title: Ekspozycja przed pokwitaniem na komercyjny preparat herbicydu glifosat zmienia poziom testosteronu i morfologię jąder.

text: Glifosat jest herbicydem szeroko stosowanym do zabijania chwastów zarówno w krajobrazach rolniczych, jak i pozarolniczych. Jego toksyczność reprodukcyjna związana jest z hamowaniem białka StAR i enzymu aromatazy, co powoduje in vitro zmniejszenie syntezy testosteronu i estradiolu. W chwili obecnej nie przeprowadzono badań in vivo dotyczących wpływu tego herbicydu na rozwój rozrodczy przedpokwitaniowych szczurów rasy Wistar. Oceny obejmowały postęp dojrzewania, rozwój ciała, produkcję hormonalną testosteronu, estradiolu i kortykosteronu oraz morfologię jąder. Wyniki wykazały, że herbicyd (1) znacząco zmieniał postęp dojrzewania w sposób zależny od dawki; (2) zmniejszyło produkcję testosteronu, w morfologii kanalików nasiennych, znacząco zmniejszyło wysokość nabłonka (P < 0,001; kontrola = 85,8 +/- 2,8 mikrom; 5 mg/kg = 71,9 +/- 5,3 mikrom; 50 mg/kg = 69,1 +/- 1,7 mikrom; 250 mg/kg = 65,2 +/- 1,3 mikrom) i zwiększono średnicę światła (P < 0,01; kontrola = 94,0 +/- 5,7 mikrom; 5 mg/kg = 116,6 +/- 6,6 mikrom; 50 mg/kg = 114,3 +/- 3,1 mikrom; 250 mg/kg = 130,3 +/- 4,8 mikrom); (4) nie zaobserwowano różnicy w średnicy rurek; i (5) w stosunku do kontroli nie wykryto różnic w poziomach kortykosteronu lub estradiolu w surowicy, ale stężenia testosteronu w surowicy były niższe we wszystkich leczonych grupach (P < 0,001; kontrola = 154,5 +/- 12,9 ng/dl; 5 mg /kg = 108,6 +/- 19,6 ng/dl; 50 mg/dl = 84,5 +/- 12,2 ng/dl; 250 mg/kg = 76,9 +/- 14,2 ng/dl). Wyniki te sugerują, że komercyjna formulacja glifosatu jest silnym środkiem zaburzającym gospodarkę hormonalną in vivo, powodując zaburzenia w rozwoju rozrodczym szczurów, gdy ekspozycję przeprowadzono w okresie dojrzewania.


title: Zależne od czasu i dawki skutki obławy na ludzkie komórki embrionalne i łożyskowe.

text: Roundup jest głównym herbicydem stosowanym na całym świecie, w szczególności na roślinach modyfikowanych genetycznie, które zostały zaprojektowane tak, aby go tolerować. Przetestowaliśmy toksyczność i potencjał zaburzeń endokrynologicznych Roundup (Bioforce na ludzkich embrionalnych komórkach JEG3 pochodzących z łożyska, ale także na normalnym ludzkim łożysku i jądrach koni. Linie komórkowe okazały się odpowiednie do oceny aktywności hormonalnej i toksyczności zanieczyszczeń Średnia dawka śmiertelna (LD(50)) Roundupu z komórkami zarodkowymi wynosi 0,3% w ciągu 1 godziny w pożywce bez surowicy i spada do 0,06% (zawierającego między innymi 1,27 mM glifosatu) po 72 godzinach w obecności W tych warunkach komórki embrionalne wydają się być 2-4 razy bardziej wrażliwe niż komórki łożyskowe. bardziej skuteczny niż jego składnik aktywny, glifosat, co sugeruje efekt synergiczny wywołany przez adiuwanty obecne w Roundup.Wykazaliśmy, że hodowle wolne od surowicy, nawet krótkotrwałe (1 h), wykazują widoczne działanie ksenobiotyczne 1- 2 dni później w serum. Udowadniamy również, że przy niższych, nie jawnie toksycznych dawkach, od 0,01% (z 210 mikroM glifosatem) w ciągu 24 godzin, Roundup jest środkiem zaburzającym aromatazę. Bezpośrednie hamowanie jest zależne od temperatury i jest potwierdzone w różnych tkankach i gatunkach (linie komórkowe z łożyska lub nerki zarodka, jądra końskiego lub świeży ekstrakt z łożyska ludzkiego). Ponadto glifosat działa bezpośrednio jako częściowy inaktywator aromatazy mikrosomalnej, niezależnie od jej kwasowości i w sposób zależny od dawki. Cytotoksyczne i potencjalnie zaburzające funkcjonowanie układu hormonalnego efekty Roundupu nasilają się z czasem. Podsumowując, dane te sugerują, że narażenie na Roundup może wpływać na reprodukcję człowieka i rozwój płodu w przypadku zanieczyszczenia. Mieszaniny chemiczne w preparatach wydają się być niedoceniane pod względem ich toksycznego lub hormonalnego wpływu.


title: Wyniki rozwojowe i reprodukcyjne u ludzi i zwierząt po ekspozycji na glifosat: analiza krytyczna.

text: Glifosat jest aktywnym składnikiem kilku szeroko stosowanych preparatów herbicydowych. Glifosat działa na szlak metaboliczny szikimianu, który występuje w roślinach, ale nie u zwierząt. Pomimo względnego bezpieczeństwa glifosatu, domniemywano różne niekorzystne problemy rozwojowe i reprodukcyjne w wyniku narażenia ludzi i zwierząt. W celu oceny bezpieczeństwa rozwojowego i reprodukcyjnego glifosatu przeprowadzono analizę dostępnej literatury. Dokonano przeglądu raportów epidemiologicznych i zwierzęcych, a także badań dotyczących mechanizmów działania związanych z możliwym wpływem glifosatu na rozwój i reprodukcję. Ocena tej bazy danych nie wykazała spójnego wpływu narażenia na glifosat na zdrowie reprodukcyjne lub rozwijające się potomstwo. Ponadto nie wyjaśniono prawdopodobnych mechanizmów działania takich efektów. Chociaż toksyczność zaobserwowano w badaniach, w których stosowano preparaty na bazie glifosatu, dane silnie sugerują, że takie efekty były spowodowane obecnością surfaktantów w preparatach, a nie bezpośrednim wynikiem ekspozycji na glifosat. Aby oszacować potencjalne stężenia narażenia ludzi na glifosat w wyniku bezpośredniej pracy z herbicydem, przeanalizowano dostępne dane z biomonitoringu. Dane te wykazały wyjątkowo niskie narażenie ludzi w wyniku normalnych praktyk aplikacyjnych. Ponadto szacowane stężenia ekspozycji u ludzi są >500-krotnie mniejsze niż doustna dawka referencyjna dla glifosatu wynosząca 2 mg/kg/d ustalona przez amerykańską Agencję Ochrony Środowiska (U.S. EPA 1993). Podsumowując, dostępna literatura nie zawiera solidnych dowodów łączących narażenie na glifosat z niekorzystnymi skutkami rozwojowymi lub reprodukcyjnymi przy realistycznych dla środowiska stężeniach narażenia.


title: Roundup zaburza funkcje rozrodcze samców, wywołując śmierć komórek za pośrednictwem wapnia w jądrach szczura i komórkach Sertoliego.

text: Glifosat jest głównym aktywnym składnikiem komercyjnego pestycydu Roundup. Obecne wyniki pokazują, że ostra ekspozycja na Roundup w niskich dawkach (36 ppm, 0,036 g/l) przez 30 minut indukuje stres oksydacyjny i aktywuje wiele szlaków odpowiedzi na stres, prowadzących do śmierci komórek Sertoliego w jądrach szczurów przed pokwitaniem. Pestycyd zwiększał wewnątrzkomórkowe stężenie Ca(2+) poprzez otwieranie zależnych od napięcia kanałów Ca(2+) typu L, a także retikulum endoplazmatycznego IP3 i receptorów rianodyny, prowadząc do przeładowania Ca(2+) w komórkach, co prowadzi do utleniania stres i nekrotyczna śmierć komórek. Podobnie, 30-minutowa inkubacja jąder z samym glifosatem (36 ppm) również zwiększyła wychwyt (45) Ca(2+). Zdarzeniom tym zapobiegały antyoksydanty Trolox i kwas askorbinowy. Aktywowana kinaza białkowa C, 3-kinaza fosfatydyloinozytolu i aktywowane mitogenami kinazy białkowe, takie jak ERK1/2 i p38MAPK, odgrywają rolę w wywoływaniu napływu Ca(2+) i śmierci komórki. Roundup obniżył poziom zredukowanego glutationu (GSH) i zwiększył ilość form reagujących z kwasem tiobarbiturowym (TBARS) i karbonylków białkowych. Ponadto ekspozycja na glifosat-Roundup stymulowała aktywność peroksydazy glutationowej, reduktazy glutationowej, S-transferazy glutationowej, γ-glutamylotransferazy, katalazy, dysmutazy ponadtlenkowej i dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, wspierając obniżone poziomy GSH. Glifosat został opisany jako zaburzający gospodarkę hormonalną wpływ na męski układ rozrodczy; jednak molekularne podstawy jego toksyczności pozostają do wyjaśnienia. Proponujemy, że toksyczność Roundup, związana z przeładowaniem Ca(2+), zaburzeniami sygnalizacji komórkowej, odpowiedzią na stres retikulum endoplazmatycznego i/lub zubożoną obroną antyoksydacyjną, może przyczynić się do zakłóceń komórek Sertoliego w spermatogenezie, co może mieć wpływ na męską płodność. Copyright © 2013 Elsevier Inc. Wszelkie prawa zastrzeżone.


title: Pesticide Roundup prowokuje dysfunkcję podziału komórek na poziomie aktywacji CDK1/cyklina B.

text: Aby ocenić zagrożenie dla zdrowia ludzkiego powodowane przez chemikalia środowiskowe, zbadaliśmy wpływ szeroko stosowanego pestycydu Roundup zawierającego glifosat na regulację cyklu komórkowego. Jako system modelowy wykorzystaliśmy pierwsze podziały embrionalne jeżowca po zapłodnieniu, które są odpowiednie do badania uniwersalnej regulacji cyklu komórkowego bez ingerencji w transkrypcję. Pokazujemy, że 0,8% Roundup (zawierający 8 mM glifosat) indukuje opóźnienie w kinetyce rozszczepienia pierwszej komórki zarodka jeżowca morskiego. Opóźnienie zależy od stężenia Roundupu. Opóźnienie cyklu komórkowego można było indukować stosując wzrastające stężenia glifosatu (1-10 mM) w obecności podprogowego stężenia Roundup 0,2%, podczas gdy sam glifosat był nieskuteczny, co wskazuje na synergię między glifosatem a preparatami Roundup. Efekt Roundupu nie był śmiertelny i obejmował opóźnienie wejścia w fazę M cyklu komórkowego, jak oceniano cytologicznie. Ponieważ CDK1/cyklina B reguluje uniwersalnie fazę M cyklu komórkowego, przeanalizowaliśmy aktywację CDK1/cyklina B podczas pierwszego podziału we wczesnym rozwoju. Roundup opóźnił aktywację CDK1/cykliny B in vivo. Roundup hamował również globalną szybkość syntezy białek bez zapobiegania akumulacji cykliny B. Podsumowując, Roundup wpływa na regulację cyklu komórkowego poprzez opóźnienie aktywacji kompleksu CDK1/cyklina B, poprzez synergiczne działanie glifosatu i preparatów. Biorąc pod uwagę powszechność wśród gatunków regulatora CDK1/cyklina B, nasze wyniki kwestionują bezpieczeństwo glifosatu i Roundupu dla zdrowia ludzkiego.


title: Zróżnicowany wpływ glifosatu i zaokrąglania na ludzkie komórki łożyska i aromatazy

text: Roundup to herbicyd na bazie glifosatu stosowany na całym świecie, w tym na większości genetycznie zmodyfikowanych roślin, które zostały zaprojektowane tak, aby go tolerować. Jego pozostałości mogą zatem przedostać się do łańcucha pokarmowego, a glifosat występuje jako zanieczyszczenie w rzekach. Niektórzy pracownicy rolni stosujący glifosat mają problemy z ciążą, ale jego mechanizm działania u ssaków jest kwestionowany. Tutaj pokazujemy, że glifosat jest toksyczny dla ludzkich łożyskowych komórek JEG3 w ciągu 18 godzin przy stężeniach niższych niż te stwierdzone w zastosowaniach rolniczych, a efekt ten wzrasta wraz ze stężeniem i czasem lub w obecności adiuwantów Roundup. Co zaskakujące, Roundup jest zawsze bardziej toksyczny niż jego aktywny składnik. Przetestowaliśmy wpływ glifosatu i Roundupu w niższych nietoksycznych stężeniach na aromatazę, enzym odpowiedzialny za syntezę estrogenów. Herbicyd na bazie glifosatu zaburza aktywność aromatazy i poziomy mRNA oraz wchodzi w interakcję z miejscem aktywnym oczyszczonego enzymu, ale działanie glifosatu jest wspomagane przez preparat Roundup w mikrosomach lub w hodowli komórkowej. Doszliśmy do wniosku, że efekty hormonalne i toksyczne Roundupu, a nie tylko glifosatu, można zaobserwować u ssaków. Sugerujemy, że obecność adiuwantów Roundup zwiększa biodostępność i/lub bioakumulację glifosatu.


title: Różnice w składzie soi na rynku: glifosat gromadzi się w soi Roundup Ready GM.

text: W artykule opisano skład składników odżywczych i pierwiastków, w tym pozostałości herbicydów i pestycydów, 31 partii soi z Iowa, USA. Próbki soi podzielono na trzy różne kategorie: (i) soja genetycznie zmodyfikowana, tolerująca glifosat (soja GM); (ii) niemodyfikowana soja uprawiana przy użyciu konwencjonalnego „chemicznego” systemu uprawy; oraz (iii) niemodyfikowaną soję uprawianą w systemie upraw ekologicznych. Ekologiczna soja wykazała najzdrowszy profil odżywczy z większą ilością cukrów, takich jak glukoza, fruktoza, sacharoza i maltoza, znacznie więcej białka całkowitego, cynku i mniej błonnika niż soja konwencjonalna i genetycznie modyfikowana. Soja ekologiczna zawierała również mniej tłuszczów nasyconych i kwasów tłuszczowych omega-6 łącznie niż soja konwencjonalna i genetycznie modyfikowana. Soja GM zawierała wysokie pozostałości glifosatu i AMPA (odpowiednio średnio 3,3 i 5,7 mg/kg). Partie soi konwencjonalnej i organicznej nie zawierały żadnego z tych agrochemikaliów. Wykorzystując 35 różnych zmiennych żywieniowych i pierwiastkowych do scharakteryzowania każdej próbki soi, byliśmy w stanie bez wyjątku bez wyjątku rozróżnić genetycznie modyfikowaną, konwencjonalną i ekologiczną soję, wykazując „znaczną nierównoważność” w charakterystyce składu soi „gotowej do wprowadzenia na rynek”. Copyright © 2013 Autorzy. Wydane przez Elsevier Ltd. Wszelkie prawa zastrzeżone.


title: Prawa własności i inżynieria genetyczna: zagrożone kraje rozwijające się.

text: Osiemdziesiąt procent (komercyjnych) genetycznie modyfikowanych nasion (GES) jest zaprojektowanych tylko tak, aby były odporne na herbicydy. Pozwalając rolnikom na stosowanie większej ilości chemikaliów, obniżają koszty pracy. Jednak kraje rozwijające się twierdzą, że GES powoduje niedobory żywności, bezrobocie, odporne chwasty i wymieranie rodzimych odmian, gdy „ochotnicy” dryfują w pobliżu. Chociaż patenty GES są rozsądne, w niniejszym artykule argumentuje się, że wiele polityk patentowych nie jest. Artykuł analizuje technologię GE, przedstawia klasyczne podejście Johna Locke'a do praw własności i argumentuje, że obecna polityka patentowa musi zostać zrewidowana, aby uwzględnić ograniczenia etyczne Locke'a. Po udzieleniu odpowiedzi na kluczowy zarzut przedstawia konkretne sugestie dotyczące wdrożenia swoich etycznych wniosków.


title: Skład chemiczny soi 40-3-2 tolerującej glifosat uprawianej w Europie pozostaje równoważny składowi soi konwencjonalnej (Glycine max L.).

text: Skład soi 40-3-2 tolerującej glifosat (Roundup Ready) porównano ze składem konwencjonalnej soi uprawianej w Rumunii w 2005 r. w ramach porównawczego programu oceny bezpieczeństwa. Próbki pobrano z powtórzonych prób terenowych i przeprowadzono analizy składu w celu zmierzenia proksymatów (obliczenia wilgoci, tłuszczu, popiołu, białka i węglowodanów), błonnika, aminokwasów, kwasów tłuszczowych, izoflawonów, rafinozy, stachiozy, kwasu fitynowego, inhibitora trypsyny , lektyny w ziarnie oraz proksymaty i błonnik w paszach. Średnie wartości wszystkich składników biochemicznych ocenianych dla soi Roundup Ready 40-30-2 były podobne do wartości dla konwencjonalnej kontroli i mieściły się w opublikowanym zakresie obserwowanym dla komercyjnej soi. Profil składu soi Roundup Ready 40-3-2 porównano również z profilem konwencjonalnych odmian soi uprawianych w Rumunii, obliczając 99% przedział tolerancji w celu opisania zmienności składu w populacji tradycyjnych odmian soi już dostępnych na rynku. Porównania te, wraz z historią bezpiecznego stosowania soi jako wspólnego składnika pasz dla zwierząt i żywności dla ludzi, prowadzą do wniosku, że soja Roundup Ready 40-3-2 jest pod względem składu równoważna i tak samo bezpieczna i pożywna jak konwencjonalne odmiany soi. uprawiane komercyjnie.


title: Wpływ zmienionych pozostałości herbicydów w transgenicznych uprawach odpornych na herbicydy na standardowe ustawienia dla pozostałości herbicydów.

text: Globalny obszar pokryty uprawami transgenicznymi (genetycznie modyfikowanymi) gwałtownie wzrósł od czasu ich wprowadzenia w połowie lat 90. XX wieku. Większości tych upraw uczyniono odpornymi na herbicydy, w przypadku których można przypuszczać, że modyfikacja ma wpływ na profil i poziom pozostałości herbicydów w tych uprawach. W tym artykule omówiono cztery główne kategorie oporności na herbicydy, w tym oporność na inhibitory syntazy acetomleczanowej, bromoksynil, glufosynat i glifosat. Rozważane tematy to mechanizm molekularny leżący u podstaw oporności na herbicydy, charakter i poziomy utworzonych pozostałości oraz ich wpływ na definicję pozostałości i maksymalne limity pozostałości (MRL) określone przez Komisję Kodeksu Żywnościowego i władze krajowe. Nie można wyciągnąć żadnych ogólnych wniosków dotyczących charakteru i poziomu pozostałości, co należy przeprowadzać indywidualnie dla każdego przypadku. W przypadku niektórych kombinacji herbicyd-uprawa nadal brakuje międzynarodowych definicji pozostałości i NDP, dlatego zaleca się harmonizację. Copyright © 2011 Towarzystwo Przemysłu Chemicznego.


title: Czy istnieje spuścizna po amerykańskim badaniu zdrowia publicznego w Tuskegee na temat przekonań związanych z HIV/AIDS wśród heteroseksualnych Afroamerykanów i Latynosów?

text: Wiedza o US Public Health Syfilis Study w Tuskegee jest czasami przytaczana jako główny powód stosunkowo niskich wskaźników uczestnictwa obserwowanych wśród mniejszości rasowych/etnicznych, zwłaszcza Afroamerykanów, w badaniach biomedycznych. Jednak tylko kilka badań faktycznie zbadało tę możliwość. Korzystamy z danych z losowej ankiety telefonicznej przeprowadzonej z wykorzystaniem numerów cyfrowych wśród 510 Afroamerykanów i 253 Latynosów w wieku od 18 do 45 lat, aby zbadać powiązania między znajomością badania USPHS Syphilis Study w Tuskegee a poparciem teorii spiskowych dotyczących HIV/AIDS. Wszyscy respondenci pochodzili z obszaru o niskich dochodach, przeważnie segregowanych rasowo w śródmieściach Los Angeles. Wyniki wskazują, że Afroamerykanie znacznie częściej niż Latynosi popierali teorie spiskowe dotyczące HIV/AIDS. Co więcej, Afroamerykanie byli bardziej świadomi badania USPHS Kiła w Tuskegee (SST). Niemniej jednak 72% Afroamerykanów i 94% Latynosów przyznało, że nigdy nie słyszeli o badaniu kiły w Tuskegee. Co więcej, chociaż świadomość Syfilis Study w Tuskegee była znaczącym predyktorem poparcia teorii spiskowych dotyczących HIV/AIDS, wyniki sugerują, że inne czynniki mogą być ważniejsze w wyjaśnianiu niskiego odsetka udziału w badaniach biomedycznych i behawioralnych.


title: Kompletne geny mogą przechodzić z pożywienia do ludzkiej krwi

text: Nasz krwiobieg uważany jest za środowisko dobrze oddzielone od świata zewnętrznego i przewodu pokarmowego. Zgodnie ze standardowym paradygmatem duże makrocząsteczki spożywane z pożywieniem nie mogą przedostać się bezpośrednio do układu krążenia. Uważa się, że podczas trawienia białka i DNA są rozkładane na małe składniki, odpowiednio aminokwasy i kwasy nukleinowe, a następnie wchłaniane w złożonym procesie aktywnym i rozprowadzane do różnych części ciała poprzez układ krążenia. Tutaj, na podstawie analizy ponad 1000 próbek ludzkich z czterech niezależnych badań, przedstawiamy dowody na to, że fragmenty DNA pochodzące z mączki, które są wystarczająco duże, aby przenosić pełne geny, mogą uniknąć degradacji i poprzez nieznany mechanizm przedostać się do układu krążenia człowieka. W jednej z próbek krwi względne stężenie DNA roślinnego jest wyższe niż DNA ludzkiego. Stężenie roślinnego DNA wykazuje zaskakująco dokładny rozkład logarytmiczno-normalny w próbkach osocza, podczas gdy próbka kontrolna nieosoczowa (krew pępowinowa) okazała się wolna od roślinnego DNA.


title: Narażenie matki i płodu na pestycydy związane z genetycznie zmodyfikowaną żywnością we wschodnich miasteczkach Quebecu w Kanadzie.

text: Pestycydy związane z genetycznie modyfikowaną żywnością (PAGMF) są zaprojektowane tak, aby tolerować herbicydy, takie jak glifosat (GLYP) i glufosinat (GLUF) lub insektycydy, takie jak toksyna bakteryjna Bacillus thuringiensis (Bt). Celem tego badania była ocena korelacji między ekspozycją matki i płodu oraz określenie poziomów ekspozycji na GLYP i jego metabolit kwas aminometylofosforowy (AMPA), GLUF i jego metabolit kwas 3-metylofosfinikopropionowy (3-MPPA) oraz białko Cry1Ab ( toksyna Bt) we wschodnich miasteczkach Quebec w Kanadzie. Zbadano krew trzydziestu kobiet w ciąży (PW) i trzydziestu dziewięciu kobiet niebędących w ciąży (NPW). GLYP i GLUF w surowicy wykryto w NPW i nie wykryto w PW. U PW, ich płodów i NPW wykryto surowicze 3-MPPA i toksynę CryAb1. Jest to pierwsze badanie, które ujawniło obecność krążącego PAGMF u kobiet w ciąży i bez ciąży, torując drogę dla nowej dziedziny toksykologii reprodukcyjnej, w tym odżywiania i toksyczności maciczno-łożyskowej. Copyright © 2011 Elsevier Inc. Wszelkie prawa zastrzeżone.


title: Biologia kliniczna, rolnicza i ewolucyjna miostatyny: przegląd porównawczy

text: Odkrycie miostatyny i nasze wprowadzenie do „Potężnej Myszy” ponad dekadę temu pobudziło zarówno badania podstawowe, jak i stosowane, a także wpłynęło na kulturę popularną. Genotyp zerowy miostatyny powoduje „podwójne umięśnienie” u myszy i zwierząt gospodarskich i został niedawno opisany u dziecka. Szybki wzrost na polu nie jest w żaden sposób zaskakujący, biorąc pod uwagę potencjalne korzyści płynące ze zwiększenia wzrostu mięśni w warunkach klinicznych i rolniczych. Rzeczywiście, kilka ostatnich badań sugeruje, że blokowanie hamujących efektów miostatyny może poprawić kliniczne leczenie kilku zaburzeń wzrostu mięśni, podczas gdy badania porównawcze sugerują, że te działania są przynajmniej częściowo zachowane. Zatem neutralizacja działania miostatyny może mieć również znaczenie rolnicze. Ekstrapolacja między badaniami wykorzystującymi różne modele kręgowców, zwłaszcza ryb i ssaków, jest nieco myląca, ponieważ zdarzenia duplikacji całego genomu doprowadziły do wytworzenia i zachowania do czterech unikalnych genów miostatyny u niektórych gatunków ryb. Takie porównania sugerują jednak, że działanie miostatyny może nie ograniczać się do samych mięśni szkieletowych, ale może dodatkowo wpływać na inne tkanki, w tym mięsień sercowy, adipocyty i mózg. Dlatego interwencja terapeutyczna w klinice lub na farmie musi uwzględniać potencjalne alternatywne skutki uboczne, które mogą mieć wpływ na te lub inne tkanki. Ponadto obecność wielu i aktywnie różnicujących genów miostatyny u większości gatunków ryb stanowi wyjątkową okazję do badania adaptacyjnej ewolucji molekularnej. Może również zapewnić wgląd w niemięśniowe działania miostatyny, ponieważ wyniki tych i innych badań porównawczych stają się widoczne w dziedzinach biomedycznych.


title: Komercyjne teorie spiskowe: badanie pilotażowe

text: Istnieje wiele sposobów kategoryzowania teorii spiskowych. W niniejszym badaniu przeanalizowaliśmy indywidualne i demograficzne predyktory przekonań w komercyjnych teoriach spiskowych na brytyjskiej próbie ponad 300 kobiet i mężczyzn. Wyniki pokazały, że wiele osób było cynicznych i sceptycznych wobec sztuczek reklamowych, a także taktyk organizacji takich jak banki oraz firmy alkoholowe, narkotykowe i tytoniowe. Przekonania podzielono na cztery możliwe do zidentyfikowania grupy, oznaczone jako podstępność, manipulacja, zmiana zasad oraz tłumienie/zapobieganie. Wysoki współczynnik alfa dla ogólnej skali sugerował ogólne przekonanie o spisku komercyjnym. Regresje sugerowały, że ci ludzie, którzy byli mniej religijni, bardziej lewicowi, bardziej pesymistyczni, mniej bogaci, mniej neurotyczni i mniej otwarci na doświadczenie wierzyli, że istnieje więcej komercyjnego spisku. Ogólnie rzecz biorąc, zmienne różnic indywidualnych wyjaśniały stosunkowo niewiele wariancji tych przekonań. Omówiono implikacje tych odkryć dla literatury dotyczącej teorii spiskowych. Omówiono również ograniczenia badania.


title: Regulacja masy mięśni szkieletowych u myszy przez nowego członka nadrodziny TGF-beta.

text: Nadrodzina transformujących czynników wzrostu beta (TGF-beta) obejmuje dużą grupę czynników wzrostu i różnicowania, które odgrywają ważną rolę w regulacji rozwoju embrionalnego i utrzymaniu homeostazy tkanek u dorosłych zwierząt. Stosując zdegenerowaną reakcję łańcuchową polimerazy, zidentyfikowaliśmy nowego członka rodziny mysich TGF-beta, czynnik wzrostu/różnicowania 8 (GDF-8), który jest wyrażany specyficznie w rozwijających się i dorosłych mięśniach szkieletowych. We wczesnych stadiach embriogenezy ekspresja GDF-8 jest ograniczona do przedziału miotomu rozwijających się somitów. W późniejszych stadiach i u dorosłych zwierząt GDF-8 ulega ekspresji w wielu różnych mięśniach w całym ciele. Aby określić funkcję biologiczną GDF-8, uszkodziliśmy gen GDF-8 poprzez celowanie w gen myszy. Zwierzęta zerowe GDF-8 są znacznie większe niż zwierzęta typu dzikiego i wykazują duży i rozległy wzrost masy mięśni szkieletowych. Poszczególne mięśnie zwierząt zmutowanych ważą 2-3 razy więcej niż te zwierząt typu dzikiego, a wzrost masy wydaje się wynikać z połączenia hiperplazji i hipertrofii komórek mięśniowych. Wyniki te sugerują, że GDF-8 działa specyficznie jako negatywny regulator wzrostu mięśni szkieletowych.


title: Obecny stan zarządzania GMO: czy jesteśmy gotowi na zwierzęta GMO?

text: Biorąc pod uwagę historię konfliktów i debat dotyczących GMO, przyszłość zwierząt GM zależy od reakcji otoczenia regulacyjnego i związanego z nim zakresu grup interesów na poziomie krajowym, regionalnym i międzynarodowym. Skupiając się na UE i USA, artykuł ten analizuje prawdopodobną formę tej wielopoziomowej reakcji, zwiększoną rolę wartości kulturowych, wkład nowych i istniejących grup interesu oraz wynikające z tego implikacje dla komercjalizacji zarówno zielonych, jak i czerwonych zwierząt GM. biotechnologia. Copyright © 2012. Wydane przez Elsevier Inc.


title: Rekurencyjna furia: konspiracyjna ideacja w blogosferze w odpowiedzi na badania nad konspiracyjną koncepcją

text: Konspiracyjna ideacja była wielokrotnie zamieszana w odrzucanie propozycji naukowych, chociaż dowody empiryczne do tej pory były nieliczne. Niedawne badanie z udziałem odwiedzających blogi klimatyczne wykazało, że ideały spiskowe wiązały się z odrzuceniem nauk o klimacie i innych propozycji naukowych, takich jak związek między rakiem płuc a paleniem oraz między HIV a AIDS (Lewandowsky i in., w prasie ; LOG12 odtąd). Artykuł analizuje reakcję blogosfery klimatycznej na publikację LOG12. Identyfikujemy i śledzimy hipotezy, które pojawiły się w odpowiedzi na LOG12 i które kwestionowały słuszność wniosków artykułu. Używając ustalonych kryteriów do identyfikacji konspiracyjnych poglądów, pokazujemy, że wiele hipotez zawierało treści spiskowe i myślenie kontrfaktyczne. Na przykład, podczas gdy hipotezy początkowo były wąsko skoncentrowane na LOG12, niektóre ostatecznie rozszerzyły się, obejmując aktorów spoza autorów LOG12, takich jak kadra kierownicza uniwersytetów, organizacja medialna i rząd australijski. Ogólny wzorzec reakcji blogosfery na LOG12 ilustruje możliwą rolę idei spiskowych w odrzucaniu nauki, chociaż alternatywne interpretacje naukowe mogą być rozwijane w przyszłości.


title: Występowanie gronkowca złocistego odpornego na metycylinę związanego z bydłem w Turcji i kurnikach brojlerów oraz zanieczyszczenie powietrza i powierzchni gleby w ich sąsiedztwie

text: Emisja drobnoustrojów, zwłaszcza bakterii opornych, takich jak gronkowiec złocisty oporny na metycylinę (MRSA), z ferm drobiu jest przedmiotem zainteresowania opinii publicznej, a jej występowanie i znaczenie są przedmiotem kontrowersji. Jak dotąd dane na ten temat są ograniczone. W tym badaniu zbadaliśmy występowanie MRSA związanych z żywym inwentarzem (LA) wewnątrz i na zewnątrz wcześniej testowanych MRSA-dodatnich kurników w Niemczech. W sumie pięć ferm tuczu indyków i dwie brojlery przebadano odpowiednio czterokrotnie i trzykrotnie. W badaniu podłużnym podczas jednego okresu tuczu próbki pobrano od zwierząt, środowiska zwierząt wewnątrz obory, w tym powietrza, oraz otoczenia obory, takiego jak otaczające powietrze i wymazy z butów z powierzchni gruntu w różnych odległościach od obory. Ponadto przeprowadzono badanie przekrojowe jednorazowo wewnątrz obór na pięciu fermach indyczych i czterech brojlerach w ostatniej trzeciej części tuczu. W badaniu przekrojowym LA-MRSA wykryto w powietrzu większości kurników (7 z 9, 77,8%), a także w wielu próbkach pochodzących od zwierząt, przy poziomach wykrywalności od 50 do 54% u brojlerów i 62 do 77% w fermach indyczych. W badaniu podłużnym LA-MRSA wykryto w powietrzu atmosferycznym na zewnątrz dwóch obór indyczych oraz na powierzchni gruntu po zawietrznej stronie wielu (44,4%) ferm indyczych i brojlerów. Te same izolaty uzdrowiskowe zaobserwowano wewnątrz i na zewnątrz obór. Transmisja MRSA w obrębie ferm drobiu, a także emisja drogą powietrzną wydaje się być możliwa.


title: Podłużne badanie zanieczyszczenia powietrza i powierzchni gleby w sąsiedztwie chlewni przez metycylinooporny Staphylococcus aureus związany z inwentarzem żywym

text: Przez 1 rok próbki były pobierane przez 4 dni, po jednej próbce w każdym sezonie, od świń, podłogi i powietrza w chlewniach oraz z otaczającego powietrza i gleby w różnych odległościach poza sześcioma komercyjnymi gronkowcami złocistymi opornymi na metycylinę (LA-MRSA)-dodatnie obory trzody chlewnej w północnych i wschodnich Niemczech. LA-MRSA wyizolowano z próbek zwierząt, podłogi i powietrza w oborze, wykazując zakres przenoszonego drogą powietrzną LA-MRSA od 6 do 3619 CFU/m3 (mediana 151 CFU/m3). Z wiatrem od obór, LA-MRSA wykryto w niskich stężeniach (11 do 14 CFU/m3) w odległości 50 i 150 m; wszystkie próbki powietrza pod wiatr były negatywne. W przeciwieństwie do tego, LA-MRSA stwierdzono na powierzchni gleby w odległości 50, 150 i 300 m z wiatrem od wszystkich obór, ale nie zaobserwowano różnic statystycznych między proporcjami dodatnich próbek powierzchni gleby w trzech różnych odległościach. Pod wiatr od obór, dodatnie próbki powierzchni gleby znajdowano tylko sporadycznie. Istotnie więcej pozytywnych próbek LA-MRSA stwierdzono latem niż w pozostałych porach roku, zarówno w próbkach powietrza, jak i gleby z wiatrem i z wiatrem w chlewniach dla świń. typowanie spa zostało wykorzystane do potwierdzenia tożsamości typów LA-MRSA znalezionych wewnątrz i na zewnątrz obór. Wyniki pokazują, że występuje regularne przenoszenie i osadzanie LA-MRSA w powietrzu, na które silny wpływ ma kierunek wiatru i pora roku, do co najmniej 300 m wokół chlewni z dodatnimi trzodami chlewnymi. Opisana metoda pobierania próbek buta wydaje się odpowiednia do scharakteryzowania skażenia sąsiedztwa obór trzody chlewnej z LA-MRSA-dodatnim drogą powietrzną.


title: Odporny na metycylinę Staphylococcus aureus związany z żywym inwentarzem odpowiedzialny za kolonizację i infekcję ludzi na obszarze Włoch o wysokim zagęszczeniu hodowli trzody chlewnej

text: Tło MRSA związane z żywym inwentarzem (LA-MRSA) należące do linii ST398, powszechne wśród świń i innych zwierząt, pojawiło się w Europie Środkowej i Północnej, stając się nowym czynnikiem ryzyka MRSA wśród pracowników gospodarstw rolnych. Szczepy należące do ST398 mogą być odpowiedzialne za kolonizację i infekcję ludzi, głównie na obszarach o wysokiej hodowli zwierząt. Celem tego badania było zbadanie występowania kolonizacji i zakażeń u ludzi opornych na metycylinę gronkowca złocistego związanego z inwentarzem żywym (LA-MRSA) na obszarze Lombardii (Włochy), włoskiego regionu o największym zagęszczeniu hodowli trzody chlewnej. Metody W okresie marzec-kwiecień 2010 r. pobrano 879 wymazów z nosa od pacjentów przy przyjęciu do lokalnego szpitala obsługującego obszar Regionu Lombardii poświęcony rolnictwu i hodowli. W okresie od marca 2010 do lutego 2011 pobrano wszystkie szczepy MRSA z zakażenia pozaszpitalnego (CAI) zaobserwowane w tym samym szpitalu. Charakterystyka molekularna izolatów obejmowała typowanie SCCmec, typowanie spa i typowanie sekwencji wielomiejscowej (MLST). Wyniki Spośród 879 przebadanych wymazów z nosa w 9 (1%) stwierdzono MRSA. Pięć szczepów przypisano do typu sekwencji (ST)398 (spa t899, 3 izolaty; t108 i t2922, po 1 izolacie każdy) iw związku z tym sklasyfikowano jako LA-MRSA. Pozostałe 4 izolaty prawdopodobnie pochodziły ze szpitala. Żaden szczep nie był pozytywny dla genów Panton-Valentine Leukocidin. Dwadzieścia izolatów MRSA wykryto z CAI, 17 pochodziło z infekcji skóry i tkanek miękkich, a 3 z innych infekcji. Izolat MRSA z zapalenia ucha zewnętrznego był t899/ST398 i PVL-ujemny, stąd sklasyfikowany jako LA-MRSA. Cztery izolaty przypisano do t127/ST1. Osiem szczepów było PVL-dodatnich nabytych w społeczności (CA)-MRSA i należało do różnych klonów, z których najczęstszym był ST8. Wnioski Na obszarze Włoch o dużej gęstości hodowli świń LA-MRSA jest w stanie kolonizować populację i rzadko powodować infekcje. Typowy CA-MRSA jest bardziej powszechny niż LA-MRSA wśród CAI.


title: Wpływ brandingu fast foodów na preferencje smakowe małych dzieci.

text: CEL: Zbadanie wpływu skumulowanego, rzeczywistego marketingu i ekspozycji marki na małe dzieci poprzez przetestowanie wpływu brandingu z silnie reklamowanego źródła na preferencje smakowe. PROJEKT: Badanie eksperymentalne. Dzieci spróbowały 5 par identycznych produktów spożywczych i napojów w opakowaniach McDonald's i dopasowanych, ale niemarkowych opakowaniach i zostały poproszone o wskazanie, czy smakowały tak samo, czy też lepiej. USTAWIENIE: Przedszkola dla dzieci o niskich dochodach. UCZESTNICY: 63 dzieci (średnia wieku +/- SD 4,6 +/- 0,5 roku; przedział 3,5-5,4 roku). EKSPOZYCJA GŁÓWNA: Branding fast foodów. MIARY REZULTATOWE: Sumaryczny całkowity wynik preferencji smakowych (w zakresie od -1 dla niemarkowych próbek do 0 dla braku preferencji i +1 dla markowych próbek McDonald's) został wykorzystany do przetestowania hipotezy zerowej, że dzieci nie wyrażają żadnych preferencji. WYNIKI: Średni +/- SD całkowity wynik preferencji smakowych we wszystkich porównaniach żywności wyniósł 0,37 +/- 0,45 (mediana 0,20; zakres międzykwartylowy 0,00-0,80) i znacznie większy od zera (P<0,001), co wskazuje, że dzieci preferowały smaki potraw i napojów, jeśli sądzili, że pochodzą z McDonald's. Analiza moderatora wykazała istotnie większe efekty brandingu wśród dzieci posiadających więcej telewizorów w swoich domach oraz dzieci, które częściej jadły jedzenie z McDonald's. WNIOSEK: Znakowanie żywności i napojów wpływa na percepcję smakową małych dzieci. Odkrycia są zgodne z zaleceniami dotyczącymi regulacji marketingu skierowanego do małych dzieci, a także sugerują, że branding może być użyteczną strategią poprawy zachowań żywieniowych małych dzieci.


title: Marketing fast foodów: wpływ restauracji typu fast food na szpitale dziecięce.

text: CELE: Celem tego badania było (1) określenie częstości występowania restauracji typu fast food w szpitalach z rezydencjami pediatrycznymi oraz (2) ocena wpływu środowiska szpitalnego na zakup i postrzeganie fast foodów. METODY: Najpierw zbadaliśmy programy rezydentury pediatrycznej dotyczące restauracji typu fast food w ich szpitalach, aby określić rozpowszechnienie restauracji typu fast food w tych szpitalach. Następnie przeprowadziliśmy ankietę wśród dorosłych z dziećmi po ambulatoryjnych wizytach pediatrycznych w 3 szpitalach: szpital M z restauracją McDonald's na miejscu, szpital R bez McDonald's na miejscu, ale z marką McDonald's oraz szpital X bez McDonald's na miejscu i bez marki. Staraliśmy się określić postawy, konsumpcję i wpływy na zakup fast foodów i żywności McDonald's. WYNIKI: Pięćdziesiąt dziewięć z 200 szpitali z rezydencjami pediatrycznymi posiadało restauracje typu fast food. Przeanalizowano łącznie 386 ankiet ambulatoryjnych. Spożycie fast foodów w dniu badania było najczęstsze wśród respondentów ze szpitala M (56%; szpital R: 29%; szpital X: 33%), podobnie jak zakup żywności McDonald's (szpital M: 53%; szpital R: 14% ; szpital X: 22%). McDonald's odpowiadał za 95% fast foodów spożywanych przez respondentów szpitala M, a 83% z nich kupowało jedzenie w lokalu McDonald's. Korzystając z analizy regresji logistycznej, respondenci ze szpitala M byli 4 razy bardziej skłonni niż respondenci z innych szpitali do zakupu żywności McDonald's w dniu badania. Odwiedzający szpitale M i R częściej niż ci w szpitalu X wierzyli, że McDonald's wspiera szpital finansowo. Respondenci w szpitalu M ocenili żywność McDonald's zdrowszą niż respondenci w innych szpitalach. WNIOSKI: Restauracje typu fast food są dość powszechne w szpitalach, które sponsorują programy rezydentury pediatrycznej. Restauracja McDonald's w szpitalu dziecięcym wiązała się ze znacznie zwiększonym zakupem żywności McDonald's przez pacjentów ambulatoryjnych, przekonaniem, że McDonald's Corporation wspiera finansowo szpital oraz wyższą oceną zdrowotności żywności McDonald's.


title: Spożycie mięsa i parametry rozrodu wśród młodych mężczyzn

text: Tło W Stanach Zjednoczonych bydłu podaje się anaboliczne sterydy płciowe w celu pobudzenia wzrostu. Istnieją obawy dotyczące konsekwencji reprodukcyjnych tej praktyki dla mężczyzn jedzących wołowinę. Zbadaliśmy, czy spożycie mięsa było związane z parametrami jakości nasienia i poziomem hormonów reprodukcyjnych u młodych mężczyzn. Metody Próbki nasienia pobrano od 189 mężczyzn w wieku 18-22 lat. Dieta została oceniona za pomocą uprzednio zweryfikowanego kwestionariusza częstotliwości spożywania posiłków. Zastosowaliśmy regresję liniową do analizy przekrojowych związków spożycia mięsa z parametrami jakości nasienia i hormonami rozrodu, z uwzględnieniem potencjalnych czynników zakłócających. Wyniki Stwierdzono odwrotną zależność między spożyciem przetworzonego czerwonego mięsa a całkowitą liczbą plemników. Skorygowane względne różnice w całkowitej liczbie plemników u mężczyzn w rosnących kwartylach spożycia przetworzonego mięsa wynosiły 0 (ref), -3 (95% przedział ufności = -67 do 37), -14 (-82 do 28) i -78 ( -202 do -5) milionów (test trendu, P = 0,01). Związek ten był najsilniejszy wśród mężczyzn z czasem abstynencji krótszym niż 2 dni i wynikał z silnej odwrotnej zależności między spożyciem przetworzonego czerwonego mięsa a objętością ejakulatu (test trendu, P = 0,003). Wnioski W naszej populacji młodych mężczyzn spożycie przetworzonego mięsa wiązało się z niższą całkowitą liczbą plemników. Nie możemy odróżnić, czy to powiązanie wynika z szczątkowego pomieszania czasu abstynencji, czy reprezentuje prawdziwy efekt biologiczny.


title: Wrażliwość dziecka na sterydy płciowe: możliwy wpływ egzogennych estrogenów.

text: Obecne trendy wzrostu zachorowalności na raka jądra, piersi i prostaty są słabo poznane, choć zakłada się, że hormony płciowe odgrywają pewną rolę. Uważa się również, że zakłócone działanie hormonów płciowych jest związane z częstszym występowaniem nieprawidłowości narządów płciowych u noworodków chłopców i przedwczesnym dojrzewaniem płciowym u dziewcząt. W tym artykule dokonano przeglądu najnowszej literatury na temat poziomów sterydów płciowych i ich fizjologicznych ról w dzieciństwie. Wywnioskowano, że (i) poziomy krążącego estradiolu u dzieci przed pokwitaniem są niższe niż pierwotnie twierdzono; (ii) dzieci są niezwykle wrażliwe na estradiol i mogą reagować zwiększonym wzrostem i/lub rozwojem piersi nawet przy poziomach w surowicy poniżej obecnych limitów wykrywalności; (iii) nie ustalono progu, poniżej którego nie można zaobserwować efektów hormonalnych u dzieci narażonych na egzogenne steroidy lub substancje zaburzające gospodarkę hormonalną; (iv) zmiany poziomu hormonów podczas rozwoju płodowego i przedpokwitaniowego mogą mieć poważne skutki w życiu dorosłym oraz (v) dzienne tempo produkcji steroidów płciowych u dzieci oszacowane przez Food and Drug Administration w 1999 r. i nadal stosowane w ocenie ryzyka jest wysoce zawyżone i powinny zostać zrewidowane. Ponieważ nie ustalono niższego progu działania estrogenowego, należy zachować ostrożność, aby uniknąć niepotrzebnej ekspozycji płodów i dzieci na egzogenne steroidy płciowe i substancje zaburzające gospodarkę hormonalną, nawet przy bardzo niskich stężeniach.


title: Stężenia lipidów i jakość nasienia: badanie LIFE

text: Spadek liczby plemników w ciągu ostatnich 50 lat wydaje się odpowiadać rosnącej częstości występowania otyłości. Ponieważ poziomy lipidów są silnie związane z otyłością, wysokie poziomy lipidów lub hiperlipidemia mogą zatem odgrywać ważną rolę w spadku płodności, oprócz innych czynników środowiskowych lub związanych ze stylem życia. Celem tego populacyjnego badania kohortowego była ocena związku między stężeniem lipidów w surowicy mężczyzn a parametrami jakości nasienia wśród 501 męskich partnerów par pragnących zajść w ciążę i zaprzestających antykoncepcji. Każdy uczestnik dostarczył prospektywnie do dwóch próbek nasienia (94% mężczyzn dostarczyło jedną lub więcej próbek nasienia, a 77% mężczyzn dostarczyło drugą próbkę około miesiąc później). Zastosowano liniowe modele efektów mieszanych do oszacowania powiązań między wyjściowymi stężeniami lipidów a parametrami jakości nasienia, dostosowanymi do wieku, wskaźnika masy ciała i rasy. Odkryliśmy, że wyższy poziom cholesterolu całkowitego, wolnego cholesterolu i fosfolipidów w surowicy wiązał się ze znacznie niższym odsetkiem plemników z nienaruszonym akrosomem i mniejszą powierzchnią główki plemnika i jej obwodem. Nasze wyniki sugerują, że stężenia lipidów mogą wpływać na parametry nasienia, w szczególności na morfologię główki plemnika, podkreślając znaczenie cholesterolu i homeostazy lipidowej dla płodności samców.


title: Wpływ symwastatyny i prawastatyny na czynność gonad u mężczyzn z hipercholesterolemią.

text: Hamowanie biosyntezy cholesterolu przez inhibitory reduktazy hydroksymetyloglutarylokoenzymu A (HMG-CoA) może teoretycznie wpływać niekorzystnie na funkcję męskich gonad, ponieważ cholesterol jest prekursorem hormonów steroidowych. Celem tego randomizowanego badania z podwójnie ślepą próbą było porównanie wpływu simwastatyny, prawastatyny i placebo na produkcję testosteronu w gonadach i spermatogenezę. Po 6-tygodniowym okresie wstępnym z zastosowaniem placebo i diety obniżającej stężenie lipidów, 159 mężczyzn w wieku od 21 do 55 lat z hipercholesterolemią typu IIa lub IIb, cholesterolem lipoprotein o małej gęstości (LDL) między 145 a 240 mg/dl i normalną wartością podstawową poziomy testosteronu zostały losowo przypisane do leczenia symwastatyną 20 mg (n = 40), simwastatyną 40 mg (n = 41), prawastatyną 40 mg (n = 39) lub placebo (n = 39) raz dziennie. Po 24 tygodniach leczenia średnie poziomy cholesterolu całkowitego spadły o 24% do 27%, a średni poziom cholesterolu LDL zmniejszył się o 30% do 34% w 3 grupach aktywnego leczenia (P < 0,001 dla wszystkich porównań z placebo). Po 24 tygodniach nie było statystycznie istotnych różnic między grupą placebo a żadną z grup aktywnego leczenia w zakresie zmiany od wartości początkowej testosteronu, testosteronu stymulowanego ludzką gonadotropiną kosmówkową (hCG), wskaźnika wolnego testosteronu, hormonu folikulotropowego (FSH) , hormon luteinizujący (LH) lub globulinę wiążącą hormony płciowe (SHBG). Co więcej, nie było statystycznie istotnych różnic w 12. lub 24. tygodniu pod względem zmiany w stosunku do wartości wyjściowej w stężeniu plemników, objętości ejakulatu lub ruchliwości plemników dla jakiegokolwiek aktywnego leczenia w porównaniu z placebo. Zarówno symwastatyna, jak i prawastatyna były dobrze tolerowane. Podsumowując, nie znaleźliśmy dowodów na klinicznie znaczący wpływ simwastatyny lub prawastatyny na produkcję testosteronu w gonadach, rezerwę testosteronu lub wiele parametrów jakości nasienia.


title: Lipidy i funkcja jąder.

text: Przebadaliśmy 19 pacjentów płci męskiej z pierwotną hiperlipoproteinemią, grupę kontrolną składającą się z 28 zdrowych mężczyzn i 44 niepłodnych mężczyzn przed podjęciem jakiegokolwiek leczenia. Przeprowadzono spermiogram, badania biochemiczne nasienia, pomiary poziomu hormonów w osoczu oraz oznaczenia lipidów. Większość pacjentów z hiperlipoproteinemią wykazała nieprawidłowości w spermiogramach, a średnie wartości były niższe niż w grupie kontrolnej, z wyjątkiem objętości nasienia. Wyniki badań biochemicznych nasienia były w większości prawidłowe, a profil hormonalny wykazywał pewne nieprawidłowe wartości, głównie dla E2. Zaburzenia lipidowe występowały częściej u niepłodnych mężczyzn azoospermicznych, a średnie poziomy lipidów były wyższe. Badania korelacji sugerują, że wysokie poziomy C i/lub Tg są związane ze słabą jakością nasienia i wyższymi poziomami FSH. Wyniki naszych badań sugerują, że wysoki poziom lipidów wywiera niekorzystne bezpośrednie skutki na poziomie jąder.


title: Czy mleko jest odpowiedzialne za zaburzenia rozrodu u mężczyzn?

text: Duże obawy budzi rola związków środowiskowych o działaniu estrogennym w rozwoju męskich zaburzeń rozrodczych. Wśród dróg narażenia człowieka na estrogeny szczególnie niepokoi nas mleko krowie, które zawiera znaczne ilości estrogenów. Głównymi źródłami estrogenów pochodzenia zwierzęcego w diecie człowieka są mleko i produkty mleczne, które stanowią 60-70% spożywanych estrogenów. Mleko pozyskiwane od jałówek ludzie spożywają w drugiej połowie ciąży, kiedy poziom estrogenów u krów jest znacznie podwyższony. Mleko, które teraz spożywamy, może być zupełnie inne niż mleko spożywane 100 lat temu. Współczesne krowy mleczne o ulepszonych parametrach genetycznych, takie jak holsztyńskie, są zwykle karmione mieszanką trawy i koncentratów (mieszanki zbożowo-białkowej i różnych produktów ubocznych), co pozwala im uzyskać mleko w drugiej połowie ciąży, nawet w 220 dniu ciąży. . Przypuszczamy, że mleko jest przynajmniej częściowo odpowiedzialne za niektóre zaburzenia rozrodu u mężczyzn. Copyright 2001 Harcourt Publishers Ltd.


title: Możliwy wpływ na zdrowie estrogenów zwierzęcych w żywności.

text: Estrogeny regulują funkcje rozrodcze kręgowców i są obecne we wszystkich tkankach zwierzęcych. Teoretyczne maksymalne dzienne spożycie (TMDI) 17beta estradiolu przez spożycie mięsa bydlęcego oblicza się na 4,3 ng. Po zastosowaniu środków pobudzających wzrost zawierających estradiol, TMDI zwiększa się o współczynnik od 4,6 do 20 ng estradiolu-17beta, zakładając, że obserwuje się pojedynczą dawkę i „dobrą hodowlę zwierząt”. Wieprzowina i drób prawdopodobnie zawierają podobne ilości estrogenów jak bydło nieleczone. Średnie stężenie 17beta estradiolu w mleku pełnym szacuje się na 6,4 pg/ml. Nieliczne dostępne dane dotyczące jaj podają do 200 pg/g estradiolu-17beta. Ocena ryzyka estrogennych środków pobudzających wzrost jest ograniczona niepewnością analityczną. Pozostałości 17alfa estradiolu i znaczenie koniugatów estrogenów są szeroko nieznane. Wydajność spektrometrii mas nadal wymaga poprawy w celu potwierdzenia stężenia estrogenów w większości produktów spożywczych. Obecnie potencjalne znaczenie estrów acylowych estradiolu, rzeczywista dzienna produkcja estradiolu u dzieci przed pokwitaniem oraz rola metabolitów estradiolu w nowotworach są niejasne. Obecność różnych podtypów cytoplazmatycznych receptorów estrogenowych i potencjalne działanie estradiolu na funkcje nierozrodcze wymaga dalszych badań.


title: Kilka obserwacji dotyczących analizy nasienia ludzkiego.

text: Przeprowadzono badanie nasienia 66 nieżonatych studentów medycyny w wieku 17-21 lat. Zaobserwowano wyższy czas upłynniania pH, ruchliwość, niższą liczbę plemników i nieprawidłowe formy w porównaniu z wartościami podanymi. Stwierdzono, że czas upłynniania, pH i liczba plemników istotnie różnią się u niewegetarian i wegetarian, być może z powodu różnic w białkach w ich diecie.


title: Spożycie produktów mlecznych a jakość nasienia i poziom hormonów reprodukcyjnych wśród aktywnych fizycznie młodych mężczyzn

text: PYTANIE BADAWCZE Czy zwiększone spożycie produktów mlecznych wiąże się z niższą jakością nasienia? PODSUMOWANIE ODPOWIEDZI Odkryliśmy, że spożycie pełnotłustych produktów mlecznych było odwrotnie proporcjonalne do ruchliwości i morfologii plemników. Związki te były napędzane głównie spożyciem sera i były niezależne od ogólnych wzorców żywieniowych. CO JEST JUŻ ZNANE Zasugerowano, że estrogeny środowiskowe mogą być odpowiedzialne za rzekomy sekularny spadek liczby plemników. Produkty mleczne zawierają duże ilości estrogenów. Podczas gdy niektóre badania sugerowały nabiał jako potencjalny czynnik przyczyniający się do obniżenia jakości nasienia, odkrycie to nie było spójne we wszystkich badaniach. PROJEKT BADANIA, WIELKOŚĆ, CZAS TRWANIA Badanie Rochester Young Men's Study (n = 189) było badaniem przekrojowym przeprowadzonym w latach 2009-2010 na Uniwersytecie Rochester. UCZESTNICY/MATERIAŁY, WARUNKI, METODY W analizie uwzględniono mężczyzn w wieku 18–22 lat. Dietę oceniano za pomocą kwestionariusza częstotliwości jedzenia. Regresję liniową zastosowano do analizy związku między spożyciem produktów mlecznych a konwencjonalnymi parametrami jakości nasienia (całkowita liczba plemników, koncentracja plemników, ruchliwość progresywna, morfologia i objętość ejakulatu) z uwzględnieniem wieku, czasu abstynencji, rasy, palenia tytoniu, wskaźnika masy ciała, okresu rekrutacji , umiarkowane lub intensywne ćwiczenia, oglądanie telewizji i całkowite spożycie kalorii. GŁÓWNE WYNIKI I ROLA SZANSY Całkowite spożycie produktów mlecznych było odwrotnie proporcjonalne do morfologii plemników (trend P = 0,004). To powiązanie było głównie napędzane spożyciem pełnotłustych produktów mlecznych. Skorygowana różnica (95% przedział ufności) w procentach prawidłowej morfologii plemników wyniosła -3,2% (od -4,5 do -1,8) między mężczyznami w górnej połowie i dolnej połowie spożycia pełnotłustych produktów mlecznych (P <0,0001), podczas gdy równoważny kontrast dla niskotłuszczowego spożycia nabiału był mniej wyraźny [-1,3% (-2,7 do -0,07; p=0,06)]. Spożycie pełnotłustych produktów mlecznych było również związane ze znacznie niższym procentem plemników o postępującej ruchliwości (P=0,05). OGRANICZENIA, POWODY DO PRZESTROGI Ponieważ było to badanie przekrojowe, wnioskowanie o przyczynach jest ograniczone. SZERSZE IMPLIKACJE WYNIKÓW Potrzebne są dalsze badania, aby udowodnić związek przyczynowy między wysokim spożyciem pełnotłustych produktów mlecznych a szkodliwym wpływem na jakość nasienia. Weryfikacja naszych wyników oznaczałaby, że spożycie pełnotłustych produktów mlecznych powinno być brane pod uwagę w próbach wyjaśnienia świeckich trendów w jakości nasienia i że mężczyźni starający się o dzieci powinni ograniczać ich spożycie. FINANSOWANIE BADANIA/ZAINTERESOWANIE KONKURENCYJNE Siódmy program ramowy Unii Europejskiej (Środowisko), "Wpływ środowiska na rozwój płodności" (DEER) grant 212844. Grant P30 {"type":"entrez-nukleotyd","attrs":{ "text":"DK046200","term_id":"187635970","term_text":"DK046200"}}DK046200 and Ruth L. Kirschstein National Research Service Award T32 DK007703-16 od National Institutes of Health. Żaden z autorów nie zgłasza konfliktu interesów.


title: Ogólnokrajowe badanie trwałych, bioakumulacyjnych i toksycznych (PBT) zanieczyszczeń w dostawach mleka w Stanach Zjednoczonych.

text: W badaniu tym zmierzono 21 trwałych, bioakumulacyjnych i toksycznych (PBT) zanieczyszczeń w dostawach mleka w USA. Ponieważ tłuszcz mleczny jest prawdopodobnie jednym z najwyższych źródeł narażenia na PBT w diecie, ważne jest, aby zrozumieć ich poziom w tej żywności. Próbki ogólnokrajowe pobrano z 45 zakładów mleczarskich w lipcu 2000 r. i ponownie w styczniu 2001 r. Ustalono, że poziomy wszystkich chemikaliów w chlorobenzenie, pestycydach i innych chlorowcowanych grupach organicznych są poniżej ich granic wykrywalności we wszystkich próbkach. Średnie krajowe obliczono dla 11 substancji chemicznych lub grup substancji chemicznych znajdujących się powyżej granic wykrywalności. Średnie krajowe stężenia CDD/CDF i PCB TEQ wyniosły odpowiednio 14,30 i 8,64 pg/l, co daje łącznie 22,94 pg/l. Poziomy te stanowią około połowę wartości stwierdzonych w podobnym badaniu przeprowadzonym w 1996 roku. Jeśli ta różnica rzeczywiście wskazuje na spadające poziomy mleka i zakładając, że poziomy narażenia ze szlaków niemlecznych pozostały takie same w tym okresie, spowodowałoby to ogólny spadek w dorosłym narażeniu na dioksyny w tle 14%. Wykryto sześć WWA ze średnimi krajowymi w zakresie od 40 do 777 ng/l. Stężenia kadmu wahały się od 150 do 870 ng/l przy średniej krajowej 360 ng/l. Stężenia ołowiu były konsekwentnie wyższe niż stężenia kadmu, wahając się od 630 do 1950 ng/l przy średniej krajowej wynoszącej 830 ng/l. WWA wykazały najsilniejsze różnice sezonowe/geograficzne, z wyższymi poziomami zimą niż latem, na północy niż południe i na wschodzie niż na zachodzie. Średnie dzienne spożycie dorosłych z całkowitego spożycia tłuszczu mlecznego obliczono dla wszystkich wykrytych związków i porównano z całkowitym spożyciem ze wszystkich ścieżek: CDD/CDF/PCB TEQ: 8 vs. 55 pg/dzień, WWA: 0,6 vs. 3 mikrog/dzień, ołów: 0,14 vs. 4-6 μg/dzień, a kadm: 0,06 vs. 30 μg/dzień.


title: Porównanie poszczególnych przeciwutleniaczy plemników i osocza nasienia u płodnych i niepłodnych mężczyzn.

text: CEL: Zmierzenie poszczególnych przeciwutleniaczy w nasieniu i plazmie nasienia płodnych i niepłodnych mężczyzn w celu określenia, czy u niepłodnych mężczyzn jest obniżony poziom określonego przeciwutleniacza. PROJEKT: Próbki nasienia przygotowano za pomocą nieciągłego gradientu Percoll w celu oddzielenia plemników i osocza nasienia i oceniono stężenia przeciwutleniaczy każdego z nich. Próbki badano również pod kątem aktywności reaktywnych form tlenu (ROS) indukowanych przez estry forbolu. USTAWIENIE: Wydziały Położnictwa i Ginekologii oraz Biochemii Klinicznej, Queen's University of Belfast, Irlandia Północna. PACJENCI: Pięćdziesięciu dziewięciu mężczyzn uczęszczających do naszego ośrodka leczenia niepłodności: 18 mężczyzn, których żony miały trwające ciąże z zapłodnienia in vitro z normozoospermicznym profilem nasienia, 20 niepłodnych mężczyzn z normozoospermicznym profilem nasienia i 21 mężczyzn z astenozoospermicznym profilem nasienia. GŁÓWNE MIARY WYNIKOWE: Stężenie askorbinianu, moczanów, grup sulfhydrylowych, tokoferolu i karotenoidów oznaczano w plemnikach i osoczu nasienia płodnych i niepłodnych mężczyzn. WYNIK(I): W osoczu nasienia askorbinian ma udział prawie dwa razy większy niż poziom moczanów, a tiol stanowi około jednej trzeciej askorbinianu. Poziom askorbinianu w osoczu nasienia osobników astenozoospermicznych (+ROS) jest znacznie obniżony. W plemnikach tiole miały największy udział i askorbinowały tylko ułamek całości. WNIOSKI: W osoczu nasienia askorbinian, moczany i tiole są głównymi obecnymi przeciwutleniaczami. Natomiast w plemnikach ta grupa jest głównym źródłem. W próbkach wykazujących aktywność ROS stężenia askorbinianu w osoczu nasienia są znacznie zmniejszone.


title: Trendy jakości nasienia we francuskich regionach są zgodne z globalną zmianą w ekspozycji środowiskowej.

text: Retrospektywne badanie przeprowadzone niedawno na dużej próbie mężczyzn, zbliżonych do populacji ogólnej, wykazało znaczny i silny spadek koncentracji i morfologii plemników w całej Francji w latach 1989-2005. Przebadaliśmy te trendy w każdym regionie Francji . Dane uzyskano z bazy danych Fivnat. Próba badana obejmowała partnerów płci męskiej bezpłodnych kobiet, u których obie rurki były nieobecne lub zablokowane. Znajdowały się one w centrum technologii wspomaganego rozrodu. Do modelowania ogólnych trendów czasowych dla każdego regionu zastosowano bayesowski model przestrzenno-czasowy z parametrycznymi trendami czasowymi, dostosowanymi do wieku. Wyniki pokazują, że koncentracja plemników spadła w prawie wszystkich regionach Francji. Wśród nich największy spadek odnotowała Akwitania, a najniższą średnią za cały okres Midi-Pyrénées. Jeśli chodzi o całkowitą ruchliwość, większość regionów wykazała niewielki wzrost, podczas gdy Burgundia wykazała stromy i znaczny spadek. Biorąc pod uwagę morfologię plemników, w większości regionów nastąpił spadek. Spadek w Akwitanii i Midi-Pyrénées był silniejszy w porównaniu z ogólnym trendem. Podsumowując, w większości regionów Francji zaobserwowano spadek koncentracji i morfologii plemników, już wykazany na poziomie francuskich obszarów metropolitalnych. Jest to zgodne z globalną zmianą ekspozycji środowiskowej, zwłaszcza zgodnie z hipotezą zaburzającą funkcjonowanie układu hormonalnego. Rzeczywiście, wszechobecna ekspozycja na chemikalia rośnie w ogólnej populacji Francji od lat pięćdziesiątych, a wyniki nie wydają się potwierdzać hipotezy dotyczącej stylu życia. Największe spadki i najniższe wartości są konsekwentnie obserwowane w dwóch sąsiadujących regionach, które są zarówno silnie rolnicze, jak i gęsto zaludnione.


title: Rzucanie światła na kontrowersje związane z doczesnym spadkiem liczby ludzkich plemników: przegląd systematyczny

text: Systematycznie badaliśmy dowody na spadek liczby plemników i hipotezę, że za taki spadek odpowiada zwiększona ekspozycja na zanieczyszczenia środowiska. Wyszukiwarki, w tym PUBMED, MEDLINE, EMBASE, BIOSIS i biblioteka Cochrane, zostały wykorzystane do zidentyfikowania badań epidemiologicznych opublikowanych w latach 1985-2013. Doszliśmy do wniosku, że nie ma wystarczających dowodów, aby potwierdzić spadek liczby plemników na całym świecie. Ponadto wydaje się, że nie ma naukowej prawdy o przyczynowej roli czynników zaburzających gospodarkę hormonalną w czasowym spadku produkcji plemników. Takie założenia opierają się na niewielu metaanalizach i badaniach retrospektywnych, podczas gdy inne dobrze przeprowadzone badania nie były w stanie potwierdzić tych ustaleń. Przyznajemy, że trudne do kontrolowania czynniki zakłócające w wysoce zmiennym charakterze nasienia, kryteriach selekcji i porównywalności populacji z różnych okresów w badaniach trendów sekularnych, jakości metod laboratoryjnych liczenia plemników i pozornie geograficznych zmienności nasienia jakość to główne kwestie, które komplikują interpretację dostępnych dowodów. Ze względu na wagę tego tematu i wciąż panujące niejasności istnieje potrzeba nie tylko ciągłego monitorowania jakości nasienia, hormonów reprodukcyjnych i ksenobiotyków, ale także lepszego zdefiniowania płodności.


title: Spożycie nabiału i jakość nasienia wśród mężczyzn zgłaszających się do poradni leczenia niepłodności

text: Cel Zbadanie związku między spożyciem produktów mlecznych a parametrami nasienia Projekt Badanie podłużne Otoczenie Mężczyźni uczęszczający do kliniki płodności akademickiego centrum medycznego w Bostonie, MA Pacjenci 155 mężczyzn Interwencje Brak Główny wynik Mierzy całkowitą liczbę plemników, koncentrację plemników, ruchliwość postępową i morfologię Wyniki Niskie- spożycie tłustego nabiału było dodatnio związane z koncentracją plemników i postępującą ruchliwością. Mężczyźni w najwyższym kwartylu spożycia (1,22–3,54 porcji dziennie) mieli średnio o 33% (95% przedział ufności (CI) 1,55) wyższą koncentrację plemników i 9,3 (95% CI 1,4, 17,2) jednostki procentowo wyższe nasienie ruchliwość niż mężczyźni w najniższym kwartylu spożycia (≤0,28 porcji dziennie). Te powiązania wyjaśniano przede wszystkim spożyciem mleka o niskiej zawartości tłuszczu. Odpowiednie wyniki dla mleka o niskiej zawartości tłuszczu to o 30% (95%CI 1,51) wyższe stężenie plemników i 8,7 (95%CI 3,0; 14,4) jednostki procentowe wyższa ruchliwość plemników. Spożycie sera wiązało się z niższą koncentracją plemników wśród kiedykolwiek palaczy. W tej grupie mężczyźni w najwyższym tercylu spożycia (0,82–2,43 porcji/dzień) mieli o 53,2% (95% CI 9,7, 75,7) niższe stężenie plemników niż mężczyźni w najniższym tercylu spożycia sera (<0,43 porcji/dzień). Wnioski Nasze odkrycia sugerują, że spożycie niskotłuszczowego nabiału, szczególnie mleka o niskiej zawartości tłuszczu, wiąże się z wyższą koncentracją plemników i postępującą ruchliwością, podczas gdy spożycie sera z niższym stężeniem plemników wśród byłych lub obecnych palaczy.


title: Ocena całkowitej zdolności antyoksydacyjnej reaktywnych form tlenu jest nową miarą stresu oksydacyjnego w przewidywaniu niepłodności u mężczyzn.

text: Brak równowagi między produkcją reaktywnych form tlenu (ROS) a całkowitą zdolnością antyoksydacyjną (TAC) w nasieniu wskazuje na stres oksydacyjny i jest skorelowany z niepłodnością męską. Złożony wynik ROS-TAC może być silniej skorelowany z niepłodnością niż sam ROS lub TAC. Zmierzyliśmy wyniki ROS, TAC i ROS-TAC w nasieniu od 127 pacjentów i 24 zdrowych osób z grupy kontrolnej. Spośród pacjentów 56 miało żylaki powrózka nasiennego, 8 miało żylaki powrózka nasiennego z zapaleniem gruczołu krokowego, 35 miało odwrócenie wazektomii, a 28 miało niepłodność idiopatyczną. Poziom ROS był wyższy u niepłodnych mężczyzn, zwłaszcza z żylakami powrózka nasiennego z zapaleniem gruczołu krokowego (średnia +/- SE 3,25 +/- 0,89) i odwróceniem wazektomii (2,65 +/- 1,01). Wszystkie grupy niepłodne miały znacznie niższe wyniki ROS-TAC niż grupa kontrolna. Wynik ROS-TAC zidentyfikował 80% pacjentów i był znacznie lepszy niż ROS w identyfikacji żylaków powrózka nasiennego i niepłodności idiopatycznej. 13 pacjentek, których partnerki później zaszły w ciążę, miało średni wynik ROS-TAC 47,7 +/- 13,2, podobny do grupy kontrolnej, ale znacznie wyższy niż 39 pacjentek, które pozostały niepłodne (35,8 +/- 15,0; p < 0,01). Skala ROS-TAC jest nową miarą stresu oksydacyjnego i przewyższa samą ROS lub TAC w rozróżnianiu płodnych i niepłodnych mężczyzn. Niepłodni mężczyźni z diagnozą czynnika męskiego lub idiopatyczną uzyskali znacznie niższe wyniki ROS-TAC niż osoby z grupy kontrolnej, a mężczyźni z diagnozą czynnika męskiego, którzy ostatecznie byli w stanie zainicjować udaną ciążę, mieli znacznie wyższe wyniki ROS-TAC niż ci, którym nie powiodło się.


title: Co się stało z płodnością człowieka?

text: Wydaje się, że jakość nasienia spadła w ostatnich dziesięcioleciach w niektórych populacjach, m.in. północno-zachodniej Europie. Jednocześnie mogła wzrosnąć płodność par. Sugeruje się hipotezy dotyczące tej pozornej niespójności. Oprócz pogorszenia spermatogenezy istnieją wyraźne dowody na wzrost innych powiązanych problemów, zwłaszcza raka jąder. Gwałtownie rosnący trend w tym stanie rozpoczął się sto lat temu – kilkadziesiąt lat wcześniej, niż czasem sądzono. Ten i inne dowody wyraźnie wskazują na pochodzenie środowiskowe, ale jest też określony składnik genetyczny. Związek genetyki ze środowiskiem omawiany jest w kontekście zagadki, że niepłodność jest dziedziczona, co wydaje się niemożliwe z ewolucyjnego punktu widzenia. Niska jakość nasienia jest związana nie tylko z rakiem jąder, ale także z rozwojem zygoty, w którym obserwuje się rakopodobne zaburzenie aparatu genetycznego, co ma poważne konsekwencje dla zdrowia potomstwa. Należy to postrzegać w kontekście tego, że reprodukcja człowieka jest bardziej podatna na upośledzenie niż w przypadku innych gatunków ssaków w odniesieniu do spermatogenezy, płodności par, wczesnej utraty ciąży i aneuploidii embrionalnej; W grę wchodzą zarówno szlaki, w których pośredniczą kobiety, jak i mężczyźni. Nie jest jasne, czy taka ludzka specyficzność powstała w ewolucyjnej/genetycznej czy historyczno-społecznej skali czasu, co jest ważne w odniesieniu do patogenezy. Dowody wyraźnie wskazują, że najpopularniejsze obecnie wyjaśnienie zaburzeń czynności męskiego układu rozrodczego, hipoteza zaburzeń endokrynologicznych, nie może wyjaśnić głównych cech epidemiologii opisowej. Przedstawiono alternatywną patogenezę i rozważono niektóre możliwe ekspozycje, które mogą być odpowiedzialne.


title: Wysokie spożycie tłuszczów nasyconych w diecie wiąże się z obniżoną jakością nasienia wśród 701 młodych duńskich mężczyzn z populacji ogólnej.

text: TŁO: Spożycie tłuszczów nasyconych jest związane zarówno z chorobami układu krążenia, jak i ryzykiem raka, a niedawno opublikowane badanie wykazało związek między spożyciem tłuszczów nasyconych a niższym stężeniem plemników u niepłodnych mężczyzn. CEL: Celem było zbadanie związku między spożyciem tłuszczu w diecie a jakością nasienia wśród 701 młodych duńskich mężczyzn z populacji ogólnej. PROJEKT: W tym badaniu przekrojowym rekrutowano mężczyzn w celu określenia ich zdolności do służby wojskowej w latach 2008-2010. Pobrali próbkę nasienia, przeszli badanie fizykalne i odpowiedzieli na kwestionariusz zawierający kwestionariusz ilościowy dotyczący częstotliwości spożywania posiłków do oceny spożycia żywności i składników odżywczych. Przeprowadzono wielokrotne analizy regresji liniowej ze zmiennymi nasienia jako wynikami i spożyciem tłuszczów jako zmiennymi ekspozycji, skorygowanymi o czynniki zakłócające. WYNIKI: Stwierdzono niższą koncentrację plemników i całkowitą liczbę plemników u mężczyzn z wysokim spożyciem tłuszczów nasyconych. Stwierdzono istotny związek dawka-odpowiedź, a mężczyźni w najwyższym kwartylu spożycia tłuszczów nasyconych mieli o 38% (95% CI: 0,1%, 61%) niższe stężenie plemników i 41% (95% CI: 4%, 64). %) niższa całkowita liczba plemników niż mężczyźni w najniższym kwartylu. Nie stwierdzono związku między jakością nasienia a spożyciem innych rodzajów tłuszczu. WNIOSKI: Nasze odkrycia cieszą się potencjalnie dużym zainteresowaniem opinii publicznej, ponieważ zmiany w diecie w ciągu ostatnich dziesięcioleci mogą być częścią wyjaśnienia ostatnio odnotowanej wysokiej częstotliwości nieprawidłowej liczby ludzkich plemników. Zmniejszenie spożycia tłuszczów nasyconych może być korzystne zarówno dla zdrowia ogólnego, jak i reprodukcyjnego.


title: Przeciwutleniacze zmniejszające fragmentację DNA plemników: nieoczekiwany efekt niepożądany.

text: Reaktywne formy tlenu (ROS) mają negatywny wpływ na DNA plemników, prowadząc do powstawania produktów utleniania, takich jak 8-okso-7,8-dihydroksyguanozyna. Związek ten powoduje fragmentację, a tym samym ma działanie mutagenne. Leczenie pacjentów doustnymi witaminami antyoksydacyjnymi jest zatem standardową praktyką w przypadku niepłodności męskiej w celu zmniejszenia powstawania ROS i poprawy płodności. W tym badaniu wskaźnik fragmentacji DNA i stopień dekondensacji plemników mierzono za pomocą testu struktury chromatyny plemników przed i po 90 dniach leczenia witaminami antyoksydacyjnymi związanymi z cynkiem i selenem. Leczenie antyoksydantami doprowadziło do zmniejszenia fragmentacji DNA plemników (-19,1%, P < 0,0004), co sugeruje, że przynajmniej część rozpadu była związana z ROS. Doprowadziło to jednak również do nieoczekiwanego negatywnego efektu: wzrostu dekondensacji plemników o ten sam rząd wielkości (+22,8%, P < 0,0009). Otwarcie międzyłańcuchowych mostków dwusiarczkowych w protaminach może wyjaśniać ten aspekt, ponieważ witaminy antyoksydacyjne, zwłaszcza witamina C, są w stanie otworzyć sieć cystynową, zakłócając w ten sposób aktywność genów ojcowskich podczas rozwoju przed implantacją. Ta obserwacja może wyjaśniać obserwowaną rozbieżność dotyczącą roli tych terapii antyoksydacyjnych w poprawie męskiej płodności.


title: JAKOŚĆ NASIENIA W ZWIĄZKU Z POBIERANIEM ANTYOKSYDANTÓW W ZDROWEJ POPULACJI MĘŻCZYZN

text: Cel Ocena związku między spożyciem przeciwutleniaczy w diecie a jakością nasienia u młodych zdrowych mężczyzn Projekt Badanie przekrojowe Lokalizacja kampusów uniwersyteckich i uniwersyteckich w Rochester w stanie Nowy Jork Pacjenci 189 mężczyzn w wieku uniwersyteckim Zabiegi Brak Główne wyniki Pomiary Objętość nasienia, całkowita ilość nasienia liczba, stężenie, ruchliwość, całkowita liczba ruchliwości i morfologia Wyniki Progresywna ruchliwość była o 6,5 (95% CI 0,6, 12,3) jednostek procentowa wyższa wśród mężczyzn z najwyższego kwartyla spożycia β-karotenu w porównaniu z mężczyznami z najniższego kwartyla. Podobne wyniki zaobserwowano dla spożycia luteiny. Spożycie likopenu było dodatnio związane z morfologią plemników. Skorygowane wartości procentowe (95% CI) plemników o prawidłowej morfologii w rosnących kwartylach spożycia likopenu wynosiły 8,0 (6,7, 9,3), 7,7 (6,4, 9,0), 9,2 (7,9, 10,5) i 9,7 (8,4, 11,0). Istniała nieliniowa zależność między spożyciem witaminy C a koncentracją plemników, przy czym mężczyźni w drugim kwartylu spożycia mieli średnio najwyższe stężenie plemników, a mężczyźni z górnego kwartyla spożycia mieli najniższe stężenia. Wnioski W populacji zdrowych młodych mężczyzn przyjmowanie karotenoidów wiązało się z większą ruchliwością plemników, aw przypadku likopenu z lepszą morfologią plemników. Nasze dane sugerują, że karotenoidy w diecie mogą mieć pozytywny wpływ na jakość nasienia.


title: Związek między jakością nasienia, stresem oksydacyjnym i aktywnością antyoksydacyjną nasienia.

text: CELE: Określenie zdolności antyoksydacyjnych nasienia, markerów stresu oksydacyjnego i ich związku z jakością nasienia jako stresem oksydacyjnym uważa się za główny czynnik etiologiczny niepłodności męskiej. TEMATY I METODY: Próbki nasienia pobrano od 138 mężczyzn i skategoryzowano na podstawie liczby, ruchliwości i morfologii plemników. Oznaczono nasienne markery oksydacyjne i przeciwutleniające: peroksydację lipidów (LPO), karbonylki białek (PC), dysmutazę ponadtlenkową (SOD), katalazę (CAT), tiole i kwas askorbinowy. WYNIKI: Liczba plemników istotnie dodatnio korelowała z postępującą ruchliwością plemników i prawidłową morfologią. Liczba plemników i prawidłowa morfologia wykazały istotną ujemną korelację z LPO i PC. Liczba plemników i ruchliwość progresywna wykazały istotny pozytywny związek z SOD. SOD, CAT i tiole dodatnio, podczas gdy LPO i PC ujemnie związane z podwyższoną liczbą plemników. WNIOSEK: Niewystarczająca ilość enzymów antyoksydacyjnych i zwiększony stres oksydacyjny mogą wiązać się z ryzykiem pogorszenia jakości nasienia, a zatem nie można wykluczyć ochronnej roli enzymów antyoksydacyjnych przed uszkodzeniem oksydacyjnym. Copyright © 2010 Kanadyjskie Towarzystwo Chemików Klinicznych. Wydane przez Elsevier Inc. Wszelkie prawa zastrzeżone.


title: Orzechy włoskie poprawiają jakość nasienia u mężczyzn stosujących dietę w stylu zachodnim: randomizowana kontrolna interwencja żywieniowa.

text: Przetestowaliśmy hipotezę, że 75 g orzechów włoskich w łupinach dziennie dodawane do diety zdrowych młodych mężczyzn w stylu zachodnim miałoby korzystny wpływ na jakość nasienia. Przeprowadzono randomizowane, równoległe dwugrupowe badanie interwencyjne żywieniowe z pojedynczą ślepą próbą maskowania oceniających wyniki z udziałem 117 zdrowych mężczyzn w wieku 21-35 lat, którzy rutynowo stosowali dietę w stylu zachodnim. Pierwszorzędowym wynikiem była poprawa konwencjonalnych parametrów nasienia i aneuploidii plemników od wartości wyjściowej do 12 tygodnia. Drugorzędowe punkty końcowe obejmowały profile kwasów tłuszczowych (FA) w surowicy krwi i plemnikach, hormony płciowe i folian w surowicy. Grupa spożywająca orzechy włoskie (n = 59) doświadczyła poprawy witalności, ruchliwości i morfologii plemników, ale nie zaobserwowano zmian w grupie kontynuującej swoją zwykłą dietę, ale unikającej orzechów (n = 58). Porównując różnice między grupami w stosunku do wartości wyjściowych, stwierdzono istotność w zakresie żywotności (p = 0,003), ruchliwości (p = 0,009) i morfologii (postaci prawidłowe; p = 0,04). Profile FA w surowicy poprawiły się w grupie orzecha włoskiego ze wzrostem omega-6 (P = 0,0004) i omega-3 (P = 0,0007), ale nie w grupie kontrolnej. Wzrosło roślinne źródło omega-3, kwasu alfa-linolenowego (ALA) (P=0,0001). Aneuploidia plemników była odwrotnie skorelowana z ALA plemników, szczególnie z nullisomią chromosomów płci (korelacja Spearmana, -0,41, P = 0,002). Wyniki wykazały, że orzechy włoskie dodane do diety w stylu zachodnim poprawiły żywotność, ruchliwość i morfologię plemników.


title: Dobra jakość nasienia i oczekiwana długość życia: badanie kohortowe 43 277 mężczyzn.

text: Stan płodności może przewidywać późniejszą śmiertelność, ale żadne badania nie badały wpływu jakości nasienia na późniejszą śmiertelność. Mężczyźni kierowani do Laboratorium Analizy Nasienia w Kopenhadze przez lekarzy ogólnych i urologów w latach 1963-2001 byli, poprzez unikalny osobisty numer identyfikacyjny, połączeni z duńskimi centralnymi rejestrami, które zawierają informacje o wszystkich przypadkach raka, przyczynach zgonów i liczbie dzieci w ludności duńskiej. Mężczyźni byli śledzeni do 31 grudnia 2001 r., do śmierci lub cenzurowania, w zależności od tego, co nastąpiło wcześniej, a całkowitą śmiertelność i śmiertelność z przyczyn przyczynowo-skutkowych kohorty porównano ze śmiertelnością wszystkich duńskich mężczyzn znormalizowanych pod względem wieku lub zgodnie z charakterystyką nasienia. Wśród 43 277 mężczyzn bez azospermii skierowanych z powodu problemów z niepłodnością, śmiertelność spadła, ponieważ stężenie plemników wzrosło do progu 40 milionów/ml. Wraz ze wzrostem odsetka ruchliwych i morfologicznie prawidłowych plemników i nasienia, śmiertelność zmniejszała się w zależności od dawki (P(trend) < 0,05). Spadek śmiertelności wśród mężczyzn z dobrą jakością nasienia wynikał ze zmniejszenia wielu chorób i został stwierdzony zarówno wśród mężczyzn z dziećmi, jak i bez dzieci; dlatego spadek śmiertelności nie mógł być przypisany wyłącznie stylowi życia i/lub czynnikom społecznym. Jakość nasienia może zatem być podstawowym biomarkerem ogólnego zdrowia mężczyzn.


title: Dowody na pogorszenie jakości nasienia w ciągu ostatnich 50 lat.

text: CEL: Zbadanie, czy jakość nasienia zmieniła się w ciągu ostatnich 50 lat. PROJEKT: Przegląd publikacji dotyczących jakości nasienia u mężczyzn bez historii niepłodności wyselekcjonowanych za pomocą Cumulated Index Medicus and Current List (1930-1965) oraz bazy danych MEDLINE Silver Platter (1966-sierpień 1991). TEMATY: 14 947 mężczyzn uwzględnionych w 61 pracach opublikowanych w latach 1938-1991. GŁÓWNE BADANIE WYNIKÓW: Średnia gęstość plemników i średnia objętość nasienia. WYNIKI: Regresja liniowa danych ważonych liczbą mężczyzn w każdym badaniu wykazała znaczny spadek średniej liczby plemników ze 113 x 10(6)/ml w 1940 do 66 x 10(6)/ml w 1990 (p < 0,0001) oraz w objętości nasienia od 3,40 ml do 2,75 ml (p = 0,027), co wskazuje na jeszcze wyraźniejszy spadek produkcji plemników niż wyrażający się spadkiem gęstości plemników. WNIOSKI: W ciągu ostatnich 50 lat nastąpił rzeczywisty spadek jakości nasienia. Ponieważ płodność mężczyzn jest w pewnym stopniu skorelowana z liczbą plemników, wyniki mogą odzwierciedlać ogólne zmniejszenie płodności mężczyzn. Biologiczne znaczenie tych zmian podkreśla współistniejący wzrost częstości występowania nieprawidłowości układu moczowo-płciowego, takich jak rak jąder, a być może również wnętrostwo i spodziectwo, co sugeruje rosnący wpływ czynników o poważnym wpływie na czynność męskich gonad.


title: Spożycie mikroelementów wiąże się z poprawą jakości DNA plemników u starszych mężczyzn.

text: CEL: Zbadanie, czy czynniki związane ze stylem życia, takie jak zwiększone spożycie mikroelementów w diecie, zmniejszają ryzyko uszkodzenia DNA plemników i czy starsi mężczyźni odnoszą większe korzyści niż młodsi mężczyźni. PROJEKT: Przekrojowy projekt badania z wyrównanymi podziałami na grupy wiekowe. WARSZTAT: Laboratorium państwowe i uniwersytet. PACJENCI: Niekliniczna grupa 22-80-letnich niepalących mężczyzn (n = 80), którzy nie zgłaszali problemów z płodnością. GŁÓWNE ŚRODKI WYNIKOWE: Uszkodzenie DNA plemników mierzone za pomocą elektroforezy alkalicznej i obojętnej DNA (tj. test komety plemników). WYNIK (S): Socjodemograficzne, narażenia zawodowe, historie medyczne i reprodukcyjne oraz nawyki związane ze stylem życia zostały określone za pomocą kwestionariusza. Średnie dzienne spożycie mikroelementów w diecie i suplementach (witamina C, witamina E, b-karoten, cynk i kwas foliowy) określono za pomocą 100-punktowego kwestionariusza Modified Block Food Frequency Questionnaire (FFQ). Mężczyźni z najwyższym spożyciem witaminy C mieli około 16% mniej uszkodzeń DNA plemników (alkaliczne plemniki Comet) niż mężczyźni z najniższym spożyciem, z podobnymi wynikami dla witaminy E, kwasu foliowego i cynku (ale nie β-karotenu). Starsi mężczyźni (>44 lata) z najwyższym spożyciem witaminy C mieli około 20% mniej uszkodzeń DNA plemników w porównaniu ze starszymi mężczyznami z najniższym spożyciem, z podobnymi wynikami dla witaminy E i cynku. Starsi mężczyźni z najwyższym spożyciem tych mikroelementów wykazywali poziomy uszkodzenia plemników podobne do tych u młodszych mężczyzn. Jednak młodsi mężczyźni (<44 lata) nie odnieśli korzyści z wyższego spożycia badanych mikroelementów. WNIOSKI: Mężczyźni z wyższą dietą i suplementacją niektórych mikroelementów mogą wytwarzać plemniki z mniejszymi uszkodzeniami DNA, szczególnie wśród starszych mężczyzn. Rodzi to szersze pytanie, w jaki sposób czynniki związane ze stylem życia, w tym wyższe spożycie przeciwutleniaczy i mikroelementów, mogą chronić komórki somatyczne i zarodkowe przed uszkodzeniami genomu związanymi z wiekiem. Copyright © 2012. Wydane przez Elsevier Inc.


title: Polifenole nieusuwalne, zwykle ignorowane, stanowią główną część polifenoli w diecie: badanie dotyczące diety hiszpańskiej.

text: ZAKRES: Polifenole dietetyczne (PP) można podzielić na dwie grupy: ekstrahowalne polifenole (EPP) lub związki solubilizowane wodnymi rozpuszczalnikami organicznymi oraz nieekstrahowalne polifenole (NEPP) lub związki, które pozostają w odpowiadających im pozostałościach po ekstrakcji. Większość badań dotyczących polifenoli w żywności i spożycia w diecie dotyczy wyłącznie EPP. Celem pracy było określenie rzeczywistej ilości PP, w tym NEPP, w żywności i całej diecie. METODY I WYNIKI: Przeprowadzono analizy HPLC-MS w celu identyfikacji EPP w ekstraktach metanolowo-acetonowych oraz NEPP w kwaśnych hydrolizatach pozostałości po ekstrakcji w zbożach, owocach, warzywach, orzechach i roślinach strączkowych. Zawartość NEPP, szacowana jako hydrolizowalny PP plus nieekstrahowalne proantocyjanidyny (PA), wahała się od 880 mg/100 g suchej masy w owocach do 210 mg/100 gw zbożach i była znacznie wyższa niż zawartość EPP. Spożycie NEPP (dzień/osobę) w diecie hiszpańskiej (942 mg) jest wyższe niż spożycie EPP (258 mg), owoce i warzywa (746 mg) są głównymi składnikami całkowitego spożycia PP (1201 mg). WNIOSEK: Nieekstrahowalne polifenole stanowią główną część polifenoli w diecie. Wiedza na temat spożycia i właściwości fizjologicznych NEPP może być przydatna do lepszego zrozumienia potencjalnych skutków zdrowotnych dietetycznego PP.


title: Zmniejszenie otyłości u dzieci poprzez wyeliminowanie 100% soku owocowego

text: Ustawa o zdrowych dzieciach bez głodu z 2010 r. daje możliwość zmiany jakości odżywczej żywności podawanej w ośrodkach opieki nad dziećmi o niskich dochodach, w tym ośrodkach Head Start. Nadmierne spożycie soków owocowych wiąże się ze zwiększonym ryzykiem otyłości. Co więcej, ostatnio pojawiły się dowody naukowe na to, że spożywanie sacharozy bez odpowiedniego błonnika, który jest powszechnie obecny w soku owocowym, wiąże się z zespołem metabolicznym, uszkodzeniem wątroby i otyłością. Biorąc pod uwagę rosnące ryzyko otyłości wśród dzieci w wieku przedszkolnym, zalecamy, aby Program Opieki nad Dziećmi i Dorosłymi Departamentu Rolnictwa Stanów Zjednoczonych, który zarządza wzorcami posiłków w ośrodkach opieki nad dziećmi, takich jak Head Start, promował eliminację soków owocowych na rzecz całych owoców dla dzieci.


title: Połączenie prebiotycznych krótko- i długołańcuchowych fruktanów typu inulina zwiększa wchłanianie wapnia i mineralizację kości u młodych nastolatków.

text: TŁO: Krótkoterminowe badania u nastolatków generalnie wykazały zwiększenie wchłaniania wapnia przez fruktany typu inuliny (prebiotyki). Wyniki były niespójne; jednak nie przeprowadzono żadnych badań w celu ustalenia, czy efekt ten utrzymuje się przy długotrwałym stosowaniu. CEL: Celem była ocena wpływu na wchłanianie wapnia i przyrost mineralizacji kości po 8 tygodniach i 1 roku suplementacji fruktanem typu inuliny. PROJEKT: Młodzież w okresie pokwitania została losowo przydzielona do otrzymywania 8 g/d mieszanego produktu fruktanowego typu inuliny o krótkim i długim stopniu polimeryzacji (grupa fruktanowa) lub placebo z maltodekstryną (grupa kontrolna). Zawartość mineralną kości i gęstość mineralną kości mierzono przed randomizacją i po 1 roku. Absorpcję wapnia mierzono przy użyciu stabilnych izotopów wyjściowo oraz 8 tygodni i 1 rok po suplementacji. Określono polimorfizmy genu receptora Fok1 witaminy D. WYNIKI: Absorpcja wapnia była istotnie większa w grupie fruktanu niż w grupie kontrolnej w 8 tygodniu (różnica: 8,5 +/- 1,6%; P < 0,001) i po 1 roku (różnica: 5,9 +/- 2,8%; P = 0,04 ). Interakcja z genotypem Fok1 była obecna w taki sposób, że osoby z genotypem ff miały najmniejszą początkową odpowiedź na fruktan. Po 1 roku grupa z fruktanem wykazała większy przyrost zarówno zawartości mineralnej kości w całym ciele (różnica: 35 +/- 16 g; P = 0,03), jak i gęstości mineralnej kości w całym ciele (różnica: 0,015 +/- 0,004 g/ cm(2); P = 0,01) niż w grupie kontrolnej. WNIOSEK: Codzienne spożywanie kombinacji prebiotycznych krótko- i długołańcuchowych fruktanów typu inulina znacząco zwiększa wchłanianie wapnia i wzmaga mineralizację kości w okresie dojrzewania. Wpływ czynników dietetycznych na wchłanianie wapnia może być modulowany przez czynniki genetyczne, w tym specyficzne polimorfizmy genu receptora witaminy D.


title: Spożycie całych jabłek lub klarownego soku jabłkowego ma kontrastujący wpływ na poziom lipidów w osoczu u zdrowych ochotników.

text: CEL: Spożywanie owoców wiąże się ze zmniejszonym ryzykiem CVD w badaniach kohortowych i dlatego jest popierane przez władze ds. zdrowia jako część kampanii „5 lub więcej dziennie”. Szklanka soku owocowego jest zwykle liczona jako jedna porcja. Owoce mogą powodować ochronę, wpływając na typowe czynniki ryzyka CVD. METODY: Jabłka są jednymi z najczęściej spożywanych owoców i zostały wybrane do kompleksowego badania krzyżowego diety trwającego 5 × 4 tygodnie w celu oceny wpływu całych jabłek (550 g/dzień), wytłoków z jabłek (22 g/dzień), jabłek przezroczystych i mętnych soki (500 ml/dzień) lub brak suplementacji na lipoproteiny i ciśnienie krwi w grupie 23 zdrowych ochotników. WYNIKI: Interwencja znacząco wpłynęła na cholesterol całkowity i LDL w surowicy. Tendencje w kierunku niższego stężenia LDL w surowicy zaobserwowano po spożyciu całych jabłek (6,7%), wytłoków (7,9%) i soku mętnego (2,2%). Z drugiej strony stężenia cholesterolu LDL wzrosły o 6,9% w przypadku klarownego soku w porównaniu do całych jabłek i wytłoków. Nie stwierdzono wpływu na poziom cholesterolu HDL, TAG, wagę, stosunek talii do bioder, ciśnienie krwi, stan zapalny (hs-CRP), skład mikroflory jelitowej ani markery metabolizmu glukozy (insulina, IGF1 i IGFBP3). WNIOSKI: Jabłka są bogate w polifenole i pektyny, dwa potencjalnie bioaktywne składniki; jednak składniki te segregują inaczej podczas przetwarzania na produkty sokowe, a klarowny sok jest wolny od pektyn i innych składników ściany komórkowej. Doszliśmy do wniosku, że błonnik jest niezbędny do obniżenia poziomu cholesterolu przez jabłka u zdrowych ludzi i że czysty sok jabłkowy może nie być odpowiednim substytutem całych owoców w zaleceniach żywieniowych.


title: Pojęcie i właściwości zdrowotne nieekstrahowanych polifenoli: brak polifenoli w diecie.

text: Większość badań naukowych w dziedzinie dietetycznych polifenoli lub związków fenolowych wykorzystuje podejście chemiczne skupiające się wyłącznie na polifenolach ekstrahowanych z żywności roślinnej rozpuszczalnikami organicznymi. Jednak znaczna część polifenoli nie jest ekstrahowana rozpuszczalnikami organicznymi i dlatego jest ignorowana w badaniach biologicznych, żywieniowych i epidemiologicznych. Ostatnie badania wykazały, że te nieekstrahowalne polifenole (NEPP) stanowią główną część wszystkich polifenoli w diecie i wykazują znaczną aktywność biologiczną. Proponuje się podejście fizjologiczne przy założeniu, że biodostępność i właściwości zdrowotne polifenoli zależą od ich rozpuszczalności w płynach jelitowych, która różni się od ich rozpuszczalności w rozpuszczalnikach organicznych. W niniejszym artykule podjęto próbę wyjaśnienia pojęcia NEPP, rozróżniając podejścia chemiczne i fizjologiczne oraz wskazując główne różnice jakościowe i ilościowe między nimi. Podkreśla się, że literatura i bazy danych dotyczą wyłącznie polifenoli, które można ekstrahować. Większa uwaga poświęcona NEPP może wypełnić obecną lukę w dziedzinie polifenoli dietetycznych.


title: Dietetyczne role polisacharydów nieskrobiowych w żywieniu człowieka: przegląd.

text: Polisacharydy nieskrobiowe (NSP) występują naturalnie w wielu produktach spożywczych. Właściwości fizykochemiczne i biologiczne tych związków odpowiadają błonnikowi pokarmowemu. Polisacharydy nieskrobiowe wykazują różne efekty fizjologiczne w jelicie cienkim i grubym, a zatem mają ważne implikacje zdrowotne dla ludzi. Niezwykłe właściwości dietetycznych NSP to dyspergowalność w wodzie, efekt lepkości, masa i fermentowalność do krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych (SCFA). Cechy te mogą prowadzić do zmniejszenia ryzyka poważnych chorób dietozależnych, które są głównym problemem w krajach zachodnich i pojawiają się w bardziej zamożnych krajach rozwijających się. Stany te obejmują chorobę wieńcową serca, raka jelita grubego, chorobę zapalną jelit, raka piersi, tworzenie się guza, nieprawidłowości związane z minerałami i zaburzenia przeczyszczania. Nierozpuszczalne NSP (celuloza i hemiceluloza) są skutecznymi środkami przeczyszczającymi, podczas gdy rozpuszczalne NSP (zwłaszcza mieszane β-glukany) obniżają poziom cholesterolu w osoczu i pomagają normalizować poziom glukozy i insuliny we krwi, dzięki czemu tego rodzaju polisacharydy są częścią planów żywieniowych w leczeniu chorób układu krążenia i cukrzyca typu 2. Co więcej, znaczna część dietetycznych NSP wydostaje się z jelita cienkiego w prawie nienaruszonym stanie i jest fermentowana do krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych przez komensalną mikroflorę obecną w okrężnicy i kątnicy i sprzyja prawidłowemu wypróżnianiu. Krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe mają szereg właściwości prozdrowotnych i są szczególnie skuteczne w promowaniu funkcji jelita grubego. Niektóre NSP poprzez swoje produkty fermentowane mogą promować wzrost określonych pożytecznych bakterii okrężnicy, które oferują działanie prebiotyczne. W niniejszym przeglądzie zaproponowano różne sposoby działania NSP jako środka terapeutycznego. Ponadto folie i powłoki na bazie NSP do pakowania i zawijania są przedmiotem zainteresowania handlowego, ponieważ są kompatybilne z kilkoma rodzajami produktów spożywczych. Jednak znaczna część fizjologicznego i żywieniowego wpływu NSP oraz związanego z tym mechanizmu nie jest w pełni zrozumiała i nawet zalecenia dotyczące dawki przyjmowania różnych NSP w diecie w różnych grupach wiekowych wymagają zbadania.


title: Spożywanie owoców a ryzyko cukrzycy typu 2: wyniki trzech prospektywnych podłużnych badań kohortowych

text: Cel Ustalenie, czy poszczególne owoce są w różny sposób związane z ryzykiem cukrzycy typu 2. Projekt Prospektywne podłużne badanie kohortowe. Ustawianie pracowników służby zdrowia w Stanach Zjednoczonych. Uczestnicy 66 105 kobiet z Nurses' Health Study (1984-2008), 85 104 kobiet z Nurses' Health Study II (1991-2009) oraz 36 173 mężczyzn z Health Professionals Follow-up Study (1986-2008), którzy były wolne od poważnych chorób przewlekłych na początku tych badań. Główny punkt końcowy Przypadki zachorowań na cukrzycę typu 2, zidentyfikowane na podstawie samoopisu i potwierdzone dodatkowymi kwestionariuszami. Wyniki Podczas 3 464 641 osobolat obserwacji 12 198 uczestników zachorowało na cukrzycę typu 2. Po uwzględnieniu osobistych, stylu życia i dietetycznych czynników ryzyka cukrzycy, łączny współczynnik ryzyka cukrzycy typu 2 dla każdych trzech porcji tygodniowo całkowitego spożycia owoców wyniósł 0,98 (95% przedział ufności 0,96 do 0,99). Przy wzajemnym dostosowaniu poszczególnych owoców, połączone współczynniki ryzyka cukrzycy typu 2 dla każdych trzech porcji tygodniowo wynosiły 0,74 (0,66 do 0,83) dla jagód, 0,88 (0,83 do 0,93) dla winogron i rodzynek, 0,89 (0,79 do 1,01) dla suszonych śliwek 0,93 (0,90 do 0,96) jabłka i gruszki, 0,95 (0,91 do 0,98) banany, 0,95 (0,91 do 0,99) grejpfruty, 0,97 (0,92 do 1,02) brzoskwinie, śliwki i morele, 0,99 (0,95 do 1,03) dla pomarańczy, 1,03 (0,96–1,10) dla truskawek i 1,10 (1,02–1,18) dla kantalupa. Łączny współczynnik ryzyka dla tego samego wzrostu spożycia soku owocowego wyniósł 1,08 (1,05 do 1,11). Związki z ryzykiem cukrzycy typu 2 różniły się istotnie w poszczególnych owocach (p<0,001 we wszystkich kohortach). Wnioski Nasze wyniki sugerują występowanie niejednorodności w związkach między spożyciem owoców przez poszczególne osoby a ryzykiem cukrzycy typu 2. Większe spożycie określonych całych owoców, zwłaszcza jagód, winogron i jabłek, jest istotnie związane z niższym ryzykiem cukrzycy typu 2, podczas gdy większe spożycie soku owocowego wiąże się z wyższym ryzykiem.


title: Związek Adenowirusa 36 Zakażenie otyłością i markerami metabolicznymi u ludzi: metaanaliza badań obserwacyjnych

text: Wprowadzenie Kilka badań wykazało, że Adenowirus 36 (Ad36) wpływa na ryzyko otyłości u ludzi. Wyjaśnienie związku między zakażeniem Ad36 a otyłością może prowadzić do bardziej skutecznych podejść do leczenia otyłości. Celem pracy było przeprowadzenie metaanalizy w celu potwierdzenia wpływu zakażenia Ad36 na otyłość i markery metaboliczne. Metodologia/główne ustalenia Przeszukaliśmy bazę MEDLINE i bibliotekę Cochrane w poszukiwaniu odpowiednich artykułów (włącznie z ich odniesieniami) opublikowanych między 1951 a 22 kwietnia 2012 r. W metaanalizie uwzględniono jedynie anglojęzyczne raporty z oryginalnych badań obserwacyjnych. Ekstrakcja danych została przeprowadzona niezależnie przez dwóch recenzentów. Średnie ważone różnice (WMD) i połączone ilorazy szans (OR) z 95% przedziałami ufności (95% CI) obliczono przy użyciu modelu efektów losowych. Spośród 237 potencjalnie istotnych badań 10 badań przekrojowych (n = 2870) spełniało kryteria wyboru. Analiza zbiorcza wykazała, że WMD dla BMI zakażenia Ad36 w porównaniu z brakiem zakażenia wynosiło 3,19 (95% CI 1,44–4,93; P<0,001). Analiza wrażliwości ograniczona do badań z udziałem dorosłych dała podobny wynik 3,18 (95% CI 0,78–5,57; P =0,009). Zwiększone ryzyko otyłości związanej z infekcją Ad36 było również istotne (OR: 1,9; 95% CI: 1,01–3,56; P = 0,047). Nie stwierdzono istotnych różnic w odniesieniu do cholesterolu całkowitego (p= 0,83), triglicerydów (p= 0,64), HDL (p= 0,69), glukozy we krwi (p= 0,08), obwodu talii (p= 0,09) i skurczowego ciśnienia krwi (P = 0,25). Wnioski/znaczenie Zakażenie Ad36 wiązało się z ryzykiem otyłości i przyrostu masy ciała, ale nie było związane z nieprawidłowymi markerami metabolicznymi, w tym w okolicy talii. Sugeruje to, że infekcja Ad36 jest bardziej związana z gromadzeniem tłuszczu podskórnego niż tłuszczu trzewnego. Związek między Ad36 a otyłością należy ocenić w dalszych badaniach, w tym dobrze zaprojektowanych badaniach prospektywnych, aby lepiej zrozumieć, czy Ad36 odgrywa rolę w etiologii otyłości u ludzi.


title: Analiza porównawcza genomu z genomem ludzkim ujawnia geny kurczaka związane z otłuszczeniem i masą ciała.

text: Selekcjonowaniu kurcząt typu mięsnego (brojlerów) do szybkiego wzrostu towarzyszyło nadmierne odkładanie się tłuszczu. W tym badaniu przeanalizowaliśmy 53 geny kandydujące, które są związane z otyłością i cechami związanymi z otyłością u ludzi, dla których znaleźliśmy ortologie kurcząt za pomocą wyszukiwania BLAST. Zidentyfikowaliśmy polimorfizmy pojedynczego nukleotydu (SNP) z istotnymi różnicami w częstości alleli między brojlerami i nioskami w każdym z następujących sześciu genów kandydujących: adrenergiczny, beta-2, receptor, powierzchnia (ADRB2); receptor melanokortyny 5 (MC5R); receptor leptyny (LEPR), zespół McKusicka-Kaufmana (MKKS), białko czynnika 8 globulki tłuszczu mleka-EGF (MFGE8) i kinaza adenylanowa 1 (AK1). Aby zbadać powiązania z otłuszczeniem i/lub masą ciała, wykorzystaliśmy ptaki o ekstremalnych fenotypach w populacjach F(2) i krzyżówkach wstecznych o różnych poziomach procentowej masy tłuszczu w jamie brzusznej (%AFW) i masy ciała. Następnie oceniliśmy poziom ekspresji genów metodą PCR w czasie rzeczywistym. W dwóch genach, ADRB2 i MFGE8, stwierdziliśmy istotny związek z %AFW. Stwierdzono, że gen ADRB2 ma znacznie wyższą ekspresję w wątrobie chudych kurcząt w porównaniu z osobnikami tłustymi. Uważamy, że to podejście można zastosować do identyfikacji innych genów ilościowych. © 2011 Autorzy, Genetyka Zwierząt © 2011 Międzynarodowa Fundacja Genetyki Zwierząt Stichting.


title: Zakażenie adenowirusem 36 i otyłość.

text: Najważniejszymi czynnikami prowadzącymi do gromadzenia tłuszczu u dzieci są dziedziczenie genetyczne, zmiany endokrynologiczne oraz przyczyny behawioralne/środowiskowe. Ponadto eksperymentalne badania na zwierzętach wykazały, że infekcje wywołane różnymi patogenami mogą prowadzić do nadwagi i otyłości, a badania na ludziach wykazały, że częstość występowania serokonwersji w stosunku do niektórych z nich może być znacznie częstsza u otyłych dorosłych i dzieci niż u osób zdrowych. tematy. Jednak wyniki tych badań nie są rozstrzygające, aw niektórych przypadkach przyniosły więcej pytań niż odpowiedzi. Dokonaliśmy przeglądu literatury dotyczącej roli adenowirusa 36 (AD-36), najszerzej badanego czynnika zakaźnego u zwierząt i ludzi, ze względu na jego potencjalny związek z otyłością u dzieci. Dostępne dowody sugerują, że potrzebne są dalsze badania, aby ocenić, czy związek między obecnością przeciwciał AD-36 a otyłością jest po prostu niezwiązany, oraz zweryfikować, czy istnieją osoby, które mają większą skłonność do otyłości, ponieważ są bardziej podatne na AD. -36 lub z predyspozycją do cierpienia na uporczywą infekcję wirusową, która łatwiej prowadzi do rozwoju otyłości. Jeśli zostanie wykazane, że AD-36 odgrywa rolę w otyłości, ważne będzie zbadanie możliwych szczepionek przeciwko samej infekcji lub leków przeciwwirusowych zdolnych do hamowania postępu choroby. Copyright © 2012 Elsevier B.V. Wszelkie prawa zastrzeżone.


title: Adipogeniczny ludzki adenowirus Ad-36 indukuje zaangażowanie, różnicowanie i akumulację lipidów w ludzkich komórkach macierzystych pochodzących z tkanki tłuszczowej

text: Ludzki adenowirus Ad-36 jest przyczynowo i korelacji powiązany odpowiednio z otyłością zwierząt i ludzi. Ad-36 nasila różnicowanie preadipocytów gryzoni, ale jego wpływ na adipogenezę u ludzi jest nieznany. Aby pośrednio ocenić rolę adipogenezy indukowanej przez Ad-36 w otyłości człowieka, zbadano wpływ wirusa na zaangażowanie, różnicowanie i akumulację lipidów in vitro w pierwotnych ludzkich komórkach macierzystych/zrębowych pochodzących z tkanki tłuszczowej (hASC). Ad-36 zainfekował hASC w sposób zależny od czasu i dawki. Nawet w obecności pożywek osteogennych, hASC zakażone Ad-36 wykazywały znacznie większą akumulację lipidów, co sugeruje ich zaangażowanie w linię adipocytów. Nawet przy braku induktorów adipogenicznych, Ad-36 znacząco zwiększał różnicowanie hASC, na co wskazuje zależna od czasu ekspresja genów w kaskadzie adipogenicznej — białko wiążące CCAAT/wzmacniacz-β, receptor γ aktywowany przez proliferatory peroksysomów i kwas tłuszczowy białko wiążące – iw konsekwencji zwiększona akumulacja lipidów w sposób zależny od czasu i dawki wirusa. Indukcja hASC do stanu adipocytów przez Ad-36 była dodatkowo wspierana przez zwiększoną ekspresję lipazy lipoproteinowej i akumulację jej frakcji pozakomórkowej. hASC od osobników niosących DNA Ad-36 w swojej tkance tłuszczowej z powodu naturalnej infekcji miał znacznie większą zdolność do różnicowania w porównaniu z odpowiednikami z ujemnym DNA Ad-36, co stanowi dowód słuszności koncepcji. Zatem Ad-36 ma potencjał do indukowania adipogenezy w hASC, co może przyczyniać się do otyłości indukowanej przez wirusa.


title: Adenowirus-36 jest powiązany z otyłością u dzieci i dorosłych w Szwecji, jak określono w szybkim teście ELISA

text: Tło Eksperymentalne i naturalne zakażenie ludzkim adenowirusem-36 (Adv36) wielu gatunków zwierząt powoduje otyłość poprzez zwiększenie adipogenezy i akumulacji lipidów w adipocytach. Obecność przeciwciał Adv36 wykrytych w teście neutralizacji surowicy była wcześniej powiązana z otyłością u dzieci i dorosłych mieszkających w USA, Korei Południowej i we Włoszech, podczas gdy nie wykryto związku z otyłością dorosłych w Belgii/Holandii ani wśród personelu wojskowego USA. Wykazano również, że infekcja Adv36 obniża poziom lipidów we krwi, zwiększa wychwyt glukozy przez biopsje tkanki tłuszczowej i mięśni szkieletowych oraz wiąże się z poprawą kontroli glikemii u osób bez cukrzycy. Główne ustalenia Przy użyciu nowego testu ELISA przebadano 1946 dobrze scharakteryzowanych klinicznie osób, w tym 424 dzieci i 1522 dorosłych bez cukrzycy oraz 89 anonimowych dawców krwi, mieszkających w środkowej Szwecji, reprezentujących populację z obszaru Sztokholmu, pod kątem obecności przeciwciał przeciwko Adv36 w serum. Częstość występowania Adv36 u osób szczupłych wzrosła z ~7% w latach 1992–1998 do 15–20% w latach 2002–2009, co odpowiadało wzrostowi częstości występowania otyłości. Odkryliśmy, że serologia z dodatnim wynikiem Adv36 była powiązana z otyłością dziecięcą i ciężką otyłością u kobiet w porównaniu z osobami szczupłymi i z nadwagą/lekko otyłymi, z 1,5 do 2-krotnym wzrostem dodatniego wyniku Adv36 w przypadkach. Ponadto dodatni wynik Adv36 występował rzadziej wśród kobiet i mężczyzn leczonych farmakologicznie antylipidami lub z wysokim poziomem triglicerydów we krwi. Wrażliwość na insulinę, mierzona jako niższy HOMA-IR, wykazała wyższą ocenę punktową u otyłych kobiet i mężczyzn z dodatnim wynikiem Adv36, chociaż nie była istotna statystycznie (p = 0,08). Wnioski Używając nowego testu ELISA, pokazujemy, że zakażenie Adv36 jest związane z otyłością dziecięcą, ciężką otyłością u dorosłych kobiet i niższym ryzykiem wysokiego poziomu lipidów we krwi u osób bez cukrzycy ze Szwecji.


title: Nowoczesne kurczęta ekologiczne i brojlery sprzedawane do spożycia przez ludzi dostarczają więcej energii z tłuszczu niż z białka.

text: CEL: W 1976 roku Royal College of Physicians i British Cardiac Society zaleciły spożywanie mniej tłustego czerwonego mięsa i więcej drobiu, ponieważ jest chude. Jednak od tego czasu sytuacja uległa zmianie, z uderzającym wzrostem zawartości tłuszczu w standardowych kurczakach brojlerów. Celem niniejszego badania było przedstawienie migawkowych danych dotyczących tłuszczu u kurcząt obecnie sprzedawanych publicznie. PROJEKT: Próbki pobrano losowo w latach 2004-2008 z supermarketów w Wielkiej Brytanii, sklepów rolniczych i klubu piłkarskiego. Ilość tłuszczu z kurczaka oszacowano metodą emulgacji i ekstrakcji chloroformem/metanolem. USTAWIENIA: Żywność sprzedawana w supermarketach i gospodarstwach rolnych w Anglii. TEMATY: Próbki kurczaka. WYNIKI: Energia tłuszczu przewyższa energię białka. Nastąpiła utrata kwasów tłuszczowych n-3. Stwierdzono, że stosunek n-6:n-3 wynosi aż 9:1, w przeciwieństwie do rekomendacji około 2:1. Ponadto poziom TAG w mięsie i całym ptaku w większości przewyższał proporcję fosfolipidów, która powinna być wyższa dla funkcji mięśni. Kwas tłuszczowy n-3, kwas dokozapentaenowy (DPA, 22:5n-3) był w nadmiarze DHA (22:6n-3). Wcześniejsze analizy miały, jak zwykle dla ptaków, więcej DHA niż DPA. WNIOSKI: Tradycyjny drób i jaja były jednym z nielicznych lądowych źródeł długołańcuchowych kwasów tłuszczowych n-3, zwłaszcza DHA, który jest syntetyzowany z macierzystego prekursora w zielonym łańcuchu pokarmowym. W obliczu epidemii otyłości kurczęta, które dostarczają kilkakrotnie więcej energii z tłuszczu w porównaniu z białkiem, wydają się nielogiczne. Ten rodzaj hodowli drobiu wymaga przeglądu pod kątem jego wpływu na dobrostan zwierząt i żywienie ludzi.