U osoby przytomnej tętno bada się najczęściej na tętnicy
ramiennej. udowej. łokciowej. promieniowej.
A B C D
Podczas zwiększania ciśnienia w sfigmomanometrze dochodzi do zamknięcia światła tętnicy ramiennej i zatrzymania przepływu krwi (tętno przestaje być wyczuwalne). Dokonuje się go na tętnicach powierzchniowych, najczęściej tętnicy promieniowej, choć także na innych tętnicach dostępnych badaniu palpacyjnemu – tętnicy szyjnej zewnętrznej, ramiennej, udowej, podkolanowej, skroniowej i grzbietowej stopy. Objaw Hilla jest dodatni, gdy porównując skurczowe ciśnienie tętnicze krwi na tętnicy udowej i ramiennej, stwierdza się, że ciśnienie na tętnicy udowej jest o co najmniej 30 mm Hg wyższe niż na tętnicy ramiennej. Tętno bada się na tętnicy szyjnej ok. 1,5 cm bocznie od wyniosłości krtaniowej – stosuje się jedno określone miejsce aby zapobiec masażu zatoki tętnicy szyjnej przy próbie wyszukania miejsca badania tętna i niepożądanemu obniżeniu pracy serca. Puls tętnicy ramiennej jest wykorzystywany do pomiaru ciśnienia. "venae brachiales") – naczynia żylne towarzyszące ("comitantes") tętnicy ramiennej. Jedną ręką napełnia się mankiet powietrzem, podczas gdy drugą monitoruje się tętno na tętnicy promieniowej. W trójkącie udowym można bardzo łatwo mierzyć tętno tętnicy udowej. Do tętnicy, najczęściej tętnicy udowej lub tętnicy ramiennej wprowadza się cewnik naczyniowy, przez który do krwi wstrzykuje się rozpuszczalny w wodzie środek kontrastowy, który dociera do regionu organizmu podlegającego badaniu, a następnie wykonuje się serię zdjęć rentgenowskich. Cewnik zakończony niewielkim balonem, na który nałożony jest stent, wprowadza się do tętnicy wieńcowej poprzez nakłucie tętnicy biodrowej, ramiennej lub promieniowej. Linię tętniczą zazwyczaj umieszcza się w tętnicy promieniowej w nadgarstku, aczkolwiek stosuje się ją również w tętnicy ramiennej w łokciu, tętnicy udowej w pachwinie, tętnicy grzbietowej stopy lub tętnicy łokciowej w nadgarstku. Do przeprowadzenia zabiegu konieczne jest nakłucie tętnicy - najczęściej udowej, ale możliwe jest też nakłucie tętnicy promieniowej lub ramiennej, przez którą wprowadza się do naczyń wieńcowych specjalny cewnik z balonikiem. Dysfunkcja śródbłonka jest również potwierdzona badaniami rozszerzalności tętnicy ramiennej (ang. Niemal natychmiast po zamknięciu światła tętnicy zanika tętno na obwodzie, pojawiają się bladość i ochłodzenie kończyny. Zatory w obrębie tętnicy ramiennej zwykle nie są groźne, jednak u młodych osób przeprowadza się leczenie inwazyjne celem uniknięcia chromania przestankowego. Tętnica łokciowa

Tętnica łokciowa: Odchodzi od tętnicy ramiennej na wysokości dołu łokciowego, dokładniej szczycie dołu łokciowego. Bada się przede wszystkim skurczową prędkość maksymalną przepływu w tętnicy środkowej mózgu (PSV MCA). Przyczyną zawału lakunarnego jest najczęściej niedrożność tętnic przeszywających odchodzących od tętnicy naczyniówkowej przedniej, tętnicy środkowej mózgu, tętnicy tylnej mózgu i tętnicy podstawnej. Unaczynienie tętnicze u mężczyzny pochodzi z tętnicy opuszki prącia i tętnicy grzbietowej prącia – gałęzi tętnicy sromowej wewnętrznej, u kobiety z tętnicy opuszki przedsionka pochwy i tętnicy grzbietowej łechtaczki (również gałęzi tętnicy sromowej wewnętrznej). Tętno dziwaczne

Tętno dziwaczne (łac. Najczęściej krwiak powstaje wskutek rozerwania naczyń oponowych, najczęściej tętnicy oponowej środkowej. Cukrzyca typu 1 najczęściej występuje w Ameryce Północnej – u jednej osoby na czterysta – i w Europie – u jednej osoby na pięćset. "arteria pericardiacophrenica") - najczęściej gałąź tętnicy piersiowej wewnętrznej, rzadziej (10%) odchodzi od gałęzi grasiczych tej tętnicy, wyjątkowo - bezpośrednio od tętnicy podobojczykowej (< 1%). Po oddzieleniu od tętnicy ramiennej w dole łokciowym biegnie w kierunku dłoni pod mięśniem towarzyszącym (mięsień ramienno-promieniowy). Najczęściej jest spowodowana przebiciem torbieli trzustki do tętnicy śledzionowej. W trójkącie udowym można bardzo łatwo mierzyć tętno tętnicy udowej. W przebiegu tętnicy udowej na podstawie satelitarnego charakteru przebiegu mięśnia krawieckiego wokół tętnicy udowej wyróżnia się jej trzy odcinki: 




W początkowym odcinku od tętnicy udowej odchodzą:

W środkowym odcinku od tętnicy udowej odchodzi: Towarzyszy tętnicy udowej. Mięsień towarzyszy tętnicy udowej. Unaczynienie: gałązki od tętnicy udowej. Unaczynienie pochodzi od odgałęzień tętnicy udowej i tętnicy zasłonowej. Zasada Potta nie dotyczy kości udowej, ze względu na przebieg tętnicy udowej. U osób chudych tętnienie tętnicy udowej widać gołym okiem na powierzchni skóry tej okolicy. Dokonuje się go na tętnicach powierzchniowych, najczęściej tętnicy promieniowej, choć także na innych tętnicach dostępnych badaniu palpacyjnemu – tętnicy szyjnej zewnętrznej, ramiennej, udowej, podkolanowej, skroniowej i grzbietowej stopy. Zaopatrzenie w krew odbywa się za pośrednictwem tętnicy udowej i tętnicy okalającej udo bocznej. Tętno bada się na tętnicy szyjnej ok. 1,5 cm bocznie od wyniosłości krtaniowej – stosuje się jedno określone miejsce aby zapobiec masażu zatoki tętnicy szyjnej przy próbie wyszukania miejsca badania tętna i niepożądanemu obniżeniu pracy serca. Objaw Hilla jest dodatni, gdy porównując skurczowe ciśnienie tętnicze krwi na tętnicy udowej i ramiennej, stwierdza się, że ciśnienie na tętnicy udowej jest o co najmniej 30 mm Hg wyższe niż na tętnicy ramiennej. Technicznie polega na umieszczeniu specjalnego wkłucia w żyle szyjnej lub udowej oraz do tętnicy udowej. Jedną ręką napełnia się mankiet powietrzem, podczas gdy drugą monitoruje się tętno na tętnicy promieniowej. Aterektom jest wprowadzany do pożądanej tętnicy poprzez nakłucie tętnicy udowej metodą Seldingera. Mięsień krawiecki unaczyniony jest gałązkami mięśniowymi tętnicy udowej, tętnicy okalającej udo bocznej oraz tętnicy zstępującej kolana. przez rozgałęzienia tętnicy udowej będącej jej głównym przedłużeniem. W kończynie dolnej zatory zwykle dotyczą rozwidlenia tętnicy udowej lub podziału tętnicy podkolanowej. Cylindryczny balon zakłada się przezskórnie poprzez nakłucie tętnicy udowej do aorty obwodowo od ujścia lewej tętnicy podobojczykowej. Unaczynienie mięśnia pochodzi od: tętnic sromowych zewnętrznych, tętnicy przyśrodkowej okalającej udo od tętnicy udowej oraz tętnicy zasłonowej od tętnicy biodrowej wewnętrznej. Unaczynienie podchodzi od odgałęzień tętnicy udowej (głównie tętnice przeszywające od tętnicy głębokiej uda) oraz od gałęzi tętnicy podkolanowej. Niemal natychmiast po zamknięciu światła tętnicy zanika tętno na obwodzie, pojawiają się bladość i ochłodzenie kończyny. Do tętnicy, najczęściej tętnicy udowej lub tętnicy ramiennej wprowadza się cewnik naczyniowy, przez który do krwi wstrzykuje się rozpuszczalny w wodzie środek kontrastowy, który dociera do regionu organizmu podlegającego badaniu, a następnie wykonuje się serię zdjęć rentgenowskich. Linię tętniczą zazwyczaj umieszcza się w tętnicy promieniowej w nadgarstku, aczkolwiek stosuje się ją również w tętnicy ramiennej w łokciu, tętnicy udowej w pachwinie, tętnicy grzbietowej stopy lub tętnicy łokciowej w nadgarstku. Do przeprowadzenia zabiegu konieczne jest nakłucie tętnicy - najczęściej udowej, ale możliwe jest też nakłucie tętnicy promieniowej lub ramiennej, przez którą wprowadza się do naczyń wieńcowych specjalny cewnik z balonikiem. Ostatecznie łuk zespala się z gałęzią od tętnicy łokciowej. Tętno bada się na tętnicy szyjnej ok. 1,5 cm bocznie od wyniosłości krtaniowej – stosuje się jedno określone miejsce aby zapobiec masażu zatoki tętnicy szyjnej przy próbie wyszukania miejsca badania tętna i niepożądanemu obniżeniu pracy serca. Jedną ręką napełnia się mankiet powietrzem, podczas gdy drugą monitoruje się tętno na tętnicy promieniowej. Stanowi ochronę dla tętnicy łokciowej, żył i nerwu łokciowego. Żyły łokciowe

Żyły łokciowe, żyły towarzyszące tętnicy łokciowej (łac. Powstałe z łuków żylnych dłoni, towarzyszą one tętnicy łokciowej. W trójkącie udowym można bardzo łatwo mierzyć tętno tętnicy udowej. Linię tętniczą zazwyczaj umieszcza się w tętnicy promieniowej w nadgarstku, aczkolwiek stosuje się ją również w tętnicy ramiennej w łokciu, tętnicy udowej w pachwinie, tętnicy grzbietowej stopy lub tętnicy łokciowej w nadgarstku. Niemal natychmiast po zamknięciu światła tętnicy zanika tętno na obwodzie, pojawiają się bladość i ochłodzenie kończyny. "arteria recurrens ulnaris") - odchodzi z części początkowej tętnicy łokciowej, kieruje się wstecznie ku górze i dzieli na dwie gałęzie: Bada się przede wszystkim skurczową prędkość maksymalną przepływu w tętnicy środkowej mózgu (PSV MCA). Badanie 200 rąk na 100 zwłokach wykazało, że najczęstszy (60%) wariant łuku głębokiego to połączenie gałęzi głębokiej dłoniowej tętnicy promieniowej z gałęzią głęboką dolną tętnicy łokciowej. Przyczyną zawału lakunarnego jest najczęściej niedrożność tętnic przeszywających odchodzących od tętnicy naczyniówkowej przedniej, tętnicy środkowej mózgu, tętnicy tylnej mózgu i tętnicy podstawnej. Unaczynienie tętnicze u mężczyzny pochodzi z tętnicy opuszki prącia i tętnicy grzbietowej prącia – gałęzi tętnicy sromowej wewnętrznej, u kobiety z tętnicy opuszki przedsionka pochwy i tętnicy grzbietowej łechtaczki (również gałęzi tętnicy sromowej wewnętrznej). Tętno dziwaczne

Tętno dziwaczne (łac. Najczęściej krwiak powstaje wskutek rozerwania naczyń oponowych, najczęściej tętnicy oponowej środkowej. Cukrzyca typu 1 najczęściej występuje w Ameryce Północnej – u jednej osoby na czterysta – i w Europie – u jednej osoby na pięćset. "arteria radialis") jest jedną z dwóch większych tętnic biegnących na przedramieniu (obok tętnicy łokciowej) zaopatrującą w krew tętniczą struktury anatomiczne dłoni. "arteria pericardiacophrenica") - najczęściej gałąź tętnicy piersiowej wewnętrznej, rzadziej (10%) odchodzi od gałęzi grasiczych tej tętnicy, wyjątkowo - bezpośrednio od tętnicy podobojczykowej (< 1%). Podczas zwiększania ciśnienia w sfigmomanometrze dochodzi do zamknięcia światła tętnicy ramiennej i zatrzymania przepływu krwi (tętno przestaje być wyczuwalne). Najczęściej jest spowodowana przebiciem torbieli trzustki do tętnicy śledzionowej. Wydatny wyrostek kości łokciowej i dające się przeprostować palce spotyka się u wielu zwierząt poruszających się na czterech nogach. Najczęściej samodzielnie odchodzi z pnia trzewnego tętnicy biodrowej wewnętrznej odchodzące poniżej tętnicy pępkowej oraz tętnicy zasłonowej, rzadko odchodzi wspólnie z innymi gałęziami trzewnymi. Autorzy wskazują, że guzki, które miały być miejscem przyczepu pióropodobnych struktur, znajdują się na anterolateralnej (przednio-bocznej) powierzchni kości łokciowej, blisko miejsca styku kości łokciowej z kością promieniową; tymczasem u współczesnych ptaków oraz u welociraptora guzki będące miejscem przyczepu lotek znajdują się na tylnej lub posterolateralnej (tylno-bocznej) powierzchni kości łokciowej. w zwyrodnieniu plamki żółtej (choroba autoimmunologiczna pojawiająca się najczęściej u ludzi w starszym wieku), zakrzepie żyły albo tętnicy środkowej siatkówki oraz retinopatii. Jedną ręką napełnia się mankiet powietrzem, podczas gdy drugą monitoruje się tętno na tętnicy promieniowej. Jeśli gałąź tętnicy promieniowej przechodzi przez II przestrzeń międzykostną, zespolenie z dwiema gałązkami tętnicy promieniowej jest jeszcze rzadsze. Dokonuje się go na tętnicach powierzchniowych, najczęściej tętnicy promieniowej, choć także na innych tętnicach dostępnych badaniu palpacyjnemu – tętnicy szyjnej zewnętrznej, ramiennej, udowej, podkolanowej, skroniowej i grzbietowej stopy. Tętno bada się na tętnicy szyjnej ok. 1,5 cm bocznie od wyniosłości krtaniowej – stosuje się jedno określone miejsce aby zapobiec masażu zatoki tętnicy szyjnej przy próbie wyszukania miejsca badania tętna i niepożądanemu obniżeniu pracy serca. Żyły promieniowe

Żyły promieniowe, żyły towarzyszące tętnicy promieniowej (łac. Powstałe z łuków żylnych dłoni, towarzyszą one tętnicy promieniowej. W trójkącie udowym można bardzo łatwo mierzyć tętno tętnicy udowej. tętnicy promieniowej, tętnicy żołądkowo-sieciowej), przy wszczepieniu w miejsce gałęzi zstępującej lewej tętnicy wieńcowej, ogólnie najważniejszego klinicznie rewaskularyzowanego naczynia. Cewnik zakończony niewielkim balonem, na który nałożony jest stent, wprowadza się do tętnicy wieńcowej poprzez nakłucie tętnicy biodrowej, ramiennej lub promieniowej. Koronarografię można wykonać od tętnicy promieniowej („z ręki”) lub udowej. Linię tętniczą zazwyczaj umieszcza się w tętnicy promieniowej w nadgarstku, aczkolwiek stosuje się ją również w tętnicy ramiennej w łokciu, tętnicy udowej w pachwinie, tętnicy grzbietowej stopy lub tętnicy łokciowej w nadgarstku. Do przeprowadzenia zabiegu konieczne jest nakłucie tętnicy - najczęściej udowej, ale możliwe jest też nakłucie tętnicy promieniowej lub ramiennej, przez którą wprowadza się do naczyń wieńcowych specjalny cewnik z balonikiem. Rok później pacjentka nie miała tętna na prawej tętnicy promieniowej i bardzo słaby puls na jednoimiennej tętnicy po lewej stronie. Niemal natychmiast po zamknięciu światła tętnicy zanika tętno na obwodzie, pojawiają się bladość i ochłodzenie kończyny. Polega na pobraniu krwi, najczęściej tętniczej (z tętnicy promieniowej lub udowej) albo kapilarnej (z opuszki palca lub płatka ucha), do specjalnej heparynizowanej strzykawki. Do krótkoterminowej terapii cewnik jest wprowadzany metodami radiologii interwencyjnej do tętnicy promieniowej lub tętnicy udowej, a do długotrwałej terapii wykorzystuje się cewniki wprowadzane chirurgicznie. Bada się przede wszystkim skurczową prędkość maksymalną przepływu w tętnicy środkowej mózgu (PSV MCA). Polega on na zaniku tętna na tętnicy promieniowej, gdy badany po wzięciu głębokiego wdechu zwraca głowę w stronę chorą. Badanie 200 rąk na 100 zwłokach wykazało, że najczęstszy (60%) wariant łuku głębokiego to połączenie gałęzi głębokiej dłoniowej tętnicy promieniowej z gałęzią głęboką dolną tętnicy łokciowej. Poza tym występują zespolenia ("anastomoses") z następującymi nerwami:

Zazwyczaj tętnica ramienna i gałąź tętnicy wstecznej promieniowej. Przyczyną zawału lakunarnego jest najczęściej niedrożność tętnic przeszywających odchodzących od tętnicy naczyniówkowej przedniej, tętnicy środkowej mózgu, tętnicy tylnej mózgu i tętnicy podstawnej. Unaczynienie tętnicze u mężczyzny pochodzi z tętnicy opuszki prącia i tętnicy grzbietowej prącia – gałęzi tętnicy sromowej wewnętrznej, u kobiety z tętnicy opuszki przedsionka pochwy i tętnicy grzbietowej łechtaczki (również gałęzi tętnicy sromowej wewnętrznej). Tętno dziwaczne

Tętno dziwaczne (łac. Najczęściej krwiak powstaje wskutek rozerwania naczyń oponowych, najczęściej tętnicy oponowej środkowej. Cukrzyca typu 1 najczęściej występuje w Ameryce Północnej – u jednej osoby na czterysta – i w Europie – u jednej osoby na pięćset.