title: Wpływ dodanych tkanek łącznych na właściwości sensoryczne i mechaniczne restrukturyzowanych steków wołowych.

text: Aby określić ilościowo niepożądane poziomy tkanki łącznej, zrestrukturyzowano produkty wołowe z dodatkiem 2,5 i 5% ścięgna; 5 i 10% dodane epimysium, chrząstka lub peri/endomysium; i kontroli. Początkowa tkliwość (IT), resztkowa tkanka łączna (CT) i ogólna tekstura (OT) zostały ocenione przez panel sensoryczny. Paneliści niekorzystnie ocenili IT, CT i OT dla 2,5 i 5% ścięgna oraz CT i OT dla 10% epimysium i chrząstki. Wyniki CT i OT korelowały z zawartością hydroksyproliny i szczytową siłą ścinającą Lee-Kramera dla niegotowanych steków z dodatkiem ścięgien, chrząstek i epimysium, ale nie peri/endomysium. Dopuszczalne produkty można wytwarzać, gdy surowce są wolne od ścięgien i zawierają tylko ograniczone ilości epimysium. Copyright © 1990. Wydane przez Elsevier Ltd.


title: Oznaczanie transglutaminazy mikrobiologicznej w mięsie i produktach mięsnych.

text: Transglutaminaza to enzym, który można wykorzystać do sieciowania kawałków mięsa, ryb lub produktów mięsnych. Otrzymany produkt daje optyczne wrażenie nienaruszonego kawałka mięsa. W niektórych krajach dozwolone jest stosowanie transglutaminazy jako dodatku do żywności. Należy jednak zadeklarować jego wykorzystanie, aby zapewnić przejrzystość dla konsumentów. W artykule opisano dwie ortogonalne metody analityczne odpowiednie do wykrywania istotnych technologicznie stężeń transglutaminazy (około 25 mg czystego enzymu w 1 kg produktu) w mięsie i produktach mięsnych. Podejście oparte na spektrometrii mas opiera się na uprzednim trawieniu proteazą Achromobacter lyticus oraz separacji i detekcji metodą LC-MS/MS. Wystarczającą selektywność uzyskano monitorując cztery różne peptydy. Ortogonalne (komplementarne i niezależne) podejście oparte na teście ELISA opiera się na dwóch dostępnych na rynku przeciwciałach specyficznych dla transglutaminazy bakteryjnej, połączonych z testem kanapkowym ELISA. Obie metody przetestowano, analizując około 60 próbek pozyskanych z rynku.


title: p53: strażnik genomu i policjant onkogenów.

text: Proces złośliwej transformacji powszechnie pociąga za sobą uszkodzenie genetyczne i sygnalizację onkogenną, dwa stresy, które są sygnalizowane p53 za pośrednictwem różnych szlaków genetycznych. Na tej podstawie można wyróżnić dwa zadania dla p53: „strażnik genomu” polegający na wykrywaniu i reagowaniu na uszkodzenia DNA poprzez kinazy ATM/ATR i Chk1/Chk2 oraz „policjant onkogenów”, który odpowiednio polega na odpowiadaniu na sygnalizację onkogenną poprzez białko ARF stabilizujące p53. Wbrew oczekiwaniom, ostatnie dowody genetyczne na myszach wskazują, że odpowiedź p53 na uszkodzenie DNA ma niewielki lub żaden wpływ na ochronę przed rakiem. W przeciwieństwie do tego aktywacja p53 zależna od ARF jest krytyczna dla supresji guza, w której pośredniczy p53. W tym miejscu omawiamy mechanistyczne implikacje tych obserwacji i ich znaczenie dla leczenia raka.


title: Porównanie potencjału cytotoksycznego i mutagennego płynnych aromatów wędzarniczych, kondensatu dymu papierosowego i kondensatu dymu drzewnego.

text: Chociaż produkty pirolizy są często cytotoksyczne i mutagenne, związek między rodzajem materiału poddanego pirolizie a toksycznością powstałych produktów pirolizy jest słabo poznany. Celem tego badania była ocena i porównanie cytotoksyczności i mutagenności kilku typów popularnych produktów pirolizy. Cytotoksyczność i mutagenność tych produktów oceniano, stosując odpowiednio testy wychwytu czerwieni obojętnej i mutagenności Amesa. Aktywność biologiczną czterech płynnych aromatów do wędzenia (LSF) porównano z dwoma innymi materiałami pochodzącymi z pirolizy; kondensat z dymu papierosowego (CSC) i kondensat z dymu drzewnego (WSC). Wyniki wykazały, że wszystkie mieszaniny wykazywały zależną od stężenia odpowiedź cytotoksyczną. CSC i WSC były mniej cytotoksyczne niż trzy LSF, ale bardziej cytotoksyczne niż jedna z marek. CSC był mutagenny w dwóch szczepach Salmonella; jednak żaden z LSF ani WSC nie był mutagenny przy użyciu TA98, a tylko trzy z LSF były pozytywne z TA100. Sześć materiałów pochodzących z pirolizy ocenionych w tym badaniu wykazało różne wzorce i wielkości cytotoksyczności i mutagenności. Wyniki te wskazują, że na cytotoksyczność i mutagenność złożonych mieszanin pochodzących z produktów pirolizy ma wpływ rodzaj materiału poddanego pirolizie i/lub metoda użyta do przygotowania mieszaniny. Potencjał cytotoksyczny niektórych handlowych aromatów dymu jest większy niż kondensatu z dymu papierosowego, a kilka aromatów spożywczych ma działanie mutagenne na jeden szczep Salmonelli.


title: Badanie mutagenności w teście Salmonella typhimurium związków fenolowych i frakcji fenolowych uzyskanych z kondensatów dymu wędzarniczego.

text: Dym wędzarniczy, który jest używany do aromatyzowania produktów mięsnych, został zbadany pod kątem jego działania mutagennego w teście Salmonella typhimurium. Chodziło nam przede wszystkim o frakcje wolne od wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych, ale zawierające związki fenolowe, które odpowiadają za właściwości konserwujące i aromatyzujące dymu. Najliczniej występujące związki fenolowe (fenol, krezole, 2,4-dimetylofenol, brenkatechina, syringol, eugenol, wanilina i gwajakol) dały negatywne wyniki, gdy były testowane pod kątem mutagenności w pięciu stężeniach do 5000 mikrogramów/płytkę, zi bez S -9 wymieszać, używając pięciu szczepów S. typhimurium. Nawet gdy fenol był dalej badany w różnych warunkach testowych, nie zaobserwowano indukcji rewertantów his+. Gdy dym z wędzarni był zagęszczony i frakcjonowany, większość różnych frakcji fenolowych również dała negatywne wyniki w testach w pięciu stężeniach z użyciem pięciu szczepów S. typhimurium. Jednak w kilku przypadkach nastąpił nieznaczny wzrost liczby rewertantów. Nie można wykluczyć obecności we frakcjach fenolowych bardzo małych ilości zanieczyszczeń mutagennych, których charakter wymaga dalszych badań. Wyniki te wspierają dalszy rozwój nieszkodliwych preparatów dymno-zapachowych, opartych na fenolowych składnikach dymu wędzarniczego.


title: Biologiczne wskazówki dotyczące silnych działań uszkadzających DNA w żywności i środkach aromatyzujących

text: Różnice populacji w chorobach związanych z wiekiem i nowotworach mogą wynikać z różnic w diecie. Aby scharakteryzować aktywność niszczenia nici DNA w wybranych produktach spożywczych/napojach, środkach smakowych i niektórych z ich składowych substancji chemicznych, użyliśmy komórek p53R, testu komórkowego wrażliwego na takie pęknięcia. Substancje w teście pozytywnym obejmowały substancje odniesienia: chinakryna (odpowiedź szczytowa, 51X) i etopozyd (33X); flawonoidy: EGCG (19X), kurkumina (12X), apigenina (9X) i kwercetyna (7X); napoje: rumianek (11X), zielona (21X), czarna herbata (26X) oraz kawa (3 do 29X); i płynny dym (4 do 28X). Uszkodzenia wystąpiły przy stężeniach w diecie: etopozyd w pobliżu 5 μg/ml powodował reakcje podobne do rozcieńczenia płynnego dymu wędzarniczego 1:1000, kawy 1:20 i herbaty 1:5. Substancje chemiczne i garbniki związane z pirogalolem są obecne w pożywieniu i indywidualnie wytwarzają silną aktywność: pirogalol (30X), 3-metoksykatechol (25X), kwas galusowy (21X) i 1,2,4-benzenotriol (21X). Z zależności struktura-aktywność wysokie aktywności zależały od określonej orientacji hydroksyli na pierścieniu benzenowym. Odpowiedziom towarzyszyły sygnały komórkowe charakterystyczne dla pęknięć DNA, takie jak fosforylacja H2AX. Pęknięcia wykryto również bezpośrednio w teście kometowym. Komórkowe efekty toksykologiczne żywności i środków aromatyzujących mogą stanowić wskazówkę dla epidemiologicznych i eksperymentalnych badań nad potencjalnymi zagrożeniami chorobami powodowanymi przez chemikalia rozrywające nić DNA w diecie.


title: Wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne w wędzonych produktach spożywczych i handlowych płynnych aromatach dymnych.

text: Produkty wędzone, w tym produkty z indyka, wieprzowiny, kurczaka, wołowiny i ryb, zostały przebadane pod kątem obecności rakotwórczych i nierakotwórczych wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych (WWA). Przeanalizowano również osiemnaście komercyjnych aromatów i przypraw wędzarniczych w płynie. Całkowite stężenie WWA w produktach mięsnych wędzonych wahało się od 2,6 mikrograma/kg w próbce szynki gotowanej do 29,8 mikrograma/kg w grillowanym kotlecie wieprzowym, natomiast w produktach rybnych wahało się od 9,3 mikrograma/kg w krewetce wędzonej do 86,6 mikrograma/kg w łososiu wędzonym . Całkowite stężenia rakotwórczych WWA (benzo[a]antracen, benzo[b]fluoranten, benzo[a]piren, dibenzo[a,h]antracen i indeno[1,2,3-c,d]piren) wahały się od niewykrywalny w kilku produktach mięsnych do 7,4 mikrograma/kg w grillowanych kotletach wieprzowych i od 0,2 mikrograma/kg w pstrągu do 16,0 mikrogramów/kg w łososiu. W płynnych aromatach i przyprawach do dymu wędzarniczego całkowite stężenia WWA wahały się od 6,3 do 43,7 mikrogramów/kg, przy czym rakotwórcze WWA wahały się od 0,3 do 10,2 mikrogramów/kg.


title: Komercyjny aromat dymu hikorowego jest mutagenem ludzkiego limfoblastu, ale nie wywołuje gruczolaków płuc u nowonarodzonych myszy.

text: Komercyjny wodny aromat dymu drzewnego wywoływał znaczny wzrost częstości mutacji oporności na 6-tioguaninę ludzkich limfoblastów TK6 przy 0,1 mikrolitra aromatu/ml zawiesiny komórek. Odpowiada to 6 mikrogramom/ml rozpuszczonych „substancji stałych”, co określono po całkowitym wysuszeniu wodnego środka aromatyzującego w eksykatorze próżniowym. W ludzkich limfoblastach AHH-1, które zawierają układ monooksygenazy cytochromu P-450, indukowano mutacje przy stężeniu 0,3 mikrolitra/ml, co odpowiada 18 mikrolitrom/ml rozpuszczonych ciał stałych. Aromat nie wywoływał mutacji opornych na 8-azaguaninę u Salmonella typhimurium w stężeniach do 1,5 mikrolitra/ml. W wyższych stężeniach aromat był toksyczny dla bakterii. Aromat nie wywoływał gruczolaków płuc ani innych nowotworów u nowonarodzonych myszy po wstrzyknięciu dootrzewnowym całkowitych dawek do 26 mikrolitrów przez okres 3 tygodni. U niektórych myszy w wieku 15 tygodni zaobserwowano toksyczność dla nerek, okrężnicy i odbytnicy.


title: Oszacowanie całkowitej zdolności antyoksydacyjnej i ryzyka chłoniaka nieziarniczego oparte na kwestionariuszu częstotliwości pokarmowej

text: Postawiono hipotezę, że przeciwutleniacze, pochodzące głównie z owoców i warzyw, chronią przed chłoniakiem nieziarniczym (NHL). Test ORAC (Oxygen Radical Absorbance Capacity), który mierzy całkowitą zdolność antyoksydacyjną poszczególnych produktów spożywczych i uwzględnia synergizm, można oszacować za pomocą kwestionariusza częstotliwości żywności (FFQ). Przetestowaliśmy hipotezę, że wyższe spożycie przeciwutleniających składników odżywczych z żywności, suplementów i wartości ORAC opartych na FFQ wiąże się z niższym ryzykiem NHL w badaniu klinicznym obejmującym 603 przypadki incydentów i 1007 grup kontrolnych dopasowanych pod względem częstotliwości. Dietę oceniano za pomocą 128-punktowego FFQ. Regresję logistyczną zastosowano do oszacowania ilorazów szans (OR) i 95% przedziałów ufności skorygowanych o wiek, płeć, miejsce zamieszkania i całkowitą energię. Spożycie w diecie α-tokoferolu (OR=0,50; trend p=0,0002), β-karotenu (OR=0,58; trend p=0,0005), luteiny/zeaksantyny (OR=0,62; trend p=0,005), cynku ( OR=0,54; trend p=0,003 i chrom (OR=0,68; trend p=0,032) były odwrotnie związane z ryzykiem NHL. Włączenie stosowania suplementów miało niewielki wpływ na te skojarzenia. Warzywa ogółem (OR=0,52; trend p<0,0001), szczególnie warzywa liściaste (OR=0,52; trend p<0,0001) i kapustne (OR=0,68; trend p=0,045) były odwrotnie skorelowane z ryzykiem NHL. Ryzyko NHL było odwrotnie skorelowane zarówno z hydrofilowym ORAC (OR=0,61, trend p=0,003) jak i lipofilowym ORAC (OR=0,48, trend p=0,0002), chociaż po równoczesnej korekcie dla innych przeciwutleniaczy lub wszystkich warzyw tylko związek z lipofilnymi ORAC pozostała znacząca. Nie było uderzającej heterogeniczności wyników w powszechnych podtypach NHL. Wyższe spożycie przeciwutleniaczy, oszacowane przez FFQ-ORAC, szczególnie komponent lipofilowy, wiązało się z niższym ryzykiem NHL po uwzględnieniu innych przeciwutleniających składników odżywczych i spożycia warzyw, co potwierdza, że jest to potencjalnie użyteczna sumaryczna miara całkowitego spożycia przeciwutleniaczy.


title: Patologiczne aspekty peroksydacji lipidów.

text: Akumulacja produktu peroksydacji lipidów (LPO) w tkankach ludzkich jest główną przyczyną dysfunkcji tkanek i komórek, która odgrywa główną rolę w starzeniu się i większości chorób związanych z wiekiem i stresem oksydacyjnym. W niniejszym przeglądzie omówiono aktualne dowody na udział LPO w procesach patologicznych. Przedstawiono nowe dane i przegląd piśmiennictwa oceniający rolę LPO w patofizjologii starzenia i klasycznych chorób związanych ze stresem oksydacyjnym, takich jak choroby neurodegeneracyjne, cukrzyca i miażdżyca (główna przyczyna powikłań sercowo-naczyniowych). Przedstawiono uderzające dowody na udział LPO w dysfunkcji naczyń płodowych występujących w stanie przedrzucawkowym, w chorobach nerek i wątroby, a także o ich roli jako przyczyny i konsekwencji w rozwoju nowotworów.


title: Całkowita zdolność antyoksydacyjna wynikająca z diety i ryzyko zawału mięśnia sercowego: potencjalna kohorta kobiet.

text: TŁO: Nie ma wcześniejszych badań oceniających wpływ wszystkich przeciwutleniaczy w diecie w odniesieniu do zawału mięśnia sercowego. Całkowita zdolność antyoksydacyjna diety uwzględnia wszystkie antyoksydanty i ich synergiczne działanie. Celem tego badania było zbadanie, w jaki sposób całkowita zdolność antyoksydacyjna diety i żywności zawierającej antyoksydanty była związana z incydentem zawału mięśnia sercowego u kobiet w średnim i starszym wieku. METODY: W populacyjnej prospektywnej szwedzkiej kohorcie mammograficznej obejmującej 49-83-letnie kobiety 32 561 było wolnych od choroby sercowo-naczyniowej na początku badania. Kobiety wypełniły kwestionariusz dotyczący częstotliwości spożywania pokarmów, a całkowitą pojemność antyoksydacyjną diety obliczono na podstawie wartości zdolności absorpcji rodników tlenowych. Informacje na temat zawału mięśnia sercowego zostały zidentyfikowane z rejestrów szwedzkich wypisów ze szpitala i przyczyn zgonów. Współczynniki ryzyka (HR) i 95% przedziały ufności (CI) obliczono przy użyciu modeli proporcjonalnego ryzyka Coxa. WYNIKI: Podczas obserwacji (wrzesień 1997-grudzień 2007) zidentyfikowaliśmy 1114 przypadków zawału mięśnia sercowego (321434 osobolat). W analizie skorygowanej o wiele zmiennych, HR dla kobiet porównujących najwyższy kwintyl całkowitej zdolności antyoksydacyjnej diety do najniższego wyniósł 0,80 (95% CI, 0,67-0,97; P dla trendu = 0,02). Porcje owoców i warzyw oraz produktów pełnoziarnistych były nieistotnie odwrotnie związane z zawałem mięśnia sercowego. WNIOSKI: Dane te sugerują, że całkowita zdolność antyoksydacyjna diety, oparta na owocach, warzywach, kawie i produktach pełnoziarnistych, ma duże znaczenie w zapobieganiu zawałowi mięśnia sercowego. Copyright © 2012 Elsevier Inc. Wszelkie prawa zastrzeżone.


title: Całkowita pojemność antyoksydacyjna diety i ryzyko raka żołądka w europejskim prospektywnym badaniu raka i odżywiania.

text: Postawiono hipotezę, że wysokie spożycie dietetycznych związków przeciwutleniających jest odpowiednią strategią ograniczania rozwoju raka żołądka (GC). W badaniu European Prospective Investigation into Cancer (EPIC) obejmującym 23 ośrodki w 10 krajach europejskich zbadaliśmy wpływ całkowitej zdolności antyoksydacyjnej diety (TAC) w stosunku do GC. W latach 1992-1998 zrekrutowano łącznie 521 457 pacjentów (153 447 mężczyzn) w wieku głównie 35-70 lat. zdolności zostały wykorzystane do pomiaru dietetycznego TAC z pokarmów roślinnych. Spożycie przeciwutleniaczy w diecie wiąże się ze zmniejszeniem ryzyka GC zarówno dla FRAP (skorygowany HR 0,66; 95% CI (0,46-0,95) jak i TRAP (skorygowany HR 0,61; 95% CI (0,43-0,87) (najwyższy vs najniższy kwintyl) Związek zaobserwowano zarówno w przypadku raka sercowego, jak i niekardiologicznego. Wyraźny efekt zaobserwowano u palaczy ze znacznym zmniejszeniem ryzyka GC dla piątego kwintyla spożycia dla obu testów (najwyższy vs. najniższy kwintyl: skorygowany HR 0,41; 95% CI). (0,22-0,76) p dla trendu < 0,001 dla FRAP; skorygowany HR 0,52; 95% CI (0,28-0,97) p dla trendu < 0,001 dla TRAP), ale nie u osób niepalących. U byłych palaczy związek ze spożyciem FRAP był statystycznie istotny (najwyższy vs. najniższy kwintyl: skorygowany HR 0,4; 95% CI (0,21-0,75) p < 0,05; nie zaobserwowano związku z TRAP. Spożycie w diecie zdolności antyoksydacyjnej z różnych źródeł pokarmów roślinnych wiąże się ze zmniejszeniem ryzyka GC Prawa autorskie © 2011 UICC.


title: Upośledzenie funkcji śródbłonka po posiłku bogatym w zużyty tłuszcz spożywczy.

text: CELE: Celem pracy było sprawdzenie hipotezy, że spożycie zużytego tłuszczu spożywczego wiąże się z upośledzeniem funkcji śródbłonka. Wstęp: Diety zawierające duże ilości produktów utleniania lipidów mogą przyspieszać miażdżycę, ale wpływ na funkcję śródbłonka jest nieznany. METODY: Poszerzenie tętnicy ramiennej zależne od przepływu i wywołane trójazotanem glicerolu poszerzenie tętnicy ramiennej zbadano u 10 mężczyzn. Badani przeszli badania tętnic przed i 4 godziny po trzech testowych posiłkach: 1) posiłku (64,4 g tłuszczu) bogatego w tłuszcz kuchenny, który był używany do głębokiego smażenia w restauracji typu fast food; 2) ten sam posiłek (64,4 g tłuszczu) bogaty w niewykorzystany tłuszcz spożywczy oraz 3) odpowiedni posiłek o niskiej zawartości tłuszczu (tłuszcz 18,4 g) bez dodatku tłuszczu. WYNIKI: Poszerzenie zależne od śródbłonka zmniejszyło się pomiędzy badaniami na czczo i po posiłku po spożytym posiłku tłuszczowym (5,9 +/- 2,3% vs. 0,8 +/- 2,2%, p = 0,0003), ale nie było znaczącej zmiany po niewykorzystanym posiłku tłuszczowym ( 5,3 +/- 2,1% vs 6,0 +/- 2,5%) lub posiłek niskotłuszczowy (5,3 +/- 2,3% vs 5,4 +/- 3,3%). Nie było istotnej różnicy w rozszerzeniu niezależnym od śródbłonka po żadnym z posiłków. Stężenie wolnych kwasów tłuszczowych w osoczu nie zmieniło się istotnie podczas żadnego z posiłków. Poziom hipertriglicerydemii poposiłkowej nie był związany ze zmianą funkcji śródbłonka. WNIOSKI: Spożycie posiłku bogatego w tłuszcz, wcześniej używanego do głębokiego smażenia w komercyjnej restauracji typu fast food, powodowało upośledzenie funkcji śródbłonka tętniczego. Odkrycia te sugerują, że spożycie produktów degradacji podgrzanego tłuszczu przyczynia się do dysfunkcji śródbłonka.


title: Całkowita zdolność antyoksydacyjna diety i ryzyko udaru: populacyjna prospektywna kohorta kobiet.

text: TŁO I CEL: Spożywanie żywności bogatej w przeciwutleniacze może zmniejszyć ryzyko udaru poprzez hamowanie stresu oksydacyjnego i stanu zapalnego. Całkowita pojemność antyoksydacyjna (TAC) uwzględnia wszystkie antyoksydanty i ich synergiczne działanie. Zbadaliśmy związek między dietetycznym TAC a występowaniem udaru mózgu u kobiet bez chorób sercowo-naczyniowych (CVD) oraz u kobiet z wywiadem CVD na początku badania. METODY: Badaniem objęto kobiety (31 035 wolne od CVD i 5680 z wywiadem CVD na początku badania), w wieku od 49 do 83 lat, należące do Szwedzkiej Kohorty Mammograficznej. Dietę oceniano za pomocą kwestionariusza częstotliwości spożywania posiłków. Dietetyczny TAC obliczono na podstawie wartości zdolności absorpcji rodników tlenowych. Przypadki udarów zostały stwierdzone przez połączenie ze szwedzkim Rejestrem Wypisów ze Szpitala. WYNIKI: Podczas obserwacji (wrzesień 1997 do grudnia 2009) zidentyfikowaliśmy 1322 przypadki udarów (988 zawałów mózgu, 226 udarów krwotocznych i 108 nieokreślonych udarów) wśród kobiet bez CVD i 1007 przypadków udarów (796 zawałów mózgu, 100 udarów krwotocznych i 111 nieokreślonych udarów) wśród kobiet z wywiadem CVD. Wielozmienny współczynnik ryzyka całkowitego udaru porównujący najwyższy z najniższym kwintylem TAC diety wyniósł 0,83 (95% CI, 0,70-0,99; p dla trendu = 0,04) u kobiet bez CVD. Wśród kobiet z wywiadem CVD współczynniki ryzyka dla najwyższego i najniższego kwartyla TAC wynosiły 0,90 (95% CI, 0,75-1,07; P dla trendu=0,30) dla całkowitego udaru i 0,55 (95% CI, 0,32-0,95; P dla trendu=0,03) dla udaru krwotocznego. Wnioski: Wyniki te sugerują, że dietetyczny TAC jest odwrotnie skorelowany z całkowitym udarem mózgu u kobiet bez CVD i udarem krwotocznym u kobiet z CVD w wywiadzie.


title: Ponowna teoria wolnych rodników o starzeniu się: teoria starzenia się zakłóconej sygnalizacji komórkowej

text: Znaczenie: Wolnorodnikowa teoria starzenia zapewniła teoretyczne ramy dla ogromnej ilości pracy prowadzącej do znaczących postępów w naszym rozumieniu starzenia się. Aż do przełomu wieków teoria ta otrzymywała obfite poparcie w obserwacjach pochodzących z dziedzin tak odległych, jak fizjologia porównawcza czy biologia molekularna. Najnowsze postępy: Prace wielu laboratoriów potwierdzają teorię, na przykład pokazując, że nadekspresja enzymów antyoksydacyjnych powoduje wzrost długości życia. Ale inne laboratoria wykazały, że w niektórych przypadkach występuje zwiększony stres oksydacyjny i zwiększona długowieczność. Odkrycie, że wolne rodniki mogą nie tylko powodować uszkodzenia molekularne komórek, ale także służyć jako sygnały; doprowadziły do wniosku, że działają one jako modulatory procesów fizjologicznych. Na przykład reaktywne formy tlenu (ROS) stymulują fizjologiczne adaptacje do wysiłku fizycznego. Kwestie krytyczne: Krytyczny cios w wolnorodnikową teorię starzenia się wywołały badania epidemiologiczne, które wykazały, że suplementacja antyoksydantami nie zmniejszyła częstości występowania wielu chorób związanych z wiekiem, ale w niektórych przypadkach zwiększyła ryzyko śmierci. Co więcej, ostatnie dowody molekularne wykazały, że wzrastająca generacja ROS w niektórych przypadkach wydłuża żywotność. Kierunki na przyszłość: Gerontolodzy zainteresowani biologią wolnych rodników znajdują się na rozdrożu i wyraźnie potrzebne są nowe spostrzeżenia, aby wyjaśnić rolę ROS w procesie starzenia. Przeszkody są bez wątpienia bardzo wysokie, ale intelektualna i praktyczna obietnica tych badań jest tak wielka, że czujemy, iż wszystkie wysiłki będą hojnie satysfakcjonujące. Przeciwutleniacz. Sygnał redoks. 19, 779-787.


title: Wpływ usuwania krwi na utlenianie i trwałość mięsa z piersi brojlerów.

text: Składniki krwi, zwłaszcza hemoglobina, są silnymi promotorami utleniania lipidów i mogą zmniejszać trwałość produktów mięsnych. Dlatego w niniejszym badaniu zbadano różne techniki uboju w celu określenia ich wpływu na pH (24 h), barwę (wartości L*a*b* po 24 h), utlenianie lipidów, stężenie resztkowej hemoglobiny (24 h) oraz ocenę sensoryczną (d 1 i 4 post mortem; PM) w filetach z piersi brojlerów. Zabiegi obejmowały 1) ubój CO(2) bez wykrwawienia, 2) brak ogłuszenia i wykrwawienia, 3) ogłuszenie elektryczne (ES) i wykrwawienie, 4) ogłuszenie i wykrwawienie CO(2) oraz 5) ES i dekapitację. Ptaki poddano konwencjonalnej obróbce, a analizy przeprowadzono w 24 h po PM, z wyjątkiem resztkowej hemoglobiny, dla której próbki zamrożono (-80 stopni C) do czasu analizy (< 2 miesiące). Nie było znaczących różnic w wartościach pH lub b* w 24 h PM wśród żadnego z leczeń. Wartości L* były znacznie wyższe, co wskazuje na jaśniejsze filety u ptaków ES i pozbawionych głowy w porównaniu z ciemniejszymi filetami u ptaków ogłuszonych i wykrwawionych CO(2). Ptaki poddane ubojowi CO(2) i nie wykrwawione miały znacznie wyższe wartości a*, co wskazuje na bardziej czerwone zabarwienie w porównaniu z ES i ptakami wykrwawionymi i pozbawionymi głowy. Nie było istotnych różnic w zawartości hemoglobiny resztkowej w mięśniu piersiowym brojlerów przy porównaniu wszystkich metod leczenia, z wyjątkiem uboju CO(2) i bez krwawienia, który był znacznie (około 15%) większy. Ogólnie substancje reagujące na TBA (TBARS; surowe, gotowane w 24 godz. i gotowane w 72 godz. po południu) wykazały, że ES i ptaki wykrwawione miały najniższe TBARS w porównaniu z pozostałymi zabiegami. Panele konsumenckie wykryły zwiększony aromat (aromaty mięsne kurczaka i aromaty podgrzewane) i smak (aromaty mięsne kurczaka i aromaty podgrzewane) w próbkach nie wykrwawianych o 24 godz. po południu. Jednak do 72 godziny po południu nie było znaczących różnic w aromacie lub smaku. W związku z tym odmienna metoda uboju i odkrwawiania może wpływać na barwę i właściwości sensoryczne filetów z piersi brojlera, a metoda ES i dekapitacja dała najkorzystniejsze wyniki pod względem jakości sensorycznej.


title: Suplementy przeciwutleniające w profilaktyce nowotworów przewodu pokarmowego: przegląd systematyczny i metaanaliza.

text: TŁO: Stres oksydacyjny może powodować raka. Naszym celem było ustalenie, czy suplementy antyoksydacyjne zmniejszają zachorowalność na raka przewodu pokarmowego i śmiertelność. METODY: Za pomocą metodologii Cochrane Collaboration dokonaliśmy przeglądu wszystkich randomizowanych badań porównujących suplementy antyoksydacyjne z placebo w zapobieganiu nowotworom przewodu pokarmowego. Przeszukaliśmy elektroniczne bazy danych i listy referencyjne (luty 2003). Miarami wyników były częstość występowania nowotworów przewodu pokarmowego, ogólna śmiertelność i działania niepożądane. Wyniki analizowano za pomocą metaanaliz modelu efektów stałych i efektów losowych i zgłaszano jako ryzyko względne z 95% CI. WNIOSKI: Zidentyfikowaliśmy 14 badań z randomizacją (n=170 525). Jakość prób była ogólnie wysoka. Niejednorodność wyników była niska do umiarkowanej. Ani metaanaliza efektu stałego (ryzyko względne 0,96, 95% CI 0,88-1,04), ani metaanaliza efektów losowych (0,90, 0,77-1,05) nie wykazały istotnych efektów suplementacji beta-karotenem, witaminami A, C, E i selenem (sam lub w połączeniu) w porównaniu z placebo w przypadku występowania raka przełyku, żołądka, jelita grubego, trzustki i wątroby. W siedmiu badaniach wysokiej jakości (n=131727) model z efektem stałym wykazał, że przeciwutleniacz znacząco zwiększa śmiertelność (1,06, 1,02-1,10), w przeciwieństwie do metaanalizy efektów losowych (1,06, 0,98-1,15). Badania niskiej jakości nie wykazały znaczącego wpływu suplementacji antyoksydantami na śmiertelność. Różnica między oszacowaniami śmiertelności w badaniach wysokiej jakości i niskiej jakości była istotna (Z=2,10, p=0,04 w teście interakcji). beta-karoten i witamina A (1,29, 1,14-1,45) oraz beta-karoten i witamina E (1,10, 1,01-1,20) istotnie zwiększały śmiertelność, podczas gdy sam beta-karoten jedynie zwiększał śmiertelność (1,05, 0,99-1,11). W czterech badaniach (trzy z niejasną lub nieadekwatną metodologią) selen wykazał istotny korzystny wpływ na zachorowalność na raka przewodu pokarmowego. INTERPRETACJA: Nie mogliśmy znaleźć dowodów na to, że suplementy antyoksydacyjne mogą zapobiegać nowotworom przewodu pokarmowego; wręcz przeciwnie, wydają się zwiększać ogólną śmiertelność. Potencjalne działanie zapobiegawcze selenu powinno być badane w odpowiednich randomizowanych badaniach.


title: Miażdżyca i stres oksydacyjny: koniec drogi do leczenia witaminami antyoksydacyjnymi?

text: Obszerne dane eksperymentalne ujawniły kluczową rolę stresu oksydacyjnego w miażdżycy i zasugerowały potencjalną rolę leczenia „przeciwutleniaczami” w chorobach sercowo-naczyniowych (CVD) [1-11]. Dane eksperymentalne nie przełożyły się jednak na korzyści kliniczne: większość badań nad witaminami antyoksydacyjnymi nie zmniejszyła zachorowalności i śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych [12]. Co więcej, ostatnie badania kliniczne sugerują, że monoterapia niektórymi witaminami antyoksydacyjnymi, takimi jak witamina E, może w rzeczywistości być szkodliwa [13]. W wyniku rozczarowujących wyników badań nad witaminami „przeciwutleniającymi”, niektórzy autorzy kwestionowali zarówno użyteczność leczenia „przeciwutleniaczami” w CVD, jak i rzekomo centralną rolę stresu oksydacyjnego w miażdżycy [14-19]. Inni badacze utrzymują jednak, że korzystne efekty leczenia obniżającego stężenie lipidów i leczenia hipotensyjnego wynikają przynajmniej częściowo z ich właściwości „przeciwutleniających”, oprócz specyficznych właściwości farmakologicznych [20, 21]. Stres oksydacyjny odgrywa kluczową rolę w rozwoju miażdżycy, jednak kliniczna obietnica witamin przeciwutleniających nie przełożyła się na korzyści kliniczne. Coraz więcej dowodów sugeruje, że bardziej rygorystyczne projekty badań klinicznych są niezbędne do skutecznego ujawnienia użyteczności antyoksydantów, a wieloaspektowe podejście antyoksydacyjne do miażdżycy może przynieść największą korzyść kliniczną. W artykule dokonano przeglądu dostępnych obecnie dowodów na rolę stresu oksydacyjnego w miażdżycy, przeanalizowano wyniki dużych badań antyoksydacyjnych i zasugerowano sposoby zbadania prawdziwej roli leczenia antyoksydacyjnego w warunkach klinicznych.


title: Procesy utleniania w mięsie i produktach mięsnych: Implikacje jakościowe.

text: Peroksydacja lipidów jest w większości przypadków wolnorodnikową reakcją łańcuchową, którą można opisać w kategoriach procesów inicjacji, propagacji, rozgałęzień i terminacji. W odniesieniu do peroksydacji lipidów jedno z najważniejszych pytań dotyczy źródła pierwotnych katalizatorów inicjujących peroksydację in situ w pokarmach dla mięśni. Kiedy komórki są uszkodzone, na przykład w pokarmach mięśniowych po uboju, faworyzowana jest peroksydacja lipidów i powstają ślady O(2) i H(2)O(2), wskazujące na nadtlenki lipidów. Stabilność produktu spożywczego dla mięśni będzie zależeć od „tonu” tych nadtlenków, a zwłaszcza od udziału jonów metali w procesie. Cytozol zawiera nie tylko prooksydanty, ale także przeciwutleniacze, a ton obu wpływa na ogólne utlenianie. Peroksydacja lipidów jest jednym z podstawowych mechanizmów pogorszenia jakości żywności, a zwłaszcza produktów mięsnych. Zmiany jakości mogą objawiać się pogorszeniem smaku, koloru, tekstury, wartości odżywczej oraz wytwarzaniem toksycznych związków. Copyright © 1993. Wydane przez Elsevier Ltd.


title: Żołądek jako bioreaktor: peroksydacja lipidów pokarmowych w soku żołądkowym oraz działanie antyoksydantów pochodzenia roślinnego.

text: Miażdżyca tętnic może częściowo wynikać z procesów zachodzących po spożyciu żywności i obejmujących utlenione lipidy w chylomikronach. Zbadaliśmy reakcje, które mogą zachodzić w kwaśnym pH żołądka i przyspieszać wytwarzanie wodoronadtlenków lipidów oraz współutlenianie składników diety. Zbadano zdolność dietetycznych polifenoli do odwrócenia katalizy z prooksydacji do antyoksydacji. Kwaśne pH soku żołądkowego wzmacniało peroksydację lipidów katalizowaną przez metmioglobinę lub jony żelaza. Metmioglobiną katalizował peroksydację oleju jadalnego, powodując 8-krotny wzrost stężenia wodoronadtlenku. Inkubacja podgrzanej tkanki mięśniowej w symulowanym płynie żołądkowym przez 2 godziny zwiększyła akumulację wodoronadtlenków 6-krotnie do 1200 mikroM. W obecności katechiny lub polifenoli z czerwonego wina, metmioglobina katalizowała rozkład wodoronadtlenków do zera, całkowicie zapobiegając peroksydacji lipidów i kooksydacji beta-karotenu. Sugerujemy, że płyn żołądkowy człowieka może być doskonałym medium do wspomagania utleniania lipidów i innych składników diety. Wyniki wskazują na potencjalnie szkodliwe skutki spożycia tłuszczów utlenionych w obecności katalizatorów endogennych znajdujących się w żywności, a także na główne korzyści wynikające z włączenia do diety roślinnych przeciwutleniaczy.


title: Niekorzystne skutki aromaterapii: systematyczny przegląd opisów przypadków i serii przypadków.

text: CEL: Ten systematyczny przegląd miał na celu krytyczną ocenę dowodów dotyczących niepożądanych skutków związanych z aromaterapią. METODA: Przeszukano pięć elektronicznych baz danych w celu zidentyfikowania wszystkich istotnych opisów przypadków i serii przypadków. WYNIKI: Czterdzieści dwa główne raporty spełniły nasze kryteria włączenia. Łącznie 71 pacjentów doświadczyło negatywnych skutków aromaterapii. Działania niepożądane wahały się od łagodnych do ciężkich i obejmowały jeden przypadek śmiertelny. Najczęstszym działaniem niepożądanym było zapalenie skóry. Olejki lawendowe, miętowe, z drzewa herbacianego i ylang-ylang były najczęstszymi olejkami eterycznymi odpowiedzialnymi za niepożądane efekty. WNIOSEK: Aromaterapia może powodować niepożądane skutki, z których niektóre są poważne. Ich częstotliwość pozostaje nieznana. Brak wystarczająco przekonujących dowodów na skuteczność aromaterapii w połączeniu z możliwością wywoływania działań niepożądanych stawia pod znakiem zapytania przydatność tej metody w każdych warunkach.


title: Otaczający zapach pomarańczy w gabinecie stomatologicznym zmniejsza niepokój i poprawia samopoczucie pacjentek.

text: Olejki eteryczne są od dawna używane jako środki zaradcze w różnych kulturach na całym świecie. Jednak naukowe dowody na takie zastosowanie są nieliczne. Do naszego badania włączyliśmy 72 pacjentów w wieku od 22 do 57 lat oczekujących na leczenie stomatologiczne. Uczestnicy zostali przypisani do grupy kontrolnej (14 mężczyzn, 23 kobiety) lub do grupy zapachowej (18 mężczyzn i 17 kobiet). Otaczający zapach pomarańczy był rozprowadzany w poczekalni przez dozownik elektryczny w grupie zapachowej, podczas gdy w grupie kontrolnej zapach nie był w powietrzu. Oceniliśmy za pomocą samoopisowych zmiennych demograficznych i poznawczych, cechy i stan lęku oraz aktualny ból, nastrój, czujność i spokój. W tym badaniu donosimy, że ekspozycja na zapach pomarańczy z otoczenia ma działanie rozkurczające. W szczególności, w porównaniu z grupą kontrolną, kobiety narażone na zapach pomarańczy miały niższy poziom lęku stanowego, bardziej pozytywny nastrój i wyższy poziom spokoju. Nasze dane potwierdzają wcześniejsze wyobrażenie o uspokajających właściwościach naturalnego olejku eterycznego z pomarańczy (Citrus sinensis).


title: Aromaterapia wziewna podczas radioterapii: wyniki randomizowanego badania z podwójnie ślepą próbą kontrolowanego placebo.

text: CEL: Ustalenie, czy inhalacja aromaterapii podczas radioterapii zmniejsza lęk. PACJENCI I METODY: Trzystu trzynastu pacjentów poddawanych radioterapii zostało losowo przydzielonych do otrzymywania oleju nośnikowego z frakcjonowanymi olejami, samego oleju nośnikowego lub czystych olejków eterycznych z lawendy, bergamotki i drzewa cedrowego podawanych wziewnie jednocześnie z radioterapią. Pacjenci zostali poddani ocenie za pomocą szpitalnej skali lęku i depresji (HADS) oraz raportu zdrowia somatycznego i psychologicznego (SPHERE) na początku leczenia i po zakończeniu leczenia. WYNIKI: Nie było istotnych różnic w wynikach depresji HADS lub SPHERE pomiędzy losowo przydzielonymi grupami. Jednak wyniki niepokoju w skali HADS były znacznie niższe po zakończeniu leczenia w grupie stosującej wyłącznie olej nośnikowy w porównaniu z jednym z pachnących ramion (p = 0,04). WNIOSEK: Aromaterapia stosowana w tym badaniu nie jest korzystna.


title: Tamponada serca wywołana akupunkturą: przegląd piśmiennictwa.

text: Ten systematyczny przegląd ma na celu podsumowanie wszystkich zgłoszonych przypadków tamponady serca po akupunkturze. Przeszukano pięć elektronicznych baz danych i nasze własne akta w poszukiwaniu doniesień o tamponadzie serca po akupunkturze. Nie nałożono żadnych ograniczeń czasowych ani językowych. Dane zostały wyodrębnione przez dwóch niezależnych recenzentów zgodnie z wcześniej zdefiniowanymi kryteriami. Znaleźliśmy łącznie 26 przypadków. U 14 pacjentów powikłania były śmiertelne. W większości przypadków nie ma wątpliwości co do przyczynowości. Wnioskujemy, że tamponada serca jest poważnym, często śmiertelnym powikłaniem po akupunkturze. Ponieważ teoretycznie można tego uniknąć, akupunkturzyści powinni zostać przeszkoleni, aby zminimalizować ryzyko. Copyright © 2010 Elsevier Ireland Ltd. Wszelkie prawa zastrzeżone.


title: Fakty i fikcje dotyczące aromaterapii: naukowa analiza wpływu węchu na nastrój, fizjologię i zachowanie.

text: Podjęto systematyczny przegląd eksperymentów naukowych dotyczących wpływu węchu na nastrój, fizjologię i zachowanie. Na podstawie tego przeglądu szczegółowo przeanalizowano 18 badań spełniających rygorystyczne kryteria empiryczne i stwierdzono, że istnieją wiarygodne dowody na to, że zapachy mogą wpływać na nastrój, fizjologię i zachowanie. Aby wyjaśnić te efekty, zbadano mechanizmy farmakologiczne i psychologiczne, a psychologiczna interpretacja danych okazała się bardziej wszechstronna. Omówiono problemy metodologiczne dotyczące zależnych miar i bodźców, które doprowadziły do niespójności danych, a także zmienne pośredniczące w kulturze, doświadczeniu, różnicach płci i osobowości.


title: Przypadkowe pęcherzowe reakcje fototoksyczne na olejek aromaterapeutyczny z bergamotki.

text: Olejek z bergamotki to ekstrakt ze skórki pomarańczy bergamotki (Citrus aurantium ssp bergamia) o przyjemnym, orzeźwiającym zapachu; jeszcze kilka lat temu był szeroko stosowany jako składnik kosmetyków, ale w większości krajów był ograniczony lub zabroniony z powodu pewnych niekorzystnych skutków. W ostatnim czasie w aromaterapii na nowo zyskuje olejek z preparatów bergamotowych. Olejek z bergamotki posiada właściwości światłoczułe i melanogenne ze względu na obecność furokumaryn, przede wszystkim bergaptenu (5-metoksypsoralen [5-MOP]). Jednak 5-MOP jest również potencjalnie fototoksyczny i fotomutagenny. Pomimo rosnącego zastosowania, jest tylko kilka ostatnich doniesień o fototoksycznych reakcjach na olejek aromaterapeutyczny z bergamotki. Opisujemy dwóch pacjentów ze zlokalizowanymi i rozsianymi pęcherzowymi fototoksycznymi reakcjami skórnymi, rozwijającymi się w ciągu 48 do 72 godzin po ekspozycji na olejek aromaterapeutyczny z bergamotki, a następnie ekspozycji na promieniowanie ultrafioletowe. Jeden pacjent (przypadek 2) nie miał w wywiadzie bezpośredniego kontaktu z olejkiem aromaterapeutycznym, ale po ekspozycji na aerozolowany (odparowany) olejek aromaterapeutyczny w saunie i następnie naświetlaniu promieniami UVA w solarium wystąpiły pęcherzowe zmiany skórne. Niniejszy raport zwraca uwagę na potencjalne zagrożenie dla zdrowia związane z coraz częstszym stosowaniem olejków aromaterapeutycznych zawierających psoralen.


title: Przegląd systematyczny dotyczący przeciwlękowych skutków aromaterapii u osób z objawami lękowymi.

text: CEL: Dokonaliśmy przeglądu badań z lat 1990-2010 dotyczących stosowania aromaterapii u osób z objawami lękowymi lub lękowymi i zbadaliśmy ich efekty kliniczne. METODY: Przegląd został przeprowadzony na dostępnych elektronicznych bazach danych w celu wyodrębnienia artykułów z czasopism, które oceniały przeciwlękowe działanie aromaterapii u osób z objawami lękowymi. WYNIKI: Wyniki oparto na 16 randomizowanych, kontrolowanych badaniach oceniających przeciwlękowe działanie aromaterapii wśród osób z objawami lękowymi. Większość badań wskazywała na pozytywne efekty tłumienia lęku. Nie zgłoszono żadnych zdarzeń niepożądanych. WNIOSKI: Rekomenduje się stosowanie aromaterapii jako terapii uzupełniającej dla osób z objawami lękowymi. Należy przeprowadzić dalsze badania o lepszej jakości metodologii, aby zidentyfikować jej skutki kliniczne i leżące u ich podstaw mechanizmy biologiczne.


title: Wpływ aromatu słodkiej pomarańczy na doświadczalny lęk u ludzi.

text: CELE: Celem tego badania była ocena potencjalnego działania anksjolitycznego aromatu słodkiej pomarańczy (Citrus sinensis) u zdrowych ochotników poddanych sytuacji lękowej. PROJEKT: Czterdziestu (40) ochotników płci męskiej przydzielono do pięciu różnych grup do inhalacji olejku eterycznego ze słodkiej pomarańczy (aromat testowy: 2,5, 5 lub 10 kropli), olejku eterycznego z drzewa herbacianego (aromat kontrolny: 2,5 kropli) lub wody ( kontrola niearomatyczna: 2,5 kropli). Natychmiast po inhalacji, każdy ochotnik został poddany modelowi lęku, monitorowanej na wideo wersji testu Stroopa Color-Word Test (SCWT). OZNACZENIE WYNIKÓW: Parametry psychologiczne (stan-lęk, subiektywne napięcie, uspokojenie i sedacja) oraz parametry fizjologiczne (tętno i elektromiogram brzuchatego łydki) oceniano przed inhalacją oraz przed, w trakcie i po SCWT. WYNIKI: W przeciwieństwie do grup kontrolnych, osoby narażone na testowany aromat (2,5 i 10 kropli) prezentowały brak istotnych zmian (p>0,05) w stanie lęku, subiektywnym napięciu i poziomie spokoju w całej sytuacji lękowej, ujawniając aktywność lękową olejku eterycznego ze słodkiej pomarańczy. Zmiany fizjologiczne w trakcie testu nie zostały powstrzymane w żadnej grupie leczonej, jak wcześniej zaobserwowano w przypadku diazepamu. WNIOSKI: Chociaż potrzeba więcej badań, aby odkryć kliniczne znaczenie aromaterapii w zaburzeniach lękowych, obecne wyniki wskazują na ostrą aktywność przeciwlękową aromatu słodkiej pomarańczy, dając pewne naukowe poparcie dla jego stosowania jako środka uspokajającego przez aromaterapeutów.


title: Aromaterapia: przegląd systematyczny.

text: Aromaterapia staje się coraz bardziej popularna; istnieje jednak kilka wyraźnych wskazań do jego stosowania. W celu systematycznego przeglądu literatury na temat aromaterapii w celu ustalenia, czy jakiekolwiek wskazania kliniczne mogą być zalecane do jej stosowania, przeprowadzono komputerowe przeszukiwanie literatury w celu wyszukania wszystkich randomizowanych kontrolowanych badań aromaterapii z następujących baz danych: MEDLINE, EMBASE, British Nursing Index, CISCOM, i AMED. Jakość metodologiczną badań oceniano za pomocą skali Jadad. Wszystkie badania zostały ocenione niezależnie przez obu autorów, a dane zostały wyodrębnione w ustalony wcześniej, znormalizowany sposób. Zlokalizowano dwanaście prób: sześć z nich nie miało niezależnej replikacji; sześć związanych z relaksującym działaniem aromaterapii połączonej z masażem. Badania te sugerują, że masaż aromaterapeutyczny ma łagodne, przemijające działanie przeciwlękowe. Opierając się na krytycznej ocenie sześciu badań dotyczących relaksacji, efekty aromaterapii prawdopodobnie nie są wystarczająco silne, aby można je było brać pod uwagę w leczeniu lęku. Hipoteza, że jest ona skuteczna w każdym innym wskazaniu, nie jest poparta wynikami rygorystycznych badań klinicznych.


title: Wydatki energetyczne związane z aktywnością fizyczną nie spadły od lat 80. i odpowiadają wydatkom energetycznym dzikich ssaków.

text: CEL: Otyłość wynika z przedłużającego się braku równowagi energetycznej. To, czy dotyczy to nadmiernego spożycia energii, obniżonej aktywności fizycznej, czy obu, pozostaje kwestią sporną. PROJEKT: Wydatek energetyczny na aktywność fizyczną, oceniany na trzy różne sposoby od dziennego wydatku energetycznego (DEE) mierzonego przy użyciu podwójnie oznakowanej wody, został zbadany pod kątem trendów w czasie. Dane obejmowały osoby z Europy (Maastricht, Holandia) i Ameryki Północnej, począwszy od lat 80. XX wieku. Dane te porównano z pomiarami z trzeciego świata oraz pomiarami wykonanymi na dzikich ssakach lądowych. WYNIKI: Wydatki na aktywność fizyczną w Europie (pozostałość regresji DEE w podstawowym wydatku energetycznym (BEE)) nieznacznie, ale znacznie wzrosły od lat 80. XX wieku. Nie było trendu w czasie w poziomie aktywności fizycznej (PAL=DEE/BEE) ani w rezydualnej wariancji w DEE po uwzględnieniu masy, płci i wieku. Ten ostatni wskaźnik wydatków na aktywność fizyczną również znacząco wzrósł w Ameryce Północnej. DEE osobników w Europie i Ameryce Północnej nie różniło się znacząco od osobników mierzonych w trzecim świecie. U dzikich ssaków lądowych DEE zależało głównie od masy ciała i temperatury otoczenia. Przewidywane DEE dla 78 kg ssaka żyjącego w temperaturze 20 stopni C wynosiło 9,2 MJ dziennie (95% CI: 7,9-12,9 MJ dziennie), nie różniło się istotnie od mierzonego DEE współczesnego człowieka (około 10,2-12,6 MJ dziennie). WNIOSEK: Ponieważ wydatki na aktywność fizyczną nie spadły w tym samym okresie, w którym gwałtownie wzrosły wskaźniki otyłości, a dzienne wydatki energetyczne współczesnego człowieka są zgodne z wydatkami energetycznymi u dzikich ssaków, jest mało prawdopodobne, aby mniejsze wydatki napędzały epidemię otyłości.


title: Mity, przypuszczenia i fakty dotyczące otyłości

text: TŁO Wiele przekonań na temat otyłości utrzymuje się przy braku potwierdzających dowodów naukowych (domniemania); niektóre utrzymują się pomimo sprzecznych dowodów (mity). Rozpowszechnianie niepotwierdzonych przekonań może prowadzić do słabo poinformowanych decyzji politycznych, niedokładnych zaleceń klinicznych i zaleceń dotyczących zdrowia publicznego oraz bezproduktywnej alokacji zasobów badawczych i może odwracać uwagę od użytecznych, opartych na dowodach informacji. METODY Korzystając z wyszukiwania w Internecie popularnych mediów i literatury naukowej, zidentyfikowaliśmy, przeanalizowaliśmy i sklasyfikowaliśmy mity i przypuszczenia dotyczące otyłości. Zbadaliśmy również fakty, które są dobrze poparte dowodami, z naciskiem na te, które mają praktyczne implikacje dla zdrowia publicznego, polityki lub zaleceń klinicznych. WYNIKI Zidentyfikowaliśmy siedem mitów związanych z otyłością dotyczących skutków niewielkiego utrzymującego się wzrostu spożycia lub wydatkowania energii, ustalenia realistycznych celów w zakresie utraty wagi, szybkiej utraty wagi, gotowości do odchudzania, zajęć wychowania fizycznego, karmienia piersią i zużycia energii podczas aktywności seksualnej. Zidentyfikowaliśmy również sześć domniemań dotyczących rzekomych skutków regularnego spożywania śniadań, doświadczeń z wczesnego dzieciństwa, jedzenia owoców i warzyw, zmiany wagi, podjadania i zbudowanego (tj. stworzonego przez człowieka) środowiska. Wreszcie zidentyfikowaliśmy dziewięć popartych dowodami faktów, które są istotne dla sformułowania zdrowych zaleceń dotyczących zdrowia publicznego, polityki lub klinicznych. WNIOSKI Fałszywe i nieuzasadnione naukowo przekonania na temat otyłości są wszechobecne zarówno w literaturze naukowej, jak iw prasie popularnej. (Finansowane przez Narodowe Instytuty Zdrowia.)


title: Rola ćwiczeń fizycznych w leczeniu otyłości.

text: Stany Zjednoczone borykają się z poważnym problemem zdrowia publicznego, który wiąże się z otyłością i brakiem aktywności. Ta epidemia ma dalekosiężne konsekwencje dla naszej siły roboczej i naszych dzieci i nie wykazuje oznak spowolnienia w najbliższej przyszłości. Przeprowadzono znaczące badania nad wpływem ćwiczeń fizycznych na redukcję masy ciała; Wyniki większości badań wskazują, że same ćwiczenia mają niewielki wpływ na redukcję masy ciała, niezależnie od ograniczenia kalorii. Jednak w połączeniu z ograniczeniami dietetycznymi ćwiczenia mają efekt synergiczny i zwiększają utratę wagi poza wpływem samej diety. Ponadto wykazano, że ćwiczenia fizyczne mają znaczący korzystny wpływ na czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego i metabolicznego, niezależnie od rzeczywistej utraty wagi, a utrata zaledwie niewielkiej ilości masy ciała może mieć znaczący korzystny wpływ na te parametry. Stwierdzono, że czynniki genetyczne związane z otyłością ulegają pozytywnej modyfikacji, gdy osoby włączają aktywność fizyczną do swojego stylu życia. Czas siedzenia wydaje się być niezależnym czynnikiem ryzyka rozwoju metabolicznych czynników ryzyka; osoby, które spędzają więcej czasu siedząc i oglądając telewizję, mają gorsze profile metaboliczne, nawet jeśli osiągają zalecaną ilość aktywności fizycznej tygodniowo, niż osoby poruszające się w ciągu dnia. Ćwiczenia są również niezbędne w zapobieganiu przybieraniu na wadze przez całe życie, chociaż ilość wymagana do zapobiegania przybieraniu na wadze może być bliższa dwukrotnej ilości ćwiczeń zalecanych przez obecne Wytyczne dotyczące aktywności fizycznej dla Amerykanów (www.health.gov/paguidelines) . Pod wieloma względami fizjoterapeuta jest najlepiej przygotowanym ze wszystkich specjalistów do rozwiązywania złożonych, wielowymiarowych problemów otyłości i braku aktywności. Copyright © 2012 Amerykańska Akademia Medycyny Fizycznej i Rehabilitacji. Wydane przez Elsevier Inc. Wszelkie prawa zastrzeżone.


title: Bilans energetyczny i otyłość

text: Niniejszy artykuł opisuje wzajemne oddziaływanie pomiędzy przyjmowaniem energii, wydatkowaniem energii i zapasami energii w organizmie oraz ilustruje, w jaki sposób zrozumienie bilansu energetycznego może pomóc w opracowaniu strategii zmniejszania otyłości. Po pierwsze, zmniejszenie otyłości będzie wymagało modyfikacji zarówno poboru energii, jak i wydatkowania energii, a nie skupiania się tylko na jednym z nich. Samo ograniczenie żywności nie będzie skuteczne w zmniejszaniu otyłości, jeśli fizjologia człowieka jest nastawiona na osiągnięcie bilansu energetycznego przy wysokim przepływie energii (tj. przy wysokim poziomie spożycia i wydatkowania energii). W poprzednich środowiskach wysoki przepływ energii osiągano przy wysokim poziomie aktywności fizycznej, ale w dzisiejszym siedzącym środowisku coraz częściej osiąga się go poprzez przybieranie na wadze. Dopasowanie spożycia energii do wysokiego poziomu wydatkowania energii będzie prawdopodobnie bardziej wykonalną strategią dla większości ludzi, aby utrzymać zdrową wagę, niż ograniczanie spożycia żywności w celu osiągnięcia niskiego poziomu wydatkowania energii. Po drugie, z punktu widzenia bilansu energetycznego prawdopodobnie odniesiemy większe sukcesy w zapobieganiu nadmiernemu przybieraniu na wadze niż w leczeniu otyłości. Dzieje się tak dlatego, że system bilansu energetycznego wykazuje znacznie silniejszy sprzeciw wobec utraty wagi niż przyrostu masy ciała. Chociaż do wywołania i utrzymania redukcji masy ciała potrzebne są duże zmiany w zachowaniu, niewielkie zmiany w zachowaniu mogą wystarczyć, aby zapobiec nadmiernemu przybieraniu na wadze. Podsumowując, koncepcja równowagi energetycznej w połączeniu ze zrozumieniem, w jaki sposób organizm osiąga równowagę, może być użytecznym narzędziem pomagającym w opracowywaniu strategii zmniejszania wskaźników otyłości.


title: Dlaczego ludzie nie tracą więcej na wadze po interwencji ćwiczeń w określonej dawce? Analiza bilansu energetycznego

text: Podsumowanie Utrata masy ciała wynikająca z interwencji ćwiczeń jest zwykle niższa niż przewidywano. Niewielka utrata masy ciała może wynikać ze zwiększenia spożycia energii, fizjologicznego zmniejszenia spoczynkowego wydatku energetycznego, zwiększenia tkanki beztłuszczowej lub zmniejszenia aktywności pozaćwiczeniowej. Niższa niż oczekiwano utrata masy ciała może również wynikać ze słabych i nieważnych założeń w modelach predykcyjnych. Aby zbadać te przyczyny, dokonaliśmy systematycznego przeglądu badań, które monitorowały przestrzeganie zaleceń dotyczących ćwiczeń i mierzyły zmiany składu ciała wywołane wysiłkiem fizycznym. Zmienione zapasy energii w organizmie obliczono w celu określenia deficytu między całkowitym dziennym spożyciem energii a wydatkami energetycznymi. Te informacje w połączeniu z dostępnymi pomiarami zostały wykorzystane do krytycznej oceny wyjaśnień niskiej utraty wagi spowodowanej wysiłkiem fizycznym. Wnioskujemy, że niewielka skala utraty masy ciała obserwowana w przypadku większości ocenianych interwencji ruchowych wynika przede wszystkim z niskich dawek przepisanego wydatku energetycznego związanego z wysiłkiem, połączonego z jednoczesnym wzrostem spożycia kalorii.


title: Potencjalny wpływ etykiet menu opartych na aktywności fizycznej na kaloryczność wybranych posiłków typu fast food.

text: W niniejszym badaniu zbadaliśmy wpływ etykiet opartych na aktywności fizycznej na zawartość kalorii w posiłkach wybranych z przykładowego menu fast food. Za pomocą ankiety internetowej uczestnicy zostali losowo przydzieleni do jednego z czterech menu, które różniły się jedynie schematami oznakowania (n=802): (1) menu bez informacji żywieniowych, (2) menu z informacjami o kaloryczności, (3) ) menu z informacjami o kaloriach i minutami dojścia, aby spalić te kalorie, lub (4) menu z informacjami o kaloriach i milami do przejścia, aby spalić te kalorie. Wystąpiła znacząca różnica w średniej liczbie kalorii zamówionych w oparciu o typ menu (p=0,02), ze średnią 1020 kalorii zamówionych z menu bez informacji żywieniowych, 927 kalorii zamówionych z menu zawierającego tylko informacje o kaloriach, 916 kalorii zamówione z menu z informacjami o kaloriach i minutach marszu, aby spalić te kalorie, oraz 826 kalorii zamówionych z menu z informacjami o kaloriach i liczbie mil do przejścia, aby spalić te kalorie. Menu zawierające kalorie i liczbę przebytych kilometrów, aby spalić te kalorie, okazało się najbardziej efektywne w wyborze posiłków niskokalorycznych (p=0,0007) w porównaniu z menu bez informacji żywieniowych. Większość uczestników (82%) preferowała etykiety menu oparte na aktywności fizycznej w stosunku do etykiet zawierających wyłącznie informacje o kaloriach i bez informacji żywieniowych. To, czy te etykiety są skuteczne w rzeczywistych scenariuszach, pozostaje do przetestowania. Copyright © 2012 Elsevier Ltd. Wszelkie prawa zastrzeżone.


title: Zwiększona podaż energii w żywności jest więcej niż wystarczająca, aby wyjaśnić epidemię otyłości w USA.

text: TŁO: Główne czynniki wywołujące epidemię otyłości są przedmiotem wielu dyskusji i mają duże znaczenie polityczne w zapobieganiu otyłości w całej populacji. CEL: Celem było określenie względnego udziału zwiększonego spożycia energii i zmniejszonej aktywności fizycznej w epidemii otyłości w USA. PROJEKT: Przewidywaliśmy zmiany wagi na podstawie zmian szacowanego spożycia energii u dzieci i dorosłych w USA między latami 70. a 2000. Zwiększona podaż energii w USA (skorygowana o marnotrawstwo i założona jako proporcjonalna do spożycia energii) została podzielona na dzieci i dorosłych i wstawiona do równań, które wiążą spożycie energii z masą ciała uzyskaną z podwójnie znakowanych badań wody. Przyrosty wagi przewidywane na podstawie równań porównano z przyrostami wagi mierzonymi w reprezentatywnych badaniach w USA w tym samym okresie. WYNIKI: U dzieci zmierzony przyrost masy ciała wyniósł 4,0 kg, a przewidywany przyrost masy ciała dla zwiększonego spożycia energii był identyczny przy 4,0 kg. W przypadku dorosłych zmierzony przyrost masy ciała wyniósł 8,6 kg, podczas gdy przewidywany przyrost masy ciała był nieco wyższy (10,8 kg). WNIOSKI: Zwiększone spożycie energii wydaje się więcej niż wystarczające do wyjaśnienia przyrostu masy ciała w populacji USA. Odwrócenie średniej masy ciała z lat 70. wymagałoby odwrócenia wzrostu spożycia energii o około 2000 kJ/d (500 kcal/d) dla dorosłych i 1500 kJ/d (350 kcal/d) dla dzieci . Alternatywnie, duży kompensacyjny wzrost aktywności fizycznej (np. 110-150 min marszu/dzień) lub połączenie obu, przyniosłyby ten sam wynik. Podejścia populacyjne do zmniejszania otyłości powinny kłaść nacisk na zmniejszenie czynników napędzających zwiększone spożycie energii.


title: Rozpowszechnienie aktywności fizycznej i otyłości w hrabstwach USA w latach 2001–2011: mapa drogowa działań

text: Informacje ogólne Otyłość i brak aktywności fizycznej są związane z kilkoma chorobami przewlekłymi, zwiększonymi kosztami opieki medycznej i przedwczesną śmiercią. Metody Użyliśmy Behavioral Risk Factor Surveillance System (BRFSS), telefonicznego sondażu losowo-cyfrowego, który obejmuje większość hrabstw Stanów Zjednoczonych, oraz National Health and Nutrition Examination Survey (NHANES), reprezentatywnej próby Stanów Zjednoczonych cywilna ludność niezinstytucjonalizowana. Około 3,7 miliona dorosłych w wieku 20 lat lub starszych uczestniczyło w BRFSS w latach 2000-2011, a 30 000 dorosłych w wieku 20 lat lub starszych wzięło udział w NHANES w latach 1999-2010. Obliczyliśmy wskaźnik masy ciała (BMI) na podstawie zgłaszanej wagi i wzrostu w BRFSS i skorygowany pod kątem błędu samoraportowania za pomocą NHANES. Obliczyliśmy zgłaszaną przez siebie aktywność fizyczną — zarówno aktywność fizyczną, jak i aktywność fizyczną spełniającą zalecane poziomy — na podstawie zgłaszanych przez siebie danych w BRFSS. Zastosowaliśmy zwalidowane metody szacowania małych obszarów w celu wygenerowania szacunków częstości występowania otyłości i aktywności fizycznej dla każdego hrabstwa rocznie w latach 2001-2011. Wyniki Nasze wyniki wykazały wzrost częstości występowania wystarczającej aktywności fizycznej w latach 2001-2009. Poziomy były ogólnie wyższe u mężczyzn niż u kobiet, ale wzrost był większy u kobiet niż u mężczyzn. Hrabstwa w Kentucky, na Florydzie, w Georgii i Kalifornii odnotowały największe wzrosty. Wzrostowi poziomu aktywności towarzyszył wzrost otyłości w prawie wszystkich powiatach w tym samym okresie. W hrabstwach USA stwierdzono niską korelację między poziomem aktywności fizycznej a otyłością. Od 2001 do 2009 roku, biorąc pod uwagę zmiany w ubóstwie, bezrobociu, liczbie lekarzy na 100 000 ludności, procentach wiejskich i wyjściowym poziomie otyłości, na każdy 1 punkt procentowy wzrostu częstości aktywności fizycznej, częstość występowania otyłości była o 0,11 punktu procentowego niższa. Wnioski Nasze badanie wykazało, że sama zwiększona aktywność fizyczna ma niewielki wpływ na występowanie otyłości na poziomie hrabstwa w USA. Rzeczywiście, wzrost poziomu aktywności fizycznej będzie miał pozytywny niezależny wpływ na zdrowie Amerykanów, ponieważ zmniejszy obciążenie chorobami sercowo-naczyniowymi i cukrzycą. Inne zmiany, takie jak zmniejszenie spożycia kalorii, są prawdopodobnie potrzebne, aby ograniczyć epidemię otyłości i jej obciążenie.


title: Obciążenie zdrowotne i ekonomiczne prognozowanych trendów otyłości w USA i Wielkiej Brytanii.

text: Rosnąca częstość występowania otyłości jest ogólnoświatowym problemem zdrowotnym, ponieważ nadmierny przyrost masy ciała w populacjach prognozuje zwiększone obciążenie kilkoma chorobami, w szczególności chorobami sercowo-naczyniowymi, cukrzycą i nowotworami. W tym raporcie wykorzystaliśmy model symulacyjny, aby przewidzieć prawdopodobne konsekwencje zdrowotne i ekonomiczne w ciągu następnych dwóch dekad, wynikające z ciągłego wzrostu otyłości w dwóch starzejących się populacjach – w USA i Wielkiej Brytanii. Trendy te przewidują 65 milionów więcej otyłych dorosłych w USA i 11 milionów więcej otyłych dorosłych w Wielkiej Brytanii do 2030 roku, co w konsekwencji spowoduje dodatkowe 6-8,5 miliona przypadków cukrzycy, 5,7-7,3 milionów przypadków chorób serca i udar, 492 000-669 000 dodatkowych przypadków raka i 26-55 milionów utraconych lat życia skorygowanych o jakość dla USA i Wielkiej Brytanii łącznie. Szacuje się, że łączne koszty leczenia związane z leczeniem tych chorób, którym można zapobiegać, wzrosną o 48-66 miliardów dolarów rocznie w USA i o 1,9-2 miliardy funtów rocznie w Wielkiej Brytanii do 2030 roku. mają również korzyści ekonomiczne. Copyright © 2011 Elsevier Ltd. Wszelkie prawa zastrzeżone.


title: Tętno, produkt ciśnienia tętna i pobór tlenu podczas czterech czynności seksualnych.

text: Tętno, iloczyn tętna i ciśnienie oraz VO2 mierzono u dziesięciu zdrowych mężczyzn podczas czterech określonych czynności seksualnych: współżycie z mężem na górze, współżycie z żoną na górze, niewspółżywanie stymulacja męża przez żonę i samostymulacja przez męża. Gra wstępna generowała niewielki, ale statystycznie istotny wzrost powyżej wartości wyjściowej w spoczynku w zakresie zmiennych sercowych i metabolicznych. Od stymulacji do orgazmu średni wysiłek był skromny dla stosunkowo krótkich okresów. Maksymalne wartości ćwiczeń wystąpiły podczas krótkich okresów orgazmu, a następnie szybko powróciły do poziomów zbliżonych do poziomu wyjściowego. Dwie niewspółżycie wymagały niższych nakładów niż dwie pozycje współżycia, przy czym najwyżej oceniano współżycie typu „man-on-top”. Duże różnice między przedmiotami i czynnościami zniechęcają do używania w celach porównawczych ogólnej równoważnej aktywności, takiej jak „dwa kondygnacje schodów”, reprezentującej „aktywność seksualną”.


title: Konflikt interesów w zatwierdzeniu dodatków do żywności uznanych za ogólnie bezpiecznych: brak równowagi.

text: WAŻNE: Wytyczne Agencji ds. Żywności i Leków (FDA) pozwalają producentom żywności określić, czy dodatki do żywności są „ogólnie uznawane za bezpieczne” (GRAS). Producenci nie mają obowiązku powiadamiania FDA o ustaleniu GRAS, chociaż w niektórych przypadkach powiadamiają agencję. Osoby, które firmy wybierają do podejmowania takich ustaleń, mogą mieć konflikt interesów finansowych. CEL: Ustalenie, w jakim stopniu osoby wybrane przez producentów do ustalenia GRAS mają konflikt interesów między ich obowiązkiem zapewnienia bezpieczeństwa stosowania dodatku a ich relacjami finansowymi z firmą. PROJEKT Stosując kryteria konfliktu interesów opracowane przez komisję Instytutu Medycyny, przeanalizowaliśmy 451 zgłoszeń GRAS, które zostały dobrowolnie złożone do FDA w latach 1997-2012. GŁÓWNE REZULTATY I DZIAŁANIA: Liczba zgłoszeń GRAS złożonych do FDA; częstotliwość różnego rodzaju relacji między decydentem a producentem dodatków; częstotliwość uczestnictwa w panelach GRAS przez osoby fizyczne; oraz liczba stwierdzeń dotyczących bezpieczeństwa GRAS zidentyfikowanych przez FDA, które nie zostały przedłożone agencji. WYNIKI: W przypadku 451 zgłoszeń GRAS, 22,4% ocen bezpieczeństwa zostało wykonanych przez pracownika producenta dodatków, 13,3% przez pracownika firmy konsultingowej wybranej przez producenta, a 64,3% przez panel ekspertów wybrany przez konsultanta firma lub producent. Stały panel ekspertów wybrany przez stronę trzecią nie dokonał żadnej z tych ocen bezpieczeństwa. 290 paneli, które wykonały oznaczenia GRAS, liczyło średnio 3,5 członków, maksymalnie 7. Dziesięć osób służyło w 27 lub więcej panelach; 1 osoba serwowana na 128 panelach (44,1%). Co najmniej 1 na 10 osób z najczęstszą obsługą była członkiem 225 paneli (77,6%). WNIOSKI I ZNACZENIE: W latach 1997-2012 finansowe konflikty interesów były wszechobecne w ustaleniach, że dodatkiem do żywności jest GRAS. Brak niezależnej oceny w ustaleniach GRAS budzi obawy co do integralności procesu i czy zapewnia bezpieczeństwo dostaw żywności, szczególnie w przypadkach, gdy producent nie powiadamia FDA o ustaleniu. FDA powinna zająć się tymi obawami.


title: Zyski i pandemie: zapobieganie szkodliwym skutkom przemysłu tytoniowego, alkoholowego oraz wysoko przetworzonej żywności i napojów.

text: Na spotkaniu wysokiego szczebla ONZ w 2011 r. dotyczącym chorób niezakaźnych (NCD) wezwano do podjęcia działań wielosektorowych, w tym z sektorem prywatnym i przemysłem. Jednak poprzez sprzedaż i promocję tytoniu, alkoholu oraz wysoce przetworzonej żywności i napojów (towarów niezdrowych), międzynarodowe korporacje są głównymi motorami globalnej epidemii chorób niezakaźnych. Jaką zatem rolę powinny odgrywać te branże w zapobieganiu i kontroli NCD? Kładziemy nacisk na wzrost sprzedaży tych niezdrowych towarów w krajach o niskich i średnich dochodach oraz rozważamy wspólne strategie stosowane przez międzynarodowe korporacje w celu osłabienia zapobiegania i kontroli NCD. Oceniamy skuteczność samoregulacji, partnerstw publiczno-prywatnych i modeli publicznych regulacji interakcji z tymi branżami i dochodzimy do wniosku, że niezdrowe branże towarowe nie powinny odgrywać żadnej roli w kształtowaniu krajowej lub międzynarodowej polityki NCD. Pomimo powszechnego polegania na samoregulacji przemysłu i partnerstwach publiczno-prywatnych, nie ma dowodów na ich skuteczność i bezpieczeństwo. Regulacja publiczna i interwencja rynkowa to jedyne oparte na dowodach mechanizmy zapobiegające szkodom powodowanym przez niezdrowe branże towarowe. Copyright © 2013 Elsevier Ltd. Wszelkie prawa zastrzeżone.


title: Charakterystyka Campylobacter spp. przenoszone z naturalnie skażonych nóg kurczaka na ugotowane plastry kurczaka za pomocą deski do krojenia.

text: Campylobacter stanowi wiodącą przyczynę zapalenia żołądka i jelit w Europie. Kampylobakterioza wywoływana jest głównie przez C. jejuni i C. coli. Mięso drobiowe jest głównym źródłem skażenia, a zakażenia krzyżowe w kuchni konsumenta wydają się być ważną drogą narażenia. Celem tego badania było zbadanie przenoszenia Campylobacter z naturalnie skażonych surowych produktów drobiowych na ugotowany produkt z kurczaka za pomocą deski do krojenia oraz określenie właściwości zaangażowanych izolatów. Badanie to wykazało, że przeniesienie nastąpiło w prawie 30% testów i że zarówno gatunki C. jejuni, jak i C. coli były zdolne do przenoszenia. Transfer wydaje się być powiązany z konkretnymi izolatami: niektóre były w stanie przenieść podczas oddzielnych prób, podczas gdy inne nie. Nie stwierdzono korelacji między transferem a adhezją do powierzchni obojętnych, ale ponad 90% izolatów wykazywało umiarkowaną lub wysoką zdolność adhezji. Wszystkie testowane izolaty miały zdolność przylegania i atakowania komórek Caco-2, ale wykazywały dużą zmienność między izolatami. Nasze wyniki wskazały na występowanie zakażenia krzyżowego Campylobacter poprzez deskę do krojenia w kuchni. Ponadto dostarczyli nowych interesujących danych do rozważenia w badaniach oceny ryzyka. Copyright © 2013 Elsevier B.V. Wszelkie prawa zastrzeżone.


title: Trendy w zakresie bezpiecznego obchodzenia się z żywnością i spożywania jej przez konsumentów w USA oraz postrzegania przez nich ryzyka w latach 1988–2010.

text: Chociaż wyniki badań mierzących bezpieczeństwo obchodzenia się z żywnością przez konsumentów i ryzykowne praktyki spożywania żywności są publikowane od ponad 20 lat, ocena trendów jest niemożliwa, ponieważ projekty publikowanych badań nie są porównywalne. Ankiety Bezpieczeństwa Żywności wykorzystywały porównywalne metody do przeprowadzania wywiadów telefonicznych z dorosłymi Amerykanami w latach 1988, 1993, 2001, 2006 i 2010 na temat obchodzenia się z żywnością (tj. zapobiegania zakażeniom krzyżowym) i ryzykownych praktyk konsumpcyjnych (spożywanie surowej lub niedogotowanej żywności od zwierząt) i postrzegane ryzyko chorób przenoszonych przez żywność. Wielkości próbek wahały się od 1620 do 4547. Odpowiedzi przeanalizowano opisowo, a cztery wskaźniki mierzące zanieczyszczenie krzyżowe mięsa, kurczaków i jaj, zanieczyszczenie krzyżowe ryb, ryzykowną konsumpcję i postrzeganie ryzyka przeanalizowano przy użyciu uogólnionych modeli liniowych. Zbadano również stopień zainteresowania mediów kwestiami bezpieczeństwa żywności. Odkryliśmy znaczną poprawę w zakresie praktyk związanych z obchodzeniem się z żywnością i konsumpcją oraz wzrost postrzeganego ryzyka chorób przenoszonych przez żywność w latach 1993-1998. Wszystkie wskaźniki były stabilne lub spadły w latach 1998-2006. W latach 2006-2010 dwa wskaźniki dotyczące bezpiecznych praktyk w zakresie obchodzenia się z żywnością znacznie wzrosły , ale postrzeganie ryzyka nie uległo zmianie, a bezpieczna konsumpcja spadła. Kobiety miały bezpieczniejsze praktyki w zakresie obchodzenia się z żywnością i konsumpcji niż mężczyźni. Najmniej bezpiecznych zachowań związanych z obchodzeniem się z żywnością wykazywali najstarsi i najmłodsi respondenci oraz osoby z najwyższym wykształceniem. Zmiany w zakresie bezpieczeństwa praktyk na przestrzeni lat badania są zgodne ze zmianą liczby doniesień medialnych na temat bezpieczeństwa żywności w okresach między badaniami. To odkrycie sugeruje, że zwiększona uwaga mediów na kwestie bezpieczeństwa żywności może zwiększyć świadomość zagrożeń związanych z bezpieczeństwem żywności i zwiększyć czujność w obchodzeniu się z żywnością przez konsumentów.


title: Szacunek FoodNet dotyczący obciążenia chorobami wywołanymi niedurowymi zakażeniami salmonellą w Stanach Zjednoczonych.

text: Aby określić obciążenie zakażeniami Salmonellą w Stanach Zjednoczonych, badacze Foodborne Diseases Active Surveillance Network (FoodNet) przeprowadzili populacyjny aktywny nadzór nad zakażeniami Salmonella potwierdzonymi przez hodowle w latach 1996-1999 w laboratoriach FoodNet. Ponadto przeprowadzono ankietę we wszystkich laboratoriach mikrobiologii klinicznej FoodNet w celu określenia ich praktyk w zakresie izolowania Salmonelli. Przeprowadzono również wywiady telefoniczne wśród mieszkańców serwisów FoodNet w celu ustalenia odsetka osób z biegunką, które szukały pomocy medycznej oraz odsetka, który przesłał próbki kału do posiewu bakterii. Korzystając z naszego modelu, oszacowaliśmy, że w Stanach Zjednoczonych wystąpiło 1,4 miliona niedurowych zakażeń Salmonellą, co dało 168 000 wizyt lekarskich rocznie w latach 1996-1999. Uwzględniając zarówno zakażenia potwierdzone posiewem, jak i te niepotwierdzone posiewem, oszacowaliśmy, że zakażenia Salmonella powodowały 15 000 hospitalizacji i 400 zgonów rocznie. Szacunki te wskazują, że salmonelloza stanowi poważne ciągłe obciążenie dla zdrowia publicznego.


title: Stres przepełnienia zmniejsza aktywność makrofagów i zwiększa inwazję Salmonella Enteritidis u kurcząt brojlerów.

text: Stres związany z przeludnieniem to rzeczywistość w przemyśle drobiarskim. Kurczaki narażone na długotrwałe stresujące sytuacje powodują obniżenie dobrostanu i immunosupresji. Zaprojektowaliśmy to doświadczenie, aby przeanalizować wpływ stresu przeludnienia 16 ptaków/m2 na parametry wydajności, poziom kortykosteronu w surowicy, względną masę torebki Fabrycjusza, poziomy IgA i IgG w osoczu, integralność jelit, aktywność makrofagów i doświadczalną Salmonellę Inwazja Enteritidis. Wyniki tego badania wskazują, że stres związany z przeludnieniem obniżył parametry wydajności, wywołał zapalenie jelit i obniżył aktywność makrofagów oraz względną masę torebki u kurcząt brojlerów. Gdy kurczęta były podobnie zestresowane i zakażone Salmonella Enteritidis, nastąpił wzrost wykorzystania paszy i spadek poziomu IgG w osoczu u ptaków zestresowanych i zakażonych Salmonellą. Zaobserwowaliśmy umiarkowane zapalenie jelit w całej dwunastnicy u kurcząt zestresowanych i zarażonych Salmonellą. Stres związany z przeludnieniem zmniejszył intensywność fagocytozy makrofagów i zwiększył liczbę Salmonella Enteritidis w wątrobach ptaków prowokowanych patogenną bakterią. Stres przeludnienia na osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, związany ze wzrostem kortykosteronu i zapaleniem jelit, może wpływać na jakość jelitowej bariery immunologicznej i integralność jelita cienkiego. Efekt ten umożliwił bakteriom chorobotwórczym migrację przez błonę śluzową jelita, powodując naciek zapalny i zmniejszoną absorpcję składników odżywczych. Dane potwierdzają hipotezę, że kontrola dobrostanu kurcząt i unikanie stresu związanego z przepełnieniem w produkcji drobiu są istotnymi czynnikami utrzymania integralności jelit, wydajności i zmniejszonej podatności na zakażenie Salmonellą.


title: Wiedza konsumentów na temat zagrożeń mikrobiologicznych przenoszonych przez żywność i praktyk obchodzenia się z żywnością.

text: Przeprowadzono ogólnokrajową ankietę telefoniczną wśród 1620 losowo wybranych mieszkańców USA, którzy mówili po angielsku, mieli co najmniej 18 lat i mieszkali w gospodarstwach domowych z zapleczem kuchennym. Z respondentami przeprowadzono wywiady dotyczące ich rozpoznawania patogenów przenoszonych przez żywność, żywności narażonej na ryzyko przenoszenia infekcji, wiedzy na temat bezpiecznego obchodzenia się z żywnością i praktyk obchodzenia się z żywnością. Jedna trzecia respondentów, którzy przygotowywali posiłki, zgłosiła niebezpieczne praktyki higieny żywności: np. nie myli rąk ani nie podejmowali środków ostrożności, aby zapobiec zanieczyszczeniu krzyżowemu z surowego mięsa. Niebezpieczne praktyki zgłaszali częściej mężczyźni, dorośli w wieku od 18 do 29 lat oraz osoby przygotowujące żywność okazjonalnie niż kobiety, osoby w wieku 30 lat lub starsze i osoby często przygotowujące żywność. Respondenci, którzy zidentyfikowali nośnik pokarmowy dla Salmonella spp. częściej zgłaszali mycie rąk i czyszczenie desek do krojenia po przygotowaniu surowego mięsa i drobiu. Wyniki budzą obawy dotyczące praktyk konsumenckich w zakresie obchodzenia się z żywnością. Należy dalej badać wpływ szkolenia w zakresie bezpieczeństwa żywności, doświadczenia w obchodzeniu się z żywnością oraz wieku na praktyki związane z obsługą żywności. Na przykład świadomość nośnika żywności dla Salmonella spp. może wskazywać na znajomość etiologii chorób przenoszonych przez żywność, która sprzyja bezpiecznemu obchodzeniu się z żywnością. Zrozumienie czynników związanych z bezpiecznym obchodzeniem się z żywnością pomoże w opracowaniu skutecznych programów instruktażowych dotyczących bezpiecznej żywności.


title: Wybuch zakażeń Salmonellą Heidelberg związany z jednym producentem drobiu -- 13 stanów, 2012-2013.

text: W czerwcu 2012 r. Oregon Health Authority i Washington State Department of Health odnotowały wzrost liczby izolatów klinicznych Salmonella enterica serotypu Heidelberg o identycznym wzorze elektroforezy żelowej w polu pulsacyjnym (PFGE). W 2004 roku Departament Zdrowia Stanu Waszyngton powiązał ten wzór z kurczakiem z gospodarstw Foster; wstępne wywiady z osobami zakażonymi w 2012 r. również wskazywały na kontakt z kurczętami z hodowli Foster Farms. 2 sierpnia 2012 r. PulseNet* CDC wykrył klaster 19 klinicznych izolatów Salmonella Heidelberg pasujących do wzorca epidemii. Ten raport podsumowuje dochodzenie przeprowadzone przez CDC, stanowe i lokalne departamenty zdrowia, Departament Rolnictwa Stanów Zjednoczonych ds. Bezpieczeństwa i Kontroli Żywności (USDA-FSIS) oraz Food and Drug Administration (FDA) i podkreśla znaczenie bezpiecznego obchodzenia się z żywnością w celu zapobiegania chorobom . W sumie zidentyfikowano 134 przypadki z 13 stanów, w tym 33 pacjentów hospitalizowanych. W tym wieloaspektowym dochodzeniu wykorzystano standardowe dane epidemiologiczne i laboratoryjne wraz z informacjami dotyczącymi zakupu kart zakupowych pacjentów oraz danymi PFGE z detalicznego komponentu mięsnego Krajowego Systemu Monitorowania Oporności Przeciwdrobnoustrojowej (NARMS)†, stosunkowo nowatorskiego narzędzia w badaniu epidemii, w celu powiązania szczepu epidemii do kurczaka z gospodarstw zastępczych.


title: Wskaźniki zabójstw wśród osób w wieku 10-24 lata – Stany Zjednoczone, 1981-2010.

text: Zabójstwo nieproporcjonalnie dotyka osoby w wieku 10-24 lat w Stanach Zjednoczonych i konsekwentnie plasuje się w pierwszej trójce głównych przyczyn zgonów w tej grupie wiekowej, powodując około 4800 zgonów i szacowaną na 9 miliardów dolarów utratę produktywności i koszty leczenia w 2010 roku. trendy w zabójstwach osób w wieku 10-24 lata w latach 1981-2010, CDC przeanalizowało dane Narodowego Systemu Statystyki Życiowej dotyczące zgonów spowodowanych zabójstwami osób w tej grupie wiekowej oraz zbadało trendy według płci, wieku, rasy/pochodzenia etnicznego i mechanizmu uraz. W niniejszym raporcie opisano wyniki tej analizy, która wykazała, że wskaźniki zabójstw znacznie się różniły w okresie objętym badaniem, z gwałtownym wzrostem od 1985 do 1993 r., po którym nastąpił spadek, który zwolnił od 1999 r. W latach 2000-2010 wskaźniki obniżyły się dla wszystkich grup, chociaż spadek był znacznie wolniejszy w przypadku mężczyzn w porównaniu z kobietami i czarnych w porównaniu z Latynosami i osobami z innych grup rasowych/etnicznych. Według mechanizmu obrażeń spadek liczby zabójstw z użyciem broni palnej w latach 2000-2010 był znacznie wolniejszy niż w przypadku zabójstw innych niż broń palna. Wskaźnik zabójstw wśród osób w wieku 10-24 lata w 2010 r. wyniósł 7,5 na 100 tys. i był najniższy w 30-letnim okresie badań. Strategie profilaktyki pierwotnej pozostają krytyczne, szczególnie wśród grup o podwyższonym ryzyku zabójstwa.


title: Początkowe zanieczyszczenie części kurczaka salmonellą w sprzedaży detalicznej oraz zanieczyszczenie krzyżowe gotowanego kurczaka salmonellą z surowego kurczaka podczas ...

text: Niniejsze badanie zostało podjęte w celu uzyskania danych dotyczących zanieczyszczenia części kurczaka salmonellą w sprzedaży detalicznej oraz zebrania danych dotyczących zanieczyszczenia krzyżowego ugotowanego kurczaka salmonellą z surowego kurczaka podczas przygotowywania posiłków. Cały surowy kurczak (n = 31) uzyskano z lokalnych sklepów detalicznych i pokrojono na dwa skrzydełka, dwie piersi bez skóry i kości, dwa uda i dwie podudzia. Dane dotyczące zanieczyszczenia krzyżowego uzyskano przez pocięcie sterylnej, ugotowanej piersi kurczaka za pomocą tej samej deski i noża, których użyto do pokrojenia surowego kurczaka. Deski, nóż i rękawiczki lateksowe używane przez osobę zajmującą się żywnością nie były płukane ani myte przed pokrojeniem sterylnej, ugotowanej piersi z kurczaka, co zapewnia najgorszy scenariusz zanieczyszczenia krzyżowego. Opracowano standardowe krzywe stężenia bakterii Salmonella w 400 ml zbuforowanej wody peptonowej po 6 h inkubacji części kurczaka w funkcji początkowej liczby logarytmicznej bakterii Salmonella zaszczepionych na części kurczaka i wykorzystano je do zliczenia bakterii Salmonella. Na krzywe standardowe nie miał wpływu rodzaj części kurczaka, ale różniły się one (P < 0,05) wśród pięciu badanych izolatów Salmonella. W konsekwencji bakterie Salmonella zliczono na naturalnie skażonych częściach kurczaka przy użyciu standardowej krzywej opracowanej dla serotypu Salmonella wyizolowanego z oryginalnej próbki. Częstość występowania skażenia wynosiła 3% (4 z 132), podczas gdy częstość występowania zanieczyszczenia krzyżowego wynosiła 1,8% (1 z 57). Pozytywnymi częściami z kurczaka były udo z kurczaka 4, które zawierało 3 CFU Salmonella enterica serotypu Kentucky oraz oba skrzydełka, jedno udo i jedna gotowana porcja piersi z kurczaka 15, które zawierały 1 CFU serotypu 8,20:-: z(6). Wyniki te wskazują, że przemysł drobiarski dostarcza konsumentom na badanym obszarze kurczaka o niskiej częstości występowania i niskiej liczbie bakterii Salmonella w sprzedaży detalicznej oraz o niskiej zachorowalności i niskim poziomie zanieczyszczenia krzyżowego gotowanego kurczaka salmonellą z surowego kurczaka podczas przygotowywania posiłków w najgorszym przypadku.


title: Przenoszenie Campylobacter z naturalnie skażonych ud kurczaka na deski do krojenia jest odwrotnie proporcjonalne do początkowego obciążenia.

text: Żywność przygotowywana w kuchni może zostać skażona krzyżowo Campylobacter poprzez kontakt z surowymi produktami, zwłaszcza ze skórą drobiu. Zmierzyliśmy procentowy wskaźnik transferu z naturalnie skażonych nóg drobiowych zakupionych w supermarketach. Przenoszenie Campylobacter ze skóry (n = 43) iz mięsa (n = 12) na powierzchnie desek do krojenia z polietylenu o wysokiej gęstości oceniono ilościowo po czasie kontaktu 1 i 10 min. Procentową szybkość transferu zdefiniowano jako stosunek liczby komórek Campylobacter zliczonych na powierzchni deski do krojenia do początkowej liczby Campylobacter naturalnie występującej na skórze (tj. sumy komórek Campylobacter na skórze i desce). Transfer jakościowy wystąpił w 60,5% (95% przedział ufności, 45,5 do 75,4) badanych nóg naturalnie skażonych i osiągnął 80,6% (95% przedział ufności, 63,0 do 98,2) w subpopulacji nóg, które miały kontakt z powierzchnią przez 10 min. Procentowa szybkość przenoszenia wahała się od 5 x 10(-2)% do 35,7% i była obserwowana jako istotnie różna (test Kruskall-Wallis, P < 0,025) i odwrotnie proporcjonalna do początkowych zliczeń na skórze drobiu. Niniejsze badanie dostarcza danych ilościowych opisujących ewolucję proporcji organizmów Campylobacter przeniesionych z naturalnie skażonego drobiu w warunkach kuchennych. Podkreślamy liniową zależność między początkowym obciążeniem skóry Campylobacter a wartością procentowej szybkości transferu. Praca potwierdza potrzebę modelowania transferu w funkcji początkowego obciążenia skóry nóg Campylobacter, masy kawałków drobiu oraz czasu kontaktu skóry z powierzchnią.


title: Przypisywanie chorób, hospitalizacji i zgonów przenoszonych przez żywność do produktów żywnościowych na podstawie danych dotyczących epidemii, Stany Zjednoczone, 1998–2008

text: Szacuje się, że każdego roku ponad 9 milionów chorób przenoszonych przez żywność jest powodowanych przez główne patogeny nabyte w Stanach Zjednoczonych. Zapobieganie tym chorobom jest trudne, ponieważ zasoby są ograniczone, a powiązanie poszczególnych chorób z konkretnym pokarmem jest rzadko możliwe, z wyjątkiem wybuchu epidemii. Opracowaliśmy metodę przypisywania chorób do produktów żywnościowych, która wykorzystuje dane z epidemii związanych zarówno z prostą, jak i złożoną żywnością. Korzystając z danych dotyczących chorób związanych z epidemiami w latach 1998–2008, oszacowaliśmy roczne choroby przenoszone przez żywność, hospitalizacje i zgony w Stanach Zjednoczonych, które można przypisać każdemu z 17 produktów żywnościowych. Przypisaliśmy 46% chorób produkcji i stwierdziliśmy, że więcej zgonów przypisano drobiu niż jakiemukolwiek innemu towarowi. W zakresie, w jakim te szacunki odzwierciedlają towary powodujące wszystkie choroby przenoszone przez żywność, wskazują one, że szczególnie potrzebne są wysiłki, aby zapobiec zanieczyszczeniu produktów i drobiu. Potrzebne są metody uwzględniania danych z innych źródeł, aby poprawić szacunki atrybucji dla niektórych towarów i agentów.


title: Trwałość ludzkiego norowirusa w rekonstytuowanych pestycydach – zastosowanie pestycydów jako możliwe źródło wirusów w łańcuchach świeżych produktów.

text: Spożycie świeżych produktów jest często związane z wybuchami epidemii ludzkiej choroby norowirusowej (hNoV). Aby zapobiec zanieczyszczeniu świeżych produktów hNoV, potrzebna jest wiedza o możliwych źródłach wprowadzenia wirusów, takich jak woda, aby móc wdrożyć odpowiednie i skuteczne środki zapobiegawcze. Zanieczyszczona woda używana do rekonstytucji pestycydów może być istotnym źródłem zakaźnego hNoV, zdeterminowanym początkowym poziomem skażenia wirusami i trwałością tych wirusów w rekonstytuowanych pestycydach. Zbadaliśmy utrzymywanie się hNoV GI.4, hNoV GII.4 i mysiego norowirusa (MNV-1), jedynego hodowanego norowirusa, w ośmiu różnych pestycydach po 0 i 2 godzinach. Stężenia wirusa określono metodą PCR z odwrotną transkryptazą, a zakaźność MNV-1 określono przez rozcieńczenia w punkcie końcowym, a następnie oszacowano największe prawdopodobieństwo. Stwierdzono, że MNV-1 pozostaje zakaźny w siedmiu z ośmiu testowanych pestycydów w najwyższym stężeniu stosowanym w praktyce. W obecności insektycydu Vertimec zakaźność MNV-1 gwałtownie spadła ze zmniejszeniem o 1,9 log(10) jednostek w punkcie czasowym T(0). Również stężenie NoV GI.4 RNA znacznie się zmniejszyło z redukcją o 1,7 log(10) jednostek; podczas gdy wykryty fragment PCR hNoV GII.4 pozostał stabilny. Zakładając podobną trwałość zakaźnych MNV-1 i hNoV możemy stwierdzić, że woda zawierająca hNoV stosowana do rozcieńczania pestycydów może być ważnym źródłem zakaźnego hNoV w łańcuchach świeżych produktów. Stosowanie pestycydów może zatem stanowić nie tylko zagrożenie chemiczne, ale także zagrożenie mikrobiologiczne dla zdrowia publicznego. Włączenie substancji przeciwwirusowych do rekonstytuowanych pestycydów może być właściwe w celu zmniejszenia wirusologicznego zagrożenia zdrowia, jakie stwarza stosowanie pestycydów. Copyright © 2012 Elsevier B.V. Wszelkie prawa zastrzeżone.


title: Epidemiologia epidemii norowirusów przenoszonych przez żywność, Stany Zjednoczone, 2001–2008

text: Norowirusy są główną przyczyną chorób przenoszonych przez żywność w Stanach Zjednoczonych. Aby lepiej ukierunkować interwencje, przeanalizowaliśmy 2922 ognisk chorób przenoszonych przez żywność, których podejrzewaną lub potwierdzoną przyczyną był norowirus, które zostały zgłoszone do Systemu Nadzoru nad Epidemią Chorób Przenoszonych przez Żywność w latach 2001-2008. Średnio rocznie zgłaszano 365 epidemii norowirusów przenoszonych przez żywność, co skutkowało około 10 324 chorobami, 1247 wizytami u lekarza, 156 hospitalizacjami i 1 zgonem. W 364 ogniskach przypisywanych jednemu towarowi najczęściej zamieszane były warzywa liściaste (33%), owoce/orzechy (16%) i mięczaki (13%). Zainfekowani pracownicy zajmujący się żywnością byli źródłem 53% epidemii i mogli przyczynić się do 82% epidemii. Większość żywności była prawdopodobnie skażona podczas przygotowywania i obsługi, z wyjątkiem mięczaków, a czasami produkty były skażone podczas produkcji i przetwarzania. Interwencje mające na celu zmniejszenie częstotliwości epidemii norowirusów przenoszonych przez żywność powinny koncentrować się na pracownikach żywności oraz produkcji produktów i skorupiaków.


title: Brak korzyści z porad dietetycznych dla mężczyzn z dusznicą bolesną: wyniki kontrolowanego badania.

text: CEL: Sprawdzenie, czy śmiertelność wśród mężczyzn z dusznicą bolesną można zmniejszyć za pomocą porady dietetycznej. PROJEKT: randomizowane kontrolowane badanie czynnikowe. USTAWIENIE: Pacjenci płci męskiej lekarzy ogólnych w południowej Walii. TEMATY: Łącznie 3114 mężczyzn poniżej 70 roku życia z dusznicą bolesną. INTERWENCJE: Badani zostali losowo przydzieleni do czterech grup: (1) zalecono spożywanie co tydzień dwóch porcji tłustych ryb lub przyjmowanie trzech kapsułek oleju rybiego dziennie; (2) zaleca się spożywanie większej ilości owoców, warzyw i owsa; (3) otrzymał oba powyższe rodzaje porad; oraz (4) nie otrzymał żadnych konkretnych porad dietetycznych. Śmiertelność stwierdzono po 3-9 latach. WYNIKI: Zgodność była lepsza z radą dotyczącą ryb niż z radą dotyczącą owoców. Żadna forma porad nie zmniejszyła śmiertelności z jakiejkolwiek przyczyny, a porad dotyczących owoców nie można było przypisać żadnych innych skutków. Ryzyko śmierci sercowej było wyższe wśród badanych, którym zalecono spożywanie tłustych ryb niż wśród tych, którym tego nie zalecono; skorygowany współczynnik ryzyka wyniósł 1,26 (95% przedział ufności 1,00; 1,58; p=0,047), a nawet większy w przypadku nagłego zgonu sercowego (1,54; 95% CI 1,06; 2,23; p=0,025). Nadmierne ryzyko było w dużej mierze zlokalizowane wśród podgrupy, której podano kapsułki z olejem rybim. Nie było dowodów na to, że było to spowodowane interakcjami z lekami. WNIOSKI: Zalecenie spożywania większej ilości owoców było słabo przestrzegane i nie miało wykrywalnego wpływu na śmiertelność. Mężczyźni, którym zalecano spożywanie tłustych ryb, a zwłaszcza tych, którym dostarczano kapsułki z olejem rybim, byli bardziej narażeni na śmierć sercową. Ten wynik jest niewyjaśniony; może wynikać z rekompensaty za ryzyko lub innego wpływu na zachowanie pacjentów lub lekarzy.


title: Globalna podaż mączki rybnej i oleju rybnego: nakłady, produkty i rynki.

text: Przedstawiono najnowsze dane dotyczące dostaw mączki rybnej i oleju rybnego, identyfikując kluczowe kraje będące producentami i źródła surowców oraz rozróżniając całe ryby i produkty uboczne. Omówiono przekształcanie tych surowców w składniki morskie i przedstawiono globalne wolumeny. Następnie przedstawiamy zestawienie głównych krajów stosujących te morskie składniki w ostatnich latach. Następnie przedstawiono zastosowania mączki rybnej i oleju rybnego według segmentów rynku. Na tej podstawie wyprowadzany jest globalny bilans masy nakładów i produktów, który pozwala na obliczenie wskaźników nakładów do produktów (włów: wyłów; FIFO) dla głównych rodzajów produkcji akwakultury. Obecne obszary zainteresowania branży obejmują potrzebę wykazania zrównoważonych praktyk, bardziej strategiczne wykorzystanie składników morskich, większe wykorzystanie produktów ubocznych rybołówstwa i pochodzenia zwierzęcego oraz substytutów roślinnych, a także nowe źródła niezbędnych tłuszczów omega-3, w szczególności długołańcuchowe wielonienasycone kwasy tłuszczowe, kwasy eikozapentaenowy (EPA) i dokozaheksaenowy (DHA). Wyciąga się implikacje dla przyszłych perspektyw dostaw mączki rybnej i oleju rybnego oraz ich przyszłej roli w akwakulturze, rolnictwie i zdrowiu ludzi. © 2013 Towarzystwo Rybackie Wysp Brytyjskich.


title: Związek między suplementacją kwasów tłuszczowych omega-3 a ryzykiem poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych: przegląd systematyczny i metaanaliza.

text: KONTEKST: Istnieje wiele kontrowersji dotyczących związku wielonienasyconych kwasów tłuszczowych omega-3 (PUFA) z głównymi sercowo-naczyniowymi punktami końcowymi. CEL: Ocena roli suplementacji omega-3 na główne wyniki sercowo-naczyniowe. ŹRÓDŁA DANYCH: MEDLINE, EMBASE i Cochrane Central Register of Controlled Trials do sierpnia 2012 r. WYBÓR BADAŃ: Randomizowane badania kliniczne oceniające wpływ kwasów omega-3 na śmiertelność z jakiejkolwiek przyczyny, zgon sercowy, nagły zgon, zawał mięśnia sercowego i udar mózgu. EKSTRAKCJA DANYCH: Wyodrębniono informacje opisowe i ilościowe; Oszacowania ryzyka bezwzględnego i względnego (RR) zsyntetyzowano w modelu efektów losowych. Niejednorodność oceniano za pomocą statystyki Q i I2. Przeprowadzono analizy podgrup pod kątem obecności zaślepienia, ustawień profilaktycznych oraz pacjentów z wszczepialnym kardiowerterem-defibrylatorem, a dla dawki omega-3 przeprowadzono analizę metaregresji. Po dostosowaniu do porównań wielokrotnych przyjęto próg istotności statystycznej 0,0063. SYNTEZA DANYCH: Spośród 3635 pobranych cytowań, włączono 20 badań z udziałem 68 680 pacjentów, zgłaszających 7044 zgony, 3993 zgony sercowe, 1150 nagłych zgonów, 1837 zawałów mięśnia sercowego i 1490 udarów. Nie zaobserwowano statystycznie istotnego związku ze śmiertelnością z jakiejkolwiek przyczyny (RR 0,96; 95% CI, 0,91 do 1,02; zmniejszenie ryzyka [RD] -0,004, 95% CI, -0,01 do 0,02), zgonem sercowym (RR, 0,91; 95 % CI, 0,85 do 0,98; RD, -0,01; 95% CI, -0,02 do 0,00), nagły zgon (RR, 0,87; 95% CI, 0,75 do 1,01; RD, -0,003; 95% CI, -0,012 do 0,006 ), zawał mięśnia sercowego (RR, 0,89; 95% CI, 0,76 do 1,04; RD, -0,002; 95% CI, -0,007 do 0,002) i udar (RR, 1,05; 95% CI, 0,93 do 1,18; RD, 0,001 ; 95% CI, -0,002 do 0,004), gdy wzięto pod uwagę wszystkie badania suplementów. WNIOSEK: Ogólnie rzecz biorąc, suplementacja kwasów omega-3 PUFA nie wiązała się z niższym ryzykiem śmiertelności z jakiejkolwiek przyczyny, zgonu sercowego, nagłego zgonu, zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu w oparciu o względne i bezwzględne miary powiązania.


title: Prewencja wtórna CHD u mężczyzn w Wielkiej Brytanii: badanie Diet and Reinfarction Trial i jego kontynuacja.

text: W badaniu Diet and Reinfarction Trial (DART) wzięło udział 2033 mężczyzn (średnia wieku 56,5 lat) powracających do zdrowia po zawale mięśnia sercowego. Zostały one losowo przydzielone do otrzymania porady lub braku porady na temat każdego z trzech czynników żywieniowych: zwiększenie spożycia tłustych ryb; zmniejszenie spożycia tłuszczu ze wzrostem tłuszczów wielonienasyconych: tłuszcze nasycone; zwiększone spożycie błonnika zbożowego. Zgodność z zaleceniami dotyczącymi ryb i błonnika była zadowalająca, ale w mniejszym stopniu z zaleceniami dotyczącymi tłuszczu. Mężczyźni, którym udzielono porad dotyczących ryb, mieli o 29% niższą dwuletnią śmiertelność z jakiejkolwiek przyczyny; pozostałe formy doradztwa nie przyniosły znaczących efektów. Randomizowane badanie Diet and Angina Randomized Trial (DART-2) objęło 3114 mężczyzn (średni wiek 61,1 roku) ze stabilną dusznicą bolesną, których obserwowano przez 3-9 lat. Zalecenie jedzenia tłustych ryb lub spożywania oleju rybnego nie miało wpływu na śmiertelność z jakiejkolwiek przyczyny, ale było związane ze znacznym wzrostem nagłej śmierci sercowej (P=0,018), a efekt ten był w dużej mierze ograniczony do podgrupy, której podano kapsułki z olejem rybim. Zalecenie spożywania większej ilości owoców i warzyw nie przyniosło efektu, prawdopodobnie z powodu złego przestrzegania zaleceń. Wynik DART-2 wydaje się kolidować z wynikiem DART i niektórymi innymi badaniami; brane są pod uwagę różne możliwe wyjaśnienia. Interwencje żywieniowe nie są jednakowo akceptowalne i powinny być dostosowane do osób, dla których są przeznaczone. Różne odrębne grupy mają podwyższone ryzyko CHD i nie można zakładać, że te same interwencje żywieniowe są odpowiednie dla nich wszystkich. Suplementy diety niekoniecznie mają takie same efekty jak żywność, z której pochodzą.


title: Skuteczność suplementów kwasów tłuszczowych omega-3 (kwas eikozapentaenowy i kwas dokozaheksaenowy) we wtórnej profilaktyce chorób układu krążenia: ...

text: Wstęp: Chociaż poprzednie randomizowane, podwójnie zaślepione, kontrolowane placebo badania wykazały skuteczność suplementów kwasów tłuszczowych omega-3 we wtórnej prewencji chorób sercowo-naczyniowych (CVD), dowody pozostają niejednoznaczne. Za pomocą metaanalizy zbadaliśmy skuteczność kwasu eikozapentaenowego i dokozaheksaenowego we wtórnej prewencji CVD. METODY: Przeszukaliśmy PubMed, EMBASE i Cochrane Library w kwietniu 2011 roku. Dwóch z nas niezależnie przeanalizowało i wybrało kwalifikujące się randomizowane badania z grupą kontrolną. WYNIKI: Spośród 1007 pobranych artykułów, 14 randomizowanych, podwójnie zaślepionych, kontrolowanych placebo badań (z udziałem 20 485 pacjentów z wywiadem CVD) zostało włączonych do końcowych analiz. Suplementacja kwasami tłuszczowymi omega-3 nie zmniejszyła ryzyka ogólnych zdarzeń sercowo-naczyniowych (ryzyko względne 0,99; 95% CI 0,89-1,09), śmiertelności z jakiejkolwiek przyczyny, nagłej śmierci sercowej, zawału mięśnia sercowego, zastoinowej niewydolności serca lub przemijającego niedokrwienia atak i udar. Wystąpiło niewielkie zmniejszenie zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych (ryzyko względne 0,91; 95% CI 0,84-0,99), które zniknęło po wyłączeniu badania z poważnymi problemami metodologicznymi. Ponadto w analizach podgrup nie zaobserwowano żadnego istotnego efektu zapobiegawczego ze względu na: położenie kraju, obszar geograficzny śródlądowy lub przybrzeżny, wywiad CVD, jednoczesne stosowanie leków, rodzaj materiału placebo w badaniu, jakość metodologiczna badania, czas trwania leczenia, dawkowanie kwasu eikozapentaenowego lub dokozaheksaenowego lub stosowanie suplementacji olejem rybim wyłącznie w leczeniu. WNIOSEK: Nasza metaanaliza wykazała niewystarczające dowody wtórnego działania prewencyjnego suplementów kwasów tłuszczowych omega-3 na ogólne zdarzenia sercowo-naczyniowe wśród pacjentów z chorobą sercowo-naczyniową w wywiadzie.


title: Wpływ zmian spożycia tłuszczu, ryb i błonnika na śmierć i ponowny zawał mięśnia sercowego: badanie diety i ponownego zawału (DART).

text: Przeprowadzono randomizowane kontrolowane badanie o układzie czynnikowym w celu zbadania skutków interwencji dietetycznej we wtórnej prewencji zawału mięśnia sercowego (MI). 2033 mężczyzn, którzy wyzdrowieli z MI, przydzielono do otrzymywania lub nie do otrzymywania porad dotyczących każdego z trzech czynników dietetycznych: zmniejszenia spożycia tłuszczów i zwiększenia stosunku tłuszczów wielonienasyconych do nasyconych, zwiększenia spożycia tłustych ryb i zwiększenia w spożyciu błonnika zbożowego. Zalecenie dotyczące tłuszczu nie wiązało się z żadną różnicą w śmiertelności, być może dlatego, że powodowało jedynie niewielkie zmniejszenie (3-4%) poziomu cholesterolu w surowicy. Osoby, którym zalecono spożywanie tłustych ryb, miały o 29% zmniejszenie śmiertelności z jakiejkolwiek przyczyny w ciągu 2 lat w porównaniu z osobami, którym tego nie zalecono. Ten efekt, który był istotny, nie został zmieniony przez korektę o dziesięć potencjalnych czynników zakłócających. Osoby, którym udzielono porady dotyczącej włókien, miały nieco wyższą śmiertelność niż inne osoby (nieistotne). Na 2-letnią częstość występowania ponownych zawałów oraz zgonów z powodu choroby niedokrwiennej serca żaden ze schematów żywieniowych nie miał istotnego wpływu. Umiarkowane spożycie tłustych ryb (dwie lub trzy porcje tygodniowo) może zmniejszyć śmiertelność u mężczyzn, którzy przebyli MI.


title: Spożycie ryb, kwasy tłuszczowe omega-3 i zanieczyszczenia środowiskowe w związku z niskim stopniem zapalenia i wczesną miażdżycą.

text: Wstęp: Wykazano, że spożycie ryb i wielonienasyconych kwasów tłuszczowych omega-3 (PUFA) chroni przed chorobami sercowo-naczyniowymi (CVD). Jednak większość ryb zawiera zanieczyszczenia środowiskowe, takie jak dibenzo-p-dioksyny i dibenzofurany (PCDD/F), polichlorowane bifenyle (PCB) i metylortęć (MeHg), które mogą mieć niekorzystny wpływ na zdrowie układu krążenia. CEL: Naszym celem było wyjaśnienie powiązań spożycia ryb, kwasów tłuszczowych omega-3, zanieczyszczeń środowiskowych z zapaleniem o niskim stopniu nasilenia, wczesną miażdżycą i tradycyjnymi czynnikami ryzyka CVD. METODY: Uczestnicy badania Health 2000 (n=1173) reprezentowali ogólną populację fińską, a uczestnicy badania Fishermen (n=255) reprezentowali populację o wysokim spożyciu ryb i wysokim narażeniu na zanieczyszczenia środowiskowe. Skorygowane modelem średnie geometryczne i testy trendu liniowego obliczono dla czynników ryzyka CVD według tercyli spożycia ryb i WNKT omega-3 w surowicy, a dodatkowo tylko w badaniu Fishermen, według tercyli stężenia PCDD/F+PCB w surowicy i MeHg krwi. WYNIKI: Poziom trójglicerydów w surowicy zmniejszył się w obrębie tercyli kwasów omega-3 PUFA u obu płci i badań. Insulinooporność, białko C-reaktywne, czynnik martwicy nowotworu α i interleukina 6 zmniejszyły się w tercyli kwasów omega-3 PUFA wśród uczestników ankiety Health 2000. Wśród mężczyzn biorących udział w badaniu Fishermen oporność na insulinę i sztywność tętnic wskazywana przez wskaźnik sztywności β wykazywały tendencję do wzrostu, a oszacowanie RR dla blaszki miażdżycowej tętnicy szyjnej miało tendencję do zmniejszania się w poprzek tercyli PCDD/F+PCB i MeHg. WNIOSEK: W tym badaniu zaobserwowano również wcześniej ustalone działanie hipotriglicerydemiczne i przeciwzapalne kwasów tłuszczowych omega-3. Hipotetycznie korzystny wpływ na wrażliwość na insulinę i elastyczność tętnic może być przeciwdziałany przez wysoką ekspozycję na zanieczyszczenia środowiskowe, ale wpływ na występowanie blaszek miażdżycowych nie okazał się szkodliwy. Copyright © 2012 Elsevier Inc. Wszelkie prawa zastrzeżone.


title: Suplementacja multiwitaminowo-multimineralna i śmiertelność: metaanaliza randomizowanych badań kontrolowanych.

text: TŁO: Multiwitaminy są najczęściej stosowanym suplementem w rozwiniętym świecie. Ostatnie odkrycia epidemiologiczne sugerują, że stosowanie multiwitamin zwiększa ryzyko zgonu. CEL: Celem pracy było ustalenie, czy leczenie multiwitaminowo-multimineralne stosowane w prewencji pierwotnej lub wtórnej zwiększa ryzyko zgonu samodzielnie żyjących osób dorosłych. PROJEKT: Przeprowadziliśmy metaanalizę randomizowanych badań kontrolowanych. Od marca do października 2012 r. systematycznie przeszukiwano wiele elektronicznych baz danych. Rozważano włączenie randomizowanych, kontrolowanych badań profilaktyki pierwotnej lub wtórnej. W kwalifikujących się badaniach oceniano codzienną suplementację multiwitaminowo-multimineralną przez ≥1 rok. Wykluczono kohorty opisane jako zinstytucjonalizowane lub cierpiące na nieuleczalną chorobę (profilaktyka trzeciorzędowa). Liczba zgonów i wielkość próby z każdego ramienia badania zostały wyodrębnione niezależnie przez 2 badaczy. W analizie uwzględniono dwadzieścia jeden artykułów, które wygenerowały łączną łączną próbę 91 074 osób i 8794 zgonów. Badania te połączono w metaanalizie, a wyniki wyrażono jako RR i 95% CI. WYNIKI: Średni wiek próby zbiorczej wynosił 62 lata, a średni czas trwania suplementacji 43 miesiące. We wszystkich badaniach nie zaobserwowano wpływu leczenia wielowitaminowo-multimineralnego na śmiertelność z jakiejkolwiek przyczyny (RR: 0,98; 95% CI: 0,94, 1,02). W badaniach dotyczących prewencji pierwotnej występowała tendencja do zmniejszenia ryzyka śmiertelności z jakiejkolwiek przyczyny (RR: 0,94; 95% CI: 0,89; 1,00). Leczenie multiwitaminowo-multimineralne nie miało wpływu na śmiertelność z przyczyn naczyniowych (RR: 1,01; 95% CI: 0,93; 1,09) lub raka (RR: 0,96; 95% CI: 0,88; 1,04). Nie zaobserwowano żadnych statystycznych dowodów na niejednorodność lub stronniczość publikacji. WNIOSEK: Leczenie multiwitaminowo-multimineralne nie ma wpływu na ryzyko zgonu.