Ήθελα να είμαι ο onewhose αφήνοντας το χολ να πέσει στη σιωπή -- σιωπή , που έχω , από το να μιλάω , έμαθα να αγαπώ . Αλλά τι , όταν κανείς δεν με αγάπησε , να μιλάω , να μιλάω , να μιλάω μέχρι να πω , όπως ο Πίτερ , αυτό που δεν πρέπει να πω ή , όπως απόψε , μέχρι να πω ακριβώς αυτό που είχα να πω . Και καθώς εγώ στο σπίτι μου μετά το σκοτάδι , τα λάστιχα ούρλιαζαν , ούρλιαξα με κάθε τραγούδι στο ραδιόφωνο , ούρλιαξα κάποια ηλίθια λόγια ενός ξένου , στρίγκλισε την οργή κάποιου άλλου , κάποιου που θα μπορούσα να αντέξω τη δική μου φωνή , και τη σιωπή του .
Καθώς πήγαινα σπίτι , τραγούδησα στη βάφλα του sevendust στο ραδιόφωνο μέχρι που έχασα τη φωνή μου .