ዘመናዊው የስነ-ጽሑፍ ቋንቋ በ19 ኛው ክፍለ ዘመን የመጀመሪያ ሶስተኛው ከአሌክሳንደር ፑሽኪን (Алекса́ндр Пу́шкин) ዘመን ጀምሮ እንደ ዘመን ይቆጠራል። ፑሽኪን በጊዜው በንግግር ቋንቋ የተገኘውን ሰዋሰው እና መዝገበቃላትን በመደገፍ ጥንታዊ ሰዋሰውን እና የቃላት አጠቃቀምን ("высо́кий стиль" - "ከፍተኛ ዘይቤ" እየተባለ የሚጠራውን) በመቃወም የሩስያ ስነ-ጽሁፍን አብዮት አድርጓል። በፑሽኪን ፅሁፎች ውስጥ ያሉ አንዳንድ ቃላትን በመረዳት ላይ ያሉ ዘመናዊ አንባቢዎች እንኳን ትንሽ ችግር ሊገጥማቸው ይችላል፣ ምክንያቱም ፑሽኪን የተጠቀመባቸው ቃላቶች በአንፃራዊ ሁኔታ ጥንታዊ ሆነዋል ወይም ትርጉም ቀይረዋል። እንዲያውም በ19ኛው መቶ ዘመን መጀመሪያ ላይ በሩስያ ጸሐፊዎች የተጠቀሙባቸው ብዙ አገላለጾች በተለይም ፑሽኪን፣ ሚካሂል ለርሞንቶቭ (ሜካኢል Ле́рмонтов)፣ ኒኮላይ ጎጎል (Никола́й Го́голь)፣ አሌክሳንደር ግሪቦይዶቭ (ኤሌክሳንደር ግሪቦዬዶቭ) ወይም ብዙ ጊዜ ሊናገር የሚችል አባባል ሆነ። እንኳን ተገኝቷል በዘመናዊው የሩሲያ የንግግር ንግግር.
'ከፍተኛ ዘይቤ' ምን ነበር?
ጥንታዊ ሰዋሰውን እና የቃላት አጠቃቀምን
ጥንታዊ ሰዋሰው እና የቃላት ዝርዝር
archaic grammar and vocabulary