የስሜቶች ታሪክ ከቅርብ ጊዜ ወዲህ ተወዳጅነት ያለው ርዕሰ ጉዳይ እየሆነ መጥቷል፣ አንዳንድ ምሁራን ከክፍል፣ ከዘር ወይም ከፆታ የተለየ ሳይሆን አስፈላጊ የትንታኔ ምድብ እንደሆነ ይከራከራሉ። የታሪክ ተመራማሪዎች እንደሌሎች የማህበራዊ ሳይንስ ሊቃውንት ስሜቶች፣ ስሜቶች እና አገላለጾች በተለያዩ ባህሎች እና የተለያዩ ታሪካዊ ጊዜዎች የሚተዳደሩ እንደሆኑ ይገምታሉ፣ እናም የታሪክ ገንቢ ትምህርት ቤት አንዳንድ ስሜቶች እና ሜታ-ስሜት ለምሳሌ ሻደንፍሬውድ እንደተማሩ ይናገራሉ። እና በባህል ብቻ የተደነገገ አይደለም. የስሜት ታሪክ ጸሐፊዎች ስሜታዊ ሥርዓቶችን፣ ኮዶችን እና መዝገበቃላትን ከማህበራዊ፣ ባህላዊ ወይም ፖለቲካዊ የታሪክ አመለካከቶች እየመረመሩ የሚለዋወጡትን የስሜቶች ደንቦች እና ደንቦች ይከታተላሉ እና ይተነትናሉ። ሌሎች ደግሞ በሕክምና፣ በሳይንስ ወይም በስነ ልቦና ታሪክ ላይ ያተኩራሉ። በተወሰነ ሁኔታ ውስጥ የሆነ ሰው የሚሰማው (እና የሚያሳየው) ለተወሰኑ ሰዎች ወይም ነገሮች በማህበራዊ ደንቦች እና ደንቦች ላይ የተመሰረተ ነው. ስለዚህ በታሪክ ተለዋዋጭ እና ለለውጥ ክፍት ነው. በጀርመን፣ እንግሊዝ፣ ስፔን፣ ስዊድን እና አውስትራሊያ ባለፉት ጥቂት አመታት በርካታ የምርምር ማዕከላት ተከፍተዋል።
ስሜትን እና ሜታ-ስሜትን መማር አይቻልም የሚለው የትኛው ታሪካዊ ትምህርት ቤት ነው?