section_heading: Ugljična vlakna
paragraph_text: Ugljična vlakna se mogu koristiti za izradu vrlo jakih tekstila. Dobivaju se iz već oblikovanih drugih organskih vlakana, pretežito poliakrilonitrilnih vlakana velike čvrstoće, a u manjoj mjeri i od celuloznih viskoznih vlakana, te iz smolastog ostatka nakon pirolize nafte (tzv. mezofazna smola). Neovisno o vrsti ishodišnoga materijala, proces dobivanja provodi se termičkom obradbom u nekoliko stupnjeva (predobradba i karbonizacija). U njemu se pod strogo definiranim uvjetima i procesnim parametrima iz početnoga materijala postupno uklanjaju svi kemijski elementi osim ugljika, uz njegovu istodobnu postupnu ciklizaciju. Kod proizvodnje grafitnih vlakana, u završnoj se obradbi ciklička struktura ugljika grafitiranjem oblikuje u grafitnu. Prva ugljična vlakna su izrađena od zraka, ali poliakrilonitril je postao najčešći polazni materijal. Za svoje prve radne električne svjetiljke, Joseph Wilson Swan i Thomas Edison upotrijebili su ugljikove niti od pirolize pamučnih vlakna i od bambusa.<sup>[3]</sup>