostu i hamowaniem apoptozy. Chociaż większość uczestników wykazała po leczeniu zmniejszenie nabłonkowych białek iNOS i COX-2, tylko redukcja COX-2 była statystycznie istotna. Dane te pokazują, że stosowanie żelu z jagodami modulowało profile ekspresji genów IEN doustnie, ostatecznie zmniejszając nabłonkowe białko COX-2. W podgrupie pacjentów stosowanie żelu z jagód zmniejszało również gęstość naczyniową w powierzchownych tkankach łącznych i indukowało geny związane z różnicowaniem terminalnym keratynocytów.


title: Wzorce żywieniowe a ryzyko raka przełyku.

text: Wstęp: Rola nawyków żywieniowych na ryzyko raka przełyku jest rzadko rozważana w kategoriach wzorców żywieniowych. PACJENCI I METODY: Przeanalizowaliśmy dane z włoskiego badania kliniczno-kontrolnego, obejmującego 304 przypadki raka płaskonabłonkowego przełyku i 743 kontrole szpitalne. Nawyki żywieniowe oceniano za pomocą kwestionariusza częstotliwości jedzenia. Wzorce żywieniowe a posteriori zostały zidentyfikowane poprzez analizę czynników głównych składowych przeprowadzoną na 28 wybranych składnikach odżywczych. Iloraz szans (OR) i 95% przedziały ufności (CI) uzyskano z wielu modeli regresji logistycznej zastosowanych do kwartyli wyników czynnikowych, z uwzględnieniem potencjalnych zmiennych zakłócających. WYNIKI: Zidentyfikowaliśmy pięć głównych wzorców żywieniowych, nazwanych „produktami pochodzenia zwierzęcego i pokrewnymi składnikami”, „witaminami i błonnikiem”, „bogatymi w skrobię”, „innymi wielonienasyconymi kwasami tłuszczowymi i witaminą D” oraz „innymi tłuszczami”. Wzorzec „produkty zwierzęce i pokrewne składniki” był dodatnio związany z rakiem przełyku (OR = 1,64, 95% CI:1,06-2,55, dla najwyższego i najniższego kwartyla kategorii wyników czynnikowych). „Witaminy i błonnik” (OR = 0,50, 95% CI: 0,32-0,78) oraz „inne wielonienasycone kwasy tłuszczowe i witamina D” (OR = 0,48, 95% CI: 0,31-0,74) były odwrotnie proporcjonalne do raka przełyku. Dla innych wzorów nie zaobserwowano żadnego istotnego związku. WNIOSEK: Nasze odkrycia sugerują, że dieta bogata w pokarmy pochodzenia zwierzęcego i uboga w pokarmy zawierające witaminy i błonnik zwiększa ryzyko raka przełyku.


title: Wzorce żywieniowe i ryzyko raka przełyku: populacyjne badanie kliniczno-kontrolne.

text: Badania epidemiologiczne badające związek między przyjmowaniem pokarmu a rakiem przełyku skupiały się głównie na składnikach odżywczych i grupach żywności, a nie na wzorcach żywieniowych. Przeprowadziliśmy populacyjne badanie kliniczno-kontrolne, które obejmowało 365 przypadków gruczolakoraka przełyku (OAC), 426 gruczolakoraka połączenia przełykowo-żołądkowego (OGJAC) i 303 przypadków raka płaskonabłonkowego przełyku (OSCC), z częstością dopasowaną do wieku, płci i położenia geograficznego do 1580 sterownica. Dane dotyczące czynników demograficznych, stylu życia i diety zebrano za pomocą samodzielnie wypełnianych kwestionariuszy. Wykorzystaliśmy analizę głównych składników, aby wyprowadzić trzy wzorce żywieniowe: „mięso i tłuszcz”, „makaron i pizza” oraz „owoce i warzywa” oraz bezwarunkowe modele regresji logistycznej w celu oszacowania ryzyka OAC, OGJAC i OSCC związanego z kwartylami (Q) wyniki wzorców żywieniowych. Wysoki wynik dla wzorca mięsa i tłuszczu wiązał się ze zwiększonym ryzykiem wszystkich trzech nowotworów: skorygowany dla wielu zmiennych OR 2,12 (95% CI 1,30, 3,46) dla OAC; 1,88 (95% CI 1,21, 2,94) dla OGJAC; 2,84 (95% CI 1,67, 4,83) dla OSCC (trend P <0,01 dla wszystkich trzech nowotworów). Wysoki wynik we wzorze makaron-pizza był odwrotnie skorelowany z ryzykiem OSCC (OR 0,58, 95% CI 0,36, 0,96, P dla trendu=0,009); a wysoki wynik dla wzorca owocowo-warzywnego wiązał się z granicznie istotnym zmniejszeniem ryzyka OGJAC (OR dla Q4 v. Q1 0,66, 95% CI 0,42, 1,04, P=0,07) oraz istotnie zmniejszone ryzyko OSCC (OR 0,41, 95% CI 0,24, 0,70, P dla trendu=0,002). Wydaje się, że wysokotłuszczowe produkty mleczne odgrywają dominującą rolę w związku między wzorcem mięsa i tłuszczu a ryzykiem OAC i OGJAC. Potrzebne są dalsze badania w badaniach prospektywnych, aby potwierdzić te ustalenia.


title: Synergizm zsekwencjonowanych kombinacji kurkuminy i 3-galusanu epigallokatechiny z cisplatyną w zabijaniu ludzkich komórek raka jajnika.

text: Lekooporność pozostaje nieustannym wyzwaniem w chemioterapii raka jajnika. Celem tego badania było określenie wpływu na synergizm aktywności zsekwencjonowanych kombinacji cisplatyny (Cis) z kurkuminą (Cur) i 3-galusanu epigallokatechiny (EGCG) w ludzkich liniach komórkowych raka jajnika. Leki dodawano w kombinacjach binarnych: Cis w połączeniu z Cur i Cis w połączeniu z EGCG do linii komórek ludzkiego raka jajnika A2780 i A2780(cisR), stosując pięć różnych sekwencji podawania: 0/0 h, 4/0 h, 0 /4 godz., 24/0 godz. i 0/24 godz. Do oceny łącznego działania leków zastosowano wskaźnik kombinacji (CI). CI <1, =1 i >1 wskazywały odpowiednio na synergizm, addytywność i antagonizm. Akumulację komórkową poziomu wiązania platyny i platyny-DNA z Cis i jego kombinacji z fitochemikaliami określono za pomocą spektrometrii absorpcji atomowej w piecu grafitowym. Dodanie Cis 4 godziny przed Cur i EGCG (kombinacja 0/4 godziny) dało najbardziej synergiczne wyniki w obu liniach komórkowych A2780 i A2780(cisR). Komórkowe akumulacje wiązania platyny i platyny-DNA wynikające z kombinacji 0/4 h były większe w porównaniu z wartościami przy użyciu samego Cis, dostarczając w ten sposób wyjaśnienie działania synergistycznego. Gdy zsekwencjonowane kombinacje Cis z Cur iz EGCG stosuje się do ludzkich linii komórkowych raka jajnika A2780 i A2780(cisR), wydaje się, że niższe stężenia i krótsza przerwa czasowa między dwoma dodawaniami dają wyższy efekt cytotoksyczny.


title: Strategie kombinatoryczne wykorzystujące nutraceutyki w rozwoju raka.

text: Rak jest drugą najczęstszą przyczyną zgonów na świecie. Dlatego walka z rakiem jest jednym z najważniejszych obszarów badań w medycynie, który prawdopodobnie przyczynia się do zwiększonego zainteresowania chemoprewencją jako alternatywnym podejściem do kontroli raka. Zapobieganie nowotworom za pomocą nutraceutyków obecnych w owocach i warzywach cieszy się dużym zainteresowaniem ze względu na ich niski koszt i szeroki margines bezpieczeństwa. Znaczna ilość dowodów z badań na ludziach, zwierzętach i kulturach komórkowych wykazała chemoprewencyjny wpływ tych naturalnych produktów na raka. Jednak interwencja jednoskładnikowa nie przyniosła oczekiwanego wyniku w badaniach klinicznych; dlatego coraz większą popularność zyskują kombinacje nutraceutyków. W związku z tym potrzebne są kombinacje nutraceutyków, które naśladują rzeczywiste sytuacje i są kompetentne w ukierunkowaniu na wiele celów z bardzo małą lub praktycznie żadną toksycznością. W tym przeglądzie podsumowujemy wyniki tych badań, które donoszą o kombinatorycznym działaniu chemoprewencyjnym różnych nutraceutyków i ich kombinacji z lekami przeciwnowotworowymi. © 2011 Nowojorska Akademia Nauk.


title: Truskawkowe pola na zawsze?

text: Na podstawie licznych danych przedklinicznych potwierdzających skuteczność prewencyjną małych owoców, takich jak jagody i winogrona, Chen i współpracownicy przeprowadzili randomizowane (nieporównawcze) badanie fazy II oceniające dwie dawki proszku truskawkowego (60 g/d lub 30 g/d dla sześciu miesięcy) w celu zapobiegania rakowi przełyku w Chinach (opisane w tym numerze czasopisma, od str. 41); 60 g/d zmniejszało histologiczne nasilenie zmian dysplastycznych i zmniejszało zlokalizowane biomarkery, podczas gdy 30 g/d było nieskuteczne. Pozostają podstawowe pytania, takie jak najlepsza formuła proszku truskawkowego, aktywne składniki związane z proszkiem oraz rzeczywisty mechanizm działania, a standaryzowane preparaty będą wymagane, aby umożliwić powszechne stosowanie proszku truskawkowego z przewidywalnym skutkiem. Jest jednak oczywiste, że praca ta jest dobrym przykładem dowodu słuszności zasad i podkreśla ważną rolę diety, odżywiania i produktów naturalnych w zapobieganiu nowotworom. ©2012 AACR.


title: Rola antyoksydantów w terapii nowotworów.

text: Stres oksydacyjny jest kluczowym elementem łączącym toksyczność środowiskową z wieloetapowym procesem rakotwórczym. Reaktywne formy tlenu (ROS) są generowane w odpowiedzi na bodźce zarówno endogenne, jak i egzogenne. Aby zrównoważyć uszkodzenia, w których pośredniczą ROS, istnieje endogenny system obronny antyoksydantów; jednak, gdy utlenianie przekracza mechanizmy kontrolne, powstaje stres oksydacyjny. Przewlekły i kumulacyjny stres oksydacyjny wywołuje szkodliwe modyfikacje różnych składników wielkocząsteczkowych, takich jak DNA, lipidy i białka. Podstawowym mechanizmem wielu leków chemioterapeutycznych przeciwko komórkom nowotworowym jest tworzenie ROS, czyli wolnych rodników. Radioterapia polega na tym, że promieniowanie jonizujące niszczy komórki nowotworowe. Radioterapia wywołuje bezpośrednie zmiany w DNA lub cząsteczkach biologicznych, które ostatecznie wpływają na DNA. Wolne rodniki wytwarzane podczas terapii onkologicznej są również często źródłem poważnych skutków ubocznych. Celem tego przeglądu jest dostarczenie informacji na temat wpływu antyoksydantów podczas leczenia onkologicznego oraz omówienie możliwych zdarzeń i skuteczności. Powstała debata na temat tego, czy suplementacja przeciwutleniaczami zmienia skuteczność chemioterapii raka. Wciąż istnieją ograniczone dowody zarówno dotyczące jakości, jak i wielkości próbki, co sugeruje, że niektóre suplementy przeciwutleniające mogą zmniejszać niepożądane reakcje i toksyczność. Znaczące zmniejszenie toksyczności może złagodzić toksyczność ograniczającą dawkę, tak aby więcej pacjentów było w stanie ukończyć przepisane schematy chemioterapii, a tym samym z kolei poprawić potencjał powodzenia pod względem odpowiedzi guza i przeżycia. Copyright © 2013 Elsevier Inc. Wszelkie prawa zastrzeżone.


title: Randomizowane badanie II fazy liofilizowanych truskawek u pacjentów z dysplastycznymi zmianami przedrakowymi przełyku.

text: Dysplazja jest histologicznym prekursorem raka płaskonabłonkowego przełyku (SCC). Wcześniej wykazaliśmy, że dietetyczny liofilizowany lub liofilizowany proszek truskawkowy hamuje SCC wywołane N-nitrozometylobenzyloaminą w przełyku szczura. Na podstawie tej obserwacji przeprowadziliśmy randomizowane (nieporównawcze) badanie fazy II w Chinach w celu zbadania skutków dwóch dawek liofilizowanych truskawek u pacjentów ze zmianami dysplastycznymi przełyku w obszarze wysokiego ryzyka raka przełyku. Losowo przydzieliliśmy 75 pacjentów, u których w badaniu endoskopowym stwierdzono dysplastyczne zmiany przednowotworowe przełyku, do otrzymywania liofilizowanego proszku truskawkowego w dawce 30 g/d (37 pacjentów) lub 60 g/d (38 pacjentów) przez sześć miesięcy; proszek zmieszano z wodą i wypił. Po sześciu miesiącach oceniliśmy zmiany stopnia histologicznego tych zmian (pierwszorzędowy punkt końcowy) w sposób zaślepiony. Dawka 30 g/d nie wpływała istotnie na histologię ani żaden inny mierzony parametr. Jednak dawka 60 g/d zmniejszyła histologiczny stopień przednowotworowych zmian dysplastycznych u 29 (80,6%) z 36 pacjentów przy tej dawce, którzy byli oceniani pod kątem histologicznym (P < 0,0001). Proszek truskawkowy był dobrze tolerowany, bez skutków toksycznych i poważnych działań niepożądanych. Truskawki (60 g/d) zmniejszyły również poziom ekspresji białka indukowanej syntazy tlenku azotu (iNOS) o 79,5% (P < 0,001), cyklooksygenazy-2 (COX-2) o 62,9% (P < 0,001), czynnika fosfojądrowego kappa B (NFκB)-p65 (pNFκB-p65) o 62,6% (P < 0,001) i fosfo-S6 (pS6) o 73,2% (P < 0,001). Liofilizowane truskawki (60 g/d) również znacząco hamowały wskaźnik znakowania Ki-67 o 37,9% (P = 0,023). Nasze obecne wyniki wskazują na potencjał liofilizowanego proszku truskawkowego w zapobieganiu rakowi przełyku u ludzi, wspierając dalsze badania kliniczne tego naturalnego środka w tym środowisku. ©2011 AACR.


title: Rak przełyku: epidemiologia, patogeneza i profilaktyka.

text: Rak przełyku jest bardzo agresywny i jest częstym nowotworem zarówno na całym świecie, jak iw Stanach Zjednoczonych. W ciągu ostatnich dwóch dekad zarówno zachorowalność, jak i śmiertelność na raka przełyku w Stanach Zjednoczonych wzrosła, podczas gdy zachorowalność i śmiertelność na inne nowotwory spadły. Chociaż rak płaskonabłonkowy przełyku i gruczolakorak przełyku różnią się histologią i rozmieszczeniem epidemiologicznym, niektóre z ich czynników ryzyka (np. niedobory dietetyczne i tytoń) oraz mechanizmy leżące u podstaw karcynogenezy są takie same. Intensywne badania nad czynnikami ryzyka w połączeniu z możliwością identyfikacji zmian prekursorowych (np. dysplazji płaskonabłonkowej w raku płaskonabłonkowym przełyku i przełyku Barretta w gruczolakoraku przełyku) utorowały drogę do badań nad chemoprewencją raka przełyku, z których niektóre przyniosły obiecujące wyniki.


title: Nowotwory o zasięgu bocznym odbytnicy skutecznie leczone w dwóch etapach za pomocą endoskopowego wycięcia podśluzówkowego i endoskopowej resekcji błony śluzowej

text: Wprowadzenie Endoskopowa dyssekcja podśluzówkowa (ESD) jest zaawansowaną techniką endoskopii leczniczej, alternatywą dla endoskopowej resekcji błony śluzowej (EMR) w przypadku powierzchownych nowotworów przewodu pokarmowego >2 cm. ESD pozwala na bezpośrednie rozwarstwienie błony podśluzowej, a duże zmiany mogą być wycinane en bloc. ESD nie jest ograniczone rozmiarem resekcji, zwiększa odsetek resekcji całkowitych histologicznie i może zmniejszyć nawroty miejscowe. Niemniej jednak technika ta jest czasochłonna, wymagająca technicznie i wiąże się z wysokim odsetkiem powikłań. Aby zmniejszyć ryzyko powikłań, zaproponowano różne urządzenia i postęp techniczny, które dają sprzeczne wyniki, a mimo to resekcje en bloc dużych zmian ESD wiążą się ze zwiększonymi powikłaniami. Prezentacja przypadku Z powodzeniem zastosowaliśmy połączoną technikę ESD/EMR w przypadku dużych guzów odbytnicy rozsianych bocznie (LST). ESD zastosowano do obwodowej resekcji 2/3 zmiany, a następnie częściowej (2-3 sztuki) resekcji centralnej części guza. U wszystkich trzech pacjentów uzyskaliśmy pełne wycięcie polipa i pełną ocenę histologiczną przy braku powikłań i nawrotów po 6 miesiącach obserwacji. Wnioski W leczeniu LST odbytnicy leczenie skojarzone – resekcja ESD/EMR może być uważane za odpowiednią opcję terapeutyczną, wskazaną w wybranych przypadkach jako alternatywa dla operacji, w której obie techniki nie są oddzielnie ani niezawodne, ani bezpieczne. Jednak, aby potwierdzić nasze wyniki, potrzebne są większe próby z dłuższym okresem obserwacji wraz z doskonaleniem techniki i urządzeń technicznych.


title: Reakcje glikemiczne na słodzone suszone i surowe żurawiny u ludzi z cukrzycą typu 2.

text: W badaniu tym oceniano odpowiedź metaboliczną na słodzoną suszoną żurawinę (SDC), surową żurawinę (RC) i biały chleb (WB) u ludzi z cukrzycą typu 2. Opracowanie smacznych preparatów żurawinowych o niższych odpowiedziach glikemicznych może być przydatne do poprawy spożycia owoców i kontroli glikemii u osób z cukrzycą. W tym badaniu chorzy na cukrzycę typu 2 (n=13) otrzymywali WB (57 g, 160 kcal, 1 g błonnika), RC (55 g, 21 kcal, 1 g błonnika), SDC (40 g, 138 kcal, 2,1 g błonnika). ) oraz SDC zawierający mniej cukru (SDC-LS, 40 g, 113 kcal, 1,8 g błonnika + 10 g polidekstrozy). Stężenie glukozy w osoczu (mmol/l) osiągnęło istotny szczyt po 60 min dla WB i po 30 min dla RC, SDC i SDC-LS odpowiednio przy 9,6 ± 0,4, 7,0 ± 0,4, 9,6 ± 0,5 i 8,7 ± 0,5, WB pozostało znacznie podwyższone w porównaniu z innymi zabiegami po 120 min. Insulina osocza (pmol/ml) osiągnęła maksimum po 60 min dla WB i SDC oraz po 30 min dla RC i SDC-LS odpowiednio przy 157 ± 15, 142 ± 27, 61 ± 8 i 97 ± 11. Insulina osocza dla SDC-LS była znacząco niższa po 60 min niż WB lub SDC. Wartości pola powierzchni insuliny pod krzywą (AUC) dla RC i SDC-LS były znacznie niższe niż WB lub SDC. Zawartość fenolu w SDC i SDC-LS została określona po ekstrakcji 80% acetonem przed wysokosprawną chromatografią cieczową (HPLC) i spektrometrią mas z jonizacją metodą elektronowego rozpylania (ESI-MS) i stwierdzono, że jest bogata w kwas 5-kafeoilochinowy, kwercetynę- 3-galaktozyd i kwercetyna-3-galaktozyd oraz epikatechina dimer proantocyjanidyny. Podsumowując, SDC-LS był związany z korzystną odpowiedzią glikemiczną i insulinemiczną u chorych na cukrzycę typu 2. Zastosowanie praktyczne: Badanie to porównuje zawartość fenoli i odpowiedzi glikemiczne w różnych produktach żurawinowych. Badanie ma na celu poszerzenie możliwości wyboru smacznej i przenośnej zdrowej żywności dla osób z cukrzycą typu 2. W badaniu tym scharakteryzowano również nowatorskie zastosowanie polidekstrozy jako środka wypełniającego, umożliwiającego zmniejszenie kaloryczności i potencjalnej odpowiedzi glikemicznej.


title: Żurawina i produkty żurawinowe: potężne źródła przeciwutleniaczy in vitro, ex vivo i in vivo.

text: Produkty żurawinowe, a zwłaszcza sok żurawinowy (CJ), były spożywane ze względów zdrowotnych, głównie ze względu na ich wpływ na infekcje dróg moczowych. Zbadaliśmy ilość zarówno wolnych, jak i całkowitych (po hydrolizie) przeciwutleniaczy fenolowych w produktach żurawinowych za pomocą testu Folina. Kolejność zawartości polifenoli ogółem w żywności żurawinowej w przeliczeniu na świeżą wagę była następująca: suszone > mrożone > sos > sos w galarecie. W zależności od wielkości porcji dla wszystkich produktów żurawinowych kolejność była następująca: mrożone > sok 100% > suszone > sok 27% > sos > sos w galarecie. Syrop kukurydziany o wysokiej zawartości fruktozy (HFCS) jest głównym źródłem spożycia cukru w USA i zawiera zarówno glukozę, jak i fruktozę, potencjalne mediatory stresu oksydacyjnego. Zbadaliśmy wpływ spożycia HFCS i askorbinianu z przeciwutleniaczami CJ lub bez CJ (kontrola) podawanych 10 zdrowym osobom po całonocnym poście. Zdolność antyoksydacyjną osocza, glukozę, triglicerydy i askorbinian mierzono 6 razy w ciągu 7 godzin po spożyciu pojedynczej porcji 240 ml dwóch różnych napojów. Kontrolny HFCS powodował nieznaczny spadek zdolności antyoksydacyjnej osocza we wszystkich punktach czasowych, a tym samym stres oksydacyjny pomimo obecności askorbinianu. CJ powodował wzrost zdolności antyoksydacyjnej osocza, który był znacznie większy niż kontrolny HFCS we wszystkich punktach czasowych. Trójglicerydy poposiłkowe, spowodowane obecnością fruktozy w napojach, były głównie odpowiedzialne za stres oksydacyjny i były istotnie skorelowane ze stresem oksydacyjnym mierzonym przez zdolność antyoksydacyjną. Żurawina jest doskonałym źródłem wysokiej jakości przeciwutleniaczy i powinna być badana w badaniach suplementacji na ludziach.


title: Porównanie istotnych dla zdrowia flawonoidów w powszechnie spożywanych produktach żurawinowych.

text: Korzyści zdrowotne wynikające ze spożywania produktów żurawinowych związane są z unikalnym składem flawonoidowym owoców, w tym złożonym profilem antocyjanów i proantocyjanidyn. Jednak podczas przetwarzania technikami takimi jak prasowanie, puszkowanie, zagęszczanie lub suszenie, wiele z tych naturalnych składników może zostać osłabionych lub dezaktywowanych z powodu fizycznego oddzielenia, degradacji termicznej lub utleniania. Świeże żurawiny porównano z jagodami liofilizowanymi i pojedynczymi tkankami owoców (skórką i owocami obranymi). Wśród badanych produktów znalazły się soki żurawinowe (handlowe i przygotowywane z koncentratu), sosy żurawinowe (handlowe i domowe) oraz żurawina suszona słodzona (handlowa). Liofilizacja nie spowodowała wykrywalnych strat antocyjanów lub proantocyjanidyn z owoców żurawiny. Antocyjany zlokalizowane były w skórze. Proantocyjany były wyższe w skórze niż w miąższu, z wyjątkiem dimeru procyjanidyny A-2, który był skoncentrowany w miąższu. Antocyjany były istotnie wyższe w soku niepochodzącym z koncentratu niż w rekonstytuowanym soku z koncentratu (odpowiednio 8,3 mg i 4,2 mg/100 ml). Podobnie proantocyjanidyny były istotnie wyższe w soku niepochodzącym z koncentratu w porównaniu z sokiem z koncentratu (odpowiednio 23,0 mg i 8,9 mg/100 ml). Sosy domowej roboty zawierały znacznie więcej antocyjanów i proantocyjanidyn (odpowiednio 15,9 i 87,9 mg/100 g) niż sosy puszkowane z dodatkiem całych jagód (odpowiednio 9,6 i 54,4 mg/100 g) lub galaretki (1,1 i 16 mg/100 g). odpowiednio). Suszona żurawina słodzona zawierała dość mało antocyjanów (7,9 mg/100 g), ale nadal zawierała znaczną ilość proantocyjanidyn (64,2 mg/100 g). Produkty przetworzone komercyjnie zawierały istotnie niższy poziom polifenoli w porównaniu do przetworów świeżych i przetworów domowych. Antocyjany były bardziej wrażliwe na degradację niż proantocyjanidyny. PRAKTYCZNE ZASTOSOWANIE: Ponieważ soki żurawinowe i inne produkty są coraz częściej spożywane ze względu na ich uznane korzyści zdrowotne (w tym profilaktykę infekcji dróg moczowych), ważne jest rozważenie, w jaki sposób różne stopnie przemysłowego i domowego przetwarzania mogą zmienić wrodzone poziomy aktywnych biologicznie flawonoidów (zwłaszcza antocyjany i proantocyjanidyny) charakterystyczne dla nienaruszonych owoców. © 2012 Instytut Technologów Żywności®