የትችት ቀኖናዎች ለትርጓሜ በጣም የተጋለጡ ስለሆኑ አንዳንዴም እርስ በርሳቸው የሚቃረኑ በመሆናቸው፣ ለጽሑፋዊ ሐያሲው ውበት ወይም ሥነ-መለኮታዊ አጀንዳ የሚመጥን ውጤት ለማስረዳት ሊጠቀሙ ይችላሉ። ከ19ኛው መቶ ክፍለ ዘመን ጀምሮ፣ ምሁራን የአርትዖት ፍርድን ለመምራት የበለጠ ጥብቅ ዘዴዎችን ይፈልጉ ነበር። የምርጥ ጽሑፍ አርትዖት (የሥነ-ምህዳራዊነትን ሙሉ በሙሉ አለመቀበል) አንድ ጽንፍ ሆነ። ስቴማቲክስ እና ኮፒ-ጽሑፍ አርትዖት - ሁለቱም ሁለንተናዊ፣ አርታዒው ከበርካታ ምንጮች ንባቦችን እንዲመርጥ ሲፈቅዱ - አንድ ወይም ጥቂት ምስክሮችን በማቋቋም በ"ዓላማ" መስፈርቶች የተወደዱ እንደሆኑ መገመት ይቻላል። ጥቅም ላይ የዋሉ ምንጮችን እና ተለዋጭ ንባቦችን በመጥቀስ እና ኦሪጅናል ጽሑፎችን እና ምስሎችን መጠቀም አንባቢዎች እና ሌሎች ተቺዎች የሃያሲውን የምርምር ጥልቀት በተወሰነ መጠን እንዲወስኑ እና ሥራቸውን በተናጥል እንዲያረጋግጡ ይረዳል ።
ሳይንቲስቶች ለጽሑፋዊ ትችት ይበልጥ ግልጽ የሆነ መመሪያ መፈለግ የጀመሩት መቼ ነበር?
መቶ ክፍለ ዘመን
19ኛው ክፍለ ዘመን
19th century