section_heading: Novinarstvo
paragraph_text: thumb|230px|lijevo|Korice Čauševićeve knjige Vazovi i nasihati, koja je tiskana [[Arabica|Čauševićevom arabicom]] Kao student u Istanbulu, Čaušević je počeo pisati u mnogim tadašnjim listovima. Osobito mu je uspješna suradnja bila u listovima Tercünam-i hakitat, Tasvir-i efkâr, a u rodnoj Bosni i Hercegovini u tom periodu je uređivao listove Behar (1906-1907), Tarik i Mekteb. Kao dopisnik listova Tercünam-i hakitat i Tasvir-i efkâr proputovao je Arabiju, Jemen i Egipat. Iz tih zemalja je slao vrlo zapažene tekstove o stanju i prilikama tamošnjih stanovnika. Tom prilikom je obavio i hadž. U Egiptu je boravio preko tri mjeseca. Kada se vratio u Bosnu, bio je suradnik u novinama Biser (1918), Sarajevski list (1918), Gajret (1925), Novi behar (1927–37), Jugoslavenski list (1929), Islamski svijet (1933–35) i Narodna uzdanica (1933–37). Menakibe, svoja sjećanja i doživljaje iz života bosanskohercegovačkih muslimana, objavio je u listu Tarik, a surađivao je i u Muallimu (1910–12). Pored ovih listova, Čaušević je objavljivao tekstove i u drugim listovima, kao što su: Mekteb, Behar, Misbah, Pravda, Hurrijjet, Rad i Merhamet, ''.