በጣም አስፈላጊ የሆኑት የጋራ መጠቀሚያ ቤቶች የለንደን የመሬት ውስጥ ጣቢያዎች ነበሩ። በአንደኛው የዓለም ጦርነት ወቅት ብዙ ሲቪሎች እንደዚያው ተጠቅመውባቸው የነበረ ቢሆንም፣ በ1939 መንግስት ጣቢያዎቹ በተጓዦች እና በጦር ኃይሎች ጉዞ ላይ ጣልቃ እንዳይገቡ ለመጠለያነት እንዲውሉ አልፈቀደም እና ነዋሪዎቹ ለመልቀቅ እምቢ ይላሉ የሚል ፍራቻ ነበር። የመሬት ውስጥ ባለስልጣናት በወረራ ወቅት የጣቢያ መግቢያዎችን እንዲቆልፉ ታዝዘዋል; ነገር ግን በሁለተኛው ሳምንት ከባድ የቦምብ ጥቃት መንግስት ተጸጽቶ ጣቢያዎቹ እንዲከፈቱ አዟል። በየቀኑ እስከምሽቱ 4፡00 ድረስ በሰልፍ የሚሰለፉ ሰዎች ወደ ጣቢያዎቹ እንዲገቡ ሲፈቀድላቸው ነበር። በሴፕቴምበር አጋማሽ 1940 ወደ 150,000 የሚጠጉ በምሽት ከመሬት በታች ይተኛሉ፣ ምንም እንኳን በክረምት እና በጸደይ ወራት ቁጥሩ ወደ 100,000 ወይም ከዚያ ያነሰ ቀንሷል። የጦርነት ጫጫታ ታፍኗል እና በጥልቁ ጣቢያዎች ውስጥ እንቅልፍ ቀላል ነበር ፣ ግን በብዙ ጣቢያዎች ላይ በቀጥታ በመምታት ብዙዎች ተገድለዋል።
እ.ኤ.አ. በ 1940 ምን ያህል ሰዎች ከመሬት በታች ባሉ ጣቢያዎች ውስጥ ተኝተው ነበር?
1940 ወደ 150,000
በአንድ ምሽት 150,000
150,000 a night