section_heading: Epirska Despotovina pod Nicejskim i Bizantskim suzerenstvom
paragraph_text: Solunska Kraljevina nakon bitke kod Klokotnice, nikada nakon toga nije uspjela povratiti svoju moć. Teodorov mlađi sin Dimitrije Komnen Duka izgubio je Solunsku Kraljevinu koju mu ju preotelo Nicejsko Carstvo 1246. Tako se Mihajlo II. Komnen Epirski udružio s Latinima protiv Nicejskog Carstva. No već 1248. godine nicejski car Ivan III. Duka Vatac prisilio je Mihaela II. priznati ga za cara, te ga je zauzvrat priznao kao despota Epira. mini|desno|280px|Epirska Despotovina od 1252. do 1315. Car Teodor II. Laskaris postao je saveznik despota Mihajla II. Komnena, njihova djeca oženila su se 1256., a Teodor je kao naknadu za to uzeo epirsku luku Drač. Međutim Mihajlo II. nije htio prihvatiti ovo otimanje svog posjeda, te se 1257. pobunio, potom je uspio pobijediti nicejsku vojsku pod vodstvom Đure Akropolitesa. Kad je Mihajlo II. krenuo sa svojom vojskom na Solunsku Kraljevinu, njega je istovremeno napao sicilijanski kralj Manfred, te mu uspio preoteti dio Albanije i Krf. Mihael II. držeći se one ''protiv koga ne možeš -udruži se'', postao je saveznik Manfredu davši mu svoju kćer Helenu za ženu. Nakon smrti cara Teodora II. Laskarisa, Mihael II. udružio se s Manfredom i Vilimom II. Villehardouinom (Ahajska Kneževina) u borbi protiv novog nicejskog cara Mihajla VIII. Paleologa. Njihov savez bio je vrlo krhak i '' slab, tako da je 1259. Vilim II. zarobljen nakon katastrofalnog poraza u bitci kod Pelagonije.