Seyfert-sterrestelsel
Seyfert-sterrestelsels is een van die twee grootste groepe aktiewe sterrestelsels; die ander groep is kwasars. Seyfert-stelsels het kwasaragtige kerns (baie helder bronne van elektromagnetiese straling wat buite hulle eie sterrestelsel voorkom) met 'n baie sterk oppervlakhelderheid waarvan die spektrums sterk, hoogs geïoniseerde emissielyne toon. Anders as kwasars is hulle moedersterrestelsels duidelik waarneembaar.

Sowat 10% van alle sterrestelsels is Seyfert-stelsels, en hulle is van die voorwerpe wat die meeste in sterrekunde bestudeer word omdat hulle vermoedelik deur dieselfde verskynsels aangedryf word as wat in kwasars voorkom, hoewel hulle nader en minder helder as kwasars is. 

Dié stelsels het 'n supermassiewe swartkolk in die middel wat omring word deur 'n akkresieskyf van invallende materiaal. Die akkresieskywe is vermoedelik die bron van die waargenome ultravioletstraling. Ultravioletemissie- en  verskaf die beste verklaring vir die samestelling van die omringende materiaal.

In sigbare lig lyk die meeste Seyfert-stelsels soos normale spiraalsterrestelsels, maar wanneer hulle in ander golflengtes ondersoek word, word dit duidelik die helderheid van hulle kern is net so intens as dié van hele sterrestelsels so groot soos die Melkweg. Die stelsels is genoem na Carl Seyfert, wat dié klas stelsels in 1943 die eerste keer beskryf het.

Verwysings

Skakels

Sterrestelsels
Seyfert-sterrestelsels is een van die twee grootste groepe aktiewe sterrestelsels ; die ander groep is kwasars . Seyfert-stelsels het kwasaragtige kerns ( baie helder bronne van elektromagnetiese straling wat buite hulle eie sterrestelsel voorkom ) met 'n baie sterk oppervlakhelderheid waarvan die spektrums sterk , hoogs geïoniseerde emissielyne toon . Anders as kwasars is hulle moedersterrestelsels duidelik waarneembaar . Sowat van alle sterrestelsels is Seyfert-stelsels , en hulle is van die voorwerpe wat die meeste in sterrekunde bestudeer word omdat hulle vermoedelik deur dieselfde verskynsels aangedryf word as wat in kwasars voorkom , hoewel hulle nader en minder helder as kwasars is . Dié stelsels het 'n supermassiewe swartkolk in die middel wat omring word deur 'n akkresieskyf van invallende materiaal . Die akkresieskywe is vermoedelik die bron van die waargenome ultravioletstraling . Ultravioletemissie- en verskaf die beste verklaring vir die samestelling van die omringende materiaal . In sigbare lig lyk die meeste Seyfert-stelsels soos normale spiraalsterrestelsels , maar wanneer hulle in ander golflengtes ondersoek word , word dit duidelik die helderheid van hulle kern is net so intens as dié van hele sterrestelsels so groot soos die Melkweg . Die stelsels is genoem na Carl Seyfert , wat dié klas stelsels indie eerste keer beskryf het . Verwysings Skakels Sterrestelsels