በዘመናዊው እና በጥንታዊ ግሪኮች መካከል በጣም ግልጽ የሆነው ግኑኝነት በግሪክ የጨለማ ዘመን (ከ11ኛው እስከ8ኛው ክፍለ ዘመን የዘለቀው) ዕረፍት ቢኖረውም ቢያንስ ከክርስቶስ ልደት በፊት ከ14ኛው ክፍለ ዘመን ጀምሮ እስከዛሬ ድረስ የተመዘገበባህል ያለው ቋንቋቸው ነው። . ሊቃውንት የባህሉን ቀጣይነት ከቻይና ጋር ብቻ ያወዳድራሉ። ከተመሠረተበት ጊዜ ጀምሮ፣ ሄለኒዝም በዋነኛነት የጋራ ባህል ጉዳይ ነበር እናም የግሪክ ዓለም ብሄራዊ ቀጣይነት ከስነ-ሕዝብ ይልቅ የበለጠ እርግጠኛ ነው። ገና፣ ሄለኒዝም እንዲሁ በአቴናውያን ስነ-ጽሑፍ ገጽታዎች አማካኝነት የዘር ሀሳቡን በautochthony ላይ በማዳበር እና ተጽዕኖ አሳድሯል። በኋለኞቹ የምስራቅ ሮማን ኢምፓየር አመታት እንደ አዮኒያ እና ቁስጥንጥንያ ያሉ አካባቢዎች በቋንቋ፣ ፍልስፍና እና ስነ-ጽሁፍ እና በጥንታዊ የአስተሳሰብ እና የእውቀት ሞዴሎች ላይ የሄለናዊ መነቃቃት አጋጥሟቸዋል። ይህ መነቃቃት ከጥንቷ ግሪክ እና ከጥንታዊ ቅርሶቿ ጋር ለነበረው የባህል ዝምድና ስሜት ጠንካራ መነቃቃትን ሰጥቷል። በግሪኮች የተከሰቱት የባህል ለውጦች ምንም እንኳን በሕይወት የተረፈ የጋራ የጎሳ ስሜት ቢኖራቸውም የማይካዱ ናቸው። በተመሳሳይ ጊዜ, ግሪኮች ቋንቋቸውን እና ፊደላትን, አንዳንድ እሴቶችን እና ባህላዊ ወጎችን, ልማዶችን, የሃይማኖት እና የባህል ልዩነት እና መገለል ስሜት ጠብቀዋል, (ባርባሪያን የሚለው ቃል በ12 ኛው ክፍለ ዘመን የታሪክ ምሁር አና ኮምኔን ግሪክ ያልሆኑትን ለመግለጽ ይጠቀሙበት ነበር. ተናጋሪዎች)፣ የግሪክ ማንነት ስሜት እና የጋራ የጎሳ ስሜት ያለፉት ሁለት ሺህ ዓመታት ዓለም አቀፋዊ ፖለቲካዊ እና ማህበራዊ ለውጦች ቢኖሩም።
አብዛኛው የምዕራባዊ ክፍል የሮማውያን ክፍል የግሪክ ወጎች እና አድናቆት መቼ እንደገና መወለድን የመረጡት መቼ ነው?