የአብዛኛው የአእምሮአዊ ንብረት ህግ አላማ (ከንግድ ምልክቶች በስተቀር) "እድገትን ማሳደግ" ነው። ለፈጠራዎች እና ለፈጠራ ስራዎች ገለጻ የተወሰነ ብቸኛ መብቶችን በመለዋወጥ ማህበረሰቡ እና የፈጠራ ባለቤትነት/የቅጂመብት ባለቤት በጋራ ተጠቃሚነት እና ፈጣሪዎች እና ደራሲያን ስራቸውን እንዲፈጥሩ እና እንዲገልጹ ማበረታቻ ተፈጥሯል። አንዳንድ አስተያየት ሰጪዎች የአእምሯዊ ንብረት ህግ አውጪዎች አላማ እና ተግባራዊነቱን የሚደግፉ አካላት "ፍፁም ጥበቃ" ይመስላል. "አንዳንድ አእምሯዊ ንብረቶች ፈጠራን የሚያበረታታ ከሆነ ተፈላጊ ከሆኑ, እነሱ ያስባሉ, የበለጠ የተሻለ ነው. አስተሳሰብ ፈጣሪዎች የፈጠራቸውን ሙሉ ማህበራዊ እሴት በሕጋዊ መንገድ ለመያዝ ካልቻሉ በስተቀር ለመፈልሰፍ በቂ ማበረታቻ አይኖራቸውም. " ይህ ፍፁም ጥበቃ ወይም ሙሉ እሴት እይታ የአእምሮአዊ ንብረትን እንደ ሌላ "እውነተኛ" ንብረት ይቆጥረዋል፣በተለምዶ ህጉን እና ንግግሮችን ተቀብሏል። በአእምሮአዊ ንብረት ህግ ውስጥ ያሉ ሌሎች የቅርብ ጊዜ እድገቶች፣ እንደ አሜሪካ ኢንቬንሽን ህግ፣ አለም አቀፍ ስምምነትን አስጨንቀዋል። ከቅርብ ጊዜ ወዲህ ደግሞ የማይዳሰሱትን ጨምሮ የአዕምሮ ንብረት መብቶችን በመጠቀም የባህል ቅርሶችን ለመጠበቅ ጥቅም ላይ ማዋል አስፈላጊ ስለመሆኑ እና ከዚህ አጋጣሚ የመነጩ የሸቀጣሸቀጥ አደጋዎች ላይ ብዙ ክርክር ተነስቷል። ጉዳዩ አሁንም በህጋዊ ስኮላርሺፕ ክፍት ነው።
የፈጠራ ባለቤትነት ሥራቸውን እንዳይገልጹ የሚከለክሉት እነማን ናቸው?