title: Częstość występowania i czynniki ryzyka zgłaszanej przez pacjentów astmy w dorosłej populacji indyjskiej: badanie przekrojowe

text: Wstęp i metody: Oszacowaliśmy częstość występowania astmy zgłaszanej przez samych pacjentów u dorosłych Indian i zbadaliśmy kilka czynników ryzyka wpływających na częstość występowania choroby. Analiza opiera się na 99 574 kobietach i 56 742 mężczyznach w wieku 20–49 lat objętych trzecim indyjskim krajowym badaniem zdrowia rodziny w latach 2005–2006. Do oszacowania ilorazu szans chorobowości dla astmy zastosowano analizę regresji logistycznej z uwzględnieniem różnych czynników ryzyka. Wyniki: Częstość występowania astmy zgłaszanej przez samych pacjentów wynosiła 1,8% (95% CI 1,6–2,0) wśród mężczyzn i 1,9% (95% CI 1,8–2,0) wśród kobiet, z wyższymi wskaźnikami na wsi niż w miastach i wyraźnymi różnicami geograficznymi. Po uwzględnieniu znanych czynników ryzyka astmy, kobiety były 1,2 razy bardziej narażone na astmę niż mężczyźni. Dzienne/tygodniowe spożycie mleka/przetworów mlecznych, zielonych warzyw liściastych i owoców wiązało się z niższym ryzykiem astmy, podczas gdy spożycie kurczaka/mięsa wiązało się z niższym wskaźnikiem masy ciała (BMI; <16 kg/m2, OR 2,08, 95% CI 1,73–2,50) oraz wyższy BMI (>30 kg/m2, OR 1,67, 95% CI 1,36–2,06), obecne palenie tytoniu (OR 1,30, 95% CI 1,12–1,50) i kiedykolwiek spożywanie alkoholu (OR 1,21 , 95% CI 1,05–1,39 były związane ze zwiększonym ryzykiem astmy. WNIOSKI: Występują duże różnice regionalne w występowaniu astmy w Indiach. Jednak z wyjątkiem wyników dotyczących BMI, większość związków astmy z czynnikami ryzyka jest stosunkowo słaba i dotyczy tylko niewielkiej liczby przypadków. RÉSUMÉ CONTEXTE ET MÉTHODES: Nous avons estimé la prevalence auto-rapportée de l’astme chez les indian adultes i badanie plusieurs facteurs de risque influençant la provalence de la maladie. L’analyse repose sur 99 574 femmes et 56 742 hommes âgés de 20 à 49 ans et inclus dans la troisième Enquête Nationale des Familles en Inde, 2005–2006. W utilisé l’analyse de régression logistique multiple pour etimer les odds ratio de prévalence pour l’astme, après ajustement pour divers facteurs de risque. WYNIKI: La prévalence auto-rapportée de l'astme est de 1,8% (IC95% 1,6-2,0) parmi les hommes et de 1,9% (IC95% 1,8-2,0) parmi les femmes, les taux étant plus élevés dans les zones rurales que dans les zones urbaines, et les différences geographiques étant marquees. Après ajustement pour les facteurs de risque d’astme connus, les femmes sont 1,2 fois plus sensitives de souffrir de l’astme que les hommes. La consommation quotidienne ou hebdomadaire de lait/produits laitiers, de légumes à feuilles vertes et de fruits est en Association avec un risque plus faible d'asthme alors que la consommation de poulet ou de viande, un index de masse corporelle ( (<16 kg/m2, OR 2,08 ; IC95% 1,73–2,50) ainsi qu'un BMI plus élevé (>30 kg/m2, OR 1,67 ; IC95% 1,36–2,06 ), le fait de fumer du tabac actuellement (OR 1,30 ; IC95% 1,12–1,50) et l’utilisation de l’alcool à un moment quelconque (OR 1,21 ; IC95% 1,05–1 ,39) sont en asocjacja avec un risque accru d'astme. La prévalence de l’astme en Inde varie largement selon les régions. Toutefois, à l’exception des obserwacji sur le BMI, l’association de l’astme avec les facteurs de risque est relativement faible et ne rend compte que d’une petite ratio des cas seulement. RESUMEN MARCO DE REFERENCIA Y MÉTODOS: Se calculó la prevalencia de asma autorreferida en los adultos en la India y se evaluaron varios factores de riesgo que influyen sobre la prevalencia de la enfermedad. El estudio se baso en las 99 574 mujeres y los 56 742 hombres de 20 a 49 anos de edad que participaron en la tercera Encuesta Nacional sobre la Salud de la Familia en la India entre el 2005 and the 2006. Mediante unanalisis de regresión logistyka multifactorial se calculó la prevalencia de asma y el cociente de posibilidades de padecerla, al corregir diversos factores de riesgo. WYNIKI: La prevalencia de asma autorreferida fue 1,8% en los hombres (intervalo de confianza [IC] del 95% 1,6 a 2,0) y 1,9% en las mujeres (IC95% 1,8 a 2, 0); se observaron tasas más altas en las zonas rurales que en las zonas urbanas y se presentaron diferencias geográficas znaczny. Tras corregir en función de algunos factores de riesgo de padecer asma conocidos, las mujeres presentaron una probabilidad 1,2 veces superior a los hombres de sufrir la enfermedad. El consumo diario o semanal de leche o productos lácteos, hortalizas de hojas verdes y frutas se asoció con un menor riesgo de asma y el consumo de carne de pollo o de res, un bajo índice de masa corporal (<16 kg/m2; LUB 2,08; IC95% 1,73 do 2,50) igual que un alto índice de masa corporal (>30 kg/m2; OR 1,67; IC95% 1,36 do 2,06), el tabaquismo rzeczywiste (LUB 1,30; IC95% 1,12 do 1,50) y el consumo de alcohol en algún momento de la vida (OR 1,21; IC95% 1,05 do 1,39) se asociaron con un mayor riesgo de padecer la enfermedad. WNIOSEK: Existen amplias variaciones geográficas en la prevalencia de asma en la India. Sin embargo, con la excepción del índice de masa corporal, la mayor parte de las asociaciones del asma con los factores de riesgo fueron débiles y explican solo una pequeña proporción de los casos.


title: Antropozoficzny styl życia i mikroflora jelitowa w okresie niemowlęcym.

text: Uważa się, że flora jelitowa ma wpływ na rozwój układu odpornościowego. W antropozoficznym stylu życia typowa jest dieta składająca się z warzyw spontanicznie fermentowanych przez pałeczki kwasu mlekowego oraz restrykcyjnego stosowania antybiotyków, leków przeciwgorączkowych i szczepień. Celem tego badania była ocena flory jelitowej u niemowląt w odniesieniu do pewnych cech stylu życia związanych z antropozofią. Sześćdziesiąt dziewięć dzieci w wieku poniżej 2 lat o antropozoficznym stylu życia i 59 niemowląt w podobnym wieku o tradycyjnym stylu życia przebadano klinicznie i oceniono odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. Próbki kału zostały przeanalizowane poprzez policzenie bakterii, typowanie bakterii poprzez biochemiczne odciski palców oraz pomiary cech związanych z mikroflorą (MAC). Liczba jednostek tworzących kolonie (CFU)/g kału była istotnie wyższa dla enterokoków i bakterii kwasu mlekowego u dzieci, które nigdy nie były narażone na antybiotyki (5,5 x 107 vs 2,1 x 107; p < 0,001 i 10 x 107 vs 4,1 x 107; p < 0,01). Ponadto liczba enterokoków była istotnie wyższa u niemowląt karmionych piersią i wegetarian (p < 0,01). Różnorodność (wskaźnik Simpsona) pałeczek kwasu mlekowego, określona na podstawie biochemicznego odcisku palca, była wyższa u niemowląt urodzonych w domu niż u dzieci urodzonych w szpitalu (p < 0,01). Kilka MAC było związanych z określonymi cechami stylu życia, a niemowlęta prowadzące antropozoficzny styl życia miały wyższy udział kwasu octowego i niższy udział kwasu propionowego w kale w porównaniu z dziećmi z grupy kontrolnej. Podsumowując, czynniki związane ze stylem życia związane z antropozoficznym stylem życia wpłynęły na skład flory jelitowej u niemowląt. Różnice te mogą przyczyniać się do mniejszej częstości występowania choroby atopowej obserwowanej wcześniej u dzieci w rodzinach antropozoficznych.


title: Jakie czynniki środowiskowe na poziomie populacji są związane z astmą, nieżytem nosa i spojówek i egzemą? Przegląd analiz ekologicznych fazy pierwszej ISAAC

text: Pierwsza faza Międzynarodowego badania nad astmą i alergiami w dzieciństwie (ISAAC) wykazała duże różnice w częstości występowania objawów astmy, nieżytu nosa i spojówek oraz egzemy na całym świecie, do 10–20 razy w różnych krajach. Analizy ekologiczne przeprowadzono na podstawie danych ISAAC z pierwszej fazy w celu zbadania czynników, które mogły przyczynić się do tych różnic, które zostały tutaj podsumowane i omówione. W Fazie I ISAAC częstość występowania objawów astmy, nieżytu nosa i spojówek oraz egzemy w ciągu ostatnich 12 miesięcy oszacowano na podstawie badań z udziałem 463 801 dzieci w wieku 13-14 lat w 155 ośrodkach w 56 krajach i 257 800 dzieci w wieku 6-7 lat w 91 ośrodkach w 38 krajach. Przeprowadzono analizy ekologiczne między występowaniem objawów a następującymi: Produkt Narodowy Brutto na mieszkańca (PNB), spożycie żywności, wskaźniki szczepień, powiadomienia o gruźlicy, czynniki klimatyczne, konsumpcja tytoniu, pyłki, sprzedaż antybiotyków, sprzedaż paracetamolu i zanieczyszczenie powietrza na zewnątrz. Częstość występowania objawów we wszystkich trzech stanach była dodatnio związana z GNP, kwasami tłuszczowymi trans, paracetamolem i paleniem kobiet i odwrotnie związana z żywnością pochodzenia roślinnego, pyłkami, szczepieniami, zgłoszeniami gruźlicy, zanieczyszczeniem powietrza i paleniem mężczyzn. Wielkość tych skojarzeń była niewielka, ale spójna w kierunku między warunkami. Wystąpiły mieszane powiązania między klimatem i sprzedażą antybiotyków a występowaniem objawów. Potencjalna przyczynowość tych powiązań wymaga dalszych badań. Czynniki, które zapobiegają rozwojowi tych stanów lub w przypadku braku pozytywnej korelacji na poziomie populacji, mogą być równie ważne z punktu widzenia polityki, jak skupienie się na pozytywnych czynnikach ryzyka. Interwencje oparte na małych stowarzyszeniach mogą potencjalnie przynieść duże korzyści dla zdrowia publicznego.


title: Schemat wegański ze zmniejszoną ilością leków w leczeniu astmy oskrzelowej.

text: Trzydziestu pięciu pacjentów, którzy cierpieli na astmę oskrzelową średnio przez 12 lat, wszyscy otrzymywali długotrwałe leki, w tym 20, w tym kortyzon, poddano terapii wegańskiej żywności przez 1 rok. W prawie wszystkich przypadkach leki zostały wycofane lub drastycznie zmniejszone. Nastąpiło znaczne zmniejszenie objawów astmy. Dwudziestu czterech pacjentów (69%) ukończyło leczenie. Spośród nich 71% zgłosiło poprawę po 4 miesiącach, a 92% po 1 roku. Nastąpiła znaczna poprawa wielu zmiennych klinicznych; na przykład pojemność życiowa, natężona objętość wydechowa w ciągu jednej sekundy i fizyczna zdolność do pracy, a także znacząca zmiana różnych wskaźników biochemicznych, takich jak haptoglobina, IgM, IgE, cholesterol i triglicerydy we krwi. Wybrani pacjenci, obawiający się skutków ubocznych leków, zainteresowani alternatywną opieką zdrowotną, mogą wyzdrowieć i zastąpić leki konwencjonalne tym schematem.


title: Międzynarodowe badanie astmy i alergii w dzieciństwie (ISAAC) Faza trzecia: globalna synteza.

text: Ta synteza fazy trzeciej ISAAC zawiera podsumowanie informacji na temat głównych wyników badania, regionalnych tabel i danych liczbowych dotyczących występowania i nasilenia obecnych objawów astmy, nieżytu nosa i spojówek oraz egzemy w głównych regionach świata. Duża liczba przebadanych dzieci (1 200 000), duża liczba ośrodków (233) i krajów (98), które uczestniczyły w trzeciej fazie ISAAC, czyni to badanie najbardziej kompleksowym badaniem tych chorób, jakie kiedykolwiek przeprowadzono. Globalnie częstość występowania aktualnej astmy, nieżytu nosa i spojówek oraz egzemy w grupie wiekowej 13-14 lat wyniosła odpowiednio 14,1%, 14,6% i 7,3%. W grupie wiekowej 6-7 lat częstość występowania aktualnej astmy, nieżytu nosa i spojówek oraz egzemy wynosiła odpowiednio 11,7%, 8,5% i 7,9%. Badanie wykazuje dużą zmienność w częstości występowania i ciężkości astmy, nieżytu nosa i spojówek oraz egzemy, która występuje nie tylko między regionami i krajami, ale między ośrodkami w tym samym kraju i ośrodkami w tym samym mieście. Badanie to definitywnie dowodzi, że częstość występowania tych chorób może być bardzo wysoka w niezamożnych ośrodkach o słabych warunkach społeczno-ekonomicznych. Duża zmienność sugeruje również kluczową rolę cech środowiska lokalnego w określaniu różnic w rozpowszechnieniu między jednym miejscem a drugim. Tak więc trzecia faza ISAAC dostarczyła obszernych informacji epidemiologicznych na temat astmy, nieżytu nosa i spojówek oraz egzemy w dzieciństwie z kontrastujących środowisk, co ma dostarczyć nowych wskazówek na temat etiologii tych schorzeń i przyczyn ich znacznej globalnej zmienności. Copyright © 2012 SEICAP. Wydane przez Elsevier Espana. Wszelkie prawa zastrzeżone.


title: Skutki wykluczenia z diety jaj i mleka w postępowaniu z dziećmi z astmą: badanie pilotażowe.

text: Obecna wiedza na temat stosowania diet wykluczających w leczeniu astmy u dzieci jest ograniczona i kontrowersyjna. Celem tego badania było zbadanie wpływu wykluczenia jaj i mleka na występowanie objawów u dzieci z astmą i dotyczyło 22 dzieci w wieku od 3 do 14 lat, u których zdiagnozowano klinicznie łagodną lub umiarkowaną chorobę. Dochodzenie było pojedynczo ślepe i prospektywne, a rodzice mieli możliwość dołączenia do grupy „eksperymentalnej”, unikającej jajek, mleka i ich produktów przez osiem tygodni, lub grupy „kontrolnej”, która spożywała zwykłe jedzenie. Trzynaścioro dzieci zostało zwerbowanych do grupy eksperymentalnej i dziewięcioro do grupy kontrolnej. Przeszkolony pediatra na początku i na końcu okresu badania oceniał dzieci. W obu grupach dokonano siedmiodniowej oceny spożycia pokarmu przed, w trakcie i bezpośrednio po okresie interwencji dietetycznej. Od każdego dziecka pobrano próbkę krwi w celu określenia przeciwciał swoistych dla pokarmu, au tych dzieci, które potrafiły to zrobić, zmierzono szczytowy przepływ wydechowy (PEFR). Na podstawie zalecanego spożycia składników odżywczych (RNI) średni procentowy pobór energii przez dzieci w grupie eksperymentalnej był istotnie niższy (p < 0,05) w grupie eksperymentalnej. Po ośmiotygodniowym okresie badania, w porównaniu z wartościami wyjściowymi, średnie stężenia IgG przeciw owoalbuminie i IgG przeciw beta laktoglobulinie były statystycznie istotnie zmniejszone (p < 0,05) dla obu w grupie eksperymentalnej. W przeciwieństwie do tego, wartości IgG przeciwko owalbuminie w grupie kontrolnej były znacząco podwyższone, a IgG przeciwko beta-laktoglobulinie praktycznie się nie zmieniły. Całkowite wartości IgE nie uległy zmianie w obu grupach. W okresie badania PEFR u dzieci z grupy eksperymentalnej zdolnych do wykonania testu uległ znacznemu zwiększeniu, ale nie odnotowano takiej zmiany u dzieci z grupy kontrolnej, które mogły wykonać test. Wyniki te sugerują, że nawet w krótkim okresie ośmiu tygodni dieta bez jajek i mleka może zmniejszyć objawy atopii i poprawić czynność płuc u dzieci chorych na astmę.


title: Dieta, infekcje i świszczący oddech: lekcje od dorosłych.

text: W wielu krajach, w których społeczeństwo stało się bardziej zamożne, odnotowano wzrost zachorowań na astmę i choroby atopowe. Zbadaliśmy dwa możliwe wyjaśnienia: zmniejszenie infekcji w dzieciństwie i zmianę diety. W kohorcie osób obserwowanych od 1964 roku, pierwotnie wybranych jako losowa próba dzieci ze szkół podstawowych, zbadaliśmy znaczenie wielkości rodziny i powszechnych chorób zakaźnych wieku dziecięcego dla rozwoju egzemy, kataru siennego i astmy. Chociaż członkostwo w dużej rodzinie zmniejszało ryzyko kataru siennego i egzemy (ale nie astmy), nie można tego tłumaczyć infekcjami, na które cierpiało dziecko. Rzeczywiście, im więcej infekcji miało dziecko, tym większe prawdopodobieństwo astmy, chociaż odra zapewniała skromną ochronę. Zbadaliśmy czynniki dietetyczne w dwóch oddzielnych badaniach. W pierwszym wykazaliśmy, że ryzyko nadreaktywności oskrzeli jest siedmiokrotnie zwiększone wśród osób o najniższym spożyciu witaminy C, podczas gdy najniższe spożycie tłuszczów nasyconych daje 10-krotną ochronę. W drugim wykazaliśmy, że ryzyko wystąpienia świszczącego oddechu w wieku dorosłym zwiększa się pięciokrotnie przy najniższym spożyciu witaminy E i podwaja się przy najniższym spożyciu witaminy C. Wyniki te zostały poparte bezpośrednimi pomiarami witamin i trójglicerydów. w plazmie. Zaproponowaliśmy, że zmiany w diecie kobiet w ciąży mogły odzwierciedlać zmiany obserwowane w całej populacji i mogły skutkować narodzinami kohort dzieci predysponowanych do atopii i astmy. Bezpośrednim testem tego jest zbadanie diety i stanu odżywienia dużej kohorty kobiet w ciąży oraz śledzenie ich potomstwa. To są nasze obecne badania.


title: Mikroflora jelitowa u alergicznych 2-letnich dzieci estońskich i szwedzkich.

text: Wstęp: Wydaje się, że częstość występowania chorób alergicznych wzrosła szczególnie w ciągu ostatnich 35-40 lat. Ponadto choroby alergiczne są mniej powszechne wśród dzieci w dawnych socjalistycznych krajach Europy Środkowej i Wschodniej w porównaniu z Europą Zachodnią. Sugerowano, że zmniejszona stymulacja drobnoustrojów w okresie niemowlęcym i wczesnym dzieciństwie skutkowałaby wolniejszym pourodzeniowym dojrzewaniem układu odpornościowego i rozwojem optymalnej równowagi między odpornością podobną do TH1 i TH2. CELE: Sprawdzenie hipotezy, że choroby alergiczne u dzieci mogą być związane z różnicami w ich mikroflorze jelitowej w dwóch krajach o niskim (Estonia) i wysokim (Szwecja) rozpowszechnieniu alergii. METODY: Z prospektywnego badania rozwoju alergii w odniesieniu do czynników środowiskowych wybrano 29 estońskich i 33 szwedzkich dzieci w wieku 2 lat. Byli albo niealergiczni (n = 36) albo mieli potwierdzoną diagnozę alergii (n = 27) potwierdzoną typowym wywiadem i co najmniej jednym dodatnim testem skórnym na jaja lub mleko krowie. Zważone próbki kału seryjnie rozcieńczono (10-2-10-9) i hodowano w warunkach beztlenowych. Dla każdego dziecka obliczono liczebności różnych rodzajów i gatunków. Ponadto względne ilości poszczególnych drobnoustrojów wyrażono jako proporcję całkowitej liczby. WYNIKI: Dzieci alergiczne w Estonii i Szwecji były rzadziej skolonizowane pałeczkami kwasu mlekowego (P < 0,01) w porównaniu z dziećmi bez alergii w obu krajach. Natomiast dzieci alergiczne miały większą liczbę drobnoustrojów tlenowych (P < 0,05), zwłaszcza bakterii z grupy coli (P < 0,01) i Staphylococcus aureus (P < 0,05). Odsetek bakterii tlenowych we florze jelitowej był również wyższy u dzieci z alergią (P < 0,05), podczas gdy w przypadku beztlenowców (P < 0,05) było odwrotnie. Podobnie u dzieci alergicznych odsetek bakterii z grupy coli był wyższy (P < 0,05) i bakteroidów niższy (P < 0,05) niż u dzieci bez alergii. WNIOSKI: Różnice w rodzimej florze jelitowej mogą wpływać na rozwój i przygotowanie układu odpornościowego we wczesnym dzieciństwie, podobnie jak u gryzoni. Rola mikroflory jelitowej w odniesieniu do rozwoju odporności niemowląt i możliwych konsekwencji dla chorób alergicznych w późniejszym życiu wymaga dalszych badań, zwłaszcza że byłaby łatwo dostępna do interwencji jako środek do pierwotnej prewencji alergii poprzez podawanie bakterii probiotycznych .


title: Randomizowane, kontrolowane placebo badanie Lactobacillus u dzieci z astmą i alergicznym nieżytem nosa.

text: Wcześniejsze badania sugerowały, że podawanie probiotyków może mieć działanie terapeutyczne i/lub zapobiegawcze w przypadku atopowego zapalenia skóry u niemowląt; jednak jego rola w alergicznych chorobach dróg oddechowych pozostaje kontrowersyjna. Ustalenie, czy codzienna suplementacja specyficznymi Lactobacillus gasseri A5 przez 8 tygodni może poprawić objawy kliniczne i zmiany immunoregulacyjne u dzieci w wieku szkolnym cierpiących na astmę i alergiczny nieżyt nosa (AR). Przeprowadziliśmy randomizowane, podwójnie zaślepione, kontrolowane placebo badanie u dzieci w wieku szkolnym (w wieku 6-12 lat) z astmą i ANN. Osoby kwalifikujące się do badania otrzymywały L. gasseri A5 (n = 49) lub placebo (n = 56) codziennie przez 2 miesiące. Wykonano testy czynnościowe płuc, oceniając ciężkość kliniczną astmy i ANN przez lekarzy prowadzących w okresie badania. Do pomiaru wyników leczenia wykorzystano karty dzienniczkowe z zapisami dziennych i nocnych szczytowych przepływów wydechowych (PEFR), objawów astmy i AR-Score pacjentów. Parametry immunologiczne, takie jak całkowite wytwarzanie IgE i cytokin przez jednojądrzaste komórki krwi obwodowej (PBMC) określono przed i po leczeniu probiotykami. Nasze wyniki wykazały, że czynność płuc i PEFR znacznie wzrosły, a objawy kliniczne astmy i ANN uległy zmniejszeniu u pacjentów leczonych probiotykami w porównaniu z grupą kontrolną. Ponadto nastąpiło znaczne zmniejszenie produkcji TNF-α, IFN-γ, IL-12 i IL-13 przez PBMC po traktowaniu probiotykami. Podsumowując, suplementacja probiotykami może przynieść korzyści kliniczne dzieciom w wieku szkolnym cierpiącym na alergiczne choroby dróg oddechowych, takie jak astma i ANN.


title: Ciężar astmy dziecięcej

text: Astma dziecięca jest poważnym problemem klinicznym na całym świecie i stanowi ogromne obciążenie dla rodziny i społeczeństwa. Odpowiada za dużą liczbę utraconych dni szkolnych i może pozbawić dziecko zarówno osiągnięć w nauce, jak i interakcji społecznych. Astma dziecięca również obciąża zasoby opieki zdrowotnej w wyniku wizyt lekarskich i szpitalnych oraz kosztów leczenia. Częstość występowania astmy jest różna na całym świecie, prawdopodobnie z powodu różnej ekspozycji na infekcje dróg oddechowych, zanieczyszczenia wewnątrz i na zewnątrz oraz diety. Wydaje się, że niektóre czynniki ryzyka predysponują dzieci do rozwoju astmy i choroby atopowej, w tym częstość występowania i nasilenie świszczącego oddechu, atopii, palenia papierosów przez matkę i liczby epizodów gorączki. W pracy omówiono obciążenie, chorobowość i czynniki ryzyka związane z astmą dziecięcą.


title: Ceny żywności i cholesterol we krwi.

text: Choroby sercowo-naczyniowe (CVD) kosztują Amerykanów miliardy dolarów rocznie. Wysoki poziom cholesterolu, który jest ściśle związany z nawykami żywieniowymi, jest głównym czynnikiem przyczyniającym się do CVD. W tym artykule badamy, czy zmiany cen żywności są związane z poziomem cholesterolu i czy podatki lub dotacje na poszczególne produkty spożywcze byłyby skuteczne w obniżaniu poziomu cholesterolu, a w konsekwencji kosztów chorób układu krążenia. Odkryliśmy, że ceny warzyw, przetworzonej żywności, pełnego mleka i pełnych ziaren są znacząco powiązane z poziomem cholesterolu we krwi. Po przeanalizowaniu kosztów i korzyści interwencji rządowych stwierdzamy, że dotacje do warzyw i produktów pełnoziarnistych byłyby skutecznym sposobem na zmniejszenie wydatków na CVD. Wydane przez Elsevier B.V.


title: Polityka rolna, żywność i zdrowie publiczne

text: Historyczny pogląd na to, jak ewoluowały nasze systemy rolnicze i jak przyczyniają się do otyłości i chorób.


title: Arsen, żywność ekologiczna i syrop z brązowego ryżu

text: Tło: Ryż może być głównym źródłem nieorganicznego arsenu (Asi) dla wielu subpopulacji. Produkty ryżowe są również używane jako składniki gotowych produktów spożywczych, z których niektóre mogą oczywiście nie być oparte na ryżu. Organiczny syrop z brązowego ryżu (OBRS) jest stosowany jako słodzik w ekologicznych produktach spożywczych jako alternatywa dla syropu kukurydzianego o wysokiej zawartości fruktozy. Postawiliśmy hipotezę, że OBRS wprowadza As do tych produktów. Cel: Określiliśmy stężenie i specjację As w dostępnych na rynku syropach z brązowego ryżu oraz w produktach zawierających OBRS, w tym preparatach dla małych dzieci, batonach zbożowych/energetycznych oraz wysokoenergetycznej żywności stosowanej przez sportowców wytrzymałościowych. Metody: Zastosowaliśmy spektrometrię mas z plazmą sprzężoną indukcyjnie (ICP-MS) i chromatografię jonową sprzężoną z ICP-MS w celu określenia całkowitego stężenia As (Astotal) i specjacji As w produktach zakupionych przez Internet lub w sklepach w rejonie Hanover, New Hampshire, . Dyskusja: Odkryliśmy, że OBRS może zawierać wysokie stężenia Asi i arsenianu dimetylu (DMA). „Ekologiczna” mieszanka mleczna dla niemowląt zawierająca OBRS jako główny składnik miała stężenie Astotal nawet sześciokrotnie przekraczające limit bezpiecznej wody pitnej Amerykańskiej Agencji Ochrony Środowiska. Batony zbożowe i wysokoenergetyczna żywność zawierająca OBRS również miały wyższe stężenia As niż równoważne produkty, które nie zawierały OBRS. Asi był głównym gatunkiem As w większości produktów spożywczych testowanych w tym badaniu. Wnioski: Obecnie nie istnieją żadne przepisy amerykańskie dotyczące As w żywności, ale nasze ustalenia sugerują, że oceniane przez nas produkty OBRS mogą wprowadzać znaczne stężenia Asi do diety danej osoby. W związku z tym dochodzimy do wniosku, że istnieje pilna potrzeba regulacyjnych limitów As w żywności.


title: Arsen i ołów w soku: jabłkowym, cytrusowym i na bazie jabłka.

text: Limity narażenia na arsen i ołów w wodzie pitnej zostały od dawna ustalone przez amerykańską Agencję Ochrony Środowiska, a w 2009 roku w Kalifornii weszły w życie nowe przepisy dotyczące obecności tych zanieczyszczeń w wodzie butelkowanej. do soków i innych napojów, które mogą zawierać arsen i ołów. W badaniu opisanym w tym artykule analizowano 20 soków jabłkowych (lub cydrów), 15 soków jabłkowych, jeden sok winogronowy i jeden sok cytrusowy na obecność arsenu i ołowiu. Arsen wykryto we wszystkich sokach, natomiast ołów w ponad 94% analizowanych soków. Dwanaście próbek (32%) wykazało poziom arsenu prawie równy lub przekraczający limit narażenia na wodę pitną wynoszący 10 części na miliard. Żadne soki nie zawierały ołowiu powyżej limitów narażenia na wodę pitną. Rozszerzenie limitów wody pitnej na soki (i inne często spożywane napoje) lepiej chroniłoby konsumentów, a regularne testowanie tych soków lepiej informowałoby konsumentów o zagrożeniach stwarzanych przez określone soki i marki.


title: Roxarsone, arsen nieorganiczny i inne gatunki arsenu w kurczakach: próbka z koszyka rynkowego z siedzibą w USA

text: Wstęp: Arsen nieorganiczny (iAs) powoduje raka i prawdopodobnie inne niekorzystne skutki zdrowotne. Leki na bazie arsenu są dozwolone w produkcji drobiu; jednak udział spożycia kurczaków w spożyciu iAs jest nieznany. Cele: Chcieliśmy scharakteryzować profil gatunkowy arsenu w mięsie kurczaka oraz oszacować ryzyko raka pęcherza moczowego i płuc związane ze spożywaniem kurczaka wyprodukowanego z użyciem leków na bazie arsenu. Metody: Próbki konwencjonalnych, wolnych od antybiotyków i ekologicznych kurczaków pobrano ze sklepów spożywczych w 10 aglomeracjach USA od grudnia 2010 do czerwca 2011. Przetestowaliśmy 116 surowych i 142 gotowanych próbek kurczaków pod kątem całkowitego arsenu i określiliśmy gatunki arsenu w 65 oraz 78 gotowanych próbek, które zawierały całkowity arsen w ilości ≥ 10 µg/kg suchej masy. Wyniki: Średnia geometryczna (GM) całkowitego arsenu w próbkach gotowanego mięsa z kurczaka wynosiła 3,0 µg/kg (95% CI: 2,5, 3,6). Wśród 78 gotowanych próbek, które poddano specjacji, stężenia iAs były wyższe w próbkach konwencjonalnych (GM = 1,8 µg/kg; 95% CI: 1,4, 2,3) niż w próbkach wolnych od antybiotyków (GM = 0,7 µg/kg; 95% CI: 0,5 , 1,0) lub organiczne (GM = 0,6 µg/kg; 95% CI: 0,5; 0,8). Roxarsone wykryto w 20 z 40 konwencjonalnych próbek, 1 z 13 próbek wolnych od antybiotyków i żadnej z 25 próbek organicznych. Stężenia iAs w próbkach roxarsone-dodatnich (GM = 2,3 µg/kg; 95% CI: 1,7, 3,1) były znacząco wyższe niż w próbkach roksarsone-ujemnych (GM = 0,8 µg/kg; 95% CI: 0,7, 1,0). Gotowanie zwiększyło iA i obniżyło stężenie roksarsonu. Oszacowaliśmy, że konsumenci konwencjonalnego kurczaka spożywaliby dodatkowo 0,11 µg dziennie iAs (w porcji 82 g) w porównaniu z konsumentami ekologicznego kurczaka. Zakładając, że narażenie przez całe życie i proponowany współczynnik nachylenia raka wynosi 25,7 na miligram na kilogram masy ciała dziennie, ten wzrost narażenia na arsen może spowodować 3,7 dodatkowych przypadków raka pęcherza moczowego i płuc na 100 000 narażonych osób. Wnioski: Konwencjonalne mięso z kurczaka miało wyższe stężenia iAs niż konwencjonalne próbki wolnego od antybiotyków i ekologicznego mięsa z kurczaka. Zaprzestanie używania leków zawierających arsen może zmniejszyć narażenie i obciążenie chorobami związanymi z arsenem u konsumentów kurczaków.


title: Toksyny środowiskowe i rozwijający się układ odpornościowy: brakujące ogniwo w globalnej walce z chorobami zakaźnymi?

text: Istnieją obecnie przekonujące dowody na to, że narażenie rozwojowe na chemikalia z naszego środowiska przyczynia się do rozwoju chorób w późniejszym życiu, a modele zwierzęce wspierają tę koncepcję w chorobach rozrodczych, metabolicznych i neurodegeneracyjnych. Natomiast dane dotyczące wpływu ekspozycji rozwojowych na podatność układu odpornościowego na zmiany funkcjonalne w późniejszym życiu są zaskakująco skąpe. Biorąc pod uwagę, że układ odpornościowy tworzy zintegrowaną sieć, która wykrywa i niszczy atakujące patogeny i komórki rakowe, stanowi pierwszą linię obrony organizmu. Tak więc konsekwencje ekspozycji we wczesnym okresie życia, które zmniejszają funkcję odpornościową, są głębokie. Niniejszy przegląd podsumowuje dostępne dane dotyczące zanieczyszczeń, takich jak dym papierosowy i związki dioksynopodobne, które konsekwentnie potwierdzają pogląd, że ekspozycja rozwojowa ma decydujący wpływ na układ odpornościowy. Odkrycia te sugerują, że narażenie na zwykłe chemikalia z naszego codziennego środowiska jest pomijanym czynnikiem przyczyniającym się do tego, że choroby zakaźne pozostają jedną z pięciu głównych przyczyn zgonów na świecie.


title: Rak i nierakowe skutki zdrowotne narażenia na zanieczyszczenia żywności dla dzieci i dorosłych w Kalifornii: ocena ryzyka

text: Wprowadzenie Wobec braku aktualnych ocen skumulowanego narażenia z dietą, analizę tę przeprowadzono w celu oszacowania narażenia na wiele zanieczyszczeń w diecie u dzieci, które są bardziej podatne na narażenie na toksyny niż dorośli. Metody Oszacowaliśmy ekspozycję na wiele zanieczyszczeń pokarmowych na podstawie danych żywieniowych dzieci w wieku przedszkolnym (2–4 lata, n=207), dzieci w wieku szkolnym (5–7 lat, n=157), rodziców małych dzieci (n= 446) oraz osoby starsze (n=149). Porównaliśmy szacunkowe narażenie dla jedenastu związków toksycznych (akrylamid, arsen, ołów, rtęć, chloropiryfos, permetryna, endosulfan, dieldryna, chlordan, DDE i dioksyna) w oparciu o zgłoszone dane dotyczące częstotliwości spożywania posiłków według grup wiekowych. Aby ustalić, czy poziomy odniesienia dla raka i nienowotworowe zostały przekroczone, poziomy substancji chemicznych w żywności uzyskano z publicznie dostępnych baz danych, w tym z badania Total Diet Study. Wyniki Poziomy odniesienia dla raka zostały przekroczone przez wszystkie dzieci (100%) dla arsenu, dieldryny, DDE i dioksyn. Wskaźniki nienowotworowe zostały przekroczone przez >95% dzieci w wieku przedszkolnym dla akrylamidu i 10% dzieci w wieku przedszkolnym dla rtęci. Dzieci w wieku przedszkolnym miały znacznie wyższe szacowane spożycie 6 z 11 związków w porównaniu do dzieci w wieku szkolnym (p<0,0001 do p=0,02). Na podstawie zgłoszonych danych żywieniowych, największą ekspozycją na pestycydy z żywności uwzględnionej w tej analizie były pomidory, brzoskwinie, jabłka, papryka, winogrona, sałata, brokuły, truskawki, szpinak, nabiał, gruszki, fasolka szparagowa i seler. Wnioski Strategie żywieniowe mające na celu zmniejszenie narażenia na toksyczne związki, dla których dzieci przekraczają wartości odniesienia dla raka i dla innych niż nowotwory, różnią się w zależności od związku. Strategie te obejmują spożywanie nabiału wyprodukowanego ekologicznie oraz wybranych owoców i warzyw w celu zmniejszenia spożycia pestycydów, spożywanie mniejszej ilości pokarmów zwierzęcych (mięsa, nabiału i ryb) w celu zmniejszenia spożycia trwałych zanieczyszczeń organicznych i metali oraz spożywanie mniejszych ilości chipsów, płatków zbożowych, krakersów, i inne przetworzone produkty węglowodanowe w celu zmniejszenia spożycia akryloamidu.


title: Prenatalna ekspozycja na polichlorowane bifenyle i dioksyny z diety matki może być związana z efektami immunosupresyjnymi, które utrzymują się w...

text: Zbadaliśmy, czy prenatalna ekspozycja z diety matki na toksyczne polichlorowane bifenyle (PCB) i dioksyny jest związana z rozwojem chorób o podłożu immunologicznym w dzieciństwie. Dzieci uczestniczące w BraMat, podkohorcie Norweskiego Badania Kohortowego Matki i Dziecka (MoBa), były obserwowane w pierwszych trzech latach życia za pomocą corocznych kwestionariuszy (0-3 lata; n=162, 2-3 lata; n=180) , a parametry krwi badano w wieku trzech lat (n=114). Spożycie substancji toksycznych przez matkę obliczono za pomocą zatwierdzonego kwestionariusza częstotliwości spożywania pokarmu z MoBa. Stwierdzono, że narażenie matki na PCB i dioksyny wiąże się ze zwiększonym ryzykiem świszczącego oddechu i częstszych infekcji górnych dróg oddechowych. Ponadto stwierdzono, że narażenie matki na PCB i dioksyny jest związane ze zmniejszoną odpowiedzią przeciwciał na szczepionkę przeciwko odrze. Nie znaleziono powiązań między ekspozycją prenatalną a danymi immunofenotypowymi, uczuleniem alergicznym i wywołanymi szczepionką odpowiedziami przeciwciał innymi niż odra. Nasze wyniki sugerują, że prenatalna ekspozycja pokarmowa na PCB i dioksyny może zwiększać ryzyko świszczącego oddechu i podatność na choroby zakaźne we wczesnym dzieciństwie. Copyright © 2012 Elsevier Ltd. Wszelkie prawa zastrzeżone.


title: Spożycie ryb i czas karmienia piersią są związane ze stężeniem chloroorganicznych substancji w surowicy w populacji szwedzkiej.

text: Trwałe zanieczyszczenia organiczne (POP) wywierają szkodliwy wpływ na funkcje poznawcze, endokrynologiczne i odpornościowe oraz ulegają bioakumulacji w środowisku i tkankach ludzkich. Celem tego badania było zbadanie obciążenia organizmu kilkoma TZO w populacji osób dorosłych (n=246) oraz ich związku z dietą i innymi czynnikami stylu życia w szwedzkim badaniu krajowym. Stężenia w surowicy kilku polichlorowanych bifenyli (PCB) oraz pestycydów heksachlorobenzen (HCB), β-heksachlorocykloheksan (β-HCH), związki chlordanu i dichlorodifenylodichloroetylen (DDE) określono metodą ekstrakcji ciecz-ciecz, oczyszczania kolumny krzemionkowej i chromatografii gazowej o wysokiej rozdzielczości spekrtometria masy. Dietę oceniano za pomocą 4-dniowych zapisów żywieniowych oraz uzupełniających czynników żywieniowych i stylu życia za pomocą kwestionariusza. Spożycie ryb oceniano dodatkowo na podstawie składu kwasów tłuszczowych osocza. Grupowanie związków ujawniło, że PCB zostały rozdzielone na dwa klastry, jeden zawierający PCB o niskiej zawartości chloru 28 i 52, a drugi o wysokiej zawartości chloru mono- i di-orto PCB, co sugeruje podobieństwa i różnice w źródłach narażenia, a być może również toksykokinetykę. Mężczyźni mieli odpowiednio o 24% i 32% wyższy poziom PCB 138-180 i związków chlordanu w porównaniu z kobietami. Częściowo można to wytłumaczyć eliminacją TZO wśród kobiet zgłaszających historię karmienia piersią. Udział bardzo długołańcuchowych kwasów tłuszczowych n-3 w osoczu był dodatnio skorelowany z zanieczyszczeniami: r=0,24 (PCB 28), r=0,33 (PCB 118), r=0,35 (PCB 138-180), r=0,29 (HCB), r=0,18 (β-HCH), r=0,34 (związki chlordanowe), r=0,34 (p,p'-DDE), p≤0,005. Osoby spożywające tłuste ryby bałtyckie ≥1 raz w miesiącu miały o 45% wyższy poziom PCB 118 w surowicy w porównaniu z osobami niebędącymi konsumentami. Poziomy PCB 28 związane były z wiekiem budynku mieszkalnego. Podsumowując, podejście populacyjne polegające na badaniu nawyków żywieniowych, czynników związanych ze stylem życia i obciążeniem ciała POP, umożliwiło identyfikację cech osobowych związanych z obciążeniem ciała POP w Szwecji. Copyright © 2012 Elsevier Ltd. Wszelkie prawa zastrzeżone.


title: Narażenie prenatalne na polichlorowane bifenyle i dioksyny wiąże się ze zwiększonym ryzykiem świszczącego oddechu i infekcji u niemowląt.

text: Kohorta urodzeniowa BraMat (n = 205; podkohorta Norweskiego Badania Kohortowego Matki i Dziecka (MoBa) przeprowadzonego przez Norweski Instytut Zdrowia Publicznego) została utworzona w celu zbadania, czy prenatalna ekspozycja na substancje toksyczne z diety matki wpływa na immunologiczne wyniki zdrowotne u dzieci. Przedstawiamy tutaj zanieczyszczenia środowiska: polichlorowane bifenyle (PCB) i dioksyny, a także akrylamid, powstające w żywności podczas obróbki cieplnej. Częstość występowania powszechnych infekcji, egzemy lub swędzenia oraz okresów suchego kaszlu, ucisku w klatce piersiowej lub świszczącego oddechu (tzw. świszczący oddech) trwających dłużej niż 10 dni u dzieci w pierwszym roku życia oceniono na podstawie danych kwestionariuszowych (n = 195). Prenatalna ekspozycja pokarmowa na toksyny została oszacowana za pomocą zatwierdzonego kwestionariusza częstotliwości spożywania posiłków z MoBa. Stwierdzono, że prenatalna ekspozycja na PCB i dioksyny jest związana ze zwiększonym ryzykiem świszczącego oddechu i wysypki subitum, a także ze zwiększoną częstością infekcji górnych dróg oddechowych. Nie znaleźliśmy związku między prenatalną ekspozycją na akrylamid a badanymi wynikami zdrowotnymi. Nasze wyniki sugerują, że prenatalna ekspozycja dietetyczna na dioksyny i PCB może zwiększać ryzyko świszczącego oddechu i chorób zakaźnych w pierwszym roku życia. Copyright © 2011 Elsevier Ltd. Wszelkie prawa zastrzeżone.


title: Ograniczenia dietetyczne, czynniki wzrostu i starzenie: od drożdży po ludzi

text: Ograniczenie dietetyczne (DR) i zmniejszona sygnalizacja czynnika wzrostu zarówno podnoszą odporność na stres oksydacyjny, zmniejszają uszkodzenia makromolekularne, jak i wydłużają życie organizmów modelowych. U gryzoni zarówno DR, jak i zmniejszona sygnalizacja czynnika wzrostu zmniejszają częstość występowania nowotworów oraz spowalniają spadek funkcji poznawczych i starzenie się. DR zmniejsza raka i choroby sercowo-naczyniowe i śmiertelność u małp oraz zmniejsza cechy metaboliczne związane z cukrzycą, chorobami sercowo-naczyniowymi i rakiem u ludzi. Nowotwory i cukrzyca są również rzadkie u ludzi z utratą funkcji mutacji w receptorze hormonu wzrostu. DR i zmniejszona sygnalizacja czynnika wzrostu mogą zatem spowalniać starzenie się przez podobne, zachowane ewolucyjnie mechanizmy. Dokonujemy przeglądu tych konserwatywnych ścieżek przeciwstarzeniowych w organizmach modelowych, omawiamy ich związek z zapobieganiem chorobom u ssaków i rozważamy negatywne skutki uboczne, które mogą utrudniać interwencje mające na celu przedłużenie zdrowego życia u ludzi.


title: Wykrywanie i regulacja aminokwasów mTORC1.

text: Aminokwasy odgrywają fundamentalną rolę w komórce, zarówno jako budulec nowych białek, jak i prekursory metaboliczne. Aby przystosować się do ich ograniczeń w okresach głodu białkowego, wyewoluowało wiele mechanizmów adaptacyjnych, w tym szybkie zaprzestanie syntezy nowych białek, wzrost biosyntezy i transportu aminokwasów oraz autofagia. W tym miejscu omawiamy, co obecnie wiemy na temat wykrywania ograniczenia aminokwasów i jak to wykrywanie może być przekazywane do mTORC1 w celu regulacji syntezy białek i autofagii. Copyright © 2012 Elsevier Ltd. Wszelkie prawa zastrzeżone.


title: Równowaga makroskładników i długość życia

text: Ograniczenia dietetyczne (DR) bez niedożywienia są powszechnie uważane za uniwersalny mechanizm wydłużania życia. Powszechnie uważa się, że korzyści z DR wynikają ze spożywania mniejszej ilości kalorii (tzw. ograniczenie kalorii, CR). Tutaj twierdzimy, że, a nie kalorie, kluczowym wyznacznikiem związku między dietą a długowiecznością jest równowaga białka do spożywanej energii niebiałkowej. Stosunek ten wpływa nie tylko na długość życia, ale także na całkowite spożycie energii, metabolizm, odporność oraz prawdopodobieństwo rozwoju otyłości i związanych z nią zaburzeń metabolicznych. Wśród różnych możliwych mechanizmów łączących równowagę makroskładników z długością życia, jako centralny koordynator pojawia się związek między szlakami sygnałowymi TOR i AMPK.


title: Kontrola składników odżywczych TORC1, regulatora cyklu komórkowego.

text: Dobrze wiadomo, że cel kinazy białkowej rapamycyny (TOR) odgrywa kluczową rolę w kontrolowaniu funkcji komórek (w tym syntezy białek, wzrostu i proliferacji komórek) i jest związany z wieloma chorobami człowieka. Sygnalizacja ssaczego kompleksu TOR 1 (mTORC1) jest aktywowana przez hormony i czynniki wzrostu, a także stymulowana przez aminokwasy wewnątrzkomórkowe. Ostatnie badania dostarczyły ważnych nowych informacji na temat słabo poznanego mechanizmu, za pomocą którego aminokwasy aktywują sygnalizację mTORC1, pokazując, że kinaza białkowa MAP4K3 i Rag GTPazy odgrywają w tym ważną rolę. Wiadomo, że mTORC1 kontroluje przejście G1/S w cyklu komórkowym: nowe dane pokazują, że (m)TORC1 kontroluje również progresję G2/M u drożdży i ssaków, aczkolwiek w odmienny sposób.


title: Dziesięć lat życia: czy to kwestia wyboru?

text: Wstęp: Szacunki ryzyka względnego sugerują, że skuteczna realizacja zachowań powszechnie zalecanych w medycynie prewencyjnej powinna wydłużyć oczekiwaną długość życia, chociaż istnieje niewiele bezpośrednich dowodów. CEL: Sprawdzenie hipotezy, że wybory dotyczące diety, ćwiczeń i palenia wpływają na oczekiwaną długość życia. METODY: W sumie 34 192 kalifornijskich Adwentystów Dnia Siódmego (75% kwalifikujących się) zostało włączonych do kohorty i obserwowanych od 1976 do 1988. Wysłany kwestionariusz zawierał informacje na temat diety i innych narażeń na początku badania. Śmiertelność dla wszystkich badanych została potwierdzona poprzez dopasowanie do stanowych taśm zgonów i National Death Index. WYNIKI: Adwentyści z Kalifornii mają wyższą średnią długość życia w wieku 30 lat niż inni biali Kalifornijczycy o 7,28 roku (95% przedział ufności, 6,59-7,97 lat) u mężczyzn i o 4,42 roku (95% przedział ufności, 3,96-4,88 lat) u mężczyzn kobiet, dając im być może najwyższą średnią długość życia spośród wszystkich formalnie opisanych populacji. Powszechnie obserwowane kombinacje diety, ćwiczeń, wskaźnika masy ciała, dawnych nawyków palenia i hormonalnej terapii zastępczej (u kobiet) mogą wyjaśniać różnice w średniej długości życia do 10 lat wśród adwentystów. Porównanie oczekiwanej długości życia, gdy czynniki te charakteryzują się wysokim ryzykiem w porównaniu z wartościami niskiego ryzyka, pokazuje niezależne efekty, które wahają się od 1,06 do 2,74 lat dla różnych zmiennych. Wpływ każdej zmiennej jest oceniany wraz ze wszystkimi innymi na poziomie średniego lub wysokiego ryzyka. WNIOSKI: Wybory dotyczące diety, ćwiczeń, palenia papierosów, masy ciała i hormonalnej terapii zastępczej w połączeniu wydają się zmieniać oczekiwaną długość życia o wiele lat. Doświadczenie długowieczności adwentystów prawdopodobnie pokazuje korzystne skutki bardziej optymalnych zachowań.


title: Ograniczenie kalorii, tradycyjna dieta z Okinawy i zdrowe starzenie się: dieta najdłużej żyjących ludzi na świecie i jej potencjalny wpływ na p...

text: Długoterminowe ograniczenie kalorii (CR) to solidny sposób na zmniejszenie chorób związanych z wiekiem i wydłużenie życia u wielu gatunków, ale skutki u ludzi nie są znane. Niskie spożycie kalorii, długa oczekiwana długość życia i wysoka częstość występowania stulatków na Okinawie zostały wykorzystane jako argument na poparcie hipotezy CR u ludzi. Jednak nie przeprowadzono długoterminowej analizy epidemiologicznej dotyczącej tradycyjnych wzorców żywieniowych, bilansu energetycznego i potencjalnych fenotypów CR dla konkretnej kohorty Okinawanów, którzy rzekomo mieli dietę o ograniczonej kaloryczności. Również późniejsze doświadczenia śmiertelności tej kohorty nie zostały dokładnie zbadane. Dlatego przebadaliśmy sześć dekad zarchiwizowanych danych populacyjnych w starszej kohorcie Okinawy (w wieku 65+) pod kątem dowodów CR. Analizy obejmowały skład tradycyjnej diety, spożycie energii, wydatek energetyczny, antropometrię, DHEA w osoczu, śmiertelność z powodu chorób związanych z wiekiem oraz aktualne wzorce przeżycia. Wyniki obejmują niskie spożycie kalorii i ujemny bilans energetyczny w młodszym wieku, niewielki przyrost masy ciała wraz z wiekiem, niski wskaźnik BMI przez całe życie, stosunkowo wysoki poziom DHEA w osoczu w starszym wieku, niskie ryzyko śmiertelności z powodu chorób związanych z wiekiem oraz wzorce przeżycia zgodne z przedłużonym średnia i maksymalna żywotność. Badanie to dostarcza wsparcia epidemiologicznego dla korzyści fenotypowych CR u ludzi i jest zgodne z dobrze znaną literaturą na temat zwierząt w odniesieniu do fenotypów CR i zdrowego starzenia się.


title: Aktywność mTORC1 jako wyznacznik ryzyka zachorowania na raka – racjonalizując zapobiegawcze działanie adiponektyny, metforminy, rapamycyny i niskobiałkowej…

text: Zwiększone poziomy adiponektyny w osoczu, terapia metforminą cukrzycy, podawanie rapamycyny pacjentom po przeszczepie oraz spożywanie przez całe życie niskobiałkowych diet roślinnych są powiązane ze zmniejszonym ryzykiem różnych nowotworów. W tych korzyściach może, przynajmniej częściowo, pośredniczyć obniżona aktywność kompleksu mTORC1, kluczowego regulatora translacji białek. Zwiększając skuteczną dostępność inicjatora translacji eIF4E, aktywność mTORC1 promuje translację wielu „słabych” mRNA, które kodują białka, często podwyższone w przypadku raka, które promują proliferację komórkową, inwazyjność i angiogenezę, a także sprzyjają rakowi promocja i chemooporność poprzez przeciwdziałanie apoptozie. Środki, które hamują aktywność eIF4E, bezpośrednio lub pośrednio, mogą być przydatne nie tylko w zapobieganiu nowotworom, ale także w leczeniu wielu nowotworów, w których eIF4E prowadzi do złośliwości. Ponieważ eIF4E ulega nadekspresji w wielu nowotworach, strategie ukierunkowane bezpośrednio na eIF4E – niektóre z nich są obecnie oceniane klinicznie – mogą mieć najszerszą skuteczność pod tym względem. Wiele „słabych” mRNA kodujących białka, które promują złośliwe zachowanie lub chemiooporność, jest regulowanych transkrypcyjnie przez NF-kappaB i/lub Stat3, które są aktywne w dużym odsetku nowotworów; zatem schematy jednocześnie ukierunkowane na eIF4E, NF-kappaB i Stat3 mogą tłumić te białka zarówno na poziomie transkrypcyjnym, jak i translacyjnym, potencjalnie osiągając bardzo wyraźne zmniejszenie ich ekspresji. Copyright © 2011 Elsevier Ltd. Wszelkie prawa zastrzeżone.


title: Wykrywanie aminokwasów w długowieczności zależnej od ograniczeń dietetycznych: rola kinaz przekazujących sygnał GCN2 i TOR

text: DR (ograniczenie dietetyczne), czyli zmniejszone przyjmowanie pokarmu bez niedożywienia, wiąże się z wydłużoną żywotnością, poprawą sprawności metabolicznej i zwiększoną odpornością na stres w wielu organizmach. DR jest często określany jako ograniczenie kalorii, co oznacza, że zmniejszone spożycie energii jest odpowiedzialne za jego powszechne i ewolucyjnie zachowane korzyści. Jednak ostatnie dane wskazują, że ograniczenie aminokwasów w diecie jest kluczowym mediatorem korzyści DR. Uważa się, że u muszek owocowych brak równowagi w spożyciu niezbędnych aminokwasów leży u podstaw korzyści związanych z długowiecznością DR. U ssaków zmniejszone spożycie białka lub niezbędnych aminokwasów może wydłużyć żywotność, poprawić sprawność metaboliczną i zwiększyć odporność na stres. W niniejszym artykule dokonujemy przeglądu dwóch konserwatywnych ewolucyjnie szlaków transdukcji sygnału odpowiedzialnych za wykrywanie poziomów aminokwasów. Kinaza eIF2α (eukariotyczny czynnik inicjacji 2α) GCN2 (ogólna kontrola aminokwasów nie ulegająca derepresji 2) wyczuwa brak jednego lub więcej aminokwasów dzięki bezpośredniemu wiązaniu do nienaładowanych pokrewnych tRNA. Obecność niektórych aminokwasów, takich jak leucyna, umożliwia aktywację nadrzędnej kinazy regulującej wzrost TOR (cel rapamycyny). Te dwa szlaki transdukcji sygnału reagują na pozbawienie aminokwasów poprzez hamowanie ogólnej translacji białek, jednocześnie zwiększając translację specyficznych mRNA zaangażowanych w przywracanie homeostazy. Razem te szlaki mogą przyczyniać się do regulacji długowieczności, sprawności metabolicznej i odporności na stres.


title: Porównawcze i metaanalityczne wglądy w przedłużanie życia poprzez ograniczenia dietetyczne.

text: Ograniczenia dietetyczne (DR) wydłużają żywotność wielu gatunków, chociaż powszechność tego efektu nigdy nie została zbadana ilościowo. W tym miejscu przedstawiamy pierwszą kompleksową metaanalizę porównawczą DR w różnych badaniach i gatunkach. Ogólnie rzecz biorąc, DR znacznie wydłużył żywotność, ale efekt ten jest modulowany przez kilka czynników. Ogólnie rzecz biorąc, DR ma mniejszy wpływ na wydłużenie życia mężczyzn, a także organizmów niemodelowych. Co zaskakujące, proporcja spożycia białka była ważniejsza dla wydłużenia życia poprzez DR niż stopień ograniczenia kalorii. Co więcej, pokazujemy, że zmniejszenie śmiertelności zarówno zależnej od wieku, jak i niezależnej od wieku, prowadzi do wydłużenia życia przez DR wśród dobrze zbadanych gatunków modeli laboratoryjnych (drożdże, nicienie, muszki owocowe i gryzonie). Nasze wyniki sugerują, że zbieżna adaptacja do warunków laboratoryjnych lepiej wyjaśnia obserwowany związek DR-długowieczności niż konserwacja ewolucyjna, chociaż możliwe są alternatywne wyjaśnienia. © 2012 Autorzy. Aging Cell © 2012 Blackwell Publishing Ltd/Anatomical Society of Great Britain and Ireland.


title: Dieta Okinawy: implikacje zdrowotne niskokalorycznej, bogatej w składniki odżywcze, bogatej w przeciwutleniacze diety o niskim ładunku glikemicznym.

text: Mieszkańcy Okinawy, najbardziej wysuniętej na południe prefektury Japonii, są znani z długiej średniej długości życia, dużej liczby stulatków i towarzyszącego jej niskiego ryzyka chorób związanych z wiekiem. Uważa się, że duża część korzyści związanych z długowiecznością na Okinawie jest związana ze zdrowym stylem życia, w szczególności z tradycyjną dietą, która jest niskokaloryczna, a jednocześnie bogata w składniki odżywcze, szczególnie w odniesieniu do fitoskładników w postaci przeciwutleniaczy i flawonoidów. Badania sugerują, że diety związane ze zmniejszonym ryzykiem chorób przewlekłych są podobne do tradycyjnej diety z Okinawy, to znaczy bogatej w warzywa i owoce (a zatem bogatej w składniki odżywcze i przeciwutleniacze), ale ubogiej w mięso, rafinowane zboża, tłuszcze nasycone, cukier, sól i pełnotłuste produkty mleczne. Wiele cech charakterystycznych diety na Okinawie jest wspólnych z innymi zdrowymi wzorcami żywieniowymi, takimi jak tradycyjna dieta śródziemnomorska lub nowoczesna dieta DASH (Dietary Approaches to Stop Hypertension). Cechy takie jak niski poziom tłuszczów nasyconych, wysokie spożycie przeciwutleniaczy i niski ładunek glikemiczny w tych dietach prawdopodobnie przyczyniają się do zmniejszenia ryzyka chorób sercowo-naczyniowych, niektórych nowotworów i innych chorób przewlekłych poprzez wiele mechanizmów, w tym zmniejszony stres oksydacyjny. Porównanie profili składników odżywczych dla trzech schematów żywieniowych pokazuje, że tradycyjna dieta Okinawy charakteryzuje się najniższym spożyciem tłuszczów, szczególnie tłuszczów nasyconych, a najwyższym spożyciem węglowodanów, co odpowiada bardzo wysokiemu spożyciu bogatej w przeciwutleniacze, a jednocześnie kalorycznej diety. -słabe pomarańczowo-żółte warzywa korzeniowe, takie jak słodkie ziemniaki i zielone warzywa liściaste. Głębsze analizy poszczególnych składników diety z Okinawy ujawniają, że wiele tradycyjnych produktów spożywczych, ziół lub przypraw spożywanych regularnie można nazwać „żywnością funkcjonalną” i rzeczywiście są one obecnie badane pod kątem ich potencjalnych właściwości prozdrowotnych.


title: Przedłużanie zdrowego starzenia się: ścieżka wrażliwa na składniki odżywcze i populacja stulatków

text: Starzenie się jest wyzwaniem dla każdego żywego organizmu, a długowieczność człowieka to złożony fenotyp. Wraz ze wzrostem średniej długości życia, utrzymanie długoterminowego zdrowia, funkcjonalności i dobrego samopoczucia w okresie starzenia stało się podstawowym celem. Aby lepiej zrozumieć, jak działa starzenie się, korzystne może być przeanalizowanie fenotypu stulatków, być może jednego z najlepszych przykładów udanego starzenia się. Zdrowe starzenie się obejmuje interakcję między genami, środowiskiem i czynnikami stylu życia, zwłaszcza dietą. Oprócz oceny konkretnych interakcji gen-środowisko w odniesieniu do wyjątkowej długowieczności, ważne jest zwrócenie uwagi na modyfikowalne czynniki stylu życia, takie jak dieta i odżywianie, aby osiągnąć wydłużenie okresu zdrowia. Ponadto lepsze zrozumienie ludzkiej długowieczności może pomóc w opracowaniu strategii wydłużania czasu trwania optymalnego zdrowia ludzkiego. W tym artykule krótko omawiamy istotne tematy dotyczące starzenia się i długowieczności, ze szczególnym uwzględnieniem wzorców żywieniowych stulatków i ścieżek wykrywania składników odżywczych, które odgrywają kluczową rolę w regulacji długości życia. Na koniec omówimy również potencjalną rolę układu Nrf2 w sygnalizacji pro-starzeniowej, podkreślając jego fitohormetyczną aktywację.


title: Wgląd w korzystny wpływ ograniczenia kalorii / diety na zdrowe i przedłużone życie

text: W ciągu ostatnich kilku lat pojawiały się nowe dowody na temat niezwykłego wpływu ograniczenia kalorii (CR) na widoczne starzenie się współtowarzyszy i nowotwory. Dzięki wykorzystaniu różnych modeli zwierzęcych dobrze wiadomo, że zmniejszając spożycie kalorii można nie tylko wydłużyć życie, ale także zmniejszyć ryzyko różnych chorób związanych z wiekiem, takich jak nowotwory. Uważa się, że komórki rakowe są bardziej zależne od glikolizy pod względem zapotrzebowania na energię niż normalne komórki, a zatem mogą być łatwo kierowane przez zmianę szlaków metaboliczno-energetycznych, co jest cechą charakterystyczną CR. Oprócz hamowania wzrostu guzów przeszczepialnych wykazano również, że CR hamuje rozwój guzów spontanicznych, napromieniowanych i indukowanych chemicznie. Na pytanie dotyczące potencjalnego działania przeciwnowotworowego CR u ludzi częściowo odpowiedziała odporność grupy kobiet, które we wczesnym okresie życia cierpiały na anoreksję, na raka piersi. Jednak badania na ludziach nad korzystnym wpływem CR są wciąż na wczesnym etapie i wymagają dalszej walidacji. Chociaż pełny mechanizm działania przeciwnowotworowego CR jest daleki od jasnego, prawdopodobne zaangażowanie szlaków wykrywania składników odżywczych lub szlaków IGF-1 proponowanych dla jego działania przeciwstarzeniowego nie może być obalone. W rzeczywistości linie komórek nowotworowych, zmutowane dla białek zaangażowanych w szlaki IGF-1, nie zareagowały na CR. Ponadto CR obniża poziom wielu czynników wzrostu, hormonów anabolicznych, cytokin zapalnych i markerów oksydacyjnych, które są rozregulowane w niektórych nowotworach. W tym przeglądzie omawiamy działanie przeciwnowotworowe CR, opisując eksperymenty przeprowadzone in vitro na modelach guza i in vivo na modelach mysich, w których guz był indukowany za pomocą promieniowania lub ekspozycji chemicznej, ekspresji onkogenów lub usunięcia genów supresji guza. Omawiamy również proponowane mechanizmy działania przeciwnowotworowego CR. Na koniec argumentujemy o konieczności badań nad ekspresją genów w komórkach nowotworowych w porównaniu z normalnymi komórkami po CR.


title: Dlaczego długość ludzkiego życia szybko się wydłuża: rozwiązanie „zagadki długowieczności” za pomocą hipotezy „ujawnianego powolnego starzenia się”

text: Długość zdrowego życia szybko się wydłuża, a starzenie się człowieka wydaje się być opóźnione. Jak niedawno stwierdzono w Nature, odkrycia te są tak kłopotliwe, że można je nazwać „zagadką długowieczności”. Aby wyjaśnić obecny wzrost długowieczności, omówię, że niektóre warianty genetyczne, takie jak hiperaktywny mTOR (mTarget of Rapamycin) mogą zwiększać przeżycie we wczesnym okresie życia kosztem przyspieszonego starzenia. Innymi słowy, odporność i szybkie starzenie się mogą być powiązane, a osoby wolno starzejące się umierały w przeszłości przedwcześnie. Dlatego do niedawna w większości szybko starzejącym się osobnikom udało się dotrwać do późnej starości. Postęp cywilizacyjny (zwłaszcza 60 lat temu) pozwolił wolno starzejącym się osobnikom przetrwać do późnej starości, wyłaniając się teraz jako zdrowi stulatkowie. Omawiam, dlaczego powolne starzenie się objawia się jako opóźnione (zdrowe) starzenie się, dlaczego tempo pogorszenia jest niezależne od starzenia się, a także rozważam hipotetyczne stosowanie rapamycyny w różnych epokach, a także przyszłość ludzkiej długowieczności.


title: mTOR jest kluczowym modulatorem starzenia się i chorób związanych z wiekiem

text: Wielu ekspertów w dziedzinie biologii starzenia uważa, że farmakologiczne interwencje spowalniające starzenie się to kwestia „kiedy”, a nie „czy”. Wiodącym celem takich interwencji jest szlak odpowiedzi żywieniowej zdefiniowany przez mechanistyczny cel rapamycyny (mTOR). Hamowanie tego szlaku wydłuża żywotność organizmów modelowych i zapewnia ochronę przed rosnącą listą patologii związanych z wiekiem. Scharakteryzowane inhibitory tego szlaku są już zatwierdzone klinicznie, a inne są w trakcie opracowywania. Chociaż niekorzystne skutki uboczne obecnie wykluczają stosowanie u zdrowych osób, leki skierowane na szlak mTOR mogą pewnego dnia stać się powszechnie stosowane w celu spowolnienia starzenia i zmniejszenia patologii związanych z wiekiem u ludzi.


title: Starzenie się nie jest zaprogramowane

text: Starzenie się nie jest i nie może być zaprogramowane. Zamiast tego starzenie się jest kontynuacją wzrostu rozwojowego, napędzanego przez szlaki genetyczne, takie jak mTOR. Jak na ironię, często jest to błędnie rozumiane jako rodzaj zaprogramowanego starzenia się. W przeciwieństwie do tego, starzenie się jest bezcelowym quasi-programem lub, w przenośni, cieniem rzeczywistych programów. „Najjaśniejszy płomień rzuca najciemniejszy cień”. -George Martin


title: Ograniczenie kalorii u ludzi: potencjalne pułapki i problemy zdrowotne.

text: Jak dotąd jedyną interwencją, która konsekwentnie wykazała, że spowalnia tempo starzenia się oraz zwiększa średnią i maksymalną długość życia u gatunków krótko żyjących, jest ograniczenie kalorii przez całe życie. Nie jest jeszcze jasne, czy długoterminowe ograniczenie kalorii u długo żyjących gatunków (tj. naczelnych i ludzi) będzie miało podobny efekt. U ludzi kilka badań dotyczących krótkoterminowych programów ograniczania kalorii lub programów „utraty masy ciała” sugeruje korzystne wyniki w zakresie parametrów choroby sercowo-naczyniowej. Badania nad długoterminowym ograniczeniem kalorii są przeprowadzane na wybranej przez siebie grupie ludzi i wykazują podobne efekty. Jednak niewiele badań dotyczy obecnie jakości życia i potencjalnych pułapek długoterminowego ograniczenia kalorii u ludzi. Jest prawdopodobne, że niektóre fizjologiczne i psychologiczne skutki ograniczenia kalorii występujące u zwierząt mogą mieć bardzo różny wpływ na życie człowieka. Z pewnością ograniczenie kalorii ma wiele korzyści zdrowotnych u ssaków, takich jak zmniejszenie chorób związanych z wiekiem, takich jak rak. Jednak pomimo „magii” CR, ta interwencja u ludzi może stwarzać szereg problemów zdrowotnych, które mogą nie mieć zastosowania do życia zwierząt doświadczalnych lub wpływać na jego życie, ale mogą mieć miejsce u ludzi. Te potencjalne pułapki i „skutki uboczne” nie są wyraźnie omówione w literaturze i będą przedmiotem niniejszego przeglądu.


title: Starzenie się napędzane przez TOR: rozpędzony samochód bez hamulców.

text: W tym artykule omówiono, że tradycyjna analogia starzejącego się organizmu do rdzewiejącego (choć samonaprawiającego się) samochodu jest myląca. Prawdziwa analogia to rozpędzony samochód, który wjeżdża w strefę niskiej prędkości i sam się uszkadza, ponieważ nie zwalnia i nie może zwolnić. Dla takiego auta bez hamulców (a właściwie bez kierowcy) starzenie się z rdzewienia nigdy nie występuje. Używając prostych analogii (choć wywracając gerontologię do góry nogami), ten artykuł omawia genezę starzenia, jak nadmierna aktywacja szlaku mTOR (Target of Rapamycin) powoduje starzenie, dlaczego starzenie się powoduje uszkodzenia (uszkodzenia narządów), a nie uszkodzenia powodują starzenie, związek między starzeniem się i choroby związane z wiekiem, spowolnienie starzenia kontra tolerancja na starzenie i zahamowanie starzenia za pomocą rapamycyny.


title: Rapamycyna (AY-22.989), nowy antybiotyk przeciwgrzybiczy. I. Taksonomia wytwarzających streptomycete i izolacja substancji czynnej.

text: Z próbki gleby Wyspy Wielkanocnej wyizolowano paciorkowce i stwierdzono, że hamują działanie Candida albicans, Microsporum gypseum i Trichophyton granulosum. Mikroorganizm wytwarzający antybiotyki został scharakteryzowany i zidentyfikowany jako Streptomyces hygroscopicus. Zasada przeciwgrzybicza została wyekstrahowana rozpuszczalnikiem organicznym z grzybni, wyizolowana w postaci krystalicznej i nazwana rapamycyną. Rapamycyna działa głównie na Candida albicans; minimalne stężenie hamujące wobec dziesięciu szczepów wahało się od 0,02 do 0,2 µg/ml. Jego pozorna aktywność wobec Microsporum gypseum i Trichophyton granulosum jest mniejsza ze względu na jego niestabilność w pożywkach hodowlanych przy przedłużonej inkubacji wymaganej przez te grzyby. Nie zaobserwowano aktywności wobec bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych. Ostra toksyczność u myszy jest niska.


title: W dietach grup krwi brakuje dowodów potwierdzających: przegląd systematyczny.

text: TŁO: Diety oparte na układzie grup krwi ABO były promowane w ciągu ostatniej dekady i twierdzą, że poprawiają zdrowie i zmniejszają ryzyko chorób. Według naszej wiedzy, dowody potwierdzające skuteczność diet grup krwi nie były wcześniej oceniane w literaturze naukowej. CEL: W bieżącym przeglądzie systematycznym, opublikowane badania, w których przedstawiono dane dotyczące diet związanych z grupą krwi, zostały zidentyfikowane i poddane krytycznej ocenie przy użyciu podejścia Grading of Recommendations, Assessment, Development and Evaluation (GRADE). PROJEKT: Przeprowadzono systematyczne poszukiwania, aby odpowiedzieć na następujące pytanie: Czy przestrzeganie określonej diety poprawia stan zdrowia i/lub zmniejsza ryzyko choroby u ludzi w porównaniu z nieprzestrzeganiem diety? Biblioteki Cochrane, MEDLINE i Embase były systematycznie przeszukiwane przy użyciu wrażliwych strategii wyszukiwania. WYNIKI: Szesnaście artykułów zostało zidentyfikowanych z łącznie 1415 przeskanowanych odniesień, przy czym tylko jeden artykuł został uznany za kwalifikujący się zgodnie z kryteriami selekcji. Zidentyfikowany artykuł badał zmienność odpowiedzi cholesterolu LDL różnych grup krwi MNS na dietę niskotłuszczową. Badanie nie dało jednak bezpośredniej odpowiedzi na aktualne pytanie. Nie zidentyfikowano żadnych badań, które wykazałyby skutki zdrowotne diet z grupami krwi ABO. WNIOSKI: Obecnie nie ma dowodów potwierdzających rzekome korzyści zdrowotne diet grup krwi. Aby potwierdzić te twierdzenia, wymagane są badania porównujące wyniki zdrowotne między uczestnikami przestrzegającymi diety określonej grupy krwi (grupa eksperymentalna) a uczestnikami kontynuującymi standardową dietę (grupa kontrolna) w obrębie populacji określonej grupy krwi.


title: Genotyp ABO, dieta „rodzaju krwi” i kardiometaboliczne czynniki ryzyka

text: Wprowadzenie Dieta „grupy krwi” zaleca osobom spożywanie posiłków zgodnie z ich grupą krwi ABO, aby poprawić swoje zdrowie i zmniejszyć ryzyko chorób przewlekłych, takich jak choroby układu krążenia. Jednak związek między wzorcami żywieniowymi opartymi na grupie krwi a wynikami zdrowotnymi nie został zbadany. Celem tego badania było określenie związku między dietami „grupy krwi” a biomarkerami zdrowia kardiometabolicznego oraz czy genotyp ABO danej osoby modyfikuje jakiekolwiek związki. Metody Badani (n = 1455) byli uczestnikami badania Toronto Nutrigenomics and Health. Spożycie dietetyczne oceniano za pomocą jednomiesięcznego, 196-punktowego kwestionariusza częstotliwości spożywania posiłków i obliczano punktację diety w celu określenia względnego przestrzegania każdej z czterech diet „grupy krwi”. Grupa krwi ABO została określona przez genotypowanie rs8176719 i rs8176746 w genie ABO. ANCOVA, z wiekiem, płcią, pochodzeniem etnicznym i spożyciem energii jako współzmiennymi, została wykorzystana do porównania biomarkerów kardiometabolicznych w tercyli każdej punktacji „grupy krwi” diety. Wyniki Przestrzeganie diety typu A było związane z niższym BMI, obwodem talii, ciśnieniem krwi, poziomem cholesterolu w surowicy, trójglicerydami, insuliną, HOMA-IR i HOMA-Beta (P<0,05). Przestrzeganie diety typu AB było również związane z niższymi poziomami tych biomarkerów (P<0,05), z wyjątkiem BMI i obwodu talii. Przestrzeganie diety typu O było związane z niższymi triglicerydami (P<0,0001). Dopasowanie diet „grupy krwi” do odpowiedniej grupy krwi nie zmieniło wielkości efektu żadnego z tych skojarzeń. Nie znaleziono żadnego istotnego związku z dietą typu B. Wnioski Przestrzeganie niektórych diet „grupy krwi” wiąże się z korzystnym wpływem na niektóre kardiometaboliczne czynniki ryzyka, ale te powiązania były niezależne od genotypu ABO danej osoby, więc odkrycia nie potwierdzają hipotezy o „grupie krwi”.


title: Terapia żywieniowa lecznicza hipercholesterolemii pozytywnie wpływa na satysfakcję pacjenta i jakość jego życia.

text: Często przyjmuje się, że przestrzeganie zdrowej dla serca diety w celu obniżenia poziomu cholesterolu jest trudne, uciążliwe i ma negatywny wpływ na jakość życia (QOL). Celem tego badania była ocena wpływu leczenia żywieniowego (MNT) w porównaniu ze zwykłą opieką (UC) w przypadku hipercholesterolemii na satysfakcję pacjenta i QOL. Dziewięćdziesięciu pacjentów opieki ambulatoryjnej (60 mężczyzn i 30 kobiet), w wieku od 28 do 66 lat, zostało losowo przydzielonych do otrzymywania MNT od dietetyków stosujących protokół oparty na protokole National Cholesterol Education Program lub UC od ich lekarzy. Pacjenci, którzy otrzymywali MNT, nie zgłaszali różnic w QOL związanych ze smakiem lub przyjemnością jedzenia w porównaniu z pacjentami z WZJG. Jednak grupa MNT odnotowała początkową poprawę QOL związaną z wygodą i kosztem stosowania diety niskotłuszczowej w porównaniu z grupą UC. Grupa MNT odnotowała również znaczącą i trwałą poprawę postrzeganej jakości życia związanej z samoopieką w porównaniu z grupą UC. Pacjenci z MNT byli bardziej zadowoleni z interakcji podczas wizyt, wiedzy i umiejętności radzenia sobie z cholesterolem, nawykami żywieniowymi, wyglądem, czasem spędzonym na ćwiczeniach i ogólnie życiem. Ponadto pacjenci z MNT nie zgłaszali żadnego negatywnego wpływu stosowania diety niskotłuszczowej na poczucie ograniczenia dietą; ingerencja w czynności związane ze stylem życia; lub trudności w planowaniu, kupowaniu lub przygotowywaniu posiłków lub jedzeniu poza domem. Wbrew powszechnemu przekonaniu nie ma widocznej redukcji, ale raczej poprawę niektórych miar QOL i zadowolenia pacjentów z MNT w przypadku hipercholesterolemii.


title: Globalne badanie poglądów lekarzy na zarządzanie cholesterolem: badanie From The Heart.

text: CELE: Wytyczne dotyczące zapobiegania chorobom sercowo-naczyniowym (CVD) podają wysoki poziom cholesterolu lipoprotein o niskiej gęstości (LDL-C) jako główny czynnik ryzyka i zalecają cele LDL-C dla różnych grup ryzyka. Zaleca się zmianę stylu życia jako leczenie pierwszego rzutu u pacjentów z wysokim poziomem cholesterolu, a statyny u pacjentów wysokiego ryzyka. W badaniu From The Heart zbadano obecną praktykę w zakresie diagnozowania i leczenia wysokiego cholesterolu oraz postawy wobec leczenia choroby. METODY: Lekarze zostali losowo wybrani z 10 krajów i wypełnili poufny, częściowo ustrukturyzowany kwestionariusz. WYNIKI: Z 2790 lekarzy zgadzających się na udział 750 (27%) odpowiedziało. Lekarze uznali CVD za główną przyczynę zgonu, chociaż (80%) uważali, że nowotwór jest chorobą, której najbardziej obawiają się pacjenci. Lekarze (71%) uważali, że palenie tytoniu jest największym czynnikiem ryzyka CVD, podczas gdy tylko 50% uważało, że wysoki poziom cholesterolu jest największym ryzykiem. Większość lekarzy (81%) stosowała wytyczne do wyznaczania celów dotyczących cholesterolu, przede wszystkim wytyczne krajowe (34%) lub wytyczne National Cholesterol Education Program Adult Treatment Panel III (24%). Chociaż tylko 47% pacjentów osiągnęło i utrzymało swoje cele dotyczące cholesterolu, 61% lekarzy uważało, że wystarczająca liczba pacjentów osiągnęła cele, a 53% nie odczuwało frustracji, że nie zawsze mogą skutecznie leczyć pacjentów z CVD. WNIOSEK: Wyniki wskazują na rozbieżności między zaleceniami wytycznych a praktyką kliniczną. Chociaż lekarze doceniają ryzyko CVD, znaczenie osiągnięcia zdrowych poziomów cholesterolu w profilaktyce CVD nie wydaje się być powszechnie popierane. Istnieje potrzeba poprawy komunikacji dotyczącej znaczenia obniżania poziomu cholesterolu oraz badania inicjatyw mających na celu poprawę osiągania celów wśród lekarzy.


title: Dieta, styl życia i etiologia choroby wieńcowej: badanie Cornell China.

text: Badacze zebrali i przeanalizowali dane dotyczące śmiertelności dla >50 chorób, w tym 7 różnych nowotworów, z 65 hrabstw i 130 wiosek na obszarach wiejskich Chin kontynentalnych. Próbki krwi, moczu, żywności i szczegółowe dane żywieniowe zebrano od 50 dorosłych osób z każdej wioski i przeanalizowano pod kątem różnych czynników żywieniowych, wirusowych, hormonalnych i toksycznych substancji chemicznych. W wiejskich Chinach spożycie tłuszczu było o ponad połowę mniejsze niż w Stanach Zjednoczonych, a spożycie błonnika było 3 razy wyższe. Spożycie białka zwierzęcego było bardzo niskie, tylko około 10% spożycia w USA. Średni cholesterol całkowity w surowicy wynosił 127 mg/dl na wiejskich obszarach Chin w porównaniu do 203 mg/dl u dorosłych w wieku 20-74 lat w Stanach Zjednoczonych. Śmiertelność z powodu choroby wieńcowej była 16,7 razy większa w przypadku mężczyzn w USA i 5,6 razy większa w przypadku kobiet w USA niż w przypadku ich chińskich odpowiedników. Połączone wskaźniki śmiertelności z powodu choroby wieńcowej obu płci na wiejskich obszarach Chin były odwrotnie skorelowane z częstotliwością spożycia zielonych warzyw i jednonienasyconych kwasów tłuszczowych w erytrocytach osocza, ale dodatnio skorelowane z łącznym wskaźnikiem spożycia soli oraz apolipoproteiny B w moczu i sodu. Z kolei apolipoproteiny są pozytywnie powiązane ze spożyciem białka zwierzęcego i częstotliwością spożycia mięsa i odwrotnie powiązane ze spożyciem białka roślinnego, roślin strączkowych i jasnych warzyw. Częstość występowania innych chorób była również skorelowana z czynnikami żywieniowymi. Nie było dowodów na próg, powyżej którego dalsze korzyści nie występowałyby wraz ze wzrostem udziału pokarmów roślinnych w diecie.


title: Analiza krzyżowa zaleceń żywieniowych i przestrzegania zaleceń żywieniowych u 356 pacjentów z hipercholesterolemią.

text: TŁO: Jednym z głównych problemów w kontrolowaniu poziomu cholesterolu w surowicy poprzez interwencje dietetyczne wydaje się być potrzeba poprawy przestrzegania zaleceń przez pacjentów. CELE: Zbadanie wielu pytań dotyczących barier i motywacji do przestrzegania diety obniżającej poziom cholesterolu. METODY: Przebadaliśmy praktyki dietetyczne francuskich lekarzy rodzinnych dla pacjentów z hipercholesterolemią i przyjrzeliśmy się postawom ich pacjentów wobec takiego podejścia. WYNIKI: Przeanalizowaliśmy 234 ankiety personalne lekarzy i 356 ankiety ankietowe pacjentów. Przyczynami niezastosowania się pacjentów do zaleconej diety były: „już zadowalające nawyki żywieniowe” (34,7%), „niechęć do cierpienia na niedostatek żywieniowy” (33,3%), „trudności w pogodzeniu diety z życiem rodzinnym” (27,8%) oraz „przyjmowanie leków obniżających poziom cholesterolu” (22,2%). Pomimo ogólnie dobrego zrozumienia przez pacjentów zaleceń lekarzy, zaobserwowano pewne rozbieżności między ich deklaracjami. Podczas gdy lekarze w dużej mierze uważali, że pacjenci potrzebują więcej wyjaśnień, dlaczego iw jaki sposób dieta może obniżyć poziom cholesterolu (i unikać przyjmowania leków), tylko 39,4% pacjentów deklarowało potrzebę tego rodzaju informacji. Zaobserwowano również inne rozbieżności dotyczące barier i motywacji do przestrzegania zaleceń przez pacjentów. Co więcej, niektóre zasady dietetyczne okazały się trudniejsze do przestrzegania niż inne, m.in. 82,6% pacjentów pamiętało, że powinni „jeść więcej ryb”, ale tylko 51,3% faktycznie to zrobiło. Wreszcie, zarówno lekarze, jak i pacjenci wykazywali brak zaufania do skuteczności diety obniżającej poziom lipidów. WNIOSEK: Poprawa edukacji pacjentów, zwłaszcza w zakresie postrzegania przez nich ryzyka, a także zwiększenie zaangażowania dietetyków są motywatorami do zbadania w celu poprawy przestrzegania zaleceń. Copyright © 2012 Elsevier Masson SAS. Wszelkie prawa zastrzeżone.


title: Poprawa wrogości i depresji w związku ze zmianą diety i obniżeniem poziomu cholesterolu. Studium Serca Rodziny.

text: CEL: Opisać zmiany w negatywnych emocjach wśród uczestników badania obniżającego poziom cholesterolu. PROJEKT: Badanie kohortowe. Ilościowa ocena zmian w emocjach negatywnych w zależności od diety i poziomu cholesterolu w osoczu przed i po 5-letnim programie interwencji dietetycznej, mającym na celu obniżenie poziomu cholesterolu w osoczu. USTAWIENIE: Mieszkające w społeczności rodziny Family Heart Study, Portland, Oregon. UCZESTNICY: Stu czterdziestu dziewięciu mężczyzn i 156 kobiet z 233 rodzin (średni wiek 37,7 lat). POMIARY: Zmiany w negatywnych emocjach, w tym depresja i agresywna wrogość, mierzone za pomocą listy kontrolnej objawów Hopkinsa (SCL-90). WYNIKI: Poprawę ogólnego stanu emocjonalnego odnotowano dla całej próby. Osoby, które pod koniec badania spożywały niskotłuszczową, bogatą w węglowodany dietę, wykazały znacznie większą poprawę w zakresie depresji (p = 0,044; różnica w poprawie 2,9 punktu) i agresywnej wrogości (p = 0,035; różnica w poprawie 3,3). punktów), jak również obniżenie poziomu cholesterolu w osoczu (p = 0,024; różnica w poprawie, 2,7%) w porównaniu z osobami, które stosowały wysokotłuszczową „amerykańską dietę”. WNIOSKI: Uczestnictwo w programie obniżania cholesterolu może nie wiązać się z pogorszeniem stanu emocjonalnego. Wręcz przeciwnie, poprawa diety wydaje się być związana ze zmniejszeniem depresji i agresywnej wrogości, a także z obniżonym poziomem cholesterolu w osoczu.


title: Wpływ diety warzywnej, owocowej i orzechowej o bardzo wysokiej zawartości błonnika na lipidy w surowicy i czynność okrężnicy.

text: Zbadaliśmy efekty stosowania diety bardzo bogatej w błonnik z owoców i warzyw. Podawane poziomy były tymi, które pierwotnie zainspirowały hipotezę dotyczącą błonnika pokarmowego związaną z zapobieganiem rakowi okrężnicy i chorobom serca, a także mogły być spożywane na wczesnym etapie ewolucji człowieka. Każdy z dziesięciu zdrowych ochotników przyjmował 3 diety metaboliczne trwające 2 tygodnie. Były to diety: wysokowarzywne, owocowo-orzechowe (bardzo wysokobłonnikowe, 55 g/1000 kcal); zboża i rośliny strączkowe zawierające skrobię (wczesna dieta rolnicza); lub niskotłuszczowa (współczesna dieta terapeutyczna). Wszystkie diety miały na celu utrzymanie masy ciała (średnie spożycie 2577 kcal/d). W porównaniu z dietą opartą na skrobi i niskotłuszczową, dieta roślinna bogata w błonnik spowodowała największą redukcję cholesterolu lipoprotein o niskiej gęstości (LDL) (33% +/- 4%, P <.001) i największą redukcję kału produkcja kwasów żółciowych (1,13 +/- 0,30 g/d, P = 0,002), masa kału (906 +/- 130 g/d, P <0,001) i produkcja krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych w kale (78 +/- 13 mmol/d, P<0,001). Niemniej jednak, ze względu na wzrost masy kału, rzeczywiste stężenia kwasów żółciowych w kale były najniższe w diecie roślinnej (1,2 mg/g mokrej masy, P = 0,002). Maksymalne redukcje lipidów wystąpiły w ciągu 1 tygodnia. Wydalanie kwasu mewalonowego z moczem wzrosło (p=0,036) na diecie wysokowarzywnej, co odzwierciedla duże straty sterydów w kale. Doszliśmy do wniosku, że bardzo wysokie spożycie błonnika roślinnego zmniejsza czynniki ryzyka chorób sercowo-naczyniowych i prawdopodobnie raka okrężnicy. Włókna warzywne i owocowe wymagają zatem dalszych szczegółowych badań. Copyright 2001 by W.B. Firma Saunders


title: Nowa patofizjologia choroby wieńcowej.

text: Nasze rozumienie ryzyka choroby wieńcowej i procesu miażdżycowego znacznie się zmieniło w ostatnich latach. Na przykład obecnie wiadomo, że widoczna angiograficznie blaszka tętnicy wieńcowej nie jest główną przyczyną zawału mięśnia sercowego (MI). Jest to raczej niestabilna, miękka blaszka, której nie można zobaczyć angiograficznie, która jest podatna na pękanie i prowadzi do zawału. Istotne są również zmiany reaktywności naczyniowej wynikające z diety. Same poziomy cholesterolu niewiele mówią o ryzyku choroby wieńcowej u pacjenta. Większość zawałów występuje u pacjentów z prawidłowym poziomem cholesterolu całkowitego. Zagrożonych pacjentów można zidentyfikować na podstawie stosunku całkowitego poziomu cholesterolu do lipoprotein o dużej gęstości (HDL). Ważny jest również stosunek trójglicerydów do poziomów cholesterolu HDL. Przedstawiono proste kroki oceny ryzyka pacjenta w praktyce. Badania prewencji pierwotnej wykazują, że ryzyko choroby wieńcowej można radykalnie obniżyć dzięki diecie i farmakoterapii.


title: Tłumienie raka okrężnicy przez dietetyczny kwas fitynowy.

text: Między populacjami ludzkimi istnieją duże różnice w częstości występowania raka okrężnicy. Dowody epidemiologiczne wskazują, że na różnice te silnie wpływa kraj zamieszkania i stwierdzono ujemną korelację między zawartością błonnika w diecie a częstością występowania raka okrężnicy. To doprowadziło do hipotezy, że diety bogate w błonnik są w pewien sposób ochronne. Jednak ponowna analiza danych żywieniowych dostarcza równie silnego wsparcia dla hipotezy, że elementem ochronnym może być kwas fitynowy (heksafosforan inozytolu). Ta stabilna termicznie i kwasowo substancja występuje w dużym stężeniu w wielu produktach spożywczych, w tym w ziarnach zbóż, orzechach i nasionach. Kwas fitynowy tworzy chelaty z różnymi metalami i hamuje szkodliwe reakcje redoks katalizowane żelazem. Ponieważ wykazano, że bakterie okrężnicy wytwarzają rodniki tlenowe w znacznych ilościach, dietetyczny kwas fitynowy może tłumić uszkodzenia oksydacyjne nabłonka jelitowego i sąsiednich komórek. Rzeczywiście, szybko gromadzone dane z modeli zwierzęcych wskazują, że suplementacja diety kwasem fitynowym może zapewnić znaczną ochronę przed eksperymentalnie wywołanym rakiem okrężnicy. Jeśli dalsze badania przyniosą dodatkowe wsparcie dla tej hipotezy, celowe zwiększenie zawartości kwasu fitowego w diecie stanowiłoby prostą metodę zmniejszenia ryzyka karcynogenezy okrężnicy.


title: Heksafosforan inozytolu (IP6) hamuje kluczowe zdarzenia przerzutów raka: II. Wpływ na integryny i zrosty ogniskowe.

text: TŁO: Wykazaliśmy, że heksafosforan inozytolu (IP6), naturalny związek i silny środek przeciwnowotworowy, hamował adhezję komórek rakowych do białek macierzy zewnątrzkomórkowej (ECM), prowadząc w ten sposób do hamowania migracji i inwazji komórek. W adhezji komórek do ECM pośredniczą specyficzne integryny powierzchni komórki, które przekazują sygnały wewnątrzkomórkowe poprzez ich interakcję i aktywację innych białek rekrutowanych do ogniskowej adhezji. Stawiamy hipotezę, że IP6 zmniejsza adhezję komórek poprzez tłumienie receptorów integryn i ich późniejszego szlaku sygnałowego. MATERIAŁY I METODY: Przeanalizowaliśmy ekspresję integryn w wysoce inwazyjnych komórkach ludzkiego raka piersi MDA-MB 231 bez receptorów estrogenowych wystawionych na działanie IP6 metodą cytometrii przepływowej. Ekspresję ogniskowych białek adhezyjnych badano za pomocą immunocytochemii i Western blot. WYNIKI: Leczenie IP6 spowodowało znaczący (P < 0,005) spadek ekspresji heterodimerów integryny alfa 2 beta 1 (receptor kolagenowy), alfa 5 beta 1 (receptor fibronektyny) i alfa v beta 3 (receptor witronektyny); cytometria przepływowa wykazała, że to podjednostka alfa 5 była obniżona (<0,001). Jednak na ekspresję podjednostek alfa 2, alfa v, beta 1 i beta 3 nie miało wpływu traktowanie IP6. Gdy oceniano ekspresję integryn na powierzchni komórki, nastąpił dramatyczny 82% spadek ekspresji alfa 5 beta 1 na komórkach traktowanych IP6 (P < 0,0001), co wskazuje na spadek ekspresji heterodimerów na powierzchni komórki. Nie zaobserwowano żadnego efektu, gdy jako kontrolę zastosowano heksasiarczan inozytolu (IS6), analog IP6. Immunocytochemia wykazała brak skupienia paksyliny; Białka ufosforylowane tyrozyną w komórkach traktowanych IP6 były nieciągłe i rozproszone na obwodzie komórki, podczas gdy wzory były bardziej gęste i zlokalizowane w komórkach kontrolnych. Zgodnie z tymi obserwacjami, autofosforylacja ogniskowej kinazy adhezyjnej (FAK) przy reszcie tyrozyny-397 została zahamowana, aczkolwiek umiarkowanie, przez traktowanie IP6, co sugeruje regulację w dół w ścieżce sygnalizacyjnej, w której pośredniczy integryna. WNIOSEK: Wyniki tego badania wskazują, że indukowane przez IP6 hamowanie adhezji, migracji i inwazji komórek rakowych może odbywać się poprzez modulację dimeryzacji integryn, ekspresji na powierzchni komórki i szlaku sygnałowego związanego z integryną.


title: Wpływ IP6 na produkcję ludzkich cytokin neutrofilowych i morfologię komórek.

text: Heksafosforan inozytolu (IP6) ma właściwości przeciwnowotworowe, ale ostatnio zaobserwowano inne funkcje pozakomórkowe dla IP6, w tym zwiększenie produkcji ponadtlenku i fagocytozy przez neutrofile w obecności bodźców mikrobiologicznych. W badaniu tym zbadano inne zapalne funkcje IP6 na przylegających neutrofilach. Wpływ IP6 na uwalnianie IL-8, czynnika martwicy nowotworu (TNF-alfa) i IL-6 przez neutrofile przyczepione do plastiku lub lamininy przez okres do 6 godzin w odpowiedzi na stymulację lipopolisacharydem lub N-formylo-Met- Zbadano Leu-Phe (fMLP). Wzrost wydzielania IL-8 przez stymulowane komórki wystąpił w obecności IP6. Inkubacja komórek przyłączonych do lamininy z samym IP6 (100-250 BM) nie wpływała na morfologię komórek, ale w obecności 10(-7) M fMLP zmieniał kształt komórek. Bezpośrednim wpływem IP6 na funkcję komórki było wywołanie przedłużonego składania F-aktyny. Tak więc, ekspozycja neutrofili na niskie poziomy IP6 wydaje się modulować selektywne funkcje neutrofili.


title: IP6: nowy środek przeciwnowotworowy.

text: Sześciofosforan inozytolu (InsP6 lub IP6) jest wszechobecny. W stężeniach od 10 mikroM do 1 mM, IP6 i jego niższe formy fosforylowane (IP(1-5)), a także inozytol (Ins) są zawarte w większości komórek ssaków, gdzie są ważne w regulowaniu ważnych funkcji komórkowych, takich jak transdukcja sygnału, proliferacja i różnicowanie komórek. Uderzające działanie przeciwrakowe IP6 wykazano zarówno in vivo, jak i in vitro, co jest oparte na hipotezach, że egzogennie podawany IP6 może ulegać internalizacji, defosforylacji do IP(1-5) i hamować wzrost komórek. Istnieją dodatkowe dowody na to, że sam Ins może dodatkowo wzmocnić działanie przeciwnowotworowe IP6. Poza zmniejszaniem proliferacji komórkowej, IP6 powoduje również różnicowanie komórek nowotworowych, często powodując powrót do normalnego fenotypu. Dane te silnie wskazują na zaangażowanie szlaków transdukcji sygnału, genów regulujących cykl komórkowy, genów różnicowania, onkogenów i być może genów supresorowych guza w wywoływaniu obserwowanego działania przeciwnowotworowego IP6.


title: Badania in vitro potencjalnych korzyści zdrowotnych bobu australijskiego (Vicia faba L.): zdolności chemoprewencyjne i hamujące ...

text: Właściwości funkcjonalne, w tym właściwości antyoksydacyjne i chemoprewencyjne, a także działanie hamujące na konwertazy angiotensyny (ACE), α-glukozydazę i lipazę trzustkową trzech genotypów bobu australijskiego (Nura, Rossa i TF(Ic*As) *483/13) badano przy użyciu szeregu testów in vitro. Chromatogramy on-line testu derywatyzacji pokolumnowej w połączeniu z HPLC wykazały istnienie aktywnych związków fenolowych (garb) w barwnych genotypach, których brakowało w białej linii hodowlanej TF(Ic*As)*483/13. Pieczenie zmniejszyło zawartość fenoli i zmniejszyło aktywność przeciwutleniaczy o 10-40%, co zmierzono w testach opartych na odczynnikach (difenylopikrylohydrazyl, 2,2'-azyno-bis(kwas 3-etylobenztiazolino-6-sulfonowy) i zdolność absorpcji rodników tlenowych) we wszystkich genotypach. Test aktywności antyoksydacyjnej w oparciu o kulturę komórkową (komórkowa aktywność antyoksydacyjna) wykazał wzrost aktywności w kolorowych genotypach po prażeniu. Ekstrakty z bobu wykazywały zdolność ochrony komórek przed uszkodzeniem DNA indukowanym przez H2O₂ (ocenione na komórkach RAW264.7) i hamowały proliferację wszystkich ocenianych ludzkich linii komórkowych raka (BL13, AGS, Hep G2 i HT-29). Jednak wpływ ekstraktów z bobu na nietransformowane komórki ludzkie (CCD-18Co) był znikomy. Analizy cytometrii przepływowej wykazały, że ekstrakty z bobu skutecznie indukowały apoptozę komórek HL-60 (ostra białaczka promielocytowa). Ekstrakty z bobu wykazywały również działanie hamujące ACE, α-glukozydazę i lipazę trzustkową. Ogólnie rzecz biorąc, ekstrakty z Nury (o kolorze płowożółtym) i Rossa (o kolorze czerwonym) były porównywalne, podczas gdy TF(Ic*As)*483/13 (o kolorze białym) zawierał najniższą zawartość fenoli i wykazywał najmniejszą aktywność przeciwutleniającą i hamującą enzymy . Wyniki te są ważne dla promowania wykorzystania bobu w diecie człowieka dla różnych korzyści zdrowotnych.


title: Skuteczność IP6 + inozytol w leczeniu chorych na raka piersi otrzymujących chemioterapię: prospektywne, randomizowane, pilotażowe badanie kliniczne

text: Tło Przeprowadzono prospektywne, randomizowane, pilotażowe badanie kliniczne w celu oceny korzystnego wpływu heksafosforanu inozytolu (IP6) + inozytolu u chorych na raka piersi leczonych adiuwantową terapią. Pacjenci i metody W latach 2005-2007 monitorowano pacjentki z inwazyjnym rakiem przewodowym piersi, u których wskazano polichemioterapię. W badaniu wzięło udział czternastu pacjentów w tym samym stadium przewodowego inwazyjnego raka piersi, podzielonych na dwie randomizowane grupy. Jedna grupa została poddana przyjmowaniu IP6 + Inozytol, podczas gdy druga grupa przyjmowała placebo. W obu grupach pacjentów monitorowano te same parametry laboratoryjne. Po zakończeniu leczenia wszyscy pacjenci wypełnili kwestionariusze QLQ C30 i QLQ-BR23 w celu określenia jakości życia. Wyniki Pacjenci otrzymujący chemioterapię wraz z IP6 + Inozytol nie mieli cytopenii, spadku liczby leukocytów i płytek krwi. Liczba czerwonych krwinek i markery nowotworowe nie uległy zmianie w obu grupach. Jednak pacjenci, którzy przyjmowali IP6 + Inozytol mieli znacznie lepszą jakość życia (p = 0,05) i stan funkcjonalny (p = 0,0003) i byli w stanie wykonywać codzienne czynności. Wniosek IP6 + Inozytol jako terapia wspomagająca jest cenną pomocą w łagodzeniu skutków ubocznych i zachowaniu jakości życia wśród pacjentów leczonych chemioterapią.


title: Tradycyjne diety niezachodnie.

text: W kulturach tradycyjnych równoważenie zdrowia ze zrównoważonym stylem życia było podstawowym przekonaniem. Choroby współczesnej cywilizacji były rzadkie. Rdzenni mieszkańcy mają wzorce chorób bardzo różniące się od cywilizacji zachodniej; jednak szybko zapadają na choroby, które kiedyś były narażone na zachodnią żywność i styl życia. Jedzenie i lekarstwa były splecione ze sobą. Wszystkie kultury używały specjalnej lub funkcjonalnej żywności, aby zapobiegać chorobom. Żywność może być używana w różnym czasie jako żywność lub lekarstwo. Żywność, uprawa i metody gotowania maksymalizowały zdrowie i dobre samopoczucie społeczności. Dzięki metodom przekazywanym z pokolenia na pokolenie wykorzystano procesy gotowania, które zwiększyły biodostępność minerałów i składników odżywczych. Ten artykuł koncentruje się na tym, co naukowcy zaobserwowali na temat tradycji żywieniowych rdzennych mieszkańców, ich wzorców chorobowych, stosowania określonych pokarmów i czynników środowiskowych, które wpływają na ludzi, którzy nadal jedzą tradycyjne potrawy.


title: Aktywność antyangiogenna heksafosforanu inozytolu (IP6).

text: Znaczącą aktywność przeciwnowotworową naturalnie występującego węglowodanu heksafosforanu inozytolu (IP (6)) opisano w wielu modelach raka. Ponieważ guzy wymagają angiogenezy do wzrostu i przerzutów, stawiamy hipotezę, że IP(6) zmniejsza wzrost guza poprzez hamowanie angiogenezy. Ponieważ angiogeneza zależy od interakcji między komórkami śródbłonka i guza, zbadaliśmy wpływ IP(6) na obie. IP(6) hamował proliferację i indukował różnicowanie komórek śródbłonka in vitro; wzrost komórek śródbłonka aorty bydlęcej (BAEC) oceniany w teście proliferacji MTT był hamowany w sposób zależny od dawki (IC(50) = 0,74 mM). Połączenie IP(6) i wazostatyny, fragmentu kalretykuliny o aktywności antyangiogennej, było synergistycznie lepsze w hamowaniu wzrostu niż którykolwiek ze związków. IP(6) hamował tworzenie rurek ludzkich komórek śródbłonka żyły pępowinowej (HUVEC) (różnicowanie naczyń włosowatych in vitro) na odtworzonej macierzy zewnątrzkomórkowej, Matrigel i rozerwanych rurkach wstępnie uformowanych. IP(6) istotnie zmniejszał tworzenie naczyń indukowane zasadowym czynnikiem wzrostu fibroblastów (bFGF) (P < 0,01) in vivo w teście czopu Matrigel. Ekspozycja HepG2, ludzkiej linii komórkowej wątrobiaka, na IP(6) przez 8 godzin, skutkowała zależnym od dawki zmniejszeniem poziomów mRNA czynnika wzrostu śródbłonka naczyniowego (VEGF), co oceniono za pomocą RT-PCR. Traktowanie IP(6) komórek HepG2 przez 24 godziny również znacząco obniżyło poziomy białka VEGF w kondycjonowanej pożywce, w sposób zależny od stężenia (P = 0,012). Tak więc IP(6) ma hamujący wpływ na indukowaną angiogenezę.


title: Ochrona przed rakiem poprzez dietetyczny IP6 i inozytol.

text: Heksafosforan inozytolu (IP(6)) jest naturalnie występującym węglowodanem polifosforylowanym, obficie obecnym w wielu źródłach roślinnych oraz w niektórych dietach bogatych w błonnik, takich jak zboża i rośliny strączkowe. Oprócz tego, że znajduje się w roślinach, IP(6) jest zawarty w prawie wszystkich komórkach ssaków, chociaż w znacznie mniejszych ilościach, gdzie jest ważny w regulowaniu ważnych funkcji komórkowych, takich jak transdukcja sygnału, proliferacja i różnicowanie komórek. Od dawna IP(6) jest uznawany za naturalny przeciwutleniacz. Ostatnio wiele uwagi poświęcono IP(6) ze względu na swoją rolę w zapobieganiu nowotworom i kontroli eksperymentalnego wzrostu guza, progresji i przerzutów. Ponadto IP(6) ma inne znaczące korzyści dla zdrowia ludzkiego, takie jak zdolność do wzmacniania układu odpornościowego, zapobiegania patologicznemu zwapnieniu i tworzeniu kamieni nerkowych, obniżania podwyższonego poziomu cholesterolu w surowicy i zmniejszania patologicznej aktywności płytek krwi. W tym przeglądzie pokazujemy skuteczność i omawiamy niektóre mechanizmy molekularne rządzące działaniem tego środka dietetycznego. Egzogennie podawany IP(6) jest szybko wchłaniany do komórek i defosforylowany do niższych fosforanów inozytolu, co dalej wpływa na szlaki transdukcji sygnału, powodując zatrzymanie cyklu komórkowego. Uderzające działanie przeciwnowotworowe IP(6) wykazano w różnych modelach eksperymentalnych. Oprócz zmniejszania proliferacji komórek IP(6) indukuje również różnicowanie komórek złośliwych. Zwiększona odporność i właściwości przeciwutleniające również przyczyniają się do niszczenia komórek nowotworowych. Wstępne badania na ludziach pokazują, że IP(6) i inozytol, cząsteczka prekursorowa IP(6), wydają się wzmacniać działanie przeciwnowotworowe konwencjonalnej chemioterapii, kontrolują przerzuty nowotworowe i poprawiają jakość życia. Ponieważ jest on obficie obecny w regularnej diecie, skutecznie wchłaniany z przewodu pokarmowego i bezpieczny, IP(6) + inozytol jest bardzo obiecujący w naszych strategiach zapobiegania i leczenia raka. Jest wystarczająco dużo dowodów, aby uzasadnić rozpoczęcie badań klinicznych na pełną skalę na ludziach.


title: Wpływ heksafosforanu inozytolu na ekspresję wybranych metaloproteinaz i ich tkankowych inhibitorów w komórkach raka okrężnicy stymulowanych IL-1β

text: Wprowadzenie Wielokrotnie wykazano, że metaloproteinazy macierzy (MMP) odgrywają bardzo aktywną rolę w degradacji macierzy zewnątrzkomórkowej związanej z inwazją nowotworu i przerzutami. Inhibitory tkankowe MMP (TIMP) są dobrze znane ze swojej zdolności do hamowania aktywności MMP, a tym samym do hamowania progresji złośliwości. Uznano, że heksafosforan inozytolu (kwas fitynowy IP6) ma zarówno działanie zapobiegawcze, jak i terapeutyczne przeciwko różnym nowotworom, w tym okrężnicy. W badaniach in vitro wykazano, że IP6 hamuje adhezję i migrację komórek rakowych. W niniejszym badaniu oceniano wpływ IP6 na ekspresję genów MMP i TIMP w niestymulowanej i stymulowanej IL-1β linii komórkowej raka okrężnicy Caco-2. Materiały i metody Zastosowano QRT-PCR w czasie rzeczywistym do walidacji poziomu transkrypcji wybranych genów MMP i TIMP w komórkach Caco-2 po traktowaniu 1 ng/ml IL-1β, 2,5 mM IP6 i obydwoma dla 6, 12 i 24 godz. Wyniki Stymulacja komórek IL-1β spowodowała jedynie nadekspresję MMP i ich mRNA TIMP. Znaczący spadek podstawowej ekspresji MMP-13, MMP-3, MMP-2 i TIMP-1 osiągnięto przez IP6. IP6 był również skutecznym regulatorem w dół transkrypcji genów MMP-1, MMP-9 i TIMP-2 stymulowanym przez IL-1β w 6-godzinnej hodowli. Po 12 godzinach ekspresja mRNA MMP-2 indukowana przez IL-1β została znacznie zmniejszona przez IP6. Wniosek Cytokina prozapalna IL-1β zwiększa ekspresję mRNA MMP i TIMP w komórkach nabłonkowych raka okrężnicy Caco-2. IP6 (2,5 mM) wpływa na konstytutywną ekspresję zarówno genów MMP, jak i TIMP oraz reguluje w dół stymulowaną przez IL-1β transkrypcję niektórych z tych genów. IP6 wywiera działanie przeciwprzerzutowe poprzez modulację ekspresji genów MMP i TIMP, aby zapobiec migracji i inwazji komórek rakowych.


title: Dieta a rak jelita grubego: badanie kliniczno-kontrolne w Grecji.

text: Badanie kliniczno-kontrolne sprawdzające rolę diety w zachorowalności na raka jelita grubego zostało przeprowadzone w Atenach w Grecji, w populacji charakteryzującej się jednorodnością etniczną, ale znaczną heterogenicznością w odniesieniu do nawyków żywieniowych. Seria przypadków obejmowała 100 kolejnych pacjentów z histologicznie potwierdzonym rakiem jelita grubego przyjętych do dwóch dużych szpitali w Atenach w okresie 16 miesięcy; seria kontrolna składała się z pacjentów ortopedycznych, przyjętych do tych samych szpitali w tym samym okresie, indywidualnie dobranych do przypadków indeksowych według wieku i płci. Ten sam ankieter uzyskał wywiady żywieniowe dotyczące częstotliwości spożycia (miesięcznie lub tygodniowo) około 80 artykułów żywnościowych. Przypadki odnotowały znacznie rzadsze spożycie warzyw (w szczególności buraków, szpinaku, sałaty i kapusty) oraz, niezależnie, znacznie częstsze spożycie mięsa (zwłaszcza jagnięciny i wołowiny). Pomiędzy tymi dwoma skrajnościami (dieta bogata w warzywa, uboga w mięso w porównaniu z dietą bogata w mięso i uboga w warzywa) wydaje się, że istnieje wskaźnik ryzyka wynoszący około 8, wystarczający (pod względem wielkości i kierunku), aby wyjaśnić znaczną część międzynarodowych różnic w zakresie częstość występowania raka jelita grubego. Nie stwierdzono istotnych powiązań z piwem lub innymi napojami alkoholowymi oraz nie odnotowano istotnych interakcji w odniesieniu do wieku, płci i lokalizacji anatomicznej (okrężnica vs odbytnica).


title: Dietetyczna supresja raka okrężnicy. Błonnik czy fitynian?

text: Częstość występowania raka okrężnicy różni się znacznie w różnych populacjach ludzkich. Sugeruje się, że zawartość błonnika pokarmowego ma ogromne znaczenie i jest odwrotnie skorelowana z występowaniem raka okrężnicy. Jednak diety bogate w błonnik nie zawsze są skorelowane z niską częstością występowania raka okrężnicy, co sugeruje udział dodatkowych składników diety. Heksafosforan inozytolu (kwas fitynowy) jest obfitym składnikiem nasion roślin obecnym w wielu, ale nie we wszystkich dietach bogatych w błonnik. Autorzy odkryli, że kwas fitynowy jest silnym inhibitorem generowania przez żelazo niebezpiecznego utleniacza, rodnika hydroksylowego. W niniejszym dokumencie autorzy proponują, że hamowanie wewnątrzokrężniczego wytwarzania rodników hydroksylowych poprzez chelatowanie reaktywnego żelaza przez kwas fitynowy może pomóc w wyjaśnieniu hamowania karcynogenezy okrężnicy i innych chorób zapalnych jelit przez diety bogate w kwas fitynowy.


title: Rak prostaty i heksafosforan inozytolu: skuteczność i mechanizmy.

text: Obecnie dostępne są obszerne dane naukowe sugerujące potencjalną rolę dietetycznych i nieżywieniowych fitochemikaliów w zapobieganiu i kontroli wzrostu i progresji raka prostaty (PCA). PCA jest chorobą populacji starszych mężczyzn o stosunkowo wolniejszym tempie wzrostu i progresji w porównaniu z większością innych nowotworów, a zatem jest chorobą kandydującą do interwencji zapobiegawczej. Ogólnie rzecz biorąc, wzrost i progresja PCA obejmują nieprawidłową sygnalizację mitogenną i przeżywalność oraz rozregulowany postęp cyklu komórkowego, któremu towarzyszy stopniowa akumulacja zmian genetycznych i epigenetycznych na przestrzeni lat. Kilka mechanizmów, w tym nadekspresja czynników wzrostu, przeżycia i angiogennych oraz ich receptorów, wraz z utratą/spadkiem supresora nowotworu p53, siatkówczaka i inhibitora kinazy zależnej od cyklin, powiązano ze wzrostem i progresją PCA. Dlatego też fitochemikalia ukierunkowane na te zdarzenia molekularne mogą odgrywać obiecującą rolę w profilaktyce i/lub terapii PCA. Heksafosforan inozytolu (IP6) jest głównym składnikiem większości zbóż, roślin strączkowych, orzechów, nasion oleistych i soi. Przyjmowany doustnie jako dostępny bez recepty suplement diety/odżywki i jest uznawany za oferujący szereg korzyści zdrowotnych bez żadnej znanej toksyczności. Skuteczność przeciwnowotworową IP6 in vitro zaobserwowano w wielu ludzkich, mysich i szczurzych komórkach raka prostaty. Zakończone badania pokazują również, że doustne karmienie IP6 hamuje wzrost ludzkiego heteroprzeszczepu PCA u nagich myszy bez toksyczności. W niedawno zakończonym badaniu pilotażowym zaobserwowaliśmy podobny zapobiegawczy wpływ IP6 na nowotwór prostaty w modelu TRAMP. Badania mechanistyczne wskazują, że IP6 jest ukierunkowany na sygnalizację mitogenną i przeżywalność, a także progresję cyklu komórkowego w komórkach PCA. Wykazano również, że IP6 celuje w zdarzenia molekularne związane z angiogenezą. Co więcej, IP6 ma plejotropowe cele molekularne dla jego ogólnej skuteczności przeciwko PCA, a zatem może być odpowiednim kandydującym środkiem do interwencji zapobiegawczej tego nowotworu u ludzi.