title: http://pnu-kanoone-mahdaviat.mihanblog.com/post/252
article: و من قوله الكریم: "من طلبنی وجدنی و من
  وجدنی عرفنی و من عرفنی احبنی و من احبنی عشقنی و من عشقنی عشقته و من
  عشقته قتلته من قتلته فعَلَیَ دِیَتَهُ و من علی دِیَتَهُ فَاَنَا
  دِیَتَهُ"
  خداوند در حدیث قدسی میفرمایند:كسی كه جویای من شد، مرا پیدا كرد؛ و كسی كه مرا پیدا كرد، مرا شناخت؛ وكسی كه مرا شناخت، دوستدار من شد؛ و كسی كه دوست من شد، عاشق من گردید؛ و كسی كه عاشق من شد، من هم عاشق او می شوم؛ و عاشق او كه شدم ، او را می كشم؛ و چون او را كشتم، بر من است دیه او؛ وكسی كه دیه او بر من است، پس من خودم دیه او هستم.
  كلمات مكنونه (فیض كاشانی)
  ***
  ... چون صاحب جمال، جمال خود نُماید وناظران را دل از كف برباید، بر مقتضای حكمت، به آزارشان كوشد و عاشق را شرط است كه از آن آزار نَرَمَد و نخروشد تا بر منتهای خواهش كامران شود، بر مصداق حدیث: "من عشقنی" الخ.
  باز گوید رسم عاشق این بود . . . . . . . . . . . . . . . . . . بلكه این معشوق را آیین بود
  چون دل عشاق را در قید كرد . . . . . . . . . . . . . . . .خودنمایی كرد و دل ها صید كرد
  امتحانشان را ز روی سرخوشی . . . . . . . . . . . . . . پیش گیرد شیوه عاشق كشی
  در بیابان جنونشان سر دهد . . . . . . . . . . . . . . . . . . ره به كوی عقلشان كمتر دهد
  دوست می دارد دل پر دردشان . . . . . . . . . . . . . . اشك های سرخ و روی زردشان
  چهره و موی غبارآلودشان . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . مغز پرآتش، دل پردودشان
  دل پریشانشان كند چون زلف خویش . . . . . . . . . . . . زآنكه عاشق را دلی باید پریش
  خم كندشان قامت مانند تیر . . . . . . . . . . . . . . . .روی چون گُلشان كند همچون زریر
  یعنی این قامت كمانی خوشتر است . . . رنگ عاشق زعفرانی خوشتر است
  جمعیتشان در پریشانی خوش است . . . . . . قوت، جوع و جامه، عریانی خوش است
  خود كند ویران، دهد خود تمشیت . . . . . . . . . . . . .خود كُشَدشان باز خود گردد دِیَت
  تا گریزد هر كه او نالایق است . . . . . . . . . . . . . . . درد را منكر، طرب را شایق است
  تا گریزد هركه او ناقابل است . . . . . . . . . . . . . .عشق را مكره، هوس را مایل است
  وآنكه را ثابت قدم بیند به راه . . . . . . . . . . . . . . . . . .از شفقت می كند بر وی نگاه
  اندك اندك می كشاند سوی خویش . . . . . . .می دهد راهش به سوی كوی خویش
  بدهدش ره در شبستان وصال . . . . . . . . . . . . . . بخشد او را هر صفات و هر خصال
  متحد گردند با هم این و آن . . . . . . . . . . . . . . . . . . . هر دو را مویی نگنجد در میان
  می نیارد كس به وحدتشان شكی . . . . . . . . . . . .عاشق و معشوق می گردد یكی