የመጀመርያው መካከለኛው ዘመን በምዕራቡ ዓለም ምንኩስና መነሣቱን ተመልክቷል። የአውሮፓ ምንኩስና ቅርፅ የሚወሰነው ከግብፅ እና ከሶርያ የበረሃ አባቶች በመጡ ወጎች እና ሀሳቦች ነው። አብዛኞቹ የአውሮፓ ገዳማት በ4 ኛው ክፍለ ዘመን በፓኮሚየስ (348 ዓ.ም.) ፈር ቀዳጅ የነበረው ሴኖቢቲዝም በሚባለው የማኅበረሰብ የመንፈሳዊ ሕይወት ልምድ ላይ የሚያተኩር ዓይነት ነበሩ። በ5ኛው እና በ6ኛው መቶ ክፍለ ዘመን የገዳማውያን አስተሳሰቦች ከግብፅ ወደ ምዕራብ አውሮፓ ተሰራጭተው እንደ እንጦንዮስ ሕይወት በመሳሰሉት ሀጂኦግራፊያዊ ጽሑፎች ነበር። በነዲክቶስ ዘ ኑርሲያ (547 ዓ.ም.) በ6ኛው ክፍለ ዘመን የቤኔዲክትን የምዕራባውያን ምንኩስናን ሕግ በመጻፍ በአንድ አበምኔት የሚመሩ የአንድ መነኮሳት ማኅበረሰብ አስተዳደራዊ እና መንፈሳዊ ኃላፊነቶችን ዘርዝሯል። መነኮሳት እና ገዳማት በመካከለኛው ዘመን መጀመሪያ ላይ በነበረው ሃይማኖታዊ እና ፖለቲካዊ ሕይወት ላይ ከፍተኛ ተጽዕኖ አሳድረዋል ፣ በተለያዩ ጉዳዮች ላይ ለኃያላን ቤተሰቦች የመሬት አደራ ፣ የፕሮፓጋንዳ ማዕከሎች እና አዲስ በተያዙ ክልሎች የንጉሣዊ ድጋፍ ፣ እና ለተልዕኮዎች እና ወደ ሃይማኖት መለወጥ መሠረት ሆነው አገልግለዋል። በአንድ ክልል ውስጥ ዋና እና አንዳንድ ጊዜ የትምህርት እና ማንበብና መፃህፍቶች ብቻ ነበሩ። ብዙዎቹ የተረፉት የላቲን ክላሲኮች የእጅ ጽሑፎች በመካከለኛው ዘመን መጀመሪያ ላይ በገዳማት ውስጥ ተገለበጡ። መነኮሳት ደግሞ ታሪክን፣ ስነ መለኮትን እና ሌሎችን ጨምሮ የአዳዲስ ስራዎች ደራሲዎች ነበሩ፣ እንደ ቤዴ በመሳሰሉት ደራሲያን የተፃፉ (735)፣ የሰሜን እንግሊዝ ተወላጅ በ7ኛው እና በ8ኛው ክፍለ ዘመን መጀመሪያ ላይ የፃፈው።
ቤዴ የመጣው ከየትኛው የእንግሊዝ ክፍል ነው?
የሰሜን
ሰሜናዊ
northern