Кое од долунаведените литературни дела говори за злото на XX век, прикажувајќи ја апсурдноста на современиот свет, безличноста и бесмисленоста на човековото постоење?
„Странецотот“ од А. Ками. „Отело“ од В. Шекспир. „Дон Кихот“ од Де Сервантес. „За имагинарното“ од Ж. П. Сартр.
A B C D
Според православната вера, на почетокот од човековото постоење, луѓето биле соочени со избор: да ја научат разликата меѓу доброто и злото преку набљудување или преку учество. Меѓутоа, за современиот свет од најголемо значење се неговите фантастични дела - псевдонаучните новели, кои претставуваат скапоцен придонес кон англиската книжевност на 20 век. Всушност, тој настојувал да ја покаже апсурдноста (бесмисленоста) на познанието кое се темели на сетилните податоци и да се докаже, индирекно, дека она што го тврди разумот е над она што ни го покажуваат сетилата. Таа изгубила многу од литературните вредности кои ги создале големите реформатори и литературни револуционери од првата половина на XX век. Неговите дела се преведени на многу јазици, а Пабло Неруда се смета за еден од најголемите и највлијателни поети на XX век. Човековото постоење во светот е посебен начин на постоење. Така, Цаи Лианг ја истражува суштината на човековото постоење, како и границите на филмскиот јазик. Мерсо не е свесен за апсурдноста на човековото постоење, а сепак таа влијае врз неговите постапки, па така единствените вистински нешта се неговите телесни искуства, поради што го убива Арапот како реакција на физичкиот ефект на сонцето додека се движи кон противникот на озрачената плажа. Читателот проследува спирала од лудило кое ги најавува изопаченостите на XX век. Во XX век имало композитори кои собирале и допринесувале за народната музика и ја користеле во своите дела. Тоа честопати се смета за негово главно прозно дело, кое се протега од почетокот на човековото постоење се до откривањето на Америка, и претставува алтернатива на библиските приказни за Постанокот. Романот "Човек без својства" е едно од големите ремек-дела на европската литература од XX век. Дејството се одвива во алжирскиот град Оран, а низ романот се полемизира за судбината и суштината на човековото постоење. Иако Шенберг е еден од најнапаѓаните композитори во XX век, затоа што го предизвикал музичкиот свет, сепак тој извршил огромно влијание врз музиката на XX век. Првите истражување почнуваат во втората половина на XX век, а дотогаш подводниот свет на Гацка бил потполно непознат. Во идејата на романот некако потајно провејува нишка за апсурдноста на постоењето, што подоцна ќе ги инспирира Албер Ками и Жан Пол Сартр да ги постават темелите на егзистенцијализмот. За сето време создавал и литературни дела. Шќепановиќ е автор на следниве дела:

Шќепановиќ е еден од водечките српски прозаисти на XX век. Во своите дела, Велс укажувал на бесмисленоста на своременото индустриско општество и на политичкото уредување. Во почетокот на 17 век биле создадени литературни ремек-дела како долгата митолошка поема Адонис од Џамбатиста Марино. Во почетокот на 17 век биле создадени литературни ремек-дела како долгата митолошка поема Адонис од Џамбатиста Марино. Артур Шопенхауер ја зел досадата како доказ во неговиот обид да ја докаже ништожноста на човековото постоење. Во XX век е напишан и извесен број на книжевни дела на овој јазик. Доказите во вид на камени орудија, керамика и камено оружје датираат од пред 10,000 години и говорат за човековото постоење. Најстари литературни дела напишани на мајчин јазик се напишани дури во далечниот 13ти век . Отело

Отело е лик од драмата Отело на Вилијам Шекспир (околу 1601-1604). Според православната вера, на почетокот од човековото постоење, луѓето биле соочени со избор: да ја научат разликата меѓу доброто и злото преку набљудување или преку учество. Меѓутоа, за современиот свет од најголемо значење се неговите фантастични дела - псевдонаучните новели, кои претставуваат скапоцен придонес кон англиската книжевност на 20 век. Шекспир ги постави „Отело“ и „Tрговецoт од Венеција“ во градот. Изборот на зборови се карактеризира со бројни алузии на други книжевни дела, како на пример Стариот завет, Фауст од Гете, Отело од Шекспир и Војцек на Бихнер. Всушност, тој настојувал да ја покаже апсурдноста (бесмисленоста) на познанието кое се темели на сетилните податоци и да се докаже, индирекно, дека она што го тврди разумот е над она што ни го покажуваат сетилата. На почетокот на XX век Ѓупчево било село в Ениџевардарската. Архитектите од XX в., како и нивните критичари објавиле многу дела преку книгите, списанијата и весниците. Таа изгубила многу од литературните вредности кои ги создале големите реформатори и литературни револуционери од првата половина на XX век. Човековото постоење во светот е посебен начин на постоење. Дездемона

Дездемона е лик во драмата "Отело" од Вилијам Шекспир (с . Модернистите на почетокот на XX век ги „регрутирале“ делата на Шекспир во служба на авангардата. Така, Цаи Лианг ја истражува суштината на човековото постоење, како и границите на филмскиот јазик. Барбиџ ја одиграл главната улога во многу драми на Шекспир, вклучувајќи ги „Ричард Трети“, „Хамлет“, „Отело“ и „Крал Лир“. За време на династијата Ќинг (XVII - XX в.) Хонигман, уредникот на „Арден Шекспир“, изданието, заклучил дека расата на Отело е двосмислена. Читателот проследува спирала од лудило кое ги најавува изопаченостите на XX век. Во XX век имало композитори кои собирале и допринесувале за народната музика и ја користеле во своите дела. Тоа честопати се смета за негово главно прозно дело, кое се протега од почетокот на човековото постоење се до откривањето на Америка, и претставува алтернатива на библиските приказни за Постанокот. Романот е споредуван со Отело на Вилијам Шекспир, како и со Војна и мир на Толстој. Романот "Човек без својства" е едно од големите ремек-дела на европската литература од XX век. Иако Шенберг е еден од најнапаѓаните композитори во XX век, затоа што го предизвикал музичкиот свет, сепак тој извршил огромно влијание врз музиката на XX век. За сето време создавал и литературни дела. Шќепановиќ е автор на следниве дела:

Шќепановиќ е еден од водечките српски прозаисти на XX век. Иако Шекспир го следел Цинтио во создавањето на Отело, сепак отстапил од првобитната приказна во креирањето на одредени детали. Мигел де Сервантес токму во овој период ги исмева овие приказни преку "Дон Кихот". Мигел де Сервантес

Мигел де Сервантес (; 9 октомври 1547 - 23 април 1616) — шпански романописец и поет, автор на првиот реалистичен роман во шпанската книжевност „Дон Кихот“. Првата книга што ја прочитал била „Мигел Сервантес“ што ја купил од учителката, а во која бил опишан живот на шпанскиот писател Мигел де Сервантес, како и неколку извадоци од неговиот роман „Дон Кихот“. Процесот на поправање на „Дон Кихот“ од страна на Сервантес продолжил и во неговите дополнителни изданија. Меѓу нив биле отоманскиот корсар Тургут Реис, Големиот мајстор на витешкиот ред Болничари Жан Парисо де ла Валет и авторот на познатото дело "Дон Кихот", Мигел де Сервантес. Во септември 1614 година бил објавен романот „Вториот том на Досетливиот идалго дон Кихот од Манча“, потпишан од Алонсо Фернандес де Авељанеда, додека на 18 октомври, Сервантес добил дозвола за печатење на „Патот за Парнас“. За време на Ренесансата, жанрот на витешки романси стана популарен во литературата, растел уште повеќе идеалистички и на крајот доведува до нова форма на реализам во литературата која ја популаризирал Мигел де Сервантес со романот "Дон Кихот". Тој ги превел на бугарски јазик, „Дон Кихот“ од Сервантес, расказите „Шинел“ и „Невски проспект“ од Гогољ, како и вториот том од „Историја на цивилизацијата на Англија“ од Бакл. и Дон Кихот де ла Манча (француски превод 1614 -1618 г. Како изгледал процесот на печатење зборува самиот Сервантес во вториот дел на романот, каде што ја опишува посетата на Дон Кихот на една печатница во Барселона. Костимографии за балетски дела: „Болеро“, „Валпургиска ноќ“, „Дон Кихот“, „Елан“, „Жизел“, „Класична симфонија“ и други. Во прологот, Сервантес се брани од увредите нанесени од анонимниот автор кој, исто така, објавил книга за дон Кихот, воден од стремежот да стекне слава или пари. Со театарот, Лорка патувал низ селата ширум Шпанија, прикажувајќи ги претставите на класиците: Сервантес, Лопе де Вега, Тирсо де Молина и Калдерон. Со театарот, Лорка патувал низ селата ширум Шпанија, прикажувајќи ги претставите на класиците: Сервантес, Лопе де Вега, Тирсо де Молина и Калдерон. Според православната вера, на почетокот од човековото постоење, луѓето биле соочени со избор: да ја научат разликата меѓу доброто и злото преку набљудување или преку учество. На 26 септември 1604 година, Сервантес добил дозвола за печатењето на „Досетливиот идалго“ (првобитното име на романот „Дон Кихот“, а на 20 декември било завршено печатењето и тој ја добил „таксата“ за објавување на книгата. На 30 март 1615 година, Сервантес добил дозвола за печатење на „Вториот дел на Досетливиот витез дон Кихот од Манча“, додека на 25 јули добил дозвола за печатење на осум момедии и осум меѓуигри. Во 27. глава од втората книга на „Дон Кихот“, Сервантес соопштува дека тоа не било резултат на лошото паметење на авторот, туку се случило по вина на печатарот. Во романот „Дон Кихот“, Сервантес вели дека е добра за општеството, зашто таа е огледало на постапките од човековиот живот и од нема подобро средство за прикажување на тоа какви сме и какви треба да бидеме. На патот за Сарагоса, дон Кихот сретнал две убави девојки, кои ја имале прочитано книгата за него и му укажале голема чест, а во обидот да им возврати, дон Кихот бил прегазен од стадо бикови. Конечно, дон Кихот и Санчо пристигнале во своето село, каде набргу дон Кихот се разболел. „Дон Кихот“ засекогаш ја убил витешката книжевност, т.е. Дон Кихот вообичлаено се поврзува со постмодернистите, на пример романот на Кејти Акер "Дон Кихот, Што беше сон". Меѓутоа, за современиот свет од најголемо значење се неговите фантастични дела - псевдонаучните новели, кои претставуваат скапоцен придонес кон англиската книжевност на 20 век. Потоа, одејќи кон своето село, дон Кихот сретнал еден човек кој бил опишан во лажната книга за дон Кихот и го замолил да даде писмена изјава дека сега го запознал вистинскиот дон Кихот. Според православната вера, на почетокот од човековото постоење, луѓето биле соочени со избор: да ја научат разликата меѓу доброто и злото преку набљудување или преку учество. Жан Пол Сартр

Жан Пол Сартр (; Париз, - Париз, ) — француски филозоф,писател (драматург и романописец) како и критичар од XX век. Меѓутоа, за современиот свет од најголемо значење се неговите фантастични дела - псевдонаучните новели, кои претставуваат скапоцен придонес кон англиската книжевност на 20 век. Всушност, тој настојувал да ја покаже апсурдноста (бесмисленоста) на познанието кое се темели на сетилните податоци и да се докаже, индирекно, дека она што го тврди разумот е над она што ни го покажуваат сетилата. За овие дела добил пофалба од писателот Жан-Пол Сартр. Тоа честопати се смета за негово главно прозно дело, кое се протега од почетокот на човековото постоење се до откривањето на Америка, и претставува алтернатива на библиските приказни за Постанокот. Таа изгубила многу од литературните вредности кои ги создале големите реформатори и литературни револуционери од првата половина на XX век. Во XX век имало композитори кои собирале и допринесувале за народната музика и ја користеле во своите дела. Човековото постоење во светот е посебен начин на постоење. За сето време создавал и литературни дела. Во идејата на романот некако потајно провејува нишка за апсурдноста на постоењето, што подоцна ќе ги инспирира Албер Ками и Жан Пол Сартр да ги постават темелите на егзистенцијализмот. Курсот стана почетна база за лингвистичките дела во XX век, првенствено не за содржината (многу од идеите биле предвидени во делата на други лингвисти од XX век), туку за иновативниот пристап што Сосир го применил во дискусиите за јазичниот феномен. Неговите дела се преведени на многу јазици, а Пабло Неруда се смета за еден од најголемите и највлијателни поети на XX век. Ова важи за неколку од долунаведените јазици: Доказите во вид на камени орудија, керамика и камено оружје датираат од пред 10,000 години и говорат за човековото постоење. Така, Цаи Лианг ја истражува суштината на човековото постоење, како и границите на филмскиот јазик. Список на векови

Долунаведените страници содржат информации за трендови и настани во даден век и милениум. Долунаведените се едни од главните причини за губење на слухот. Според Сартр, на самосвеста ѝ се потребни „другите“ за да може да го покаже своето постоење. Дервишот му одговара со реторичко прашање, зошто Панглос е загрижен за постоење на доброто и злото. Читателот проследува спирала од лудило кое ги најавува изопаченостите на XX век. Романот "Човек без својства" е едно од големите ремек-дела на европската литература од XX век. Мерсо не е свесен за апсурдноста на човековото постоење, а сепак таа влијае врз неговите постапки, па така единствените вистински нешта се неговите телесни искуства, поради што го убива Арапот како реакција на физичкиот ефект на сонцето додека се движи кон противникот на озрачената плажа. Иако Шенберг е еден од најнапаѓаните композитори во XX век, затоа што го предизвикал музичкиот свет, сепак тој извршил огромно влијание врз музиката на XX век. Приказната за Фауст е основата на многу литературни, уметнички, филмски и музички дела.