Zdjęcie nr 1: Kościół orientowany, murowany, jednonawowy, z trójbocznie zamkniętym prezbiterium z zakrystią od północy i kruchtą przylegającą do nawy od południa. Prezbiterium jest niższe i węższe od nawy, obie części mają gładkie ściany przeprute jedynie oknami w kształcie stojącego prostokąta zamkniętego łukiem półkolistym – cztery w prezbiterium, sześć w nawie. Sklepienia obu części zwierciadlane. Od południa chór o prostej balustradzie, wsparty na dwóch kolumnach. Ściany pokrywa polichromia ze scenami i cytatami z Pisma Świętego, postaciami świętych oraz żyjących, a także o motywach dekoracyjnych – roślinnych. Do około jednej czwartej wysokości ścian okładzina.  Zachodnią elewację frontową kościoła tworzy trójosiowa, wieżowa fasada. Oś kompozycji stanowi wysunięta ryzalitowo czterokondygnacyjna wieża. Ściana czołowa wieży dekorowana w pierwszej i drugiej kondygnacji boniowaniem i oknami w kształcie leżącego prostokąta osłoniętymi ozdobną kratą, z portalem o wykroju prostokątnym, ponad którym napis „DEO SOLI GLORIA”. W drugiej i trzeciej kondygnacji okna o wykroju stojącego prostokąta zamkniętego łukiem pełnym. Niżej w płycinie zwieńczonej łukiem nadwieszonym, wyżej w prostokątnej. Kondygnacje rozdzielone za pomocą masywnych gzymsów. Całość zwieńczona dachem namiotowym z kulą i krzyżem. Osie boczne cofnięte w stosunku do wysuniętej wieży i zrytmizowane podziałem ramowym, wypełnione wklęsłą płyciną w formie wydłużonego, stojącego prostokąta. Nad gzymsem fragment przyczółka przysłonięty wieżą. Elewacje boczne i tylna ukształtowane jednorodnie, gładkie, przeprute jedynie oknami. Wszystkie dachy blaszane – nad nawą i kruchtą dwuspadowy, nad zakrystią pulpitowy, nad prezbiterium zamknięty wielobocznie. 
Wartymi uwagi elementami wyposażenia kościoła jest siedemnastowieczny ołtarz boczny prawy z późniejszymi o wiek wizerunkami św. Katarzyny i św. Wawrzyńca, bogato rzeźbiona ława kolatorska i siedemnastowieczna chrzcielnica. 