ምንም እንኳን መጠኑ በግሪክ ጥበብ ውስጥ ሁል ጊዜ አስፈላጊ ቢሆንም ፣ የግሪክ ቅርፃ ቅርጾችን ማራኪነት በመጠን ብቻ ማንኛውንም ማብራሪያ ያስወግዳል። የአፖሎ ሐውልቶች ሕያው ሕልውናውን እንደሚያንጸባርቁ ይታሰብ ነበር, እና እነዚህ ምናባዊ ምናባዊ እውነታዎች በሚኖአን ጊዜ ውስጥ እና በነሐስ ዘመን ወደ ክልሉ በገቡት የመጀመሪያዎቹ የግሪክ ቋንቋ ተናጋሪ ሰዎች እምነት ውስጥ ሥር የሰደደ ነበር. ግሪኮች ተራሮች፣ ደኖች፣ ባህር እና ወንዞች በተጨባጭ በተጨባጭ ፍጥረታት ሲኖሩ እንዳዩት፣ ተፈጥሮም በሁሉም መገለጫዎቿ የጠራ መልክ እና የጥበብ ስራ መልክ አላት። መንፈሳዊ ሕይወት በቁስ አካል ውስጥ ይካተታል፣ ጥበባዊ መልክ ሲሰጥ። በሥነ ጥበባት ውስጥ ግሪኮች ከውጫዊ ገጽታ በስተጀርባ አንዳንድ እውነታዎችን ይፈልጉ እንደነበረው ፣ በሂሳብም እነሱ ተመሳሳይ ሁኔታዎች ባሉበት በማንኛውም ቦታ ሊተገበሩ የሚችሉ ቋሚ መርሆችን ይፈልጉ ነበር። አርቲስቶች እና ቀራፂዎች ከሂሳብ ጋር በተገናኘ ይህንን ተስማሚ ቅደም ተከተል ለማግኘት ሞክረዋል ፣ ግን ይህ ጥሩ ስርዓት እራሱን ለስሜታዊ አእምሮው ብዙም እንዳልገለጠ ያምኑ ነበር ፣ እንደ መላ ሰው። እኛ እንደምናያቸው ነገሮች እና እንደእውነቱ አንድ ናቸው፣ እያንዳንዱ የሌላውን ባህሪ በአንድ አንድነት ላይ ያጎላል።
የእሱን ሕያው ሕልውና ሥጋ ያስገበዋል ተብሎ የታሰበው የማን ምስሎች?
የአፖሎ
አፖሎ
Apollo