በ14ኛው መቶ ክፍለ ዘመን ኢጣሊያ ውስጥ ጆፍሪ ቻውሰር (1400) እና ዊሊያም ላንግላንድ (እ.ኤ.አ. 1386) በዳንቴ (1321 ዓ.ም.)፣ ፔትራች (1374 ዓ.ም.) እና ጆቫኒ ቦካቺዮ (1375 ዓ.ም.) የቋንቋ ሥነ ጽሑፍ ሕትመት ጨምሯል። እንግሊዝ፣ እና ፍራንሷ ቪሎን (እ.ኤ.አ. 1464) እና ክሪስቲን ዴ ፒዛን (እ.ኤ.አ. 1430 ዓ.ም.) በፈረንሳይ። ብዙ ሥነ ጽሑፍ በባሕርይ ሃይማኖታዊ ሆኖ ቀረ፣ እና ምንም እንኳን ብዙ በላቲን መጻፉ ቢቀጥልም፣ የቅዱሳን ሕይወትና ሌሎች የአምልኮ ሥርዓቶች በአገርኛ ቋንቋዎች አዲስ ፍላጎት ተፈጠረ። ይህ የተመገበው በዴቮቲዮ ሞዳሪያና እንቅስቃሴ እድገት ሲሆን በተለይም የጋራ ህይወት ወንድሞችን ሲመሰርቱ ነገር ግን እንደ ሜስተር ኤክካርት እና ዮሃንስ ታውለር (እ.ኤ.አ. መ. 1361) በመሳሰሉት የጀርመን ሚስጥሮች ስራዎች ውስጥ። ቴአትርም በቤተክርስቲያኒቱ ተአምራዊ ተውኔቶች መልክ ተሰራ። በጊዜው መገባደጃ ላይ በ1450 አካባቢ የማተሚያ ማሽን እድገት በ1500 በመላው አውሮፓ ማተሚያ ቤቶች እንዲቋቋሙ አድርጓል.
የዚህ ዘመን አብዛኞቹ ሃይማኖታዊ ጽሑፎች የተጻፉት በየትኛው ቋንቋ ነው?
በላቲን
ላቲን
Latin