section_heading: Poslijeratni francuski kolonijalizam i oslobodilački rat
paragraph_text: Ugovorom definirana kao mala vojna nazočnost ona brzo doseže brojku od 15.000 francuskih vojnika. U pregovorima koji se nastavljaju Francuska postaje sve tvrđi pregovarač što 20. studenog kulminira sukobom francuskih i vijetnamskih vojnika kada je francuska krstarica otvorila vatru u luci Haiphong. Nedugo zatim, 19. prosinca, francuske snage naređuju snagama Viet Mina da polože oružje i priznaju francusku vlast. Viet Min odgovara napadom i započinje rat. Ho Ši Min pismenim putem traži američku pomoć, ali američki predsjednik Harry S. Truman staje na stranu Francuske. Nakon američkog odbijanja Sovjetski Savez i Kina ponudili su Ho Ši Minu vojnu pomoć. Ho je prihvatio pomoć u tenkovima, brodovima, zrakoplovima i raketama, ali odbija nazočnost stranih trupa na vijetnamskom tlu. Bitka kod Dien Bien Phua 1954. godine obilježila je konačan poraz francuskih snaga u Sjevernom Vijetnamu. Mirovnim sporazumom u Ženevi 1954. godine zaključena je podjela Vijetnama na Sjeverni (Demokratska Republika Vijetnam) i Južni (Republika Vijetnam). Ho Ši Min se ubrzo u Južnom Vijetnamu aktivirao Fronta nacionalnog oslobođenja Južnog Vijetnama (FLN), koji je na Jugu vodio gerilski rat s ciljem konačnog ujedinjenja dvaju Vijetnama. Viet Cong je primao pomoć od Sjevernog Vijetnama uglavnom preko Laosa koristeći tzv. Ho Ši Minov put.<ref>The Economist, 26 February 1983.