Çfarë është paraparë për Maqedoninë me Marrëveshjen e Shën Stefanit të vitit 1878?
Të hyjë në përbërje të Bullgarisë. Të ndahet në mes të Serbisë, Bullgarisë dhe Greqisë. Të fitoi autonomi. Formimin e qeverisë së përkohshme.
A B C D
Konventa e Kongresit të Berlinit (1878)

Kongresi i Berlinit u hap më 13 qershor 1878, me rend dite rishikimin e Traktatit të Shën-Stefanit. Pas [[Traktati i Shën Stefanit|Traktatit të Shën Stefanit]], disa territore shqiptare iu dhanë [[Bullgaria|Bullgarisë]], [[Mali i Zi|Malit të Zi]], [[Greqia|Greqisë]] dhe [[Serbia|Serbisë]]. Traktati i Shën Stefanit u nënshkrua më 3 mars 1878 nga Rusia dhe Perandoria Osmane dhe përfshiu një dispozitë për të ngritur një principatë autonome bullgare afërsisht në territoret e Perandorisë së Dytë të Bullgarisë. Ato përfunduan më 13 korrik 1878 me nënshkrimin e Traktatit të Berlinit, i cili zëvendësoi atë të Shën-Stefanit. Ndërkaq, në prill të vitit 1878, opinioni publik shqiptar u informua nga shtypi ndërkombëtar për kundërshtimin që kishte gjetur Traktati i Shën-Stefanit në fuqitë e tjera të mëdha. Gjatë muajve prill-maj 1878 në katër anët e vendit pati protesta kundër Traktatit të Shën-Stefanit. Pas Traktatit të Shën Stefanit, disa territore shqiptare iu dhanë Bullgarisë, Malit të Zi, Greqisë dhe Serbisë. Por, Fuqitë e Mëdha ishin të pakënaqura me vendimet e Traktatit të Shën Stefanit dhe më 13 qershor deri më 13 korrik të vitit 1878 mbajtën Kongresin e Berlinit. Kongresi i Berlinit

Kongresi i Berlinit u hap më 13 qershor 1878, me rend dite rishikimin e Traktatit të Shën-Stefanit. Në bazë të kësaj marrëveshje kufirit perëndimor i Bullgarisë niste nga kreshta
e Malit Sharr dhe vazhdonte gjatë kufirit të parashikuar me Traktatin e Shën Stefanit. Viset e Maqedonisë, së bashku me krahinat lindore të Shqipërisë, të cilat me Traktatin e Shën-Stefanit i jepeshin Bullgarisë, do të mbeteshin gjithashtu nën sundimin osman. Qystendili i Bullgarisë në janar të vitit 1878 ishte përplot shqiptarë, sikur Bllaca e prillit të vitit 1999. Qystendili i Bullgarisë në janar të vitit 1878 ishte përplot shqiptarë, sikur Bllaca e prillit të vitit 1999. Traktati i Shën Stefanit, i vitit 1878 ia kalonte Korçën dhe Pogradecin Principatës Bullgare ndërsa Traktati i Berlinit i po të njëjtit vit ia rikthente Perandorisë Osmane. Me Traktatin e paqes së Shën Stefanit të nënshkruar nga Perandoria Ruse dhe Perandoria Osmane për përfundimin e Luftës Ruso-Turke të viteve 1877–1878, më 3 mars 1878, u vendos që Ulqini ti mbesi Malit të Zi. Rrymat Politike dhe Protestat Shqiptare

Gjatë pranverës së vitit 1878, krahas hovit që mori lëvizja e protestës kundër Traktatit të Shën-Stefanit, ngadhënjeu edhe ideja për të kundërshtuar me armë vendimet që mund të merreshin në Kongresin e Berlinit në dëm të tërësisë tokësore të atdheut. Më 30 maj 1878, Komiteti Shqiptar i Janinës mbajti një takim të udhëhequr nga Baba Alushi dhe Abdyl Frashëri, si një kundërmasë për vendimet e Traktatit të Shën Stefanit. Veç kësaj, nënshkrimi i Traktatit të Shën Stefanit paralajmëroi fillimin e rrethanave të vështira për popullsinë shqiptare, trojet e së cilës do t'i kalonin nga Turqia Serbisë, Malit të Zi dhe Bullgarisë. Synimet e saj hegjemoniste në Evropën Juglindore mbretëria e Rusisë do t’i siguronte kryesisht nëpërmjet Bullgarisë së madhe autonome që u krijua me Traktatin e Shën-Stefanit. Gjatë Luftës së Parë Botërore ishte në përbërje të Bullgarisë. Traktati i Shën Stefanit

Traktati i Shën-Stefanit (turqisht: "Ayastefanos Antlaşması") i shkëpuste Perandorisë Osmane rreth 80 % të zotërimeve të saj në Gadishullin Ballkanik. T’u lihet pra shqiptarëve toka shqiptare!”

Shqetësimi që pushtoi shqiptarët për fatin e atdheut, u shpreh me një lumë protestash, që shpërthyen gjatë muajve prill e maj 1878 nga të katër anët e vendit kundër Traktatit të Shën-Stefanit. Rrënojat e Kishës së Shën Stefanit (Dhërmi)

Rrënojat e Kishës së Shën Stefanit është një monument i trashëgimisë kulturore në Dhermi, Rrethi i Vlorës, në qarkun e Vlorës, Shqipëri . Dënimin e vuajti në Itali për 20 muaj në ishullin e Shën Stefanit. Si rrjedhim, me Traktatin e Shën-Stefanit trojet shqiptare do të copëtoheshin ndërmjet katër shteteve të huaja. Pas Traktatit të Shën Stefanit, disa territore shqiptare iu dhanë Bullgarisë, Malit të Zi, Greqisë dhe Serbisë. Pas [[Traktati i Shën Stefanit|Traktatit të Shën Stefanit]], disa territore shqiptare iu dhanë [[Bullgaria|Bullgarisë]], [[Mali i Zi|Malit të Zi]], [[Greqia|Greqisë]] dhe [[Serbia|Serbisë]]. Veç kësaj, nënshkrimi i Traktatit të Shën Stefanit paralajmëroi fillimin e rrethanave të vështira për popullsinë shqiptare, trojet e së cilës do t'i kalonin nga Turqia Serbisë, Malit të Zi dhe Bullgarisë. Traktati i Shën Stefanit u nënshkrua më 3 mars 1878 nga Rusia dhe Perandoria Osmane dhe përfshiu një dispozitë për të ngritur një principatë autonome bullgare afërsisht në territoret e Perandorisë së Dytë të Bullgarisë. Konventa e Kongresit të Berlinit (1878)

Kongresi i Berlinit u hap më 13 qershor 1878, me rend dite rishikimin e Traktatit të Shën-Stefanit. Por, Fuqitë e Mëdha ishin të pakënaqura me vendimet e Traktatit të Shën Stefanit dhe më 13 qershor deri më 13 korrik të vitit 1878 mbajtën Kongresin e Berlinit. vazhdimësia mes maqedonëve të lashtë dhe maqedonëve të sotëm (të cilët janë sllavë), si dhe pretendimet territoriale ndaj Greqisë, Bullgarisë, Shqipërisë dhe Serbisë, të lidhura me konceptin e Maqedonisë së Madhe. Ato përfunduan më 13 korrik 1878 me nënshkrimin e Traktatit të Berlinit, i cili zëvendësoi atë të Shën-Stefanit. Ndërkaq, në prill të vitit 1878, opinioni publik shqiptar u informua nga shtypi ndërkombëtar për kundërshtimin që kishte gjetur Traktati i Shën-Stefanit në fuqitë e tjera të mëdha. Gjatë muajve prill-maj 1878 në katër anët e vendit pati protesta kundër Traktatit të Shën-Stefanit. Bullgarisë nuk iu njohën viset e Shqipërisë Lindore, por, nga ana tjetër, iu dhanë Greqisë (e cila nuk përfitonte asgjë nga Traktati i Shën-Stefanit), viset e Çamërisë. Në bazë të kësaj marrëveshje kufirit perëndimor i Bullgarisë niste nga kreshta
e Malit Sharr dhe vazhdonte gjatë kufirit të parashikuar me Traktatin e Shën Stefanit. Kongresi i Berlinit

Kongresi i Berlinit u hap më 13 qershor 1878, me rend dite rishikimin e Traktatit të Shën-Stefanit. Traktati i Shën Stefanit, i vitit 1878 ia kalonte Korçën dhe Pogradecin Principatës Bullgare ndërsa Traktati i Berlinit i po të njëjtit vit ia rikthente Perandorisë Osmane. Më 4 mars ata u dëbuan dhe u shpërndanë nga njësitë e nisura prej Janinës.Droja e shqiptarëve se mos territoret e tyre do të ndaheshin mes Malit të Zi, Serbisë, Bullgarisë dhe Greqisë i mbushi me zell për të bërë qëndresë. Viset e Maqedonisë, së bashku me krahinat lindore të Shqipërisë, të cilat me Traktatin e Shën-Stefanit i jepeshin Bullgarisë, do të mbeteshin gjithashtu nën sundimin osman. Me Traktatin e paqes së Shën Stefanit të nënshkruar nga Perandoria Ruse dhe Perandoria Osmane për përfundimin e Luftës Ruso-Turke të viteve 1877–1878, më 3 mars 1878, u vendos që Ulqini ti mbesi Malit të Zi. Qystendili i Bullgarisë në janar të vitit 1878 ishte përplot shqiptarë, sikur Bllaca e prillit të vitit 1999. Qystendili i Bullgarisë në janar të vitit 1878 ishte përplot shqiptarë, sikur Bllaca e prillit të vitit 1999. Manastiri Praskvica, i vendosura në mes Miloçerit dhe Shën Stefanit në Komunën e Budvës, vuajti në masë të madhe. Tregtarët e Gjilanit shkonin për të blerë mallra në qytetet e Shqipërisë, të Serbisë, të Bullgarisë dhe të Greqisë, ndërsa, fushat e Gjilanit me rrethinë i karakterizon kultivimi i duhanit të cilësisë së lartë. Gjatë vitit të fundit hulumtoi Marrëveshjen për Delimitimin e Kufijëve detarë midis Republikës së Shqipërisë dhe Republikës së Greqisë. Ndahet në mes tre shteteve: Maqedonisë së Veriut, Greqisë dhe Shqipërisë. Më 30 maj 1878, Komiteti Shqiptar i Janinës mbajti një takim të udhëhequr nga Baba Alushi dhe Abdyl Frashëri, si një kundërmasë për vendimet e Traktatit të Shën Stefanit. Rrymat Politike dhe Protestat Shqiptare

Gjatë pranverës së vitit 1878, krahas hovit që mori lëvizja e protestës kundër Traktatit të Shën-Stefanit, ngadhënjeu edhe ideja për të kundërshtuar me armë vendimet që mund të merreshin në Kongresin e Berlinit në dëm të tërësisë tokësore të atdheut. Konventa e Kongresit të Berlinit (1878)

Kongresi i Berlinit u hap më 13 qershor 1878, me rend dite rishikimin e Traktatit të Shën-Stefanit. Ato përfunduan më 13 korrik 1878 me nënshkrimin e Traktatit të Berlinit, i cili zëvendësoi atë të Shën-Stefanit. Por, Fuqitë e Mëdha ishin të pakënaqura me vendimet e Traktatit të Shën Stefanit dhe më 13 qershor deri më 13 korrik të vitit 1878 mbajtën Kongresin e Berlinit. Gjatë muajve prill-maj 1878 në katër anët e vendit pati protesta kundër Traktatit të Shën-Stefanit. Ndërkaq, në prill të vitit 1878, opinioni publik shqiptar u informua nga shtypi ndërkombëtar për kundërshtimin që kishte gjetur Traktati i Shën-Stefanit në fuqitë e tjera të mëdha. Kongresi i Berlinit

Kongresi i Berlinit u hap më 13 qershor 1878, me rend dite rishikimin e Traktatit të Shën-Stefanit. Fama e tij kryesore megjithatë ai fitoi me rivendosjen e tij të Katedrales së Shën Stefanit, në Vjenë. Traktati i Shën Stefanit, i vitit 1878 ia kalonte Korçën dhe Pogradecin Principatës Bullgare ndërsa Traktati i Berlinit i po të njëjtit vit ia rikthente Perandorisë Osmane. Me Traktatin e paqes së Shën Stefanit të nënshkruar nga Perandoria Ruse dhe Perandoria Osmane për përfundimin e Luftës Ruso-Turke të viteve 1877–1878, më 3 mars 1878, u vendos që Ulqini ti mbesi Malit të Zi. Më 30 maj 1878, Komiteti Shqiptar i Janinës mbajti një takim të udhëhequr nga Baba Alushi dhe Abdyl Frashëri, si një kundërmasë për vendimet e Traktatit të Shën Stefanit. Megjithatë, në marrëveshjen trepalëshe të Kyakhta të vitit 1915 (midis Rusisë, Kinës, Mongolisë), statusi i Mongolisë u ndryshua në autonomi të thjeshta. Rrymat Politike dhe Protestat Shqiptare

Gjatë pranverës së vitit 1878, krahas hovit që mori lëvizja e protestës kundër Traktatit të Shën-Stefanit, ngadhënjeu edhe ideja për të kundërshtuar me armë vendimet që mund të merreshin në Kongresin e Berlinit në dëm të tërësisë tokësore të atdheut. Traktati i Shën Stefanit

Traktati i Shën-Stefanit (turqisht: "Ayastefanos Antlaşması") i shkëpuste Perandorisë Osmane rreth 80 % të zotërimeve të saj në Gadishullin Ballkanik. T’u lihet pra shqiptarëve toka shqiptare!”

Shqetësimi që pushtoi shqiptarët për fatin e atdheut, u shpreh me një lumë protestash, që shpërthyen gjatë muajve prill e maj 1878 nga të katër anët e vendit kundër Traktatit të Shën-Stefanit. Traktati i Shën Stefanit u nënshkrua më 3 mars 1878 nga Rusia dhe Perandoria Osmane dhe përfshiu një dispozitë për të ngritur një principatë autonome bullgare afërsisht në territoret e Perandorisë së Dytë të Bullgarisë. Rrënojat e Kishës së Shën Stefanit (Dhërmi)

Rrënojat e Kishës së Shën Stefanit është një monument i trashëgimisë kulturore në Dhermi, Rrethi i Vlorës, në qarkun e Vlorës, Shqipëri . Pas [[Traktati i Shën Stefanit|Traktatit të Shën Stefanit]], disa territore shqiptare iu dhanë [[Bullgaria|Bullgarisë]], [[Mali i Zi|Malit të Zi]], [[Greqia|Greqisë]] dhe [[Serbia|Serbisë]]. Dënimin e vuajti në Itali për 20 muaj në ishullin e Shën Stefanit. Si rrjedhim, me Traktatin e Shën-Stefanit trojet shqiptare do të copëtoheshin ndërmjet katër shteteve të huaja. Kryengritjet i konfirmuan idetë e Heller, se çfarë Marksi me të vërtetë do të thotë për njerëzit është që të ketë autonomi politike dhe vendosmëri kolektive të jetës shoqërore. Nuk ishin më të hershëm të Krishterë kishave, më e madhja e të cilave është e Shën Stefanit e Kishës. Për këtë arsye, me këmbënguljen e tyre, u vendos që kushtet e përcaktuara në Traktatin e Shën-Stefanit të rishikoheshin nga një kongres i posaçëm i Fuqive të Mëdha, i cili, sipas vendimit që u mor më vonë, do të mblidhej në Berlin më 13 qershor 1878. Shpesh flamurit në qendër i vendoset kurora e Stefatit të I ose Shën Stefanit. "Shih edhe: Rrymat Politike dhe Protestat Shqiptare; Kuvendi i Prevezës"Më 10 qershor 1878 përfaqësues nga paria shqiptare e Vilajetit të Kosovës u mblodhën në xhaminë Bajraklie të Prizrenit për të ngritur një platformë si kundërpërgjigje ndaj vendimeve të marra në Traktatin e Shën Stefanit. Nga frika e copëtimit të viseve të banuara me shqiptarë në mes të mbretërive të sapoformuara ballkanike, shqiptarët themeluan Lidhjen e Prizrenit më 10 qershor 1878, tri ditë para fillimit të punimeve të Kongresit të Berlinit, ku fuqitë e mëdha do të rishikonin vendimet e Shën Stefanit. Konventa e Kongresit të Berlinit (1878)

Kongresi i Berlinit u hap më 13 qershor 1878, me rend dite rishikimin e Traktatit të Shën-Stefanit. Ato përfunduan më 13 korrik 1878 me nënshkrimin e Traktatit të Berlinit, i cili zëvendësoi atë të Shën-Stefanit. Kuvendi trajtoi tri çështje me rëndësi vendimtare për Shqipërinë: qëndrimin ndaj çështjes së Ulqinit, krijimin e një vilajeti autonom dhe formimin e qeverisë së përkohshme. Por, Fuqitë e Mëdha ishin të pakënaqura me vendimet e Traktatit të Shën Stefanit dhe më 13 qershor deri më 13 korrik të vitit 1878 mbajtën Kongresin e Berlinit. Gjatë muajve prill-maj 1878 në katër anët e vendit pati protesta kundër Traktatit të Shën-Stefanit. Lideri i Vetëvendosjes Albin Kurti, duke komentuar marrëveshjen e AKR-së me PAN, tha se pas marrëveshjes, formimin e Kuvendit të Kosovës dhe formimin e qeverisë së re u la në duart e Vucic. Ndërkaq, në prill të vitit 1878, opinioni publik shqiptar u informua nga shtypi ndërkombëtar për kundërshtimin që kishte gjetur Traktati i Shën-Stefanit në fuqitë e tjera të mëdha. Me Traktatin e paqes së Shën Stefanit të nënshkruar nga Perandoria Ruse dhe Perandoria Osmane për përfundimin e Luftës Ruso-Turke të viteve 1877–1878, më 3 mars 1878, u vendos që Ulqini ti mbesi Malit të Zi. Kongresi i Berlinit

Kongresi i Berlinit u hap më 13 qershor 1878, me rend dite rishikimin e Traktatit të Shën-Stefanit. Përfundimisht, formimin e qeverisë së përkohshme me Turhan Pashën në krye dhe delegatë do të ishin Luigj Bumçi, Mehmet Konica, Mihal Turtulli, Midhat Frashëri. Rrënojat e Kishës së Shën Stefanit (Dhërmi)

Rrënojat e Kishës së Shën Stefanit është një monument i trashëgimisë kulturore në Dhermi, Rrethi i Vlorës, në qarkun e Vlorës, Shqipëri . Abdyl Frashëri dhe përfaqësuesit e krahut radikal argumentuan gjithashtu programin e miratuar në Kuvendin e Gjirokastrës, për krijimin e vilajetit autonom të Shqipërisë dhe për formimin e qeverisë së përkohshme. Traktati i Shën Stefanit, i vitit 1878 ia kalonte Korçën dhe Pogradecin Principatës Bullgare ndërsa Traktati i Berlinit i po të njëjtit vit ia rikthente Perandorisë Osmane. Në prill të vitit 2015, selia e përkohshme e qeverisë së përkohshme siriane të opozitës siriane u propozua të ishte Idlib, në Guvernatorin Idlib. Në libër po ashtu flitet edhe për Traktatin e Shën Stefanit si një padrejtësi e cila iu bë shqiptarëve, pastaj formimin e Lidhjes Shqiptare të Pejës deri me finalizimin e Shpalljes së pavarsisë se Shqipërisë”... Të njëjtin pozicion politik mbajti dhe Mehmet Konica si kryetar i kongresit, i cili që në fillim të hapjes së seancës së dytë bëri deklaratën e vendimit për formimin e qeverisë së përkohshme. Rrymat Politike dhe Protestat Shqiptare

Gjatë pranverës së vitit 1878, krahas hovit që mori lëvizja e protestës kundër Traktatit të Shën-Stefanit, ngadhënjeu edhe ideja për të kundërshtuar me armë vendimet që mund të merreshin në Kongresin e Berlinit në dëm të tërësisë tokësore të atdheut. Më 30 maj 1878, Komiteti Shqiptar i Janinës mbajti një takim të udhëhequr nga Baba Alushi dhe Abdyl Frashëri, si një kundërmasë për vendimet e Traktatit të Shën Stefanit. Traktati i Shën Stefanit u nënshkrua më 3 mars 1878 nga Rusia dhe Perandoria Osmane dhe përfshiu një dispozitë për të ngritur një principatë autonome bullgare afërsisht në territoret e Perandorisë së Dytë të Bullgarisë. Fama e tij kryesore megjithatë ai fitoi me rivendosjen e tij të Katedrales së Shën Stefanit, në Vjenë. Aktualisht mandatore për formimin e qeverisë kroate. Për çështjen e qeverisë së përkohshme, Kuvendi i Dibrës zyrtarisht nuk mori asnjë vendim. Kryeministri i Qeverisë së Përkohshme, Ismail Qemali, mbajti edhe postin e Ministrit të Punëve të Jashtme deri në qeshor të vitit 1913. Kryeministri i Qeverisë së Përkohshme, Ismail Qemali, mbajti edhe postin e Ministrit të Punëve të Jashtme deri në qeshor të vitit 1913. Dokumente të përkohshme si Kanuni i Ri shërbyen si program i Lidhjes e më pas kushtetutë e qeverisë së përkohshme.