Интрамолекуларни водородни врски постојат меѓу молекулите на:
DNA . HF . CH 3 OH . H 2 O .
A B C D
Едноставна карбооксилна киселина димерзира со формирање на водородни врски меѓу молекулите. Стабилизацијата е базирана на еквивалент на неколку водородни врски, јонски парови, или хидрофобни интеракции, иако бројни интрамолекуларни интеракции резултираат со стабилизација. Естрите можат да образуваат водородни врски преку нивните кислородни атоми со водородните атоми од молекулите на водата. Тие имаат повисока точка на вриење од алканите со блиски релативни молекулски маси, а пониска од соодветните алкохоли, бидејќи не се образуваат водородни врски меѓу молекулите од алдехидите. Во ДНК молекулите, тиминот (Т) се врзува за аденин (А) преку две водородни врски, со што се стабилизира хеликсната структура на ДНК. близок пар на водородни врски. Примарните и секундарните амини функционираат и како донатори и како акцептори на водородни врски, и тие лесно формираат водородни врски со водата. На пример, остатокот "i" може да формира водородни врски со остатоците "j-1" и "ј+1"; ова се нарекува широк пар на водородни врски. Ова се должи на послабите водородни врски во мразот во однос на течната вода, што значи дека молекулите во мразот се на поголемо меѓусебно растојание отколку во течната вода. Молекулите на јаглеродните хидрати и мастите се состојат од јаглеродни, водородни и кислородни атоми. Трите полипептидни синџири се поврзани меѓусебе со водородни врски. Затоа, овие амини не можат да образуваат меѓумолекулски водородни врски. Некоњугираниот билирубин е нерастворлив во вода, поради интрамолекуларните водородни врски. Базниот пар A-T се формира со помош на две водородни врски, додека базниот пар C-G со помош на три водородни врски, помеѓу амино и карбонилните групи на комплементарните бази. После неколку обиди, тој направил модел со физички веројатни водородни врски. (Некои стрелки недостасуваат, бидејќи не биле идентификувани сите очекувани водородни врски. Интрамолекулските водородни врски придонесуваат за стабилноста на таквите молекули и за нивната структура. Кај базното спарување на Вотсон-Крик, цитозинот формира три водородни врски со гванинот. Во молекулата на РНК, урацил се врзува со аденин преку две водородни врски. Етерските молекули не можат да образуваат водородни врски меѓу себе, што резултира во релативно ниската температура на вриење споредено со таа на аналогните алкани. Оваа класа на аминокиселини не јонизира, ниту пак учествува во образувањето на водородни врски. „Тетрапетелка рецептор мотиви“ претставуваат терцијарни интеракции кои се состојат од водородни врски меѓу базите во тетрапетелката и далечни секвенци од секундарната РНК структура. Постојат различни врски меѓу K и α, во зависност од стехиометријата на равенката. Поврзувањето на базите од двете низи е преку лабилни (двојни или тројни) H (водородни) врски. Воздушни транспортни врски меѓу двете земји постојат, со Аерофлот и Брисел ерлајнс меѓу Москва и Брисел Едноставна карбооксилна киселина димерзира со формирање на водородни врски меѓу молекулите. Стабилизацијата е базирана на еквивалент на неколку водородни врски, јонски парови, или хидрофобни интеракции, иако бројни интрамолекуларни интеракции резултираат со стабилизација. Естрите можат да образуваат водородни врски преку нивните кислородни атоми со водородните атоми од молекулите на водата. Тие имаат повисока точка на вриење од алканите со блиски релативни молекулски маси, а пониска од соодветните алкохоли, бидејќи не се образуваат водородни врски меѓу молекулите од алдехидите. Во ДНК молекулите, тиминот (Т) се врзува за аденин (А) преку две водородни врски, со што се стабилизира хеликсната структура на ДНК. близок пар на водородни врски. Примарните и секундарните амини функционираат и како донатори и како акцептори на водородни врски, и тие лесно формираат водородни врски со водата. На пример, остатокот "i" може да формира водородни врски со остатоците "j-1" и "ј+1"; ова се нарекува широк пар на водородни врски. Ова се должи на послабите водородни врски во мразот во однос на течната вода, што значи дека молекулите во мразот се на поголемо меѓусебно растојание отколку во течната вода. Молекулите на јаглеродните хидрати и мастите се состојат од јаглеродни, водородни и кислородни атоми. Трите полипептидни синџири се поврзани меѓусебе со водородни врски. Затоа, овие амини не можат да образуваат меѓумолекулски водородни врски. Некоњугираниот билирубин е нерастворлив во вода, поради интрамолекуларните водородни врски. Базниот пар A-T се формира со помош на две водородни врски, додека базниот пар C-G со помош на три водородни врски, помеѓу амино и карбонилните групи на комплементарните бази. После неколку обиди, тој направил модел со физички веројатни водородни врски. (Некои стрелки недостасуваат, бидејќи не биле идентификувани сите очекувани водородни врски. Интрамолекулските водородни врски придонесуваат за стабилноста на таквите молекули и за нивната структура. Кај базното спарување на Вотсон-Крик, цитозинот формира три водородни врски со гванинот. Во молекулата на РНК, урацил се врзува со аденин преку две водородни врски. Етерските молекули не можат да образуваат водородни врски меѓу себе, што резултира во релативно ниската температура на вриење споредено со таа на аналогните алкани. Оваа класа на аминокиселини не јонизира, ниту пак учествува во образувањето на водородни врски. „Тетрапетелка рецептор мотиви“ претставуваат терцијарни интеракции кои се состојат од водородни врски меѓу базите во тетрапетелката и далечни секвенци од секундарната РНК структура. Постојат различни врски меѓу K и α, во зависност од стехиометријата на равенката. Поврзувањето на базите од двете низи е преку лабилни (двојни или тројни) H (водородни) врски. Воздушни транспортни врски меѓу двете земји постојат, со Аерофлот и Брисел ерлајнс меѓу Москва и Брисел Едноставна карбооксилна киселина димерзира со формирање на водородни врски меѓу молекулите. Формулата на пантенолот е: HO-CH-C(CH)-CH(OH)-CONH-CHCHCH-OH. Стабилизацијата е базирана на еквивалент на неколку водородни врски, јонски парови, или хидрофобни интеракции, иако бројни интрамолекуларни интеракции резултираат со стабилизација. Естрите можат да образуваат водородни врски преку нивните кислородни атоми со водородните атоми од молекулите на водата. 2'OH групата може да се однесува и како донор и како акцептор на водородна врска, што овозможува формирање на разгранети водородни врски со друга 2'OH група. Бројни форми на рибозен патент биле откриени, но најчестата форма вклучува четири водородни врски помеѓу 2'-OH групи од два соседни шеќери. Рибозниот патент е терцијарен РНК структурен елемент во кој две РНК вериги се држат заедно со водородни врски меѓу 2'OH групи на рибози кои се наоѓаат на различни вериги. Тие имаат повисока точка на вриење од алканите со блиски релативни молекулски маси, а пониска од соодветните алкохоли, бидејќи не се образуваат водородни врски меѓу молекулите од алдехидите. Пирогалол

Пирогалол е органско соединение со формула CH(OH). Во ДНК молекулите, тиминот (Т) се врзува за аденин (А) преку две водородни врски, со што се стабилизира хеликсната структура на ДНК. близок пар на водородни врски. Вториот аденин е стабилизиран со водородни врски со истиот уридин, како и преку 2'-OH со рецепторот и преку интеракции со гванин од GAAA тетрапетелката. На двата С-атоми во етанот има сврзано по три водородни атоми: CH. Вкупниот ефект на процесите на разложување е следниот:

OH + CH + О → CHО + HO

CHO + HO + "hν" → CHO + OH + O

CHO + O → HО + HCHO

HCHO + OH + O → CO + HO + HO

O + HO → 2O + OH

Сумирано, се добива следното:

CH + O + "hν" → CO + 2HO

Под јаглерод во биосферата се подразбира органскиот јаглерод т.е. Примарните и секундарните амини функционираат и како донатори и како акцептори на водородни врски, и тие лесно формираат водородни врски со водата. На пример, остатокот "i" може да формира водородни врски со остатоците "j-1" и "ј+1"; ова се нарекува широк пар на водородни врски. Ова се должи на послабите водородни врски во мразот во однос на течната вода, што значи дека молекулите во мразот се на поголемо меѓусебно растојание отколку во течната вода. Молекулите на јаглеродните хидрати и мастите се состојат од јаглеродни, водородни и кислородни атоми. Трите полипептидни синџири се поврзани меѓусебе со водородни врски. Затоа, овие амини не можат да образуваат меѓумолекулски водородни врски. Некоњугираниот билирубин е нерастворлив во вода, поради интрамолекуларните водородни врски. Липоидните молекули се поларни структури, бидејќи имаат хидрофилен пол (со -OH група) и хидрофобен пол (со CH група). Во случајот на аденин, N1-C2-N3 работ на базата која се вметнува, формира водородни врски со една или две 2'-OH групи на дуплексот, како и со базите на дуплексот (види слика: A-минор интеракции). препознаа и придодадоа спектроскопски линии до дотогаш непознатите радионабљудувања на CH и CN молекулите во меѓуѕвездениот простор. Ако металот има променлив оксидационен број (повеќе оксидациони броеви), истиот број се наведува:

Pb(OH) - олово(IV)хидроксид</br>
Cu(OH) - бакар(II)хидроксид</br>
Ni(OH) - никел(II)хидроксид

Додека ако металот нема променлив оксидационен број (еден единствен), истиот број нема потреба да се наведува:

NHOH - амониум хидроксид</br>
Ca(OH) - калциум хидроксид</br>
Al(OH) - алуминиум хидроксид

Видови хидроксиди 

1.едноацидни-оние кои имаат една хидроксилна група
NaOH; KOH ;NH4OH{амониум)
2.Двоацидни
Ca(OH)2 Zn(OH)2 Mg(OH)2
3.Троацидни
Al(OH)3 Fe(OH)3 железо(3)хидроксид. Едноставна карбооксилна киселина димерзира со формирање на водородни врски меѓу молекулите. Стабилизацијата е базирана на еквивалент на неколку водородни врски, јонски парови, или хидрофобни интеракции, иако бројни интрамолекуларни интеракции резултираат со стабилизација. Мнозинството на β-нишки се подредуваат во близина на други β-нишки и со нив формираат екстензивни водородни врски, така што N-H гругите од полипептидниот ‘рбет на една нишка градат водородни врски со C=O групите од ‘рбетот на соседната нишка. Естрите можат да образуваат водородни врски преку нивните кислородни атоми со водородните атоми од молекулите на водата. Тие имаат повисока точка на вриење од алканите со блиски релативни молекулски маси, а пониска од соодветните алкохоли, бидејќи не се образуваат водородни врски меѓу молекулите од алдехидите. Поврзувањето на базите од двете низи е преку лабилни (двојни или тројни) H (водородни) врски. Во ДНК молекулите, тиминот (Т) се врзува за аденин (А) преку две водородни врски, со што се стабилизира хеликсната структура на ДНК. близок пар на водородни врски. Примарните и секундарните амини функционираат и како донатори и како акцептори на водородни врски, и тие лесно формираат водородни врски со водата. На пример, остатокот "i" може да формира водородни врски со остатоците "j-1" и "ј+1"; ова се нарекува широк пар на водородни врски. Ова се должи на послабите водородни врски во мразот во однос на течната вода, што значи дека молекулите во мразот се на поголемо меѓусебно растојание отколку во течната вода. Молекулите на јаглеродните хидрати и мастите се состојат од јаглеродни, водородни и кислородни атоми. Со други зборови, неутрализацијата е комбинација на водородни јони H и хидроксидни јони OH (или оксид јони O) при која се формира молекула на вода HO. Класа 2 ја следи истата шема почнувајќи со дво-остаточна петелка со крајни остатоци кои споделуваат две водородни врски. Трите полипептидни синџири се поврзани меѓусебе со водородни врски. Рибозниот патент е терцијарен РНК структурен елемент во кој две РНК вериги се држат заедно со водородни врски меѓу 2'OH групи на рибози кои се наоѓаат на различни вериги. Како резултат на тоа, врската N-H е понеполарна од врската O-H, а N-H...N водородната врска во амините е послаба од O-H...O водородната врска во алкохолите. Затоа, овие амини не можат да образуваат меѓумолекулски водородни врски. Некоњугираниот билирубин е нерастворлив во вода, поради интрамолекуларните водородни врски. Бројни форми на рибозен патент биле откриени, но најчестата форма вклучува четири водородни врски помеѓу 2'-OH групи од два соседни шеќери. 2'OH групата може да се однесува и како донор и како акцептор на водородна врска, што овозможува формирање на разгранети водородни врски со друга 2'OH група. Базниот пар A-T се формира со помош на две водородни врски, додека базниот пар C-G со помош на три водородни врски, помеѓу амино и карбонилните групи на комплементарните бази. После неколку обиди, тој направил модел со физички веројатни водородни врски. (Некои стрелки недостасуваат, бидејќи не биле идентификувани сите очекувани водородни врски. Интрамолекулските водородни врски придонесуваат за стабилноста на таквите молекули и за нивната структура.