ከ1948 በፊት፣ ወደ 800,000 የሚጠጉ አይሁዶች አሁን የአረብ አገሮችን (እስራኤልን ሳይጨምር) ይኖሩ ነበር። ከነዚህም ውስጥ ከሁለት ሶስተኛው በታች በፈረንሳይ ቁጥጥር ስር ባለው የማግሬብ ክልል፣ ከ15-20% በኢራቅ ግዛት፣ በግምት 10% በግብፅ እና በግምት 7 በመቶው በየመን መንግስት ይኖሩ ነበር። ተጨማሪ 200,000 በፓህላቪ ኢራን እና በቱርክ ሪፐብሊክ ይኖሩ ነበር. ዛሬ ወደ 26,000 የሚጠጉ አይሁዶች በአረብ ሀገራት እና ወደ 30,000 አካባቢ በኢራን እና በቱርክ ይኖራሉ። በ20ኛው ክፍለ ዘመን መጀመሪያዎቹ አሥርተ ዓመታት ውስጥ መጠነኛ ስደት በብዙ አገሮች ተጀምሯል፣ ምንም እንኳን ብቸኛው ተጨባጭ አሊያ ከየመን እና ከሶሪያ የመጣ ነው። የአረብ እና የሙስሊም ሀገራት ስደት በዋነኛነት ከ1948 ጀምሮ ነበር ። የመጀመሪያዎቹ መጠነ ሰፊ ስደት በ1940ዎቹ መጨረሻ እና በ1950ዎቹ መጀመሪያ ፣ በዋነኝነት በኢራቅ ፣ የመን እና ሊቢያ ውስጥ የተከናወነ ሲሆን ከእነዚህ ውስጥ እስከ90% የሚሆኑት በጥቂት ዓመታት ውስጥ ለቀው ወጥተዋል ። . በ1956 ከግብፅ የመውጣት ከፍተኛው ደረጃ ላይ ደርሷል።በመግሪብ አገሮች ውስጥ ያለው ፍልሰት በ1960ዎቹ ከፍተኛ ደረጃ ላይ ደርሷል። በ1970ዎቹ አጋማሽ ላይ የሊባኖስ የአይሁድ ማህበረሰብም እየቀነሰ ቢመጣም ከሌሎች አረብ ሀገራት በሚጎርፉ ስደተኞች ምክንያት በአይሁድ ህዝቦቿ ላይ በጊዜያዊነት መጨመር የታየችው ሊባኖስ ብቸኛዋ አረብ ሀገር ነበረች። ከአረብ ሀገራት የመውጣት ማዕበልን ተከትሎ፣ በ1980ዎቹ 80% የሚሆኑ የኢራናውያን አይሁዶች ሀገሪቱን ለቀው ሲወጡ ተጨማሪ የኢራን አይሁዶች ፍልሰት ከፍተኛ ደረጃ ላይ ደርሷል።[ጥቅስ]
ከ1948 በፊት ስንት አይሁዶች ከአረብ ሀገር ውጪ ይኖሩ ነበር?