Arbatsko-Pokrovskaja-lijn
De Arbatsko-Pokrovskaja-lijn ( Russisch: Арбатско-Покровская линия , IPA:  [ɐr'bat͡skə-pɐ'krofskɐjə 'l ʲ in ʲ ijə] ) (Lijn 3) is een 45,1 kilometer lange metrolijn en daarmee de langste van de Metro van Moskou en telt 22 metrostations. Deze lijn is chronologisch de tweede geopende lijn in de Metro van Moskou en verbindt de twee wijken Noord Izmajlovsko en Krasnogorsk met elkaar.  Aan deze lijn zijn veel veranderingen uitgevoerd vooral door de meningsverschillen en omdat de lijn verschillende keren verlegd is.

Geschiedenis

De eerste tien jaar 
Het oorspronkelijke traject liep tussen station Moskva Kievskaja en station Moskva Koerskaja. De lijn is in 1938 ontstaan door de zijlijn van de oorspronkelijk metro te verbinden met de diepliggende tunnel tussen Plosjtsjad Revoljoetsi en Koerskaja, die als onderdeel van de tweede fase (1935-1938) van de metrobouw was geboord. Hiervoor werd tussen het toenmalige station Komintern en het Theaterplein een helling gebouwd als verbinding tussen de zijlijn en station Revolutieplein (Plosjtsjad Revoljoetsi). De splitsing ten zuiden van station Ochotny Rjad werd opgeheven en op 13 maart 1938 werd lijn 3 tussen Kievskaja en Koerskaja geopend. Via de middengang van station Plosjtsjad Sverdlova konden de reizigers overstappen tussen lijn 1 en 3. Station Plosjtsjad Sverdlova werd korte tijd later geopend als het zuidelijke eindpunt van lijn 2. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd gebouwd aan de verlenging ten oosten van Koerskaja. Op 18 januari 1944 werd de lijn tot het fort bij het Izmajlovski park, het huidige station Partizanskaja, geopend.

Schuilkelders voor Stalin 
Stalin achtte de stations van de voormalige zijlijn ongeschikt als schuilkelder, zeker in verband met de nucleaire dreiging ten tijde van de Koude Oorlog. Hij besloot dan ook tot sluiting van de zijlijn en gaf opdracht tot een nieuwe geboorde tunnel tussen het Revolutieplein en Kievskaja. Hiertoe werd naast de verbindingshelling een nieuwe tunnel geboord via Arbatskaja en Smolenskaja naar Kievskaja. De stations Arbatskaja en Smolenskaja kregen dezelfde namen als de stations die ze moesten vervangen maar liggen op een andere plaats, het gevolg is dat de namen nu zowel op lijn 3 als lijn 4 bestaan. Op 5 april 1953 werd de oude zijlijn gesloten en de nieuwe tunnel geopend. De hele lijn bestond nu uit rijkelijk versierde stations die kenmerkend zijn voor de Stalinistische tijd.

Bovengronds 
Na de voltooiing van de geboorde tunnel onder het centrum werd de verlenging aan de oostkant ter hand genomen, met als eerste stap op 24 september 1954 een perron in het depot van Ismajlovsko ten behoeve van de naastgelegen buurt. Voormalige metrobaas en inmiddels Stalins opvolger Nikita Chroesjtsjov koos voor versobering en had ook geen bezwaar tegen bovengrondse trajecten. Voor de westelijke verlenging werd een bovengronds traject gebouwd dat via Rezervnija Projesd ten westen van Kievskaja werd aangesloten. Chroesjtsjov liet de oude zijlijn renoveren en koppelde deze aan het bovengrondse traject in het westen en creëerde daarmee lijn 4. Hierna was Kievskaja-diep tot 6 mei 2003 het westelijke eindpunt. Aan de oostkant kwam in 1961 het bovengrondse station Izmailovski park en werd het provisorium in het naastgelegen depot gesloten. Eveneens op 21 oktober 1961 werd het ondergrondse station Pervomajskaja geopend en op 22 juli 1963 volgde het eindpunt Sjtsjolkovskaja. Deze laatste twee stations zijn gebouwd in de sobere badkamerstijl uit de periode 1960-1980, waarbij zuilen op het perron het dak dragen en de wanden betegeld zijn.

21e eeuw 
In het metroplan van 1971 was een verlenging in zuidwestelijke richting opgenomen. Dit is ongeveer het traject dat door de westelijke verlenging van lijn 8 wordt gevolgd. Pas vanaf 2000 werd de westelijke verlenging van lijn 3 weer opgepakt. De eerste twee stations ten westen van Kievskaja werden weer met pracht en praal uitgevoerd in een diep gelegen tunnel, Park Pobedy is zelfs het diepst gelegen station van de Moskouse metro. De lijn komt bovengronds bij Koentsevskaja waarna tot Strogino het voor lijn 4 beoogde traject wordt gebruikt. Daarna volgt de lijn het tussen 2008 en 2012 gebouwde traject naar het noordwesten, dat in eerdere plannen onderdeel zou worden van de westelijke verlenging van lijn 8.

Metrostations 

Metrolijn in Moskou
De Arbatsko-Pokrovskaja-lijn ( Russisch : Арбатско-Покровская линия , IPA : [ ɐr' bat͡skə-pɐ' krofskɐjə 'l ʲ in ʲ ijə ] ) ( Lijnis een1 kilometer lange metrolijn en daarmee de langste van de Metro van Moskou en teltmetrostations . Deze lijn is chronologisch de tweede geopende lijn in de Metro van Moskou en verbindt de twee wijken Noord Izmajlovsko en Krasnogorsk met elkaar . Aan deze lijn zijn veel veranderingen uitgevoerd vooral door de meningsverschillen en omdat de lijn verschillende keren verlegd is . Geschiedenis De eerste tien jaar Het oorspronkelijke traject liep tussen station Moskva Kievskaja en station Moskva Koerskaja . De lijn is inontstaan door de zijlijn van de oorspronkelijk metro te verbinden met de diepliggende tunnel tussen Plosjtsjad Revoljoetsi en Koerskaja , die als onderdeel van de tweede fasevan de metrobouw was geboord . Hiervoor werd tussen het toenmalige station Komintern en het Theaterplein een helling gebouwd als verbinding tussen de zijlijn en station Revolutieplein ( Plosjtsjad Revoljoetsi ) . De splitsing ten zuiden van station Ochotny Rjad werd opgeheven en opmaartwerd lijntussen Kievskaja en Koerskaja geopend . Via de middengang van station Plosjtsjad Sverdlova konden de reizigers overstappen tussen lijnen Station Plosjtsjad Sverdlova werd korte tijd later geopend als het zuidelijke eindpunt van lijn Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd gebouwd aan de verlenging ten oosten van Koerskaja . Opjanuariwerd de lijn tot het fort bij het Izmajlovski park , het huidige station Partizanskaja , geopend . Schuilkelders voor Stalin Stalin achtte de stations van de voormalige zijlijn ongeschikt als schuilkelder , zeker in verband met de nucleaire dreiging ten tijde van de Koude Oorlog . Hij besloot dan ook tot sluiting van de zijlijn en gaf opdracht tot een nieuwe geboorde tunnel tussen het Revolutieplein en Kievskaja . Hiertoe werd naast de verbindingshelling een nieuwe tunnel geboord via Arbatskaja en Smolenskaja naar Kievskaja . De stations Arbatskaja en Smolenskaja kregen dezelfde namen als de stations die ze moesten vervangen maar liggen op een andere plaats , het gevolg is dat de namen nu zowel op lijnals lijnbestaan . Opaprilwerd de oude zijlijn gesloten en de nieuwe tunnel geopend . De hele lijn bestond nu uit rijkelijk versierde stations die kenmerkend zijn voor de Stalinistische tijd . Bovengronds Na de voltooiing van de geboorde tunnel onder het centrum werd de verlenging aan de oostkant ter hand genomen , met als eerste stap opseptembereen perron in het depot van Ismajlovsko ten behoeve van de naastgelegen buurt . Voormalige metrobaas en inmiddels Stalins opvolger Nikita Chroesjtsjov koos voor versobering en had ook geen bezwaar tegen bovengrondse trajecten . Voor de westelijke verlenging werd een bovengronds traject gebouwd dat via Rezervnija Projesd ten westen van Kievskaja werd aangesloten . Chroesjtsjov liet de oude zijlijn renoveren en koppelde deze aan het bovengrondse traject in het westen en creëerde daarmee lijn Hierna was Kievskaja-diep totmeihet westelijke eindpunt . Aan de oostkant kwam inhet bovengrondse station Izmailovski park en werd het provisorium in het naastgelegen depot gesloten . Eveneens opoktoberwerd het ondergrondse station Pervomajskaja geopend en opjulivolgde het eindpunt Sjtsjolkovskaja . Deze laatste twee stations zijn gebouwd in de sobere badkamerstijl uit de periode waarbij zuilen op het perron het dak dragen en de wanden betegeld zijn . 21e eeuw In het metroplan vanwas een verlenging in zuidwestelijke richting opgenomen . Dit is ongeveer het traject dat door de westelijke verlenging van lijnwordt gevolgd . Pas vanafwerd de westelijke verlenging van lijnweer opgepakt . De eerste twee stations ten westen van Kievskaja werden weer met pracht en praal uitgevoerd in een diep gelegen tunnel , Park Pobedy is zelfs het diepst gelegen station van de Moskouse metro . De lijn komt bovengronds bij Koentsevskaja waarna tot Strogino het voor lijnbeoogde traject wordt gebruikt . Daarna volgt de lijn het tussenengebouwde traject naar het noordwesten , dat in eerdere plannen onderdeel zou worden van de westelijke verlenging van lijn Metrostations Metrolijn in Moskou