Vulkaaneksplosiwiteitsindeks
Die Vulkaaneksplosiwiteitsindeks (VEI) is 'n relatiewe manier om die plofbaarheid van vulkaniese uitbarstings te meet. Dit is in 1982 deur Chris Newhall van die Amerikaanse Geologiese Opname en Stephen Self van die Universiteit van Hawaii ontwerp.

Die volume van die ejekta, hoogte van die uitwerpingswolk en kwalitatiewe waarnemings (met woorde wat wissel van "bedaard" tot "megakolassaal") word gebruik om die eksplosiwiteitswaarde te bepaal. Die skaal is oneindig, met die grootste uitbarstings in die geskiedenis wat 'n magnitude van 8 gekry het. 'n Waarde van 0 word gegee aan nieontploffende uitbarstings, gedefinieer as met minder as 10 000 m3 tefra wat uitgeskiet is; 'n 8 verteenwoordig 'n megakolossale ontploffende uitbarsting wat tot  tefra kan uitwerp en 'n kolomhoogte van meer as 20 km kan hê. 

Die skaal is logaritmies, met elke interval daarop 'n tienvoudige toename in die uitgeworpe tefra wat waargeneem is, behalwe tussen VEI-0, VEI-1 en VEI-2.

Klassifikasie
Met aanduidings van 0 tot 8 hang die VEI wat met 'n uitbarsting verbind word, af van hoeveel vulkaniese materiaal uitgewerp word, tot hoe hoog die pluim strek en hoe lank die uitbarsting duur. Die skaal is van VEI-2 af logaritmies; 'n toename van 1 dui op 'n uitbarsting wat 10 keer kragtiger is. Tussen VEI-1 en VEI-2 is die toename egter 100 keer, van 10 000 tot 1 000 000 m3. 

In die volgende tabel dui die frekwensie van elke VEI op die benaderde frekwensie van nuwe uitbarstings van daardie VEI of hoër.

Sowat 40 uitbarstings met 'n magnitude van VEI-8 in die afgelope 132 miljoen jaar is geïdentifiseer, waarvan 30 in die afgelope 36 miljoen plaasgevind het. As in ag geneem word dat die geraamde frekwensie sowat een keer elke 50 000 jaar is, was daar waarskynlik baie sulke uitbarstings in die afgelope 132 miljoen jaar waarvan ons nog nie weet nie. Gebaseer op onvolledige statitieke, beweer ander skrywers dat minstens 60 VEI-8-uitbarstings al geïdentifiseer is. 

Die onlangsste sodanige uitbarsting is dié van die Taupomeer in Nieu-Seeland meer as 27 000 jaar gelede, wat beteken daar was geen uitbarstings in die huidige epog, die Holoseen, met 'n VEI van 8 nie.

Daar was in die afgelope 11 700 jaar minstens 10 uitbarstings met 'n VEI van 7. Daar was ook 58 Pliniese uitbarstings en 13 kalderavormende uitbarstings van groot, maar onbekende magnitudes. Die Globale Vulkanismeprogram van die Smithsonian-instituut het teen 2010 'n VEI toegeken aan 7 742 vulkaanuitbarstings wat gedurende die Holoseen (die afgelope 11 700 jaar) plaasgevind het, wat sowat 75% van die totale bekende uitbarstings in dié tydperk is. Van dié uitbarstings het 90% 'n VEI van drie of minder.

Verwysings

Skakels

Vulkanisme
Die Vulkaaneksplosiwiteitsindeks ( VEI ) is 'n relatiewe manier om die plofbaarheid van vulkaniese uitbarstings te meet . Dit is indeur Chris Newhall van die Amerikaanse Geologiese Opname en Stephen Self van die Universiteit van Hawaii ontwerp . Die volume van die ejekta , hoogte van die uitwerpingswolk en kwalitatiewe waarnemings ( met woorde wat wissel van " bedaard " tot " megakolassaal " ) word gebruik om die eksplosiwiteitswaarde te bepaal . Die skaal is oneindig , met die grootste uitbarstings in die geskiedenis wat 'n magnitude vangekry het . 'n Waarde vanword gegee aan nieontploffende uitbarstings , gedefinieer as met minder as000 m3 tefra wat uitgeskiet is ; ' nverteenwoordig 'n megakolossale ontploffende uitbarsting wat tot tefra kan uitwerp en 'n kolomhoogte van meer askm kan hê . Die skaal is logaritmies , met elke interval daarop 'n tienvoudige toename in die uitgeworpe tefra wat waargeneem is , behalwe tussen VEI-0 , VEI-1 en VEI-2 . Klassifikasie Met aanduidings vantothang die VEI wat met 'n uitbarsting verbind word , af van hoeveel vulkaniese materiaal uitgewerp word , tot hoe hoog die pluim strek en hoe lank die uitbarsting duur . Die skaal is van VEI-2 af logaritmies ; 'n toename vandui op 'n uitbarsting watkeer kragtiger is . Tussen VEI-1 en VEI-2 is die toename egterkeer , van000 tot000m3 . In die volgende tabel dui die frekwensie van elke VEI op die benaderde frekwensie van nuwe uitbarstings van daardie VEI of hoër . Sowatuitbarstings met 'n magnitude van VEI-8 in die afgelopemiljoen jaar is geïdentifiseer , waarvanin die afgelopemiljoen plaasgevind het . As in ag geneem word dat die geraamde frekwensie sowat een keer elke000 jaar is , was daar waarskynlik baie sulke uitbarstings in die afgelopemiljoen jaar waarvan ons nog nie weet nie . Gebaseer op onvolledige statitieke , beweer ander skrywers dat minstensVEI-8-uitbarstings al geïdentifiseer is . Die onlangsste sodanige uitbarsting is dié van die Taupomeer in Nieu-Seeland meer as000 jaar gelede , wat beteken daar was geen uitbarstings in die huidige epog , die Holoseen , met 'n VEI vannie . Daar was in die afgelope700 jaar minstensuitbarstings met 'n VEI van Daar was ookPliniese uitbarstings enkalderavormende uitbarstings van groot , maar onbekende magnitudes . Die Globale Vulkanismeprogram van die Smithsonian-instituut het teen'n VEI toegeken aan742 vulkaanuitbarstings wat gedurende die Holoseen ( die afgelope700 jaar ) plaasgevind het , wat sowat van die totale bekende uitbarstings in dié tydperk is . Van dié uitbarstings het 'n VEI van drie of minder . Verwysings Skakels Vulkanisme