Hz. Muhammet’in yirmi üç yıllık peygamberlik hayatının bir kısmı Mekke’de, bir kısmı da hicret sonrası Medine’de geçmiştir. Ona vahyolunan Kur’an’ın Mekke’de inen ayetleri “mekki”, Medine’de inen ayetleri ise “medeni” olarak isimlendirilmiştir. Mekki ayetlerde daha çok inanç konularından, müşriklerin içine düştüğü çelişkilerden, ahlaki ve insani değerlerden, geçmiş ümmetlerin başına gelen hadiselerden bahsedilmiştir. Medeni ayetlerde ise genellikle ibadetlerle dinî ve hukuki uygulamalardan söz edilmiştir. Buna göre, aşağıdaki ayetlerden hangisinin Mekke’de indiği söylenemez?
“Kendileri yaratıldığı hâlde hiçbir şeyi yaratamayan varlıkları (Allah’a) ortak mı koşuyorlar. Hâlbuki onlar(edindikleri ilahlar) ne onlara yardım edebilirler ne dekendilerine yardım edebilirler.” (Araf, 191-192) “Ey iman edenler! Cuma günü namaz çağrısı yapıldığı zaman, hemen Allah’ı anmaya koşun vealışverişi bırakın. Eğer bilmiş olsanız, elbette bu,sizin için daha hayırlıdır.” (Cuma, 9) “İbrahim, gerçekten Hakk’a yönelen, Allah’a itaat eden bir önder idi; Allah’a ortak koşanlardan değildi.Allah’ın nimetlerine şükrediciydi…” (Nahl, 120-121) “Sana vahyettiğimiz kitap, kendinden öncekini(semavi kitapları) doğrulayıcı olarak gelen gerçektir.Allah, kullarının (her hâlinden) haberdardır,görendir.” (Fatır, 31) “Muhakkak ki Allah, adaleti, iyiliği, akrabaya yardım etmeyi emreder; çirkin işleri, fenalık ve azgınlığı dayasaklar. O, düşünüp tutasınız diye size öğüt verir.”(Nahl, 90)
A B C D E