Атомот на азот со атомите на водород во молекулата на NH е поврзан со: 3
водородна врска. по една π врска. по една σ врска. тројна врска.
A B C D
Терциерните амини немаат водородни атоми поврзани со атомот на азот и не можат да служат како донатори на водородна врска. Радерфорд дознал дека јадрото на атомот на азот може да се распадне со брзо стрелање на алфа честички во атомите на атомот. Дури терциерните амини се растворливи во вода бидејќи несврзувачкиот електронски пар на атомот на азот е акцептор на водородна врска од еден водороден атом на водата. Донори на водородна врска се пептидните NH групи на глицинските остатоци, а акцептори на водородна врска се CO групите на остатоците од другите синџири. Секоја аминокиселина во полипептидната верига е поларна, односно поседува одвоени позитивно и негативно наелектризирани региони, со слободна карбонилна група, која може да игра улога на акцептор на водородна врска, и NH група, која може да игра улога на донор на водородна врска. Понатаму , едноставноста на молекулата на водород и соодветните катјони овозмозува поцелосно разбирање на природата на хемиска врска , која следеше по кратко време по квантно механичкиот третман на атомот на водород кој бил развиен во средината на 1920-тите. Нуклеотидните бази од ДНК молекулата образуваат комплементарни парови: еден нуклеотид се поврзува преку водородна врска со друг нуклеотид во синџирот (ланецот) спротивен на оригиналниот. Кај амидите, тој е поврзан со еден атом на карбонилниот јаглерод, а останатите две врски на атомот на азот можат да бидат со водородни атоми, алкил или арил групи. Амино (N-H) групата на еден аминокиселински остаток формира водородна врска со карбонилната (C=O) група на аминокиселински остаток кој се наоѓа три остатока подоле (порано); оваа "i" + 3 → "i" водородна врска го дефинира 3-хеликсот. Апсорбираната енергија предизвикува вибрационо возбудување на атомите во молекулата. Големата буква N покажува дека алкил групата е поврзана со атомот на азот, а не со основната низа. Како резултат на вибрациите на атомите, атомите се во движење релативно на вртежниот координатен систем на молекулата. Секундарната структура е дефинирана со водородната врска, па затоа критична е точната дефиниција за водородна врска. "интермолекулска водородна врска". Должината на врската меѓу атомите на азот и кислород е 119.7 pm. : 2 Реакциите со други неметали, како што се јаглерод, азот, фосфор, силициум и водород, генерално се егзотермични и продолжуваат со загревање : 2-3. Покрај ова, утврдени се повисоки количества на амонијак азот (NH-N) и поголема pH-вредност во споредба со останатата стока. Бидејќи озонот и атомите на слободен кислород се многу реактивни, тие лесно реагираат со соединенија на азот, водород и хлор кои природно се наоѓаат во земјината атмосфера (ослободени и од копнени и од океански извори). Бидејќи озонот и атомите на слободен кислород се многу нестабилни, тие лесно реагираат со соединенија на азот, водород и хлор кои се природно наоѓаат во земјината атмосфера (ослободени и од копнени и од океански извори). Атомот на азот е петвалентен, што значи дека тој може да образува вкупно пет хемиски врски со други атоми. Атомите на водород, кои слабо расејуваат, обично се невидливи. Во ова соединение, секој од иридиум атомите е поврзан со другите три, формирајќи тетраедарски кластер. Кога на атомот на азот има супституент, се додава претставката "N-" проследен со името на групата поврзана за азотот. Групите δ+ ги вклучуваат оние кои донираат две водородни врски, како што е NH групата и молекулата на вода. Тогаш атомот и молекулата имаат доволно кинетичка енергија за да во меѓусебните судири едни со други се јонизираат. Радерфорд дознал дека јадрото на атомот на азот може да се распадне со брзо стрелање на алфа честички во атомите на атомот. Понатаму , едноставноста на молекулата на водород и соодветните катјони овозмозува поцелосно разбирање на природата на хемиска врска , која следеше по кратко време по квантно механичкиот третман на атомот на водород кој бил развиен во средината на 1920-тите. Атомот на азот на еден амид има слободен пар на електрони што се делокализирани со π-електроните од карбонилната група. Значи, во молекулата на етинот се образува една тројна врска и две единечни врски, односно три σ и две π врски. Терциерните амини немаат водородни атоми поврзани со атомот на азот и не можат да служат како донатори на водородна врска. Кај амидите, тој е поврзан со еден атом на карбонилниот јаглерод, а останатите две врски на атомот на азот можат да бидат со водородни атоми, алкил или арил групи. formula_1
formula_2

Арил супституираните амини се послаби бази од амонијакот бидејќи осамениот пар на електрони на атомот на азот е резонантно делокализиран околу π орбиталниот систем на бензеновиот прстен. Апсорбираната енергија предизвикува вибрационо возбудување на атомите во молекулата. Големата буква N покажува дека алкил групата е поврзана со атомот на азот, а не со основната низа. Како резултат на вибрациите на атомите, атомите се во движење релативно на вртежниот координатен систем на молекулата. Лак со должина "π" одговара на агол од 180° - рамен агол, π/2 е 90° - прав агол, π/3 е 60°, π/4 е 45°, π/6 е 30°, и општо лак со должина "x" радијани одговара на агол од 360"x"/2"π" степени. Дури терциерните амини се растворливи во вода бидејќи несврзувачкиот електронски пар на атомот на азот е акцептор на водородна врска од еден водороден атом на водата. Должината на врската меѓу атомите на азот и кислород е 119.7 pm. : 2 Реакциите со други неметали, како што се јаглерод, азот, фосфор, силициум и водород, генерално се егзотермични и продолжуваат со загревање : 2-3. Покрај ова, утврдени се повисоки количества на амонијак азот (NH-N) и поголема pH-вредност во споредба со останатата стока. Бидејќи озонот и атомите на слободен кислород се многу реактивни, тие лесно реагираат со соединенија на азот, водород и хлор кои природно се наоѓаат во земјината атмосфера (ослободени и од копнени и од океански извори). Бидејќи озонот и атомите на слободен кислород се многу нестабилни, тие лесно реагираат со соединенија на азот, водород и хлор кои се природно наоѓаат во земјината атмосфера (ослободени и од копнени и од океански извори). Атомот на азот е петвалентен, што значи дека тој може да образува вкупно пет хемиски врски со други атоми. Атомите на водород, кои слабо расејуваат, обично се невидливи. Во ова соединение, секој од иридиум атомите е поврзан со другите три, формирајќи тетраедарски кластер. Кога на атомот на азот има супституент, се додава претставката "N-" проследен со името на групата поврзана за азотот. Групите δ+ ги вклучуваат оние кои донираат две водородни врски, како што е NH групата и молекулата на вода. Тогаш атомот и молекулата имаат доволно кинетичка енергија за да во меѓусебните судири едни со други се јонизираат. При една типична дисоцијациска реакција, една врска во молекулата се цепи, што дава две молекуларни фрагменти. Ако е имаме атомски водород, тие атоми реагираат со достапните атоми на О, С и N, создавајќи „редуцирани“ видови како HO, CH и NH. Радерфорд дознал дека јадрото на атомот на азот може да се распадне со брзо стрелање на алфа честички во атомите на атомот. Понатаму , едноставноста на молекулата на водород и соодветните катјони овозмозува поцелосно разбирање на природата на хемиска врска , која следеше по кратко време по квантно механичкиот третман на атомот на водород кој бил развиен во средината на 1920-тите. Значи, во молекулата на етинот се образува една тројна врска и две единечни врски, односно три σ и две π врски. Терциерните амини немаат водородни атоми поврзани со атомот на азот и не можат да служат како донатори на водородна врска. Кај амидите, тој е поврзан со еден атом на карбонилниот јаглерод, а останатите две врски на атомот на азот можат да бидат со водородни атоми, алкил или арил групи. Апсорбираната енергија предизвикува вибрационо возбудување на атомите во молекулата. Големата буква N покажува дека алкил групата е поврзана со атомот на азот, а не со основната низа. Како резултат на вибрациите на атомите, атомите се во движење релативно на вртежниот координатен систем на молекулата. Кекулеовската структура на ова соединение (кое инаку спаѓа во алкените) изгледа вака:

Јаглеродните атоми ќе подлегнат на "sp" хибридизација, бидејќи хибридните орбитали ќе формираат само σ врски, а една пи врска е потребна за двојната врска помеѓу С-атомите. Дури терциерните амини се растворливи во вода бидејќи несврзувачкиот електронски пар на атомот на азот е акцептор на водородна врска од еден водороден атом на водата. Сите "sp" орбитали се користат за образување на σ-врски помеѓу C-атомите и помеѓу C-атомите и H-атомите. Должината на врската меѓу атомите на азот и кислород е 119.7 pm. : 2 Реакциите со други неметали, како што се јаглерод, азот, фосфор, силициум и водород, генерално се егзотермични и продолжуваат со загревање : 2-3. Покрај ова, утврдени се повисоки количества на амонијак азот (NH-N) и поголема pH-вредност во споредба со останатата стока. Кај етиленот, двата С-атоми формираат σ врска со препокривање на две "sp" орбитали, при што секој С-атом формира две ковалентни врски со Н-атомите преку препокривање на "s" и "sp" орбиталите. Бидејќи озонот и атомите на слободен кислород се многу реактивни, тие лесно реагираат со соединенија на азот, водород и хлор кои природно се наоѓаат во земјината атмосфера (ослободени и од копнени и од океански извори). Бидејќи озонот и атомите на слободен кислород се многу нестабилни, тие лесно реагираат со соединенија на азот, водород и хлор кои се природно наоѓаат во земјината атмосфера (ослободени и од копнени и од океански извори). Атомот на азот е петвалентен, што значи дека тој може да образува вкупно пет хемиски врски со други атоми. Атомите на водород, кои слабо расејуваат, обично се невидливи. Во ова соединение, секој од иридиум атомите е поврзан со другите три, формирајќи тетраедарски кластер. Кога на атомот на азот има супституент, се додава претставката "N-" проследен со името на групата поврзана за азотот. Групите δ+ ги вклучуваат оние кои донираат две водородни врски, како што е NH групата и молекулата на вода. Тогаш атомот и молекулата имаат доволно кинетичка енергија за да во меѓусебните судири едни со други се јонизираат. При една типична дисоцијациска реакција, една врска во молекулата се цепи, што дава две молекуларни фрагменти. Ако е имаме атомски водород, тие атоми реагираат со достапните атоми на О, С и N, создавајќи „редуцирани“ видови како HO, CH и NH. На ваков начин во молекулата се образува тројна врска. Радерфорд дознал дека јадрото на атомот на азот може да се распадне со брзо стрелање на алфа честички во атомите на атомот. Понатаму , едноставноста на молекулата на водород и соодветните катјони овозмозува поцелосно разбирање на природата на хемиска врска , која следеше по кратко време по квантно механичкиот третман на атомот на водород кој бил развиен во средината на 1920-тите. Терциерните амини немаат водородни атоми поврзани со атомот на азот и не можат да служат како донатори на водородна врска. Овој процес бара доста енергија, поради многу стабилната тројна врска на молекуларниот азот (946 KJ/мол). Кај амидите, тој е поврзан со еден атом на карбонилниот јаглерод, а останатите две врски на атомот на азот можат да бидат со водородни атоми, алкил или арил групи. Затоа, атомите на азотот ќе се сврзат меѓусебно со три заеднички електронски парови:

Врската што се образува со три заеднички електронски парови се вика тројна врска. Значи, во молекулата на етинот се образува една тројна врска и две единечни врски, односно три σ и две π врски. Апсорбираната енергија предизвикува вибрационо возбудување на атомите во молекулата. Големата буква N покажува дека алкил групата е поврзана со атомот на азот, а не со основната низа. Како резултат на вибрациите на атомите, атомите се во движење релативно на вртежниот координатен систем на молекулата. Дури терциерните амини се растворливи во вода бидејќи несврзувачкиот електронски пар на атомот на азот е акцептор на водородна врска од еден водороден атом на водата. Должината на врската меѓу атомите на азот и кислород е 119.7 pm. : 2 Реакциите со други неметали, како што се јаглерод, азот, фосфор, силициум и водород, генерално се егзотермични и продолжуваат со загревање : 2-3. Покрај ова, утврдени се повисоки количества на амонијак азот (NH-N) и поголема pH-вредност во споредба со останатата стока. Бидејќи озонот и атомите на слободен кислород се многу реактивни, тие лесно реагираат со соединенија на азот, водород и хлор кои природно се наоѓаат во земјината атмосфера (ослободени и од копнени и од океански извори). Бидејќи озонот и атомите на слободен кислород се многу нестабилни, тие лесно реагираат со соединенија на азот, водород и хлор кои се природно наоѓаат во земјината атмосфера (ослободени и од копнени и од океански извори). Атомот на азот е петвалентен, што значи дека тој може да образува вкупно пет хемиски врски со други атоми. Атомите на водород, кои слабо расејуваат, обично се невидливи. Поради присуството на тројна врска, т.е. Во ова соединение, секој од иридиум атомите е поврзан со другите три, формирајќи тетраедарски кластер. Кога на атомот на азот има супституент, се додава претставката "N-" проследен со името на групата поврзана за азотот. Димеричната единица содржи тројна врска и е аналогна на N . Димеричната единица содржи тројна врска и е аналогна на N . Групите δ+ ги вклучуваат оние кои донираат две водородни врски, како што е NH групата и молекулата на вода.