Конзулите и сенаторите во Рим биле избирани од редовите на:
патрициите. евпатридите. слободните селани. хелотите.
A B C D
Патриции

Патрициите биле први жители на Рим и ја имале сета власт во свои раце. Конзулите, кога биле со војска во невоени услови, биле заштитени од ликторите, кои биле стационирани околу шаторите на конзулите. Конзулите морале да работат со Сенатот кој првично бил советодавно тело за благородништвото или патрициите, но неговата голема моќ се зголемила. Епископите биле избирани од страна на синодот. Од нивните редови биле избирани конзули и сенатори. Од нивните редови биле избирани конзули и сенатори. Од нивните редови биле избирани конзули и сенатори. Патријците носеле сандали со црвена и портокалова боја, сенаторите носеле обувки со кафеава боја, конзулите со бела боја, а војниците носеле тешки и големи чизми. На нејзиното чело се наоѓале двајца конзули, кое ги избирало народното собрание а било од редовите на патрициите, со мандат од една година. Понекогаш преторот имал команда над војската, а додека конзулите биле отсутни од Рим заедно со војската, преторот во градот ги извршувал нивните задачи. По овој пораз, сенатот им ја одземал командата на конзулите и ги повикал назад во Рим. Тие биле избирани на мали групи од по десет членови. По двомесечно отсуство се вратил во Рим и на сенаторите кусо им реферирал: „Господа, таму нема никаков пат“. Тие биле избирани од страна на центуриските собранија и имале мандат од една година. Од 855 година, германските кралеви и цареви биле избирани во Франкфурт и крунисани во Ахен. Нивните команданти биле именувани како капетани и биле избирани од угледни мажи од црногорските и брдските племиња. До 1946, гувернерите биле избирани на секои две години. Од нив, пет биле избирани од граѓани, а пет од африканските субјекти. Во Древна Кина дипломатите биле највнимателно избирани - секогаш биле од аристократско потекло, благородни мажи натоварени со одговорност и доверба. Пејсажите биле најчесто избирани за Големата изложба на германска уметност. На пр., во Стар Рим, само на сенаторите им било дозволено да носат облека со тиријан виолетова (англ.Tyrian purple). Во Рим, сенаторите го убиваат Цезар, а во заверата активно учествува Октавија, а Клеопатра мора да замине во Египет. Сенатот добил многу поголемо значење, а неговите одлуки биле задолжителни и за конзулите. Пред Првата светска војна двајцата градоналници биле избирани на едногодишен мандат. Свеченоста завршила така што Петрарка изрецитирал еден свој сонет во чест на Рим, а потоа им се заблагодарил на сенаторите и на народот. Конзулите, кога биле со војска во невоени услови, биле заштитени од ликторите, кои биле стационирани околу шаторите на конзулите. Епископите биле избирани од страна на синодот. Од нивните редови биле избирани конзули и сенатори. Од нивните редови биле избирани конзули и сенатори. Од нивните редови биле избирани конзули и сенатори. Патријците носеле сандали со црвена и портокалова боја, сенаторите носеле обувки со кафеава боја, конзулите со бела боја, а војниците носеле тешки и големи чизми. Понекогаш преторот имал команда над војската, а додека конзулите биле отсутни од Рим заедно со војската, преторот во градот ги извршувал нивните задачи. По овој пораз, сенатот им ја одземал командата на конзулите и ги повикал назад во Рим. Тие биле избирани на мали групи од по десет членови. По двомесечно отсуство се вратил во Рим и на сенаторите кусо им реферирал: „Господа, таму нема никаков пат“. Тие биле избирани од страна на центуриските собранија и имале мандат од една година. Од 855 година, германските кралеви и цареви биле избирани во Франкфурт и крунисани во Ахен. Нивните команданти биле именувани како капетани и биле избирани од угледни мажи од црногорските и брдските племиња. До 1946, гувернерите биле избирани на секои две години. Од нив, пет биле избирани од граѓани, а пет од африканските субјекти. Во Древна Кина дипломатите биле највнимателно избирани - секогаш биле од аристократско потекло, благородни мажи натоварени со одговорност и доверба. Пејсажите биле најчесто избирани за Големата изложба на германска уметност. На пр., во Стар Рим, само на сенаторите им било дозволено да носат облека со тиријан виолетова (англ.Tyrian purple). Во Рим, сенаторите го убиваат Цезар, а во заверата активно учествува Октавија, а Клеопатра мора да замине во Египет. Сенатот добил многу поголемо значење, а неговите одлуки биле задолжителни и за конзулите. Пред Првата светска војна двајцата градоналници биле избирани на едногодишен мандат. Свеченоста завршила така што Петрарка изрецитирал еден свој сонет во чест на Рим, а потоа им се заблагодарил на сенаторите и на народот. Од 1939 година, играчите на ТУЛ биле избирани во националниот тим и конечно во 1956 година сериите на ТУЛ и на Фудбалската асоцијација биле соединети. Имињата на кралските наследници во Средниот век се засновале на стриктни правила и грижливо биле избирани. По традиција во Германија, епископските кнезови на Вирцбург биле често избирани и на други верски кнежевства. Од нив најбројни биле слободните селани, потоа војните занаетчии и војници собрани од градовите. Конзулите, кога биле со војска во невоени услови, биле заштитени од ликторите, кои биле стационирани околу шаторите на конзулите. Додека градовите сакале мирна завршница без силно влијание на било кого, Дитмаршаните биле повеќе за автономија на слободните селани. Епископите биле избирани од страна на синодот. Од нивните редови биле избирани конзули и сенатори. Од нивните редови биле избирани конзули и сенатори. Од нивните редови биле избирани конзули и сенатори. Патријците носеле сандали со црвена и портокалова боја, сенаторите носеле обувки со кафеава боја, конзулите со бела боја, а војниците носеле тешки и големи чизми. Понекогаш преторот имал команда над војската, а додека конзулите биле отсутни од Рим заедно со војската, преторот во градот ги извршувал нивните задачи. Најголемиот дел од населението го сочинувале слободните селани, а ропството не било многу масовно. Ова ја засенило низата феудални обиди да се освои област на слободни селани, алармантен сигнал за Дитмаршаните и слободните селани во другите мочуришта во областа. По овој пораз, сенатот им ја одземал командата на конзулите и ги повикал назад во Рим. Тие биле избирани на мали групи од по десет членови. По двомесечно отсуство се вратил во Рим и на сенаторите кусо им реферирал: „Господа, таму нема никаков пат“. Тие биле избирани од страна на центуриските собранија и имале мандат од една година. Од 855 година, германските кралеви и цареви биле избирани во Франкфурт и крунисани во Ахен. Нивните команданти биле именувани како капетани и биле избирани од угледни мажи од црногорските и брдските племиња. Во 1559 година се случила последната освета помеѓу данскиот крал и Дитмаршаните кога слободните селани биле приморани да се откажат од нивната политичка и верска автономија; биле освоени од грофот Јохан Ранцау од Штајнбург, еден од најдобрите стратези во тоа време. До 1946, гувернерите биле избирани на секои две години. Во Стар Египет немало многу робови, земјата ја обработувале слободните селани, а пирамидите ги граделе слободни работници. Во 1554 година, Ханзиното собрание потврдило дека слободните селани од Дитмаршен не можат да бидат сметани за еднакви со трговците од слободните градови, но сепак се притени да ги уживаат поволностите на Ханзата. Од нив, пет биле избирани од граѓани, а пет од африканските субјекти. И покрај тоа, во редовите на „слободните Французи“ важеше за предавник, па еден приврзаник на Де Гол изврши атентат врз него. Во Древна Кина дипломатите биле највнимателно избирани - секогаш биле од аристократско потекло, благородни мажи натоварени со одговорност и доверба. Пејсажите биле најчесто избирани за Големата изложба на германска уметност. Конзулите, кога биле со војска во невоени услови, биле заштитени од ликторите, кои биле стационирани околу шаторите на конзулите. Хелотите биле робови, сопственост на државата и немале никакви права. Епископите биле избирани од страна на синодот. Од нивните редови биле избирани конзули и сенатори. Од нивните редови биле избирани конзули и сенатори. Од нивните редови биле избирани конзули и сенатори. Патријците носеле сандали со црвена и портокалова боја, сенаторите носеле обувки со кафеава боја, конзулите со бела боја, а војниците носеле тешки и големи чизми. Понекогаш преторот имал команда над војската, а додека конзулите биле отсутни од Рим заедно со војската, преторот во градот ги извршувал нивните задачи. По овој пораз, сенатот им ја одземал командата на конзулите и ги повикал назад во Рим. Тие биле избирани на мали групи од по десет членови. По двомесечно отсуство се вратил во Рим и на сенаторите кусо им реферирал: „Господа, таму нема никаков пат“. Тие биле избирани од страна на центуриските собранија и имале мандат од една година. Од 855 година, германските кралеви и цареви биле избирани во Франкфурт и крунисани во Ахен. Нивните команданти биле именувани како капетани и биле избирани од угледни мажи од црногорските и брдските племиња. До 1946, гувернерите биле избирани на секои две години. Од нив, пет биле избирани од граѓани, а пет од африканските субјекти. Во Древна Кина дипломатите биле највнимателно избирани - секогаш биле од аристократско потекло, благородни мажи натоварени со одговорност и доверба. Пејсажите биле најчесто избирани за Големата изложба на германска уметност. На пр., во Стар Рим, само на сенаторите им било дозволено да носат облека со тиријан виолетова (англ.Tyrian purple). Во Рим, сенаторите го убиваат Цезар, а во заверата активно учествува Октавија, а Клеопатра мора да замине во Египет. Сенатот добил многу поголемо значење, а неговите одлуки биле задолжителни и за конзулите. Пред Првата светска војна двајцата градоналници биле избирани на едногодишен мандат. Според Тукидид, во договорот кој ставил крај на востанието на хелотите од 464 п.н.е. Свеченоста завршила така што Петрарка изрецитирал еден свој сонет во чест на Рим, а потоа им се заблагодарил на сенаторите и на народот. Од 1939 година, играчите на ТУЛ биле избирани во националниот тим и конечно во 1956 година сериите на ТУЛ и на Фудбалската асоцијација биле соединети.