ሁለተኛው የችግሩ አቀራረብ የመደብ ጽንሰ-ሀሳብን እንደ መሰረት አድርጎ የወሰደ ሲሆን ስብስብን ከሌሎች ክፍሎች ጋር የሚያያዝ ክፍል እንደሆነ ይገልፃል, ትክክለኛ ክፍል ደግሞ የሌሎች ክፍሎች ያልሆነ ክፍል ነው. በዘርሜሎ – ፍራንከል አካሄድ፣ አክሶሞች የራሳቸው ያልሆኑ የሁሉም ስብስቦች ስብስብ ግንባታን ያደናቅፋሉ። በአንጻሩ በቮን ኑማን አቀራረብ ስር የራሱ ያልሆኑ የሁሉም ስብስቦች ክፍል ሊገነባ ይችላል ነገር ግን ትክክለኛ ክፍል እንጂ ስብስብ አይደለም.
አክሲዮም የራሳቸው ያልሆኑትን የሁሉም ስብስቦች ስብስብ የሚያደናቅፈው በምን አካሄድ ነው?
በዘርሜሎ – ፍራንከል
ዘርሜሎ-ፍራንከል
Zermelo–Fraenkel