section_heading: Zemljopis
paragraph_text: Jezero Hamun-e Džaz-Murijan nalazi se na zapadnom dijelu istoimene geološke depresije i proteže se duljinom od 70 km u smjeru sjever-jug, dok mu se poprečna širina kreće do 40 km. Njegove obalne granice teško su odredive zbog promjenjivog vodostaja odnosno blagog nagiba terena i uglavnom su močvarnog karaktera. Najmanja nadmorska visina jezerskog dna iznosi 365 m čime zajedno s Kaspijskim jezerom i Dašt-e Lutom spada u najniže depresije iranske unutrašnjosti. Depresija je određena Šah-Saravanom (odvojak Srednjoiranskog gorja) na sjeveru, Istočnoiranskim gorjem na istoku, Bašakerdom na jugu, te nizom manjih planina na zapadu. Prostrana ravan sastoji se od pliocensko-holocenskog aluvija nanošenog tekućicama, dok se na rubnim dijelovima pojavljuju izraženi stratigrafski kontrasti. Prema Makranu na jugu prevladava obojeni melanž, mješavina sedimentnih i magmatskih stijena iz perioda krede. Na sjeveru prema Dašt-e Lutu javljaju se permski vapnenac promjenjive debljine i eocenske magmatske stijene s jastucima lave u flišu. Prema zapadu prevladavaju jurski pješčenjaci s obiljem amonita, a u okolici Rudbara javlja se i zona od nekoliko četvornih kilometara s rogovačom i epidotnim škriljcem koji se prožimaju s filitima i grubo kristaliziranim mramorom. Na istoku se uglavnom pojavljuju sedimenti fliša i molase oblikovani od krede nadalje.