Организмите кај кои не е можна коагулацијата на крвта се:
албино. далтонисти. хемофиличари. анемични.
A B C D
Згрутчување на крвта

Една од функциите на крвта е коагулацијата т.е. Мегакариоцит

Мегакариоцитите се клетки во коскената срцевина од кои настануваат крвните плочки, кои се неопходни за коагулацијата на крвта. Лекот за спречување на коагулацијата на крвта која е земена за разни хематолошки анализи, меѓутоа бидејќи е токсичен за човекот, не се користи за конзервирање на крвта. Во процесот на коагулацијата на крвта заземаат учество повеќе фактори. Бидејќи крвта повеќе не циркулира коагулацијата мора да биде запрена со големо количество на анти-коагулационо средство како што е Хепаринот. Тромбоза

Тромбоза
згрутчувањето (коагулацијата) на крвта претставува заштитен механизам на организмот од искрвавување. Во паталошки состојби можно е крвта да се коагулира и во самите крвни садови,како што е можно до коагулацијата воопшто и да не дојде без оглед што крвта зависи од меѓусебното дејствување на двата видафактори: прокоалуантни и антикоагулантни. Организмите поседуваат илјадници гени, а кај организмите кои се размножуваат полово овие гени обично се подредуваат (групираат) независно еден од друг. Врз основа на современите сознанија,процесот на коагулацијата на крвта претставува сложена,верижна, физичко хемиска (ферментативна) реакција. Помеѓу јагуарите, како и кај останатите мачки, се среќаваат и ретки албино индивидуи кои ги нарекуваат и бели пантери . Особено е важен витаминот K, бидејќи количината на тој витамин во конзумираната храна во нормални околности е недостатна за да коагулацијата на крвта се одржува адекватно. Бидејќи антикоагулантот се враќа кај дарителот заедно со компонентите на крвта кои не се земаат, калциумот може да се сврзе со крвта на дарителот и да предизвика хипокалцемија. Во тромбоцитите се откриени физиолошките активни материи (тромбоцитни фактори) кои земаат активно учество во процесите на хемостозата (сопирање на крвавење), коагулацијата (засирување) на крвта и фибринолизата (распаѓање на крвниот засирок). Коагулацијата во крвта има важна биолошка улога бидејќи го штити организмот од губење на крв при повреди на крвните садови. Кај автологните дарители не се вршат секогаш испитувања со кои ќе се утврдат безбедносните проблеми кои можат да бидат предизвикани кај примателот бидејќи дарителот е единственото лице кое ќе ја прими крвта. Кај отворениот крвоток крвта се движи низ крвни садови кои на краевите се отворени. Овие потпроцеси на организмите кај кои се одвиваат им овозможуваат доволно енергија за раст и други животни функции. - Кај Лабрадорите можна е и појава на проблеми со видот. Единствениот автор кај кого може да се пронајде идејата на постепена измена на организмите е Платон. Димеркаптосукцинската киселина се употребува за третман на труење со олово кај деца, кај кои концентрацијата на олово во крвта е над 45 µg/dL. Како резултат на оштетувачките ефекти кои мутациите можат да ги имаат на клетките, кај организмите еволуирале механизми каков што е репарација на ДНК со кои се отстрануваат мутациите. Луѓето кај кои периферниот проток на крвта е нарушен, на пример дијабетичарите, се повеќе склони кон развивање на сува гангрена. Албино мечки се сретнуваат многу ретко. Конкуренцијата е една од основните начини на кои организмите се во заемни односи. Кај стари луѓе количината на крвта е релативно најмала. Згрутчување на крвта

Една од функциите на крвта е коагулацијата т.е. Мегакариоцит

Мегакариоцитите се клетки во коскената срцевина од кои настануваат крвните плочки, кои се неопходни за коагулацијата на крвта. Лекот за спречување на коагулацијата на крвта која е земена за разни хематолошки анализи, меѓутоа бидејќи е токсичен за човекот, не се користи за конзервирање на крвта. Во процесот на коагулацијата на крвта заземаат учество повеќе фактори. Бидејќи крвта повеќе не циркулира коагулацијата мора да биде запрена со големо количество на анти-коагулационо средство како што е Хепаринот. Тромбоза

Тромбоза
згрутчувањето (коагулацијата) на крвта претставува заштитен механизам на организмот од искрвавување. Во паталошки состојби можно е крвта да се коагулира и во самите крвни садови,како што е можно до коагулацијата воопшто и да не дојде без оглед што крвта зависи од меѓусебното дејствување на двата видафактори: прокоалуантни и антикоагулантни. Организмите поседуваат илјадници гени, а кај организмите кои се размножуваат полово овие гени обично се подредуваат (групираат) независно еден од друг. Врз основа на современите сознанија,процесот на коагулацијата на крвта претставува сложена,верижна, физичко хемиска (ферментативна) реакција. Особено е важен витаминот K, бидејќи количината на тој витамин во конзумираната храна во нормални околности е недостатна за да коагулацијата на крвта се одржува адекватно. Бидејќи антикоагулантот се враќа кај дарителот заедно со компонентите на крвта кои не се земаат, калциумот може да се сврзе со крвта на дарителот и да предизвика хипокалцемија. Во тромбоцитите се откриени физиолошките активни материи (тромбоцитни фактори) кои земаат активно учество во процесите на хемостозата (сопирање на крвавење), коагулацијата (засирување) на крвта и фибринолизата (распаѓање на крвниот засирок). Коагулацијата во крвта има важна биолошка улога бидејќи го штити организмот од губење на крв при повреди на крвните садови. Кај автологните дарители не се вршат секогаш испитувања со кои ќе се утврдат безбедносните проблеми кои можат да бидат предизвикани кај примателот бидејќи дарителот е единственото лице кое ќе ја прими крвта. Кај отворениот крвоток крвта се движи низ крвни садови кои на краевите се отворени. Овие потпроцеси на организмите кај кои се одвиваат им овозможуваат доволно енергија за раст и други животни функции. - Кај Лабрадорите можна е и појава на проблеми со видот. Единствениот автор кај кого може да се пронајде идејата на постепена измена на организмите е Платон. Димеркаптосукцинската киселина се употребува за третман на труење со олово кај деца, кај кои концентрацијата на олово во крвта е над 45 µg/dL. Како резултат на оштетувачките ефекти кои мутациите можат да ги имаат на клетките, кај организмите еволуирале механизми каков што е репарација на ДНК со кои се отстрануваат мутациите. Луѓето кај кои периферниот проток на крвта е нарушен, на пример дијабетичарите, се повеќе склони кон развивање на сува гангрена. Конкуренцијата е една од основните начини на кои организмите се во заемни односи. Кај стари луѓе количината на крвта е релативно најмала. Некои од нив се синтетизираат во хепарот,а за нивната синтеза неопходно е присутвото на витамонот К. 

При постоење на дефицитот на некој или некои од коагулационите фактори процесот на коагулацијата на крвта е нарушена. Застапен е исклучиво кај организмите кои припаѓаат во групата на Actinobacteria (или високопроцентни G+C Грам-позитивни организми) и кај Firmicutes (или нископроцентни G+C Грам-позитивни организми). Згрутчување на крвта

Една од функциите на крвта е коагулацијата т.е. Мегакариоцит

Мегакариоцитите се клетки во коскената срцевина од кои настануваат крвните плочки, кои се неопходни за коагулацијата на крвта. Лекот за спречување на коагулацијата на крвта која е земена за разни хематолошки анализи, меѓутоа бидејќи е токсичен за човекот, не се користи за конзервирање на крвта. Во процесот на коагулацијата на крвта заземаат учество повеќе фактори. Бидејќи крвта повеќе не циркулира коагулацијата мора да биде запрена со големо количество на анти-коагулационо средство како што е Хепаринот. Тромбоза

Тромбоза
згрутчувањето (коагулацијата) на крвта претставува заштитен механизам на организмот од искрвавување. Во паталошки состојби можно е крвта да се коагулира и во самите крвни садови,како што е можно до коагулацијата воопшто и да не дојде без оглед што крвта зависи од меѓусебното дејствување на двата видафактори: прокоалуантни и антикоагулантни. Организмите поседуваат илјадници гени, а кај организмите кои се размножуваат полово овие гени обично се подредуваат (групираат) независно еден од друг. Врз основа на современите сознанија,процесот на коагулацијата на крвта претставува сложена,верижна, физичко хемиска (ферментативна) реакција. Овие различни начини одредуваат различни групи како медицински работници, хемофиличари и зависници од дрога кај кои постои ризик од зараза. Особено е важен витаминот K, бидејќи количината на тој витамин во конзумираната храна во нормални околности е недостатна за да коагулацијата на крвта се одржува адекватно. Бидејќи антикоагулантот се враќа кај дарителот заедно со компонентите на крвта кои не се земаат, калциумот може да се сврзе со крвта на дарителот и да предизвика хипокалцемија. Во тромбоцитите се откриени физиолошките активни материи (тромбоцитни фактори) кои земаат активно учество во процесите на хемостозата (сопирање на крвавење), коагулацијата (засирување) на крвта и фибринолизата (распаѓање на крвниот засирок). Коагулацијата во крвта има важна биолошка улога бидејќи го штити организмот од губење на крв при повреди на крвните садови. Кај автологните дарители не се вршат секогаш испитувања со кои ќе се утврдат безбедносните проблеми кои можат да бидат предизвикани кај примателот бидејќи дарителот е единственото лице кое ќе ја прими крвта. Кај отворениот крвоток крвта се движи низ крвни садови кои на краевите се отворени. Овие потпроцеси на организмите кај кои се одвиваат им овозможуваат доволно енергија за раст и други животни функции. - Кај Лабрадорите можна е и појава на проблеми со видот. Единствениот автор кај кого може да се пронајде идејата на постепена измена на организмите е Платон. Димеркаптосукцинската киселина се употребува за третман на труење со олово кај деца, кај кои концентрацијата на олово во крвта е над 45 µg/dL. Како резултат на оштетувачките ефекти кои мутациите можат да ги имаат на клетките, кај организмите еволуирале механизми каков што е репарација на ДНК со кои се отстрануваат мутациите. Луѓето кај кои периферниот проток на крвта е нарушен, на пример дијабетичарите, се повеќе склони кон развивање на сува гангрена. Конкуренцијата е една од основните начини на кои организмите се во заемни односи. Кај стари луѓе количината на крвта е релативно најмала. Некои од нив се синтетизираат во хепарот,а за нивната синтеза неопходно е присутвото на витамонот К. 

При постоење на дефицитот на некој или некои од коагулационите фактори процесот на коагулацијата на крвта е нарушена. Згрутчување на крвта

Една од функциите на крвта е коагулацијата т.е. Мегакариоцит

Мегакариоцитите се клетки во коскената срцевина од кои настануваат крвните плочки, кои се неопходни за коагулацијата на крвта. Лекот за спречување на коагулацијата на крвта која е земена за разни хематолошки анализи, меѓутоа бидејќи е токсичен за човекот, не се користи за конзервирање на крвта. Во процесот на коагулацијата на крвта заземаат учество повеќе фактори. Бидејќи крвта повеќе не циркулира коагулацијата мора да биде запрена со големо количество на анти-коагулационо средство како што е Хепаринот. Тромбоза

Тромбоза
згрутчувањето (коагулацијата) на крвта претставува заштитен механизам на организмот од искрвавување. Во паталошки состојби можно е крвта да се коагулира и во самите крвни садови,како што е можно до коагулацијата воопшто и да не дојде без оглед што крвта зависи од меѓусебното дејствување на двата видафактори: прокоалуантни и антикоагулантни. Организмите поседуваат илјадници гени, а кај организмите кои се размножуваат полово овие гени обично се подредуваат (групираат) независно еден од друг. Врз основа на современите сознанија,процесот на коагулацијата на крвта претставува сложена,верижна, физичко хемиска (ферментативна) реакција. Особено е важен витаминот K, бидејќи количината на тој витамин во конзумираната храна во нормални околности е недостатна за да коагулацијата на крвта се одржува адекватно. Бидејќи антикоагулантот се враќа кај дарителот заедно со компонентите на крвта кои не се земаат, калциумот може да се сврзе со крвта на дарителот и да предизвика хипокалцемија. Во тромбоцитите се откриени физиолошките активни материи (тромбоцитни фактори) кои земаат активно учество во процесите на хемостозата (сопирање на крвавење), коагулацијата (засирување) на крвта и фибринолизата (распаѓање на крвниот засирок). Коагулацијата во крвта има важна биолошка улога бидејќи го штити организмот од губење на крв при повреди на крвните садови. Кај автологните дарители не се вршат секогаш испитувања со кои ќе се утврдат безбедносните проблеми кои можат да бидат предизвикани кај примателот бидејќи дарителот е единственото лице кое ќе ја прими крвта. Кај отворениот крвоток крвта се движи низ крвни садови кои на краевите се отворени. Овие потпроцеси на организмите кај кои се одвиваат им овозможуваат доволно енергија за раст и други животни функции. - Кај Лабрадорите можна е и појава на проблеми со видот. Единствениот автор кај кого може да се пронајде идејата на постепена измена на организмите е Платон. Димеркаптосукцинската киселина се употребува за третман на труење со олово кај деца, кај кои концентрацијата на олово во крвта е над 45 µg/dL. Како резултат на оштетувачките ефекти кои мутациите можат да ги имаат на клетките, кај организмите еволуирале механизми каков што е репарација на ДНК со кои се отстрануваат мутациите. Луѓето кај кои периферниот проток на крвта е нарушен, на пример дијабетичарите, се повеќе склони кон развивање на сува гангрена. Конкуренцијата е една од основните начини на кои организмите се во заемни односи. Кај стари луѓе количината на крвта е релативно најмала. Некои од нив се синтетизираат во хепарот,а за нивната синтеза неопходно е присутвото на витамонот К. 

При постоење на дефицитот на некој или некои од коагулационите фактори процесот на коагулацијата на крвта е нарушена. Застапен е исклучиво кај организмите кои припаѓаат во групата на Actinobacteria (или високопроцентни G+C Грам-позитивни организми) и кај Firmicutes (или нископроцентни G+C Грам-позитивни организми).