Adi Shankara
Adi Shankara (Sanskrit: आदि शङ्कराचार्यः, Ādi Śaṅkarācāryaḥ) was ’n Indiese filosoof en teoloog wat die leerstellings van Advaita Vedanta gekonsolideer het. Hoewel sommige hom die krediet daarvoor gee dat hy die belangrikste gedagtestrominge van Hindoeïsme verenig en neergelê het, word sy invloed op intellektuele Hindoedenke deur ander bevraagteken; tot in die 10de eeu is sy werk dalk oorskadu deur dié van sy ouer tydgenoot Mandana Misra. Shankara se historiese roem en kulturele invloed kon eeue ná sy dood toegeneem het, veral tydens die tydperk van die Moslemse verowerings en verwoesting van Indië.

Sy werk, in Sanskrit, bespreek die vereniging van atman en Nirguna Brahman ("Brahman sonder vorm of eienskappe"). Hy het uitgebreide kommentaar geskryf op die Vediese kanon (Brahma Sutras, Upanishads en Bhagavad Gita) ter ondersteuning van sy tesis. Sy werk brei uit op idees wat in die Upanishads aangetref word. Hy het ook die ritueelgeoriënteerde Mimamsa-skool van Hindoeïsme gekritiseer. Verder het hy die sleutelverskil tussen Hindoeïsme en Boeddhisme verduidelik; volgens hom word in Hindoeïsme geglo atman (die siel, self) bestaan, terwyl Boeddhiste glo daar is geen siel of self nie.

Shankara het oor die hele Indiese subkontinent gereis om sy filosofie te versprei deur gesprekke en debatte met ander denkers. Hy het klem gelê op die belangrikheid van ’n kloosterlewe soos vervat in die Upanishads en Brahma Sutras, op ’n tyd dat die Mimamsa-skool streng ritualisme gevestig en monastisisme verwerp het. Hy kry die eer daarvoor dat hy vier kloosters gestig het wat gehelp het in die historiese ontwikkeling, herlewing en verspreiding van Advaita Vedanta.

Verwysings

Skakels

Hindoeïsme
Adi Shankara ( Sanskrit : आदि शङ्कराचार्यः , Ādi Śaṅkarācāryaḥ ) was ’n Indiese filosoof en teoloog wat die leerstellings van Advaita Vedanta gekonsolideer het . Hoewel sommige hom die krediet daarvoor gee dat hy die belangrikste gedagtestrominge van Hindoeïsme verenig en neergelê het , word sy invloed op intellektuele Hindoedenke deur ander bevraagteken ; tot in diee eeu is sy werk dalk oorskadu deur dié van sy ouer tydgenoot Mandana Misra . Shankara se historiese roem en kulturele invloed kon eeue ná sy dood toegeneem het , veral tydens die tydperk van die Moslemse verowerings en verwoesting van Indië . Sy werk , in Sanskrit , bespreek die vereniging van atman en Nirguna Brahman ( " Brahman sonder vorm of eienskappe " ) . Hy het uitgebreide kommentaar geskryf op die Vediese kanon ( Brahma Sutras , Upanishads en Bhagavad Gita ) ter ondersteuning van sy tesis . Sy werk brei uit op idees wat in die Upanishads aangetref word . Hy het ook die ritueelgeoriënteerde Mimamsa-skool van Hindoeïsme gekritiseer . Verder het hy die sleutelverskil tussen Hindoeïsme en Boeddhisme verduidelik ; volgens hom word in Hindoeïsme geglo atman ( die siel , self ) bestaan , terwyl Boeddhiste glo daar is geen siel of self nie . Shankara het oor die hele Indiese subkontinent gereis om sy filosofie te versprei deur gesprekke en debatte met ander denkers . Hy het klem gelê op die belangrikheid van ’n kloosterlewe soos vervat in die Upanishads en Brahma Sutras , op ’n tyd dat die Mimamsa-skool streng ritualisme gevestig en monastisisme verwerp het . Hy kry die eer daarvoor dat hy vier kloosters gestig het wat gehelp het in die historiese ontwikkeling , herlewing en verspreiding van Advaita Vedanta . Verwysings Skakels Hindoeïsme