Mbi trupin me masë m = 6 kg vepron forcë F = 3 N dhe trupi bën lëvizje drejtvizore:
të njëtrajtëshme me shpejtësi konstante . njëtrajtësisht të nxituar me nxitim njëtrajtësisht të nxituar me nxitim njëtrajtësisht të ngadalsuar me nxitim
A B C D
Në mekanikës klasike, për një trup me masë konstante, përshpejtimi i trupit është proporcional me forcën rezultante që vepron mbi të (Shikoni Ligjin e dytë të Njutonit):
ku F është forca rezultante që vepron mbi trupin,"m" është masa e trupit, dhe a është nxitimi is saj. Ligji i parë i Njutonit pohon se objekti vazhdon të lëvizë me shpejtësi konstante nëse mbi të nuk vepron një forcë e jashtme ose "forcë rezultante". Kështu, asnjë forcë nuk është e nevojshme për të mbajtur gjylen në lëvizje me shpejtësi konstante përpara. Kështu, asnjë forcë nuk është e nevojshme për të mbajtur gjylen në lëvizje me shpejtësi konstante përpara. Nga graviteti një forcë "F = m g" ushtrohet mbi masën (duke marrë parasysh se "g" është konstante). Pra, ligji i parë kundërshton idenë intuitive të Aristotelit se një forcë rezultante është e nevojshme për të mbajtur një objekt në lëvizje me shpejtësi konstante. Në sistemin SI forca është madhësi e nxjerrë, njësia e saj matëse quhet Njuton, shënohet me simbolin N.

Toka ushtron forcë prej 9,81 N mbi një trup me masë 1 kg, që ndodhet në nivelin e detit. Ato lëvizin me një shpejtësi konstante prej 3X 10 ne fuqi 8 m/s. Ata fluturojnë nëpër ajër me një shpejtësi konstante duke lëvizur krahët e tyre lart dhe poshtë (zakonisht me disa lëvizje të përparme). Po të tejkalohet kjo vlerë F, trupi fillon të lëvizë dhe lëvizja mund të mbahet me një forcë F me një intensitet më të vogël se F. Forca F quhet forca e fërkimit dinamik [F >F]. Kur fluturon nga degët e
pemëve demonstron shpejtësi dhe shkathtësi
mahnitëse, rrëshqet dhe gjarpëron midis
degëve dhe shkurreve derisa arrin në apësirën
pa pengesa nga ku mund të largohet me shpejtësi
me lëvizje drejtvizore të fuqishme. Meshkujt peshojnë ndërmjet 3 dhe pak mbi 4 kg, pesha e një femre deri në 6 kg. Shembulli më i thjeshtë është lëvizja drejtvizore e trupit gjatë veprimit të forcës konstante, e cila vepron në drejtimin e lëvizjes së trupit. Rrotullimi mund të spjegohet edhe si një gjë që vë në lëvizje trupin duke e rrotulluar dhe me një forcë rrotulluese. Kjo implikon se duhet më shumë forcë për të nxituar trupin me të njëjtën sasi në krahsim me një shpejtësi më të vogël. Ligji i dytë i Njutonit mund të formulohet për të pohuar se një objekt me një masë konstante do të përshpejtojhet në proporcion të drejtë me forcën e plotë që vepron mbi të dhe në proporcion të zhdrejtë me masën e tij, ky ligj është një përafrim që prishet kur trupi i afrohet shpejtësisë së dritës. Mbi ngarkesat në lëvizje vepron një forcë , e quajtur forca e Lorencit, kur një fushë magnetike është e pranishme e cila nuk është paralelle me levizjen e tyre. Projektili kryen lëvizje, horizontale me shpejtësi konstante, përderisa intensifikohet shpejtësia e konstantes vertikale, me një kënd të caktuar mes drejtimit horizontal dhe vertikal; me çka rezulton me një lakore grafike të përthyer. Era e Vardarit fryen me një shpejtësi mesatare prej 6 m në sekondë. Në këtë rast pas çdo shkurtimi vihet pikë; 
Njësitë që tregojnë masë: 10 cm, 30 m, 70 km, 2 m, 3 m, 20 gr, 40 kg, 56 kv, etj. Megjithatë, kur fërkimi kinetik merret në konsideratë është e qartë se nuk ka forcë rezultante që shkakton lëvizje me shpejtësi të vazhdueshme . Megjithatë, kur fërkimi kinetik merret në konsideratë është e qartë se nuk ka forcë rezultante që shkakton lëvizje me shpejtësi të vazhdueshme . Le të imagjinojmë një aeroplan që fluturon horizentalisht me shpejtësi konstante. Lëvizja e preferuar inerciale lidhet me gjeometrinë e hapësirës dhe kohës : në një sistem standard reference të mekanikës klasike, objektet në lëvizje të lirë lëvizin në vijë të drejtë me shpejtësi konstante. Prandaj, trupi me masë më të vogël rrotullohet rreth trupit me masë më të madhe. Në mekanikës klasike, për një trup me masë konstante, përshpejtimi i trupit është proporcional me forcën rezultante që vepron mbi të (Shikoni Ligjin e dytë të Njutonit):
ku F është forca rezultante që vepron mbi trupin,"m" është masa e trupit, dhe a është nxitimi is saj. Ekuacionet që vlejnë për trupat në lëvizje drejtvizore (në një dimension), me nxitim konstant janë të dhëna më poshtë . Në sistemin SI forca është madhësi e nxjerrë, njësia e saj matëse quhet Njuton, shënohet me simbolin N.

Toka ushtron forcë prej 9,81 N mbi një trup me masë 1 kg, që ndodhet në nivelin e detit. Kjo implikon se duhet më shumë forcë për të nxituar trupin me të njëjtën sasi në krahsim me një shpejtësi më të vogël. Po të tejkalohet kjo vlerë F, trupi fillon të lëvizë dhe lëvizja mund të mbahet me një forcë F me një intensitet më të vogël se F. Forca F quhet forca e fërkimit dinamik [F >F]. Ekuacionet e mëposhtme përshkruajnë lëvizjen drejtvizore me nxitim të pandryshueshëm këto ekuacione shkruhen në formën e mëposhtme :

Duke zëvendësuar (1) tek (2), marrim (3), (4) dhe (5). Meshkujt peshojnë ndërmjet 3 dhe pak mbi 4 kg, pesha e një femre deri në 6 kg. Pra forca rezultante e zbatuar mbi trupin prodhon një nxitim në përpjestim të drejtë me masën e trupit. Rrotullimi mund të spjegohet edhe si një gjë që vë në lëvizje trupin duke e rrotulluar dhe me një forcë rrotulluese. Si përfundim ai tha se, gjate rënies se lire, te gjithë trupat lëvizin me te njëjtin nxitim, atë te rënies se lire qe shënohet me marrëveshje international me shkronjën g. Pra rënia e lire është një lëvizje njëtrajtësisht e ndryshuar ( e përshpejtuar dhe e ngadalsuar ) ku nxitimi është gjithmonë 9,8 m/s². Ligji i dytë i Njutonit jep lidhjen midis forcës F të ushtruar mbi një trup me masë "m" me nxitim a:

Për më tepër, masa lidh sasinë e lëvizjes (vrullin) p e një trupi me shpejtësinë e tij v:
si dhe energjinë kinetike të trupit "E" me shpejtësinë e tij:

Në relativitetin special, masa relativistike është një formalizëm që merr parasysh efektet relativistike duke shpjeguar se masa rritet me rritjen e shpejtësisë. Nga graviteti një forcë "F = m g" ushtrohet mbi masën (duke marrë parasysh se "g" është konstante). Mbi ngarkesat në lëvizje vepron një forcë , e quajtur forca e Lorencit, kur një fushë magnetike është e pranishme e cila nuk është paralelle me levizjen e tyre. Madhësia e këtillë quhet nxitim ose akceleracion dhe shënohet me simbolin a. Nxitimi i lëvizjes njëtrajtësisht të ndryshuar matet me ndryshimin e shpejtësisë në intervale të caktuara kohore. Në këtë rast pas çdo shkurtimi vihet pikë; 
Njësitë që tregojnë masë: 10 cm, 30 m, 70 km, 2 m, 3 m, 20 gr, 40 kg, 56 kv, etj. Prandaj, trupi me masë më të vogël rrotullohet rreth trupit me masë më të madhe. Fenomeni shpegohet me faktin se mbi trupat që janë në prehje vepron një forcë rezultante zero. Pesha : prej 2,4 kg do 3,25 kg 

Koka : proporcionalisht me trupin, është me kaçurotë (kapelë-qubë). Rrotullimi mund të spjegohet edhe si një gjë që vë në lëvizje trupin duke e rrotulluar dhe me një forcë rrotulluese e cila dirigjohet nga bishti. Elefantët  bushit afrikan janë speciet më të mëdha, me meshkuj që zakonisht janë 3,20 m (10,50 ft) gjatë në shpatull dhe 6,000 kg (13,200 lb) ndërsa femrat qëndrojnë 2,60 m lart në shpatull me një masë trupore prej 3,000 kg 6,600 lb). Kjo zgjedhje eliminon nevojën për të analizuar forcën që vepron mbi trupin. 3.LLogaritja e F (n)=(p-1)(q-1). Ligji i parë i Njutonit pohon se objekti vazhdon të lëvizë me shpejtësi konstante nëse mbi të nuk vepron një forcë e jashtme ose "forcë rezultante". nese nje trup me mase m vepron forca f , nxitimi eshte ne perpjestim te drejt me intensitetin e forces dhe ne perpjestim te zhdrejt me masen e trupit. Në atë rast kemi 6"N" koordinata të përgjithshme, që lidhen me koordinata e pozicionit nga 3"N" ekuacione transformimi. Në mekanikës klasike, për një trup me masë konstante, përshpejtimi i trupit është proporcional me forcën rezultante që vepron mbi të (Shikoni Ligjin e dytë të Njutonit):
ku F është forca rezultante që vepron mbi trupin,"m" është masa e trupit, dhe a është nxitimi is saj. Ekuacionet që vlejnë për trupat në lëvizje drejtvizore (në një dimension), me nxitim konstant janë të dhëna më poshtë . Në sistemin SI forca është madhësi e nxjerrë, njësia e saj matëse quhet Njuton, shënohet me simbolin N.

Toka ushtron forcë prej 9,81 N mbi një trup me masë 1 kg, që ndodhet në nivelin e detit. Kjo implikon se duhet më shumë forcë për të nxituar trupin me të njëjtën sasi në krahsim me një shpejtësi më të vogël. Po të tejkalohet kjo vlerë F, trupi fillon të lëvizë dhe lëvizja mund të mbahet me një forcë F me një intensitet më të vogël se F. Forca F quhet forca e fërkimit dinamik [F >F]. Ekuacionet e mëposhtme përshkruajnë lëvizjen drejtvizore me nxitim të pandryshueshëm këto ekuacione shkruhen në formën e mëposhtme :

Duke zëvendësuar (1) tek (2), marrim (3), (4) dhe (5). Meshkujt peshojnë ndërmjet 3 dhe pak mbi 4 kg, pesha e një femre deri në 6 kg. Pra forca rezultante e zbatuar mbi trupin prodhon një nxitim në përpjestim të drejtë me masën e trupit. Rrotullimi mund të spjegohet edhe si një gjë që vë në lëvizje trupin duke e rrotulluar dhe me një forcë rrotulluese. Si përfundim ai tha se, gjate rënies se lire, te gjithë trupat lëvizin me te njëjtin nxitim, atë te rënies se lire qe shënohet me marrëveshje international me shkronjën g. Pra rënia e lire është një lëvizje njëtrajtësisht e ndryshuar ( e përshpejtuar dhe e ngadalsuar ) ku nxitimi është gjithmonë 9,8 m/s². Ligji i dytë i Njutonit jep lidhjen midis forcës F të ushtruar mbi një trup me masë "m" me nxitim a:

Për më tepër, masa lidh sasinë e lëvizjes (vrullin) p e një trupi me shpejtësinë e tij v:
si dhe energjinë kinetike të trupit "E" me shpejtësinë e tij:

Në relativitetin special, masa relativistike është një formalizëm që merr parasysh efektet relativistike duke shpjeguar se masa rritet me rritjen e shpejtësisë. Nga graviteti një forcë "F = m g" ushtrohet mbi masën (duke marrë parasysh se "g" është konstante). Mbi ngarkesat në lëvizje vepron një forcë , e quajtur forca e Lorencit, kur një fushë magnetike është e pranishme e cila nuk është paralelle me levizjen e tyre. Madhësia e këtillë quhet nxitim ose akceleracion dhe shënohet me simbolin a. Nxitimi i lëvizjes njëtrajtësisht të ndryshuar matet me ndryshimin e shpejtësisë në intervale të caktuara kohore. Në këtë rast pas çdo shkurtimi vihet pikë; 
Njësitë që tregojnë masë: 10 cm, 30 m, 70 km, 2 m, 3 m, 20 gr, 40 kg, 56 kv, etj. Prandaj, trupi me masë më të vogël rrotullohet rreth trupit me masë më të madhe. Fenomeni shpegohet me faktin se mbi trupat që janë në prehje vepron një forcë rezultante zero. Pesha : prej 2,4 kg do 3,25 kg 

Koka : proporcionalisht me trupin, është me kaçurotë (kapelë-qubë). Rrotullimi mund të spjegohet edhe si një gjë që vë në lëvizje trupin duke e rrotulluar dhe me një forcë rrotulluese e cila dirigjohet nga bishti. Elefantët  bushit afrikan janë speciet më të mëdha, me meshkuj që zakonisht janë 3,20 m (10,50 ft) gjatë në shpatull dhe 6,000 kg (13,200 lb) ndërsa femrat qëndrojnë 2,60 m lart në shpatull me një masë trupore prej 3,000 kg 6,600 lb). Kjo zgjedhje eliminon nevojën për të analizuar forcën që vepron mbi trupin. 3.LLogaritja e F (n)=(p-1)(q-1). Ligji i parë i Njutonit pohon se objekti vazhdon të lëvizë me shpejtësi konstante nëse mbi të nuk vepron një forcë e jashtme ose "forcë rezultante". nese nje trup me mase m vepron forca f , nxitimi eshte ne perpjestim te drejt me intensitetin e forces dhe ne perpjestim te zhdrejt me masen e trupit. Në atë rast kemi 6"N" koordinata të përgjithshme, që lidhen me koordinata e pozicionit nga 3"N" ekuacione transformimi. Në mekanikës klasike, për një trup me masë konstante, përshpejtimi i trupit është proporcional me forcën rezultante që vepron mbi të (Shikoni Ligjin e dytë të Njutonit):
ku F është forca rezultante që vepron mbi trupin,"m" është masa e trupit, dhe a është nxitimi is saj. Si përfundim ai tha se, gjate rënies se lire, te gjithë trupat lëvizin me te njëjtin nxitim, atë te rënies se lire qe shënohet me marrëveshje international me shkronjën g. Pra rënia e lire është një lëvizje njëtrajtësisht e ndryshuar ( e përshpejtuar dhe e ngadalsuar ) ku nxitimi është gjithmonë 9,8 m/s². Ekuacionet që vlejnë për trupat në lëvizje drejtvizore (në një dimension), me nxitim konstant janë të dhëna më poshtë . Në sistemin SI forca është madhësi e nxjerrë, njësia e saj matëse quhet Njuton, shënohet me simbolin N.

Toka ushtron forcë prej 9,81 N mbi një trup me masë 1 kg, që ndodhet në nivelin e detit. Po të tejkalohet kjo vlerë F, trupi fillon të lëvizë dhe lëvizja mund të mbahet me një forcë F me një intensitet më të vogël se F. Forca F quhet forca e fërkimit dinamik [F >F]. Ekuacionet e mëposhtme përshkruajnë lëvizjen drejtvizore me nxitim të pandryshueshëm këto ekuacione shkruhen në formën e mëposhtme :

Duke zëvendësuar (1) tek (2), marrim (3), (4) dhe (5). Meshkujt peshojnë ndërmjet 3 dhe pak mbi 4 kg, pesha e një femre deri në 6 kg. Pra forca rezultante e zbatuar mbi trupin prodhon një nxitim në përpjestim të drejtë me masën e trupit. Rrotullimi mund të spjegohet edhe si një gjë që vë në lëvizje trupin duke e rrotulluar dhe me një forcë rrotulluese. Ligji i dytë i Njutonit jep lidhjen midis forcës F të ushtruar mbi një trup me masë "m" me nxitim a:

Për më tepër, masa lidh sasinë e lëvizjes (vrullin) p e një trupi me shpejtësinë e tij v:
si dhe energjinë kinetike të trupit "E" me shpejtësinë e tij:

Në relativitetin special, masa relativistike është një formalizëm që merr parasysh efektet relativistike duke shpjeguar se masa rritet me rritjen e shpejtësisë. Nga graviteti një forcë "F = m g" ushtrohet mbi masën (duke marrë parasysh se "g" është konstante). Mbi ngarkesat në lëvizje vepron një forcë , e quajtur forca e Lorencit, kur një fushë magnetike është e pranishme e cila nuk është paralelle me levizjen e tyre. Madhësia e këtillë quhet nxitim ose akceleracion dhe shënohet me simbolin a. Nxitimi i lëvizjes njëtrajtësisht të ndryshuar matet me ndryshimin e shpejtësisë në intervale të caktuara kohore. Në këtë rast pas çdo shkurtimi vihet pikë; 
Njësitë që tregojnë masë: 10 cm, 30 m, 70 km, 2 m, 3 m, 20 gr, 40 kg, 56 kv, etj. Prandaj, trupi me masë më të vogël rrotullohet rreth trupit me masë më të madhe. Fenomeni shpegohet me faktin se mbi trupat që janë në prehje vepron një forcë rezultante zero. Pesha : prej 2,4 kg do 3,25 kg 

Koka : proporcionalisht me trupin, është me kaçurotë (kapelë-qubë). Rrotullimi mund të spjegohet edhe si një gjë që vë në lëvizje trupin duke e rrotulluar dhe me një forcë rrotulluese e cila dirigjohet nga bishti. Elefantët  bushit afrikan janë speciet më të mëdha, me meshkuj që zakonisht janë 3,20 m (10,50 ft) gjatë në shpatull dhe 6,000 kg (13,200 lb) ndërsa femrat qëndrojnë 2,60 m lart në shpatull me një masë trupore prej 3,000 kg 6,600 lb). Kjo zgjedhje eliminon nevojën për të analizuar forcën që vepron mbi trupin. bën zgjerimin, lëvizjen e ngadalsuar, temperaturën e ultë etj. 3.LLogaritja e F (n)=(p-1)(q-1). Ligji i parë i Njutonit pohon se objekti vazhdon të lëvizë me shpejtësi konstante nëse mbi të nuk vepron një forcë e jashtme ose "forcë rezultante". nese nje trup me mase m vepron forca f , nxitimi eshte ne perpjestim te drejt me intensitetin e forces dhe ne perpjestim te zhdrejt me masen e trupit. Në atë rast kemi 6"N" koordinata të përgjithshme, që lidhen me koordinata e pozicionit nga 3"N" ekuacione transformimi.