Arnolfo di Cambio
Arnolfo di Cambio (gebore in c. 1245, Colle di Val d'Elsa, Italië; sterf 1301/10, Florence) was ‘n Italiaanse beeldhouer en argitek. Sy werk beliggaam die oorgang tussen die laat-Gotiese - en Renaissance argitekturele milieus.
Arnolfo het teken - en skilderkuns onder Cimabue en Nicola Pisano studeer. Hy het vanaf 1265 tot 1268 gedien as assistent tot Pisano met die bou van die preekstoel vir die Sienna Katedraal. Arnolfo het in 1277 na Rome gegaan as die student van Karel van Anjou, koning van Sisilië. Dit is moontlik dat hy aldaar die monument van Kardinaal Annibaldi in die Kerk van die heilige Giovanni in Laterano (nou afgebreek), en die graftombe van Pous Adrianus V in die Kerk van die heilige Francesco, Viterbo kon gebou het. 
In 1281 het hy ‘n fontein by Perugia gebou, waarvan stukke oorbly in die Nasionale Galery van Umbrië. Die volgende jaar het hy ‘n monument wat gewy is aan Kardinaal de Braye (sterf in 1282) in San Domenico by Orvieto gebou; en vervolgens altaardakke vir San Paolo Fuori le Mura (1285) en Sint Cecilia in Trastevere (1293) in Rome ontwerp.  
In 1296 het Arnolfo na Florence teruggekeer ten einde sy mees belangrikste opdrag van stapel te stuur, naamlik die ontwerp van die Duomo (die katedraal van Florence) en die maak van standbeelde vir die Duomo se vooraansig (nou in die Museum van die Duomo). Ander geboue wat aan Arnolfo toegeskryf word is die Palazzo Vecchio (Palazzo della Signoria), die Kerk van Santa Croce en die koorafskorting van die Badia (Benediktynse abdy).

Die strukturele en dekoratiewe eienskappe van Santa Croce en die Duomo stel ‘n eenheid, balans en ligtheid van beweging daar wat Arnolfdo se volledige bemeestering van die laat 13de eeuse Gotiese argitekturele woordeskat ten toon stel. Sy beeldhouwerke beskik oor ‘n grootse aanvoeling vir volume, wat die invloed toon van Romeinse modelle uit die antikwiteit.

Geselekteerde werke

Argitektuur
Ou basiliek van Santa Maria del Fiore, Florence-katedraal, 1296.
Palazzo Vecchio in Florence, 1299.

Beeldhouwerk
Die heilige Petrus Gekroon binne die Petrus-basiliek word dikwels aan Arnolfo toegeskryf.
Monument aan Pous Adrianus V (1276, toegeskryf) – San Francesco, Viterbo
Monument aan Riccardo Kardinaal Annibaldi (1276) – San Giovanni in Laterano, Rome
Standbeeld van Karel I van Anjou (1277) – Campidoglio, Rome
Fontein van die Dorstige Mense (Fontana Minore) – Perugia
Graftombe van Kardinaal Guillaume de Braye (c. 1282) – San Domenico, Orvieto
Monument van Pous Boniface VIII  – die Museo dell'Opera del Duomo – Florence

Verwysings 

Geboortes in 1245
Italiaanse argitekte
Italiaanse beeldhouers
Arnolfo di Cambio ( gebore in c . Colle di Val d' Elsa , Italië ; sterf10 , Florence ) was ‘n Italiaanse beeldhouer en argitek . Sy werk beliggaam die oorgang tussen die laat-Gotiese - en Renaissance argitekturele milieus . Arnolfo het teken - en skilderkuns onder Cimabue en Nicola Pisano studeer . Hy het vanaftotgedien as assistent tot Pisano met die bou van die preekstoel vir die Sienna Katedraal . Arnolfo het inna Rome gegaan as die student van Karel van Anjou , koning van Sisilië . Dit is moontlik dat hy aldaar die monument van Kardinaal Annibaldi in die Kerk van die heilige Giovanni in Laterano ( nou afgebreek ) , en die graftombe van Pous Adrianus V in die Kerk van die heilige Francesco , Viterbo kon gebou het . Inhet hy ‘n fontein by Perugia gebou , waarvan stukke oorbly in die Nasionale Galery van Umbrië . Die volgende jaar het hy ‘n monument wat gewy is aan Kardinaal de Braye ( sterf inin San Domenico by Orvieto gebou ; en vervolgens altaardakke vir San Paolo Fuori le Muraen Sint Cecilia in Trasteverein Rome ontwerp . Inhet Arnolfo na Florence teruggekeer ten einde sy mees belangrikste opdrag van stapel te stuur , naamlik die ontwerp van die Duomo ( die katedraal van Florence ) en die maak van standbeelde vir die Duomo se vooraansig ( nou in die Museum van die Duomo ) . Ander geboue wat aan Arnolfo toegeskryf word is die Palazzo Vecchio ( Palazzo della Signoria ) , die Kerk van Santa Croce en die koorafskorting van die Badia ( Benediktynse abdy ) . Die strukturele en dekoratiewe eienskappe van Santa Croce en die Duomo stel ‘n eenheid , balans en ligtheid van beweging daar wat Arnolfdo se volledige bemeestering van die laate eeuse Gotiese argitekturele woordeskat ten toon stel . Sy beeldhouwerke beskik oor ‘n grootse aanvoeling vir volume , wat die invloed toon van Romeinse modelle uit die antikwiteit . Geselekteerde werke Argitektuur Ou basiliek van Santa Maria del Fiore , Florence-katedraal , Palazzo Vecchio in Florence , Beeldhouwerk Die heilige Petrus Gekroon binne die Petrus-basiliek word dikwels aan Arnolfo toegeskryf . Monument aan Pous Adrianus V toegeskryf ) – San Francesco , Viterbo Monument aan Riccardo Kardinaal Annibaldi – San Giovanni in Laterano , Rome Standbeeld van Karel I van Anjou – Campidoglio , Rome Fontein van die Dorstige Mense ( Fontana Minore ) – Perugia Graftombe van Kardinaal Guillaume de Braye (c. – San Domenico , Orvieto Monument van Pous Boniface VIII – die Museo dell' Opera del Duomo – Florence Verwysings Geboortes in Italiaanse argitekte Italiaanse beeldhouers