Sondvloed
Die Sondvloed, soos vertel in Genesis 6-9, is die Hebreeuse weergawe van die universele vloedmite. Dit vertel van God se besluit om 'n oorstroming oor die aarde te laat kom om al wat daarop lewe, te verdelg, en dit opnuut deur Noag te herskep.

Genesis is waarskynlik omstreeks die 5de eeu v.C. geskryf, hoewel sommige geleerdes glo hoofstuk 1-11, insluitende die verhaal oor die vloed, is dalk eers in die 3de eeu v.C. geskryf. Dit steun op twee bronne en hoewel baie feite mekaar weerspreek, vorm die verhaal 'n eenheid.

Die wêreldwye vloed soos in die Bybel vertel, stem nie ooreen met fisieke bevindings in geologie, paleontologie en die wêreldwye verspreiding van spesies nie.

Etimologie
Die woord "sondvloed" kom uit die Middelnederlandse sindtvloet, sundtfloet (1562), sindvloed, sundvloed, sondvloed (1599) = "aanhoudende vloed". Dit is afgelei van die Middelhoogduitse sinvluot of sintvluot (later Sündflut), "altyd, voortdurend, aanhoudend". Omstreeks die 15de eeu is die woord deur volksetimologie verbind met die begrip "sonde", hoewel dié begrip nie in die verhaal in Genesis gebruik word nie.

Opsomming

Die verhaal van die Sondvloed strek oor hoofstukke 6-9 van die eerste Bybelboek, Genesis. Tien geslagte ná die skepping van Adam het God gesien hoe groot die verdorwenheid van die mens op aarde is en dat hy sy lewe lank net slegte dinge bedink, en Hy het besluit om te vernietig wat hy geskep het. 

Maar God het een regverdige man, Noag, gevind en hom van die plan vertel: "Ek het besluit om 'n einde te maak aan alle mense, want deur hulle toedoen is die aarde vol geweld. Ek gaan hulle saam met die aarde verdelg" (Genesis 6:13). Toe gee God hom opdrag om 'n ark te bou. Noag het dit in sy 600ste jaar binnegegaan, en op die 17de dag van die tweede maand van daardie jaar "het die fonteine van die groot waters oopgebreek. Die vensters van die hemel is oopgemaak" (Genesis 7:11), en dit het 40 dae en 40 nagte lank gereën, sodat die water "al die hoë berge wat daar onder die hemel is, bedek het. Die water het amper sewe meter bokant die berge gestyg en dit bedek" (Genesis 7:19-20 ). Almal op aarde het omgekom, behalwe Noag en dié by hom in die ark. 

Ná 150 dae "het God gedink aan Noag ... en die waters het teruggetrek" (Genesis 8:1) totdat die ark op die Araratberge tot rus gekom het, en op die 27ste dag van die tweede maand van Noag se 601ste jaar was die aarde droog. Noag het toe 'n altaar gebou en brandoffers op die altaar gebring, en God het 'n verbond met hom gesluit dat die mens enigiets wat lewe mag eet, maar nie sy bloed nie (Genesis 9:3-4), en dat God nooit weer alle lewe met vloedwaters sou uitwis nie (Genesis 9:11).

Samestelling

Die konsensus onder moderne geleerdes is dat Genesis omstreeks die 5de eeu v.C. saamgestel is, maar omdat die eerste 11 hoofstukke min ooreenkoms met die res van die boek toon, glo sommige geleerdes dié deel is dalk eers in die 3de eeu v.C. geskryf. 

Die geskiedenis steun op twee bronne, die "priesterlike" en "niepriesterlike" bron, en hulle verwewing is duidelik in die doeblette (herhalings) wat in die finale verhaal aangetref word. Baie hiervan weerspreek mekaar, soos hoe lank die vloed geduur het (40 dae volgens Genesis 7:17, 150 volgens Genesis 7:24), hoeveel diere aan boord van die ark geneem is (twee van elk in Genesis 6:19, een paar onreine diere en sewe paar reine diere in Genesis 7:2), en of Noag 'n kraai losgelaat het wat heen en weer gevlieg het totdat die water opgedroog het of 'n duif wat die derde keer nie teruggekeer het nie, of dalk albei. Maar ondanks dié weersprekings vorm die verhaal 'n eenheid. Sommige geleerdes sien daarin 'n "chiasme", of oorkruising ('n letterkundige struktuur waarin die eerste item met die laaste een ooreenstem, die tweede met die tweede laaste een, ensovoorts), en baie pogings is aangewend om dié eenheid te verduidelik, insluitende om te probeer bepaal watter een van die twee bronne die oudste is en dus die ander een beïnvloed het.

Vergelykende mitologieë
Geleerdes glo die vloedmite het in Mesopotamië ontstaan in die tydperk van die eerste Babiloniese dinastie (omstreeks 1880-1595 v.C.) en dat dit Sirië-Palestina in die laaste helfte van die 2de millennium v.C. bereik het. Bestaande geskrifte toon drie aparte weergawes, die Sumeriese Heldedig van Ziusudra (die oudste weergawe, wat in fragmente op 'n enkele tablet oorgebly het uit omstreeks 1600 v.C., hoewel die storie self ouer is), en as episodes in twee Akkadiese eposse, die Atrahasis en die Heldedig van Gilgamesj. Die naam van die held, volgens die spesifieke weergawes, was Ziusudra, Atrahasis of Utnapishtim, wat almal variasies van mekaar is. 

Talle gedetailleerde parallelle maak dit duidelik dat die Genesis-vloed geskoei is op die Mesopotamiese eposse, en veral die een van Gilgamesj, wat vermoedelik van omstreeks 1300-1000 v.C. dateer.

Verwysings

Bibliografie

Skakels

Bybel
Die Sondvloed , soos vertel in Genesis is die Hebreeuse weergawe van die universele vloedmite . Dit vertel van God se besluit om 'n oorstroming oor die aarde te laat kom om al wat daarop lewe , te verdelg , en dit opnuut deur Noag te herskep . Genesis is waarskynlik omstreeks diee eeu v.C . geskryf , hoewel sommige geleerdes glo hoofstuk insluitende die verhaal oor die vloed , is dalk eers in diee eeu v.C . geskryf . Dit steun op twee bronne en hoewel baie feite mekaar weerspreek , vorm die verhaal 'n eenheid . Die wêreldwye vloed soos in die Bybel vertel , stem nie ooreen met fisieke bevindings in geologie , paleontologie en die wêreldwye verspreiding van spesies nie . Etimologie Die woord " sondvloed " kom uit die Middelnederlandse sindtvloet , sundtfloet sindvloed , sundvloed , sondvloed = " aanhoudende vloed " . Dit is afgelei van die Middelhoogduitse sinvluot of sintvluot ( later Sündflut ) , " altyd , voortdurend , aanhoudend " . Omstreeks diee eeu is die woord deur volksetimologie verbind met die begrip " sonde " , hoewel dié begrip nie in die verhaal in Genesis gebruik word nie . Opsomming Die verhaal van die Sondvloed strek oor hoofstukkevan die eerste Bybelboek , Genesis . Tien geslagte ná die skepping van Adam het God gesien hoe groot die verdorwenheid van die mens op aarde is en dat hy sy lewe lank net slegte dinge bedink , en Hy het besluit om te vernietig wat hy geskep het . Maar God het een regverdige man , Noag , gevind en hom van die plan vertel : " Ek het besluit om 'n einde te maak aan alle mense , want deur hulle toedoen is die aarde vol geweld . Ek gaan hulle saam met die aarde verdelg " ( Genesis13 ) . Toe gee God hom opdrag om 'n ark te bou . Noag het dit in syte jaar binnegegaan , en op diee dag van die tweede maand van daardie jaar " het die fonteine van die groot waters oopgebreek . Die vensters van die hemel is oopgemaak " ( Genesis11 ) , en dit hetdae ennagte lank gereën , sodat die water " al die hoë berge wat daar onder die hemel is , bedek het . Die water het amper sewe meter bokant die berge gestyg en dit bedek " ( Genesis19-20 ) . Almal op aarde het omgekom , behalwe Noag en dié by hom in die ark . Nádae " het God gedink aan Noag \ . . . en die waters het teruggetrek " ( Genesis1 ) totdat die ark op die Araratberge tot rus gekom het , en op diete dag van die tweede maand van Noag sete jaar was die aarde droog . Noag het toe 'n altaar gebou en brandoffers op die altaar gebring , en God het 'n verbond met hom gesluit dat die mens enigiets wat lewe mag eet , maar nie sy bloed nie ( Genesis3-4 ) , en dat God nooit weer alle lewe met vloedwaters sou uitwis nie ( Genesis11 ) . Samestelling Die konsensus onder moderne geleerdes is dat Genesis omstreeks diee eeu v.C . saamgestel is , maar omdat die eerstehoofstukke min ooreenkoms met die res van die boek toon , glo sommige geleerdes dié deel is dalk eers in diee eeu v.C . geskryf . Die geskiedenis steun op twee bronne , die " priesterlike " en " niepriesterlike " bron , en hulle verwewing is duidelik in die doeblette ( herhalings ) wat in die finale verhaal aangetref word . Baie hiervan weerspreek mekaar , soos hoe lank die vloed geduur hetdae volgens Genesis17, volgens Genesis24 ) , hoeveel diere aan boord van die ark geneem is ( twee van elk in Genesis19 , een paar onreine diere en sewe paar reine diere in Genesis2 ) , en of Noag 'n kraai losgelaat het wat heen en weer gevlieg het totdat die water opgedroog het of 'n duif wat die derde keer nie teruggekeer het nie , of dalk albei . Maar ondanks dié weersprekings vorm die verhaal 'n eenheid . Sommige geleerdes sien daarin 'n " chiasme " , of oorkruising ( 'n letterkundige struktuur waarin die eerste item met die laaste een ooreenstem , die tweede met die tweede laaste een , ensovoorts ) , en baie pogings is aangewend om dié eenheid te verduidelik , insluitende om te probeer bepaal watter een van die twee bronne die oudste is en dus die ander een beïnvloed het . Vergelykende mitologieë Geleerdes glo die vloedmite het in Mesopotamië ontstaan in die tydperk van die eerste Babiloniese dinastie ( omstreeksv.C . ) en dat dit Sirië-Palestina in die laaste helfte van diee millennium v.C . bereik het . Bestaande geskrifte toon drie aparte weergawes , die Sumeriese Heldedig van Ziusudra ( die oudste weergawe , wat in fragmente op 'n enkele tablet oorgebly het uit omstreeksv.C . , hoewel die storie self ouer is ) , en as episodes in twee Akkadiese eposse , die Atrahasis en die Heldedig van Gilgamesj . Die naam van die held , volgens die spesifieke weergawes , was Ziusudra , Atrahasis of Utnapishtim , wat almal variasies van mekaar is . Talle gedetailleerde parallelle maak dit duidelik dat die Genesis-vloed geskoei is op die Mesopotamiese eposse , en veral die een van Gilgamesj , wat vermoedelik van omstreeksv.C . dateer . Verwysings Bibliografie Skakels Bybel