የመጀመርያው የፓንክ እንቅስቃሴ እየቀነሰ ሲሄድ፣ በስራቸው ውስጥ የሙከራ ድምጾችን እና ሰፋ ያለ የፅንሰ-ሃሳብ ክልልን ከሚከታተሉ ባንዶች ውስጥ ደማቅ አዳዲስ ትዕይንቶች መሰባሰብ ጀመሩ። ከእነዚህ አርቲስቶች መካከል ብዙዎቹ በኪነጥበብ ዳራ ላይ በመሳል ሙዚቃቸውን በተለየ የፖለቲካ ወይም የውበት አጀንዳዎች ላይ ኢንቨስት አድርገው ይመለከቱ ነበር። እንደ ኤንኤምኢ እና ሳውንድስ ያሉ የብሪታንያ የሙዚቃ ህትመቶች በዚህ የድህረ-ፓንክ ባህል ውስጥ ተደማጭነት ያሳድጋሉ፣ እንደ ጆን ሳቫጅ፣ ፖል ሞርሊ እና ኢያን ፔንማን ያሉ ጸሃፊዎች ጥቅጥቅ ያለ (እና ብዙ ጊዜ ተጫዋች) የሂስ ዘይቤ በማዳበር በሂሳዊ ፅንሰ-ሀሳብ፣ አክራሪ ፖለቲካ እና ሌሎች የተለያዩ ምንጮች።
በጸሐፊዎች ያልተጠቀሙባቸው የትችት ዘይቤዎች የትኞቹ ናቸው?