section_heading: Druga faza obnove
paragraph_text: Godine 1616. samostan je spaljen tijekom Austro-venecijanskog rata nakon čega je uslijedila faza barokizacijske obnove. Najraniji datirani zahvat je izgradnja nove sakristije 1693. godine kojim je nekoć samostalno istočno krilo stambene funkcije spojeno sa svetištem crkve. Obnovljeno je zapadno krilo koje se tlocrtno i funkcionalno bitno razlikovalo od ostalih krila, jer su se u njemu nalazile reprezentativne sobe, arhivi i zbirke dragocjenosti. Iz temelja se gradi novo južno krilo kojim se formirao današnji zatvoreni oblik samostanskog kompleksa s dugim hodnikom koji je omogućavao pristup svim prostorijama tog krila. Kao konačna intervencija barokne faze obnove važno je navesti izgradnju nove crkve koja je zadržala orijentaciju ranije, ali uz produženje prema zapadu što je rezultiralo spajanjem zvonika s prostorom crkve. Prema izvještaju vizitacije Ivana Kristolovca moguće je utvrditi kako je već 1719. godine prostor crkve dovršen te se čekalo na njenu posvetu i dovršenje zapadnog pročelja.