Οι κριτικοί βρίσκουν τον λεζέρ λιγότερο τον αδιαφορία , τον ruminative μαρξιστική και περισσότερο τον πνευματώδη βιρτουόζος ( Ρόμπερτ Χιουζ , ώρα ) . Ενώ ακόμα γιορτάζουν τις απεικονίσεις του από την πόλη των αρχών του 20 ου αιώνα , τώρα προσέχουν επίσης τις μικρές του επιδρομές στο πουαντιγισμός και φωβισμός .
Υπάρχουν άνθρωποι που αναθεώρηση τον λεζέρ ως καλλιτέχνη .