ታሪካዊ የቋንቋ ጥናት በ18ኛው ክፍለ ዘመን መገባደጃ ላይ ራሱን የቻለ የጥናት ዘርፍ ሆኖ ብቅ አለ። ሰር ዊልያም ጆንስ ሳንስክሪት፣ ፋርስኛ፣ ግሪክኛ፣ ላቲን፣ ጎቲክ እና ሴልቲክ ቋንቋዎች ሁሉም የጋራ መሰረት እንዲጋሩ ሐሳብ አቅርቧል። ከጆንስ በኋላ በ19ኛው ክፍለ ዘመን እና በ20ኛው መቶ ክፍለ ዘመን ሁሉንም የአለም ቋንቋዎች ለማካተት ጥረት ተደርጓል። የፈርዲናንድ ደ ሳውሱር ኮርስ ደ linguisticque générale ህትመት ገላጭ የቋንቋዎችን እድገት ፈጠረ። ገላጭ የቋንቋዎች እና ተዛማጅ መዋቅራዊ እንቅስቃሴ የቋንቋዎች ልዩነትን ከመግለጽ ይልቅ በጊዜ ሂደት ቋንቋዎች እንዴት እንደሚለዋወጡ ላይ እንዲያተኩሩ አድርጓል። ኖአም ቾምስኪ በ1950ዎቹ ውስጥ ከጄኔሬቲቭ የቋንቋዎች እድገት ጋር የበለጠ የተለያዩ የቋንቋዎችን አቀረበ። የእሱ ጥረት ትክክለኛ አገባብ ለመግለጥ እና ለመተንበይ በሚያስችል የቋንቋ የሒሳብ ሞዴል ላይ የተመሰረተ ነው። እንደ ሶሺዮሊንጉስቲክስ፣ ኮግኒቲቭ ሊንጉስቲክስ እና የስሌት ሊንጉስቲክስ ያሉ ተጨማሪ ስፔሻሊስቶች በቋንቋ እና በሌሎች ዘርፎች መካከል ትብብር ብቅ አሉ።
ኖአም ቾምስኪ በቋንቋ ጥናት ላይ ምን ጨመረ?
የቋንቋዎች እድገት ጋር
የትውልድ ቋንቋዎች እድገት
the development of generative linguistics