paragraph_text: Medina Azahara (arapski: مدينة الزهراء‎ Madīnat az-Zahrā, tj. „Sjajni grad”) su ruševine carskog grada kojega je 936. godine izgradio vladar Córdobe, Abd-ar-Rahman III. al-Nasir (912. – 961.). Nalazi se osam kilometara od zapadne periferije Cordobe, u Španjolskoj planinskoj regiji Sierra Morena. Grad je tada bio glavni grad Al-Andalusa sa srcem uprave i vlade unutar svojih zidina. Grad je izgrađen uglavnom iz političkih i ideoloških razloga, jer je dostojanstvo kalifa zahtijevalo osnivanje novog grada kao simbola njegove moći. U tom smislu, grad sadrži važne zgrade, uključujući džamije, prijestolnu dvoranu, administrativne urede i upravu, ali i barake, kupke i akvedukte. Grad je potpuno opustošen i napušten početkom građanskog rata u Al-Andalusu 1010. godine. Ostaci grada zaboravljeni su gotovo 1000 godina sve do ponovnog otkrivanja početkom 20. stoljeća. Ovaj kompletni urbani ansambl ima infrastrukturu kao što su ceste, mostovi, vodeni sustavi, zgrade, ukrasni elementi i svakodnevni objekti. On pruža dubinsko znanje o sada nestaloj zapadnoj islamskoj civilizaciji Al-Andalu, na vrhuncu svoje raskoši. Zbog toga je 2018. godine upisan na UNESCOv popis mjesta svjetske baštine u Europi.<ref>Caliphate City of Medina Azahara na službenim stranicama UNESCO-a Pristupljeno 3. srpnja 2018. mini|lijevo|<center>Pogled na arheološki lokalitet Medina Azahara