Гените сместени на хомологни хромозоми со исти генски локуси одговорни за исто својство претставуваат:
алели. нуклеотиди. хромозоми. геноми.
A B C D
Двете алели за еден ген се сместени на идентични локуси на двата хомологни хромозоми, секој алел наследен од различен родител. Гените кои заземаат исто место на хомологните хромозоми се алели. Кај овие хромозоми постојат исти гени кои се наоѓаат на исти генски локуси (места), но тие можат да носат иста или различна генетичка информација. Варијацијата во рамките на популација најчесто се мери како процент на генски локуси кои се полиморфни или процент на генски локуси кај единките кои се хетерозиготни. Хомологни хромозоми

Хомологните хромозоми се хромозоми во клетките на диплоидните организми кои се спаруваат за време на мејоза како биваленти, формирајќи притоа синаптонемален комплекс. Ваквите хромозоми се нарекуваат хомологни, додека збирот од хомологните хромозоми го дава диплоидниот хромозомски број. Гените кои образуваат алели се нарекуваат полиморфни гени. Тој се состои од 2 хомологни хромозоми (4 хроматиди и 2 центромери). Гените се наоѓаат на хромозомите и тоа на точно одредено место наречено генски локус. Во лептотен хромозомите се кончевидни (видливи или невидливи) и се придвижуваат барајќи хомологни хромозоми. Двата алела се наоѓаат на двата хомологни хромозоми (еден на мајчиниот, а друг на татковиот хромозом). Половина од нив се црвени, додека половина се сини, при што двете бои соодветствуваат со двете различни генски алели во популацијата. Други техники овозможуваат новиот генетски материјал да се вметне на одредено место во геномот-домаќин или предизвикуваат мутации на посакуваните генски локуси способни за елиминирање на ендогени гени. Кога индивидуата има две идентични (исти) алели за одредената особина која се означува со две исти по големина букви (PP или pp) тогаш станува збор за хомозигот. Полиплоидија

Полиплоидијата претставува промена (односно мутација) во плоидноста на една или повеќе клетки, при што се додаваат еден или повеќе хромозоми на диплоидниот пар од хомологни хромозоми. Гените одговорни за млада примарна глаукома на отворен агол во
овие фамилии не се идентификувани. Диплоидните организми со по две копии од ист алел за даден ген се наречени хомозиготни на тој генски локус, додека организмите со две различни алели за даден ген се наречени хетерозиготни. Постојат:


Разликата помеѓу инрахромозомски и интерхромозомски структурни аберации е тоа што интрахромозомските се случуваат на ниво на еден хромозомски пар помеѓу хомологни хромозоми, а интерхромозомските помеѓу нехомологни хромозоми. ZW конституцијата е обратна на XY: женките имаат два различни видови на полови хромозоми (ZW), додека мажјаците имаат два исти хромозоми (ZZ). Во гените се сместени и контролните механизми за управување со различните животни процеси кои се одвиваат во клетката. Хромозомите во телесните (соматските) клетки се здружени во парови кои се нарекуваат хомологни хромозоми (еден на мајчиниот, а друг на татковиот хромозом). Иако многу гени се единствени за Х или Y хромозомот, гените во псевдоавтозомниот регион се присутни и на двата полови хромозоми. За 18 случајно избрани локуси од "Drosophila pseudoobscura" со средна хетерозиготност, која се однесува за даден локус, сочинувале 12 %, а процентот на полиморфни локуси бил 30 %. Телесната клетка секогаш содржи пар алели од еден ген бидејќи содржи и еден пар хромозоми на кои се наоѓаат тие гени. Појавата на атавизми се објаснува со тоа што гените одговорни за дадена особина се сочувале во ДНК, но нормално не формираат структури типични за претците. Двете алели за еден ген се сместени на идентични локуси на двата хомологни хромозоми, секој алел наследен од различен родител. Кај овие хромозоми постојат исти гени кои се наоѓаат на исти генски локуси (места), но тие можат да носат иста или различна генетичка информација. Варијацијата во рамките на популација најчесто се мери како процент на генски локуси кои се полиморфни или процент на генски локуси кај единките кои се хетерозиготни. Гените кои заземаат исто место на хомологните хромозоми се алели. Хомологни хромозоми

Хомологните хромозоми се хромозоми во клетките на диплоидните организми кои се спаруваат за време на мејоза како биваленти, формирајќи притоа синаптонемален комплекс. Ваквите хромозоми се нарекуваат хомологни, додека збирот од хомологните хромозоми го дава диплоидниот хромозомски број. Тој се состои од 2 хомологни хромозоми (4 хроматиди и 2 центромери). Гените се наоѓаат на хромозомите и тоа на точно одредено место наречено генски локус. Во лептотен хромозомите се кончевидни (видливи или невидливи) и се придвижуваат барајќи хомологни хромозоми. Двата алела се наоѓаат на двата хомологни хромозоми (еден на мајчиниот, а друг на татковиот хромозом). Други техники овозможуваат новиот генетски материјал да се вметне на одредено место во геномот-домаќин или предизвикуваат мутации на посакуваните генски локуси способни за елиминирање на ендогени гени. Полиплоидија

Полиплоидијата претставува промена (односно мутација) во плоидноста на една или повеќе клетки, при што се додаваат еден или повеќе хромозоми на диплоидниот пар од хомологни хромозоми. Гените одговорни за млада примарна глаукома на отворен агол во
овие фамилии не се идентификувани. Постојат:


Разликата помеѓу инрахромозомски и интерхромозомски структурни аберации е тоа што интрахромозомските се случуваат на ниво на еден хромозомски пар помеѓу хомологни хромозоми, а интерхромозомските помеѓу нехомологни хромозоми. ZW конституцијата е обратна на XY: женките имаат два различни видови на полови хромозоми (ZW), додека мажјаците имаат два исти хромозоми (ZZ). Во гените се сместени и контролните механизми за управување со различните животни процеси кои се одвиваат во клетката. Гените соодветствуваат на подрачја во рамките на ДНК, молекула составена од ланец од четири различни видови на нуклеотиди — последователноста (низата) од овие нуклеотиди е генетската информација која организмите ја наследуваат. Хромозомите во телесните (соматските) клетки се здружени во парови кои се нарекуваат хомологни хромозоми (еден на мајчиниот, а друг на татковиот хромозом). ДНК-молекулата во сите клетки на еден организам е иста и квалитативно - има ист редослед на нуклеотиди во низата, и квантитативно - исто количество, или ист број на гени, хромозоми. Иако многу гени се единствени за Х или Y хромозомот, гените во псевдоавтозомниот регион се присутни и на двата полови хромозоми. За 18 случајно избрани локуси од "Drosophila pseudoobscura" со средна хетерозиготност, која се однесува за даден локус, сочинувале 12 %, а процентот на полиморфни локуси бил 30 %. Генетската информација постои во низата (односно последователниот распоред) на овие нуклеотиди, а гените постојат како поднизи долж ДНК ланецот. Појавата на атавизми се објаснува со тоа што гените одговорни за дадена особина се сочувале во ДНК, но нормално не формираат структури типични за претците. Овие фондови претставуваат посебен имот, без својство на правно лице. Подредената листа со локуси за одреден геном се нарекува генетска карта. Двете алели за еден ген се сместени на идентични локуси на двата хомологни хромозоми, секој алел наследен од различен родител. Кај овие хромозоми постојат исти гени кои се наоѓаат на исти генски локуси (места), но тие можат да носат иста или различна генетичка информација. Хомологни хромозоми

Хомологните хромозоми се хромозоми во клетките на диплоидните организми кои се спаруваат за време на мејоза како биваленти, формирајќи притоа синаптонемален комплекс. Гените кои заземаат исто место на хомологните хромозоми се алели. Ваквите хромозоми се нарекуваат хомологни, додека збирот од хомологните хромозоми го дава диплоидниот хромозомски број. Тој се состои од 2 хомологни хромозоми (4 хроматиди и 2 центромери). Во лептотен хромозомите се кончевидни (видливи или невидливи) и се придвижуваат барајќи хомологни хромозоми. Полиплоидија

Полиплоидијата претставува промена (односно мутација) во плоидноста на една или повеќе клетки, при што се додаваат еден или повеќе хромозоми на диплоидниот пар од хомологни хромозоми. Двата алела се наоѓаат на двата хомологни хромозоми (еден на мајчиниот, а друг на татковиот хромозом). Постојат:


Разликата помеѓу инрахромозомски и интерхромозомски структурни аберации е тоа што интрахромозомските се случуваат на ниво на еден хромозомски пар помеѓу хомологни хромозоми, а интерхромозомските помеѓу нехомологни хромозоми. ZW конституцијата е обратна на XY: женките имаат два различни видови на полови хромозоми (ZW), додека мажјаците имаат два исти хромозоми (ZZ). Пример: винската мушичка има 8 хромозоми, козата 60 хромозоми, срната 70 хромозоми, а човекот 46 хромозоми. Варијацијата во рамките на популација најчесто се мери како процент на генски локуси кои се полиморфни или процент на генски локуси кај единките кои се хетерозиготни. За видови со генетски одредени полови, хаплоидниот сет се состои од автозомни хромозоми и полови хромозоми. Кај човекот, клетките во јадрото имаат 23 пара хромозоми или 46 хромозоми, а половите клетки само 23 хромозоми. Од нив 46 хромозоми, 23 хромозоми (еден сет од 22 автосомни хромозоми и еден секс хромозом) се наследени од еден родител, а 23 хромозоми од другиот родител. полови хромозоми. Полиплоидијата довела до појава на огромен број на хромозоми, а вид со најмногу хромозоми воопшто е папратот "Ophioglossum reticulatum", кој има приближно 630 парови на хромозоми. Исто така, хаплоидниот комплемент може да се изрази како број на хромозоми добиени од секој родител: овој број на хромозоми е карактеристичен за секој вид. Иако многу гени се единствени за Х или Y хромозомот, гените во псевдоавтозомниот регион се присутни и на двата полови хромозоми. Хромозомите во телесните (соматските) клетки се здружени во парови кои се нарекуваат хомологни хромозоми (еден на мајчиниот, а друг на татковиот хромозом). Половите хромозоми формираат еден од 23 пара на човечки хромозоми во секоја клетка. Нуклеолусот почнува да се воочува во телофазната активност со строго одредени хромозоми (означени како нуклеолусни хромозоми) и тоа не на цели хромозоми туку само на нивни секундарни стеснувања. При оплодувањето настанува и навлегување на хаплоидниот сет од хромозоми на сперматозоидот во јајце клетката, која исто така содржи хаплоиден број на хромозоми. Значи оплодената јајце клетка зиготот има 46 хромозоми (по 23 хромозоми од двата родители). Двете алели за еден ген се сместени на идентични локуси на двата хомологни хромозоми, секој алел наследен од различен родител. Кај овие хромозоми постојат исти гени кои се наоѓаат на исти генски локуси (места), но тие можат да носат иста или различна генетичка информација. Варијацијата во рамките на популација најчесто се мери како процент на генски локуси кои се полиморфни или процент на генски локуси кај единките кои се хетерозиготни. Гените кои заземаат исто место на хомологните хромозоми се алели. Хомологни хромозоми

Хомологните хромозоми се хромозоми во клетките на диплоидните организми кои се спаруваат за време на мејоза како биваленти, формирајќи притоа синаптонемален комплекс. Ваквите хромозоми се нарекуваат хомологни, додека збирот од хомологните хромозоми го дава диплоидниот хромозомски број. Тој се состои од 2 хомологни хромозоми (4 хроматиди и 2 центромери). Впрочем, 10% од сите секвенционирани бактериски геноми имаат два или повеќе хромозоми. Гените се наоѓаат на хромозомите и тоа на точно одредено место наречено генски локус. Во лептотен хромозомите се кончевидни (видливи или невидливи) и се придвижуваат барајќи хомологни хромозоми. Двата алела се наоѓаат на двата хомологни хромозоми (еден на мајчиниот, а друг на татковиот хромозом). Други техники овозможуваат новиот генетски материјал да се вметне на одредено место во геномот-домаќин или предизвикуваат мутации на посакуваните генски локуси способни за елиминирање на ендогени гени. Полиплоидија

Полиплоидијата претставува промена (односно мутација) во плоидноста на една или повеќе клетки, при што се додаваат еден или повеќе хромозоми на диплоидниот пар од хомологни хромозоми. Гените одговорни за млада примарна глаукома на отворен агол во
овие фамилии не се идентификувани. Постојат:


Разликата помеѓу инрахромозомски и интерхромозомски структурни аберации е тоа што интрахромозомските се случуваат на ниво на еден хромозомски пар помеѓу хомологни хромозоми, а интерхромозомските помеѓу нехомологни хромозоми. ZW конституцијата е обратна на XY: женките имаат два различни видови на полови хромозоми (ZW), додека мажјаците имаат два исти хромозоми (ZZ). Во гените се сместени и контролните механизми за управување со различните животни процеси кои се одвиваат во клетката. Хромозомите во телесните (соматските) клетки се здружени во парови кои се нарекуваат хомологни хромозоми (еден на мајчиниот, а друг на татковиот хромозом). Иако многу гени се единствени за Х или Y хромозомот, гените во псевдоавтозомниот регион се присутни и на двата полови хромозоми. За 18 случајно избрани локуси од "Drosophila pseudoobscura" со средна хетерозиготност, која се однесува за даден локус, сочинувале 12 %, а процентот на полиморфни локуси бил 30 %. Појавата на атавизми се објаснува со тоа што гените одговорни за дадена особина се сочувале во ДНК, но нормално не формираат структури типични за претците. Овие фондови претставуваат посебен имот, без својство на правно лице. Подредената листа со локуси за одреден геном се нарекува генетска карта. Во јадрото се сместени хромозомите и гените кои ја носат генетскатаинформација (наследувањето). ABC транспортерите се исто така одговорни за резистентност кон повеќе лекови; на пример, кога се јавува многу висока експресија на ABC гените во туморските клетки, тие стануваат резистентни на многу антиканцерогени лекови.