Делото „Истражување на природата и на причината на богатството на народите“ го напишал познатиот претставник на економскиот либерализам:
Адам Смит. Дејвид Рикардо. Карл Маркс. Милтон Фридман.
A B C D
Адам Смит ја користел истата фраза во своето дело „Истражување на природата и причините за богатството на народите“ (познато и по скратениот наслов "Богатството на народите") од 1776 година. Богатството на народите

„Богатството на народите“ (полн наслов: „Иследување на природата и причините за богатството на народите“, англ. Неговите придонеси кон теоријата на општата рамнотежа биле под силно влијание на "Богатството на народите" на Адам Смит. Адам Смит (англиски: "Adam Smith") во делото „"Богатството на народите"“ (1776 година) ја опишал конкуренцијата како распределување продуктивни ресурси на нивните највисоко вреднувани употреби и поттикнување ефикасност. Како што Адам Смит истакнува во “Богатството на народите”, дека кога сопственоста се разликува од управувањето (т.е. Меѓу книгите кои го придружуваале, кога патувал, биле „Богатството на народите“ на Адам Смит, „Писма“ на Франсоа Волтер, а кога го пишувал боливискиот устав, „Духот на законот“ на Шарл Монтескје. Така било се до книгата на Адам Смит - „Богатството на народите“, во која била промовирана силна реакција на јавноста против мешањето на државата во приватноста. Од теоретичарите го заинтересирал Адам Смит, а посебно го одушевило делото на Маркс. Во „Богатството на народите“ Смит се осврнува на проблем кој ги измачувал и најдобрите економисти во тоа време. Во Богатството на нациите, Адам Смит споменува невидлива така која праив баланс помеѓу понудата и побарувачката, што доведува до трговска рамнотежа. Во „Богатството на народите” од Адам Смит објавена во 1776 година, се зборува дека колониите биле излишни и дека слободната трговија требало да се замени со старите политики на трговците со што се карактеризира првиот период на колониското проширување, кое го датира протекционизмот на Шпанија и Португалија. Во „Богатството на народите“ Смит не ја решава оваа загатка, туку укажува на вважно прашање кое треба да се одговори на полето на екомомијата. Несомнено е (како што самиот Смит се изјаснил) дека „Богатството на народите“ била делумно составена од синтези и анализи на постоечки политички и економски теории. Меѓународно, слободните пазари се застапувани од приврзаниците на економскиот либерализам; во Европа ова најчесто едноставно се нарекува "либерализам". Британскиот филозоф Адам Смит е често наведен како татко на модерната економија поради неговата студија „Богатството на нациите“ (“The Wealth of Nations”, 1776). Првата насловна страна на Адам Смит. Нападот на Смит врз меркантилизмот и неговото расудување за “систем на природна слобода” “Богатството на народите” (1776 година) обично се земаат како почетокот на класичната политичка економија. Напишано во 1776 година, „Богатството на народите“ е преглед на економскиот раст донесен преку поделба на трудот, преку осигурување на меѓузависноста на поединците во рамките на општеството. Антоан Огистен Курно прв го развил математичкиот модел на понудата и побарувачката, во делото „Истражување на математичките принципи за теоријата на богатството“ од 1838 година. Со тоа Смит се здоби со поголема популарност отколку со неговото следно дело: Богатството на народите, кое што во почетокот беше игнорирано од јавноста. На пример, Адам Смит ја напишал книгата „Теоријата на моралните чувства“ која нуди психолошки објаснувања за индивидуалното поведение, вклучувајќи фер работа и економска правда. „Богатството на народите“ расправа по разни клучни економски теми. Адам Смит ја негира секоја задача и улога на државата. Вилијам Пит, премиер на ториевците, во доцните 1780-ти ги базираше неговите даночни предлози за идеите на Смит и се залагаше за слободна трговија како вистински следбеник на Богатството на народите. „Богатството на народите“ била издадена во 1776, за време на Просветителството. Богатството на народите

„Богатството на народите“ (полн наслов: „Иследување на природата и причините за богатството на народите“, англ. Адам Смит ја користел истата фраза во своето дело „Истражување на природата и причините за богатството на народите“ (познато и по скратениот наслов "Богатството на народите") од 1776 година. Меѓународно, слободните пазари се застапувани од приврзаниците на економскиот либерализам; во Европа ова најчесто едноставно се нарекува "либерализам". Напишано во 1776 година, „Богатството на народите“ е преглед на економскиот раст донесен преку поделба на трудот, преку осигурување на меѓузависноста на поединците во рамките на општеството. Антоан Огистен Курно прв го развил математичкиот модел на понудата и побарувачката, во делото „Истражување на математичките принципи за теоријата на богатството“ од 1838 година. „Богатството на народите“ расправа по разни клучни економски теми. „Богатството на народите“ била издадена во 1776, за време на Просветителството. Адам Смит (англиски: "Adam Smith") во делото „"Богатството на народите"“ (1776 година) ја опишал конкуренцијата како распределување продуктивни ресурси на нивните највисоко вреднувани употреби и поттикнување ефикасност. Ричард Рорти го напишал „Филозофијата и Огледалото на природата“ (1979). Откако го напуштил универзитетот, Хауф станал учител на децата на познатиот воен министер, генералот Ернест Хугел и за нив го напишал делото 
„Бајка“, дело кое го објавил во 1826 година. Дејвид Рикардо, во неговите дела "“Принципите на политичката економија”" и “Оданочување” (1817) го споменал неколку пати терминот “капиталист”. Синот на Милтон Фридман, Дејвид Д. Фридман, ги дели погледите на својот татко и ги цитира концептите на компаративна предност од Дејвид Рикардо. Го режирал Коле Малинов кој го напишал и сценариото по делото на Иво Андриќ. Меѓутоа подеднакво важно е тоа што „Националната добивка“ и нему сличните дела воопшто го немале влијанието кое го имало „Богатството на народите“. Рускиот поет Александар Пушкин ја споменува „Богатството на народите“ во неговиот „Евгениј Онегин“. Мид станал член на економскиот дел на Лигата на народите во Женева во 1937 година. По изодувањето на аџилакот до Сантјаго, Коелјо го напишал делото „Аџилакот“. Ѕесе наводно бил учител на Менг-це и го напишал делото „Средниот пат“. Тој го вклучил написот во делото "Причината", коешто претсатвувало историја за движењето на жените. Тој го напишал памфлет сумирањето на неговото истражување на зајаци. Дејвид Рикардо (David Ricardo) (1772-1823) е роден во Лондон. Во „Богатството на народите“ Смит се осврнува на проблем кој ги измачувал и најдобрите економисти во тоа време. Тој го напишал делото „Пролетно-есенски летопис“ како историја на неговата држава. Во 1788 г. го изготвил и издал XIII издание на делото „Систем на природата“ од Карл Линеј. Неговите придонеси кон теоријата на општата рамнотежа биле под силно влијание на "Богатството на народите" на Адам Смит. Богатството на народите

„Богатството на народите“ (полн наслов: „Иследување на природата и причините за богатството на народите“, англ. Адам Смит ја користел истата фраза во своето дело „Истражување на природата и причините за богатството на народите“ (познато и по скратениот наслов "Богатството на народите") од 1776 година. Марксизмот е изведен од делото на Карл Маркс и Фридрих Енгелс. Во 1788 г. го изготвил и издал XIII издание на делото „Систем на природата“ од Карл Линеј. Карл Маркс и Фридрих Енгелс го напишаа "Манифестот на Комунистичката партија" . Делото е една од соработките со поетот Едоардо Сангуинети, Т. С. Елиот и Карл Маркс. Меѓународно, слободните пазари се застапувани од приврзаниците на економскиот либерализам; во Европа ова најчесто едноставно се нарекува "либерализам". Карл Маркс и Фридрих Енглес се осврнале на капиталистичкиот систем и капиталистичкиот начин на производство во делото “Капитал”(Das Kapital) во 1867 година. Напишано во 1776 година, „Богатството на народите“ е преглед на економскиот раст донесен преку поделба на трудот, преку осигурување на меѓузависноста на поединците во рамките на општеството. Енгелсовата теорија за контрола на ресурси, а подоцна и онаа на Карл Маркс беше користена за да се објасни причината и последицата на промената на семејната структура и функција. Антоан Огистен Курно прв го развил математичкиот модел на понудата и побарувачката, во делото „Истражување на математичките принципи за теоријата на богатството“ од 1838 година. Од теоретичарите го заинтересирал Адам Смит, а посебно го одушевило делото на Маркс. „Богатството на народите“ расправа по разни клучни економски теми. „Богатството на народите“ била издадена во 1776, за време на Просветителството. Адам Смит (англиски: "Adam Smith") во делото „"Богатството на народите"“ (1776 година) ја опишал конкуренцијата како распределување продуктивни ресурси на нивните највисоко вреднувани употреби и поттикнување ефикасност. Франкфуртските теоретичари ја засновале на критичките методи на Карл Маркс. Ричард Рорти го напишал „Филозофијата и Огледалото на природата“ (1979). Така, Карл Маркс го сметал Бејкон за „татко на англискиот материјализам и на сите модерни експериментални науки“. Откако го напуштил универзитетот, Хауф станал учител на децата на познатиот воен министер, генералот Ернест Хугел и за нив го напишал делото 
„Бајка“, дело кое го објавил во 1826 година. Карл Маркс

Карл Маркс (; Трир, 5 мај 1818 - Лондон, 14 март 1883) — германски филозоф, политички економист и револуционер. Употребата на Маркс на зборот „комодитет“ или материјално добро, е образложено во една опширна метафизичка дискусија за природата на материјалното богатсво, како се перцепирани предметите на богатството и како се користат истите. Карл Маркс 
По Адам Смит, Маркс ја издвоил употребната вредност на стоката, од нивната вредност на размена на пазарот. Делата на Карл Маркс, под влијание на Хегел, исто така содржат историзам. Во класичната политичка економија, и особено во делото на Карл Маркс, за стока се смета секое добро или услуга произведено со човечки труд и јавно понудено на пазарот за продажба. Карл Маркс
И Комт и Карл Маркс (1818 -1883) се нафатија да создадат научно оправдани системи на прагот на европската индустријализација и секуларизација, информирани од различните а клучни движења во филозофиите на историјата и науките. Богатството на народите

„Богатството на народите“ (полн наслов: „Иследување на природата и причините за богатството на народите“, англ. Адам Смит ја користел истата фраза во своето дело „Истражување на природата и причините за богатството на народите“ (познато и по скратениот наслов "Богатството на народите") од 1776 година. Под влијание на Фридрих Хајек и Милтон Фридман , западните држави присвјуваат политика инспирирана од лезеферистичкиот капитализам и класичниот либерализам. Милтон Фридман

Милтон Фридман (англиски: "Milton Friedman"), ( - ) бил американски економист, статистичар и математичар. Подоцна, во 20 век, ова го потврди Милтон Фридман. Меѓународно, слободните пазари се застапувани од приврзаниците на економскиот либерализам; во Европа ова најчесто едноставно се нарекува "либерализам". Напишано во 1776 година, „Богатството на народите“ е преглед на економскиот раст донесен преку поделба на трудот, преку осигурување на меѓузависноста на поединците во рамките на општеството. Синот на Милтон Фридман, Дејвид Д. Фридман, ги дели погледите на својот татко и ги цитира концептите на компаративна предност од Дејвид Рикардо. Го режирал Артур Фридман, кој го напишал и сценариото. Антоан Огистен Курно прв го развил математичкиот модел на понудата и побарувачката, во делото „Истражување на математичките принципи за теоријата на богатството“ од 1838 година. Милтон Фридман и Ана Шварц во делото со наслов „Монетарна историја на САД 1867-1960“ извршиле преглед на историската анализа на монетарната политика во САД за период од речиси еден век. „Богатството на народите“ расправа по разни клучни економски теми. Милтон Фридман умрел на 16 ноември 2006 во Сан Франциско поради прекин на неговото срце. „Богатството на народите“ била издадена во 1776, за време на Просветителството. Адам Смит (англиски: "Adam Smith") во делото „"Богатството на народите"“ (1776 година) ја опишал конкуренцијата како распределување продуктивни ресурси на нивните највисоко вреднувани употреби и поттикнување ефикасност. Ричард Рорти го напишал „Филозофијата и Огледалото на природата“ (1979). Откако го напуштил универзитетот, Хауф станал учител на децата на познатиот воен министер, генералот Ернест Хугел и за нив го напишал делото 
„Бајка“, дело кое го објавил во 1826 година. Милтон Фридман (1912-2006) важи за еден од најпознатите и највлијателни економисти од крајот на дваесеттиот век. Главни претставници на монетаризмот се: Милтон Фридман, Ана Шварц, Карл Брунер, Алан Мелцер, Филип Каган итн. Џејкоб Винер и Хенри Сајмонс исто така влијаеле на него и помеѓу неговите студенти, Ален Волис и Милтон Фридман. Исто така, според Милтон Фридман, монетарната политика треба да обезбеди стабилна заднина за функционирањето на економијата, т.е. Го режирал Коле Малинов кој го напишал и сценариото по делото на Иво Андриќ. Најистакнат економски теоретичар кој е предводник на најдоминантната школа во рамките на монетаристичката теорија – Чикашката школа е Милтон Фридман. Во 1992. година, му открил на писателот Дејвид Брескин дека неговите политички гледишта се фузија на Милтон Фридман и Ноам Чомски. Меѓутоа подеднакво важно е тоа што „Националната добивка“ и нему сличните дела воопшто го немале влијанието кое го имало „Богатството на народите“.