Електроните кај атоми со повеќе електрони ги пополнуваат орбиталите кои имаат иста енергија според:
моделот на Бор. правилото на Хунд. принципот на Хајзенберг. принципот на Паули.
A B C D
Металните атоми имаат барем еден валентен електрон, тие не ги делат овие електрони со соседните атоми, ниту пак ги губат електроните за да образуваат јони. Бидејќи електроните се електрично привлечени за јадрото, електроните на даден атом ќе ги пополнуваат понадворешните (подалечни) слоеви само доколку повнатрешните слоеви се веќе целосно пополнети со други електрони. Еден попрецизен модел ги зема в предвид влијанијата на топлинската енергија согласно дистрибуцијата по Ферми-Дирак на енергијата на електроните што дозволува некои електрони на изворот кои имаат повеќе енергија да продрат во каналот и да протечат кон изворот. Ако туѓите атоми имаат поголем број валентни електрони отколку атомите домаќини (4 електрони кај Si и Ge) се работи за екстринсичен полуспроводник од тип n, бидејќи сега мнозински носители на товар ќе бидат електроните. Електронска конфигурација

Електронската конфигурација го означува распоредот на електроните во орбиталите по растење на нивната енергија. Потешките атоми имаат повеќе протони во јадрото, и повеќе електрони за да се изедначи полнежот. Кај хадронските атоми еден или повеќе од орбиталните електрони се заменети со негативно наелектризирани хадрони. Во металите, електроните без обврзувачки енергија се нарекуваат слободни електрони. Моделот бил подобрен во 1913 година од страна на Нилс Бор според квантното однесување на електроните (Боров модел на атомот). Бор го проширил моделот од водор за да даде приближен модел за потешките атоми. Меѓутоа, кај нанокрилните кондензатори, електростатските потенцијали што ги воочиле електроните се одредуваат според бројот и локациите на сите електрони кои придонесуваат за електронските својства на уредот. Електроните кои патуваат од катодата имаат доволна кинетичка енергија да го совладаат негативниот потенција на третата решетка, но секундарните електрони од анодата немаат и се враќаат на анодата. Електроните кои патуваат од катодата имаат доволна кинетичка енергија да го совладаат негативниот потенцијал на третата решетка, но секундарните електрони од анодата немаат и се враќаат на анодата. Електроните кои патуваат од катодата имаат доволна кинетичка енергија да го совладаат негативниот потенцијал на третата решетка, но секундарните електрони од анодата немаат и се враќаат на анодата. Овие протеини ги пренесуваат електроните со процесот наречен трансфер на електрони. Кога електроните се судираат со молекуи на воздух во јазот, тие ги возбудуваат своите орбитални електрони и тие одат до повисоки нивоа на енергија. Таа настанува секогаш со препокривање на орбиталите долж интернуклеарната оска, односно правата што ги поврзува јадрата на двата атоми. Освен термоелектронска емисија, можна е и фотоемисија (фотоелектричен ефект кај фотоцевките), емисија на поле – (течна живина катода) и секундарна емисија, кај која електроните со висока енергија избиваат секундарни електрони од металот. Освен термоелектронска емисија, можна е и фотоемисија (фотоелектричен ефект кај фотоцевките), емисија на поле – (течна живина катода) и секундарна емисија, кај која електроните со висока енергија избиваат секундарни електрони од металот. Ова е единствениот квантен број претставен според моделот на Бор. Основниот процес е Таунсендна лавина, каде судирите помеѓу електроните и неутралните гасни атоми креираат повеќе јони и електрони (како што може да биде видено на фигурата од десно. Примесите со атоми на фосфор, арсен или антимон, кои имаат по петвалентни електрони се користат за донирање во полуспроводниците од Н-тип. Познато е дека сите атоми имаат електрони кои се движат околу атомското јадро составени од горен и долен кварк. Секој атом се поврзува со 4 соседни атоми делејќи ги со нив валентните електрони. Елементите од иста периода покажуваат тренд во атомскиот радиус, јонизационата енергија, афинитетите кон електроните и електронегативноста. Металните атоми имаат барем еден валентен електрон, тие не ги делат овие електрони со соседните атоми, ниту пак ги губат електроните за да образуваат јони. Бидејќи електроните се електрично привлечени за јадрото, електроните на даден атом ќе ги пополнуваат понадворешните (подалечни) слоеви само доколку повнатрешните слоеви се веќе целосно пополнети со други електрони. Еден попрецизен модел ги зема в предвид влијанијата на топлинската енергија согласно дистрибуцијата по Ферми-Дирак на енергијата на електроните што дозволува некои електрони на изворот кои имаат повеќе енергија да продрат во каналот и да протечат кон изворот. Ако туѓите атоми имаат поголем број валентни електрони отколку атомите домаќини (4 електрони кај Si и Ge) се работи за екстринсичен полуспроводник од тип n, бидејќи сега мнозински носители на товар ќе бидат електроните. Електронска конфигурација

Електронската конфигурација го означува распоредот на електроните во орбиталите по растење на нивната енергија. Потешките атоми имаат повеќе протони во јадрото, и повеќе електрони за да се изедначи полнежот. Кај хадронските атоми еден или повеќе од орбиталните електрони се заменети со негативно наелектризирани хадрони. Во металите, електроните без обврзувачки енергија се нарекуваат слободни електрони. Меѓутоа, кај нанокрилните кондензатори, електростатските потенцијали што ги воочиле електроните се одредуваат според бројот и локациите на сите електрони кои придонесуваат за електронските својства на уредот. Електроните кои патуваат од катодата имаат доволна кинетичка енергија да го совладаат негативниот потенција на третата решетка, но секундарните електрони од анодата немаат и се враќаат на анодата. Електроните кои патуваат од катодата имаат доволна кинетичка енергија да го совладаат негативниот потенцијал на третата решетка, но секундарните електрони од анодата немаат и се враќаат на анодата. Електроните кои патуваат од катодата имаат доволна кинетичка енергија да го совладаат негативниот потенцијал на третата решетка, но секундарните електрони од анодата немаат и се враќаат на анодата. Овие протеини ги пренесуваат електроните со процесот наречен трансфер на електрони. Кога електроните се судираат со молекуи на воздух во јазот, тие ги возбудуваат своите орбитални електрони и тие одат до повисоки нивоа на енергија. Таа настанува секогаш со препокривање на орбиталите долж интернуклеарната оска, односно правата што ги поврзува јадрата на двата атоми. Освен термоелектронска емисија, можна е и фотоемисија (фотоелектричен ефект кај фотоцевките), емисија на поле – (течна живина катода) и секундарна емисија, кај која електроните со висока енергија избиваат секундарни електрони од металот. Освен термоелектронска емисија, можна е и фотоемисија (фотоелектричен ефект кај фотоцевките), емисија на поле – (течна живина катода) и секундарна емисија, кај која електроните со висока енергија избиваат секундарни електрони од металот. Основниот процес е Таунсендна лавина, каде судирите помеѓу електроните и неутралните гасни атоми креираат повеќе јони и електрони (како што може да биде видено на фигурата од десно. Примесите со атоми на фосфор, арсен или антимон, кои имаат по петвалентни електрони се користат за донирање во полуспроводниците од Н-тип. Познато е дека сите атоми имаат електрони кои се движат околу атомското јадро составени од горен и долен кварк. Секој атом се поврзува со 4 соседни атоми делејќи ги со нив валентните електрони. Елементите од иста периода покажуваат тренд во атомскиот радиус, јонизационата енергија, афинитетите кон електроните и електронегативноста. Со само два електрони во завршна фаза, вкупната кинетичка енергија на електроните ќе биде онолку колку што ќе биде разликата на поврзувачката енергија на почетното и крајното јадро. Сите фотони со иста фреквенција поседуваат иста енергија, а сите фотони со различни фреквенции имаат пропорционално различни енергии. [18] Ова се случува бидејќи орбиталите на овие два електрони (dz2 и dx2-y2) не упатуваат кон соседните атоми во решетката и затоа не се вклучени во металното поврзување. Металните атоми имаат барем еден валентен електрон, тие не ги делат овие електрони со соседните атоми, ниту пак ги губат електроните за да образуваат јони. Бидејќи електроните се електрично привлечени за јадрото, електроните на даден атом ќе ги пополнуваат понадворешните (подалечни) слоеви само доколку повнатрешните слоеви се веќе целосно пополнети со други електрони. Еден попрецизен модел ги зема в предвид влијанијата на топлинската енергија согласно дистрибуцијата по Ферми-Дирак на енергијата на електроните што дозволува некои електрони на изворот кои имаат повеќе енергија да продрат во каналот и да протечат кон изворот. Ако туѓите атоми имаат поголем број валентни електрони отколку атомите домаќини (4 електрони кај Si и Ge) се работи за екстринсичен полуспроводник од тип n, бидејќи сега мнозински носители на товар ќе бидат електроните. Електронска конфигурација

Електронската конфигурација го означува распоредот на електроните во орбиталите по растење на нивната енергија. Потешките атоми имаат повеќе протони во јадрото, и повеќе електрони за да се изедначи полнежот. Кај хадронските атоми еден или повеќе од орбиталните електрони се заменети со негативно наелектризирани хадрони. Во металите, електроните без обврзувачки енергија се нарекуваат слободни електрони. Меѓутоа, кај нанокрилните кондензатори, електростатските потенцијали што ги воочиле електроните се одредуваат според бројот и локациите на сите електрони кои придонесуваат за електронските својства на уредот. Електроните кои патуваат од катодата имаат доволна кинетичка енергија да го совладаат негативниот потенција на третата решетка, но секундарните електрони од анодата немаат и се враќаат на анодата. Електроните кои патуваат од катодата имаат доволна кинетичка енергија да го совладаат негативниот потенцијал на третата решетка, но секундарните електрони од анодата немаат и се враќаат на анодата. Електроните кои патуваат од катодата имаат доволна кинетичка енергија да го совладаат негативниот потенцијал на третата решетка, но секундарните електрони од анодата немаат и се враќаат на анодата. Овие протеини ги пренесуваат електроните со процесот наречен трансфер на електрони. Кога електроните се судираат со молекуи на воздух во јазот, тие ги возбудуваат своите орбитални електрони и тие одат до повисоки нивоа на енергија. Таа настанува секогаш со препокривање на орбиталите долж интернуклеарната оска, односно правата што ги поврзува јадрата на двата атоми. Освен термоелектронска емисија, можна е и фотоемисија (фотоелектричен ефект кај фотоцевките), емисија на поле – (течна живина катода) и секундарна емисија, кај која електроните со висока енергија избиваат секундарни електрони од металот. Освен термоелектронска емисија, можна е и фотоемисија (фотоелектричен ефект кај фотоцевките), емисија на поле – (течна живина катода) и секундарна емисија, кај која електроните со висока енергија избиваат секундарни електрони од металот. Основниот процес е Таунсендна лавина, каде судирите помеѓу електроните и неутралните гасни атоми креираат повеќе јони и електрони (како што може да биде видено на фигурата од десно. Примесите со атоми на фосфор, арсен или антимон, кои имаат по петвалентни електрони се користат за донирање во полуспроводниците од Н-тип. Познато е дека сите атоми имаат електрони кои се движат околу атомското јадро составени од горен и долен кварк. Секој атом се поврзува со 4 соседни атоми делејќи ги со нив валентните електрони. Елементите од иста периода покажуваат тренд во атомскиот радиус, јонизационата енергија, афинитетите кон електроните и електронегативноста. Со само два електрони во завршна фаза, вкупната кинетичка енергија на електроните ќе биде онолку колку што ќе биде разликата на поврзувачката енергија на почетното и крајното јадро. Сите фотони со иста фреквенција поседуваат иста енергија, а сите фотони со различни фреквенции имаат пропорционално различни енергии. [18] Ова се случува бидејќи орбиталите на овие два електрони (dz2 и dx2-y2) не упатуваат кон соседните атоми во решетката и затоа не се вклучени во металното поврзување. Металните атоми имаат барем еден валентен електрон, тие не ги делат овие електрони со соседните атоми, ниту пак ги губат електроните за да образуваат јони. Бидејќи електроните се електрично привлечени за јадрото, електроните на даден атом ќе ги пополнуваат понадворешните (подалечни) слоеви само доколку повнатрешните слоеви се веќе целосно пополнети со други електрони. Еден попрецизен модел ги зема в предвид влијанијата на топлинската енергија согласно дистрибуцијата по Ферми-Дирак на енергијата на електроните што дозволува некои електрони на изворот кои имаат повеќе енергија да продрат во каналот и да протечат кон изворот. Ако туѓите атоми имаат поголем број валентни електрони отколку атомите домаќини (4 електрони кај Si и Ge) се работи за екстринсичен полуспроводник од тип n, бидејќи сега мнозински носители на товар ќе бидат електроните. Електронска конфигурација

Електронската конфигурација го означува распоредот на електроните во орбиталите по растење на нивната енергија. Потешките атоми имаат повеќе протони во јадрото, и повеќе електрони за да се изедначи полнежот. Кај хадронските атоми еден или повеќе од орбиталните електрони се заменети со негативно наелектризирани хадрони. Во металите, електроните без обврзувачки енергија се нарекуваат слободни електрони. Меѓутоа, кај нанокрилните кондензатори, електростатските потенцијали што ги воочиле електроните се одредуваат според бројот и локациите на сите електрони кои придонесуваат за електронските својства на уредот. Енергетски поврзани со принципот на исклучување на Паули. Електроните кои патуваат од катодата имаат доволна кинетичка енергија да го совладаат негативниот потенција на третата решетка, но секундарните електрони од анодата немаат и се враќаат на анодата. Електроните кои патуваат од катодата имаат доволна кинетичка енергија да го совладаат негативниот потенцијал на третата решетка, но секундарните електрони од анодата немаат и се враќаат на анодата. Електроните кои патуваат од катодата имаат доволна кинетичка енергија да го совладаат негативниот потенцијал на третата решетка, но секундарните електрони од анодата немаат и се враќаат на анодата. Овие протеини ги пренесуваат електроните со процесот наречен трансфер на електрони. (поради принципот на Паули за исклучок). Паули сфатил дека слободните електрони кај металите се потчинуваат пред статистиката на Ферми-Дирак. Кога електроните се судираат со молекуи на воздух во јазот, тие ги возбудуваат своите орбитални електрони и тие одат до повисоки нивоа на енергија. Таа настанува секогаш со препокривање на орбиталите долж интернуклеарната оска, односно правата што ги поврзува јадрата на двата атоми. Освен термоелектронска емисија, можна е и фотоемисија (фотоелектричен ефект кај фотоцевките), емисија на поле – (течна живина катода) и секундарна емисија, кај која електроните со висока енергија избиваат секундарни електрони од металот. Освен термоелектронска емисија, можна е и фотоемисија (фотоелектричен ефект кај фотоцевките), емисија на поле – (течна живина катода) и секундарна емисија, кај која електроните со висока енергија избиваат секундарни електрони од металот. Основниот процес е Таунсендна лавина, каде судирите помеѓу електроните и неутралните гасни атоми креираат повеќе јони и електрони (како што може да биде видено на фигурата од десно. Примесите со атоми на фосфор, арсен или антимон, кои имаат по петвалентни електрони се користат за донирање во полуспроводниците од Н-тип. Познато е дека сите атоми имаат електрони кои се движат околу атомското јадро составени од горен и долен кварк. Секој атом се поврзува со 4 соседни атоми делејќи ги со нив валентните електрони. Асиметрија на енергија (исто така наречена Паули енергија).