የ 20 ኛው ክፍለ ዘመን መጀመሪያ በፊዚክስ ውስጥ አብዮት ተጀመረ። የኒውተን የረጅም ጊዜ ንድፈ ሃሳቦች በሁሉም ሁኔታዎች ትክክል እንዳልሆኑ ታይቷል. ከ1900 ዓ.ም ጀምሮ ማክስ ፕላንክ፣ አልበርት አንስታይን፣ ኒልስ ቦህር እና ሌሎች የተለያዩ ያልተለመዱ የሙከራ ውጤቶችን ለማስረዳት የኳንተም ንድፈ ሃሳቦችን አዳብረዋል፣ ይህም የተለየ የሃይል ደረጃዎችን በማስተዋወቅ ነበር። የኳንተም ሜካኒክስ የእንቅስቃሴ ህጎች በትንንሽ ሚዛን አለመያዛቸውን ብቻ ሳይሆን ይበልጥ የሚያስጨንቀው ግን በ1915 በአንስታይን የቀረበው የአጠቃላይ አንፃራዊነት ፅንሰ-ሀሳብ እንደሚያሳየው የቦታ ጊዜ ቋሚ ዳራ በኒውቶኒያን መካኒኮች እና ልዩ አንጻራዊነት የተመካ ነው፣ ሊኖር አይችልም። በ1925 ቨርነር ሃይሰንበርግ እና ኤርዊን ሽሮዲንገር የኳንተም ሜካኒኮችን ቀርፀው የቀደመውን የኳንተም ንድፈ ሃሳቦችን አብራርተዋል። በ1929 በኤድዊን ሃብል ጋላክሲዎች ወደ ኋላ የሚያፈገፍጉበት ፍጥነት ከርቀት ጋር በአዎንታዊ መልኩ እንደሚዛመድ በኤድዊን ሀብል የተደረገው ምልከታ አጽናፈ ሰማይ እየሰፋ መሆኑን እንዲረዳ እና የቢግ ባንግ ቲዎሪ በጆርጅ ሌማይትር እንዲቀረጽ አድርጓል።
የኳንተም ቲዎሪዎች በ1925 የትኛው ርዕሰ ጉዳይ ሆነ?
የኳንተም ሜካኒክስ
የኳንተም ሜካኒክስ
quantum mechanics