በ1940ዎቹ እና 1950ዎቹ የአሜሪካ ሶሺዮሎጂ በዋናነት ታልኮት ፓርሰንስ የበላይነት ነበረው፣ እሱም መዋቅራዊ ውህደትን የሚያራምዱ የህብረተሰብ ክፍሎች ስለዚህ “ተግባራዊ” ናቸው ሲል ተከራክሯል። ይህ የመዋቅር ተግባራዊነት አካሄድ በ1960ዎቹ ውስጥ ጥያቄ ቀርቦ ነበር፣የሶሺዮሎጂስቶች ይህንን አካሄድ አሁን ባለው ሁኔታ ውስጥ ላለው እኩልነት ማረጋገጫ ብቻ አድርገው ሲመለከቱት ነበር። በምላሹ፣ የግጭት ንድፈ ሐሳብ ተፈጠረ፣ እሱም በከፊል በካርል ማርክስ ፍልስፍና ላይ የተመሠረተ። የግጭት ንድፈ ሃሳቦች ህብረተሰቡን የተለያዩ ቡድኖች ሃብትን ለመቆጣጠር የሚፎካከሩበት መድረክ አድርገው ይመለከቱት ነበር። ተምሳሌታዊ መስተጋብር እንዲሁ የሶሺዮሎጂያዊ አስተሳሰብ ማዕከል ተደርጎ ይወሰድ ነበር። ኤርቪንግ ጎፍማን ማህበራዊ መስተጋብርን እንደ የመድረክ አፈጻጸም ይመለከታቸዋል፣ ግለሰቦች "የጀርባ መድረክ" በማዘጋጀት እና በአስተያየት አስተዳደር ታዳሚዎቻቸውን ለመቆጣጠር ሲሞክሩ ነበር። እነዚህ ንድፈ ሐሳቦች በአሁኑ ጊዜ በሶሺዮሎጂያዊ አስተሳሰብ ውስጥ ጎልተው የሚታዩ ሲሆኑ፣ የሴት ፅንሰ-ሀሳብ፣ የድህረ-መዋቅር (Post-structuralism)፣ የምክንያታዊ ምርጫ ንድፈ ሃሳብ እና የድህረ ዘመናዊነትን ጨምሮ ሌሎች አቀራረቦች አሉ።
ከመዋቅራዊ ውህደት ጋር የተያያዙ ችግሮችን ለመዋጋት ከካርል ማርክስ ምን ሀሳብ ጥቅም ላይ ውሏል?
የሴት ፅንሰ-ሀሳብ፣
የግጭት ጽንሰ-ሀሳብ
conflict theory