paragraph_text: Sin i nasljednik Guarama I., Stjepan je preobratio probizantsku politiku svog oca na proiransku i, zahvaljujući odanosti svojim sasanidskim sizerenima, uspio ponovno staviti Iberiju pod svoj utjecaj. Tbilisi je učinio svojim glavnim gradom. Njegov okretanje od Bizanta također je utjecalo na vjersku situaciju; za razliku od svojih prethodnika, Stjepan se odrekao kalcedonskog i prihvatio mijafizitsko drevno istočno kršćanstvo. Ipak, 608. godine Gruzijska pravoslavna Crkva ponovno je prihvatila kalcedonizam, što je dovelo do raskola sa susjednom Armenskom apostolskom crkvom.<ref>Suny (1994), str. 27. Pred kraj velikog bizantsko-sasanidskog rata, 626. godine, teritorij Gruzije napala je bizantska vojska pod carem Heraklijem, kojoj su se sa sjevera pridružili Gok-Turci i Hazari. Tbilisi je bio pod opsadom, a okupiran je krajem 627. ili početkom 628. godine. Stjepan je zarobljen, a Heraklije ga je dao živog oderati. Adarnaz I., rođak iz stare dinastije Hosroidi, imenovan je novim knezom Iberije.Suny, Ronald Grigor (1994), The Making of the Georgian Nation: 2nd edition, str. 26. Indiana University Press, ISBN 0-253-20915-3<ref>Martindale, John Robert (1992), The Prosopography of the Later Roman Empire, str. 1195.-1196. Cambridge University Press, ISBN 0-521-07233-6.