Weesplaneet
’n Weesplaneet (ook genoem ’n interstellêre, sonlose of dwaalplaneet) is ’n voorwerp met die massa van ’n planeet wat direk om die middel van ’n sterrestelsel wentel. Sulke voorwerpe is uit hul planeetstelsels gewerp, of was nooit gravitasioneel aan enige ster of bruindwerg gebonde nie. Die Melkweg alleen kan miljarde weesplanete hê.

Sommige voowerpe met die massa van ’n planeet kon op dieselfde manier as sterre gevorm het en die Internasionale Astronomiese Unie het voorgestel hulle word subbruindwerge genoem. ’n Moontlike voorbeeld is Cha 110913-773444, wat uit ’n planeetstelsel gewerp kon gewees het of op sy eie gevorm het om ’n subbruindwerg te word.

Sterrekundiges het die Herschel-ruimtesterrewag en die Baie Groot Teleskoop gebruik om ’n baie jong vrybewegende voorwerp met die massa van ’n planeet (OTS 44) waar te neem en te demonstreer dat sulke voorwerpe die massa van ’n paar Jupiters het. Herschel-infrarooiwaarnemings het gewys OTS 44 word omring deur ’n skyf van minstens 10 aardmassas en kan moontlik eindelik ’n klein planetêre stelsel vorm. 

Spektroskopiese waarnemings van OTS 44 met die SINFONI-spektograaf by die Baie Groot Teleskoop het onthul die skyf versamel aktief materie, net soos ’n jong ster. In Desember 2013 is die bestaan van die moontlike eksomaan van ’n weesplaneet, MOA-2011-BLG-262, bekend gemaak.

Waarnemings

Die astrofisikus Takahiro Sumi van die Universiteit van Osaka in Japan en sy kollegas het in 2011 ’n studie oor mikrolenseffek gepubliseer. Hulle het 50 miljoen sterre in die Melkweg waargeneem en 474 voorvalle van mikrolenseffek aangeteken. Daarvan was 10 kort genoeg dat dit planete kon wees van omtrent Jupiter se grootte met geen ster in die nabyheid nie. Hulle het uit hul waarnemings geraam daar is byna twee weesplanete met die massa van Jupiter vir elke ster in die Melkweg. Ander ramings dui op nog groter getalle, tot 100 000 keer meer weesplanete as sterre. 

In 2017 is in ’n studie deur Przemek Mróz en kollegas met die Universiteit van Warskou se sterrewag, met ses keer meer statistieke as in die 2011-studie, bevind daar is hoogstens sowat 0,25 planete met die massa van Jupiter wat vry rondbeweeg of in ’n wye wentelbaan voorkom vir elke ster in die Melkweg.

Behoud van hitte
Interstellêre planete wek geen hitte op nie en word nie deur ’n ster verhit nie. In 1998 het David J. Stevenson, ’n professor in planetêre wetenskap aan die Kaliforniese Instituut vir Tegnologie, ’n teorie opgestel dat sommige planeetgroottevoorwerpe wat vry in die interstellêre ruimte voorkom, ’n dik atmosfeer kan onderhou. Hy het voorgestel so ’n atmosfeer sal behoue bly danksy die drukgeïnduseerde ver-infrarooi-bestralingsondeurskynendheid van ’n dik atmosfeer wat waterstof bevat.

Tydens die vorming van planete kan verskeie klein protoplanetêre voorwerpe uit die stelsel gewerp word. So ’n voorwerp sal minder van die ster se ultravioletlig kry wat die ligter elemente van sy atmosfeer kan vernietig. Selfs ’n aardgrootte liggaam sal genoeg swaartekrag hê om te voorkom dat waterstof en helium uit sy atmosfeer ontsnap. Op ’n aardgroottevoorwerp wat ’n kilobar atmosferiese druk van waterstof het en ’n konveksiegas-adiabaat, kan die oppervlaktemperatuur bo die smeltingspunt van water bly. Dan sal oseane met vloeibare water moontlik wees. Sulke planete sal waarskynlik vir lang tydperke geologies aktief wees. As hulle ’n geodinamo-geskepte beskermende magnetosfeer en seebodemvulkanisme het, sal hidrotermiese bronne energie kan verskaf vir lewe. Mense sal op so ’n sonlose planeet kan lewe, hoewel voedselbronne beperk sal wees.

Bekende en moontlike weesplanete
Die tabel hier onder lys bevestigde en vermoedelike weesplanete wat ontdek is. Dit is nog onbekend of hulle uit planeetstelsels gewerp is of op hul eie as subbruindwerge gevorm het.

Verwysings

Eksterne skakels
 Definisie van ’n planeet (Resolusie B5 - IAU)
 "Strange New Worlds Could Make Miniature Solar Systems" Robert Roy Britt (SPACE.com), 5 Junie 2006

 Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia

Planeetsoorte
Interstellêre voorwerpe
’n Weesplaneet ( ook genoem ’n interstellêre , sonlose of dwaalplaneet ) is ’n voorwerp met die massa van ’n planeet wat direk om die middel van ’n sterrestelsel wentel . Sulke voorwerpe is uit hul planeetstelsels gewerp , of was nooit gravitasioneel aan enige ster of bruindwerg gebonde nie . Die Melkweg alleen kan miljarde weesplanete hê . Sommige voowerpe met die massa van ’n planeet kon op dieselfde manier as sterre gevorm het en die Internasionale Astronomiese Unie het voorgestel hulle word subbruindwerge genoem . ’n Moontlike voorbeeld is Cha wat uit ’n planeetstelsel gewerp kon gewees het of op sy eie gevorm het om ’n subbruindwerg te word . Sterrekundiges het die Herschel-ruimtesterrewag en die Baie Groot Teleskoop gebruik om ’n baie jong vrybewegende voorwerp met die massa van ’n planeet ( OTSwaar te neem en te demonstreer dat sulke voorwerpe die massa van ’n paar Jupiters het . Herschel-infrarooiwaarnemings het gewys OTS 44 word omring deur ’n skyf van minstensaardmassas en kan moontlik eindelik ’n klein planetêre stelsel vorm . Spektroskopiese waarnemings van OTS 44 met die SINFONI-spektograaf by die Baie Groot Teleskoop het onthul die skyf versamel aktief materie , net soos ’n jong ster . In Desemberis die bestaan van die moontlike eksomaan van ’n weesplaneet , MOA-2011-BLG-262 , bekend gemaak . Waarnemings Die astrofisikus Takahiro Sumi van die Universiteit van Osaka in Japan en sy kollegas het in’n studie oor mikrolenseffek gepubliseer . Hulle hetmiljoen sterre in die Melkweg waargeneem envoorvalle van mikrolenseffek aangeteken . Daarvan waskort genoeg dat dit planete kon wees van omtrent Jupiter se grootte met geen ster in die nabyheid nie . Hulle het uit hul waarnemings geraam daar is byna twee weesplanete met die massa van Jupiter vir elke ster in die Melkweg . Ander ramings dui op nog groter getalle , tot000 keer meer weesplanete as sterre . Inis in ’n studie deur Przemek Mróz en kollegas met die Universiteit van Warskou se sterrewag , met ses keer meer statistieke as in diestudie , bevind daar is hoogstens sowat25 planete met die massa van Jupiter wat vry rondbeweeg of in ’n wye wentelbaan voorkom vir elke ster in die Melkweg . Behoud van hitte Interstellêre planete wek geen hitte op nie en word nie deur ’n ster verhit nie . Inhet David J . Stevenson , ’n professor in planetêre wetenskap aan die Kaliforniese Instituut vir Tegnologie , ’n teorie opgestel dat sommige planeetgroottevoorwerpe wat vry in die interstellêre ruimte voorkom , ’n dik atmosfeer kan onderhou . Hy het voorgestel so ’n atmosfeer sal behoue bly danksy die drukgeïnduseerde ver-infrarooi-bestralingsondeurskynendheid van ’n dik atmosfeer wat waterstof bevat . Tydens die vorming van planete kan verskeie klein protoplanetêre voorwerpe uit die stelsel gewerp word . So ’n voorwerp sal minder van die ster se ultravioletlig kry wat die ligter elemente van sy atmosfeer kan vernietig . Selfs ’n aardgrootte liggaam sal genoeg swaartekrag hê om te voorkom dat waterstof en helium uit sy atmosfeer ontsnap . Op ’n aardgroottevoorwerp wat ’n kilobar atmosferiese druk van waterstof het en ’n konveksiegas-adiabaat , kan die oppervlaktemperatuur bo die smeltingspunt van water bly . Dan sal oseane met vloeibare water moontlik wees . Sulke planete sal waarskynlik vir lang tydperke geologies aktief wees . As hulle ’n geodinamo-geskepte beskermende magnetosfeer en seebodemvulkanisme het , sal hidrotermiese bronne energie kan verskaf vir lewe . Mense sal op so ’n sonlose planeet kan lewe , hoewel voedselbronne beperk sal wees . Bekende en moontlike weesplanete Die tabel hier onder lys bevestigde en vermoedelike weesplanete wat ontdek is . Dit is nog onbekend of hulle uit planeetstelsels gewerp is of op hul eie as subbruindwerge gevorm het . Verwysings Eksterne skakels Definisie van ’n planeet ( Resolusie B5 - IAU ) " Strange New Worlds Could Make Miniature Solar Systems " Robert Roy Britt ( SPACE.com ) , Junie Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia Planeetsoorte Interstellêre voorwerpe