Koji od navedenih organela sudjeluje u staničnoj probavi životinjske stanice?
Golgijev aparat vakuola endoplazmatski retikulum lizosom
A B C D
koji nosi njegovo ime (Golgijev aparat). <noinclude>
Organela je u staničnoj biologiji specijalizirana podjedinica stanice koja je funkcionalno izdvojena od ostatka stanice vlastitom membranom. U životinjskim stanicama golgijev aparat je jednom stranom okrenut prema endoplazmatskom retikulumu, a drugom prema staničnoj membrani. U životinjskim stanicama Golgijev aparat je jednom stranom okrenut prema endoplazmatskoj mrežici, a drugom prema staničnoj membrani. Golgijev aparat

Golgijevo tijelo (ili Golgijev aparat) pohranjuje, pakira i distribuira proteine i lipide te proizvodi polisaharide. U životu stanice i njenom svakodnevnom fukncioniranju sudjeluje veliki broj organela koje se nalaze u citoplazmi: U većini eukariota, ova vesikula koja prenosi proteine biva modifircirana u nakupinu izravnanih vesikula, zvanih Golgijev aparat. Od tu plijen dalje ide u gastrovaskularni trakt polipa, gdje ju probavi sekret koji luče stanice u tom području, a mišićno-hranidbene stanice preuzimaju hranjive tvari. "organella") u staničnoj biologiji jest specijalizirana podjedinica stanice koja je funkcionalno izdvojena od ostatka stanice vlastitom lipidnom membranom. One kroz pore na staničnoj stijenci povezuju susjedne stanice. Nastavak "-blast" e koristi u staničnoj biologiji radi označavanja matične stanice ili stanice u aktiviranom stanju metabolizma. Camillo Golgi je identificirao 1898. godine golgijevo tijelo

Golgijev aparat se sastoji od 3 - 8 membranskih vrećica pritisnutih jedna na drugu, diktiosoma. Hrapavi endoplazmatski retikulum služi za sintezu proteina, dok glatki endoplazmatski retikulum sudjeluje u sintezi lipida, razgradnji otrova i stvaranju vitamina D.

Golgijev aparat pohranjuje, pakira i distribuira proteine i lipide te proizvodi polisaharide. Samo ime organela (mali organ) je nastalo tako što su biolozi uvidjeli paralelu u odnosu organela i stanice, te organa i tijela. U višim biljkama takva su gibanja taksije i gibanja nekih organela unutar stanice. Pri spomenutim procesima važan je aktivan transport bilirubina od sinusoida kroz jetrenu stanicu do žučnih kanalića, u čemu igraju ulogu neke subcelularne strukture, lizosomi i Golgijev aparat. Organela

Organela (lat. Peptidni pak hormoni imaju svoje receptore na samoj staničnoj membrani na površini stanice. Enzim sudjeluje u oslobađanju virusa iz stanice domaćina. U eukariotskoj stanici razvile su se i brojne stanične organele kojih nema kod prokariotskih organizama, među kojima su: endoplazmatiski retikulum, Golgijev aparat, lizosomi, mitohondriji i plastidi. U kasnijoj se fazi razgrađuju membrane organela i same stanične membrane što izaziva raspad stanice ili staničnu lizu. U staničnoj biologiji, pluripotentnost (od lat. Stanična membrana eukariotske stanice je po svojoj strukturi i funkciji slična membrani organela, kao i membrani prokariota. Podliježeći uzrok bi bio disfunkcionalni molekularni mehanizam primarnih trepetljikavih (cilijarnih) struktura stanice – organela koje se nalaze svugdje u organizmu. U staničnoj biologiji, unipotentna stanica je koncept da se jedna matična stanica u stanju diferencirati u samo jednu vrstu stanice. <noinclude>
Organela je u staničnoj biologiji specijalizirana podjedinica stanice koja je funkcionalno izdvojena od ostatka stanice vlastitom membranom. Vakuole

Vakuola je organela koja služi za pohranu tvari. U životu stanice i njenom svakodnevnom fukncioniranju sudjeluje veliki broj organela koje se nalaze u citoplazmi: Od tu plijen dalje ide u gastrovaskularni trakt polipa, gdje ju probavi sekret koji luče stanice u tom području, a mišićno-hranidbene stanice preuzimaju hranjive tvari. "organella") u staničnoj biologiji jest specijalizirana podjedinica stanice koja je funkcionalno izdvojena od ostatka stanice vlastitom lipidnom membranom. One kroz pore na staničnoj stijenci povezuju susjedne stanice. Nastavak "-blast" e koristi u staničnoj biologiji radi označavanja matične stanice ili stanice u aktiviranom stanju metabolizma. Samo ime organela (mali organ) je nastalo tako što su biolozi uvidjeli paralelu u odnosu organela i stanice, te organa i tijela. U višim biljkama takva su gibanja taksije i gibanja nekih organela unutar stanice. Velika središnja vakuola puna vode i koloida omogućava održavanje turgorovog pritiska i služi kao jedinstvena organela za skladištenje i odigravanje metaboličkih procesa. Situacija je da se tada velika središnja vakuola prostire najvećim dijelom stanice, skoro 90%, stanična se jezgra mora premjestiti u središnji dio stanice. Organela

Organela (lat. Peptidni pak hormoni imaju svoje receptore na samoj staničnoj membrani na površini stanice. Vakuola je organel koji služi za pohranu tvari. Enzim sudjeluje u oslobađanju virusa iz stanice domaćina. U kasnijoj se fazi razgrađuju membrane organela i same stanične membrane što izaziva raspad stanice ili staničnu lizu. Stanice kalusa slabo su diferencirane, s malo vakuola i krupnim jedrima, a imaju obično samo primarne, nešto deblje zidove. U staničnoj biologiji, pluripotentnost (od lat. Stanična membrana eukariotske stanice je po svojoj strukturi i funkciji slična membrani organela, kao i membrani prokariota. Podliježeći uzrok bi bio disfunkcionalni molekularni mehanizam primarnih trepetljikavih (cilijarnih) struktura stanice – organela koje se nalaze svugdje u organizmu. U staničnoj biologiji, unipotentna stanica je koncept da se jedna matična stanica u stanju diferencirati u samo jednu vrstu stanice. Vakuolu imaju i biljne i životinjske stanice, ali u biljnim stanicama može sadržavati i do 90% volumena stanice, dok su u životinjskih stanicama mnogo manje. U Xenopusu se blastomere ponašaju kao pluripotentne matične stanice koje mogu migrirati niz nekoliko putova ovisno o staničnoj signalizaciji. G-proteini su važan posrednički mehanizam između vanstanične aktivacije receptora (na staničnoj membrani) i djelovanja unutar stanice. Sastoji se od citosola i staničnih organela. Hrapavi endoplazmatski retikulum

Hrapavi endoplazmatski retikulum (grubi endoplazmatski retikulum) je vrsta endoplazmatske mrežice. Glatki endoplazmatski retikulum

Glatki endoplazmatski retikulum je vrsta endoplazmatske mrežice. Endoplazmatski retikulum proizvodi i transportira tvari. <noinclude>
Organela je u staničnoj biologiji specijalizirana podjedinica stanice koja je funkcionalno izdvojena od ostatka stanice vlastitom membranom. Hrapavi endoplazmatski retikulum (grubi endoplazmatski retikulum) po svojim rubovima sadrži malene ribosome na kojima se odvija sinteza bjelančevina (proteina). Drugi važan činilac u održavanju prozirnosti leće je odsutnost organela koji raspršuju svjetlost kao što su jezgra, endoplazmatski retikulum i mitohondriji unutar zrelih lećnih vlakana. Glatki endoplazmatski retikulum predstavlja nastavak hrapavog ER. Hrapavi endoplazmatski retikulum služi za sintezu proteina, dok glatki endoplazmatski retikulum sudjeluje u sintezi lipida, razgradnji otrova i stvaranju vitamina D.

Golgijev aparat pohranjuje, pakira i distribuira proteine i lipide te proizvodi polisaharide. Dijeli se na hrapavi i glatki endoplazmatski retikulum. Dijeli se na hrapavi i glatki endoplazmatski retikulum. Kloroplasti nemaju endoplazmatski retikulum, a građeni su od paralelno naslaganih vrećica, tilakoida. U citoplazmi su razvijeni hrapavi endoplazmatski retikulum, mitohondrije i Golgijevo tijelo. U životu stanice i njenom svakodnevnom fukncioniranju sudjeluje veliki broj organela koje se nalaze u citoplazmi: Razna cijevkasta produženja središnje membrane stvaraju ono što se zove endoplazmatski retikulum ili ER, koji je uključen u prenošenje i dozrijevanje proteina. Neki su vezani za endoplazmatski retikulum (koji se zato zove "hrapavi" ili rER-rough endoplasmic reticulum) i sinetiziraju proteine koji se uglavnom ugrađuju u staničnu membranu, a neki slobodno plivaju u citoplazmi i sintetiziraju proteine koji odlaze izvan stanice. Endoplazmatska mrežica

Endoplazmatski retikulum ili endoplazmatska mrežica (ER) je sustav unutarstaničnih membrana koje proizvode i transportiraju tvari. Od tu plijen dalje ide u gastrovaskularni trakt polipa, gdje ju probavi sekret koji luče stanice u tom području, a mišićno-hranidbene stanice preuzimaju hranjive tvari. "organella") u staničnoj biologiji jest specijalizirana podjedinica stanice koja je funkcionalno izdvojena od ostatka stanice vlastitom lipidnom membranom. One kroz pore na staničnoj stijenci povezuju susjedne stanice. Glatki endoplazmatski retikulum nema ribosome na svojoj površini, sudjeluje u sintezi lipida, razgrađuje otrove i pod utjecajem sunca može kolesterol pretvoriti u vitamin D. Na njegovoj površini nisu ribosomi, nego je mjesto gdje se odvijaju spomenute metaboličke reakcije. Nastavak "-blast" e koristi u staničnoj biologiji radi označavanja matične stanice ili stanice u aktiviranom stanju metabolizma. Samo ime organela (mali organ) je nastalo tako što su biolozi uvidjeli paralelu u odnosu organela i stanice, te organa i tijela. U višim biljkama takva su gibanja taksije i gibanja nekih organela unutar stanice. Organela

Organela (lat. Peptidni pak hormoni imaju svoje receptore na samoj staničnoj membrani na površini stanice. <noinclude>
Organela je u staničnoj biologiji specijalizirana podjedinica stanice koja je funkcionalno izdvojena od ostatka stanice vlastitom membranom. U životu stanice i njenom svakodnevnom fukncioniranju sudjeluje veliki broj organela koje se nalaze u citoplazmi: Od tu plijen dalje ide u gastrovaskularni trakt polipa, gdje ju probavi sekret koji luče stanice u tom području, a mišićno-hranidbene stanice preuzimaju hranjive tvari. "organella") u staničnoj biologiji jest specijalizirana podjedinica stanice koja je funkcionalno izdvojena od ostatka stanice vlastitom lipidnom membranom. One kroz pore na staničnoj stijenci povezuju susjedne stanice. Nastavak "-blast" e koristi u staničnoj biologiji radi označavanja matične stanice ili stanice u aktiviranom stanju metabolizma. Samo ime organela (mali organ) je nastalo tako što su biolozi uvidjeli paralelu u odnosu organela i stanice, te organa i tijela. Lizosom se odvaja od Golgijevog tijela. U višim biljkama takva su gibanja taksije i gibanja nekih organela unutar stanice. Organela

Organela (lat. Peptidni pak hormoni imaju svoje receptore na samoj staničnoj membrani na površini stanice. Enzim sudjeluje u oslobađanju virusa iz stanice domaćina. Lizosom

Lizosom ("lysosoma", razgradnik) se proizvodi u Golgijevom tijelu.Otkriveni su 1955.godine.Njihovo prisustvo u citoplazmi dokazano je biokemijskim metodama. U kasnijoj se fazi razgrađuju membrane organela i same stanične membrane što izaziva raspad stanice ili staničnu lizu. U staničnoj biologiji, pluripotentnost (od lat. Stanična membrana eukariotske stanice je po svojoj strukturi i funkciji slična membrani organela, kao i membrani prokariota. Podliježeći uzrok bi bio disfunkcionalni molekularni mehanizam primarnih trepetljikavih (cilijarnih) struktura stanice – organela koje se nalaze svugdje u organizmu. U staničnoj biologiji, unipotentna stanica je koncept da se jedna matična stanica u stanju diferencirati u samo jednu vrstu stanice. Vakuolu imaju i biljne i životinjske stanice, ali u biljnim stanicama može sadržavati i do 90% volumena stanice, dok su u životinjskih stanicama mnogo manje. U Xenopusu se blastomere ponašaju kao pluripotentne matične stanice koje mogu migrirati niz nekoliko putova ovisno o staničnoj signalizaciji. G-proteini su važan posrednički mehanizam između vanstanične aktivacije receptora (na staničnoj membrani) i djelovanja unutar stanice. Sastoji se od citosola i staničnih organela. Životinjske stanice ne prolaze citokinezu baš na ovaj način, premda tijek dvaju događaja nije sasvim različit. Riječ genom se može odnositi specifično na DNK u jezgri stanice ("nuklearni genom"), ali se može odnositi i na genom organela koji sadrže vlastitu DNK ("mithodondrijski genom", "kloroplastni genom"). Membrana se sastoji od lipidnog dvosloja «prošaranog» proteinima, a uloga joj je zadržati integritet stanice ili organela, pružiti zaštitu stanici i omogućiti interakciju stanice i okoline u smislu reguliranja prijenos tvari u i iz stanice i komunikacije između stanica što je izrazito važno za mnogostanične organizme.