Μεταξύ του 1789 και του 1815 το παρεκκλήσι υπηρέτησε ποικιλοτρόπως ως αποθήκη με αλεύρι , μια λέσχη για υψηλή στυλάτοι , και τελικά ως αρχείο για το προξενείο του βοναπάρτη .
Το παρεκκλήσι ήταν πάντα ένα μέρος λατρεία και τίποτα άλλο .