Geldvoorraad
Die geldvoorraad is die totale hoeveelheid geld wat op enige gegewe tydstip binne 'n ekonomie of monetêre sone sirkuleer. Prosesse wat die geldvoorraad verhoog word geldskepping genoem; die omgekeerde word geldvernietiging genoem. Geldskepping word deur banke uitgevoer wanneer hulle krediet verleen; geldvernietiging gebeur as huishoudings en nie-bankinstellings hul skuld by banke afbetaal.

Daar is verskeie maniere om "geld" te definieer, maar standaardmaatstawwe sluit alle geldeenhede in omloop en deposito's by banke in. Geldvoorraaddata word gereeld opgespoor en gepubliseer, gewoonlik deur regerings of sentrale banke. Beide die openbare en private sektore monitor veranderinge in die geldvoorraad vir hul impak op prysvlakke, inflasie en die sakesiklus.

Agtergrond 
Daar is verskeie maniere om "geld" te definieer, maar standaardmaatstawwe sluit gewoonlik geldeenheid in omloop (dws fisiese kontant) en opvraagdeposito's (deposante se maklik toeganklike bates in die boeke van finansiële instellings) in. Die sentrale bank van 'n land kan 'n definisie gebruik van wat wettige betaalmiddel vir sy doeleindes is. 

Die verband tussen geld en pryse is histories geassosieer met die hoeveelheidsteorie van geld. Daar is 'n paar empiriese bewyse van 'n direkte verband tussen die groei van die geldvoorraad en langtermyn-prysinflasie, ten minste vir vinnige toenames in die hoeveelheid geld in die ekonomie. Byvoorbeeld, 'n land soos Zimbabwe wat uiters vinnige toenames in sy geldvoorraad gesien het, het ook uiters vinnige stygings in pryse gesien (hiperinflasie). Dit is een rede vir die afhanklikheid van monetêre beleid as 'n manier om inflasie te beheer.

Onderverdeling 
Die geldvoorraad word gewoonlik in verskeie versamelings verdeel, elk aangedui met die letter M (geld): 

 M0 : Die monetêre basis of basisgeld; die totale bedrag geld (munte en banknote) en reserwes wat banke by 'n sentrale bank hou. In moderne monetêre stelsels skep slegs die sentrale bank basisgeld.

 M1 : Smal of sosiale geldvoorraad, bestaande uit geld (munte en banknote), in soverre dit buite banke in omloop is, en boekgeld, insluitend elektroniese geld. M1 bevat ook onmiddellik beskikbare spaarsaldo's.

 M2 : "Intermediêre geldvoorraad"; M1 plus korttermyndeposito's met 'n vervaldatum van tot twee jaar, sowel as deposito's aflosbaar met kennisgewing van tot drie maande.

 M3 : Breë geldvoorraad; M2 plus repo's, geldmarkfondsaandele en korttermynskuldsekuriteite met vervaldatums tot twee jaar.

Daar moet kennis geneem word dat die definisies nie heeltemal ondubbelsinnig is nie. Verskillende sentrale banke gebruik effens verskillende beskrywings, waardeur veral langertermynbesparings in M2 of in M3 geplaas kan word. M3 is die belangrikste geldvoorraad vir die bepaling van geldgroei.

Verwysings 

Ekonomie
Die geldvoorraad is die totale hoeveelheid geld wat op enige gegewe tydstip binne 'n ekonomie of monetêre sone sirkuleer . Prosesse wat die geldvoorraad verhoog word geldskepping genoem ; die omgekeerde word geldvernietiging genoem . Geldskepping word deur banke uitgevoer wanneer hulle krediet verleen ; geldvernietiging gebeur as huishoudings en nie-bankinstellings hul skuld by banke afbetaal . Daar is verskeie maniere om " geld " te definieer , maar standaardmaatstawwe sluit alle geldeenhede in omloop en deposito's by banke in . Geldvoorraaddata word gereeld opgespoor en gepubliseer , gewoonlik deur regerings of sentrale banke . Beide die openbare en private sektore monitor veranderinge in die geldvoorraad vir hul impak op prysvlakke , inflasie en die sakesiklus . Agtergrond Daar is verskeie maniere om " geld " te definieer , maar standaardmaatstawwe sluit gewoonlik geldeenheid in omloop ( dws fisiese kontant ) en opvraagdeposito's ( deposante se maklik toeganklike bates in die boeke van finansiële instellings ) in . Die sentrale bank van 'n land kan 'n definisie gebruik van wat wettige betaalmiddel vir sy doeleindes is . Die verband tussen geld en pryse is histories geassosieer met die hoeveelheidsteorie van geld . Daar is 'n paar empiriese bewyse van 'n direkte verband tussen die groei van die geldvoorraad en langtermyn-prysinflasie , ten minste vir vinnige toenames in die hoeveelheid geld in die ekonomie . Byvoorbeeld , 'n land soos Zimbabwe wat uiters vinnige toenames in sy geldvoorraad gesien het , het ook uiters vinnige stygings in pryse gesien ( hiperinflasie ) . Dit is een rede vir die afhanklikheid van monetêre beleid as 'n manier om inflasie te beheer . Onderverdeling Die geldvoorraad word gewoonlik in verskeie versamelings verdeel , elk aangedui met die letter M ( geld ) : M0 \ : Die monetêre basis of basisgeld ; die totale bedrag geld ( munte en banknote ) en reserwes wat banke by 'n sentrale bank hou . In moderne monetêre stelsels skep slegs die sentrale bank basisgeld . M1 \ : Smal of sosiale geldvoorraad , bestaande uit geld ( munte en banknote ) , in soverre dit buite banke in omloop is , en boekgeld , insluitend elektroniese geld . M1 bevat ook onmiddellik beskikbare spaarsaldo's . M2 \ : " Intermediêre geldvoorraad " ; M1 plus korttermyndeposito's met 'n vervaldatum van tot twee jaar , sowel as deposito's aflosbaar met kennisgewing van tot drie maande . M3 \ : Breë geldvoorraad ; M2 plus repo's , geldmarkfondsaandele en korttermynskuldsekuriteite met vervaldatums tot twee jaar . Daar moet kennis geneem word dat die definisies nie heeltemal ondubbelsinnig is nie . Verskillende sentrale banke gebruik effens verskillende beskrywings , waardeur veral langertermynbesparings in M2 of in M3 geplaas kan word . M3 is die belangrikste geldvoorraad vir die bepaling van geldgroei . Verwysings Ekonomie