በኒዮፖዚቲቭስቶች ጽንፍ ኢምፔሪሲዝም ውስጥ -ቢያንስ ከ1930ዎቹ በፊት—ማንኛውም እውነተኛ ሰው ሰራሽ የሆነ ማረጋገጫ ቀጥተኛ ምልከታዎችን ወይም ግንዛቤዎችን ለሚገልጽ የመጨረሻ ማረጋገጫ (ወይም የመጨረሻ ማረጋገጫዎች ስብስብ) መቀነስ አለበት። በኋለኞቹ ዓመታት፣ ካርናፕ እና ኒውራት ይህን የመሰለውን ክስተት ትተው እውቀትን ወደ ተጨባጭ የስፔቲዮ-ጊዜያዊ ፊዚክስ ቋንቋ እንደገና መገንባትን ደግፈዋል። ማለትም፣ ስለ አካላዊ ነገሮች አረፍተ ነገሮችን ወደ ስሜት-ዳታ ከመተርጎም ይልቅ፣ እንዲህ ያሉት ዓረፍተ ነገሮች የፕሮቶኮል ዓረፍተ-ነገር በሚባሉት መተርጎም ነበረባቸው፣ ለምሳሌ፣ “X at location Y እና T at time T እንዲህ እና የመሳሰሉትን ይመለከታል። የአመክንዮአዊ አወንታዊነት ማእከላዊ ሐሳቦች (ማረጋገጫነት፣ የትንታኔ-ሰው ሠራሽ ልዩነት፣ ቅነሳ ወዘተ) ከሁለተኛው የዓለም ጦርነት በኋላ እንደ ኔልሰን ጉድማን፣ ደብሊውቪ.ኤ. ኩዊን፣ ሂላሪ ፑትናም፣ ካርል ፖፐር እና ሪቻርድ ሮቲ። እ.ኤ.አ. በ1960ዎቹ መገባደጃ ላይ፣ እንቅስቃሴው መንገዱን እንደጀመረ ለአብዛኞቹ ፈላስፋዎች ግልጽ ሆኖ ነበር፣ ምንም እንኳን ተጽዕኖው አሁንም እንደ ማይክል ዱሜት በመሳሰሉ የወቅቱ የትንታኔ ፈላስፎች እና ሌሎች ፀረ-እውነታውያን ላይ ጉልህ ነው።
ክስተታዊነትን የተወው ማነው?
ካርናፕ እና ኒውራት
ካርናፕ እና ኒውራት
Carnap and Neurath