section_heading: Sava Šumanović
paragraph_text: Nakon spomenute izložbe 1920. odlazi u Pariz. Ondje će naići na stimulativnu umjetničku atmosferu, susresti se s tadašnjim postubističkim stremljenjima te upoznati s Picassovim djelima. Poslije godinu dana provedenih u Lhotovom ateljeu Šumanović se vraća u Zagreb, gdje u studenome te iste 1921. godine održava izložbu u Umjetničkom paviljonu na kojoj predstavlja i svoje pariške radove. Izložba je izazvala suprotna stajališta, ali njezin značaj krije se u tome što je Šumanovićevim posredstvom ostvaren prijenos postkubističkog oblikovnog koncepta u zagrebačku likovnu sredinu.Protić, M., "Slikarstvo XX veka", Spektar, Prva književana komuna, Beograd, Zagreb, MOstar, Jugoslavija, 1982. str. 34. Upravo je on u postekspresionističku klimu Proljetnog salona prvi prenio Lhoteove postkubističke metode. Ipak, dio tadašnje zagrebačke javnosti nije s odobrenjem gledao na Šumanovićev novi slikarski pristup te su mu neki zamjerali navodni kubizam, pritom žaleći za slikarstvom koje je predstavio tek godinu ranije. S druge strane, kritika je bila oduševljena izrazom ''novog Šumanovića. ''Šumanovićeve postukbističke slike karakterizira geometrizacija, plošnost te formiranje likova pomoću ploha kristaličnih odraza, što preuzima od učitelja Lhotea.