Рецепторите кои ги детектираат промените на концентрациите на различните материи во крвта (на CO 2 , глукоза, водородни јони и др.) се нарекуваат:
терморецептори. механорецептори. осморецептори. хеморецептори.
A B C D
Тие ја регулираат концентрацијата на водородни јони во крвта, кои ја намалуваат вредноста на pH во крвта, како директна последица на зголемената концентрација на јаглероден диоксид. Покрај тоа што хемоглобинот како пуфер спречува да не дојде до промена на концентрацијата на водородни јони во крвта, тој исто така еден дел од CO го сврзува за глобинот, давајќи карбаминохемоглобин:

Во белите дробови, со дејството на посилната киселина оксихемоглобин на карбаминохемоглобинот, се ослободува CO од неговата молекула и тој преминува во хемоглобин. трајно зголемување на нивото на глукоза во крвта. Во биологијата, процеси кои се одвиваат со расејување се: преносот на O и CO меѓу алвеолите и капиларите (во системот за дишење), транспортот на истите материи меѓу клетката и капиларите и др. Земањето на хранливи материи од почвата се постигнува со катјонска размена, при која влакната од корењата пумпаат водородни јони (Х) во почвата низ протонски пумпи. Гликемија

Гликемија е концетрација на глукоза во крвта. Со зголемување на концентрацијата на CO во ткивата, кое е проследено и со зголемување на концентрацијата на водородни јони, поволно влијае, покрај намалениот pO, на ослободување на кислородот од оксихемоглобинот. • "Миксери": Голема група на состојки кои ги ублажуваат промените на парфемот помеѓу различните “слоеви” или основи. Пред да биде третиран се јавуваат високи нивоа на глукоза во крвта. Во зависност од видот на стимулацијата, рецепторите може да бидат "хеморецептори, механорецептори, терморецептори, фоторецептори и електрорецептори".механорецептоатите и фоторецоаптоарите се групирани во групи на клетки (група на ткива и органи) каде што сетилните влакна се групираат нерв (група на нервни влакна)кои ги пренесуваат дразбите до мозокот. Неговата функција е зголемување на концентрацијата на глукоза во крвта (хипергликемија). Со други зборови, неутрализацијата е комбинација на водородни јони H и хидроксидни јони OH (или оксид јони O) при која се формира молекула на вода HO. Концентрациите на цинкот на ниско ниво од 2 ppm негативно влијаат врз количината на кислород што рибата може да ја носи во крвта. Хидрониумот е јон кој се добива од водна молекула во присуство на водородни јони. Ризикот за појава на намалена концентрација на глукоза во крвта е низок. Витално значење во контролата на респирацијата имаат хеморецепторите, кои, слично како и рецепторите за вкус и мирис, се чувствителни на одредени материи растворени во телесна течност. Со јонизирање на неутралните молекули настануваат позитивни јони и слободни електрони, кои се нарекуваат јонски пар. Обратно, при зголемено трошење глукоген и глукоза во клетките глукогенот од црн дроб се мобилизира и се добива глукоза која поминува низ крвта. Овие штетни и непотребни материи, крвта ги носи до органите за излачување бубрезите преку кои се излачуваат надвор од организмот. Атеросклероза е стеснување на артериите со таложење на масни материи, отпадните материи кои стигнале преку крвта, наслаги од калциум и фибрин, во внатрешноста на артериит. Хеморецепторите во продолжениот мозок, каротидните артерии и аортата го детектираат нивото на јаглероден диоксид во крвта. Во крвта, концентрацијата на О глукозата и аминокиселините е поголема, отколку во меѓуклеточната течност, па затоа овие материи дифундираат во меѓуклеточната течност, додека CO, амонјакот и уреата дифундираат во спротивен правец. Плацентата го произведува плацентарниот лактоген којшто ги стимулира липолизата и масната киселина, конзервирајќи глукоза во крвта за фетусот. Глукагонот има спротивно, антагонистичко дејство од инсулинот врз концентрацијата на глукоза во крвта. Неорганските материи (јони) се застапени во крвната плазма со 0.1%. Тие ја регулираат концентрацијата на водородни јони во крвта, кои ја намалуваат вредноста на pH во крвта, како директна последица на зголемената концентрација на јаглероден диоксид. Покрај тоа што хемоглобинот како пуфер спречува да не дојде до промена на концентрацијата на водородни јони во крвта, тој исто така еден дел од CO го сврзува за глобинот, давајќи карбаминохемоглобин:

Во белите дробови, со дејството на посилната киселина оксихемоглобин на карбаминохемоглобинот, се ослободува CO од неговата молекула и тој преминува во хемоглобин. трајно зголемување на нивото на глукоза во крвта. Во биологијата, процеси кои се одвиваат со расејување се: преносот на O и CO меѓу алвеолите и капиларите (во системот за дишење), транспортот на истите материи меѓу клетката и капиларите и др. Земањето на хранливи материи од почвата се постигнува со катјонска размена, при која влакната од корењата пумпаат водородни јони (Х) во почвата низ протонски пумпи. Гликемија

Гликемија е концетрација на глукоза во крвта. Со зголемување на концентрацијата на CO во ткивата, кое е проследено и со зголемување на концентрацијата на водородни јони, поволно влијае, покрај намалениот pO, на ослободување на кислородот од оксихемоглобинот. • "Миксери": Голема група на состојки кои ги ублажуваат промените на парфемот помеѓу различните “слоеви” или основи. Пред да биде третиран се јавуваат високи нивоа на глукоза во крвта. Неговата функција е зголемување на концентрацијата на глукоза во крвта (хипергликемија). Со други зборови, неутрализацијата е комбинација на водородни јони H и хидроксидни јони OH (или оксид јони O) при која се формира молекула на вода HO. Концентрациите на цинкот на ниско ниво од 2 ppm негативно влијаат врз количината на кислород што рибата може да ја носи во крвта. Хидрониумот е јон кој се добива од водна молекула во присуство на водородни јони. Во зависност од видот на стимулацијата, рецепторите може да бидат "хеморецептори, механорецептори, терморецептори, фоторецептори и електрорецептори".механорецептоатите и фоторецоаптоарите се групирани во групи на клетки (група на ткива и органи) каде што сетилните влакна се групираат нерв (група на нервни влакна)кои ги пренесуваат дразбите до мозокот. Ризикот за појава на намалена концентрација на глукоза во крвта е низок. Витално значење во контролата на респирацијата имаат хеморецепторите, кои, слично како и рецепторите за вкус и мирис, се чувствителни на одредени материи растворени во телесна течност. Со јонизирање на неутралните молекули настануваат позитивни јони и слободни електрони, кои се нарекуваат јонски пар. Обратно, при зголемено трошење глукоген и глукоза во клетките глукогенот од црн дроб се мобилизира и се добива глукоза која поминува низ крвта. Овие штетни и непотребни материи, крвта ги носи до органите за излачување бубрезите преку кои се излачуваат надвор од организмот. Атеросклероза е стеснување на артериите со таложење на масни материи, отпадните материи кои стигнале преку крвта, наслаги од калциум и фибрин, во внатрешноста на артериит. Хеморецепторите во продолжениот мозок, каротидните артерии и аортата го детектираат нивото на јаглероден диоксид во крвта. Во крвта, концентрацијата на О глукозата и аминокиселините е поголема, отколку во меѓуклеточната течност, па затоа овие материи дифундираат во меѓуклеточната течност, додека CO, амонјакот и уреата дифундираат во спротивен правец. Плацентата го произведува плацентарниот лактоген којшто ги стимулира липолизата и масната киселина, конзервирајќи глукоза во крвта за фетусот. Глукагонот има спротивно, антагонистичко дејство од инсулинот врз концентрацијата на глукоза во крвта. Неорганските материи (јони) се застапени во крвната плазма со 0.1%. Тие ја регулираат концентрацијата на водородни јони во крвта, кои ја намалуваат вредноста на pH во крвта, како директна последица на зголемената концентрација на јаглероден диоксид. Покрај тоа што хемоглобинот како пуфер спречува да не дојде до промена на концентрацијата на водородни јони во крвта, тој исто така еден дел од CO го сврзува за глобинот, давајќи карбаминохемоглобин:

Во белите дробови, со дејството на посилната киселина оксихемоглобин на карбаминохемоглобинот, се ослободува CO од неговата молекула и тој преминува во хемоглобин. трајно зголемување на нивото на глукоза во крвта. Во биологијата, процеси кои се одвиваат со расејување се: преносот на O и CO меѓу алвеолите и капиларите (во системот за дишење), транспортот на истите материи меѓу клетката и капиларите и др. Земањето на хранливи материи од почвата се постигнува со катјонска размена, при која влакната од корењата пумпаат водородни јони (Х) во почвата низ протонски пумпи. Гликемија

Гликемија е концетрација на глукоза во крвта. Со зголемување на концентрацијата на CO во ткивата, кое е проследено и со зголемување на концентрацијата на водородни јони, поволно влијае, покрај намалениот pO, на ослободување на кислородот од оксихемоглобинот. • "Миксери": Голема група на состојки кои ги ублажуваат промените на парфемот помеѓу различните “слоеви” или основи. Пред да биде третиран се јавуваат високи нивоа на глукоза во крвта. Неговата функција е зголемување на концентрацијата на глукоза во крвта (хипергликемија). Со други зборови, неутрализацијата е комбинација на водородни јони H и хидроксидни јони OH (или оксид јони O) при која се формира молекула на вода HO. Концентрациите на цинкот на ниско ниво од 2 ppm негативно влијаат врз количината на кислород што рибата може да ја носи во крвта. Хидрониумот е јон кој се добива од водна молекула во присуство на водородни јони. Ризикот за појава на намалена концентрација на глукоза во крвта е низок. Витално значење во контролата на респирацијата имаат хеморецепторите, кои, слично како и рецепторите за вкус и мирис, се чувствителни на одредени материи растворени во телесна течност. Со јонизирање на неутралните молекули настануваат позитивни јони и слободни електрони, кои се нарекуваат јонски пар. Обратно, при зголемено трошење глукоген и глукоза во клетките глукогенот од црн дроб се мобилизира и се добива глукоза која поминува низ крвта. Овие штетни и непотребни материи, крвта ги носи до органите за излачување бубрезите преку кои се излачуваат надвор од организмот. Атеросклероза е стеснување на артериите со таложење на масни материи, отпадните материи кои стигнале преку крвта, наслаги од калциум и фибрин, во внатрешноста на артериит. Хеморецепторите во продолжениот мозок, каротидните артерии и аортата го детектираат нивото на јаглероден диоксид во крвта. Во крвта, концентрацијата на О глукозата и аминокиселините е поголема, отколку во меѓуклеточната течност, па затоа овие материи дифундираат во меѓуклеточната течност, додека CO, амонјакот и уреата дифундираат во спротивен правец. Плацентата го произведува плацентарниот лактоген којшто ги стимулира липолизата и масната киселина, конзервирајќи глукоза во крвта за фетусот. Глукагонот има спротивно, антагонистичко дејство од инсулинот врз концентрацијата на глукоза во крвта. Неорганските материи (јони) се застапени во крвната плазма со 0.1%. Атоми, молекули или јони кои сочинуваат цврсти материи може да се организираат на уредна повторувачка шема, или нередовно. Истите хеморецептори го детектираат нивото на јаглероден диоксид во крвта на ист начин како кај дишењето (опишано во претходната секција). Тие ја регулираат концентрацијата на водородни јони во крвта, кои ја намалуваат вредноста на pH во крвта, како директна последица на зголемената концентрација на јаглероден диоксид. Покрај тоа што хемоглобинот како пуфер спречува да не дојде до промена на концентрацијата на водородни јони во крвта, тој исто така еден дел од CO го сврзува за глобинот, давајќи карбаминохемоглобин:

Во белите дробови, со дејството на посилната киселина оксихемоглобин на карбаминохемоглобинот, се ослободува CO од неговата молекула и тој преминува во хемоглобин. трајно зголемување на нивото на глукоза во крвта. Во биологијата, процеси кои се одвиваат со расејување се: преносот на O и CO меѓу алвеолите и капиларите (во системот за дишење), транспортот на истите материи меѓу клетката и капиларите и др. Земањето на хранливи материи од почвата се постигнува со катјонска размена, при која влакната од корењата пумпаат водородни јони (Х) во почвата низ протонски пумпи. Гликемија

Гликемија е концетрација на глукоза во крвта. Со зголемување на концентрацијата на CO во ткивата, кое е проследено и со зголемување на концентрацијата на водородни јони, поволно влијае, покрај намалениот pO, на ослободување на кислородот од оксихемоглобинот. • "Миксери": Голема група на состојки кои ги ублажуваат промените на парфемот помеѓу различните “слоеви” или основи. Пред да биде третиран се јавуваат високи нивоа на глукоза во крвта. Неговата функција е зголемување на концентрацијата на глукоза во крвта (хипергликемија). Со други зборови, неутрализацијата е комбинација на водородни јони H и хидроксидни јони OH (или оксид јони O) при која се формира молекула на вода HO. Концентрациите на цинкот на ниско ниво од 2 ppm негативно влијаат врз количината на кислород што рибата може да ја носи во крвта. Хидрониумот е јон кој се добива од водна молекула во присуство на водородни јони. Ризикот за појава на намалена концентрација на глукоза во крвта е низок. Во зависност од видот на стимулацијата, рецепторите може да бидат "хеморецептори, механорецептори, терморецептори, фоторецептори и електрорецептори".механорецептоатите и фоторецоаптоарите се групирани во групи на клетки (група на ткива и органи) каде што сетилните влакна се групираат нерв (група на нервни влакна)кои ги пренесуваат дразбите до мозокот. Витално значење во контролата на респирацијата имаат хеморецепторите, кои, слично како и рецепторите за вкус и мирис, се чувствителни на одредени материи растворени во телесна течност. Со јонизирање на неутралните молекули настануваат позитивни јони и слободни електрони, кои се нарекуваат јонски пар. Обратно, при зголемено трошење глукоген и глукоза во клетките глукогенот од црн дроб се мобилизира и се добива глукоза која поминува низ крвта. Овие штетни и непотребни материи, крвта ги носи до органите за излачување бубрезите преку кои се излачуваат надвор од организмот. Атеросклероза е стеснување на артериите со таложење на масни материи, отпадните материи кои стигнале преку крвта, наслаги од калциум и фибрин, во внатрешноста на артериит. Хеморецепторите во продолжениот мозок, каротидните артерии и аортата го детектираат нивото на јаглероден диоксид во крвта. Во крвта, концентрацијата на О глукозата и аминокиселините е поголема, отколку во меѓуклеточната течност, па затоа овие материи дифундираат во меѓуклеточната течност, додека CO, амонјакот и уреата дифундираат во спротивен правец. Плацентата го произведува плацентарниот лактоген којшто ги стимулира липолизата и масната киселина, конзервирајќи глукоза во крвта за фетусот. Глукагонот има спротивно, антагонистичко дејство од инсулинот врз концентрацијата на глукоза во крвта.