section_heading: Arhitektura
paragraph_text: U središnjoj Europi mediteranski oblici se uvode kasnije, nakon osnivanja prvih samostana (paradoksalno, temelji redovničkog života su s germanskog područja - britanskog otočja, te se u Njemačkoj nazivaju Schottenklöster - „škotski samostan”). Takvi su Opatija Luxeuil (Francuska 585.), Kneževska opatija St. Gallen (Švicarska, 613.), Opatija Echternach (Luksemburg, 698.), Opatija Fulda (Njemačka, 744.), Opatija Lier (Belgija, 750.), Opatija Lorsch (Njemačka, 764.). Zajedničke su im uporaba kamena i drveta s kamenim krovovima zabata uokvireni cilindričnim kulama, slično drevnim nadgrobnim spomenicima. Kasnije, u skandinavskim zemljama, hof (predkršćanski germanski hram) se pretvara u crkvu zadržavajući oblike i materijale (nor. stavkirke), kao što je Urneška drvena crkva (vikinška umjetnost).