Keurvorstedom Brunswyk-Lüneburg
Die Keurvorstedom Brunswyk-Lüneburg (Duits: Kurfürstentum Braunschweig-Lüneburg), nieamptelik bekend as die Keurvorstedom Hannover (Duits: Kurfürstentum Hannover of bloot Kurhannover), was ’n keurvorstedom van die Heilige Romeinse Ryk wat in Noordwes-Duitsland geleë was, met die hoofstad Hannover. Vir die grootste deel van sy bestaan is dit deur die Huis van Hannover regeer in ’n persoonlike unie met die Verenigde Koninkryk van Groot-Brittanje en Ierland.

Die Hertogdom Brunswyk-Lüneburg is in 1269 verdeel tussen verskillende takke van die Huis van Welfe. Die prinsdom Calenberg, wat deur ’n jonger seun se tak van die familie regeer is, het die grootste en magtigste staat in die hertogdom geword. In 1692 het die Heilige Romeinse keiser die prins van Calenberg in die keurvorsteraad aangestel en het die nuwe Keurvorstedom Brunswyk-Lüneburg ontstaan. Die lotgevalle van die keurvorstedom was nou verweef met dié van Groot-Brittanje deurdat keurvorstin Sophia van Hannover en haar familie die eerste aanspraakmakers op die Britse troon was tydens die bewind van koningin Anna, omdat Sophia haar naaste Protestantse familielid was.

Die prins-keurvors van Hannover het in 1714 koning van Groot-Brittanje geword. Hannover is egter apart regeer en het sy eie regeringsliggame gehad. In 1807 is Hannover in die Napoleontiese Koninkryk Wesfale opgeneem en in 1814 is dit herstel as die Koninkryk Hannover. Die persoonlike unie met Brittanje het tot in 1837 geduur.

Keurvorste van Hannover
Die nuwe Keurvorstedom Brunswyk-Lüneburg het in 1692 ontstaan nadat die Heilige Romeinse keiser die prins van Calenberg in die keurvorsteraad aangestel het. Die keurvorstedom was regtens onverdeelbaar: Dit kon gebiede byvoeg, maar nie afstaan of tussen verskillende erfgename verdeel nie. Dit was voorheen die geval en het gelei tot ’n magdom Brunswyk-Lüneburg-prinsdomme. Opvolging sou volgens manlike eersgeboortereg geskied. Omdat dit teen die Saliese wet was, wat toe vir die familie gegeld het, moes dit deur die keiser goedgekeur word. Dit het in 1692 gebeur.

In dié tyd het die gebied bestaan uit die Brunswyk-Lüneburg-prinsdomme Calenberg en Grubenhagen. Daarna het die Calenberg-lyn ook die prinsdom Celle en die graafskappe Diepholz en Hoya bygekry.

Hoewel die Heilige Romeinse Ryk in 1806 ontbind het, het George III se regering nie die ontbinding as finaal beskou nie en het hy die titel keursvors tot in 1814 behou.

Verwysings

Skakels

Nedersakse
Geskiedenis van Duitsland
Voormalige lande in Europa
Die Keurvorstedom Brunswyk-Lüneburg ( Duits : Kurfürstentum Braunschweig-Lüneburg ) , nieamptelik bekend as die Keurvorstedom Hannover ( Duits : Kurfürstentum Hannover of bloot Kurhannover ) , was ’n keurvorstedom van die Heilige Romeinse Ryk wat in Noordwes-Duitsland geleë was , met die hoofstad Hannover . Vir die grootste deel van sy bestaan is dit deur die Huis van Hannover regeer in ’n persoonlike unie met die Verenigde Koninkryk van Groot-Brittanje en Ierland . Die Hertogdom Brunswyk-Lüneburg is inverdeel tussen verskillende takke van die Huis van Welfe . Die prinsdom Calenberg , wat deur ’n jonger seun se tak van die familie regeer is , het die grootste en magtigste staat in die hertogdom geword . Inhet die Heilige Romeinse keiser die prins van Calenberg in die keurvorsteraad aangestel en het die nuwe Keurvorstedom Brunswyk-Lüneburg ontstaan . Die lotgevalle van die keurvorstedom was nou verweef met dié van Groot-Brittanje deurdat keurvorstin Sophia van Hannover en haar familie die eerste aanspraakmakers op die Britse troon was tydens die bewind van koningin Anna , omdat Sophia haar naaste Protestantse familielid was . Die prins-keurvors van Hannover het inkoning van Groot-Brittanje geword . Hannover is egter apart regeer en het sy eie regeringsliggame gehad . Inis Hannover in die Napoleontiese Koninkryk Wesfale opgeneem en inis dit herstel as die Koninkryk Hannover . Die persoonlike unie met Brittanje het tot ingeduur . Keurvorste van Hannover Die nuwe Keurvorstedom Brunswyk-Lüneburg het inontstaan nadat die Heilige Romeinse keiser die prins van Calenberg in die keurvorsteraad aangestel het . Die keurvorstedom was regtens onverdeelbaar : Dit kon gebiede byvoeg , maar nie afstaan of tussen verskillende erfgename verdeel nie . Dit was voorheen die geval en het gelei tot ’n magdom Brunswyk-Lüneburg-prinsdomme . Opvolging sou volgens manlike eersgeboortereg geskied . Omdat dit teen die Saliese wet was , wat toe vir die familie gegeld het , moes dit deur die keiser goedgekeur word . Dit het ingebeur . In dié tyd het die gebied bestaan uit die Brunswyk-Lüneburg-prinsdomme Calenberg en Grubenhagen . Daarna het die Calenberg-lyn ook die prinsdom Celle en die graafskappe Diepholz en Hoya bygekry . Hoewel die Heilige Romeinse Ryk inontbind het , het George III se regering nie die ontbinding as finaal beskou nie en het hy die titel keursvors tot inbehou . Verwysings Skakels Nedersakse Geskiedenis van Duitsland Voormalige lande in Europa