Μια κοινωνία της οποίας η εγχώρια θρησκεία επικεντρώνεται στην λατρεία της φύσης για δεκαετίες έχει ανεχτεί τρομακτικές περιβαλλοντικές ζημίες που εκμεταλλεύονται εμπορικά τα δικά της αποθέματα φύσης για την ξυλεία , τις όχθες του ποταμού και τα κρεβάτια με σκυρόδεμα , και γεμίζουν τον αέρα , το νερό και τη γη με διοξίνες και άλλους ρύπους .
Οι κοινωνίες με τις αυτόχθονες θρησκείες που επίκεντρο γύρω από τη λατρεία της φύσης τείνουν να είναι οι κοινωνίες με τη μεγαλύτερη ρύπανση .