При процес на пиноцитоза во клетката се внесуваат:
кристали на протеини. холестерол. растворени материи. цврсти честички.
A B C D
Следните чекори вклучуваат пренесување на железото на површинските липопротеини, а потоа на транспортни протеини кои го внесуваат железото во клетката. Продуктите од синтетската активност на клетката (протеини, јаглехидрати и липиди) преку ендоплазматичниот ретикулум се внесуваат во каналите на сакулите од Голџи системот. Со цел да се постигне синтеза на протеини, исто така се внесуваат протеини или поединечни аминокиселини. На овој начин во внатрешноста на клетката се внесуваат глукозата и аминокиселините и покрај големиот концентрациски градиент. Овој ланец помага при одредувањето на тоа колку долго опстојува РНК во клетката, што влијае на тоа колку протеини се произведуваат од неа. Фатални ефекти од замрзнувањето на водата во клетката се рекристализација или појава на раст на кристали од мраз во клетката (што може да предизвика внатреклеточна повреда). Геномската ДНК може да се оштети од страна на високореактивни молекули кои се создаваат во клетката за време на нормалниот метаболизам или, пак, се внесуваат во клетката од надворешната средина. Големи, во стерилизатор преку хидротермален процес се создадени совршени кристали. Единствените кристали на легиран YAG вообичаено се произведуваат со Чехралски процес . Овие протеини можат да бидат или градбени подединици на вирионот, или помошни протеини, кои помагаат во процесот на интеграција, или протеини кои учествуваат во лиза на клетката. Една група на транспортери учествуваат во процесот на изнесување на протеини од клетката (пр. Оваа енергија можат да ја користат различни ензими, моторни протеини и транспортни протеини за својата работа во клетката. Овие системи трансферираат протеини од цитоплазмата во периплазмата или директно во надворешноста на клетката. Генотоксичност

Генотоксичноста претставува процес во кој се оштетува генетскиот материјал во клетката. Големите честички навлегуваат во клетката со помош на посебен процес кој се нарекува ендоцитоза. Постојат два вида на ендоцитоза: пиноцитоза и фагоцитоза. Пиезоелектричен ефект

Пиезоелектричност е електричниот полнеж кој се собира во одредени цврсти материјали (кристали, одредени керамики, и биолошки материи како коските, ДНК и други протеини)при механички стрес. Половиот процес настапува кога клетката е на ниво на долниот праг. Некои гени не кодираат протеини, туку РНК молекули кои имаат посебна функција во клетката. На пример, при дијабетес во мочта се регистрира шеќер, а при нефритис - протеини. ABC импортерите во клетката внесуваат разни молекули, како што се: хранливи материи, биосинтетски прекурсори, витамини, метални јони; додека ABC експортерите изнесуваат од клетката стероли, липиди, ксенобиотици и голем број на примарни и секундарни метаболити. Генерално, тркачите на издржливост треба да внесуваат повеќе протеини во нивната диета во споредба со лице коешто води седентарен животен стил. Спрегнувањето на хидролизата на ATP со клеточниот транспорт е реакција во која точно одреден број на молекули (или јони) од растворената супстанца се транспортираат за секоја ATP молекула која се хидролизира; на пример, кај Na/КATPазата, при хидролиза на една ATP молекула се изнесуваат 3 Na јони надвор од клетката, а се внесуваат 2 K јони внатре во клетката. Транслацијата е процес на синтеза на полипептиди (протеини) од страна на рибозомот, при кој се користи молекула на иРНК добиена од ДНК со процесот на транскрипција во клеточното јадро. При клонирање мора да се стопира создавањето на поларните тела бидејќи во тој процес нема присуство на сперма и поради тоа што клетката би ги примила половината од хромозомите. На овој начин во внатрешноста на клетката се внесуваат глукозата и аминокиселините и покрај големиот концентрациски градиент. Геномската ДНК може да се оштети од страна на високореактивни молекули кои се создаваат во клетката за време на нормалниот метаболизам или, пак, се внесуваат во клетката од надворешната средина. Генотоксичност

Генотоксичноста претставува процес во кој се оштетува генетскиот материјал во клетката. Продуктите од синтетската активност на клетката (протеини, јаглехидрати и липиди) преку ендоплазматичниот ретикулум се внесуваат во каналите на сакулите од Голџи системот. Следните чекори вклучуваат пренесување на железото на површинските липопротеини, а потоа на транспортни протеини кои го внесуваат железото во клетката. Големите честички навлегуваат во клетката со помош на посебен процес кој се нарекува ендоцитоза. Постојат два вида на ендоцитоза: пиноцитоза и фагоцитоза. Половиот процес настапува кога клетката е на ниво на долниот праг. ABC импортерите во клетката внесуваат разни молекули, како што се: хранливи материи, биосинтетски прекурсори, витамини, метални јони; додека ABC експортерите изнесуваат од клетката стероли, липиди, ксенобиотици и голем број на примарни и секундарни метаболити. Спрегнувањето на хидролизата на ATP со клеточниот транспорт е реакција во која точно одреден број на молекули (или јони) од растворената супстанца се транспортираат за секоја ATP молекула која се хидролизира; на пример, кај Na/КATPазата, при хидролиза на една ATP молекула се изнесуваат 3 Na јони надвор од клетката, а се внесуваат 2 K јони внатре во клетката. При клонирање мора да се стопира создавањето на поларните тела бидејќи во тој процес нема присуство на сперма и поради тоа што клетката би ги примила половината од хромозомите. Името на овој процес му го дал Фриш според простата делба на клетката. Овој процес ја олеснува синтезата на масните киселини во клетката, кои се од суштинско значење за структурата на клеточната мембрана. Овој процес на размножување се одвива така што клетката со стапчеста форма на едниот или на двата краја се издолжува. Во сложениот процес на каскадување што вклучува неколку патеки и не е јасно разбран, зголемениот оксидативен стрес во клетката ја оштетува сарколемата и на крајот резултира со смрт на клетката. при проста делба на клетката, прво се дели јадрото, а потоа и цитоплазмата. Се смета дека лукот помага при срцеви заболувања, како атеросклероза, високо ниво на холестерол во крвта, висок крвен притисок и рак. Фагоцитоза

Фагоцитоза е процес во кој некои бели крвни клетки (неутрофили и макрофаги) ги внесуваат во себе штетните материи и ги
уништуваат. Неодамна се покажа дека видот "Gemmata obscuriglobus" е способен да внесува големи молекули во клетката преку процес кој наликува на еукариотската ендоцитоза. Овој процес се одвива така што на кое и да е место на клетката на микроорганизмите доаѓа до Протрузија на цитоплазмата. Брусницата е добра за смалување на болести на срцето и крвните садови, таа е во прв ред на смалување на зголемените вредности на ЛДЛ холестерол (лош холестерол) и триглицериди во крвта, а го зголемува нивото на ХДЛ холестерол (добар холестерол). Кислородот го внесуваат со дифузија преку целата телесна површина, а исто така, преку овој процес се исфрлаат течните екскрети (непотребни или штетни материи). Трансмасните киселини го зголемуваат нивото на „лошиот“ холестерол, а го намалуваат „добриот“ холестерол. При тој процес се укинати и поверенствата во состав на Президиумот. Овој процес се користи при индустриско добивање на јогурт. ABC импортерите во клетката внесуваат разни молекули, како што се: хранливи материи, биосинтетски прекурсори, витамини, метални јони; додека ABC експортерите изнесуваат од клетката стероли, липиди, ксенобиотици и голем број на примарни и секундарни метаболити. Вкусните дразби како и мирисните се примаат како растворени материи. Фагоцитоза

Фагоцитоза е процес во кој некои бели крвни клетки (неутрофили и макрофаги) ги внесуваат во себе штетните материи и ги
уништуваат. Кислородот го внесуваат со дифузија преку целата телесна површина, а исто така, преку овој процес се исфрлаат течните екскрети (непотребни или штетни материи). Тие најчесто се јавуваат растворени, дисоцирани на јони, и тоа:
Јоните имаат важни функции во клетката. Такви материи се разни соли растворени во вода, мочна киселина, урејата, амонијакот и други. Размената на течноста и на растворените материи низ капиларната мембрана се врши по пат на пиноцитоза, преку процесите на дифузија и филтрација. Јајце клетката и донор – клетката се спојуваат поради додадените материи кои се залепени за клеточните мембрани. Овие леукопласти се поврзани со секундарната синтеза на органски материи и нивно складирање во клетката како резервни материи. Неутралните масни материи се важни резервни материи во клетката, кои по потрба се разградуваат и вклучуваат во клеточниот метаболизам. На овој начин во внатрешноста на клетката се внесуваат глукозата и аминокиселините и покрај големиот концентрациски градиент. Органските материи во клетката постојано се разложуваат во присуство на кислород, при што се добива јаглерод диоксид, енергија, вода и штетни материи, кои ако не се отстранат од организмот можат да предизвикаат труење. Процесот на внесување на такви материи во клетката е наречен ендоцитоза, а изнесувањето од клетката е наречен егзоцитоза. Разликуваме:

При едноцитоза клетката обично ги прима неопхподните хранливи материи, а при егзоцитозата одделува материи кои се произдводи од животната активност, кои пак можат да бидат непотребни и треба да се исфрлат надвор од клетката или мозажат да бидат неопходни за други клетки (како ензими, хормони и др.). Геномската ДНК може да се оштети од страна на високореактивни молекули кои се создаваат во клетката за време на нормалниот метаболизам или, пак, се внесуваат во клетката од надворешната средина. Кај прокариотите, импортерите посредуваат во внесувањето на хранливи материи (нутриенси) во клетката. Излачување

Излачување (екскреција) — процес при кој се отстрануваат штетните или непотребни материи, наречени лачевиниили екскрети надвор од организмот. Во текот на браздењето, ембрионот ги користи хранливите материи складирани во јајце клетката. Животните со храната внесуваат готови органски материи: шеќери, белковини, масти, масла и витамини и неоргански материи: вода и минерални соли. Бидејќи плазмалемата ја одделува клетката од нејзината околина, преку неа се одвиваат сите размени на материи и информации меѓу клетката и околината. Генотоксичност

Генотоксичноста претставува процес во кој се оштетува генетскиот материјал во клетката. Слатка вода

Пивка вода е вода која во себе содржи многу мала концентрација на растворени соли и други материи. Продуктите од синтетската активност на клетката (протеини, јаглехидрати и липиди) преку ендоплазматичниот ретикулум се внесуваат во каналите на сакулите од Голџи системот. Во лизозомите се разградуваат материи што во клетката се наоѓаат како нерастворливи честички или во облик на цели капки. Следните чекори вклучуваат пренесување на железото на површинските липопротеини, а потоа на транспортни протеини кои го внесуваат железото во клетката. Големите честички навлегуваат во клетката со помош на посебен процес кој се нарекува ендоцитоза. Суспензијата на течни честички или фини цврсти честички во воздухот се нарекува аеросол. На овој начин во внатрешноста на клетката се внесуваат глукозата и аминокиселините и покрај големиот концентрациски градиент. Кога честичките на космичките зраци навлегуваат во земјината атмосфера тие се судираат со молекулите на кислород и азот при што произведуваат група полесни честички при процес наречен дожд на честички. Потоа хранливите честички се прифаќаат од клетките на ендодермот, се внесуваат во цитоплазмата каде продолжува варењето. Геномската ДНК може да се оштети од страна на високореактивни молекули кои се создаваат во клетката за време на нормалниот метаболизам или, пак, се внесуваат во клетката од надворешната средина. Сите други честички на клетката се генерирани од операциите на симетрија што ја карактеризираат симетријата на единицата на клетката. Генотоксичност

Генотоксичноста претставува процес во кој се оштетува генетскиот материјал во клетката. Продуктите од синтетската активност на клетката (протеини, јаглехидрати и липиди) преку ендоплазматичниот ретикулум се внесуваат во каналите на сакулите од Голџи системот. Во овој процес, наместо две вообичаени се добиени три наелектризинарани честички, честички со најмала јонизирачка моќ (90% веројатност) се алфа честички. Следните чекори вклучуваат пренесување на железото на површинските липопротеини, а потоа на транспортни протеини кои го внесуваат железото во клетката. Кога светлината поминува низ суспензијата на цврсти честички, таа ја рефлектира светлината. Постојат два вида на ендоцитоза: пиноцитоза и фагоцитоза. Во неа секогаш има извесни количества водена пареа и цврсти честички од прав. Топлински плазми имаат електрони и цврсти честички на иста температура, тие се во топлинска рамнотежа меѓу себе. При овој процес се пренесува енергија до групата на честички, забрзувајќи ги и понатамошно, и продолжува процесот се додека пулсот е кохерентен. Во лизозомите се разградуваат материи што во клетката се наоѓаат како нерастворливи честички или во облик на цели капки. Признаените форми на живот користат клеточна делба за репродукција, додека вирусните честички спонтано се самоорганизираат во клетката. Половиот процес настапува кога клетката е на ниво на долниот праг. ABC импортерите во клетката внесуваат разни молекули, како што се: хранливи материи, биосинтетски прекурсори, витамини, метални јони; додека ABC експортерите изнесуваат од клетката стероли, липиди, ксенобиотици и голем број на примарни и секундарни метаболити. Суспензија

Во хемијата, суспензијата е хетерогена течност која содржи цврсти честички кои се премногу големи за седиментација. Исто така, извор за честичките од прав се и вулканите и фабричките оџаци, а при големи шумски пожари се депонираат големи количества дим, кој носи цврсти ситни честички. Спрегнувањето на хидролизата на ATP со клеточниот транспорт е реакција во која точно одреден број на молекули (или јони) од растворената супстанца се транспортираат за секоја ATP молекула која се хидролизира; на пример, кај Na/КATPазата, при хидролиза на една ATP молекула се изнесуваат 3 Na јони надвор од клетката, а се внесуваат 2 K јони внатре во клетката. Порано се сметало дека тоа е затоа што таквиот пламен содржи усвитени честички на цврсти супстанции (Дејвиева теорија за цврстата честичка) и постоењето на таквите честички при согорувањето на свеќа успешно е докажано во 1875 година со помош на Соретовата оптичка проба. При клонирање мора да се стопира создавањето на поларните тела бидејќи во тој процес нема присуство на сперма и поради тоа што клетката би ги примила половината од хромозомите.