Kangongo, Namibië
Kangongo (1 093 m bo seespieël) is 'n nedersetting aan die oostelike oewer van die Okavangorivier in die Kawango-Oosstreek, Namibië, 156 km oos van Rundu langs die Trans-Caprivi-snelweg. Kangongo het 'n bevolking van ongeveer 4 000 inwoners.

Geskiedenis 
Die geskiedenis van Kangongo hang nou saam met die geskiedenis van die Hambukushu-volk, die mees oostelike van die vyf koninkryke van die Kawango-volk. Sedert Namibië se onafhanklikheid in 1990, het Kangongo baie min beleggings ontvang, ondanks oorvloedige landbou-, bosbou- en arbeidsgeleenthede in die omgewing. Kangongo is die hoofdorp en word omring deur verskillende gehuggies soos Shadithiki in die noordooste, Tjwatama en Shandhimbo in die suidooste, Ndarata in die sentrum, Shakashondo in die weste en Sharukuya in die noordweste en Teya in die suide. Die eerste laerskool is deur Rooms-Katolieke sendelinge gestig en die historiese gebou staan steeds waar die skool gehuisves is. Kangongo het ook 'n stasie vir kontrakwerkers wat bestem was om in Suid-Afrikaanse myne te werk. Hierdie werkers is uit verskillende dorpe gewerf, maar moes vanaf Kangongo via Botswana hul reis na Suid-Afrika onderneem.

Ekonomie 
In vergelyking met baie ander dorpe in Namibië, is Kangongo steeds onderontwikkeld. Soos baie dorpe in Noord-Namibië, het Kangongo nie infrastruktuur en basiese dienste nie. Die ekonomie van Kangongo word gekenmerk deur bestaansboere, met baie min algemene dienste, naamlik 'n skool, klein kliniek en drie winkels. Die dorp spog met 'n klipbreker as 'n primêre bron van werksgeleenthede in die dorp. Die breker word tans besit deur Gecko Namibia (Edms.) Bpk. Kangongo het ook 'n visboerdery wat deur 'n koöperasie bestuur word en uit lede bestaan wat uit die Kangongo-gemeenskap kom. Die visboerdery het tans herinvestering in terme van infrastruktuur en kapitaal nodig om optimaal te kan funksioneer.

Nedersettings in Namibië
Kangongo093 m bo seespieël ) is 'n nedersetting aan die oostelike oewer van die Okavangorivier in die Kawango-Oosstreek , Namibië, km oos van Rundu langs die Trans-Caprivi-snelweg . Kangongo het 'n bevolking van ongeveer000 inwoners . Geskiedenis Die geskiedenis van Kangongo hang nou saam met die geskiedenis van die Hambukushu-volk , die mees oostelike van die vyf koninkryke van die Kawango-volk . Sedert Namibië se onafhanklikheid in het Kangongo baie min beleggings ontvang , ondanks oorvloedige landbou- , bosbou- en arbeidsgeleenthede in die omgewing . Kangongo is die hoofdorp en word omring deur verskillende gehuggies soos Shadithiki in die noordooste , Tjwatama en Shandhimbo in die suidooste , Ndarata in die sentrum , Shakashondo in die weste en Sharukuya in die noordweste en Teya in die suide . Die eerste laerskool is deur Rooms-Katolieke sendelinge gestig en die historiese gebou staan steeds waar die skool gehuisves is . Kangongo het ook 'n stasie vir kontrakwerkers wat bestem was om in Suid-Afrikaanse myne te werk . Hierdie werkers is uit verskillende dorpe gewerf , maar moes vanaf Kangongo via Botswana hul reis na Suid-Afrika onderneem . Ekonomie In vergelyking met baie ander dorpe in Namibië , is Kangongo steeds onderontwikkeld . Soos baie dorpe in Noord-Namibië , het Kangongo nie infrastruktuur en basiese dienste nie . Die ekonomie van Kangongo word gekenmerk deur bestaansboere , met baie min algemene dienste , naamlik 'n skool , klein kliniek en drie winkels . Die dorp spog met 'n klipbreker as 'n primêre bron van werksgeleenthede in die dorp . Die breker word tans besit deur Gecko Namibia ( Edms . ) Bpk . Kangongo het ook 'n visboerdery wat deur 'n koöperasie bestuur word en uit lede bestaan wat uit die Kangongo-gemeenskap kom . Die visboerdery het tans herinvestering in terme van infrastruktuur en kapitaal nodig om optimaal te kan funksioneer . Nedersettings in Namibië