እ.ኤ.አ. በ1968 ሮናልድ ሜልዛክ እና ኬኔት ኬሲ ህመምን በሶስት ልኬቶች ገልጸዋል-"ስሜታዊ-አድሎአዊ" (የህመሙ ጥንካሬ ፣ ቦታ ፣ ጥራት እና የቆይታ ጊዜ) ፣ "ውጤታማ-ተነሳሽ" (አስደሳችነት እና ደስ የማይል ስሜትን ለማምለጥ ፍላጎት)። ) እና "ኮግኒቲቭ-ገምጋሚ" (እንደ ግምገማ፣ የባህል እሴቶች፣ ትኩረትን የሚከፋፍሉ እና የሃይፕኖቲክ ጥቆማዎች)። የሕመሙ መጠን (የስሜት ህዋሳት አድሎአዊ ልኬት) እና ደስ የማይል (ተፅዕኖ-ተነሳሽነት መጠን) በቀላሉ የሚወሰኑት በአሰቃቂው ቀስቃሽ መጠን ብቻ ሳይሆን “ከፍ ያለ” የእውቀት (ኮግኒቲቭ) እንቅስቃሴዎች የታሰበውን ጥንካሬ እና ደስ የማይል ሁኔታ ላይ ተጽዕኖ ሊያሳድሩ እንደሚችሉ ንድፈ ሀሳብ ሰጡ። የእውቀት (ኮግኒቲቭ) እንቅስቃሴዎች በሁለቱም የስሜት ህዋሳት እና አነቃቂ ልምዶች ላይ ተጽእኖ ሊያሳድሩ ወይም በዋነኛነት አፅንኦት-ተነሳሽ ልኬትን ሊቀይሩ ይችላሉ. ስለዚህ በጨዋታዎች ወይም በጦርነት ውስጥ ያለው ደስታ ሁለቱንም የህመም ስሜቶችን የሚገድብ ይመስላል, ጥቆማ እና ፕላሴቦዎች ግን አነቃቂ-ተነሳሽ ልኬትን ያስተካክላሉ እና ስሜታዊ-አድሎአዊ ልኬት በአንጻራዊነት ያልተረበሸ። (ገጽ 432) ወረቀቱ ለድርጊት በመደወል ያበቃል፡- “ህመምን ማከም የሚቻለው የስሜት ህዋሳትን በማደንዘዣ ብሎክ፣ በቀዶ ሕክምና ጣልቃገብነት እና በመሳሰሉት ለመቁረጥ በመሞከር ብቻ ሳይሆን በተነሳሽነት-ውጤታማ እና የግንዛቤ ምክንያቶች ላይ ተጽእኖ በማድረግ ጭምር ነው። እንዲሁም." (ገጽ 435)
የመላክ እና የኬሲ ወረቀት ወደ ምን አበቃ?
በጦርነት
ድርጊት
action