paragraph_text: Već u prvom stavku Gustav Mahler uvodi nas u melodijski svijet koji oscilira od gotovo vojničke snage eterične nostalgije. Skladatelj s vragolastim zadovoljstvom obrađuje ovu temu tako što se natječe sam sa sobom kako ne bi ostao zarobljenik jednog tonaliteta ili jedne boje. Trube najčudesnije simboliziraju blještavu snagu vojničkih koračnica tako dragih Gustavu Mahleru. Što se tiče flaute, ona predstavlja melankonično sanjarenje, koje se malo - pomalo uvlači u partituru. A završnica ovoga stavka krajnje je zagonetna.