Koji produkti nastaju gorenjem metana uz dovoljan pristup kisika?
ugljikov(II) oksid i voda ugljikov(II) oksid i vodik ugljikov(IV) oksid i vodik ugljikov(IV) oksid i voda
A B C D
Gorenjem metana, uz prisutnost kisika, nastaje ugljikov dioksid i voda. U prisustvu dovoljne količine kisika, gorenjem dekana nastaju voda i ugljikov dioksid. Zapaljeni na zraku gore, pri čemu nastaju ugljikov(IV) oksid i voda. Od ugljikohidrata i masti kao krajnji produkti nastaju ugljikov dioksid i voda, dok razgradnjom bjelančevina nastaju različiti krajnji produkti ovisno o vrsti organizma. Gorenjem dekana uz nedostatak kisika, osim vode, nastaju ugljični monoksid ili elementarni ugljik (čađa). S kisikom tvori dvije vrste spojeva: ugljikov(II) oksid (monoksid) i ugljikov(IV) oksid (ugljikov dioksid). Zapaljen, na zraku gori svijetlim i vrlo čađavim plamenom, a uz dovoljan pristup kisika potpuno izgara u ugljikov(IV) oksid i vodu:

Opasnosti:

Derivati benzena (proizvodi dobiveni iz benzena) nisu otrovni kao benzen, pa se u industriji rabe kao njegova zamjena. Ugljikov (II) oksid

Ugljikov(II) oksid (ugljikov monoksid) kemijski je spoj jednog atoma ugljika i jednog atoma kisika, formulom izraženo CO.

To je plin bez boje i mirisa koji nastaje nepotpunim izgaranjem tvari u kojima ima ugljika, te je jako otrovan jer se veže na hemoglobin u krvi čime spriječava prijenos kisika (često zvan ""tihi ubojica""). Ugljikov(IV) oksid

Ugljikov (IV) oksid (ugljikov dioksid, CO) je kemijski spoj sastavljen od dva atoma kisika kovalentno vezan (vezani elektronima iz zadnje ljuske) za jedan atom ugljika. Zapaljeni na zraku gore, pri čemu nastaje ugljikov(IV) oksid i voda. Gorenjem nastaje bijela čvrsta tvar, "magnezijev oksid". "ices") su pojam u planetologiji koji uključuje skupinu kemijskih elemenata i spojeva niskog vrelišta: dušik, vodu, ugljikov(II) oksid, ugljikov(IV) oksid, amonijak, metan, etan, sumpor, sumporov dioksid, itd. Ugljikov(II) oksid nastaje najčešće nepotpunom oksidacijom ugljika iz fosilnih goriva. Kako u mnogim od tih procesa nastaju ugljikov dioksid i voda, koji se na primjer asimilacijom biljaka opet troše, kružni tok kisika i ugljika u prirodi usko su povezani. Može se naći voda, te neki organski spojevi u tragovima (cijanovodik, ugljikov(IV) oksid). U prisutnosti kisika gori pri čemu nastaju voda i ugljični dioksid. Zatim se suši aktivnim aluminijev oksidom, pri čemu se odstrane voda, ugljikov(IV) oksid i sumporovodik. Ugljik također stvara tri stabilna oksida: ugljikov(II) oksid CO, ugljikov suboksid CO te ugljikov(IV) oksid CO, i jedan anhidrid, CO, empirijske formule CO. Također sa manje elekronegativnim metalima stvara karbide, te ugljikov disulfid CS i diselenid CSe. Ugljikov dioksid je kiseli oksid. Kada voda zasićena kalcijevim hidrogenkarbonatom isparava, oslobađa se ugljikov(IV) oksid i ponovo nastaje netopljiv kalcijev karbonat. Uz prisustvo kisika ispada zelenkasti talog koji ubrzo posmeđi jer nastaje hidratizirani željezov(III) oksid. Dušikov(II) oksid i dušikov(IV) oksid vrlo su otrovni i nastaju reakcijom dušika s kisikom u električnom luku. Velike količine metana se stvaraju bez prisutnosti kisika (anaerobno) uz prisutnost mikroba. Ugljikov monoksid (CO) nastaje pri izgaranju ugljikovih spojeva uz ograničeni dotok kisika. spajanje dušika i kisika u dušikov oksid). Gorenjem metana, uz prisutnost kisika, nastaje ugljikov dioksid i voda. U prisustvu dovoljne količine kisika, gorenjem dekana nastaju voda i ugljikov dioksid. Gorenjem dekana uz nedostatak kisika, osim vode, nastaju ugljični monoksid ili elementarni ugljik (čađa). S kisikom tvori dvije vrste spojeva: ugljikov(II) oksid (monoksid) i ugljikov(IV) oksid (ugljikov dioksid). Para dovedena u takvu smjesu uzrokuje reformiranje metana u vodik, ugljikov dioksid i ugljikov monoksid. Zapaljen, na zraku gori svijetlim i vrlo čađavim plamenom, a uz dovoljan pristup kisika potpuno izgara u ugljikov(IV) oksid i vodu:

Opasnosti:

Derivati benzena (proizvodi dobiveni iz benzena) nisu otrovni kao benzen, pa se u industriji rabe kao njegova zamjena. Od ugljikohidrata i masti kao krajnji produkti nastaju ugljikov dioksid i voda, dok razgradnjom bjelančevina nastaju različiti krajnji produkti ovisno o vrsti organizma. CH + HO + toplina → CO + 3H 
CO + HO → CO + H + toplina

Kod parcijalne oksidacije prirodnog plina, djelomičnim izgaranjem metana nastaju vodik i ugljikov monoksid. Ugljikov (II) oksid

Ugljikov(II) oksid (ugljikov monoksid) kemijski je spoj jednog atoma ugljika i jednog atoma kisika, formulom izraženo CO.

To je plin bez boje i mirisa koji nastaje nepotpunim izgaranjem tvari u kojima ima ugljika, te je jako otrovan jer se veže na hemoglobin u krvi čime spriječava prijenos kisika (često zvan ""tihi ubojica""). Ovakvom plinu se dovodi para koja uzrokuje reformiranje metana u vodik i ugljikov monoksid. Zapaljeni na zraku gore, pri čemu nastaju ugljikov(IV) oksid i voda. Tri su kemijska procesa proizvodnje vodika iz prirodnog plina:
Ovaj proces uključuje endotermnu pretvorbu metana i vodene pare, čijim miješanjem nastaju vodik i ugljikov monoksid. Ugljikov(IV) oksid

Ugljikov (IV) oksid (ugljikov dioksid, CO) je kemijski spoj sastavljen od dva atoma kisika kovalentno vezan (vezani elektronima iz zadnje ljuske) za jedan atom ugljika. Na povišenoj temperaturi plinoviti vodik, ugljik i ugljikov(II) oksid, lako ga reduciraju u metalni bakar, a klor i brom ga oksidiraju u CuO. Gorenjem nastaje bijela čvrsta tvar, "magnezijev oksid". "ices") su pojam u planetologiji koji uključuje skupinu kemijskih elemenata i spojeva niskog vrelišta: dušik, vodu, ugljikov(II) oksid, ugljikov(IV) oksid, amonijak, metan, etan, sumpor, sumporov dioksid, itd. Ugljikov(II) oksid nastaje najčešće nepotpunom oksidacijom ugljika iz fosilnih goriva. Zajedničko im je da iz ugljena, pomiješanog s vodenom parom i kisikom pri visokim temperaturama nastaju vodik, ugljikov monoksid te ugljikov dioksid. Ugljik također stvara tri stabilna oksida: ugljikov(II) oksid CO, ugljikov suboksid CO te ugljikov(IV) oksid CO, i jedan anhidrid, CO, empirijske formule CO. Također sa manje elekronegativnim metalima stvara karbide, te ugljikov disulfid CS i diselenid CSe. Ugljikov dioksid je kiseli oksid. Uz prisustvo kisika ispada zelenkasti talog koji ubrzo posmeđi jer nastaje hidratizirani željezov(III) oksid. Dušikov(II) oksid i dušikov(IV) oksid vrlo su otrovni i nastaju reakcijom dušika s kisikom u električnom luku. Nastali ugljikov monoksid se dalje pretvara u vodik i ugljikov dioksid. Zona plašta plamena je zona u kojoj se nalaze produkti izgaranja, to jest plinovi nastali primarnom reakcijom (ugljični monoksid i vodik), nastavljaju izgaranje uz pomoć kisika iz zraka. Velike količine metana se stvaraju bez prisutnosti kisika (anaerobno) uz prisutnost mikroba. Gorenjem metana, uz prisutnost kisika, nastaje ugljikov dioksid i voda. U prisustvu dovoljne količine kisika, gorenjem dekana nastaju voda i ugljikov dioksid. Zapaljeni na zraku gore, pri čemu nastaju ugljikov(IV) oksid i voda. Ugljikov(IV) oksid

Ugljikov (IV) oksid (ugljikov dioksid, CO) je kemijski spoj sastavljen od dva atoma kisika kovalentno vezan (vezani elektronima iz zadnje ljuske) za jedan atom ugljika. S kisikom tvori dvije vrste spojeva: ugljikov(II) oksid (monoksid) i ugljikov(IV) oksid (ugljikov dioksid). Zapaljen, na zraku gori svijetlim i vrlo čađavim plamenom, a uz dovoljan pristup kisika potpuno izgara u ugljikov(IV) oksid i vodu:

Opasnosti:

Derivati benzena (proizvodi dobiveni iz benzena) nisu otrovni kao benzen, pa se u industriji rabe kao njegova zamjena. Gorenjem dekana uz nedostatak kisika, osim vode, nastaju ugljični monoksid ili elementarni ugljik (čađa). Para dovedena u takvu smjesu uzrokuje reformiranje metana u vodik, ugljikov dioksid i ugljikov monoksid. Iz zraka jako dobro apsorbira ugljikov(IV) oksid (CO). Od ugljikohidrata i masti kao krajnji produkti nastaju ugljikov dioksid i voda, dok razgradnjom bjelančevina nastaju različiti krajnji produkti ovisno o vrsti organizma. CH + HO + toplina → CO + 3H 
CO + HO → CO + H + toplina

Kod parcijalne oksidacije prirodnog plina, djelomičnim izgaranjem metana nastaju vodik i ugljikov monoksid. Ovakvom plinu se dovodi para koja uzrokuje reformiranje metana u vodik i ugljikov monoksid. Tri su kemijska procesa proizvodnje vodika iz prirodnog plina:
Ovaj proces uključuje endotermnu pretvorbu metana i vodene pare, čijim miješanjem nastaju vodik i ugljikov monoksid. Zapaljeni na zraku gore, pri čemu nastaje ugljikov(IV) oksid i voda. U zasićenu otopinu natrijevog klorida uvode se amonijak i ugljikov(IV) oksid. "ices") su pojam u planetologiji koji uključuje skupinu kemijskih elemenata i spojeva niskog vrelišta: dušik, vodu, ugljikov(II) oksid, ugljikov(IV) oksid, amonijak, metan, etan, sumpor, sumporov dioksid, itd. Plinoviti ugljikov(IV) oksid i sumporov(IV) oksid izlaze iz taljevine, a teško hlapljivi fosforov(V) oksid i silicijev dioksid se dodatkom kalcijeva oksida izdvoje u obliku troske. U atmosferi se pojavljuje kao ugljikov(IV) oksid, CO2, volumnog udjela 0,033%. Plinovi kojih je manje i imaju slabiji učinak su ugljikov(IV) oksid i metan. Gorenjem nastaje bijela čvrsta tvar, "magnezijev oksid". Amonijakalna otopina natrijeva klorida neutralizira se uvođenjem CO (ugljikov(IV) oksid) do zasićenja. Ugljik također stvara tri stabilna oksida: ugljikov(II) oksid CO, ugljikov suboksid CO te ugljikov(IV) oksid CO, i jedan anhidrid, CO, empirijske formule CO. Također sa manje elekronegativnim metalima stvara karbide, te ugljikov disulfid CS i diselenid CSe. Može se naći voda, te neki organski spojevi u tragovima (cijanovodik, ugljikov(IV) oksid). Ako se po mramornim pločicama (prirodnim) prolije klorovodična kiselina razvija se ugljikov(IV) oksid. Dušikov(II) oksid i dušikov(IV) oksid vrlo su otrovni i nastaju reakcijom dušika s kisikom u električnom luku. Gorenjem metana, uz prisutnost kisika, nastaje ugljikov dioksid i voda. U prisustvu dovoljne količine kisika, gorenjem dekana nastaju voda i ugljikov dioksid. Zapaljeni na zraku gore, pri čemu nastaju ugljikov(IV) oksid i voda. Ugljikov(IV) oksid

Ugljikov (IV) oksid (ugljikov dioksid, CO) je kemijski spoj sastavljen od dva atoma kisika kovalentno vezan (vezani elektronima iz zadnje ljuske) za jedan atom ugljika. Zapaljeni na zraku gore, pri čemu nastaje ugljikov(IV) oksid i voda. Od ugljikohidrata i masti kao krajnji produkti nastaju ugljikov dioksid i voda, dok razgradnjom bjelančevina nastaju različiti krajnji produkti ovisno o vrsti organizma. S kisikom tvori dvije vrste spojeva: ugljikov(II) oksid (monoksid) i ugljikov(IV) oksid (ugljikov dioksid). Zapaljen, na zraku gori svijetlim i vrlo čađavim plamenom, a uz dovoljan pristup kisika potpuno izgara u ugljikov(IV) oksid i vodu:

Opasnosti:

Derivati benzena (proizvodi dobiveni iz benzena) nisu otrovni kao benzen, pa se u industriji rabe kao njegova zamjena. Može se naći voda, te neki organski spojevi u tragovima (cijanovodik, ugljikov(IV) oksid). Gorenjem dekana uz nedostatak kisika, osim vode, nastaju ugljični monoksid ili elementarni ugljik (čađa). Zatim se suši aktivnim aluminijev oksidom, pri čemu se odstrane voda, ugljikov(IV) oksid i sumporovodik. Kada voda zasićena kalcijevim hidrogenkarbonatom isparava, oslobađa se ugljikov(IV) oksid i ponovo nastaje netopljiv kalcijev karbonat. Iz zraka jako dobro apsorbira ugljikov(IV) oksid (CO). U zasićenu otopinu natrijevog klorida uvode se amonijak i ugljikov(IV) oksid. "ices") su pojam u planetologiji koji uključuje skupinu kemijskih elemenata i spojeva niskog vrelišta: dušik, vodu, ugljikov(II) oksid, ugljikov(IV) oksid, amonijak, metan, etan, sumpor, sumporov dioksid, itd. Plinoviti ugljikov(IV) oksid i sumporov(IV) oksid izlaze iz taljevine, a teško hlapljivi fosforov(V) oksid i silicijev dioksid se dodatkom kalcijeva oksida izdvoje u obliku troske. U atmosferi se pojavljuje kao ugljikov(IV) oksid, CO2, volumnog udjela 0,033%. Plinovi kojih je manje i imaju slabiji učinak su ugljikov(IV) oksid i metan. Gorenjem nastaje bijela čvrsta tvar, "magnezijev oksid". Amonijakalna otopina natrijeva klorida neutralizira se uvođenjem CO (ugljikov(IV) oksid) do zasićenja. Kako u mnogim od tih procesa nastaju ugljikov dioksid i voda, koji se na primjer asimilacijom biljaka opet troše, kružni tok kisika i ugljika u prirodi usko su povezani. Ugljik također stvara tri stabilna oksida: ugljikov(II) oksid CO, ugljikov suboksid CO te ugljikov(IV) oksid CO, i jedan anhidrid, CO, empirijske formule CO. Također sa manje elekronegativnim metalima stvara karbide, te ugljikov disulfid CS i diselenid CSe. Ako se po mramornim pločicama (prirodnim) prolije klorovodična kiselina razvija se ugljikov(IV) oksid. U prisutnosti kisika gori pri čemu nastaju voda i ugljični dioksid. Dušikov(II) oksid i dušikov(IV) oksid vrlo su otrovni i nastaju reakcijom dušika s kisikom u električnom luku.