Атомите според Демокрит се:
нематеријални честички. невидливи, сложени, непостојани и лесно менливи честички. бескрајно големи, видливи и неделиви честички. бескрајно ситни, невидливи, материјални честички.
A B C D
Демокрит ја разработил теоријата за атомите, поставена од неговиот претходник Леукип. Кај гасовите, структурни честички се атомите и молекулите. За Демокрит, животниот идеал бил да биде автономен и слободен како што атомите се самостојни во постоењето, формата и во своето движење. Лоренц поставил теорија дека атомите се состојат од наелектризирани честички и предлагал дека осцилациите на тие наелектризирани честички се изворот на светлината. Но подоцна научниците увиделе дека атомите не се основни честички на природата, туку склопови од помали честички како што е електронот. Атомите се најмалите неутрални честички на кои се дели материјата по пат на хемиски реакции. Демокрит

Демокрит од Абдера (околу 460-370 п.н.е.) Демокрит се согласувал со тоа. Според некои теолози, ангелите не се божествени, туку се нематеријални суштества кои се подредени на Светото Тројство. Атомите може да се состојат од електрони кои орбитираат, кружат околу едно хиперјадро кое вклучува чудни честички наречени хиперони. Радерфорд дознал дека јадрото на атомот на азот може да се распадне со брзо стрелање на алфа честички во атомите на атомот. Неопределеноста на вредноста на Планковата константа го ограничува знаењето за масите на атомите и субатомските честички копга се изразува во SI единици. Нив Демокрит ги нарекол атоми (неделиво). Сложените честички (какохадрони, атомското јадро и атомите) можат да бидат бозони или фермиони во зависност од нивните составни делови. Денешните честичнодизички истражувања се задржуваат на субатомските честички — составниците на атомите како електроните, протоните и неутроните (протоните и неутроните се сложени честички наречени бариони, сочинето од кваркови), оние кои настануваат со радиоактивни и расејувачки процеси како фотоните, неутрината и мионите, како и најразлични егзотични честички. Секундата се дефинира според честотата на природното зрачење на атомите на цезиумот. Иако голем број од неговите учења биле под силно влијание на претходните мислители, особено на Демокрит, тој значајно отстапувал од детерминизмот на Демокрит. Позначајни филозофи кои се занимавале со оваа тематика се Аристотел, Левкип и Демокрит. Сите "sp" орбитали се користат за образување на σ-врски помеѓу C-атомите и помеѓу C-атомите и H-атомите. И најчестиот изотоп на ториум, Th, е подложен на емисија на α-честички, а неговиот полураспад (време за кое половина од атомите се распаѓаат) е неколкупати подолго. Акциите му донесуваат на нивните сопственици нематеријални и материјални права. Ова беше потврдено не само елементарните честички туку и за сложените честички како атомите,па дури и молекулите.Всушност,според традиционалните постулати на нерелеваната квантна механика,корпускуларниот-бранов дуализам се пременува во сите предмети,дури и на макроскопские; сепак,брановидните својства на макроскопските предмети не може да се детектираат како резултат на нивните мали бранови должини. Таму учел кај Навсифан кој ги следел учењата на Демокрит. Постојат два вида на субатомски честички: основни честички коишто според денешните теории не се составени од други честички и сложени честички.. Честичната физика и нуклеарната физика ги изучуваат овие честички и начинот на кој тие меѓусебно заемодејствуваат. Демокрит го потрошил неговото богатство патувајќи по Египет, Вавилон и Грција. Атомите на водород, кои слабо расејуваат, обично се невидливи. Демокрит ја разработил теоријата за атомите, поставена од неговиот претходник Леукип. Кај гасовите, структурни честички се атомите и молекулите. Денешните честичнодизички истражувања се задржуваат на субатомските честички — составниците на атомите како електроните, протоните и неутроните (протоните и неутроните се сложени честички наречени бариони, сочинето од кваркови), оние кои настануваат со радиоактивни и расејувачки процеси како фотоните, неутрината и мионите, како и најразлични егзотични честички. Хадроните се дефинираат како силно заемоделувачки сложени честички. Постојат два вида на субатомски честички: основни честички коишто според денешните теории не се составени од други честички и сложени честички.. Честичната физика и нуклеарната физика ги изучуваат овие честички и начинот на кој тие меѓусебно заемодејствуваат. За Демокрит, животниот идеал бил да биде автономен и слободен како што атомите се самостојни во постоењето, формата и во своето движење. Овие елементарни честички можат и да се здружат, образувајќи сотици видови сложени честички откриени од 1960-тите наваму. Лоренц поставил теорија дека атомите се состојат од наелектризирани честички и предлагал дека осцилациите на тие наелектризирани честички се изворот на светлината. Сложени тефермиони, како протони и неутрони, се основните градбени честички на секој дневната материја. Но подоцна научниците увиделе дека атомите не се основни честички на природата, туку склопови од помали честички како што е електронот. Атомите се најмалите неутрални честички на кои се дели материјата по пат на хемиски реакции. Демокрит

Демокрит од Абдера (околу 460-370 п.н.е.) Бидејќи мезоните имаат спин 0 или 1 и самите не се елементарни честички, тие се сложени бозони. На тој начин нултиот резултат покажува дека ефектите на инертната анизотропија се,и доколку постојат, универзални за сите честички и месно невидливи. Јазикот се одликува и со голем број на сложени гласовни преобразби, при што честопати се менуваат фоновите кај зборовите поради влијанијата од други (напати невидливи) гласови. Географските региони и подрегиони обично се непрецизно утврдени според извесни својства и напати менливи граници. Демокрит се согласувал со тоа. Ова е можно затоа што јоните, атомите и молекулите имаат карактеристични спектри,т.е, впиваат и оддаваат одредени бранови должини (бои) на светлина, честопати невидливи за човековото око. Крајните граници на соодносот на распад за овој распад (како и за распаѓањето во било кои „невидливи“ честички) се < за "p"-Ps и < за "о"-Ps. Во метална, атомите лесно е да ги загубат своите најоддалечени ( "валентни") електрони, формирајќи позитивни јони. Според морфолошката класифицикација, единаесетте зборовни групи се класифицираат во две групи и тоа на менливи и неменливи зборови. Според хемискиот состав се разликуваат прости и сложени белковини. Атомите може да се состојат од електрони кои орбитираат, кружат околу едно хиперјадро кое вклучува чудни честички наречени хиперони. Некои сложувалки исто така имаат парчиња со страни кои не се вклопуваат и кои се лесно закривени во сложени криви линии. Договорно, честичните физичари ги нарекуваат "елементарни" они честички кои се, според нашите тековни сознанија, важат за неделиви на помали честички. Демокрит ја разработил теоријата за атомите, поставена од неговиот претходник Леукип. Од друга страна Демокрит - оригиналниот "атомист"—тврди дека сите нешта во универзумот, вклучувајќи ја и светлината, се составени од неделиви под-компоненти. Ова покажало дека атомите во Далтонова теорија на атомите не биле неделиви, како што тврдел Далтон, туку имале цврста структура. Кај гасовите, структурни честички се атомите и молекулите. За Демокрит, животниот идеал бил да биде автономен и слободен како што атомите се самостојни во постоењето, формата и во своето движење. Видливи се и големи грамади од градежен материјал. Според Мајмонид, приквечерието е моментот кога три средно големи ѕвезди се видливи по зајдисонцето. Лоренц поставил теорија дека атомите се состојат од наелектризирани честички и предлагал дека осцилациите на тие наелектризирани честички се изворот на светлината. Но подоцна научниците увиделе дека атомите не се основни честички на природата, туку склопови од помали честички како што е електронот. Атомите се најмалите неутрални честички на кои се дели материјата по пат на хемиски реакции. Демокрит

Демокрит од Абдера (околу 460-370 п.н.е.) Демокрит се согласувал со тоа. HA и NA се двата големи надворешни гликобелковини на вирусните честички. Атомите може да се состојат од електрони кои орбитираат, кружат околу едно хиперјадро кое вклучува чудни честички наречени хиперони. Денешните честичнодизички истражувања се задржуваат на субатомските честички — составниците на атомите како електроните, протоните и неутроните (протоните и неутроните се сложени честички наречени бариони, сочинето од кваркови), оние кои настануваат со радиоактивни и расејувачки процеси како фотоните, неутрината и мионите, како и најразлични егзотични честички. Неопределеноста на вредноста на Планковата константа го ограничува знаењето за масите на атомите и субатомските честички копга се изразува во SI единици. Поради големото растојание до јатото, повеќето од галаксиите се видливи само со големи телескопи. Сложените честички (какохадрони, атомското јадро и атомите) можат да бидат бозони или фермиони во зависност од нивните составни делови. Многу често се јавуваат во форма на релативно големи песочни честички. Негово било верувањето дека Републиката и доблеста биле неделиви. Забрзувач на честички

Забрзувач на честички — направа која користи електромагнетни полиња со цел да се придвижат наелектризирани честички до големи брзини и да ги задржи во добро обликувани зраци. Таквите процеси се рамнотежни и протекуваат бескрајно бавно. Два од нив, ATLAS и Компактниот мионски соленоид (CMS) се големи општонаменски детектори за честички. Неговите големи црвени карпи, видливи од централните острови, се дом на голем број гнезда за птици. Атомите на водород, кои слабо расејуваат, обично се невидливи. Демокрит ја разработил теоријата за атомите, поставена од неговиот претходник Леукип. Кај гасовите, структурни честички се атомите и молекулите. Во пламенот на свеќата се наоѓаат ситни честички на јаглерод. За Демокрит, животниот идеал бил да биде автономен и слободен како што атомите се самостојни во постоењето, формата и во своето движење. Парамециумот се храни со ситни бактерии и честички од изумрени распаднати растенија. Тоа произлегува оттаму што воздухот е полн со ситни честички прашина. Лоренц поставил теорија дека атомите се состојат од наелектризирани честички и предлагал дека осцилациите на тие наелектризирани честички се изворот на светлината. Но подоцна научниците увиделе дека атомите не се основни честички на природата, туку склопови од помали честички како што е електронот. Атомите се најмалите неутрални честички на кои се дели материјата по пат на хемиски реакции. Демокрит

Демокрит од Абдера (околу 460-370 п.н.е.) Во него се набљудуваат ситни честички од вселената, неутрини, кои без проблеми минуваат низ Земјата. Како што водата минува низ жабрите, ситни органски честички се заробуваат и се носат кон устата. Највеќето риби се гнилојадци, кои се хранат со ситни честички од наносот и на површината од растенијата. Демокрит се согласувал со тоа. На тој начин нултиот резултат покажува дека ефектите на инертната анизотропија се,и доколку постојат, универзални за сите честички и месно невидливи. Атомите може да се состојат од електрони кои орбитираат, кружат околу едно хиперјадро кое вклучува чудни честички наречени хиперони. На површината има многубројни фрагменти од керамички садови, теракоти и други ситни наоди, како и материјални траги од времето на старите Словени. Ова е можно затоа што јоните, атомите и молекулите имаат карактеристични спектри,т.е, впиваат и оддаваат одредени бранови должини (бои) на светлина, честопати невидливи за човековото око. Крајните граници на соодносот на распад за овој распад (како и за распаѓањето во било кои „невидливи“ честички) се < за "p"-Ps и < за "о"-Ps. Кога прости антиматеријални честички се создаваат во галаксијата преку овој процес, тие сеуште можат да поминуваат големи растојанија пристигнувајќи до Земјата, без притоа да бидат анихилирани од материјални честички со спротивен полнеж. Радерфорд дознал дека јадрото на атомот на азот може да се распадне со брзо стрелање на алфа честички во атомите на атомот. Неопределеноста на вредноста на Планковата константа го ограничува знаењето за масите на атомите и субатомските честички копга се изразува во SI единици. Нив Демокрит ги нарекол атоми (неделиво). Сложените честички (какохадрони, атомското јадро и атомите) можат да бидат бозони или фермиони во зависност од нивните составни делови.