Синтезата на ATP во светлата фаза од фотосинтезата се добива по пат на:
оксидација и декарбоксилација. карбоксилација. фотосинтетска фосфорилација. оксидативна фосфорилација.
A B C D
Според тоа, во светлата фаза на фотосинтезата се врши оксидација на водата и издвојување на кислород, кој се ослободува во воздухот. Светлата фаза е почетна во фотосинтезата и се одвива дење (таа е светлосно зависна реакција). Потребната енергија за оваа фаза се добива од АТР, добиен во светлата фаза. Линеарниот дел од овој пат се состои во оксидација и декарбоксилација на глукозо-6-фосфатот, произведувајќи притоа пентозен шеќер рибулозо-6-фосфат. Оваа аминокиселина се добива со трансаминација и декарбоксилација на алфа-кетоглутаратот. Темната фаза од фотосинтезата се нарекува уште и "Калвинов циклус", по името на научникот кој ја разјаснил. Во светлата фаза се вршат следниве реакции:
1. Се добива со оксидација (горење) на сулфурот. Оксидативната декарбоксилација потоа создава железен меѓупроизвод координиран за сукцинатот, кој служи за оксидација на врзаниот примарен супстрат. Хистаминот во организмот се добива со декарбоксилација на аминокиселината хистидин, реакција катализирана од ензимот L-хистидин декарбоксилаза. Синтезата на ATP со помош на хемиосмоза се одвива во митохондриите и хлоропластите, како и во повеќето бактерии и археи. Се добива при непотполна оксидација (горење) на јаглеродот. Ослободената енергија од електроните, се користи во самите клетки за синтеза на соединенија богати со енергија, како ATP и ADP кои се важни за фотосинтезата. Таму со овој поим се означува ат тилакоидите во кои се одвива темната фаза од фотосинтезата. Се добива по природен и синтетски пат. Во реакциите од светлата фаза, важно соединение е NADP, односно во форма на NADPH. Како таков, сукцинатот го поврзува клеточниот метаболизам, особено синтезата на ATP, со регулација на клеточната функција. Процесот на фотосинтезата наједноставно може да се прикаже со следнава равенка:

6CO + 12HCHO + 6O + 6HO 

Според тоа, фотосинтезата е сложен оксидоредукциски процес во кој се врши редукција на CO2, до степен на јагленоводороди и оксидација на водата, до степен на кислород. Ваквите реакции ослободуваат големо количество на енергија, кое може да биде искористено во синтезата на аденозин трифосфат (ATP). Се добива (вади) по пат на Парксовиот процес. Ретиненот се добива од витаминот А, по пат на ензиматско дејствување. Глицинот се добива по индустриски пат на два начина. ATP синтаза

АТР синтазата е ензим кој ја катализира синтезата на аденозин трифосфат (АТР) од аденозин дифосфат (ADP) и неоргански фосфат (P). Од изотопот 232Th по пат на бомбардирање на неутрони се добива изотоп 233Th. Тој се добива при непотполна оксидација (горење) на јаглеродот во услови на недоволно присуство на кислород. Светлата фаза е почетна во фотосинтезата и се одвива дење (таа е светлосно зависна реакција). Потребната енергија за оваа фаза се добива од АТР, добиен во светлата фаза. Според тоа, во светлата фаза на фотосинтезата се врши оксидација на водата и издвојување на кислород, кој се ослободува во воздухот. Темната фаза од фотосинтезата се нарекува уште и "Калвинов циклус", по името на научникот кој ја разјаснил. Во светлата фаза се вршат следниве реакции:
1. Таму со овој поим се означува ат тилакоидите во кои се одвива темната фаза од фотосинтезата. Синтезата на ATP со помош на хемиосмоза се одвива во митохондриите и хлоропластите, како и во повеќето бактерии и археи. Во реакциите од светлата фаза, важно соединение е NADP, односно во форма на NADPH. Како таков, сукцинатот го поврзува клеточниот метаболизам, особено синтезата на ATP, со регулација на клеточната функција. Ослободената енергија од електроните, се користи во самите клетки за синтеза на соединенија богати со енергија, како ATP и ADP кои се важни за фотосинтезата. Ваквите реакции ослободуваат големо количество на енергија, кое може да биде искористено во синтезата на аденозин трифосфат (ATP). Се добива (вади) по пат на Парксовиот процес. Ретиненот се добива од витаминот А, по пат на ензиматско дејствување. Глицинот се добива по индустриски пат на два начина. Се добива по природен и синтетски пат. Од изотопот 232Th по пат на бомбардирање на неутрони се добива изотоп 233Th. Тиаминот денес најчесто се добива по синтетски пат. ATP синтаза

АТР синтазата е ензим кој ја катализира синтезата на аденозин трифосфат (АТР) од аденозин дифосфат (ADP) и неоргански фосфат (P). Во светлата фаза, долното перје му е бело со темни пердуви за летање, а во темната фаза целото е кафено. Постојат две хипотези за тоа како се одвива овој процес; стохастична хипотеза, според која хидролизата на ATP се одвива по случаен пат, со можно влијание од соседните молекули; и векторијална хипотеза, според која хидролизата на ATP се одвива само во близина на други молекули чиј ATP е веќе хидролизиран. Малатот, исто така, се синтетизира со карбоксилација на фосфоенолпируват во клетките-заштитнички кај растенијата. Овие две алостерични регулации целосно го прекинуваат циклусот кога синтезата на ATP не е повеќе потребна, при што почнува да се акумулира NADH. Пример за ова е синтезата на аденозин трифосфат (ATP) поттикнато од движењето на водородни јони низ биолошка мембрана за време на клеточно дишење или при фотосинтеза. Енергијата која се добива е во форма на три ATP молекули кои се создаваат за една употреба на респираторната низа. Првиот мандат го добива по пат на гласање во Собранието на Република Македонија. Фотосинтетска фосфорилација
2. Се разликуваат две основни насоки на фотосинтетска фосфорилација: "нециклична" и "циклична". Светлата фаза е почетна во фотосинтезата и се одвива дење (таа е светлосно зависна реакција). Потребната енергија за оваа фаза се добива од АТР, добиен во светлата фаза. Според тоа, во светлата фаза на фотосинтезата се врши оксидација на водата и издвојување на кислород, кој се ослободува во воздухот. Овој процес е познат како фосфорилација кога супстратот добива фосфатна група, а ATP донира фосфатна група. Цикличната фосфорилација служи само за трансформација на светлосната енергија на ATP. Моларната Гибсова слободна енергија formula_28 за синтеза на ATP

наречена е потенцијал на фосфорилација. Темната фаза од фотосинтезата се нарекува уште и "Калвинов циклус", по името на научникот кој ја разјаснил. Отука произлегува дека продуктите на нецикличната фосфорилација се: редуцираниот NADP, H, ATP, како и кислородот слободен во воздухот. Во светлата фаза се вршат следниве реакции:
1. 2.4.1.1) за отстранување на глукозните единици со фосфорилација (наместо со хидролиза), по што се добива глукоза-1-фосфат. Тие се автономни организми и имаат капацитет да произведуваат своја сопствена енергија (ATP) преку оксидативна фосфорилација, со помош на систем од цитохроми. Внатреклеточната регулација е посредувана од нивоата на ATP и AMP, додека хормонската контрола дејствува преку посттранзиционална ензимска фосфорилација и дефосфорилација. Таму со овој поим се означува ат тилакоидите во кои се одвива темната фаза од фотосинтезата. Синтезата на ATP со помош на хемиосмоза се одвива во митохондриите и хлоропластите, како и во повеќето бактерии и археи. Со натпреварувањето со фосфат, арсенатот ја разложува оксидативната фосфорилација, со што се инхибира енергетското намалување на НАД +, митохондријалната респирација и АТП синтезата. Во реакциите од светлата фаза, важно соединение е NADP, односно во форма на NADPH. Како таков, сукцинатот го поврзува клеточниот метаболизам, особено синтезата на ATP, со регулација на клеточната функција. Ослободената енергија од електроните, се користи во самите клетки за синтеза на соединенија богати со енергија, како ATP и ADP кои се важни за фотосинтезата. Ваквите реакции ослободуваат големо количество на енергија, кое може да биде искористено во синтезата на аденозин трифосфат (ATP). Се добива (вади) по пат на Парксовиот процес. Ретиненот се добива од витаминот А, по пат на ензиматско дејствување. Глицинот се добива по индустриски пат на два начина. Во делот на елктро-транспортниот меѓу феродноксин и цитохром f, b, енергијата на електронот се акумулира во енергијата на хемиските врски на ATP, односно се врши двапати фосфорилација(фотофосфорилација). Тие се автономни организми и имаат капацитет да произведуваат своја сопствена енергија (ATP) преку оксидативна фосфорилација, со помош на систем од цитохроми. Светлата фаза е почетна во фотосинтезата и се одвива дење (таа е светлосно зависна реакција). Потребната енергија за оваа фаза се добива од АТР, добиен во светлата фаза. Целокупниот процес на создавање на енергија на овој начин се нарекува оксидативна фосфорилација. Според тоа, во светлата фаза на фотосинтезата се врши оксидација на водата и издвојување на кислород, кој се ослободува во воздухот. Овој процес е познат како фосфорилација кога супстратот добива фосфатна група, а ATP донира фосфатна група. Цикличната фосфорилација служи само за трансформација на светлосната енергија на ATP. FADH потоа повторно се оксидира во FAD со тоа што ги испушта двата високо-енергетски електрони во ланецот за транспорт на електрони; енергијата во FADH е доволна за продукција на 1.5 еквиваленти на АТР по пат на оксидативна фосфорилација. Моларната Гибсова слободна енергија formula_28 за синтеза на ATP

наречена е потенцијал на фосфорилација. Темната фаза од фотосинтезата се нарекува уште и "Калвинов циклус", по името на научникот кој ја разјаснил. Отука произлегува дека продуктите на нецикличната фосфорилација се: редуцираниот NADP, H, ATP, како и кислородот слободен во воздухот. Во светлата фаза се вршат следниве реакции:
1. 2.4.1.1) за отстранување на глукозните единици со фосфорилација (наместо со хидролиза), по што се добива глукоза-1-фосфат. Пентозо-фосфатниот пат се одвива преку две фази: оксидативна и неоксидативна. Внатреклеточната регулација е посредувана од нивоата на ATP и AMP, додека хормонската контрола дејствува преку посттранзиционална ензимска фосфорилација и дефосфорилација. Таму со овој поим се означува ат тилакоидите во кои се одвива темната фаза од фотосинтезата. Синтезата на ATP со помош на хемиосмоза се одвива во митохондриите и хлоропластите, како и во повеќето бактерии и археи. Со натпреварувањето со фосфат, арсенатот ја разложува оксидативната фосфорилација, со што се инхибира енергетското намалување на НАД +, митохондријалната респирација и АТП синтезата. Во реакциите од светлата фаза, важно соединение е NADP, односно во форма на NADPH. Како таков, сукцинатот го поврзува клеточниот метаболизам, особено синтезата на ATP, со регулација на клеточната функција. Ослободената енергија од електроните, се користи во самите клетки за синтеза на соединенија богати со енергија, како ATP и ADP кои се важни за фотосинтезата. Ваквите реакции ослободуваат големо количество на енергија, кое може да биде искористено во синтезата на аденозин трифосфат (ATP). Се добива (вади) по пат на Парксовиот процес. Ретиненот се добива од витаминот А, по пат на ензиматско дејствување. Глицинот се добива по индустриски пат на два начина.