Трипсинот и хемотрипсинот се ензими од видот на:
протеази. ендонуклеази. глукозидази. липази.
A B C D
Протеолизата типично е катализирана од клеточни ензими, наречени протеази. Протеините и разградените продукти од пепсинското варење (албумози и пептони) под влијание на трипсинот се разградуваат до аминокиселини.Покрај трипсинот, во процесот на разградбата на протеините учествуваат уште два фермента: хипотрипсин (активна форма на химотрипсиногенот) и карбоскиполипептидаза. Отровот изобилува со ензими што ги разградуваат белковини, наречени протеази кои предизвикуваат болка, силно отекување на местото и умртвување на ткивото (некроза), обилно крварење поради оштетеноста на кардиоваскуларниот систем и пореметување во засирувањето на крвта. Овој клан ги содржи цистеинските и серинските протеази. Трипсинот го активира химотрипсиногенот со раскинување на пептидната врска на позиција Arg15 - Ile16 при што се создава π-химотрипсин. Тие имаат активности на протеази, липази, пероксидази, естерази, епоксид хидролази и дехалогенази. Оксианјонската дупка на серинските протеази е функционален пример за гнездо. Трипсинот е ензим со улога во варењето на храната, а фитатите ја намалуваат биорасположивоста на прехранбените минерали. Биохемиските реакции се главно контролирани од ензими. Многу ензими се состојат од протеин и непротеин (наречен кофактор). Инхибиторите за реверзна транскриптиза се ефикасни кога се користат во комбинација со инхибиторните протеази. Имињата на овие ензими го одразуваат нивното потекло—првата буква од името доаѓа од родот на бактеријата, а втората и третата буква од видот на кој таа припаѓа. Најмалку 50 молибденови ензими се познати кај бактериите, растенијата и животните, иако само бактериски и цианобактериски ензими се вклучени во врзување на азот. Покрај тоа, лачат и протеази кои ја дезинфицираат раната и го делат оштетеното ткиво. Од органските делови најмногу има протеини и ензими. Имињата на овие ензими не се најсоодветни. Ψ-петелката првпат била идентификувана во протеинската фамилија на протеази на аспарагинска киселина. Терминот "белковински клан" обично се користи за именување на суперфамилиите на протеази и гликозил хидролази, во MEROPS и CAZy класификационите системи. Плазмидите се мали екстрахромозомски ДНК молекули кои содржат гени за: ензими кои ги разградуваат невообичаените органски супстрати, ензими за стекнување резистенција кон антибиотици, ензими за синтеза на токсини кои ги убиваат другите бактерии, или ензими за фактори на вирулентност. Рестриктивните ензими (ензим „генски ножици“) се често користени ензими кои можат да ја сечат ДНК на специфични низи, давајќи предвидливи фрагменти од ДНК. Рестриктивните ензими (ензим „генски ножици“) се често користени ензими кои можат да ја сечат ДНК на специфични низи, давајќи предвидливи фрагменти од ДНК. Овие ензими се нарекуваат "трансмембрански ATPази". Во него се наоѓа рибонуклеинска киселина и различни ензими. Ротквичките се богати со ензими, минерални соли и витамини. Три ензими се специфични и неопходни за оваа биосинтеза. Рестрикционите ензими се бактериски и aрхејски ендонуклеази кои препознаваат специфични ДНК секвенци. Овие ензими, наречени рестрикциони ендонуклеази, ја сечат вирусната ДНК молекула. Некои ендонуклеази, како деоксирибонуклеаза l, ја сечат ДНК релативно неспецифично (без оглед на секвенцата), додека многу од нив, наречени рестрикциони ендонуклеази или рестрикциони ензими, сечат само одредени нуклеотидни секвенци. Протеините и разградените продукти од пепсинското варење (албумози и пептони) под влијание на трипсинот се разградуваат до аминокиселини.Покрај трипсинот, во процесот на разградбата на протеините учествуваат уште два фермента: хипотрипсин (активна форма на химотрипсиногенот) и карбоскиполипептидаза. Една од најпознатите ендонуклеази е Cas9. Повеќето вакви прајмери ги отстрануваат ендонуклеази од фамилијата RNase H.

Поправката на неусогласени базни парови ја вршат група на посебни ендонуклеази. Познати се стотици рестрикциони ендонуклеази, од кои секоја напаѓа различни рестрикциони места. Трипсинот го активира химотрипсиногенот со раскинување на пептидната врска на позиција Arg15 - Ile16 при што се создава π-химотрипсин. Трипсинот е ензим со улога во варењето на храната, а фитатите ја намалуваат биорасположивоста на прехранбените минерали. Биохемиските реакции се главно контролирани од ензими. Многу ензими се состојат од протеин и непротеин (наречен кофактор). Имињата на овие ензими го одразуваат нивното потекло—првата буква од името доаѓа од родот на бактеријата, а втората и третата буква од видот на кој таа припаѓа. Најмалку 50 молибденови ензими се познати кај бактериите, растенијата и животните, иако само бактериски и цианобактериски ензими се вклучени во врзување на азот. Повеќето рестрикциони ендонуклеази ја сечат ДНК нееднакво, оставајќи комплементарни едноверижни завршетоци. Прокариотите ги разградуваат иРНК молекулите користејќи комбинација на повеќе рибонуклеази, како што се ендонуклеази, 3’ егзонуклеази и 5’ егзонуклеази. Многу ендонуклеази го сечат 'рбетот на ДНК во позиции кои не се директно спротивни една на друга. Од органските делови најмногу има протеини и ензими. Имињата на овие ензими не се најсоодветни. Не сите рестрикциони ендонуклеази прават симетрични засеци, како погоре опишаната "Hind"II. Плазмидите се мали екстрахромозомски ДНК молекули кои содржат гени за: ензими кои ги разградуваат невообичаените органски супстрати, ензими за стекнување резистенција кон антибиотици, ензими за синтеза на токсини кои ги убиваат другите бактерии, или ензими за фактори на вирулентност. Рестриктивните ензими (ензим „генски ножици“) се често користени ензими кои можат да ја сечат ДНК на специфични низи, давајќи предвидливи фрагменти од ДНК. Рестриктивните ензими (ензим „генски ножици“) се често користени ензими кои можат да ја сечат ДНК на специфични низи, давајќи предвидливи фрагменти од ДНК. Овие ензими се нарекуваат "трансмембрански ATPази". Во него се наоѓа рибонуклеинска киселина и различни ензими. Ротквичките се богати со ензими, минерални соли и витамини. Протеините и разградените продукти од пепсинското варење (албумози и пептони) под влијание на трипсинот се разградуваат до аминокиселини.Покрај трипсинот, во процесот на разградбата на протеините учествуваат уште два фермента: хипотрипсин (активна форма на химотрипсиногенот) и карбоскиполипептидаза. Гликозидите под дејство на ензимите глукозидази се хидролизиратт до глицидна компонента (глукон) и неглицидна компонента (аглукон). Трипсинот го активира химотрипсиногенот со раскинување на пептидната врска на позиција Arg15 - Ile16 при што се создава π-химотрипсин. Трипсинот е ензим со улога во варењето на храната, а фитатите ја намалуваат биорасположивоста на прехранбените минерали. Биохемиските реакции се главно контролирани од ензими. Многу ензими се состојат од протеин и непротеин (наречен кофактор). Имињата на овие ензими го одразуваат нивното потекло—првата буква од името доаѓа од родот на бактеријата, а втората и третата буква од видот на кој таа припаѓа. Најмалку 50 молибденови ензими се познати кај бактериите, растенијата и животните, иако само бактериски и цианобактериски ензими се вклучени во врзување на азот. Од органските делови најмногу има протеини и ензими. Имињата на овие ензими не се најсоодветни. Плазмидите се мали екстрахромозомски ДНК молекули кои содржат гени за: ензими кои ги разградуваат невообичаените органски супстрати, ензими за стекнување резистенција кон антибиотици, ензими за синтеза на токсини кои ги убиваат другите бактерии, или ензими за фактори на вирулентност. Рестриктивните ензими (ензим „генски ножици“) се често користени ензими кои можат да ја сечат ДНК на специфични низи, давајќи предвидливи фрагменти од ДНК. Рестриктивните ензими (ензим „генски ножици“) се често користени ензими кои можат да ја сечат ДНК на специфични низи, давајќи предвидливи фрагменти од ДНК. Овие ензими се нарекуваат "трансмембрански ATPази". Во него се наоѓа рибонуклеинска киселина и различни ензими. Ротквичките се богати со ензими, минерални соли и витамини. Три ензими се специфични и неопходни за оваа биосинтеза. Оксистероли се деривати на холестерол кои се произведуваат од слободните радикали или од ензими. DHEA се синтетизира од холестеролот со помош на два цитохром P450 ензими. Тука, катализатори се супстанци наречени ензими, кои се нарекуваат и биокатализатори. Некои ензими се селективни, а некои не. Овие ензими се среќаваат во бактериите и aрхеите и се дел од одбранбениот механизам на клетката против вируси. Се нарушува функцијата на различни ензими (ферменти), се појавува анемија Транспозицијата е катализирана од страна на неколку ензими транспозази. Селенските ензими се вклучени во малите редукциони молекули глутатион и тиоредоксин . Протеините и разградените продукти од пепсинското варење (албумози и пептони) под влијание на трипсинот се разградуваат до аминокиселини.Покрај трипсинот, во процесот на разградбата на протеините учествуваат уште два фермента: хипотрипсин (активна форма на химотрипсиногенот) и карбоскиполипептидаза. Тие имаат активности на протеази, липази, пероксидази, естерази, епоксид хидролази и дехалогенази. Орлистатот е заситен дериват на липстатинот, потентен природен инхибитор на панкреасните липази, изолиран од бактеријата "Streptomyces toxytricini". Трипсинот го активира химотрипсиногенот со раскинување на пептидната врска на позиција Arg15 - Ile16 при што се создава π-химотрипсин. Трипсинот е ензим со улога во варењето на храната, а фитатите ја намалуваат биорасположивоста на прехранбените минерали. Биохемиските реакции се главно контролирани од ензими. Многу ензими се состојат од протеин и непротеин (наречен кофактор). Имињата на овие ензими го одразуваат нивното потекло—првата буква од името доаѓа од родот на бактеријата, а втората и третата буква од видот на кој таа припаѓа. Најмалку 50 молибденови ензими се познати кај бактериите, растенијата и животните, иако само бактериски и цианобактериски ензими се вклучени во врзување на азот. Од органските делови најмногу има протеини и ензими. Имињата на овие ензими не се најсоодветни. Плазмидите се мали екстрахромозомски ДНК молекули кои содржат гени за: ензими кои ги разградуваат невообичаените органски супстрати, ензими за стекнување резистенција кон антибиотици, ензими за синтеза на токсини кои ги убиваат другите бактерии, или ензими за фактори на вирулентност. Рестриктивните ензими (ензим „генски ножици“) се често користени ензими кои можат да ја сечат ДНК на специфични низи, давајќи предвидливи фрагменти од ДНК. Рестриктивните ензими (ензим „генски ножици“) се често користени ензими кои можат да ја сечат ДНК на специфични низи, давајќи предвидливи фрагменти од ДНК. Овие ензими се нарекуваат "трансмембрански ATPази". Во него се наоѓа рибонуклеинска киселина и различни ензими. Ротквичките се богати со ензими, минерални соли и витамини. Три ензими се специфични и неопходни за оваа биосинтеза. Оксистероли се деривати на холестерол кои се произведуваат од слободните радикали или од ензими. DHEA се синтетизира од холестеролот со помош на два цитохром P450 ензими. Тука, катализатори се супстанци наречени ензими, кои се нарекуваат и биокатализатори. Некои ензими се селективни, а некои не. Овие ензими се среќаваат во бактериите и aрхеите и се дел од одбранбениот механизам на клетката против вируси. Се нарушува функцијата на различни ензими (ферменти), се појавува анемија Транспозицијата е катализирана од страна на неколку ензими транспозази.