Масата на еден атом, пред сѐ, зависи од:
масата на протоните и неутроните во атомот. масата на електроните и протоните во атомот. масата на протоните во атомот. масата на електроните во атомот.
A B C D
Масата на нуклеоние помала од сумата на индивидуалните маси на неутроните и протоните, кои што ја формираат. Неутроните се електрично неутралени, но придонесот за масата на јадрото е речиси во иста мера како и протоните. Бидејќи поголемиот дел од масата на обичните предмети е лоцирана во протоните и неутроните, конвертирањето на целата енергија од нормалната материја во повеќе корисна енергија бара протоните и неутроните да се конвертираат во полесни честички, или честички кои не содржаат маса на мирување. Меѓутоа, ова поле е одговорно за само многу мал дел од масата на други видови честички како протоните и неутроните, додека најголемиот дел од масата ја добиваат од глуоните што ги врзуваат кварковите. Масата на W, W, и Z-бозоните е многу поголема од онаа на протоните и неутроните, предизвикувајќи го слабото замодејство кое има вијание на куси растојанија. Атомското јадро исто така може да има спин,но протоните и неутроните се потешки од електроните (околу 1836 пати), и магнетниот диполен момент е непропорционален со масата. Висината на ногалките зависи од намената на масата. Преку мерењето на масата на различни атомски јадра и вадејќи ја од неа вкупната маса на протоните и неутроните како единки, се добива точната сврзувачка енергија која ја има во атомското јадро. Протонот носи позитивен нето полнеж и неутронот носи нула нето задолжен; масата на протонот е само околу 0,13% помалку од масата на неутроните. Хемискиот состав на белото џуџе зависи од масата. Измерените дефекти на масата на изотопите се запишуваат како дефекти на масата на неговите неутрални атом, најчесто во MeV. Единицата за атомска маса (1 u) се дефинира како 1/12 од масата на атомот на C. Атомската маса на атом на H (протон+електрон) е 1.007825 "u", па секој нуклеон од C изгубил просечно 0.8% од масата како енергија на сврување. Со ова заемодејство се обезбедува стабилната состојба на обичната материја, бидејќи ги обединува кварковите во елементарните честички во хадронски честички како што се протоните и неутроните, најголемите составни делови од масата на обичната материја. Атомот на хелиум има околу четири пати поголема маса од водороден атом, па составот се менува кога е опишан како дел од масата што ја придонесуваат различни атоми. Масата на е околу 3.8 пати поголема од масата на еден протон. Неутроните и протоните се подеднакво засегнати од јадрената сила. Моделот на јадрен слој, воведен во доцните 1960-ти, искажа дека протоните и неутроните формираат слоеви во јадрото, нешто слично на електроните кои формираат електронски обвивки во атомот. Тој сфатил дека масата на еден атом на хелиум е помала од масата на четири атоми на водород и дека еднаквост на масата и енергијатана Ајнштајн имплицира дека комбинацијата од 4 H → Тој ќе може да ослободи доволна количина на енергија за да направи ѕвездите да светат милијарда години. Што од ова ќе се случи прво, зависи од масата на ѕвездата. Слоевите за протоните и неутроните се независни едни од други. Единицата за атомска маса, 1 грам поделен со Авогадровиот број ја дава приближно масата на водороден атом, што е главо масата на протонот. Стабилни хадрони се протоните и неутроните врзани во атомското јадро. Ако масата на остатокот од ѕвездата е доволно голема, дегенеративниот притисок на неутроните е недоволен да предизвика колапс. Во таков систем, масата е непроменливa, а тоа зависи од вкупната енергија на системот. Исто така и мерења на односот меѓу полнежот и масата, а следствено и на импулсот на протоните, биле изведувани. Висината на ногалките зависи од намената на масата. Хемискиот состав на белото џуџе зависи од масата. Измерените дефекти на масата на изотопите се запишуваат како дефекти на масата на неговите неутрални атом, најчесто во MeV. Атомското јадро исто така може да има спин,но протоните и неутроните се потешки од електроните (околу 1836 пати), и магнетниот диполен момент е непропорционален со масата. Во еден атом, електроните кружат околу јадро од протони и неутрони. Заради тоа што од електроните зависи на кој начин еден атом се однесува во однос на другите атоми, тие имаат фундаментална улога во хемија. Единицата за атомска маса (1 u) се дефинира како 1/12 од масата на атомот на C. Атомската маса на атом на H (протон+електрон) е 1.007825 "u", па секој нуклеон од C изгубил просечно 0.8% од масата како енергија на сврување. Атомот на хелиум има околу четири пати поголема маса од водороден атом, па составот се менува кога е опишан како дел од масата што ја придонесуваат различни атоми. Масата на нуклеоние помала од сумата на индивидуалните маси на неутроните и протоните, кои што ја формираат. Масата на е околу 3.8 пати поголема од масата на еден протон. Тој сфатил дека масата на еден атом на хелиум е помала од масата на четири атоми на водород и дека еднаквост на масата и енергијатана Ајнштајн имплицира дека комбинацијата од 4 H → Тој ќе може да ослободи доволна количина на енергија за да направи ѕвездите да светат милијарда години. Што од ова ќе се случи прво, зависи од масата на ѕвездата. Според тоа, дефектот на масата на јадрото Δ"m" е разлика меѓу збирот на масите на слободните протони и неутрони (масата на електроните е занемарливо мала, но може да се вклучи во збирот) и масата на јадрото. Единицата за атомска маса, 1 грам поделен со Авогадровиот број ја дава приближно масата на водороден атом, што е главо масата на протонот. Неутроните се електрично неутралени, но придонесот за масата на јадрото е речиси во иста мера како и протоните. Моделот на јадрен слој, воведен во доцните 1960-ти, искажа дека протоните и неутроните формираат слоеви во јадрото, нешто слично на електроните кои формираат електронски обвивки во атомот. Во таков систем, масата е непроменливa, а тоа зависи од вкупната енергија на системот. Исто така и мерења на односот меѓу полнежот и масата, а следствено и на импулсот на протоните, биле изведувани. Електроните на атомот комуницираат со парови. Најпознати преносители на електричниот полнеж се електроните и протоните. Меѓутоа, ова поле е одговорно за само многу мал дел од масата на други видови честички како протоните и неутроните, додека најголемиот дел од масата ја добиваат од глуоните што ги врзуваат кварковите. Кои хемиски елемент го претставува атомот се определува според бројот на протоните во јадрото; на неутрален атом ќе имаат еднаков број на електрони кои орбитираат околу јадрото. Во атомот електроните се во пар така што со еден спин нагоре а другиот надоле се неутрализира ефектот на спинот на атомот во целост. Ова зрачење се нарекува синхотрона светлина и зависи диркетно од масата на честичката која се забрзува. Од друга страна, пак, доколку темната материја има повеќе компоненти, тогаш масата на хигсиното зависи од релевантни повеќезначни распределбени функции, со што се намалува масата на хигсината. Висината на ногалките зависи од намената на масата. Хемискиот состав на белото џуџе зависи од масата. Измерените дефекти на масата на изотопите се запишуваат како дефекти на масата на неговите неутрални атом, најчесто во MeV. Единицата за атомска маса (1 u) се дефинира како 1/12 од масата на атомот на C. Атомската маса на атом на H (протон+електрон) е 1.007825 "u", па секој нуклеон од C изгубил просечно 0.8% од масата како енергија на сврување. Атомот на хелиум има околу четири пати поголема маса од водороден атом, па составот се менува кога е опишан како дел од масата што ја придонесуваат различни атоми. Масата на е околу 3.8 пати поголема од масата на еден протон. Што од ова ќе се случи прво, зависи од масата на ѕвездата. Масата на нуклеоние помала од сумата на индивидуалните маси на неутроните и протоните, кои што ја формираат. Единицата за атомска маса, 1 грам поделен со Авогадровиот број ја дава приближно масата на водороден атом, што е главо масата на протонот. Тој сфатил дека масата на еден атом на хелиум е помала од масата на четири атоми на водород и дека еднаквост на масата и енергијатана Ајнштајн имплицира дека комбинацијата од 4 H → Тој ќе може да ослободи доволна количина на енергија за да направи ѕвездите да светат милијарда години. Во таков систем, масата е непроменливa, а тоа зависи од вкупната енергија на системот. Кои хемиски елемент го претставува атомот се определува според бројот на протоните во јадрото; на неутрален атом ќе имаат еднаков број на електрони кои орбитираат околу јадрото. Неутроните се електрично неутралени, но придонесот за масата на јадрото е речиси во иста мера како и протоните. Од друга страна, пак, доколку темната материја има повеќе компоненти, тогаш масата на хигсиното зависи од релевантни повеќезначни распределбени функции, со што се намалува масата на хигсината. Меѓутоа, ова поле е одговорно за само многу мал дел од масата на други видови честички како протоните и неутроните, додека најголемиот дел од масата ја добиваат од глуоните што ги врзуваат кварковите. Исто така и мерења на односот меѓу полнежот и масата, а следствено и на импулсот на протоните, биле изведувани. Масата на фотонот во теоријата на струни зависи од енергијата на модалитетот на струната која го претставува фотонот. Ова зрачење се нарекува синхотрона светлина и зависи диркетно од масата на честичката која се забрзува. Еднаквост на масата и енергијата

Во физиката, еднаквоста на масата и енергијата претставува концепт формулиран од Алберт Ајнштајн каде што масата на објектот или на еден систем е еднаква на нејзината енергетска вредност. Масата на Ерида е околу 0,27% од масата на Земјата. Таа се дефинира како 1/12 од апсолутната маса на атомот на јаглерод C. Ако со "m" се означи апсолутната маса на атомот на јаглеродот, според претходната дефиниција имаме:

Приближно толкава е и масата на еден нуклид (протон или неутрон). Видови радиоактивен распад:


Распадната енергија е разликата во масата "dm" помеѓу првичниот и вторичниот атом и честички. Масата на ѕвездата е еднаква на 1,11 од масата на Сонцето. Истиот се состои од маса "m", која дејствува со единствена сила, "F", која ја привлекува масата во насока на точката "x"=0 и зависи само од местоположбата на масата во "x" и постојаната "k". Масата на фотоните битно се разликува од масата на микроскопските тела. Висината на ногалките зависи од намената на масата. Хемискиот состав на белото џуџе зависи од масата. Измерените дефекти на масата на изотопите се запишуваат како дефекти на масата на неговите неутрални атом, најчесто во MeV. Заради тоа што од електроните зависи на кој начин еден атом се однесува во однос на другите атоми, тие имаат фундаментална улога во хемија. Единицата за атомска маса (1 u) се дефинира како 1/12 од масата на атомот на C. Атомската маса на атом на H (протон+електрон) е 1.007825 "u", па секој нуклеон од C изгубил просечно 0.8% од масата како енергија на сврување. Атомот на хелиум има околу четири пати поголема маса од водороден атом, па составот се менува кога е опишан како дел од масата што ја придонесуваат различни атоми. Масата на е околу 3.8 пати поголема од масата на еден протон. Во еден атом, електроните кружат околу јадро од протони и неутрони. Што од ова ќе се случи прво, зависи од масата на ѕвездата. Единицата за атомска маса, 1 грам поделен со Авогадровиот број ја дава приближно масата на водороден атом, што е главо масата на протонот. Тој сфатил дека масата на еден атом на хелиум е помала од масата на четири атоми на водород и дека еднаквост на масата и енергијатана Ајнштајн имплицира дека комбинацијата од 4 H → Тој ќе може да ослободи доволна количина на енергија за да направи ѕвездите да светат милијарда години. Во таков систем, масата е непроменливa, а тоа зависи од вкупната енергија на системот. Електроните на атомот комуницираат со парови. Според тоа, дефектот на масата на јадрото Δ"m" е разлика меѓу збирот на масите на слободните протони и неутрони (масата на електроните е занемарливо мала, но може да се вклучи во збирот) и масата на јадрото. Во атомот електроните се во пар така што со еден спин нагоре а другиот надоле се неутрализира ефектот на спинот на атомот во целост. Од друга страна, пак, доколку темната материја има повеќе компоненти, тогаш масата на хигсиното зависи од релевантни повеќезначни распределбени функции, со што се намалува масата на хигсината. Масата на фотонот во теоријата на струни зависи од енергијата на модалитетот на струната која го претставува фотонот. Ова зрачење се нарекува синхотрона светлина и зависи диркетно од масата на честичката која се забрзува. Масата, брзината, моментумот и енергијата на електроните биле мерени на различни начини во тие експерименти, сите од нив потврдувајќи ја релативноста. Еднаквост на масата и енергијата

Во физиката, еднаквоста на масата и енергијата претставува концепт формулиран од Алберт Ајнштајн каде што масата на објектот или на еден систем е еднаква на нејзината енергетска вредност. Масата на Ерида е околу 0,27% од масата на Земјата. Атомска орбитала

Атомска орбитала е математичка функција која го опишува брановидното однесување на електроните во еден атом. Атомот на азот на еден амид има слободен пар на електрони што се делокализирани со π-електроните од карбонилната група. Таа се дефинира како 1/12 од апсолутната маса на атомот на јаглерод C. Ако со "m" се означи апсолутната маса на атомот на јаглеродот, според претходната дефиниција имаме:

Приближно толкава е и масата на еден нуклид (протон или неутрон). Видови радиоактивен распад:


Распадната енергија е разликата во масата "dm" помеѓу првичниот и вторичниот атом и честички.