Одговори кој филозоф кажал: „Битието е неподвижно, без зачеток и одмин“.
Хераклит. Платон. Парменид. Сократ.
A B C D
Пармедид сметал дека битието е неподвижно. И така, според Пармедид, битието постои, тоа е вечно, без почеток и крај, неделиво, неподвижно и еднородно, тоа е во секој сегмент едно и исто. Хераклит

Хераклит (грчки: Ηρακλειτος) бил антички, пред Сократовски филозоф од Ефес , познат е и како Мрачниот, некои го нарекуват и "филозоф на движењето и промената". Штом небитието не постои, тогаш следува уште еден неминовен заклучок: битието е неподвижно, т.е. Габите се неподвижно прицврстени за земјата и без хлорофил. Сам во светот, без Бога, напуштен и неповрзан со нешто како што е битието. Основен поим за него е битието, а основна поставка "битието е". Суштината и битието се поистоветуваат само во Бога, во смисла дека Бог е без суштина која би го ограничувала. Битието-по-себе е сета реалност, освен човекот, кој е битие-за-себе. За да се каже дека „битието е“, тоа е идентично со исказот „битието бидува“, т.е. Скот одговори: "Кој?" Филмот речиси целосно е составен од неподвижно фотографии. Хераклит, без разлика на неговите метафизички идеи на постојан развиток и вечно станиште, не создал никакви еволуциони концепции. Битието на поезијата, Рилке го поистоветувал со битието на човекот, изјавувајќи: „Песната е постоење“. Битието, според него, е деливо. Овој дијалектички процес на Хераклит, се случува со борбата на спротивностите и со нивното единство, и затоа Хераклит истакнува дека: 

Според Хераклит, основата и симболот на промените е огнот, најверојатно е дека Хераклит бил под влијание на источните учења, првенствено на Заратустра и од таму го зел огнот како симбол. филозоф и филолог Херман Дилс кој ги групира според абецедниот редослед на имињата на авторите кај кои се запазени хераклитовите фрагменти.Од фрагментите на Хераклит се гледа дека тој пишувал во стегнат, тежок и антитетичен стил во кој треба да се открива скриената хармонија. Можни се неколку одговори, но кој е вистинскиот?" Според Талер, во човекот постои спротивност меѓу две битија: битието на планер и битието на извршувач, а недостигот на самоконтрола е последица на доминацијата на битието на извршувач. Хегел во неговиот есеј „Кој мисли апстрактно?“ напишал дека тој не е филозоф кој размислува апстрактно, како човек од улица кој користи фиксни идеи, непроменливи идеи без идеја. И така битието постои. [29] Потенцијален доказ дека Гаус верувал во Бога, бидејќи неговите одговори по решавање на проблеми кои предходно го поразиле кажал: ". (84) Таа за себеси тврдела дека доживувала некакви визии, за време на кои стоела неподвижно, без здив, со отворени очи. Хераклит е против суеверието, баењето и празноверието, како и против многубоштвото. Да се мисли што е тоа битието може само ако човековата суштина се премислува како ек - систенција ("како отвореност за вистината на битието како дом на битието"). Пармедид сметал дека битието е неподвижно. И така, според Пармедид, битието постои, тоа е вечно, без почеток и крај, неделиво, неподвижно и еднородно, тоа е во секој сегмент едно и исто. Штом небитието не постои, тогаш следува уште еден неминовен заклучок: битието е неподвижно, т.е. Платон е првиот голем филозоф, кој го даде своето толкување на образованието. Аристотел е најпрочуениот ученик на Платон, и вториот филозоф од античкиот свет кој нуди оригинален мисловен систем. Габите се неподвижно прицврстени за земјата и без хлорофил. Во 387 п.н.е, Платон е познат по тоа што кажал дека мозокот е седиште на менталните процеси. Сам во светот, без Бога, напуштен и неповрзан со нешто како што е битието. Светителот му се јавил на епископот Платон и му кажал за своето тело и за сандакот каде се наоѓаат. Основен поим за него е битието, а основна поставка "битието е". Платон го споредувал водењето на град-држава со управување на кораб, и сметал дека крал кој е филозоф би управувал со еден "полис" како да е брод, и би го водел во најдобар правец. Суштината и битието се поистоветуваат само во Бога, во смисла дека Бог е без суштина која би го ограничувала. Битието-по-себе е сета реалност, освен човекот, кој е битие-за-себе. За да се каже дека „битието е“, тоа е идентично со исказот „битието бидува“, т.е. Скот одговори: "Кој?" Филмот речиси целосно е составен од неподвижно фотографии. Битието на поезијата, Рилке го поистоветувал со битието на човекот, изјавувајќи: „Песната е постоење“. Во Гетинген, Шулце станал ментор на идниот филозоф Артур Шопенхауер кого го посоветувал да се задржи на изучувањето на Платон и Кант. Битието, според него, е деливо. Можни се неколку одговори, но кој е вистинскиот?" Според Талер, во човекот постои спротивност меѓу две битија: битието на планер и битието на извршувач, а недостигот на самоконтрола е последица на доминацијата на битието на извршувач. Хегел во неговиот есеј „Кој мисли апстрактно?“ напишал дека тој не е филозоф кој размислува апстрактно, како човек од улица кој користи фиксни идеи, непроменливи идеи без идеја. Во овој тип на општество, како што е објаснува Платон, се жнеело без да се посее. И така битието постои. Американскиот филозоф Кен Вилбер го постави Шелинг, како еден од двајцата филозофи кои „по Платон, имаше најголемо влијание [ефект] на Западот“. Пармедид сметал дека битието е неподвижно. Понатаму, Парменид докажува дека битието не е создадено, т.е. Познатиот грчки филозоф Парменид (540 п.н.е. И така, според Пармедид, битието постои, тоа е вечно, без почеток и крај, неделиво, неподвижно и еднородно, тоа е во секој сегмент едно и исто. Штом небитието не постои, тогаш следува уште еден неминовен заклучок: битието е неподвижно, т.е. Габите се неподвижно прицврстени за земјата и без хлорофил. Парменид

Парменид (околу 504 год. Сам во светот, без Бога, напуштен и неповрзан со нешто како што е битието. Основен поим за него е битието, а основна поставка "битието е". Парменид (500 п.н.е.) Суштината и битието се поистоветуваат само во Бога, во смисла дека Бог е без суштина која би го ограничувала. Битието-по-себе е сета реалност, освен човекот, кој е битие-за-себе. За да се каже дека „битието е“, тоа е идентично со исказот „битието бидува“, т.е. Скот одговори: "Кој?" Од друга страна, Парменид (ок. Филмот речиси целосно е составен од неподвижно фотографии. Битието на поезијата, Рилке го поистоветувал со битието на човекот, изјавувајќи: „Песната е постоење“. Битието, според него, е деливо. Можни се неколку одговори, но кој е вистинскиот?" Според Талер, во човекот постои спротивност меѓу две битија: битието на планер и битието на извршувач, а недостигот на самоконтрола е последица на доминацијата на битието на извршувач. Хегел во неговиот есеј „Кој мисли апстрактно?“ напишал дека тој не е филозоф кој размислува апстрактно, како човек од улица кој користи фиксни идеи, непроменливи идеи без идеја. од Елеја, бил ученик на Парменид. И така битието постои. Претставници на елејската школа се: Ксенофан, Парменид и Зенон. [29] Потенцијален доказ дека Гаус верувал во Бога, бидејќи неговите одговори по решавање на проблеми кои предходно го поразиле кажал: ". Пармедид сметал дека битието е неподвижно. И така, според Пармедид, битието постои, тоа е вечно, без почеток и крај, неделиво, неподвижно и еднородно, тоа е во секој сегмент едно и исто. Штом небитието не постои, тогаш следува уште еден неминовен заклучок: битието е неподвижно, т.е. Во "Облаци", го напаѓа филозоф Сократ. Габите се неподвижно прицврстени за земјата и без хлорофил. Првиот голем филозоф во историјата чија мисла отвора пат за првите филозофски системи е Сократ. Сократов метод

Сократика е метод на учење прво применуван од страна на атинскиот филозоф Сократ (470 п.н.е. Сам во светот, без Бога, напуштен и неповрзан со нешто како што е битието. Грчкиот филозоф Сократ разликата во управувањето помеѓу управувањето со приватните и јавните работи ја гледал единствено во нивниот обем. Основен поим за него е битието, а основна поставка "битието е". Суштината и битието се поистоветуваат само во Бога, во смисла дека Бог е без суштина која би го ограничувала. Битието-по-себе е сета реалност, освен човекот, кој е битие-за-себе. е старогрчки филозоф, математичар, ученик на Сократ, автор на филозофски дијалози, основач на Академијата во Атина, првата институција за високо образование во Западниот свет. Сократ Лафазановски

Сократ Лафазановски (Роден е на во с. ) За да се каже дека „битието е“, тоа е идентично со исказот „битието бидува“, т.е. Скот одговори: "Кој?" Во периодот 500-400 година п.н.е., спартанците во рамките на воената обука имале и танц, а грчкиот филозоф Сократ тврдел дека „Најдобриот танчер е и воедно најдобриот војник“. Оттука Сократ заклучува дека и владетел кој донесол закон кој не му е во полза, "не" е владетел. Филмот речиси целосно е составен од неподвижно фотографии. Битието на поезијата, Рилке го поистоветувал со битието на човекот, изјавувајќи: „Песната е постоење“. Битието, според него, е деливо. Можни се неколку одговори, но кој е вистинскиот?" Според Талер, во човекот постои спротивност меѓу две битија: битието на планер и битието на извршувач, а недостигот на самоконтрола е последица на доминацијата на битието на извршувач. Хегел во неговиот есеј „Кој мисли апстрактно?“ напишал дека тој не е филозоф кој размислува апстрактно, како човек од улица кој користи фиксни идеи, непроменливи идеи без идеја. И така битието постои.