При нитрирањето на толуенот се добива смеса од o-нитротолуен и p-нитротолуен. Супституентот кој го насочува добивањето на смесата од производи во оваа реакција е:
–CH 3 –CH 2 CH 3 –NO 2 –NH 2
A B C D
Со реакција меѓу азотната киселина и целулоза се добива смеса од нитрати на целулоза(смесата обично се вика нитроцелулоза) од која се приготвуваат лакови. Така, примарните алифатични амини со оваа киселина даваат диазониумови соли, кои се распаѓаат, при што се добива сложена смеса од различни органски производи. Пример за "секундарен етер" е диизопропил етер (CH)CH-O-CH(CH), додека за "терциерен етер" е ди-терт-бутил етер (CH)C-O-C(CH). CH-CH-CH-CH-O-CH (бутил метил етер). Вкупниот притисок, пак, на таа смеса од гасови е збир од парцијалните притиосци на секој гас кој влегува во смесата. Вкупниот ефект на процесите на разложување е следниот:

OH + CH + О → CHО + HO

CHO + HO + "hν" → CHO + OH + O

CHO + O → HО + HCHO

HCHO + OH + O → CO + HO + HO

O + HO → 2O + OH

Сумирано, се добива следното:

CH + O + "hν" → CO + 2HO

Под јаглерод во биосферата се подразбира органскиот јаглерод т.е. Оваа хемиска реакција се нарекува N-O ацилно преместување. Тој се добива при реакција на паладиум и хлор. N + α → O + p.  Ова било првата набљудувана предизвикана јадрена реакција, а тоа е, реакција во која честичките од едно распаѓање се користат за да се трансформираат друго атомско јадро. Граници на запалливост

Граници на запалливост или "граници на експлозивност" го дава минималниот удел на гасот кој согорува во една смеса од гасови над кој смесата станува запаллива. Промените во температурата понекогаш можат да ја променат насоката на реакцијата, како што е при Бодуаровата реакција:

Оваа реакција меѓу јаглерод диоксидот и јаглеродот при што се добива јаглерод моноксид е ендотермна при температури над околу 800 °C и е егзотермна под оваа температура. Меѓу платениците е и Фермин, кој го насочува револверот кон Клео и тогаш таа добива контракции. Во еден "примарен етер", овој јаглероден атом е поврзан со само еден друг јаглероден атом, како што е во диетил етер: CH-CH-O-CH-CH. Топењето на концентрираните производи, смеса која е составена од бакарни и никелни сулфиди. Се добива од некои споредни производи што се јавуваат при преработката на нафтата, јагленот и варовникот. OH + O → OOH + O

OOH + O → OH + O

O + O → 2O

Друг извор на топлина на NO е реакција помеѓу N и O

N + O → 2NO

Откако ќе се формира молекула од NO таа се разложува со реакции во кои стапува и озонот на следниот начин:

NO + O → NO + O

NO + O → O + NO

O + O → 2O

Се забележува дека вистинскиот резултат е загуба на озонот. Ензимот создава две молекули на глутамат: едната со хидролизa на глутамин (при што се добива глутамат и амонијак), а другата од амонијакот создаден при првата реакција, кој го напаѓа 2-оксоглутаратот, кој се редуцира до глутамат од страна на FMN. За да се реши оваа равенка за k во функцијата (V), од равенката 7  се добива:

V (V)=P(P)

Изберете било која P притисок. Алкиланјонот од органонатриумовата врска во една SN2 реакција го заменува халогениот елемент во другиот алкилхалогенид, а како продукт на оваа реакција се добива алкан или алкилхалогенид и натриумова сол на халогенидот. Се разбира, азот моноксидот е само првиот меѓупродукт при добивањето на азотната киселина, но токму горната реакција е онаа што е битна. "p"-Хидроксибензоат хидроксилазата (РНВН) ја катализира оксигенацијата на "p"-хидроксибензоат ("p"OHB) во 3,4-дихидроксибензоат (3,4-diOHB); FAD и NADPH и молекуларен кислород се потребни за оваа реакција. "P. o. gibraltariensis" групата. ClO + O → Cl + O

Оваа реакција се случува повеќе пати, овозможувајќи еден единствен атом на хлор да делува како катализатор, уништувајќи многу молекули на озон. Безбедната хартија се добива со механичко менување на поставувањето на смесата. "P. o. phoenicuroides" групата; основна група, со распространетост низ централна и источна Азија; женките и младенчињата се светло сивокафеави; 

"P. o. ochruros" групата. CH-CH-CH-CH-O-CH (бутил метил етер). Пример за "секундарен етер" е диизопропил етер (CH)CH-O-CH(CH), додека за "терциерен етер" е ди-терт-бутил етер (CH)C-O-C(CH). Во еден "примарен етер", овој јаглероден атом е поврзан со само еден друг јаглероден атом, како што е во диетил етер: CH-CH-O-CH-CH. Cl∙ + CH → HCl + CH∙
Cl∙ + CH → HCl + CH∙

Продуктите CH∙ и CH∙ се радикали кои не би го повредувале озонскиот слој. Нејзината формула е CH(CH)CH=CH(CH)COOH. Вкупниот ефект на процесите на разложување е следниот:

OH + CH + О → CHО + HO

CHO + HO + "hν" → CHO + OH + O

CHO + O → HО + HCHO

HCHO + OH + O → CO + HO + HO

O + HO → 2O + OH

Сумирано, се добива следното:

CH + O + "hν" → CO + 2HO

Под јаглерод во биосферата се подразбира органскиот јаглерод т.е. Со реакција меѓу азотната киселина и целулоза се добива смеса од нитрати на целулоза(смесата обично се вика нитроцелулоза) од која се приготвуваат лакови. Ксилилната група, (CH)CH, е изведена од ксиленот (диметилбензен). Формулата на пантенолот е: HO-CH-C(CH)-CH(OH)-CONH-CHCHCH-OH. Примери се метилот CH· (добиен од метанот) и бутилот CH· (добиен од бутанот). Општата молекулска формула на алкенската хомолошка низа е CH, каде n = 2, 3, 4 итн. Средната хемиска формула за најчестото дизел гориво CH, измеѓу CH и CH. .ch

.ch е главен Интернет домен за Швајцарија. CH

CH може да означува: Дифенилметан

Дифенилметан е органско соединение со формула (CH)CH. Така, примарните алифатични амини со оваа киселина даваат диазониумови соли, кои се распаѓаат, при што се добива сложена смеса од различни органски производи. Слично на тоа, групацијата NO е едновалентна, а такви се и метилната (CH) или етилната (CH) група. Постојат два изомери на ова соединение: "n"-бутан, како и изобутан (чиј системски назив е метилпропан) кој има формула CH(CH). Според тоа, општата формула на хомолошката низа на диените ќе биде CH, каде n е 3, 4, 5...

На пример, молекулската формула на алкенот со 7 јаглеродни атоми е CH, а молекулската формула на соодветниот диен е CH. CH Лебед

CH Лебед (CH Cyg / HIP 95413 / BD +49 2999) — променлив црвен џин и симбиотска двојна ѕвезда во Лебед. Формулата на етенот е CH. B. и Ch. Пример со формула: RCH=CH + HBr → RCH(Br)–CH

Со добивање на HBr од алкини настануваат бромоалкени. Тетрахидрофуран

Тетрахидрофуранот (THF) е хетероциклично органско соединение со хемиска формула (CH)O. Појна течност која се меша со вода. со Ch. OH + O → OOH + O

OOH + O → OH + O

O + O → 2O

Друг извор на топлина на NO е реакција помеѓу N и O

N + O → 2NO

Откако ќе се формира молекула од NO таа се разложува со реакции во кои стапува и озонот на следниот начин:

NO + O → NO + O

NO + O → O + NO

O + O → 2O

Се забележува дека вистинскиот резултат е загуба на озонот. Со реакција меѓу азотната киселина и целулоза се добива смеса од нитрати на целулоза(смесата обично се вика нитроцелулоза) од која се приготвуваат лакови. Така, примарните алифатични амини со оваа киселина даваат диазониумови соли, кои се распаѓаат, при што се добива сложена смеса од различни органски производи. NO + OH∙ → HNO

NO + O → NO

NO + NO → NO

NO + HO → 2HNO

OH радикалот се создава во тропосферата при реакција на гасните молекули на вода со екцитираните атоми на кислород, добиени со фотохемиско разложување на озонот. NO може да се оксидира и со О при што се добива азот диоксид NO

NO + O → NO

Доколу азот диоксидот дојде во контакт со влага од воздухот се создава азотна киселина која што е многу корозивна. VOCs + NO∙ + сончева радијација → O + HNO + смеса од органски соединенија

Значаен учесник во формирањето на фотохемискиот смог е сончевата енергија. Еден извор на NO е реакција на NO со ексцитиран кислороден атом

NO + O → 2NO

Во овој случај NO има природни извори како што се извори на мочуришта и други слободно кислородни (аноксични) води и почви. Вкупниот притисок, пак, на таа смеса од гасови е збир од парцијалните притиосци на секој гас кој влегува во смесата. Ензимот создава две молекули на глутамат: едната со хидролизa на глутамин (при што се добива глутамат и амонијак), а другата од амонијакот создаден при првата реакција, кој го напаѓа 2-оксоглутаратот, кој се редуцира до глутамат од страна на FMN. Оваа хемиска реакција се нарекува N-O ацилно преместување. Добиениот азот мониксид се оксидира до азот диоксид (без катализатор):

NO(g) + ½O(g) = NO

А образуваниот азот диоксид се раствора во вода при што се образува смеса од азотна киселина и азот моноксид:

3NO(g) + HO(l) = 2HNO(aq) + NO(g)

На ваков начин се добиваат релативно разредени раствори од азотна киселина во кои масениот удел на HNO е околу 50–70 %. Тој се добива при реакција на паладиум и хлор. N + α → O + p.  Ова било првата набљудувана предизвикана јадрена реакција, а тоа е, реакција во која честичките од едно распаѓање се користат за да се трансформираат друго атомско јадро. Граници на запалливост

Граници на запалливост или "граници на експлозивност" го дава минималниот удел на гасот кој согорува во една смеса од гасови над кој смесата станува запаллива. Промените во температурата понекогаш можат да ја променат насоката на реакцијата, како што е при Бодуаровата реакција:

Оваа реакција меѓу јаглерод диоксидот и јаглеродот при што се добива јаглерод моноксид е ендотермна при температури над околу 800 °C и е егзотермна под оваа температура. Меѓу платениците е и Фермин, кој го насочува револверот кон Клео и тогаш таа добива контракции. Топењето на концентрираните производи, смеса која е составена од бакарни и никелни сулфиди. Се добива од некои споредни производи што се јавуваат при преработката на нафтата, јагленот и варовникот. За да се реши оваа равенка за k во функцијата (V), од равенката 7  се добива:

V (V)=P(P)

Изберете било која P притисок. Алкиланјонот од органонатриумовата врска во една SN2 реакција го заменува халогениот елемент во другиот алкилхалогенид, а како продукт на оваа реакција се добива алкан или алкилхалогенид и натриумова сол на халогенидот. Се разбира, азот моноксидот е само првиот меѓупродукт при добивањето на азотната киселина, но токму горната реакција е онаа што е битна. По истиот принцип рамнотежата ќе се помести на десно и со намалување на концентрацијата на NO и O, додека нивното зголемување, како и намалувањето на концентрацијата на NO, ќе ја помести рамнотежата кон лево, односно во насока на повратна реакција. "p"-Хидроксибензоат хидроксилазата (РНВН) ја катализира оксигенацијата на "p"-хидроксибензоат ("p"OHB) во 3,4-дихидроксибензоат (3,4-diOHB); FAD и NADPH и молекуларен кислород се потребни за оваа реакција. "P. o. gibraltariensis" групата. ClO + O → Cl + O

Оваа реакција се случува повеќе пати, овозможувајќи еден единствен атом на хлор да делува како катализатор, уништувајќи многу молекули на озон. Со реакција меѓу азотната киселина и целулоза се добива смеса од нитрати на целулоза(смесата обично се вика нитроцелулоза) од која се приготвуваат лакови. Така, примарните алифатични амини со оваа киселина даваат диазониумови соли, кои се распаѓаат, при што се добива сложена смеса од различни органски производи. Равенката за оваа реакција е:

каде HO донира протон на NH. Вкупниот притисок, пак, на таа смеса од гасови е збир од парцијалните притиосци на секој гас кој влегува во смесата. При трансаминација, NH групата на едната молекула се заменува со =O групата на другата молекула. Триптофаназата ја катализира деаминациската реакција при која амино-групата (-NH) од триптофанската молекула се отстранува. Ензимот создава две молекули на глутамат: едната со хидролизa на глутамин (при што се добива глутамат и амонијак), а другата од амонијакот создаден при првата реакција, кој го напаѓа 2-оксоглутаратот, кој се редуцира до глутамат од страна на FMN. Оваа хемиска реакција се нарекува N-O ацилно преместување. Циклус на уреа

Циклусот на уреата (познат и како орнитински циклус) е циклус на биохемиски реакции кои се случуваат кај голем број на животни, вклучувајќи го и човекот, при што се добива уреа ((NH)CO) од амонијак (NH). Тој се добива при реакција на паладиум и хлор. N + α → O + p.  Ова било првата набљудувана предизвикана јадрена реакција, а тоа е, реакција во која честичките од едно распаѓање се користат за да се трансформираат друго атомско јадро. Граници на запалливост

Граници на запалливост или "граници на експлозивност" го дава минималниот удел на гасот кој согорува во една смеса од гасови над кој смесата станува запаллива. Индустриското производство на амониум нитрат се добива од киселинско-базна хемиска реакција на амонијак со азотна киселина: 

HNO(aq) + NH(g) → NHNO(aq)

Реакцијата е бурна и мошне егзотермна. Промените во температурата понекогаш можат да ја променат насоката на реакцијата, како што е при Бодуаровата реакција:

Оваа реакција меѓу јаглерод диоксидот и јаглеродот при што се добива јаглерод моноксид е ендотермна при температури над околу 800 °C и е егзотермна под оваа температура. Меѓу платениците е и Фермин, кој го насочува револверот кон Клео и тогаш таа добива контракции. Крајни производи од реакцијата се индолот, пирогроздова киселина, амонијак (NH) и енергија. Топењето на концентрираните производи, смеса која е составена од бакарни и никелни сулфиди. Се добива од некои споредни производи што се јавуваат при преработката на нафтата, јагленот и варовникот. OH + O → OOH + O

OOH + O → OH + O

O + O → 2O

Друг извор на топлина на NO е реакција помеѓу N и O

N + O → 2NO

Откако ќе се формира молекула од NO таа се разложува со реакции во кои стапува и озонот на следниот начин:

NO + O → NO + O

NO + O → O + NO

O + O → 2O

Се забележува дека вистинскиот резултат е загуба на озонот. За да се реши оваа равенка за k во функцијата (V), од равенката 7  се добива:

V (V)=P(P)

Изберете било која P притисок. Алкиланјонот од органонатриумовата врска во една SN2 реакција го заменува халогениот елемент во другиот алкилхалогенид, а како продукт на оваа реакција се добива алкан или алкилхалогенид и натриумова сол на халогенидот. Се разбира, азот моноксидот е само првиот меѓупродукт при добивањето на азотната киселина, но токму горната реакција е онаа што е битна. "p"-Хидроксибензоат хидроксилазата (РНВН) ја катализира оксигенацијата на "p"-хидроксибензоат ("p"OHB) во 3,4-дихидроксибензоат (3,4-diOHB); FAD и NADPH и молекуларен кислород се потребни за оваа реакција. "P. o. gibraltariensis" групата. ClO + O → Cl + O

Оваа реакција се случува повеќе пати, овозможувајќи еден единствен атом на хлор да делува како катализатор, уништувајќи многу молекули на озон.