በ1793 አሜሪካዊው ኤሊ ዊትኒ በጥጥ ጂን ፈጠራ በብሪታንያ እና በዩናይትድ ስቴትስ የማምረት አቅሙን አሻሽሏል። በ1700ዎቹ መገባደጃ ላይ በርካታ ድፍድፍ ጂንኒንግ ማሽኖች ተሠርተው ነበር። ይሁን እንጂ አንድ ባሌል ጥጥ ለማምረት ከ600 ሰአታት በላይ የሰው ጉልበት የሚጠይቅ ሲሆን ይህም በዩናይትድ ስቴትስ መጠነ ሰፊ ምርትን የሰው ልጅ ለባሪያ የጉልበት ሥራ ቢጠቀምም ከኢኮኖሚ ውጪ እንዲሆን አድርጎታል። ዊትኒ ያመረተችው ጂን (የሆልምስ ዲዛይን) ሰዓቱን በአንድ ባሌ ወደ ደርዘን ወይም ከዚያ በላይ ቀንሷል። ምንም እንኳን ዊትኒ የራሱን ዲዛይን ለጥጥ ጂን የፈጠራ ባለቤትነት ቢሰጥም ከሄንሪ ኦጅን ሆልምስ የቀደመው ንድፍ ሠርቷል፣ ለዚህም ሆልምስ በ1796 የባለቤትነት መብት አስመዝግቧል። ቴክኖሎጂን ማሻሻል እና የዓለም ገበያዎች ቁጥጥር መጨመር የብሪታንያ ነጋዴዎች ጥሬ ጥጥ የሆነበት የንግድ ሰንሰለት እንዲፈጥሩ አስችሏቸዋል። ፋይበር (በመጀመሪያ) ከቅኝ ገዥዎች ተገዝቶ፣ በላንካሻየር ወፍጮዎች ውስጥ በጥጥ ጨርቅ ተዘጋጅቶ፣ ከዚያም በእንግሊዝ መርከቦች ወደ ምዕራብ አፍሪካ፣ ሕንድ እና ቻይና (በሻንጋይ እና ሆንግ ኮንግ በኩል) ወደ ምርኮኛ የቅኝ ገዥ ገበያዎች ይላካል።
ከጥጥ የተሰራውን ጂን ከመጠቀም በፊት ባሌዎች እንዴት ተለያዩ?