ከክርስቶስ ልደት በፊት በ287፣ የአማካይ ፕሌቢያን ኢኮኖሚያዊ ሁኔታ ደካማ ነበር። ችግሩ በስፋት ባለው እዳ ላይ ያተኮረ ይመስላል። ፕሌቢያውያን እፎይታን ጠይቀዋል፣ ነገር ግን ሴናተሮች ሁኔታቸውን ለመፍታት ፈቃደኛ አልሆኑም። ውጤቱም የመጨረሻው የፕሌቢያን መገንጠል ነበር። ፕሌቢያውያን ወደ ጃኒኩለም ኮረብታ ተለያዩ። መገንጠልን ለማቆም አምባገነን ተሾመ። አምባገነኑ ህግን (ሌክስ ሆርቴንሲያ) አጽድቋል፣ ይህም ማንኛውም የህግ ረቂቅ በፕሌቢያን ካውንስል ከመታየቱ በፊት የፓትሪያን ሴናተሮች መስማማት አለባቸው የሚለውን መስፈርት አብቅቷል። ይህ የፕሌቢያን ካውንስል ድርጊት ሙሉ የህግ ኃይል እንዲኖረው የሚጠይቅ የመጀመሪያው ህግ አልነበረም። የፕሌቢያን ካውንስል ይህንን ሃይል ያገኘው በ449 ዓክልበ. ወደ ዋናው የቫሌሪያን ህግ በተሻሻለ ጊዜ ነው። የዚህ ህግ ጠቀሜታ ፓትሪሻኖችን በፕሌቢያን ላይ የመጨረሻውን መሳሪያ በመዝረፉ ላይ ነው። ውጤቱም የመንግስት ቁጥጥር በመራጮች ትከሻ ላይ ሳይሆን በአዲሱ የፕሌቢያን መኳንንት ላይ ወደቀ።
የፓትሪያን ሴናተሮች የተጠራቀመውን የፕሌቢያን ዕዳ ለመፍታት ፈቃደኛ ያልሆኑት ወደ ምን አመጣው?
የመጨረሻው የፕሌቢያን መገንጠል
የመጨረሻው የፕሌቢያን መገንጠል
the final plebeian secession