Телото потопено во течност ќе потоне ако е исполнет следниот услов:
Силата на земјината тежа што дејствува на телото има еднаков интензитет како и Архимедовата сила. Архимедовата сила е поголема од силата на земјината тежа што дејствува на телото. Силата на земјината тежа што дејствува на телото е поголема од Архимедовата сила. ништо од горенаведеното не е точно.
A B C D
Мерењето на волуменот на телото обично се прави индиректно со користење на Архимедовата сила која се јавува кога некое тело е целосно потопено во течност или гас. Нормална сила тука претставува силата која ја соопштува површината на телото што го спречува да потоне низ површината, ако површината е доволно јака да ја издржи нормалната сила без да се скрши. Математички, Вториот Њутнов закон најчесто се запишува на следниот начин:
каде formula_9 — резултирачкиот вектор на силата што дејствува на телото; formula_10 — вектор на забрзување на телото; "m" — масата на телото. При некоја брзина, силата на отпорот ќе биде еднаква на гравитационата привлечна сила која дејствува на телото (пловноста се разгледува подоцна). Архимедова сила

Архимедова сила или потисок е силата со која течноста дејствува на потопеното тело во него, настојувајќи да го истисне телото од него. Секое тело, поради масата е подложно на силата на Земјината тежа. Вкупната телесна сила се применува на континуирано тело со маса , масна густина , и волумен е волуменот составен интегрирани над обемот на телото:
каде е силата која дејствува на телото по единица маса (димензии на забрзување, нагрешно наречена "тело сила"), и е бесконечниот масен елемент на телото. Како што силата претставува привлекување или оттурнување, моментот на сила може да се смета како завртување на телото. Доколку збирната сила на телото е 0, тогаш и забрзувањето на телото ќе биде 0. Ако надворешната сила се отстранети сила поле делува на телото да го изврши делото како што се движи телото назад на почетна позиција, намалување на делот на пролет или предизвикува телото да падне. Ако тој услов не е исполнет, ќе дифундираат во обете насоки еднаков број на позитивни јони, па нема да дојде до создавање на разлика во потенцијалите. Taa секогаш е поставена нормално на дејството на надворешна сила.На пример,слободната површина на водата во чаша е хоризонтална бидејќи на неа дејствува силата на Земјината тежа,која секогаш дејствува вертикално надолу.Ако чашата се накриви,слободната површина и понатаму ќе остане хоризонтална. Телото е без притисок и има тежина, кога единствената сила која дејствува на тоа тело е тежина како кога во слободен пад во истородно гравитационо поле.Телото е бестежно кога единствената сила која дејствува во тоа е неговата тежина. Сепак, нормалната сила ќе биде толку голема за да не потоне преку површината, под претпоставка дека површоната е доволно цврста да го издржи телото. По дефиниција, тежината на телото е еднаква по големина на силата на гравитација која дејствува на тоа тело. Ако силата што дејствува нагоре е поголема од масата на лицето, ова ќе резултира со забрзување нагоре. Центрифугалната сила дејствува нанадвор во радијална насока и е пропорционална на растојанието на телото од оската на вртежниот систем. На крајот од спотот таа ќе потоне во црна течност. Ако телото е оставено во состојба на мирување, на пример тело обесено на конец, или пак е поставено на некоја површина, или пак плови во некоја течност, постои и дополнителна сила насочена нагоре (затегнувачка сила, нормална сила, пловна сила). Се јавува поради тоа што силата на тежата со која едно тело дејствува врз друго не е ремномерно иста насекаде по телото — поблискиот дел од телото се привлекува посилно отколку подалечните делови. Ќе наведеме и друг пример: на пример ако некое тело се движи со одреден интензитет, правец и насока и ако врз него дејствуваат некои релативно големи надворешни сили, кои се обидуваат да му ја променат насоката, правецот и интензитетот на движење, но ако телото не се помести многу би рекле дека телото е релативно доста инертно (има голема голема маса), но ако силите многу го поместат телото, тогаш телото има релативно мала инертност, па и мала маса. Слободно паѓање

Во Њутновата физика слободниот пад е секое движење на телото каде гравитацијата е единствената сила што дејствува врз него.Разгледувано преку општата релативност, каде гравитацијата е намалена поради закривеноста на време-просторот, кога телото е во слободен пад на него не дејствува сила и тоа се движи по должина на геодезиска линија. Дури и тврдел дека телото ќе остане неподвижно или ќе се движи со постојана брзина освен ако на него не дејствува некоја надворешна сила; 650 години подоцна ова станал Њутновиот прв закон на движењето. Ојлеровиот прв закон се наведува дека линеарна динамика на телото, (исто така познато како ) е еднаков на производот на масата на телото и брзината на неговиот центар на маса :
Внатрешни сили помеѓу честичките кои го прават телото да не придонесува за промена на вкупниот импулс на телото, како таму е еднаква и спротивна сила, што резултира во никаков мрежен ефект. Архимед забележал дека количината на сила која се применува на телото, моментот на сила, е дефинирана како M = rF, каде што F е применетата сила, а r е растојанието од применетата сила до телото. Мерењето на волуменот на телото обично се прави индиректно со користење на Архимедовата сила која се јавува кога некое тело е целосно потопено во течност или гас. Нормална сила тука претставува силата која ја соопштува површината на телото што го спречува да потоне низ површината, ако површината е доволно јака да ја издржи нормалната сила без да се скрши. Ако силата што дејствува нагоре е поголема од масата на лицето, ова ќе резултира со забрзување нагоре. Математички, Вториот Њутнов закон најчесто се запишува на следниот начин:
каде formula_9 — резултирачкиот вектор на силата што дејствува на телото; formula_10 — вектор на забрзување на телото; "m" — масата на телото. Архимедова сила

Архимедова сила или потисок е силата со која течноста дејствува на потопеното тело во него, настојувајќи да го истисне телото од него. При некоја брзина, силата на отпорот ќе биде еднаква на гравитационата привлечна сила која дејствува на телото (пловноста се разгледува подоцна). Секое тело, поради масата е подложно на силата на Земјината тежа. Назадната акциона сила на притисок дејствува на предната површина, која е поголема од силата на притисокот, кој дејствува одназад. Ако нето силата е поголема од нула тогаш течноста ќе се движи во правец на добиената сила. Вкупната телесна сила се применува на континуирано тело со маса , масна густина , и волумен е волуменот составен интегрирани над обемот на телото:
каде е силата која дејствува на телото по единица маса (димензии на забрзување, нагрешно наречена "тело сила"), и е бесконечниот масен елемент на телото. Доколку збирната сила на телото е 0, тогаш и забрзувањето на телото ќе биде 0. Taa секогаш е поставена нормално на дејството на надворешна сила.На пример,слободната површина на водата во чаша е хоризонтална бидејќи на неа дејствува силата на Земјината тежа,која секогаш дејствува вертикално надолу.Ако чашата се накриви,слободната површина и понатаму ќе остане хоризонтална. По дефиниција, тежината на телото е еднаква по големина на силата на гравитација која дејствува на тоа тело. Сепак, нормалната сила ќе биде толку голема за да не потоне преку површината, под претпоставка дека површоната е доволно цврста да го издржи телото. Центрифугалната сила дејствува нанадвор во радијална насока и е пропорционална на растојанието на телото од оската на вртежниот систем. Се јавува поради тоа што силата на тежата со која едно тело дејствува врз друго не е ремномерно иста насекаде по телото — поблискиот дел од телото се привлекува посилно отколку подалечните делови. Во следниот момент растојанието на каменот од тлото веќе е променето, заради движењето под влијание на земјината тежа. На крајот од спотот таа ќе потоне во црна течност. Ако телото е оставено во состојба на мирување, на пример тело обесено на конец, или пак е поставено на некоја површина, или пак плови во некоја течност, постои и дополнителна сила насочена нагоре (затегнувачка сила, нормална сила, пловна сила). Слободно паѓање

Во Њутновата физика слободниот пад е секое движење на телото каде гравитацијата е единствената сила што дејствува врз него.Разгледувано преку општата релативност, каде гравитацијата е намалена поради закривеноста на време-просторот, кога телото е во слободен пад на него не дејствува сила и тоа се движи по должина на геодезиска линија. Ако па телото се движи брзо, релативната маса е поголема од потенцијалната за вредност еднаква на масата асоцирана со кинетичката енергија на телото. Силата од телото врз подлогата е наречена 'акција'. Ако надворешната сила се отстранети сила поле делува на телото да го изврши делото како што се движи телото назад на почетна позиција, намалување на делот на пролет или предизвикува телото да падне. Архимед забележал дека количината на сила која се применува на телото, моментот на сила, е дефинирана како M = rF, каде што F е применетата сила, а r е растојанието од применетата сила до телото. Ако центарот на гравитација постои во темелите, телото е стабилно, бидејќи нема нето вртежен момент кој ќе делува на телото. Мерењето на волуменот на телото обично се прави индиректно со користење на Архимедовата сила која се јавува кога некое тело е целосно потопено во течност или гас. Нормална сила тука претставува силата која ја соопштува површината на телото што го спречува да потоне низ површината, ако површината е доволно јака да ја издржи нормалната сила без да се скрши. Ако силата што дејствува нагоре е поголема од масата на лицето, ова ќе резултира со забрзување нагоре. Математички, Вториот Њутнов закон најчесто се запишува на следниот начин:
каде formula_9 — резултирачкиот вектор на силата што дејствува на телото; formula_10 — вектор на забрзување на телото; "m" — масата на телото. Архимедова сила

Архимедова сила или потисок е силата со која течноста дејствува на потопеното тело во него, настојувајќи да го истисне телото од него. При некоја брзина, силата на отпорот ќе биде еднаква на гравитационата привлечна сила која дејствува на телото (пловноста се разгледува подоцна). Секое тело, поради масата е подложно на силата на Земјината тежа. Назадната акциона сила на притисок дејствува на предната површина, која е поголема од силата на притисокот, кој дејствува одназад. Ако нето силата е поголема од нула тогаш течноста ќе се движи во правец на добиената сила. Вкупната телесна сила се применува на континуирано тело со маса , масна густина , и волумен е волуменот составен интегрирани над обемот на телото:
каде е силата која дејствува на телото по единица маса (димензии на забрзување, нагрешно наречена "тело сила"), и е бесконечниот масен елемент на телото. Доколку збирната сила на телото е 0, тогаш и забрзувањето на телото ќе биде 0. Taa секогаш е поставена нормално на дејството на надворешна сила.На пример,слободната површина на водата во чаша е хоризонтална бидејќи на неа дејствува силата на Земјината тежа,која секогаш дејствува вертикално надолу.Ако чашата се накриви,слободната површина и понатаму ќе остане хоризонтална. По дефиниција, тежината на телото е еднаква по големина на силата на гравитација која дејствува на тоа тело. Сепак, нормалната сила ќе биде толку голема за да не потоне преку површината, под претпоставка дека површоната е доволно цврста да го издржи телото. Центрифугалната сила дејствува нанадвор во радијална насока и е пропорционална на растојанието на телото од оската на вртежниот систем. Се јавува поради тоа што силата на тежата со која едно тело дејствува врз друго не е ремномерно иста насекаде по телото — поблискиот дел од телото се привлекува посилно отколку подалечните делови. Во следниот момент растојанието на каменот од тлото веќе е променето, заради движењето под влијание на земјината тежа. На крајот од спотот таа ќе потоне во црна течност. Ако телото е оставено во состојба на мирување, на пример тело обесено на конец, или пак е поставено на некоја површина, или пак плови во некоја течност, постои и дополнителна сила насочена нагоре (затегнувачка сила, нормална сила, пловна сила). Слободно паѓање

Во Њутновата физика слободниот пад е секое движење на телото каде гравитацијата е единствената сила што дејствува врз него.Разгледувано преку општата релативност, каде гравитацијата е намалена поради закривеноста на време-просторот, кога телото е во слободен пад на него не дејствува сила и тоа се движи по должина на геодезиска линија. Ако па телото се движи брзо, релативната маса е поголема од потенцијалната за вредност еднаква на масата асоцирана со кинетичката енергија на телото. Силата од телото врз подлогата е наречена 'акција'. Ако надворешната сила се отстранети сила поле делува на телото да го изврши делото како што се движи телото назад на почетна позиција, намалување на делот на пролет или предизвикува телото да падне. Архимед забележал дека количината на сила која се применува на телото, моментот на сила, е дефинирана како M = rF, каде што F е применетата сила, а r е растојанието од применетата сила до телото. Ако центарот на гравитација постои во темелите, телото е стабилно, бидејќи нема нето вртежен момент кој ќе делува на телото. На крајот од спотот таа ќе потоне во црна течност. Ако тој услов не е исполнет, ќе дифундираат во обете насоки еднаков број на позитивни јони, па нема да дојде до создавање на разлика во потенцијалите. Во приказната, тој услов е исполнет. formula_66

Дополнително, тврдењето од теоремата е точно и ако наместо условот formula_67, исполнет е условот formula_68. Ако јазолот не мора да испрати ништо, знакот е пренесен на следниот јазол преку виртуелен прстен. Меѓутоа, овој услов никогаш не бил исполнет од Прусија. Ако телото е во слободно паѓање и ако не е привлекувано или одбивано, забрзувањето ќе биде еднакво на нула. Мерењето на волуменот на телото обично се прави индиректно со користење на Архимедовата сила која се јавува кога некое тело е целосно потопено во течност или гас. Сепак, нормалната сила ќе биде толку голема за да не потоне преку површината, под претпоставка дека површоната е доволно цврста да го издржи телото. Ако телото не е цврсто овој вирус ќе предизвика тоа да го промени обликот. Ништо не може да дејствува освен ако е во актуалноста, ако постои, а не доколку е во можност. Целта на играта е да потоне на топката во цел со било кој дел од телото освен својата рака. Нашето паметење, како и нашите духовни способности, не можат ништо точно да замислат, освен ако сè не ѝ потчинат на самата материја. Доколку густината е поголема, дотолку ареометарот помалку ќе потоне во течноста, и обратно. ~"p" е точно ако и само ако "p" е неточно. Ако ниеден противник не може да напарви ништо, партијата е поргласена нершено. Ако центарот на гравитација постои во темелите, телото е стабилно, бидејќи нема нето вртежен момент кој ќе делува на телото. Играчот не е во офсајд ако топката ја добил од противнички играч или од свој играч од прекин, под услов тој прекин да не е слободен удар, или ако е на својата половина од теренот. Но ништо не е толку чудно како кога некој е вљубен (зашто, што е беше тоа ако не љубов?)... Ласерскиот и претходно оптичкиот висок имаат огромна грешка ако алхидадата претходно не е точно водорамна (покажуваат дека инструментот е центриран точно над мерната точка, а всушност не е). Преодот всушност е промена на една состојба во друга и е опишана од услов што треба да биде исполнет за да се изврши преодот. Ако го најде, ќе го направи среќен; ако не, ништо...

Кога го пронаоѓа човекот, го следи и ја остава кутијата во телефонска говорница. Стандардот е исполнет ако се претпоставува дека предлогот е повеќе вистински отколку лажен. Просторот меѓу рожницата и очната леќа е исполнет со проѕирна течност - очна вода со индекс на прекршување 1,33. Нормална сила тука претставува силата која ја соопштува површината на телото што го спречува да потоне низ површината, ако површината е доволно јака да ја издржи нормалната сила без да се скрши.