title: http://www.lifesms.ir/post/612
article: عشق می بارد
  بیا بدویم در باران
  تو تا ته کوچه های دلم و من تا زیر رنگین کمان چشمانت !
  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
  مثل باران های بی اجازه وقت و بی وقت در هوایم پراکنده ای و من بی هوا ناگهان خیسم از تو …
  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
  باران که می بارد تو در راهی
  از دشت شب تا باغ بیداری
  از عطر عشق و آشتی لبریز
  با ابر و آب و آسمان جاری
  تا عطرِ آهنگ تو می رقصد
  تا شعر باران تو می گیرد
  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
  باران بوی تو را می بارد …
  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
  دلم چتر می خواهد و یک روز بارانی که تو چتر را بگیری و مـن دستـانت را …
  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
  باران نمی زند که بگوید تو نیستی
  می گوید از شبی که تو با من گریستی
  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
  دلم لک زده برای یک بار هم شده باران که می بارد تو در خیالم که نه ؛ در کنارم باشی …
  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
  باران مرا یاد چتر می اندازد و چتر مرا یاد قرارمان
  قرارمان که یادت هست ؟
  اینکه آغوشت را چتر کنی تا چشمهایم بیش ازین خیس نشوند ؟؟؟!
  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
  باران که میبارد باید آغوشی باشد ، پنجره ای نیمه باز ، موسیقی و سیگار ، بوی خاک ، سرمای هوا …
  باران که میبارد باید کسی باشد از جنسِ تو ، زیر یک چتر با قدم های آهسته و دود سیگار ؛ محو یکدیگر !
  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
  هوای بارانی چتر نمی خواهد ، تو را می خواهد !
  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
  صدای پایش آرام آرام به گوشم می رسد
  چیک چیک گونه ام را بوسید
  نم نم از گوشه چشمم چکید
  باز هم خاطراتم زنده شد
  “من و تو به یاد باران یا شاید به یاد تو ، من و باران”
  فرقی نمی کند
  چه در کنارم باشی چه در کنارش باشی
  زیر باران یاد تو مرا خیس میکند !
  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
  خدایا می شود باران ببارد ؟
  این بغض به تنهایی از گلویم پایین نمی رود !
  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
  به باران دل نبند که هر چهار فصل دیوانه ات خواهد کرد !
  اگر ببارد ، از شوق و اگر نبارد ، از دلتنگی …
  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
  رفتار من عادی نیست وقتی این همه باران شانه های تو را می بوسد و من همچنان چتر تنهایی بر سر گرفته ام !
  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
  باران که می آید حضور مبهم یک هیچ مرا فرا می گیرد
  تپش های قلبم به شماره می افتد
  دم می رود و بازدم به سختی باز می گردد
  دلم سخت می گیرد …
  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
  نبار باران …
  امشب با دیگری بیرون است ، سرما میخورد !
  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
  تو غافلگیری رگبار بودی و من مردی که چتر به همراه نداشت …
  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
  هنوز هم وقتی باران می آید تنم را به قطرات باران می سپارم
  می گویند باران رساناست شاید دستهای من را هم به دستهای تو برساند …
  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
  تــــو که نباشی باران نمی بارد فقط بعضی وقت ها زمین و زمان خیس می شود !
  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
  باران که هیچ …
  در کنار تـــــو مرگ هم شاعرانه است !
  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
  باران از راه رسید و عشق را دوباره در مزرعه ی خالی تنم پروراند و زندگی را در آسمان آبی چشمم حس کرد ولی ناگهان پاییز عشقم از راه رسید …
  آری رفت ولی هنوز قلبم برای اوست !
  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
  باز باران آمد
  از هوا یا ز دو چشم خیسم ؟
  نیک بنگر !
  چه تفاوت دارد …
  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
  تنها باران است که گاهی در اوج تنهایی من ، در آن لحظه که هیچکس نیست ، با من از تو می گوید ولی درد من این است که دیریست باران نمی بارد !
  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
  باران گره گشاست
  وقتی تمام پنجره ها اخم کرده اند …
  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
  زیر باران قدم میزنم و فکر میکنم تا شاید فرق اشک و آب دیگر معلوم نباشد !
  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
  محال است بارانی از محبت به کسی هدیه کنی و دستهای خودت خیس نشود …
  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
  چقدر این صدا برایم آشناست ! صدای هق هق گریه آسمان را می گویم ، صدای بارش باران را
  بارها آن را از اعماق وجودم شنیده ام ؛ صدایی است که رنگ تنهایی دارد و بوی فراق و درد دوری …
  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
  دمش گرم … باران را می گویم…
  به شانه ام زد و گفت: خسته ای؟
  امروز را تو استراحت کن من به جایت میبارم…
  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
  باز باران! نه نگویید با ترانه!میسرایم این ترانه جور دیگر:
  باز باران بی ترانه/دانه دانه/می خورد بر بام خانه
  یادم اید روز باران/پا به پای بغض سنگین/تلخ و غمگین/دل شکسته/اشک ریزان
  عاشقی سرخورده بودم/میدریدم قلب خود را/دور میگشتی تو از من
  با دو چشم خیس و گریان/می شنیدم از دل خود/این نوای کودکانه
  پر بهانه/زود برگردی به خانه/یادت اید؟؟ هستی من!
  ان دل تو جار می زد/این ترانه/باز باران باز می گردم به خانه…
  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
  ران بدی هامونو به دل نگیر… به دل نگیر که تو با عشق میباری و ما چتر رو سرمون گرفتیم
  تو که می دونی ما آدمها خوب دل شکستن رو بلدیم
  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
  وقتی دلم گرفت ، زیرِ باران گریه کردم …
  وقتی اشکهایم میان قطره های باران گم شدند ، تازه فهمیدم غمِ من چقدر کوچک است و غمِ آسمان چقدر بزرگ
  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
  باران یا دوشِ آب، چه فرقی میکند؟ وقتی عاشقی زیرِ هیچکدام آواز نخواند…
  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
  اندکی عاشقانه تر زیر این باران بمان ابر را بوسیده ام تا بوسه بارانت کند
  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
  پنجره ی باران خورده ات را باز کن
  چند سطر پس از باران چشمهایم را ببین که هوایت دیوانه شان کرده
  دلم برایت تنگ است
  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
  باران از جنس من است و من از جنس باران … هر دو بی هدف می باریم به امید رویش یک امید از جنس عطر تنت ! زود برگرد ؛ باران نزدیکــ است !
  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
  چــه غمگــینانه است وقتی در بــاران به تــو چــتر تعــارف می کـنند !
  پـــرده را کـــنار مــیــزنم ، بــاران خــودش را مــی زند بــه شــیــشـه
  مــن خــودم را بــه آن راه ! تمــام چــیزی کــه بــاید از زنــدگـــی آمــوخــت . . .
  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
  دلم چتری می خواهد پـُــر از باران
  عاشقانه هایم را زمان چه سخت و سرد تنید بر باورهایم
  خدایا فقط یک تکه از مخمل ابرهایت را برای یک لحظه جاودانه بودن میخواهم … !
  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
  غمگــین و خــسته اَم… دلــم یکــــ هــوای بارانــی مــیخــواهد و یکــــ شـانـه بــرای گـــریه کــردن و یکـــ گــور پــــدری که نثار دُنیا و تـمـام مُــتعلقاتش بُکــُنم …
  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
  چـــه بــارانـــی !!! امـــا چـــه فــایده ؟ تـــــو نیستی و بــاران بـــی تو یعـــنــی ســـوزانــدن تــَــن ســیگـــار !
  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
  خیس است همچون زمین باران خورده این شعر ها که من در نبودنت سروده ام
  میبینی ؟ بُغضی شده ام که جز به سر و روی واژه ها جایی برای گریستن ندارم !
  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
  میگن عاشقا بارون ودوس دارن ولی من ی چیز و هیچوقت نگفتم چه بارون بباره… چه بارون نباره… با هر اتفاقی یادت می افتم !
  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
  رعد و برق هارت و پورت است … چیزی در دل ابر نیست ؛ جز اشک . جز ” باران “
  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
  “باران” میبارد امشب …
  دلم غم دارد امشب …
  آرام جان خسته …
  ره میسپارد امشب …
  اینو ب عشق یه نفر نوشتم ک امشب دلش آشوبه
  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
  بارون از سرشب همش میباره / تو دلم داد میزنه همش میناله
  میگه هیچکی مثل من غربت اینجارو نداره / زندگی ارزش این همه اشکارو نداره
  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
  هوس کردم بازم امشب، زیر بارون، تو خیابون
  به یادت اشک بریزم، طبق معمول همیشه
  آخه وقتی بارون میاد،رو صورت یه عاشق مثل من
  حتی فرق اشک و بارون، دیگه معلوم نمیشه
  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
  من زیر این نم نم باران برای روزهای خوبت دعا می کنم!
  روزهای خوب “تو” ربط عجیبی به حال خوب من دارد!!