Ако оптичките оски на анализаторот и поларизаторот се паралелни, односно аголот помеѓу нив е 0 0 , тогаш интензитетот на светлината што излегува од анализаторот е:
еднаков на половина од интензитетот на светлината што излегува од поларизаторот. еднаков со интензитетот на светлината што упаѓа на поларизаторот. еднаков на нула. еднаков со интензитетот на светлината што излегува од поларизаторот.
A B C D
каде што "А" и P се аглите на анализаторот и поларизаторот под нула услови соодветно. Нулирање се постигнува со прилагодување на анализаторот и поларизаторот така што целата рефлектирана светлина на подлогата е изгасна. Ова поставување бара ротирање на анализаторот и поларизаторот за да се постигнат ништожни услови. Со ротирање на анализаторот и поларизаторот и мерење на промената на интензитетот на светлината врз сликата, анализата на измерените податоци со употреба на компјутерско оптичко моделирање може да доведе до намалување на просторно решената дебелина на филмот и сложените вредности на индексот на рефракција. Интензитетот на светлината всушност потекнува од усвитувањето на железото. Наместо тоа, се мери интензитетот на светлината. Како што поминува секој момент интензитетот на зракот се променува, се променува светлината на таа точка. Интензитетот на светлината, преку тесен фреквенциски опсег, се зголемува поради емисијата од материјалот. Водата, исто така, влијае на интензитетот и спектралниот состав на светлината како што се одбива од површината на водата и субмерзните честички. Друга основна примена е да се разгледа отстапувањето на светлината, односно промената на насоката, кога преминува во нов референтен систем со паралелни оски, појава наречена аберација на светлината. Интензитетот на светлината на дадена точка е пропорционална со квадратот на просечната амплитуда на бранот. Индексот на прекршување може да зависи и од фреквенцијата, интензитетот, поларизацијата или насоката на ширење на светлината. Во повеќето случаи "κ" > 0 (светлината е впиена) или "κ" = 0 (светлината се движи без загуби). Ова го менува интензитетот на електронскиот сноп и со тоа се скенира светлината на точката. Интензитетот на сончевата светлина варира обратно со квадратот на далечина и така натаму Уран (околу 20 пати поголема од растојанието од Сонцето во споредба со Земјата) е околу 1/400 интензитетот на светлината на Земјата. Интензитетот на светлината, во тесен фреквенциски опсег, се намалува поради апсорпцијата од материјалот и повторната емисија во случаен правец. Сепак, во многу случаи порелевантната бројка е степенот на поларизација на поларизаторот, што вклучува споредба на "g" и "g". Односно, ако "n" е индексот на рефракција на водата , така што "c/n" е брзината на светлината во мирна вода, тогаш предвидената брзина на светлината "w" во едната насока би била
а предвидената брзина во другата насока би била
Оттука светлината која патува спротивно од текот на водата би требало да е поспора од светлината која патува со текот на водата. Секој визуелен стимул може да се претстави со заговор на интензитетот на светлината по должината на линиите низ неа. Таа е земја што не излегува на море и е енклава во Италија, односно заобиколена е од Италија. Брзината на светлината во течност е побавна од брзината на светлината во вакуум и се менува ако течноста се движи заедно со светлината. Зголемувањето на интензитетот на светлината на ниска-фреквенција само го сголемува бројот на возбудени електрони, не нивната енергија, затоа што енергијата на секој фотон останува ниска. Следната шема беше воведена од Де Ситер to test emission theories:
каде што "c" е брзината на светлината, "v" брзина на изворот, "c' " резултирачката брзина на светлината, и "k" константа која го означува степенот на зависност од изворот која може да постигне вредности помеѓу 0 и 1. Материјалите за заштита од гама-зраците обично се мерат со нивната дебелина што е неопходна за на половина да се намали интензитетот на гама-зраците. Ова одговара на 1.000051 ± 29 пати повеќе од брзината на светлината, што очигледно е побрзо од светлината. Нулирање се постигнува со прилагодување на анализаторот и поларизаторот така што целата рефлектирана светлина на подлогата е изгасна. каде што "А" и P се аглите на анализаторот и поларизаторот под нула услови соодветно. Ова поставување бара ротирање на анализаторот и поларизаторот за да се постигнат ништожни услови. Со ротирање на анализаторот и поларизаторот и мерење на промената на интензитетот на светлината врз сликата, анализата на измерените податоци со употреба на компјутерско оптичко моделирање може да доведе до намалување на просторно решената дебелина на филмот и сложените вредности на индексот на рефракција. Наместо тоа, се мери интензитетот на светлината. Интензитетот на светлината всушност потекнува од усвитувањето на железото. Како што поминува секој момент интензитетот на зракот се променува, се променува светлината на таа точка. Друга основна примена е да се разгледа отстапувањето на светлината, односно промената на насоката, кога преминува во нов референтен систем со паралелни оски, појава наречена аберација на светлината. Интензитетот на светлината на дадена точка е пропорционална со квадратот на просечната амплитуда на бранот. Ова го менува интензитетот на електронскиот сноп и со тоа се скенира светлината на точката. Интензитетот на светлината, преку тесен фреквенциски опсег, се зголемува поради емисијата од материјалот. Водата, исто така, влијае на интензитетот и спектралниот состав на светлината како што се одбива од површината на водата и субмерзните честички. Во повеќето случаи "κ" > 0 (светлината е впиена) или "κ" = 0 (светлината се движи без загуби). Интензитетот на сончевата светлина варира обратно со квадратот на далечина и така натаму Уран (околу 20 пати поголема од растојанието од Сонцето во споредба со Земјата) е околу 1/400 интензитетот на светлината на Земјата. Индексот на прекршување може да зависи и од фреквенцијата, интензитетот, поларизацијата или насоката на ширење на светлината. Секој визуелен стимул може да се претстави со заговор на интензитетот на светлината по должината на линиите низ неа. Сепак, во многу случаи порелевантната бројка е степенот на поларизација на поларизаторот, што вклучува споредба на "g" и "g". Интензитетот на светлината, во тесен фреквенциски опсег, се намалува поради апсорпцијата од материјалот и повторната емисија во случаен правец. Анализаторот овде е уште еден поларизатор идентичен со P, сепак, овој поларизатор служи за да помогне да се измери измената на поларизацијата и на тој начин му се дава името на анализаторот. Зголемувањето на интензитетот на светлината на ниска-фреквенција само го сголемува бројот на возбудени електрони, не нивната енергија, затоа што енергијата на секој фотон останува ниска. Односно, ако "n" е индексот на рефракција на водата , така што "c/n" е брзината на светлината во мирна вода, тогаш предвидената брзина на светлината "w" во едната насока би била
а предвидената брзина во другата насока би била
Оттука светлината која патува спротивно од текот на водата би требало да е поспора од светлината која патува со текот на водата. Во 1902, Филип Ленард открил дека максималната можна енергија на исфрлен електрон е поврзана со фреквенцијата на светлината, а не со нејзиниот интензитет; ако фреквенцијата е многу мала, не се исфрлаат електрони, без разлика на интензитетот. Брзината на светлината во течност е побавна од брзината на светлината во вакуум и се менува ако течноста се движи заедно со светлината. Кинетичка енергија е производ што зависи од квадратот на брзината, поврзани со количеството, интензитетот, е вектор и е утврдено со:

formula_15

Кај специјалениот релативитет, бездимензионалниот Лоренц Фактор се појавува често, и е дадена со 

каде γ е фактор Лоренц и " C " е брзината на светлината. Она што го овозможува сликањето е перцепцијата и претставувањето на интензитетот. каде што "А" и P се аглите на анализаторот и поларизаторот под нула услови соодветно. Нулирање се постигнува со прилагодување на анализаторот и поларизаторот така што целата рефлектирана светлина на подлогата е изгасна. Ова поставување бара ротирање на анализаторот и поларизаторот за да се постигнат ништожни услови. Со ротирање на анализаторот и поларизаторот и мерење на промената на интензитетот на светлината врз сликата, анализата на измерените податоци со употреба на компјутерско оптичко моделирање може да доведе до намалување на просторно решената дебелина на филмот и сложените вредности на индексот на рефракција. Второ, средината на y е нула ако и само ако ф = 0. Ако процесот има средина еднаква на 0 (σ=0), а претходните три услови важат, тогаш се добива бел шум со нула средина. Анализаторот овде е уште еден поларизатор идентичен со P, сепак, овој поларизатор служи за да помогне да се измери измената на поларизацијата и на тој начин му се дава името на анализаторот. 0 (број)

0 (нула) е број и име на глифот што го претставува тој број. На некои парични делови од монетарниот волумен интензитетот на вршењето на паричните функции е еднаков на нула или се приближува кон нула. Друга основна примена е да се разгледа отстапувањето на светлината, односно промената на насоката, кога преминува во нов референтен систем со паралелни оски, појава наречена аберација на светлината. Ако напонот е нула, тогаш и отпорот е нула. Ако ("x","y") се координатите на точка на првичната фигура, тогаш соодветната точка на разамерената фигура ќе ги има координатите
Ако "m" е поголем од 1, тогаш фигурата е поголема, а ако "m" е помеѓу 0 и 1, тогаш фигурата е помала. Ако α3 > 0, тогаш распоредот е позитивно асиметричен (асиметричен на десно). Доколку класификаторите бележат целосно согласување, тогаш "κ" = 1, а ако помеѓу нив постои единствено случајна согласност (дадена преку Рe), тогаш "κ" ≤ 0. Ако односот на двете отпорности во познатата гранка formula_6 е еднаков на односот на двете отпорности во непознатата гранка formula_7, тогаш напонот меѓу двата јазли е еднаков на нула и нема да протекува електрична струја меѓу нив. Секој дел одбооте се движи помеѓу 0% и 100%, односно помеѓу 0 i 255. И обратно, ако α3 < 0, тогаш распоредот е негативно асиметричен (асиметричен на лево). Ако брзината е нула, тогаш и пропулзивната моќ е нула. Варијансата од случајно избрана променлива е нула и варијансата од променлива во базатаа на податоци е 0, ако и само ако примероците имат иста вредност. Во повеќето случаи "κ" > 0 (светлината е впиена) или "κ" = 0 (светлината се движи без загуби). Ако кондензаторот содржи логичка нула(0), тој почнува да се ослободува кога напонот е над Vth. Ако најмалку значајниот бит од најзначајниот октет од адресата е поставен на 0([[0 (број)|нула]]), рамката е со цел да постигне само едно добивање на производителот на [[мрежната картичка]]([[NIC]]). Сите спцифични патишта, со исклучок на импулсите што одат од рецепторите на анализаторот за мирис, минуваат низ подрачјето на таламусот. Ако во горенаведената равенка, тогаш"L" = 0. Тоа е затоа што секој реален број помножен со нула е еднаков на нула. Нулирање се постигнува со прилагодување на анализаторот и поларизаторот така што целата рефлектирана светлина на подлогата е изгасна. каде што "А" и P се аглите на анализаторот и поларизаторот под нула услови соодветно. Ова поставување бара ротирање на анализаторот и поларизаторот за да се постигнат ништожни услови. Со ротирање на анализаторот и поларизаторот и мерење на промената на интензитетот на светлината врз сликата, анализата на измерените податоци со употреба на компјутерско оптичко моделирање може да доведе до намалување на просторно решената дебелина на филмот и сложените вредности на индексот на рефракција. Наместо тоа, се мери интензитетот на светлината. Интензитетот на светлината всушност потекнува од усвитувањето на железото. Како што поминува секој момент интензитетот на зракот се променува, се променува светлината на таа точка. Друга основна примена е да се разгледа отстапувањето на светлината, односно промената на насоката, кога преминува во нов референтен систем со паралелни оски, појава наречена аберација на светлината. Интензитетот на светлината на дадена точка е пропорционална со квадратот на просечната амплитуда на бранот. Интензитетот на светлината, преку тесен фреквенциски опсег, се зголемува поради емисијата од материјалот. Водата, исто така, влијае на интензитетот и спектралниот состав на светлината како што се одбива од површината на водата и субмерзните честички. Ова го менува интензитетот на електронскиот сноп и со тоа се скенира светлината на точката. Во повеќето случаи "κ" > 0 (светлината е впиена) или "κ" = 0 (светлината се движи без загуби). Интензитетот на сончевата светлина варира обратно со квадратот на далечина и така натаму Уран (околу 20 пати поголема од растојанието од Сонцето во споредба со Земјата) е околу 1/400 интензитетот на светлината на Земјата. Индексот на прекршување може да зависи и од фреквенцијата, интензитетот, поларизацијата или насоката на ширење на светлината. Интензитетот на светлината, во тесен фреквенциски опсег, се намалува поради апсорпцијата од материјалот и повторната емисија во случаен правец. Секој визуелен стимул може да се претстави со заговор на интензитетот на светлината по должината на линиите низ неа. Сепак, во многу случаи порелевантната бројка е степенот на поларизација на поларизаторот, што вклучува споредба на "g" и "g". Односно, ако "n" е индексот на рефракција на водата , така што "c/n" е брзината на светлината во мирна вода, тогаш предвидената брзина на светлината "w" во едната насока би била
а предвидената брзина во другата насока би била
Оттука светлината која патува спротивно од текот на водата би требало да е поспора од светлината која патува со текот на водата. Брзината на светлината во течност е побавна од брзината на светлината во вакуум и се менува ако течноста се движи заедно со светлината. Анализаторот овде е уште еден поларизатор идентичен со P, сепак, овој поларизатор служи за да помогне да се измери измената на поларизацијата и на тој начин му се дава името на анализаторот. Кинетичка енергија е производ што зависи од квадратот на брзината, поврзани со количеството, интензитетот, е вектор и е утврдено со:

formula_15

Кај специјалениот релативитет, бездимензионалниот Лоренц Фактор се појавува често, и е дадена со 

каде γ е фактор Лоренц и " C " е брзината на светлината. Сите спцифични патишта, со исклучок на импулсите што одат од рецепторите на анализаторот за мирис, минуваат низ подрачјето на таламусот. Во 1902, Филип Ленард открил дека максималната можна енергија на исфрлен електрон е поврзана со фреквенцијата на светлината, а не со нејзиниот интензитет; ако фреквенцијата е многу мала, не се исфрлаат електрони, без разлика на интензитетот. Зголемувањето на интензитетот на светлината на ниска-фреквенција само го сголемува бројот на возбудени електрони, не нивната енергија, затоа што енергијата на секој фотон останува ниска.