የህዝቡ ቁጥር በፍጥነት አደገ፤ በ1814 ከ800,000 ወደ 914,000 በ1830 እና 1,067,000 በ1846. የኢኮኖሚ እና የስነ-ህዝብ ሁኔታዎች ተደማምረው ለረሃብ፣ የመኖሪያ ቤት እጥረት እና ለወጣቶች የስራ እጦት ምክንያት ሆነዋል። ስለሆነም ሰዎች አልሳስን ለቀው ወደ ፓሪስ ብቻ ሳይሆን - የአልሳቲያን ማህበረሰብ በቁጥር ወደ ሚያድግበት ፣ እንደ ባሮን ሃውስማን ካሉ ታዋቂ አባላት ጋር - ግን እንደ ሩሲያ እና የኦስትሪያ ኢምፓየር ባሉ ሩቅ ቦታዎች ላይ መጠቀማቸው የሚያስገርም አይደለም ። አዲስ እድሎች እዚያ ቀርበዋል፡ ኦስትሪያ በምስራቅ አውሮፓ ከኦቶማን ኢምፓየር ድል በመንሳት በአዲሶቹ ግዛቶች ላይ ይዞታዋን ለማጠናከር ለቅኝ ገዥዎች ለጋስ ቃል ሰጠች። ከ1820 እስከ1850 ባለው ጊዜ ውስጥ ብዙ አልሳቲያውያን ወደ ዩናይትድ ስቴትስ በመርከብ መጓዝ ጀመሩ። በ1843 እና 1844 ከአልሳስ የመጡ ስደተኞችን የሚያመጡ መርከቦች ኒው ዮርክ ወደብ ደረሱ። አንዳንዶቹ በኢሊኖይ ሰፈሩ፣ ብዙዎች በእርሻ ወይም በንግድ ሥራ ስኬትን ለመፈለግ፡ ለምሳሌ ሱሊ (በግንቦት 1843) እና አዮዋ (በሰኔ 1844) የሚጓዙ መርከቦች በሰሜናዊ ኢሊኖይ እና በሰሜናዊ ኢንዲያና ውስጥ ቤቶችን ያቋቋሙ ቤተሰቦችን አመጡ። አንዳንድ የአልሳቲያን ስደተኞች በ19ኛው መቶ ክፍለ ዘመን የአሜሪካ ኢኮኖሚ ልማት ውስጥ በነበራቸው ሚና ተጠቅሰዋል። ሌሎች በደቡብ ምዕራብ ኦንታሪዮ በተለይም በዋተርሉ ካውንቲ ለመኖር ወደ ካናዳ ሄዱ።
በ 1820 አልሳቲያንን ወደ አሜሪካ ያመጣችው መርከብ ማን ነበር?