Егзоцитозата  претставува:
соединување на материи во клетката. изнесување на материи од клетката. внесување на материи во клетката. разградување на материи во клетката.
A B C D
Разликуваме:

При едноцитоза клетката обично ги прима неопхподните хранливи материи, а при егзоцитозата одделува материи кои се произдводи од животната активност, кои пак можат да бидат непотребни и треба да се исфрлат надвор од клетката или мозажат да бидат неопходни за други клетки (како ензими, хормони и др.). Процесот на внесување на такви материи во клетката е наречен ендоцитоза, а изнесувањето од клетката е наречен егзоцитоза. Кај прокариотите, импортерите посредуваат во внесувањето на хранливи материи (нутриенси) во клетката. Овие леукопласти се поврзани со секундарната синтеза на органски материи и нивно складирање во клетката како резервни материи. Јајце клетката и донор – клетката се спојуваат поради додадените материи кои се залепени за клеточните мембрани. Во текот на браздењето, ембрионот ги користи хранливите материи складирани во јајце клетката. Неутралните масни материи се важни резервни материи во клетката, кои по потрба се разградуваат и вклучуваат во клеточниот метаболизам. Бидејќи плазмалемата ја одделува клетката од нејзината околина, преку неа се одвиваат сите размени на материи и информации меѓу клетката и околината. Цитоплазмата е во постојано кружно движење во клетката, со што ги снабдува другите органели со потребните материи. Зависно од потребата на клетката, таа е пропуслива за едни материи, а истовремено непропуслива за други. Во лизозомите се разградуваат материи што во клетката се наоѓаат како нерастворливи честички или во облик на цели капки. Оваа особина на мембраната и овозможува на клетката да врши селекција на материи кои ќе бидат внесени во неа. Овие материи се од голема важност за животот на клетката, а истовремено тие го одржуваат нејзиниот тургор. Вакуолите, воедно, служат и за исфрлање на непотребните материи од клетката, а тоа е застапено кај едноклеточните организми. Во одредени услови, со лизозомите клетката ги разградува и сопствените, остарени или непотребни органели или натрупани резервни хранливи материи. Егзоцитозата е особено карактеристична за поголемиот број жлездени клетки (со што се овозможува излачување на секретот надвор од клетката) и за клетките на крвните капилари (каде обезбедува исхрана на клетките и отсранување на крајните продукти и метаболизмот). Органските материи во клетката постојано се разложуваат во присуство на кислород, при што се добива јаглерод диоксид, енергија, вода и штетни материи, кои ако не се отстранат од организмот можат да предизвикаат труење. ABC импортерите во клетката внесуваат разни молекули, како што се: хранливи материи, биосинтетски прекурсори, витамини, метални јони; додека ABC експортерите изнесуваат од клетката стероли, липиди, ксенобиотици и голем број на примарни и секундарни метаболити. Денес, реакциите на контролирано соединување немаат резултирано во самоодржливо контролирано соединување. Генотоксичност

Генотоксичноста претставува процес во кој се оштетува генетскиот материјал во клетката. Ова се постигнува со образување на фрагмозом, кој претставува напречен слој на цитоплазма кој ја пресекува клетката во пределот на рамнината каде подоцна ќе се подели клетката. Анјонот на мевалонската киселина, кој претставува нејзината доминантна форма во клетката, е познат како "мевалонат". Загадување

Загадување претставува внесување на нови и некарактеристични материи во животната средина, како и зголемување на нивото на нормалната концентрација на веќе постоечките материи во истата. Трансмембранските ATPази служат за внес на многу од неопходните метаболити за клеточниот метаболизам, како и за изнесување на отпадни материи и токсини надвор од клетката. Во клетката, јаглехидратите се јавуваат како главен извор на енергија, а претставуваат и важен градбен материјал на клеточните структури и лесно можат да се складираат како резервни материи. Трансмембранските ATPази служат за внес на многу од неопходните метаболити за клеточниот метаболизам, како и за изнесување на отпадни материи и токсини надвор од клетката. Разликуваме:

При едноцитоза клетката обично ги прима неопхподните хранливи материи, а при егзоцитозата одделува материи кои се произдводи од животната активност, кои пак можат да бидат непотребни и треба да се исфрлат надвор од клетката или мозажат да бидат неопходни за други клетки (како ензими, хормони и др.). Една група на транспортери учествуваат во процесот на изнесување на протеини од клетката (пр. Процесот на внесување на такви материи во клетката е наречен ендоцитоза, а изнесувањето од клетката е наречен егзоцитоза. Јајце клетката и донор – клетката се спојуваат поради додадените материи кои се залепени за клеточните мембрани. Овие леукопласти се поврзани со секундарната синтеза на органски материи и нивно складирање во клетката како резервни материи. Бидејќи плазмалемата ја одделува клетката од нејзината околина, преку неа се одвиваат сите размени на материи и информации меѓу клетката и околината. Кај прокариотите, импортерите посредуваат во внесувањето на хранливи материи (нутриенси) во клетката. Неутралните масни материи се важни резервни материи во клетката, кои по потрба се разградуваат и вклучуваат во клеточниот метаболизам. Во текот на браздењето, ембрионот ги користи хранливите материи складирани во јајце клетката. Зависно од потребата на клетката, таа е пропуслива за едни материи, а истовремено непропуслива за други. Овие материи се од голема важност за животот на клетката, а истовремено тие го одржуваат нејзиниот тургор. Вакуолите, воедно, служат и за исфрлање на непотребните материи од клетката, а тоа е застапено кај едноклеточните организми. Егзоцитозата е особено карактеристична за поголемиот број жлездени клетки (со што се овозможува излачување на секретот надвор од клетката) и за клетките на крвните капилари (каде обезбедува исхрана на клетките и отсранување на крајните продукти и метаболизмот). Оваа особина на мембраната и овозможува на клетката да врши селекција на материи кои ќе бидат внесени во неа. Цитоплазмата е во постојано кружно движење во клетката, со што ги снабдува другите органели со потребните материи. Во лизозомите се разградуваат материи што во клетката се наоѓаат како нерастворливи честички или во облик на цели капки. Органските материи во клетката постојано се разложуваат во присуство на кислород, при што се добива јаглерод диоксид, енергија, вода и штетни материи, кои ако не се отстранат од организмот можат да предизвикаат труење. ABC импортерите во клетката внесуваат разни молекули, како што се: хранливи материи, биосинтетски прекурсори, витамини, метални јони; додека ABC експортерите изнесуваат од клетката стероли, липиди, ксенобиотици и голем број на примарни и секундарни метаболити. Во одредени услови, со лизозомите клетката ги разградува и сопствените, остарени или непотребни органели или натрупани резервни хранливи материи. Генотоксичност

Генотоксичноста претставува процес во кој се оштетува генетскиот материјал во клетката. Кај еукариотите, идентификувани се повеќе патишта за изнесување на иРНК од јадрото. Еукариотските организми не поседуваат импортери, но тие поседуваат експортери, кои се присутни и кај прокариотите, а функционираат како пумпи кои исфрлаат токсични материи и лекови од клетката. студена или сува сезона), зимзеленоста претставува прилагодување на ниските количества на хранливи материи. Ова се постигнува со образување на фрагмозом, кој претставува напречен слој на цитоплазма кој ја пресекува клетката во пределот на рамнината каде подоцна ќе се подели клетката. Процесот на внесување на такви материи во клетката е наречен ендоцитоза, а изнесувањето од клетката е наречен егзоцитоза. Разликуваме:

При едноцитоза клетката обично ги прима неопхподните хранливи материи, а при егзоцитозата одделува материи кои се произдводи од животната активност, кои пак можат да бидат непотребни и треба да се исфрлат надвор од клетката или мозажат да бидат неопходни за други клетки (како ензими, хормони и др.). Загадување

Загадување претставува внесување на нови и некарактеристични материи во животната средина, како и зголемување на нивото на нормалната концентрација на веќе постоечките материи во истата. Кај прокариотите, импортерите посредуваат во внесувањето на хранливи материи (нутриенси) во клетката. Овие леукопласти се поврзани со секундарната синтеза на органски материи и нивно складирање во клетката како резервни материи. Јајце клетката и донор – клетката се спојуваат поради додадените материи кои се залепени за клеточните мембрани. Во текот на браздењето, ембрионот ги користи хранливите материи складирани во јајце клетката. Неутралните масни материи се важни резервни материи во клетката, кои по потрба се разградуваат и вклучуваат во клеточниот метаболизам. Бидејќи плазмалемата ја одделува клетката од нејзината околина, преку неа се одвиваат сите размени на материи и информации меѓу клетката и околината. Цитоплазмата е во постојано кружно движење во клетката, со што ги снабдува другите органели со потребните материи. Зависно од потребата на клетката, таа е пропуслива за едни материи, а истовремено непропуслива за други. Во лизозомите се разградуваат материи што во клетката се наоѓаат како нерастворливи честички или во облик на цели капки. Оваа особина на мембраната и овозможува на клетката да врши селекција на материи кои ќе бидат внесени во неа. Овие материи се од голема важност за животот на клетката, а истовремено тие го одржуваат нејзиниот тургор. Вакуолите, воедно, служат и за исфрлање на непотребните материи од клетката, а тоа е застапено кај едноклеточните организми. Загадување на воздухот

Под загадување на воздухот се подразбира внесување на нови некарактеристични физички, хемиски и биолошки материи во [Атмосфера|атмосферскиот] воздух или промена на одамна веќе присутните концентрации на овие материи во животната средина. Во одредени услови, со лизозомите клетката ги разградува и сопствените, остарени или непотребни органели или натрупани резервни хранливи материи. Тетовирањето претставува внесување на боја во на кожата, слојот на кожното ткивото под епидермот. Егзоцитозата е особено карактеристична за поголемиот број жлездени клетки (со што се овозможува излачување на секретот надвор од клетката) и за клетките на крвните капилари (каде обезбедува исхрана на клетките и отсранување на крајните продукти и метаболизмот). Органските материи во клетката постојано се разложуваат во присуство на кислород, при што се добива јаглерод диоксид, енергија, вода и штетни материи, кои ако не се отстранат од организмот можат да предизвикаат труење. ABC импортерите во клетката внесуваат разни молекули, како што се: хранливи материи, биосинтетски прекурсори, витамини, метални јони; додека ABC експортерите изнесуваат од клетката стероли, липиди, ксенобиотици и голем број на примарни и секундарни метаболити. Генотоксичност

Генотоксичноста претставува процес во кој се оштетува генетскиот материјал во клетката. Ова се постигнува со образување на фрагмозом, кој претставува напречен слој на цитоплазма кој ја пресекува клетката во пределот на рамнината каде подоцна ќе се подели клетката. Анјонот на мевалонската киселина, кој претставува нејзината доминантна форма во клетката, е познат како "мевалонат". Трансмембранските ATPази служат за внес на многу од неопходните метаболити за клеточниот метаболизам, како и за изнесување на отпадни материи и токсини надвор од клетката. Разликуваме:

При едноцитоза клетката обично ги прима неопхподните хранливи материи, а при егзоцитозата одделува материи кои се произдводи од животната активност, кои пак можат да бидат непотребни и треба да се исфрлат надвор од клетката или мозажат да бидат неопходни за други клетки (како ензими, хормони и др.). Брзото разградување на иРНК со AU-богатите елементи претставува критичен механизам за спречување на прекумерна продукција на потентни цитокини во клетката. Амонијакот се создава преку разградување на материи од животните и растенијата, како и фекалните материи. Материите добиени со внатреклеточното разградување навлегуваат во цитоплазмата и се користат од клетката. Спротивно на ова, лизогенскиот циклус не резултира со директно разградување на клетката домаќин. Во овој момент тие го поттикнуваат размножувачкиот циклус кој резултира со разградување на клетката-домаќин. Фазите може да се ослободат преку разградување на клетката или, во неколку случаи, преку пупење. Процесот на внесување на такви материи во клетката е наречен ендоцитоза, а изнесувањето од клетката е наречен егзоцитоза. Кај прокариотите, импортерите посредуваат во внесувањето на хранливи материи (нутриенси) во клетката. Овие леукопласти се поврзани со секундарната синтеза на органски материи и нивно складирање во клетката како резервни материи. Јајце клетката и донор – клетката се спојуваат поради додадените материи кои се залепени за клеточните мембрани. Во текот на браздењето, ембрионот ги користи хранливите материи складирани во јајце клетката. Неутралните масни материи се важни резервни материи во клетката, кои по потрба се разградуваат и вклучуваат во клеточниот метаболизам. Ваквото лесно и брзо разградување на хранливите материи се должи на присуството на специфични материи во дигестивните сокови, наречени ферменти.Ферментите од дигестивниот тракт се делат на три групи. Метанот се создава со разградување на мртвите органски материи во мочуриштата и со разложување на органскиот отпад во безкислородни услови. Метанот се создава со разградување на мртвите органски материи во мочуриштата и со разложување на органскиот отпад во безкислородни услови. Бидејќи плазмалемата ја одделува клетката од нејзината околина, преку неа се одвиваат сите размени на материи и информации меѓу клетката и околината. Цитоплазмата е во постојано кружно движење во клетката, со што ги снабдува другите органели со потребните материи. Зависно од потребата на клетката, таа е пропуслива за едни материи, а истовремено непропуслива за други. Во лизозомите се разградуваат материи што во клетката се наоѓаат како нерастворливи честички или во облик на цели капки. Оваа особина на мембраната и овозможува на клетката да врши селекција на материи кои ќе бидат внесени во неа. Овие материи се од голема важност за животот на клетката, а истовремено тие го одржуваат нејзиниот тургор. Вакуолите, воедно, служат и за исфрлање на непотребните материи од клетката, а тоа е застапено кај едноклеточните организми. Освен тоа некои материи од храната или некои продукти на нејзиното разградување, дејствуваат врз лигавицата во желудникот што доведува до продукција и ослободување на хормонот гастрин. Во митохондриите се врши аеробното разградување на материите и се ослободува енергија што се преобразува пред се во ATP, како погоден облик што клетката може да го користи.