section_heading: Teorija
paragraph_text: Dvostruka artikulacija odnosi se na dvodijelnu govornu strukturu koja se primarno dijeli na značenjske jedinice (poput riječi ili morfema) i sekundarno na razlikovne jedinice (poput zvukova ili fonema). Primjerice, hrvatska riječ „bol” sadrži glasove /b/, /o/ i /l/, koji sami po sebi ne nose nikakvo značenje. Ti zvukovi, koji se u jezikoslovlju nazivaju fonemima, dio su druge i najniže razine artikulacije u hijerarhiji organizacije govora. Na višoj, prvoj razini organizacije (u što se ubrajaju morfologija, sintaksa i semantika) ti se fonemi, koji zasebno nemaju nikakvo značenje, kombiniraju i pretvaraju u značenjske jedinice.