በ9ኛው ክፍለ ዘመን መገባደጃ ላይ የተወሰኑ አናባቢ ድምፆችን የሚያመለክቱ የድምፅ ማጉላት ምልክቶች ወደ አረብኛ ቋንቋ ገቡ። የመጀመሪያዎቹ የቁርዓን ቅጂዎች እነዚህ ምልክቶች ስለሌሏቸው ብዙ ንባቦች ተቀባይነት አላቸው። ጉድለት ባለው የድምፅ አወጣጥ ተፈጥሮ የተፈቀደው የጽሑፍ ንባብ ልዩነት በ10ኛው ክፍለ ዘመን የንባብ ብዛት እንዲጨምር አድርጓል። የ10ኛው ክፍለ ዘመን ሙስሊም ምሁር ከባግዳድ ኢብኑ ሙጃሂድ ሰባት ተቀባይነት ያላቸው የቁርአን ንባቦችን በማቋቋም ዝነኛ ነው። የተለያዩ ንባቦችን እና ታማኝነታቸውን አጥንቶ በ8ኛው መቶ ክፍለ ዘመን ሰባት አንባቢዎችን ከመካ፣ መዲና፣ ኩፋ፣ ባስራ እና ደማስቆ ከተሞች መርጧል። ኢብኑ ሙጃሂድ ከስድስት እና ከአስር ይልቅ ሰባት አንባቢዎችን ለምን እንደመረጠ አላብራራም ነገር ግን ይህ ምናልባት ቁርአን በሰባት "አህሩፍ" (በሰባት ፊደሎች ወይም ሁነታዎች) እንደወረደ ከሚዘገበው ትንቢታዊ ወግ (መሐመድ አባባል) ጋር የተያያዘ ሊሆን ይችላል። ዛሬ በጣም ተወዳጅ የሆኑት ሀፍሽ (ረ. 796) እና ዋርሽ (812) የተላለፉት የኢብኑ ሙጃሂድ አንባቢ ሁለቱ አሲም ኢብኑ አቢ አል-ነጁድ (ኩፋ ፣ 745 ዲ. 745) እና ናፊእ አል እንዳሉት ነው። -ማዳኒ (መዲና፣ 785)፣ በቅደም ተከተል። ተደማጭነት ያለው የካይሮ ስታንዳርድ (1924) የተሻሻሉ አናባቢ ምልክቶችን እና ተጨማሪ ምልክቶችን ስብስብ ለደቂቃ ዝርዝሮች የሚጠቀመው እና በ‹Asim's ንባብ፣በ8ኛው ክፍለ ዘመን የኩፋ ንባብ ላይ ነው። ይህ እትም ለዘመናዊ የቁርአን ህትመቶች መለኪያ ሆኗል።
የትኛው የባግዳድ ምሁር ነው ሰባት የተለያዩ የቁርኣን ንባቦችን ያጸደቁ?
ኢብኑ ሙጃሂድ
ኢብኑ ሙጃሂድ
Ibn Mujāhid