।।2.29।।अपि च  अव्यक्तादीनीति।  नित्यः सन्तु अनित्या वा यस्तावदस्य शोचकस्तं प्रत्येष आदावव्यक्तः अन्ते चाव्यक्तः।  मध्ये तस्य व्यक्तता विकारः ( N omit विकारः) इति।  प्रत्युत विकारे शोचनीयं ( N शोचनीयस्वभावे)  न स्वभावे।  किं च यत् (N omits यत्) तन्मूलकारणं किञ्चिदभिमतं तदेव यथाक्रमं (S तथाक्रमविचित्र) विचित्रस्वभावतया स्वात्ममध्ये दर्शिततत्तदनन्तसृष्टिस्थितिसंहृतिवैचित्र्यं (S  सृष्टिप्रतिसंहृति) नित्यमेव।  तथास्वभावेऽपि कास्य (S  स्वभावमिति कास्य) शोच्यता।