Секвенца од нуклеотидни парови во молекулата на DNA се нарекува:
геном. фенотип. генотип. ген.
A B C D
Нивниот геном вообичаено е еден циклус од DNA, иако тие може да завземат мали делови од DNA наречени плазмиди. Рибонуклеотидите се „читаат“ од транслациската машина во секвенца од нуклеотидни тројки наречени кодони. Ген

Генот претставува основна наследна единица, изградена од определен број на нуклеотидни парови. Кај повеќето живи организми (освен кај вирусите), генетската информација се чува во молекулата на деоксирибонуклеинската киселина, или ДНК (DNA). Хромозомот 1 се протега на околу 247 милиони нуклеотидни базни парови кои се основните единици на ДНК. Алтернативно, може да се открие со генетско тестирање (цел егзом или секвенца на целиот геном ). Дадена секвенца од поединечните елементарни реакции се нарекува реакциски механизам. Дејството на ДНК лигазата врз молекулата на ДНК се нарекува лигација. Подредената листа со локуси за одреден геном се нарекува генетска карта. Малиот геном од 490.885 базни парови на "Nanoarchaeum equitans" е десетина од оваа големина и е најмалиот познат архејски геном, а се проценува дека содржи само 537 гени за кодирање на протеини. Еукариотските ДНК молекули содржат повеќе репликациски изворни места, сместени во интервали од околу 100.000 базни парови (100 килобази на парови или 100 kb) долж ДНК молекулата. Нуклеотидната секвенца која бива препознаена од рестрикциониот ензим се нарекува рестрикционо место. Домен кој ја покрива целата секвенца се нарекува хомеоморфен домен од страна на PIR (од анг. Проект за човечки геном

Проектот за човечки геном () е меѓународен истражувачки проект чија главна цел е определување на секвенцата на базните парови кои ја сочинуваат ДНК и идентификување на приближно 20,000–25,000 гени на човечкиот геном од физичка и функционална гледна точка. Нуклеотидните бази од ДНК молекулата образуваат комплементарни парови: еден нуклеотид се поврзува преку водородна врска со друг нуклеотид во синџирот (ланецот) спротивен на оригиналниот. Бројот на базите во секвенцата утврдува колку често тоа место случајно би се појавувало во даден геном, на пример, секвенца од 4 бази теоретски би се појавувала еднаш на секои 4^4 = 256 базни парови (бп), секвенца од 6 бази еднаш на секои 4^6 = 4096 бп, а секвенца од 8 бази еднаш на секои 4^8 = 65.536 бп.<ref name="http://bioweb.uwlax.edu/genweb/molecular/seq_anal/restriction_map/restriction_map.htm">Restriction Map</ref> Многу од овие секвенци се палиндроми, што значи дека се читаат на ист начин и во двете насоки (напред и назад). Покрај недостатокот на сличности во аминокиселинската секвенца и во целокупната структура, синтетазите од класа I и класа II се разликуваат и во механизмот на врзување на молекулата на ATP. Голем број на комплементарни базни парови во одредена олигонуклеотидна секвенца води до појако нековалентно (електростатско) врзување меѓу двете нишки. 3' крајот на 16S рРНК (во состав на рибозомот) се врзува со водородни врски за секвенца на 5' крајот на иРНК, која се нарекува секвенца на Шајн-Далгарно (анг. Редоследот на базните парови, вдолж синџирот на ДНК молекулата е строго утврден и е карактеристика и специфика на видот. Волтер Фирс (Универзитетот во Гент, Белгија) бил првиот кој ја утврдил целосната нуклеотидна секвенца на генот (1972) и на вирусниот геном на бактериофагот MS2 (1976). Протеинската синтеза трае сѐ додека рибозомот не дојде до стопирачки кодон (секвенца од 3 базни парови која не кодира аминокиселина). По пронаоѓање на своето специфично место на врзување (односно специфична секвенца), ендонуклеазата се врзува за ДНК молекулата и прави еден засек во пентозо-фосфатниот 'рбет на двете вериги. Фрејмсрч методот создава серија на глобални или локални порамнувања во парови помеѓу испитуваната нуклеотидна секвенца и група на протеински секвенци, или обратно. Целосниот сет на наследен материјал во еден организам (под ова обично се мисли на комбинираните ДНК низи на сите хромозоми) се нарекува геном. Рибонуклеотидите се „читаат“ од транслациската машина во секвенца од нуклеотидни тројки наречени кодони. Ген

Генот претставува основна наследна единица, изградена од определен број на нуклеотидни парови. Кај повеќето живи организми (освен кај вирусите), генетската информација се чува во молекулата на деоксирибонуклеинската киселина, или ДНК (DNA). Хромозомот 1 се протега на околу 247 милиони нуклеотидни базни парови кои се основните единици на ДНК. Дадена секвенца од поединечните елементарни реакции се нарекува реакциски механизам. Дејството на ДНК лигазата врз молекулата на ДНК се нарекува лигација. Целосниот збир од видливо изразени белези кои ја сочинуваат структурата и однесувањето на дадена единка се нарекува фенотип. Еукариотските ДНК молекули содржат повеќе репликациски изворни места, сместени во интервали од околу 100.000 базни парови (100 килобази на парови или 100 kb) долж ДНК молекулата. Нуклеотидната секвенца која бива препознаена од рестрикциониот ензим се нарекува рестрикционо место. Сетот од алели кај даден организам се нарекува генотип, додека белезите на организмот кои можат да се набљудуваат се неговиот фенотип. Ова се нарекува Експресивна Појава и на речиси ист начин генетските Биолози го разбираат Генотип-Фенотип изразувањето. Домен кој ја покрива целата секвенца се нарекува хомеоморфен домен од страна на PIR (од анг. Нуклеотидните бази од ДНК молекулата образуваат комплементарни парови: еден нуклеотид се поврзува преку водородна врска со друг нуклеотид во синџирот (ланецот) спротивен на оригиналниот. Покрај недостатокот на сличности во аминокиселинската секвенца и во целокупната структура, синтетазите од класа I и класа II се разликуваат и во механизмот на врзување на молекулата на ATP. Голем број на комплементарни базни парови во одредена олигонуклеотидна секвенца води до појако нековалентно (електростатско) врзување меѓу двете нишки. 3' крајот на 16S рРНК (во состав на рибозомот) се врзува со водородни врски за секвенца на 5' крајот на иРНК, која се нарекува секвенца на Шајн-Далгарно (анг. Редоследот на базните парови, вдолж синџирот на ДНК молекулата е строго утврден и е карактеристика и специфика на видот. Вистинскиот изглед на организмот, односно збирот од сите негови особини настанати под дејство на неговиот генотип и условите на надворешната средина се нарекува фенотип. Протеинската синтеза трае сѐ додека рибозомот не дојде до стопирачки кодон (секвенца од 3 базни парови која не кодира аминокиселина). Фенотип

Под фенотип се подразбира надворешниот изглед или надворешната појава на својствата и белезите кај организмите. По пронаоѓање на своето специфично место на врзување (односно специфична секвенца), ендонуклеазата се врзува за ДНК молекулата и прави еден засек во пентозо-фосфатниот 'рбет на двете вериги. Фрејмсрч методот создава серија на глобални или локални порамнувања во парови помеѓу испитуваната нуклеотидна секвенца и група на протеински секвенци, или обратно. Нивниот геном вообичаено е еден циклус од DNA, иако тие може да завземат мали делови од DNA наречени плазмиди. Вибрациите кои настануваат во молекулата се:
Потоа, од добиениот спектар се дознава за градбата на молекулата. DNA пак е составена од комплекс на хромозоми. Рибонуклеотидите се „читаат“ од транслациската машина во секвенца од нуклеотидни тројки наречени кодони. Ген

Генот претставува основна наследна единица, изградена од определен број на нуклеотидни парови. Кај повеќето живи организми (освен кај вирусите), генетската информација се чува во молекулата на деоксирибонуклеинската киселина, или ДНК (DNA). Хромозомот 1 се протега на околу 247 милиони нуклеотидни базни парови кои се основните единици на ДНК. Комбинацијата на алели кои се наоѓаат во телесните клетки на организмот се нарекува генотип. Дадена секвенца од поединечните елементарни реакции се нарекува реакциски механизам. Наследните белези се контролираат од гени, а целосниот збир на гени во рамките на геномот на дадена единка се нарекува генотип. Дејството на ДНК лигазата врз молекулата на ДНК се нарекува лигација. Еукариотските ДНК молекули содржат повеќе репликациски изворни места, сместени во интервали од околу 100.000 базни парови (100 килобази на парови или 100 kb) долж ДНК молекулата. Нуклеотидната секвенца која бива препознаена од рестрикциониот ензим се нарекува рестрикционо место. Генотип

Генотип (ген + grč. Сетот од алели кај даден организам се нарекува генотип, додека белезите на организмот кои можат да се набљудуваат се неговиот фенотип. Ова се нарекува Експресивна Појава и на речиси ист начин генетските Биолози го разбираат Генотип-Фенотип изразувањето. Домен кој ја покрива целата секвенца се нарекува хомеоморфен домен од страна на PIR (од анг. Нуклеотидните бази од ДНК молекулата образуваат комплементарни парови: еден нуклеотид се поврзува преку водородна врска со друг нуклеотид во синџирот (ланецот) спротивен на оригиналниот. Покрај недостатокот на сличности во аминокиселинската секвенца и во целокупната структура, синтетазите од класа I и класа II се разликуваат и во механизмот на врзување на молекулата на ATP. Вистинскиот изглед на организмот, односно збирот од сите негови особини настанати под дејство на неговиот генотип и условите на надворешната средина се нарекува фенотип. Голем број на комплементарни базни парови во одредена олигонуклеотидна секвенца води до појако нековалентно (електростатско) врзување меѓу двете нишки. 3' крајот на 16S рРНК (во состав на рибозомот) се врзува со водородни врски за секвенца на 5' крајот на иРНК, која се нарекува секвенца на Шајн-Далгарно (анг. Редоследот на базните парови, вдолж синџирот на ДНК молекулата е строго утврден и е карактеристика и специфика на видот. Протеинската синтеза трае сѐ додека рибозомот не дојде до стопирачки кодон (секвенца од 3 базни парови која не кодира аминокиселина). По пронаоѓање на своето специфично место на врзување (односно специфична секвенца), ендонуклеазата се врзува за ДНК молекулата и прави еден засек во пентозо-фосфатниот 'рбет на двете вериги. Фрејмсрч методот создава серија на глобални или локални порамнувања во парови помеѓу испитуваната нуклеотидна секвенца и група на протеински секвенци, или обратно. Нивниот геном вообичаено е еден циклус од DNA, иако тие може да завземат мали делови од DNA наречени плазмиди. генотип-фенотип исцртување. Ген

Генот претставува основна наследна единица, изградена од определен број на нуклеотидни парови. Со променување на структурата на DNA во еден ген можат да се променат особините на тој ген. Рибонуклеотидите се „читаат“ од транслациската машина во секвенца од нуклеотидни тројки наречени кодони. Комбинацијата на DNA во еден ген ги означува особините на тој ген, додека пак сите гени заедно ги означуваат особините на организмот. Кај повеќето живи организми (освен кај вирусите), генетската информација се чува во молекулата на деоксирибонуклеинската киселина, или ДНК (DNA). Хромозомот 1 се протега на околу 247 милиони нуклеотидни базни парови кои се основните единици на ДНК. Еден типичен бактериски ген содржи приближно илјада базни парови. Местоположбата на даден ген во еден хромозом се нарекува локус. Дадена секвенца од поединечните елементарни реакции се нарекува реакциски механизам. Фабри болест е предизвикана од ДНК секвенца (ген) што не функционира како што треба. Дејството на ДНК лигазата врз молекулата на ДНК се нарекува лигација. Еукариотските ДНК молекули содржат повеќе репликациски изворни места, сместени во интервали од околу 100.000 базни парови (100 килобази на парови или 100 kb) долж ДНК молекулата. Нуклеотидната секвенца која бива препознаена од рестрикциониот ензим се нарекува рестрикционо место. Домен кој ја покрива целата секвенца се нарекува хомеоморфен домен од страна на PIR (од анг. Транспозон

Транспозон (или скокачки ген) е ДНК секвенца која може да ја промени својата позиција во рамките на геномот. Нуклеотидните бази од ДНК молекулата образуваат комплементарни парови: еден нуклеотид се поврзува преку водородна врска со друг нуклеотид во синџирот (ланецот) спротивен на оригиналниот. На пример, може да се започне со ген за протеин кој врзува одредена ДНК секвенца и, со инкорпорирање на неприродна аминокиселина со реактивна странична низа во местото за врзување на ДНК, да се создаде нов протеин кој ја сече ДНК молекулата на таа позиција, наместо да се врзе за неа. Покрај недостатокот на сличности во аминокиселинската секвенца и во целокупната структура, синтетазите од класа I и класа II се разликуваат и во механизмот на врзување на молекулата на ATP. Голем број на комплементарни базни парови во одредена олигонуклеотидна секвенца води до појако нековалентно (електростатско) врзување меѓу двете нишки. 3' крајот на 16S рРНК (во состав на рибозомот) се врзува со водородни врски за секвенца на 5' крајот на иРНК, која се нарекува секвенца на Шајн-Далгарно (анг. Редоследот на базните парови, вдолж синџирот на ДНК молекулата е строго утврден и е карактеристика и специфика на видот. Протеинската синтеза трае сѐ додека рибозомот не дојде до стопирачки кодон (секвенца од 3 базни парови која не кодира аминокиселина). По пронаоѓање на своето специфично место на врзување (односно специфична секвенца), ендонуклеазата се врзува за ДНК молекулата и прави еден засек во пентозо-фосфатниот 'рбет на двете вериги. Фрејмсрч методот создава серија на глобални или локални порамнувања во парови помеѓу испитуваната нуклеотидна секвенца и група на протеински секвенци, или обратно. Нивниот геном вообичаено е еден циклус од DNA, иако тие може да завземат мали делови од DNA наречени плазмиди.