Еден праволиниски проводник низ кој тече струја се наоѓа во хомогено магнетно поле чии магнетни силови линии нормално го пронижуваат проводникот. Ако јачината на струјата што протекува низ спроводникот се намали два пати тогаш Амперовата сила со која полето му дејствува на спроводникот ќе се:
намали 2 пати. зголеми 4 пати. намали 4 пати. зголеми 2 пати.
A B C D
Кога низ калемот L1 тече струја, создава магнетно поле чии магнетни силови линии го пронижуваат калемот L2. Магнетната индукција претставува сила со која магнетното поле дејствува на спроводник со должина 1m и низ кој тече струја од 1 А, кога спроводникот е поставен нормално на магнетните силови линии. Магнетно поле има индукција од 1Т ако тоа поле дејствува со сила од 1N на спроводник низ кој тече струја со јачина од 1А, при што спроводникот е поставен нормално на насоката на магнетното поле. Сè започнало од  едноставното прашање: „Ако на спроводник низ кој тече струја  дејствува магнетно поле и го придвижува, не е ли можно и обратното - со движење на спроводник во магнетно поле, во спроводникот да се создаде електромоторна сила и низ него да протече струја. Во совршен проводник без отпор (суперспроводник), површинските вртложни струи го прекинуваат полето точно во внатрешноста на спроводникот, па нема магнетно поле кое го продира спроводникот. Амперовата сила директно зависи од јачината на струјата, како и од должината на спроводникот, а како фактор на пропорционалноста се јавува и магнетна индукција. Доколку магнетното поле го замислиме како сила претставена со магнетни линии, тогаш протокот претставува бројот на силови линии на магнетното поле кои поминуваат низ некоја затворена контура. Струјата која тече низ отпорноста на спроводникот, исто така, ја распределува енергијата како топлина во материјалот. Кога електричната струја тече низ жицата, се генерира магнетно поле. Кога низ проводник тече струја, тој создава електромагнетно поле. Кога ќе се појави разлика на потенцијали на електричното поле (напон) тогаш електроните тргнуваат низ спроводникот под влијание на силата на електричното поле. Понекогаш Мајснеровиот ефект се смета за дијамагнетизам кој може да се очекува од идеален електричен спроводник: Според Ленцовото правило, кога променливо магнетно поле ќе влијае врз спроводник, ќе предизвика електрична струја во спроводникот која создава спротивно магнетно поле. Кога радио брановите ќе поминат низ проводник, осцилациските полиња индуцираат наизменична струја во проводникот. Кога електромагнетното зрачење не влијае врз спроводникот, прави парови со спроводникот, патува низ него и предизвикува електрична струја на површината на спроводникот со возбудување на електроните на спроводниот материјал. Во 1879, Едвин Херберт Хол го открил равојот на напонот низ спроводниците попречно на електричната струја во спроводник и магнетно поле нормално на струјата. Има 2 вида полуспроводници:

Спроводливоста на материјата е мерка за можноста низ неа да тече електрична струја ако врз неа се дејствува со електрично поле. Кога на ваков суперпроводник ќе му се намали температурата под критичната, тој започнува да се однесува како диамагнет (способност проводникот да формира магнетно поле спротивно на магнетното поле на надворешно тело). Кога проводник се движи низ магнетно поле, магнетната сила се обидува да ги истурка електроните низ жицата, и ова ја создава ЕМС. Добро познато е дека кога електричен спроводник ќе се постави во магнетно поле додека се јавува релативно движење во насока во која спроводникот ги сече (или поминува низ нив) линиите на магнетното поле, се вели дека електричната струја е индуцирана во тој спроводник, а електроните ќе течат во неговите рамки. Преносот се изедначува со струјата која протекува во секое влакно од проводникот и ги намалува загубите на струја во самата намотка. Кога добиената електрична струја протекува низ проводниот раб, се создава магнетно поле преку Амперовиот закон (означен со „индуцирано B“ на сликата). Законот за Амперовата сила (Амперов закон) вели дека привлечна или одбојна сила помеѓу две паралелни жици низ кои тече струја. Имено, ако спроводник поврзан со галванометар го движиме помеѓу половите на потковичест магнет, забележуваме дека сè додека постои релативно движење меѓу магнетот и спроводникот, ќе постои и отклон на стрелката на галванометарот, односно низ колото ќе тече струја (Сл. прави електричен отпор), и со тоа предизвикува пад на напонот меѓу своите два изводи според Омовиот закон: каде I е струјата која поминува низ спроводникот во ампери, V е потенцијалната разлика во волти, и R е отпорот на спроводникот во оми. Во зависност од начинот на кој се поттикнати промените, постојат два вида: кога спроводникот е преместен во стационарно магнетно поле да произведе промена во флуксното поврзување, тогаш ЕМС е "стационарно индуцирана". Кога низ калемот L1 тече струја, создава магнетно поле чии магнетни силови линии го пронижуваат калемот L2. Магнетната индукција претставува сила со која магнетното поле дејствува на спроводник со должина 1m и низ кој тече струја од 1 А, кога спроводникот е поставен нормално на магнетните силови линии. Магнетно поле има индукција од 1Т ако тоа поле дејствува со сила од 1N на спроводник низ кој тече струја со јачина од 1А, при што спроводникот е поставен нормално на насоката на магнетното поле. Сè започнало од  едноставното прашање: „Ако на спроводник низ кој тече струја  дејствува магнетно поле и го придвижува, не е ли можно и обратното - со движење на спроводник во магнетно поле, во спроводникот да се создаде електромоторна сила и низ него да протече струја. Во совршен проводник без отпор (суперспроводник), површинските вртложни струи го прекинуваат полето точно во внатрешноста на спроводникот, па нема магнетно поле кое го продира спроводникот. Амперовата сила директно зависи од јачината на струјата, како и од должината на спроводникот, а како фактор на пропорционалноста се јавува и магнетна индукција. Доколку магнетното поле го замислиме како сила претставена со магнетни линии, тогаш протокот претставува бројот на силови линии на магнетното поле кои поминуваат низ некоја затворена контура. Струјата која тече низ отпорноста на спроводникот, исто така, ја распределува енергијата како топлина во материјалот. Кога електричната струја тече низ жицата, се генерира магнетно поле. Кога низ проводник тече струја, тој создава електромагнетно поле. Кога ќе се појави разлика на потенцијали на електричното поле (напон) тогаш електроните тргнуваат низ спроводникот под влијание на силата на електричното поле. Понекогаш Мајснеровиот ефект се смета за дијамагнетизам кој може да се очекува од идеален електричен спроводник: Според Ленцовото правило, кога променливо магнетно поле ќе влијае врз спроводник, ќе предизвика електрична струја во спроводникот која создава спротивно магнетно поле. Кога радио брановите ќе поминат низ проводник, осцилациските полиња индуцираат наизменична струја во проводникот. Кога електромагнетното зрачење не влијае врз спроводникот, прави парови со спроводникот, патува низ него и предизвикува електрична струја на површината на спроводникот со возбудување на електроните на спроводниот материјал. Во 1879, Едвин Херберт Хол го открил равојот на напонот низ спроводниците попречно на електричната струја во спроводник и магнетно поле нормално на струјата. Кога проводник се движи низ магнетно поле, магнетната сила се обидува да ги истурка електроните низ жицата, и ова ја создава ЕМС. Добро познато е дека кога електричен спроводник ќе се постави во магнетно поле додека се јавува релативно движење во насока во која спроводникот ги сече (или поминува низ нив) линиите на магнетното поле, се вели дека електричната струја е индуцирана во тој спроводник, а електроните ќе течат во неговите рамки. Преносот се изедначува со струјата која протекува во секое влакно од проводникот и ги намалува загубите на струја во самата намотка. Кога добиената електрична струја протекува низ проводниот раб, се создава магнетно поле преку Амперовиот закон (означен со „индуцирано B“ на сликата). Законот за Амперовата сила (Амперов закон) вели дека привлечна или одбојна сила помеѓу две паралелни жици низ кои тече струја. Имено, ако спроводник поврзан со галванометар го движиме помеѓу половите на потковичест магнет, забележуваме дека сè додека постои релативно движење меѓу магнетот и спроводникот, ќе постои и отклон на стрелката на галванометарот, односно низ колото ќе тече струја (Сл. прави електричен отпор), и со тоа предизвикува пад на напонот меѓу своите два изводи според Омовиот закон: каде I е струјата која поминува низ спроводникот во ампери, V е потенцијалната разлика во волти, и R е отпорот на спроводникот во оми. Во зависност од начинот на кој се поттикнати промените, постојат два вида: кога спроводникот е преместен во стационарно магнетно поле да произведе промена во флуксното поврзување, тогаш ЕМС е "стационарно индуцирана". Кога ЕМ зрачењето влијае врз еден проводник, тој патува низ проводникот, и предизвикува електрична струја на површината на тој проводник со тоа што ги возбудува електроните на спроведувачкиот материјал. Оваа тече низ калемите, кои креираат поголемо магнетно поле и поголема струја во арматурата. Кога низ калемот L1 тече струја, создава магнетно поле чии магнетни силови линии го пронижуваат калемот L2. Магнетната индукција претставува сила со која магнетното поле дејствува на спроводник со должина 1m и низ кој тече струја од 1 А, кога спроводникот е поставен нормално на магнетните силови линии. Магнетно поле има индукција од 1Т ако тоа поле дејствува со сила од 1N на спроводник низ кој тече струја со јачина од 1А, при што спроводникот е поставен нормално на насоката на магнетното поле. Сè започнало од  едноставното прашање: „Ако на спроводник низ кој тече струја  дејствува магнетно поле и го придвижува, не е ли можно и обратното - со движење на спроводник во магнетно поле, во спроводникот да се создаде електромоторна сила и низ него да протече струја. Во совршен проводник без отпор (суперспроводник), површинските вртложни струи го прекинуваат полето точно во внатрешноста на спроводникот, па нема магнетно поле кое го продира спроводникот. Амперовата сила директно зависи од јачината на струјата, како и од должината на спроводникот, а како фактор на пропорционалноста се јавува и магнетна индукција. Доколку магнетното поле го замислиме како сила претставена со магнетни линии, тогаш протокот претставува бројот на силови линии на магнетното поле кои поминуваат низ некоја затворена контура. Струјата која тече низ отпорноста на спроводникот, исто така, ја распределува енергијата како топлина во материјалот. Кога електричната струја тече низ жицата, се генерира магнетно поле. Кога низ проводник тече струја, тој создава електромагнетно поле. Кога ќе се појави разлика на потенцијали на електричното поле (напон) тогаш електроните тргнуваат низ спроводникот под влијание на силата на електричното поле. Понекогаш Мајснеровиот ефект се смета за дијамагнетизам кој може да се очекува од идеален електричен спроводник: Според Ленцовото правило, кога променливо магнетно поле ќе влијае врз спроводник, ќе предизвика електрична струја во спроводникот која создава спротивно магнетно поле. Кога радио брановите ќе поминат низ проводник, осцилациските полиња индуцираат наизменична струја во проводникот. Кога електромагнетното зрачење не влијае врз спроводникот, прави парови со спроводникот, патува низ него и предизвикува електрична струја на површината на спроводникот со возбудување на електроните на спроводниот материјал. Во 1879, Едвин Херберт Хол го открил равојот на напонот низ спроводниците попречно на електричната струја во спроводник и магнетно поле нормално на струјата. Кога на ваков суперпроводник ќе му се намали температурата под критичната, тој започнува да се однесува како диамагнет (способност проводникот да формира магнетно поле спротивно на магнетното поле на надворешно тело). Кога проводник се движи низ магнетно поле, магнетната сила се обидува да ги истурка електроните низ жицата, и ова ја создава ЕМС. Добро познато е дека кога електричен спроводник ќе се постави во магнетно поле додека се јавува релативно движење во насока во која спроводникот ги сече (или поминува низ нив) линиите на магнетното поле, се вели дека електричната струја е индуцирана во тој спроводник, а електроните ќе течат во неговите рамки. Преносот се изедначува со струјата која протекува во секое влакно од проводникот и ги намалува загубите на струја во самата намотка. Кога добиената електрична струја протекува низ проводниот раб, се создава магнетно поле преку Амперовиот закон (означен со „индуцирано B“ на сликата). Законот за Амперовата сила (Амперов закон) вели дека привлечна или одбојна сила помеѓу две паралелни жици низ кои тече струја. Имено, ако спроводник поврзан со галванометар го движиме помеѓу половите на потковичест магнет, забележуваме дека сè додека постои релативно движење меѓу магнетот и спроводникот, ќе постои и отклон на стрелката на галванометарот, односно низ колото ќе тече струја (Сл. прави електричен отпор), и со тоа предизвикува пад на напонот меѓу своите два изводи според Омовиот закон: каде I е струјата која поминува низ спроводникот во ампери, V е потенцијалната разлика во волти, и R е отпорот на спроводникот во оми. Во зависност од начинот на кој се поттикнати промените, постојат два вида: кога спроводникот е преместен во стационарно магнетно поле да произведе промена во флуксното поврзување, тогаш ЕМС е "стационарно индуцирана". Кога ЕМ зрачењето влијае врз еден проводник, тој патува низ проводникот, и предизвикува електрична струја на површината на тој проводник со тоа што ги возбудува електроните на спроведувачкиот материјал. Кога низ калемот L1 тече струја, создава магнетно поле чии магнетни силови линии го пронижуваат калемот L2. Магнетната индукција претставува сила со која магнетното поле дејствува на спроводник со должина 1m и низ кој тече струја од 1 А, кога спроводникот е поставен нормално на магнетните силови линии. Магнетно поле има индукција од 1Т ако тоа поле дејствува со сила од 1N на спроводник низ кој тече струја со јачина од 1А, при што спроводникот е поставен нормално на насоката на магнетното поле. Сè започнало од  едноставното прашање: „Ако на спроводник низ кој тече струја  дејствува магнетно поле и го придвижува, не е ли можно и обратното - со движење на спроводник во магнетно поле, во спроводникот да се создаде електромоторна сила и низ него да протече струја. Во совршен проводник без отпор (суперспроводник), површинските вртложни струи го прекинуваат полето точно во внатрешноста на спроводникот, па нема магнетно поле кое го продира спроводникот. Амперовата сила директно зависи од јачината на струјата, како и од должината на спроводникот, а како фактор на пропорционалноста се јавува и магнетна индукција. Доколку магнетното поле го замислиме како сила претставена со магнетни линии, тогаш протокот претставува бројот на силови линии на магнетното поле кои поминуваат низ некоја затворена контура. Струјата која тече низ отпорноста на спроводникот, исто така, ја распределува енергијата како топлина во материјалот. Кога електричната струја тече низ жицата, се генерира магнетно поле. Кога низ проводник тече струја, тој создава електромагнетно поле. Кога ќе се појави разлика на потенцијали на електричното поле (напон) тогаш електроните тргнуваат низ спроводникот под влијание на силата на електричното поле. Понекогаш Мајснеровиот ефект се смета за дијамагнетизам кој може да се очекува од идеален електричен спроводник: Според Ленцовото правило, кога променливо магнетно поле ќе влијае врз спроводник, ќе предизвика електрична струја во спроводникот која создава спротивно магнетно поле. Кога радио брановите ќе поминат низ проводник, осцилациските полиња индуцираат наизменична струја во проводникот. Кога електромагнетното зрачење не влијае врз спроводникот, прави парови со спроводникот, патува низ него и предизвикува електрична струја на површината на спроводникот со возбудување на електроните на спроводниот материјал. Во 1879, Едвин Херберт Хол го открил равојот на напонот низ спроводниците попречно на електричната струја во спроводник и магнетно поле нормално на струјата. Има 2 вида полуспроводници:

Спроводливоста на материјата е мерка за можноста низ неа да тече електрична струја ако врз неа се дејствува со електрично поле. Кога проводник се движи низ магнетно поле, магнетната сила се обидува да ги истурка електроните низ жицата, и ова ја создава ЕМС. Добро познато е дека кога електричен спроводник ќе се постави во магнетно поле додека се јавува релативно движење во насока во која спроводникот ги сече (или поминува низ нив) линиите на магнетното поле, се вели дека електричната струја е индуцирана во тој спроводник, а електроните ќе течат во неговите рамки. Преносот се изедначува со струјата која протекува во секое влакно од проводникот и ги намалува загубите на струја во самата намотка. Кога добиената електрична струја протекува низ проводниот раб, се создава магнетно поле преку Амперовиот закон (означен со „индуцирано B“ на сликата). Законот за Амперовата сила (Амперов закон) вели дека привлечна или одбојна сила помеѓу две паралелни жици низ кои тече струја. Имено, ако спроводник поврзан со галванометар го движиме помеѓу половите на потковичест магнет, забележуваме дека сè додека постои релативно движење меѓу магнетот и спроводникот, ќе постои и отклон на стрелката на галванометарот, односно низ колото ќе тече струја (Сл. прави електричен отпор), и со тоа предизвикува пад на напонот меѓу своите два изводи според Омовиот закон: каде I е струјата која поминува низ спроводникот во ампери, V е потенцијалната разлика во волти, и R е отпорот на спроводникот во оми. Во зависност од начинот на кој се поттикнати промените, постојат два вида: кога спроводникот е преместен во стационарно магнетно поле да произведе промена во флуксното поврзување, тогаш ЕМС е "стационарно индуцирана". Кога ЕМ зрачењето влијае врз еден проводник, тој патува низ проводникот, и предизвикува електрична струја на површината на тој проводник со тоа што ги возбудува електроните на спроведувачкиот материјал.