የመካከለኛው ዘመን ውድድሮች እና እንደ ኮርፐስ ክሪስቲ ያሉ በዓላት በቤተ ክርስቲያን ተቀባይነት ያላቸው ሲሆኑ፣ ካርኒቫል ደግሞ የመካከለኛው ዘመን ሕዝቦች ባህል መገለጫ ነበር። ብዙ የአካባቢ ካርኒቫል ልማዶች ከቅድመ ክርስትና የአምልኮ ሥርዓቶች እንደመጡ ይነገራል፣ ለምሳሌ በSwabian–Alemannic Fastnacht ውስጥ ጭምብል የተሸፈኑ ምስሎችን የሚያካትቱ የአምልኮ ሥርዓቶች። ነገር ግን፣ ከሳተርናሊያ ወይም ከሌሎች ጥንታዊ በዓላት ቀጥተኛ አመጣጥን ለማረጋገጥ ማስረጃ በቂ አይደለም። ምንም የተሟላ የሳተርናሊያ መለያዎች በህይወት የሉም እና የግብዣ ባህሪያት፣ ሚና የተገላቢጦሽ፣ ጊዜያዊ ማህበራዊ እኩልነት፣ ጭንብል እና የተፈቀደ ህግ መጣስ የግድ አንድ ወጥ የሆነ ፌስቲቫል አይሆኑም ወይም እነዚህን በዓላት አያገናኙም። እነዚህ መመሳሰሎች ብዙ ትርጉሞችን እና ተግባራትን ሊያካትት የሚችል የባህል ሀብቶች ማጠራቀሚያ ሊወክሉ ይችላሉ። ለምሳሌ፣ ፋሲካ የሚጀምረው በኢየሱስ ትንሣኤ ነው፣ በመቀጠልም የተወሰነ ጊዜ እና በዳግም መወለድ ያበቃል። ካርኒቫል ንጉስ ካርኒቫል ወደ ህይወት ሲመጣ ይህንን ይለውጠዋል፣ ከመሞቱ በፊት የተወሰነ ጊዜ ይከተላል። ሁለቱም በዓላት በጨረቃ አቆጣጠር ይሰላሉ. ኢየሱስም ሆነ የንጉስ ካርኔቫል ለሰዎች በሞቱ ጊዜ ስጦታ የሚሰጡ እንደ ገላጭ ሰዎች ሊታዩ ይችላሉ። በኢየሱስ ጉዳይ ላይ፣ ስጦታው በሰማይ ያለው የዘላለም ሕይወት እና በንጉሥ ካርኒቫል ሁኔታ ሞት የሕይወት ዑደት አስፈላጊ አካል መሆኑን እውቅና መስጠት ነው። ከክርስቲያን ፀረ-ይሁዲነት በተጨማሪ፣ በቤተ ክርስቲያን እና በካኒቫል ሥነ-ሥርዓቶች እና ምስሎች መካከል ያሉት የጋራ ነገሮች አንድን መሠረት ይጠቁማሉ። የክርስቶስ ሕማማት እራሱ አስፈሪ ነው፡- የጥንቱ ክርስትና ክርስቶስ እንደ ማጠቃለያ ፍርድ ሰለባ ሆኖ ስለተገለጠ፣ በሮማውያን ተሠቃይቶ በአይሁድ ሕዝብ ፊት ተገደለ (“ደሙ በእኛና በልጆቻችን ላይ ነው!” ማቴዎስ 27፡24–25)። በስፔን ውስጥ የቅዱስ ሳምንት ሰልፎች የኢየሱስን ምሳሌያዊ በሆነ መንገድ የሚሳደቡ ብዙ ሰዎች ይገኙበታል። አምላክን በአሳዛኝ ገላጭ ምስል ላይ አለማክበር፣ መናናቅ፣ ውርደት እና መሳቅ እንደ ቅዱስ ሥርዓት ማጠናከሪያ ተደርጎ ሊወሰድ ይችላል። እ.ኤ.አ. በ1466 በካቶሊክ ቤተክርስቲያን በጳጳስ ጳውሎስ ዳግማዊ የሳተርናሊያ ካርኒቫል ልማዶችን አሻሽሏል-አይሁዶች በሮም ከተማ ጎዳናዎች ራቁታቸውን ለመሮጥ ተገደዱ ። “አይሁዶች ከመሮጣቸው በፊት ብዙ ምግብ ይሰጡ ነበር፤ ይህም ውድድሩን ይበልጥ አስቸጋሪ እንዲሆንባቸውና በተመልካቾች ዘንድ ይበልጥ አስደሳች እንዲሆንላቸው ነበር። ሮጡ… በሮም መሳለቂያ ጩኸት እና የሳቅ ጩኸት መካከል፣ ቅዱስ አባታችን በበለጸገው በረንዳ ላይ ቆመው ከልባቸው ሳቁ” ሲል የዓይን እማኝ ዘግቧል።
የትኛው ፌስቲቫል በሕይወት መትረፍን የሚገልጹ ሙሉ ዘገባዎች የሉም?
የሳተርናሊያ
ሳተርናሊያ
Saturnalia