Konstruktivisme (internasionale betrekkinge)
Konstruktivisme in internasionale betrekkinge is 'n sosiale teorie wat beweer dat beduidende aspekte van internasionale betrekkinge deur faktore gekoppel aan idees gevorm word. Die belangrikste idees is dié wat gesamentlik gehulgig word; hierdie kollektief behou oortuigings gekonstrueer deur die belange en identiteite van die akteurs. 

In teenstelling met ander prominente internasionale betrekkinge benaderings en teorieë (soos realisme en rasionele keuse), sien konstruktiviste identiteite en belange van akteurs as sosiaal gekonstrueerd en veranderlik; identiteite is nie staties nie en kan nie ekstern aangeneem word nie. Soortgelyk aan rasionele keuse maak konstruktivisme nie breë en spesifieke voorspellings oor internasionale betrekkinge nie; dit is 'n benadering tot die bestudering van internasionale politiek, nie 'n substantiewe teorie van internasionale politiek nie. Konstruktivistiese ontledings kan eers substantiewe verklarings of voorspellings verskaf sodra die relevante akteurs en hul belange geïdentifiseer is, asook die inhoud van sosiale strukture. 

Die hoofteorieë wat met konstruktivisme kompeteer is variante van realisme, liberalisme en rasionele keuse wat materialisme beklemtoon (die idee dat die fisiese wêreld politieke gedrag op sy eie bepaal), en individualisme (die idee dat individuele eenhede apart van die breër sisteme bestudeer kan word waarin hulle ingebed is). Terwyl ander prominente benaderings mag in materiële terme konseptualiseer (bv. militêre en ekonomiese vermoëns), sien konstruktivistiese ontledings ook mag as die vermoë om die aard van sosiale verhoudings tussen akteurs te struktureer en daar te stel.

Verwysings 

Internasionale betrekkinge
Konstruktivisme in internasionale betrekkinge is 'n sosiale teorie wat beweer dat beduidende aspekte van internasionale betrekkinge deur faktore gekoppel aan idees gevorm word . Die belangrikste idees is dié wat gesamentlik gehulgig word ; hierdie kollektief behou oortuigings gekonstrueer deur die belange en identiteite van die akteurs . In teenstelling met ander prominente internasionale betrekkinge benaderings en teorieë ( soos realisme en rasionele keuse ) , sien konstruktiviste identiteite en belange van akteurs as sosiaal gekonstrueerd en veranderlik ; identiteite is nie staties nie en kan nie ekstern aangeneem word nie . Soortgelyk aan rasionele keuse maak konstruktivisme nie breë en spesifieke voorspellings oor internasionale betrekkinge nie ; dit is 'n benadering tot die bestudering van internasionale politiek , nie 'n substantiewe teorie van internasionale politiek nie . Konstruktivistiese ontledings kan eers substantiewe verklarings of voorspellings verskaf sodra die relevante akteurs en hul belange geïdentifiseer is , asook die inhoud van sosiale strukture . Die hoofteorieë wat met konstruktivisme kompeteer is variante van realisme , liberalisme en rasionele keuse wat materialisme beklemtoon ( die idee dat die fisiese wêreld politieke gedrag op sy eie bepaal ) , en individualisme ( die idee dat individuele eenhede apart van die breër sisteme bestudeer kan word waarin hulle ingebed is ) . Terwyl ander prominente benaderings mag in materiële terme konseptualiseer ( bv. militêre en ekonomiese vermoëns ) , sien konstruktivistiese ontledings ook mag as die vermoë om die aard van sosiale verhoudings tussen akteurs te struktureer en daar te stel . Verwysings Internasionale betrekkinge