Мислата „Во умот нема ништо што пред тоа не било во сетилата” ја искажал:
Џон Лок. Барух де Спиноза. Готфрид Вилхелм Лајбниц. Рене Декарт.
A B C D
Во таа смисла, тој вели: „Nihil est in intellectu quod antea non fuerit in sensu“ (Нема ништо во интелектот што претходно не било во сетилата). избегнување на сообраќајна незгода, каде што умот барем делумно се затвора пред сетилата и на оние предизвикани од физичка потреба каде што умот исто така се исклучува од светот. Наспроти картезијанското гледиште кое верува во веќе-постоечки идеи во умот, според Лок во умот нема преходно дадени, вродени идеи, односно човечкото познание произлегува од сетилното восприемање. Според Лок, супстанцијата е она што постои само по себе, односно за своето постоење нема потреба од ништо друго. Џон Лок (Изгубени)

Џон Лок е фиктивен лик од телевизиската серија Изгубени, чијашто улога ја толкува Тери О'Квин. Во Улис нема многу филозофија, нема непознати термини, нема ништо што не би можело да се сфати во контекст на секојдневието. Пред ерупцијата, вулканот бил видлив во околината, но ништо значајно не било забележано. Доколку тоа е само игра, нема ништо лошо во тоа." Бен го носи Лок да се сретне со Џејкоб, но во валканата колиба на Џејкоб нема ништо друго освен празен стол. Тоа беше сцена која никогаш нема да ја заборавам.“ Засрамените претставници на сојузниците одговориле дека документот во врска со протоколот што го договориле всушност не значел ништо. место кое нема ништо и ништо не признава над себеси. Основниот уставен принцип, инспириран од Џон Лок, смета дека поединецот може да направи сѐ освен она што е забрането со закон, а државата не може да стори ништо освен она што е овластено со закон. Како и да е, ништо од тоа не било објавено. Друга критика е Џон Лок. Англискиот филозоф, Џон Лок (анг. Хенри го задева Лок со тоа што му кажува дека Другите не го сфаќаат сериозно окното и дека тој не ги внел броевите во компјутерот кога Лок го побарал тоа од него. • Бирдс беа поканети, но решија да не настапат, сметајќи дека Вудсток нема да биде ништо поинаков од кој било друг музички фестивал тоа лето. Барлоу објасни во интервјуата дека Вилијамс престанал да внесува креативност и не правел ништо друго освен тоа што му било кажано. Тоа се влоши премногу што не правевме апсолутно ништо. Вечноста има двојна бесконечност и во минатото и во иднината, а нема ништо што не знаеме дека е бесконечно. Тери О‘Квин го игра мистериозниот Џон Лок. Иако таквите дефекти биле отстранети пред 1849 година, во преостанатиот период од 19 век ништо не било направено. Зборот "лока" значи „свет“ што го нема во зборот или се поистоветува со слогот "лок" што е глагол. Не направил ништо со што би ја елиминирал шизмата. Нема ништо потешко од тоа да глумиш жена полна со доблести, а Фајфер е доволно паметна, што не вложува ни труд за да го постигне тоа. Во таа смисла, тој вели: „Nihil est in intellectu quod antea non fuerit in sensu“ (Нема ништо во интелектот што претходно не било во сетилата). Барух Спиноза

Барух Спиноза (), ; Амстердам, 24 ноември 1632 -  Хаг, 21 февруари 1677) — истакнат холандски филозоф од еврејско потекло. Џон Лок се родил во истата година како уште еден голем филозоф - Барух Спиноза. Ова е верување на Перменид во 5 век п.н.е., кое подоцна било поддржано од страна на рационалистот Барух Спиноза во 17 век. И филозофите од Западот како Барух Спиноза, Готфрид Лајбниц, Артур Шопенхауер, Јохан Фишт, Хегел, Киркегард и Ниче, создале погледи на умот кои ги предвиделе теориите на Фројд. Тројцата најважни рационалисти секако се Рене Декарт, Барух Спиноза и Готфрид Лајбниц. избегнување на сообраќајна незгода, каде што умот барем делумно се затвора пред сетилата и на оние предизвикани од физичка потреба каде што умот исто така се исклучува од светот. Следејќи ја семејната легенда, лозата на Гарсинови често пати е поврзувана со холандскиот филозоф од 17 век, Барух Спиноза. Овој став го донесе Барух Спиноза, а беше популаризиран од страна на Ернст Мах во 19 век. Anzengruber се занимаваа со Барух Спиноза и Лудвиг Фојербах и се приближуваше до атеистички ставови. "Ethica, ordine geometrico demonstrata", „Етика, прикажана на геометриски начин“) — филозофско дело од холандскиот мислител Барух Спиноза. Меѓу најзнаменитите мислители од ова време се вбројуваат Рене Декарт, Барух Спиноза, Никола Малбранш и Готфрид Вилхелм Лајбниц. Во Улис нема многу филозофија, нема непознати термини, нема ништо што не би можело да се сфати во контекст на секојдневието. Пред ерупцијата, вулканот бил видлив во околината, но ништо значајно не било забележано. Во градот се наоѓаат гробиштата Бет Хајм, најстарите еврејски гробишта во Холандија, каде, меѓу другите се погребани и родителите на филозофот Барух Спиноза. Доколку тоа е само игра, нема ништо лошо во тоа." Тоа беше сцена која никогаш нема да ја заборавам.“ Засрамените претставници на сојузниците одговориле дека документот во врска со протоколот што го договориле всушност не значел ништо. место кое нема ништо и ништо не признава над себеси. Како и да е, ништо од тоа не било објавено. Под влијание на Барух Спиноза и неговиот татко, доктор Томас Арнолд, тој ги отфрлил суеверните елементи во религијата, но сепак останал фасциниран од црковните ритуали. • Бирдс беа поканети, но решија да не настапат, сметајќи дека Вудсток нема да биде ништо поинаков од кој било друг музички фестивал тоа лето. Џ. Е. Мор е оној кој го предложува латинскиот наслов, оддавајќи му чест на "Теолошко-политичкиот трактат" ("Tractatus Theologico-Politicus") од Барух Спиноза. Барлоу објасни во интервјуата дека Вилијамс престанал да внесува креативност и не правел ништо друго освен тоа што му било кажано. Тоа се влоши премногу што не правевме апсолутно ништо. Ова верување прв пат се појавува во Западната филозофија од страна на Парменид во V. век п.н.е., а подоцна беше поддржано од страна на рационалистот Барух Спиноза во XVII. Универзитет Готфрид Вилхелм Лајбниц (Хановер)

Универзитетот во Хановер, именуван како Универзитет Готфрид Вилхелм Лајбниц или Универзитет Лајбниц Хановер (LUH), е државен универзитет кој се наоѓа во Хановер, Германија. Готфрид Вилхелм Лајбниц

Готфрид Вилхелм фон Лајбниц (; , - , ) — германски филозоф, научник, математичар, дипломат, библиотекар, и адвокат, кој по татко потекнувал од Лужичките Срби . Од 2007, историските "Писма на Лајбниц", може да се видат во "Библиотеката Готфрид Вилхелм Лајбниц". Врз основа на Кеплеровите трудови, Лајбниц Готфрид Вилхелм Лајбниц подоцна продолжил да го изучува. Универзитетот е именуван по влијателниот филозоф и математичар во 18 век Готфрид Вилхелм Лајбниц. Во таа смисла, тој вели: „Nihil est in intellectu quod antea non fuerit in sensu“ (Нема ништо во интелектот што претходно не било во сетилата). Во 2006 година, на неговата 175-годишнина, „Универзитетот Хановер“ го добил името „Универзитет Готфрид Вилхелм Лајбниц Хановер“. Оптимизмот е заснован на Теодикеја од Готфрид Вилхелм Лајбниц, што вели дека сè е најдобро, бидејќи Бог претставува благонаклонето божество. Подоцна системот одиграл суштинска улога и во развојот на анализата, чии творци се Исак Њутн и Готфрид Вилхелм Лајбниц. Меѓу најзнаменитите мислители од ова време се вбројуваат Рене Декарт, Барух Спиноза, Никола Малбранш и Готфрид Вилхелм Лајбниц. Филозофот и математичарот Готфрид Вилхелм Лајбниц бил роден во Лајпциг во 1646 година и студирал на универзитетот од 1661 до 1666 година. Фактот дека кинетичката енергија е скаларна, за разлика од линеарни динамика која е вектор, а со тоа и полесно да се работи со не избега вниманието на Готфрид Вилхелм Лајбниц. Освен придонес кон оптиката, тој е заслужен и за развојот на диференцијалната анализа истовремено со Готфрид Вилхелм Лајбниц (германски научник). Петнаесет научници од Слободниот Универзитет до денес се наградени со Готфрид Вилхелм Лајбниц наградата на DFG - најпознатата награда за истражувачки достигнувања во Германија. Германската заедница за истражување (DFG Deutsche Forschungsgemeinschaft) уште од 1985 година, секоја година доделува Готфрид Вилхелм Лајбниц награди за извонредните германски научници. Лајбницовиот критериум претставува теорема на германскиот математичар Готфрид Вилхелм Лајбниц, според која, алтернативниот ред конвергира ако членовите "a" монотоно конвергираат до 0. Њутн е заслужен за развојот на диференцијалната анализа (или „метода на флуксии“ како што ја нарекол тој), откритие до коешто дошол во текот на 1665-1666 година, работејќи паралелно и независно од Готфрид Вилхелм Лајбниц. избегнување на сообраќајна незгода, каде што умот барем делумно се затвора пред сетилата и на оние предизвикани од физичка потреба каде што умот исто така се исклучува од светот. Иако и Волтер и маркизата биле заинтересирани за филозофијата на Готфрид Лајбниц ("Gottfried Leibniz"), во основа, тие останале „њутонци“, и покрај тоа што маркизата усвоила одредени аспекти од аргументите на Лајбниц против Њутн. И филозофите од Западот како Барух Спиноза, Готфрид Лајбниц, Артур Шопенхауер, Јохан Фишт, Хегел, Киркегард и Ниче, создале погледи на умот кои ги предвиделе теориите на Фројд. Психо-физичкиот паралелизам е еден многу необичен поглед на интеракцијата меѓу умствените и физичките настани за кои навидум, а можеби и вистински, се залагал Готфрид Вилхелм Фон Лајбниц. Тројцата најважни рационалисти секако се Рене Декарт, Барух Спиноза и Готфрид Лајбниц. Во Улис нема многу филозофија, нема непознати термини, нема ништо што не би можело да се сфати во контекст на секојдневието. Пред ерупцијата, вулканот бил видлив во околината, но ништо значајно не било забележано. Доколку тоа е само игра, нема ништо лошо во тоа." Рене Декарт

Рене Декарт (фр. Во таа смисла, тој вели: „Nihil est in intellectu quod antea non fuerit in sensu“ (Нема ништо во интелектот што претходно не било во сетилата). И покрај тоа, најпознатата верзија на дулизам е таа на Рене Декарт (1641 година) и се држи до тоа дека умот не е екстензивна и физичка супстанција, „res cogitans“. Општо позната е верзијата на дуализмот која се припишува на Рене Декарт (1641 година), во која се смета дека умот е не-физичка супстанција. Во 1629 г. Рене Декарт предложил т.н. Овие вклучуваат некои од загатките со кои биле соочени епистемологистите и филозофите на умот најрано од времето на Рене Декарт. Илустрација на дуализмот од Рене Декарт. Во 1636 година слична идеја изразува и Рене Декарт. избегнување на сообраќајна незгода, каде што умот барем делумно се затвора пред сетилата и на оние предизвикани од физичка потреба каде што умот исто така се исклучува од светот. Од 4.000 студенти во тоа време, некои станале познати: Франсоа Рабле, Рене Декарт, Франсис Бекон и др. Рене Декарт, проминентен филозоф и поддржувач на интернализмот, напишал, дека, бидејќи единствениот метод според кој го перцепираме екстерниот свет е преку нашите сетила, и, дека, од причина што сетилата не се непогрешливи, треба да го сметаме нашиот концепт за знаење како непогрешлив. на [[Рене Декарт]] означи целосен прекин со средновековниот филозофски одраз. Во 1637, Рене Декарт ја објавил книгата „Геометрија“, каде ја претставил аналитичката геометрија која ја измислил и вовел на модерна алгебарска нотација. Во поглавјето 7 од Светот , Рене Декарт ја опишал "природата" како сама материја, непроменлива како што е создадена од Бога, така што промените во делови "се припишуваат на природата. Во Улис нема многу филозофија, нема непознати термини, нема ништо што не би можело да се сфати во контекст на секојдневието. Пред ерупцијата, вулканот бил видлив во околината, но ништо значајно не било забележано. Францускиот филозоф Рене Декарт го насочил во првите проучувања, а студирал право и математика на Универзитетот во Лајден пред да се посвети на науката. Доколку тоа е само игра, нема ништо лошо во тоа." Рене Декарт и Дејвид Хјум го дефинираат сознанието на ист таков начин. Тројцата најважни рационалисти секако се Рене Декарт, Барух Спиноза и Готфрид Лајбниц. Декарт (Рене Декарт, 1596—1650) заедно со Ферма ("Пјер де Ферма", 1601—1665) ги поставил темелите на денешната аналитичка геометрија. Тоа беше сцена која никогаш нема да ја заборавам.“ Засрамените претставници на сојузниците одговориле дека документот во врска со протоколот што го договориле всушност не значел ништо. Рене Декарт избегал во Холандија, Волтер во Англија и Томас Хобс во Франција, затоа што секоја држава им нудела заштита на прогонетите странци. Се смета дека неговиот труд не е оригинален, бидејќи Рене Декарт истотака ги испитувал својствата на елипсите во 17 век, и дека Максвел само ја упростил нивната градба. место кое нема ништо и ништо не признава над себеси.