Колку протони и неутрони има во јадрото на јаглерод 14 ( )?
8 протони и 6 неутрони. 14 протони и 6 неутрони. 6 протони и 8 неутрони. 6 протони и 14 неутрони.
A B C D
Јадрената енергија на сврзување може да се илустрира преку јадрото на C (Јаглерод-12), кое содржи по 6 протони и неутрони. За одвојување на јадрото во неповрзани протони и неутрони бара работа наспроти јадрената сила. Второто најлесно такво јадро, паладиумот-110 (46 протони, 64 неутрони, сооднос неутрони-протони 1.391), е многу потешко. Бројот на нуклеони (протони и неутрони) во јадрото е атомската маса на атомот, и секој изотоп има различна атомска маса. Познатите магични броеви се 2, 8, 20, 28, 50 и 82 за протони и неутрони, а дополнително 126 за неутрони. Атомските јадра се состојат од протони и неутрони. Атомското јадро се состои од протони и неутрони. Јадрото одеднаш ќе колабира и неговите електрони ќе се претворат во протони, формираќи неутрони кои се распрскуваат. Тој има 7 протони и 9 неутрони, а при радиоактивноста еден неутрон се претвора во протон и така се добива атом на кислород со вкупно 8 протони. Во еден атом, електроните кружат околу јадро од протони и неутрони. Хелиумот е составен од два електрони во атомски орбитали околу јадрото кое содржи два протони и (обично) два неутрони. Атомскиoт број на јаглеродot е 6, што значи дека секој јаглероден атом има 6 протони, така што бројот на неутрони од овие изотопи се 6, 7 и 8, соодветно. Алфа-честичка

Алфа-честичка — честичка составена од два протони и два неутрони свразни во честичка слична на јадрото на хелиум. Да го разгледаме (кислород-17) како пример: јадрото има 8 протони кои ги пополнуваат првите три протонски „школки“, 8 неутрони кои ги пополнуваат првите три неутронски „слоеви“, и плус еден неутрон. До полониум (84 протони), јадрото веќе не може да го задржи големиот позитивен полнеж, па вишокот протони ги емитува како алфа-зрачење (емисија на стабилни хелиумови јадра, секое со по 2 протони и 2 неутрони). Продуктите на фисијата главно имаат ист однос протони-неутрони како родителското јадро, па затоа се нестабилни за бета-распаѓање (неутрони се претвораат во протони) поради преголемиот број неутрони во споредба со стабилните изотопи со слична маса. Во јадрото се наоѓаат неутралните неутрони и позитивно наелектризираните протони (или "позитрони"), додека во електронската обвивка се наоѓаат негативно наелектризираните електрони. Во овој двоен бета-распад, два неутрони во јадрото се претвораат во протони, и два електрони и два електрони антинеутрони се емитуваат. Изотопите на јаглерод се атомски јадра кои содржат шест протони плус голем број на неутрони (варираат од 2 до 16). Нестабилноста на јадрата е предизвикана од преголемиот број неутрони наспрема протони, и обратно. Тоа е вообичаеното именување на класачниот опис за нукларните честички (протони и неутрони). Било познато дека јадрото се состои од протони и неутрони и дека протоните поседуваат позитивен електричен полеж, додека пак неутронте се неутрални. На пример, меѓу протоните и неутроните да се образуваат [NP] девтериум, а исто така и меѓу протоните и протони и неутрони и неутрони. Сложени тефермиони, како протони и неутрони, се основните градбени честички на секој дневната материја. Јадрата со помалку од 40 честици имаат приближно еднаков број на протони и неутрони. Јадрената енергија на сврзување може да се илустрира преку јадрото на C (Јаглерод-12), кое содржи по 6 протони и неутрони. За одвојување на јадрото во неповрзани протони и неутрони бара работа наспроти јадрената сила. Второто најлесно такво јадро, паладиумот-110 (46 протони, 64 неутрони, сооднос неутрони-протони 1.391), е многу потешко. Бројот на нуклеони (протони и неутрони) во јадрото е атомската маса на атомот, и секој изотоп има различна атомска маса. Атомските јадра се состојат од протони и неутрони. Атомското јадро се состои од протони и неутрони. Јадрото одеднаш ќе колабира и неговите електрони ќе се претворат во протони, формираќи неутрони кои се распрскуваат. Во еден атом, електроните кружат околу јадро од протони и неутрони. Хелиумот е составен од два електрони во атомски орбитали околу јадрото кое содржи два протони и (обично) два неутрони. Алфа-честичка

Алфа-честичка — честичка составена од два протони и два неутрони свразни во честичка слична на јадрото на хелиум. До полониум (84 протони), јадрото веќе не може да го задржи големиот позитивен полнеж, па вишокот протони ги емитува како алфа-зрачење (емисија на стабилни хелиумови јадра, секое со по 2 протони и 2 неутрони). Продуктите на фисијата главно имаат ист однос протони-неутрони како родителското јадро, па затоа се нестабилни за бета-распаѓање (неутрони се претвораат во протони) поради преголемиот број неутрони во споредба со стабилните изотопи со слична маса. Во јадрото се наоѓаат неутралните неутрони и позитивно наелектризираните протони (или "позитрони"), додека во електронската обвивка се наоѓаат негативно наелектризираните електрони. Во овој двоен бета-распад, два неутрони во јадрото се претвораат во протони, и два електрони и два електрони антинеутрони се емитуваат. Познатите магични броеви се 2, 8, 20, 28, 50 и 82 за протони и неутрони, а дополнително 126 за неутрони. Изотопите на јаглерод се атомски јадра кои содржат шест протони плус голем број на неутрони (варираат од 2 до 16). Нестабилноста на јадрата е предизвикана од преголемиот број неутрони наспрема протони, и обратно. Тоа е вообичаеното именување на класачниот опис за нукларните честички (протони и неутрони). Тој има 7 протони и 9 неутрони, а при радиоактивноста еден неутрон се претвора во протон и така се добива атом на кислород со вкупно 8 протони. Било познато дека јадрото се состои од протони и неутрони и дека протоните поседуваат позитивен електричен полеж, додека пак неутронте се неутрални. На пример, меѓу протоните и неутроните да се образуваат [NP] девтериум, а исто така и меѓу протоните и протони и неутрони и неутрони. Сложени тефермиони, како протони и неутрони, се основните градбени честички на секој дневната материја. Јадрата со помалку од 40 честици имаат приближно еднаков број на протони и неутрони. Варијациите на специфичната енергија на сврзување со атомскиот број е поради дејството на две фундаментални сили врз нуклеоните од јадрото (протони и неутрони). На пример, рубидиум-83 (37 протони, неутрони 46) ќе се распадане до криптон-83 (36 протони, неутрони 47) исклучиво од фаќање на електрони (на енергетска разлика, и пропаѓање на енергија, што е околу 0,9 MeV). Јадрената енергија на сврзување може да се илустрира преку јадрото на C (Јаглерод-12), кое содржи по 6 протони и неутрони. За одвојување на јадрото во неповрзани протони и неутрони бара работа наспроти јадрената сила. Второто најлесно такво јадро, паладиумот-110 (46 протони, 64 неутрони, сооднос неутрони-протони 1.391), е многу потешко. Бројот на нуклеони (протони и неутрони) во јадрото е атомската маса на атомот, и секој изотоп има различна атомска маса. Познатите магични броеви се 2, 8, 20, 28, 50 и 82 за протони и неутрони, а дополнително 126 за неутрони. Атомските јадра се состојат од протони и неутрони. Атомското јадро се состои од протони и неутрони. Јадрото одеднаш ќе колабира и неговите електрони ќе се претворат во протони, формираќи неутрони кои се распрскуваат. Тој има 7 протони и 9 неутрони, а при радиоактивноста еден неутрон се претвора во протон и така се добива атом на кислород со вкупно 8 протони. Во еден атом, електроните кружат околу јадро од протони и неутрони. Хелиумот е составен од два електрони во атомски орбитали околу јадрото кое содржи два протони и (обично) два неутрони. Атомскиoт број на јаглеродot е 6, што значи дека секој јаглероден атом има 6 протони, така што бројот на неутрони од овие изотопи се 6, 7 и 8, соодветно. Алфа-честичка

Алфа-честичка — честичка составена од два протони и два неутрони свразни во честичка слична на јадрото на хелиум. Да го разгледаме (кислород-17) како пример: јадрото има 8 протони кои ги пополнуваат првите три протонски „школки“, 8 неутрони кои ги пополнуваат првите три неутронски „слоеви“, и плус еден неутрон. До полониум (84 протони), јадрото веќе не може да го задржи големиот позитивен полнеж, па вишокот протони ги емитува како алфа-зрачење (емисија на стабилни хелиумови јадра, секое со по 2 протони и 2 неутрони). Продуктите на фисијата главно имаат ист однос протони-неутрони како родителското јадро, па затоа се нестабилни за бета-распаѓање (неутрони се претвораат во протони) поради преголемиот број неутрони во споредба со стабилните изотопи со слична маса. Во јадрото се наоѓаат неутралните неутрони и позитивно наелектризираните протони (или "позитрони"), додека во електронската обвивка се наоѓаат негативно наелектризираните електрони. Во овој двоен бета-распад, два неутрони во јадрото се претвораат во протони, и два електрони и два електрони антинеутрони се емитуваат. Изотопите на јаглерод се атомски јадра кои содржат шест протони плус голем број на неутрони (варираат од 2 до 16). Нестабилноста на јадрата е предизвикана од преголемиот број неутрони наспрема протони, и обратно. Тоа е вообичаеното именување на класачниот опис за нукларните честички (протони и неутрони). Било познато дека јадрото се состои од протони и неутрони и дека протоните поседуваат позитивен електричен полеж, додека пак неутронте се неутрални. На пример, меѓу протоните и неутроните да се образуваат [NP] девтериум, а исто така и меѓу протоните и протони и неутрони и неутрони. Сложени тефермиони, како протони и неутрони, се основните градбени честички на секој дневната материја. Јадрата со помалку од 40 честици имаат приближно еднаков број на протони и неутрони. Јадрената енергија на сврзување може да се илустрира преку јадрото на C (Јаглерод-12), кое содржи по 6 протони и неутрони. За одвојување на јадрото во неповрзани протони и неутрони бара работа наспроти јадрената сила. Второто најлесно такво јадро, паладиумот-110 (46 протони, 64 неутрони, сооднос неутрони-протони 1.391), е многу потешко. Бројот на нуклеони (протони и неутрони) во јадрото е атомската маса на атомот, и секој изотоп има различна атомска маса. Атомските јадра се состојат од протони и неутрони. Атомското јадро се состои од протони и неутрони. Јадрото одеднаш ќе колабира и неговите електрони ќе се претворат во протони, формираќи неутрони кои се распрскуваат. Во еден атом, електроните кружат околу јадро од протони и неутрони. Хелиумот е составен од два електрони во атомски орбитали околу јадрото кое содржи два протони и (обично) два неутрони. Алфа-честичка

Алфа-честичка — честичка составена од два протони и два неутрони свразни во честичка слична на јадрото на хелиум. До полониум (84 протони), јадрото веќе не може да го задржи големиот позитивен полнеж, па вишокот протони ги емитува како алфа-зрачење (емисија на стабилни хелиумови јадра, секое со по 2 протони и 2 неутрони). Продуктите на фисијата главно имаат ист однос протони-неутрони како родителското јадро, па затоа се нестабилни за бета-распаѓање (неутрони се претвораат во протони) поради преголемиот број неутрони во споредба со стабилните изотопи со слична маса. Во јадрото се наоѓаат неутралните неутрони и позитивно наелектризираните протони (или "позитрони"), додека во електронската обвивка се наоѓаат негативно наелектризираните електрони. Во овој двоен бета-распад, два неутрони во јадрото се претвораат во протони, и два електрони и два електрони антинеутрони се емитуваат. Познатите магични броеви се 2, 8, 20, 28, 50 и 82 за протони и неутрони, а дополнително 126 за неутрони. Изотопите на јаглерод се атомски јадра кои содржат шест протони плус голем број на неутрони (варираат од 2 до 16). Нестабилноста на јадрата е предизвикана од преголемиот број неутрони наспрема протони, и обратно. Тоа е вообичаеното именување на класачниот опис за нукларните честички (протони и неутрони). Тој има 7 протони и 9 неутрони, а при радиоактивноста еден неутрон се претвора во протон и така се добива атом на кислород со вкупно 8 протони. Било познато дека јадрото се состои од протони и неутрони и дека протоните поседуваат позитивен електричен полеж, додека пак неутронте се неутрални. На пример, меѓу протоните и неутроните да се образуваат [NP] девтериум, а исто така и меѓу протоните и протони и неутрони и неутрони. Сложени тефермиони, како протони и неутрони, се основните градбени честички на секој дневната материја. Јадрата со помалку од 40 честици имаат приближно еднаков број на протони и неутрони. Варијациите на специфичната енергија на сврзување со атомскиот број е поради дејството на две фундаментални сили врз нуклеоните од јадрото (протони и неутрони). На пример, рубидиум-83 (37 протони, неутрони 46) ќе се распадане до криптон-83 (36 протони, неутрони 47) исклучиво од фаќање на електрони (на енергетска разлика, и пропаѓање на енергија, што е околу 0,9 MeV).