Метална плоча е осветлена со ултравиолетова светлина, при што таа емитира електрони. Ако го намалиме интензитетот на светлината:
бројот на емитирани електрони се намалува, но максималната кинетичка енергија им останува константна. бројот на емитираните електрони и максималната кинетичка енергија се зголемуваат. не се менува ниту бројот на емитирани електрони, ниту нивната максимална кинетичка енергија. бројот на емитираните електрони и максималната кинетичка енергија се намалуваат.
A B C D
Зголемувањето на интензитетот на светлината на ниска-фреквенција само го сголемува бројот на возбудени електрони, не нивната енергија, затоа што енергијата на секој фотон останува ниска. Ако фотоните на светлината кои паѓаат на него се со доволна висока фреквенција (доволна енергија), ќе им даде на врзаните електрони доволно енергија да станат слободни електрони во полуспроводникот. Во 1902, Филип Ленард открил дека максималната можна енергија на исфрлен електрон е поврзана со фреквенцијата на светлината, а не со нејзиниот интензитет; ако фреквенцијата е многу мала, не се исфрлаат електрони, без разлика на интензитетот. Секундарната јонизација е процес на настанување на јони на кои делуваат електрони и јони кои настанале со примарна јонизација, ако притоа при нивното настанување се здобиле со доволно голема кинетичка енергија. Вжарената катода емитира електрони во вакуумот. Бета-честичка

Бета честичките се електрони со висока енергија, голема брзина или позитрони емитирани од одредени типови на радиоактивни Атомски јадра, како што е калиум-40. Возбудените електрони ја ослободуваат својата енергија во вид на фотони – светлина. Зажарената катода емитира електрони што ги привлекува анодата која е на повисок потенцијал од катодата. Кога заситени електрони и празнини се комбинираат се емитира фотон. Над прагот на фреквенцијата максималната кинетичка енергија на исфрлените фотоелектрони ќе зависи од фреквенцијата ан упадната светлина, но е независно од јачината на упадната светлина се до оној момент се додека јачината на светлината не е многу голема. Видливата светлина (и близу инфрацрвената светлина) се типично апсорбирани и емитирани од електрони во молекули и атоми кои се движат од едно енергетско ниво во друго. Со само два електрони во завршна фаза, вкупната кинетичка енергија на електроните ќе биде онолку колку што ќе биде разликата на поврзувачката енергија на почетното и крајното јадро. Електроните кои патуваат од катодата имаат доволна кинетичка енергија да го совладаат негативниот потенција на третата решетка, но секундарните електрони од анодата немаат и се враќаат на анодата. Електроните кои патуваат од катодата имаат доволна кинетичка енергија да го совладаат негативниот потенцијал на третата решетка, но секундарните електрони од анодата немаат и се враќаат на анодата. Електроните кои патуваат од катодата имаат доволна кинетичка енергија да го совладаат негативниот потенцијал на третата решетка, но секундарните електрони од анодата немаат и се враќаат на анодата. Повеќе интензивната светлина над прагот на фреквенцијата може да ослободи повеќе електрони но и износот на светлина под прагот на фреквенцијата може да ослободи електрони. На пример, нејасна поларна светлина и електрони со ниско ниво на енергија кои учествуваат во магнетните бури. Бројот на оддадените, односно примените електрони зависи од бројот на валентни електрони. Тој го искористил електронскиот акцелератор во МИТ со цел да започне пет electron runs, со електрони со кинетичка енергија меѓу 0.5 и 15 MeV. Побавните електрони само отскокнуваат од атомите на жива без да загубат значителен дел од својата брзина или кинетичка енергија. процесот на настанување на јони при дејство на електрони и јони кои се настанати преку примарна јонизација, ако при нивното настанувањето добиле доволно голема енергија. Во вакуумските цевки или електронските вакуум системи, катодата емитира слободни електрони. Веројатно, светлината исфрла електрони надвор од металот, со тоа што струјата тече. Одбиената светлина е комбинација на назад зрачење на сите електрони. Ако сега еден сјае со голем интензитет зрак на ниска-фреквенциска светлина врз ист метал, целото мноштво од електрони ќе бидат исфрнели; тие поседуваат иста ниска енергија. Зголемувањето на интензитетот на светлината на ниска-фреквенција само го сголемува бројот на возбудени електрони, не нивната енергија, затоа што енергијата на секој фотон останува ниска. Во 1902, Филип Ленард открил дека максималната можна енергија на исфрлен електрон е поврзана со фреквенцијата на светлината, а не со нејзиниот интензитет; ако фреквенцијата е многу мала, не се исфрлаат електрони, без разлика на интензитетот. Ако фотоните на светлината кои паѓаат на него се со доволна висока фреквенција (доволна енергија), ќе им даде на врзаните електрони доволно енергија да станат слободни електрони во полуспроводникот. Секундарната јонизација е процес на настанување на јони на кои делуваат електрони и јони кои настанале со примарна јонизација, ако притоа при нивното настанување се здобиле со доволно голема кинетичка енергија. Вжарената катода емитира електрони во вакуумот. Возбудените електрони ја ослободуваат својата енергија во вид на фотони – светлина. Кога заситени електрони и празнини се комбинираат се емитира фотон. Зажарената катода емитира електрони што ги привлекува анодата која е на повисок потенцијал од катодата. Со само два електрони во завршна фаза, вкупната кинетичка енергија на електроните ќе биде онолку колку што ќе биде разликата на поврзувачката енергија на почетното и крајното јадро. На пример, нејасна поларна светлина и електрони со ниско ниво на енергија кои учествуваат во магнетните бури. Тој го искористил електронскиот акцелератор во МИТ со цел да започне пет electron runs, со електрони со кинетичка енергија меѓу 0.5 и 15 MeV. Бројот на оддадените, односно примените електрони зависи од бројот на валентни електрони. процесот на настанување на јони при дејство на електрони и јони кои се настанати преку примарна јонизација, ако при нивното настанувањето добиле доволно голема енергија. Побавните електрони само отскокнуваат од атомите на жива без да загубат значителен дел од својата брзина или кинетичка енергија. Во вакуумските цевки или електронските вакуум системи, катодата емитира слободни електрони. Веројатно, светлината исфрла електрони надвор од металот, со тоа што струјата тече. Над прагот на фреквенцијата максималната кинетичка енергија на исфрлените фотоелектрони ќе зависи од фреквенцијата ан упадната светлина, но е независно од јачината на упадната светлина се до оној момент се додека јачината на светлината не е многу голема. Одбиената светлина е комбинација на назад зрачење на сите електрони. Ако сега еден сјае со голем интензитет зрак на ниска-фреквенциска светлина врз ист метал, целото мноштво од електрони ќе бидат исфрнели; тие поседуваат иста ниска енергија. Другата електрода, наречена анода, се држи на далеку пониска температура, поради што, за разлика од катодата, не емитира електрони. Потоа подготвеното се изложува на ултравиолетова светлина минувајќи низ перфорирана маска во сад со смола што се суши на светлината. Јодот има електронска конфигурација на [Kr] 4d105s25p5 , при што седумте електрони во петтата и најоддалечената школка се нејзините валентни електрони. Електроните кои патуваат од катодата имаат доволна кинетичка енергија да го совладаат негативниот потенција на третата решетка, но секундарните електрони од анодата немаат и се враќаат на анодата. Електроните кои патуваат од катодата имаат доволна кинетичка енергија да го совладаат негативниот потенцијал на третата решетка, но секундарните електрони од анодата немаат и се враќаат на анодата. Електроните кои патуваат од катодата имаат доволна кинетичка енергија да го совладаат негативниот потенцијал на третата решетка, но секундарните електрони од анодата немаат и се враќаат на анодата. Зголемувањето на интензитетот на светлината на ниска-фреквенција само го сголемува бројот на возбудени електрони, не нивната енергија, затоа што енергијата на секој фотон останува ниска. Во 1902, Филип Ленард открил дека максималната можна енергија на исфрлен електрон е поврзана со фреквенцијата на светлината, а не со нејзиниот интензитет; ако фреквенцијата е многу мала, не се исфрлаат електрони, без разлика на интензитетот. Ако фотоните на светлината кои паѓаат на него се со доволна висока фреквенција (доволна енергија), ќе им даде на врзаните електрони доволно енергија да станат слободни електрони во полуспроводникот. Сепак, не се откриени ниту други миони, електрони, фотони или хадрони. Секундарната јонизација е процес на настанување на јони на кои делуваат електрони и јони кои настанале со примарна јонизација, ако притоа при нивното настанување се здобиле со доволно голема кинетичка енергија. Вжарената катода емитира електрони во вакуумот. Бета-честичка

Бета честичките се електрони со висока енергија, голема брзина или позитрони емитирани од одредени типови на радиоактивни Атомски јадра, како што е калиум-40. Возбудените електрони ја ослободуваат својата енергија во вид на фотони – светлина. Не се користат ниту четки ниту лизгачки прстени, со што се намалува бројот на делови. Зажарената катода емитира електрони што ги привлекува анодата која е на повисок потенцијал од катодата. Кога заситени електрони и празнини се комбинираат се емитира фотон. Другата електрода, наречена анода, се држи на далеку пониска температура, поради што, за разлика од катодата, не емитира електрони. Видливата светлина (и близу инфрацрвената светлина) се типично апсорбирани и емитирани од електрони во молекули и атоми кои се движат од едно енергетско ниво во друго. Светлината, која ја емитира искрата, не доаѓа од струјата на самите електрони, туку од материјалната средина која зрачи флуоресцентно како реакција на судририте на електроните. Според ова, топлината произведена од некои електрони кои го удирале алуминумскиот диск била мерена со помош на калориметрија со цел да се добие нивната кинетичка енергија директно – овие резултати се усогласувале со очекуваната енергија до границата од 10% грешка. Во 1902 година, Филип Ленард открил дека енергијата на овие исфрлени електрони не зависи од интензитетот на влезната светлина, туку од нејзината фреквенција. Со само два електрони во завршна фаза, вкупната кинетичка енергија на електроните ќе биде онолку колку што ќе биде разликата на поврзувачката енергија на почетното и крајното јадро. На тоа, кралот Ѓураѓ одговорил дека не само што не ги дава војводите, туку ниту Каица не го менува за четирите банови, заедно со нивната земја. На пример, нејасна поларна светлина и електрони со ниско ниво на енергија кои учествуваат во магнетните бури. Бројот на оддадените, односно примените електрони зависи од бројот на валентни електрони. Тој го искористил електронскиот акцелератор во МИТ со цел да започне пет electron runs, со електрони со кинетичка енергија меѓу 0.5 и 15 MeV. Ова го менува интензитетот на електронскиот сноп и со тоа се скенира светлината на точката. Па така, ако смртта е едноставно престанување, тогаш таа не може да биде ниту добра, ниту зла. Бројот 1 не е ниту прост ниту сложен број. andigena}-, првобитниот компир од перуанските Анди, е во циклусот на светлината што им е потребна: додека перуанскиот подвид е прилагоден на кратки денови, не цвета, ниту произведува корен ако премногу е изложен на светлина, подвидот -{tuberosum}- бара многу светлина. Зголемувањето на интензитетот на светлината на ниска-фреквенција само го сголемува бројот на возбудени електрони, не нивната енергија, затоа што енергијата на секој фотон останува ниска. Во 1902, Филип Ленард открил дека максималната можна енергија на исфрлен електрон е поврзана со фреквенцијата на светлината, а не со нејзиниот интензитет; ако фреквенцијата е многу мала, не се исфрлаат електрони, без разлика на интензитетот. Ако фотоните на светлината кои паѓаат на него се со доволна висока фреквенција (доволна енергија), ќе им даде на врзаните електрони доволно енергија да станат слободни електрони во полуспроводникот. Секундарната јонизација е процес на настанување на јони на кои делуваат електрони и јони кои настанале со примарна јонизација, ако притоа при нивното настанување се здобиле со доволно голема кинетичка енергија. Вжарената катода емитира електрони во вакуумот. Возбудените електрони ја ослободуваат својата енергија во вид на фотони – светлина. Кога заситени електрони и празнини се комбинираат се емитира фотон. Зажарената катода емитира електрони што ги привлекува анодата која е на повисок потенцијал од катодата. Со само два електрони во завршна фаза, вкупната кинетичка енергија на електроните ќе биде онолку колку што ќе биде разликата на поврзувачката енергија на почетното и крајното јадро. На пример, нејасна поларна светлина и електрони со ниско ниво на енергија кои учествуваат во магнетните бури. Тој го искористил електронскиот акцелератор во МИТ со цел да започне пет electron runs, со електрони со кинетичка енергија меѓу 0.5 и 15 MeV. Бројот на оддадените, односно примените електрони зависи од бројот на валентни електрони. процесот на настанување на јони при дејство на електрони и јони кои се настанати преку примарна јонизација, ако при нивното настанувањето добиле доволно голема енергија. Побавните електрони само отскокнуваат од атомите на жива без да загубат значителен дел од својата брзина или кинетичка енергија. Во вакуумските цевки или електронските вакуум системи, катодата емитира слободни електрони. Веројатно, светлината исфрла електрони надвор од металот, со тоа што струјата тече. Над прагот на фреквенцијата максималната кинетичка енергија на исфрлените фотоелектрони ќе зависи од фреквенцијата ан упадната светлина, но е независно од јачината на упадната светлина се до оној момент се додека јачината на светлината не е многу голема. Одбиената светлина е комбинација на назад зрачење на сите електрони. Ако сега еден сјае со голем интензитет зрак на ниска-фреквенциска светлина врз ист метал, целото мноштво од електрони ќе бидат исфрнели; тие поседуваат иста ниска енергија. Другата електрода, наречена анода, се држи на далеку пониска температура, поради што, за разлика од катодата, не емитира електрони. Потоа подготвеното се изложува на ултравиолетова светлина минувајќи низ перфорирана маска во сад со смола што се суши на светлината. Јодот има електронска конфигурација на [Kr] 4d105s25p5 , при што седумте електрони во петтата и најоддалечената школка се нејзините валентни електрони. Електроните кои патуваат од катодата имаат доволна кинетичка енергија да го совладаат негативниот потенција на третата решетка, но секундарните електрони од анодата немаат и се враќаат на анодата. Електроните кои патуваат од катодата имаат доволна кинетичка енергија да го совладаат негативниот потенцијал на третата решетка, но секундарните електрони од анодата немаат и се враќаат на анодата. Електроните кои патуваат од катодата имаат доволна кинетичка енергија да го совладаат негативниот потенцијал на третата решетка, но секундарните електрони од анодата немаат и се враќаат на анодата.