Koji se od navedenih virusa umnožava u stanicama pomoćničkih limfocita (limfocita T4)?
HPV virus gripe HIV virus hepatitisa B
A B C D
Tijesno pričvršćivanje virusnih čestica za receptore plazmaleme limfocita, omogućava fuziju virusa sa plazmalemom limfocita. Još jedna teorija iznosi mogućnost da je upala kod Crohnove bolesti uzrokovana pretjeranim izlučivanjem citokina od strane pomoćničkih T limfocita l ("T helper 1"). Tako da apsolutnu limfocitozu nalazimo kada je povećan broj limfocita na više od 4000 u mikrolitru (kod starije djece više od 7000 limfocita u mikrolitru, dok kod doječnadi više od 9000 limfocita u mikrolitru). Bolest se utvrđuje prisutnošću nezrelih limfocita u perifernoj krvi (više od 5x10/L) i infiltracijom koštane srži limfoidnim stanicama (više od 30%). Morfološki se ne može razlikovati od malih limfocita koštane srži. metotreksat), nebiološki i biološki lijekovi koji inhibiraju TNF alfa, blokatori interleukina 1, monoklonalna antitijela protiv B-limfocita, blokatori kostimulacije T-limfocita. granulomi su nakupine upalnih stanica: makrofaga, T limfocita i B limfocita, gdje limfociti okružuju zaražene makrofage. To može dovesti do stanja poznatog kao limfocitoze, povećanog broja limfocita u krvi (kod odraslih preko 4 000 limfocita na mikrolitru krvi, kod djece preko 8 000 limfocita na mikrolitru krvi). U spermi se nalazi i mali broj leukocita, i limfocita. Kronične su upale sa najvećim brojem limfocita. Tada se smanjuje broj leukocita u krvi, smanjen je broj limfocita u limfnim čvorovima i slezeni, smanjen je broj zrelih T limfocita te se smanjuje količina protutijela. Apsolutna limfocitoza naziv je za povećanje ukupnog broja limfocita iznad referentnih vrijednosti, dok je relativna limfocitoza povećanje udjela limfocita u krvi iznad referentnih vrijednosti. Postoje tri osnovne skupine limfocita koji se morfološki ne razlikuju već su razlike samo funkcionalne: Limfni sinusi su široki, nepravilni prostori (usporen protok limfe povoljan za izmjenu limfocita i fagocitnu aktivnost), nepotpuno obloženi spljoštenim retikulskim (litoralnim) stanicama. Najvažniji učinak kortikosteroida je protuupalni koji se temelji na ubrzanju apoptoze između eozinofila i T limfocita, suprimiranju funkcije endotelnih stanica i T limfocita, inhibicije dermalnog edema i kapilarne dilatacije te reduciranju vaskularne permeabilnosti. Primjerice, takav se slučaj može pojaviti kod stanica crijevnog sustava ili limfocita koji se jako brzo dijele. Ozljeda hepatocita može nastati djelovanjem citotoksičnih limfocita, aktivacijom sustava komplementa, NK limfocitima ili reakcijom autoantitijela sa antigenima karakterističnim za jetru na jetrenim stanicama. Dva najčešća koreceptora su CXCR4 koji se normalno nalazi na površini CD4 T stanica i CCR5 koji se također nalazi na površini CD4 T limfocita, ali i na nekim makrofagima i dendritičkim stanicama. Relativna limfocitoza nastupa kada je povećan udio limfocita na više od 40%, a ukupan broj limfocita je unutar referentnih vrijednosti (relativna limfocitoza je normalna pojava kod djece u dobi do 2 godine). Timus ima važnu ulogu u sazrijevanju T limfocita i razvoju imunološke tolerancije. Velika količina radijacije može izazvati oštećenje kromosoma limfocita koji su ključni za ljudski imunološki sustav. Novija istraživanja iznose mogućnost da je važnija uloga limfocita poskupine T17. Bolest je uzrokovana poremećajem stanica limfocita T koji izlučuju citokine koji oštečuju nastavke stanica glomerularnog epitela (podociti). Ovi procesi se odigravaju u interakciji između specijalnih antigen-prezentirajućih stanica i nezrelih T-limfocita. In vitro sulfasalazin i sulfapiridin koče prirodne stanice-ubojice i transformaciju limfocita. Tijesno pričvršćivanje virusnih čestica za receptore plazmaleme limfocita, omogućava fuziju virusa sa plazmalemom limfocita. Za ovaj process integriranja virusnog DNK u DNK genom limfocita virus HIV posjeduje enzim integrazu. Još jedna teorija iznosi mogućnost da je upala kod Crohnove bolesti uzrokovana pretjeranim izlučivanjem citokina od strane pomoćničkih T limfocita l ("T helper 1"). Tako da apsolutnu limfocitozu nalazimo kada je povećan broj limfocita na više od 4000 u mikrolitru (kod starije djece više od 7000 limfocita u mikrolitru, dok kod doječnadi više od 9000 limfocita u mikrolitru). Bolest se utvrđuje prisutnošću nezrelih limfocita u perifernoj krvi (više od 5x10/L) i infiltracijom koštane srži limfoidnim stanicama (više od 30%). Najčešći uzročnici tonzilitisa su bakterije hemolitički streptokok i stafilokok, od virusa, obični virus prehlade, virus gripe, a od gljivica kandida. Epstein Barrov virus (EBV) je B limfotropni (ima izrazitu sklonost za napadanje B limfocita) herpesvirus koji je rasprostranjen diljem svijeta. Morfološki se ne može razlikovati od malih limfocita koštane srži. metotreksat), nebiološki i biološki lijekovi koji inhibiraju TNF alfa, blokatori interleukina 1, monoklonalna antitijela protiv B-limfocita, blokatori kostimulacije T-limfocita. granulomi su nakupine upalnih stanica: makrofaga, T limfocita i B limfocita, gdje limfociti okružuju zaražene makrofage. To može dovesti do stanja poznatog kao limfocitoze, povećanog broja limfocita u krvi (kod odraslih preko 4 000 limfocita na mikrolitru krvi, kod djece preko 8 000 limfocita na mikrolitru krvi). U spermi se nalazi i mali broj leukocita, i limfocita. Kronične su upale sa najvećim brojem limfocita. Tada se smanjuje broj leukocita u krvi, smanjen je broj limfocita u limfnim čvorovima i slezeni, smanjen je broj zrelih T limfocita te se smanjuje količina protutijela. Preliminarna su istraživanja pokazala da virus posjeduje gen za hemaglutinin sličan onome virusa svinjske gripe koji je prisutan među sjevernoameričkim svinjama od 1999. Apsolutna limfocitoza naziv je za povećanje ukupnog broja limfocita iznad referentnih vrijednosti, dok je relativna limfocitoza povećanje udjela limfocita u krvi iznad referentnih vrijednosti. Postoje tri osnovne skupine limfocita koji se morfološki ne razlikuju već su razlike samo funkcionalne: Limfni sinusi su široki, nepravilni prostori (usporen protok limfe povoljan za izmjenu limfocita i fagocitnu aktivnost), nepotpuno obloženi spljoštenim retikulskim (litoralnim) stanicama. Najvažniji učinak kortikosteroida je protuupalni koji se temelji na ubrzanju apoptoze između eozinofila i T limfocita, suprimiranju funkcije endotelnih stanica i T limfocita, inhibicije dermalnog edema i kapilarne dilatacije te reduciranju vaskularne permeabilnosti. Primjerice, takav se slučaj može pojaviti kod stanica crijevnog sustava ili limfocita koji se jako brzo dijele. Ozljeda hepatocita može nastati djelovanjem citotoksičnih limfocita, aktivacijom sustava komplementa, NK limfocitima ili reakcijom autoantitijela sa antigenima karakterističnim za jetru na jetrenim stanicama. Cjepivo za gripu sastoji se od oslabljenih ili mrtvih virusa gripe ili dijelova mrtvih virusa. Dva najčešća koreceptora su CXCR4 koji se normalno nalazi na površini CD4 T stanica i CCR5 koji se također nalazi na površini CD4 T limfocita, ali i na nekim makrofagima i dendritičkim stanicama. Bakteriofag

Bakteriofag ili kraće fag je specifični bakterijski virus koji se umnožava na račun bakterija. Virus se replicira samo u živim stanicama. Tijesno pričvršćivanje virusnih čestica za receptore plazmaleme limfocita, omogućava fuziju virusa sa plazmalemom limfocita. Da bi HIV inficirao ćeliju T-limfocita neophodna su oba spoja receptor-antireceptor. Postoje najmanje dvije vrste ovakvih receptora na površini T limfocita koji omogućavaju HIV virusu da se za njih pričvrsti. Za ovaj process integriranja virusnog DNK u DNK genom limfocita virus HIV posjeduje enzim integrazu. Ovi proteini strše iz HIV omotača i služe kao antireceptori CD4 receptorima T limfocita. Još jedna teorija iznosi mogućnost da je upala kod Crohnove bolesti uzrokovana pretjeranim izlučivanjem citokina od strane pomoćničkih T limfocita l ("T helper 1"). Tako da apsolutnu limfocitozu nalazimo kada je povećan broj limfocita na više od 4000 u mikrolitru (kod starije djece više od 7000 limfocita u mikrolitru, dok kod doječnadi više od 9000 limfocita u mikrolitru). Bolest se utvrđuje prisutnošću nezrelih limfocita u perifernoj krvi (više od 5x10/L) i infiltracijom koštane srži limfoidnim stanicama (više od 30%). Morfološki se ne može razlikovati od malih limfocita koštane srži. metotreksat), nebiološki i biološki lijekovi koji inhibiraju TNF alfa, blokatori interleukina 1, monoklonalna antitijela protiv B-limfocita, blokatori kostimulacije T-limfocita. granulomi su nakupine upalnih stanica: makrofaga, T limfocita i B limfocita, gdje limfociti okružuju zaražene makrofage. To može dovesti do stanja poznatog kao limfocitoze, povećanog broja limfocita u krvi (kod odraslih preko 4 000 limfocita na mikrolitru krvi, kod djece preko 8 000 limfocita na mikrolitru krvi). U spermi se nalazi i mali broj leukocita, i limfocita. Kronične su upale sa najvećim brojem limfocita. Tada se smanjuje broj leukocita u krvi, smanjen je broj limfocita u limfnim čvorovima i slezeni, smanjen je broj zrelih T limfocita te se smanjuje količina protutijela. Prvi receptor važan za HIV je CD4 receptor na površini T-limfocita, a također je nađen na površini makrofaga i živčanih stanica. Apsolutna limfocitoza naziv je za povećanje ukupnog broja limfocita iznad referentnih vrijednosti, dok je relativna limfocitoza povećanje udjela limfocita u krvi iznad referentnih vrijednosti. U osoba oboljelih od HIV-a/AIDS-a, s brojem CD4 limfocita manjim od 200 stanica/uL antibiotik [[trimetoprim/sulfametoksazol]] smanjuje opasnost od "[[Pneumocystis pneumonia|Pneumocistis pneumonije]]" a može biti korisna i za prevenciju u imunokompromitiranih bolesnika koji nisu zaraženi HIV-om. Postoje tri osnovne skupine limfocita koji se morfološki ne razlikuju već su razlike samo funkcionalne: Limfni sinusi su široki, nepravilni prostori (usporen protok limfe povoljan za izmjenu limfocita i fagocitnu aktivnost), nepotpuno obloženi spljoštenim retikulskim (litoralnim) stanicama. Najvažniji učinak kortikosteroida je protuupalni koji se temelji na ubrzanju apoptoze između eozinofila i T limfocita, suprimiranju funkcije endotelnih stanica i T limfocita, inhibicije dermalnog edema i kapilarne dilatacije te reduciranju vaskularne permeabilnosti. Primjerice, takav se slučaj može pojaviti kod stanica crijevnog sustava ili limfocita koji se jako brzo dijele. Ozljeda hepatocita može nastati djelovanjem citotoksičnih limfocita, aktivacijom sustava komplementa, NK limfocitima ili reakcijom autoantitijela sa antigenima karakterističnim za jetru na jetrenim stanicama. Dva najčešća koreceptora su CXCR4 koji se normalno nalazi na površini CD4 T stanica i CCR5 koji se također nalazi na površini CD4 T limfocita, ali i na nekim makrofagima i dendritičkim stanicama. Relativna limfocitoza nastupa kada je povećan udio limfocita na više od 40%, a ukupan broj limfocita je unutar referentnih vrijednosti (relativna limfocitoza je normalna pojava kod djece u dobi do 2 godine). Tijesno pričvršćivanje virusnih čestica za receptore plazmaleme limfocita, omogućava fuziju virusa sa plazmalemom limfocita. Epstein Barrov virus (EBV) je B limfotropni (ima izrazitu sklonost za napadanje B limfocita) herpesvirus koji je rasprostranjen diljem svijeta. granulomi su nakupine upalnih stanica: makrofaga, T limfocita i B limfocita, gdje limfociti okružuju zaražene makrofage. metotreksat), nebiološki i biološki lijekovi koji inhibiraju TNF alfa, blokatori interleukina 1, monoklonalna antitijela protiv B-limfocita, blokatori kostimulacije T-limfocita. Za ovaj process integriranja virusnog DNK u DNK genom limfocita virus HIV posjeduje enzim integrazu. Još jedna teorija iznosi mogućnost da je upala kod Crohnove bolesti uzrokovana pretjeranim izlučivanjem citokina od strane pomoćničkih T limfocita l ("T helper 1"). Tako da apsolutnu limfocitozu nalazimo kada je povećan broj limfocita na više od 4000 u mikrolitru (kod starije djece više od 7000 limfocita u mikrolitru, dok kod doječnadi više od 9000 limfocita u mikrolitru). Bolest se utvrđuje prisutnošću nezrelih limfocita u perifernoj krvi (više od 5x10/L) i infiltracijom koštane srži limfoidnim stanicama (više od 30%). Morfološki se ne može razlikovati od malih limfocita koštane srži. virus hepatitisa). U SAD-u, 95 % pacijenata se izliječi i stvori antitijela protiv virusa hepatitisa B. Na površini su prisutni i imunoglobulini, ali u manjoj količini nego kod normalnih B-limfocita. To može dovesti do stanja poznatog kao limfocitoze, povećanog broja limfocita u krvi (kod odraslih preko 4 000 limfocita na mikrolitru krvi, kod djece preko 8 000 limfocita na mikrolitru krvi). U spermi se nalazi i mali broj leukocita, i limfocita. Kronične su upale sa najvećim brojem limfocita. Virus hepatitisa C malen je, obložen virus, koji se sastoji od jednostrukoga pozitivnog lanca ribonukleinske kiseline (RNK). Tada se smanjuje broj leukocita u krvi, smanjen je broj limfocita u limfnim čvorovima i slezeni, smanjen je broj zrelih T limfocita te se smanjuje količina protutijela. Hodgkinov limfom, iako se prema SZO klasificira odvojeno, se smatra tumorom, premda označenih abnormalno, limfocita zrelih B-staničnih linija. Nakon prvog izlaganja koje uzrokuje senzibilizaciju dolazi do proliferacije B limfocita koji stvaraju antitijela na spoj hapten i molekule nosača. Kronična limfocitna leukemija

Kronična limfocitna leukemija (KLL) je limfoproliferativna bolest koju karakterizira klonalna proliferacija nefunkcionalnih B-limfocita. Apsolutna limfocitoza naziv je za povećanje ukupnog broja limfocita iznad referentnih vrijednosti, dok je relativna limfocitoza povećanje udjela limfocita u krvi iznad referentnih vrijednosti. Postoje tri osnovne skupine limfocita koji se morfološki ne razlikuju već su razlike samo funkcionalne: Limfni sinusi su široki, nepravilni prostori (usporen protok limfe povoljan za izmjenu limfocita i fagocitnu aktivnost), nepotpuno obloženi spljoštenim retikulskim (litoralnim) stanicama. Najvažniji učinak kortikosteroida je protuupalni koji se temelji na ubrzanju apoptoze između eozinofila i T limfocita, suprimiranju funkcije endotelnih stanica i T limfocita, inhibicije dermalnog edema i kapilarne dilatacije te reduciranju vaskularne permeabilnosti. Primjerice, takav se slučaj može pojaviti kod stanica crijevnog sustava ili limfocita koji se jako brzo dijele.