Verbond van wilgenvloedbossen en -struwelen
Het verbond van wilgenvloedbossen en -struwelen (Salicion albae) is een verbond uit de orde van wilgenvloedbossen en -struwelen (Salicetea purpureae). Het verbond omvat bosplantengemeenschappen die voorkomt op periodiek overstroomde, voedselrijke gronden en die gedomineerd wordt door smalbladige wilgen.

De bosvegetatie uit dit verbond wordt ook wel zachthoutooibos genoemd, in tegenstelling tot die van het abelen-iepenbos, die bekendstaan als hardhoutooibos.

Naamgeving en codering 
 Synoniem: Salicion albae Tx. ex Moor 1958 nom. illeg., Salicion albae Th.Müll. & Görs 1958 nom. illeg., Populion albae Tx. 1931 nom. nud.
 Frans: Saulaie arborescente à Saule blanc
 Duits: Silberweiden-Auenwald
 Engels: Willow scrub and woodland of sub-montane and lowland river shoals and terraces
 Syntaxoncode voor Nederland (rVvN): r41Aa

De wetenschappelijke naam Salicion albae is afgeleid van de botanische naam van een kensoort van deze klasse, de schietwilg (Salix alba).

Symmorfologie 
Zoals de naam al aangeeft, bevat het verbond van wilgenvloedbossen en -struwelen qua formaties zowel bossen als struwelen. Het heeft een matig open tot zeer dichte bosvegetatie met een soms hoog opgaande, soortenarme boom- en struiklaag, die in elkaar overgaan. Naast een aantal wilgensoorten komt ook de zwarte populier voor. Deze bomen verspreiden zich door zaden met vruchtpluis of vegetatief met afgebroken takken. De ondergroei bestaat meestal uit een weelderige ruigte met soorten die ook in natte strooiselruigten en rietlanden worden aangetroffen.

Ecologie 
Het verbond van wilgenvloedbossen en -struwelen omvat plantengemeenschappen van periodiek overstroomde, laaggelegen, eutrofe gronden in de uiterwaarden van grote rivieren en in het zoetwatergetijdengebied. Lokaal kan het ook ontstaan in moerasgebieden waar een natuurlijke waterafvoer ontbreekt, zoals in afgesloten rivierarmen en op afgegraven terreinen.

Wilgenvloedbossen vormen op dergelijke standplaatsen de climaxvegetatie.

Associaties in Nederland en Vlaanderen 
Het verbond van wilgenvloedbossen en -struwelen wordt in Nederland en Vlaanderen vertegenwoordigd door drie associaties.

 Bijvoet-ooibos (Artemisio-Salicetum albae)
 Lissen-ooibos (Irido-Salicetum albae)
 Veldkers-ooibos (Cardamino amarae-Salicetum albae)

Vegetatiezonering 

Op de schors van de bomen (ook omgevallen bomen) en struiken uit de gemeenschappen uit het verbond van wilgenvloedbossen groeien altijd mossengemeenschappen uit de kringmos-klasse.

Diagnostische taxa voor Nederland en Vlaanderen 
Het verbond van wilgenvloedbossen en -struwelen heeft voor Nederland en Vlaanderen geen specifieke kensoorten. Voor een overzicht van de voornaamste ken- en begeleidende soorten van de klasse, zie de klasse van wilgenvloedbossen en -struwelen.

Afbeeldingen

Zie ook 
 Vegetatiekunde van A tot Z
 Verbond van wilgenbroekstruwelen
 Lijst van bosgemeenschappen in Nederland

Externe links 
 Salicion albae op FloraVeg.EU

Wilgenvloedbossen en -struwelen
Het verbond van wilgenvloedbossen en -struwelen ( Salicion albae ) is een verbond uit de orde van wilgenvloedbossen en -struwelen ( Salicetea purpureae ) . Het verbond omvat bosplantengemeenschappen die voorkomt op periodiek overstroomde , voedselrijke gronden en die gedomineerd wordt door smalbladige wilgen . De bosvegetatie uit dit verbond wordt ook wel zachthoutooibos genoemd , in tegenstelling tot die van het abelen-iepenbos , die bekendstaan als hardhoutooibos . Naamgeving en codering Synoniem : Salicion albae Tx. ex Moornom . illeg . , Salicion albae Th.Müll . & Görsnom . illeg . , Populion albae Tx.nom . nud . Frans : Saulaie arborescente à Saule blanc Duits : Silberweiden-Auenwald Engels : Willow scrub and woodland of sub-montane and lowland river shoals and terraces Syntaxoncode voor Nederland ( rVvN ) : r41Aa De wetenschappelijke naam Salicion albae is afgeleid van de botanische naam van een kensoort van deze klasse , de schietwilg ( Salix alba ) . Symmorfologie Zoals de naam al aangeeft , bevat het verbond van wilgenvloedbossen en -struwelen qua formaties zowel bossen als struwelen . Het heeft een matig open tot zeer dichte bosvegetatie met een soms hoog opgaande , soortenarme boom- en struiklaag , die in elkaar overgaan . Naast een aantal wilgensoorten komt ook de zwarte populier voor . Deze bomen verspreiden zich door zaden met vruchtpluis of vegetatief met afgebroken takken . De ondergroei bestaat meestal uit een weelderige ruigte met soorten die ook in natte strooiselruigten en rietlanden worden aangetroffen . Ecologie Het verbond van wilgenvloedbossen en -struwelen omvat plantengemeenschappen van periodiek overstroomde , laaggelegen , eutrofe gronden in de uiterwaarden van grote rivieren en in het zoetwatergetijdengebied . Lokaal kan het ook ontstaan in moerasgebieden waar een natuurlijke waterafvoer ontbreekt , zoals in afgesloten rivierarmen en op afgegraven terreinen . Wilgenvloedbossen vormen op dergelijke standplaatsen de climaxvegetatie . Associaties in Nederland en Vlaanderen Het verbond van wilgenvloedbossen en -struwelen wordt in Nederland en Vlaanderen vertegenwoordigd door drie associaties . Bijvoet-ooibos ( Artemisio-Salicetum albae ) Lissen-ooibos ( Irido-Salicetum albae ) Veldkers-ooibos ( Cardamino amarae-Salicetum albae ) Vegetatiezonering Op de schors van de bomen ( ook omgevallen bomen ) en struiken uit de gemeenschappen uit het verbond van wilgenvloedbossen groeien altijd mossengemeenschappen uit de kringmos-klasse . Diagnostische taxa voor Nederland en Vlaanderen Het verbond van wilgenvloedbossen en -struwelen heeft voor Nederland en Vlaanderen geen specifieke kensoorten . Voor een overzicht van de voornaamste ken- en begeleidende soorten van de klasse , zie de klasse van wilgenvloedbossen en -struwelen . Afbeeldingen Zie ook Vegetatiekunde van A tot Z Verbond van wilgenbroekstruwelen Lijst van bosgemeenschappen in Nederland Externe links Salicion albae op FloraVeg.EU Wilgenvloedbossen en -struwelen