section_heading: Čistoća krvi
paragraph_text: "Čistoća krvi" ili "nemješana krv" koja se pripisivala tzv. starim kršćanima bila je, u suštini, ideja bez mnogo osnova. Ako izuzmemo stanovništvo u najsjeverniji dijelovima Iberijskog poluotoka, gotovo da je nemoguće da je postojao neki stanovnik poluotoka koji nije imao nekog pretka muslimanske ili židovske vjeroispovijesti. U doba Rekonkviste kad bi jedan grad bio osvojen, često se dešavalo da je stanovništvo vjeroispovijesti gubitnika bježalo u egzodusima i ostavljalo grad skoro pust, da bi ga pobjednici ponovno naselili stanovništvom vlastite vjeroispovijesti. Međutim, i pored ovog običaja, stanovnici Al-Andalusa, mahom muslimani, uglavnom su na kraju prelazili u kršćanstvo i prilagođavali se društvu kršćanskih osvajača, na isti način kako su to stoljećima ranije učinili kršćani nakon arapskog osvajanja poluotoka u 8. stoljeću. Razlika između starih i novih kršćana, prema tome, nalazi se u tome što su novi kršćani plod posljednjih prisilnih konverzija koje su činile dio politike religijske jedoobraznosti poluotoka koje su započeli katolički kraljevi.