Spreeu
Die familie van die spreeus (Sturnidae) bestaan uit sowat 110 spesies, waarvan die meeste ’n donkerkleurige verekleed met ’n metaalagtige glans het. Sommige spreeus is egter ook vaalkleurig of bont. Dit is lawaaierige voëls wat in groepsverband leef en insekte en vrugte eet.

Oorspronklik het spreeus net in die Ou Wêreld voorgekom, maar die mens het enkele spesies ook na ander lande ingevoer waar die voëls hulle goed aangepas het. Renostervoëls (genus Buphagus), wat net in Afrika voorkom, word ook soms tot die familie gereken.

Algemeen 
Spreeus (familie Sturnidae) is middelgroot sangvoëls (orde Passeriformes) met taamlike kort, effens geboë snawels, stewige pote en 10 groot slagpenne. Sommige se sterte is kort, terwyl ander s'n lank is.

Dit is sosiale diere wat buite die broeityd in groepsverband leef. Oor die algemeen is hulle baie lawaaierig en hulle kan ook goed vlieg. Spreeus eet insekte en vrugte en is dus enersyds nutsdiere, maar andersyds kan hulle baie groot skade aan vrugteboorde aanrig. Die meeste spesies maak nes in gate en broei gedurende die somer.

Trekgewoontes 
Die spreeus van sommige streke is trekvoëls, terwyl die uit ander streke standvoëls is. Dit bring mee dat sekere gebiede by tye oorbevolk word. Dit is byvoorbeeld die geval in Suid- en Wes-Europa, wat in die winter nie net sy plaaslike spreeus moet huisves nie, maar ook die uit Noord-Europa en Sentraal-Asië.

Ook die Noord-Amerikaanse spreeus het 'n soortgelyke trekroete van noordoos na suidwes ontwikkel. Die spreeus in Suider-Afrika is egter standvoëls. Sommige spesies het ook die gewoonte om saans in swerms oor betreklik groot afstande van hul weigebied na slaapplekke te trek.

Die verskynsel word onder meer ook by kraaie en meeue aangetref. Suid-Afrikaanse verteenwoordigers In Suider-Afrika word sowat 15 spreeuspesies aangetref. 'n Groot aantal daarvan is sogenaamde glansspreeus (genus Lamprotornis), wat hul naam te danke het aan die metaalagtige glans van die vere. Voorbeelde hiervan is die grootglansspreeu (Lamprotornis australis), die blouoorspreeus (Lamprotornis chalybaeus), die swartpensspreeu (Lamprotornis corruscus) en die gewone glansspreeu (Lamprotornis nitens).

’n Spreeu met 'n buitengewoon lang stert is die langstertspreeu (Lamprotornis mevesii), waarvan die vere ’n groen en pers glans het. Die vaalspreeu (Creatophora cinerea) is een van die min Suider-Afrikaanse spesies met dowwe vere. Albei geslagte is oorwegend grys van kleur en die mannetjies vertoon in die broeityd 2 swart lelle op die kroon.

Sien ook 
 Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
 Lys van Suid-Afrikaanse voëls (gegroepeer)
 Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

Bronnelys 
 Wêreldspektrum, 1982, ISBN 0-908409-67-2, volume 26, bl. 124

Eksterne skakels
Die familie van die spreeus ( Sturnidae ) bestaan uit sowatspesies , waarvan die meeste ’n donkerkleurige verekleed met ’n metaalagtige glans het . Sommige spreeus is egter ook vaalkleurig of bont . Dit is lawaaierige voëls wat in groepsverband leef en insekte en vrugte eet . Oorspronklik het spreeus net in die Ou Wêreld voorgekom , maar die mens het enkele spesies ook na ander lande ingevoer waar die voëls hulle goed aangepas het . Renostervoëls ( genus Buphagus ) , wat net in Afrika voorkom , word ook soms tot die familie gereken . Algemeen Spreeus ( familie Sturnidae ) is middelgroot sangvoëls ( orde Passeriformes ) met taamlike kort , effens geboë snawels , stewige pote engroot slagpenne . Sommige se sterte is kort , terwyl ander s'n lank is . Dit is sosiale diere wat buite die broeityd in groepsverband leef . Oor die algemeen is hulle baie lawaaierig en hulle kan ook goed vlieg . Spreeus eet insekte en vrugte en is dus enersyds nutsdiere , maar andersyds kan hulle baie groot skade aan vrugteboorde aanrig . Die meeste spesies maak nes in gate en broei gedurende die somer . Trekgewoontes Die spreeus van sommige streke is trekvoëls , terwyl die uit ander streke standvoëls is . Dit bring mee dat sekere gebiede by tye oorbevolk word . Dit is byvoorbeeld die geval in Suid- en Wes-Europa , wat in die winter nie net sy plaaslike spreeus moet huisves nie , maar ook die uit Noord-Europa en Sentraal-Asië . Ook die Noord-Amerikaanse spreeus het 'n soortgelyke trekroete van noordoos na suidwes ontwikkel . Die spreeus in Suider-Afrika is egter standvoëls . Sommige spesies het ook die gewoonte om saans in swerms oor betreklik groot afstande van hul weigebied na slaapplekke te trek . Die verskynsel word onder meer ook by kraaie en meeue aangetref . Suid-Afrikaanse verteenwoordigers In Suider-Afrika word sowatspreeuspesies aangetref . 'n Groot aantal daarvan is sogenaamde glansspreeus ( genus Lamprotornis ) , wat hul naam te danke het aan die metaalagtige glans van die vere . Voorbeelde hiervan is die grootglansspreeu ( Lamprotornis australis ) , die blouoorspreeus ( Lamprotornis chalybaeus ) , die swartpensspreeu ( Lamprotornis corruscus ) en die gewone glansspreeu ( Lamprotornis nitens ) . ’n Spreeu met 'n buitengewoon lang stert is die langstertspreeu ( Lamprotornis mevesii ) , waarvan die vere ’n groen en pers glans het . Die vaalspreeu ( Creatophora cinerea ) is een van die min Suider-Afrikaanse spesies met dowwe vere . Albei geslagte is oorwegend grys van kleur en die mannetjies vertoon in die broeitydswart lelle op die kroon . Sien ook Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls Lys van Suid-Afrikaanse voëls ( gegroepeer ) Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name Bronnelys Wêreldspektrum , ISBN67-2 , volume bl . Eksterne skakels