Türkiye’de 1950-1960 döneminde uygulanan ekonomi politikaları sonucunda, tarımsal krediler yaygınlaştırılmış ve tarım ürünleri için yüksek fiyat politikası izlenmiştir. Bu sayede tarımsal üretimde önemli artışlar olmuştur. Endüstrideki sermaye yetersizliği yabancı yatırımlar, özel sektörün teşvik edilmesi ve dış yardımlarla büyük ölçüde giderilmiştir. Böylece baraj ve fabrika gibi yatırımlar artmıştır. Bunlara karşın döviz rezervinin yatırımlarda önemli derecede kullanılması, ancak yapılan yatırımlardaki plansızlık kalkınma hızının istenilen düzeye çıkmasını engellemiştir. Bunun sonucunda enflasyon yükselmiştir. 1958 yılında ekonomik istikrarı sağlamak için sıkı maliye politikaları ile dış satımı teşvik edici önlemler alınmıştır. İç ticaretin canlandırılması için de kara yolu yapımına ağırlık verilmiştir. Buna göre, aşağıdakilerden hangisi 1950-1960 döneminde uygulanan ekonomi politikalarının sonuçlarından biri değildir?
Dış borçlar artmıştır. Tarımda makineleşme yaygınlaşmaya başlamıştır. Altyapı çalışmalarına önem verilmiştir. Tarımsal vergiler artırılmıştır. Devletin ekonomideki etkisi azalmaya başlamıştır.
A B C D E
1950-1960 yılları arasında uygulanan ekonomi politikası ile çiftçiye verilen tarım kredileri artmıştır ve tarım ürünleri için yüksek fiyat politikası izlenmiştir. Dış ticaret politikaları, uluslararası ekonomik akımı etkilemekte ve uluslararası ekonomi politikaları içinde yer almaktadır. İki dönem yönetimininde öncelikleri sıkı maliye politikaları ve Cumhuriyete gelen yatırımlar için iyi bir iklim yaratmak olmuştur. Bu müdahale hem iç hem de dış ekonomi için geçerlidir. Tarımsal kolektifleştirme kaldırıldı ve tarım arazileri özelleştirildi; dış ticaretin ise yeni, önemli bir odak noktası olması, Özel Ekonomik Bölgeler'in kuruluşuna yol verdi. Planlı ekonomi ve teknolojik ilerlemelerin de etkisiyle 1950'lerde endüstriyel kalkınmada ve tarımsal üretimde savaş öncesinden daha iyi bir düzeye ulaşıldı. Böyle bir pazar dış yatırımlar için de çekici olabilecektir. İlkbahar ve Sonbahar Döneminde savaşlar önemli derecede artmıştır. Ekonomide hükûmetin aracılığı büyük ölçüde azaltıldı ve ithalat ve yabancı yatırım politikaları rekabeti teşvik etmek için serbestleştirildi. Liberalizasyon politikası sonucu ithalatın sürekli artması ve ihracat gelirlerindeki yetersizlik dış ticaret açıklarına sebep olmuş ve dış borçlar sürekli artmıştır. İç ve dış ticaretin hacminin artması, zanaat üretimini yüksek bir talep yaratarak teşvik etmişti. 2000'li yılların sonlarında tarımsal üretim önemli ölçüde artmıştır. Buna rağmen, ülkedeki dış yatırımlar 2018'de% 110 oranında artarak ekonomi ve planlama bakanlığına göre bir önceki yıla göre iki kat arttı.. 1987'de dış ekonomi bakanlığı yapmak için dış hizmetlerin kademelerinde yükseldi. Edo döneminde ekonomik kalkınma, kentleşme, emtia nakliyatının artması, yerli ve başlangıçta dış ticaretin önemli bir genişlemesi ile ticaret ve el sanatları endüstrilerinin yayılmasıydı. Tarımsal ve Kırsal Kalkınma İçin Özel Eylem Programı

Tarımsal ve Kırsal Kalkınma İçin Özel Eylem Programı. Ayrıca yabancı yatırımlar da teşvik edildi. [[Kategori:Rusya'nın dış ilişkileri|Vize politikası]]
[[Kategori:Ülkelerin vize politikaları]] Azerbaycan'ın iç ve dış politikalarının geliştirilmesinde en önemli role sahiptir. Bir ülkede üretilen yerli malı ürünlerin tüketicilere teşvik edilmesi, yabancı şirketlere karşı yerel şirketlerin finanse edilmesi, iç pazarı dışarıdaki yabancı ülke ekonomilerine karşı korumaya yönelik ekonomi politikaları ve benzeri uygulamalar, ekonomik milliyetçiliğe örnektir. "Sıcak para" da denen bu girdilerin teşvik edilmesi için döviz kurları aşırı derecede yüksek tutuldu. Dördüncü Cumhuriyet döneminde Tarım Bakanı (1947-1949, 1950-1951), Ekonomi ve Maliye Bakanı (1955-1956, 1957-1958) olarak görev yaptı. 1960 yılından sonra başlayan meyvecilik ve makineli tarım ile sulama barajının yapımı vasıtasıyla kalkınma hızlanmış ve büyük ölçüde artmıştır. Organik tarım ve üretim, bu özel tarımsal yöntemin ilk resmi düzenlemelerinin yürürlüğe girdiği 1987'den bu yana Danimarka'da önemli ölçüde ve sürekli olarak artmıştır. 1950'ler ile 1960'lar arasında Avrupa Ekonomik Topluluğu iç pazarına bir dış politika boyutu da kazandırmak istemişse de iki kez başarısız olmuştur. 1950-1960 yılları arasında uygulanan ekonomi politikası ile çiftçiye verilen tarım kredileri artmıştır ve tarım ürünleri için yüksek fiyat politikası izlenmiştir. İki dönem yönetimininde öncelikleri sıkı maliye politikaları ve Cumhuriyete gelen yatırımlar için iyi bir iklim yaratmak olmuştur. Dış ticaret politikaları, uluslararası ekonomik akımı etkilemekte ve uluslararası ekonomi politikaları içinde yer almaktadır. Planlı ekonomi ve teknolojik ilerlemelerin de etkisiyle 1950'lerde endüstriyel kalkınmada ve tarımsal üretimde savaş öncesinden daha iyi bir düzeye ulaşıldı. Ekonomide hükûmetin aracılığı büyük ölçüde azaltıldı ve ithalat ve yabancı yatırım politikaları rekabeti teşvik etmek için serbestleştirildi. Tarımsal kolektifleştirme kaldırıldı ve tarım arazileri özelleştirildi; dış ticaretin ise yeni, önemli bir odak noktası olması, Özel Ekonomik Bölgeler'in kuruluşuna yol verdi. Tarımsal ve Kırsal Kalkınma İçin Özel Eylem Programı

Tarımsal ve Kırsal Kalkınma İçin Özel Eylem Programı. Ayrıca yabancı yatırımlar da teşvik edildi. Bir ülkede üretilen yerli malı ürünlerin tüketicilere teşvik edilmesi, yabancı şirketlere karşı yerel şirketlerin finanse edilmesi, iç pazarı dışarıdaki yabancı ülke ekonomilerine karşı korumaya yönelik ekonomi politikaları ve benzeri uygulamalar, ekonomik milliyetçiliğe örnektir. "Sıcak para" da denen bu girdilerin teşvik edilmesi için döviz kurları aşırı derecede yüksek tutuldu. Dördüncü Cumhuriyet döneminde Tarım Bakanı (1947-1949, 1950-1951), Ekonomi ve Maliye Bakanı (1955-1956, 1957-1958) olarak görev yaptı. Bu müdahale hem iç hem de dış ekonomi için geçerlidir. Buna rağmen, ülkedeki dış yatırımlar 2018'de% 110 oranında artarak ekonomi ve planlama bakanlığına göre bir önceki yıla göre iki kat arttı.. Fildişi Sahili'nde tarımsal faaliyetler de en önemli ekonomi dallarından biri konumundadır. İç ve dış ticaretin hacminin artması, zanaat üretimini yüksek bir talep yaratarak teşvik etmişti. Böyle bir pazar dış yatırımlar için de çekici olabilecektir. Hoover, yanlış ekonomi politikaları sonucunda devleti Büyük Buhran'a sürüklemişti ve sendikalar sürekli hareket halindeydi. Bunun yanı sıra ilçe kırsalında hayvancılık ve tarımsal ekonomi de oldukça önemli yer tutmaktadır. Lenin'e göre, Yeni Ekonomi Politikası Sovyet ekonomisinin düzenlenmesi için kar ve teşvik kavramlarına izin vermiş ve kullanmıştı. Edo döneminde ekonomik kalkınma, kentleşme, emtia nakliyatının artması, yerli ve başlangıçta dış ticaretin önemli bir genişlemesi ile ticaret ve el sanatları endüstrilerinin yayılmasıydı. 1950-1960 yılları arasında, özel sermaye, öncelikle büyük ticaret ve tarım burjuvazisinin elinde birikmeye başladı. Dünya Savaşı'nın ardından Müttefik Devletler tarafından Alman ve Avusturya toplumlarında uygulanan ve nasyonal sosyalizmin etkisini kültür, toplum, ekonomi, basın, hukuk ve siyaset alanlarından silmek için uygulanan politikaları anlatır. Sağ Muhalefet'in politikaları Yeni Ekonomi Politikası ile yakından ilişkiliydi. İlerleyen yıllarda Türkiye Cumhuriyeti döneminde demiryollarına yapılan yatırımlar sonucunda bugün halen kullanılmakta olan Afyon Gar Binası yapılmış ve işletmeye alınmıştır. Tarımda makineleşme ve gübre kullanımı ile, tarımsal üretim miktarı artmıştı. 1950-1960 yılları arasında uygulanan ekonomi politikası ile çiftçiye verilen tarım kredileri artmıştır ve tarım ürünleri için yüksek fiyat politikası izlenmiştir. İki dönem yönetimininde öncelikleri sıkı maliye politikaları ve Cumhuriyete gelen yatırımlar için iyi bir iklim yaratmak olmuştur. Dış ticaret politikaları, uluslararası ekonomik akımı etkilemekte ve uluslararası ekonomi politikaları içinde yer almaktadır. Planlı ekonomi ve teknolojik ilerlemelerin de etkisiyle 1950'lerde endüstriyel kalkınmada ve tarımsal üretimde savaş öncesinden daha iyi bir düzeye ulaşıldı. Ekonomide hükûmetin aracılığı büyük ölçüde azaltıldı ve ithalat ve yabancı yatırım politikaları rekabeti teşvik etmek için serbestleştirildi. Tarımsal kolektifleştirme kaldırıldı ve tarım arazileri özelleştirildi; dış ticaretin ise yeni, önemli bir odak noktası olması, Özel Ekonomik Bölgeler'in kuruluşuna yol verdi. Tarımsal ve Kırsal Kalkınma İçin Özel Eylem Programı

Tarımsal ve Kırsal Kalkınma İçin Özel Eylem Programı. Ayrıca yabancı yatırımlar da teşvik edildi. Bir ülkede üretilen yerli malı ürünlerin tüketicilere teşvik edilmesi, yabancı şirketlere karşı yerel şirketlerin finanse edilmesi, iç pazarı dışarıdaki yabancı ülke ekonomilerine karşı korumaya yönelik ekonomi politikaları ve benzeri uygulamalar, ekonomik milliyetçiliğe örnektir. "Sıcak para" da denen bu girdilerin teşvik edilmesi için döviz kurları aşırı derecede yüksek tutuldu. Dördüncü Cumhuriyet döneminde Tarım Bakanı (1947-1949, 1950-1951), Ekonomi ve Maliye Bakanı (1955-1956, 1957-1958) olarak görev yaptı. Bu müdahale hem iç hem de dış ekonomi için geçerlidir. Buna rağmen, ülkedeki dış yatırımlar 2018'de% 110 oranında artarak ekonomi ve planlama bakanlığına göre bir önceki yıla göre iki kat arttı.. Fildişi Sahili'nde tarımsal faaliyetler de en önemli ekonomi dallarından biri konumundadır. İran'da Kaçarlar döneminde hüseyniye yapımına ağırlık verilmiştir. İç ve dış ticaretin hacminin artması, zanaat üretimini yüksek bir talep yaratarak teşvik etmişti. Böyle bir pazar dış yatırımlar için de çekici olabilecektir. Hoover, yanlış ekonomi politikaları sonucunda devleti Büyük Buhran'a sürüklemişti ve sendikalar sürekli hareket halindeydi. Bunun yanı sıra ilçe kırsalında hayvancılık ve tarımsal ekonomi de oldukça önemli yer tutmaktadır. Lenin'e göre, Yeni Ekonomi Politikası Sovyet ekonomisinin düzenlenmesi için kar ve teşvik kavramlarına izin vermiş ve kullanmıştı. Edo döneminde ekonomik kalkınma, kentleşme, emtia nakliyatının artması, yerli ve başlangıçta dış ticaretin önemli bir genişlemesi ile ticaret ve el sanatları endüstrilerinin yayılmasıydı. 1950-1960 yılları arasında, özel sermaye, öncelikle büyük ticaret ve tarım burjuvazisinin elinde birikmeye başladı. Dünya Savaşı'nın ardından Müttefik Devletler tarafından Alman ve Avusturya toplumlarında uygulanan ve nasyonal sosyalizmin etkisini kültür, toplum, ekonomi, basın, hukuk ve siyaset alanlarından silmek için uygulanan politikaları anlatır. Sağ Muhalefet'in politikaları Yeni Ekonomi Politikası ile yakından ilişkiliydi. İlerleyen yıllarda Türkiye Cumhuriyeti döneminde demiryollarına yapılan yatırımlar sonucunda bugün halen kullanılmakta olan Afyon Gar Binası yapılmış ve işletmeye alınmıştır. 1950-1960 yılları arasında uygulanan ekonomi politikası ile çiftçiye verilen tarım kredileri artmıştır ve tarım ürünleri için yüksek fiyat politikası izlenmiştir. Planlı ekonomi ve teknolojik ilerlemelerin de etkisiyle 1950'lerde endüstriyel kalkınmada ve tarımsal üretimde savaş öncesinden daha iyi bir düzeye ulaşıldı. Tarımsal ve Kırsal Kalkınma İçin Özel Eylem Programı

Tarımsal ve Kırsal Kalkınma İçin Özel Eylem Programı. İki dönem yönetimininde öncelikleri sıkı maliye politikaları ve Cumhuriyete gelen yatırımlar için iyi bir iklim yaratmak olmuştur. Tarımsal kolektifleştirme kaldırıldı ve tarım arazileri özelleştirildi; dış ticaretin ise yeni, önemli bir odak noktası olması, Özel Ekonomik Bölgeler'in kuruluşuna yol verdi. Fildişi Sahili'nde tarımsal faaliyetler de en önemli ekonomi dallarından biri konumundadır. Dış ticaret politikaları, uluslararası ekonomik akımı etkilemekte ve uluslararası ekonomi politikaları içinde yer almaktadır. Bunun yanı sıra ilçe kırsalında hayvancılık ve tarımsal ekonomi de oldukça önemli yer tutmaktadır. Ekonomide hükûmetin aracılığı büyük ölçüde azaltıldı ve ithalat ve yabancı yatırım politikaları rekabeti teşvik etmek için serbestleştirildi. 2000'li yılların sonlarında tarımsal üretim önemli ölçüde artmıştır. Tarımsal üretimde bağcılık önemli yer tutmaktadır. Geç Roma- Bizans dönemi kalıntıları, höyük yüzeyine yakın oldukları için erozyon ve tarımsal etkinlikler sonucunda büyük ölçüde tahrip olmuştur. Bunun başlıca sebebi tarımsal arazilerin yetersizliği ve tarımsal üretimin getirisinin düşmesidir. Günümüzde bölgede 3 milyar dolarlık Jizan Ekonomi Şehri gibi önemli ulaşım, yenilenebilir enerji, turizm ve tarımsal kalkınma projeleri bulunmaktadır. Ayrıca yabancı yatırımlar da teşvik edildi. Tarımsal üretimde tütün en önemli gelir kaynağıdır. Düşük vergiler yatırımcıları teşvik edecek ve hem yatırımlar hem de istihdam artacaktır. Bir ülkede üretilen yerli malı ürünlerin tüketicilere teşvik edilmesi, yabancı şirketlere karşı yerel şirketlerin finanse edilmesi, iç pazarı dışarıdaki yabancı ülke ekonomilerine karşı korumaya yönelik ekonomi politikaları ve benzeri uygulamalar, ekonomik milliyetçiliğe örnektir. "Sıcak para" da denen bu girdilerin teşvik edilmesi için döviz kurları aşırı derecede yüksek tutuldu. Dördüncü Cumhuriyet döneminde Tarım Bakanı (1947-1949, 1950-1951), Ekonomi ve Maliye Bakanı (1955-1956, 1957-1958) olarak görev yaptı. Bu müdahale hem iç hem de dış ekonomi için geçerlidir. Buna rağmen, ülkedeki dış yatırımlar 2018'de% 110 oranında artarak ekonomi ve planlama bakanlığına göre bir önceki yıla göre iki kat arttı.. Organik tarım ve üretim, bu özel tarımsal yöntemin ilk resmi düzenlemelerinin yürürlüğe girdiği 1987'den bu yana Danimarka'da önemli ölçüde ve sürekli olarak artmıştır. Tarımsal sulama için 2 baraj ve 12 göletten yararlanılmaktadır. Buna karşılık Treviso, Ostrogot kral Teodorik döneminde önemli bir tarımsal merkez haline gelmiştir. 1950-1960 yılları arasında uygulanan ekonomi politikası ile çiftçiye verilen tarım kredileri artmıştır ve tarım ürünleri için yüksek fiyat politikası izlenmiştir. İki dönem yönetimininde öncelikleri sıkı maliye politikaları ve Cumhuriyete gelen yatırımlar için iyi bir iklim yaratmak olmuştur. Dış ticaret politikaları, uluslararası ekonomik akımı etkilemekte ve uluslararası ekonomi politikaları içinde yer almaktadır. Planlı ekonomi ve teknolojik ilerlemelerin de etkisiyle 1950'lerde endüstriyel kalkınmada ve tarımsal üretimde savaş öncesinden daha iyi bir düzeye ulaşıldı. Ekonomide hükûmetin aracılığı büyük ölçüde azaltıldı ve ithalat ve yabancı yatırım politikaları rekabeti teşvik etmek için serbestleştirildi. Bu fiyat endeksleri ekonomideki gelişmelerin incelenmesi ve ekonomi politikasının uygulanması için çok önemli bir rol oynamaktadır. Tarımsal kolektifleştirme kaldırıldı ve tarım arazileri özelleştirildi; dış ticaretin ise yeni, önemli bir odak noktası olması, Özel Ekonomik Bölgeler'in kuruluşuna yol verdi. Tarımsal ve Kırsal Kalkınma İçin Özel Eylem Programı

Tarımsal ve Kırsal Kalkınma İçin Özel Eylem Programı. Ayrıca yabancı yatırımlar da teşvik edildi. Bir ülkede üretilen yerli malı ürünlerin tüketicilere teşvik edilmesi, yabancı şirketlere karşı yerel şirketlerin finanse edilmesi, iç pazarı dışarıdaki yabancı ülke ekonomilerine karşı korumaya yönelik ekonomi politikaları ve benzeri uygulamalar, ekonomik milliyetçiliğe örnektir. "Sıcak para" da denen bu girdilerin teşvik edilmesi için döviz kurları aşırı derecede yüksek tutuldu. Dördüncü Cumhuriyet döneminde Tarım Bakanı (1947-1949, 1950-1951), Ekonomi ve Maliye Bakanı (1955-1956, 1957-1958) olarak görev yaptı. Bu müdahale hem iç hem de dış ekonomi için geçerlidir. Buna rağmen, ülkedeki dış yatırımlar 2018'de% 110 oranında artarak ekonomi ve planlama bakanlığına göre bir önceki yıla göre iki kat arttı.. Fildişi Sahili'nde tarımsal faaliyetler de en önemli ekonomi dallarından biri konumundadır. İç ve dış ticaretin hacminin artması, zanaat üretimini yüksek bir talep yaratarak teşvik etmişti. Böyle bir pazar dış yatırımlar için de çekici olabilecektir. Hoover, yanlış ekonomi politikaları sonucunda devleti Büyük Buhran'a sürüklemişti ve sendikalar sürekli hareket halindeydi. Bunun yanı sıra ilçe kırsalında hayvancılık ve tarımsal ekonomi de oldukça önemli yer tutmaktadır. Lenin'e göre, Yeni Ekonomi Politikası Sovyet ekonomisinin düzenlenmesi için kar ve teşvik kavramlarına izin vermiş ve kullanmıştı. Edo döneminde ekonomik kalkınma, kentleşme, emtia nakliyatının artması, yerli ve başlangıçta dış ticaretin önemli bir genişlemesi ile ticaret ve el sanatları endüstrilerinin yayılmasıydı. 1950-1960 yılları arasında, özel sermaye, öncelikle büyük ticaret ve tarım burjuvazisinin elinde birikmeye başladı. Dünya Savaşı'nın ardından Müttefik Devletler tarafından Alman ve Avusturya toplumlarında uygulanan ve nasyonal sosyalizmin etkisini kültür, toplum, ekonomi, basın, hukuk ve siyaset alanlarından silmek için uygulanan politikaları anlatır. Sağ Muhalefet'in politikaları Yeni Ekonomi Politikası ile yakından ilişkiliydi. İlerleyen yıllarda Türkiye Cumhuriyeti döneminde demiryollarına yapılan yatırımlar sonucunda bugün halen kullanılmakta olan Afyon Gar Binası yapılmış ve işletmeye alınmıştır.