እንደ ታልስ፣ አናክሳጎራስ (500 ዓክልበ. ግድም - 428 ዓክልበ. ግድም)፣ ኤፒኩረስ እና ዲሞክሪተስ ያሉ የጥንት ግሪክ ፈላስፎች በኋላ ላይ ፍቅረ ንዋይ አራማጆችን ያሳያሉ። የላቲን ግጥሙ ደ ሬረም ናቱራ በሉክሬቲየስ (99 ዓክልበ- 55 ዓክልበ. ግድም) የዴሞክሪተስ እና የኤፒኩረስ መካኒካዊ ፍልስፍናን ያንፀባርቃል። በዚህ አተያይ መሠረት፣ ያለው ሁሉ ቁስ እና ባዶ ነው፣ እና ሁሉም ክስተቶች የሚመነጩት ከተለያዩ እንቅስቃሴዎች እና ከመሠረታዊ ቁስ አካል ቅንጣቶች “አተሞች” (በትክክል ነው፡- “indivisibles”) በሚባሉት ነው። De Rerum Natura እንደ የአፈር መሸርሸር፣ ትነት፣ ንፋስ እና ድምጽ ላሉ ክስተቶች ሜካኒካዊ ማብራሪያዎችን ይሰጣል። እንደ “ሰውን እንጂ አካልን የሚነካ የለም” የሚሉ ታዋቂ መርሆች በመጀመሪያ በሉክሪቲየስ ሥራዎች ታዩ። ነገር ግን ዲሞክሪተስ እና ኤፒኩረስ ኦንቶሎጂን አልያዙም ምክንያቱም የቁስ እና የጠፈር መለያየትን ማለትም ህዋ “ሌላ ዓይነት” ነው፣ ይህም የ“ቁሳቁስ” ፍቺ በዚህ አንቀፅ ውስጥ ከተሰጠው ስፋት የበለጠ ሰፊ መሆኑን ያሳያል።
De Rerum Natura ክስተቶችን ውድቅ ለማድረግ ምን ዓይነት ማብራሪያ ይሟገታል?