BMW M54
Die BMW M54 is 'n natuurlik-geaspireerde reguit-6-enjin wat van 2000 tot 2006 vervaardig is. Dit is in die E53 X5 vrygestel en is die plaasvervanger vir die M52-enjin. Die S54 is die gelykstaande hoëprestasie-enjin wat in die E46 M3, die Z3 M Coupé/Roadster en die E85 Z4 M gebruik word. Die BMW M56 SULEV-enjin (wat in verskeie deelstate van die Verenigde State verkoop word) is gebaseer op die M54.

Die M54 is uitgefaseer na die bekendstelling van die BMW N52-enjin in 2004. Van 2001 tot 2003 was die M54 op die lys van Ward se 10 beste enjins.

Ontwerp 
In vergelyking met die finale weergawes van sy M52-voorganger (die 'M52TU' genoem), het die M54 'n nieterugkeer-brandstofstelsel, 'n volledig elektroniese  versneller (sonder meganiese rugsteun),  Siemens MS 43- enjinbeheereenheid  en 'n herontwerpte inlaatspruitstuk. Die Noord-Amerikaanse enjins gebruik nie meer 'n ysterblok nie. Die verplasing van die grootste variant het van 2,8 L tot 3,0 L vergroot, weens 'n toename in die slag tot 89,6 mm.

Net soos die M52TU gebruik die M54 'n aluminiumblok en aluminiumsilinderkop met gietyster silindervoerings. Veranderbare kleptydreëling is op beide nokasse  ('dubbele VANOS' genoem), 'n dubbele lengte inlaatspruitstuk ('DISA' genoem) word gebruik en die termostaat word elektronies beheer. Die rooilyn bly op 6 500 opm.

Daar was geen 'tegniese opdatering' (TU) -weergawe van die M54 vervaardig nie, daarom het die enjinspesifikasies dieselfde gebly gedurende sy 7-jaarlange produksietydperk.

Modelle

Verwysings 

M54
Die BMW M54 is 'n natuurlik-geaspireerde reguit-6-enjin wat vantotvervaardig is . Dit is in die E53 X5 vrygestel en is die plaasvervanger vir die M52-enjin . Die S54 is die gelykstaande hoëprestasie-enjin wat in die E46 M3 , die Z3 M Coupé/Roadster en die E85 Z4 M gebruik word . Die BMW M56 SULEV-enjin ( wat in verskeie deelstate van die Verenigde State verkoop word ) is gebaseer op die M54 . Die M54 is uitgefaseer na die bekendstelling van die BMW N52-enjin in Vantotwas die M54 op die lys van Ward sebeste enjins . Ontwerp In vergelyking met die finale weergawes van sy M52-voorganger ( die ' M52TU ' genoem ) , het die M54 'n nieterugkeer-brandstofstelsel , 'n volledig elektroniese versneller ( sonder meganiese rugsteun ) , Siemens MS enjinbeheereenheid en 'n herontwerpte inlaatspruitstuk . Die Noord-Amerikaanse enjins gebruik nie meer 'n ysterblok nie . Die verplasing van die grootste variant het van8 L tot0 L vergroot , weens 'n toename in die slag tot6 mm . Net soos die M52TU gebruik die M54 'n aluminiumblok en aluminiumsilinderkop met gietyster silindervoerings . Veranderbare kleptydreëling is op beide nokasse ( ' dubbele VANOS ' genoem ) , 'n dubbele lengte inlaatspruitstuk ( ' DISA ' genoem ) word gebruik en die termostaat word elektronies beheer . Die rooilyn bly op500 opm . Daar was geen ' tegniese opdatering ' ( TU ) -weergawe van die M54 vervaardig nie , daarom het die enjinspesifikasies dieselfde gebly gedurende syjaarlange produksietydperk . Modelle Verwysings M54