Систематските имиња на соединенијата FeSO 4 , MnO 2 , HClO се:
железо(II) сулфат, манган(IV) оксид, хипохлореста киселина. железо сулфид, манган(IV) оксид, хлорна киселина. железо сулфат, манган(II) оксид, хлореста киселина. железо(II) сулфит, манган диоксид, хлорна киселина.
A B C D
Најстабилната состојба на оксидација за манган е +2, која има бледа розова боја, и се позати многу соединенија на манган(II) , како што се манган(II) сулфат (MnSO) и манган(II) хлорид (MnCl). железо(II) оксид за феро оксид (FeO), и железо(III) оксид за фери оксид (FeO). Перманганат покажува поголема токсичност од соединенијата на манган (II). Некои други значајни хром (II) соединенија се хром (II) оксид и хром (II) сулфат . Оксидационата состојба +3 е позната во соединенијата како манган(III) ацетат, но тие се доста моќни оксидирачки агенси кои исто така се склони кон диспропорционализација во растворот, формирајќи манган(II) и манган(IV). Не постојат прецизни d–d транзиции во манган(II), што пак објаснува зашто манган(II) соединенијата се обично бледи до безбојни. Манган (IV) оксидот се користел во оригиналниот тип на сува клеточна батерија како електронски акцептор од цинк, и е темен материјал во клетките од типот на јаглен-цинк .Манган диоксидот се намалува на манган оксид-хидроксид MnO (OH) за време на празнењето, спречувајќи формирање на водород на анодата на батеријата. Традиционално, соединенијата на железо (II) (како што се солите на двовалентниот катјон Fe2 +) се нарекуваат обоени; додека соединенијата со железо (III) (како што се соли на Fe3 +) најчесто се нарекуваат железо. Манган (IV) оксидот (манган диоксид, MnO ) се користи како реагенс во органската хемија за оксидација на бензилни алкохоли (каде што хидроксилната група е во непосредна близина на ароматичен прстен). Ураниев (IV) оксид (UO) има кафени кристаликои тешко се топат во киселина, освен во азотна киселина. За секој тон манган, во просек 2   kg селениум оксид се користи. Железото (II) соединенијата имаат тенденција да се оксидираат во железо (III) соединенија во воздухот. [69]

Железовите соединенија произведени во најголем обем во индустријата се железо (II) сулфат (FeSO4 · 7H2O) и железо (III) хлорид (FeCl3). Mn често се натпреварува со Mg во биолошките системи.Манганските соединенија каде што манганот е во оксидациона состојба +7, кои најчесто се ограничени на нестабилниот оксид MnO, соединенијата на интензивно виолетовиот пармаганат анион MnO, и неколку оксихариди (MnOF и MnOCl), се моќни оксидирачки агенси. Манган (III) реагира со железо (II) за да предизвика силна зелена боја во стаклото со формирање на помалку обоено железо (III) и малку розов манган (II), компензирајќи за остатокот на бојата на железото (III). Следната година, англискиот научник Gerald J. F. Druce и Фредерик Х. Лоринг анализирале рендгенски фотографии на манган (II) сулфат. Манган(II) најчесто постои со висок спин, S = 5/2 основна состојба поради високата енергија за спарување на манган(II). За елементите кои имаат променлив оксидационен број, односно имаат повеќе оксидациони броеви, истиот се пишува:

CoO - кобалт(IV)оксид</br>
CrO - хром(VI)оксид</br>
FeO - железо(III)оксид итн. Соединенијата на хром (IV) (во состојбата со оксидација +4) се малку почести од оние на хром (V). Железото реагира со манган диоксид за да се формира железо хидроксид и елементарен манган. Перманганат

Перманганат е општо име за хемиските соединенија кои го содржат манган(VII) јонот, (MnO). Најчести оксидни состојби на железо се +2 и +3, означени со железо (II) и железо (III) во модерна стандардна номенклатура. ’Рѓата се состои од железо (III) оксид (Fe2O3 · nH2O) хидрат и железо (III) оксид хидроксид (FeO (OH), Fe (OH) 3). Чистиот манган кој се користи за производство на легури без железо е произведен со истекување на манганова руда со сулфурна киселина и последователен процес на електродеструкција . За да се наслика со црвена боја се користел железен оксид, за црна, манган оксид и за окер, глина. Манган (IV) оксидот се користел во оригиналниот тип на сува клеточна батерија како електронски акцептор од цинк, и е темен материјал во клетките од типот на јаглен-цинк .Манган диоксидот се намалува на манган оксид-хидроксид MnO (OH) за време на празнењето, спречувајќи формирање на водород на анодата на батеријата. Сулфиди од калај постојат и во двете оксидациски состојби на +2 и 4: калај (II) сулфид и калај (IV) сулфид ( мозаично злато ). Манган (IV) оксидот (манган диоксид, MnO ) се користи како реагенс во органската хемија за оксидација на бензилни алкохоли (каде што хидроксилната група е во непосредна близина на ароматичен прстен). Ураниев (IV) оксид (UO) има кафени кристаликои тешко се топат во киселина, освен во азотна киселина. За секој тон манган, во просек 2   kg селениум оксид се користи. Mn често се натпреварува со Mg во биолошките системи.Манганските соединенија каде што манганот е во оксидациона состојба +7, кои најчесто се ограничени на нестабилниот оксид MnO, соединенијата на интензивно виолетовиот пармаганат анион MnO, и неколку оксихариди (MnOF и MnOCl), се моќни оксидирачки агенси. Оксидационата состојба +3 е позната во соединенијата како манган(III) ацетат, но тие се доста моќни оксидирачки агенси кои исто така се склони кон диспропорционализација во растворот, формирајќи манган(II) и манган(IV). железо(II) оксид за феро оксид (FeO), и железо(III) оксид за фери оксид (FeO). За елементите кои имаат променлив оксидационен број, односно имаат повеќе оксидациони броеви, истиот се пишува:

CoO - кобалт(IV)оксид</br>
CrO - хром(VI)оксид</br>
FeO - железо(III)оксид итн. Перманганат покажува поголема токсичност од соединенијата на манган (II). Традиционално, соединенијата на железо (II) (како што се солите на двовалентниот катјон Fe2 +) се нарекуваат обоени; додека соединенијата со железо (III) (како што се соли на Fe3 +) најчесто се нарекуваат железо. Мали количини на манган ја подобруваат обработливоста на челикот при високи температури со формирање на високо-топен сулфид и со спречување на формирање на течен железен сулфид на границите меѓу зрната..Ако содржината на манган достигнува 4%, растревожувањето на челикот станува доминантна карактеристика. Исто така, оксидира азот оксид, етилен и водород сулфид. Соединенијата на хром (IV) (во состојбата со оксидација +4) се малку почести од оние на хром (V). Железото реагира со манган диоксид за да се формира железо хидроксид и елементарен манган. Перманганат

Перманганат е општо име за хемиските соединенија кои го содржат манган(VII) јонот, (MnO). ’Рѓата се состои од железо (III) оксид (Fe2O3 · nH2O) хидрат и железо (III) оксид хидроксид (FeO (OH), Fe (OH) 3). Чистиот манган кој се користи за производство на легури без железо е произведен со истекување на манганова руда со сулфурна киселина и последователен процес на електродеструкција . Не постојат прецизни d–d транзиции во манган(II), што пак објаснува зашто манган(II) соединенијата се обично бледи до безбојни. За да се наслика со црвена боја се користел железен оксид, за црна, манган оксид и за окер, глина. Ова ја намалува целата манганска руда на манган оксид (MnO), што е исцедена форма.Рудата потоа патува низ грубо коло за да се намали големината на честички на рудата на помеѓу 150-250 µm, се зголемува површината со цел да помогне на истекувањето. Од рудите има злато, бакар, железо, манган и никел. Темно црвениот хром (VI) оксид , киселински анхидрид на хромна киселина, се продава индустриски како "хромова киселина". Феррованадиум се произведува директно со намалување на мешавината на ванадиум оксид, железо оксиди и железо во електрична печка. За негова биосинтеза потребни се соединенијата: цистеин, пантотенска киселина и аденозин трифосфат (ATP). Најстабилната состојба на оксидација за манган е +2, која има бледа розова боја, и се позати многу соединенија на манган(II) , како што се манган(II) сулфат (MnSO) и манган(II) хлорид (MnCl). железо(II) оксид за феро оксид (FeO), и железо(III) оксид за фери оксид (FeO). Перманганат покажува поголема токсичност од соединенијата на манган (II). Некои други значајни хром (II) соединенија се хром (II) оксид и хром (II) сулфат . Не постојат прецизни d–d транзиции во манган(II), што пак објаснува зашто манган(II) соединенијата се обично бледи до безбојни. Традиционално, соединенијата на железо (II) (како што се солите на двовалентниот катјон Fe2 +) се нарекуваат обоени; додека соединенијата со железо (III) (како што се соли на Fe3 +) најчесто се нарекуваат железо. За секој тон манган, во просек 2   kg селениум оксид се користи. Железото (II) соединенијата имаат тенденција да се оксидираат во железо (III) соединенија во воздухот. [69]

Железовите соединенија произведени во најголем обем во индустријата се железо (II) сулфат (FeSO4 · 7H2O) и железо (III) хлорид (FeCl3). Mn често се натпреварува со Mg во биолошките системи.Манганските соединенија каде што манганот е во оксидациона состојба +7, кои најчесто се ограничени на нестабилниот оксид MnO, соединенијата на интензивно виолетовиот пармаганат анион MnO, и неколку оксихариди (MnOF и MnOCl), се моќни оксидирачки агенси. Манган (III) реагира со железо (II) за да предизвика силна зелена боја во стаклото со формирање на помалку обоено железо (III) и малку розов манган (II), компензирајќи за остатокот на бојата на железото (III). Оксидационата состојба +3 е позната во соединенијата како манган(III) ацетат, но тие се доста моќни оксидирачки агенси кои исто така се склони кон диспропорционализација во растворот, формирајќи манган(II) и манган(IV). Следната година, англискиот научник Gerald J. F. Druce и Фредерик Х. Лоринг анализирале рендгенски фотографии на манган (II) сулфат. Манган (IV) оксидот се користел во оригиналниот тип на сува клеточна батерија како електронски акцептор од цинк, и е темен материјал во клетките од типот на јаглен-цинк .Манган диоксидот се намалува на манган оксид-хидроксид MnO (OH) за време на празнењето, спречувајќи формирање на водород на анодата на батеријата. Манган(II) најчесто постои со висок спин, S = 5/2 основна состојба поради високата енергија за спарување на манган(II). Железото реагира со манган диоксид за да се формира железо хидроксид и елементарен манган. Перманганат

Перманганат е општо име за хемиските соединенија кои го содржат манган(VII) јонот, (MnO). Најчести оксидни состојби на железо се +2 и +3, означени со железо (II) и железо (III) во модерна стандардна номенклатура. ’Рѓата се состои од железо (III) оксид (Fe2O3 · nH2O) хидрат и железо (III) оксид хидроксид (FeO (OH), Fe (OH) 3). Чистиот манган кој се користи за производство на легури без железо е произведен со истекување на манганова руда со сулфурна киселина и последователен процес на електродеструкција . Манган (IV) оксидот (манган диоксид, MnO ) се користи како реагенс во органската хемија за оксидација на бензилни алкохоли (каде што хидроксилната група е во непосредна близина на ароматичен прстен). За да се наслика со црвена боја се користел железен оксид, за црна, манган оксид и за окер, глина. Синтетичките супстанции што се дозволени се, на пример, бакар (II) сулфат, бакар сулфат, елементарен сулфур и Ивермектин. Ова ја намалува целата манганска руда на манган оксид (MnO), што е исцедена форма.Рудата потоа патува низ грубо коло за да се намали големината на честички на рудата на помеѓу 150-250 µm, се зголемува површината со цел да помогне на истекувањето. Од рудите има злато, бакар, железо, манган и никел. Железото реагира со манган диоксид за да се формира железо хидроксид и елементарен манган. Перманганат покажува поголема токсичност од соединенијата на манган (II). Не постојат прецизни d–d транзиции во манган(II), што пак објаснува зашто манган(II) соединенијата се обично бледи до безбојни. Манган (IV) оксидот (манган диоксид, MnO ) се користи како реагенс во органската хемија за оксидација на бензилни алкохоли (каде што хидроксилната група е во непосредна близина на ароматичен прстен). Традиционално, соединенијата на железо (II) (како што се солите на двовалентниот катјон Fe2 +) се нарекуваат обоени; додека соединенијата со железо (III) (како што се соли на Fe3 +) најчесто се нарекуваат железо. Железото (II) соединенијата имаат тенденција да се оксидираат во железо (III) соединенија во воздухот. Прво, хлороводородна киселина, или мешавина од разредена сулфурна киселина и натриум хлорид била направена за да реагира со манган диоксид, подоцна се користела хлороводородна киселина од процесот Лебланк и манган диоксидот бил рециклиран од процесот Велдон. Најстабилната состојба на оксидација за манган е +2, која има бледа розова боја, и се позати многу соединенија на манган(II) , како што се манган(II) сулфат (MnSO) и манган(II) хлорид (MnCl). Манган (III) реагира со железо (II) за да предизвика силна зелена боја во стаклото со формирање на помалку обоено железо (III) и малку розов манган (II), компензирајќи за остатокот на бојата на железото (III). Анаеробните почвени микроорганизми во водната средина користат нитрати, јони на манган, железо, сулфати, јаглероден диоксид и некои органски соединенија. Оксидационата состојба +3 е позната во соединенијата како манган(III) ацетат, но тие се доста моќни оксидирачки агенси кои исто така се склони кон диспропорционализација во растворот, формирајќи манган(II) и манган(IV). Манган(II) најчесто постои со висок спин, S = 5/2 основна состојба поради високата енергија за спарување на манган(II). Цинк-јаглеродната батеријата и алкалната батерија вообичаено користат индустриски произведен манган диоксид, бидејќи природниот манган диоксид содржи нечистотии. Перманганат

Перманганат е општо име за хемиските соединенија кои го содржат манган(VII) јонот, (MnO). Најчести оксидни состојби на железо се +2 и +3, означени со железо (II) и железо (III) во модерна стандардна номенклатура. Пронајдокот на Лекланшеовата ќелија во 1866 и понатамошното подобрување на батериите кои содржат манган диоксид како катоден деполаризатор ја зголемила побарувачката на манган диоксид. Азотен диоксид, ако се раствори во влага од воздухот, формира компонента (азотна киселина) кисел дожд:

(Азотен диоксид + вода → азотеста киселина + азотна киселина). Резултирачкиот дефицит резултира со високи нивоа на сулфит и мочна киселина и невролошко оштетување. Чистиот манган кој се користи за производство на легури без железо е произведен со истекување на манганова руда со сулфурна киселина и последователен процес на електродеструкција . Од рудите има злато, бакар, железо, манган и никел. Неколку шарени оксиди на манган, како на пример манган диоксид, се во изобилство во природата и се користат како пигменти уште од камено доба. Сепак, постојат неколку примери за низок спин како што е S =1/2 манган(II). Соединенијата откриени спектроскопски на површината вклучуваат мраз, јаглерод диоксид, силикати и органски соединенија. Mn често се натпреварува со Mg во биолошките системи.Манганските соединенија каде што манганот е во оксидациона состојба +7, кои најчесто се ограничени на нестабилниот оксид MnO, соединенијата на интензивно виолетовиот пармаганат анион MnO, и неколку оксихариди (MnOF и MnOCl), се моќни оксидирачки агенси. За негова биосинтеза потребни се соединенијата: цистеин, пантотенска киселина и аденозин трифосфат (ATP).