Кога може да настане појавата тотална рефлексија?
Само при поминување на светлината од оптички поретка во оптички погуста средина. Само при поминување на светлината од оптички погуста во оптички поретка средина. Само ако упадниот агол на светлината е помал од граничниот агол, без разлика од која оптичка средина поминува. Секогаш кога светлинскиот зрак поминува низ две оптички средини со различен индекс на прекршување.
A B C D
Вкупната внатрешна рефлексија на светлината од погуста средина се случува ако аголот на инциденцата е над критичниот агол. Затоа во сите такви случаи светлината целосно се рефлектира од граничната површина, односно доаѓа до појавата наречена тотална рефлексија. Во случајот на тотална рефлексија карактеристична е појавата на негативна поткоренова вредност во равенката за formula_47, што може да се случи единствено при преминување на зрак во помалку густа средина (каде formula_48). Светлината која минува низ таква средина може да биде закривена или фокусирана, и овој ефект може да се искористи за да се добие леќа, некои оптички влакна и други направи. Светлината може да се искористи за подредување на материјата со користење на различни појави (Видете оптички штипки). Тој го објаснил прекршувањето на светлината со аргументот дека светлинските честици странично се спуштаат при влегувањето во погуста средина. Овој феномен се нарекува вкупна внатрешна рефлексија и овозможува технологија со оптички влакна . Визирот може да биде оптички или електронски. Клучната појава е зрачниот притисок на светлината, овој притисок може да се разгледува како оптички градиент и расејни сили. Повеќето оптички набљудувања траат минути или часови, па така појавата што се менува побрзо не може да биде забележана. Тоа особено важело за рефракторите, пред појавата на ахроматските оптички леќи. Медиумот може да биде жичен, оптички или безжичен. Сепак де Ситер истакнал дека теоријата предвидела неколку оптички ефекти, кои не биле забележани од набљудувањата на двојните ѕвезди, при кои може да се мери светлината од две ѕвезди соспектрометар. Повеќето оптички појави се објаснуваат со помош на електродинамичкиот опис на светлината. Ферма, пак, го тврдел спротивното – брзината на светлината е конечна и помала во погуста средина. Кога светлината се одбива од една погуста материја (со поголем индекс на рефракција ) од надворешната средина , тоа се подложува на поларитетот на инверзија. При објаснувањето на квантните оптички појави е користена само една карактеристика на фотонот-неговата енергија. Оптички читач

Оптички читач, отсликувач или скенер (од англ. Спротивно гледано, од водата кон воздухот, привидната висина се стреми кон бесконечност со доближување на упадниот агол (оддолу) до аголот на тотална рефлексија, та сликата при поголеми агли од оној на тотална рефлексија не се гледа. Посебните оптички својства на атмосферата предизвикуваат најразличени оптички појави. Оптички видови се користат како компоненти во интегрирани оптички кола или како медиум за пренос на оптички комуникациски системи. Материјалna дисперзија може да биде пожелно или непожелно дејство во оптички апликации. Модерните оптички кабли можат да содржат и до илјада оптички влакна во еден кабел, па така оптичките мрежи лесно може да се справат со денешната побарувачка. Возбуден ласерски медиум може да се користи и како оптички засилувач. Исто така може да биде со метална или оптички променлива површина. Вкупната внатрешна рефлексија на светлината од погуста средина се случува ако аголот на инциденцата е над критичниот агол. Затоа во сите такви случаи светлината целосно се рефлектира од граничната површина, односно доаѓа до појавата наречена тотална рефлексија. Во случајот на тотална рефлексија карактеристична е појавата на негативна поткоренова вредност во равенката за formula_47, што може да се случи единствено при преминување на зрак во помалку густа средина (каде formula_48). Светлината која минува низ таква средина може да биде закривена или фокусирана, и овој ефект може да се искористи за да се добие леќа, некои оптички влакна и други направи. Светлината може да се искористи за подредување на материјата со користење на различни појави (Видете оптички штипки). Тој го објаснил прекршувањето на светлината со аргументот дека светлинските честици странично се спуштаат при влегувањето во погуста средина. Овој феномен се нарекува вкупна внатрешна рефлексија и овозможува технологија со оптички влакна . Визирот може да биде оптички или електронски. Клучната појава е зрачниот притисок на светлината, овој притисок може да се разгледува како оптички градиент и расејни сили. Повеќето оптички набљудувања траат минути или часови, па така појавата што се менува побрзо не може да биде забележана. Тоа особено важело за рефракторите, пред појавата на ахроматските оптички леќи. Медиумот може да биде жичен, оптички или безжичен. Сепак де Ситер истакнал дека теоријата предвидела неколку оптички ефекти, кои не биле забележани од набљудувањата на двојните ѕвезди, при кои може да се мери светлината од две ѕвезди соспектрометар. Повеќето оптички појави се објаснуваат со помош на електродинамичкиот опис на светлината. Ферма, пак, го тврдел спротивното – брзината на светлината е конечна и помала во погуста средина. Кога светлината се одбива од една погуста материја (со поголем индекс на рефракција ) од надворешната средина , тоа се подложува на поларитетот на инверзија. При објаснувањето на квантните оптички појави е користена само една карактеристика на фотонот-неговата енергија. Оптички читач

Оптички читач, отсликувач или скенер (од англ. Спротивно гледано, од водата кон воздухот, привидната висина се стреми кон бесконечност со доближување на упадниот агол (оддолу) до аголот на тотална рефлексија, та сликата при поголеми агли од оној на тотална рефлексија не се гледа. Посебните оптички својства на атмосферата предизвикуваат најразличени оптички појави. Оптички видови се користат како компоненти во интегрирани оптички кола или како медиум за пренос на оптички комуникациски системи. Материјалna дисперзија може да биде пожелно или непожелно дејство во оптички апликации. Модерните оптички кабли можат да содржат и до илјада оптички влакна во еден кабел, па така оптичките мрежи лесно може да се справат со денешната побарувачка. Возбуден ласерски медиум може да се користи и како оптички засилувач. Исто така може да биде со метална или оптички променлива површина. Вкупната внатрешна рефлексија на светлината од погуста средина се случува ако аголот на инциденцата е над критичниот агол. Спротивно гледано, од водата кон воздухот, привидната висина се стреми кон бесконечност со доближување на упадниот агол (оддолу) до аголот на тотална рефлексија, та сликата при поголеми агли од оној на тотална рефлексија не се гледа. Ако нема агол "θ" тогаш Снеловиот закон го добива обликот,
светлината не може да се оддаде и наместо тоа ќе имаме тотално внатрешно одбивање.Ова се случува само кога имаме премин низ средина со помала оптичка густина, односно, со помал показател на прекршување. Ако се движи од средина со показател на прекршување "n" во друга средина со показател на прекршување "n", со упаден агол кон нормалната "θ", аголот на прекршување "θ" може да се пресмета со користење на Снеловиот закон:

Кога светлината налегува во средина со поголем показател на прекршување, аголот на прекршување ќе биде помал од упадниот агол и аветлината ќе се прекршува кон нормалата на површината. Затоа што светлината мора да удри во границите со агол поголем од критичниот, само светлината која влегува во влакното под определен агол може да патува низ него без протекување. Затоа во сите такви случаи светлината целосно се рефлектира од граничната површина, односно доаѓа до појавата наречена тотална рефлексија. Во случајот на тотална рефлексија карактеристична е појавата на негативна поткоренова вредност во равенката за formula_47, што може да се случи единствено при преминување на зрак во помалку густа средина (каде formula_48). Дел од бранот поминува низ средината а дел е одбиен, а односот зависи од упадниот агол и аголот на прекршување. За да се добие тотално внатрешно прекршување упадниот агол "θ" мора да биде поголем од критичниот агол

Покрај премин на светлината постои и дел што се одбива. Светлината преминува од средината 1 во средината 2 низ точката O. formula_11 е упадниот агол, а formula_12 е аголот на прекршување. Целосна внатрешна рефлексија - кога светлината се пренесува низ медиум удира во границите под остар агол и целосно се одбива. Рефлексивноста може да се пресмета од показателот на прекршување и упадниот агол според Френеловите равенки, што за упадниот агол се сведува на:

За обично стакло во воздух, "n" = 1 и "n" = 1,5, и така околу 4% од опадната моќ е одбиена. Упадниот агол потребен за оваа појава се нарекува Брустеров агол. Тоа значи, ако зракот се оддалечи од хоризонтот за агол "h", огледалото треба да се заврти за двојно помал агол "h/2". Ако одбивната површина е многу лесна, одбивањето на светлината, која се јавува се нарекува спекуларна или редовна рефлексија. Но, во генерален случај на рефлексија на агол на упаѓање кој е различен од нула, таква генерализација не може да се направи. Појавата може да се воочи кога бранот зафаќа агол различен од 0° со нормалата на граничната линија меѓу двете различни средини. Светлината има конечна брзина, која во физиката се означува со "c" (c = 299.792.458 м/с) Кога светлината поминува од вакуум во друга средина на пример вода, воздух, стакло итн. Кога светлината патува од средина со поголем кон средина со помал индекс на прекршување, при големи упадни агли, се појавува потреба синусот од аголот на прекршување да биде поголем од еден, што е невозможно. Ако површината е рамна под агол α алфа; на упадниот бран, интензитетот преку површината ќе биде геометриски намален од косинусот од тој агол, а компонентата на зрачената сила против површината, исто така, ќе биде намалена од косинусот на α, што резултира со притисок:

Тој импулс од упадниот бран е во иста насока на тој бран. Кога ќе помине низ средина со помал показател на прекршување, тогаш светлината по прекршувањето ќе се оддалечи од нормалата кон површината. Четириаголникот е тетивен ако и само ако надворешниот агол кај едно теме е согласен со внатрешниот агол на неговото дијагонално теме. Аголот која ја означува границата на целосната рефлексија се нарекува ограничувачки агол на медиумот. Тиндал исто така во 1870 година напишал книга во која се осврнал на целосната внатрешна рефлексија и природата на светлината, меѓу што напишал: „Кога светлината преминува од воздух во вода, зраците нормално се прекршуваат... Кога зраците преминуваат од вода во воздух се свиткани под прав агол... Ако аголот каде зракот ја допира површината на водата е поголем од 48°, тогаш зракот нема да влезе во водата воопшто, тој ќе биде целосно одбиен од површината. Ако, кога се комбинирани, тие прикажуваат тотална конструктивна интерференција, тотална деструктивна интерференција или нешто измеѓу но со постојана фазна разлика, тогаш следи дека тие се тотално кохерентни. Прекршување во оптиката настанува кога светлинскиот бран паѓа под кос агол на граничната површина со средина која има поинаков индекс на прекршување. Појавата може да се воочи кога бранот зафаќа агол различен од 0° со нормалата на граничната линија меѓу двете различни средини. Во случајот на тотална рефлексија карактеристична е појавата на негативна поткоренова вредност во равенката за formula_47, што може да се случи единствено при преминување на зрак во помалку густа средина (каде formula_48). Обичниот зрак секогаш ќе подлежи на индекс на прекршување , додека индексот на рефракција на необичниот зрак ќе биде меѓу и , во зависност од правецот на зракот како што е опишано со елипсоидот на индексот на прекршување. Согласно Снелов законСнеловиот закон за прекршување, аголот на прекршување ќе биде управуван од ефективниот индекс на прекршување кој е различен за овие две поларизации. Слични ефекти се јавуваат кога светлосниот бран патува низ медиум со различен индекс на рефракција или кога звучниот бран патува низ медиум со различна акустична импеданса. Всушност, одбивањето на светлината може да се случи кога светлината патува од еден медиум на даден индекс на рефракција на медиум со различен индекс на рефракција. Истите можат да се наведат како што следи:

Кога зрак на светлина наидува на гранична површина на две провидни средини, поделен е на одбиен и прекршен зрак. Малку повеќе ригорозна дефиниција на светлинскиот зрак следи од Fermat-овиот принцип, во кој се наведува дека патеката помеѓу две точки со зракот на светлината, е патот кој може да се поминува во најмалку време. Преминувајќи од една во друга материјална средина, светлинскиот зрак се прекршува на границата меѓу двете средини под помал или поголем агол од "нормалата" на граничната површина (во зависност од индексите на прекршување). Појавата настанува кога Земјата поминува низ облаци од честички прав оставен од кометата Свифт-Татл. Кога метеоридот ќе биде привлечен од гравитацијата на Земјата кога поминува низ атмосферата се загрева и во случај да нема доволно голема маса таа согорува оставајќи светол зрак. Планетата има максимална брзина кога поминува низ перихелот и минималма - кога поминува низ афелот. Затоа во сите такви случаи светлината целосно се рефлектира од граничната површина, односно доаѓа до појавата наречена тотална рефлексија. Виножито

Виножито, божилак, ѕуница или божило — оптички и метеоролошки феномен кој предизвикува светлинскиот спектар од сончевите зраци да се појави на небото поради прекршување на светлината низ ситни капки вода во атмосферата. Од ова може да створи крик кога гасовите минуваат покрај гласните жици или олеснување кога поминува низ аналниот отвор. Така, дури и во случај на упад под нормален агол, каде аголот на прекршување е нула (согласно Снеловиот закон, без разлика на ефективниот индекс на прекршување), енергијата на необичниот зрак може да се распростира под агол. Таа може да настане и помеѓу две молекули на моносахариди, кога полуацеталната група од еден јаглехидрат реагира со хидроксилната група од друг. Показател на прекршување

Показател на прекршување или индекс на прекршување — бездимензионален број на материјал кој укажува со колкава брзина се движи светлината низ материјалот. Во анизотропни средини, како некои кристали, двојнопрекршениот зрак може да се подели на два зрака - "обичен" ("о"-зрак), кој го следи Снеловиот закон и "необичeн" ("н"-зрак), кој може да не лежи во иста рамнина со упадниот зрак. Недостатокот може да се претвори во испад кога ќе настане промена на околината. Постојат метаматеријали со негативен индекс на прекршување. Кај метаматеријалите забележлива е и појава на тотално прекршување кога брановите импеданции на двете средини се еднакви. Ова може да настане кога загадениот зеленчук не е убаво исчистен или приготвен. Кога светлината патува од средина со поголем кон средина со помал индекс на прекршување, при големи упадни агли, се појавува потреба синусот од аголот на прекршување да биде поголем од еден, што е невозможно.