ከ20ኛው መቶ ክፍለ ዘመን ከመቶ ዓመታት በፊት ጀምሮ፣ የእውቀት ብርሃን መንፈሳዊ ፍልስፍና በ1900ዎቹ አካባቢ በተለያዩ አቅጣጫዎች ተፈትኗል። ከቀደምት ዓለማዊ ወጎች የተገነቡ ዘመናዊ የሰብአዊነት ሥነ-ምግባራዊ ፍልስፍናዎች የሰውን ሁሉ ክብር እና ዋጋ ያረጋግጣሉ, ይህም ትክክለኛውን እና ስህተትን የመለየት ችሎታ ላይ በመመሥረት ወደ ሁለንተናዊ ሰብአዊ ባህሪያት በተለይም ምክንያታዊነት, ከሃይማኖታዊ ጽሑፎች የላቀውን ወይም የተጠረጠረውን መለኮታዊ ሥልጣን ሳይጠቀሙ. . እንደ ሩሶ እና ካንት ላሉ ሊበራል ሰዋውያን፣ ሁለንተናዊው የአስተሳሰብ ህግ ከማንኛውም አይነት አምባገነንነት ወደ ሙሉ በሙሉ ነፃ የሚወጣበትን መንገድ መርቷል። እነዚህ ሃሳቦች ተቃውመውታል፣ ለምሳሌ ወጣቱ ካርል ማርክስ፣ የፖለቲካ ነፃነትን ፕሮጀክት (በሰብአዊ መብት መልክ የተካተተ) በመተቸት ሊቃወመው የሚገባውን ሰብአዊነት ማጉደል ምልክት መሆኑን አስረግጦ ተናግሯል። ለፍሪድሪክ ኒቼ፣ ሰብአዊነት ከሴኩላር የቲዝም ስሪት ያለፈ አልነበረም። በሥነ ምግባር የዘር ሐረጋቸው፣ ሰብዓዊ መብቶች ለደካሞች በጋራ ጠንካሮችን ለመገደብ እንደ መሣሪያ አድርገው ይከራከራሉ። በዚህ አመለካከት, እንደዚህ አይነት መብቶች ህይወትን ነፃ ማውጣትን አያመቻቹም, ይልቁንም ይክዱ. በ20ኛው ክፍለ ዘመን፣ የሰው ልጅ በምክንያታዊነት ራሱን የቻለ ነው የሚለው አስተሳሰብ የሰው ልጆች ሳያውቁ ምክንያታዊ ባልሆኑ ምኞቶች ይመራ ነበር በሚለው ፅንሰ-ሀሳብ ተፈታታኝ ነበር።
ካሪ ማርክስ የሰብአዊነት ፍልስፍናን ለምን ተቸ?
ሊቃወመው የሚገባውን ሰብአዊነት ማጉደል ምልክት መሆኑን
ሊቃወመው የሚገባውን ሰብአዊነት ዝቅጠት ምልክት ነው።
it to be symptomatic of the very dehumanization it was supposed to oppose