የአውሮፓ አስቂኝ ጥናቶች በ1840ዎቹ ውስጥ በቶፕፈር ንድፈ ሃሳቦች ተጀምረዋል ፣ እሱም የፓነል ሽግግሮችን እና የእይታ-የቃል ጥምረት ላይ አፅንዖት ሰጥቷል። እ.ኤ.አ. እስከ1970ዎቹ ድረስ ምንም ተጨማሪ እድገት አልተደረገም። ከዚያም ፒየር ፍሬስኖልት-ዴሩኤል የኮሚክስ ጥናት፣ የጽሁፍ–ምስል ግንኙነቶችን፣ የገጽ ደረጃ ምስል ግንኙነቶችን እና የምስል መቋረጥን ወይም ስኮት ማክ ክላውድ በኋላ “መዘጋት” ብሎ የሰየመውን ወደ ሴሚዮቲክስ አቀራረብ ወሰደ። እ.ኤ.አ. በ1987 ሄንሪ ቫንሊየር መልቲካድር ወይም “multiframe” የሚለውን ቃል አስተዋወቀ ፣ አንድን ገጽ እንደ የትርጓሜ ክፍል ለማመልከት ። እ.ኤ.አ. በ1990ዎቹ፣ እንደ ቤኖይት ፒተርስ እና ቲዬሪ ግሮንስቴን ያሉ ቲዎሪስቶች ትኩረታቸውን ወደ አርቲስቶች የግጥም ፈጠራ ምርጫዎች አዙረዋል። Thierry Smolderen እና ሃሪ ሞርጋን ስለ ኮሚክስ ፍቺ አንጻራዊ አመለካከቶችን ይዘው ነበር፣ ይህ ሚዲያ በታሪኩ ውስጥ የተለያዩ እና እኩል የሆኑ ቅርጾችን የወሰደ። ሞርጋን ኮሚክስን እንደ "les littératures dessinées" (ወይም "የተሳሉ ጽሑፎች") ንዑስ ስብስብ አድርጎ ይመለከታል። የፈረንሳይ ቲዎሪ ለገጹ ልዩ ትኩረት ለመስጠት መጥቷል፣ እንደ ማክ ክላውድ ካሉ የአሜሪካ ንድፈ ሐሳቦች በመለየት ከፓነል ወደ ፓነል ሽግግር ላይ ያተኩራል። ከ2000ዎቹ አጋማሽ ጀምሮ ኒል ኮህን ከእውቀት (ኮግኒቲቭ ሳይንስ) የተውጣጡ መሳሪያዎችን በመጠቀም ኮሚክስ እንዴት እንደሚረዱ መተንተን ጀምሯል ፣ ይህም ከቲዎሪ ባሻገር ትክክለኛ የስነ-ልቦና እና የነርቭ ሳይንስ ሙከራዎችን በመጠቀም። ይህ ስራ ተከታታይ ምስሎች እና የገጽ አቀማመጦች ከፓናል ወደ ፓነል ሽግግሮች እና የአቀማመጦች አይነት ልዩነት እንደሚጨምር ለመረዳት ሁለቱም የተለየ ደንብ-የተሳሰረ "ሰዋሰው" እንደሚጠቀሙ ተከራክሯል, እና አንጎል የኮሚክስ ግንዛቤ ከመረዳት ጋር ተመሳሳይ ነው. እንደ ቋንቋ እና ሙዚቃ ያሉ ሌሎች ጎራዎች።
በ 1970 ዎቹ ውስጥ አስቂኝ ነገሮችን ለማጥናት ሴሚዮቲክስ ዘዴን ተጠቅሞ አያውቅም