title: Şarkta Şiir ve Şuara II
article: عرب شعر اسندن وشعرك لسان عربیده کی احوال ماضيه وحاليه سندن صكره، فرس شعر اسيله لسان فارسیده شعرك احوالي بحثنه نقل مقـال المكلكمن طبیعیدر ، بو امت عظيمه لك قبل الاسلام اولان آثار ادبیه سندن هیچ برنمونه من اولديغنی بوندن اول دخی بیان اتمشيدك ، ايرانيارك اسكى عظمت حربيه وسياسيه البته کوره شعر و ادبیاتری دخی خیلی ترفى ايتش اوله جني تخمين اوله بیلبر سه ده، زمان كسرارك دولتيله برابر ایران آثار مدنیتنی دخی بسبتون امحا المشدر - بزم ايجون ادبيات ايرانيهتك تاريخي آنجق اون اون بر عصراق بر تاريخدر؛ و، فيوضات اسلاميه تك مبدأ و مظهری عرب امتی ایکن، اشعار واديات عربيه نك اك كزيده لری اسلامك غیری بردینه منسوب اولدقاری حالده، ادبیات فارسیه صرف ادبیات اسلامیه دن عبار تدر. (بونك باشليحه سببی بازیدر ؛ هر بار قبل الاسلام قو الانمش اولدقاری بازی بن بعد الاسلام دخی محافظه ایندکارندن، او کله برابر آثار ادبيه قديمه لرینی دخی حفظ ایده بیلدکاری حالده، ایرانبار دین اسلامی قبول انکاه برابر اسکی باز بارانی دخی تركله، خط عربی بی استعمال اینکه باشلادقبر ندن، اسکی باز بار بله برابر اسکی ادبیاتلرینی دخی اونو نداره) ابراتك ممالك اسلاميه دائرهسي داخله دخوندن صکره برایکی عصر ایرانبار عربی لسانی اسان ادبی اتخاذ ایدوب، کندی اسالاريني بالكز تكلمده قوللانشار سه ده، نهايت عربيتك بالنده کندی لسان مادر زادلرینی دنی، بنه خط عربی ایله، بازوب او فومنه باشلادةالرينی متعاقب، ماهر و
  مشہور شاعر از بنیشم که باشلامشیدی . ذاناً لسان فارسينك، مسلم اولان لطافتیله برابر، شهره زیاده سیله استعداد و قابلیتی اولديغندن، او وقتارده ايرانيار كافه علوم وفنونی اسان در بیده تحرير وتعليم وتعلم، وحتى مكاتبات ومخابراند. دخی اکثریا اسسان عربی بی استعمال ایندکاری حالده، فارسی بی همان بالکن شعره تخصیص انتشار دی . ایران شعر اسنك عرب شعراسنه اصلا اقتدا التيوب، کندیلرینه مخصوص بر طريق طونه لري، واشعار عربه الله اشعار فارسیه بیننده هیچ برمشا ۔ بہت بولنامسی جای تعجبدر ، پرطرفدن بو مخالفت و بر طرفدن دخی اشعار فارسيه تك هند و يونان اشعاريله وسائر السنه آریان ده کی اشعار له اولان مشا ای ایران شعرای متقدمة ستك ايرانك قبل الاسلام اولان اشعاری الرینه تبعیت انتش اولملری احتمالی و بربور ؛ چونکه هر نه قدر که بوگون قبل - الاسلام اولان اشعار و ادبیات فارسیه دن بر اثر بوغيسه ده، دقیق و فردو . سينك زمانده خلقك از برنده اولسون اشعار قدیمه دن بر طاقم يادكارا بولش اولسی مختلدر؛ ایران قديم تار بختك اكثر جهتاری شعرای اسلامیه ایرانید به واصل اولدانی کی، دارا و نوشيروان زمانرى شعر اسنك بعض اوازی دخی بو شاعرارك قولاغنه وصول بولش اولسه کرکدر .
  ایران شعراسنك « من نجلك » ده کی مہار تاری مسلم ایسه ده، اكزياده مدحه شايان الرازي كرك تاريخه هستند وكرك خيالات قبیلندن اوارق مفصل حكايه از تصویر ایدن منظومه لربله اخلاق وحكمياته متعلق اشعار لبدر، عشق ومحبته دائر اولان ارای دخی زیاده سیله كوزل وفوق العاده مهارته مرتب ایساده، ایکی بوك و عمومی قصورلی بونارك قدريني نتريله سبب او ابور: ہو ایکی سبد برنجیسی عشق و محبتی، قاعده طبیعت وانسانیت اوزره، طائفة نسابه عطف و خطاب المبوب، بر حرکت غیر طبیعیه ده بو انار بدر ، هر نه قدر که ایران شهراسنك غزلباننده ذکر اولنان د دلبر » و « جانان » اکثریا موهوم بر شخص محبوبدن عبارت اولدینی کی، او شخصك وجودی اولدینی تقدیرده دی، افلاطون وسار حکمای بود ثانيه لك درمیان ابتدکاری وشرقيون عندند. « عشق حقیقی » نام غير موا . فقيله معروف اولان بر نوع عشقك معشوقي او له جنی شبه من اولوب، فضل واللرى مسلم اولان اکابر شعرايه بشقه بر صفت و مقصد استادی تجویز اولنه مازده ه ده، هر حالده عشقك حسب الطبيعه عائد اولديغي جنسك غيراسته عطفي شعراتك سوز زنده کی لطافت و مهارتی دخی، نائل صرف ابدلش اولمق حسبيله، محو اتم که کافیدر . افلاطون و أرقد اشار بنك ادعا ابتدکاری عشقك وجودی اولسه دخی، یونان قدیم و ایران کی طائفه نسا ۔ نك ارككار له اصلا اخطلانی اولمیان وارده ممکن اولوب، بوده طائفه نسایه اولان بر مشابهتين متولد اولديغندن، بوكا عشق حقیقی دنباله جك. ده « عشق کاذب » و باخود « عشق مجازی » دينلك اقتضا ایدردی . غرايات فارسيهتك ايكنجي قصور وقباحتی « کل، بلبل، باد صبا، سرو، زاف، خال می، میکده، پیرمغان » کی برناج کله به حصر مقال اولنوب دائما بونارك اطرافته طولاشمق، وغير طبيعي بر طاقم تشبيه...انه و طبيعتك خارجه چینه حق درجه به قدر مبالغانه رعایت اولنمسيدر. بوحاللر تعدادی محال اولان فصیح و بلیغ شعرای ايرانيه لك حد و حسابی اولمیان آثار شعر به. سنی مقصود اولان لذت و اطافندن محروم براقبور؛ عشق ومحبته متعلق بر فارسی غزلك ايجنده هر وجهله كله بيله جك بر مصرع و يا بربيت بولمق ممکن ایسه ده، بوبله بر ديوانك ايجنده بوفاريده صابدا من عبودن ماری غزل نادر بولنور -
  عشق و محبت خطا بلرينك نا بمحل اولديغنی کوردکارندن، ادبای شرق بوناره بر تصوف رنگی و بره رك، محبوبدن مراد محبوب عارفين اولان «جان جهان » اولديغنی ادعا انتشار در، واقعا، سعدی و حافظ شیرازی کی بعض اعاظم شعراتك، وخصوصله شعر الله توغل ايدن جامی و مولانای رومی کی بعض صوفيونك اشعارنده تصوف بولنديفي بدیهی ایسه ده، نه هر بر شاعرك شعرنده تصوف بولندا في، و نه ده بوذا المرك هر بر بیت و غزللرنده کی محبوبدن مقصد محبوب عارفين اولدینی ادعا اولنه بيلير ، شعرای ایرانیه بی و اتهامدن قورتاره بيلجك برعذر وارسه، اوده فارسیده مذكر الله مؤنك فرقی اولديغندن، بر محبوبه به استدکاری خطابك بر محبوبه عطف اولنمش ظن اولسیدر؛ بوده فارسی غزللرك ايجنده ایراداوانان بعض عربي مصرع و یا بیتار له مستدادر ؛ مثلا، حافظك : .
  پرسیدم از طیبی احوال دوست، کنا ۔ في فر بها عذاب في بعدها السلامه .
  بیتنده اولدینی کی؛ اگر عربی مصر عنده کی (ها) ضمير مؤنی اولیه ایدی، مصرع فارسیده کی « دوست » ك مذکر اولدينه حكم اولنه بیلبردى . رجه شعرای ايرانيهلك مبنی بر درجه به قدر اور نه یان بوحال - هر شیئی تصوفه حمل ايتك مرافنده بولدان ـ شار داري يك چوق غريب تأويلاته مجبور انتشدر؛ حالمو که بو بینده کی « دوست » دن مراد « الله » اولمديني بينك ماندن دخی آکلاشیلیور ، آنحق اكثر بينـارده صراحت بولندية.. دن، اسان فارسينك تذكير وتأنيتجه اولان بو قصوری دخی ایران شعر اسنه هر وقت بر عذر مقبول اولماز .
  بوندن ماعدا، ایرانده شعر برموده حکمنده اولوب، براز بهره علیه سی اولدینی حالده، شهر سويليه جك كيسه همان بولنديغندن، وسالبوكه شعر « فاعلات فاعلات ه کی بر وزنه تطبيقاً موزون سوز سوالكدن عبارت اولوب، شاعر او له حق آدمك بر درجه به قدر حکیم اولمسی طبیعت شعر به سی بولمى، وقوه تخيليه ..له تعریف و توصیفده دخی بر مهارت مخصوصه سی اولمسی اقتضا ایتدیکندن، بو اوصاف مطلوبه بی جامع، يعنى حسب الطبيعه شاعر، اولمبوب ده زوره شعر سويلك ايستين ذاتلر گاه شعر دنيليه جك قدر عادی برطام موزون سوزلر او بدورههه وگاه شعرای مشهوره بی تقلیدله او ترك قوللانمش اولدقاری ایرانی عينيله الوب قوللاعنه مجبور اولار در . بو وجهله اشعار فارسيه تك مشهور تزيله عاد ارندن بشقـه برده تقلید صوبی واردر، که صورتا بات گوزل ومطنطن كوربنورلر سسه ده، انجلرنده کی نکات وتعبيرات خرسز مالی اولغله، يك ده محلنده قوللانلد لندن، هر نوع لذت وقوت وروحدن ماری و ساخته اولدقاري وهلة أكلاتياسير . آنجق شعرای ایران حد وحسابدن افزون بولندقارندن، بویله ای استثنا اولندقدن صکره دخی سعدی، حافظ، انوری، سوزنی، رودکی، جامی، خسرو، صائب ، شوکت کی نیجه شعرا قالير، كه حقيقة معجز ادا سوزن سویاشار در، و ، اگر بوفاريده تعداد اولنان قباحتلرك بعضیسی بونارده دخی بولنميه ابدی، ایران راستك هيج بر قوم وانده امثالي بوقدر، دنیله بله جکدی ، هر حالده ، فارسی لسان شعر، وايران وطن شعرا دنياك حق وصلاحيته مالكدر . هله غزلياتله او غراشمیوب ده، شعر انه تاریخی و با خیالی برر مبنی عليه فوران، باخود فوه شعر به لرینی اخلاق و حكميات واديسنده صرف ایدن ایران شهراستك امثالي نادر در ، فردوسی، دقیق، سعدی، نظامی، جامی، عطار کی شعرای فرس يونان قديمك هومي وسوفو قليسته رومالك و پرژيلنه، ايتاليانك دانه ، انكلتره نك ميلتونند، و دیگر بر جهتدن دلی فورنیل، راسين، غونه، شبلر، شكسبيراره، و بلکه عصر مزك لامارتيننه ، لورد بارونه، وبفتور هوغوسنه رقابت ايده بيله جك بر درجه عاليه ده درار ، آوروبا محققیندن اسان یونانی و فارسی به آشنا بر ذات (۰) فردو. سي بي هومر له مقايسه ايده رك، ابو الشعرادن دخی اعلا بر مرتبه به چیقار . مشدر . بزه صوراسه، بز دیه بیامرز که : هوم قدمی جهت له ابو الشعرا عنواننه مستحق اولدینی کی، مهارت شعر به ده دخی بو عنوانه لایق اولوب، کندیسنه تقدم ايده جك شاعر بوفيه ده، فردوسی دخی اوندن جوق كړى قالمبور و اوندن بکرمی عصر مكره كلسی ده مجلس شعراتك صدر و ریاسته ممكن تأديني ايجاب انسه کرکدر ، فردوسي حقيقة کافه شعرای فرسك پیری و خواجه سی اولوب، شاهنامه سنده کی مہارت و اطافت، اونده کی اوصاف و تعريفات، و ـ دهاطوغریسی - مجسمات بشته هیچ بر انرده بولنمق ممکن دکلدر - خالص فارسی لساننده باز لوب كلمات وتعبيرات در بدن ماری اولمی، وغابت ساده بر طرزده باز لمسی دنی شاهنامه به آبرنجه بر قدر وقیمت و بربور . بر اثر عظيك نظمي او قدر ساده وطبيعيدر، که اکثر بيمارك نثره تحوباری مراد اولديغي حالده ، او معنایی افاده ايجون، فردوسينك قوللانمش اولدینی کا اردن بشفه تعبيرات بولمق، واو شاعر معجزادالك نظمنی نثره تبديل امك ممكن اوله ماز؛ صانکه او ماللر، او تعبيرا، او سوزا آزادن منظوم اوله رق خلق اولوب، فردوسينك الغزيجون حاضر لنمش، و بر قوه غاليه طرفندن او غریب آدمك فكر و خيالله الهام والفا اولمشدر! نظامينك «پنج گنج»ی، انی خه سی، سعد ينك بوستانی، جاميك «هفت اورنك » یه عطارك  کلیاتی کپی آثار مشهوره ایله سائر بعض شعرانك بو بولده بازداری آثارك دخی کند بلرینه مخصوص بر قدر و قیمی واردر . ایرانده، وعلى العموم عالم اسلامده، تياترونك مجهول بولنمش اولمى تأسف اولنه حق بر حالدر؛ چونکه فردوسی، نظامی، سعدی، جامی، عطار کی شاعر او يونان قديمك سوفوفليس واوربيدينك آثارندن کړی تالمیه حق صورنده هالله وفاجعه ای براقش اوله جقار دی ، پرده اوروباده عصر سانده ظهور ایدن قورنیل، راسين، وولتر وسائر شعرا اظهار نه یکی مبنى عليهار بوله ميوب، يونان قديم شعر اسی آثار بنك مبني عليهار بنی تجديد وتكرار ایندکاری کی، ایران شعرای مشهوره منك اكثر بسی دخی « فرهاد و شيرين »، « يوسف وزليما » « لیلی و مجنون » کې د الله نثراً ونظماً تصویر ابدنش مبنى عليهارك ايجنده طولانمش، ووقعة كربلا دني يك جون شاعر اره سرمايه اولش، والحاصل یکی پر مبنی علیه قو . روبه اونك تجسيم و تصويرينه همت ايدار يك از اولمشدر ، سعدينك بوستانی طرزنده، اخلاقه نمونه اولمق اوزره، کوچك حكايه لر تصویری ايسه اك اول ایران شعر اسی طرفندن ایجاد او نشدر، ده بيليرز .