Neki procesi u sintezi bjelančevina kod prokariota i eukariota događaju se na različitim mjestima u stanici. Koji se od navedenih procesa događa u jezgri eukariota?
transkripcija translacija transformacija transdukcija
A B C D
Popravak DNK se razlikuje kod prokariota i eukariota. Njegov je način funkcioniranja jednak i kod prokariota i kod eukariota. Katalaza

Katalaza je široko rasprostranjen enzim prisutan kod prokariota i eukariota. Redoks reakcije se kod eukariota odvijaju na unutarnjoj membrani mitohondrija dok se kod prokariota odvijaju na unutarnjim staničnim membranama. No, njihova genetska transkripcija i translacija - dva osnovna procesa molekularne biologije - pokazuju tipične osobine bakterija, ali su vrlo slični onima, koji se sreću kod eukariota. U eukariota taj je lanac sastavljen od pet proteinskih sustava, dok se kod prokariota može naći mnoštvo različitih enzima u raznim kombinacijama. Uz aseksualnu staničnu diobu, mitozu, kod većine eukariota postoji i proces spolnog razmnožavanja, mejoza, koja se ne nalazi u prokariota. Filamenti prokariota su homologni filamentima eukariota, no drugačije su građeni. Nekodirajuće RNK kod eukariota izrađuju najveći dio RNK koji nastaje prijepisom, kod ljudi oko 98% Imaju višestruke funkcije u stanici. Kod eukariota regija koji sadrži genetski materijal je odvojen od ostatka stanice membranom, dok kod prokariota taj regija nema membranu i nije jasno definisan. U eukariota ova se reakcija dekarboksilacije odvija isključivo u matriksu mitohondrija, dok se u prokariota slične reakcije odvijaju u citoplazmi i staničnoj membrani. Kod eukariota, proces se odvija u tjelešcima koja sadrže kodirajuću DNK. Alternativno izrezivanje introna pojavljuje se kod svih viših eukariota. Uz dodatak aseksualne stanične diobe, mitoze, većina eukariota ima nekakav proces seksualnog razmnožavanja uz pomoć fuzije stanica, mejoze, koji se ne nalazi u prokariota. Osnovna razlika između oksidacijske fosforilacije u eukariota i prokariota je ta da prokarioti mogu koristiti mnoštvo različitih spojeva kao elektron donore i akceptore, što im omogućava preživljavanje u različitim okolišnim uvjetima. Membrane kod eukariota također imaju važnu ulogu u strukturi različitih organela. U ovoj eri su se pojavile bakterije Grypania i fosili eukariota. Životinje

Životinje (Animalia) su jedno od carstava u domeni eukariota. Gljive

Gljive ("Fungi") su jedno od carstava u domeni eukariota. U eukariota zajedno sa staničnim organelima čini citoplazmu. Proces je zabilježen kod viših eukariota, a kod biljaka nije dovoljno izražen. Ubikvitin

Ubikvitin je mali regulatorni protein konzervirane sekvence koji je prisutan kod svih eukariota. Za razliku od translacije, transkripcija se zbiva u staničnoj jezgri, a ova se vremenska i prostorna odvojenost procesa odvija zbog ograničenosti staničnih struktura vlastitim membranama. Danas je moguće sintetizirati bjelančevine eukariota u prokariotskim stanicama. Kod eukariota piruvat se prenosi iz citoplazme u mitohondrije, gdje enzimskom reakcijom gubi jedan atom ugljika i nastaje acetil-CoA. Popravak DNK se razlikuje kod prokariota i eukariota. Njegov je način funkcioniranja jednak i kod prokariota i kod eukariota. Katalaza

Katalaza je široko rasprostranjen enzim prisutan kod prokariota i eukariota. Redoks reakcije se kod eukariota odvijaju na unutarnjoj membrani mitohondrija dok se kod prokariota odvijaju na unutarnjim staničnim membranama. No, njihova genetska transkripcija i translacija - dva osnovna procesa molekularne biologije - pokazuju tipične osobine bakterija, ali su vrlo slični onima, koji se sreću kod eukariota. U eukariota taj je lanac sastavljen od pet proteinskih sustava, dok se kod prokariota može naći mnoštvo različitih enzima u raznim kombinacijama. Uz aseksualnu staničnu diobu, mitozu, kod većine eukariota postoji i proces spolnog razmnožavanja, mejoza, koja se ne nalazi u prokariota. Filamenti prokariota su homologni filamentima eukariota, no drugačije su građeni. Nekodirajuće RNK kod eukariota izrađuju najveći dio RNK koji nastaje prijepisom, kod ljudi oko 98% Imaju višestruke funkcije u stanici. Kod eukariota regija koji sadrži genetski materijal je odvojen od ostatka stanice membranom, dok kod prokariota taj regija nema membranu i nije jasno definisan. U eukariota ova se reakcija dekarboksilacije odvija isključivo u matriksu mitohondrija, dok se u prokariota slične reakcije odvijaju u citoplazmi i staničnoj membrani. Kod eukariota, proces se odvija u tjelešcima koja sadrže kodirajuću DNK. Alternativno izrezivanje introna pojavljuje se kod svih viših eukariota. Uz dodatak aseksualne stanične diobe, mitoze, većina eukariota ima nekakav proces seksualnog razmnožavanja uz pomoć fuzije stanica, mejoze, koji se ne nalazi u prokariota. Osnovna razlika između oksidacijske fosforilacije u eukariota i prokariota je ta da prokarioti mogu koristiti mnoštvo različitih spojeva kao elektron donore i akceptore, što im omogućava preživljavanje u različitim okolišnim uvjetima. Membrane kod eukariota također imaju važnu ulogu u strukturi različitih organela. U ovoj eri su se pojavile bakterije Grypania i fosili eukariota. Životinje

Životinje (Animalia) su jedno od carstava u domeni eukariota. Gljive

Gljive ("Fungi") su jedno od carstava u domeni eukariota. U eukariota zajedno sa staničnim organelima čini citoplazmu. Proces je zabilježen kod viših eukariota, a kod biljaka nije dovoljno izražen. Ubikvitin

Ubikvitin je mali regulatorni protein konzervirane sekvence koji je prisutan kod svih eukariota. Danas je moguće sintetizirati bjelančevine eukariota u prokariotskim stanicama. Kod eukariota piruvat se prenosi iz citoplazme u mitohondrije, gdje enzimskom reakcijom gubi jedan atom ugljika i nastaje acetil-CoA. Kod eukariota postoje strukturalne osobine kromatina koje utječu na transkripciju gena, često u obliku modifikacija DNK i kromatina koje se stalno nasljeđuju od kćerki stanica. Popravak DNK se razlikuje kod prokariota i eukariota. Njegov je način funkcioniranja jednak i kod prokariota i kod eukariota. Katalaza

Katalaza je široko rasprostranjen enzim prisutan kod prokariota i eukariota. Redoks reakcije se kod eukariota odvijaju na unutarnjoj membrani mitohondrija dok se kod prokariota odvijaju na unutarnjim staničnim membranama. U eukariota taj je lanac sastavljen od pet proteinskih sustava, dok se kod prokariota može naći mnoštvo različitih enzima u raznim kombinacijama. Uz aseksualnu staničnu diobu, mitozu, kod većine eukariota postoji i proces spolnog razmnožavanja, mejoza, koja se ne nalazi u prokariota. Filamenti prokariota su homologni filamentima eukariota, no drugačije su građeni. Nekodirajuće RNK kod eukariota izrađuju najveći dio RNK koji nastaje prijepisom, kod ljudi oko 98% Imaju višestruke funkcije u stanici. Kod eukariota regija koji sadrži genetski materijal je odvojen od ostatka stanice membranom, dok kod prokariota taj regija nema membranu i nije jasno definisan. U eukariota ova se reakcija dekarboksilacije odvija isključivo u matriksu mitohondrija, dok se u prokariota slične reakcije odvijaju u citoplazmi i staničnoj membrani. Kod eukariota, proces se odvija u tjelešcima koja sadrže kodirajuću DNK. Alternativno izrezivanje introna pojavljuje se kod svih viših eukariota. Uz dodatak aseksualne stanične diobe, mitoze, većina eukariota ima nekakav proces seksualnog razmnožavanja uz pomoć fuzije stanica, mejoze, koji se ne nalazi u prokariota. Osnovna razlika između oksidacijske fosforilacije u eukariota i prokariota je ta da prokarioti mogu koristiti mnoštvo različitih spojeva kao elektron donore i akceptore, što im omogućava preživljavanje u različitim okolišnim uvjetima. Membrane kod eukariota također imaju važnu ulogu u strukturi različitih organela. U ovoj eri su se pojavile bakterije Grypania i fosili eukariota. No, njihova genetska transkripcija i translacija - dva osnovna procesa molekularne biologije - pokazuju tipične osobine bakterija, ali su vrlo slični onima, koji se sreću kod eukariota. Životinje

Životinje (Animalia) su jedno od carstava u domeni eukariota. Gljive

Gljive ("Fungi") su jedno od carstava u domeni eukariota. U eukariota zajedno sa staničnim organelima čini citoplazmu. Proces je zabilježen kod viših eukariota, a kod biljaka nije dovoljno izražen. Ubikvitin

Ubikvitin je mali regulatorni protein konzervirane sekvence koji je prisutan kod svih eukariota. Danas je moguće sintetizirati bjelančevine eukariota u prokariotskim stanicama. Kod eukariota piruvat se prenosi iz citoplazme u mitohondrije, gdje enzimskom reakcijom gubi jedan atom ugljika i nastaje acetil-CoA. Kod eukariota postoje strukturalne osobine kromatina koje utječu na transkripciju gena, često u obliku modifikacija DNK i kromatina koje se stalno nasljeđuju od kćerki stanica. Popravak DNK se razlikuje kod prokariota i eukariota. Njegov je način funkcioniranja jednak i kod prokariota i kod eukariota. Katalaza

Katalaza je široko rasprostranjen enzim prisutan kod prokariota i eukariota. Redoks reakcije se kod eukariota odvijaju na unutarnjoj membrani mitohondrija dok se kod prokariota odvijaju na unutarnjim staničnim membranama. U eukariota taj je lanac sastavljen od pet proteinskih sustava, dok se kod prokariota može naći mnoštvo različitih enzima u raznim kombinacijama. Uz aseksualnu staničnu diobu, mitozu, kod većine eukariota postoji i proces spolnog razmnožavanja, mejoza, koja se ne nalazi u prokariota. Filamenti prokariota su homologni filamentima eukariota, no drugačije su građeni. Nekodirajuće RNK kod eukariota izrađuju najveći dio RNK koji nastaje prijepisom, kod ljudi oko 98% Imaju višestruke funkcije u stanici. Kod eukariota regija koji sadrži genetski materijal je odvojen od ostatka stanice membranom, dok kod prokariota taj regija nema membranu i nije jasno definisan. U eukariota ova se reakcija dekarboksilacije odvija isključivo u matriksu mitohondrija, dok se u prokariota slične reakcije odvijaju u citoplazmi i staničnoj membrani. Kod eukariota, proces se odvija u tjelešcima koja sadrže kodirajuću DNK. Alternativno izrezivanje introna pojavljuje se kod svih viših eukariota. Uz dodatak aseksualne stanične diobe, mitoze, većina eukariota ima nekakav proces seksualnog razmnožavanja uz pomoć fuzije stanica, mejoze, koji se ne nalazi u prokariota. Osnovna razlika između oksidacijske fosforilacije u eukariota i prokariota je ta da prokarioti mogu koristiti mnoštvo različitih spojeva kao elektron donore i akceptore, što im omogućava preživljavanje u različitim okolišnim uvjetima. Membrane kod eukariota također imaju važnu ulogu u strukturi različitih organela. U ovoj eri su se pojavile bakterije Grypania i fosili eukariota. No, njihova genetska transkripcija i translacija - dva osnovna procesa molekularne biologije - pokazuju tipične osobine bakterija, ali su vrlo slični onima, koji se sreću kod eukariota. Životinje

Životinje (Animalia) su jedno od carstava u domeni eukariota. Gljive

Gljive ("Fungi") su jedno od carstava u domeni eukariota. U eukariota zajedno sa staničnim organelima čini citoplazmu. Proces je zabilježen kod viših eukariota, a kod biljaka nije dovoljno izražen. Ubikvitin

Ubikvitin je mali regulatorni protein konzervirane sekvence koji je prisutan kod svih eukariota. Danas je moguće sintetizirati bjelančevine eukariota u prokariotskim stanicama. Kod eukariota piruvat se prenosi iz citoplazme u mitohondrije, gdje enzimskom reakcijom gubi jedan atom ugljika i nastaje acetil-CoA. Kod eukariota postoje strukturalne osobine kromatina koje utječu na transkripciju gena, često u obliku modifikacija DNK i kromatina koje se stalno nasljeđuju od kćerki stanica.