በጥንታዊው ጥንታዊ ዘመን (640-580 ዓክልበ. ግድም) የመጀመሪያዎቹ መጠነ ሰፊ ሥዕላዊ መግለጫዎች ላይ አርቲስቶቹ የሰውን ትኩረት ለመሳብ ሞክረዋል ይህም የፊት እና የሰው አካል ሕይወት አልባ ብዙኃን ተብሎ ያልተወከለው ነገር ግን የተሞላ ነው. ሕይወት. ግሪኮች በሥልጣኔያቸው መገባደጃ ድረስ፣ ሐውልቶቹ በተወሰነ መልኩ ሕያው ናቸው የሚለውን አኒሜሽን አስተሳሰብ ይዘው ነበር። ይህ ምስሉ በሆነ መንገድ አምላክ ወይም ሰው ነው የሚለውን እምነት ያካትታል. ጥሩ ምሳሌ የሚሆነው በአቴንስ ዲፒሎን መቃብር ላይ የተገኘው የቅዱስ በር ኩሮስ ሃውልት ነው (ዲፒሎን ኩሮስ)። ሐውልቱ "በራሱ ነገር" ነው, እና ቀጠን ያለ ፊቱ በጥልቅ አይኖች የአዕምሮ ዘላለማዊነትን ይገልፃል. በግሪክ ትውፊት መሠረት የዲፕሎን ጌታው ዳዳሉስ የሚል ስም ተሰጥቶታል ፣ እና በምስሎቹ ውስጥ እግሮቹ ከሰውነት ነፃ ወጡ ፣ ይህም ምስሎች ሊንቀሳቀሱ እንደሚችሉ ይሰማቸዋል ። እሱ ደግሞ የኒውዮርክ ኩውሮስን እንደፈጠረ ይቆጠራል፣ እሱም ሙሉ በሙሉ የተጠበቀው የኩሮስ ዓይነት ሐውልት ነው፣ እና የእራሱ አምላክ ትስጉት ይመስላል።
የዲፒሎን ጌታ ስም ማን ነበር?
ዳዳሉስ
ዳዳሉስ
Daedalus