ነገር ግን በ18ኛው መቶ ክፍለ ዘመን አጋማሽ ላይ፣ በፈረንሣይ መገለጥ ወቅት፣ የቃሉ የበለጠ ርዕዮተ ዓለም ጥቅም ላይ ውሎ ነበር። እ.ኤ.አ. በ1765 በፈረንሣይ የኢንላይንመንት ወቅታዊ መጽሔት ላይ አንድ ማንነቱ ያልታወቀ መጣጥፍ ደራሲ “የሰው ልጅ አጠቃላይ ፍቅር… በመካከላችን ያለው በጎነት እስከአሁን ድረስ ስም የለሽ ነው ፣ እናም “ሰብአዊነት” ብለን ለመጥራት የምንጥርበት ጊዜ ስለመጣ ተናግሯል ። እንደዚህ ላለው ቆንጆ እና አስፈላጊ ነገር ቃል ይፍጠሩ" በ18ኛው እና በ19ኛው ክፍለ ዘመን መባቻ ላይ የኋለኛው ክፍል ለሰው ልጅ መሻሻል እና ለእውቀት መስፋፋት (አንዳንዶች ክርስትያኖች ፣አንዳንዶችም አይደሉም) ብዙ “በጎ አድራጊ” እና በጎ በጎ አድራጊ ማህበረሰቦች የተፈጠሩ ናቸው። ከፈረንሣይ አብዮት በኋላ፣ የአብዮት ተቃዋሚዎች እንደ ረሱል (ሰ. እና ጆሴፍ ደ ሜስትሬ፣ እንደ ጣዖት አምልኮ ወይም የሰው ልጅ። ሰብአዊነት አሉታዊ ስሜት ማግኘት ጀመረ. የኦክስፎርድ ኢንግሊሽ ዲክሽነሪ በ1812 የእንግሊዝ ቄስ “ሰብአዊነት” የሚለውን ቃል በክርስቶስ “ሰው ብቻ” (ከመለኮታዊ ተፈጥሮ በተቃራኒ) የሚያምኑትን ለማመልከት መጠቀሙን መዝግቧል። በዚህ የፖላራይዝድ ድባብ ውስጥ፣ የተቋቋሙ የቤተ ክህነት አካላት ፉርጎዎችን በመክበብ እና ፖለቲካዊ እና ማህበራዊ ማሻሻያዎችን እንደ ፍራንቻይዝ ማራዘም፣ አለማቀፋዊ ትምህርት እና የመሳሰሉትን በመቃወም፣ የሊበራል ተሐድሶ አራማጆች እና ጽንፈኞች የሰብአዊነትን አማራጭ የሰው ልጅ ሃይማኖት አድርገው ተቀብለዋል። አናርኪስት ፕሮድዶን ("ንብረት ስርቆት ነው" በማለት በማወጅ የሚታወቀው) "ሰብአዊነት" የሚለውን ቃል "culte, déification de l'humanité" ("አምልኮ, የሰው ልጅ መገለጥ") እና ኧርነስት ሬናን በL'avenir de. la science: pensées de 1848 ("የእውቀት የወደፊት እ.ኤ.አ. የሰው ልጅን የሚመለከት - ሁሉም ህይወት፣ የተቀደሰ እና ወደ ሥነ ምግባራዊ እሴት ደረጃ ያደገ።
ምን ሀሳብ በጭራሽ አልተጠቃም?