Според учењето на Рене Декарт, основен атрибут, односно квалитет на материјалната супстанција е:
деструктивноста. духовноста. мислењето. распростирањето.
A B C D
Рене Декарт

Рене Декарт (фр. Општо позната е верзијата на дуализмот која се припишува на Рене Декарт (1641 година), во која се смета дека умот е не-физичка супстанција. Илустрација на дуализмот од Рене Декарт. И покрај тоа, најпознатата верзија на дулизам е таа на Рене Декарт (1641 година) и се држи до тоа дека умот не е екстензивна и физичка супстанција, „res cogitans“. Така, тој го признава постоењето на духовната супстанција, но целосно го негирал постоењето на материјалната супстанција. Во 1629 г. Рене Декарт предложил т.н. на [[Рене Декарт]] означи целосен прекин со средновековниот филозофски одраз. Творецот на овој систем е францускиот математичар и филозоф Рене Декарт (1596-1650). Во 1636 година слична идеја изразува и Рене Декарт. Рене Декарт и Дејвид Хјум го дефинираат сознанието на ист таков начин. Декарт (Рене Декарт, 1596—1650) заедно со Ферма ("Пјер де Ферма", 1601—1665) ги поставил темелите на денешната аналитичка геометрија. Според неговата филозофија, која е специјално наречена картезијански дуализам, менталната супстанција нема постоење во просторот, а материјалната не може да размислува. Тројцата најважни рационалисти секако се Рене Декарт, Барух Спиноза и Готфрид Лајбниц. Попознати претставници на рационализмот се Сократ, Платон, Рене Декарт, Готфрид Лајбниц и Имануел Кант. Рене Декарт и Френсис Бејкон објавиле филозофски тврдења во корист на новиот вид на неаристотелска наука. Содржината на неговата книжевна работа најдобро се памети по неговото силно противење на рационализмот на Рене Декарт. Бил следбеник на Рене Декарт кој се обидел поподробно да ги разработи општите начела на картезијанската филозофија. Во продолжение, Хјум докажува дека неговите аргументи подеднакво се однесуваат како на материјалната така и на духовната супстанција. Централен играч од средниот ред од голема супстанција и квалитет, кој е природен левак. Cogito ergo sum

Cogito, ergo sum (со значење: „Мислам, значи постојам“) е филозофска изјава на латински користена од Рене Декарт. Во 1637, Рене Декарт изјавува дека луѓето се раѓаат со вродена идеа, и проследена идеа на ум-тело дуализам, кој ќе дојде да биде познат како супстанција дуализам (во основа идејата дека умот и телото се две одделни материи). Модерната филозофија во Франција почнала во 17 век со филозофијата на Рене Декарт, Блез Паскал и Никола Малбранш. Потоа тој ги изнесува најважните теории на Платон, Аристотел, Рене Декарт, Дејвид Хјум, Џон Лок, Имануел Кант, Г.В.Ф. Револуционерите се инспирирале од идеите на Рене Декарт и филозофијата на Просветителството, раскинувајќи ги сите врски со конзервативното минато. Тоа е затоа што, според Хајдегер, природата на нашите субјективни искуства и квалитет не може да се сфати во смисла на картезијанската "супстанција" која носи "својства". Рене Декарт

Рене Декарт (фр. Општо позната е верзијата на дуализмот која се припишува на Рене Декарт (1641 година), во која се смета дека умот е не-физичка супстанција. Илустрација на дуализмот од Рене Декарт. И покрај тоа, најпознатата верзија на дулизам е таа на Рене Декарт (1641 година) и се држи до тоа дека умот не е екстензивна и физичка супстанција, „res cogitans“. Така, тој го признава постоењето на духовната супстанција, но целосно го негирал постоењето на материјалната супстанција. Во 1629 г. Рене Декарт предложил т.н. на [[Рене Декарт]] означи целосен прекин со средновековниот филозофски одраз. Творецот на овој систем е францускиот математичар и филозоф Рене Декарт (1596-1650). Во 1636 година слична идеја изразува и Рене Декарт. Рене Декарт и Дејвид Хјум го дефинираат сознанието на ист таков начин. Декарт (Рене Декарт, 1596—1650) заедно со Ферма ("Пјер де Ферма", 1601—1665) ги поставил темелите на денешната аналитичка геометрија. Според неговата филозофија, која е специјално наречена картезијански дуализам, менталната супстанција нема постоење во просторот, а материјалната не може да размислува. Тројцата најважни рационалисти секако се Рене Декарт, Барух Спиноза и Готфрид Лајбниц. Попознати претставници на рационализмот се Сократ, Платон, Рене Декарт, Готфрид Лајбниц и Имануел Кант. Рене Декарт и Френсис Бејкон објавиле филозофски тврдења во корист на новиот вид на неаристотелска наука. Содржината на неговата книжевна работа најдобро се памети по неговото силно противење на рационализмот на Рене Декарт. Бил следбеник на Рене Декарт кој се обидел поподробно да ги разработи општите начела на картезијанската филозофија. Во продолжение, Хјум докажува дека неговите аргументи подеднакво се однесуваат како на материјалната така и на духовната супстанција. Централен играч од средниот ред од голема супстанција и квалитет, кој е природен левак. Cogito ergo sum

Cogito, ergo sum (со значење: „Мислам, значи постојам“) е филозофска изјава на латински користена од Рене Декарт. Во 1637, Рене Декарт изјавува дека луѓето се раѓаат со вродена идеа, и проследена идеа на ум-тело дуализам, кој ќе дојде да биде познат како супстанција дуализам (во основа идејата дека умот и телото се две одделни материи). Модерната филозофија во Франција почнала во 17 век со филозофијата на Рене Декарт, Блез Паскал и Никола Малбранш. Потоа тој ги изнесува најважните теории на Платон, Аристотел, Рене Декарт, Дејвид Хјум, Џон Лок, Имануел Кант, Г.В.Ф. Револуционерите се инспирирале од идеите на Рене Декарт и филозофијата на Просветителството, раскинувајќи ги сите врски со конзервативното минато. Тоа е затоа што, според Хајдегер, природата на нашите субјективни искуства и квалитет не може да се сфати во смисла на картезијанската "супстанција" која носи "својства". Рене Декарт

Рене Декарт (фр. Општо позната е верзијата на дуализмот која се припишува на Рене Декарт (1641 година), во која се смета дека умот е не-физичка супстанција. Илустрација на дуализмот од Рене Декарт. И покрај тоа, најпознатата верзија на дулизам е таа на Рене Декарт (1641 година) и се држи до тоа дека умот не е екстензивна и физичка супстанција, „res cogitans“. Така, тој го признава постоењето на духовната супстанција, но целосно го негирал постоењето на материјалната супстанција. Во 1629 г. Рене Декарт предложил т.н. на [[Рене Декарт]] означи целосен прекин со средновековниот филозофски одраз. Творецот на овој систем е францускиот математичар и филозоф Рене Декарт (1596-1650). Во 1636 година слична идеја изразува и Рене Декарт. Рене Декарт и Дејвид Хјум го дефинираат сознанието на ист таков начин. Декарт (Рене Декарт, 1596—1650) заедно со Ферма ("Пјер де Ферма", 1601—1665) ги поставил темелите на денешната аналитичка геометрија. Според неговата филозофија, која е специјално наречена картезијански дуализам, менталната супстанција нема постоење во просторот, а материјалната не може да размислува. Тројцата најважни рационалисти секако се Рене Декарт, Барух Спиноза и Готфрид Лајбниц. Попознати претставници на рационализмот се Сократ, Платон, Рене Декарт, Готфрид Лајбниц и Имануел Кант. Основен психички процес при увидувањето е мислењето, а таквото однесување при кое мислењето е основна карактеристика се нарекува интелектуално однесување. Рене Декарт и Френсис Бејкон објавиле филозофски тврдења во корист на новиот вид на неаристотелска наука. Содржината на неговата книжевна работа најдобро се памети по неговото силно противење на рационализмот на Рене Декарт. Бил следбеник на Рене Декарт кој се обидел поподробно да ги разработи општите начела на картезијанската филозофија. Во продолжение, Хјум докажува дека неговите аргументи подеднакво се однесуваат како на материјалната така и на духовната супстанција. Централен играч од средниот ред од голема супстанција и квалитет, кој е природен левак. Cogito ergo sum

Cogito, ergo sum (со значење: „Мислам, значи постојам“) е филозофска изјава на латински користена од Рене Декарт. Во 1637, Рене Декарт изјавува дека луѓето се раѓаат со вродена идеа, и проследена идеа на ум-тело дуализам, кој ќе дојде да биде познат како супстанција дуализам (во основа идејата дека умот и телото се две одделни материи). Модерната филозофија во Франција почнала во 17 век со филозофијата на Рене Декарт, Блез Паскал и Никола Малбранш. Потоа тој ги изнесува најважните теории на Платон, Аристотел, Рене Декарт, Дејвид Хјум, Џон Лок, Имануел Кант, Г.В.Ф. Револуционерите се инспирирале од идеите на Рене Декарт и филозофијата на Просветителството, раскинувајќи ги сите врски со конзервативното минато. Рене Декарт

Рене Декарт (фр. Општо позната е верзијата на дуализмот која се припишува на Рене Декарт (1641 година), во која се смета дека умот е не-физичка супстанција. Илустрација на дуализмот од Рене Декарт. И покрај тоа, најпознатата верзија на дулизам е таа на Рене Декарт (1641 година) и се држи до тоа дека умот не е екстензивна и физичка супстанција, „res cogitans“. Така, тој го признава постоењето на духовната супстанција, но целосно го негирал постоењето на материјалната супстанција. Во 1629 г. Рене Декарт предложил т.н. на [[Рене Декарт]] означи целосен прекин со средновековниот филозофски одраз. Творецот на овој систем е францускиот математичар и филозоф Рене Декарт (1596-1650). Во 1636 година слична идеја изразува и Рене Декарт. Рене Декарт и Дејвид Хјум го дефинираат сознанието на ист таков начин. Декарт (Рене Декарт, 1596—1650) заедно со Ферма ("Пјер де Ферма", 1601—1665) ги поставил темелите на денешната аналитичка геометрија. Според неговата филозофија, која е специјално наречена картезијански дуализам, менталната супстанција нема постоење во просторот, а материјалната не може да размислува. Тројцата најважни рационалисти секако се Рене Декарт, Барух Спиноза и Готфрид Лајбниц. Попознати претставници на рационализмот се Сократ, Платон, Рене Декарт, Готфрид Лајбниц и Имануел Кант. Рене Декарт и Френсис Бејкон објавиле филозофски тврдења во корист на новиот вид на неаристотелска наука. Содржината на неговата книжевна работа најдобро се памети по неговото силно противење на рационализмот на Рене Декарт. Бил следбеник на Рене Декарт кој се обидел поподробно да ги разработи општите начела на картезијанската филозофија. Во продолжение, Хјум докажува дека неговите аргументи подеднакво се однесуваат како на материјалната така и на духовната супстанција. Централен играч од средниот ред од голема супстанција и квалитет, кој е природен левак. Cogito ergo sum

Cogito, ergo sum (со значење: „Мислам, значи постојам“) е филозофска изјава на латински користена од Рене Декарт. Во 1637, Рене Декарт изјавува дека луѓето се раѓаат со вродена идеа, и проследена идеа на ум-тело дуализам, кој ќе дојде да биде познат како супстанција дуализам (во основа идејата дека умот и телото се две одделни материи). Модерната филозофија во Франција почнала во 17 век со филозофијата на Рене Декарт, Блез Паскал и Никола Малбранш. Потоа тој ги изнесува најважните теории на Платон, Аристотел, Рене Декарт, Дејвид Хјум, Џон Лок, Имануел Кант, Г.В.Ф. Револуционерите се инспирирале од идеите на Рене Декарт и филозофијата на Просветителството, раскинувајќи ги сите врски со конзервативното минато. Тоа е затоа што, според Хајдегер, природата на нашите субјективни искуства и квалитет не може да се сфати во смисла на картезијанската "супстанција" која носи "својства".