Еден од највлијателните претставници на германската класична филозофија, автор на делото „Основата на општото учење на науката“ е:
Фридрих Ниче. Јохан Готлиб Фихте. Карл Готфрид Вилхелм Лајбниц.
A B C D
Го изучувал влијанието на германската класична филозофија и литература (Емануел Кант, Јохан Волфганг Гете, Фридрих Шилер). По Маркс, автор кого Грлиќ најмногу го цени е Фридрих Ниче. Тој е еден од најзначајните претставници на западната филозофија. Сметан е за еден од најголемите претставници на српската класична музика. Адам Смит е еден од најзначајните претставници на англиската класична политичка економија. Тој бил еден од најзначајните претставници на француската класична архитектура. Фридрих Ниче беше уште еден голем предвесник на модернизмот со филозофија во која психолошки движења, конкретно "волјата за моќ" беа, поважно од факти, или работи. Во својата филозофија Ниче ги поврзува волунтаризмот и дарвинизмот, од друга страна неговото учење е нихилизам, релативизам и "аристократски" индивидуализам. Друг филозоф кој влијаел на Голдман е Фридрих Ниче. Од друга страна, во делото „Ecce Homo“, Фридрих Ниче го смета Сократ за орудие на грчкото распаѓање и го нарекува „декадент“. Германскиот филозоф Фридрих Ниче го истакнува Молиер како еден од омилените автори. Германскиот филозоф Фридрих Ниче го истакнува Корнеј како еден од омилените автори. Германскиот филозоф Фридрих Ниче го истакнува Расин како еден од омилените автори. Елизабет Ниче

Тереза Елизабет Александра Ниче (; Рекен, - Вајмар, ) била сестра на германскиот филозоф Фридрих Ниче. Њутон е автор на делото „Математички принципи на природната филозофија“ ("Philosophiæ Naturalis Principia Mathematica"), објавенo на 5 јули 1687 година, каде ја опишал универзaлната гравитација и преку неговите закони на движење ја поставил основата на класичната механика. Предвесници на оваа филозофија се Кјеркегор и Ниче, чија филозофија е поврзана со егзистенцијата на човекот. Бил откриен на 9 мај 1905 година од германскиот астроном Паул Гец во Хајделберг, и е именуван по женски лик од делото "Така говореше Заратустра" од Фридрих Ниче. Големо влијание врз Кемпбеловата филозофија имаат Карл Јунг, Фридрих Ниче, Зигмунд Фројд, Џејмс Џојс, Томас Ман и Артур Шопенхауер. Историја на науката во Класична Антика ,Знаење за природата во Класична Антика е изведувана од многу научници. Неговата музика, од зрелиот период е пред сè длабока, сложена и сконцентрирана мисловна целина која била создавана најмногу под влијание на филозофијата на Фридрих Ниче, а особено на теозофското учење на Мадам Блаватска. Затоа, ова учење е блиско со вегетаријанството и претставува еден вид прагматична филозофија. Германскиот филозоф Фридрих Ниче го истакнува Франс како еден од омилените современи автори, ставајќи во групата на „деликатни психолози“. Германскиот филозоф Фридрих Ниче го истакнува Бурже како еден од омилените современи автори, ставајќи во групата на „деликатни психолози“. Оваа толкување на хегеловата филозофија било едно од највлијателните во XX век. Подоцна, Ниче се одалечил од Вагнер поради различните мислења околу германската култура и објавил дело кое било критички настроено кон песимистичката филозофија на Вагнер и Шопенхауер. Јохан Готлиб Фихте

Јохан Готлиб Фихте (герм. Раменау е родно место на прочуениот германски филозоф Јохан Готлиб Фихте (1762-1814). Кристијан Фихте, таткото на Јохан Готлиб, се оженил со девојка која била од повисоките кругови. Го изучувал влијанието на германската класична филозофија и литература (Емануел Кант, Јохан Волфганг Гете, Фридрих Шилер). Гробниците на Јохан Готлиб Фихте и неговата сопруга Јохана Мари, Dorotheenstaedtischer Friedhof (гробишта Дортхенштетишер), во Берлин. Почнал темелно да ја изучува германска книжевност и да прима силни влијанија од германскиот идеализам, особено од делата на филозофот Јохан Готлиб Фихте. Тој е еден од најзначајните претставници на западната филозофија. Едно од своите главни влијанија било Рамантичарското националистичко движење на преминот кон 19-от век, претставувано од личности како Јохан Готфрид фон Хердер (1744-1803 година), Јохан Готлиб Фихте (1762-1814 година) во делото „Дискурс до германската нација“ (1808 година), Фридрих Хегел (1770-1831 година), или исто така, во Франција, Јулиј Мишел (1798-1874 година). Сметан е за еден од најголемите претставници на српската класична музика. Јохан Готлиб Неремберг

Јохан Готлиб Неремберг (; 11 август 1787 - 20 јули 1862) — германски физичар од областа на поларизацијата на светлината. Посебно бил заинтересиран за Јохан Себастијан Бах и е автор на делото „Ј. Адам Смит е еден од најзначајните претставници на англиската класична политичка економија. Според Хајек, националсоцијализмот претставува само кулминација на долга традиција на мислители, почнувајќи од Јохан Готлиб Фихте, Фердинанд Ласал, Јохан Карл Родбертус, Томас Карлајл, Вернер Зомбарт, Хјустон Стјуарт Чемберлен, Огист Конт, Жорж Сорел итн. Тој бил еден од најзначајните претставници на француската класична архитектура. Меѓу првите примери за вакви филозофи се Имануел Кант, Јохан Готлиб Фихте, Фридрих Вилхелм Јозеф Шелинг и Георг Вилхелм Фридрих Хегел. Фихте, исто така, продолжил приватно и на универзитет да држи предавања за натамошните верзии на неговото "“Учење за науката”" (Wissenschaftslehre). Фихте исто така пишувал политичка филозофија и се смета за еден од татковците на германскиот национализам. Универзитетот беше дом на најголемите германски мислители на минатите два века, меѓу кои се најдоа и субјективниот идеалист филозоф Јохан Готлиб Фихте, теологот Фридрих Шлајермахер, апсолутниот идеалист филозоф Г.В.Ф. Младиот Фихте ја добил основата на образованието од својот татко. Њутон е автор на делото „Математички принципи на природната филозофија“ ("Philosophiæ Naturalis Principia Mathematica"), објавенo на 5 јули 1687 година, каде ја опишал универзaлната гравитација и преку неговите закони на движење ја поставил основата на класичната механика. На крајот на век, универзитетот станал најголем и најпознат во германските држави и ја направил Јена центар на идеалистичката филозофија (со професори како Јохан Готлиб Фихте, Георг Вилхелм Фридрих Хегел, Фридрих Шилер и Фридрих Вилхелм Јозеф Шелинг) и на раниот романтизам (со писатели како Новалис, браќата Шлегел и Лудвиг Тик). Именувана е по Јохан Готлиб Голдберг, кој бил првиот нејзин изведувач. Фридрих Готлиб Клопшток бил современик на германскиот писател Јохан Волфганг фон Гете. Историја на науката во Класична Антика ,Знаење за природата во Класична Антика е изведувана од многу научници. Затоа, ова учење е блиско со вегетаријанството и претставува еден вид прагматична филозофија. Тој е еден од најзначајните претставници на западната филозофија. Сметан е за еден од најголемите претставници на српската класична музика. Адам Смит е еден од најзначајните претставници на англиската класична политичка економија. Тој бил еден од најзначајните претставници на француската класична архитектура. Го изучувал влијанието на германската класична филозофија и литература (Емануел Кант, Јохан Волфганг Гете, Фридрих Шилер). Њутон е автор на делото „Математички принципи на природната филозофија“ ("Philosophiæ Naturalis Principia Mathematica"), објавенo на 5 јули 1687 година, каде ја опишал универзaлната гравитација и преку неговите закони на движење ја поставил основата на класичната механика. Архитектурата на Паладио исто така била инспирација за класична музика, како на пример за делото од велшкиот композитор Карл Џенкинс со наслов "Паладио". Историја на науката во Класична Антика ,Знаење за природата во Класична Антика е изведувана од многу научници. Затоа, ова учење е блиско со вегетаријанството и претставува еден вид прагматична филозофија. "Felis pardus" е еден од многуте видови опишани во делото од 18 век на Карл Лине - „"Systema Naturae"“ . Оваа толкување на хегеловата филозофија било едно од највлијателните во XX век. Автор на делото е вајарката Валентина Стефановска. Како еден од преставниците на стоицизмот, во секој пасус од делото Аврелиј го проткајува духот на стоичката филозофија. Германската филозофија е историски значајна. Оваа филозофија во зависност од пристапот кон егзистенцијата се јавува во две варијанти: 


Најголеми претставници на овој правец се Карл Јаспер и Габриел Марсел. Марксизмот е изведен од делото на Карл Маркс и Фридрих Енгелс. Конструкција (филозофија на науката)

Изградба или конструкција во филозофија на науката е "идеален" објект, каде што постоењето на нешто може да се каже дека зависи од субјектот ум. Лексикологија

Лексикологија (од грчки: lexis = збор + logos = учење) е делот од науката за јазикот што го проучува составот на зборовите на еден јазик. ), автор на делото Уметноста на војувањето. На универзитетот во Берлин, Хајзе студирал класична литература и филозофија. Платонизам

Платонизмот е учење и филозофија на филозофот Платон и на неговите следбеници. Сепак, општите полиња на науката, или како што била наречена природната филозофија, и поголемиот дел од општото знаење ос стариот свет останало зачувано преку записите на првите латински енциклопедисти како Исидор Севилјски. Бошкоски е автор е на делото "Мојата борба за Македонија". "Wolfgang Amadeus Mozart"; Салцбург, - во ) е гoлем австриски композитор, автор на повеќе музички дела, се смета за еден од најголемите композитори на европска класична музика. Тигарот, под името "Felis tigris" е еден од многу видови опишани во делото од 18-тиот век "Systema Naturae" на Карл Лине. Готфрид Вилхелм Лајбниц

Готфрид Вилхелм фон Лајбниц (; , - , ) — германски филозоф, научник, математичар, дипломат, библиотекар, и адвокат, кој по татко потекнувал од Лужичките Срби . Од 2007, историските "Писма на Лајбниц", може да се видат во "Библиотеката Готфрид Вилхелм Лајбниц". Универзитет Готфрид Вилхелм Лајбниц (Хановер)

Универзитетот во Хановер, именуван како Универзитет Готфрид Вилхелм Лајбниц или Универзитет Лајбниц Хановер (LUH), е државен универзитет кој се наоѓа во Хановер, Германија. Врз основа на Кеплеровите трудови, Лајбниц Готфрид Вилхелм Лајбниц подоцна продолжил да го изучува. Германската заедница за истражување (DFG Deutsche Forschungsgemeinschaft) уште од 1985 година, секоја година доделува Готфрид Вилхелм Лајбниц награди за извонредните германски научници. Универзитетот е именуван по влијателниот филозоф и математичар во 18 век Готфрид Вилхелм Лајбниц. Попознати претставници на рационализмот се Сократ, Платон, Рене Декарт, Готфрид Лајбниц и Имануел Кант. Оптимизмот е заснован на Теодикеја од Готфрид Вилхелм Лајбниц, што вели дека сè е најдобро, бидејќи Бог претставува благонаклонето божество. Во 2006 година, на неговата 175-годишнина, „Универзитетот Хановер“ го добил името „Универзитет Готфрид Вилхелм Лајбниц Хановер“. Освен придонес кон оптиката, тој е заслужен и за развојот на диференцијалната анализа истовремено со Готфрид Вилхелм Лајбниц (германски научник). Тој е еден од најзначајните претставници на западната филозофија. Подоцна системот одиграл суштинска улога и во развојот на анализата, чии творци се Исак Њутн и Готфрид Вилхелм Лајбниц. Сметан е за еден од најголемите претставници на српската класична музика. Меѓу најзнаменитите мислители од ова време се вбројуваат Рене Декарт, Барух Спиноза, Никола Малбранш и Готфрид Вилхелм Лајбниц. Психо-физичкиот паралелизам е еден многу необичен поглед на интеракцијата меѓу умствените и физичките настани за кои навидум, а можеби и вистински, се залагал Готфрид Вилхелм Фон Лајбниц. Филозофот и математичарот Готфрид Вилхелм Лајбниц бил роден во Лајпциг во 1646 година и студирал на универзитетот од 1661 до 1666 година. Адам Смит е еден од најзначајните претставници на англиската класична политичка економија. Тој бил еден од најзначајните претставници на француската класична архитектура. Петнаесет научници од Слободниот Универзитет до денес се наградени со Готфрид Вилхелм Лајбниц наградата на DFG - најпознатата награда за истражувачки достигнувања во Германија. Лајбницовиот критериум претставува теорема на германскиот математичар Готфрид Вилхелм Лајбниц, според која, алтернативниот ред конвергира ако членовите "a" монотоно конвергираат до 0. Го изучувал влијанието на германската класична филозофија и литература (Емануел Кант, Јохан Волфганг Гете, Фридрих Шилер). Фактот дека кинетичката енергија е скаларна, за разлика од линеарни динамика која е вектор, а со тоа и полесно да се работи со не избега вниманието на Готфрид Вилхелм Лајбниц. Њутн е заслужен за развојот на диференцијалната анализа (или „метода на флуксии“ како што ја нарекол тој), откритие до коешто дошол во текот на 1665-1666 година, работејќи паралелно и независно од Готфрид Вилхелм Лајбниц. Њутон е автор на делото „Математички принципи на природната филозофија“ ("Philosophiæ Naturalis Principia Mathematica"), објавенo на 5 јули 1687 година, каде ја опишал универзaлната гравитација и преку неговите закони на движење ја поставил основата на класичната механика. Студирал и се восхитувал на делата на Готфрид Лајбниц, но почнал да верува дека непријателската конспирација предизвикала некои од делата на Лајбниц да бидат потиснати.