በኋለኛው ኢምፔሪያል ዘመን፣ የክርስቲያን እና ክርስቲያን ያልሆኑ ሰዎች የቀብር እና የመታሰቢያ ልምምዶች ተደራራቢ ነበሩ። መቃብሮች በክርስቲያን እና ክርስቲያን ባልሆኑ የቤተሰብ አባላት ተጋርተዋል፣ እና ባህላዊው የቀብር ሥነ ሥርዓት እና የኖቬምዲያሊስ ድግስ በክርስቲያን ሕገ መንግሥት አፖስቶሊካ ውስጥ ከፊል ግጥሚያ አግኝተዋል። ለሙታን የተለመደው የወይን እና የምግብ አቅርቦት ቀጠለ; ቅዱስ አጎስጢኖስ (ቅዱስ አምብሮስን ተከትሎ) ይህ የParentalia "ሰካራሞች" ልምዶችን ይጋብዛል ብሎ ፈርቶ ነገር ግን የቀብር ድግሶችን ለድሆች የምግብ ምጽዋት ለመስጠት እንደ ክርስቲያናዊ እድል አመስግኗል። ክርስቲያኖች በ567 ዓ.ም እነሱን ለመከልከል ለቱሪስቶች ምክር ቤት በፓረንታሊያ እና በአጃቢዋ ፌራሊያ እና ካሪስቲያ በበቂ ሁኔታ ተገኝተዋል። ሌሎች የቀብር እና የመታሰቢያ ልማዶች በጣም የተለያዩ ነበሩ። ባህላዊ የሮማውያን ልምምድ አስከሬን እንደ ሥነ ሥርዓት ብክለት አስከሬኑ; የተቀረጹ ጽሑፎች የተወለዱበትን ቀን እና የህይወት ጊዜን ይጠቅሳሉ. የክርስቲያን ቤተ ክርስቲያን ለቅዱሳን ንዋያተ ቅድሳት ማክበርን ያዳበረች ሲሆን የተቀረጹ ጽሑፎች ደግሞ የሞትን ቀን ወደ “አዲስ ሕይወት” መሸጋገሪያ አድርገው ነበር።
ሮማውያን የሙታንን አስከሬን እንዴት ይመለከቱት ነበር?
ሥነ ሥርዓት ብክለት
የአምልኮ ሥርዓት ብክለት
ritual pollution