Кои од следниве материи што се застапени во вакуоларниот сок го помагаат опрашувањето?
Скробот. Етеричните масла. Гликозидите. Моносахаридите.
A B C D
Од алкалоидите, во вакуоларниот сок се застапени хинин, стрихнин, кодеин, никотин и конин. Тургоресцентноста на стомнините клетки се одржува со приливот на осмотски активните материи (добиени со ензимско разградување на скробот на растворливи шеќери) со чие присуство се покачува концентрацијата на вакуоларниот сок. Таа се среќава во вакуоларниот сок скоро кај секое растение. Вакуоларниот сок е течен продукт од активноста на живата протоплазма. Со оваа застапеност, водата е основната маса на вакуоларниот сок. Во зависност од карактерот на аглуконот има неколку групи глукозиди во вакуоларниот сок:


Пигментите во вакуоларниот сок ја даваат бојата на многу плодови и цветови:


Танините се безбојни, а за нивно докажување се користат обоени реакции на соли и тешки метали. При зреењето на плодовите, вакуоларниот сок дехидрира, при што протеините преминуваат во цврста агрегатна состојба, со што се добиваат протеински или алеуронски зрна. Некои растенија (цвеќиња) и габи мирисаат слично на мрша за да привлечат инсекти кои помагаат во опрашувањето. Кај некои црвени и кафеави алги, во вакуоларниот сок се содржат повеќе бром и јод, отколку што ги има водата како животна средина. Меѓу овие материи се вбројуваат следниве: хлороводородната киселина од желудечниот сок, жолчката од јајцето, самата жолчка, киселата вода, продукти од протеинското варење (албумози, пептони, полипептиди) итн. Во збирката се застапени следниве раскази: Во збирката се застапени следниве раскази: Во збирката се застапени следниве раскази: Во книгата се застапени следниве песни: Во збирката се застапени следниве раскази: Во збирката се застапени следниве раскази: Во збирката се застапени следниве раскази: Во збирката се застапени следниве раскази: Во збирката се застапени следниве раскази: Во неа се застапени следниве приказни: Во збирката се застапени следниве раскази: Во сликовницата се застапени следниве басни: Во збирката се застапени следниве раскази: Дисахаридите се претставени со сахарозата, која во вакуоларниот сок на шеќерната трска ја има од 20 до 22%, а во шеќерната репка од 18 до 20%. Неорганските материи (јони) се застапени во крвната плазма со 0.1%. Од алкалоидите, во вакуоларниот сок се застапени хинин, стрихнин, кодеин, никотин и конин. Етеричните масла се среќаваат во голем број растенија. Релативната густина на етеричните масла се движи од 0,8-1,07.Потешки се од масните масла. Таа се среќава во вакуоларниот сок скоро кај секое растение. Ова овозможува лесно раздвојување на етеричните масла од водата. Вакуоларниот сок е течен продукт од активноста на живата протоплазма. А другата е директното фармаколошко дејство на етеричните масла. Смирувачкото дејство на нервниот систем се должи на етеричните масла, кои се олободуваат во топлата вода, така што кожата може да ги впие. Со оваа застапеност, водата е основната маса на вакуоларниот сок. Етеричните масла имаат липофилен карактер, не се раствораат во вода (неколку капки во 1L), а 
се раствораат во органски растворувачи и во масни масла. Во зависност од карактерот на аглуконот има неколку групи глукозиди во вакуоларниот сок:


Пигментите во вакуоларниот сок ја даваат бојата на многу плодови и цветови:


Танините се безбојни, а за нивно докажување се користат обоени реакции на соли и тешки метали. Од овие екстракти, само "апсолутите", "етеричните масла" и "растворите" директно се користат за добивање на парфеми. Тургоресцентноста на стомнините клетки се одржува со приливот на осмотски активните материи (добиени со ензимско разградување на скробот на растворливи шеќери) со чие присуство се покачува концентрацијата на вакуоларниот сок. Дестилираните етерични масла се употребувале како лекови уште од пронаоѓањето на дестилацијата во единаесеттиот век, кога Авицена ги издвојувал етеричните масла со помош на пареа. При зреењето на плодовите, вакуоларниот сок дехидрира, при што протеините преминуваат во цврста агрегатна состојба, со што се добиваат протеински или алеуронски зрна. Традиционално, етеричните масла се добиваат со дестилација со водена пареа, што претставува најстар и сè уште најприменуван начин за екстракција. Некои растенија (цвеќиња) и габи мирисаат слично на мрша за да привлечат инсекти кои помагаат во опрашувањето. Бидејќи етеричните масла се високо концентрирани, тие можат да ја иритираат кожата кога се користат самостојно. Етеричните масла се бистри, лесно подвижни, безбојни или ретко обоени (жолти, 
зелени, сини, црвено-кафеави) течности. Кај некои црвени и кафеави алги, во вакуоларниот сок се содржат повеќе бром и јод, отколку што ги има водата како животна средина. Иако ароматерапевтите често го докажуваат точното познавање на синергијата помеѓу телото и етеричните масла, ароматерапијата е сè уште необјаснета. Меѓу овие материи се вбројуваат следниве: хлороводородната киселина од желудечниот сок, жолчката од јајцето, самата жолчка, киселата вода, продукти од протеинското варење (албумози, пептони, полипептиди) итн. За да се утврди квалитетот на етеричните масла се користи анализа на гасна течна хроматографија (ГТХ) и масена спектрометрија (МС). Етеричните масла се сложени смеси составени од различни органски соединенија и 
нивниот број може да биде од неколку до преку 100-тина компоненти. Во збирката се застапени следниве раскази: Од алкалоидите, во вакуоларниот сок се застапени хинин, стрихнин, кодеин, никотин и конин. Таа се среќава во вакуоларниот сок скоро кај секое растение. Вакуоларниот сок е течен продукт од активноста на живата протоплазма. Со оваа застапеност, водата е основната маса на вакуоларниот сок. Во зависност од карактерот на аглуконот има неколку групи глукозиди во вакуоларниот сок:


Пигментите во вакуоларниот сок ја даваат бојата на многу плодови и цветови:


Танините се безбојни, а за нивно докажување се користат обоени реакции на соли и тешки метали. Тургоресцентноста на стомнините клетки се одржува со приливот на осмотски активните материи (добиени со ензимско разградување на скробот на растворливи шеќери) со чие присуство се покачува концентрацијата на вакуоларниот сок. При зреењето на плодовите, вакуоларниот сок дехидрира, при што протеините преминуваат во цврста агрегатна состојба, со што се добиваат протеински или алеуронски зрна. Некои растенија (цвеќиња) и габи мирисаат слично на мрша за да привлечат инсекти кои помагаат во опрашувањето. Кај некои црвени и кафеави алги, во вакуоларниот сок се содржат повеќе бром и јод, отколку што ги има водата како животна средина. Меѓу овие материи се вбројуваат следниве: хлороводородната киселина од желудечниот сок, жолчката од јајцето, самата жолчка, киселата вода, продукти од протеинското варење (албумози, пептони, полипептиди) итн. Во збирката се застапени следниве раскази: Во збирката се застапени следниве раскази: Во збирката се застапени следниве раскази: Во книгата се застапени следниве песни: Во збирката се застапени следниве раскази: Во збирката се застапени следниве раскази: Во збирката се застапени следниве раскази: Во збирката се застапени следниве раскази: Во збирката се застапени следниве раскази: Во неа се застапени следниве приказни: Во збирката се застапени следниве раскази: Во сликовницата се застапени следниве басни: Во збирката се застапени следниве раскази: Дисахаридите се претставени со сахарозата, која во вакуоларниот сок на шеќерната трска ја има од 20 до 22%, а во шеќерната репка од 18 до 20%. Неорганските материи (јони) се застапени во крвната плазма со 0.1%. Од алкалоидите, во вакуоларниот сок се застапени хинин, стрихнин, кодеин, никотин и конин. Таа се среќава во вакуоларниот сок скоро кај секое растение. Вакуоларниот сок е течен продукт од активноста на живата протоплазма. Со оваа застапеност, водата е основната маса на вакуоларниот сок. Во зависност од карактерот на аглуконот има неколку групи глукозиди во вакуоларниот сок:


Пигментите во вакуоларниот сок ја даваат бојата на многу плодови и цветови:


Танините се безбојни, а за нивно докажување се користат обоени реакции на соли и тешки метали. Тургоресцентноста на стомнините клетки се одржува со приливот на осмотски активните материи (добиени со ензимско разградување на скробот на растворливи шеќери) со чие присуство се покачува концентрацијата на вакуоларниот сок. При зреењето на плодовите, вакуоларниот сок дехидрира, при што протеините преминуваат во цврста агрегатна состојба, со што се добиваат протеински или алеуронски зрна. Некои растенија (цвеќиња) и габи мирисаат слично на мрша за да привлечат инсекти кои помагаат во опрашувањето. Кај некои црвени и кафеави алги, во вакуоларниот сок се содржат повеќе бром и јод, отколку што ги има водата како животна средина. Меѓу овие материи се вбројуваат следниве: хлороводородната киселина од желудечниот сок, жолчката од јајцето, самата жолчка, киселата вода, продукти од протеинското варење (албумози, пептони, полипептиди) итн. Во збирката се застапени следниве раскази: Во збирката се застапени следниве раскази: Во збирката се застапени следниве раскази: Во книгата се застапени следниве песни: Во збирката се застапени следниве раскази: Во збирката се застапени следниве раскази: Во збирката се застапени следниве раскази: Во збирката се застапени следниве раскази: Во збирката се застапени следниве раскази: Во неа се застапени следниве приказни: Во збирката се застапени следниве раскази: Во сликовницата се застапени следниве басни: Во збирката се застапени следниве раскази: Дисахаридите се претставени со сахарозата, која во вакуоларниот сок на шеќерната трска ја има од 20 до 22%, а во шеќерната репка од 18 до 20%. Неорганските материи (јони) се застапени во крвната плазма со 0.1%.