Во определбата на монадите кои не се материјални, Лајбниц тргнува од критика на атомизмот според која атомот е најмалото делче на материјата, бидејќи:
материјата има својство на просторност, а со тоа и на деливост. материјата има квалитет, но нема квантитет. материјата е подвижна, а со тоа и менлива. материјата нема почеток и крај.
A B C D
Масата е својство на материјата, додека тежината е "силата" која е резултат на дејството на гравитацијата врз материјата. Според него, материјата е активна супстанција, која „поседува својство на простирање и сила на привлекување или одбивање“, но покрај нив, материјата поседува и други својства, а едно од нив е мислењето, кое е „својство на нервниот систем или поточно на мозокот“. Во физиката и хемијата, атомот претставува најмала структурна честичка на секој хемиски елемент (со тоа и на материјата) што ги има неговите карактеристични својства. Тоа својство на материјата го споредува топлинското зрачење на некој објект со топлинското зрачење на идеалното црно тело. Својата претстава за материјата Лајбниц ја обработува во делото „Монадологија“. За време на овој процес, материјата не е запазена, односно дел од материјата се конвертира во фотони (енергија). Магнетизмот како својство на материјата било познато во Кина 4000 години п.н.е. Атом

Во физиката и хемијата, атомот (на грчки "άτομον" - неделив) претставува најмалата структурна честица на секој хемиски елемент (со тоа и на материјата) што ги има неговите карактеристични својства. Материјализмот тргнува од тоа дека светот по својата суштина е материјален; дека материјата, природата, постои надвор од свеста и независно од свеста, дека материјата е првобитна и претставува извор на човековите сетила, сметајќи го спознанието, како и свеста, духот воопшто, за секундарни, за нешто што е произведено од влијанието на материјата и човековата сетилна пракса. Така, возбудата по која се движи линијата на Чинговото претставување на материјата, дејствува раскажувачки интензивно (бидејќи има органско потекло) и методски осмислено (бидејќи е функција на уметничката полнота). (Овој модел не се обидува да ја опише структурата на материјата, туку на интеракцијата помегу електричното поле и материјата). Само директна конверзија на материјата во енергија, како што има при анихилаторскиот судир на материјата и антиматеријата, е поенергетско отколку нуклеарната фузија. Грубо кажано, бозоните се составен дел на радијацијата, но не на материјата, која е создадена од фермиони. Земајќи ги во предвид Ајнштајновите равенки и подобните равенки за особеностите на материјата, па добиеното решение се добива одредено полу-Риманово многуобразие и одредени материјални полиња кои се дефинираат со тоа многуобразие. Според специјалната теорија на релативноста тоа е максималната брзина со која сета енергијата, материјата и сите информации можат да патуваат во универзумот, а која може да се постигне единствено во вакуум . Овој набој често е мал, бидејќи материјата е направена од атоми, а атомите обично имаат еднаков број на протони и електрони, во кој случај нивните полнења се откажуваат, давајќи полн полнеж еднаков на нула, со што атомот е неутрален полнеж.

" Спротивно на тоа, нео-конфучијаните го критикуваат ставот дека ки постои одделно од материјата и го гледаат како продолжение на материјата. Но бидејќи во тоа време немало причина да се претпостави дека сврзните сили во материјата се со електрично потекло, контракцијата на материјата по должина во движењето во однос на етерот се сметало за Ад хок хипотеза. Според Ламарк, материјата, која лежи во основата на сите природни тела и појави, е апсолутно инертна. Ваквото заемодејство во отсуство на материјата сè уште не е измерена директно бидејќи потребни се многу високи јачини и многу чувстителни детектори, кои се во процес на производство. Формата е навистина важна, но тоа не е важно во текот на карактеризирањето на материјата на конкретни предмети. Четворката е поврзана со манифестација на материјата. Состојба на материјата

Состојба на материјата или агрегатна состојба — густината на супстанцијата. И овие се именувани според материјата која ги движи (пареа и гас). Електричен набој

Електричниот набој (полнеж) е физичко својство на материјата што предизвикува да се доживее сила кога се става во електромагнетно поле. Својата претстава за материјата Лајбниц ја обработува во делото „Монадологија“. Грубо кажано, бозоните се составен дел на радијацијата, но не на материјата, која е создадена од фермиони. За време на овој процес, материјата не е запазена, односно дел од материјата се конвертира во фотони (енергија). Материјата која ќе се судри со компактно цврсто тело ќе оддаде конечен изблик на енергија, додека пак материјата која минува низ хоризонтот на настани нема да оддаде енергија. Масата е својство на материјата, додека тежината е "силата" која е резултат на дејството на гравитацијата врз материјата. Кај црната дупка материјата е во состојба која сѐ уште не е позната. Така, возбудата по која се движи линијата на Чинговото претставување на материјата, дејствува раскажувачки интензивно (бидејќи има органско потекло) и методски осмислено (бидејќи е функција на уметничката полнота). (Овој модел не се обидува да ја опише структурата на материјата, туку на интеракцијата помегу електричното поле и материјата). Само директна конверзија на материјата во енергија, како што има при анихилаторскиот судир на материјата и антиматеријата, е поенергетско отколку нуклеарната фузија. Според него, материјата е активна супстанција, која „поседува својство на простирање и сила на привлекување или одбивање“, но покрај нив, материјата поседува и други својства, а едно од нив е мислењето, кое е „својство на нервниот систем или поточно на мозокот“. Формата е навистина важна, но тоа не е важно во текот на карактеризирањето на материјата на конкретни предмети. Во физиката и хемијата, атомот претставува најмала структурна честичка на секој хемиски елемент (со тоа и на материјата) што ги има неговите карактеристични својства. Материјализмот тргнува од тоа дека светот по својата суштина е материјален; дека материјата, природата, постои надвор од свеста и независно од свеста, дека материјата е првобитна и претставува извор на човековите сетила, сметајќи го спознанието, како и свеста, духот воопшто, за секундарни, за нешто што е произведено од влијанието на материјата и човековата сетилна пракса. И овие се именувани според материјата која ги движи (пареа и гас). Според Ламарк, материјата, која лежи во основата на сите природни тела и појави, е апсолутно инертна. Но бидејќи во тоа време немало причина да се претпостави дека сврзните сили во материјата се со електрично потекло, контракцијата на материјата по должина во движењето во однос на етерот се сметало за Ад хок хипотеза. Ова име не е баш исправно бидејќи џиновските планети се под толку висок притосок, што материјата не е во гасовита состојба. "up") — една од елементарните честички од која е создадена материјата. Состојба на материјата

Состојба на материјата или агрегатна состојба — густината на супстанцијата. Во 1913 брановото однесување на материјата како што е електронот не се очекувало. Ваквото заемодејство во отсуство на материјата сè уште не е измерена директно бидејќи потребни се многу високи јачини и многу чувстителни детектори, кои се во процес на производство. Постојат околности кога се чини дека материјата, енергијата или информациите патуваат побрзо од светлината, но не е така. Цврста состојба на материјата

Цврста состојба — една од четирите фундаментални состојби на материјата (другите се течност, гас, и плазма). Закривеноста е причинета од енергија-импулсот на материјата. Бидејќи фазните граници се однесуваат на промените во подреденоста на материјата, како од течност во цврсто тело или посуптилна промена од една кристална структура во друга, второто значења на поимот „фаза“ е сличен на синонимот за состојба на материјата. За време на овој процес, материјата не е запазена, односно дел од материјата се конвертира во фотони (енергија). Својата претстава за материјата Лајбниц ја обработува во делото „Монадологија“. Масата е својство на материјата, додека тежината е "силата" која е резултат на дејството на гравитацијата врз материјата. Материјализмот тргнува од тоа дека светот по својата суштина е материјален; дека материјата, природата, постои надвор од свеста и независно од свеста, дека материјата е првобитна и претставува извор на човековите сетила, сметајќи го спознанието, како и свеста, духот воопшто, за секундарни, за нешто што е произведено од влијанието на материјата и човековата сетилна пракса. Кај црната дупка материјата е во состојба која сѐ уште не е позната. Овој набој често е мал, бидејќи материјата е направена од атоми, а атомите обично имаат еднаков број на протони и електрони, во кој случај нивните полнења се откажуваат, давајќи полн полнеж еднаков на нула, со што атомот е неутрален полнеж.

" Грубо кажано, бозоните се составен дел на радијацијата, но не на материјата, која е создадена од фермиони. Според специјалната теорија на релативноста тоа е максималната брзина со која сета енергијата, материјата и сите информации можат да патуваат во универзумот, а која може да се постигне единствено во вакуум . Според него, материјата е активна супстанција, која „поседува својство на простирање и сила на привлекување или одбивање“, но покрај нив, материјата поседува и други својства, а едно од нив е мислењето, кое е „својство на нервниот систем или поточно на мозокот“. Во физиката и хемијата, атомот претставува најмала структурна честичка на секој хемиски елемент (со тоа и на материјата) што ги има неговите карактеристични својства. Според Ламарк, материјата, која лежи во основата на сите природни тела и појави, е апсолутно инертна. Четворката е поврзана со манифестација на материјата. Формата е навистина важна, но тоа не е важно во текот на карактеризирањето на материјата на конкретни предмети. Ова име не е баш исправно бидејќи џиновските планети се под толку висок притосок, што материјата не е во гасовита состојба. Најдобар лек за пациентот е да не доаѓа во контакт со материјата која предизвикува алергиска реакција. "up") — една од елементарните честички од која е создадена материјата. (Овој модел не се обидува да ја опише структурата на материјата, туку на интеракцијата помегу електричното поле и материјата). Ваквото заемодејство во отсуство на материјата сè уште не е измерена директно бидејќи потребни се многу високи јачини и многу чувстителни детектори, кои се во процес на производство. Земајќи ги во предвид Ајнштајновите равенки и подобните равенки за особеностите на материјата, па добиеното решение се добива одредено полу-Риманово многуобразие и одредени материјални полиња кои се дефинираат со тоа многуобразие. Во 1913 брановото однесување на материјата како што е електронот не се очекувало. Спектроскопија

Спектроскопија е наука која се занимава со изучување на интеракцијата помеѓу електромагнетното зрачење и материјата. Поради ова, злото било поистоветувано со материјата која е инфериорна во однос на божественото. И овие се именувани според материјата која ги движи (пареа и гас). Еден начин да успеете да ги конвертирате сите извори на енергии на материјата во употреблива енергија е да се уништи материјата со антиматерија. Но бидејќи во тоа време немало причина да се претпостави дека сврзните сили во материјата се со електрично потекло, контракцијата на материјата по должина во движењето во однос на етерот се сметало за Ад хок хипотеза. Својата претстава за материјата Лајбниц ја обработува во делото „Монадологија“. За време на овој процес, материјата не е запазена, односно дел од материјата се конвертира во фотони (енергија). Според оваа теорија, Божествениот почеток е скриен во „срцето на материјата“ и го насочува нејзиниот развиток. Материјата која ќе се судри со компактно цврсто тело ќе оддаде конечен изблик на енергија, додека пак материјата која минува низ хоризонтот на настани нема да оддаде енергија. Масата е својство на материјата, додека тежината е "силата" која е резултат на дејството на гравитацијата врз материјата. Материјата се движи од потоплиот крај, каде е сместен самиот материјал на ладна подлога која е поврзана со држач за пумпа. (Овој модел не се обидува да ја опише структурата на материјата, туку на интеракцијата помегу електричното поле и материјата). Грубо кажано, бозоните се составен дел на радијацијата, но не на материјата, која е создадена од фермиони. И овие се именувани според материјата која ги движи (пареа и гас). Материјализмот тргнува од тоа дека светот по својата суштина е материјален; дека материјата, природата, постои надвор од свеста и независно од свеста, дека материјата е првобитна и претставува извор на човековите сетила, сметајќи го спознанието, како и свеста, духот воопшто, за секундарни, за нешто што е произведено од влијанието на материјата и човековата сетилна пракса. Кај црната дупка материјата е во состојба која сѐ уште не е позната. Според Ламарк, материјата, која лежи во основата на сите природни тела и појави, е апсолутно инертна. Ваквото заемодејство во отсуство на материјата сè уште не е измерена директно бидејќи потребни се многу високи јачини и многу чувстителни детектори, кои се во процес на производство. Ова име не е баш исправно бидејќи џиновските планети се под толку висок притосок, што материјата не е во гасовита состојба. "up") — една од елементарните честички од која е создадена материјата. Состојба на материјата

Состојба на материјата или агрегатна состојба — густината на супстанцијата. Во 1913 брановото однесување на материјата како што е електронот не се очекувало. Таа се вика "Песочната книга", бидејќи нема почеток ни крај. Цврста состојба на материјата

Цврста состојба — една од четирите фундаментални состојби на материјата (другите се течност, гас, и плазма). Притоа, тој оди уште понатаму и не само што го негира постоењето на материјата, воопшто, туку го негира и постоењето на поединечните материјални предмети кои би постоеле надвор од духот и независно од него. Блумберген и Шавлов ги испитале својствата на материјата која не би можела да се забележи без ласери. Според него, материјата е активна супстанција, која „поседува својство на простирање и сила на привлекување или одбивање“, но покрај нив, материјата поседува и други својства, а едно од нив е мислењето, кое е „својство на нервниот систем или поточно на мозокот“. Овој експеримент укажал на фактот дека нема промени во количината на материјата пред и после реакцијата. Така, возбудата по која се движи линијата на Чинговото претставување на материјата, дејствува раскажувачки интензивно (бидејќи има органско потекло) и методски осмислено (бидејќи е функција на уметничката полнота). Не постојат материјални докази, бидејќи маските се изработувале од органски материјали кои не се сметале за трајни, и на крај после претставите биле посветувани на олтарот на Дионис.