Jong Ottomane
Die Jong Ottomane (Turks: Yeni Osmanlılar) was ’n geheime beweging wat in 1865 deur ’n groep Turkse intellektuele gestig is wat ontevrede was met die moderniseringshervormings vanaf 1839 in die Ottomaanse Ryk omdat hulle geglo het dit is nie ver genoeg gevoer nie.

Geskiedenis 

Die Jong Ottomane wou die Ottomaanse gemeenskap hervorm deur die ryk te behou, maar die Europese tradisie van ’n grondwetlike regering in te stel. Hoewel die groep dikwels van mekaar verskil het, het hulle saamgestem dat ’n nuwe grondwetlike regering steeds sy wortels in die Islam moes hê om klem te lê op "die voortdurende en noodsaaklike bekragtiging van Islam as die basis van die Ottomaanse politieke kultuur" en die samesmelting van Islamitiese ideale met liberalisme en parlementêre demokrasie. Onder die vooraanstaande lede van die beweging was skrywers en uitgewers soos İbrahim Şinasi, Namık Kemal, Ali Suavi, Ziya Pasha en Agah Efendi.

In 1876 het die Jong Ottomane hulle sin gekry toe sultan Abdülhamid II teen sy sin die Ottomaanse grondwet van 1876 afkondig – dit was die eerste poging om ’n grondwetlike regering in die Ottomaanse Ryk te vestig en die begin van die Eerste Grondwetlike Tydperk. Dit was van korte duur en in 1878 het Abdülhamid die grondwet en parlement afgeskaf en teruggekeer na ’n absolute monargie met hom aan die hoof. Die Jong Ottomane se invloed het egter tot aan die einde van die ryk se bestaan voortgeduur.

Verskeie dekades later, in 1908, sou nog ’n groep Ottomaanse hervormers, die Jong Turke, die pogings van die Jong Ottomane herhaal. Dit het gelei tot die Jong Turke-rewolusie en die begin van die Tweede Grondwetlike Tydperk.

Verwysings

Skakels 

Ottomaanse Ryk
Die Jong Ottomane ( Turks : Yeni Osmanlılar ) was ’n geheime beweging wat indeur ’n groep Turkse intellektuele gestig is wat ontevrede was met die moderniseringshervormings vanafin die Ottomaanse Ryk omdat hulle geglo het dit is nie ver genoeg gevoer nie . Geskiedenis Die Jong Ottomane wou die Ottomaanse gemeenskap hervorm deur die ryk te behou , maar die Europese tradisie van ’n grondwetlike regering in te stel . Hoewel die groep dikwels van mekaar verskil het , het hulle saamgestem dat ’n nuwe grondwetlike regering steeds sy wortels in die Islam moes hê om klem te lê op " die voortdurende en noodsaaklike bekragtiging van Islam as die basis van die Ottomaanse politieke kultuur " en die samesmelting van Islamitiese ideale met liberalisme en parlementêre demokrasie . Onder die vooraanstaande lede van die beweging was skrywers en uitgewers soos İbrahim Şinasi , Namık Kemal , Ali Suavi , Ziya Pasha en Agah Efendi . Inhet die Jong Ottomane hulle sin gekry toe sultan Abdülhamid II teen sy sin die Ottomaanse grondwet vanafkondig – dit was die eerste poging om ’n grondwetlike regering in die Ottomaanse Ryk te vestig en die begin van die Eerste Grondwetlike Tydperk . Dit was van korte duur en inhet Abdülhamid die grondwet en parlement afgeskaf en teruggekeer na ’n absolute monargie met hom aan die hoof . Die Jong Ottomane se invloed het egter tot aan die einde van die ryk se bestaan voortgeduur . Verskeie dekades later , in sou nog ’n groep Ottomaanse hervormers , die Jong Turke , die pogings van die Jong Ottomane herhaal . Dit het gelei tot die Jong Turke-rewolusie en die begin van die Tweede Grondwetlike Tydperk . Verwysings Skakels Ottomaanse Ryk