Што е предвидено за Македонија со Сан-стефанскиот договор од 1878 година?
Формирање на привремена влада. Да биде поделена помеѓу Србија, Бугарија и Грција. Да добие автономија. Да влезе во составот на Бугарија.
A B C D
која завршила со Сан Стефанскиот мировен договор од 3 март 1878 год., а потоа со неговата корекција на Берлинскиот конгрес (13.06.1878 - 13.07.1878 г.). Сан Стефанскиот и Берлинскиот договор му дадоа албански населени подрачја на другите држави, што предизвика реакција да се формира Призренската лига. Веднаш по прогласувњаето на Крушевската Република се дала иницијатива за формирање на Привремена влада. По неколку обиди за формирање влада, Константин II назначил привремена влада на чело со Јоанис Параскевопулос и закажал нови избори на 28 мај, 1967 година. Привремена влада на Македонија - Единство

Привремената влада на Македонија - Единство е политичка институција на народот во Македонија. Иако не е експлицитно, член 16 од Сан Стефановиот договор гласи:

Меѓутоа, во јуни 1878 година, Велика Британија наложила нов договор во Берлин. Одбрале и делегати на Советот, со што се создала привремена влада. Македонско-британски односи

Интересот на Велика Британија за Македонија започнал во времето на Наполеонските војни, продолжува во времето на Римската војна, а поизразита форма добива во втората половина на XIX вeк, во времето на Сан-Стефанскиот и Берлинскиот договор. Во втората фаза на востанието од декември 1878 година, била создадена "Привремена воена управа на Македонија" со Воен совет,во кој влегувал и Георги Караискаки. На 4 мај 2011, Хамас и Фатах најавиле помирувачки договор со кој се обезбедувало ""создавање на заедничка привремена палестинска влада"" пред националните избори закажани за 2012 година. 23 од Берлинскиот договор од 1878 година, со кој Турција се обврзува во Македонија да пристапи кон реформи. Националното собрание притоа во своите редови избрало Привремена влада на Македонија наречена „Единство“. Првиот повоен договор, потпишаниот спогодбен договор од Сан Стефано од 3 март 1878 година, им доделил земји на албанско население во Србија, Црна Гора и Бугарија. Привремена руска влада

Руската привремена влада (руски: "Временное правительство России") била привремена влада на руската република веднаш по абдикација на царот Николај II (15 март, 1917). На Македонскиот конгрес, како легално легитимно претставничко тело на македонскиот народ и на Македонија, му претстоело пред цивилизирана Европа јавно да ги изнесе политичките ревандикации на Македонците:


За реализација на така поставената политичка национална програма било предвидено формирање на постојано тело на Македонскиот конгрес во својство на Привремена влада на Македонија што ќе ги претставува и застапува интересите на македонскиот народ во надворешните односи, во прв ред со големите европски држави. Учествувал во второто влада на Тодор Иванчов, а во почетокот на 1901 година ја предводел привремена влада што била одговорна за спроведување на изборире. Лигата формирала управно и законодавно тело, "Привремена влада на Македонија - Пирин" со единствено политичко и воено раководство. Македонија и Берлинскиот конгрес

На 3 март 1878 година, со мирот склучен во Сан Стефано, заврши Руско-турската војна. По формирањето на антифашистичка Привремена влада во Албанија, Леши е министер за внатрешни работи до 1946 година. Руската привремена влада била привремена влада на руската република веднаш по абдикација на царот Николај II (15 март, 1917). На 28 февруари 2008 година, Кибаки и Одинга потпишаа договор за формирање на коалициска влада во која Одинга ќе биде вториот премиер на Кенија. Алберт Сониксен е роден на 5 мај 1878 година во Сан Франциско. Кога во 1880 г. во Грамен, Островско, Егејска Македонија, се одржало "Mакедонско национално собрание" и се формирала Привремена влада на Македонија - Единство, во Русе, Бугарија, се формирала Македонската лига, составена главно од Македонци кои учествувале во Руско-Турската војна (1877-1878). Кон крајот на 1947 година на слободната територија во егејскиот дел на Македонија се формирала Привремена демократска влада на Грција на чело со Маркос Вафијадис. Оваа група во 1869 година, под бразилско покровителство, воспоставила привремена влада и наредната година потпишала мировен договор, со кој на Парагвај му се гарантирала независност и слободна пловидба на реките. Според Букурешкиот договор, територијата на Македонија била поделена помеѓу Грција, Бугарија и Србија. По двете Балкански војни, на Букурешкиот мировен договор во 1913 година Македонија ќе биде поделена на три поголеми делови кои ќе бидат доделени на Србија, Бугарија и Грција. Париската мировна конференција со мали корекции ги санкционирала одредбите од Букурешкиот договор од 1913 година, а Македонија била и понатаму поделена од нејзините соседи: Србија, Бугарија и Грција . која завршила со Сан Стефанскиот мировен договор од 3 март 1878 год., а потоа со неговата корекција на Берлинскиот конгрес (13.06.1878 - 13.07.1878 г.). Во 1913 година, по Балканските војни, со договорот од Букурешт, географска Македонија е поделена меѓу трите балкански монархии, Грција, Србија и Бугарија. Првиот повоен договор, потпишаниот спогодбен договор од Сан Стефано од 3 март 1878 година, им доделил земји на албанско население во Србија, Црна Гора и Бугарија. Преживеаните српски војници биле евакуирани со брод во Грција.. По освојувањето, Србија била поделена помеѓу Австро-Унгарија и Бугарија. На 29 февруари 1912 година ја примил веста за склучувањето сојузен договор меѓу Бугарија и Србија, каде што Македонија била поделена на спорна и беспорна зона. Со Букурешкиот мировен договор, етничката територија на Македонија била поделена на три поголеми дела и тоа: Вардарски дел (што припаднал на Србија), Пирински дел (што припаднал на Бугарија) и Егејскиот дел (што припаднал на Грција). Со воената конвенција, било предвидено Србија и Бугарија во случај на офанзивна војна против Турција, да дејствуваат со доволно сили: Бугарија со војска што не може да биде помала од 200.000, а Србија со најмалку од 150.000 војници. Склучен е по потпишувањето на договор помеѓу Бугарија и Србија. Сан Стефанскиот и Берлинскиот договор му дадоа албански населени подрачја на другите држави, што предизвика реакција да се формира Призренската лига. Тоа е причина на 1 јуни 1913 година Србија и Грција да склучат договор за пријателство и одбранбен сојуз против Бугарија. По поразот на Турците и нивното протерување, Македонија е поделена
помеѓу Србија, Бугарија и Грција, што претставува најтрагичниот момент во
историјата на македонскиот народ и за градот Битола кој се најде во составот на
Српското кралство. Српско-бугарски договор

Српско-бугарскиот договор, односно Договорот за пријателство и сојуз меѓу Србија и Бугарија, е договор потпишан на 13 март 1912 година (29 февруари 1912 година, стар календар) помеѓу Кралството Србија и Царството Бугарија. Македонија била поделена меѓу трите балкански држави: Бугарија, Србија и Грција, а извесен дел ѝ припаднал на новоформираната држава Албанија. По Втората балканска војна во 1913 година, Македонија е поделена меѓу Србија, Грција и Бугарија, а во 1914 година, Божинов ја напишал брошурата „Стремежите на руската дипломатија". „"торлачки говори"“ помеѓу Македонија, Србија и Бугарија. Помеѓу 1908 и 1912 година живеел во Грција, Србија, Отоманската империја и Бугарија. Бугарија, Србија и Грција имале свои пропаганди на територијата на Македонија со цел да биле придобијат што повеќе т.н. Затоа Бугарија, Грција и Србија ги засилиле своите пропагнади во Македонија со цел да се стекнат со што подобри позиции. Тоа било причина на 1 јуни 1913 година Србија и Грција да склучат договор за пријателство и одбранбен сојуз против Бугарија. За да биде избегната војната помеѓу Србија и Бугарија, тој се решил да започне директни преговори со Милан. Потпишала таен Договор за Сојуз со Бугарија (1915) и гарантирала да ја окупира и да ја анектира целата територија на Македонија под власта на Србија, а во случај на војна со Грција и целиот Егејски дел од Македонија под власта на Грција. Чеч

Чеч или Чечко (понекогаш Чечлак) — историско-географска област поделена помеѓу Пиринска и Егејска Македонија во денешна Бугарија и Грција. која завршила со Сан Стефанскиот мировен договор од 3 март 1878 год., а потоа со неговата корекција на Берлинскиот конгрес (13.06.1878 - 13.07.1878 г.). Сан Стефанскиот и Берлинскиот договор му дадоа албански населени подрачја на другите држави, што предизвика реакција да се формира Призренската лига. Во 1878 година била основана Призренската лига чија цел била автономија на Албанија и поништување на договорот од Сан Стефано. Во 1878 година била основана Призренската лига чија цел била автономија на Албанија и поништување на договорот од Сан Стефано. 23 од Берлинскиот договор од 1878 година, со кој Турција се обврзува во Македонија да пристапи кон реформи. Иако не е експлицитно, член 16 од Сан Стефановиот договор гласи:

Меѓутоа, во јуни 1878 година, Велика Британија наложила нов договор во Берлин. Цариград тоа никогаш не го направи, со што беше елиминирана можноста Македонија да добие автономија, како што тоа го предвидуваше берлинскиот меѓународен акт. Овие принципи требало да бидат основа за идната дејност и од нив произлегува дека: Целта е да се добие: политичка автономија за Македонија и Одринско. со вториот израелско-палестински договор за автономија. Првиот повоен договор, потпишаниот спогодбен договор од Сан Стефано од 3 март 1878 година, им доделил земји на албанско население во Србија, Црна Гора и Бугарија. До востание дошло во Косово во 1910 година кое било подржано од албанската емиграција и бугарската влада која сметала дека со албанската автономија ќе се добие автономија и на Македонија. До востание дошло во Косово во 1910 година кое било подржано од албанската емиграција и бугарската влада која сметала дека со албанската автономија ќе се добие автономија и на Македонија. Македонско-британски односи

Интересот на Велика Британија за Македонија започнал во времето на Наполеонските војни, продолжува во времето на Римската војна, а поизразита форма добива во втората половина на XIX вeк, во времето на Сан-Стефанскиот и Берлинскиот договор. Македонија и Берлинскиот конгрес

На 3 март 1878 година, со мирот склучен во Сан Стефано, заврши Руско-турската војна. Со Санстефански мировен договор од 1878 година требало да се воспостави Бугарска автономна област во рамките на Отоманското Царство која ја опфаќала речиси цела Македонија. Санстефанска Бугарија е држава која би се создала по Санстефанскиот мировен договор од 1878 година со кој Бугарија добивала автономија, и како таква таа би била најголема држава на Балканот во тоа време. Востанието имало и за цел по ослободувањето на Македонија, да се спроведе членот 23 од Берлинскиот мировен договор кој предвидувал автономија, односно Македонија да стане нова независна држава на Балканот. Со членот 8 од Букурешкиот договор од 1812 година било предвидено Османлиите целосно да ја окупираатвостаничката територија и да ја воспоставата својата власт. Алберт Сониксен е роден на 5 мај 1878 година во Сан Франциско. Според мировниот договор помеѓу Франција и Англија од 1200 година, било предвидено да таа се омажи за францускиот крал Луј VIII. Со Санстефанскиот мировен договор од 1878 година се воспоставила автономна бугарска држава во рамките на Отоманското Царство, која ја опфаќала речиси цела Македонија. Со овој договор, исто така е предвидено и креирање на Шпанска авиокомпанија, Иберија. Од спротивната страна на реката Арно, во однос на црквата Сан Лоренцо било предвидено да биде изградена црката Сан Спирито, за чијашто изградба бил ангажиран Брунелески. Во 1879 година, Пловдив е избран за престолнина на автономната област Источна Румелија, создадена со Берлинскиот договор во 1878 година. Една од главните цели на македонската емиграција е автономија за Македонија. која завршила со Сан Стефанскиот мировен договор од 3 март 1878 год., а потоа со неговата корекција на Берлинскиот конгрес (13.06.1878 - 13.07.1878 г.). Сан Стефанскиот и Берлинскиот договор му дадоа албански населени подрачја на другите држави, што предизвика реакција да се формира Призренската лига. Жителите се Македонци и Арнаути.“

Согласно Санстефанскиот мировен договор од 1878 година, Билишта заедно со целата област Девол требало да влезе во границите на Бугарија, но Берлинскиот договор го враќа на Отоманската империја. Првиот повоен договор, потпишаниот спогодбен договор од Сан Стефано од 3 март 1878 година, им доделил земји на албанско население во Србија, Црна Гора и Бугарија. По потпишувањето на Букурешкиот договор, градот заедно со Пиринска Македонија бил вклучен во составот на Бугарија. Кнежевство Бугарија

Кнежевство Бугарија била де факто независна вазална држава на Османлиската империја формирана со Берлинскиот договор од 1878 година. 23 од Берлинскиот договор од 1878 година, со кој Турција се обврзува во Македонија да пристапи кон реформи. Иако не е експлицитно, член 16 од Сан Стефановиот договор гласи:

Меѓутоа, во јуни 1878 година, Велика Британија наложила нов договор во Берлин. Истотака првобитно според Букурешкиот мировен договор Струмичкиот регион припаднал на Бугарија, но по Првата светска војна, со Нејскиот мировен договор од 1919 година, Бугарија била принудена да ѝ ја отстапи струмичката област на Србија, односно струмичката област да влезе во рамките на Вардарска Македонија. Македонско-британски односи

Интересот на Велика Британија за Македонија започнал во времето на Наполеонските војни, продолжува во времето на Римската војна, а поизразита форма добива во втората половина на XIX вeк, во времето на Сан-Стефанскиот и Берлинскиот договор. После Ослободуењето во 1878 според Берлинскиот договор Бугарија постанала "автономно трибутарно кнежество". После ослободувањето во 1878 според Берлинскиот договор Бугарија станала "автономно трибутарно кнежество". Македонија и Берлинскиот конгрес

На 3 март 1878 година, со мирот склучен во Сан Стефано, заврши Руско-турската војна. Исто така, според претходно склучени во Руско-британски договор (од 30 мај 1878 година), територијата на Бугарија е околу три пати намалена од предвидената во Санстефанскиот договор (било решено Бугарија да се простира на територијата која се наоѓа само северно од Стара Планина). Регионот Македонија е поделен на: Вардарска Македонија (над 99% во составот на Република Македонија, останатото во составот на Србија), Егејска Македонија (во составот на Грција), Пиринска Македонија (во составот на Бугарија), Мала Преспа и Голо Брдо (во составот на Албанија) и областа Гора (во составот на Албанија и Косово). Со потпишувањето на Санстефанскиот мировен договор било предвидено еден дел од предели во кои живеело албанско население да им се отстапи на Бугарија, Србија и Црна Гора. Договор за пријателство, добрососедство и соработка меѓу Република Македонија и Република Бугарија

Договор за пријателство, добрососедство и соработка меѓу Република Македонија и Република Бугарија () — договор помеѓу Република Бугарија и Република Македонија потпишан на 1 август 2017 година помеѓу премиерите Бојко Борисов и Зоран Заев во Скопје. Санстефанска Бугарија е држава која би се создала по Санстефанскиот мировен договор од 1878 година со кој Бугарија добивала автономија, и како таква таа би била најголема држава на Балканот во тоа време. Со Санстефански мировен договор од 1878 година требало да се воспостави Бугарска автономна област во рамките на Отоманското Царство која ја опфаќала речиси цела Македонија. Алберт Сониксен е роден на 5 мај 1878 година во Сан Франциско. По неуспехот на Цариградската конференција, империјата претрпела пораз по Руско-турската војна од 1877-1878, по која империјатата засекогаш ја изгубила Бугарија со потпишувањето на Санстефанскиот мировен договор (3 март 1878 година). По неуспехот на Цариградската конференција, империјата претрпела пораз по Руско-турската војна од 1877-1878, по која империјатата засекогаш ја изгубила Бугарија со потпишувањето на Санстефанскиот мировен договор (3 март 1878 година). Кон крајот на 1904 година, се вратил во Бугарија и предизвикал недоразбирања во раководството на Организацијата околу неговата намера повторно да влезе со чета во Македонија. Во мај 1878 година, за руски царски комесар во Бугарија бил назначен кнезот Александар Дондуков со мандат од две години, меѓутоа Берлинскиот договор му го намил мандатот на 9 месеци. Во 1879 година, Пловдив е избран за престолнина на автономната област Источна Румелија, создадена со Берлинскиот договор во 1878 година.