Амперовата сила го опишува заемодејството помеѓу:
два магнети. магнетно поле и спроводник низ кој тече струја. магнет и Земјината гравитација. електромагнетна индукција и електроните во магнетот.
A B C D
Законот за Амперовата сила (Амперов закон) вели дека привлечна или одбојна сила помеѓу две паралелни жици низ кои тече струја. За повеќе информации, Погледајте ја статијата: Амперовата сила. Една примена е Амперовата сила, која опишува како две струјо-преносни жици можат да се привлекуваат или одбиваат една од друга, бидејќи секоја ја чуствува Лоренцовата сила од магнетното поле на другата жица. Прекинувачот ги комбинира излезите на два или повеќе магнети, па гитарите со два магнети имаат прекинувачи во три правци, а гитарите со три магнети во четири правци. Гаусовиот закон го опишува заемодејството меѓу статичното електрично поле и електричниот полнеж кој го предизвикува: Статичното електрично поле е насочено од позитивните полнежи кон негативните полнежи. Заемодејството помеѓу баждарните бозони и фермионите се случува преку баждарниот коваријантен извод. Грубо кажано, сите сили на заемодејството помеѓу атомите можат да бидат сведени на влијанието на електромагнетна сила на електрично снимените протони и електрони од кои тие се составени. За геодинамиката на Средна Азија е одговорно заемодејството помеѓу Евроазиската и Индиската Плоча. Два различни модели постојат за  магнети: магнетни полови и атомска струи. Плакетата од теракота опишува убава, гола, налик на божица силфа со птичји црти која стои врз два лава и помеѓу два бувови. Амперовата сила директно зависи од јачината на струјата, како и од должината на спроводникот, а како фактор на пропорционалноста се јавува и магнетна индукција. Два магнети ќе има потенцијална енергија во однос на едни со други и растојанието помеѓу нив, но ова исто така зависи од нивната ориентација. Салам обезбедил математички постулат за заемодејството помеѓу Хигсовиот бозон и теоријата за електрослаба симетрија. Покрај галактичката плимна сила, главниот поттикнувач кој ги пренасочува кометите кон внатрешниот Сончев систем е заемодејството помеѓу Сончевиот Ортов Облак и гравитационите полиња на блиските ѕвезди или пак џиновските молекуларни облаци. Трудот го претставил заемодејството на векторскиот мезон, фотон (векторска електродинамика), и ренормализацијата на познатата маса на векторскиот мезон по заемодејството. Во суштина, концептот е дека наместо постојани магнети, два електромагнети спротивни еден на друг го произведуваат магнетното поле околу роторот. Овој закон го опишува односот помеѓу визуелниот влез и менталната состојба на перцепција. Тој предложил дека бета распадот може да се објасни со заемодејството на четирите фермиони, вклучувајќи ја и контактната сила која нема досег. Прво, магнетните полначи не постојат — ако располовиме еден магнет, не добиваме два одделни магнетни столбови, туку се добиваат два нови двополови магнети. Класичната теорија за полето ја опишува гравитацијата како Њутнова гравитација, која ја опишува гравитационата сила како меѓусебно заемодејство меѓу двете маси. Подоцна, гитаристите откриле дека со туркање на скретницата помеѓу 1та и 2та позиција, и кобилицата и средните магнети може да се изберат и слично на ова, средните и вратните магнети може да се изберат помеѓу 2та и 3та позиција. Наспроти тоа „"A" е логички еквивалентно на "B"“ спомнува две реченици: го опишува односот помеѓу двете реченици, а не помеѓу она што го тие опишуваат. Ако е присутна временско зависна сила, хармонискиот треперник се опишува како присилен треперник. Додека предметите природно го следат вистинскиот пат (поради инерција), оваа центрипетално забрзување опишува кружни патеки на движење предизвикано од центрипетална сила. Оој мит ја опишува врската помеѓу човештвото и житариците. Сè започнало од  едноставното прашање: „Ако на спроводник низ кој тече струја  дејствува магнетно поле и го придвижува, не е ли можно и обратното - со движење на спроводник во магнетно поле, во спроводникот да се создаде електромоторна сила и низ него да протече струја. Законот за Амперовата сила (Амперов закон) вели дека привлечна или одбојна сила помеѓу две паралелни жици низ кои тече струја. Магнетно поле има индукција од 1Т ако тоа поле дејствува со сила од 1N на спроводник низ кој тече струја со јачина од 1А, при што спроводникот е поставен нормално на насоката на магнетното поле. Кога електричната струја тече низ жицата, се генерира магнетно поле. Оваа тече низ калемите, кои креираат поголемо магнетно поле и поголема струја во арматурата. Кога низ калемот L1 тече струја, создава магнетно поле чии магнетни силови линии го пронижуваат калемот L2. Кај идеален спроводник може да се предизвика произволно голема струја, и добиеното магнетно поле го поништува применетото. Магнетната индукција претставува сила со која магнетното поле дејствува на спроводник со должина 1m и низ кој тече струја од 1 А, кога спроводникот е поставен нормално на магнетните силови линии. Во 1879, Едвин Херберт Хол го открил равојот на напонот низ спроводниците попречно на електричната струја во спроводник и магнетно поле нормално на струјата. Но, индуцирана струја може да се појави и без движење на спроводник во магнетно поле. Спроводник кој се движи во однос на магнетно поле развива eлектромоторна сила (ЕМС) во неа (Фарадеевиот закон). Ханс Кристијан Оерстед открива дека електричната струја, која тече низ кабел може да генерира магнетно поле околу него. Понекогаш Мајснеровиот ефект се смета за дијамагнетизам кој може да се очекува од идеален електричен спроводник: Според Ленцовото правило, кога променливо магнетно поле ќе влијае врз спроводник, ќе предизвика електрична струја во спроводникот која создава спротивно магнетно поле. Амперова сила

Амперова сила претставува силата со која магнетното поле му дејствува на спроводник со струја. Кога низ проводник тече струја, тој создава електромагнетно поле. Индуцираната струја создава магнетно поле кое се нарекува индуцирано магнетно поле. Гаусовиот закон го опишува заемодејството меѓу статичното електрично поле и електричниот полнеж кој го предизвикува: Статичното електрично поле е насочено од позитивните полнежи кон негативните полнежи. Добро познато е дека кога електричен спроводник ќе се постави во магнетно поле додека се јавува релативно движење во насока во која спроводникот ги сече (или поминува низ нив) линиите на магнетното поле, се вели дека електричната струја е индуцирана во тој спроводник, а електроните ќе течат во неговите рамки. Нивниот модел го опишува сончевото осцилаторно магнетно поле, со периодичност од 22 години. Кога електричната струја во рамката на жицата се менува, променливата струја создава магнетно поле. Една примена е Амперовата сила, која опишува како две струјо-преносни жици можат да се привлекуваат или одбиваат една од друга, бидејќи секоја ја чуствува Лоренцовата сила од магнетното поле на другата жица. Кога струјата тече низ жиците (примарно струјно коло), околу електромагнетот се сoздава магнетно поле кое ја привлекува железната котва. Кога проводник се движи низ магнетно поле, магнетната сила се обидува да ги истурка електроните низ жицата, и ова ја создава ЕМС. Го определува магнетното поле кое е поврзано со определена струја, или пак струјата е поврзана со одредено магнетно поле. Имено, ако спроводник поврзан со галванометар го движиме помеѓу половите на потковичест магнет, забележуваме дека сè додека постои релативно движење меѓу магнетот и спроводникот, ќе постои и отклон на стрелката на галванометарот, односно низ колото ќе тече струја (Сл. за земјината гравитација . Законот за Амперовата сила (Амперов закон) вели дека привлечна или одбојна сила помеѓу две паралелни жици низ кои тече струја. За повеќе информации, Погледајте ја статијата: Амперовата сила. Класичната теорија за полето ја опишува гравитацијата како Њутнова гравитација, која ја опишува гравитационата сила како меѓусебно заемодејство меѓу двете маси. сила на гравитација). Една примена е Амперовата сила, која опишува како две струјо-преносни жици можат да се привлекуваат или одбиваат една од друга, бидејќи секоја ја чуствува Лоренцовата сила од магнетното поле на другата жица. Античестичките природно се произведуваат при бета-распадот и во заемодејството на космичко зрачење во земјината атмосфера. Моментално WGS84 го користи геоидот на Моделот на земјината гравитација 1996 (EGM96), исто така преработен во 2004. Ова дело ја опишува универзалната гравитација и трите закони на движење. Поради тоа, леталото не доби доволна брзина за да избега од земјината гравитација. Минковскиевиот простор прв го апроксимира универзумот без гравитација;Псевдоримановата многуликост на општата релативност го опишува време-просторот со материјата и гравитацијата. Физички, неговиот/нејзиниот центар на гравитација опишува парабола како што и еден проектил. Гаусовиот закон го опишува заемодејството меѓу статичното електрично поле и електричниот полнеж кој го предизвикува: Статичното електрично поле е насочено од позитивните полнежи кон негативните полнежи. Заемодејството помеѓу баждарните бозони и фермионите се случува преку баждарниот коваријантен извод. Земјината обвивка се менува под дејство на меселевата и сончевата гравитација,океанските плимни појави, и атмосферскиот притисок. Средниот магнет произведува некој звук помеѓу овие два. Грубо кажано, сите сили на заемодејството помеѓу атомите можат да бидат сведени на влијанието на електромагнетна сила на електрично снимените протони и електрони од кои тие се составени. За геодинамиката на Средна Азија е одговорно заемодејството помеѓу Евроазиската и Индиската Плоча. Њутнов закон за гравитацијата

Њутновиот закон за општата гравитација го опишува гравитациското заемодејство меѓу две тела со маса. Амперовата сила директно зависи од јачината на струјата, како и од должината на спроводникот, а како фактор на пропорционалноста се јавува и магнетна индукција. Салам обезбедил математички постулат за заемодејството помеѓу Хигсовиот бозон и теоријата за електрослаба симетрија. Покрај галактичката плимна сила, главниот поттикнувач кој ги пренасочува кометите кон внатрешниот Сончев систем е заемодејството помеѓу Сончевиот Ортов Облак и гравитационите полиња на блиските ѕвезди или пак џиновските молекуларни облаци. Трудот го претставил заемодејството на векторскиот мезон, фотон (векторска електродинамика), и ренормализацијата на познатата маса на векторскиот мезон по заемодејството. Центрифугалната сила на земјината ротација е главниот принцип зад лифтот. Кога постојан магнет е придвижен во близина на проводник, или обратно, се создава електромоторна сила. Електромагнетна индукција

Електромагнетна индукција — добивањето на електромоторна сила низ проводник кога истиот е изложен на променливо магнетно поле. Грубо кажано, сите сили на заемодејството помеѓу атомите можат да бидат сведени на влијанието на електромагнетна сила на електрично снимените протони и електрони од кои тие се составени. Оваа појава се нарекува електромагнетна индукција. Амперовата сила директно зависи од јачината на струјата, како и од должината на спроводникот, а како фактор на пропорционалноста се јавува и магнетна индукција. Тие обично се напојуваат со електромагнетна индукција. Законот за Амперовата сила (Амперов закон) вели дека привлечна или одбојна сила помеѓу две паралелни жици низ кои тече струја. За повеќе информации, Погледајте ја статијата: Амперовата сила. Ја определува насоката на електромоторната сила (ЕМС) и електричната струја кои се резултат од електромагнетна индукција, односно дава физичка интерпретација на знакот минус во равенката која го прикажува Фарадеевиот закон за индукција:

од  која се забележува дека индуцираната електромоторна сила (ℰ) и промената на магнетниот тек (Δ"Φ") имаат спротивни знаци. Една примена е Амперовата сила, која опишува како две струјо-преносни жици можат да се привлекуваат или одбиваат една од друга, бидејќи секоја ја чуствува Лоренцовата сила од магнетното поле на другата жица. На работ на магнетот "(лева страна)" според правилото на десна рака, струјата со насока спротивна од стрелките на часовникот создава магнетно поле насочено нагоре, спротивсавувајќи му се на магнетното поле, предизвикувајќи одбивна сила помеѓу магнетот и работ на магнетот. Тоа се јавува како последица на сила што се обидува да се врати на објектот во својата првобитна форма, која е најчесто електромагнетна сила помеѓу атоми и молекули кои го сочинуваат предметот. [[File:Vermogentransformator 1.GIF|200px|200px|thumb|center|Шематски приказ на голем енергетски нафтен трансформатор]]

[[Image:Induction experiment.png|thumb|right|270px|Фарадеев експеримент со индукција помеѓу калеми од жици]]

[[Електромагнетна индукција|Електромагнетната индукција]], принципот на работа на трансформаторот, е откриена од [[Мајкл Фарадеј]] во 1831, [[Џозеф Хенри]] во 1832 и други. Во Земјиното надворешно јадро, течат електрични струи во спроводното течно железо и се создаваат магнетни полиња преку електромагнетна индукција (Погледајте геодинамо). Локалната сила на магнетот во некој материјал се мери со неговата магнетизација. Одговорот на овие и многу други прашања лежи во појавата на електромагнетна индукција, откриена од страна на Мајкл Фарадеј во 1831 година. За време на електрослабата епоха, електрослабата сила се раздвоила од силната сила, додека пак во кварковата епоха дошло до раздвојување на електрослабата сила во електромагнетна сила и слаба сила. Фарадеевиот закон за електромагнетна индукција ја дава контра-електромоторната сила formula_41 (напон кој се спротивставува на струјата) која е предизвикана од стапката на промена на густината на магнетниот флукс formula_42 низ струјната намотка. По пат на електромагнетна индукција, се произведува наизменичен напон во роторот (арматурата) и преку комутатор се претвора во еднонасочен напон за понатамошна употреба. Индукција на полнење се случува кога негативно налектризиран објект ги одбива електроните на друг објект. Според законот за индукција на Фарадеј, во намотките од жица се произведува наизменична струја секој пат кога магнетот ке помине низ него. Целокупната сила на магнетот се мери со својот магнетски момент или, пак, вкупниот магнетен флукс , кој го произведува. Атомска орбитала

Атомска орбитала е математичка функција која го опишува брановидното однесување на електроните во еден атом. Во зависност од силата на магнетот, составот на монетата, и растојанието помеѓу магнетот и монетата, може да се предизвика монетата да биде турната малку понапред од магнетот - дури и ако монетата не содржи магнетни елементи. Гаусовиот закон го опишува заемодејството меѓу статичното електрично поле и електричниот полнеж кој го предизвикува: Статичното електрично поле е насочено од позитивните полнежи кон негативните полнежи. За време на кварковата епоха, електрослабата сила се поделила на електромагнетна и слаби сили.