Со мејозата настануваат:
четири клетки со n хромозоми. две клетки со n хромозоми. четири клетки со 2n хромозоми. две клетки со 2n хромозоми.
A B C D
Во случај да отсуствува мејозата, половите клетки (и спорите) би содржеле ист број хромозоми како и телесните. Клинефелтеровиот синдром настанува со појавување на грешка при разделувањето на половите хромозоми за време на мејозата. Добиените јадра како јадра на гаметите или спорите имаат редуциран број хромозоми (n), од каде доаѓа и другото име на мејозата - редукциона делба. Сите клетки настануваат со делење на творното ткиво. Како резултат на мејозата, во едно диплоидно клеточно јадро (2n) се создаваат четири хаплоидни (n), генетски различни јадра. Според тоа, половото размножување е образување и спојување на два различни вида полови клетки, наречени гамети (изогамети, анизогамети, сперматозоиди и јајце- клетки), што настануваат со процесот редукциона делба и имаат хаплоиден број хромозоми. Настануваат во коскената срцевина со парчосување на џиновски клетки-мегакариоцити. Нервните клетки кај реброносците настануваат од истите прогениторни клетки од кои настануваат и колобластите. Половите клетки имаат двојно помалку хромозоми. Кај половите клетки, хромозомскиот број се означува со "n" (кај луѓето n=23). Кај човекот, клетките во јадрото имаат 23 пара хромозоми или 46 хромозоми, а половите клетки само 23 хромозоми. Во прашничката торбичка како резултат на мејотичните делби, настануваат многубројни поленови зрна со хаплоиден број на хромозоми. За време на митозата и мејозата, кондензираните хромозоми се агрегираат преку интеракции помеѓу нуклеозомите и другите регулаторни протеини. Хаплоидните клетки се спојуваат, го комбинираат генетскиот материјал, и создаваат диплоидна клетка со парни хромозоми. Видовите од родот лоза ("Vitis") имаат по 38 хромозоми (n=19), со исклучок на подродот "Muscadinia", кој има 40 (n=20). Една клетка од нуцлеусот која е најкрупна и најбогата со цитоплазма се дели мејотично, а потоа митотично, а како резултат на таа делба се добиваат четири клетки со редуциран број хромозоми. Остеобластите се специјализирани, крајно диференцирани клетки кои настануваат од мезенхималните матични клетки. Сите клетки во еден организам имаат ист број на хромозоми. Некои видови на пченица се диплоидни, со два пара хромозоми, но постојат и многу стабилни полиплоидни видови, со четири пара хромозоми (тетраплоиди) или шест пара (хексаплоиди). Спорите (акинетите), слично на хетероцистите, настануваат со диференцирање на вегетативните клетки со спојување на една или повеќе од нив. Потоа се дели и цитоплазмата и се добиваат две нови клетки со ист број на хромозоми како мајката-клетка. Полиплоидните клетки имат повеќе копии на хромозоми, а хаплоидните клетки имаат единечни копии, односно половина од диплоидниот број. Родовите "Ampelocissus", "Parthenocissus" и "Ampelopsis" исто така имаат по 40 хромозоми (n=20), додека "Cissus" има 24 (n=12). Кај телесните човечки клетки има 46 (диплоиден број) хромозоми, додека кај половите има 23 (хаплоиден број). Полиплоидија

Полиплоидијата претставува промена (односно мутација) во плоидноста на една или повеќе клетки, при што се додаваат еден или повеќе хромозоми на диплоидниот пар од хомологни хромозоми. Во случај да отсуствува мејозата, половите клетки (и спорите) би содржеле ист број хромозоми како и телесните. Клинефелтеровиот синдром настанува со појавување на грешка при разделувањето на половите хромозоми за време на мејозата. Добиените јадра како јадра на гаметите или спорите имаат редуциран број хромозоми (n), од каде доаѓа и другото име на мејозата - редукциона делба. Сите клетки настануваат со делење на творното ткиво. Според тоа, половото размножување е образување и спојување на два различни вида полови клетки, наречени гамети (изогамети, анизогамети, сперматозоиди и јајце- клетки), што настануваат со процесот редукциона делба и имаат хаплоиден број хромозоми. Потоа се дели и цитоплазмата и се добиваат две нови клетки со ист број на хромозоми како мајката-клетка. Настануваат во коскената срцевина со парчосување на џиновски клетки-мегакариоцити. Нервните клетки кај реброносците настануваат од истите прогениторни клетки од кои настануваат и колобластите. Половите клетки имаат двојно помалку хромозоми. Кај половите клетки, хромозомскиот број се означува со "n" (кај луѓето n=23). Кај човекот, клетките во јадрото имаат 23 пара хромозоми или 46 хромозоми, а половите клетки само 23 хромозоми. Во прашничката торбичка како резултат на мејотичните делби, настануваат многубројни поленови зрна со хаплоиден број на хромозоми. За време на митозата и мејозата, кондензираните хромозоми се агрегираат преку интеракции помеѓу нуклеозомите и другите регулаторни протеини. Хаплоидните клетки се спојуваат, го комбинираат генетскиот материјал, и создаваат диплоидна клетка со парни хромозоми. Тритикале е синтетичка билна сорта, алополиплоид, и денес постојат две форми: хексаплоидна со 42 хромозоми и октоплоидна со 56 хромозоми. Видовите од родот лоза ("Vitis") имаат по 38 хромозоми (n=19), со исклучок на подродот "Muscadinia", кој има 40 (n=20). Остеобластите се специјализирани, крајно диференцирани клетки кои настануваат од мезенхималните матични клетки. Сите клетки во еден организам имаат ист број на хромозоми. Спорите (акинетите), слично на хетероцистите, настануваат со диференцирање на вегетативните клетки со спојување на една или повеќе од нив. "Bikonta") се еукариотски клетки со две камшичиња. Здравите единки имаат две копии на хромозомот 1 (како што е и со останатите телесни хромозоми) кои не се полови хромозоми. Полиплоидните клетки имат повеќе копии на хромозоми, а хаплоидните клетки имаат единечни копии, односно половина од диплоидниот број. Како резултат на мејозата, во едно диплоидно клеточно јадро (2n) се создаваат четири хаплоидни (n), генетски различни јадра. Родовите "Ampelocissus", "Parthenocissus" и "Ampelopsis" исто така имаат по 40 хромозоми (n=20), додека "Cissus" има 24 (n=12). Со спојување на овие две клетки, се раѓа нов живот. Во случај да отсуствува мејозата, половите клетки (и спорите) би содржеле ист број хромозоми како и телесните. Како резултат на мејозата, во едно диплоидно клеточно јадро (2n) се создаваат четири хаплоидни (n), генетски различни јадра. Овој хибрид ги содржи сите хромозоми на вулгара пченица (-{2n-42}-), и сите хромозоми од ’рж (-{2n-14}-). Клинефелтеровиот синдром настанува со појавување на грешка при разделувањето на половите хромозоми за време на мејозата. Сите клетки настануваат со делење на творното ткиво. Според тоа, половото размножување е образување и спојување на два различни вида полови клетки, наречени гамети (изогамети, анизогамети, сперматозоиди и јајце- клетки), што настануваат со процесот редукциона делба и имаат хаплоиден број хромозоми. Настануваат во коскената срцевина со парчосување на џиновски клетки-мегакариоцити. Нервните клетки кај реброносците настануваат од истите прогениторни клетки од кои настануваат и колобластите. Половите клетки имаат двојно помалку хромозоми. Кај човекот, клетките во јадрото имаат 23 пара хромозоми или 46 хромозоми, а половите клетки само 23 хромозоми. Во прашничката торбичка како резултат на мејотичните делби, настануваат многубројни поленови зрна со хаплоиден број на хромозоми. Телесните (соматски) клетки обично имаат диплоиден хромозомски број, кој се означува 2n. На пример, кога се губи само еден единечен хромозом од диплоидниот пар на хромозоми (2n-1) се добива моносомија, појава при која добиените ќеркини клетки со дефектна делба ќе бидат без еден хромозом во некој од своите хромозомски парови. За време на митозата и мејозата, кондензираните хромозоми се агрегираат преку интеракции помеѓу нуклеозомите и другите регулаторни протеини. Хаплоидните клетки се спојуваат, го комбинираат генетскиот материјал, и создаваат диплоидна клетка со парни хромозоми. Една клетка од нуцлеусот која е најкрупна и најбогата со цитоплазма се дели мејотично, а потоа митотично, а како резултат на таа делба се добиваат четири клетки со редуциран број хромозоми. Остеобластите се специјализирани, крајно диференцирани клетки кои настануваат од мезенхималните матични клетки. Сите клетки во еден организам имаат ист број на хромозоми. Некои видови на пченица се диплоидни, со два пара хромозоми, но постојат и многу стабилни полиплоидни видови, со четири пара хромозоми (тетраплоиди) или шест пара (хексаплоиди). Спорите (акинетите), слично на хетероцистите, настануваат со диференцирање на вегетативните клетки со спојување на една или повеќе од нив. Основниот број на хромозомите во телесните (соматски) клетки на една единка или вид се нарекува "соматски број" (диплоиден број) и се означува со "2n". Потоа се дели и цитоплазмата и се добиваат две нови клетки со ист број на хромозоми како мајката-клетка. Полиплоидните клетки имат повеќе копии на хромозоми, а хаплоидните клетки имаат единечни копии, односно половина од диплоидниот број. Добиените јадра како јадра на гаметите или спорите имаат редуциран број хромозоми (n), од каде доаѓа и другото име на мејозата - редукциона делба. На пример, тоа е случај при двојната моносомија, каде недостасува по еден хромозом од секој од двата пара на хомолози (2n-1-1) и двоен тетрасомик кој содржи додатен пар на хромозоми во два нормални парови на хомолози (2n+2+2). Во случај да отсуствува мејозата, половите клетки (и спорите) би содржеле ист број хромозоми како и телесните. Овој хибрид ги содржи сите хромозоми на вулгара пченица (-{2n-42}-), и сите хромозоми од ’рж (-{2n-14}-). Клинефелтеровиот синдром настанува со појавување на грешка при разделувањето на половите хромозоми за време на мејозата. Сите клетки настануваат со делење на творното ткиво. Според тоа, половото размножување е образување и спојување на два различни вида полови клетки, наречени гамети (изогамети, анизогамети, сперматозоиди и јајце- клетки), што настануваат со процесот редукциона делба и имаат хаплоиден број хромозоми. Потоа се дели и цитоплазмата и се добиваат две нови клетки со ист број на хромозоми како мајката-клетка. Како резултат на мејозата, во едно диплоидно клеточно јадро (2n) се создаваат четири хаплоидни (n), генетски различни јадра. Настануваат во коскената срцевина со парчосување на џиновски клетки-мегакариоцити. Нервните клетки кај реброносците настануваат од истите прогениторни клетки од кои настануваат и колобластите. Половите клетки имаат двојно помалку хромозоми. Кај човекот, клетките во јадрото имаат 23 пара хромозоми или 46 хромозоми, а половите клетки само 23 хромозоми. Во прашничката торбичка како резултат на мејотичните делби, настануваат многубројни поленови зрна со хаплоиден број на хромозоми. Телесните (соматски) клетки обично имаат диплоиден хромозомски број, кој се означува 2n. На пример, кога се губи само еден единечен хромозом од диплоидниот пар на хромозоми (2n-1) се добива моносомија, појава при која добиените ќеркини клетки со дефектна делба ќе бидат без еден хромозом во некој од своите хромозомски парови. За време на митозата и мејозата, кондензираните хромозоми се агрегираат преку интеракции помеѓу нуклеозомите и другите регулаторни протеини. Хаплоидните клетки се спојуваат, го комбинираат генетскиот материјал, и создаваат диплоидна клетка со парни хромозоми. Тритикале е синтетичка билна сорта, алополиплоид, и денес постојат две форми: хексаплоидна со 42 хромозоми и октоплоидна со 56 хромозоми. Остеобластите се специјализирани, крајно диференцирани клетки кои настануваат од мезенхималните матични клетки. Сите клетки во еден организам имаат ист број на хромозоми. Спорите (акинетите), слично на хетероцистите, настануваат со диференцирање на вегетативните клетки со спојување на една или повеќе од нив. "Bikonta") се еукариотски клетки со две камшичиња. Здравите единки имаат две копии на хромозомот 1 (како што е и со останатите телесни хромозоми) кои не се полови хромозоми. Основниот број на хромозомите во телесните (соматски) клетки на една единка или вид се нарекува "соматски број" (диплоиден број) и се означува со "2n". Полиплоидните клетки имат повеќе копии на хромозоми, а хаплоидните клетки имаат единечни копии, односно половина од диплоидниот број. Добиените јадра како јадра на гаметите или спорите имаат редуциран број хромозоми (n), од каде доаѓа и другото име на мејозата - редукциона делба.