За кои клетки е карактеристичен транспорт со егзоцитоза?
Жлездести. Амеба. Мускулни. Леукоцити.
A B C D
Фоликулите се обложени со жлездести клетки - тиреоцити. Ендокрин систем

Ендокриниот систем е составен од жлездите со внатрешно лачење и од одделни жлездести клетки. Во кожата има жлездести клетки кои лачат лигава материја што им овозможува полесно движење во водата. Карактеристичен белег за жаркарите е присуството на жарните клетки - книди, кои претставуваат орудија за напад и одбрана. Хаплоидниот број на хромозми е карактеристичен за половите клетки - гамети. Кај еукариотските клетки, иРНК подлегнува на екстензивна преработка и транспорт, што е отсутно кај прокариотските клетки. Збирниот плод, шипка е обраснат со крути жлездести влакна, леплив е исполнет со бројни орашици. Еукариотските животински клетки се опколени со карактеристичен екстрацелуларен матрикс составен од колаген и еластични гликобелковини. Моторните клетки се специјализирани за транспорт на калиумови јони во околните ткива, менувајќи го тургорниот притисок. Празнината содржи и големи фагоцитни клетки (амебоцити) кои учествуваат во процесот на транспорт на храна и складирање на нерастворливите метаболитички продукти. Плоидност

Плоидност (од грчки "ploos" и "eidos") е број кој покажува за колку пати е повторен хромозомскиот број карактеристичен за половите клетки на организмите од даден вид. Таквиот отвор е карактеристичен за голем дел од животните кои несат јајца. Кај жлездените клетки, секреторните везикули се движат кон површината на клетката, при што мембраната им се слева со клеточната мембрана и на тој начин содржината преку егзоцитоза се одделува во надворешната средина. Преку мембраната на пората се врши размена и транспорт на материите помеѓу соседните клетки. За среќа, основните клетки кои постојано ги снабдуваат фоликулите на косата со нови клетки не се нападнати. За да се заменат загубените клетки, матичните клетки обично даваат меѓупродуктни клетки наречени прекурсорни или прогениторни клетки, кои не се повеќе способни за самообновување. Тој е карактеристичен за сончево и топло време и за градовите во кои има густ сообраќај. Тој исто така е одговорен за движењата на цели клетки (како на пример, контракцијата на мускулните клетки) и за внатреклеточниот транспорт и сместување на органелите и другите градбени делови, вклучувајќи ги и движењата на хромозомите за време на делбата на клетките. Карактеристичен за тие предели е карстот. Матична клетка

Матичните клетки се клетки кои имаат способност за самореплицирање и даваат нови специјализирани клетки по пат на митоза. Горниот регистар е карактеристичен за дорскиот ред. Овој начин е карактеристичен за Нижи растенија. Овој начин е карактеристичен за Нижи растенија. Техниките за раст и развој на човечки ембрионални матични клетки се слични со оние кои се употребуваат за раст на глувчешките ембрионални матични клетки. Карактеристична особина за апендикулариите е постојаниот број на клетки од кои е изградено телото. Карактеристичен белег за жаркарите е присуството на жарните клетки - книди, кои претставуваат орудија за напад и одбрана. Хаплоидниот број на хромозми е карактеристичен за половите клетки - гамети. Кај еукариотските клетки, иРНК подлегнува на екстензивна преработка и транспорт, што е отсутно кај прокариотските клетки. Амеба

Амоебата (може да се најде како амоеба или амеба, во множина како амоеби) е ген на Протозоите. Еукариотските животински клетки се опколени со карактеристичен екстрацелуларен матрикс составен од колаген и еластични гликобелковини. електронското море, е како некоја амеба, е „жива“. Амеба протеус, слободни, водни видови на амеба имаат една контрактилна вакуола(КВ), која е и органела зависна од мембрана. Моторните клетки се специјализирани за транспорт на калиумови јони во околните ткива, менувајќи го тургорниот притисок. Празнината содржи и големи фагоцитни клетки (амебоцити) кои учествуваат во процесот на транспорт на храна и складирање на нерастворливите метаболитички продукти. Плоидност

Плоидност (од грчки "ploos" и "eidos") е број кој покажува за колку пати е повторен хромозомскиот број карактеристичен за половите клетки на организмите од даден вид. Таквиот отвор е карактеристичен за голем дел од животните кои несат јајца. Кај жлездените клетки, секреторните везикули се движат кон површината на клетката, при што мембраната им се слева со клеточната мембрана и на тој начин содржината преку егзоцитоза се одделува во надворешната средина. Преку мембраната на пората се врши размена и транспорт на материите помеѓу соседните клетки. За среќа, основните клетки кои постојано ги снабдуваат фоликулите на косата со нови клетки не се нападнати. За да се заменат загубените клетки, матичните клетки обично даваат меѓупродуктни клетки наречени прекурсорни или прогениторни клетки, кои не се повеќе способни за самообновување. Тој е карактеристичен за сончево и топло време и за градовите во кои има густ сообраќај. Тој исто така е одговорен за движењата на цели клетки (како на пример, контракцијата на мускулните клетки) и за внатреклеточниот транспорт и сместување на органелите и другите градбени делови, вклучувајќи ги и движењата на хромозомите за време на делбата на клетките. Карактеристичен за тие предели е карстот. Терминологија
Постојат многу блиски поими кои би биле причина за забуни:
• Амеба е Gен кој вклучува видови како Протеус Амебата
• Амоебидае е Фамилија која го вклучува и генот на Амебата заедно со многу други. Матична клетка

Матичните клетки се клетки кои имаат способност за самореплицирање и даваат нови специјализирани клетки по пат на митоза. Видот Амеба протеус има 290 билиони првични парови во својот геном, додека блискиот вид, Полихаос дубиум(претходно познат како Амеба дубиа) има 670 билиони првични пара. Горниот регистар е карактеристичен за дорскиот ред. Овој начин е карактеристичен за Нижи растенија. Овој начин е карактеристичен за Нижи растенија. Техниките за раст и развој на човечки ембрионални матични клетки се слични со оние кои се употребуваат за раст на глувчешките ембрионални матични клетки. За собирањето се одговорни миофибробластите кои се слични на мазните мускулни клетки. Мускулите се изградени од мускулни влакна кои не се типични клетки, туку имаат форма на издолжени мускулни клетки и се мноу поголеми отколку карактеристичните, еукариотски клетки. Повеќе мускулни клетки образуваат мускулно снопче. Карактеристичен белег за жаркарите е присуството на жарните клетки - книди, кои претставуваат орудија за напад и одбрана. Хаплоидниот број на хромозми е карактеристичен за половите клетки - гамети. На секоја страна од хордата се наоѓаат по 2 мускулни ленти, од кои секоја е изградена од десетици џиновски клетки. По својата градба се слични со напречно пругастите, а по функцијата со мазните мускулни клетки. Кога се гледа под микроскоп, посебните скелетни мускулни клетки се долги и кончести, поради што често се нарекуваат и мускулни влакна. Кај еукариотските клетки, иРНК подлегнува на екстензивна преработка и транспорт, што е отсутно кај прокариотските клетки. Миофибробластите го содржат истиот вид на актин како кај мазните мускулни клетки. Серија мускулни контракции ја доставуваат спермата, која содржи машки полови клетки сперматозоиди. Постојат три видови на мускулни ткива изградени од мускулни клетки: напречно-пругасто, мазно и срцево

Должината на напречно-пругастите клетки варира од неколку милиметри до 30cm, а пречникот 10-500 микрони. Гледано под светосен микроскоп,интеркалатните дискови се гледаат како како тенки црно обоени линии кои ги делат срцевите мускулни клетки. Тunica media e средишниот слој на пресек на крвниот сад и е главно изграден од мазни мускулни клетки. Еукариотските животински клетки се опколени со карактеристичен екстрацелуларен матрикс составен од колаген и еластични гликобелковини. Мускулното ткиво е изградено од мускулни клетки со чија сообразена работа се овозможува движењето на одделни делови или на целото тело на човекот. Моторните клетки се специјализирани за транспорт на калиумови јони во околните ткива, менувајќи го тургорниот притисок. При собирањето, раната се смалува поради дејството на миофибробласти кои ги зграпчуваат краевите на раната и се собираат користејќи механизам сличен како кај мазните мускулни клетки. Сепак, внатрешен проток на екстрацелуларниот калциум јон низ L-тип калциумови канали одржува деполаризација на срцевите мускулни клетки за подолг рок на траење. Празнината содржи и големи фагоцитни клетки (амебоцити) кои учествуваат во процесот на транспорт на храна и складирање на нерастворливите метаболитички продукти. Координираните мускулни контракции од срцевите мускулни клетки во срцето ја пумпаат крвта надвор од срцевата предкомора и комора до крвните садови и преку нив до респираторниот систем и останатиот дел од телото. Плоидност

Плоидност (од грчки "ploos" и "eidos") е број кој покажува за колку пати е повторен хромозомскиот број карактеристичен за половите клетки на организмите од даден вид. Таквиот отвор е карактеристичен за голем дел од животните кои несат јајца. Кај жлездените клетки, секреторните везикули се движат кон површината на клетката, при што мембраната им се слева со клеточната мембрана и на тој начин содржината преку егзоцитоза се одделува во надворешната средина. Преку мембраната на пората се врши размена и транспорт на материите помеѓу соседните клетки. Карактеристичен белег за жаркарите е присуството на жарните клетки - книди, кои претставуваат орудија за напад и одбрана. Хаплоидниот број на хромозми е карактеристичен за половите клетки - гамети. Овие леукоцити се најголеми клетки во периферната циркулација. Сите бели крвни клетки се познати како леукоцити. Макрофагите, кои можат да се преобразат во епителоидни клетки, ги одвојуваат туѓите тела кои се опкружени со мононуклеарни леукоцити и формираат грануломи. Во крвната плазма пливаат црвените крвни клетки - еритроцити, белите крвни клетки - леукоцити и крвните плочки - тромбоцити. Неутрофилен гранулоцит

Неутрофилните гранулоцити се клетки од групата на грануларни леукоцити. Кај еукариотските клетки, иРНК подлегнува на екстензивна преработка и транспорт, што е отсутно кај прокариотските клетки. Проучувањето на електрохемиските својства е од посебен интерес на суспензии од различни клетки, еритроцити, леукоцити, бактерии. Долниот непроѕирен слој го сочинуваат оформени елементи: еритроцити (црвени крвни клетки), леукоцити (бели крвни клетки) и тромбоцити (крвни плочки). Други леукоцити кои навлегуваат во областа на раната се помошни Т клетки кои лачат цитокини кои помагаат во разложувањето на Т клетки, го зголемуваат воспалението и ја зголемуваат вазодилацијата и порозноста на крвните садови. SLS-продуцирачките видови ги афектираат имуните клетки - полиморфонуклеарните леукоцити и лимфоцитите, со што го компромитираат имуниот одговор на домаќинот. Еукариотските животински клетки се опколени со карактеристичен екстрацелуларен матрикс составен од колаген и еластични гликобелковини. Овие епигенетични настани биле проучувани "in vitro" со користење на човечки бубрежни клетки и "in vivo" со користење на клетки на стаорци на црниот дроб и леукоцити на периферна крв кај луѓето. Моторните клетки се специјализирани за транспорт на калиумови јони во околните ткива, менувајќи го тургорниот притисок. Во групата на леукоцити спаѓаат: клетките-природни убијци, маст клетките, еозинофилите, базофилите; и фагоцитните клетки во кои спаѓаат макрофагите, неутрофилите, и дендритските клетки, и функционираат во рамките на имуниот систем преку идентификација и елиминација на патогените кои можат да предизвикаат инфекција. Празнината содржи и големи фагоцитни клетки (амебоцити) кои учествуваат во процесот на транспорт на храна и складирање на нерастворливите метаболитички продукти. Плоидност

Плоидност (од грчки "ploos" и "eidos") е број кој покажува за колку пати е повторен хромозомскиот број карактеристичен за половите клетки на организмите од даден вид. Таквиот отвор е карактеристичен за голем дел од животните кои несат јајца. Кај жлездените клетки, секреторните везикули се движат кон површината на клетката, при што мембраната им се слева со клеточната мембрана и на тој начин содржината преку егзоцитоза се одделува во надворешната средина. Преку мембраната на пората се врши размена и транспорт на материите помеѓу соседните клетки. Црвените крвни клетки може да покажат абнормалности, вклучително и бизарни форми, како што се клетки во облик на солза, и нуклеарни прекурзори на црвени крвни клетки може да се појават во тестот на крвта (реакција на леукоцити). За среќа, основните клетки кои постојано ги снабдуваат фоликулите на косата со нови клетки не се нападнати. За да се заменат загубените клетки, матичните клетки обично даваат меѓупродуктни клетки наречени прекурсорни или прогениторни клетки, кои не се повеќе способни за самообновување. Тој е карактеристичен за сончево и топло време и за градовите во кои има густ сообраќај.