በጥንት እና በኪንግ አጋማሽ የማህበራዊ ታሪክ ውስጥ በጣም አስፈላጊው እውነታ የህዝብ ቁጥር መጨመር ነው። በ18ኛው ክፍለ ዘመን የህዝቡ ቁጥር በእጥፍ ጨምሯል። በዚህ ጊዜ ውስጥ ያሉ ሰዎችም በሚያስደንቅ ሁኔታ በእንቅስቃሴ ላይ ነበሩ። የግዛቱ በፍጥነት እየሰፋ የሚሄደው የህዝብ ቁጥር በጂኦግራፊያዊ ደረጃ ተንቀሳቃሽ እንደነበረ የሚጠቁሙ መረጃዎች አሉ፣ ይህም ከብዛቱ እና ከተራዘመ እና ከመደበኛ ባህሪው አንፃር በቻይና ታሪክ ታይቶ የማይታወቅ ነው። በእርግጥ የኪንግ መንግስት እንቅስቃሴን ተስፋ ከማድረግ ይልቅ እንቅስቃሴን ለማበረታታት ብዙ አድርጓል። ፍልሰት የተለያዩ ቅርጾችን ወስዷል፣ ምንም እንኳን በሁለት ዓይነቶች ሊከፈል ቢችልም ለቋሚ ሰፈራ ስደት፣ እና በፓርቲው የተፀነሰ (ቢያንስ በንድፈ ሀሳብ) እንደ ጊዜያዊ ቆይታ። የኋለኛው ተዋዋይ ወገኖች ከጊዜ ወደ ጊዜ እየጨመረ የመጣውን ኢምፓየር ግዙፍ እና ተንቀሳቃሽ የእጅ ጉልበት፣ እንዲሁም ጥቅጥቅ ባለ ተደራራቢ የውስጥ ዳያስፖራዎችን በአገር ውስጥ የተመሰረቱ የነጋዴ ቡድኖችን ያጠቃልላል። እንዲሁም የንግድ እና ሌሎች ኢኮኖሚያዊ ዕድሎችን ፍለጋ የኪንግ ተገዢዎች ወደ ባህር ማዶ፣ በተለይም ወደ ደቡብ ምስራቅ እስያ የሚደረገውን እንቅስቃሴ ያካትታል።
በ18ኛው ክፍለ ዘመን 2ቱ የስደት ዓይነቶች ምን ምን ነበሩ?
ለቋሚ ሰፈራ ስደት፣ እና በፓርቲው የተፀነሰ (ቢያንስ በንድፈ ሀሳብ) እንደ ጊዜያዊ ቆይታ።
ለሰፈራ ቋሚ ፍልሰት፣ እና በፓርቲው የተፀነሰው (ቢያንስ በንድፈ ሀሳብ) እንደ ጊዜያዊ ቆይታ
permanent migration for resettlement, and relocation conceived by the party (in theory at least) as a temporary sojourn