Δεν ξέρω ποιον λάτρευα τον μπίλι μπομπ θόρντον σαν έναν λιγδιάρη βλάχο με μια μυρωδιά από ιστορίες από τον κρύπτη - , τον Νικ νόλτε , ως σκελετικών , χαλίκι αλμπίνο που θα μπορούσε να είναι ο Τζον Χιούστον μετά από μια δεκαετία που φαγώθηκε από τα σκουλήκια . Ή ο Τζον Βόιτ , σαν τυφλός μισός ινδιάνος , του οποίου οι σημαδιακό δηλώσεις είναι και οι δύο γεμάτες σκατά και μυστηριωδώς ασαφής .
Ο Νικ νόλτε ήταν πολύ λεπτός .