section_heading: Nastanak Despotovine
paragraph_text: mini|lijevo|280px|Epirska Despotovina od 1205. do1230. Despotovinu je utemeljio 1205. godine Mihael I. Komnen Duka, bratić bizantskih careva Izaka II. Angela i Aleksija III. Angela. Mihael I. isprva je bio u čvrstom savezu s Bonifacijem I. od Montferata, ali nakon što je izgubio Moreju (Peloponez) od Franaka u Bitci kod Maslinskog gaja kod Kundurosa, on je otišao u Epir, gdje se držao za slijednika bizantskog upravitelja stare teme Nikopol, potom se pobunio protiv Bonifacija. Epir je ubrzo je postao novi dom mnogih grčkih izbjeglica iz Konstantinopolisa, Tesalije i Peloponeza, a Mihael I. dosegao je slavu drugog Noe, spašavajući brojne bizantske plemićke obitelji od latinskog pogroma. Ivan X. Kamateros, Carigradski patrijarh, nije ga držao za zakonitog vlastodršca, te se zbog toga rađe priklonio Teodoru I. Laskarisu u Niceji. Mihajlo I. je zbog toga priznao crkvenu vlast pape Inocenta III. nad Epirom, te prekinuo sve veze s pravoslavnom crkvom.