Co świadczy o odwarstwieniu tynku od podłoża?
Łatwość zarysowania powierzchni tynku ostrzem. Widoczne na powierzchni tynku zgrubienie. Widoczne na powierzchni tynku pęknięcie. Głuchy odgłos przy ostukiwaniu tynku młotkiem.
A B C D
Jej nazwa pochodziła od pokrywającego ją tynku, co wyróżniało ją od otaczającej zabudowy. Wykonane są w technice al secco (malowane na suchym tynku, w odróżnieniu od al fresco – na świeżym tynku). Obrzutka

Obrzutka – pierwsza warstwa tynku wielowarstwowego wykonana w celu zwiększenia przyczepności narzutu tynkowego do podłoża. Narzut (budownictwo)

Narzut – warstwa tynku. Elewacje dzielone lizenami w tynku. Kontury odciska się w świeżym tynku. znaczną część tynku i ozdób fasady. Parter pokryty jest pseudoboniowaniem z tynku. Malowidło zachowało się na fragmencie tynku o wysokości 20 cm. Wynalazcą nowatorskiej metody czyszczenia ceglanych murów z cementowego tynku jest Bogusław Kornecki, który opracował pomysł podgrzewania tynku palnikiem. Na zewnątrz ramowe podziały ścian w tynku. Umiarkowanie bogata ornamentyka wykonana jest w tynku. Nazwa koszar pochodzi od jasnego koloru tynku, dla odróżnienia od „czerwonych koszar”. Piony balkonowe okalane są przez 2 narożniki o podziałach tynku, imitujących boniowanie. wodną) z wodnym roztworem żywicy akrylowej uzyskując kolorowy impregnat do ochrony powierzchni tynku czy muru. Zewnętrzną warstwę tynku trójwarstwowego nazywa się gładzią tynkową. Farby nakładano na bloki wapienne lub warstwę tynku. Całość elewacji była otynkowana - obecnie część tynku odleciała. Na zewnątrz widoczne ramowe podziały ścian w tynku. W późniejszych latach zostało ono pokryte warstwą tynku. Elewacje podzielono lizenami i gzymsami, wykonanymi w tynku. Podczas remontu użyto tynku sprowadzonego z Niemiec o składzie niemal identycznym z oryginalnym. Obraz o wymiarach 39,4 × 44,5 centymetrów jest freskiem wykonanym na cienkiej warstwie tynku. W przypadku tynków dwuwarstwowych narzut stanowi zewnętrzną warstwę tynku. Podczas renowacji renowacji baszty spod tynku odsłonięto malowane maswerki. Na zewnątrz widoczne ramowe podziały ścian w tynku. Wykonane są w technice al secco (malowane na suchym tynku, w odróżnieniu od al fresco – na świeżym tynku). We wnętrzu świątyni, na fragmentach tynku, pozostały dobrze widoczne tureckie zdobienia, cytaty z Koranu. Jej nazwa pochodziła od pokrywającego ją tynku, co wyróżniało ją od otaczającej zabudowy. Malowidło zachowało się na fragmencie tynku o wysokości 20 cm. Obrzutka

Obrzutka – pierwsza warstwa tynku wielowarstwowego wykonana w celu zwiększenia przyczepności narzutu tynkowego do podłoża. Narzut (budownictwo)

Narzut – warstwa tynku. Elewacje dzielone lizenami w tynku. Na zewnątrz ramowe podziały ścian w tynku. Na pokrywie skrzelowej widoczne zgrubienie. Kontury odciska się w świeżym tynku. znaczną część tynku i ozdób fasady. Parter pokryty jest pseudoboniowaniem z tynku. Farby nakładano na bloki wapienne lub warstwę tynku. Wynalazcą nowatorskiej metody czyszczenia ceglanych murów z cementowego tynku jest Bogusław Kornecki, który opracował pomysł podgrzewania tynku palnikiem. Malowidło zostało wykonane w technice tempery kazeinowej na tynku. Umiarkowanie bogata ornamentyka wykonana jest w tynku. Obraz o wymiarach 39,4 × 44,5 centymetrów jest freskiem wykonanym na cienkiej warstwie tynku. Nazwa koszar pochodzi od jasnego koloru tynku, dla odróżnienia od „czerwonych koszar”. Piony balkonowe okalane są przez 2 narożniki o podziałach tynku, imitujących boniowanie. Na zewnątrz elewację pokrywa płycinowa dekoracja geometryczna, wykonana w tynku. Tworzył je metodą "al fresco" na świeżym, jeszcze wilgotnym tynku. wodną) z wodnym roztworem żywicy akrylowej uzyskując kolorowy impregnat do ochrony powierzchni tynku czy muru. Zewnętrzną warstwę tynku trójwarstwowego nazywa się gładzią tynkową. Całość elewacji była otynkowana - obecnie część tynku odleciała. Na zewnątrz widoczne ramowe podziały ścian w tynku. Wykonane są w technice al secco (malowane na suchym tynku, w odróżnieniu od al fresco – na świeżym tynku). We wnętrzu świątyni, na fragmentach tynku, pozostały dobrze widoczne tureckie zdobienia, cytaty z Koranu. Jej nazwa pochodziła od pokrywającego ją tynku, co wyróżniało ją od otaczającej zabudowy. Malowidło zachowało się na fragmencie tynku o wysokości 20 cm. Obrzutka

Obrzutka – pierwsza warstwa tynku wielowarstwowego wykonana w celu zwiększenia przyczepności narzutu tynkowego do podłoża. Narzut (budownictwo)

Narzut – warstwa tynku. Elewacje dzielone lizenami w tynku. Na zewnątrz ramowe podziały ścian w tynku. Kontury odciska się w świeżym tynku. znaczną część tynku i ozdób fasady. Parter pokryty jest pseudoboniowaniem z tynku. Farby nakładano na bloki wapienne lub warstwę tynku. Wynalazcą nowatorskiej metody czyszczenia ceglanych murów z cementowego tynku jest Bogusław Kornecki, który opracował pomysł podgrzewania tynku palnikiem. Malowidło zostało wykonane w technice tempery kazeinowej na tynku. Umiarkowanie bogata ornamentyka wykonana jest w tynku. Obraz o wymiarach 39,4 × 44,5 centymetrów jest freskiem wykonanym na cienkiej warstwie tynku. Nazwa koszar pochodzi od jasnego koloru tynku, dla odróżnienia od „czerwonych koszar”. Piony balkonowe okalane są przez 2 narożniki o podziałach tynku, imitujących boniowanie. Na zewnątrz elewację pokrywa płycinowa dekoracja geometryczna, wykonana w tynku. Tworzył je metodą "al fresco" na świeżym, jeszcze wilgotnym tynku. wodną) z wodnym roztworem żywicy akrylowej uzyskując kolorowy impregnat do ochrony powierzchni tynku czy muru. Zewnętrzną warstwę tynku trójwarstwowego nazywa się gładzią tynkową. Całość elewacji była otynkowana - obecnie część tynku odleciała. W późniejszych latach zostało ono pokryte warstwą tynku. Jej nazwa pochodziła od pokrywającego ją tynku, co wyróżniało ją od otaczającej zabudowy. Wydaje głuchy odgłos ‘ah-wah’. Wykonane są w technice al secco (malowane na suchym tynku, w odróżnieniu od al fresco – na świeżym tynku). Obrzutka

Obrzutka – pierwsza warstwa tynku wielowarstwowego wykonana w celu zwiększenia przyczepności narzutu tynkowego do podłoża. Narzut (budownictwo)

Narzut – warstwa tynku. Elewacje dzielone lizenami w tynku. Kontury odciska się w świeżym tynku. znaczną część tynku i ozdób fasady. Parter pokryty jest pseudoboniowaniem z tynku. Malowidło zachowało się na fragmencie tynku o wysokości 20 cm. Wynalazcą nowatorskiej metody czyszczenia ceglanych murów z cementowego tynku jest Bogusław Kornecki, który opracował pomysł podgrzewania tynku palnikiem. Na zewnątrz ramowe podziały ścian w tynku. Umiarkowanie bogata ornamentyka wykonana jest w tynku. Nazwa koszar pochodzi od jasnego koloru tynku, dla odróżnienia od „czerwonych koszar”. Piony balkonowe okalane są przez 2 narożniki o podziałach tynku, imitujących boniowanie. Zewnętrzną warstwę tynku trójwarstwowego nazywa się gładzią tynkową. Farby nakładano na bloki wapienne lub warstwę tynku. Całość elewacji była otynkowana - obecnie część tynku odleciała. Na zewnątrz widoczne ramowe podziały ścian w tynku. W późniejszych latach zostało ono pokryte warstwą tynku. Elewacje podzielono lizenami i gzymsami, wykonanymi w tynku. Podczas remontu użyto tynku sprowadzonego z Niemiec o składzie niemal identycznym z oryginalnym. Obraz o wymiarach 39,4 × 44,5 centymetrów jest freskiem wykonanym na cienkiej warstwie tynku. W przypadku tynków dwuwarstwowych narzut stanowi zewnętrzną warstwę tynku. Podczas renowacji renowacji baszty spod tynku odsłonięto malowane maswerki.