አብዛኛውን ጊዜ ፌዴሬሽን በሁለት ደረጃዎች ይመሰረታል፡- ማዕከላዊ መንግሥትና ክልሎች (ክልሎች፣ አውራጃዎች፣ ግዛቶች) እና ስለ ሁለተኛ ወይም ሦስተኛ ደረጃ የአስተዳደር ፖለቲካ አካላት ብዙም አይባልም። በ1988 የወጣው ሕገ መንግሥት ማዘጋጃ ቤቶችን ኅብረቱን፣ ስቴቶችን እና ማዘጋጃ ቤቶችን ያካተተ ፌዴሬሽኑን የሶስትዮሽ አካል በማድረግ ራሱን የቻለ የፖለቲካ አካል አድርጎ ስለሚያካትት ብራዚል ለየት ያለ ነው። እያንዳንዱ ክልል በማዘጋጃ ቤቶች (ማዘጋጃ ቤቶች) የተከፋፈለ ሲሆን የራሳቸው የሕግ አውጭ ምክር ቤት (ካማራ ደ ቬሬአዶሬስ) እና ከንቲባ (ፕሪፌቶ) ከሁለቱም ከፌዴራል እና ከክልል መንግሥት በከፊል ራሳቸውን የቻሉ ናቸው። እያንዳንዱ ማዘጋጃ ቤት “ትንሽ ሕገ መንግሥት” አለው፣ “ኦርጋኒክ ሕግ” (ሌይ ኦርጋኒካ) ይባላል። ሜክሲኮ መካከለኛ ጉዳይ ነው፣ በዚህ ጊዜ ማዘጋጃ ቤቶች በፌዴራል ሕገ መንግሥት ሙሉ የራስ ገዝ አስተዳደር ተሰጥቷቸዋል እና ራሳቸውን ችለው ራሳቸውን የቻሉ አካላት ( municipio libre, "free munimmunity") በፌዴራል መንግሥት የተቋቋመ እና በክልሎች ሕገ መንግሥቶች ሊሻሩ አይችሉም. ከዚህም በላይ የፌዴራል ሕገ መንግሥት የትኞቹ ሥልጣንና ብቃቶች ለማዘጋጃ ቤቶች ብቻ እንደሚሆኑ እንጂ ለክልሎች እንደማይሆኑ ይወስናል። ሆኖም፣ ማዘጋጃ ቤቶች የተመረጠ የሕግ አውጪ ጉባኤ የላቸውም።
ለምን ብራዚል የተለየ አይደለም?