।।2.71।।योगी च सर्वव्यवहारान् कुर्वाणोऽपि (S omits अपि) लोकोत्तर इति निरूपयता परमेश्वरेण संक्षिप्यास्य स्वरूपं कथ्यते  या निशेति।  या सर्वेषां भूतानां निशा मोहिनी (K मोहनी) माया तस्यां मुनिर्जागर्त्ति कथमियं हेया इति।  यस्यां च दशायां लोको जगर्त्ति नानाविधां (S विविधां) चेष्टां कुरुते सा मुनेः रात्रिः यतोऽसौ व्यवहारं प्रत्यबुद्धः।एतदुक्तं भवति येयं माया खलु तस्या द्वे रूपे ( N omit द्वे रूपे) मोहकत्वं ( N मोहकत्वे) नाम रूपं सुखतन्त्र ( N तन्तु for तन्त्र hereinafter ) ताभासनं च।  तत्र लोकः प्राच्यं स्वरूपमस्या अपरामृश्यैव द्वितीयस्मिन् रूपे निबद्धस्मृतिरास्ते।  योगी तु तद्विपरीतस्तदीयं मोहकत्वं तदुन्मूलनाय पश्यति।  सुखतन्त्रतां च नाद्रियते (N नाश्रीयते)  पश्यन् सम्यग्ज्ञानी।  मिथ्याज्ञानोपघाताच्च सुखतन्त्रतानादरः (S  तन्त्रतायां नादरः)।   एवं च  पश्यत एव सा रात्रिरिति चित्रम्।  विद्याया वा बुध्यते (S K  यां चावधत्ते) योगी यत्र सर्वोऽपि (S  N omit अपि) विमूढः अविद्यायां त्वबुद्धः यत्र जनः प्रबुद्ध इत्यपि चित्रम्।