Рибозомите се создаваат во:
цитоплазмата. јадрото. хијалоплазмата. jадренцето.
A B C D
Во биолошките системи, протеините се создаваат за време на процесот на транслација, кој се одвива во рибозомите на клетката. Јадрото е место каде се одвива репликацијата на ДНК и синтезата на РНК, додека транслацијата на РНК во протеини се одвива во рибозомите на цитоплазмата. Се создаваат во јадренцето и по нивното создавање преминуваат во цитоплазмата, каде или остануваат во неа, или се прикрепуваат за ендоплазматичниот ретикулум. Аминокиселините се донесуваат до рибозомите и прават белковини. Оваа активност се изведува од страна на рибозомите. На и-РНК рибозомите се групирани во формации наречени полирибозоми или полизоми. Биосинтезата на белковините најчесто се врши од страна на рибозомите во клетките. Кај нив репликацијата обично се случува во цитоплазмата. Во оваа група се наоѓаат:

Одредени антибиотици се врзуваат и за рибозомите на патогенот. Рибозомите се надмолекулски комплекси, односно изградени се од протеини и рибозомска РНК. Рибозомите се составени од две компоненти и тоа : мала и голема. Рибозомите го транслираат (преведуваат) овој код во специфична секвенца од аминокиселини. Потоа цитоплазмата се разделува, создавајќи повеќе ќеркини клетки. Таа ја инхибира протеинската синтеза со каталитички инактивирање на рибозомите. Кога рикецијата се наоѓа во клетката-домаќин, таа обично се размножува во цитоплазмата. Притоа, хлоропластите се распределени најчесто кон површината на цитоплазмата. По стигнување во цитоплазмата, малатот се оксидира во оксалоацетат повторно со NAD+. Ванабините (протеините што врзуваат ванадиум) се идентификувани во цитоплазмата на таквите клетки. Рибозом

Рибозомите се ситни, субмикроскопски органели во облик на зрна, што можат да се набљудуваат само со електронски микроскоп. иРНК носи генетска информација закодирана во вид на рибонуклеотидна секвенца од хромозомите до рибозомите. P/I местото сè уште не е откриено во рибозомите на археите и еукариотите. По хидролизата на ATP, NBD димерот се отвора и супстратот се ослободува во цитоплазмата. Клеточното дишење се случува во две фази:


Кај еукариотните организми, гликолизата се одвива во цитоплазмата. Зрнестатаструктура на цитоплазмата ја сочинуваат посебни делчиња органели во кои се вршатживотните процеси. Материите добиени со внатреклеточното разградување навлегуваат во цитоплазмата и се користат од клетката. Во биолошките системи, протеините се создаваат за време на процесот на транслација, кој се одвива во рибозомите на клетката. Заемодејството на ѕвездите во јадрото во рушење предизвикува да се создаваат двојни системи. Јадрото е место каде се одвива репликацијата на ДНК и синтезата на РНК, додека транслацијата на РНК во протеини се одвива во рибозомите на цитоплазмата. Кога нивното гориво ќе се истроши до одредена граница, во јадрото почнуваат да се создаваат елементи потешки од хелиум. Заедно со Гетинген во јужна Долна Саксонија го создаваат јадрото на метрополитенската област Хановер-Брауншвајг-Гетинген-Волфсбург. Аминокиселините се донесуваат до рибозомите и прават белковини. Оваа активност се изведува од страна на рибозомите. На и-РНК рибозомите се групирани во формации наречени полирибозоми или полизоми. Биосинтезата на белковините најчесто се врши од страна на рибозомите во клетките. Во оваа група се наоѓаат:

Одредени антибиотици се врзуваат и за рибозомите на патогенот. Рибозомите се надмолекулски комплекси, односно изградени се од протеини и рибозомска РНК. Рибозомите се составени од две компоненти и тоа : мала и голема. Скоро сите елементи потешки од водород и хелиум се создаваат во внатрешноста на јадрото на ѕвездите.Карактеристиките не новата ѕвезда зависат најмногу од нејзината почетна маса. Надворешноста на глаксијата е неверојатно светла во ултравиолетова светлина поради прстенот во кој се создаваат нови ѕвезди околу јадрото, и е со пречник од 7.000 сг. Рибозомите го транслираат (преведуваат) овој код во специфична секвенца од аминокиселини. Таа ја инхибира протеинската синтеза со каталитички инактивирање на рибозомите. Во почетните модели на јадрото се гледа јадрото како ротирачка течна капка. Овој процес на нуклеарна фузија продолжува, така што се создаваат елементите: неон, кислород и силициум (елементи за кои е потребна поголема енергија и температура во јадрото за нивно создавање). Откако ќе се потроши водородот од јадрото, јадрото го апсорбира хелиумот, поради што јадрото се собира уште повеќе. За главната низа на ѕвезди – оние ѕвезди кои создаваат енергија со термонуклеарната фузија од водород во јадрото, местоположбата на зрачниот слој зависи од масата на ѕвездата. Рибозом

Рибозомите се ситни, субмикроскопски органели во облик на зрна, што можат да се набљудуваат само со електронски микроскоп. иРНК носи генетска информација закодирана во вид на рибонуклеотидна секвенца од хромозомите до рибозомите. P/I местото сè уште не е откриено во рибозомите на археите и еукариотите. Кога масивните ѕвезди се забрзани во јатото, се намалува собирањето на јадрото и се ограничува рушењето на јадрото. При овој процес јадрото на тежок елемент како што е ураниумот апсорбира неутрон, поради што атомот станува нестабилен и доаѓа до негов распад при што се создаваат две помали јадра. Во биолошките системи, протеините се создаваат за време на процесот на транслација, кој се одвива во рибозомите на клетката. Аминокиселините се донесуваат до рибозомите и прават белковини. Оваа активност се изведува од страна на рибозомите. На и-РНК рибозомите се групирани во формации наречени полирибозоми или полизоми. Биосинтезата на белковините најчесто се врши од страна на рибозомите во клетките. Во оваа група се наоѓаат:

Одредени антибиотици се врзуваат и за рибозомите на патогенот. Рибозомите се надмолекулски комплекси, односно изградени се од протеини и рибозомска РНК. Рибозомите се составени од две компоненти и тоа : мала и голема. Рибозомите го транслираат (преведуваат) овој код во специфична секвенца од аминокиселини. Таа ја инхибира протеинската синтеза со каталитички инактивирање на рибозомите. Рибозом

Рибозомите се ситни, субмикроскопски органели во облик на зрна, што можат да се набљудуваат само со електронски микроскоп. иРНК носи генетска информација закодирана во вид на рибонуклеотидна секвенца од хромозомите до рибозомите. P/I местото сè уште не е откриено во рибозомите на археите и еукариотите. Тие создаваат свет околу себе и така се создаваат себеси. Тоа ги прави посложени од прокариотите, со кои ги споделуваат клеточната мембрана и рибозомите. Во мајчинските пупки се создаваат "ќеркините". Ова се случува затоа што кога се создаваат парите, се создаваат од каматите на заемите. Рибозомите се органели каде се врши синтеза на протеините од кои е изградено телото на сите организми, па и на бактериите. Јадрото е место каде се одвива репликацијата на ДНК и синтезата на РНК, додека транслацијата на РНК во протеини се одвива во рибозомите на цитоплазмата. Понекогаш знаковните системи се создаваат во семејствата. Поради иРНК, трите места се насочени 5’ накај 3’ E-P-A, затоа што рибозомите се движат кон 3’ крајот на иРНК. Рибозомите, еукариотските фактори на иницијација eIF4E и eIF4G и поли(А)-врзувачкиот протеин се врзани за оние иРНК кои активно се транслатираат. Типично чекорот со кој нови ѕвезди се создаваат е сличен на чекорот со кој ѕвезди се создаваат во дисковите галаксии. Се создаваат нови физички влијанија. Со пупење на спорите концентрично околу габичката се создаваат испреплетени, кончести, разгранети хифи кои создаваат мицелиум. Во биолошките системи, протеините се создаваат за време на процесот на транслација, кој се одвива во рибозомите на клетката. Аминокиселините се донесуваат до рибозомите и прават белковини. Оваа активност се изведува од страна на рибозомите. На и-РНК рибозомите се групирани во формации наречени полирибозоми или полизоми. Биосинтезата на белковините најчесто се врши од страна на рибозомите во клетките. Во оваа група се наоѓаат:

Одредени антибиотици се врзуваат и за рибозомите на патогенот. Рибозомите се надмолекулски комплекси, односно изградени се од протеини и рибозомска РНК. Рибозомите се составени од две компоненти и тоа : мала и голема. Рибозомите го транслираат (преведуваат) овој код во специфична секвенца од аминокиселини. Таа ја инхибира протеинската синтеза со каталитички инактивирање на рибозомите. Рибозом

Рибозомите се ситни, субмикроскопски органели во облик на зрна, што можат да се набљудуваат само со електронски микроскоп. иРНК носи генетска информација закодирана во вид на рибонуклеотидна секвенца од хромозомите до рибозомите. P/I местото сè уште не е откриено во рибозомите на археите и еукариотите. Тие создаваат свет околу себе и така се создаваат себеси. Тоа ги прави посложени од прокариотите, со кои ги споделуваат клеточната мембрана и рибозомите. Во мајчинските пупки се создаваат "ќеркините". Ова се случува затоа што кога се создаваат парите, се создаваат од каматите на заемите. Рибозомите се органели каде се врши синтеза на протеините од кои е изградено телото на сите организми, па и на бактериите. Јадрото е место каде се одвива репликацијата на ДНК и синтезата на РНК, додека транслацијата на РНК во протеини се одвива во рибозомите на цитоплазмата. Понекогаш знаковните системи се создаваат во семејствата. Поради иРНК, трите места се насочени 5’ накај 3’ E-P-A, затоа што рибозомите се движат кон 3’ крајот на иРНК. Рибозомите, еукариотските фактори на иницијација eIF4E и eIF4G и поли(А)-врзувачкиот протеин се врзани за оние иРНК кои активно се транслатираат. Типично чекорот со кој нови ѕвезди се создаваат е сличен на чекорот со кој ѕвезди се создаваат во дисковите галаксии. Се создаваат нови физички влијанија. Со пупење на спорите концентрично околу габичката се создаваат испреплетени, кончести, разгранети хифи кои создаваат мицелиум.