Романот во којшто јунакот се чувствува осамен, обземен од светската тага и излезот го бара во егзотични патувања настанал во времето на:
реализам. романтизам. ренесанса. рококо.
A B C D
Во времето на српскиот реализам доминираат прозните жанрови – романот и, особено расказот. Во времето на српскиот реализам доминираат прозните жанрови – романот и, особено расказот. Во нив доминира чувството на „светската тага“. Во друга, Артур ја силува својата полусестра, обземен од страста што ја чувствува кон неа. Оттука, тој се чувствува осамен и отфрлен и логично си го поставува прашањето за смислата на неговото останување во одредот. Пробивот на микросветот на јунакот станува уметнички посоодветен и пофункционален во стилскиот простор на романот вредносно се остварува обликувањето на импресијата и се доживува јунакот-раскажувач. Молох во кој тој се чувствува осамен е Молох кому се жртвуваат децата, барајќи притоа изобилие на страсти во чивотот. Тој е непоправлив алкохоличар кој во пиењето бара сожалување, утеха и тага, т.е. А тоа се: општествени борци, енциклопедисти, поети на светската тага, песимисти. Поединечните слики во неа го задржуваат совршенството дури и кога ќе се извлечат од контекстот, како што се: средбата на јунакот и еленот, јунакот во гората како го повикува својот мртов брат, јунакот со братската сабја во срцето, итн. Лисјен е јунакот на „Изгубени светови“, убав и талентиран, кој доаѓа од провинција да си ја бара среќата во Париз. Под влијание на Бајрон се јавуваат поетите на "светската тага": Хајне, Грабе, Бихнер и др. Така, господинот Голужа, кој дотогаш бил осамен човек кој се плашел од луѓето, наеднаш почнува да се чувствува важен и да ужива во животните задоволства. Во почетокот на романот Санчо не чувствува никаква љубов кон својот господар. По природа, хуманист, чувствителен и ранлив, Хесе излезот го бара во психоанализата и во индиската философија, кои претставуваат камен-темелник на целокупното негово творештво. Тој му кажува на Симба дека кога и да се чувствува осамен, да се сети дека тој и ѕвезите се секогаш тука за да го водат. Така настанал романот „Кира Киралина“ (прв од циклусот за Адријан Зографи), објавен во 1923 година, чиј предговор го напишал Ролан. Хомер се сеќава на минатото на Берлин и бара едно посебно место, додека Фалк го чувствува присуството на ангелите. Сепак, наспроти честите патувања, Мом постојано останал осамен, копнеејќи по својата единствена љубов, Нани. Раскрстувајќи со романтизмот, во романот „Јунакот на нашето време“, Лермонтов дал реалистична слика на руското општество во триесеттите години од 19 век. Пример, ако човекот е осамен и има потреба од дружење со пријателите, а тие го избегнуваат, кај него се јавува чувство на губење на самопочитта, потиштеност, се чувствува навреден. На излезот Валжан налетува на Жавер и од него бара да му даде време да го врати Мариус на неговото семејство. Романот настанал како резултат на триесетдневниот престој на Димовска во книжевната резиденција во Сплит, организирана од книжевното здружение „Курс“. Пред да го напушти Суринам, Кандид се чувствува многу осамен, па разговара со голем број луѓе што доживеале различни болести, несреќи и слични трагедии. Негови познати дела се романот „Гуливеровите патувања“, „Битка на книгите“ и „Приказна за бурето“. Во нив доминира чувството на „светската тага“. Во друга, Артур ја силува својата полусестра, обземен од страста што ја чувствува кон неа. Притоа, француските уметници го прикажувале туѓиот романтичен живот и на тој начин настанал францускиот романтизам. Притоа, француските уметници го прикажувале туѓиот романтичен живот и на тој начин настанал францускиот романтизам. Оттука, тој се чувствува осамен и отфрлен и логично си го поставува прашањето за смислата на неговото останување во одредот. Пробивот на микросветот на јунакот станува уметнички посоодветен и пофункционален во стилскиот простор на романот вредносно се остварува обликувањето на импресијата и се доживува јунакот-раскажувач. Молох во кој тој се чувствува осамен е Молох кому се жртвуваат децата, барајќи притоа изобилие на страсти во чивотот. Тој е непоправлив алкохоличар кој во пиењето бара сожалување, утеха и тага, т.е. А тоа се: општествени борци, енциклопедисти, поети на светската тага, песимисти. Поединечните слики во неа го задржуваат совршенството дури и кога ќе се извлечат од контекстот, како што се: средбата на јунакот и еленот, јунакот во гората како го повикува својот мртов брат, јунакот со братската сабја во срцето, итн. Лисјен е јунакот на „Изгубени светови“, убав и талентиран, кој доаѓа од провинција да си ја бара среќата во Париз. Под влијание на Бајрон се јавуваат поетите на "светската тага": Хајне, Грабе, Бихнер и др. Така, господинот Голужа, кој дотогаш бил осамен човек кој се плашел од луѓето, наеднаш почнува да се чувствува важен и да ужива во животните задоволства. Во почетокот на романот Санчо не чувствува никаква љубов кон својот господар. По природа, хуманист, чувствителен и ранлив, Хесе излезот го бара во психоанализата и во индиската философија, кои претставуваат камен-темелник на целокупното негово творештво. Тој му кажува на Симба дека кога и да се чувствува осамен, да се сети дека тој и ѕвезите се секогаш тука за да го водат. Така настанал романот „Кира Киралина“ (прв од циклусот за Адријан Зографи), објавен во 1923 година, чиј предговор го напишал Ролан. Хајделбершки романтизам

Хајделбершки романтизам — поим кој се користи за групирање во периодот на германскиот романтизам. Хомер се сеќава на минатото на Берлин и бара едно посебно место, додека Фалк го чувствува присуството на ангелите. Сепак, наспроти честите патувања, Мом постојано останал осамен, копнеејќи по својата единствена љубов, Нани. Раскрстувајќи со романтизмот, во романот „Јунакот на нашето време“, Лермонтов дал реалистична слика на руското општество во триесеттите години од 19 век. Пример, ако човекот е осамен и има потреба од дружење со пријателите, а тие го избегнуваат, кај него се јавува чувство на губење на самопочитта, потиштеност, се чувствува навреден. На излезот Валжан налетува на Жавер и од него бара да му даде време да го врати Мариус на неговото семејство. Романот настанал како резултат на триесетдневниот престој на Димовска во книжевната резиденција во Сплит, организирана од книжевното здружение „Курс“. Пред да го напушти Суринам, Кандид се чувствува многу осамен, па разговара со голем број луѓе што доживеале различни болести, несреќи и слични трагедии. Настанала во почетокот на ренесанса паралелно со романот во времето на секуларизацијата и десакрализацијата на книжевноста. Во нив доминира чувството на „светската тага“. Во друга, Артур ја силува својата полусестра, обземен од страста што ја чувствува кон неа. Оттука, тој се чувствува осамен и отфрлен и логично си го поставува прашањето за смислата на неговото останување во одредот. Пробивот на микросветот на јунакот станува уметнички посоодветен и пофункционален во стилскиот простор на романот вредносно се остварува обликувањето на импресијата и се доживува јунакот-раскажувач. Молох во кој тој се чувствува осамен е Молох кому се жртвуваат децата, барајќи притоа изобилие на страсти во чивотот. Тој е непоправлив алкохоличар кој во пиењето бара сожалување, утеха и тага, т.е. А тоа се: општествени борци, енциклопедисти, поети на светската тага, песимисти. Поединечните слики во неа го задржуваат совршенството дури и кога ќе се извлечат од контекстот, како што се: средбата на јунакот и еленот, јунакот во гората како го повикува својот мртов брат, јунакот со братската сабја во срцето, итн. Лисјен е јунакот на „Изгубени светови“, убав и талентиран, кој доаѓа од провинција да си ја бара среќата во Париз. Под влијание на Бајрон се јавуваат поетите на "светската тага": Хајне, Грабе, Бихнер и др. Така, господинот Голужа, кој дотогаш бил осамен човек кој се плашел од луѓето, наеднаш почнува да се чувствува важен и да ужива во животните задоволства. Во почетокот на романот Санчо не чувствува никаква љубов кон својот господар. По природа, хуманист, чувствителен и ранлив, Хесе излезот го бара во психоанализата и во индиската философија, кои претставуваат камен-темелник на целокупното негово творештво. Тој му кажува на Симба дека кога и да се чувствува осамен, да се сети дека тој и ѕвезите се секогаш тука за да го водат. Така настанал романот „Кира Киралина“ (прв од циклусот за Адријан Зографи), објавен во 1923 година, чиј предговор го напишал Ролан. Хомер се сеќава на минатото на Берлин и бара едно посебно место, додека Фалк го чувствува присуството на ангелите. Сепак, наспроти честите патувања, Мом постојано останал осамен, копнеејќи по својата единствена љубов, Нани. Раскрстувајќи со романтизмот, во романот „Јунакот на нашето време“, Лермонтов дал реалистична слика на руското општество во триесеттите години од 19 век. Пример, ако човекот е осамен и има потреба од дружење со пријателите, а тие го избегнуваат, кај него се јавува чувство на губење на самопочитта, потиштеност, се чувствува навреден. На излезот Валжан налетува на Жавер и од него бара да му даде време да го врати Мариус на неговото семејство. Романот настанал како резултат на триесетдневниот престој на Димовска во книжевната резиденција во Сплит, организирана од книжевното здружение „Курс“. Пред да го напушти Суринам, Кандид се чувствува многу осамен, па разговара со голем број луѓе што доживеале различни болести, несреќи и слични трагедии. Негови познати дела се романот „Гуливеровите патувања“, „Битка на книгите“ и „Приказна за бурето“. Во секое делче од романот се чувствува моќната мускулатура на мислите, книгата пука од изобилство на идеи и се прелева од творечка и разорна енергија. Во нив доминира чувството на „светската тага“. Во друга, Артур ја силува својата полусестра, обземен од страста што ја чувствува кон неа. Оттука, тој се чувствува осамен и отфрлен и логично си го поставува прашањето за смислата на неговото останување во одредот. Пробивот на микросветот на јунакот станува уметнички посоодветен и пофункционален во стилскиот простор на романот вредносно се остварува обликувањето на импресијата и се доживува јунакот-раскажувач. Молох во кој тој се чувствува осамен е Молох кому се жртвуваат децата, барајќи притоа изобилие на страсти во чивотот. Тој е непоправлив алкохоличар кој во пиењето бара сожалување, утеха и тага, т.е. А тоа се: општествени борци, енциклопедисти, поети на светската тага, песимисти. Поединечните слики во неа го задржуваат совршенството дури и кога ќе се извлечат од контекстот, како што се: средбата на јунакот и еленот, јунакот во гората како го повикува својот мртов брат, јунакот со братската сабја во срцето, итн. Лисјен е јунакот на „Изгубени светови“, убав и талентиран, кој доаѓа од провинција да си ја бара среќата во Париз. Под влијание на Бајрон се јавуваат поетите на "светската тага": Хајне, Грабе, Бихнер и др. Така, господинот Голужа, кој дотогаш бил осамен човек кој се плашел од луѓето, наеднаш почнува да се чувствува важен и да ужива во животните задоволства. Во почетокот на романот Санчо не чувствува никаква љубов кон својот господар. По природа, хуманист, чувствителен и ранлив, Хесе излезот го бара во психоанализата и во индиската философија, кои претставуваат камен-темелник на целокупното негово творештво. Тој му кажува на Симба дека кога и да се чувствува осамен, да се сети дека тој и ѕвезите се секогаш тука за да го водат. Така настанал романот „Кира Киралина“ (прв од циклусот за Адријан Зографи), објавен во 1923 година, чиј предговор го напишал Ролан. Во времето на Мустафа III портата во 1774 година била реконструирана во рококо стил, како и во времето на Махмуд II. Хомер се сеќава на минатото на Берлин и бара едно посебно место, додека Фалк го чувствува присуството на ангелите. Сепак, наспроти честите патувања, Мом постојано останал осамен, копнеејќи по својата единствена љубов, Нани. Раскрстувајќи со романтизмот, во романот „Јунакот на нашето време“, Лермонтов дал реалистична слика на руското општество во триесеттите години од 19 век. Пример, ако човекот е осамен и има потреба од дружење со пријателите, а тие го избегнуваат, кај него се јавува чувство на губење на самопочитта, потиштеност, се чувствува навреден. На излезот Валжан налетува на Жавер и од него бара да му даде време да го врати Мариус на неговото семејство. Романот настанал како резултат на триесетдневниот престој на Димовска во книжевната резиденција во Сплит, организирана од книжевното здружение „Курс“. Пред да го напушти Суринам, Кандид се чувствува многу осамен, па разговара со голем број луѓе што доживеале различни болести, несреќи и слични трагедии. Негови познати дела се романот „Гуливеровите патувања“, „Битка на книгите“ и „Приказна за бурето“. Во секое делче од романот се чувствува моќната мускулатура на мислите, книгата пука од изобилство на идеи и се прелева од творечка и разорна енергија.