Ą
iłowiec. wapień. łupek węglowy. piaskowiec.
A B C D
Iłowiec (szczyt)

Iłowiec (477 m n.p.m.) Iłowiec Ą

A z ogonkiem (majuskuła: Ą; minuskuła: ą; lit. ą Ści(ą)gany

Ści(ą)gany (ang. Iłowiec (skała osadowa)

Iłowiec – rodzaj niezłupkowaconej skały osadowej w postaci skonsolidowanego iłu. pisać → pisz-ą → piszący; rozumieć → rozumiej-ą → rozumiejący). Ostatecznie krótkie "Ą" przeszło w języku polskim w "ę", natomiast długie "Ą:" w "a" nosowe pochylone ("Ą°", stąd dzisiejsza pisownia "ą"). A, Ą). -ą, DCMsc. Iłowiec (stacja kolejowa)

Iłowiec – przystanek kolejowy we wsi Pecna, w województwie wielkopolskim, w Polsce. Przez Iłowiec przechodzi szlak turystyczny: Iłowiec (województwo lubelskie)

Iłowiec – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie zamojskim, w gminie Skierbieszów. Gromada Iłowiec

Gromada Iłowiec – dawna gromada, czyli najmniejsza jednostka podziału terytorialnego Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1954–1972. Przez wieś przebiega szlak turystyczny Iłowiec - Otusz. Przez Pecnę przebiega szlak turystyczny Iłowiec - Otusz. Przez miejscowość przebiega szlak turystyczny Iłowiec - Otusz. Iłowiec (województwo zachodniopomorskie)

Iłowiec – część wsi Rudki w Polsce, położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie wałeckim, w gminie Wałcz. Powstały alternacje "ą : ę", np. Według Słownika geograficznego Królestwa Polskiego z roku 1882, Iłowiec to wieś i dwa majątki większe, dzielące się w nomenklaturze hipotecznej na Iłowiec A. i Iłowiec B. w powiecie zamojskim, gminie i parafii Skierbieszów. Na terenie miejscowości znajduje się stacja kolejowa Iłowiec. Folwark z wsią G. i Iłowiec miał gorzelnię. Samogłoski te to "ą" oraz "ę". "n:`ę(`ą)"), "-ować - -uję" (pie. Na pracowni odbywaj�ą się m.in. wapień krystaliczny, wapień pelitowy, wapień krynoidowy, wapień koralowy (wapień rafowy), wapień numulitowy, wapień litotamniowy, wapień diploporowy, wapień oolitowy, wapień podstawowy, wapień cechsztyński, wapień dębnicki. Ą

A z ogonkiem (majuskuła: Ą; minuskuła: ą; lit. ą Wapień muszlowy

Wapień muszlowy (niem. Wapień dębnicki

Wapień dębnicki (pot. Wapień portlandzki

Wapień portlandzki (ang. Ści(ą)gany

Ści(ą)gany (ang. pisać → pisz-ą → piszący; rozumieć → rozumiej-ą → rozumiejący). Wapień krystaliczny

Wapień krystaliczny - pojęcie wieloznaczne. Ostatecznie krótkie "Ą" przeszło w języku polskim w "ę", natomiast długie "Ą:" w "a" nosowe pochylone ("Ą°", stąd dzisiejsza pisownia "ą"). A, Ą). -ą, DCMsc. Wapień oolitowy

Wapień oolitowy – odmiana wapienia, zbudowana z tzw. Wapień litotamniowy

Wapień litotamniowy – odmiana wapienia organogenicznego pochodzenia glonowego. Wapień organodetrytyczny

Wapień organodetrytyczny (wapień organogeniczny) – wapień powstały ze szczątków roślinnych lub zwierzęcych, w szczególności z ich części twardych: kości, muszli, skorupek itd. Zbocza doliny są bardzo strome, miejscami skaliste (niżej karboński wapień węglowy, wyżej wapień górnojurajski oraz wapień dewoński). Wapień koralowy

Wapień koralowy – wapień utworzony wskutek cementacji okruchów koralowców, zmieszanych zwykle z większą lub mniejszą ilością innych szczątków organicznych. Powstały alternacje "ą : ę", np. piaskowiec, wapień czy węgiel. Wapień krynoidowy

Wapień krynoidowy (wapień trochitowy) – odmiana wapienia organodetrytycznego utworzona z elementów szkieletowych liliowców ("Crinoidea"), najważniejszej pod względem skałotwórczym grupy szkarłupni ("Echinodermata"). Samogłoski te to "ą" oraz "ę". "n:`ę(`ą)"), "-ować - -uję" (pie. Na pracowni odbywaj�ą się m.in. "muszlowiec", "wapień z muszlami" itd.. W gminie wydobywa się wapień. Łupek węglowy

Łupek węglowy (łupek węglisty) – skała osadowa bardzo drobnoziarnista, o wyraźnej kierunkowości, często laminowana lub warstwowana. łupek ilasty, łupek piaszczysty, łupek ilasto-mulasty). grafit – łupek grafitowy, serycyt – łupek serycytowy, talk – łupek talkowy, chloryt – łupek chlorytowy, łyszczyki – łupek łyszczykowy i inne. Łupek amfibolowy

Łupek amfibolowy, łupek amfibolitowy – skała metamorficzna pokrewna amfibolitom. Ą

A z ogonkiem (majuskuła: Ą; minuskuła: ą; lit. → łupek). Łupek krystaliczny

Łupek krystaliczny, łupek metamorficzny – skała metamorficzna o doskonałej łupkowatości, czyli podzielności na płytki. ą łupek mikowy. Szary łupek. Ści(ą)gany

Ści(ą)gany (ang. Targ Węglowy

Targ Węglowy (niem. Łupek mułowy

Łupek mułowy, łupek mulasty, łupek mułowcowy – skała osadowa, powstała wskutek diagenezy i sprasowania mułu pod naciskiem nadległych warstw skalnych lub ciśnienia górotwórczego. pisać → pisz-ą → piszący; rozumieć → rozumiej-ą → rozumiejący). Ostatecznie krótkie "Ą" przeszło w języku polskim w "ę", natomiast długie "Ą:" w "a" nosowe pochylone ("Ą°", stąd dzisiejsza pisownia "ą"). A, Ą). -ą, DCMsc. → łupek chlorytowy, fyllonit. "der Schiefer" – łupek). Łupek krzemionkowy

Łupek krzemionkowy – skała osadowa, odmiana lidytu, charakteryzująca się łupkowatością. Łupek muskowitowy

Łupek muskowitowy – skała metamorficzna, odmiana łupka mikowego ("łupka łyszczykowego"). Łupek glaukofanowy

Łupek glaukofanowy, niebieskie łupki, glaukofanity - skała metamorficzna barwy lawendowej. Łupek łyszczykowy

Łupek łyszczykowy (Łupek mikowy) – skała metamorficzna, w skład której wchodzą przede wszystkim kwarc, skalenie i miki (łyszczyki). Łupek ropny

Łupek ropny, łupek parafinowy – skała osadowa, odmiana łupka ilastego lub marglistego nasycona ropą naftową lub produktami jej wietrzenia. Łupek kennelski

Łupek kennelski – skała osadowa, odmiana łupka węglowego sapropelowego zawierająca kennel. Ą

A z ogonkiem (majuskuła: Ą; minuskuła: ą; lit. ą Ści(ą)gany

Ści(ą)gany (ang. Piaskowiec (województwo pomorskie)

Piaskowiec (niem. pisać → pisz-ą → piszący; rozumieć → rozumiej-ą → rozumiejący). Ostatecznie krótkie "Ą" przeszło w języku polskim w "ę", natomiast długie "Ą:" w "a" nosowe pochylone ("Ą°", stąd dzisiejsza pisownia "ą"). Piaskowiec (województwo warmińsko-mazurskie)

Piaskowiec (niem. A, Ą). -ą, DCMsc. Piaskowiec

Piaskowiec – zwięzła, zwykle drobnoziarnista skała osadowa. Piaskowiec trawiasty

Piaskowiec trawiasty ("Arenaria graminifolia" Schrad.) Piaskowiec modrzak

Piaskowiec modrzak ("Gyroporus cyanescens" (Bull.) Piaskowiec kasztanowaty

Piaskowiec kasztanowaty ("Gyroporus castaneus" (Bull.) "piaskowiec budowlany"). "piaskowiec budowlany"). Piaskowiec (ujednoznacznienie) Pospolite są przejścia: zlepieniec - zlepieniec piaszczysty - piaskowiec zlepieńcowaty - piaskowiec. Piaskowiec cergowski

Piaskowiec cergowski – piaskowiec (waka lityczna, rzadko arenit lityczny) występujący w jednostkach dukielskiej i śląskiej Karpat Zewnętrznych. piaskowiec z piasku. Piaskowiec (roślina)

Piaskowiec ("Arenaria" L.) – rodzaj roślin należący do rodziny goździkowatych. Piaskowiec kwarcytowy

Piaskowiec kwarcytowy, piaskowiec kwarcytyczny – zwięzła, twarda skała osadowa, odmiana piaskowca kwarcowego, cechująca się częściową rekrystalizacją krzemionkowego spoiwa. Piaskowiec męciński

Piaskowiec męciński – piaskowiec wydobywany w Męcinie w Polsce, w województwie małopolskim, w powiecie limanowskim, w gminie Limanowa. Piaskowiec Radków

Piaskowiec Radków – piaskowiec wydobywany w Radkowie, w gminie Radków, w powiecie kłodzkim, w województwie dolnośląskim, w Polsce. Piaskowiec Barcice

Piaskowiec Barcice – piaskowiec wydobywany w Barcicach w Polsce, w województwie małopolskim, w powiecie nowosądeckim, w gminie Stary Sącz. Piaskowiec tumliński

Piaskowiec tumliński – piaskowiec wydobywany w kilku lokalizacjach na Wzgórzach Tumlińskich, w powiecie kieleckim, w województwie świętokrzyskim, w Polsce.