Charles de Gaulle (vliegdekskip)
Die Charles de Gaulle is 'n Franse kernaangedrewe vliegdekskip. Dit is vernoem na die Franse president en generaal Charles de Gaulle, en is die vlagskip van die Franse vloot (Marine Nationale). Die skip is die tiende Franse vliegdekskip, die eerste Franse kernkragaangedrewe oppervlakvaartuig, en die enigste kernkragaangedrewe vliegdekskip wat buite die Amerikaanse Vloot voltooi is.

Konstruksie en ingebruikneming 
Die planne om die Charles de Gaulle te bou, dateer uit die middel-1970's. Konstruksie het in April 1989 begin by Direction des constructions et armes navales (DCAN) in Brest. Die skip is in 2001 in gebruik geneem as plaasvervanger vir die vliegdekskepe Foch en Clemenceau. Die Charles de Gaulle is die tweede grootste vlootvaartuig in Europa na die Russiese vliegdekskip Admiral Koeznetsof. Die skip, wat in Mei 1994 voltooi is, was die grootste oorlogskip wat in Wes-Europa gebou is sedert die Britse Vloot se HMS Ark Royal in die vyftigerjare.

Die konstruksiewerk het vinnig agtergeraak, want die projek het 'n tekort aan befondsing beleef, wat vererger is deur die ekonomiese resessie in die vroeë negentigerjare. Die totale koste vir die vaartuig het € 3 miljard beloop. Die werk aan die skip is vier keer heeltemal opgeskort: 1990, 1991, 1993 en 1995. 

Tydens die eerste toetse in Januarie 1999 het dit duidelik geword dat die dek verleng moes word sodat die E-2 Hawkeyes ook daarop kon land. Dit het die skip 'n slegte naam onder die Franse bevolking gegee. Dit het nie verbeter toe die linkerskroef in die nag van 9 op 10 November 2000 op pad na Norfolk in die Verenigde State onklaar geraak het nie. Die skip moes vir herstelwerk na Toulon terugdraai. Toe ondersoek aan die lig bring dat die ekstra skroewe dieselfde struktuurfout het, is daar besluit om skroewe van die Foch en Clemenceau te gebruik . Dit het die skip se maksimum spoed van 27 knope tot 25 knope verminder. Die Charles de Gaulle is op 18 Mei 2001 amptelik in gebruik geneem, vyf jaar na die verwagte sperdatum. Sedertdien het die skip aan verskeie operasies deelgeneem.

In 2017 en 2018 is die skip vir 18 maande uit diens geneem vir 'n opknappingswerk van 18 maande in Toulon teen 'n koste van 1,3 miljard euro. Hierna moet die skip minstens tot 2040 kan diens lewer.

Aanboordtoerusting 
Die skip het 'n aanvulling van Dassault Rafale M- en E-2 Hawkeye-vliegtuie, AS365F Dauphin Pedro, EC725 Caracal en AS532 Cougar-helikopters vir soek-en-reddingsoperasies na gevegte, asook moderne elektronika en Aster-missiele. Sy is 'n CATOBAR-tipe draer wat twee 75 meter C13-3 stoomkatapulte van 'n korter weergawe as wat op die Amerikaanse Nimitz-klas vliegdekskepe geïnstalleer is, een katapult aan die boeg en een aan die voorkant van die landingsarea. Teen Julie 2021 is Charles de Gaulle die enigste nie-Amerikaanse vaartuig met 'n katapult-lanseerstelsel wat gebruik van F/A-18E/F Super Hornets en C-2 Greyhounds van die Amerikaanse Vloot toelaat.

Verwysings

Vliegdekskepe
Die Charles de Gaulle is 'n Franse kernaangedrewe vliegdekskip . Dit is vernoem na die Franse president en generaal Charles de Gaulle , en is die vlagskip van die Franse vloot ( Marine Nationale ) . Die skip is die tiende Franse vliegdekskip , die eerste Franse kernkragaangedrewe oppervlakvaartuig , en die enigste kernkragaangedrewe vliegdekskip wat buite die Amerikaanse Vloot voltooi is . Konstruksie en ingebruikneming Die planne om die Charles de Gaulle te bou , dateer uit die middel-1970's . Konstruksie het in Aprilbegin by Direction des constructions et armes navales ( DCAN ) in Brest . Die skip is inin gebruik geneem as plaasvervanger vir die vliegdekskepe Foch en Clemenceau . Die Charles de Gaulle is die tweede grootste vlootvaartuig in Europa na die Russiese vliegdekskip Admiral Koeznetsof . Die skip , wat in Meivoltooi is , was die grootste oorlogskip wat in Wes-Europa gebou is sedert die Britse Vloot se HMS Ark Royal in die vyftigerjare . Die konstruksiewerk het vinnig agtergeraak , want die projek het 'n tekort aan befondsing beleef , wat vererger is deur die ekonomiese resessie in die vroeë negentigerjare . Die totale koste vir die vaartuig het €miljard beloop . Die werk aan die skip is vier keer heeltemal opgeskort:en Tydens die eerste toetse in Januariehet dit duidelik geword dat die dek verleng moes word sodat die E-2 Hawkeyes ook daarop kon land . Dit het die skip 'n slegte naam onder die Franse bevolking gegee . Dit het nie verbeter toe die linkerskroef in die nag vanopNovemberop pad na Norfolk in die Verenigde State onklaar geraak het nie . Die skip moes vir herstelwerk na Toulon terugdraai . Toe ondersoek aan die lig bring dat die ekstra skroewe dieselfde struktuurfout het , is daar besluit om skroewe van die Foch en Clemenceau te gebruik \ . Dit het die skip se maksimum spoed vanknope totknope verminder . Die Charles de Gaulle is opMeiamptelik in gebruik geneem , vyf jaar na die verwagte sperdatum . Sedertdien het die skip aan verskeie operasies deelgeneem . Inenis die skip virmaande uit diens geneem vir 'n opknappingswerk vanmaande in Toulon teen 'n koste van3 miljard euro . Hierna moet die skip minstens totkan diens lewer . Aanboordtoerusting Die skip het 'n aanvulling van Dassault Rafale M- en E-2 Hawkeye-vliegtuie , AS365F Dauphin Pedro , EC725 Caracal en AS532 Cougar-helikopters vir soek-en-reddingsoperasies na gevegte , asook moderne elektronika en Aster-missiele . Sy is 'n CATOBAR-tipe draer wat tweemeter C13-3 stoomkatapulte van 'n korter weergawe as wat op die Amerikaanse Nimitz-klas vliegdekskepe geïnstalleer is , een katapult aan die boeg en een aan die voorkant van die landingsarea . Teen Julieis Charles de Gaulle die enigste nie-Amerikaanse vaartuig met 'n katapult-lanseerstelsel wat gebruik van F/A-18E/F Super Hornets en C-2 Greyhounds van die Amerikaanse Vloot toelaat . Verwysings Vliegdekskepe