Во нашиот организам само одредени типови клетки се способни да создадат функционален одговор на секој хормон; ова се случува затоа што:
некои клетки немаат соодветни рецептори. некои хормони не делуваат на клетките. некои хормони се уништуваат со антитела. некои хормони се присутни во ниска концентрација.
A B C D
Сите клетки во многуклеточниот организам се добиени од една клетка, која се диференцира на различни типови клетки како одговор на надворешни и внатрешни сигнали, и постепено воспоставувајќи различни патишта на генска експресија за да се создадат различни типови однесување. Сите клетки во многуклеточниот организам се добиени од една клетка, која се диференцира на различни типови клетки како одговор на надворешни и внатрешни сигнали, и постепено воспоставувајќи различни патишта на генска експресија за да се создадат различни типови однесување. Меѓутоа, ембрионалните матични клетки не можат да образуваат целосен организам, бидејќи немаат можност да го создадат целосниот спектар на клетки и структури потребни за фетален развиток. Невралните матични клетки се мултипотентни матични клетки кои можат да ги создадат нервните клетки (неврони). Матичните клетки создаваат прогениторни клетки односно клетки кои не се обновуваат самите, но можат да создадат неколку видови на клетки. Пластичноста на матичните клетки се однесува на феноменот што возрасните матични клетки од едно ткиво се способни да дадат специјализирани клетки од друго ткиво. За да се заменат загубените клетки, матичните клетки обично даваат меѓупродуктни клетки наречени прекурсорни или прогениторни клетки, кои не се повеќе способни за самообновување. Ова движење се среќава само кај амебата и нејзините сродници, додека кај многуклеточните животни ова движење е ограничено само на некои клетки од самиот организам, како на пример леукоцитите. Некои гени не функционираат добро во бактериите, па затоа може да се користат и квасец, клетки од инсекти или клетки од цицачи, од кои секој е еукариот. γ-Тубулинот е најдобро проучениот механизам за нуклеација на микротубули, но некои истражувања покажале дека одредени клетки се способни да се прилагодат на неговото отсуство. Овие клетки се најбројни клетки во целосно равиените коските и можат да живеат колку и самиот организам. Во состав на епидермисот влегуваат следните типови на клетки: "епидермални" (или "движечки") клетки, "заштитни" клетки, "помошни" клетки и "трихоми". Цитотоксичните Т клетки и природните клетки убијци се способни да ги уништат клетките во телото кои се инфицирани од вирус. Кај некои видови на реброносци, младенчињата се способни да создаваат мали количини на јајце клетки и сперматозоиди, а возрасните создаваат полови клетки сѐ додека има доволно храна. Инфицираната клетка се разложува (лизира) 40-60 часа по инфекцијата и ги ослободува елементарните тела кои се способни да инфицираат нови клетки од домаќинскиот организам. Надворешниот слој на епидермисот (надворешна кожа) се состои од: сетилни клетки; клетки кои лачат слуз кој служи за заштита на телото; и интерстицијални клетки, кои можат да се трансформираат во други типови на клетки. Секој тип на тРНК молекула може да врзе само една од 20-те протеиногени аминокиселини, па затоа секој организам поседува многу типови на тРНК молекули. Меѓутоа, други типови на клетки може да се делат многу побрзо. Клетките-природни убијци се способни за уништување особено на клетки инфицирани со вирус и туморни клетки, но притоа на својата површина немаат рецептор со висока специфичност како правите лимфоцити. Калцитонин

Калцитонин (или тирокалцитонин) е хормон кој се синтетизира од тироидната жлезда, поточно од посебни клетки, наречени парафоликуларни клетки. Овие клетки како и црвените крвни клетки немаат клеточно јадро. Ова предизвикува ендотелијалните клетки да се трансформираат во мезенхимални матични клетки, а потоа во коска. Поретко се случува, некоја недегенеративна состојба да има второстепено влијание врз мозочните клетки, која може но и не мора да се повторува ако се земаат соодветни лекови. Мутациите JAK2 се значајни затоа што JAK2 игра улога во контролирање на производството на крвни клетки од хематопоетски матични клетки . Терминалните бронхиоли содржат ограничен број на цилијарни клетки и немаат гоблични клетки . Сите клетки во многуклеточниот организам се добиени од една клетка, која се диференцира на различни типови клетки како одговор на надворешни и внатрешни сигнали, и постепено воспоставувајќи различни патишта на генска експресија за да се создадат различни типови однесување. Сите клетки во многуклеточниот организам се добиени од една клетка, која се диференцира на различни типови клетки како одговор на надворешни и внатрешни сигнали, и постепено воспоставувајќи различни патишта на генска експресија за да се создадат различни типови однесување. Секој тип на тРНК молекула може да врзе само една од 20-те протеиногени аминокиселини, па затоа секој организам поседува многу типови на тРНК молекули. ).Во хормони со специфично дејство се: "тиреотропен хормон" (TSH), делува на тироидната жлезда, "антидиуретичен хормон" (ADH), дејствува на завршниот дел на тибулите во бубрегот, и дејствува на строго одредени клетки и ткива. Ова се случува затоа што во текот на реакцијата атомите не исчезнуваат, тие само ги менуваат местата. Ова се случува затоа што атомите не можат да бидат создадени или уништени, тие само ги менуваат местата. Цитотоксичните Т клетки и природните клетки убијци се способни да ги уништат клетките во телото кои се инфицирани од вирус. Аденомите се развиваат на хипофизата кога одредени клетки формираат тумор што лачи многу повеќе хормони. Некои бактерии се способни да трансферираат генетски материјал помеѓу клетките, што може да се одвива на три различни начини. Меѓутоа, ембрионалните матични клетки не можат да образуваат целосен организам, бидејќи немаат можност да го создадат целосниот спектар на клетки и структури потребни за фетален развиток. Ова движење се среќава само кај амебата и нејзините сродници, додека кај многуклеточните животни ова движење е ограничено само на некои клетки од самиот организам, како на пример леукоцитите. Овде тие делуваат на посебни жлездени клетки и ја стимулираат секрецијата на одделни стимулирачки хормони. Технички, ова се случува затоа што постои аномалија при мерењето за секој посебен број на предвидените димензии. γ-Тубулинот е најдобро проучениот механизам за нуклеација на микротубули, но некои истражувања покажале дека одредени клетки се способни да се прилагодат на неговото отсуство. Некои гени не функционираат добро во бактериите, па затоа може да се користат и квасец, клетки од инсекти или клетки од цицачи, од кои секој е еукариот. Планетите и месечините во овој реон се кандидати за постоење на живот, па според тоа способни да создадат вонземски живот сличен на нашиот. Облаците на Венера се способни да создадат молња. Матичните клетки создаваат прогениторни клетки односно клетки кои не се обновуваат самите, но можат да создадат неколку видови на клетки. Бидејќи се работи за активирана мутација на овој ген, се случува да има зголемена сензитивност на клетките на паратироидната жлезда и на клетките на тубулите на бубрезите кон нивото на калциум, и затоа доаѓа до хипокалцемија која што овие клетки ја перцепираат како нормална. Ова може да им помогне да создадат лекови кои делуваат и за денга. Во некои случаи клетките се мошне специјализирани и можат да вршат само една функција, на пример, склеренхимските клетки од механичкото ткиво кај растенијата. Ова е обично следено со полиферација на поединечни клетки, како што се клетките на коскената срж. Интегралните типови можат да бидат неозначени (способни за прикажување само на не-негативни integers) или означени (исто така способни за прикажување на негативни integers). Сперматозоидните клетки не можат да се делат и имаат ограничен животен век, но по фузијата со јајце клетките, за време на оплодувањето, се создава зигот кој има потенцијал да се развие во нов организам. Тоа е затоа што некои видови на лимфом се поагресивни од другите типови. Сите клетки во многуклеточниот организам се добиени од една клетка, која се диференцира на различни типови клетки како одговор на надворешни и внатрешни сигнали, и постепено воспоставувајќи различни патишта на генска експресија за да се создадат различни типови однесување. Сите клетки во многуклеточниот организам се добиени од една клетка, која се диференцира на различни типови клетки како одговор на надворешни и внатрешни сигнали, и постепено воспоставувајќи различни патишта на генска експресија за да се создадат различни типови однесување. Затоа се случува луѓето да ја уништуваат. Белите крвни клетки на пациентот се уништуваат со циклофосфамид и зајаци антитела против белите крвни клетки. ).Во хормони со специфично дејство се: "тиреотропен хормон" (TSH), делува на тироидната жлезда, "антидиуретичен хормон" (ADH), дејствува на завршниот дел на тибулите во бубрегот, и дејствува на строго одредени клетки и ткива. Хибридомите на глушецот, клетки фузирани заедно за да создадат моноклонални антитела, се очовечија преку генетското инженерство за да создаваат човечки моноклонални антитела. Секој тип на тРНК молекула може да врзе само една од 20-те протеиногени аминокиселини, па затоа секој организам поседува многу типови на тРНК молекули. Аденомите се развиваат на хипофизата кога одредени клетки формираат тумор што лачи многу повеќе хормони. Некои од клонираните В-клетки се диференцираат во плазма клетки кои произведуваат антитела. Ова движење се среќава само кај амебата и нејзините сродници, додека кај многуклеточните животни ова движење е ограничено само на некои клетки од самиот организам, како на пример леукоцитите. γ-Тубулинот е најдобро проучениот механизам за нуклеација на микротубули, но некои истражувања покажале дека одредени клетки се способни да се прилагодат на неговото отсуство. Технички, ова се случува затоа што постои аномалија при мерењето за секој посебен број на предвидените димензии. способни да уништуваат материјал. Ова се случува затоа што атомите не можат да бидат создадени или уништени, тие само ги менуваат местата. Ова се случува затоа што во текот на реакцијата атомите не исчезнуваат, тие само ги менуваат местата. Облаците на Венера се способни да создадат молња. Планетите и месечините во овој реон се кандидати за постоење на живот, па според тоа способни да создадат вонземски живот сличен на нашиот. Тоа е затоа што некои видови на лимфом се поагресивни од другите типови. Инфицираната клетка се разложува (лизира) 40-60 часа по инфекцијата и ги ослободува елементарните тела кои се способни да инфицираат нови клетки од домаќинскиот организам. Во повеќето случаеви, ова се случува поради тоа што тие земји можат да се повлечат од одредени политички области. По инфекцијата со вирусот, потребни се три месеци за да се создадат антитела, кои можат да се утврдат со тестот. Пластичноста на матичните клетки се однесува на феноменот што возрасните матични клетки од едно ткиво се способни да дадат специјализирани клетки од друго ткиво. Ова се случува затоа што кога се создаваат парите, се создаваат од каматите на заемите. Некои гени не функционираат добро во бактериите, па затоа може да се користат и квасец, клетки од инсекти или клетки од цицачи, од кои секој е еукариот. Затоа, неизвесноста во многу световната интерпретација зависи од секој набљудувач од секој универзум без да има знаење што се случува во другите универзуми . Сите клетки во многуклеточниот организам се добиени од една клетка, која се диференцира на различни типови клетки како одговор на надворешни и внатрешни сигнали, и постепено воспоставувајќи различни патишта на генска експресија за да се создадат различни типови однесување. Сите клетки во многуклеточниот организам се добиени од една клетка, која се диференцира на различни типови клетки како одговор на надворешни и внатрешни сигнали, и постепено воспоставувајќи различни патишта на генска експресија за да се создадат различни типови однесување. ).Во хормони со специфично дејство се: "тиреотропен хормон" (TSH), делува на тироидната жлезда, "антидиуретичен хормон" (ADH), дејствува на завршниот дел на тибулите во бубрегот, и дејствува на строго одредени клетки и ткива. Секој тип на тРНК молекула може да врзе само една од 20-те протеиногени аминокиселини, па затоа секој организам поседува многу типови на тРНК молекули. Аденомите се развиваат на хипофизата кога одредени клетки формираат тумор што лачи многу повеќе хормони. Ова движење се среќава само кај амебата и нејзините сродници, додека кај многуклеточните животни ова движење е ограничено само на некои клетки од самиот организам, како на пример леукоцитите. Ова се случува затоа што во текот на реакцијата атомите не исчезнуваат, тие само ги менуваат местата. γ-Тубулинот е најдобро проучениот механизам за нуклеација на микротубули, но некои истражувања покажале дека одредени клетки се способни да се прилагодат на неговото отсуство. Технички, ова се случува затоа што постои аномалија при мерењето за секој посебен број на предвидените димензии. Планетите и месечините во овој реон се кандидати за постоење на живот, па според тоа способни да создадат вонземски живот сличен на нашиот. Ова се случува затоа што атомите не можат да бидат создадени или уништени, тие само ги менуваат местата. Облаците на Венера се способни да создадат молња. Брадикардија, исто така, се случува кај некои луѓе кои имаат одредени медицински болести не се поврзани со срцето, како што се: невообичаено ниско ниво на тироидните хормони (хипотироидизам), невообичаено ниска телесна температура (хипотермија), А многу висок крвен нивото на калиум, Лајмска болест, тифусна треска. Во повеќето случаеви, ова се случува поради тоа што тие земји можат да се повлечат од одредени политички области. Затоа, неизвесноста во многу световната интерпретација зависи од секој набљудувач од секој универзум без да има знаење што се случува во другите универзуми . Тоа е затоа што некои видови на лимфом се поагресивни од другите типови. Инфицираната клетка се разложува (лизира) 40-60 часа по инфекцијата и ги ослободува елементарните тела кои се способни да инфицираат нови клетки од домаќинскиот организам. Некои гени не функционираат добро во бактериите, па затоа може да се користат и квасец, клетки од инсекти или клетки од цицачи, од кои секој е еукариот. Пластичноста на матичните клетки се однесува на феноменот што возрасните матични клетки од едно ткиво се способни да дадат специјализирани клетки од друго ткиво. Ова се случува затоа што кога се создаваат парите, се создаваат од каматите на заемите. Естрогените хормони може се присутни кај 'рбетниците. Кај Хочкиновиот лимфом, одредени карактеристични Рид-Стернберг-ови клетки мора да бидат присутни со цел да се потврди дијагнозата. Овие антигени може да се од видот на белковини, јаглехидрати, гликобелковини или гликолипиди (во зависност од системот за класификација на крвните групи), и некои од овие антигени се исто така присутни на мембраните на некои други типови на клетки. Некои од факторите се присутни во крвната плазма, а некои во крвните клетни, телесните клетки и ткивата. Природните соединенија можат исто така што бидат ксенобиотици доколку си најдат пат во некој друг организам каде не се присутни (на пример, природните човекови хормони можат да достигнат во организмот на рибата која живее во река каде се излева градската канализација).