Οι σκηνές σχεδιασμού τρομοκρατικών ενεργειών σε παράξενο άνθρωπο , ο ίδιος ο διάβολος , και η ιορδανία είναι το παιχνίδι των κλαίει ( 1992 ) είναι σχεδόν ίδια με τις σκηνές σε γκάνγκστερ ταινίες όπως οι σκοτωμοί ( 1956 ) και η ζούγκλα της ασφάλτου ( 1950 ) . ) , όπου οι κακοποιοί προσεκτικά προσεκτικά τις κάπαρη τους .
Υπάρχουν πολλοί που θα μπορούσαν να υποστηρίζουν ότι αυτή η σύγκριση παραβλέπει το γεγονός ότι οι συνθήκες που οδηγούν γκάνγκστερ και τρομοκράτες είναι σημαντικά διαφορετικές .