Кој од металите НЕ може да истисне водород во реакција со воден раствор од хлороводородна киселина?
Cr. Cu. Zn. Al.
A B C D
Поради тоа, треба да се формира хидрирани Rf јони во силен киселински раствор и треба лесно да се формираат комплекси во хлороводородна киселина, раствор со хидробром или со флуороводородна киселина. Сепак, не реагира со концентрирана азотна киселина и други оксидирачки киселини поради формирање на отпорен оксиден слој, кој сепак може да реагира со хлороводородна киселина. Воден раствор на цериум (IV) може да се подготви со реакција на цериум (III) раствори со силни оксидирачки агенси пероксодисулфат или бизмутат. Ваква интрамолекуларна реакција настанува кога јаглехидратите се наоѓаат во воден раствор. Не реагира со сулфурна киселина, хлороводородна киселина, хлор или било кои бази. Поновите методи овозможија брзо селективно елуирање со α-HIB да се одржи во доволно време за да се оддели издолжниот изотоп Lr, што може да се отстрани од фолија со 0.05 М хлороводородна киселина хлороводородна киселина. Првиот е со реакција меѓу хлороводородна киселина и амонијак:

Вториот начин е со Штрекеровата синтеза на аминокиселини. Една репрезентативна метода е фузија со натриум пероксид проследена со растворање во царска вода раствор во мешавина на хлор со хлороводородна киселина. Сепак, луминисценцијата на Es јони беше забележана во раствори на неоргански соли на хлороводородна киселина, како и во органски раствор со ди (2-етилхексил) ортофосфорна киселина. Во хемијата, терминот базен метал се користи неформално за метал кој оксидира или кородира релативно лесно, и реагира најразлично со разредена хлороводородна киселина (HCl) за да образува водород. Во реакција со групниот реагенс, хлороводородна киселина обично со концентрација од 1–2 M, се таложат како хлориди, кои се нерастворливи во вода. Еден алкен реагира со водородни халиди, однсоно халоводородни киселини (HX) како хлороводородна киселина (HCl) или водород бромид (HBr) за да образува халоалкан. Така на пример Хлороводородна киселина (HCl) во реакција со водата дава јон (H3O+) и јон на хлор (Cl–). Воден раствор

Воден раствор — раствор каде растворувач е водата. Познат пример е реакцијата на базен раствор од хромат, кој е жолт, со вишок на киселина да формира оксо-поврзан дихроматен јон, кој е портокалов:

Во закиселени раствори често се формираат оксо-поврзани Cr(IV) синџири. Одделувањето на тривалентни актиниди од производи за фицијација на лантанид може да се направи со колона со размена на катјони со употреба на 90% вода / 10% раствор на етанол заситен со хлороводородна киселина (HCl) како елуант . Се состои од многу гасови како водена пареа (која обично сочинува малку повеќе од половина вкупните гасови), јаглероден диоксид, сулфурен диоксид, сулфурен водород, хлороводородна киселина, водород и јаглерод моноксид. Базен метал

Во хемијата, терминот базен метал се користи неформално за метал кој оксидира или кородира релативно лесно, и реагира најразлично со разредена хлороводородна киселина (HCl) за да образува водород. Прво, хлороводородна киселина, или мешавина од разредена сулфурна киселина и натриум хлорид била направена за да реагира со манган диоксид, подоцна се користела хлороводородна киселина од процесот Лебланк и манган диоксидот бил рециклиран од процесот Велдон. Технециумот се раствора во аква регрија , азотна киселина и концентрирана сулфурна киселина , но не е растворлив во хлороводородна киселина од која било концентрација. Солна киселина

Солна киселина или хлороводородна киселина (HCl) — киселина која настанува со растворање на хлороводород во вода. Кога бромот се раствора во воден раствор, се јавуваат следните реакции:

Хипобромната киселина е нестабилна за диспропорционализација. Овие соединенија може да се добијат со испарување на раствор од флуороводородна киселина што ги содржи овие двата комплекси. Четирите оксоокиди, хипобромна киселина (HOBr), бромова киселина (HOBrO), бромична киселина (HOBrO) и пербромна киселина (HOBrO), се подобро проучени поради нивната поголема стабилност, иако тие се само во воден раствор. Хром (III) може да се добие со растворање на елементарен хром во киселини како хлороводородна киселина или сулфурна киселина , но може да се формира и преку редукција на хром (VI) со цитохром c7 . Во воден раствор, бакар (II) постои како [Cu(HO)]. Поради тоа, треба да се формира хидрирани Rf јони во силен киселински раствор и треба лесно да се формираат комплекси во хлороводородна киселина, раствор со хидробром или со флуороводородна киселина. Сепак, не реагира со концентрирана азотна киселина и други оксидирачки киселини поради формирање на отпорен оксиден слој, кој сепак може да реагира со хлороводородна киселина. Воден раствор на цериум (IV) може да се подготви со реакција на цериум (III) раствори со силни оксидирачки агенси пероксодисулфат или бизмутат. Ваква интрамолекуларна реакција настанува кога јаглехидратите се наоѓаат во воден раствор. Не реагира со сулфурна киселина, хлороводородна киселина, хлор или било кои бази. Поновите методи овозможија брзо селективно елуирање со α-HIB да се одржи во доволно време за да се оддели издолжниот изотоп Lr, што може да се отстрани од фолија со 0.05 М хлороводородна киселина хлороводородна киселина. Првиот е со реакција меѓу хлороводородна киселина и амонијак:

Вториот начин е со Штрекеровата синтеза на аминокиселини. Една репрезентативна метода е фузија со натриум пероксид проследена со растворање во царска вода раствор во мешавина на хлор со хлороводородна киселина. Сепак, луминисценцијата на Es јони беше забележана во раствори на неоргански соли на хлороводородна киселина, како и во органски раствор со ди (2-етилхексил) ортофосфорна киселина. Во хемијата, терминот базен метал се користи неформално за метал кој оксидира или кородира релативно лесно, и реагира најразлично со разредена хлороводородна киселина (HCl) за да образува водород. Во реакција со групниот реагенс, хлороводородна киселина обично со концентрација од 1–2 M, се таложат како хлориди, кои се нерастворливи во вода. Еден алкен реагира со водородни халиди, однсоно халоводородни киселини (HX) како хлороводородна киселина (HCl) или водород бромид (HBr) за да образува халоалкан. Така на пример Хлороводородна киселина (HCl) во реакција со водата дава јон (H3O+) и јон на хлор (Cl–). Воден раствор

Воден раствор — раствор каде растворувач е водата. Одделувањето на тривалентни актиниди од производи за фицијација на лантанид може да се направи со колона со размена на катјони со употреба на 90% вода / 10% раствор на етанол заситен со хлороводородна киселина (HCl) како елуант . Се состои од многу гасови како водена пареа (која обично сочинува малку повеќе од половина вкупните гасови), јаглероден диоксид, сулфурен диоксид, сулфурен водород, хлороводородна киселина, водород и јаглерод моноксид. Базен метал

Во хемијата, терминот базен метал се користи неформално за метал кој оксидира или кородира релативно лесно, и реагира најразлично со разредена хлороводородна киселина (HCl) за да образува водород. Прво, хлороводородна киселина, или мешавина од разредена сулфурна киселина и натриум хлорид била направена за да реагира со манган диоксид, подоцна се користела хлороводородна киселина од процесот Лебланк и манган диоксидот бил рециклиран од процесот Велдон. Технециумот се раствора во аква регрија , азотна киселина и концентрирана сулфурна киселина , но не е растворлив во хлороводородна киселина од која било концентрација. Солна киселина

Солна киселина или хлороводородна киселина (HCl) — киселина која настанува со растворање на хлороводород во вода. Кога бромот се раствора во воден раствор, се јавуваат следните реакции:

Хипобромната киселина е нестабилна за диспропорционализација. Овие соединенија може да се добијат со испарување на раствор од флуороводородна киселина што ги содржи овие двата комплекси. Четирите оксоокиди, хипобромна киселина (HOBr), бромова киселина (HOBrO), бромична киселина (HOBrO) и пербромна киселина (HOBrO), се подобро проучени поради нивната поголема стабилност, иако тие се само во воден раствор. Хром (III) може да се добие со растворање на елементарен хром во киселини како хлороводородна киселина или сулфурна киселина , но може да се формира и преку редукција на хром (VI) со цитохром c7 . Поради тоа, треба да се формира хидрирани Rf јони во силен киселински раствор и треба лесно да се формираат комплекси во хлороводородна киселина, раствор со хидробром или со флуороводородна киселина. Во воден раствор се наоѓа октаедричен комплекс,     [Zn (HO) 6] е доминантен вид. Сепак, не реагира со концентрирана азотна киселина и други оксидирачки киселини поради формирање на отпорен оксиден слој, кој сепак може да реагира со хлороводородна киселина. Воден раствор на цериум (IV) може да се подготви со реакција на цериум (III) раствори со силни оксидирачки агенси пероксодисулфат или бизмутат. Ваква интрамолекуларна реакција настанува кога јаглехидратите се наоѓаат во воден раствор. Не реагира со сулфурна киселина, хлороводородна киселина, хлор или било кои бази. Поновите методи овозможија брзо селективно елуирање со α-HIB да се одржи во доволно време за да се оддели издолжниот изотоп Lr, што може да се отстрани од фолија со 0.05 М хлороводородна киселина хлороводородна киселина. Првиот е со реакција меѓу хлороводородна киселина и амонијак:

Вториот начин е со Штрекеровата синтеза на аминокиселини. Една репрезентативна метода е фузија со натриум пероксид проследена со растворање во царска вода раствор во мешавина на хлор со хлороводородна киселина. Сепак, луминисценцијата на Es јони беше забележана во раствори на неоргански соли на хлороводородна киселина, како и во органски раствор со ди (2-етилхексил) ортофосфорна киселина. Во хемијата, терминот базен метал се користи неформално за метал кој оксидира или кородира релативно лесно, и реагира најразлично со разредена хлороводородна киселина (HCl) за да образува водород. Во реакција со групниот реагенс, хлороводородна киселина обично со концентрација од 1–2 M, се таложат како хлориди, кои се нерастворливи во вода. Еден алкен реагира со водородни халиди, однсоно халоводородни киселини (HX) како хлороводородна киселина (HCl) или водород бромид (HBr) за да образува халоалкан. Така на пример Хлороводородна киселина (HCl) во реакција со водата дава јон (H3O+) и јон на хлор (Cl–). Воден раствор

Воден раствор — раствор каде растворувач е водата. Одделувањето на тривалентни актиниди од производи за фицијација на лантанид може да се направи со колона со размена на катјони со употреба на 90% вода / 10% раствор на етанол заситен со хлороводородна киселина (HCl) како елуант . Се состои од многу гасови како водена пареа (која обично сочинува малку повеќе од половина вкупните гасови), јаглероден диоксид, сулфурен диоксид, сулфурен водород, хлороводородна киселина, водород и јаглерод моноксид. Базен метал

Во хемијата, терминот базен метал се користи неформално за метал кој оксидира или кородира релативно лесно, и реагира најразлично со разредена хлороводородна киселина (HCl) за да образува водород. Цинк оксид (ZnO) реагира различно во зависност од pH на растворот:

Во реакција со киселини: ZnO + 2H → Zn + HO

Во реакција со бази: ZnO + HO + 2OH → [Zn(OH)]

Овој ефект може да се искористи за да се одделат различни катјони, како на пример, цинкот од манганот. Прво, хлороводородна киселина, или мешавина од разредена сулфурна киселина и натриум хлорид била направена за да реагира со манган диоксид, подоцна се користела хлороводородна киселина од процесот Лебланк и манган диоксидот бил рециклиран од процесот Велдон. Технециумот се раствора во аква регрија , азотна киселина и концентрирана сулфурна киселина , но не е растворлив во хлороводородна киселина од која било концентрација. Солна киселина

Солна киселина или хлороводородна киселина (HCl) — киселина која настанува со растворање на хлороводород во вода. Кога бромот се раствора во воден раствор, се јавуваат следните реакции:

Хипобромната киселина е нестабилна за диспропорционализација. Овие соединенија може да се добијат со испарување на раствор од флуороводородна киселина што ги содржи овие двата комплекси. Четирите оксоокиди, хипобромна киселина (HOBr), бромова киселина (HOBrO), бромична киселина (HOBrO) и пербромна киселина (HOBrO), се подобро проучени поради нивната поголема стабилност, иако тие се само во воден раствор. Поради тоа, треба да се формира хидрирани Rf јони во силен киселински раствор и треба лесно да се формираат комплекси во хлороводородна киселина, раствор со хидробром или со флуороводородна киселина. Сепак, не реагира со концентрирана азотна киселина и други оксидирачки киселини поради формирање на отпорен оксиден слој, кој сепак може да реагира со хлороводородна киселина. Воден раствор на цериум (IV) може да се подготви со реакција на цериум (III) раствори со силни оксидирачки агенси пероксодисулфат или бизмутат. Ваква интрамолекуларна реакција настанува кога јаглехидратите се наоѓаат во воден раствор. Не реагира со сулфурна киселина, хлороводородна киселина, хлор или било кои бази. Поновите методи овозможија брзо селективно елуирање со α-HIB да се одржи во доволно време за да се оддели издолжниот изотоп Lr, што може да се отстрани од фолија со 0.05 М хлороводородна киселина хлороводородна киселина. Првиот е со реакција меѓу хлороводородна киселина и амонијак:

Вториот начин е со Штрекеровата синтеза на аминокиселини. Една репрезентативна метода е фузија со натриум пероксид проследена со растворање во царска вода раствор во мешавина на хлор со хлороводородна киселина. Сепак, луминисценцијата на Es јони беше забележана во раствори на неоргански соли на хлороводородна киселина, како и во органски раствор со ди (2-етилхексил) ортофосфорна киселина. Во хемијата, терминот базен метал се користи неформално за метал кој оксидира или кородира релативно лесно, и реагира најразлично со разредена хлороводородна киселина (HCl) за да образува водород. Во реакција со групниот реагенс, хлороводородна киселина обично со концентрација од 1–2 M, се таложат како хлориди, кои се нерастворливи во вода. Еден алкен реагира со водородни халиди, однсоно халоводородни киселини (HX) како хлороводородна киселина (HCl) или водород бромид (HBr) за да образува халоалкан. Така на пример Хлороводородна киселина (HCl) во реакција со водата дава јон (H3O+) и јон на хлор (Cl–). Воден раствор

Воден раствор — раствор каде растворувач е водата. Одделувањето на тривалентни актиниди од производи за фицијација на лантанид може да се направи со колона со размена на катјони со употреба на 90% вода / 10% раствор на етанол заситен со хлороводородна киселина (HCl) како елуант . Се состои од многу гасови како водена пареа (која обично сочинува малку повеќе од половина вкупните гасови), јаглероден диоксид, сулфурен диоксид, сулфурен водород, хлороводородна киселина, водород и јаглерод моноксид. Базен метал

Во хемијата, терминот базен метал се користи неформално за метал кој оксидира или кородира релативно лесно, и реагира најразлично со разредена хлороводородна киселина (HCl) за да образува водород. Прво, хлороводородна киселина, или мешавина од разредена сулфурна киселина и натриум хлорид била направена за да реагира со манган диоксид, подоцна се користела хлороводородна киселина од процесот Лебланк и манган диоксидот бил рециклиран од процесот Велдон. Технециумот се раствора во аква регрија , азотна киселина и концентрирана сулфурна киселина , но не е растворлив во хлороводородна киселина од која било концентрација. Солна киселина

Солна киселина или хлороводородна киселина (HCl) — киселина која настанува со растворање на хлороводород во вода. Кога бромот се раствора во воден раствор, се јавуваат следните реакции:

Хипобромната киселина е нестабилна за диспропорционализација. Овие соединенија може да се добијат со испарување на раствор од флуороводородна киселина што ги содржи овие двата комплекси. Четирите оксоокиди, хипобромна киселина (HOBr), бромова киселина (HOBrO), бромична киселина (HOBrO) и пербромна киселина (HOBrO), се подобро проучени поради нивната поголема стабилност, иако тие се само во воден раствор. Хром (III) може да се добие со растворање на елементарен хром во киселини како хлороводородна киселина или сулфурна киселина , но може да се формира и преку редукција на хром (VI) со цитохром c7 . Cerium е најлесниот лантанид кој се екстрахира од неговите минерали бидејќи е единствениот што може да достигне стабилна +4 оксидациона состојба во воден раствор.