Бактериофаги се:
мовови. вируси. бактерии. лишаи.
A B C D
Морските бактериофаги се значајни паразити на едноклеточните морски цијанобактерии. Во океаните има десет пати повеќе бактериофаги отколку бактериски клетки; на пример, во еден милилитар морска вода присутни се околу 250 милиони бактериофаги. Сиромашни се со видови, а доста обраснати со мовови. Малиот бодликав терорист ("Tetrigoidea") се фокусирал најмногу на алги и мовови. Вајгач изобилува со треви, мовови и арктички ветни растенија. Многу мовови, посебно оние кои се прилагодени на суви услови, производуваат диплоидни спори. Бактериските вируси (бактериофаги) се разновидна група на вируси и се најзастапениот биолошки ентитет во водените животни средини. Во тундрата претежно егзистираат лишаи, мовови и ретки тревни растителни видови. Меѓу биомите на Верхојанските Планини се издвојува планинската тундра, каде се застапени разновидни мовови и лишаи. Пример: тардигради на мовови од еден ботанички музеј се вратиле во живот по 120 години. Мововите со попроста организација имаат талусна градба, а кај листостеблените мовови се разликуваат ризоиди, стебло и ливчиња. Повеќето од нив се бактериофаги кои инфицираат хетеротрофни бактерии и се од суштинско значење за регулирање на морските и слатководните екосистеми. Постојат многу типови на бактериофаги; некои едноставно ја инфицираат и лизираат бактеријата-домаќин, додека други се инкорпорираат во бактерискиот хромозом. Лигавите габи се активни бактериофаги кои играат значајна улога во регулацијата на бројноста и составот на бактериската флора на почвата. Растителниот свет се состои од мовови, лишаи и алги, додека морските птици, пингвините и фоките се хранат во околните води. Среде вишите растенија најпримитивна градба поседуваат мововидните ("Bryophyta sensu lato") - кај нив отсуствува корен (а има ризоиди), додека кај црнодробните мовови, роговниците и неколку јунгерманиеви мовови отсуствува поделбата на лист и стебло - тие се јавуваат како талусни организми (какви што се и алгите или лишаите). Така, во најсеверните територии е застапена тундрата, која се одликува со закржлавена вегетација од лишаи, мовови и ретки треви. Процесот од оплодување на јајцеклетката до развиток на спорофитното растение е различен кај различните мовови. Во почетокот на 20-тиот век, англискиот бактериолог Фредерик Творт открил група на вируси кои инфицираат бактерии, кои сега се нарекуваат бактериофаги (фаги). Липотеихонските киселини може да делуваат и како рецепторски молекули за бактериофаги кои напаѓаат Грам-позитивни бактерии; сепак, ова се уште не е доволно потврдено. Ваквото сменување на гаметофитот со спорофитот се среќава кај многу алги, поретко кај габи, а исто така и кај мовови и папрати. Членовите на овој тип образуваат арбускуларна микориза (АМ) со корењата или талусите (на пример, мовови) на сувоземните растенија. Генетскиот материјал внесен во хромозомот на домаќинот преку инфекција со бактериофаги или други мобилни елементи може да биде предмет на егзаптација. нижите растенија (алги) и Виши растенија, вишите растенија (мовови и папрати):


За многу растенија, карактеристично е бесполовото "вегетативно размножување". нижите растенија (алги) и Виши растенија, вишите растенија (мовови и папрати):


За многу растенија, карактеристично е бесполовото "вегетативно размножување". Бактериските вируси (бактериофаги) се разновидна група на вируси и се најзастапениот биолошки ентитет во водените животни средини. Во почетокот на 20-тиот век, англискиот бактериолог Фредерик Творт открил група на вируси кои инфицираат бактерии, кои сега се нарекуваат бактериофаги (фаги). Морските бактериофаги се значајни паразити на едноклеточните морски цијанобактерии. Во океаните има десет пати повеќе бактериофаги отколку бактериски клетки; на пример, во еден милилитар морска вода присутни се околу 250 милиони бактериофаги. Ваквите вируси, кои се зависни од присуството на други вируси во клетката домаќин, се нарекуваат сателитски вируси и можно е да претставуваат преодна форма меѓу вироиди и вируси. Човечките® херпес вируси се кандидат групи на вируси поврзани со МС. Пример се Geminiviridae, кои се евДНК растителни вируси, и Arenaviridae, кои се евРНК животински вируси. Според класификацијата на вируси, вирусите на грипот спаѓаат во групата на РНК вируси кои воедно се и трите од можните пет видови во фамилијата вируси на грипот : 


Овие вируси речиси и немаат никаква врска со човечките вируси на парагрип и се рибонуклеински вируси што припаѓаат на парамиксовирусната група . Вирусите имаат или ДНК или РНК геном, па соодветно се нарекуваат ДНК вируси и РНК вируси. Пример се инфекциите со херпесни вируси. Најчести причини се бактерии и вируси. Бактериофагите се вируси кои ги инфицираат бактериите. Други вируси кои успеваат да избегнат имунолошки одговор се невротропните вируси, кои тоа го прават така што се дисеминираат преку невроните. Во Европа, каде што зајаците се одгледуваат во голем број, тие се заштитени од овие два вируси со генетски модифицирани вируси. Повеќето од нив се бактериофаги кои инфицираат хетеротрофни бактерии и се од суштинско значење за регулирање на морските и слатководните екосистеми. Вакцините можат да содржат живи ослабнати (атенуирани) вируси, мртви вируси или вирусни антигени (протеини). Постојат многу типови на бактериофаги; некои едноставно ја инфицираат и лизираат бактеријата-домаќин, додека други се инкорпорираат во бактерискиот хромозом. Лигавите габи се активни бактериофаги кои играат значајна улога во регулацијата на бројноста и составот на бактериската флора на почвата. Тие се: генетски фактори, радијација, хемикалии и вируси. Поксвирусите се големи, комплексни вируси кои имаат невообичаена морфологија. Познати се 99 видови на вируси во ова семејство. Повеќето вируси имаат РНК геном. Малите вируси кои даваат униформни честички можат да се кристализираат. Севкупно гледано, над двесте различни вируси се поврзани со настинката. Вируси кои предизвикуваат гастроентеритис се [[ротавирус]], [[норовирус]], [[аденовирус]] и [[астровирус]]. Повеќето од нив се бактериофаги кои инфицираат хетеротрофни бактерии и се од суштинско значење за регулирање на морските и слатководните екосистеми. Во почетокот на 20-тиот век, англискиот бактериолог Фредерик Творт открил група на вируси кои инфицираат бактерии, кои сега се нарекуваат бактериофаги (фаги). Липотеихонските киселини може да делуваат и како рецепторски молекули за бактериофаги кои напаѓаат Грам-позитивни бактерии; сепак, ова се уште не е доволно потврдено. Морските бактериофаги се значајни паразити на едноклеточните морски цијанобактерии. Во океаните има десет пати повеќе бактериофаги отколку бактериски клетки; на пример, во еден милилитар морска вода присутни се околу 250 милиони бактериофаги. Опсегот на домаќини на некои бактериофаги е ограничен на само еден вид бактерии и тие можат да се користат за следење на изворот на појава на инфекции со метод наречен типизација на фаги. Таквите бактерии се викаат Флагеларни бактерии. Метанотрофните бактерии се подгрупа на метилотрофните бактерии. Зелени сулфурни бактерии

Зелените сулфурни бактерии (Chlorobiaceae) се фамилија на стриктно анаеробни фотоавтотрофни бактерии. Бактериските вируси (бактериофаги) се разновидна група на вируси и се најзастапениот биолошки ентитет во водените животни средини. Овие бактерии се фотохетеротрофи и не се вистински фотосинтетски бактерии. Бактерии

Бактерии (лат. Се разликуваат пурпурни сулфурни бактерии и пурпурни несулфурни бактерии. Типични автотрофни бактерии се цијанобактериите, зелените сулфурни бактерии и пурпурните бактерии, но, исто така, тука се вбројуваат и хемолитотрофните видови, како што се нитрификационите и сулфур-оксидирачките бактерии. Повеќето литотрофни бактерии се автотрофни, додека органотрофните бактерии по правило се хетеротрофни. Такви се: квасочните габи - квасци, млечно-киселите бактерии и оцетнокиселите бактерии. Ендотоксин

Ендотоксините се токсини кои се создаваат од грамнегативни бактерии и одредени грампозитивни бактерии. Грампозитивни бактерии

Грам-позитивните бактерии претставуваат бактерии чиј клеточен ѕид се обојува со кристал-виолетови бои кои се користат при боењето по Грам. Грамнегативни бактерии

Грам-негативни бактерии претставуваат бактерии чиј клеточен ѕид не се обојува со кристал-виолетова боја при боење по Грам. Постојат многу типови на бактериофаги; некои едноставно ја инфицираат и лизираат бактеријата-домаќин, додека други се инкорпорираат во бактерискиот хромозом. Лигавите габи се активни бактериофаги кои играат значајна улога во регулацијата на бројноста и составот на бактериската флора на почвата. Пурпурни бактерии

Под името пурпурни бактерии се опфатени сите облигатно или факултативно фототрофни протеобактерии. Зелени несулфурни бактерии

Зелените несулфурни бактерии (Chloroflexia) се една од шестте класи на бактерии во коленото Chloroflexi, кои се исто така познати како филаментозни аноксигени фототрофи. Такви се повеќето сапрофитски бактерии. Некои видови на бактерии убиваат и консумираат други микроорганизми, а тие се наречени предаторски бактерии. Чашкести лишаи

Чашкестите лишаи (науч. • Лишаи: често користени лишаи се мов од даб и лишајот thalli. Морските бактериофаги се значајни паразити на едноклеточните морски цијанобактерии. Во океаните има десет пати повеќе бактериофаги отколку бактериски клетки; на пример, во еден милилитар морска вода присутни се околу 250 милиони бактериофаги. Чашкести лишаи за елените. Надворешно се користи при осипи, лишаи и хемороиди. Погоре растат само лишаи и мов. Бактериските вируси (бактериофаги) се разновидна група на вируси и се најзастапениот биолошки ентитет во водените животни средини. Над 2200 m опстојуваат само закоравени лишаи. Шумските јадат и мов, лишаи и гранки. Воглавно, тие се хранат со лишаи во зима, особено ирвасовиот мов. Овие лишаи најчесто се слузести, бидејќи алгата е модрозелена и излачува слузеста материја. На врвот од оваа област, како кора на карпите, се среќаваат темни лишаи. Повеќето од нив се бактериофаги кои инфицираат хетеротрофни бактерии и се од суштинско значење за регулирање на морските и слатководните екосистеми. "Хетеромерен вид на талус" имаат повеќето листовидни и грмушести лишаи. Постојат многу типови на бактериофаги; некои едноставно ја инфицираат и лизираат бактеријата-домаќин, додека други се инкорпорираат во бактерискиот хромозом. Лигавите габи се активни бактериофаги кои играат значајна улога во регулацијата на бројноста и составот на бактериската флора на почвата. Меѓу биомите на Верхојанските Планини се издвојува планинската тундра, каде се застапени разновидни мовови и лишаи. Во тундрата претежно егзистираат лишаи, мовови и ретки тревни растителни видови. Сакаат гнездото да им е покриено со многу мов и лишаи. Живеалиштето на жолтоногото блатарче се сувите карпести ридови, покриени со ретки лишаи, мов и нискорастечка трева. Во почетокот на 20-тиот век, англискиот бактериолог Фредерик Творт открил група на вируси кои инфицираат бактерии, кои сега се нарекуваат бактериофаги (фаги). Единствено на Гремовата Земја се присутни некои лишаи и мов додека животинскиот свет е поразновиен и побогат. Има форма на чашка, а е изградено од треви, коренчиња, мов и лишаи. Липотеихонските киселини може да делуваат и како рецепторски молекули за бактериофаги кои напаѓаат Грам-позитивни бактерии; сепак, ова се уште не е доволно потврдено.