section_heading: Mladost
paragraph_text: thumb|240px|left|Lik Henrika Pomorca na Spomeniku otkrića (Padrão dos Descobrimentos) u Lisabonu Henrik Pomorac je rođen kao treće dijete Ivana I. i njegove žene Philippe Lancasterske, sestre engleskog kralja Henrika IV. Kad je Henriku bilo 21 godina, njegov otac i braća zauzeli su maursku luku Ceutu 1415., koja je dugo vremena bila baza berberskih pirata, i trn u oku portugalaca, jer su iz nje polazili brojni napadi na naselja uz portugalsku obalu, koja su plijenili i rušili, a zatečeno lokalno stanovništvo odvodili i prodavali kao roblje po sahelskoj Africi. Nakon zauzeća Ceute otac mu je dodijelio titulu Vojvode od Visea (kraj oko Coimbre) 1415. Henrik je bio opčinjen mitskom i neistraženom Afrikom, osobito ga je privlačila legenda koja se tad širila po Mediteranu o izgubljenom kraljevstvu Prezbitera Ivana, kao i priče o velikom afričkom bogatsvu u zlatu, slonovači i robovima, a slutio je da se uz obale Afrike može zaobići nesavladiva Sahara i doći do krajeva gdje nema neprijateljskih islamskih Maura pa možda tako doći i do Azije, i njezinih mirodija na kojima su Venecijanci zarađivali prava bogatsva. Afrika i njena obala, postale su vremenom ponovno potpuna nepoznanica za Evropljane. Venecijanske galije koje su tad bile najbolji brodovi za plovidbu po Mediteranu, bile su preteške i prespore za jedrenje po Atlanskom oceanu, zbog tog su po njegovim uputstvima izgrađeni novi, mnogo lakši brodovi karavele koji su omogućavale kapetanima da plove puno brže i dalje, a zbog malog gaza sidre u vrlo malim uvalama, kad im zatreba, ali su isto tako (ako im je to trebalo) mogli ploviti po rijekama. Henrikov interes za geografiju i putovanja, potaknuo je i njegov stariji brat princ Pedro, on je 1425. proputovao dobar dio tadašnje Europe; posjetivši Englesku, Flandriju, Njemačku, Ugarsku, i kneževine Moldaviju i Vlašku, a vratio se preko Italije, Aragona i Kastilje - 1428. Iz Italije mu je donio knjigu Marka Pola o njegovim putovanjima, koja je osobito zaintrigirala Henrika.