Молекулот на РНК се синтетизира преку:
транслација. репликација на ДНК. конјугација. транскрипција на ДНК.
A B C D
Рибонуклеинските нуклеотиди содржат:


РНК молекулот се синтетизира на калапот од една ДНК низа (оттука и сличноста со ДНК). Во јадренцето се синтетизира рибозомалната РНК. Кај еукариотите, наместо иРНК, се синтетизира hn-РНК (хетерогена јадрена или нуклеарна РНК). Влегува во состав на молекулот на рибонуклеинската киселина - РНК. РНК полимеразата IV ги синтетизира малите интерферирачки РНК молекули во растенијата. тие се комплементарни), па затоа мора прво да се конвертира во РНК со позитивна смисла од страна на РНК-зависната РНК полимераза пред процесот на транслација. РНКП синтетизира две групи на РНК молекули: кодирачки РНК молекули, кои кодираат протеини (информациона РНК, иРНК) и некодирачки РНК молекули, кои не кодираат протеини, а чии гени се нарекуваат „РНК гени“. Добиената молекула на РНК по пат на транскрипција, наречена информациона РНК, потоа дава соодветна аминокиселинска низа во процесот транслација. Добиената молекула на РНК по пат на транскрипција, наречена информациона РНК, потоа дава соодветна аминокиселинска низа во процесот транслација. РНК полимеразата II ги синтетизира прекурсорите на информационите РНК молекули и поголемиот број на мали јадрени РНК молекули (мјРНК) и микроРНК молекулите. РНК полимеразата V ги синтетизира РНК молекулите инволвирани во создавањето на хетерохроматин кај растенијата, кое е управувано од малите интерферирачки РНК молекули. Ензимот РНК полимераза I ја синтетизира 45S пре-рРНК (35S кај квасците), која е прекурсор на рибозомната РНК. РНК полимеразата III ги синтетизира тРНК молекулите, 5S рРНК и другите мали РНК кои се наоѓаат во јадрото и цитозолот. По конвенцијата, примарната структура на ДНК или РНК молекулот се пишува од 5' крај кон 3' крај. Потоа таа синтетизира РНК верига кој е комплементарна на ДНК веригата која ја чита. Во текот на транскрипцијата, РНК полимеразата синтетизира иРНК молекула користејќи ја ДНК како шаблон. Доколку ова место е променето поради мутација, се синтетизира ненормално долга и нестабилна иРНК молекула, која е непогодна за транслација. Овој процес на транслација (превод) на кодоните во аминокиселини вклучува уште два други типа на РНК молекули: транспортна РНК (тРНК), која е носител на соодветните аминокиселини и препознавач на кодоните на иРНК преку своите антикодони, и рибозомната РНК (рРНК) која е главната структурна и функционална компонента на рибозомот. Процесот на додавање нуклеотиди на РНК веригата е познат како елонгација; кај еукариотите, РНКП може да синтетизира РНК вериги долги и до 2,4 милиони нуклеотиди. Постојат најмалку четири функционални типови на РНК гени: транспортна РНК (тРНК) – РНК молекула која при процесот на транслација пренесува специфични аминокиселини за градење на полипептидната низа на одредено место во рибозомот; рибозомна РНК (рРНК) – која е главен составен и функционален дел на рибозомите; микроРНК (миРНК) – која ја регулира генската активност; и каталитичка РНК (рибозим) – која е каталитички активна РНК молекула. РНК може исто така да има и регулаторен ефект преку хибридизација со други молекули на РНК (на пример, микро РНК). РНК може исто така да има и регулаторен ефект преку хибридизација со други молекули на РНК (на пример, микро РНК). Значајно е што спарувањето е исто така механизам со кој кодоните на информационите РНК молекули (иРНК) се препознаваат од страна на антикодоните на транспортните РНК молекули (тРНК) за време на процесот на транслација при синтезата на белковини (протеини). Нуклеотидната низа на информационата РНК се користи за да се создаде аминокиселинска низа во белковината; оваа транслација меѓу нуклеотидните и аминокиселински низи е позната како генетски код. Може да се синтетизира преку реакција на селен тетрахлорид (SeCl4) со [((CH3)3Si)2N]2Sе. Рибонуклеинските нуклеотиди содржат:


РНК молекулот се синтетизира на калапот од една ДНК низа (оттука и сличноста со ДНК). Предложениот модел дава реална основа за објаснување на молекуларниот механизам на репликација на молекулот на ДНК. При повеќето случаи на природна репликација на ДНК, зачетникот за ДНК синтеза и репликација е краток фрагмент на РНК (кој може да се создаде "de novo"). Вирусите со обратна транскрипција кои поседуваат РНК геном (ретровируси), користат ДНК посредник во нивната репликација, додека оние со ДНК геном (параретровируси) користат РНК посредник. По конвенцијата, примарната структура на ДНК или РНК молекулот се пишува од 5' крај кон 3' крај. Потоа таа синтетизира РНК верига кој е комплементарна на ДНК веригата која ја чита. Во текот на транскрипцијата, РНК полимеразата синтетизира иРНК молекула користејќи ја ДНК како шаблон. "ДНК репликација" Пред одвојувањето, ДНК е прикачена на клеточната мембрана, а потоа се врши нејзина репликација. Во јадренцето се синтетизира рибозомалната РНК. Репликација на ДНК

Репликација или удвојување (од "replica" што значи "примерок") — процес во генетиката со кој молекулата на ДНК се удвојува. Влегува во состав на молекулот на рибонуклеинската киселина - РНК. Кај еукариотите, наместо иРНК, се синтетизира hn-РНК (хетерогена јадрена или нуклеарна РНК). РНК полимеразата IV ги синтетизира малите интерферирачки РНК молекули во растенијата. Овој процес е попознат како репликација на ДНК. Влегува во состав на молекулот на деоксирибонуклеинската киселина - ДНК. Вирусите имаат или ДНК или РНК геном, па соодветно се нарекуваат ДНК вируси и РНК вируси. РНК полимеразата II ги синтетизира прекурсорите на информационите РНК молекули и поголемиот број на мали јадрени РНК молекули (мјРНК) и микроРНК молекулите. РНКП синтетизира две групи на РНК молекули: кодирачки РНК молекули, кои кодираат протеини (информациона РНК, иРНК) и некодирачки РНК молекули, кои не кодираат протеини, а чии гени се нарекуваат „РНК гени“. РНК полимеразата V ги синтетизира РНК молекулите инволвирани во создавањето на хетерохроматин кај растенијата, кое е управувано од малите интерферирачки РНК молекули. Ензимот РНК полимераза I ја синтетизира 45S пре-рРНК (35S кај квасците), која е прекурсор на рибозомната РНК. Вирусите, како бесклеточни паразитски облици, имаат геноми од двоверижна ДНК, едноверижна ДНК, двоверижна РНК или едноверижна РНК. РНК вирусите можат да се групираат во четири различни групи во зависност од механизмот на репликација. Се утврдило дека гените се составени од деоксирибонуклеинска киселина (ДНК) и дека преку молекулот на нуклеинската киселина се пренесува (наследува) генетската информација од родителот на потомството. По G следи "S" фазата (фаза на синтеза), во која се одвива репликација на ДНК. Протокот на генетска информација од ДНК, преку РНК до протеинот е еден од фундаменталните принципи на молекуларната биологија. Рибонуклеинските нуклеотиди содржат:


РНК молекулот се синтетизира на калапот од една ДНК низа (оттука и сличноста со ДНК). Во јадренцето се синтетизира рибозомалната РНК. Кај еукариотите, наместо иРНК, се синтетизира hn-РНК (хетерогена јадрена или нуклеарна РНК). Влегува во состав на молекулот на рибонуклеинската киселина - РНК. РНК полимеразата IV ги синтетизира малите интерферирачки РНК молекули во растенијата. РНКП синтетизира две групи на РНК молекули: кодирачки РНК молекули, кои кодираат протеини (информациона РНК, иРНК) и некодирачки РНК молекули, кои не кодираат протеини, а чии гени се нарекуваат „РНК гени“. РНК полимеразата II ги синтетизира прекурсорите на информационите РНК молекули и поголемиот број на мали јадрени РНК молекули (мјРНК) и микроРНК молекулите. РНК полимеразата V ги синтетизира РНК молекулите инволвирани во создавањето на хетерохроматин кај растенијата, кое е управувано од малите интерферирачки РНК молекули. Ензимот РНК полимераза I ја синтетизира 45S пре-рРНК (35S кај квасците), која е прекурсор на рибозомната РНК. РНК полимеразата III ги синтетизира тРНК молекулите, 5S рРНК и другите мали РНК кои се наоѓаат во јадрото и цитозолот. По конвенцијата, примарната структура на ДНК или РНК молекулот се пишува од 5' крај кон 3' крај. Потоа таа синтетизира РНК верига кој е комплементарна на ДНК веригата која ја чита. Во текот на транскрипцијата, РНК полимеразата синтетизира иРНК молекула користејќи ја ДНК како шаблон. Процесот на додавање нуклеотиди на РНК веригата е познат како елонгација; кај еукариотите, РНКП може да синтетизира РНК вериги долги и до 2,4 милиони нуклеотиди. Овие плазмиди може да се пренесуваат помеѓу клетките преку нактериска конјугација. РНК може исто така да има и регулаторен ефект преку хибридизација со други молекули на РНК (на пример, микро РНК). РНК може исто така да има и регулаторен ефект преку хибридизација со други молекули на РНК (на пример, микро РНК). Конјугација: Може да се синтетизира преку реакција на селен тетрахлорид (SeCl4) со [((CH3)3Si)2N]2Sе. Плазмидите може да се пренесат од клетка на клетка преку физички контакт, во процес кој наликува на бактериската конјугација. Распоредот на сврзувањето на атомите еден со друг во молекулот се изразува со структурната формула на молекулот. Во молекулата на РНК, урацил се врзува со аденин преку две водородни врски. Се синтетизира во семениците. Набрзо по отпочнувањето на транскрипцијата, по додавањето на првите 20-30 нуклеотиди, 5’ крајот на иРНК молекулата која се синтетизира се врзува за комплексот за синтетизирање на капа, кој е асоциран со РНК полимеразата. Вирусот на хепатитис делта кај луѓето има РНК геном сличен на вироидите, но има протеински слој добиен од вирусот на хепатитис Б, кој самиот не може да го синтетизира. Рибонуклеинските нуклеотиди содржат:


РНК молекулот се синтетизира на калапот од една ДНК низа (оттука и сличноста со ДНК). Класа I транспозоните се копираат во две фази: прво, тие подлежат на транскрипција од ДНК во РНК, а потоа РНК подлежи на реверзна транскрипција назад во ДНК. По конвенцијата, примарната структура на ДНК или РНК молекулот се пишува од 5' крај кон 3' крај. Потоа таа синтетизира РНК верига кој е комплементарна на ДНК веригата која ја чита. Во текот на транскрипцијата, РНК полимеразата синтетизира иРНК молекула користејќи ја ДНК како шаблон. Вирусите со обратна транскрипција кои поседуваат РНК геном (ретровируси), користат ДНК посредник во нивната репликација, додека оние со ДНК геном (параретровируси) користат РНК посредник. Транскрипција (генетика)

Во генетиката, со терминот транскрипција се означува процесот на транскрибирање (препишување) на генетската информација потребна за синтеза на протеини од ДНК во информациона РНК. За да се одвива процесот на транскрипција, ензимот РНК полимераза мора да се прикачи на ДНК во близина на генот. Во јадренцето се синтетизира рибозомалната РНК. Влегува во состав на молекулот на рибонуклеинската киселина - РНК. Кај еукариотите, наместо иРНК, се синтетизира hn-РНК (хетерогена јадрена или нуклеарна РНК). РНК полимеразата IV ги синтетизира малите интерферирачки РНК молекули во растенијата. Влегува во состав на молекулот на деоксирибонуклеинската киселина - ДНК. Овој процес започнува со производство на РНК молекула која има низа што е компатибилна со ДНК низата на генот - процес познат како транскрипција. Овој процес започнува со производство на РНК молекула која има низа што е компатибилна со ДНК низата на генот - процес познат како транскрипција. РНКП ја отвора двоверижната ДНК на одредено место (обично на околу четири вртења на двојниот хеликс), при што едната од ДНК веригите се користи како образец за синтеза на РНК, во процес наречен транскрипција. Вирусите имаат или ДНК или РНК геном, па соодветно се нарекуваат ДНК вируси и РНК вируси. РНК полимеразата II ги синтетизира прекурсорите на информационите РНК молекули и поголемиот број на мали јадрени РНК молекули (мјРНК) и микроРНК молекулите. РНКП синтетизира две групи на РНК молекули: кодирачки РНК молекули, кои кодираат протеини (информациона РНК, иРНК) и некодирачки РНК молекули, кои не кодираат протеини, а чии гени се нарекуваат „РНК гени“. РНК полимеразата V ги синтетизира РНК молекулите инволвирани во создавањето на хетерохроматин кај растенијата, кое е управувано од малите интерферирачки РНК молекули. Информационата РНК е синтетизирана од ензимот РНК полимераза во тек на процесот на транскрипција, при што најпрво се создава т.н. Ензимот РНК полимераза I ја синтетизира 45S пре-рРНК (35S кај квасците), која е прекурсор на рибозомната РНК. Вирусите, како бесклеточни паразитски облици, имаат геноми од двоверижна ДНК, едноверижна ДНК, двоверижна РНК или едноверижна РНК. Се утврдило дека гените се составени од деоксирибонуклеинска киселина (ДНК) и дека преку молекулот на нуклеинската киселина се пренесува (наследува) генетската информација од родителот на потомството. Добиената молекула на РНК по пат на транскрипција, наречена информациона РНК, потоа дава соодветна аминокиселинска низа во процесот транслација.