Бројот на валентни електрони од последниот електронски слој на еден атом се совпаѓа со бројот на:
орбиталите со највисока енергија, пополнети со електрони. периодата од периодниот систем во која се наоѓа атомот. главната група од периодниот систем во која се наоѓа атомот. електронскиот слој со највисока енергија.
A B C D
Бројот на оддадените, односно примените електрони зависи од бројот на валентни електрони. Бидејќи во нејонизираниот атом бројот на електрони е еднаков со бројот на протони (т.е. Лоренциовиот атом има 103 електрони, од кои три можат да дејствуваат како валентни електрони. Силициумот има 4 валентни електрони во највисокиот енергетски слој. Слично на скандиум, иттриум и актиниум, 57 електрони на атом на лантан се распоредени во конфигурацијата [Xe] 5d 6s , со три валентни електрони надвор од јадрото на благородните гасови. Наелектризираниот атом на јаглерод од карбокатјонот има шест валентни електрони, поради што е многу реактивен. Електронски зафат

Електронски зафат (К-зафаќање на електрони, исто така, К-Фаќање или Л-зафаќање на електрони, Л-фаќање) е процес во кој јадрото богато со протони на електрично неутрален атом апсорбира блиски атомски електрони, обично од К и Л електронска обвивка. Неговите 58 електрони се распоредени во конфигурацијата [Xe] 4f15d16s2, од кои четирите надворешни електрони се валентни електрони. Понатаму, секој атом на цериум во церија не ги губи сите четири валентни електрони, но го задржува делумното одржување на последниот, што резултира со оксидациона состојба помеѓу +3 и +4. Бројот на протони во атомското јадро се нарекува атомски број и е еднаков на бројот на електрони во неутралниот (не-јонизиран) атом. Притоа, атомите што учествуваат во размената на електрони се стремат да постигнат стабилна електронска конфигурација со осум електрони во последниот електронски слој (октет), каква што постои кај благородните гасови (освен водородот, кој се стреми да постигне конфигурација на хелиум - дублет). Бром има електронска конфигурација [Ar]3d4s4p, со седумте електрони во четвртата и најоддалечената школка кои делуваат како валентни електрони. Овој релативно голем ефект се должи на фактот дека берилиум е мал атом чии валентни електрони се блиску до јадрото. Во составот на атомот на ураниумот има 92 протони и 92 електрони , од кои 6 се валентни електрони. Својствата на спроводливост се поради тоа што секој атом на металот е слабо прицврстен или воопшто неприцврстен за најнадворешните електрони (валентни електрони); како резултат на ова, валентните електрони образуваат некој вид на електронско море околу згуснатите јадрени катјони. атомскиот број), следува дека кај секој следен елемент со зголемување на бројот на протони се зголемува и бројот на електрони. Бидејќи електроните се електрично привлечени за јадрото, електроните на даден атом ќе ги пополнуваат понадворешните (подалечни) слоеви само доколку повнатрешните слоеви се веќе целосно пополнети со други електрони. Атомското јадро го обиколува електронски облак, полн со електрони. Бројот на лиганди кои реагираат со централен метален атом може да се најде користејќи го Правилото на 18 електрони според кое валентните обвивки на еден транзиционен метал вкупно би примиле 18 електрони, додека симетријата на добиениот комплекс може да се предвиди со теоријата на кристално поле и теоријата на лигандно поле. Притоа, бројот на електрони во спроводната зона е еднаков со бројот на празнини (шуплини) кои остануваат во валентната зона. Секој атом се поврзува со 4 соседни атоми делејќи ги со нив валентните електрони. Алуминиумскиот атом има 13 електрони, наредени во електронска конфигурација на [ Ne ] 3s 3p , со три електрони над стабилна конфигурација на благороден гас. Едноставно зафаќање на електрони во неутрален атом, бидејќи загубата на електрони во електронската орбитала е избалансирана со губење на позитивни нуклеарни позитивни полнежи. Првиот удар на електронот на атом резултира во еден јон и два електрони. Јодот има електронска конфигурација на [Kr] 4d105s25p5 , при што седумте електрони во петтата и најоддалечената школка се нејзините валентни електрони. Бројот на оддадените, односно примените електрони зависи од бројот на валентни електрони. Во составот на атомот на ураниумот има 92 протони и 92 електрони , од кои 6 се валентни електрони. Атомските полупречници се менуваат во периодниот систем: со секоја нова периода се пополнува нов електронски слој. Бидејќи во нејонизираниот атом бројот на електрони е еднаков со бројот на протони (т.е. Лоренциовиот атом има 103 електрони, од кои три можат да дејствуваат како валентни електрони. Кои хемиски елемент го претставува атомот се определува според бројот на протоните во јадрото; на неутрален атом ќе имаат еднаков број на електрони кои орбитираат околу јадрото. Силициумот има 4 валентни електрони во највисокиот енергетски слој. Тенесинот се очекува да биде член на групата 17 во периодниот систем, под петте халогени; флуор, хлор, бром, јод и астатин, од кои секој има седум валентни електрони со конфигурација . Наелектризираниот атом на јаглерод од карбокатјонот има шест валентни електрони, поради што е многу реактивен. Бројот на протони во атомското јадро се нарекува атомски број и е еднаков на бројот на електрони во неутралниот (не-јонизиран) атом. Атомите можат да самојонизираат кога двата валентни електрони се во возбудена состојба и преку електростатски заемодејства, еден од електроните се испушта, при што атомот се јонизира. Слично на скандиум, иттриум и актиниум, 57 електрони на атом на лантан се распоредени во конфигурацијата [Xe] 5d 6s , со три валентни електрони надвор од јадрото на благородните гасови. Иако тие имаат ист број валентни електрони и се во истата група во периодниот систем, титанот и циркониумот се разликуваат во многу хемиски и физички својства. Дури терциерните амини се растворливи во вода бидејќи несврзувачкиот електронски пар на атомот на азот е акцептор на водородна врска од еден водороден атом на водата. Овој релативно голем ефект се должи на фактот дека берилиум е мал атом чии валентни електрони се блиску до јадрото. Понатаму, секој атом на цериум во церија не ги губи сите четири валентни електрони, но го задржува делумното одржување на последниот, што резултира со оксидациона состојба помеѓу +3 и +4. Во метиламинот и другите амини, атомот на азот има 5 валентни електрони во 4 sp хибридни атомски орбитали. Тука станува збор за отстранување на електрон од последниот електронски слој. Неговите 58 електрони се распоредени во конфигурацијата [Xe] 4f15d16s2, од кои четирите надворешни електрони се валентни електрони. Меѓутоа, тие не се класифицираат како алкохолите, туку според бројот на алкил (или арил) групите поврзани за атомот на азот:

Амините во кои еден атом на азот е дел од прстен се многу чести во природата. Во стандардниот периоден систем, елементите се подредени според зголемувањето на атомскиот број (бројот на протони во јадрото на атомот). Наноцевка со еден ѕид подразбира наноцевка која е направена од слој на графит со дебелина од еден атом (графин), завиткан во цилиндар со дијаметар кој се мери во нанометри. Притоа, атомите што учествуваат во размената на електрони се стремат да постигнат стабилна електронска конфигурација со осум електрони во последниот електронски слој (октет), каква што постои кај благородните гасови (освен водородот, кој се стреми да постигне конфигурација на хелиум - дублет). Се наоѓа во 10. група во периодниот систем на елементите. Со зголемувањњето на јачината на светлинскиот зрак се зголемува бројот на фотони во истиот, со што се зголемува бројот на возбудени електрони, но не се зголемува енергијата која ја поседува секој од електроните. Бројот на оддадените, односно примените електрони зависи од бројот на валентни електрони. Во составот на атомот на ураниумот има 92 протони и 92 електрони , од кои 6 се валентни електрони. Атомските полупречници се менуваат во периодниот систем: со секоја нова периода се пополнува нов електронски слој. Иако тие имаат ист број валентни електрони и се во истата група во периодниот систем, титанот и циркониумот се разликуваат во многу хемиски и физички својства. Бидејќи во нејонизираниот атом бројот на електрони е еднаков со бројот на протони (т.е. Лоренциовиот атом има 103 електрони, од кои три можат да дејствуваат како валентни електрони. Се наоѓа во 10. група во периодниот систем на елементите. Кои хемиски елемент го претставува атомот се определува според бројот на протоните во јадрото; на неутрален атом ќе имаат еднаков број на електрони кои орбитираат околу јадрото. Водород се наоѓа во 1А група на периодниот систем, а хелиумот во 8А група. Силициумот има 4 валентни електрони во највисокиот енергетски слој. Тенесинот се очекува да биде член на групата 17 во периодниот систем, под петте халогени; флуор, хлор, бром, јод и астатин, од кои секој има седум валентни електрони со конфигурација . Атомот на азот на еден амид има слободен пар на електрони што се делокализирани со π-електроните од карбонилната група. Наелектризираниот атом на јаглерод од карбокатјонот има шест валентни електрони, поради што е многу реактивен. Тој е халоген елемент, а се наоѓа во 17 група од периодниот систем. Технециумот се наоѓа во седмата група од периодниот систем, помеѓу рениум и манган. Бројот на протони во атомското јадро се нарекува атомски број и е еднаков на бројот на електрони во неутралниот (не-јонизиран) атом. Група 3 на периодниот систем

Елементите од третата група се хемиски елементи кои ја сочинуваат третата вертикална колона од периодниот систем. Атомите можат да самојонизираат кога двата валентни електрони се во возбудена состојба и преку електростатски заемодејства, еден од електроните се испушта, при што атомот се јонизира. Слично на скандиум, иттриум и актиниум, 57 електрони на атом на лантан се распоредени во конфигурацијата [Xe] 5d 6s , со три валентни електрони надвор од јадрото на благородните гасови. Иако се наоѓа во првата група на периодниот систем, литиумот пројавува и некои својства на земноалкалните метали од втората група. Дури терциерните амини се растворливи во вода бидејќи несврзувачкиот електронски пар на атомот на азот е акцептор на водородна врска од еден водороден атом на водата. Група 5Б на периодниот систем

Петтата група хемиски елементи е една од 18-те групи во периодниот систем на елементи. Група 6 на периодниот систем

Шестата група хемиски елементи е една од 18-те групи во периодниот систем на елементи. Група 7 на периодниот систем

Седмата група хемиски елементи е една од 18-те групи во периодниот систем на елементи. Група 4Б на периодниот систем

Четвртата група на хемиски елементи е една од 18-те групи во периодниот систем на елементи. Бројот на оддадените, односно примените електрони зависи од бројот на валентни електрони. Силициумот има 4 валентни електрони во највисокиот енергетски слој. Бидејќи во нејонизираниот атом бројот на електрони е еднаков со бројот на протони (т.е. Тука станува збор за отстранување на електрон од последниот електронски слој. Лоренциовиот атом има 103 електрони, од кои три можат да дејствуваат како валентни електрони. Притоа, атомите што учествуваат во размената на електрони се стремат да постигнат стабилна електронска конфигурација со осум електрони во последниот електронски слој (октет), каква што постои кај благородните гасови (освен водородот, кој се стреми да постигне конфигурација на хелиум - дублет). Секој слој може да содржи само одреден број на електрони: првиот слој може да содржи до два електрони, вториот слој може да има до осум електрони, третиот до 18 итн. Наелектризираниот атом на јаглерод од карбокатјонот има шест валентни електрони, поради што е многу реактивен. Слично на скандиум, иттриум и актиниум, 57 електрони на атом на лантан се распоредени во конфигурацијата [Xe] 5d 6s , со три валентни електрони надвор од јадрото на благородните гасови. Наноцевка со еден ѕид подразбира наноцевка која е направена од слој на графит со дебелина од еден атом (графин), завиткан во цилиндар со дијаметар кој се мери во нанометри. Двата водородни атоми (кога образуваат молекул на водород) се стремат да добијат по два електорни во последниот електронски слој. Бројот на протони во атомското јадро се нарекува атомски број и е еднаков на бројот на електрони во неутралниот (не-јонизиран) атом. Понатаму, секој атом на цериум во церија не ги губи сите четири валентни електрони, но го задржува делумното одржување на последниот, што резултира со оксидациона состојба помеѓу +3 и +4. Секој неврон во еден слој има директна врска со неврон во следниот слој. Валентните електрони се во надворешниот електронски слој и тие го одредуваат типот на хемиска врска која ќе се образува (ковалентна, водородна, јонска, метална, Вандервалсова). Премиостувањето работи со вториот слој од OSI моделот (податочниот слој) додека рутирањето работи со третиот слој OSI моделот (мрежниот слој). Во iOS има четири одделни слоеви: слој со јадрото на оперативниот систем , слој со основни или јадрени услуги, слој со медиуми и допирен слој. Овој релативно голем ефект се должи на фактот дека берилиум е мал атом чии валентни електрони се блиску до јадрото. Атомските полупречници се менуваат во периодниот систем: со секоја нова периода се пополнува нов електронски слој. Склопот се заштитува со слој боја, со пластика или со слој емајл, печен на висока температура. Зрачен слој

Зрачен слој ("радијативна зона") — слој од внатрешноста на една ѕвезда каде енергијата се пренесува кон кон надворешноста претежно со зрачно распрснување а со струење. Изградени се од еден слој на ендотелни клетки кои мешусебе се поврзани со меѓуклеточна материја. Електронски зафат

Електронски зафат (К-зафаќање на електрони, исто така, К-Фаќање или Л-зафаќање на електрони, Л-фаќање) е процес во кој јадрото богато со протони на електрично неутрален атом апсорбира блиски атомски електрони, обично од К и Л електронска обвивка. Апликацискиот слој, Презентацискиот слој на OSI и останатата функционалност на Сесискиот слој се урива во Апликацискиот слој на TCP/IP. Ова јадро е опкружено со длабок слој на метален водород, среден слој на течен водород и течен хелиум, и надворешен слој од гас.