„Мислата е инструмент на практични животни решенија“ истакнува:
Џон Дјуи. Чарлс Сандерс Пирс. Зигмунд Фројд. Ерих Фром.
A B C D
Важен претставник е и Џон Дјуи. Џон Дјуи

Џон Дјуи ( - ) е американски филозоф, психолог и реформатор на образованието, чии идеи биле влијателни во образованието и социјалните реформи. Џон Дјуи бил застапник за прогресивистичкото образование и верувал дека учењето е општествен и искуствен процес. Мислители во прагматичната традиција се вклучени Џон Дјуи, Џорџ Сантајана, Квин и КУ Луис. Работата на теоретичарите како Џон Дјуи, Жан Пијаже и Лев Виготски, фокусирана на тоа како учат учениците, е основа за наставата во чиј центар е ученикот. Ова е вистинското “јас”, бидејќи разумот, мислата, моралната одговорност, сите заедно претставуваат одлики кои ги одвојуваат луѓето од останатите животни. Џон Зиман истакнува дека меѓусубјективно препознавање на облиците е основата за создавањето на целото научно знаење. Голем број од резултатите на научноистражувачките проекти што ги реализираше Институтот во изминатите триипол децении беа вградени во многу практични законски решенија. Тоа ќе биде применето од страна на Ниче, Џон Дјуи и Мишел Фуко директно, како и во работата на голем број уметници и автори. Официјално, системот е осмислен според децималниот класификациски систем на Мелвил Дјуи. Тоа е автономна игра на мислата. Списанието се издава непрекинато уште од 1892 г. Во првата година ("Volume I") објавени се статии од истакнатите филозофи Вилијам Џејмс и Џон Дјуи. Филозофијата на Дјуи има други имиња освен “прагматика“. Потоа преминува на Колумбискиот универзитет каде што под влијание на Џон Дјуи и Лет Холингворт бил воведен во клиничката психологија (преземено од „Теорије личности“ на Хол & Линдзи). На крајот на 19. век американските филозофи Чарлс Сандерс Пирс и Вилијам Џејмс беа нејзините коосновачи, а тоа подоцна беше развиена од страна на Џон Дјуи како инструментализам. Џорџ Херберт Мид и Чарлс Кули, кои се запознаа на универзитетот во Мичиген во 1891 година (заедно со Џон Дјуи), се преселија во Чикаго во 1894 година. Џорџ Херберт Мед и Чарлс Кули, кои се запознаа на универзитетот во Мичиген во 1891 година (заедно со Џон Дјуи), се преселија во Чикаго во 1894 година. Дјуи е значаен претходник на филозофијата на прагматиката и еден од основачите на функционална психологија. збирот на секој збир на решенија или рупи на решенија е исто така решение. Тоа е инструмент изработен од бамбусови цевки и е доста стар инструмент. Текот на мислата на овој ирски епископ е интересен. Сепак, Дјуи логично не беше целосно против современите трендови. Сузафон

Сузафон е лимен дувачки инструмент од басовен регистар кој го измислил американскиот музичар од чешко потекло Џон Филип Суза во 1898 година. Овие мостови биле доста практични, бидејќи Инките не користеле транспортни возила од било кој вид за транспорт, туку тој се одвивал пеш или со животни. Пердика при поделбата воглавно ја зачувал како целина дотогашната ахаменидска поделба на империјата, а од практични причини не се мешал во кадровските решенија кои ги направил Александар во источните делови од империјата. Чарлс Пирс

Чарлс Сандерс Пирс (анг. Чарлс Сандерс Пирс и Вилијам Џејмс, кој го основал прагматизмот. Нејзината работа надминала многу нејзини современици и познати истражувачи како Лудвиг Витгенштајн и Чарлс Сандерс Пирс. Објектот е откриен на 31 декември 1869 година од страна на Чарлс Сандерс Пирс, со помош на рефрактор, чијашто леќа имала дијаметар со ширина од 15 cm. Користејќи ја семиотиката на Чарлс Сандерс Пирс, како и теоријата на комуникција и кибернетиката, тој составил и методи на истражување на поезијата, музиката, визуелните уметности и киното. На крајот на 19. век американските филозофи Чарлс Сандерс Пирс и Вилијам Џејмс беа нејзините коосновачи, а тоа подоцна беше развиена од страна на Џон Дјуи како инструментализам. По студирањето со Џорџ Силвестер Морис, Чарлс Сандерс Пирс, Херберт Бахтер Адамс и Г. Стенли Хал, Деви се здобил со докторско звање од школата за уметности и науки при Универзитетот Џон Хокинс. Уште од пред 1.000 години, истражувачите како Алхазен ("Сомнежи за Птоломеј"), Роџер Бејкон, Витело, Џон Пехам, Франсис Бејкон (1605), и Чарлс Сандерс Пирс (1839–1914) обезбедиле заедницата да ги разгледа овие точки за несигурност. Важни се неговите коментари на делата на Аристотел, Кант, Витгенштајн, и Чарлс Пирс. И покрај тоа што Деви ја споменува својата филозофија како “инструментализам“ повеќе отколку “прагматика“, тој беше еден од трите главни фигури на прагматиката во Америка, заедно со Чарлс Сандерс Пирс, кој го измисли овој термин и Вилијам Џејмс, кој го популарзираше. Ова е вистинското “јас”, бидејќи разумот, мислата, моралната одговорност, сите заедно претставуваат одлики кои ги одвојуваат луѓето од останатите животни. Голем број од резултатите на научноистражувачките проекти што ги реализираше Институтот во изминатите триипол децении беа вградени во многу практични законски решенија. Чарлс Дарвин рекол: "Се сомневам дека други животни одиграле толку важен дел во историјата на светот како овие нискоорганизирани животни". Фехнеровите проучувања подоцна биле проширени од Чарлс Пирс со неговиот помошник, студентот Џозеф Џестроу кој подоцна станува доста познат експериментален психолог. Тоа е автономна игра на мислата. Музичари како Фероу Сандерс, Хуберт Лос и Вејн Шортер почнале да ги користат африканските инструменти калимба (ударен инструмент) клопотарец и други инструменти кои не биле традиционални џез-инструменти. Френклин Пирс

Френклин Пирс (23 ноември, 1804г. Витстонов мост

Витстоновиот мост е мерен инструмент измислен од Самјуел Хантер Кристи во 1833 година, а го подобрил и популаризирал Чарлс Витстон во 1843 година. [Пирс]). збирот на секој збир на решенија или рупи на решенија е исто така решение. Тоа е инструмент изработен од бамбусови цевки и е доста стар инструмент. Текот на мислата на овој ирски епископ е интересен. Мајката на Френклин Пирс е Ана Б. Кендрик. Терминот прагматизам е прв пат употребен од страна на американскиот филозоф од 19 век, Вилијам Џејмс, а како основач на ова учење се смета американскиот филозоф, исто така од 19 век, Чарлс Пирс. Овие мостови биле доста практични, бидејќи Инките не користеле транспортни возила од било кој вид за транспорт, туку тој се одвивал пеш или со животни. Зигмунд Фројд

Зигмунд Фројд (; - ) — австриски невролог, основач на психоаналитичката школа за психологија. Концептот за импулсите на ид-от е изведен од Зигмунд Фројд-овиот структурен модел. Овде се запознава и со делата на Зигмунд Фројд и Карл Јунг. Едуард Бернес, внук (братанец) на Зигмунд Фројд бил инспириран од Ле Бон и Тротер. Зигмунд Фројд во "Цивилизацијата и нејзините незадоволства" (W. W. Norton, New York: 1961, стр. Овие идеи за хипнотизмот биле воведени на крајот на 19 век од Зигмунд Фројд и Пјер Жанет. Овој пристап кон магијата е поврзан со англискиот антрополог Роберт Ранулф Марет, австрискиот Зигмунд Фројд и полскиот антрополог Бронислав Малиновски. Една психолошка смисла на непријателско или деструктивно однесување датира од 1912 година, во англискиот превод на пишувањето на Зигмунд Фројд. Големо влијание врз Кемпбеловата филозофија имаат Карл Јунг, Фридрих Ниче, Зигмунд Фројд, Џејмс Џојс, Томас Ман и Артур Шопенхауер. Главните влијанија ги вклучуваат Август Стриндберг, Зигмунд Фројд, Кнут Хамсун, Синклер Луис, Аптон Синклер, Бертолт Брехт и Ернест Хемингвеј. Зигмунд Фројд,основачот на психоанализата, го изучувал хипнотизмот во Училиштето Париз на Шарко и накратко го посетил Училиштето Нанси на Бернхајм. За романот „Сестрата на Зигмунд Фројд“ во 2010 година ги добил Наградата за литература на Европската Унија и Наградата за медитеранска култура. Зигмунд Рингек

Зигмунд Рингек (герм. За време на доцниот 19 и 20 век, и двајцата Зигмунд Фројд и Карл Јунг ги поистоветувале соништата како врска помеѓу свесното и несвесното. При крајот на животот, австрискиот психоаналитичар Зигмунд Фројд почувствувал посебна поврзаност кон романот на Балзак, верувајќи дека неговиот свет се намалува како кожата на Валентин. Кога станува збор за динамиката на личноста Фројд истакнува дека покретите на човековото дејствување се вродени инстикти. Неговата работа се споредува со онаа на Лав Виготски, Зигмунд Фројд и Ерик Ериксон кои биле исто така големи придонесувачи во полето на развојната психологија. Опишувањето и дефинирањето се исто така дел од психологијата каде психолозите како Зигмунд Фројд и Вилијам Џејмс развиле влијателни теории за природата на човековиот ум. Модернистичкото движење во англиската книжевност се појавува под влијание на идеите од романтизмот, политичките идеи на Карл 
Маркс и психоаналитичките теории за потсвеста на Зигмунд Фројд. За поимот “одбранбен механизам” често се мисли дека е израз за дел од личноста кој се јавува поради лична загуба или поради трауматично искуство, но посоодветно се однесува за неколку вида реакции кои се потврдени од ќерката на Зигмунд Фројд, Ана Фројд. Благодарение на своето образование од областа на социологијата, Фром го сметал учењето на Зигмунд Фројд тесно и механичко и тврдел дека нештата кои Фројд настојувал да ги објасни со вродените инстинкти, всушност се под влијание на економските, политичките и културните сили. Ова е вистинското “јас”, бидејќи разумот, мислата, моралната одговорност, сите заедно претставуваат одлики кои ги одвојуваат луѓето од останатите животни. За време на војната, Андре Бретон кој изучува медицина и психијатрија, работи во невролошка болница, каде ги користи психоаналитичките методи на Зигмунд Фројд врз војниците со нервно растројство. Неговите експресионистички драми во овој период биле под влијание на идеите на филозофот Фридрих Ниче, психолозите Зигмунд Фројд и Карл Јунг, како и шведскиот драмски писател Август Стриндберг. Кемпбел особено се задржува, при своето истражување, на разработка на идеите на швајцарскиот психолог Карл Јунг, најпрво духовен следбеник на учењето на Зигмунд Фројд, а потоа и негов противник. Ерих Фром

Ерих Фром (; - ) — германски психоаналитичар, хуманистички филозоф и демократски социјалист. ), Ерих Фром е автор на општествено - психолошкиот дел. Ерих Фром е роден на 23 март 1900 година, во Франкфурт, во семејство на ортодоксни Евреи. Иако некои критичари го осудуваа неговиот 'оптимизам', Фром...е еден од оние луѓе кои всушност помагаат да успее демократијата.“

Ерих Фром бил исклучително плоден автор. Ерих Фром го критикува Фројдовото тврдење дека љубовта, сама по себе, е ирационална појава и дека таа е резултат на сексуалната привлечност, т.е. Ерих Ауербах ќе изврши длабоко влијание врз правецот во кој ќе се развива мислата на Џејмисон. Вештината на сакањето

Вештината на сакањето (англиски: "The Art of Loving") - книга на германскиот мислител Ерих Фром од 1956 година. Понатаму, значајни се припадниците на Франкфуртската школа: Херберт Маркузе, Теодор Адорно, Ерих Фром, Макс Хоркхајмер, Валтер Бенјамин и Јирген Хабермас. Според Ерих Фром, мајчинството може да биде и деструктивно и да предизвика патолошки последици во психичкиот развој на нејзиното дете. Исто како и марксистите, германскиот социолог и психолог Ерих Фром ја критикува претераната концентрација и централизација на капиталот во современиот капитализам. Некои хуманистички психолози , како Абрахам Маслов, Карл Роџерс и Ерих Фром,развиле теории и практики во кои ја вклучувале среќата на луѓето. Дипломирала, магистрирала (Антрополошката мисла на Ерих Фром) и докторирала (Жената во Библијата: антрополошки импликации) на Институтот за филозофија на Филозофскиот факултет во Скопје. Фундаментално различна врска помеѓу човекот и природата и фундаментално различни егзистенцијални врски.”

Друг член на Франкфуртската школа е Ерих Фром, кој ја напушта групата кон крајот на 30 - тите. Според Ерих Фром, Бог е историски условен поим во кој човекот го изразил своето доживување на сопствените повисоки сили, својот стремеж за вистина и единство, во определен историски период. Според Ерих Фром, основната причина за појавата на невроза лежи во неуспешниот развој од поврзаноста на детето за мајката до неговата поврзаност за таткото и нивната конечна синтеза. Како показател на угледот со којшто се стекна списанието е што помеѓу неговите соработници беа најпознатите тогашни критички марксисти: Ерих Фром, Херберт Маркузе, Ернст Блох, Џерџ Лукач, Лисиен Голдман, Анри Лефевр и други. Ова е вистинското “јас”, бидејќи разумот, мислата, моралната одговорност, сите заедно претставуваат одлики кои ги одвојуваат луѓето од останатите животни. Најпосле, во својата студија од 1974 година, со наслов „Ерих Фром“, Дон Хаусдорф ја дал следнава оцена на творештвото на Фром: „... тој се обиде да се соочи со нашите морални и интелектуални дилеми и да го разбере човештвото кое делува одлучно да се уништи самото себе. Голем број од резултатите на научноистражувачките проекти што ги реализираше Институтот во изминатите триипол децении беа вградени во многу практични законски решенија. Како интелектуалец со широк круг на интереси и со познавање на повеќе научни дисциплини, Ерих Фром оставил многу богато творештво чија општа карактеристика е длабокиот хуманизам и искрената потрага по смислата на животот во современиот свет. Според Ерих Фром, во капиталистичкото општество, човекот е претворен во производ, тој ја доживува својата животна енергија како инвестиција која мора да донесе најголема можна добивка, земајќи ги предвид неговата положба и состојба на пазарот на персоналноста. Постојат три основни групи на теории на религијата: 

Ерих Фром смета дека на почетокот од човечката историја, иако бил исфрлен од првобитното единство со природата, човекот продолжил да се држи до тие примитивни врски, т.е. Тоа е автономна игра на мислата. Еден член од берлинската група на марксистичката психоанализа во врска со Вилхелм Рајх и Ерих Фром, кој подоцна ги донесува Фројдо - марксистичките идеи во прогонетото франкфуртско училиште управувано од Макс Хоркхајмер и Теодор В. Адорно. Ерик Фром тврди дека “ Терминот “ несвесно ” е всушност мистификација.