የጥንት የጎቲክ አብያተ ክርስቲያናት ትላልቅ ውጫዊ ቅርጻ ቅርጾች በህንፃው ውስጥ ተጨማሪ ቅርጻ ቅርጾችን እንዲሰጡ እድል ሰጡ, ምክንያቱም መቃብሮች ይበልጥ የተብራሩ በመሆናቸው እና ሌሎች እንደ መናፍቃን ያሉ ባህሪያት አንዳንድ ጊዜ በቅንጦት ይቀረጹ ነበር, ልክ በሳንት አንድሪያ ውስጥ በጆቫኒ ፒሳኖ በፑልፒት ውስጥ. በተለይ አብያተ ክርስቲያናት ብዙ የጎን ቤተመቅደሶችን ስለፈጠሩ ቀለም የተቀቡ ወይም የተቀረጹ የእንጨት ዕርዳታ መሠዊያዎች የተለመደ ሆኑ። ቀደምት የኔዘርላንድስ ሥዕል እንደ ጃን ቫን ኢክ (እ.ኤ.አ. 1441) እና ሮጊየር ቫን ደር ዌይደን (እ.ኤ.አ.) (1464 ዓ.ም) የጣሊያን ሥዕል ተቀናቃኝ ነበር፣ ልክ እንደ ሰሜናዊ ብርሃን ያበራላቸው የእጅ ጽሑፎች በ15ኛው ክፍለ ዘመን በከፍተኛ ደረጃ መሰብሰብ የጀመረው ዓለማዊ ምሑራን፣ ዓለማዊ መጻሕፍትን፣ በተለይም ታሪኮችን ጭምር ያስተላለፉ። ከ1450 ገደማ ጀምሮ የታተሙ መጻሕፍት አሁንም ውድ ቢሆኑም በፍጥነት ተወዳጅ ሆነዋል። ከ1500 በፊት የታተሙ ወደ 30,000 የሚጠጉ የተለያዩ የኢንኩናቡላ እትሞች ነበሩ ፣በዚያን ጊዜ ብርሃን ያበራላቸው የእጅ ጽሑፎች በሮያሊቲ እና በሌሎች ጥቂት ሰዎች ብቻ ተሰጥተዋል። ከ15ኛው መቶ ክፍለ ዘመን አጋማሽ ጀምሮ በሰሜናዊ አውሮፓ አንዳንድ ክፍሎች በገበሬዎች እንኳን ሳይቀር በጣም ትንሽ የሆኑ የእንጨት ቅርፊቶች፣ ሁሉም ሃይማኖታዊ ማለት ይቻላል፣ ዋጋው ተመጣጣኝ ነበር። በጣም ውድ የሆኑ የተቀረጹ ምስሎች ከተለያዩ ምስሎች ጋር ሀብታም ገበያ አቅርበዋል.
ፑልፒትን በሳንት አንድሪያ የቀረጸው ማነው?
በጆቫኒ ፒሳኖ
ጆቫኒ ፒሳኖ
Giovanni Pisano