section_heading: Etnografija
paragraph_text: Ritualima izolacije, postoje i za tušaua, nešto slično nalazimo među raznim tribalnim zajednicama širom svijeta, kada se ratnik koji je ubio protivnika, mora izvrgnuti čišćenju, u tu svrhu Indijanci američkog Jugoistoka imali su 'bijele gradove' (white towns). Urubu-tušau prilikom 'veoma opasnog' obreda ritualnog smaknuća zarobljenog neprijatelja, mora se povući u višemjesečnu ritualnu izolaciju, koje vrijeme provodi ležeći u hamaku, obješenoj visoko iznad tla. Razlog ove izolacije, kaže britanski antropolog Francis Huxley, je moćna spiritualna sila koja je opasna za krvnikove suplemenike. Cijelo to vrijeme on ne smije stati na tlo. Ako bi došlo do toga da se netko razboli, tušau do bolesnika odlazi gazeći po hasurama koje mu bacaju pod noge. Nakon završetka izolacije Indijanci prave velike količine pića cauin. Tušau tada odlazi do potoka da se opere i umije, a nakon toga vraća se u selo te stane ispred 'kuće za gozbu', okrenut prema istoku. U praskozorje, kad se pojavi sunce, jedan od staraca napravi mu vjeveričinim zubom duboke rane na rukama i nogama, da iscuri 'rđava krv', koje nakon toga žene isperu pamukom i vodom. Oni koji su promatrali ovu scenu puštanja krvi tušaua, također se moraju podvrći ranjavanju ruku i nogu i mućenju mravima i osama koje traje cijelo vrijeme dok ih ove životinjice same ne prestanu bosti. Tušau kroz ovo čitavo vrijeme pleše.