Çka studion antropologjia filozofike?
Mendimet dhe format e ekzistencës njerëzore Problemet e njeriut si qenie biologjike Vlerat dhe veprat e njeriut Qëllimet e njeriut si krijesë shoqërore
A B C D
Antropologjia filozofike

Antropologjia filozofike - "Antropologjia" (prej greqishtes “anthropos” – njeriu) është disiplina më e re filozofike dhe njëra ndër më aktualet në filozofinë bashkëkohore përgjithësisht. Humanistika ose shkenca humane studion aspektet filozofike, biologjike, sociale dhe kulturore të jetës njerëzore. Antropologjia filozofike marksiste është një disiplinë filozofike, e cila merret me studimin e esencës, domethënies dhe pozitës së njeriut në mënyrë, kuptimit të jetës së tij, sikurse edhe mënyrën, ligjet dhe format e modifikimit të “natyrës njerëzore në përgjithësi” në fazat dhe rrethanat e ndryshme historike – shoqërore dhe kulturore. Mirëpo, antropologjia filozofike e tij është në esencë idealiste dhe e papranueshme në tërësi. Ndryshe nga antropologjia filozofike borgjeze, e cila është idealiste, metafizike, irracionaliste dhe pesimiste, antropologjia marksiste është materialiste – dialektive dhe optimale, meqë presupozon se njeriu i organizuar mirë, drejtë, mund dhe duhet t’i flakë të gjitha format e tjetërsimit, të cilat paraqesin pengesë për sendërtimin e njeriut të vërtetë dhe të humanizmit revolucionar. Çështja është se mësimet filozofike dhe psikologjike Budiste ndajnë aspekte të përbashkëta me mendimet moderne shkencore dhe filozofike. Faza filozofike - Mendimet filozofike paraqesin një përparim mjaft të dukshëm në lidhje me formën e Tokës. Nuk ka dyshim se antropologjia bashkëkohore borgjeze ka meritë jo vetëm që e aktualizoj antropologjinë filozofike, por edhe për arsye se brenda saj janë arritur rezultate interesante në lidhje me qenien njerëzore. Antropologjia

Antropologjia (greqisht , a"nthropos" = "njeri" dhe "logos" = "njohuri, dituri, mësim") është shkenca që studion njerëzimin në të gjitha këndvështrimet dhe veprimet jetësore, qoftë shoqërore ashtu edhe kulturore dhe fizike. Shëndeti është një aspekt shumë i rëndësishëm i jetës njerëzore, madje në mënyrë disi filozofike shpeshherë njerëzit i referohen konceptit të shëndetit si një qëllim në vetvete të “ekzistencës”. Antropologjia filozofike borgjeze është kryesisht idealiste, kur e hipostazon vetëdijen dhe subjektiven irracionaliste, kur e përcakton vullnetin “praktikën” si superiore ndaj mendjes. Në leksionet histori filozofike të vonë 1841–42 marri mendimet personale në formë përfunduar. Antropologjia filozofike duhet të përgjigjet, përveç tjerash, në pyetjen se “cili është raporti metafizik i njeriut me bazën e të gjitha sendeve”. Mendimet strategjike dhe filozofike, të shtjelluara në të, janë aplikuar gjerësisht në fushat ushtarake, politike, ekonomike e të tjera. Shkenca humane është kritika objektive, e informuar e ekzistencës njerëzore dhe se si ajo lidhet me realitetin. Në krahasim me antropologjinë borgjeze, antropologjia filozofike marksiste, bazat e së cilës ia kanë vënë Marksi dhe Engelsi në veprat e tyre “Manuskriptet ekonomike-filozofike”, “Ideologjia gjermane”, “Familja e shenjtë” etj., përmban një sërë përparësish teorike – metodologjike dhe ideore. Ajo u tregon shkencëtarëve se koha është e vetmja masë e vërtetë e jetës njerëzore dhe e ekzistencës. Në vjershat dhe poemat e Agollit gjejnë shprehje mendimet dhe ndjenjat e njeriut, patriotizmit, cilësitë morale njerëzore etj. Studentët shqyrtojnë dimensionet ushtarake, diplomatike, filozofike, sociale, politike, psikologjike dhe ekonomike të konflikteve njerëzore. Një qasje ndaj ekzistencës njerëzore, që nuk e kemi hasur më parë në letrat shqipe. Antropologe të tjerë te njohur janë : Claude Levi-Strauss (i shkollës strukturaliste), Marcel Mauss, Emile Durkheim, Radcliffe-Brown (i shkollës funksionaliste), Mary Douglas (studiuese e teorisë kulturore të rreziku

Antropologjia kulturore (gjithashtu e njohur si, etnologji, studimi mbi popujt, antropologjia apo antropologjia social-kulturore) është shkenca që studion sjelljen shoqërore, strukturën ekonomike dhe fetare të popujve dhe të grupeve të popujve. Antropologjia e Teofilit. Nese ky shkak nuk përcaktohet gjate këqyrjes, behet autopsia.l 

Studion rportin ndermjet psikikes njerëzore dhe zbatimit te ligjit. Xhezair Abazi: Figurat njerëzore si hije, format në mur si figura artistike. Kognicioni përfshin funksionet mendore, proceset mendore (mendimet), dhe gjendjet e entiteteve inteligjente (njerëzve, grupeve kolaborative, organizatave njerëzore, makinave autonome, dhe inteligjencës artificiale). Antropologjia filozofike

Antropologjia filozofike - "Antropologjia" (prej greqishtes “anthropos” – njeriu) është disiplina më e re filozofike dhe njëra ndër më aktualet në filozofinë bashkëkohore përgjithësisht. Humanistika ose shkenca humane studion aspektet filozofike, biologjike, sociale dhe kulturore të jetës njerëzore. Antropologjia apo njohuritë mbi njeriun, mbi zhvillimin e vetive trupore dhe shpirtërore të tij, bëhen në disa fusha si p.sh antropologjia biologjike para së gjithash merret me shoqëritë fisnore, këndvështrimi gjeografikë i llojeve të njeriut të sotshëm, (Racat e njeriut) si dhe zhvillimet individuale të njeriut së bashku me zhvillimet trupore të njeriut. Antropologjia filozofike duhet të përgjigjet, përveç tjerash, në pyetjen se “cili është raporti metafizik i njeriut me bazën e të gjitha sendeve”. Çështja e njeriut si qenie e posaçme është e pranishme edhe në ato filozofema e sisteme filozofike, të cilat verbalisht e mohojnë vlerën dhe mundësinë e shqyrtimit teorik filozofik të njeriut. Esenca më e thellë e njeriut si qenie e posaçme dhe si objekt i antropologjisë filozofike konsiston në faktin se ai prore synon ta kapërcejë vetveten dhe gjendjen e tij të dhënë. Mirëpo, antropologjia filozofike e tij është në esencë idealiste dhe e papranueshme në tërësi. Antropologjia fizike

Antropologjia fizike ose biologjike synon t'u japë përgjigje pyetjeve mbi shfaqjen e njerëzve dhe evolucionin e tyre dhe mbi shkaqet e dallimeve fizike ndermjet tyre. Studion mbetjet biologjike nga lëngjet e trupit dhe indet kockore te njeriut me qellim identifikimi nepermjet ADN te personit viktime ose autor i një krimi. Antropologjia filozofike borgjeze është kryesisht idealiste, kur e hipostazon vetëdijen dhe subjektiven irracionaliste, kur e përcakton vullnetin “praktikën” si superiore ndaj mendjes. Ajo studion :

Biokimia e njeriut ndahet në :

Biokimia statike studion substancat kimike që marrin pjesë në ndërtimin e organizmit të njeriut. Titchener e përkufizoi psikologjinë si shkencë që studion mendjen e njeriut normal të rritur. Antropologjia filozofike marksiste është një disiplinë filozofike, e cila merret me studimin e esencës, domethënies dhe pozitës së njeriut në mënyrë, kuptimit të jetës së tij, sikurse edhe mënyrën, ligjet dhe format e modifikimit të “natyrës njerëzore në përgjithësi” në fazat dhe rrethanat e ndryshme historike – shoqërore dhe kulturore. Ndryshe nga antropologjia filozofike borgjeze, e cila është idealiste, metafizike, irracionaliste dhe pesimiste, antropologjia marksiste është materialiste – dialektive dhe optimale, meqë presupozon se njeriu i organizuar mirë, drejtë, mund dhe duhet t’i flakë të gjitha format e tjetërsimit, të cilat paraqesin pengesë për sendërtimin e njeriut të vërtetë dhe të humanizmit revolucionar. Antropologjia

Antropologjia (greqisht , a"nthropos" = "njeri" dhe "logos" = "njohuri, dituri, mësim") është shkenca që studion njerëzimin në të gjitha këndvështrimet dhe veprimet jetësore, qoftë shoqërore ashtu edhe kulturore dhe fizike. 5 - Biologjia Ligjore, studion mbetjet biologjike si : njolla gjaku, pështyme, sperme e lëngje vagjinale ; flokë e qime, dhe ; mbetje te tjera nga indet kockore te njeriut, me qëllim identifikimi te autorit te krimit ose te viktimës, kur ajo është e panjohur. Humaniora

Humanistika (humaniora) ose shkenca humane është një lëndë shkencore e cila merret me studimin e njeriut si qenie kulturore. Antropologe të tjerë te njohur janë : Claude Levi-Strauss (i shkollës strukturaliste), Marcel Mauss, Emile Durkheim, Radcliffe-Brown (i shkollës funksionaliste), Mary Douglas (studiuese e teorisë kulturore të rreziku

Antropologjia kulturore (gjithashtu e njohur si, etnologji, studimi mbi popujt, antropologjia apo antropologjia social-kulturore) është shkenca që studion sjelljen shoqërore, strukturën ekonomike dhe fetare të popujve dhe të grupeve të popujve. Ajo studion sjelljet e njeriut në situata të ndryshme mësimore dhe arsimore. Si me shumicën e proceset biologjike të njeriut, kjo mënyrë të veçantë mund të ndryshojnë në mesin e disa individëve . Idealizmi i Shelerit dhe i antropologjisë së tij filozofike shihet sheshazi në pohimin se njeriu është kërkues i Zotit, dhe si personalitet, si qenie frymore i pavdekshëm. [26] Si me shumicën e proceset biologjike të njeriut, kjo mënyrë të veçantë mund të ndryshojnë në mesin e disa individëve. Funksionalizmi

Funksionalizmi është shkollë e sociologjisë, e cila studion problemet shoqerore vetëm nga forma e jo nga përmbajtja. Në krahasim me antropologjinë borgjeze, antropologjia filozofike marksiste, bazat e së cilës ia kanë vënë Marksi dhe Engelsi në veprat e tyre “Manuskriptet ekonomike-filozofike”, “Ideologjia gjermane”, “Familja e shenjtë” etj., përmban një sërë përparësish teorike – metodologjike dhe ideore. Punoi eriona peci

Ushqimet e shendetshme jan 
Trupi i njeriut eshte struktura e një qenie njerzore. Antropologjia filozofike

Antropologjia filozofike - "Antropologjia" (prej greqishtes “anthropos” – njeriu) është disiplina më e re filozofike dhe njëra ndër më aktualet në filozofinë bashkëkohore përgjithësisht. Antropologjia filozofike duhet të përgjigjet, përveç tjerash, në pyetjen se “cili është raporti metafizik i njeriut me bazën e të gjitha sendeve”. Mirëpo, antropologjia filozofike e tij është në esencë idealiste dhe e papranueshme në tërësi. Në krahasim me antropologjinë borgjeze, antropologjia filozofike marksiste, bazat e së cilës ia kanë vënë Marksi dhe Engelsi në veprat e tyre “Manuskriptet ekonomike-filozofike”, “Ideologjia gjermane”, “Familja e shenjtë” etj., përmban një sërë përparësish teorike – metodologjike dhe ideore. Antropologjia filozofike marksiste është një disiplinë filozofike, e cila merret me studimin e esencës, domethënies dhe pozitës së njeriut në mënyrë, kuptimit të jetës së tij, sikurse edhe mënyrën, ligjet dhe format e modifikimit të “natyrës njerëzore në përgjithësi” në fazat dhe rrethanat e ndryshme historike – shoqërore dhe kulturore. Ndryshe nga antropologjia filozofike borgjeze, e cila është idealiste, metafizike, irracionaliste dhe pesimiste, antropologjia marksiste është materialiste – dialektive dhe optimale, meqë presupozon se njeriu i organizuar mirë, drejtë, mund dhe duhet t’i flakë të gjitha format e tjetërsimit, të cilat paraqesin pengesë për sendërtimin e njeriut të vërtetë dhe të humanizmit revolucionar. Antropologjia

Antropologjia (greqisht , a"nthropos" = "njeri" dhe "logos" = "njohuri, dituri, mësim") është shkenca që studion njerëzimin në të gjitha këndvështrimet dhe veprimet jetësore, qoftë shoqërore ashtu edhe kulturore dhe fizike. Ajo studion :

Biokimia e njeriut ndahet në :

Biokimia statike studion substancat kimike që marrin pjesë në ndërtimin e organizmit të njeriut. Antropologjia apo njohuritë mbi njeriun, mbi zhvillimin e vetive trupore dhe shpirtërore të tij, bëhen në disa fusha si p.sh antropologjia biologjike para së gjithash merret me shoqëritë fisnore, këndvështrimi gjeografikë i llojeve të njeriut të sotshëm, (Racat e njeriut) si dhe zhvillimet individuale të njeriut së bashku me zhvillimet trupore të njeriut. Antropologjia filozofike borgjeze është kryesisht idealiste, kur e hipostazon vetëdijen dhe subjektiven irracionaliste, kur e përcakton vullnetin “praktikën” si superiore ndaj mendjes. Humanistika ose shkenca humane studion aspektet filozofike, biologjike, sociale dhe kulturore të jetës njerëzore. Ajo studion sjelljet e njeriut në situata të ndryshme mësimore dhe arsimore. Veprat e tij eksplorojnë tema filozofike ; spekulime mbi teknologjinë, me natyrën e shërbimit të fshehtë, pamundësine e komunikimit të ndërsjellë dhe mirëkuptimit, dëshpërim në lidhje me kufizimet e njeriut dhe vendi i njerëzimit në univers. Antropologe të tjerë te njohur janë : Claude Levi-Strauss (i shkollës strukturaliste), Marcel Mauss, Emile Durkheim, Radcliffe-Brown (i shkollës funksionaliste), Mary Douglas (studiuese e teorisë kulturore të rreziku

Antropologjia kulturore (gjithashtu e njohur si, etnologji, studimi mbi popujt, antropologjia apo antropologjia social-kulturore) është shkenca që studion sjelljen shoqërore, strukturën ekonomike dhe fetare të popujve dhe të grupeve të popujve. Në këtë periudhë studion filozofinë antike greke, ne veçanti veprat e filozofëve para-sokratikë, Heraklitit dhe Empedokles. Titchener e përkufizoi psikologjinë si shkencë që studion mendjen e njeriut normal të rritur. Antropologjia e Teofilit. Thelbi i domethënies së kohës është një ndër çështjet më të vjetra filozofike dhe shkencore të njeriut. Ajo quhet edhe teori e vlerësimit apo aksiologji e cila studion vlerat shqisore apo emocionalo-shqisore, të ashtuquajtura nganjëherë gjykim i ndjenjave dhe shijes. Nutricioni

Nutricioni është shkencë multidiciplinare, e cila studion ushqimin dhe mënyren e faktoreve ushqimor të cilët ndiihmojnë në shëndetin e njeriut. Duke e përcaktuar këtë disiplinë të re filozofike, Sheleri thekson se “detyra e antropologjisë filozofike është të tregojë saktësisht se si nga struktura themelore e qenies njerëzore…pasojnë të gjitha monopolet, punët dhe veprat specifike të njeriut, siç janë : gjuha, ndërgjegjja, veglat, armët, idetë për të drejtën e të padrejtën, shteti, qeverisja, funksionet treguese të artit, miti, feja, shkenca, historia dhe sociabiliteti. Ajo çka është e rëndësishme, është se veprat e Franzen i detyrohen shumë jetës së shkrimtarit. Fikhu (Jurisprudenca), është shkenca e cila studion normat dhe ligjet e Sheriatit që kanë të bëjnë me veprat shpirtërore dhe fizike të njerëzve. Çështja e njeriut si qenie e posaçme është e pranishme edhe në ato filozofema e sisteme filozofike, të cilat verbalisht e mohojnë vlerën dhe mundësinë e shqyrtimit teorik filozofik të njeriut. Këto vlera ushqyese janë të rëndsishme për trupin e njeriut pasi që:


Vlerat ushqyese ndahen në makroelemente dhe mikroelemente. Antropologjia filozofike

Antropologjia filozofike - "Antropologjia" (prej greqishtes “anthropos” – njeriu) është disiplina më e re filozofike dhe njëra ndër më aktualet në filozofinë bashkëkohore përgjithësisht. Psikologjia shoqërore

Psikologjia sociale studion aspektet psikologjike të dukurive shoqërore si dhe aspektet shoqërore të dukurive psikike, veprimtarinë shoqërore të njeriut dhe bazën psikike të tij, veçoritë e verprimtarisë shoqërore të njeriut në grupe të caktuara dhe qëndrimet e tij. Antropologjia

Antropologjia (greqisht , a"nthropos" = "njeri" dhe "logos" = "njohuri, dituri, mësim") është shkenca që studion njerëzimin në të gjitha këndvështrimet dhe veprimet jetësore, qoftë shoqërore ashtu edhe kulturore dhe fizike. Antropologjia filozofike duhet të përgjigjet, përveç tjerash, në pyetjen se “cili është raporti metafizik i njeriut me bazën e të gjitha sendeve”. Antropologjia filozofike marksiste është një disiplinë filozofike, e cila merret me studimin e esencës, domethënies dhe pozitës së njeriut në mënyrë, kuptimit të jetës së tij, sikurse edhe mënyrën, ligjet dhe format e modifikimit të “natyrës njerëzore në përgjithësi” në fazat dhe rrethanat e ndryshme historike – shoqërore dhe kulturore. Mirëpo, antropologjia filozofike e tij është në esencë idealiste dhe e papranueshme në tërësi. Antropologe të tjerë te njohur janë : Claude Levi-Strauss (i shkollës strukturaliste), Marcel Mauss, Emile Durkheim, Radcliffe-Brown (i shkollës funksionaliste), Mary Douglas (studiuese e teorisë kulturore të rreziku

Antropologjia kulturore (gjithashtu e njohur si, etnologji, studimi mbi popujt, antropologjia apo antropologjia social-kulturore) është shkenca që studion sjelljen shoqërore, strukturën ekonomike dhe fetare të popujve dhe të grupeve të popujve. Antropologjia apo njohuritë mbi njeriun, mbi zhvillimin e vetive trupore dhe shpirtërore të tij, bëhen në disa fusha si p.sh antropologjia biologjike para së gjithash merret me shoqëritë fisnore, këndvështrimi gjeografikë i llojeve të njeriut të sotshëm, (Racat e njeriut) si dhe zhvillimet individuale të njeriut së bashku me zhvillimet trupore të njeriut. Antropologjia filozofike borgjeze është kryesisht idealiste, kur e hipostazon vetëdijen dhe subjektiven irracionaliste, kur e përcakton vullnetin “praktikën” si superiore ndaj mendjes. Studion shkencat shoqërore në Universitetin e Zagrebit. Gjeografinë shoqërore

Gjeografia shoqërore studion popullsinë, vendbanimet, dhe zhvillimin ekonomik. Ajo studion :

Biokimia e njeriut ndahet në :

Biokimia statike studion substancat kimike që marrin pjesë në ndërtimin e organizmit të njeriut. Titchener e përkufizoi psikologjinë si shkencë që studion mendjen e njeriut normal të rritur. Ndryshe nga antropologjia filozofike borgjeze, e cila është idealiste, metafizike, irracionaliste dhe pesimiste, antropologjia marksiste është materialiste – dialektive dhe optimale, meqë presupozon se njeriu i organizuar mirë, drejtë, mund dhe duhet t’i flakë të gjitha format e tjetërsimit, të cilat paraqesin pengesë për sendërtimin e njeriut të vërtetë dhe të humanizmit revolucionar. postmodernism) është lëvizje filozofike, artistike e shoqërore që ka pasuar modernizmin. Humanistika ose shkenca humane studion aspektet filozofike, biologjike, sociale dhe kulturore të jetës njerëzore. Ajo studion sjelljet e njeriut në situata të ndryshme mësimore dhe arsimore. Në krahasim me antropologjinë borgjeze, antropologjia filozofike marksiste, bazat e së cilës ia kanë vënë Marksi dhe Engelsi në veprat e tyre “Manuskriptet ekonomike-filozofike”, “Ideologjia gjermane”, “Familja e shenjtë” etj., përmban një sërë përparësish teorike – metodologjike dhe ideore. Ekonomia

Ekonomiksi () është shkencë shoqërore që studion prodhimin, shpërndarjen dhe konsumimin e mallrave dhe shërbimeve. Çështja e njeriut si qenie e posaçme është e pranishme edhe në ato filozofema e sisteme filozofike, të cilat verbalisht e mohojnë vlerën dhe mundësinë e shqyrtimit teorik filozofik të njeriut. Antropologjia e Teofilit. •  të jetë gjithnjë kritike, si ndaj lëndës së vet të studimit, ashtu edhe ndaj vetvetes, përkatësisht ndaj bazave filozofike, teorike dhe shoqërore. Antropologjia shoqërore

Antropologjia Cybernetic
→ Artikulli kryesor: Cybernetic Antropologji dhe Cyber Antropologji
Cybernetic Antropologjia është përpjekja e bashkim konceptual të Antropologjisë dhe Cybernetics me synimin për të kapërcyer kundërshtimin ndërmjet shkencës dhe humane.Antropologji Digital është një fushë më të reja të antropologji (etnologjisë) ose Antropologji Sociale dhe shqyrton komunitetet transnacionale përbërë online, duke marrë në konsideratë perspektivat Cybernetic. Në opinionin e gjerë njihet si veprimtare dhe lobiste e të drejtave të njeriut, për çka dhe ka fituar mirënjohje të ndryshme. Ndër qëllimet e Organizatës së Kombeve të Bashkuara është edhe vënia në jetë e të drejtave të njeriut.