በ11ኛው ክፍለ ዘመን፣ በፍልስፍና እና በሥነ-መለኮት ውስጥ የተደረጉ እድገቶች የአዕምሮ እንቅስቃሴ እንዲጨምር አድርጓል። በ"ሁለንተናዊ" ጽንሰ-ሀሳብ ላይ በተጨባጭ እና በስም አራማጆች መካከል ክርክር ነበር. የፍልስፍና ንግግሮች በአርስቶትል ዳግመኛ ግኝት እና በስሜታዊነት እና በምክንያታዊነት ላይ አፅንዖት በመስጠት ተነሳሳ። እንደ ፒተር አቤላርድ (እ.ኤ.አ. 1142) እና ፒተር ሎምባርድ (1164 ዓ.ም.) ያሉ ሊቃውንት የአርስቶተሊያን አመክንዮ ወደ ሥነ-መለኮት አስተዋውቀዋል። በ11ኛው መገባደጃ እና በ12ኛው መቶ ክፍለ ዘመን መጀመሪያ ላይ የካቴድራል ትምህርት ቤቶች በመላው ምዕራብ አውሮፓ ተሰራጭተው ከገዳማት ወደ ካቴድራሎች እና ከተማዎች መማራቸው መቀየሩን ያሳያል። የካቴድራል ትምህርት ቤቶች በዋና ዋና የአውሮፓ ከተሞች በተቋቋሙ ዩኒቨርሲቲዎች ተተኩ። ፍልስፍና እና ሥነ-መለኮት በስኮላስቲክ ውስጥ ተዋህደዋል፣ በ12ኛው እና በ13ኛው መቶ ክፍለ ዘመን የነበሩ ሊቃውንት ሥልጣን ያላቸውን ጽሑፎች፣ በተለይም አርስቶትል እና መጽሐፍ ቅዱስን ለማስታረቅ ያደረጉት ሙከራ። ይህ እንቅስቃሴ የእውነት እና የማመዛዘን ዘዴን ለመጠቀም ሞክሯል እና የተጠናቀቀው በቶማስ አኩዊናስ (1274 ዓ.ም.) አስተሳሰብ ነው፣ እሱም ሱማ ቲኦሎጂካ፣ ወይም የቲዎሎጂ ማጠቃለያ።
በአለም አቀፍ ጉዳዮች ላይ እጩዎቹን የተቃወመው የትኛው ቡድን ነው?
የእውነት
እውነታዎች
realists