ምንም እንኳን ሰዎች ብዙውን ጊዜ ማህደረ ትውስታ እንደ ቀረጻ መሳሪያዎች ይሰራል ብለው ቢያስቡም ጉዳዩ ግን አይደለም. የማስታወስ ችሎታን በማስተዋወቅ እና በማቆየት ላይ ያሉት ሞለኪውላዊ ስልቶች በጣም ተለዋዋጭ ናቸው እና ከሴኮንዶች እስከአንድ የህይወት ዘመን ድረስ ያለውን የጊዜ መስኮት የሚሸፍኑ የተለያዩ ደረጃዎችን ያቀፉ ናቸው። እንዲያውም ትዝታዎቻችን የተገነቡ መሆናቸውን ጥናቶች አረጋግጠዋል። ሰዎች በኮድ ሲያደርጉ እና/ወይም ሲያስታውሷቸው ትውስታቸውን መገንባት ይችላሉ። በምሳሌ ለማስረዳት፣ ሰዎች የትራፊክ አደጋን የሚያሳይ ፊልም እንዲመለከቱ መመሪያ የተሰጣቸውና ያዩትን ነገር የሚጠይቁበትን በኤልዛቤት ሎፍተስ እና በጆን ፓልመር (1974) ያደረጉትን ጥንታዊ ጥናት ተመልከት። ተመራማሪዎቹ "መኪኖቹ እርስ በርስ ሲጋጩ ምን ያህል በፍጥነት እየሄዱ ነበር?" ተብለው የተጠየቁት ሰዎች ደርሰውበታል. "መኪኖቹ እርስ በርስ ሲጋጩ ምን ያህል ፈጣን ነበር?" ተብለው ከተጠየቁት የበለጠ ግምት ሰጥቷል. በተጨማሪም ከሳምንት በኋላ በፊልሙ ላይ የተሰባበረ መስታወት አይተዋል ወይ ተብሎ ሲጠየቅ ጥያቄውን በመምታቱ ከተጠየቁት ጋር ሲነፃፀሩ ጥያቄውን በመሰባበር የተጠየቁት በሁለት እጥፍ ይበልጣል። በፊልሙ ላይ የሚታየው የተሰበረ ብርጭቆ አልነበረም። ስለዚህ የጥያቄዎቹ አነጋገር የተመልካቾችን የክስተቱን ትዝታ አዛብቷል። በአስፈላጊ ሁኔታ, የጥያቄው አነጋገር ሰዎች የዝግጅቱን የተለያዩ ትዝታዎች እንዲገነቡ አድርጓቸዋል - ጥያቄውን በመሰባበር የተጠየቁት ሰዎች ካዩት በላይ ከባድ የመኪና አደጋን አስታውሰዋል. የዚህ ሙከራ ግኝቶች በአለም ላይ የተደጋገሙ ሲሆን ተመራማሪዎች ሰዎች አሳሳች መረጃ ሲሰጣቸው በተሳሳተ መንገድ ለማስታወስ እንደሚሞክሩ ተመራማሪዎች ያለማቋረጥ አሳይተዋል፣ ይህ ክስተት የተሳሳተ መረጃ ውጤት በመባል ይታወቃል።
ስለ ትውስታዎቻችን ምርምር ያላሳየው ምንድን ነው?