Денатурирање на протеините е процес при кој доаѓа до:
промена на природната конфигурација на протеинската молекула. значителна промена на физичките својства на протеините, но не и на хемиските својства. разложување на посложените протеини во прости протеини. изолација и пречистување на протеините од нивните смеси.
A B C D
Квартерна структура е тродимензионална конфигурација на протеинската молекула која содржи неколку независни полипептидни синџири. Терцијарна структура на белковините

Терцијарна структура на белковините (протеините) е тродимензионалната форма на протеинската молекула. Репликација е сложен процес при кој од една молекула ана ДНК се добиваат два. Значи, при индуцирање на струја доаѓа до временска промена на магнетниот тек. Хемиските промени (хемиска реакција или хемиски процес) се таков вид на промени при кои доаѓа до промена на составот на супстанцата, при заемодејство со други супстанци или под надворешни влијанија. Секундарната структура на протеините ја создаваат водородните врски помеѓу водородните атоми од амино групите и кислородните атоми од карбоксилните групи, кои влегуваат во состав на пептидниот 'рбет на протеинската молекула. Доаѓа до промена на запад. Генетската рекомбинација е процес при кој една од ДНК веригите се сече, а потоа се прилепува за крајот на друга молекула на ДНК. Секундарните структури густо се спакувани во јадрото на протеинската молекула каде владее хидрофобна средина. Структура на белковините

Структура на белковините (протеините) е тродимензионалниот распоред на атомите на полипептидната молекула. Од друга страна, макромолекуларното натрупување може негативно да влијае на процесот на правилно склопување на протеините, бидејќи доведува до зголемување на протеинската агрегација. Протеините настануваат при реакција на кондензација, во текот на која аминокиселините губат една молекула на вода и меѓусебно градат пептидни врски. Транслацијата е процес на синтеза на полипептиди (протеини) од страна на рибозомот, при кој се користи молекула на иРНК добиена од ДНК со процесот на транскрипција во клеточното јадро. На тој начин доаѓа до промена на цените на акциите, а со тоа и до промена на нивните приноси. Оплодување

Оплодување (фертилизација) — процес при којшто доаѓа до фузија (спојување) на женската (јајце клетка) и машката (сперматозоид) гамета. Во подводната акустика прекршувањето претставува закривување на звучен бран при што доаѓа до промена на неговата брзина при премин од еден во друг регион. Белковински домен

Белковински (протеински) домен е сочуван дел од дадена протеинска секвенца и терциерна структура, кој може да постои, функционира и еволуира независно од остатокот на протеинската молекула. При овој модел, ензимската молекула ја менува својата форма со приближување до супстратната молекула. Подоцна доаѓа до промена на клупата, и наместо долгогодишниот тренер Никола Вучиниќ доаѓа Михајло Обрадовиќ. Поддржувачите на дискретниот карактер на природата на фитоценозите сметаат дека заедниците еволуираат како целина, при што доаѓа до коадаптација на растенијата и зголемување на стабилноста на заедницата, односно доаѓа до "природна селекција на заедницата", аналогно на природната селекција кај организмите. При недоволно ладење материјата во јадрото на реакторот може да почне да се топи, односно доаѓа до процес наречен „"meltdown"“. Полимеризација

Полимеризација — процес во кој доаѓа до сврзување на поголем број помали молекули (мономери), при што се образуваат големи молекули (полимери), без да се добиваат други производи. На 5 јуни 1950 година доаѓа до последната промена на оваа влада. Секундарна структура на белковините

Секундарна структура на белковините (протеините) — тродимензионална форма на "локални сегменти" од белковинската молекула. Ова има свои граници бидејќи при многу големи анодни отпори доаѓа до изобличување и промена на карактеристиките на цевката заради намалување на анодниот напон. Физички промени, пак, се такви промени на една супстанца при кои не доаѓа до промена на нејзиниот состав, туку се менуваат физичките својства или нивните вредности. Поларноста има големо значење во физичките и хемиските својства на органските соединенија. Начинот на кој атомите се сврзани меѓусебно има силно влијание врз физичките и хемиските својства на супстанциите. Карактеристични физички својства се:

Физичките својства не зависат од големината на примерокот. Хемиски модифицирани електроди се електроди кои имаат свои површини кои се хемиски модифицирани за промена на физичките, хемиските, електрохемиските, оптичките, електричните и транспортните својства на електродата. Молекуларна физика

Молекуларна физика е изучување на физичките својства на молекулите, хемиските врски помеѓу атомите , како и на молекуларната динамика. За разлика од хемиското, термалното загадување резултира со промена на физичките својства на водата. Едафски фактори кои ги опфаќаат физичките, хемиските и биолошките својства на земјиштето и ѕидовите на кои се развива земјиштето. Сите нуклеински киселини (и ДНК и РНК) функционираат заедно (поврзано) во пренесувањето на наследните својства и во процесот синтеза на протеините. Физичките својства на пропионската киселина се измеѓу физичките својства на помалите карбоксилни киселини, како мравјата и оцетната киселина, и поголемите масни киселини. Море

Mоре — водна повшина на Земјата, која е во меѓусебна врска со останати водни површини еднакви или слични по физичките и хемиските својства. Хемиските својства на радерфордиумот се карактеризираат само делумно. Хемиските промени (хемиска реакција или хемиски процес) се таков вид на промени при кои доаѓа до промена на составот на супстанцата, при заемодејство со други супстанци или под надворешни влијанија. Физичките и магнетните својства на производот зависат од суровините, но обично се пониски со магнетна јачина и личат на пластика во нивните физички својства. Иако ова не ја менува секвенцата, може да влијае на хемиските својства на секвенцата. Физичките својства на јаглеродот варираат од формата на алтропот. Мозлиевиот закон оправдува многу концепти во хемијата подредувајќи ги хемиските елементи во периодниот систем на елементите по логичен редослед базиран на физичките својства. Рендгенската кристалографија и калориметријата покажуваат дека не постои општ механизам кој го опишува дејството на температурната промена на функциите и структурата на протеините. Додавање на дифенилцин во алдехид
Органската хемија на цинкот (органоцинк) е наука за соединенија кои содржат јаглерод-цинкови врски и ги опишува физичките својства, синтезата и хемиските реакции. Во периодниот систем, се наоѓа десно од actinide californium, лево од actinide fermium и под лантанидниот холмиум со кој има многу сличности во физичките и хемиските својства. Ова е аналогно на физичките својства на мозокот што резултираат со ментална состојба. Овој правец сметал дека еволуцијата е адаптивен процес основан на сеопштите својства на живите суштества - ,наследување на стекнатите својства‘‘. Бројот на протоните во јадрото ги определува хемиските својства на атомот и за кој хемиски елемент се работи. Комерцијалниот циркониумски метал обично содржи 1-3% од хафиум , кој обично не е проблематичен бидејќи хемиските својства на хафниум и циркониум се многу слични. Поради многу широката пропусниот лента за УКБ, физичките својства на електромагнетните бранови не се еднакви. Ензимите кои се прости протеини, се изградени само од "протеини (прости белковини)". Ова предизвикува протеолиза, што претставува процес на разложување на протеини од страна на клеточните ензими наречени протези или  со интрамолекуларно варење; протеазите доаѓаат и вршат дигестија на лошо свитканите фрагменти и протеини. По својата хемиска природа се прости или сложени протеини. Амино киселините му се потребни на телото за да произведува нови протеини (задржување на протеините) и да заменува оштетени протеини (одржување). SH3 протеините стапуваат во интеракција со адапторните протеини и тирозинските кинази. Протеините ги има 70-80% од тоталната сува тежина, при што хистоните сочинуваат 32% од нуклеолусните протеини. Мембранските протеини се чест вид на протеини, заедно со водорастворливите глобуларни протеини, фибриларните протеини и интринзично неструктурираните протеини. Крингл домените се среќаваат кај протеините за згрутчување на крвта и кај фибринолитичките протеини. Овесните протеини по својот квалитет се еквивалентни со соините протеини, за кои истражувањата на СЗО покажале дека се еднакви со протеините на местото, млекото и јајцата. Во тој случај протеините се нарекуваат олигомери и се составени од одделни независни протеини. Банката со податоци за протеини (PDB), за структурите на протеините и другите биолошки макромолекули е слободно достапна. Транслацијата е процес на синтеза на полипептиди (протеини) од страна на рибозомот, при кој се користи молекула на иРНК добиена од ДНК со процесот на транскрипција во клеточното јадро. Протеините кои археите, бактериите и еукариотите ги споделуваат се основните протеини на метаболизмот одговорни за нормална клеточна функција, а тоа се протеини за транскрипција, транслација и нуклеотиден метаболизам. РНК сплајсингот е процес при кој интроните, региони на иРНК кои не кодираат за протеини, се отстрануваат од пре-иРНК, а останатите региони, кои кодираат за протеини и се нарекуваат егзони, повторно се врзуваат за да дадат како продукт единствена, континуирана иРНК верига. На пример, при дијабетес во мочта се регистрира шеќер, а при нефритис - протеини. Протеините имаат варијабилни степени на стабилност, а оние кои имаат доста ниска стабилност се нарекуваат интринзично неструктурирани протеини. Транспортните белковини (протеини) претставуваат интегрални трансмембрански протеини, т.е. Многу домени во еукариотските мултидоменски протеини можат да се најдат како независни еднодоменски протеини кај прокариотите, што укажува на тоа дека домените во мултидоменските протеини некогаш постоеле како независни протеини. Познавањето на терцијарната структура на водорастворливите глобуларни протеини е понапредно од познавањето на структурата на мембранските протеини, бидејќи глобуларните протеини полесно се изучуваат со моментално достапната технологија. NMR (нуклеарна магнетна резонанца) за одредување на структурата на протеините дава релативно пониска резолуција на протеинска структура и е ограничена на помали протеини. Овие ензими ги разложуваат протеините до прости белковини и аминокиселини. Актинот е еден од најсочуваните протеини во текот на еволуцијата бидејќи стапува во интеракција со многу други протеини. Бидејќи протеините присутни во ендоспермот на семето (глутенски протеини) се сиромашни со лизин, белото брашно е повеќе дефициентно со лизин отколку целото зрно. Базата на структури на протеини е база на податоци која ја чинат различните експериментално утврдени структури на протеини. Често овие редокс протеини не се сметаат за транспортни протеини. Пепсин

Пепсин е ензим од желудникот кој ги разградува протеините до пептиди. Овие ензими ги разложуваат протеините до прости белковини и аминокиселини. Повеќекратните свијоци (до седумкратни) често се среќаваат во протеините. Намалените нивоана SMN протеините доведуваат до прогресивна невромускулна дегенерација. Протеините типично се склопуваат во рок од 0.1 до 1000 секунди. Под влијание на гликокортикоидите разградувањето (катаболизам) на протеините се зголемува, се стимулираат процесите на гликогенизата и неогликогенезата (создавање на гликоген од мастите и протеините). Терцијарната структура на протеините е дефинирана од нејзините атомски координати. Други издолжени структури како што се полипролинскиот хеликс и алфа плочата се ретки во нативната состојба на протеините, но се смета дека се важни интермедиери при процесот на склопување на протеините. Скробот се претвора во шеќер што ги глицира протеините и оксидира во виши крајни производи на гликацијата, процес на карамелизација кој исто така додава вкус. Патогена мутација во генот спречува да се направат протеините или да ги деактивираат протеините. Со врзувањето на антибиотикот за рибозомот се спречува синтезата на протеините на даден патоген, со што доаѓа до погрешно отчитување на редоследот на аминокиселините. При разгледувањето на шемите за класификација на протеините, важно е да се имаат в предвид неколку набљудувања. За време на експлозијата на гасните смеси воздушниот фронт се шири со таква брзина при што доаѓа до пробивање на звучниот ѕид, кој е проследен со силен трескот. Hsp70 протеините се потпомогнати од страна на Hsp40 протеините (DnaJ кај "E. coli"), кои ја зголемуваат брзината на потрошувачка на ATP и активноста на Hsp70. Дехидратацијата предизвикува неповратни штети на мембраните и протеините. Кај сите гасни смеси за време на експлозијата доаѓа до создавање на фронт од пламен кој многу брзо се шири. Од ендоплазматичниот ретикулум, протеините се транспортираат во мали мембрански везикули до голџиевиот систем, каде се врши нивната натамошна обработка и подредување за транспорт до нивните крајни дестинации. Протеините и разградените продукти од пепсинското варење (албумози и пептони) под влијание на трипсинот се разградуваат до аминокиселини.Покрај трипсинот, во процесот на разградбата на протеините учествуваат уште два фермента: хипотрипсин (активна форма на химотрипсиногенот) и карбоскиполипептидаза. Трипсин е фермент под чие влијание настанува разградбата на протеините. Исто така, инсулинот ја стимулира и синтезата на протеините. Протеините ги има 70-80% од тоталната сува тежина, при што хистоните сочинуваат 32% од нуклеолусните протеини. Протеолиза

Протеолиза е разложувањето на протеините на помали полипептиди или аминокиселини. Рендгенската кристалографија е најчестата алатка за одредување на структурата на протеините. Протеините често се состојат од неколку структурни единици. Главните компоненти на клетките на алгите се протеините и јаглехидрати.