paragraph_text: Guaram je bio sin kneza Levana, mlađeg sina iberijskog kralja Vahtanga I. Gorgasalija i bizantske plemkinje Helene. Bio je član mlađe, nekraljevske grane dinastije Hosroida, koja se naziva Guaramidi, a koja je pod svojom vlašću imala jugozapadna područja Klardžetije i Džavahetije. Kad je 572. godine izbio rat između Bizanta i Perzije, Guaram je bio saveznik armenskom knezu Vardanu III. Mamikonianu, koji je podigao ustanak protiv perzijske vlade. Perzijanci su ugušili ustanak i Guaram se sklonio u Carigrad. Ondje je ostao sve dok se Iberijci ponovno nisu pobunili i zatražili od cara Mauricija da im pošalje iberijskog vladara. On je to učinio, poslavši Guarama, koji je svoje sjedište pronašao u samostanu Mcheta. Guaramova kratka vladavina zabilježena je zbog kovanja vlastitog novca, a pripisuje mu se i osnivanje samostana Džvari. Naslijedio ga je sin Stjepan I.<ref>Martindale, John Robert (1992), The Prosopography of the Later Roman Empire, str. 558., Cambridge University Press, ISBN 0-521-07233-6.Suny, Ronald Grigor, (1994), The Making of the Georgian Nation: 2nd edition, str. 23.-25. Indiana University Press, ISBN 0-253-20915-3