Σε όλες τις συζητήσεις για τη μεταφορά , γράφει ο Χ. Γ φάουλερ στη σύγχρονη αγγλική χρήση , πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι κάποιες μεταφορές ζουν , εγώ . Ε. , προσφέρονται και γίνονται αποδεκτά με συνείδηση της φύσης τους ως υποκατάστατα για τα κυριολεκτικά ισοδύναμα τους , ενώ άλλοι είναι νεκροί , εγώ . Ε. , έχουν χρησιμοποιηθεί τόσο συχνά που ο ομιλητής και ο σπάργανά έπαψαν να γνωρίζουν ότι οι λέξεις που χρησιμοποιούνται δεν είναι κυριολεκτικά .
Ο συγγραφέας ισχυρίζεται ότι κάποιες μεταφορές ζουν .