Ric Berger
Richard "Ric" Berger (1894–1984) was 'n Switserse professor in ontwerp, versiering en kunsgeskiedenis. Hy is veral bekend vir sy talle koerantberigte oor historiese monumente, hoofsaaklik in die Franssprekende deel van Switserland, insluitend sy eie tekeninge van die geboue. Deur hierdie artikels het hy bygedra tot 'n verhoogde belangstelling in historiese monumente en omgewings onder baie tot dusver oningeligte mense, en waarskynlik ook indirek bygedra tot 'n wyer belangstelling om historiese monumente van vernietiging te bewaar en te red.

Omstreeks die vroeë 1970's het hy voorbeelde van sy koerantgeskrifte gepubliseer in boeke wat deur amateur-historici en argeoloë gewaardeer is en steeds is. Hy word met meer omsigtigheid in universiteitskringe gelees, omdat hy bekend staan ​​as 'n "vulgarizer" en in wese die stand van kennis in die tydperk van sy publikasies, hoofsaaklik die 1950's, weerspieël. Omdat hy ook 'n aktiewe onderwyser was, het hy referate geskryf oor heraldiek, oor die geskiedenis van die alfabet en oor die tekengewoontes van kinders.

Internasionale hulptaalaktiwiteite 
Ric Berger het die grootste deel van sy lewe betrokke by internasionale hulptale, en vier in die loop van sy lewe ondersteun. Berger was 'n uiters aktiewe voorstander van watter taal hy ook al destyds ondersteun het, terwyl hy geneig was om ander hewig te kritiseer, insluitend tale wat hy voorheen ondersteun het.

Esperanto 
In 1912, op die ouderdom van 18, het hy as 'n Esperantis in universele tale begin belangstel.

Ido 
Berger het in 1918 begin om Ido na ses jaar by Esperanto te ondersteun.

Occidental (later Interlingue) 
Berger se aktiwiteite met Occidental het in 1928 begin, toe hy die redakteur van die tydskrif Svissia (bekend as Helvetia vanaf 1929) wat tot 1933 publikasie voortgesit het. Onmiddellik nadat hy Ido verlaat het, het hy 'n felle veldtog begin om Occidental te bevorder en te kritiseer Ido in die plek daarvan, skryf dikwels verskeie artikels vir Cosmoglotta en wy dikwels byna hele uitgawes aan kritiek op Ido.

Hy was mederedakteur van die Occidental-tydskrif "Cosmoglotta" van 1934 tot 1950. In 1945 het hy dit begin oorweeg om die naam van die taal te verander, deur die moontlike name Auli en Wahl voor te stel. Hy het uiteindelik daarin geslaag om in 1949 die naam van die taal na Interlingue te verander.

Interlingua 
Ric Berger het in 1956 amptelik in Interlingua belang gestel, die laaste hulptaal waarvoor hy gewerk het. Van Januarie 1959 tot Desember 1963 was Berger sekretaris-generaal van die Union Mundial pro Interlingua (UMI) en redakteur van die Interlingua-tydskrif Currero. Hy het meer as 20 boeke geskryf oor kuns en historiese monumente in Switserland en 'n groot aantal tematiese notaboeke in Interlingua, veral oor die geskiedenis van internasionale hulptales. Hy het die Revista de Interlingua, wat met sy dood gestaak het, van 1966 tot 1983 geredigeer. Hierdie tydskrif het gegroei tot meer as 6 000 bladsye wat na 60 lande gestuur is. As hoof van sy eie uitgewersfirma, Editiones Interlingua, het hy Interlingua-handleidings in verskeie tale gepubliseer, om te verseker dat handleidings in die "kleintale" ingesluit is.

Verwysings

Bronne 
 Herinnering in Currero nr. 78/1984.

Interlingua
Interlingue
Geboortes in 1894
Sterftes in 1984
Richard " Ric " Berger1984 ) was 'n Switserse professor in ontwerp , versiering en kunsgeskiedenis . Hy is veral bekend vir sy talle koerantberigte oor historiese monumente , hoofsaaklik in die Franssprekende deel van Switserland , insluitend sy eie tekeninge van die geboue . Deur hierdie artikels het hy bygedra tot 'n verhoogde belangstelling in historiese monumente en omgewings onder baie tot dusver oningeligte mense , en waarskynlik ook indirek bygedra tot 'n wyer belangstelling om historiese monumente van vernietiging te bewaar en te red . Omstreeks die vroeës het hy voorbeelde van sy koerantgeskrifte gepubliseer in boeke wat deur amateur-historici en argeoloë gewaardeer is en steeds is . Hy word met meer omsigtigheid in universiteitskringe gelees , omdat hy bekend staan ​​as 'n " vulgarizer " en in wese die stand van kennis in die tydperk van sy publikasies , hoofsaaklik dies , weerspieël . Omdat hy ook 'n aktiewe onderwyser was , het hy referate geskryf oor heraldiek , oor die geskiedenis van die alfabet en oor die tekengewoontes van kinders . Internasionale hulptaalaktiwiteite Ric Berger het die grootste deel van sy lewe betrokke by internasionale hulptale , en vier in die loop van sy lewe ondersteun . Berger was 'n uiters aktiewe voorstander van watter taal hy ook al destyds ondersteun het , terwyl hy geneig was om ander hewig te kritiseer , insluitend tale wat hy voorheen ondersteun het . Esperanto In op die ouderdom van het hy as 'n Esperantis in universele tale begin belangstel . Ido Berger het inbegin om Ido na ses jaar by Esperanto te ondersteun . Occidental ( later Interlingue ) Berger se aktiwiteite met Occidental het inbegin , toe hy die redakteur van die tydskrif Svissia ( bekend as Helvetia vanafwat totpublikasie voortgesit het . Onmiddellik nadat hy Ido verlaat het , het hy 'n felle veldtog begin om Occidental te bevorder en te kritiseer Ido in die plek daarvan , skryf dikwels verskeie artikels vir Cosmoglotta en wy dikwels byna hele uitgawes aan kritiek op Ido . Hy was mederedakteur van die Occidental-tydskrif " Cosmoglotta " vantot Inhet hy dit begin oorweeg om die naam van die taal te verander , deur die moontlike name Auli en Wahl voor te stel . Hy het uiteindelik daarin geslaag om indie naam van die taal na Interlingue te verander . Interlingua Ric Berger het inamptelik in Interlingua belang gestel , die laaste hulptaal waarvoor hy gewerk het . Van Januarietot Desemberwas Berger sekretaris-generaal van die Union Mundial pro Interlingua ( UMI ) en redakteur van die Interlingua-tydskrif Currero . Hy het meer asboeke geskryf oor kuns en historiese monumente in Switserland en 'n groot aantal tematiese notaboeke in Interlingua , veral oor die geskiedenis van internasionale hulptales . Hy het die Revista de Interlingua , wat met sy dood gestaak het , vantotgeredigeer . Hierdie tydskrif het gegroei tot meer as000 bladsye wat nalande gestuur is . As hoof van sy eie uitgewersfirma , Editiones Interlingua , het hy Interlingua-handleidings in verskeie tale gepubliseer , om te verseker dat handleidings in die " kleintale " ingesluit is . Verwysings Bronne Herinnering in Currero nr.1984 . Interlingua Interlingue Geboortes in Sterftes in