title: Bir Gün Ki
article: اديات
  و نظما ترجه »
  . برکون که ....
  
  هوا غايت ظلام ايجنده، حزین
   منجلی اغبرار خاورده
   مندمج برغموم هر یرده
   او ظلامك ايجنده يأس مكين !
  
  هر طرف ساکت، آفتاب صفیر ،
   ظلمتی اگدیرر سحاب سما !
   گاه بارانی سرپیلیر ، کویا 
  رحمت حتى ايليور تبشير !
  
  منجلي هر طرفده برقسوت ،
   كائنات اغليور صانیردی کورن ؛
   في الحقيقه اوصورت شيون
   کوکلمه ويردى يك بيوك حشيت !
  
  اورته پرده یاواش یاواش تابوت 
   ابدیت فضاسنه عازم !
   ازلیت سماسنه عازم
  او قساوت جماعتی مبهوت !
  
  نه مکدر مشيمه مانم !
   ابو حسرت ردای شب کونی !
   ميتك اونده چشم مخزونی
   ابدياً قاباندی آه اول دم ! . .
  
  قوندی تابوت معبد اليجره طاشه ؛
   هر طرفده سکون ایدردی فغان !
  اناسی بر طرفده ده کریان
   قاره در باغلامش او عملی باشه !
  
  آه او مغدور خربة تقدير .
  لوم ایدردی حياتنه اول دم !
   وار الفندن قاچاردی . پرماتم.
   ایده مزدی بو حکمتی تفسیر ! !
  
  طو تو شور قلب زاری حسرتدن !
   که بخاری کوزنده باهر ایدی !
   انکاری بوزنده ظاهر ایدی !
   قهر اولوردی اودم فلاکندن !
  
  باقار اطرافه يك ملولانه
   . صانکه کوکردن ایستیور امداد
   بره کېدی او غصه لی فریاد !
   بر جواب اولمدى او نالانه :
  
  بندی آیین ، آلاى دوزلدی یوله 
  . غرق غم اول مشيمة مبهوت ! 
  یعنی دوغرولدى مدفنه تابوت !
  بوطبیعت حياته نكمت اوله !
  
  آه او بی چاره کنج، عمرینه زیب
   متأثر لقاسي محتدن !
   کوزین آجز او فرش راحتدن
   او قدر تعب ايجنده، زار و غريب !
  
  بربيوك كارى ایلمش اتمام !
   ابدياً فنايه براوزانش !
   آه او حكمته مستتر اوزانش
   نه عجب حکمت غرابت نام ! !
  
  او كده غایت مدیر وجه ابد !
   پیده غایت عمیق جای ازل !
   اور ته ده بوق فقط قراره محل !
   جسم عالم که دائر بي حد !
  
  خواه و ناخواه مقبره كلدك
   . نه ده و حتی احیق او باب ابد :
   اسفل اعتقاده دك محمد 
  او ظلام كريوه مهلك :
  
  بك درین بر قارا کافی مشهود !
   بر تحکم بوزنده ظلم آور !
   بر فضا که او ظلمت یکسر
   . عمره رغماً حدودی نامحدود !
  
  آنبوبردك او فرد معصومی ،
   انك اغوش رحمته اول آن
   !! ینه ده ارقه دن باقار ، گریان
   والد پر هموم و مغمومي !
  
  آه اوغم بورغونی جوجق ، واويل !
   انك اغوشته امانت در !
   بوكیدیش برحلی طبیعت در !
   عمر ينك صبحنه ایرشدی اولیل !
  
  اوينه عودت ايلدك، ابواه !
   بر مزاره شیبه ایدی او مکان !
   هر طرف رمای بی پایان :
   ونك حسرنده منجلى هرگاه :
  
  پرده از اینمش اور تعلق مغموم
   اه اولی چاره والده هرگاه،
   ایتیور اغلاد تجه اغلامق آه !
   وضع بر محنتی ساچاردی غموم !
  
  روحي طوير اقلر انجره واحيفا
   او کدری تحسری اوایدی !
   صبحتك ايلك تفكرى اوايدى !
   شبنك سوك تخطرى ، حتى !
  
  ابدياً صباحي غيب اولدى ! 
  قاپلادی آخر عمرینی بدلیل :
   کچر عمری عموم ایله ، واويل !
  کل امید زار اولوب صولدی !
  
  دليل ايدى ، ليل عازم المقبر
  ليل ابدى ، ذی حیات و جسمانی :
  ليل ابدى ، ليل عالم ثانى :
   كوردیکم محشر سيه منظر ! .
  
  عبد الحليم ممدوح