Ако низ дифракциона решетка пропуштиме бела светлина, централниот максимум е со:
бела светлина. црвена светлина. во целиот спектар. сина светлина.
A B C D
Дневната светлина , која се нарекува и бела светлина, е всушност комбинација на сите бои од спектарот. Тоа беше исклучително интензивна "бела светлина на блесок". Кога оваа светлина се одзема од карактеристичната бела светлина се комплетира резултатот на сина боја. Фосфорниот слој на внатрешноста од цевката ја претвора оваа ултравиолетова светлина во бела, видлива светлина. Кога магнезиумот гори во воздух произведува брилијантна бела светлина. Со синтеза на адитивните и суптрактивните бои во идентична количина, се добива бела светлина. Минералите ја одбиваат сончевата светлина, што му даваат сјајно бела боја на пределот. Дифракциона решетка е оптичка компонента со непроменлив шаблон. Тој е првиот кој конструира телескоп – рефлектор и открива дека со пропуштање на бела светлина низ стаклена призма, таа се разложува во сите видливи бои. Дневните светла што се во согласност со Р87 емитираат бела светлина меѓу 400 и 1200 кандели. На црн екран, црвената, зелената и сината светлина при полна јачина даваат бела боја. Користејќи полу сребрено огледало А, тој го поделил зракот бела светлина на два полу зрака. Дури и да се метамерички, се поклопуваат под усвитена “ бела ” светлина со приближно рамна или глатка емисиона крива. Така била откриена првата дифракциона решетка. YAG фосфор на цериум се користи во сини светлосни емитирани диоди за да се произведе бела светлина. Заштитната хартија изложена на УВ светлина нема реакција односно не рефлектира со светлина додека ако ставиме обична хартија на истата светлина таа ке рефлектира со светлина. Блесокот беше видлив со голо око (во бела светлина), и предизвика прекрасни аурори до тропските ширини како Куба или Хаваи. Магнезиумовиот прав сè уште се употребува во производството на пиротехники и морските светилници, за каде е потребна брилијнатна бела светлина. Кога од магнезиумот сјае бела светлина, тој има многу хемиски својства кои не ги поседува на пониски температури. Светкавиот дезен кој се забележува кога ласерската светлина паѓа на оптички груба површина е исто така дифракциона појава. Ароматичните R-групи во аминокиселините апсорбираат ултравиолетова светлина со апсорпциски максимум од 280 nm. Бела боја

Белата боја е основна неутрална боја, еквивалентна на белата сончева светлина и затоа од човекот се распознава предимно во светлината. За човечкото око е тешко да ги види боите на виножитото при месечина, и поради тоа овој феномен изгледа како бела светлина. Ацетиленот произведува супер-светла бела светлина и веднаш заменет запалениот течен гас петролеум како избрано гориво за осветлување на светилниците. Шест години подоцна, открил дека чистиот оксид на ториум произведувал многу подобро, иако сино, светло и дека мешањето со цериум диоксид резултирало со светла бела светлина. Дифракциона решетка е оптичка компонента со непроменлив шаблон. Така била откриена првата дифракциона решетка. Дневната светлина , која се нарекува и бела светлина, е всушност комбинација на сите бои од спектарот. Би можело да се претпостави дека континуираното додавање на енергија на некое тело кое зрачи ќе направи тоа да зрачи црвена светлина, портокалова светлина, жолта светлина, зелена светлина, сина светлина, виолетова светлина итн. Заштитната хартија изложена на УВ светлина нема реакција односно не рефлектира со светлина додека ако ставиме обична хартија на истата светлина таа ке рефлектира со светлина. Максвел покажал дека белата светлина произлегува од мешавина од црвена, зелена и сина светлина. Затоа цијанобактериските клетки се обоени зелено на црвена светлина, а црвено на зелена светлина. Бидејќи сината светлина се расејува полесно од црвената светлина, Сонцето има црвена нијанса кога се набљудува низ дебела атмосфера како и при изгрејсонце или зајдисонце. Ова е прикажано во бројките во патеките на црвена светлина. Светкавиот дезен кој се забележува кога ласерската светлина паѓа на оптички груба површина е исто така дифракциона појава. Кога оваа светлина се одзема од карактеристичната бела светлина се комплетира резултатот на сина боја. Фосфорниот слој на внатрешноста од цевката ја претвора оваа ултравиолетова светлина во бела, видлива светлина. Последниот придружник, Регулус С, е мала црвена ѕвезда, со најслаба светлина од трите. Ароматичните R-групи во аминокиселините апсорбираат ултравиолетова светлина со апсорпциски максимум од 280 nm. Повеќето далтонисти разликуваат бои од силна светлина, но тешко разликуваат црвена или зелена боја пти слаба светлина. Тоа беше исклучително интензивна "бела светлина на блесок". Кога магнезиумот гори во воздух произведува брилијантна бела светлина. Поларизацијата се набљудува на дневна светлина, бидејќи сончевата светлина е расеана од аеросоли додека поминува низ земјината атмосфера. Истиот можеме да го видиме и на природна светлина само ако објектот што го набљудуваме го подигнеме во правец кон изворот на светлина и гледаме низ него. Натамошното загревање предизвикува промена на бојата - од црвена во жолта, сина, бела - сето тоа поради емитување на светлина со сè помала бранова должина (а поголема фреквенција). Диодите што испуштаат светлина (ЛЕД) се ефикасни енергетски направи што произведуваат светлина низ полуспроводни диоди. На пример, фотоните на сина светлина имаат доволно енергија за да ослободат електрон од метал, но фотоните на црвена светлина неможат. Тој е првиот кој конструира телескоп – рефлектор и открива дека со пропуштање на бела светлина низ стаклена призма, таа се разложува во сите видливи бои. Со синтеза на адитивните и суптрактивните бои во идентична количина, се добива бела светлина. Единствено што останува е видливата светлина која продира низ Земјината атмосфера. Дифракциона решетка е оптичка компонента со непроменлив шаблон. Така била откриена првата дифракциона решетка. Електромагнетното зрачење се поврзува со материја на различни начини низ целиот спектар. Иако мразот е проѕирен, расејувањето на светлина од страна на кристалната призма и вдлабнатините на снегулката покажуваат дека кристалите често се појавуваат во бела боја настаната поради дифузниот одраз на целиот спектар на бои од светлина од страна на мали честички мраз. Оваа равенка малку е изменета за да ги земе предвид и останатите можни ситуации како дифракција низ единичен отвор, дифракција низ повеќе отвори, или дифракција низ дифракциона решетка која се состои од голем број на отвори на еднакви растојанија. Белата светлина е комбинација од светлини со различни бранови должини во видливиот спектар. Некои рутениумски комплекси апсорбираат светлина низ видливиот спектар и активно се истражуваат за соларната енергетска технологија. Светкавиот дезен кој се забележува кога ласерската светлина паѓа на оптички груба површина е исто така дифракциона појава. Природната сончева светлина располага со широк спектар од зрачења. Иако ги покриваат сите светлосни технички апликации во целиот спектар, повеќето фотонски апликации се во опсегот на видлива и блиска инфрацрвена светлина. Ароматичните R-групи во аминокиселините апсорбираат ултравиолетова светлина со апсорпциски максимум од 280 nm. Природни извори произведуваат електромагнетни зрачења низ целиот спектар и технологијата може да манипулира со голем опсег на бранови должини. Кога белата светлина поминува низ призма, се дели на неколку бои од светлина кои можат да се забележат во видливиот спектар помеѓу 400 nm и 780 nm. Тој е првиот кој конструира телескоп – рефлектор и открива дека со пропуштање на бела светлина низ стаклена призма, таа се разложува во сите видливи бои. Забавата ја карактерзизира белиот тепих кој се простира низ целиот простор и бела облека. Движењето на електроните низ металот е попречено со постоењето на кристална решетка низ која треба да течат електроните. Дисторзија и нијансирање на боите, кои се јавуваа како последица на пропуштање на светлина, се коригирани со оптимизација на белиот спектар, со што се зајакнува репродукцијата на бела и сива. Обликот на светлината дифрацирани низ дифракциона решетка зависи од структурата на елементите и бројаот на присутни елементи, но сите решетки максимална јачина при агли θ кои се дадени со равенката за дифракциона решетка 

каде

Светлината дифркацирана од страна на хелиум се наоѓа со сумирање на светлината од секој од елементите, и во суштина е склоност на дифракција и интерферентни шеми.На сликата е прикажано дифракцирано светло од 2-елемент и 5-елемент решетки, каде може да се види дека максимумот е во иста положба, но деталните структури на интензитетите се различни. Дневната светлина , која се нарекува и бела светлина, е всушност комбинација на сите бои од спектарот. Сончевата светлина во видливиот спектар упаѓа на Земјата и ја загрева. Кога магнезиумот гори во воздух произведува брилијантна бела светлина. Фосфорниот слој на внатрешноста од цевката ја претвора оваа ултравиолетова светлина во бела, видлива светлина. Ако линеарно поларизираната светлина поминува низ дволомен материјал, нејзината состојба на поларизација генерално ќе се промени, освен ако нејзиниот правец на поларизација не е идентичен со оној на основните поларизации. По дефиниција, видливата светлина е дел од електромагнетниот спектар кој е најчувствителен за човековото око. Идејата дека кристалите можат да се користат како дифракциона решетка за рендгенски зраци, се јавила во 1912 година во разговор помеѓу Пол Петер Евалд и Макс фон Лауе во Минхен. Кога оваа светлина се одзема од карактеристичната бела светлина се комплетира резултатот на сина боја. Дифракциона решетка е оптичка компонента со непроменлив шаблон. Така била откриена првата дифракциона решетка. Би можело да се претпостави дека континуираното додавање на енергија на некое тело кое зрачи ќе направи тоа да зрачи црвена светлина, портокалова светлина, жолта светлина, зелена светлина, сина светлина, виолетова светлина итн. Максвел покажал дека белата светлина произлегува од мешавина од црвена, зелена и сина светлина. Дневната светлина , која се нарекува и бела светлина, е всушност комбинација на сите бои од спектарот. Заштитната хартија изложена на УВ светлина нема реакција односно не рефлектира со светлина додека ако ставиме обична хартија на истата светлина таа ке рефлектира со светлина. Појасната светлина резултира со повеќе сина боја од конвенционалните лампи. Светкавиот дезен кој се забележува кога ласерската светлина паѓа на оптички груба површина е исто така дифракциона појава. Фосфорниот слој на внатрешноста од цевката ја претвора оваа ултравиолетова светлина во бела, видлива светлина. Ароматичните R-групи во аминокиселините апсорбираат ултравиолетова светлина со апсорпциски максимум од 280 nm. Тоа беше исклучително интензивна "бела светлина на блесок". Кога магнезиумот гори во воздух произведува брилијантна бела светлина. Натамошното загревање предизвикува промена на бојата - од црвена во жолта, сина, бела - сето тоа поради емитување на светлина со сè помала бранова должина (а поголема фреквенција). Поларизацијата се набљудува на дневна светлина, бидејќи сончевата светлина е расеана од аеросоли додека поминува низ земјината атмосфера. Истиот можеме да го видиме и на природна светлина само ако објектот што го набљудуваме го подигнеме во правец кон изворот на светлина и гледаме низ него. На пример, фотоните на сина светлина имаат доволно енергија за да ослободат електрон од метал, но фотоните на црвена светлина неможат. Диодите што испуштаат светлина (ЛЕД) се ефикасни енергетски направи што произведуваат светлина низ полуспроводни диоди. Тој е првиот кој конструира телескоп – рефлектор и открива дека со пропуштање на бела светлина низ стаклена призма, таа се разложува во сите видливи бои. Со синтеза на адитивните и суптрактивните бои во идентична количина, се добива бела светлина. Единствено што останува е видливата светлина која продира низ Земјината атмосфера. Ако излезат на дневна светлина се претвораат во камења. Редот на боите е зелена/бела, зелена, портокалова/бела, сина, сина/бела, портокалова, кафеава/бела, кафеава за T568A, и портокалова/бела, портокалова, зелена/бела, сина, сина/бела, зелена, кафеава/бела, кафеава за T568B. Светот е полн со светлина. Поларизирана светлина може да се создаде со пренесување на неполаризирана светлина низ поларизиран филтер, што овозможува да минат бранови на само една поларизација.