Úráiniam
Is é an t-úráiniam dúil uimhir a 92, agus is é an tsiombail a sheasann dó sna foirmlí ceimiceacha ná U. Miotal geal insínte é nach bhfuil ach iseatóip radaighníomhacha aige. Tá úráiniam an dúlra comhdhéanta as ceithre iseatóp, mar atá, 238U (99.284 %), 235U (0.711 %), 234U (0.0054 %) agus 236U (iarsmaí beaga). Tá na hiseatóip seo go léir fadsaolach, nó is é úráiniam a 234 an ceann is giorra leathré - timpeall ar aon cheathrú milliún bliain. Maidir leis na hiseatóip eile, bíonn an meath ag teacht orthu siúd i bhfad níos moille fós, nó tá siad go léir na milliúin bliain ar leathré. Is é úráiniam a 238 an ceann is fadsaolaí acu go léir, nó tá sé ceithre mhórmhilliún bliain ar leathré. 

Is é úráiniam a 235 an ceann is féidir a úsáid sna buamaí adamhacha agus sna himoibritheoirí núicléacha, nó is iseatóp ineamhnaithe é - go praiticiúil, is é an t-aon núiclíd ineamhnaithe a bhfuil teacht uirthi sa dúlra. Maidir leis an gcineál meath radaighníomhach a thagann ar an úráiniam, is é an t-alfa-mheath é, de ghnáth, agus is rud tipiciúil é ag núiclídí troma cosúil le hiseatóip an úráiniam.

Ba é an ceimiceoir Gearmánach Martin Heinrich Klaproth a d'aithin an t-úráiniam agus a d'ainmnigh é sa bhliain 1789. An púdar dubh a d'aonraigh Klaproth, níorbh é an t-úráiniam féin é, mar a shíl sé, ach ocsaíd an úráiniam. Ba é Eugène-Melchior Péligot a rinne an chéad eiseamal den mhiotal féin, sa bhliain 1841.Níor tuigeadh radaighníomhaíocht an úráiniam roimh dheireadh na naoú haoise déag, nuair a d'aithin an t-eolaí Francach Henri Becquerel go raibh an úráinildéshulfáit potaisiam K2UO2(SO4)2 in ann "smúit" a fhágáil ar phláta neamhnochta grianghrafadóireachta. Is é an tátal a bhain sé as an scéal go raibh gathanna dofheicthe ag teacht as an úráiniam agus go raibh na gathanna seo ag oibriú ar an bpláta mar a bheadh solas iontu.

Is é an ochtocsaíd trí-úráiniam, U3O8, an chomhdhúil is tábhachtaí agus is cobhsaí dá bhfuil ag an úráiniam. Is ionann í agus an phicbhleind. Ocsaíd thábhachtach eile í an dé-ocsaíd, UO2. Tá a lán staideanna ocsaídiúcháin ag an úráiniam, ach is iad +IV agus + VI na huimhreacha ocsaídiúcháin is coitianta. Ian tábhachtach é an t-ian úráinile UO22+. San ian seo, is é an staid ocsaídiúcháin atá ag an úráiniam ná +VI, agus téann an t-ian i gcomhdhúile le hainiain na n-aigéad: samplaí iad an chlóiríd úráinile UO2Cl2 agus an tsulfáit úráinile UO2SO4.

Tagairtí 

Dúile ceimiceacha
Breoslaí
Achtainíd
Úráiniam
Is é an t-úráiniam dúil uimhir a agus is é an tsiombail a sheasann dó sna foirmlí ceimiceacha ná U. Miotal geal insínte é nach bhfuil ach iseatóip radaighníomhacha aige . Tá úráiniam an dúlra comhdhéanta as ceithre iseatóp , mar atá,284 %) ,711 %) ,0054 % ) agus ( iarsmaí beaga ) . Tá na hiseatóip seo go léir fadsaolach , nó is é úráiniam aan ceann is giorra leathré - timpeall ar aon cheathrú milliún bliain . Maidir leis na hiseatóip eile , bíonn an meath ag teacht orthu siúd i bhfad níos moille fós , nó tá siad go léir na milliúin bliain ar leathré . Is é úráiniam aan ceann is fadsaolaí acu go léir , nó tá sé ceithre mhórmhilliún bliain ar leathré . Is é úráiniam aan ceann is féidir a úsáid sna buamaí adamhacha agus sna himoibritheoirí núicléacha , nó is iseatóp ineamhnaithe é - go praiticiúil , is é an t-aon núiclíd ineamhnaithe a bhfuil teacht uirthi sa dúlra . Maidir leis an gcineál meath radaighníomhach a thagann ar an úráiniam , is é an t-alfa-mheath é , de ghnáth , agus is rud tipiciúil é ag núiclídí troma cosúil le hiseatóip an úráiniam . Ba é an ceimiceoir Gearmánach Martin Heinrich Klaproth a d' aithin an t-úráiniam agus a d' ainmnigh é sa bhliain An púdar dubh a d' aonraigh Klaproth , níorbh é an t-úráiniam féin é , mar a shíl sé , ach ocsaíd an úráiniam . Ba é Eugène-Melchior Péligot a rinne an chéad eiseamal den mhiotal féin , sa bhliainNíor tuigeadh radaighníomhaíocht an úráiniam roimh dheireadh na naoú haoise déag , nuair a d' aithin an t-eolaí Francach Henri Becquerel go raibh an úráinildéshulfáit potaisiam K2UO2( SO4)2 in ann "smúit " a fhágáil ar phláta neamhnochta grianghrafadóireachta . Is é an tátal a bhain sé as an scéal go raibh gathanna dofheicthe ag teacht as an úráiniam agus go raibh na gathanna seo ag oibriú ar an bpláta mar a bheadh solas iontu . Is é an ochtocsaíd trí-úráiniam , U3O8 , an chomhdhúil is tábhachtaí agus is cobhsaí dá bhfuil ag an úráiniam . Is ionann í agus an phicbhleind . Ocsaíd thábhachtach eile í an dé-ocsaíd , UO2. Tá a lán staideanna ocsaídiúcháin ag an úráiniam , ach is iad +IV agus + VI na huimhreacha ocsaídiúcháin is coitianta . Ian tábhachtach é an t-ian úráinile UO22+ . San ian seo , is é an staid ocsaídiúcháin atá ag an úráiniam ná +VI , agus téann an t-ian i gcomhdhúile le hainiain na n-aigéad : samplaí iad an chlóiríd úráinile UO2Cl2 agus an tsulfáit úráinile UO2SO4 . Tagairtí Dúile ceimiceacha Breoslaí Achtainíd Úráiniam