ጽሁፍ ስለራሱ ሲናገር እና እራሱን ሲጠቅስ እራሱን የሚያመለክት ነው። እንደ እስጢፋን ዋይልድ ገለጻ፣ ቁርዓን የሚተላለፉትን ቃላት በማብራራት፣ በመመደብ፣ በመተርጎም እና በማጽደቅ ይህንን ዘይቤያዊነት ያሳያል። ራስን መግለጽ በእነዚያ አንቀጾች ውስጥ ቁርኣን ራሱን መገለጥ (ታንዚል)፣ ዝክር (ዚክር)፣ ዜና (ናባእ)፣ መመዘኛ (ፉርቃን) ራሱን በሚገልጽበት መንገድ (አምላክነቱን በግልፅ ሲያረጋግጥ) በግልጽ ይታያል። ያወረድነው የተባረከቁርኣን ነው፤ ታዲያ እናንተ በርሱ ትክዳላችሁን?)፣ ወይም መሐመድ እንዲናገር በታዘዘ ጊዜ (ለምሳሌ፦ «በላቸው» መለያዎች ላይ ደጋግሞ በሚወጣበት ጊዜ (ለምሳሌ፡- «በላቸው፡- «የአላህ መመሪያ እውነተኛው ነው» በላቸው። መመሪያ""" በላቸው: "በአላህም ከእኛ ጋር ትከራከራላችሁን?" እንደ ዋይልድ ቁርኣን በጣም ራሱን የሚያመለክት ነው። ባህሪው በመጀመሪያ የመካ ሱራዎች ላይ የበለጠ ግልፅ ነው።
ቁርኣን እራሱን በሚጠቅስበት የተለያዩ መንገዶች ምን አይነት ጥራት አለው?
የሚተላለፉትን
መለኮትነት
Divinity