እንደ ሰር ዊሊያም ጆንስ ያሉ የ18ኛው ክፍለ ዘመን የምስራቃዊያን ምሁራን ለህንድ ባህል እና ለሳንስክሪት የጋለ ስሜት አሳይተዋል። እንደ ቶማስ ትራውማን አባባል፣ ከዚህ "ኢንዶኒያ" ዘመን በኋላ፣ በሳንስክሪት እና በአጠቃላይ ህንድ ባህል ላይ የተወሰነ ጥላቻ እራሱን ማረጋገጥ የጀመረው በ19ኛው ክፍለ ዘመን መጀመሪያ ላይ በብሪታንያ የሳይንስ አካዳሚ በሳንስክሪት ችላ በማለቱ ነው። ህንድ በተቻለ መጠን በባህል፣ በሃይማኖት እና በቋንቋ ከብሪታንያ ጋር መመሳሰል አለባት የሚለውን ሃሳብ የሚደግፍ አጠቃላይ ግፊት ጅምር ይህ ነበር። Trautmann እያደገ ላለው ጥላቻ ሁለት የተለያዩ እና አመክንዮአዊ ተቃራኒ ምንጮችን ይመለከታል፡ አንደኛው “የእንግሊዝ ኢንዶፎቢያ” ነበር፣ እሱም በመሠረቱ ልማታዊ፣ ተራማጅ፣ ሊበራል እና ዘር-ተኮር ያልሆነ ሂንዱ የሂንዱ ስልጣኔን ለማሻሻል የሚረዳ ትችት ነው። የአውሮፓ መስመሮች; ሌላው ሳይንሳዊ ዘረኝነት ነው፣ ህንዶች "የተለየ፣ የበታች እና የማይሻሻል ዘር" መሰረቱ የሚለው የእንግሊዝ "የጋራ ስሜት እይታ" ንድፈ ሃሳብ ነው።
ሰር ዊሊያም ጆንስ በ17ኛው መቶ ክፍለ ዘመን ጉጉትን የፈጠረው ምንድን ነው?