Jednostka dBd jest logarytmiczną miarą
mocy wypromieniowanego sygnału przez antenę do 1 W. zysku energetycznego anteny odniesionego do anteny izotropowej. mocy wypromieniowanego sygnału przez antenę do 1 mW. zysku energetycznego anteny odniesionego do dipola półfalowego.
A B C D
DBd

dBd – logarytmiczna jednostka miary zysku energetycznego anteny odniesiona do dipola półfalowego (anteny dipolowej). Częstotliwość sygnału odbieranego przez antenę jest zmienna, zależna od stacji nadawczej. Wartość wyznaczana jest jako logarytm stosunku mocy sygnału na wejściu do mocy sygnału na wyjściu. Jednak odbieranie sygnału spolaryzowanego zgodnie z ruchem wskazówek zegara przez antenę spolaryzowaną przeciwnie (lub na odwrót) powoduje znaczną stratę mocy. Minus logarytm stałej dysocjacji jest miarą ich mocy chemicznej. Jednostka mocy pozornej [VA] jest identyczna jak jednostka mocy czynnej [W] i jednostka mocy biernej [var]. Jest definiowana jako stosunek mocy sygnału użytecznego do mocy szumu tła i jest często wyrażona w decybelach (dB). Koherencja

Koherencja to pomiar mocy odpowiedzi sygnału, który zmierzy moc wyjściową w stosunku do mocy odniesienia sygnału wejściowego. Zysk energetyczny anteny

Zysk energetyczny anteny – stosunek gęstości mocy wypromieniowanej przez antenę w danym kierunku U(Θ,φ) do gęstości mocy wypromieniowanej przez antenę wzorcową przy założeniu, że do obu anten została doprowadzona taka sama moc. Wzmacniacz ma zwykle logarytmiczną charakterystykę wzmocnienia, a więc wysokości prążków badanego sygnału są określane bezpośrednio w decybelach. Tworząca tego stożka jest krzywą logarytmiczną. Jest to wskaźnik mocy (nie jakości) odbieranego sygnału radiowego. Czasem też podawany jest w stosunku do anteny dipolowej i wyrażany jest w jednostkach dBd. DBm

dBm – logarytmiczna jednostka miary mocy odniesiona do mocy 1 mW – stąd oznaczenie dBm. Stosunek sygnału do szumu dla kanału jest dany przez:
gdzie:

Wyjściowy stosunek sygnału do szumu (odbiornika AM) jest dany:

Stosunek sygnału do szumu dla kanału jest dany przez:

Wyjściowy stosunek sygnału do szumu (odbiornika FM) jest dany:
gdzie: Konarskiego zamontowano nową antenę i nadajnik małej mocy. Konarskiego zamontowano nową antenę i nadajnik małej mocy. Odbiór sygnału przez antenę o wysokim zysku energetycznym traktuje się jako typową metodę w codziennym systemie przekazywania poleceń z Ziemi do łazika. Radar szumowy pracuje zwykle z falą ciągłą i do emisji sygnału oświetlającego wykorzystuje zwykle oddzielną antenę. Moc wypromieniowywana przez antenę jest definiowana przez zależność:

gdzie: Jest to jednostka wolnossąca o mocy ok. 580 koni mechanicznych – jest to około 75% mocy współczesnych samochodów Formuły 1. Obniżanie mocy szczytowej impulsu w punkcie próbkowania przez odbiornik, co powoduje zmniejszenie odstępu mocy sygnału użytecznego od mocy szumu. Miarą PMD jest opóźnienie DGD ("Differential Group Delay", oznaczane symbolem formula_1), które jest mierzone w pikosekundach (1 ps = 10 sekundy) i proporcjonalne do pierwiastka z odległości propagacji sygnału "L":

gdzie "D" jest "parametrem PMD" włókna, miarą siły i częstotliwości występowania niedoskonałości, typowo mierzoną w ps/√km. Służy do wzmocnienia mocy sygnału, nie poprawia jego jakości. System zastępowany jest przez nowocześniejszą antenę TB-29. DBd

dBd – logarytmiczna jednostka miary zysku energetycznego anteny odniesiona do dipola półfalowego (anteny dipolowej). DBi

dBi – logarytmiczna jednostka miary zysku energetycznego anteny odniesiona do anteny izotropowej. Zysk anteny wyrażony w dBd informuje o ile decybeli zysk energetyczny listka głównego charakterystyki promieniowania anteny jest większy od zysku energetycznego dipola półfalowego. Charakterystyka promieniowania anteny

Charakterystyka promieniowania to najważniejszy obok kąta połowy mocy, kierunkowości i zysku energetycznego parametr anteny. formula_1

Najczęściej zysk energetyczny anteny podawany jest w odniesieniu do anteny izotropowej i wyrażany jest w jednostkach dBi. Korzystały one z anteny dużego zysku i anteny dookolnej. Korzystały one z anteny dużego zysku i anteny dookolnej. Korzystały one z anteny dużego zysku i anteny dookolnej. Komunikację utrzymywano za pomocą kierunkowej anteny dużego zysku i anteny dookólne. Zysk anteny wyrażony w dBi informuje o ile decybeli poziom sygnału jest większy od poziomu sygnału hipotetycznej anteny izotropowej. Czasem też podawany jest w stosunku do anteny dipolowej i wyrażany jest w jednostkach dBd. Zmienność tych parametrów w funkcji częstotliwości jest miarą pasmowości anteny. Łączność z sondą miała być utrzymywana za pomocą anteny wysokiego zysku o średnicy 0,95 m oraz za pomocą anteny niskiego zysku. Antena LGA 1 (o zysku 8,9 dBi) jest przymocowana do reflektora wtórnego anteny HGA. Pojęcie anteny izotropowej jest stosowane przy określaniu EIRP i jest modelem teoretycznym, gdyż antena taka w rzeczywistości nie istnieje. Kierunkowość anteny

Kierunkowość anteny – jest to miara zdolności anteny do koncentrowania energii w określonym kierunku kosztem innych kierunków. Dla nadajnika o mocy 50 mW podłączonego do anteny o zysku 12 dBd, przewodem o tłumienności 0,55 dB/m i o długości 18 metrów efektywna moc wypromieniowana wynosi: Powierzchnia skuteczna anteny

Powierzchnia skuteczna anteny – jest to stosunek mocy wydzielonej w dopasowanym obciążeniu anteny do gęstości mocy pola elektromagnetycznego w miejscu umieszczenia anteny. Orbiter wyposażony jest też w dwie anteny o niskim zysku ("Low-Gain Antennas", LGAs). Łączność z sondą zapewni antena główna o wysokim zysku o średnicy 0,6 m w paśmie Ka, dwie anteny w paśmie X i dodatkowe dwie anteny o niskim zysku. Jako anteny odbiorcze dobrze sprawdzają się wielozwojowe anteny pętlowe lub anteny Beverage. anteny): Nadawanie odbywało się anteną średniego zysku, a dwa odbiorniki pasma S używały anteny średniego zysku i dipoli. anteny wewnętrzne omni) lub anteny ścianowe (tzw. Środek fazowy anteny

Środek fazowy anteny, centrum fazowe anteny – środek sfery stanowiącej powierzchnię ekwifazową (czoło fali) pola elektromagnetycznego anteny. DBm

dBm – logarytmiczna jednostka miary mocy odniesiona do mocy 1 mW – stąd oznaczenie dBm. DBd

dBd – logarytmiczna jednostka miary zysku energetycznego anteny odniesiona do dipola półfalowego (anteny dipolowej). Częstotliwość sygnału odbieranego przez antenę jest zmienna, zależna od stacji nadawczej. W roku 1984 do nawiązania łączności zastosowano antenę ciągniętą przez łódź przy korzystaniu z mocy nadawczej równej 2,2 MW. TMI-1 jest ciśnieniowym reaktorem wodnym o mocy 850 MW (pierwotnie 816 MW), wyprodukowanym przez Babcock and Wilcox. Kilka jednostek mocy rzędu 1 MW jest używanych do kontroli jakości energii. Odbiornik posiada chowaną obrotową antenę teleskopową, stałą antenę ferrytową (LW, MW) oraz gniazdo anteny zewnętrznej (LW, MW, SW). Wartość wyznaczana jest jako logarytm stosunku mocy sygnału na wejściu do mocy sygnału na wyjściu. Jednak odbieranie sygnału spolaryzowanego zgodnie z ruchem wskazówek zegara przez antenę spolaryzowaną przeciwnie (lub na odwrót) powoduje znaczną stratę mocy. Przyczyniło się to do wzrostu mocy ciepłowniczej do 1154 MW i mocy elektrycznej do 259 MW. Pierwsza jednostka o mocy 6.65 MW została uruchomiona w październiku 1932 roku. Dla nadajnika o mocy 50 mW podłączonego do anteny o zysku 12 dBd, przewodem o tłumienności 0,55 dB/m i o długości 18 metrów efektywna moc wypromieniowana wynosi: Wymaga do zasilania 17,6 MW mocy. Minus logarytm stałej dysocjacji jest miarą ich mocy chemicznej. Większe istniejące i budowane elektrownie wodne to: nurecka mocy 2970 MW z najwyższą na świecie zaporą, roguńska na rzece Wachsz mocy planowanej 3600 MW, Sangtuda-1 mocy planowanej 670 MW, projektowane: dasztidżumska na rzece Piandż mocy 4000-7000 MW. Zużywa 12,6 MW mocy. Zużywał 7,5 MW mocy. Zużywa 4,04 MW mocy. Radar szumowy o mocy sygnału nadawanego rzędu 100 mW pozwala na wykrywanie obiektów ruchomych w odległości kilku kilometrów. Na początku 2009 uruchomiono nowy turbozespół TZ-7 o mocy elektrycznej 1 MW do pracy przez cały rok. Posiada 1155 MW zainstalowanej mocy elektrycznej:

Dodatkowo posiada 196 MW zainstalowanej mocy cieplnej. Moc osiągalna elektrociepłowni wynosi 204 MW mocy elektrycznej i 500 MW mocy cieplnej. Jednostka mocy pozornej [VA] jest identyczna jak jednostka mocy czynnej [W] i jednostka mocy biernej [var]. Moc sygnału oszacowano na co najmniej 10 MW EIRP. Wybrane zakresy są następujące:


Bez pozwolenia dozwolone jest użytkowanie częstotliwości:


dla mocy maksymalnie 100 mW ERP oraz pasmo 2,4 GHz dla mocy do 10 mW. DBd

dBd – logarytmiczna jednostka miary zysku energetycznego anteny odniesiona do dipola półfalowego (anteny dipolowej). Zysk anteny wyrażony w dBd informuje o ile decybeli zysk energetyczny listka głównego charakterystyki promieniowania anteny jest większy od zysku energetycznego dipola półfalowego. DBi

dBi – logarytmiczna jednostka miary zysku energetycznego anteny odniesiona do anteny izotropowej. W praktyce długość ta zależy od skutecznego zysku anteny i jej rezystancji wejściowej (R):
gdzie:
Dla dipola półfalowego przy G = 1 (0 dB) powyższy wzór upraszcza się do formula_3.Przy tym samym natężeniu pola elektrycznego napięcie indukowane na zaciskach dipola półfalowego w zakresie fal ultrakrótkich będzie więc mniejsze niż dla dipola pracującego w zakresie fal krótkich. Charakterystyka promieniowania anteny

Charakterystyka promieniowania to najważniejszy obok kąta połowy mocy, kierunkowości i zysku energetycznego parametr anteny. Dla porównania szerokość wiązki dipola półfalowego na poziomie połowy moc wynosi 78°. Czasem też podawany jest w stosunku do anteny dipolowej i wyrażany jest w jednostkach dBd. Może służyć do obliczeń ekonomicznych, natomiast sam wskaźnik jest obliczeniem czysto fizycznym, stosunkiem zysku energetycznego do nakładu energetycznego. Korzystały one z anteny dużego zysku i anteny dookolnej. Korzystały one z anteny dużego zysku i anteny dookolnej. Korzystały one z anteny dużego zysku i anteny dookolnej. Kolejną zaletą anteny typu V w porównaniu do dipola prostego jest przewaga listka głównego nad wstecznym. Dla nadajnika o mocy 50 mW podłączonego do anteny o zysku 12 dBd, przewodem o tłumienności 0,55 dB/m i o długości 18 metrów efektywna moc wypromieniowana wynosi: Zmienność tych parametrów w funkcji częstotliwości jest miarą pasmowości anteny. Komunikację utrzymywano za pomocą kierunkowej anteny dużego zysku i anteny dookólne. przy czym

Sygnał jest nadawany przez antenę o zysku formula_3 to znaczy:

Przekształcając obie strony równania otrzymuje się:

Z tego wynika, że moc wypromieniowywana przez tę antenę w danym kierunku jest 6,31 razy większa niż w przypadku dipola półfalowego. Antena LGA 1 (o zysku 8,9 dBi) jest przymocowana do reflektora wtórnego anteny HGA. Można także zmienić impedancje wejściową anteny poprzez zmianę położenia punktów zasilania dipola. Łączność z sondą miała być utrzymywana za pomocą anteny wysokiego zysku o średnicy 0,95 m oraz za pomocą anteny niskiego zysku. Pasmo pracy dipola pętlowego jest szersze niż dipola prostego. Orbiter wyposażony jest też w dwie anteny o niskim zysku ("Low-Gain Antennas", LGAs). Nadawanie odbywało się anteną średniego zysku, a dwa odbiorniki pasma S używały anteny średniego zysku i dipoli. Wraz ze wzrostem długości dipola kształt promieniowania zwęża się, a więc wzrasta kierunkowość anteny, czyli tzw. Tworząca tego stożka jest krzywą logarytmiczną. Charakterystyki promieniowania dipola pętlowego są podobne do odpowiadającego mu dipola prostego.