ሀይማኖታዊ ሰብአዊነት የሰው ልጅ ፍላጎቶችን፣ ፍላጎቶችን እና ችሎታዎችን ያማከለ ከሃይማኖታዊ ሥርዓቶች እና እምነቶች ጋር የሰብአዊ ስነምግባር ፍልስፍና ውህደት ነው። ምንም እንኳን የሃይማኖታዊ ሰብአዊነት አራማጆች እስከ19ኛው እና 20ኛው መቶ ክፍለ ዘመን መገባደጃ ድረስ በ"ሰብአዊነት" ስም በይፋ ባይደራጁም፣ ከሥነ ምግባር ውጪ ያሉ ሃይማኖቶች ሰውን ማዕከል ካደረገ የሥነ ምግባር ፍልስፍና ጋር የተጣመሩ ረጅም ታሪክ አላቸው። የምክንያት አምልኮ ( ፈረንሣይ፡ ኩልቴ ዴ ላ ራይሰን ) በፈረንሣይ አብዮት ጊዜ በዣክ ሄበርት፣ ፒየር ጋስፓርድ ቻውሜት እና ደጋፊዎቻቸው የተነደፉት ዲያኢዝም ላይ የተመሠረተ ሃይማኖት ነበር። እ.ኤ.አ. በ1793 በፈረንሣይ አብዮት ወቅት ካቴድራል ኖትር ዴም ደ ፓሪስ ወደ “መቅደስ ለምክንያት” ተለውጦ ለተወሰነ ጊዜ እመቤት ነፃነት ድንግል ማርያምን በብዙ መሠዊያዎች ላይ ተተካች። በ1850ዎቹ ውስጥ, ኦገስት ኮምቴ, የሶሺዮሎጂ አባት, ፖዚቲዝም, "የሰብአዊነት ሃይማኖት" መሰረተ. የዘመኑ ቻርተርድ የሰብአዊ መብት ተሟጋች ድርጅቶች ቀደምት ጠራጊዎች አንዱ በ1853 በለንደን የተቋቋመው የሰብአዊ ሃይማኖት ማህበር ነው። ይህ ቀደምት ቡድን በዴሞክራሲያዊ መንገድ የተደራጀ፣ ወንድ እና ሴት አባላት በአመራር ምርጫ ላይ በመሳተፍ የሳይንስ፣ የፍልስፍና እና የኪነጥበብ እውቀትን ያስፋፋ ነበር። የስነምግባር ባህል ንቅናቄ የተመሰረተው በ1876 ነው። የንቅናቄው መስራች የነበረው ፊሊክስ አድለር የነጻ ሃይማኖት ማህበር አባል የነበረው፣ የስነምግባር ባህልን እንደ አዲስ ሀይማኖት የፀነሰ ሲሆን በሁሉም ሃይማኖቶች እምብርት ውስጥ ያለውን የስነ-ምግባር መልእክት ይይዛል። የሥነ ምግባር ባህል በሰዎች ሕይወት ውስጥ ወሳኝ ሚና በመጫወት እና አሳሳቢ ጉዳዮችን በመፍታት ረገድ ሃይማኖታዊ ነበር።
የሃይማኖታዊ ሰብአዊነት አራማጆች ሰብአዊነት የሚለውን ስም መቼ ያቆሙት?