section_heading: Dolazak Hrvata i Srednji vijek
paragraph_text: Osnovna značajka toga vremena je feudalizam, seljaka-kmetova je znatno veći broj nego li slobodnih seljaka. Poljodjelstvo je jaka privredna grana (pšenica, ječam, ovas, raž, heljda, proso i brzac). Sadilo se i sijalo razno povrće: leće, bob, repa, gomolj i razne vrste zelja. U Bekiji Srednjeg vijeka žito se mljelo u Peć-Mlinima, Tihaljini i Vitini. Seljaci su prerađivali sir, maslo, kožu i vunu, a spremali slaninu i pršut. Od voća najčešće su uzgajali jabuke, badem, kruške, višnje i šljive, a ponegdje su gajili i pčele po starom slavenskom običaju te šafran za začine. Stočarstvo se još više razvija (uzgoj goveda, koza, ovaca, magaraca, svinja i kokoši). Kao i tkački obrt (jedan od obrta) gdje se izrađuju grube vunene tkanine dok se one finije uvoze preko dalmatinskih gradova iz Italije i drugih i azijskih zemalja. Pored izvoza, uvozili su i ulje, limun, naranče, slatkiše, morsku ribu, rogače i žito svake vrste.