John Curtin
John Curtin (8 Januarie 1885 - 5 Julie 1945) was 'n Australiese politikus wat van 1941 tot sy dood in 1945 as die 14de Eerste Minister van Australië gedien het. Hy het die land gelei vir die meerderheid van die Tweede Wêreldoorlog, insluitend die laaste paar weke van die oorlog in die Stille Oseaan. Hy was die leier van die Australiese Arbeidersparty (ALP) van 1935 tot 1945, en sy langste dienende leier tot Gough Whitlam. Curtin se leierskapsvaardighede en persoonlike karakter word deur sy politieke tydgenote bekroon. Hy word gereeld aangehaal as een van die grootste premier van Australië, en is die enigste premier wat 'n kiesafdeling in Wes-Australië verteenwoordig.

Curtin het op 13-jarige ouderdom die skool verlaat en by die arbeidsbeweging in Melbourne betrokke geraak. Hy het op 'n jong ouderdom by die Arbeidersparty aangesluit en was ook betrokke by die Victoriaanse Sosialistiese Party. Hy word staatsekretaris van die Timberworkers 'Union in 1911 en federale president in 1914. Curtin was 'n leier van die "Nee" -veldtog tydens die referendum oor buitelandse diensplig in 1916, en is kortliks beywer vir die weiering om 'n verpligte mediese ondersoek by te woon. Die volgende jaar verhuis hy na Perth om die redakteur van die Westralian Worker te word, en dien later as staatspresident van die Australian Journalists 'Association.

Na drie vorige pogings is Curtin tydens die federale verkiesing in 1928 tot die Huis van Verteenwoordigers verkies en die Afdeling Fremantle gewen. Hy het lojaal teenoor die Arbeidersregering gebly tydens die partitsplitsing van 1931. Hy het sy setel verloor tydens die 1931-verkiesing van die Arbeidersverskuiwing, maar het dit in 1934 gewen. Die volgende jaar is Curtin verkies tot partyleier in die plek van James Scullin, en hy het verslaan Frank Forde met 'n enkele stem. Die party het setels verower tydens die verkiesing in 1937 en 1940, met laasgenoemde wat 'n opgehangde parlement tot gevolg gehad het. Die ALP vorm uiteindelik 'n minderheidsregering in Oktober 1941, toe die Fadden-regering 'n vertrouensbeweging verloor het.

Die Japannese Aanval op Pearl Harbor het plaasgevind twee maande nadat Curtin premier geword het, en Australië die oorlog teen Japan betree het. Bomaanvalle op Noord-Australië het spoedig gevolg. Curtin het die oorlogspoging van die land gelei en beduidende besluite geneem oor hoe die oorlog gevoer is. Hy het Australiese magte onder die bevel van die Amerikaanse generaal Douglas MacArthur geplaas, met wie hy 'n noue verhouding gevorm het, en die kwessie van oorsese diensplig wat sy party tydens die Eerste Wêreldoorlog verdeel het, suksesvol onderhandel. Die ALP het byna twee derdes van die setels gewen in die Huis van Verteenwoordigers by die verkiesing van 1943, wat 'n partyrekord bly. Curtin is in Julie 1945 in die amp oorlede, na maande van slegte gesondheid wat toegeskryf is aan die spanning van die oorlog. Baie van sy heropbouplanne na die oorlog is deur sy opvolger Ben Chifley geïmplementeer, wat in 1946 die ALP vir die eerste keer tot agtereenvolgende oorwinnings gelei het.

Eksterne skakels 

Eerste Ministers van Australië
Geboortes in 1885
Sterftes in 1945
John CurtinJanuarie-Juliewas 'n Australiese politikus wat vantot sy dood inas diee Eerste Minister van Australië gedien het . Hy het die land gelei vir die meerderheid van die Tweede Wêreldoorlog , insluitend die laaste paar weke van die oorlog in die Stille Oseaan . Hy was die leier van die Australiese Arbeidersparty ( ALP ) vantot en sy langste dienende leier tot Gough Whitlam . Curtin se leierskapsvaardighede en persoonlike karakter word deur sy politieke tydgenote bekroon . Hy word gereeld aangehaal as een van die grootste premier van Australië , en is die enigste premier wat 'n kiesafdeling in Wes-Australië verteenwoordig . Curtin het opjarige ouderdom die skool verlaat en by die arbeidsbeweging in Melbourne betrokke geraak . Hy het op 'n jong ouderdom by die Arbeidersparty aangesluit en was ook betrokke by die Victoriaanse Sosialistiese Party . Hy word staatsekretaris van die Timberworkers ' Union inen federale president in Curtin was 'n leier van die " Nee " -veldtog tydens die referendum oor buitelandse diensplig in en is kortliks beywer vir die weiering om 'n verpligte mediese ondersoek by te woon . Die volgende jaar verhuis hy na Perth om die redakteur van die Westralian Worker te word , en dien later as staatspresident van die Australian Journalists ' Association . Na drie vorige pogings is Curtin tydens die federale verkiesing intot die Huis van Verteenwoordigers verkies en die Afdeling Fremantle gewen . Hy het lojaal teenoor die Arbeidersregering gebly tydens die partitsplitsing van Hy het sy setel verloor tydens dieverkiesing van die Arbeidersverskuiwing , maar het dit ingewen . Die volgende jaar is Curtin verkies tot partyleier in die plek van James Scullin , en hy het verslaan Frank Forde met 'n enkele stem . Die party het setels verower tydens die verkiesing inen met laasgenoemde wat 'n opgehangde parlement tot gevolg gehad het . Die ALP vorm uiteindelik 'n minderheidsregering in Oktober toe die Fadden-regering 'n vertrouensbeweging verloor het . Die Japannese Aanval op Pearl Harbor het plaasgevind twee maande nadat Curtin premier geword het , en Australië die oorlog teen Japan betree het . Bomaanvalle op Noord-Australië het spoedig gevolg . Curtin het die oorlogspoging van die land gelei en beduidende besluite geneem oor hoe die oorlog gevoer is . Hy het Australiese magte onder die bevel van die Amerikaanse generaal Douglas MacArthur geplaas , met wie hy 'n noue verhouding gevorm het , en die kwessie van oorsese diensplig wat sy party tydens die Eerste Wêreldoorlog verdeel het , suksesvol onderhandel . Die ALP het byna twee derdes van die setels gewen in die Huis van Verteenwoordigers by die verkiesing van wat 'n partyrekord bly . Curtin is in Juliein die amp oorlede , na maande van slegte gesondheid wat toegeskryf is aan die spanning van die oorlog . Baie van sy heropbouplanne na die oorlog is deur sy opvolger Ben Chifley geïmplementeer , wat indie ALP vir die eerste keer tot agtereenvolgende oorwinnings gelei het . Eksterne skakels Eerste Ministers van Australië Geboortes in Sterftes in