ስለ ሰብአዊነት የሚነሱ ፖለቲካዎች አንዳንድ ጊዜ አያዎ (ፓራዶክሲካል) ሽክርክሪቶች እና መዞሪያዎች ይገመታሉ። በ20ኛው ክፍለ ዘመን መጀመሪያ ላይ ተቺዎች እንደ ኢዝራ ፓውንድ፣ ቲ.ኢ.ሁልሜ እና ቲ.ኤስ.ኤልዮት ሰብአዊነትን እንደ ስሜታዊ “ስሎፕ” (ሁልሜ) [ጥቅስ ያስፈልጋል] ወይም “ጥርስ ውስጥ የገባች ያረጀ ሴት ዉሻ” (ፓውንድ) እና ወደ ኋላ መመለስ ፈለጉ። የበለጠ ወንድ፣ እንደ (አመኑ) ያሉ አምባገነን ማህበረሰብ በመካከለኛው ዘመን ነበሩ። እንደ ዣን ፍራንሷ ሊዮታርድ እና ሚሼል ፉካውት ያሉ የድህረ ዘመናዊ ተቺዎች፣ ሰብአዊነት ስለ ሰብአዊነት ወይም ስለ ሁለንተናዊ የሰው ልጅ ተፈጥሮ አጠቃላይ እና ረቂቅ እሳቤ እንዳለው አስረግጠው ገልጸዋል፣ ይህም ለኢምፔሪያሊዝም ሰበብ ሆኖ ሊያገለግል ይችላል። ከሰው ያነሰ የሚባሉትን የበላይነት። ጢሞቴዎስ ላውሪ “ሰብአዊነት የሰው ልጅን የሰው ልጅ ያልሆነውን እንስሳ እንደፈጠረ ሁሉ ይቀጥፋል” ሲል ተናግሯል። በጣም ከተለመዱት ቦታዎች (ለምሳሌ ረሃብ፣ ቁጣ)" ቢሆንም፣ ፈላስፋው ኬት ሶፐር ሰብአዊነት ከራሱ በጎ አስተሳሰብ በታች በመውደቁ ጸረ-ሰብአዊነት በተደጋጋሚ “የሰው ልጅ ንግግርን ይደብቃል” ብለዋል።
ሰብአዊነትን የሚቃወም ማን ነበር?