የታሪክ መዛግብት በ8ኛው እና በ9ኛው ክፍለ ዘመን መጀመሪያ ላይ ከአልፕስ እና ፒሬኔስ በስተሰሜን የሚገኙ የአይሁድ ማህበረሰቦችን ያሳያሉ። በ11ኛው መቶ ክፍለ ዘመን ከደቡብ አውሮፓ እና ከመካከለኛው ምስራቅ ማዕከላት የሚንቀሳቀሱ የአይሁድ ሰፋሪዎች በሰሜን በተለይም በራይን ወንዝ አካባቢ መኖር የጀመሩ ይመስላሉ፣ ብዙውን ጊዜ ለአዳዲስ ኢኮኖሚያዊ እድሎች ምላሽ እና በአካባቢው የክርስቲያን ገዥዎች ግብዣ። ስለዚህም ባልድዊን ቪ፣ የፍላንደር ካውንት ያዕቆብ ቤን ይኩቲኤልን እና ሌሎች አይሁዶችን በአገሩ እንዲሰፍሩ ጋበዘ። እና ከኖርማን የእንግሊዝ ድል በኋላ ብዙም ሳይቆይ፣ ዊልያም አሸናፊው በተመሳሳይ ሁኔታ ለአህጉራዊ አይሁዶች እዚያ መኖር እንዲችሉ እንኳን ደህና መጣችሁ ብሏል። ኤጲስ ቆጶስ ሩዲገር ሁዝማን ለሜይንዝ አይሁዶች ወደ ስፔየር እንዲዛወሩ ጥሪ አቅርበዋል። በእነዚህ ሁሉ ውሳኔዎች ውስጥ፣ አይሁዶች ኢኮኖሚውን ለመዝለል፣ ገቢን ለማሻሻል እና የንግድ ልውውጥን የማስፋት እውቀት እና አቅም ነበራቸው የሚለው አስተሳሰብ ትልቅ ሚና የተጫወተ ይመስላል። በተለምዶ አይሁዶች በከተማው መሃል ከሚገኙት ገበያዎች እና አብያተ ክርስቲያናት አቅራቢያ ተዛውረዋል፣ ምንም እንኳን በንጉሣዊ እና በቤተ ክህነት ሥልጣን ሥር ቢሆኑም፣ የአስተዳደር ራስን በራስ የማስተዳደር መብት ተሰጥቷቸዋል።
በራይን ወንዝና በሌሎች ተመሳሳይ አካባቢዎች የሚኖሩ አይሁዳውያን ሰፋሪዎች እንዲጨምሩ ያደረጉት ሁለት ነገሮች ምንድን ናቸው?
ብዙውን ጊዜ ለአዳዲስ ኢኮኖሚያዊ እድሎች ምላሽ እና በአካባቢው የክርስቲያን ገዥዎች ግብዣ።
ብዙውን ጊዜ ለአዳዲስ ኢኮኖሚያዊ እድሎች ምላሽ እና በአካባቢው ክርስቲያን ገዥዎች ግብዣ
often in response to new economic opportunities and at the invitation of local Christian rulers