Maxim Vengerov
Maxim Alexandrovich Vengerov (Russiese fonetiese uitspraak: mɐkˈsʲim ɐlʲɪkˈsandrəvʲɪtɕ vʲɪnˈɡʲerəf; ; * 20 Augustus 1974) is 'n Sowjetgebore Israelse violis, altviolis en dirigent. Classic FM (VK) het hom "een van die beste violiste in die wêreld" genoem.

Biografie 
Vengerov is gebore in Chelyabinsk as die enigste kind van die Joodse egpaar Aleksandr en Larisa Borisovna. Sy vader was 'n hobospeler en sy moeder bestuurder van die plaaslike weeshuis se koor. Hy het vanaf 3-jarige ouderdom in sy moeder se koor gesing, en op 5-jarige ouderdom die viool begin studeer onder Galina Turchaninova. Toe Turchaninova hom ontmoet het sy gevra: "Het jy krag in hierdie hande?" waarop die vyfjarige haar so hard as wat hy kon in die maag geslaan het. Hy het jare later gesê: "Gelukkig was sy die dag in 'n goeie bui, en het sy my as leerling aanvaar."

Die lesse het aanvanklik nie goed verloop nie. Turchaninova was 'n baie streng onderwyseres. Turchaninova het sy moeder ingelig dat sy hom gaan skors omdat hy nie die viool wou speel tydens lesse nie. Sy moeder het toe aan't huil gegaan, waarop Vengerov, toe hy dit sien, sy viool opgetel het en 17 voorgeskrewe stukke sonder onderbreking uit sy geheue gespeel het. Alhoewel hy gewier het om tydens lesse te speel, het hy steeds geoefen. Turchaninova het hierop ingestem om voort te gaan met sy lesse.

Op 10-jarige ouderdom het Vengerov die 1984 Internasionale Karol Lipiński en Henryk Wieniawski Jong Vioolspeler-kompetisie in Lublin, Pole gewen. Daardie jaar het hy ook vir die Russiese plate-etiket Melodiya 'n LP opgeneem. Op 11-jarige ouderdom, as deel van die Tsjaokofski-kompetisie se openingskonsert, het hy weer 'n LP opgeneem. Hy is toe na Londen, waar hy sy eerste CD vir Biddulph Records opgeneem het. 

Vir die volgende vyf jaar het Vengerov studeer onder Zakhar Bron, wat in 1987 die Sowjetunie verlaat het om aan die Royal Academy of Music in Londen onderrig te gee. Toe Bron na die Musikhochschule Lübeck in Duitsland gegaan het om daar klas te gee, het Vengerov hom gevolg. In 1990 het Vengerov die Internasionale Carl Flesch-kompetisie gewen, wat aanleiding gegee het tot 'n opnamekontrak met Teldec, en die begin van sy internasionale loopbaan.

Vengerov het in 1990 saam met sy ouers en grootmoeder na Israel verhuis toe hy 16 was. Daar het hy gestudeer aan die Jerusalem Akademie vir Musiek en Dans. Hy het gesê dat Israel "in my gene is" en dat sy "hart en siel aan Israel behoort." In 2006 het Vengerov 'n musiekskool in die noorde van Israel, Musicians of Tomorrow, gestig wat deur 'n voormalige eerste violis van die Israelse Filharmoniese orkes bestuur word.  Hy het 'n huis in Migdal, Israel, naby die Kinneretmeer. 

In 2010 is Vengerov as die eerste hoofdirigent van die Menuhin-fees se Gstaad-orkes aangestel. Hy het sy dirigeerstudies onder Yuri Simonov voortgesit en in 2014 met 'n diploma van uitnemendheid aan die Ippolitov-Ivanov Staatsmusikale Pedagogiese Instituut gegradueer. Vengerov het toe ingeskryf vir 'n verdere tweejaar program van operadirigering. Sy werk met kontemporêre komponiste sluit die première in van Qigang Chen se vioolconcerto La Joie de la souffrance.

Gedurende 2019 tot 20 was Vengerov inwonende kunstenaar by die Armeense Staat-simfonieorkes. Hy is Ambassadeur en besoekende professor by die Menuhin Musiekakademie in Switserland en die Polonsky-besoekende professor van vioolstudies by die Royal College of Music in Londen. Buiten klasgee het Vengerov ook gedien op verskeie beoordelingspanele van musiekkompetisies soos die Donatella Flick dirigeer-kompetisie en die Yehudi Menuhin Internasionale kompetisie vir jong violiste. Hy was ook voorsitter van die Henryk Wieniawski Vioolkompetisie in 2011 en 2016. In 2013 het hy die finale rondtes van die Montreal Internasionale Vioolkompetisie gedirigeer.

Instrument 
Vengerov speel op die 1727 "ex-Kreutzer" Stradivarius viool wat gemaak is nét na die "Goue Periode" van die Stradivarius vioolmakers. Die viool is voorheen besit deur Rodolphe Kreutzer, aan wie Beethoven se 9de vioolsonate (die "Kreutzer" sonate) opgedra is.

Persoonlike lewe 
In 2011 is Vengerov getroud met Olga Gringolts, suster van die violis Ilya Gringolts. Die paartjie het twee dogters en een seun. Die gesin woon in Monaco.

Verwysings

Eksterne skakels 
"Maxim Vengerov", Nicola-Fee Bahl Management page
"Onderhoud", deur Bruce Duffie
"C Music TV Interview"
"Maxim Vengerov for Jean Paul Gaultier"
Maxim Vengerov webblad, (met fotos en opnames by www.wieniawski.com)
"Les maux tabous des musiciens", Le Figaro
Joseph Stevenson, biografie van Maxim Vengerov, Allmusic.com 
"Maxim Vengerov," Bach Cantatas

Geboortes in 1974
Lewende mense
Israelse violiste
Maxim Alexandrovich Vengerov ( Russiese fonetiese uitspraak : mɐkˈsʲim ɐlʲɪkˈsandrəvʲɪtɕ vʲɪnˈɡʲerəf ; ; *Augustusis 'n Sowjetgebore Israelse violis , altviolis en dirigent . Classic FM ( VK ) het hom " een van die beste violiste in die wêreld " genoem . Biografie Vengerov is gebore in Chelyabinsk as die enigste kind van die Joodse egpaar Aleksandr en Larisa Borisovna . Sy vader was 'n hobospeler en sy moeder bestuurder van die plaaslike weeshuis se koor . Hy het vanafjarige ouderdom in sy moeder se koor gesing , en opjarige ouderdom die viool begin studeer onder Galina Turchaninova . Toe Turchaninova hom ontmoet het sy gevra : " Het jy krag in hierdie hande ? " waarop die vyfjarige haar so hard as wat hy kon in die maag geslaan het . Hy het jare later gesê : " Gelukkig was sy die dag in 'n goeie bui , en het sy my as leerling aanvaar . " Die lesse het aanvanklik nie goed verloop nie . Turchaninova was 'n baie streng onderwyseres . Turchaninova het sy moeder ingelig dat sy hom gaan skors omdat hy nie die viool wou speel tydens lesse nie . Sy moeder het toe aan't huil gegaan , waarop Vengerov, toe hy dit sien , sy viool opgetel het envoorgeskrewe stukke sonder onderbreking uit sy geheue gespeel het . Alhoewel hy gewier het om tydens lesse te speel , het hy steeds geoefen . Turchaninova het hierop ingestem om voort te gaan met sy lesse . Opjarige ouderdom het Vengerov dieInternasionale Karol Lipiński en Henryk Wieniawski Jong Vioolspeler-kompetisie in Lublin , Pole gewen . Daardie jaar het hy ook vir die Russiese plate-etiket Melodiya 'n LP opgeneem . Opjarige ouderdom , as deel van die Tsjaokofski-kompetisie se openingskonsert , het hy weer 'n LP opgeneem . Hy is toe na Londen , waar hy sy eerste CD vir Biddulph Records opgeneem het . Vir die volgende vyf jaar het Vengerov studeer onder Zakhar Bron , wat indie Sowjetunie verlaat het om aan die Royal Academy of Music in Londen onderrig te gee . Toe Bron na die Musikhochschule Lübeck in Duitsland gegaan het om daar klas te gee , het Vengerov hom gevolg . Inhet Vengerov die Internasionale Carl Flesch-kompetisie gewen , wat aanleiding gegee het tot 'n opnamekontrak met Teldec , en die begin van sy internasionale loopbaan . Vengerov het insaam met sy ouers en grootmoeder na Israel verhuis toe hywas . Daar het hy gestudeer aan die Jerusalem Akademie vir Musiek en Dans . Hy het gesê dat Israel " in my gene is " en dat sy " hart en siel aan Israel behoort . " Inhet Vengerov 'n musiekskool in die noorde van Israel , Musicians of Tomorrow , gestig wat deur 'n voormalige eerste violis van die Israelse Filharmoniese orkes bestuur word . Hy het 'n huis in Migdal , Israel , naby die Kinneretmeer . Inis Vengerov as die eerste hoofdirigent van die Menuhin-fees se Gstaad-orkes aangestel . Hy het sy dirigeerstudies onder Yuri Simonov voortgesit en inmet 'n diploma van uitnemendheid aan die Ippolitov-Ivanov Staatsmusikale Pedagogiese Instituut gegradueer . Vengerov het toe ingeskryf vir 'n verdere tweejaar program van operadirigering . Sy werk met kontemporêre komponiste sluit die première in van Qigang Chen se vioolconcerto La Joie de la souffrance . Gedurendetotwas Vengerov inwonende kunstenaar by die Armeense Staat-simfonieorkes . Hy is Ambassadeur en besoekende professor by die Menuhin Musiekakademie in Switserland en die Polonsky-besoekende professor van vioolstudies by die Royal College of Music in Londen . Buiten klasgee het Vengerov ook gedien op verskeie beoordelingspanele van musiekkompetisies soos die Donatella Flick dirigeer-kompetisie en die Yehudi Menuhin Internasionale kompetisie vir jong violiste . Hy was ook voorsitter van die Henryk Wieniawski Vioolkompetisie inen Inhet hy die finale rondtes van die Montreal Internasionale Vioolkompetisie gedirigeer . Instrument Vengerov speel op die" ex-Kreutzer " Stradivarius viool wat gemaak is nét na die " Goue Periode " van die Stradivarius vioolmakers . Die viool is voorheen besit deur Rodolphe Kreutzer , aan wie Beethoven see vioolsonate ( die " Kreutzer " sonate ) opgedra is . Persoonlike lewe Inis Vengerov getroud met Olga Gringolts , suster van die violis Ilya Gringolts . Die paartjie het twee dogters en een seun . Die gesin woon in Monaco . Verwysings Eksterne skakels " Maxim Vengerov" , Nicola-Fee Bahl Management page " Onderhoud " , deur Bruce Duffie " C Music TV Interview " " Maxim Vengerov for Jean Paul Gaultier " Maxim Vengerov webblad , ( met fotos en opnames by www.wieniawski.com ) " Les maux tabous des musiciens " , Le Figaro Joseph Stevenson , biografie van Maxim Vengerov, Allmusic.com " Maxim Vengerov , " Bach Cantatas Geboortes in Lewende mense Israelse violiste