section_heading: Radnja
paragraph_text: Nakon simfonijskog interludija, Canio/Pagliaccio mora se lažno predstavljati kao izdani suprug u farsi, ali stvarnost ima prednost pred fikcijom (No, Pagliaccio non son) i on nastavlja govor prekinut neposredno prije, predbacujući Neddi/Colombini njegovu nezahvalnost i govoreći joj da se njegova ljubav sada promijenila u mržnju prema ljubomori. Žena, uplašena, pokušava održati komični ton, ali onda, ugrožena, oštro reagira. Beppe bi želio intervenirati, ali Tonio, uzbuđen situacijom, za koju je odgovoran svojim otkazom, sprječava ga, dok gledatelji, isprva privučeni transformacijom farse u dramu, prekasno shvaćaju da ono što vide više nije fikcija. Suočen s Neddinim odbijanjem da izgovori ime svog ljubavnika, Canio je prvo izbode na smrt, a zatim ju Silvio, prisutan u publici, požuri na pozornicu kako bi joj pomogao.