Бактериите се изградени од:
клеточна мембрана и лизозоми. клеточна мембрана и нуклеоид. клеточна мембрана и митохондрии. клеточна мембрана и сферозоми.
A B C D
Други протисти се исхрануваат така што ги опколуваат бактериите и другите хранливи честички со својата клеточна мембрана, формирајќи дигестивна вакуола, во процес наречен фагоцитоза. Кај еритроцитите се разликува клеточна мембрана, хемоглобин и строма. Бактериската клеточна мембрана се состои главно од фосфолипиди и белковини (протеини). Овие две средини се одделени со клеточна мембрана. Клеточна мембрана

Клеточната мембрана или плазмалема ги обвива клетките и ги одделува од околната средина. Поседуваат клеточен ѕид, клеточна мембрана, РНК и ДНК и се плеоморфни. -Однадвор клетката е обвиткана со клеточна мембрана. Тогаш клетката се состои само од клеточна мембрана и внатрешна празнина или лумен на клетката. Хромопластите се изградени само од двојна пластидијална мембрана и строма. Тој е многу поголем од клеточна мембрана и го одржува постојаниот облик на клетката. Клеточните органели и цитоплазма се заградени со клеточна мембрана; а таа се прехранува преку фагоцитоза. Тоа се грамнегативни бактерии на чија клеточна мембрана однадвор лежи тенок муреински клеточен ѕид, а се претпоставува дека има и втора липидна мембрана. Со мерогонијата се добиваат мерозоити, кои се повеќе ќеркини клетки во иста клеточна мембрана. Причините за смрт вклучуваат клеточна лиза, структурни промени на клеточната мембрана и апоптоза. клеточна мембрана е ципа или ѕид со која клетката е одвоена од другите соседни клетки. Животинската клетка, како и растителната, е изградена од универзалните органели: клеточна мембрана, цитоплазма, јадро, рибозоми, митохондрии, ендоплазматичен ретикулум и други. Карактеристичната појава на оштетување или разградување на клеточна мембрана на еритроцитите, поради што од нив излегува хемоглобинот, се нарекува хемолиза. Археите и бактериите генерално имаат слична клеточна структура, но составот и организацијата на клетките е различен кај археите. Носната преграда и ѕидот на носните празнини се изградени од коска што е обложена со мукозна мембрана (слузница). Кај дефинитивно оформената јајце клетка се разликуваат: јадро (кое сега се нарекува "Vesicula germinata"), клеточна мембрана (која се нарекува "Zona pellucida") и јадренце ("Macula germinativa"). На клетката разликуваме клеткин ѕид или мембрана и клеткин простор, кој кај живите организми е исполнет со клеточна содржина наречена протоплазма. Протеините кои археите, бактериите и еукариотите ги споделуваат се основните протеини на метаболизмот одговорни за нормална клеточна функција, а тоа се протеини за транскрипција, транслација и нуклеотиден метаболизам. Така например, додека клеточната мембрана на бактериите е составена од фосфоглицериди со естерски врски, мембраната кај археите е составена од етерни липиди. И двете групи имаат една клеточна мембрана и клеточен ѕид, а немаат периплазматски простор; исклучок на ова општо правило е "Ignicoccus", род кој поседува особено голем периплазматски простор со мембрански везикули, а над кој има надворешна мембрана. Рецепторите од постсинаптичката мембрана се изградени од специјални протеини кои реагираат на дејство на соодветна трансмитерска материја.Градбата на периферните синапси е проста. Други протисти се исхрануваат така што ги опколуваат бактериите и другите хранливи честички со својата клеточна мембрана, формирајќи дигестивна вакуола, во процес наречен фагоцитоза. Кај еритроцитите се разликува клеточна мембрана, хемоглобин и строма. Бактериската клеточна мембрана се состои главно од фосфолипиди и белковини (протеини). Овие две средини се одделени со клеточна мембрана. Клеточна мембрана

Клеточната мембрана или плазмалема ги обвива клетките и ги одделува од околната средина. Поседуваат клеточен ѕид, клеточна мембрана, РНК и ДНК и се плеоморфни. -Однадвор клетката е обвиткана со клеточна мембрана. Тогаш клетката се состои само од клеточна мембрана и внатрешна празнина или лумен на клетката. Хромопластите се изградени само од двојна пластидијална мембрана и строма. Тој е многу поголем од клеточна мембрана и го одржува постојаниот облик на клетката. Клеточните органели и цитоплазма се заградени со клеточна мембрана; а таа се прехранува преку фагоцитоза. Тоа се грамнегативни бактерии на чија клеточна мембрана однадвор лежи тенок муреински клеточен ѕид, а се претпоставува дека има и втора липидна мембрана. Со мерогонијата се добиваат мерозоити, кои се повеќе ќеркини клетки во иста клеточна мембрана. Причините за смрт вклучуваат клеточна лиза, структурни промени на клеточната мембрана и апоптоза. клеточна мембрана е ципа или ѕид со која клетката е одвоена од другите соседни клетки. Животинската клетка, како и растителната, е изградена од универзалните органели: клеточна мембрана, цитоплазма, јадро, рибозоми, митохондрии, ендоплазматичен ретикулум и други. Карактеристичната појава на оштетување или разградување на клеточна мембрана на еритроцитите, поради што од нив излегува хемоглобинот, се нарекува хемолиза. Археите и бактериите генерално имаат слична клеточна структура, но составот и организацијата на клетките е различен кај археите. Носната преграда и ѕидот на носните празнини се изградени од коска што е обложена со мукозна мембрана (слузница). Повеќето бактерии немаат јадро оградено со мембрана, а нивниот генетски материјал е единечен, циркуларен, бактериски хромозом, лоциран во цитоплазмата во облик на телце со неправилна форма кое се нарекува нуклеоид. Кај дефинитивно оформената јајце клетка се разликуваат: јадро (кое сега се нарекува "Vesicula germinata"), клеточна мембрана (која се нарекува "Zona pellucida") и јадренце ("Macula germinativa"). На клетката разликуваме клеткин ѕид или мембрана и клеткин простор, кој кај живите организми е исполнет со клеточна содржина наречена протоплазма. Протеините кои археите, бактериите и еукариотите ги споделуваат се основните протеини на метаболизмот одговорни за нормална клеточна функција, а тоа се протеини за транскрипција, транслација и нуклеотиден метаболизам. Така например, додека клеточната мембрана на бактериите е составена од фосфоглицериди со естерски врски, мембраната кај археите е составена од етерни липиди. И двете групи имаат една клеточна мембрана и клеточен ѕид, а немаат периплазматски простор; исклучок на ова општо правило е "Ignicoccus", род кој поседува особено голем периплазматски простор со мембрански везикули, а над кој има надворешна мембрана. Животинската клетка, како и растителната, е изградена од универзалните органели: клеточна мембрана, цитоплазма, јадро, рибозоми, митохондрии, ендоплазматичен ретикулум и други. Други протисти се исхрануваат така што ги опколуваат бактериите и другите хранливи честички со својата клеточна мембрана, формирајќи дигестивна вакуола, во процес наречен фагоцитоза. Кај еритроцитите се разликува клеточна мембрана, хемоглобин и строма. Бактериската клеточна мембрана се состои главно од фосфолипиди и белковини (протеини). Овие две средини се одделени со клеточна мембрана. Клеточна мембрана

Клеточната мембрана или плазмалема ги обвива клетките и ги одделува од околната средина. Поседуваат клеточен ѕид, клеточна мембрана, РНК и ДНК и се плеоморфни. -Однадвор клетката е обвиткана со клеточна мембрана. Тогаш клетката се состои само од клеточна мембрана и внатрешна празнина или лумен на клетката. За разлика од бактериите и археите, еукариотите содржат органели како што се клеточните јадра, Голџиев систем и митохондрии во нивните клетки. Хромопластите се изградени само од двојна пластидијална мембрана и строма. Тој е многу поголем од клеточна мембрана и го одржува постојаниот облик на клетката. Клеточните органели и цитоплазма се заградени со клеточна мембрана; а таа се прехранува преку фагоцитоза. Тоа се грамнегативни бактерии на чија клеточна мембрана однадвор лежи тенок муреински клеточен ѕид, а се претпоставува дека има и втора липидна мембрана. Со мерогонијата се добиваат мерозоити, кои се повеќе ќеркини клетки во иста клеточна мембрана. Причините за смрт вклучуваат клеточна лиза, структурни промени на клеточната мембрана и апоптоза. клеточна мембрана е ципа или ѕид со која клетката е одвоена од другите соседни клетки. Карактеристичната појава на оштетување или разградување на клеточна мембрана на еритроцитите, поради што од нив излегува хемоглобинот, се нарекува хемолиза. Археите и бактериите генерално имаат слична клеточна структура, но составот и организацијата на клетките е различен кај археите. Носната преграда и ѕидот на носните празнини се изградени од коска што е обложена со мукозна мембрана (слузница). Кај дефинитивно оформената јајце клетка се разликуваат: јадро (кое сега се нарекува "Vesicula germinata"), клеточна мембрана (која се нарекува "Zona pellucida") и јадренце ("Macula germinativa"). На клетката разликуваме клеткин ѕид или мембрана и клеткин простор, кој кај живите организми е исполнет со клеточна содржина наречена протоплазма. Протеините кои археите, бактериите и еукариотите ги споделуваат се основните протеини на метаболизмот одговорни за нормална клеточна функција, а тоа се протеини за транскрипција, транслација и нуклеотиден метаболизам. Така например, додека клеточната мембрана на бактериите е составена од фосфоглицериди со естерски врски, мембраната кај археите е составена од етерни липиди. И двете групи имаат една клеточна мембрана и клеточен ѕид, а немаат периплазматски простор; исклучок на ова општо правило е "Ignicoccus", род кој поседува особено голем периплазматски простор со мембрански везикули, а над кој има надворешна мембрана. Други протисти се исхрануваат така што ги опколуваат бактериите и другите хранливи честички со својата клеточна мембрана, формирајќи дигестивна вакуола, во процес наречен фагоцитоза. Кај еритроцитите се разликува клеточна мембрана, хемоглобин и строма. Бактериската клеточна мембрана се состои главно од фосфолипиди и белковини (протеини). Овие две средини се одделени со клеточна мембрана. Клеточна мембрана

Клеточната мембрана или плазмалема ги обвива клетките и ги одделува од околната средина. Поседуваат клеточен ѕид, клеточна мембрана, РНК и ДНК и се плеоморфни. -Однадвор клетката е обвиткана со клеточна мембрана. Тогаш клетката се состои само од клеточна мембрана и внатрешна празнина или лумен на клетката. Хромопластите се изградени само од двојна пластидијална мембрана и строма. Тој е многу поголем од клеточна мембрана и го одржува постојаниот облик на клетката. Клеточните органели и цитоплазма се заградени со клеточна мембрана; а таа се прехранува преку фагоцитоза. Тоа се грамнегативни бактерии на чија клеточна мембрана однадвор лежи тенок муреински клеточен ѕид, а се претпоставува дека има и втора липидна мембрана. Со мерогонијата се добиваат мерозоити, кои се повеќе ќеркини клетки во иста клеточна мембрана. Причините за смрт вклучуваат клеточна лиза, структурни промени на клеточната мембрана и апоптоза. клеточна мембрана е ципа или ѕид со која клетката е одвоена од другите соседни клетки. Животинската клетка, како и растителната, е изградена од универзалните органели: клеточна мембрана, цитоплазма, јадро, рибозоми, митохондрии, ендоплазматичен ретикулум и други. Карактеристичната појава на оштетување или разградување на клеточна мембрана на еритроцитите, поради што од нив излегува хемоглобинот, се нарекува хемолиза. Археите и бактериите генерално имаат слична клеточна структура, но составот и организацијата на клетките е различен кај археите. Исто така, во животинската клетка не се сретнати вакуоли, сферозоми и пластиди. Носната преграда и ѕидот на носните празнини се изградени од коска што е обложена со мукозна мембрана (слузница). Кај дефинитивно оформената јајце клетка се разликуваат: јадро (кое сега се нарекува "Vesicula germinata"), клеточна мембрана (која се нарекува "Zona pellucida") и јадренце ("Macula germinativa"). На клетката разликуваме клеткин ѕид или мембрана и клеткин простор, кој кај живите организми е исполнет со клеточна содржина наречена протоплазма. Протеините кои археите, бактериите и еукариотите ги споделуваат се основните протеини на метаболизмот одговорни за нормална клеточна функција, а тоа се протеини за транскрипција, транслација и нуклеотиден метаболизам. Така например, додека клеточната мембрана на бактериите е составена од фосфоглицериди со естерски врски, мембраната кај археите е составена од етерни липиди. И двете групи имаат една клеточна мембрана и клеточен ѕид, а немаат периплазматски простор; исклучок на ова општо правило е "Ignicoccus", род кој поседува особено голем периплазматски простор со мембрански везикули, а над кој има надворешна мембрана.