የማርያም ፍጹም ኃጢአት የለሽነት እና ተያያዥነት ያለው ከማንኛውም ርኩሰት ነፃ መሆኗ በባይዛንቲየም የግሪክ የሥነ መለኮት ምሁራን ዘንድ የታወቀ ትምህርት ነበር። ከቅዱስ ጎርጎርዮስ ናዚያንዜን ጀምሮ፣ ኢየሱስና ማርያም በግርዛት ወቅት ስለተፈጸሙት “መንጻት” የሰጠው ማብራሪያ (ሉቃስ 2፡22) በክርስቶሎጂ ውስጥ “መንጻት” የሚለውን ቀዳሚ ትርጉም (እና በማሪዮሎጂን በማብራራት) ለማመልከት አነሳሳው። ፍጹም ኃጢአት የሌለበት ተፈጥሮ በክብር በጸጋ ጊዜ (ለምሳሌ ኢየሱስ በጥምቀት) የተገለጠ ነው። ቅዱስ ጎርጎርዮስ ናዚያንዜን ማርያምን “ፕሮካታርቴይሳ (የተቀደሰች)” በማለት ሰይሟታል። ጎርጎርዮስ በቤተመቅደስ ውስጥ የኢየሱስ እና የማርያምን የመንጻት እንቆቅልሽ የኢየሱስን እና የማርያምን ሰብአዊ ተፈጥሮ ልክ እንደ ቅዱስ በመቁጠር ለመፍታት ሞክሯል እናም ሁለቱም በዚህ ጸጋ እና ክብር የነጹ። ጎርጎርዮስ በማርያም የመንጻት ሂደት ዙሪያ ያስተማራቸው ትምህርቶች በቁስጥንጥንያ እና አካባቢው የገና በዓል ወደሚከበርበት ቀን እየጨመረ ከሚሄደው የአምላክ እናት መታሰቢያ ጋር የተያያዘ ሳይሆን አይቀርም። የናዚንዜን የማርያም ማዕረግ “የተቀደሰች” የሚል ስያሜ ተቀበለው። በመቀጠልም የባይዛንታይን ንፁህ ፅንሰ-ሀሳብን ለማስረዳት በማሪዮሎጂው ላይ ፍላጎት ያላቸው ሁሉም የሃይማኖት ምሁራን ወሰዱት። ይህ በተለይ በኢየሩሳሌም አባቶች በቅዱስ ሶፍሮኒዮስ እና በቅዱስ ዮሐንስ ደማስሴን ላይ ጎልቶ ይታያል፣ በዚህ ርዕስ በቤተ ክርስቲያን አባቶች ክፍል ውስጥ እንደሚከተለው እንመለከታለን። በደማስሴን ጊዜ አካባቢ "የቅዱስ አን ፅንሰ-ሀሳብ [ማለትም በሆዷ ውስጥ የቲኦቶኮስ]" ህዝባዊ አከባበር ተወዳጅ እየሆነ መጥቷል. ከዚህ ጊዜ በኋላ የኢየሱስ እና የማርያም ፍፁም ተፈጥሮዎች "መንጻት" ማለት በተዋሕዶ እና በጥምቀት እና በሌሎች ህዝባዊ የባይዛንታይን የአምልኮ በዓላት ላይ የጸጋ እና የክብር ጊዜያት ብቻ ሳይሆን መንጻት በመጨረሻ ከማርያም መፀነስ በዓል ጋር ተቆራኝቷል ( በ2 ኛው ሺህ ዓመት የኦርቶዶክስ ደራሲዎች (ለምሳሌ, ሴንት ኒኮላስ ካባሲላስ እና ጆሴፍ ብሬኒየስ) በኦርቶዶክስ ደራሲዎች ከእሷ አቀራረብ ጋር በቤተመቅደስ ውስጥ በጨቅላ ልጅነት ያቀረበችው.
በባይዛንቲየም ዙሪያ እያደገ የነበረው መታሰቢያ?