Наелектризирана честица се движи со дадена брзина и притоа влегува во простор во кој владее магнетно поле. Силата со која магнетното поле дејствува на честицата се вика:
Амперова сила. Лоренцова сила. Њутнова сила. Ленцова сила.
A B C D
Амперова сила

Амперова сила претставува силата со која магнетното поле му дејствува на спроводник со струја. Доколку наелектиризираната честица е позитивно наелектризирана, силата на дејствување и забрзување на таа честица ќе бидат во насока на електричното поле, а вредноста на силата која дејствува, е одредена со величина на наелектрисзирање на честицата и вредноста на електричното поле. Компонентата на магнатната сила од Лоренцовата сила се прикажува како силата која дејствува на жицата носител на струјата во магнетното поле. Во електриката и магнетизмот, силата што се вложува на движење на наелектризираната честичка во магнетно поле B е дадена со:

F=qV x B

Насоката на векторскиот производ може да се најде со примена на десната рака како што следува:


На пример, за позитивно наелектризирана честичка која се движи кон север, во област каде што магнетното поле покажува кон запад, резултантната сила покажува нагоре. Силата F дејствува на електричен полнеж "q" со моментална брзина v, под дејство на надворешно електрично поле E и магнетно поле B, се определува со:

каде × е векторски производ. Силата, дејствувајќи врз движењето во магнетното поле се нарекува Лоренцова сила. Магнетно поле има индукција од 1Т ако тоа поле дејствува со сила од 1N на спроводник низ кој тече струја со јачина од 1А, при што спроводникот е поставен нормално на насоката на магнетното поле. Ако честичка со полнеж "q" се движи со брзина v во присуство на електрично поле E и магнетно поле B, при што на исттот ќе делува сила:

(во SI единици). Различните записи на оваа основна формула ги опишуваат магнетните сили на жицата преносител на електричната струја (понекогаш наречена "Лапласова струја"), електромоторната сила во жичена намотка која се движи низ магнетно поле (опфатено со Фарадеевиот закон за индукција), и силата на наелектризирана честичка, која можно е да се движи со брзина блиска до брзината на светлината (релативистички овлик на Лоренцовата сила). Спроводник кој се движи во однос на магнетно поле развива eлектромоторна сила (ЕМС) во неа (Фарадеевиот закон). Силата со која дејствува "I" на блискиот полнеж "q" со брзина v е:

каде B(r) е магнетното поле, кое пак е определено од "I" преку Био-Саваровиот закон:

Општо гледано магнетното поле не се запазува, и поради тоа не може да се запише како скаларен потенцијал. Бидејќи плазмата може да се движи само по линиите на магнетното поле, меѓупланетарното магнетно поле првенствено се растегнува далеку од Сонцето. Како што атомот поминува низ хомогеното магнетно поле, моментот на сила во магнетното поле влијае на електронскиот дипол се додека неговата позиција не се совпадне со правецот на посилното поле. Промената во електричното поле создава магнетно поле и промените во магнетното поле создаваат електрична енергија. SI силата на магнетното поле се мери со тесли (ознака Т). Магнетомоторна сила

Магнетомоторна сила - сила која ја произведува магнетното поле на електромагнетите. Поимот „магнетно поле“ се однесува на две различни векторска полиња, означени со H и B. Величината formula_1 се нарекува „напон на магнетното поле“. Индуцираниот напон ℇ во магнетното поле "B" под дејство на проводната течност која се движи со брзина "v" се определува со:

каде ℓ е растојанието меѓу електродите на магнетниот текометар. Додека електичните полиња во плазмите се често мали поради високата спроводливост , електричното поле поврзано со плазмата што се движи во магнетно поле е дадено од formula_15 (каде formula_16 е електрично поле,formula_17 е брзината, formula_18 е магнетното поле), и не засегнато од Дебиевиот штит. Кога нема електрично поле силата зависи од брзината и насоката на магнетното поле. Сè започнало од  едноставното прашање: „Ако на спроводник низ кој тече струја  дејствува магнетно поле и го придвижува, не е ли можно и обратното - со движење на спроводник во магнетно поле, во спроводникот да се создаде електромоторна сила и низ него да протече струја. Теоретски гледано, при периодот на промена на поларитетот на магнетното поле, што се случувало повеќе пати во историјата на Земјата, додека едниот магнетен пол престанува да дејствува и додека другиот почне да дејствува, Земјата немала магнетно поле. Го определува магнетното поле кое е поврзано со определена струја, или пак струјата е поврзана со одредено магнетно поле. Честичка со набој од 1 кулон што минува низ магнетно поле од 1 тесла со брзина од 1 метар во секунда нормално на полето се соочува со сила од 1 њутн (Лоренцов закон за силата). Магнетната индукција претставува сила со која магнетното поле дејствува на спроводник со должина 1m и низ кој тече струја од 1 А, кога спроводникот е поставен нормално на магнетните силови линии. Доколку наелектиризираната честица е позитивно наелектризирана, силата на дејствување и забрзување на таа честица ќе бидат во насока на електричното поле, а вредноста на силата која дејствува, е одредена со величина на наелектрисзирање на честицата и вредноста на електричното поле. Силата, дејствувајќи врз движењето во магнетното поле се нарекува Лоренцова сила. Амперова сила

Амперова сила претставува силата со која магнетното поле му дејствува на спроводник со струја. Компонентата на магнатната сила од Лоренцовата сила се прикажува како силата која дејствува на жицата носител на струјата во магнетното поле. Во електриката и магнетизмот, силата што се вложува на движење на наелектризираната честичка во магнетно поле B е дадена со:

F=qV x B

Насоката на векторскиот производ може да се најде со примена на десната рака како што следува:


На пример, за позитивно наелектризирана честичка која се движи кон север, во област каде што магнетното поле покажува кон запад, резултантната сила покажува нагоре. Силата F дејствува на електричен полнеж "q" со моментална брзина v, под дејство на надворешно електрично поле E и магнетно поле B, се определува со:

каде × е векторски производ. Магнетно поле има индукција од 1Т ако тоа поле дејствува со сила од 1N на спроводник низ кој тече струја со јачина од 1А, при што спроводникот е поставен нормално на насоката на магнетното поле. Ако честичка со полнеж "q" се движи со брзина v во присуство на електрично поле E и магнетно поле B, при што на исттот ќе делува сила:

(во SI единици). Различните записи на оваа основна формула ги опишуваат магнетните сили на жицата преносител на електричната струја (понекогаш наречена "Лапласова струја"), електромоторната сила во жичена намотка која се движи низ магнетно поле (опфатено со Фарадеевиот закон за индукција), и силата на наелектризирана честичка, која можно е да се движи со брзина блиска до брзината на светлината (релативистички овлик на Лоренцовата сила). Спроводник кој се движи во однос на магнетно поле развива eлектромоторна сила (ЕМС) во неа (Фарадеевиот закон). Силата со која дејствува "I" на блискиот полнеж "q" со брзина v е:

каде B(r) е магнетното поле, кое пак е определено од "I" преку Био-Саваровиот закон:

Општо гледано магнетното поле не се запазува, и поради тоа не може да се запише како скаларен потенцијал. Бидејќи плазмата може да се движи само по линиите на магнетното поле, меѓупланетарното магнетно поле првенствено се растегнува далеку од Сонцето. Како што атомот поминува низ хомогеното магнетно поле, моментот на сила во магнетното поле влијае на електронскиот дипол се додека неговата позиција не се совпадне со правецот на посилното поле. Промената во електричното поле создава магнетно поле и промените во магнетното поле создаваат електрична енергија. SI силата на магнетното поле се мери со тесли (ознака Т). При примерот со Фарадеевиот диск, дискот се ротира во постојано магнетно поле нормално на дискот, со што се предизвикува проток на струја во радијалниот крак поради постоењето на Лоренцова сила. Магнетомоторна сила

Магнетомоторна сила - сила која ја произведува магнетното поле на електромагнетите. Посебен закон на природата, наречен Лоренцова сила, опишува како електричното и магнетното поле делуваат на наелектризираните честички и електричните струи. Поимот „магнетно поле“ се однесува на две различни векторска полиња, означени со H и B. Величината formula_1 се нарекува „напон на магнетното поле“. Индуцираниот напон ℇ во магнетното поле "B" под дејство на проводната течност која се движи со брзина "v" се определува со:

каде ℓ е растојанието меѓу електродите на магнетниот текометар. Додека електичните полиња во плазмите се често мали поради високата спроводливост , електричното поле поврзано со плазмата што се движи во магнетно поле е дадено од formula_15 (каде formula_16 е електрично поле,formula_17 е брзината, formula_18 е магнетното поле), и не засегнато од Дебиевиот штит. Кога нема електрично поле силата зависи од брзината и насоката на магнетното поле. Сè започнало од  едноставното прашање: „Ако на спроводник низ кој тече струја  дејствува магнетно поле и го придвижува, не е ли можно и обратното - со движење на спроводник во магнетно поле, во спроводникот да се создаде електромоторна сила и низ него да протече струја. Теоретски гледано, при периодот на промена на поларитетот на магнетното поле, што се случувало повеќе пати во историјата на Земјата, додека едниот магнетен пол престанува да дејствува и додека другиот почне да дејствува, Земјата немала магнетно поле. Го определува магнетното поле кое е поврзано со определена струја, или пак струјата е поврзана со одредено магнетно поле. Доколку наелектиризираната честица е позитивно наелектризирана, силата на дејствување и забрзување на таа честица ќе бидат во насока на електричното поле, а вредноста на силата која дејствува, е одредена со величина на наелектрисзирање на честицата и вредноста на електричното поле. Амперова сила

Амперова сила претставува силата со која магнетното поле му дејствува на спроводник со струја. Компонентата на магнатната сила од Лоренцовата сила се прикажува како силата која дејствува на жицата носител на струјата во магнетното поле. Во електриката и магнетизмот, силата што се вложува на движење на наелектризираната честичка во магнетно поле B е дадена со:

F=qV x B

Насоката на векторскиот производ може да се најде со примена на десната рака како што следува:


На пример, за позитивно наелектризирана честичка која се движи кон север, во област каде што магнетното поле покажува кон запад, резултантната сила покажува нагоре. Силата F дејствува на електричен полнеж "q" со моментална брзина v, под дејство на надворешно електрично поле E и магнетно поле B, се определува со:

каде × е векторски производ. Силата, дејствувајќи врз движењето во магнетното поле се нарекува Лоренцова сила. Магнетно поле има индукција од 1Т ако тоа поле дејствува со сила од 1N на спроводник низ кој тече струја со јачина од 1А, при што спроводникот е поставен нормално на насоката на магнетното поле. Ако честичка со полнеж "q" се движи со брзина v во присуство на електрично поле E и магнетно поле B, при што на исттот ќе делува сила:

(во SI единици). Различните записи на оваа основна формула ги опишуваат магнетните сили на жицата преносител на електричната струја (понекогаш наречена "Лапласова струја"), електромоторната сила во жичена намотка која се движи низ магнетно поле (опфатено со Фарадеевиот закон за индукција), и силата на наелектризирана честичка, која можно е да се движи со брзина блиска до брзината на светлината (релативистички овлик на Лоренцовата сила). Спроводник кој се движи во однос на магнетно поле развива eлектромоторна сила (ЕМС) во неа (Фарадеевиот закон). Силата со која дејствува "I" на блискиот полнеж "q" со брзина v е:

каде B(r) е магнетното поле, кое пак е определено од "I" преку Био-Саваровиот закон:

Општо гледано магнетното поле не се запазува, и поради тоа не може да се запише како скаларен потенцијал. Бидејќи плазмата може да се движи само по линиите на магнетното поле, меѓупланетарното магнетно поле првенствено се растегнува далеку од Сонцето. Како што атомот поминува низ хомогеното магнетно поле, моментот на сила во магнетното поле влијае на електронскиот дипол се додека неговата позиција не се совпадне со правецот на посилното поле. Промената во електричното поле создава магнетно поле и промените во магнетното поле создаваат електрична енергија. SI силата на магнетното поле се мери со тесли (ознака Т). Магнетомоторна сила

Магнетомоторна сила - сила која ја произведува магнетното поле на електромагнетите. Поимот „магнетно поле“ се однесува на две различни векторска полиња, означени со H и B. Величината formula_1 се нарекува „напон на магнетното поле“. Индуцираниот напон ℇ во магнетното поле "B" под дејство на проводната течност која се движи со брзина "v" се определува со:

каде ℓ е растојанието меѓу електродите на магнетниот текометар. Додека електичните полиња во плазмите се често мали поради високата спроводливост , електричното поле поврзано со плазмата што се движи во магнетно поле е дадено од formula_15 (каде formula_16 е електрично поле,formula_17 е брзината, formula_18 е магнетното поле), и не засегнато од Дебиевиот штит. Кога нема електрично поле силата зависи од брзината и насоката на магнетното поле. Сè започнало од  едноставното прашање: „Ако на спроводник низ кој тече струја  дејствува магнетно поле и го придвижува, не е ли можно и обратното - со движење на спроводник во магнетно поле, во спроводникот да се создаде електромоторна сила и низ него да протече струја. Теоретски гледано, при периодот на промена на поларитетот на магнетното поле, што се случувало повеќе пати во историјата на Земјата, додека едниот магнетен пол престанува да дејствува и додека другиот почне да дејствува, Земјата немала магнетно поле. Го определува магнетното поле кое е поврзано со определена струја, или пак струјата е поврзана со одредено магнетно поле. Честичка со набој од 1 кулон што минува низ магнетно поле од 1 тесла со брзина од 1 метар во секунда нормално на полето се соочува со сила од 1 њутн (Лоренцов закон за силата). Магнетната индукција претставува сила со која магнетното поле дејствува на спроводник со должина 1m и низ кој тече струја од 1 А, кога спроводникот е поставен нормално на магнетните силови линии. Доколку наелектиризираната честица е позитивно наелектризирана, силата на дејствување и забрзување на таа честица ќе бидат во насока на електричното поле, а вредноста на силата која дејствува, е одредена со величина на наелектрисзирање на честицата и вредноста на електричното поле. Амперова сила

Амперова сила претставува силата со која магнетното поле му дејствува на спроводник со струја. Компонентата на магнатната сила од Лоренцовата сила се прикажува како силата која дејствува на жицата носител на струјата во магнетното поле. Во електриката и магнетизмот, силата што се вложува на движење на наелектризираната честичка во магнетно поле B е дадена со:

F=qV x B

Насоката на векторскиот производ може да се најде со примена на десната рака како што следува:


На пример, за позитивно наелектризирана честичка која се движи кон север, во област каде што магнетното поле покажува кон запад, резултантната сила покажува нагоре. Силата F дејствува на електричен полнеж "q" со моментална брзина v, под дејство на надворешно електрично поле E и магнетно поле B, се определува со:

каде × е векторски производ. Силата, дејствувајќи врз движењето во магнетното поле се нарекува Лоренцова сила. Магнетно поле има индукција од 1Т ако тоа поле дејствува со сила од 1N на спроводник низ кој тече струја со јачина од 1А, при што спроводникот е поставен нормално на насоката на магнетното поле. Ако честичка со полнеж "q" се движи со брзина v во присуство на електрично поле E и магнетно поле B, при што на исттот ќе делува сила:

(во SI единици). Различните записи на оваа основна формула ги опишуваат магнетните сили на жицата преносител на електричната струја (понекогаш наречена "Лапласова струја"), електромоторната сила во жичена намотка која се движи низ магнетно поле (опфатено со Фарадеевиот закон за индукција), и силата на наелектризирана честичка, која можно е да се движи со брзина блиска до брзината на светлината (релативистички овлик на Лоренцовата сила). Спроводник кој се движи во однос на магнетно поле развива eлектромоторна сила (ЕМС) во неа (Фарадеевиот закон). Силата со која дејствува "I" на блискиот полнеж "q" со брзина v е:

каде B(r) е магнетното поле, кое пак е определено од "I" преку Био-Саваровиот закон:

Општо гледано магнетното поле не се запазува, и поради тоа не може да се запише како скаларен потенцијал. Бидејќи плазмата може да се движи само по линиите на магнетното поле, меѓупланетарното магнетно поле првенствено се растегнува далеку од Сонцето. Како што атомот поминува низ хомогеното магнетно поле, моментот на сила во магнетното поле влијае на електронскиот дипол се додека неговата позиција не се совпадне со правецот на посилното поле. Промената во електричното поле создава магнетно поле и промените во магнетното поле создаваат електрична енергија. SI силата на магнетното поле се мери со тесли (ознака Т). Магнетомоторна сила

Магнетомоторна сила - сила која ја произведува магнетното поле на електромагнетите. Поимот „магнетно поле“ се однесува на две различни векторска полиња, означени со H и B. Величината formula_1 се нарекува „напон на магнетното поле“. Индуцираниот напон ℇ во магнетното поле "B" под дејство на проводната течност која се движи со брзина "v" се определува со:

каде ℓ е растојанието меѓу електродите на магнетниот текометар. Додека електичните полиња во плазмите се често мали поради високата спроводливост , електричното поле поврзано со плазмата што се движи во магнетно поле е дадено од formula_15 (каде formula_16 е електрично поле,formula_17 е брзината, formula_18 е магнетното поле), и не засегнато од Дебиевиот штит. Кога нема електрично поле силата зависи од брзината и насоката на магнетното поле. Сè започнало од  едноставното прашање: „Ако на спроводник низ кој тече струја  дејствува магнетно поле и го придвижува, не е ли можно и обратното - со движење на спроводник во магнетно поле, во спроводникот да се создаде електромоторна сила и низ него да протече струја. Теоретски гледано, при периодот на промена на поларитетот на магнетното поле, што се случувало повеќе пати во историјата на Земјата, додека едниот магнетен пол престанува да дејствува и додека другиот почне да дејствува, Земјата немала магнетно поле. Го определува магнетното поле кое е поврзано со определена струја, или пак струјата е поврзана со одредено магнетно поле. Честичка со набој од 1 кулон што минува низ магнетно поле од 1 тесла со брзина од 1 метар во секунда нормално на полето се соочува со сила од 1 њутн (Лоренцов закон за силата). Магнетната индукција претставува сила со која магнетното поле дејствува на спроводник со должина 1m и низ кој тече струја од 1 А, кога спроводникот е поставен нормално на магнетните силови линии.