Шпанскиот романсиер Мигел Сервантес создал роман во вид на сатира како верна слика на човештвото. Под кое име е познат романот?
„Канцониер“. „Хамлет“. „Дон Кихот“. „Скржавецот“.
A B C D
Првата книга што ја прочитал била „Мигел Сервантес“ што ја купил од учителката, а во која бил опишан живот на шпанскиот писател Мигел де Сервантес, како и неколку извадоци од неговиот роман „Дон Кихот“. Мигел де Сервантес

Мигел де Сервантес (; 9 октомври 1547 - 23 април 1616) — шпански романописец и поет, автор на првиот реалистичен роман во шпанската книжевност „Дон Кихот“. Примерни новели

Примерни новели (шпански: "Novelas ejemplares") - збирка раскази на шпанскиот писател Мигел де Сервантес. Магла (роман)

Магла (шпански: "Niebla") - роман на шпанскиот писател Мигел де Унамуно, напишан во 1907, а објавен во 1914 година. Љубоморниот Естремадурец

Љубоморниот Естремадурец (шпански: "El celoso extremeño") - расказ на шпанскиот писател Мигел де Сервантес, дел од збирката „Примерни новели“. Славната садомијачка

Славната садомијачка (шпански: "La ilustre fregona") - расказ на шпанскиот писател Мигел де Сервантес, дел од збирката „Примерни новели“. Стаклениот лиценцијат

Стаклениот лиценцијат (шпански: "El licenciado Vidriera") - расказ на шпанскиот писател Мигел де Сервантес, дел од збирката „Примерни новели“. Под влијание на меѓународниот успех на авантуристичкиот роман од Шпанија (како Лазариј де Тормес), и од Мигел де Сервантес збирка кратки раскази Примерни Приказни (кои се појавија во Франција во почетокот на 1614 г.) Првата сезона е верна адаптација на истоимениот роман. Името е според лик од едно од делата на Мигел де Сервантес. Во романот се појавуваат и бројни други ликови, кои се само просечни личности - верна слика на општествениот морал на една епоха. Прикажаната слика не е верна на оригиналот, што всушност е една скриена мисла во романот, дека секое прераскажано случување во животот не е целосно и прецизно доловено како првично настанатото. Денес, како најверодостојно издание на романот се смета она на Институтот Сервантес. Куфу е добро познат под неговото хеленизиранио име Кеопс или Киопс (, име со кое го именуваат Диодор и Херодот) и помалку познат под друго хеленизирано име, Суфис (, според Мането). Мигел Сервантес де Саведра е роден во Алкала де Енарес, мало место во близината на Мадрид, како четврто од седумте деца на сиромашниот благородник, Родриго де Сервантес и неговата сопруга Леонор де Кортинас. Честопати постојат разлики во ендонимите (самонарекување) и егзонимите (име под кое народот е познат во странство). До 1942 г. врвот го носел истото име како на македонски ("Кадийца"), под кое е и денес е познат меѓу месното население. На тој начин, развивајќи ја античката сатира, во своите „Примерни новели“ Сервантес го проширил мисловниот простор на шпанскиот и христијанскиот свет со своите хуманистички идеи и со својата критика на застарените општествени односи. Мигел де Сервантес токму во овој период ги исмева овие приказни преку "Дон Кихот". Во Македонија е познат под народното име гаро. Епистоларен роман

Епистоларен роман — вид на роман кој е раскажан како збир од документи, најчесто писма. Срце (роман)

Срце е детски роман напишан од страна на италијанскиот автор Едмондо де Амичис кој бил романсиер, новинар, раскажувач и поет. Брашното кое традиционално се користи за шпецле е груб вид познат како "дунстмел" (Dunstmehl). Во 1565 година, сестра му на Мигел, Луиса де Сервантес станала калуѓерка во Алкала, во манастирот на безгрешното зачнување. Како романсиер, нејзината најзабележана работа била „Пинџар“ (Кафез) (1950), во која таа го создала својот незаборавен лик, Пуро, олицетворение на насилството врз жените, губење на човештвото и крајно предавање на егзистенцијалната судбина; романот беше направен во наградуван филм, Пинџар во 2003 година. Првата книга што ја прочитал била „Мигел Сервантес“ што ја купил од учителката, а во која бил опишан живот на шпанскиот писател Мигел де Сервантес, како и неколку извадоци од неговиот роман „Дон Кихот“. Мигел де Сервантес

Мигел де Сервантес (; 9 октомври 1547 - 23 април 1616) — шпански романописец и поет, автор на првиот реалистичен роман во шпанската книжевност „Дон Кихот“. Примерни новели

Примерни новели (шпански: "Novelas ejemplares") - збирка раскази на шпанскиот писател Мигел де Сервантес. Магла (роман)

Магла (шпански: "Niebla") - роман на шпанскиот писател Мигел де Унамуно, напишан во 1907, а објавен во 1914 година. Љубоморниот Естремадурец

Љубоморниот Естремадурец (шпански: "El celoso extremeño") - расказ на шпанскиот писател Мигел де Сервантес, дел од збирката „Примерни новели“. Славната садомијачка

Славната садомијачка (шпански: "La ilustre fregona") - расказ на шпанскиот писател Мигел де Сервантес, дел од збирката „Примерни новели“. Стаклениот лиценцијат

Стаклениот лиценцијат (шпански: "El licenciado Vidriera") - расказ на шпанскиот писател Мигел де Сервантес, дел од збирката „Примерни новели“. Под влијание на меѓународниот успех на авантуристичкиот роман од Шпанија (како Лазариј де Тормес), и од Мигел де Сервантес збирка кратки раскази Примерни Приказни (кои се појавија во Франција во почетокот на 1614 г.) Првата сезона е верна адаптација на истоимениот роман. Името е според лик од едно од делата на Мигел де Сервантес. Во романот се појавуваат и бројни други ликови, кои се само просечни личности - верна слика на општествениот морал на една епоха. Прикажаната слика не е верна на оригиналот, што всушност е една скриена мисла во романот, дека секое прераскажано случување во животот не е целосно и прецизно доловено како првично настанатото. Денес, како најверодостојно издание на романот се смета она на Институтот Сервантес. Куфу е добро познат под неговото хеленизиранио име Кеопс или Киопс (, име со кое го именуваат Диодор и Херодот) и помалку познат под друго хеленизирано име, Суфис (, според Мането). Мигел Сервантес де Саведра е роден во Алкала де Енарес, мало место во близината на Мадрид, како четврто од седумте деца на сиромашниот благородник, Родриго де Сервантес и неговата сопруга Леонор де Кортинас. Честопати постојат разлики во ендонимите (самонарекување) и егзонимите (име под кое народот е познат во странство). До 1942 г. врвот го носел истото име како на македонски ("Кадийца"), под кое е и денес е познат меѓу месното население. На тој начин, развивајќи ја античката сатира, во своите „Примерни новели“ Сервантес го проширил мисловниот простор на шпанскиот и христијанскиот свет со своите хуманистички идеи и со својата критика на застарените општествени односи. Мигел де Сервантес токму во овој период ги исмева овие приказни преку "Дон Кихот". Во Македонија е познат под народното име гаро. Епистоларен роман

Епистоларен роман — вид на роман кој е раскажан како збир од документи, најчесто писма. Срце (роман)

Срце е детски роман напишан од страна на италијанскиот автор Едмондо де Амичис кој бил романсиер, новинар, раскажувач и поет. Брашното кое традиционално се користи за шпецле е груб вид познат како "дунстмел" (Dunstmehl). Во 1565 година, сестра му на Мигел, Луиса де Сервантес станала калуѓерка во Алкала, во манастирот на безгрешното зачнување. Како романсиер, нејзината најзабележана работа била „Пинџар“ (Кафез) (1950), во која таа го создала својот незаборавен лик, Пуро, олицетворение на насилството врз жените, губење на човештвото и крајно предавање на егзистенцијалната судбина; романот беше направен во наградуван филм, Пинџар во 2003 година. Првата книга што ја прочитал била „Мигел Сервантес“ што ја купил од учителката, а во која бил опишан живот на шпанскиот писател Мигел де Сервантес, како и неколку извадоци од неговиот роман „Дон Кихот“. Мигел де Сервантес

Мигел де Сервантес (; 9 октомври 1547 - 23 април 1616) — шпански романописец и поет, автор на првиот реалистичен роман во шпанската книжевност „Дон Кихот“. Мигел де Сервантес токму во овој период ги исмева овие приказни преку "Дон Кихот". Како изгледал процесот на печатење зборува самиот Сервантес во вториот дел на романот, каде што ја опишува посетата на Дон Кихот на една печатница во Барселона. За време на Ренесансата, жанрот на витешки романси стана популарен во литературата, растел уште повеќе идеалистички и на крајот доведува до нова форма на реализам во литературата која ја популаризирал Мигел де Сервантес со романот "Дон Кихот". Дон Кихот вообичлаено се поврзува со постмодернистите, на пример романот на Кејти Акер "Дон Кихот, Што беше сон". Меѓу нив биле отоманскиот корсар Тургут Реис, Големиот мајстор на витешкиот ред Болничари Жан Парисо де ла Валет и авторот на познатото дело "Дон Кихот", Мигел де Сервантес. Процесот на поправање на „Дон Кихот“ од страна на Сервантес продолжил и во неговите дополнителни изданија. На 26 септември 1604 година, Сервантес добил дозвола за печатењето на „Досетливиот идалго“ (првобитното име на романот „Дон Кихот“, а на 20 декември било завршено печатењето и тој ја добил „таксата“ за објавување на книгата. Примерни новели

Примерни новели (шпански: "Novelas ejemplares") - збирка раскази на шпанскиот писател Мигел де Сервантес. Уште повеќе ќе нè зачуди кога ќе рече: „Гол дојдов, гол ќе си заминам!“

Во романот „Дон Кихот“ веќе одамна никој не гледа само сатира на витешките романи. Векови подоцна, во делата на Џон Фројсарт, Мигел де Сервантес и Вилијам Шекспир, измислени ликови како Белиот тиранин и реални како восјководецот Џон Хоквуд, биле ставени рамо до рамо со фантастичните Дон Кихот и љубителот на капката, Сер Џон Фалстаф. Во романот „Дон Кихот“, Сервантес вели дека е добра за општеството, зашто таа е огледало на постапките од човековиот живот и од нема подобро средство за прикажување на тоа какви сме и какви треба да бидеме. Дон Кихот

Самиот Сервантес кон крајот на вториот дел вели дека немал друга цел со овој роман, освен да ги исмее лажните и неубави витешки романи, кои се разликуваат од вистината. Во септември 1614 година бил објавен романот „Вториот том на Досетливиот идалго дон Кихот од Манча“, потпишан од Алонсо Фернандес де Авељанеда, додека на 18 октомври, Сервантес добил дозвола за печатење на „Патот за Парнас“. Магла (роман)

Магла (шпански: "Niebla") - роман на шпанскиот писател Мигел де Унамуно, напишан во 1907, а објавен во 1914 година. Љубоморниот Естремадурец

Љубоморниот Естремадурец (шпански: "El celoso extremeño") - расказ на шпанскиот писател Мигел де Сервантес, дел од збирката „Примерни новели“. Славната садомијачка

Славната садомијачка (шпански: "La ilustre fregona") - расказ на шпанскиот писател Мигел де Сервантес, дел од збирката „Примерни новели“. Стаклениот лиценцијат

Стаклениот лиценцијат (шпански: "El licenciado Vidriera") - расказ на шпанскиот писател Мигел де Сервантес, дел од збирката „Примерни новели“. Тоа е втората одлика на Дон Кихот. Конечно, дон Кихот и Санчо пристигнале во своето село, каде набргу дон Кихот се разболел. Под влијание на меѓународниот успех на авантуристичкиот роман од Шпанија (како Лазариј де Тормес), и од Мигел де Сервантес збирка кратки раскази Примерни Приказни (кои се појавија во Франција во почетокот на 1614 г.) Тој ги превел на бугарски јазик, „Дон Кихот“ од Сервантес, расказите „Шинел“ и „Невски проспект“ од Гогољ, како и вториот том од „Историја на цивилизацијата на Англија“ од Бакл. Оттука, истражувачите сметаат дека тие новели не биле напишани со намера да бидат вклучени во романот, туку Сервантес дополнително ги поправал и дополнувал, Како последица на тоа, се смета дека ракописот на „Дон Кихот“ содржел многу дополнувања, поправки и дека бил тешко читлив. Во 27. глава од втората книга на „Дон Кихот“, Сервантес соопштува дека тоа не било резултат на лошото паметење на авторот, туку се случило по вина на печатарот. Првата книга што ја прочитал била „Мигел Сервантес“ што ја купил од учителката, а во која бил опишан живот на шпанскиот писател Мигел де Сервантес, како и неколку извадоци од неговиот роман „Дон Кихот“. Мигел де Сервантес

Мигел де Сервантес (; 9 октомври 1547 - 23 април 1616) — шпански романописец и поет, автор на првиот реалистичен роман во шпанската книжевност „Дон Кихот“. Примерни новели

Примерни новели (шпански: "Novelas ejemplares") - збирка раскази на шпанскиот писател Мигел де Сервантес. Магла (роман)

Магла (шпански: "Niebla") - роман на шпанскиот писател Мигел де Унамуно, напишан во 1907, а објавен во 1914 година. Љубоморниот Естремадурец

Љубоморниот Естремадурец (шпански: "El celoso extremeño") - расказ на шпанскиот писател Мигел де Сервантес, дел од збирката „Примерни новели“. Славната садомијачка

Славната садомијачка (шпански: "La ilustre fregona") - расказ на шпанскиот писател Мигел де Сервантес, дел од збирката „Примерни новели“. Стаклениот лиценцијат

Стаклениот лиценцијат (шпански: "El licenciado Vidriera") - расказ на шпанскиот писател Мигел де Сервантес, дел од збирката „Примерни новели“. Под влијание на меѓународниот успех на авантуристичкиот роман од Шпанија (како Лазариј де Тормес), и од Мигел де Сервантес збирка кратки раскази Примерни Приказни (кои се појавија во Франција во почетокот на 1614 г.) Првата сезона е верна адаптација на истоимениот роман. Името е според лик од едно од делата на Мигел де Сервантес. Во романот се појавуваат и бројни други ликови, кои се само просечни личности - верна слика на општествениот морал на една епоха. Прикажаната слика не е верна на оригиналот, што всушност е една скриена мисла во романот, дека секое прераскажано случување во животот не е целосно и прецизно доловено како првично настанатото. Денес, како најверодостојно издание на романот се смета она на Институтот Сервантес. Куфу е добро познат под неговото хеленизиранио име Кеопс или Киопс (, име со кое го именуваат Диодор и Херодот) и помалку познат под друго хеленизирано име, Суфис (, според Мането). Мигел Сервантес де Саведра е роден во Алкала де Енарес, мало место во близината на Мадрид, како четврто од седумте деца на сиромашниот благородник, Родриго де Сервантес и неговата сопруга Леонор де Кортинас. Честопати постојат разлики во ендонимите (самонарекување) и егзонимите (име под кое народот е познат во странство). До 1942 г. врвот го носел истото име како на македонски ("Кадийца"), под кое е и денес е познат меѓу месното население. На тој начин, развивајќи ја античката сатира, во своите „Примерни новели“ Сервантес го проширил мисловниот простор на шпанскиот и христијанскиот свет со своите хуманистички идеи и со својата критика на застарените општествени односи. Мигел де Сервантес токму во овој период ги исмева овие приказни преку "Дон Кихот". Во Македонија е познат под народното име гаро. Епистоларен роман

Епистоларен роман — вид на роман кој е раскажан како збир од документи, најчесто писма. Срце (роман)

Срце е детски роман напишан од страна на италијанскиот автор Едмондо де Амичис кој бил романсиер, новинар, раскажувач и поет. Брашното кое традиционално се користи за шпецле е груб вид познат како "дунстмел" (Dunstmehl). Во 1565 година, сестра му на Мигел, Луиса де Сервантес станала калуѓерка во Алкала, во манастирот на безгрешното зачнување. Како романсиер, нејзината најзабележана работа била „Пинџар“ (Кафез) (1950), во која таа го создала својот незаборавен лик, Пуро, олицетворение на насилството врз жените, губење на човештвото и крајно предавање на егзистенцијалната судбина; романот беше направен во наградуван филм, Пинџар во 2003 година.