Pierre Corneille
Pierre Corneille (; 6 Junie 1606 – 1 Oktober 1684) was 'n Franse dramaturg en skrywer. Hy word oor die algemeen beskou as een van die drie groot sewentiende eeuse Franse dramaturge, saam met Molière en Jean Racine.

As jong man was sy beskermheer Kardinaal de Richelieu, wat op die wyse gepoog het om klassieke tragedie op 'n formele wyse te bevorder, maar later in 'n geskil met Corneille betrokke geraak het, veral oor sy bekendste toneelstuk, Le Cid, wat handel oor 'n Middeleeuse Spaanse vegter, en wat deur die nuut-gestigte Académie française veroordeel is. Hy het vir byna veertig jaar voortgegaan om tragedies te skryf.

Erfenis 
Die dramaturg, skrywer en filosoof Voltaire het met die steun van die Académie française 'n twaalf-volume geannoteerde stel van Corneille se dramatiese werke geskep, getiteld Commentaires sur Corneille.  Dit is wat letterkundige kritiek betref Voltaire se grootste werk.   Voltaire het Corneille se werk geloof en voorgestel dat dit dieselfde vir die Franse taal doen en beteken as wat Homerus vir Grieks gedoen en beteken het: om aan die wêreld te wys dat dit 'n medium vir groot kuns kan wees.  Voltaire wou klassieke Franse literatuur verdedig in die aangesig van toenemend gewilde buitelandse invloede soos William Shakespeare. Dit word weerspieël in die eerste uitgawe van die Commentaires, gepubliseer in 1764, wat fokus op Corneille se beste werke. Toe die tweede uitgawe tien jaar later gepubliseer is het Voltaire egter 'n meer negatiewe assessering van Corneille gevorm. Hy het vyfhonderd kritiese aantekeninge bygevoeg, wat meer werke behandel en 'n meer negatiewe toon openbaar. Kritici se menings oor Corneille was reeds sterk gepolariseerd; Voltaire se ingryping het die debat verder gepolariseer, met sommige kritici wat sy kritiek beskou het as pedanties en gedrewe deur afguns.  In die 19de eeu het die mening egter teen Voltaire begin draai. Napoleon het 'n voorkeur uitgespreek vir Corneille bo Voltaire, deur die reputasie van eersgenoemde as dramaturg te laat herleef en laasgenoemde s'n te onderdruk.

Lys van werke 

 Mélite (1629)
 Clitandre (1630–31)
 La Veuve (1631)
 La Galerie du Palais (1631–32)
 La Suivante (1634)
 La Place royale (1633–34)
 La Comédie des Tuileries (deur Les Cinq Auteurs, Bedryf III deur Corneille, 1635)
 Médée (1635)
 L'Illusion comique (1636)
 Le Cid (1637)
 Horace (1640)
 Polyeucte (1642)
 La Mort de Pompée (1643)
 Cinna (toneelstuk, 1643)
 Le Menteur (1643)
 Rodogune (1644)
 La Suite du Menteur (1645)
 Théodore (1645)
 Héraclius (1647)
 Don Sanche d'Aragon (1650)
 Andromède, (1650)
 Nicomède, (1651)
 Pertharite, (1651)
 L'Imitation de Jésus-Christ (1656)
 Oedipe (1659)
 Trois Discours sur le poème dramatique (1660)
 La Toison d'or (toneelstuk) (1660)
 Sertorius (1662)
 Sophonisbe (fr) (1663)
 Othon (1664)
 Agésilas (1666)
 Attila (1667)
 Tite et Bérénice (1670)
 Psyché (met Molière en Philippe Quinault,1671)
 Pulchérie (1672)
 Suréna (1674)

Verdere leeswerk 
 Ekstein, Nina. Corneille's Irony. Charlottesville: Rookwood Press, 2007.
 Harrison, Helen. Pistoles/Paroles: Money and Language in Seventeenth-Century French Comedy. Charlottesville: Rookwood Press, 1996.
 Hubert, J. D. Corneille's Performative Metaphors. Charlottesville: Rookwood Press, 1997.
 Nelson, Robert J. Corneille: His Heroes and Their Worlds. Philadelphia: University of Pennsylvania Press, 1963.
 Yarrow, P.J. Corneille. Londen: Macmillan & Co., 1963.

Verwysings

Eksterne skakels 

 
 The Comédie Française Registers Project  sluit uitvoerings uit 1680 tot 1791 in.
 Monoloë uit Corneille se toneelstukke
 Biografiese inligting
 Biografie, Bibliografie, Analise, Plot oorsig 
 Thomas a Kempis’ The Imitation of Christ (moderne vertaling)

Werke deur Corneille aanlyn 

Cinna 
Le Cid, by athena.unige.ch 

Geboortes in 1606
Sterftes in 1684
Franse dramaturge
Pierre Corneille ( ; Junie–Oktoberwas 'n Franse dramaturg en skrywer . Hy word oor die algemeen beskou as een van die drie groot sewentiende eeuse Franse dramaturge , saam met Molière en Jean Racine . As jong man was sy beskermheer Kardinaal de Richelieu , wat op die wyse gepoog het om klassieke tragedie op 'n formele wyse te bevorder , maar later in 'n geskil met Corneille betrokke geraak het , veral oor sy bekendste toneelstuk , Le Cid , wat handel oor 'n Middeleeuse Spaanse vegter , en wat deur die nuut-gestigte Académie française veroordeel is . Hy het vir byna veertig jaar voortgegaan om tragedies te skryf . Erfenis Die dramaturg , skrywer en filosoof Voltaire het met die steun van die Académie française 'n twaalf-volume geannoteerde stel van Corneille se dramatiese werke geskep , getiteld Commentaires sur Corneille . Dit is wat letterkundige kritiek betref Voltaire se grootste werk . Voltaire het Corneille se werk geloof en voorgestel dat dit dieselfde vir die Franse taal doen en beteken as wat Homerus vir Grieks gedoen en beteken het : om aan die wêreld te wys dat dit 'n medium vir groot kuns kan wees . Voltaire wou klassieke Franse literatuur verdedig in die aangesig van toenemend gewilde buitelandse invloede soos William Shakespeare . Dit word weerspieël in die eerste uitgawe van die Commentaires , gepubliseer in wat fokus op Corneille se beste werke . Toe die tweede uitgawe tien jaar later gepubliseer is het Voltaire egter 'n meer negatiewe assessering van Corneille gevorm . Hy het vyfhonderd kritiese aantekeninge bygevoeg , wat meer werke behandel en 'n meer negatiewe toon openbaar . Kritici se menings oor Corneille was reeds sterk gepolariseerd ; Voltaire se ingryping het die debat verder gepolariseer , met sommige kritici wat sy kritiek beskou het as pedanties en gedrewe deur afguns . In diee eeu het die mening egter teen Voltaire begin draai . Napoleon het 'n voorkeur uitgespreek vir Corneille bo Voltaire , deur die reputasie van eersgenoemde as dramaturg te laat herleef en laasgenoemde s'n te onderdruk . Lys van werke Mélite Clitandre31 ) La Veuve La Galerie du Palais32 ) La Suivante La Place royale34 ) La Comédie des Tuileries ( deur Les Cinq Auteurs , Bedryf III deur Corneille , Médée L' Illusion comique Le Cid Horace Polyeucte La Mort de Pompée Cinna ( toneelstuk , Le Menteur Rodogune La Suite du Menteur Théodore Héraclius Don Sanche d' Aragon Andromède , Nicomède , Pertharite , L' Imitation de Jésus-Christ Oedipe Trois Discours sur le poème dramatique La Toison d' or ( toneelstuk ) Sertorius Sophonisbe ( fr ) Othon Agésilas Attila Tite et Bérénice Psyché ( met Molière en Philippe Quinault,1671 ) Pulchérie Suréna Verdere leeswerk Ekstein , Nina . Corneille's Irony . Charlottesville : Rookwood Press , Harrison , Helen . Pistoles/Paroles : Money and Language in Seventeenth-Century French Comedy . Charlottesville : Rookwood Press , Hubert , J . D . Corneille's Performative Metaphors . Charlottesville : Rookwood Press , Nelson , Robert J . Corneille : His Heroes and Their Worlds . Philadelphia : University of Pennsylvania Press , Yarrow , P.J . Corneille . Londen : Macmillan & Co . , Verwysings Eksterne skakels The Comédie Française Registers Project sluit uitvoerings uittotin . Monoloë uit Corneille se toneelstukke Biografiese inligting Biografie , Bibliografie , Analise , Plot oorsig Thomas a Kempis ’ The Imitation of Christ ( moderne vertaling ) Werke deur Corneille aanlyn Cinna Le Cid , by athena.unige.ch Geboortes in Sterftes in Franse dramaturge