Според Бренштед-Лориевската теорија за киселини и бази, во протолитичката реакција запишана со равенката: NO 2 ¯(aq) + H 2 O(l) = HNO 2 (aq) + OH¯(aq) бази се:
H 2 O и OH¯ NO 2 ¯ и H 2 O NO 2 ¯ и HNO 2 NO 2 ¯ и OH¯
A B C D
NO + OH∙ → HNO

NO + O → NO

NO + NO → NO

NO + HO → 2HNO

OH радикалот се создава во тропосферата при реакција на гасните молекули на вода со екцитираните атоми на кислород, добиени со фотохемиско разложување на озонот. Азотната киселина е силна киселина (една од најсилните) така што во воден раствор е практично целосно дисоцирана: 

HNO(aq) + HO(l) = HO+(aq) + NO(aq)

Концетрираната азотна киселина е силно оксидационо средство при што самата се редуцира до азот диоксид. OH + O → OOH + O

OOH + O → OH + O

O + O → 2O

Друг извор на топлина на NO е реакција помеѓу N и O

N + O → 2NO

Откако ќе се формира молекула од NO таа се разложува со реакции во кои стапува и озонот на следниот начин:

NO + O → NO + O

NO + O → O + NO

O + O → 2O

Се забележува дека вистинскиот резултат е загуба на озонот. Индустриското производство на амониум нитрат се добива од киселинско-базна хемиска реакција на амонијак со азотна киселина: 

HNO(aq) + NH(g) → NHNO(aq)

Реакцијата е бурна и мошне егзотермна. Можеби најважната од индустриските примени е онаа што е базирана на нeјзината неутрализација со амонијак:

HNO(aq) + NHOH(aq) = NHNO(aq) + HO(l)

Амониум нитратот е веројатно најважното вештачко азотно ѓубриво, составен дел е на многу од експлозивите. Во концетрираните водни раствори, азотната киселина се разлага:

2HNO(aq) = NO(g) + O(g) + HO(l)

Азот диоксидот се раствора во азотна киселина, обојувајќи жолто или кафеаво. Цериумот лесно се раствора во разредена сулфурна киселина за да формираат раствори кои содржат безбојни Ce3 + јони, кои постојат како комплекси [Ce (H2O) 9] 3+:

2 Ce (s) + 3 H2SO4 (aq) → 2 Ce3+ (aq) + 3 SO2−4 (aq) + 3 H2 (g)

Растворливоста на цериум е многу повисока во метансулфонската киселина. При дејство на умерено концетрирана азотна киселина врз сребро како продукт се образува NO:
3Ag(s) + 4HNO(aq) = 3AgNO(aq) + NO(g) + 2HO(l)

Оксидационото средство е и разредената азотна киселина. .aq

.aq е главен Интернет домен за Антарктикот. Во случај на хлорид, полиалуминиумските кластери се формираат како што е [Al O (OH) (H O) ] . Во концентрирана сулфурна киселина, [TcO ] конвертира во октадерна форма TcO (OH) (H O) , коњугатната основа на хипотетичкиот триаксо комплекс [TcO (H O) ] . Реакцијата е бавна со студена вода, но се забрзува со зголемување на температурата, произведувајќи цериум (III) хидроксид и водороден гас:

2 Ce (s) + 6 H2O (l) → 2 Ce(OH)3 (aq) + 3 H2 (g)

Металот на цериум реагира со сите халогени за да даде трихариди:

2 Ce (s) + 3 F2 (g) → 2 CeF3 (s) [бело]

2 Ce (s) + 3 Cl2 (g) → 2 CeCl3 (и) [бело]

2 Ce (s) + 3 Br2 (g) → 2 CeBr3 (и) [бело]

2 Ce (s) + 3 I2 (g) → 2 CeI3 (и) [жолт]

Реакцијата со вишок флуор создава стабилен бел тетрафлуорид CeF4; другите тетрахиди не се познати. Вкупниот ефект на процесите на разложување е следниот:

OH + CH + О → CHО + HO

CHO + HO + "hν" → CHO + OH + O

CHO + O → HО + HCHO

HCHO + OH + O → CO + HO + HO

O + HO → 2O + OH

Сумирано, се добива следното:

CH + O + "hν" → CO + 2HO

Под јаглерод во биосферата се подразбира органскиот јаглерод т.е. Добиениот азот мониксид се оксидира до азот диоксид (без катализатор):

NO(g) + ½O(g) = NO

А образуваниот азот диоксид се раствора во вода при што се образува смеса од азотна киселина и азот моноксид:

3NO(g) + HO(l) = 2HNO(aq) + NO(g)

На ваков начин се добиваат релативно разредени раствори од азотна киселина во кои масениот удел на HNO е околу 50–70 %. Цирконил хлоридот е редок, во вода растворлив циркониумов комплекс со релативно комплицирана формула [Zr (OH) (H O) ] Cl . 2'OH групата може да се однесува и како донор и како акцептор на водородна врска, што овозможува формирање на разгранети водородни врски со друга 2'OH група. На пример, растворот на кујнска сол или натриум хлорид (NaCl) во вода се претставува како Na(aq) + Cl(aq). Ако металот има променлив оксидационен број (повеќе оксидациони броеви), истиот број се наведува:

Pb(OH) - олово(IV)хидроксид</br>
Cu(OH) - бакар(II)хидроксид</br>
Ni(OH) - никел(II)хидроксид

Додека ако металот нема променлив оксидационен број (еден единствен), истиот број нема потреба да се наведува:

NHOH - амониум хидроксид</br>
Ca(OH) - калциум хидроксид</br>
Al(OH) - алуминиум хидроксид

Видови хидроксиди 

1.едноацидни-оние кои имаат една хидроксилна група
NaOH; KOH ;NH4OH{амониум)
2.Двоацидни
Ca(OH)2 Zn(OH)2 Mg(OH)2
3.Троацидни
Al(OH)3 Fe(OH)3 железо(3)хидроксид. На пример, релативната атомска маса на водородот (H) е "А"=1, а неговата релативна молекулска маса (значи за молекуларен водород или H) e "M"=2"A"=2; на кислородот (О) е "А"=16, а "M"=2 · 6=18 (за молекуларен кислород, O). Содржина
[hide]
• 1 Каст и улоги 
o 1.1 Главни улоги
o 1.2 Периодични улоги
o 1.3 Помали улоги
o 1.4 Појавувања во серијата
• 2. Енталпијата на согорување на Водородот е −286 kJ/mol:
2 H(g) + O(g) → 2 HO(l) + 572 kJ (286 kJ/mol)
Водородот формира експлозивни смеси со воздухот ако е 4–74% концентрирани со Хлор ако е 5–95% концентриран. Примарните алкохоли (R-CH-OH) можат да се оксидираат до алдехиди (R-CHO) или до карбоксилни киселини (R-COH), додека секундарните алкохоли (RRCH-OH) се оксидираат до кетони (RRC=O). Со други зборови, неутрализацијата е комбинација на водородни јони H и хидроксидни јони OH (или оксид јони O) при која се формира молекула на вода HO. Хром (III) хидроксид (Cr (OH) е атмосферско , се раствара во киселински остатоци за да се формира [Cr (H O) а во базни раствори за да се формира . Традиционалното име на јазикот Алутик (Alutiiq) е "Taquka-aq". Азотната киселина е силна киселина (една од најсилните) така што во воден раствор е практично целосно дисоцирана: 

HNO(aq) + HO(l) = HO+(aq) + NO(aq)

Концетрираната азотна киселина е силно оксидационо средство при што самата се редуцира до азот диоксид. NO + OH∙ → HNO

NO + O → NO

NO + NO → NO

NO + HO → 2HNO

OH радикалот се создава во тропосферата при реакција на гасните молекули на вода со екцитираните атоми на кислород, добиени со фотохемиско разложување на озонот. OH + O → OOH + O

OOH + O → OH + O

O + O → 2O

Друг извор на топлина на NO е реакција помеѓу N и O

N + O → 2NO

Откако ќе се формира молекула од NO таа се разложува со реакции во кои стапува и озонот на следниот начин:

NO + O → NO + O

NO + O → O + NO

O + O → 2O

Се забележува дека вистинскиот резултат е загуба на озонот. При дејство на умерено концетрирана азотна киселина врз сребро како продукт се образува NO:
3Ag(s) + 4HNO(aq) = 3AgNO(aq) + NO(g) + 2HO(l)

Оксидационото средство е и разредената азотна киселина. Во концетрираните водни раствори, азотната киселина се разлага:

2HNO(aq) = NO(g) + O(g) + HO(l)

Азот диоксидот се раствора во азотна киселина, обојувајќи жолто или кафеаво. Цериумот лесно се раствора во разредена сулфурна киселина за да формираат раствори кои содржат безбојни Ce3 + јони, кои постојат како комплекси [Ce (H2O) 9] 3+:

2 Ce (s) + 3 H2SO4 (aq) → 2 Ce3+ (aq) + 3 SO2−4 (aq) + 3 H2 (g)

Растворливоста на цериум е многу повисока во метансулфонската киселина. 2, No. Индустриското производство на амониум нитрат се добива од киселинско-базна хемиска реакција на амонијак со азотна киселина: 

HNO(aq) + NH(g) → NHNO(aq)

Реакцијата е бурна и мошне егзотермна. Можеби најважната од индустриските примени е онаа што е базирана на нeјзината неутрализација со амонијак:

HNO(aq) + NHOH(aq) = NHNO(aq) + HO(l)

Амониум нитратот е веројатно најважното вештачко азотно ѓубриво, составен дел е на многу од експлозивите. Добиениот азот мониксид се оксидира до азот диоксид (без катализатор):

NO(g) + ½O(g) = NO

А образуваниот азот диоксид се раствора во вода при што се образува смеса од азотна киселина и азот моноксид:

3NO(g) + HO(l) = 2HNO(aq) + NO(g)

На ваков начин се добиваат релативно разредени раствори од азотна киселина во кои масениот удел на HNO е околу 50–70 %. .aq

.aq е главен Интернет домен за Антарктикот. Реакцијата е бавна со студена вода, но се забрзува со зголемување на температурата, произведувајќи цериум (III) хидроксид и водороден гас:

2 Ce (s) + 6 H2O (l) → 2 Ce(OH)3 (aq) + 3 H2 (g)

Металот на цериум реагира со сите халогени за да даде трихариди:

2 Ce (s) + 3 F2 (g) → 2 CeF3 (s) [бело]

2 Ce (s) + 3 Cl2 (g) → 2 CeCl3 (и) [бело]

2 Ce (s) + 3 Br2 (g) → 2 CeBr3 (и) [бело]

2 Ce (s) + 3 I2 (g) → 2 CeI3 (и) [жолт]

Реакцијата со вишок флуор создава стабилен бел тетрафлуорид CeF4; другите тетрахиди не се познати. 2 во 2003 и D No. V/no.1-2, pp. На пример, релативната атомска маса на водородот (H) е "А"=1, а неговата релативна молекулска маса (значи за молекуларен водород или H) e "M"=2"A"=2; на кислородот (О) е "А"=16, а "M"=2 · 6=18 (за молекуларен кислород, O). Енталпијата на согорување на Водородот е −286 kJ/mol:
2 H(g) + O(g) → 2 HO(l) + 572 kJ (286 kJ/mol)
Водородот формира експлозивни смеси со воздухот ако е 4–74% концентрирани со Хлор ако е 5–95% концентриран. Содржина
[hide]
• 1 Каст и улоги 
o 1.1 Главни улоги
o 1.2 Периодични улоги
o 1.3 Помали улоги
o 1.4 Појавувања во серијата
• 2. Тогаш, периметарот e L=2·"a"+2·"b"=2·3km+2·4km=14km. На пример, растворот на кујнска сол или натриум хлорид (NaCl) во вода се претставува како Na(aq) + Cl(aq). Така што разредената азотна киселина го оксидира и бакарот:

3Cu(s) +8HNO(aq) = 3Cu(NO) + 2NO(g) + 4HO(l)

Многу силно оксидационо средство е смесата од концетрирана азотна и концетрирана хлороводородна киселина во која волуменскиот однос на двете киселини е 1 : 3. Во случај на хлорид, полиалуминиумските кластери се формираат како што е [Al O (OH) (H O) ] . 1.За се тестира или H

2.За се тестира или H [2]
Азотен монооксид (NO) е продуциран од бактерии во природен денитрификациски процес. Еден извор на NO е реакција на NO со ексцитиран кислороден атом

NO + O → 2NO

Во овој случај NO има природни извори како што се извори на мочуришта и други слободно кислородни (аноксични) води и почви. ^ pg 61 cc 01596 Official Karate Vol2 No 2 Fall 1995
46. Азотната киселина е силна киселина (една од најсилните) така што во воден раствор е практично целосно дисоцирана: 

HNO(aq) + HO(l) = HO+(aq) + NO(aq)

Концетрираната азотна киселина е силно оксидационо средство при што самата се редуцира до азот диоксид. NO + OH∙ → HNO

NO + O → NO

NO + NO → NO

NO + HO → 2HNO

OH радикалот се создава во тропосферата при реакција на гасните молекули на вода со екцитираните атоми на кислород, добиени со фотохемиско разложување на озонот. Индустриското производство на амониум нитрат се добива од киселинско-базна хемиска реакција на амонијак со азотна киселина: 

HNO(aq) + NH(g) → NHNO(aq)

Реакцијата е бурна и мошне егзотермна. Можеби најважната од индустриските примени е онаа што е базирана на нeјзината неутрализација со амонијак:

HNO(aq) + NHOH(aq) = NHNO(aq) + HO(l)

Амониум нитратот е веројатно најважното вештачко азотно ѓубриво, составен дел е на многу од експлозивите. При дејство на умерено концетрирана азотна киселина врз сребро како продукт се образува NO:
3Ag(s) + 4HNO(aq) = 3AgNO(aq) + NO(g) + 2HO(l)

Оксидационото средство е и разредената азотна киселина. Цериумот лесно се раствора во разредена сулфурна киселина за да формираат раствори кои содржат безбојни Ce3 + јони, кои постојат како комплекси [Ce (H2O) 9] 3+:

2 Ce (s) + 3 H2SO4 (aq) → 2 Ce3+ (aq) + 3 SO2−4 (aq) + 3 H2 (g)

Растворливоста на цериум е многу повисока во метансулфонската киселина. 2, No. Добиениот азот мониксид се оксидира до азот диоксид (без катализатор):

NO(g) + ½O(g) = NO

А образуваниот азот диоксид се раствора во вода при што се образува смеса од азотна киселина и азот моноксид:

3NO(g) + HO(l) = 2HNO(aq) + NO(g)

На ваков начин се добиваат релативно разредени раствори од азотна киселина во кои масениот удел на HNO е околу 50–70 %. Во концетрираните водни раствори, азотната киселина се разлага:

2HNO(aq) = NO(g) + O(g) + HO(l)

Азот диоксидот се раствора во азотна киселина, обојувајќи жолто или кафеаво. .aq

.aq е главен Интернет домен за Антарктикот. Реакцијата е бавна со студена вода, но се забрзува со зголемување на температурата, произведувајќи цериум (III) хидроксид и водороден гас:

2 Ce (s) + 6 H2O (l) → 2 Ce(OH)3 (aq) + 3 H2 (g)

Металот на цериум реагира со сите халогени за да даде трихариди:

2 Ce (s) + 3 F2 (g) → 2 CeF3 (s) [бело]

2 Ce (s) + 3 Cl2 (g) → 2 CeCl3 (и) [бело]

2 Ce (s) + 3 Br2 (g) → 2 CeBr3 (и) [бело]

2 Ce (s) + 3 I2 (g) → 2 CeI3 (и) [жолт]

Реакцијата со вишок флуор создава стабилен бел тетрафлуорид CeF4; другите тетрахиди не се познати. 2 во 2003 и D No. V/no.1-2, pp. OH + O → OOH + O

OOH + O → OH + O

O + O → 2O

Друг извор на топлина на NO е реакција помеѓу N и O

N + O → 2NO

Откако ќе се формира молекула од NO таа се разложува со реакции во кои стапува и озонот на следниот начин:

NO + O → NO + O

NO + O → O + NO

O + O → 2O

Се забележува дека вистинскиот резултат е загуба на озонот. Тогаш, периметарот e L=2·"a"+2·"b"=2·3km+2·4km=14km. На пример, растворот на кујнска сол или натриум хлорид (NaCl) во вода се претставува како Na(aq) + Cl(aq). VOCs + NO∙ + сончева радијација → O + HNO + смеса од органски соединенија

Значаен учесник во формирањето на фотохемискиот смог е сончевата енергија. Така што разредената азотна киселина го оксидира и бакарот:

3Cu(s) +8HNO(aq) = 3Cu(NO) + 2NO(g) + 4HO(l)

Многу силно оксидационо средство е смесата од концетрирана азотна и концетрирана хлороводородна киселина во која волуменскиот однос на двете киселини е 1 : 3. [2]
Азотен монооксид (NO) е продуциран од бактерии во природен денитрификациски процес. ^ pg 61 cc 01596 Official Karate Vol2 No 2 Fall 1995
46. [2][2][2][2][2][2][2] Градежните работи се во тек за Тотенхем за да се преселат во новиот стадион со проценет капацитет од 61.000 гледачи. На пример, даден е полиномот l 2"x" + 2"x" − 12. Традиционалното име на јазикот Алутик (Alutiiq) е "Taquka-aq". аритметичка средина од 2, 8 и 11 се наоѓа со решавање на равенката 2 + 8 + 11 = A + A + A. Каде A = (2 + 8 + 11)/3 = 7. "L" има вредност √2"ħ". NO + OH∙ → HNO

NO + O → NO

NO + NO → NO

NO + HO → 2HNO

OH радикалот се создава во тропосферата при реакција на гасните молекули на вода со екцитираните атоми на кислород, добиени со фотохемиско разложување на озонот. Азотната киселина е силна киселина (една од најсилните) така што во воден раствор е практично целосно дисоцирана: 

HNO(aq) + HO(l) = HO+(aq) + NO(aq)

Концетрираната азотна киселина е силно оксидационо средство при што самата се редуцира до азот диоксид. При дејство на умерено концетрирана азотна киселина врз сребро како продукт се образува NO:
3Ag(s) + 4HNO(aq) = 3AgNO(aq) + NO(g) + 2HO(l)

Оксидационото средство е и разредената азотна киселина. OH + O → OOH + O

OOH + O → OH + O

O + O → 2O

Друг извор на топлина на NO е реакција помеѓу N и O

N + O → 2NO

Откако ќе се формира молекула од NO таа се разложува со реакции во кои стапува и озонот на следниот начин:

NO + O → NO + O

NO + O → O + NO

O + O → 2O

Се забележува дека вистинскиот резултат е загуба на озонот. Индустриското производство на амониум нитрат се добива од киселинско-базна хемиска реакција на амонијак со азотна киселина: 

HNO(aq) + NH(g) → NHNO(aq)

Реакцијата е бурна и мошне егзотермна. Можеби најважната од индустриските примени е онаа што е базирана на нeјзината неутрализација со амонијак:

HNO(aq) + NHOH(aq) = NHNO(aq) + HO(l)

Амониум нитратот е веројатно најважното вештачко азотно ѓубриво, составен дел е на многу од експлозивите. Во концетрираните водни раствори, азотната киселина се разлага:

2HNO(aq) = NO(g) + O(g) + HO(l)

Азот диоксидот се раствора во азотна киселина, обојувајќи жолто или кафеаво. Цериумот лесно се раствора во разредена сулфурна киселина за да формираат раствори кои содржат безбојни Ce3 + јони, кои постојат како комплекси [Ce (H2O) 9] 3+:

2 Ce (s) + 3 H2SO4 (aq) → 2 Ce3+ (aq) + 3 SO2−4 (aq) + 3 H2 (g)

Растворливоста на цериум е многу повисока во метансулфонската киселина. .aq

.aq е главен Интернет домен за Антарктикот. Реакцијата е бавна со студена вода, но се забрзува со зголемување на температурата, произведувајќи цериум (III) хидроксид и водороден гас:

2 Ce (s) + 6 H2O (l) → 2 Ce(OH)3 (aq) + 3 H2 (g)

Металот на цериум реагира со сите халогени за да даде трихариди:

2 Ce (s) + 3 F2 (g) → 2 CeF3 (s) [бело]

2 Ce (s) + 3 Cl2 (g) → 2 CeCl3 (и) [бело]

2 Ce (s) + 3 Br2 (g) → 2 CeBr3 (и) [бело]

2 Ce (s) + 3 I2 (g) → 2 CeI3 (и) [жолт]

Реакцијата со вишок флуор создава стабилен бел тетрафлуорид CeF4; другите тетрахиди не се познати. Добиениот азот мониксид се оксидира до азот диоксид (без катализатор):

NO(g) + ½O(g) = NO

А образуваниот азот диоксид се раствора во вода при што се образува смеса од азотна киселина и азот моноксид:

3NO(g) + HO(l) = 2HNO(aq) + NO(g)

На ваков начин се добиваат релативно разредени раствори од азотна киселина во кои масениот удел на HNO е околу 50–70 %. 2, No. 2 во 2003 и D No. 2'OH групата може да се однесува и како донор и како акцептор на водородна врска, што овозможува формирање на разгранети водородни врски со друга 2'OH група. V/no.1-2, pp. На пример, растворот на кујнска сол или натриум хлорид (NaCl) во вода се претставува како Na(aq) + Cl(aq). Ако металот има променлив оксидационен број (повеќе оксидациони броеви), истиот број се наведува:

Pb(OH) - олово(IV)хидроксид</br>
Cu(OH) - бакар(II)хидроксид</br>
Ni(OH) - никел(II)хидроксид

Додека ако металот нема променлив оксидационен број (еден единствен), истиот број нема потреба да се наведува:

NHOH - амониум хидроксид</br>
Ca(OH) - калциум хидроксид</br>
Al(OH) - алуминиум хидроксид

Видови хидроксиди 

1.едноацидни-оние кои имаат една хидроксилна група
NaOH; KOH ;NH4OH{амониум)
2.Двоацидни
Ca(OH)2 Zn(OH)2 Mg(OH)2
3.Троацидни
Al(OH)3 Fe(OH)3 железо(3)хидроксид. Така што разредената азотна киселина го оксидира и бакарот:

3Cu(s) +8HNO(aq) = 3Cu(NO) + 2NO(g) + 4HO(l)

Многу силно оксидационо средство е смесата од концетрирана азотна и концетрирана хлороводородна киселина во која волуменскиот однос на двете киселини е 1 : 3. Традиционалното име на јазикот Алутик (Alutiiq) е "Taquka-aq". Некои реакции на растворување на оксиди во вода при кои се образуваат киселини или бази се:

SO + HO ----> HSO</br>
PO + 6HO ----> 4HPO</br>
NaO + HO ----> 2NaOH</br>
CaO + HO ----> Ca(OH)

Но, оксидите што имаат киселински или базен карактер може да стапуваат и во реакции при кои се добиваат соли:

MgO + 2HNO ----> Mg(NO) + HO</br>
Ca(OH) + CO ----> CaCO + HO</br>
CaO + SiO ----> CaSiO

Меѓутоа, постојат оксиди што може да реагираат како со киселини, така и со бази. Во кисели услови, водниот јаглерод диокисд CO(aq) е главната форма. И натриум карбонатот и амонијакот се бази, иако ниедна од овие супстанции не содржи OH групи. Се претставува во хемиски равенки придодавајќи го симболот (aq) кон дадената хемиска формула. [2]
Азотен монооксид (NO) е продуциран од бактерии во природен денитрификациски процес. Тогаш, периметарот e L=2·"a"+2·"b"=2·3km+2·4km=14km.