Атомскиот број е:
збир од бројот на протоните и неутроните. бројот на протони во јадрото. масата на протоните и неутроните. збир од бројот на протоните и електроните.
A B C D
Во стандардниот модел на физиката која ги проучува честичките, бројот на протоните и неутроните е точно конзервиран. Неутроните и протоните се подеднакво засегнати од јадрената сила. Слоевите за протоните и неутроните се независни едни од други. Стабилни хадрони се протоните и неутроните врзани во атомското јадро. Јадрената сила е онаа којашто ги соединува протоните и неутроните во атомски јадра. Во лаик термини, тие "лепак" кваркови заедно, ги формираат протоните и неутроните. Бидејќи поголемиот дел од масата на обичните предмети е лоцирана во протоните и неутроните, конвертирањето на целата енергија од нормалната материја во повеќе корисна енергија бара протоните и неутроните да се конвертираат во полесни честички, или честички кои не содржаат маса на мирување. На пример, меѓу протоните и неутроните да се образуваат [NP] девтериум, а исто така и меѓу протоните и протони и неутрони и неутрони. Внатре во другите нуклиди, и протоните и неутроните се стабилни и не менуваат форма. Масата на нуклеоние помала од сумата на индивидуалните маси на неутроните и протоните, кои што ја формираат. Неутроните се електрично неутралени, но придонесот за масата на јадрото е речиси во иста мера како и протоните. Протоните и неутроните се поврзани заедно со што образуваат јадро под дејство на јадрената сила. атомскиот број), следува дека кај секој следен елемент со зголемување на бројот на протони се зголемува и бројот на електрони. Тој сметал дека протоните и неутроните се сосема различни квантни forces that bind the nucleons. Денешните честичнодизички истражувања се задржуваат на субатомските честички — составниците на атомите како електроните, протоните и неутроните (протоните и неутроните се сложени честички наречени бариони, сочинето од кваркови), оние кои настануваат со радиоактивни и расејувачки процеси како фотоните, неутрината и мионите, како и најразлични егзотични честички. Безразлика на ова тие се доволно силна за да ги спојат неутроните и протоните на кратки релации, и да го победат електричното одбивање помеѓу протоните во јадрото. Во овој случај, станува збор за остатокот од силното заемодејство меѓу кварковите кои ги создале протоните и неутроните. со најмала маса) кои се составен дел на протоните и неутроните, а со тоа и на обичната материја. Ознака за атомскиот број е Z. Атомскиот број се запишува како горен лев индекс (на пример, кај кислородот, редниот број му е 8, т.е. Силното заемодејство меѓу нуклеоните било спореден ефект од многу поосновна сила која ги сврзувала кварковите во протоните и неутроните. Слабата сила нема никаква улога во слабото заемодејство меѓу нуклеоните, иако е одговорна за распаѓањето на неутроните во протоните и обратно. Симетријата којашто е застапена во силната сила, предложена од Вернер Хеинсберг, е дека протоните и неутроните се идентични во секој аспрект, освен нивниот полнеж. При наједноставното бета распаѓање, неутроните се претвораат во протони со испуштање електрон и антинеутрино, што може да се случи и надвор од јадрото зашто неутроните се помасивни од протоните за 2,5 електрони. Подоцна било откриено дека протоните и неутроните не се основни честички, туку истите се изградени од составни честички наречени кваркови. Масата на W, W, и Z-бозоните е многу поголема од онаа на протоните и неутроните, предизвикувајќи го слабото замодејство кое има вијание на куси растојанија. Во стандардниот периоден систем, елементите се подредени според зголемувањето на атомскиот број (бројот на протони во јадрото на атомот). Варијациите на специфичната енергија на сврзување со атомскиот број е поради дејството на две фундаментални сили врз нуклеоните од јадрото (протони и неутрони). атомскиот број), следува дека кај секој следен елемент со зголемување на бројот на протони се зголемува и бројот на електрони. Но, истовремено, кај секој следен елемент бројот на протони (атомски број) во јадрото се зголемува за еден. Хенри Мозли е оној кому му било оставено да ги поправи грешките во периодната табела, кој својата работа ја базирал врз атомскиот број (бројот на протони). Атомскиот број Z на јадрото се намалува за две единици, а амасениот број А за 4 единици. Затоа, кај вештачките елементи во загради се наведува атомскиот број, кој претставува вкупниот број на нуклеони (протони и неутрони) и е најстабилниот изотоп т.е. Бројот на нуклеони (протони и неутрони) во јадрото е атомската маса на атомот, и секој изотоп има различна атомска маса. Атомски број

Атомски (реден) број на еден хемиски елемент е всушност бројот на протони во атомското јадро. Атомскиот број на атомот се намалува по точно две години, како резултат на губењето на два протони – атомот станува нов елемент. Бројот на нуклеоните во јадрото дефинира масен број на изотопи (нуклеонски број). Хемиски елемент претставува тип на атоми кои поседуваат ист атомски број - односно кои поседуваат ист број на протони во јадрото на атомот. Хемиски елемент

Хемиски елемент претставува тип на атоми кои поседуваат ист атомски број - односно кои поседуваат ист број на протони во јадрото на атомот. Бројот на протони во атомското јадро се нарекува атомски број и е еднаков на бројот на електрони во неутралниот (не-јонизиран) атом. Ознака за атомскиот број е Z. Атомскиот број се запишува како горен лев индекс (на пример, кај кислородот, редниот број му е 8, т.е. Бидејќи во нејонизираниот атом бројот на електрони е еднаков со бројот на протони (т.е. За одвојување на јадрото во неповрзани протони и неутрони бара работа наспроти јадрената сила. атомскиот број му е 7, додека атомската маса изнесува 14.00674. Атомскиот број му е 4, додека атомска маса изнесува 9,012182. Електрична одбивност помеѓу секој пар на протони во јадрото придонесува за намалување на неговата врзувачка енергија. Материјалите се направени од атоми, кои се електрично неутрални, бидејќи тие содржат еднаков број на позитивни (протони во нивните јадра) и негативни полнежи (електрони околу јадрото). Атомски полупречници на елементите

Атомскиот полупречник на еден хемиски елемент е растојанието од средиштето на јадрото до неговата најдалечна електронска обвивка. Потешките атоми имаат повеќе протони во јадрото, и повеќе електрони за да се изедначи полнежот. Се определува со утврдување три величини: вистинската маса на јадрото, неговиот состав (број на протони и на неутрони) и масите на еден протон и еден неутрон. Хелиумот е составен од два електрони во атомски орбитали околу јадрото кое содржи два протони и (обично) два неутрони. Неутроните се електрично неутралени, но придонесот за масата на јадрото е речиси во иста мера како и протоните. Масата на нуклеоние помала од сумата на индивидуалните маси на неутроните и протоните, кои што ја формираат. Бидејќи поголемиот дел од масата на обичните предмети е лоцирана во протоните и неутроните, конвертирањето на целата енергија од нормалната материја во повеќе корисна енергија бара протоните и неутроните да се конвертираат во полесни честички, или честички кои не содржаат маса на мирување. Неутроните и протоните се подеднакво засегнати од јадрената сила. Масата на W, W, и Z-бозоните е многу поголема од онаа на протоните и неутроните, предизвикувајќи го слабото замодејство кое има вијание на куси растојанија. Стабилни хадрони се протоните и неутроните врзани во атомското јадро. Слоевите за протоните и неутроните се независни едни од други. Јадрената сила е онаа којашто ги соединува протоните и неутроните во атомски јадра. Меѓутоа, ова поле е одговорно за само многу мал дел од масата на други видови честички како протоните и неутроните, додека најголемиот дел од масата ја добиваат од глуоните што ги врзуваат кварковите. Атомското јадро исто така може да има спин,но протоните и неутроните се потешки од електроните (околу 1836 пати), и магнетниот диполен момент е непропорционален со масата. Во лаик термини, тие "лепак" кваркови заедно, ги формираат протоните и неутроните. На пример, меѓу протоните и неутроните да се образуваат [NP] девтериум, а исто така и меѓу протоните и протони и неутрони и неутрони. Во стандардниот модел на физиката која ги проучува честичките, бројот на протоните и неутроните е точно конзервиран. Внатре во другите нуклиди, и протоните и неутроните се стабилни и не менуваат форма. Протоните и неутроните се поврзани заедно со што образуваат јадро под дејство на јадрената сила. Тој сметал дека протоните и неутроните се сосема различни квантни forces that bind the nucleons. Преку мерењето на масата на различни атомски јадра и вадејќи ја од неа вкупната маса на протоните и неутроните како единки, се добива точната сврзувачка енергија која ја има во атомското јадро. Безразлика на ова тие се доволно силна за да ги спојат неутроните и протоните на кратки релации, и да го победат електричното одбивање помеѓу протоните во јадрото. со најмала маса) кои се составен дел на протоните и неутроните, а со тоа и на обичната материја. Ознака за атомскиот број е Z. Атомскиот број се запишува како горен лев индекс (на пример, кај кислородот, редниот број му е 8, т.е. Слабата сила нема никаква улога во слабото заемодејство меѓу нуклеоните, иако е одговорна за распаѓањето на неутроните во протоните и обратно. Денешните честичнодизички истражувања се задржуваат на субатомските честички — составниците на атомите како електроните, протоните и неутроните (протоните и неутроните се сложени честички наречени бариони, сочинето од кваркови), оние кои настануваат со радиоактивни и расејувачки процеси како фотоните, неутрината и мионите, како и најразлични егзотични честички. Со ова заемодејство се обезбедува стабилната состојба на обичната материја, бидејќи ги обединува кварковите во елементарните честички во хадронски честички како што се протоните и неутроните, најголемите составни делови од масата на обичната материја. Современите ажурирања на Хјус-Древеровиот опит се спроведени за проучување на можните Лоренцови и CPT прекршувања кај неутроните и протоните. Хеинсберговата теорија за протоните и неутроните во јадрето била „огромен чекор во разбирањето на јадрото како квантен механички систем." Најпознати преносители на електричниот полнеж се електроните и протоните. атомскиот број), следува дека кај секој следен елемент со зголемување на бројот на протони се зголемува и бројот на електрони. Елементите од иста периода покажуваат тренд во атомскиот радиус, јонизационата енергија, афинитетите кон електроните и електронегативноста. Ознака за атомскиот број е Z. Атомскиот број се запишува како горен лев индекс (на пример, кај кислородот, редниот број му е 8, т.е. Постојат два вида на електрични полнежи: " позитивни " и " негативни " (чии носители соодветно се протоните и електроните). Во стандардниот периоден систем, елементите се подредени според зголемувањето на атомскиот број (бројот на протони во јадрото на атомот). На пример, ураниум-238 се распаѓа и создава ториум-234:

или

И масениот број и атомскиот број се запазуваат: масениот број е 238 од левата страна и (234 + 4) на десната страна и атомскиот број е 92 на левата страна и (90 + 2) на десната страна. "A" е збир од "Z" и "N" (број на нуклеони). атомскиот број му е 7, додека атомската маса изнесува 14.00674. Атомскиот број му е 4, додека атомска маса изнесува 9,012182. Протоните содржат кваркови, но електрослабата теорија се грижела само за електроните и неутрината, со никаков постулат за кварковите. Бројот "e" е збир на редови
каде "n"! Полнежите на електроните и протоните се со спротивни снаци, оттука количеството полнеж може да биде изразено како позитивно или негативно. Кога јадрото на ѕвездата ќе доживее колапс, притисокот ги заробува електроните, при што голем дел од протоните се претвораат во неутрони. Тие биле наелектризирани негативно но закривувале помалку за разлика од електроните, но многу поостро од протоните, за честички со истата брзина. Позивитно наелектризираните јони (протоните) ги фаќаат електроните од бакарот и образуваат меурчиња од водороден хас, H. Со ова цинковата прачка е негативната елкетрода, а бакарната плочка, позитивната. Слоестиот модел делумно е еднаков на атомскиот слоест модел кој ги опишува подреденостите на електроните во атомот, односно дека пополнет слој има поголема стабилност. Атомското јадро исто така може да има спин,но протоните и неутроните се потешки од електроните (околу 1836 пати), и магнетниот диполен момент е непропорционален со масата. Во просек, бројот на даден природен број да се изрази како збир на два совршени квадрати е во просек /4. Атомскиот реден број на овие елементи се движи помеѓу 26 и 108. Хенри Мозли е оној кому му било оставено да ги поправи грешките во периодната табела, кој својата работа ја базирал врз атомскиот број (бројот на протони). Следните зафаќање на електрони, атомскиот број е намален за еден, неутронскиот број е зголемен за еден, и нема промена во атомската маса. Во стандардниот модел на физиката која ги проучува честичките, бројот на протоните и неутроните е точно конзервиран. Фермионите (како што се електроните, протоните или неутроните) имаат полубројни вредности , додека бозоните (на пример, фотоните, мезоните) имаат целобројни вредности. Дискретизација на енергијата

Една од најзначајните последици на квантната механика е и дискретизацијата на енергијата на микрочестичките, како што се електроните, протоните, атомите итн., кога тие се движат во потенцијална јама.