Синонимски кодони се нарекуваат кодоните:
кои се одговорни за иста аминокиселина. кои не одговараат на ниедна аминокиселина. кои се одговорни за две различни аминокиселини. кои го започнуваат процесот за синтеза на протеините.
A B C D
Бидејќи во генетскиот код често се случува да постојат повеќе кодони за една иста аминокиселина, затоа постојат и повеќе тРНК молекули со различни антикодони, кои ја врзуваат истата аминокиселина. Стоп-кодоните се исто така наречени „терминациски“ или „бесмислени“ кодони. Кодоните на оваа аминокиселина се GAU и GAC. Секоја тРНК молекула содржи специфична антикодонска секвенца од три бази кои можат да формираат три комплементарни базни парови со еден или повеќе кодони кои кодираат за една иста аминокиселина. Секој кодон кодира за одредена аминокиселина, освен стоп-кодоните кои ја терминираат (завршуваат) синтезата на протеинот. Има дванесетина подвида кои денес се сметаат за валидни, а неколку кои се прифатени како синонимски. Меѓутоа, многу клетки содржат помалку од 61 типови на тРНК молекули, бидејќи wobble-базата е способна водородно да се врзе за неколку (но не сите) кодони, кои специфицираат за одредена аминокиселина. Секоја група од три бази (тројки), наречена кодон, одговара на само една одредена аминокиселина; генетскиот код одредува кои кодони специфицираат за секоја од 20-те протеински аминокиселини. Некои автрои ги сметаат за синонимски. Кодоните за цистеинот се UGU и UGC. Кодоните за -фенилаланин се UUU и UUC. Кодони се UAC и UAU. Аминокиселина

Аминокиселините се основните единици од кои се изградени белковините. Според стандардниот модел, елементарни бозони се следниве:

Елементарните бозони одговорни за четирите основни сили на природата се нарекуваат посреднички честички, т.е. Нејзините кодони се AAU и AAC. За собирањето се одговорни миофибробластите кои се слични на мазните мускулни клетки. Во загради се ставени и соседните држави за кои тие се одговорни. Биохемиските механизми кои се одговорни за овој процес не се доволно разјаснети. На пример, UCU, UCC, UCA и UCG се кодони кои кодираат за аминокиселината серин, без оглед на третата база. Кодот одредува како низите од три (тројки) нуклеотиди, означени како кодони, специфицираат која аминокиселина ќе биде додадена следна за време на синтезата на белковини, со други зборови кодонот го одредува нивниот редослед. Кодоните на аланинот се GCU, GCC, GCA и GCG. Еукариотските иРНК молекули се предмет на контрола од страна на посебен систем за откривање на прерани стоп кодони (нонсенс кодони), кој скратено се наведува како NMD (од анг. Другите два стоп-кодони се именувани според боите. Алкалоидите кои ги содржи се одговорни и за лековитите и за халуциногените својства. Кодирачките региони се составени од кодони, кои се декодираат и се транслатираат (преведуваат) во аминокиселинска секвенца од страна на рибозомот. Кодоните на оваа аминокиселина се GAU и GAC. Стоп-кодоните се исто така наречени „терминациски“ или „бесмислени“ кодони. Секој кодон кодира за одредена аминокиселина, освен стоп-кодоните кои ја терминираат (завршуваат) синтезата на протеинот. Бидејќи во генетскиот код често се случува да постојат повеќе кодони за една иста аминокиселина, затоа постојат и повеќе тРНК молекули со различни антикодони, кои ја врзуваат истата аминокиселина. Меѓутоа, многу клетки содржат помалку од 61 типови на тРНК молекули, бидејќи wobble-базата е способна водородно да се врзе за неколку (но не сите) кодони, кои специфицираат за одредена аминокиселина. Секоја група од три бази (тројки), наречена кодон, одговара на само една одредена аминокиселина; генетскиот код одредува кои кодони специфицираат за секоја од 20-те протеински аминокиселини. Секоја тРНК молекула содржи специфична антикодонска секвенца од три бази кои можат да формираат три комплементарни базни парови со еден или повеќе кодони кои кодираат за една иста аминокиселина. Има дванесетина подвида кои денес се сметаат за валидни, а неколку кои се прифатени како синонимски. Некои автрои ги сметаат за синонимски. Сегментите кои не одговараат со CRC проверката одпаѓаат. Се наоѓа во групата на земји кои не освоиле ниедна олимписки медал. Аспарагинот не е есенцијална аминокиселина. Глицинот не е есенцијална аминокиселина. Кодони се UAC и UAU. Материјалите кои не дозволуваат трансмисија на светлината се нарекуваат непроѕирни. Ниедна не се пласирала на британските листи. Аминокиселина

Аминокиселините се основните единици од кои се изградени белковините. Бизмутот има неколку комерцијални примени, од кои ниедна не е голема. Одредени предлози кои се нарекуваат „препозиции кои одговараат на два падежи“ имаат предмет и во датив и во акузатив, во зависност од тоа дали употребата укажува на позиција (на пример. Кодоните за цистеинот се UGU и UGC. Кодоните за -фенилаланин се UUU и UUC. Нејзините кодони се AAU и AAC. Прва препрека со која се соочува моделот, се Пикеринг сериите, линии кои не одговараат на Балмеровата формула. Кај постарите клетки, гените кои одговараат на стрес се поизразени кога клетката не е под стрес. Кодот одредува како низите од три (тројки) нуклеотиди, означени како кодони, специфицираат која аминокиселина ќе биде додадена следна за време на синтезата на белковини, со други зборови кодонот го одредува нивниот редослед. Стоп-кодоните се исто така наречени „терминациски“ или „бесмислени“ кодони. Има дванесетина подвида кои денес се сметаат за валидни, а неколку кои се прифатени како синонимски. Врските кои се создаваат помеѓу одделните аминокиселини во пептидот се нарекуваат пептидни или амидни врски. Тие микроорганизми се одговорни за разградувањето на целулозата и другите јаглехидрати, а освен тоа синтетизираат аминокиселини. Таа содржи две карбоксилни групи и две тиолни групи, кои се одговорни за благо непријатниот мирис. Понатаму, филогениите добиени за ааРС кои врзуваат различни аминокиселини често не се согласуваат едни со други. Секоја група од три бази (тројки), наречена кодон, одговара на само една одредена аминокиселина; генетскиот код одредува кои кодони специфицираат за секоја од 20-те протеински аминокиселини. Некои автрои ги сметаат за синонимски. Кодоните за цистеинот се UGU и UGC. Кодоните за -фенилаланин се UUU и UUC. Тоа е најмалата од 20 аминокиселини најдени како составни делови на белковините, кодирана со кодоните GGU, GGC, GGA и GGG. Два спектрално различни бојни примероци кои визуелно се поклопуваат се нарекуваат метамери. Два спектрално различни колор примероци кои визуелно се поклопуваат се нарекуваат метамери. Овој процес на транслација (превод) на кодоните во аминокиселини вклучува уште два други типа на РНК молекули: транспортна РНК (тРНК), која е носител на соодветните аминокиселини и препознавач на кодоните на иРНК преку своите антикодони, и рибозомната РНК (рРНК) која е главната структурна и функционална компонента на рибозомот. Се чини дека постоеле различни видови на пајаци во областа околу Таранто кои биле одговорни за прилично тешки касања. Сепак, есенцијалните аминокиселини можат да се внесат и со јадење на различни комплементарни извори на растенија, кои доколку се во комбинација, можат да ги обезбедат сите осум есенцијални аминокиселини. Бидејќи постојат 61 сенс кодони во стандарниот генетски код, би се очекувало да во клетката, соодветно, постојат 61 различни типови на тРНК молекули, секоја со одговарачки антикодон за секој од 61-те кодони. Кодони се UAC и UAU. Изворните црти на личноста се одговорни за доследноста во однесувањето и кога ситуациите се различни. Бидејќи во генетскиот код често се случува да постојат повеќе кодони за една иста аминокиселина, затоа постојат и повеќе тРНК молекули со различни антикодони, кои ја врзуваат истата аминокиселина. Според стандардниот модел, елементарни бозони се следниве:

Елементарните бозони одговорни за четирите основни сили на природата се нарекуваат посреднички честички, т.е. Нејзините кодони се AAU и AAC. Различни правци во неопаганството се нарекуваат традиции. Кодоните на оваа аминокиселина се GAU и GAC. За собирањето се одговорни миофибробластите кои се слични на мазните мускулни клетки. Стоп-кодоните се исто така наречени „терминациски“ или „бесмислени“ кодони. Тие започнуваат со старт кодонот и завршуваат со некој од стоп кодоните. Сите нуклеински киселини (и ДНК и РНК) функционираат заедно (поврзано) во пренесувањето на наследните својства и во процесот синтеза на протеините. За разлика од стоп-кодоните, самиот кодон не е доволен за да започне процесот. Има дванесетина подвида кои денес се сметаат за валидни, а неколку кои се прифатени како синонимски. Тирозин

Тирозинот (скратено Tyr или Y )е една од 22 аминокиселини кои се вклучени во синтеза на протеините. Примарната структура се одржува од пептидните врски кои се создаваат во процесот на биосинтеза на протеините. Рибозомите се органели каде се врши синтеза на протеините од кои е изградено телото на сите организми, па и на бактериите. Некои автрои ги сметаат за синонимски. Протеините имаат варијабилни степени на стабилност, а оние кои имаат доста ниска стабилност се нарекуваат интринзично неструктурирани протеини. Процесот на раскинување обично го започнуваат родителите кои посвојуваат преку петиција до судот и постапката е соодветна на онаа при развод. Кодоните за цистеинот се UGU и UGC. Кодоните за -фенилаланин се UUU и UUC. Во биолошките системи, протеините се создаваат за време на процесот на транслација, кој се одвива во рибозомите на клетката. Пред сѐ, шапероните служат во процесот на склопувањето на белковините (протеините). Овој мотив е редок бидејќи процесот што резултира со негово формирање малку е веројатно да се одвие за време на процесот на склопување на протеините. Во тој случај протеините се нарекуваат олигомери и се составени од одделни независни протеини. Кај "примарниот активен транспорт", протеините кои се вклучени во транспортот се нарекуваат пумпи, и тие главно користат хемиска енергија во форма на АТР. ДНК е носител на генетската (наследната) информација за синтеза на протеините, бидејќи истата е запишана во редоследот на азотните бази т.е. Протеините кои го градат капсидот се кодирани од вирусниот геном. Овој тип на структура многу лесно се создава во текот на процесот на склопување на протеините. Секој кодон кодира за одредена аминокиселина, освен стоп-кодоните кои ја терминираат (завршуваат) синтезата на протеинот. Кодони се UAC и UAU. Оваа врска се остварува на тој начин што тРНК ги носи (транспортира) аминокиселините во рибозомот (клеточната машинерија за синтеза на протеини), за кој веќе е врзана иРНК молекула, чии кодони се „читаат“ од страна на антикодоните на тРНК. На пример, UCU, UCC, UCA и UCG се кодони кои кодираат за аминокиселината серин, без оглед на третата база.