Во времето на кој император христијанството станало рамноправна религија во Римската држава?
Теодосиј I. Гај Јулиј Цезар. Константин I Велики. Тибериј.
A B C D
До 391 година, во времето на владеење на императорот Теодосиј I, христијанството станало најраспространета религија во Римската империја. До 391 година, во времето на владеење на императорот Теодосиј I, христијанството станало најраспространета религија во Римската империја. До 391 година, во времето на владеење на императорот Теодосиј I, христијанството станало најраспространета религија во Римската империја. До 391 година, во времето на владеење на императорот Теодосиј I, христијанството станало најраспространета религија во Римската империја. Во времето на Теодосиј I (379-395), христијанството станала официјална државна религија на империјата. Така Теодосиј конечно христијанството го прогласил за официјална религија на Римската Империја. Откако Христијанството станало државна религија на Римската Империја, нејзините цереви ја задржале контролата врз новата религија. Во текот на неговото владеење, христијанството станало доминантна религија во Римската Империја, а со ова тој станал и првиот христијански император, кој од страна на денешната Православна црква се смета за светец. Христијанството станало официјална религија во Ерменија во периодот помеѓу 301 и 314 година, време кога христијанството било нелегално во Римската империја. За време на владеењето на Теодосиј I (владеел 379–395), христијанството станало официјална државна религија на империјата и другите религии како римскиот политеизам биле прогонети. После признавањето на христијанството во Римската Империја, за време на владеењето на Константин Велики, и неговото прифаќање како официјална државна религија за време на Теодосиј I, христијанската уметност почнала да се менува. Како и многу други градови во Анадолија, христијанството пристигнало во времето на Константин Велики која оваа религија била прогласена за официјална религија на Римската империја. Теодосиј I

Теодосиј I (латински: "Flavius ​​Theodosius", грчки: "Θεοδόσιος Α" '), познат како Теодосиј Велики, бил римски император во периодот од 379 до 395 година. Неговиот син, Флавиј Теодосиј бил прогласен за император на Источната Римска империја во 379 како Теодосиј I и за кратко ја обединил Римската империја (394-395) по победата над узурпаторот Евгениј. Царот Константин Велики (IV век) го озаконил христијанството а Теодосиј I го прогласил за официјална религија на Римското Царство при крајот на истиот век. се вратил во римската држава и повторно се прогласил за император. Династијата на Теодосиј е поврзана со Валентинијановата династија откако Теодосиј I се оженил за Гала, ќерка на Валентинијан I. Последниот император на Запад, кој припаѓал на династијата бил синот на Гала Плацидија, Валентинијан III, додека пак последниот император на Исток бил Маркијан, зет на Теодосиј II. Тој бил изграден од страна на римскиот император Теодосиј I во текот на 4 век. Со Миланскиот едикт од 325 година христијанството било прогласено за официјална религија во Римската империја. Во 496 година Хлодвиг и неговото семејство се покрстило и христијанството станало официјална религија помеѓу Франките. Во функција на поефективно менаџирање на готскиот проблем, западниот император Грацијан (367–383) за нов источен император го назначил Теодосиј I (379–395). Доцна во векот, христијанството станало официјална државна религија, а старата паганска култура на империјата полека почнала да исчезнува. Христијанство во Зелениот ’Рт

Христијанството во Зелениот ’Рт е најголема религија во оваа островска држава. Ерменија станала првата држава која го примила христијанството како официјална религија во 301 година. Ерменија станала првата држава која го примила христијанството како официјална религија во 301 година. Гај Јулиј Цезар Монако го вклучил во составот на Римската Империја. Гај Јулиј Цезар Монако го вклучил во составот на Римската империја. До 391 година, во времето на владеење на императорот Теодосиј I, христијанството станало најраспространета религија во Римската империја. До 391 година, во времето на владеење на императорот Теодосиј I, христијанството станало најраспространета религија во Римската империја. До 391 година, во времето на владеење на императорот Теодосиј I, христијанството станало најраспространета религија во Римската империја. До 391 година, во времето на владеење на императорот Теодосиј I, христијанството станало најраспространета религија во Римската империја. Гај Јулиј Цезар во 29-28 година п.н.е. Гај Јулиј Цезар

Гај Јулиј Цезар (на латински: C•IVLIVS•C•F•C•N•CAESAR) (12 или 13 јули 100 п.н.е. биле подчинети од страна на Гај Јулиј Цезар. биле подчинети од страна на Гај Јулиј Цезар. Откако Христијанството станало државна религија на Римската Империја, нејзините цереви ја задржале контролата врз новата религија. Познат е и како "Гај Јулиј Цезар Германик". Аврелија се омажила за преторот Гај Јулиј Цезар. како Гај Октавијан, а подоцна бил познат како Гај Јулиј Цезар Октавијан. Во текот на неговото владеење, христијанството станало доминантна религија во Римската Империја, а со ова тој станал и првиот христијански император, кој од страна на денешната Православна црква се смета за светец. Неговата големина била споредувана со онаа на Гај Јулиј Цезар. Христијанството станало официјална религија во Ерменија во периодот помеѓу 301 и 314 година, време кога христијанството било нелегално во Римската империја. Историјата на францускиот јазик започнува со инвазијата на римската војска под водство на Гај Јулиј Цезар врз Галија во 59 година пред И.Х. Римскиот државник Гај Јулиј Цезар ги покорил Галите во 1 век п.н.е. Сикамбрите се појавиле во историјата околу 55 пне, за време на освојувањето на Галија од Гај Јулиј Цезар и неговото ширење на Римската империја. Касиј е познат како еден од убијците на Гај Јулиј Цезар. п.н.е, била премината од Гај Јулиј Цезар по неговите освојувања во Галија, а преминувањето на реката го означува почетокот на граѓанската војна во римската република. Јулијанскиот календар го вовел римскиот цар Гај Јулиј Цезар 46 пр. Коначно, во 44 п.н.е., после убиството на Гај Јулиј Цезар ја снемало религиозната позадина. Претворањето на називот "цезар" во титула траело речиси цел век - од смртта на Гај Јулиј Цезар во 44 година п.н.е. До 391 година, во времето на владеење на императорот Теодосиј I, христијанството станало најраспространета религија во Римската империја. До 391 година, во времето на владеење на императорот Теодосиј I, христијанството станало најраспространета религија во Римската империја. До 391 година, во времето на владеење на императорот Теодосиј I, христијанството станало најраспространета религија во Римската империја. До 391 година, во времето на владеење на императорот Теодосиј I, христијанството станало најраспространета религија во Римската империја. Како и многу други градови во Анадолија, христијанството пристигнало во времето на Константин Велики која оваа религија била прогласена за официјална религија на Римската империја. Константин I и христијанството

Римскиот император Константин Велики го прифатил христијанството по неговата победа во Битката на Милвианскиот мост во 312 година. Откако Христијанството станало државна религија на Римската Империја, нејзините цереви ја задржале контролата врз новата религија. После признавањето на христијанството во Римската Империја, за време на владеењето на Константин Велики, и неговото прифаќање како официјална државна религија за време на Теодосиј I, христијанската уметност почнала да се менува. Во текот на неговото владеење, христијанството станало доминантна религија во Римската Империја, а со ова тој станал и првиот христијански император, кој од страна на денешната Православна црква се смета за светец. Христијанството станало официјална религија во Ерменија во периодот помеѓу 301 и 314 година, време кога христијанството било нелегално во Римската империја. Неговиот наследник, Константин I Велики бил прв император кој барал простор за изградба на новата престолнина. Во рамките на Римската империја, почетокот на 4 век бил одбележан од Константин Велики, првиот римски император кој се преобратил во христијанство. Овој обичај кој започнал во текот на прогонувањата на христијаните продолжува и со неговата легализација и неговото воведување како државна религија во Римската империја од страна на Константин I Велики. Константин I Велики по признавањето на христијанството во империјата го свикал Првиот вслеленски собор. Нивната положба драстично се влошила во периодот кога христијанството било признаено за официјална религија во Византија од страна на Константин I Велики по укажениот Милански едикт. Била изградена во 4 век во времето на Константин I Велики. Изградбата на оваа црква најверојатно се случила со одобрување на римскиот император Константин I Велики кој често престојувал во градот. Царот Константин Велики (IV век) го озаконил христијанството а Теодосиј I го прогласил за официјална религија на Римското Царство при крајот на истиот век. Била сопруга на римскиот император Констанциј I Хлор и мајка на императорот Константин Велики. Се смета дека базиликата била изградена во времето на Константин I Велики. Константин Велики има голема улога во историјата на христијанството. Константин Велики има голема улога во историјата на христијанството. Во времето на Теодосиј I (379-395), христијанството станала официјална државна религија на империјата. Константин станал првиот христијански император кој лично ја прифатил новата религија. Константин станал првиот христијански император кој лично ја прифатил новата религија. До 391 година, во времето на владеење на императорот Теодосиј I, христијанството станало најраспространета религија во Римската империја. До 391 година, во времето на владеење на императорот Теодосиј I, христијанството станало најраспространета религија во Римската империја. До 391 година, во времето на владеење на императорот Теодосиј I, христијанството станало најраспространета религија во Римската империја. До 391 година, во времето на владеење на императорот Теодосиј I, христијанството станало најраспространета религија во Римската империја. Откако Христијанството станало државна религија на Римската Империја, нејзините цереви ја задржале контролата врз новата религија. Во текот на неговото владеење, христијанството станало доминантна религија во Римската Империја, а со ова тој станал и првиот христијански император, кој од страна на денешната Православна црква се смета за светец. Христијанството станало официјална религија во Ерменија во периодот помеѓу 301 и 314 година, време кога христијанството било нелегално во Римската империја. Како и многу други градови во Анадолија, христијанството пристигнало во времето на Константин Велики која оваа религија била прогласена за официјална религија на Римската империја. се вратил во римската држава и повторно се прогласил за император. Така Теодосиј конечно христијанството го прогласил за официјална религија на Римската Империја. Со Миланскиот едикт од 325 година христијанството било прогласено за официјална религија во Римската империја. Во 496 година Хлодвиг и неговото семејство се покрстило и христијанството станало официјална религија помеѓу Франките. Доцна во векот, христијанството станало официјална државна религија, а старата паганска култура на империјата полека почнала да исчезнува. Христијанство во Зелениот ’Рт

Христијанството во Зелениот ’Рт е најголема религија во оваа островска држава. Ерменија станала првата држава која го примила христијанството како официјална религија во 301 година. Ерменија станала првата држава која го примила христијанството како официјална религија во 301 година. Во 327 година, во Грузија било воведено христијанството како основна религија, по примерот на Ерменија која е првата држава која го воведува христијанството. Постојат разни причини за ова, една од нив е дека ранохристијанските црковни отци биле против музиката во театарот, фестивалите и паганските религии и ја забранале веднаш штом христијанството станало официјална религија на Римската империја. Во времето на Теодосиј I (379-395), христијанството станала официјална државна религија на империјата. Новиот император Галиен издал налог за толерантност кон новата религија и на христијанството му дал законски статус. Иако христијанството станало доминантна религија, царот не се откажал веднаш од старите традиции и не се мешал во активностите на свештениците. Оваа револуција во стилот се појавила непосредно пред периодот во кој Римската држава го прифатила христијанството, што пак довело до крај на големите религиозни скулптури. Со текот на времето, римската држава сè повеќе слабеела. Милански едикт, со кое христијанската вера се прогласила за рамноправна религија во империјата. Милански едикт, со кое христијанската вера се прогласила за рамноправна религија во империјата.