Што е карактеристично за Римската држава во времето на владеењето на императорот Трајан?
Римската држава војувала против Картагина (Пунски војни). Било признаено христијанството како рамноправна религија. Државата го достигнала најголемото територијално проширување. Во тоа време се одиграле Спартаковите востанија.
A B C D
Пунски војни

Пунските војни биле војни помеѓу Римската Република и Картагина водени помеѓу 264. и 146.г.п.н.е. Со текот на времето, римската држава сè повеќе слабеела. Со освојувачките војни на римската држава нагло се зголемил бројот на робовите. во Константинопол за потребите на римската држава. Римската држава била основана на Апенинскиот Полуостров. Оттаму ги напаѓале териториите на римската држава. Римската држава била создадена на Апенинскиот Полуостров. Римската држава била создадена на Апенинскиот полуостров. Римската
држава започнала брзо да слабее. Римската наставка ,-ка” значи ,држава или земја”. Но тоа длабоко ја разнишало римската држава. Илирските територии биле приклучени кон римската држава. Селаните биле најбројно слободно население во римската држава. Римската држава ги населувала на Балканот посиромашните римски граѓани. се вратил во римската држава и повторно се прогласил за император. Тие извршиле големо културно и политичко влијание на римската држава. Двата дела на римската држава никогаш повеќе не се обединиле. Меѓутоа, наскоро се нашла пред опасноста од својувањата на римската држава. Така, Преторијанците ја дестабилизирале римската држава, наспроти нивната првобитна функција. Трајан се смета за еден од најспособните императори на Римската Империја. "Indigetes" биле поранешните богови на римската држава (видете Листа на Ди Индигетес). Римјаните за разлика од Птоломејците ги почитувале и ги заштитувале египетските религиски обичаи, иако постепено бил воведуван империскиот култ од римската држава и императорот. Ова се случувало во времето кога на тронот на Римската империја бил императорот Нерон. Ова се случувало во времето кога на тронот на Римската империја бил императорот Нерон. Римска Република

Римска Република го означува периодот на државно уредување на римската држава во времето меѓу Римското Кралство (510 г. Со Миланскиот едикт, христијанството било признаено за рамномерна религија во империјата. До 391 година, во времето на владеење на императорот Теодосиј I, христијанството станало најраспространета религија во Римската империја. До 391 година, во времето на владеење на императорот Теодосиј I, христијанството станало најраспространета религија во Римската империја. До 391 година, во времето на владеење на императорот Теодосиј I, христијанството станало најраспространета религија во Римската империја. До 391 година, во времето на владеење на императорот Теодосиј I, христијанството станало најраспространета религија во Римската империја. Како и многу други градови во Анадолија, христијанството пристигнало во времето на Константин Велики која оваа религија била прогласена за официјална религија на Римската империја. Со Миланскиот едикт од 325 година христијанството било прогласено за официјална религија во Римската империја. Во 327 година, во Грузија било воведено христијанството како основна религија, по примерот на Ерменија која е првата држава која го воведува христијанството. Пентархија

Пентархија, од грчки „Владеење на петтемина“, влијаела во создавањето на „Петте големи мориња“ или рани Епископии, кои ги претставуваат петте најголеми христијански центри во средниот век:


Првите четири градови, плус Ерусалим биле најголемите христијански центри во Римската Империја во 4 век, периодото кога Христијанството било официјално признаено и добило статус на рамноправна религија. Така Теодосиј конечно христијанството го прогласил за официјална религија на Римската Империја. Христијанството станало официјална религија во Ерменија во периодот помеѓу 301 и 314 година, време кога христијанството било нелегално во Римската империја. Нивната положба драстично се влошила во периодот кога христијанството било признаено за официјална религија во Византија од страна на Константин I Велики по укажениот Милански едикт. После признавањето на христијанството во Римската Империја, за време на владеењето на Константин Велики, и неговото прифаќање како официјална државна религија за време на Теодосиј I, христијанската уметност почнала да се менува. Од 303 година, Нина од Кападокија започнала да го приповеда христијанството во Иберија и во 317 година христијанството било признаено како официјална државна религија на земјата од страна на царот Миријан II и неговата сопруга Нана. Откако Христијанството станало државна религија на Римската Империја, нејзините цереви ја задржале контролата врз новата религија. Во тоа време, христијанството не било признаено како државна религија, па царот го советувал Димитриј да постапува сурово кон христијаните, но тој ги подучувал нив како да се чуваат од паганите. На овие простори, христијанството било пренесено во времето кога Велика Британија била во составот на Римската империја. Бжественоста на императорот и култот околу него биле важен дел од римската религија. Ерменија станала првата држава која го примила христијанството како официјална религија во 301 година. Ерменија станала првата држава која го примила христијанството како официјална религија во 301 година. Христијанството како религија во Летонија било воведено релативно доцна, во 13 век. Во времето на императорот Трајан (98-117) пострадиле епископите Свети Симон Ерусалимски и Игнатиј Антиохиски. Христијанство во Зелениот ’Рт

Христијанството во Зелениот ’Рт е најголема религија во оваа островска држава. Во текот на периодот на владеење на Константин христијанството не постанало единствена религија во империјата, туку претставувал религија која била во милост на императорот, со оглед на тоа што императорот ја поддржувал, а христијанските заедници добивале извесни привилегии поради тоа. Во текот на периодот на владеење на Константин христијанството не постанало единствена религија во империјата, туку претставувал религија која била во милост на императорот, со оглед на тоа што императорот ја поддржувал, а христијанските заедници добивале извесни привилегии поради тоа. На почетокот од овој век, Римското царство го достигнало своето најголемо територијално проширување за време на владеењето на царот Трајан, но по неговата смрт тоа започнало полека да пропаѓа. За време на владеењето на Јустинијан I (владеел 527–565), империјата го достигнала најголемото територијално проширување по повторното заземање на историското западно римско медитеранско крајбрежје, вклучувајќи ја Северна Африка, Италија и самиот Рим, кој бил задржан уште два века. Својот врв римската поезија го достигнала за време на императорот Октавијан Август и тоа е периодот на класичната римска книжевност. Во текот на оваа ера, империјата го достигнала своето најголемо територијално проширување, зазимајќи ги Северна Африка, јужна Илирија, јужна Шпанија и Италија. Во текот на оваа ера, империјата го достигнала своето најголемо територијално проширување, зазимајќи ги Северна Африка, јужна Илирија, јужна Шпанија и Италија. Најверојатно како резултат од владеењето на Хиксите за време на Вториот преоден период, во Новото Кралство имало обиди да се создаде тампон зона меѓу Левантот и Египет и го достигнало најголемото територијално проширување. Периодот на постоење на царството е повеќе од шест векови, а најголемото територијално проширување царството го доживеало во втората половина на 16 век. Династијата владеела со Србија повеќе од два века и со освојувањата во нивното време Србија го доживеала најголемото територијално проширување. Под водството на Трајан, империјата го достигнала својот територијален врв. За малиот мериод од неговото управување, Крум постигнал територијално проширување и зајакнување на државата, како никој друг пред него. Во времето на императорот Трајан (98-117) пострадиле епископите Свети Симон Ерусалимски и Игнатиј Антиохиски. Со творештвото на Проперциј, римската елегија го достигнала врвот. Византион формално бил вклучен во Римската империја во 73 година од Веспазијан и за време на владеењето на Трајан бил вклучен во провинцијата Витина. Роден под името Плакида, Евстатиј бил римски војсководец во времето на императорот Тит Флавиј Веспазијан и Трајан. Ова се случувало во времето кога на тронот на Римската империја бил императорот Нерон. Ова се случувало во времето кога на тронот на Римската империја бил императорот Нерон. Со текот на времето, римската држава сè повеќе слабеела. Трајан се смета за еден од најспособните императори на Римската Империја. За време на владеењето на Трајан (98-117) и Адријан (117-138) римската империја ја достигнала својата најголема моќ а Рим бил на врвот на својата уметничка слава – масовно се граделе згради и споменици, римски куќи, градини, аквадукти, бањи, палати, павилјони, гробници и храмови. Кога најпосле стигнале во Римската империја, императорот го затекнале на боиштето. Територијално проширување на Отоманското Царство

Територијално проширување на Отоманската империја (1453-1683) претставува период од историјата на Отоманската империја кој следел по создавањето и подемот на империјата (1299-1453). Најголемото територијално проширување Првата бугарска држава го достигнува во век, кога кон првоначалните територии по Долен Дунав се присоединети области во Тракија и Македонија, делови од денешните Албанија, Србија и Романија, а исто така и дел од северното црноморие (до река Днепар). Единствено со придобивање на овие утврдувања во 1881, градот Келн имал можност за постепено територијално проширување. На Трајановиот столб, царот Трајан е прикажан како врши суоветаурилии за да ја прочисти римската војска. Во Источна Азија, Кина го достигнала врвот со владеењето на династијата Хан. Незадоволни од својата тешка положба, робовите во римската држава често се кревале на востанија. Византион формално бил вклучен во Римската империја во 73 година од Веспазијан и за време на владеењето на Трајан бил вклучен во провинцијата Витина. За време на владеењето на римскиот император Калигула се преселил од Рим во Александрија, но се вратил во Римската Империја за време на владеењето на императорот Клавдиј, со кого бил во пријателски односи уште од деца. Балбил се вратил во Рим за време на владеењето на императорот Веспазијан. Римјаните се потпирале на испораките со жито од Египет, и римската армија под контрола на префект назначен од императорот ,задушувала востанија, строго го зголемила собирањето на даноци и ги спречувала нападите од бандити , што во тоа време претставувало озлогласен проблем. Во времето на императорот Трајан (98-117) пострадиле епископите Свети Симон Ерусалимски и Игнатиј Антиохиски. Ова се случувало во времето кога на тронот на Римската империја бил императорот Нерон. Ова се случувало во времето кога на тронот на Римската империја бил императорот Нерон. Својот врв римската поезија го достигнала за време на императорот Октавијан Август и тоа е периодот на класичната римска книжевност. Дејството се случува во 4 век во Александрија, за време на владеењето на Римската Империја. Козма начествувал за време на владеењето на императорот Мануил Комнин. Роден под името Плакида, Евстатиј бил римски војсководец во времето на императорот Тит Флавиј Веспазијан и Трајан. За време на владеењто на Римската империја и Византија, во Албанија краткотрајно хуните и визоготите правиле нереди и востанија. Трајан се смета за еден од најспособните императори на Римската Империја. Турската држава во време на овие востанија била подпомагана од СССР и Иран. Јувенал почнал да се бави со поезија дури во подоцнежната возраст за време на владеењето на царевите Трајан и Хадријан. Тој имал незначаен патријахат за време на владеењето на императорот Јован II. Со текот на времето, римската држава сè повеќе слабеела. За време на владеењето на Клодион, Валентинијан III бил цар во западниот дел на Римската империја. Огромниот буцетски дефицит што се насобрал за време на владеењето на Карло резултирал со тоа што Шпанија објавила банкрот за време на владеењето на Филип II. До 391 година, во времето на владеење на императорот Теодосиј I, христијанството станало најраспространета религија во Римската империја. До 391 година, во времето на владеење на императорот Теодосиј I, христијанството станало најраспространета религија во Римската империја. До 391 година, во времето на владеење на императорот Теодосиј I, христијанството станало најраспространета религија во Римската империја. До 391 година, во времето на владеење на императорот Теодосиј I, христијанството станало најраспространета религија во Римската империја. во Константинопол за потребите на римската држава.