Meathshlabhra
San fhisic núicléach tugtar meathshlabhra ar an slabhra fada de staideanna idirmheánacha idir an radanúiclíd phríomhordúil agus an t-iseatóp cobhsaí is ceann scríbe don mheath radaighníomhach. Na dúile troma radaighníomhacha a bhíonn ar fáil sa dúlra, cosúil leis an úráiniam agus leis an tóiriam, tá siad i bhfad níos troime ná na dúile cobhsaí, agus mar sin, caithfidh siad cuid mhaith de na cáithníní sa núicléas a chailleadh leis an gcobhsaíocht a bhaint amach. Mar sin, cuireann an núiclíd throm slabhra iomlán d'ócáidí meatha di.

An t-iseatóp a dtagann meath radaighníomhach air, tugtar máthairiseatóp air, agus is é an t-iseatóp a thagann ar an bhfód de thoradh an mheatha, is é an t-iníoniseatóp. Is féidir don iníoniseatóp a bheith cobhsaí, ach sa chuid is mó de na hócáidí, is máthairiseatóp é d'iseatóp éigin eile. Tabhair faoi deara, dála an scéil, nach iseatóip iad de chuid na dúile céanna, agus mar sin, bheadh sé ní b'fhearr máthairnúiclíd agus iníon-núiclíd a thabhairt orthu.

Bíonn sé éagsúil go leor cá fhad a thógann sé ar adamh amháin meath nua teacht air i ndiaidh an mheatha dheireanaigh, ach is féidir an dóchúlacht a oibriú amach de réir an tairisigh mheatha. Tiocfaidh meath ar gach adamh aonair go spontáineach, ach má bhreathnaímid ar na hadaimh go léir a bhí ann i dtús ama, tiocfaidh meath orthu de réir dáileadh easpónantúil, e−λt, agus is é λ an tairiseach meatha san fhoirmle seo. Tá a thairiseach meatha agus a leathré féin ag gach radanúiclíd. Is ionann an leathré agus an t-am a thógann sé ar adamh as gach beirt meath radaighníomhach teacht air. Bíonn leathré na núiclídí éagsúla an-difriúil - ó chodán beag den tsoicind go dtí na mílte milliúin de bhlianta.

Is minic a bhíonn na staideanna idirmheánacha níos radaighníomhaí ná an t-iseatóp is tús don tslabhra - is é sin, bíonn siad ag meath níos luaithe, agus ag astú níos mó radaíochta. Nuair a bhainfear amach an chothromaíocht, beidh céatadán an iníoniseatóip san eiseamal ag brath ar choibhneas a leathré agus leathré an mháthairiseatóip. Sa deireadh, beidh iníoniseatóip an iníoniseatóip agus iseatóip an tslabhra go léir ann, agus gach ceann acu ag cur le radaighníomhaíocht an eiseamail. Mar shampla, ós rud é go bhfuil a leathré chomh fada, ní bhíonn an t-úráiniam féin ag astú mórán radaighníomhaíochta. An phicbhleind, áfach - an mianra as a mbaintear an t-úráiniam - tá an phicbhleind lán iníoniseatóp, agus iad i bhfad níos radaighníomhaí ná an t-úráiniam, nach bhfuil ann ach túsphointe an tslabhra.

Cineálacha 

Is iad na cineálacha is coitianta den mheath radaighníomhach ná an t-alfa-mheath, an béite-mheath, an béite-mheath inbhéartach (astú an phosatróin agus an leictreonghabháil araon), agus an trasdul isiméireach. Is é an t-alfa-mheath an t-aon mheath acu seo a athraíonn maisuimhir an adaimh - baineann sé ceithre mhaisaonad de. 

Is iad an trí phríomh-mheathshlabhra a aithnítear sa dúlra ná slabhra an úráiniam (arb é úráiniam a 238 a thúsphointe), slabhra an tóiriam (arb é tóiriam a 232 a thúsphointe) agus slabhra an achtainiam (arb é úráiniam a 235 a thúsphointe - tá an slabhra ainmnithe as ceann de na hiníoniseatóip). Iseatóip de chuid na luaidhe iad pointí deiridh na slabhraí seo go léir. Tháinig na heolaithe ar iarsmaí beaga de phlútóiniam a 244 agus plútóiniam a 239 sa dúlra chomh maith, agus is iseatóip phríomhordúla iad seo; mar sin, is dócha gur túsphointí iad dá meathshlabhraí féin. 

Glacann na heolaithe leis go raibh slabhra eile fós ann i dtús ama, mar atá, slabhra an neiptiúiniam, ach ós rud é nach bhfuil neiptiúiniam a 237 ach 2.14 milliún bliain ar leathré, tháinig meath ar na hadaimh neiptiúiniam sa dúlra le fada, agus níl fágtha den tslabhra seo ach biosmat an dúlra, an t-iseatóp 209Bi. Chreidtí ar feadh i bhfad gurbh é biosmat a 209 ba deireadh do shlabhra an neiptiúiniam, ach fuarthas amach le déanaí go bhfuil sé radaighníomhach, siúd is go bhfuil leathré iontach fada aige (1.9 x 1019 bliain, nó 19,000,000,000,000,000,000 - 19 cuintilliún bliain - i bhfad bhfad níos mó ná aois na hollchruinne féin). Mar sin, ó thaobh na foirmiúlachta de, ní hé an biosmat seo an pointe deiridh. Is é tailliam a 205 iníoniseatóp an bhiosmait seo, agus is iseatóp cobhsaí é - mar sin, is é an pointe deiridh é. Ba é an Francach Noël Coron, agus é ag obair san Institut d'Astrophysique Spatiale in Orsay, An Fhrainc, a d'aithin sa bhliain 2003 go raibh an biosmat seo radaighníomhach. 

Tá meathshlabhraí eile sa dúlra fós, cosúil le slabhra an radacarbóin (carbón a 14), ach is slabhra an-ghearr é, nó níl ann ach dhá núiclíd: an máthairiseatóp (an mháthairnúiclíd), arb é an radacarbón féin é, agus an t-iníoniseatóp (an iníon-núiclíd), nítrigin a 14, nach bhfuil radaighníomhach ar aon nós. Thairis sin, ní mór a thabhairt faoi deara gur iseatóp cosmaigineach é an radacarbón - is é sin, iseatóp a ghintear faoi thionchar na radaíochta cosmaí. Na núiclídí troma ar túsphointí iad do na meathshlabhraí móra a luadh thuas, bhí siad ar fáil sa damhna príomhaoiseach as ar foirmíodh na pláinéid. Is é sin, is iseatóip phríomhordúla iad, mar a deirtear.

Meathshlabhraí na n-achtanóideach a dtagann alfa-mheath orthu 

Is éard atá sna táblaí thíos ná príomhbhealaí na sraithe. Ligtear ar lár na craobhacha nach gcloíonn ach 0.0001 % de na hadaimh leo. An fuinneamh a thugtar, is ionann é agus iomlán an fhuinnimh chinéitigh (is é is brí le fuinneamh cinéiteach ná fuinneamh gluaiseachta) a gheobhaidh na cáithníní go léir (na leictreoin, na halfa-cháithníní, na gáma-chandaim, na neoidríonónna, leictreoin Auger agus na X-ghathanna, chomh maith leis an núicléas féin, de thoradh an mheatha.

Tugann na táblaí thíos ainmneacha stairiúla na núiclídí nádúrtha chomh maith. (Ó chuaigh an chuid ba mhó de na núiclídí i sraith an neiptiúiniam i léig sa dúlra i bhfad ó shin, níor tugadh ainmneacha den chineál seo orthu.) Fuair na núiclídí na hainmneacha seo nuair a d'aithin na fisiceoirí an chéad uair mar núiclídí iad, ach ní raibh a fhios acu san am sin go fóill cén dúil a bhí i gceist. Mar sin, tá ainmneacha ann a chuirfeadh an ceimiceoir ar strae: ní iseatóip de chuid an tóiriam iad an dá chineál "méiseatóiriam", mar shampla.

Sraith an tóiriam 

Tugtar sraith an tóiriam ar mheathshlabhra thóiriam a 232, iseatóp de chuid an tóiriam a bhfuil teacht air sa dúlra (taispeánann an tábla cúpla núiclíd a d'fhéadfadh teacht roimh an tóiriam seo sa slabhra, go teoiriciúil, dá mbeidís ar fáil go nádúrtha). Tá an t-achtainiam, an biosmat, an luaidhe, an polóiniam, an radón agus an raidiam ina mbaill den tslabhra seo, agus mar sin, tá iarsmaí éigin díobh le fáil san áit a bhfuil tóiriam.

Sraith an neiptiúiniam

Sraith an úráiniam (nó, sraith an raidiam)

Sraith an achtainiam 

Radaighníomhaíocht
San fhisic núicléach tugtar meathshlabhra ar an slabhra fada de staideanna idirmheánacha idir an radanúiclíd phríomhordúil agus an t-iseatóp cobhsaí is ceann scríbe don mheath radaighníomhach . Na dúile troma radaighníomhacha a bhíonn ar fáil sa dúlra , cosúil leis an úráiniam agus leis an tóiriam , tá siad i bhfad níos troime ná na dúile cobhsaí , agus mar sin , caithfidh siad cuid mhaith de na cáithníní sa núicléas a chailleadh leis an gcobhsaíocht a bhaint amach . Mar sin , cuireann an núiclíd throm slabhra iomlán d' ócáidí meatha di . An t-iseatóp a dtagann meath radaighníomhach air , tugtar máthairiseatóp air , agus is é an t-iseatóp a thagann ar an bhfód de thoradh an mheatha , is é an t-iníoniseatóp . Is féidir don iníoniseatóp a bheith cobhsaí , ach sa chuid is mó de na hócáidí , is máthairiseatóp é d' iseatóp éigin eile . Tabhair faoi deara , dála an scéil , nach iseatóip iad de chuid na dúile céanna , agus mar sin , bheadh sé ní b' fhearr máthairnúiclíd agus iníon-núiclíd a thabhairt orthu . Bíonn sé éagsúil go leor cá fhad a thógann sé ar adamh amháin meath nua teacht air i ndiaidh an mheatha dheireanaigh , ach is féidir an dóchúlacht a oibriú amach de réir an tairisigh mheatha . Tiocfaidh meath ar gach adamh aonair go spontáineach , ach má bhreathnaímid ar na hadaimh go léir a bhí ann i dtús ama , tiocfaidh meath orthu de réir dáileadh easpónantúil , e−λt , agus is é λ an tairiseach meatha san fhoirmle seo . Tá a thairiseach meatha agus a leathré féin ag gach radanúiclíd . Is ionann an leathré agus an t-am a thógann sé ar adamh as gach beirt meath radaighníomhach teacht air . Bíonn leathré na núiclídí éagsúla an-difriúil - ó chodán beag den tsoicind go dtí na mílte milliúin de bhlianta . Is minic a bhíonn na staideanna idirmheánacha níos radaighníomhaí ná an t-iseatóp is tús don tslabhra - is é sin , bíonn siad ag meath níos luaithe , agus ag astú níos mó radaíochta . Nuair a bhainfear amach an chothromaíocht , beidh céatadán an iníoniseatóip san eiseamal ag brath ar choibhneas a leathré agus leathré an mháthairiseatóip . Sa deireadh , beidh iníoniseatóip an iníoniseatóip agus iseatóip an tslabhra go léir ann , agus gach ceann acu ag cur le radaighníomhaíocht an eiseamail . Mar shampla , ós rud é go bhfuil a leathré chomh fada , ní bhíonn an t-úráiniam féin ag astú mórán radaighníomhaíochta . An phicbhleind , áfach - an mianra as a mbaintear an t-úráiniam - tá an phicbhleind lán iníoniseatóp , agus iad i bhfad níos radaighníomhaí ná an t-úráiniam , nach bhfuil ann ach túsphointe an tslabhra . Cineálacha Is iad na cineálacha is coitianta den mheath radaighníomhach ná an t-alfa-mheath , an béite-mheath , an béite-mheath inbhéartach ( astú an phosatróin agus an leictreonghabháil araon ) , agus an trasdul isiméireach . Is é an t-alfa-mheath an t-aon mheath acu seo a athraíonn maisuimhir an adaimh - baineann sé ceithre mhaisaonad de . Is iad an trí phríomh-mheathshlabhra a aithnítear sa dúlra ná slabhra an úráiniam ( arb é úráiniam aa thúsphointe ) , slabhra an tóiriam ( arb é tóiriam aa thúsphointe ) agus slabhra an achtainiam ( arb é úráiniam aa thúsphointe - tá an slabhra ainmnithe as ceann de na hiníoniseatóip ) . Iseatóip de chuid na luaidhe iad pointí deiridh na slabhraí seo go léir . Tháinig na heolaithe ar iarsmaí beaga de phlútóiniam aagus plútóiniam asa dúlra chomh maith , agus is iseatóip phríomhordúla iad seo ; mar sin , is dócha gur túsphointí iad dá meathshlabhraí féin . Glacann na heolaithe leis go raibh slabhra eile fós ann i dtús ama , mar atá , slabhra an neiptiúiniam , ach ós rud é nach bhfuil neiptiúiniam aach14 milliún bliain ar leathré , tháinig meath ar na hadaimh neiptiúiniam sa dúlra le fada , agus níl fágtha den tslabhra seo ach biosmat an dúlra , an t-iseatópi . Chreidtí ar feadh i bhfad gurbh é biosmat aba deireadh do shlabhra an neiptiúiniam , ach fuarthas amach le déanaí go bhfuil sé radaighníomhach , siúd is go bhfuil leathré iontach fada aige9 xbliain , nó000,000,000,000,000,000 -cuintilliún bliain - i bhfad bhfad níos mó ná aois na hollchruinne féin ) . Mar sin , ó thaobh na foirmiúlachta de , ní hé an biosmat seo an pointe deiridh . Is é tailliam ainíoniseatóp an bhiosmait seo , agus is iseatóp cobhsaí é - mar sin , is é an pointe deiridh é . Ba é an Francach Noël Coron , agus é ag obair san Institut d' Astrophysique Spatiale in Orsay , An Fhrainc , a d' aithin sa bhliaingo raibh an biosmat seo radaighníomhach . Tá meathshlabhraí eile sa dúlra fós , cosúil le slabhra an radacarbóin ( carbón a ach is slabhra an-ghearr é , nó níl ann ach dhá núiclíd : an máthairiseatóp ( an mháthairnúiclíd ) , arb é an radacarbón féin é , agus an t-iníoniseatóp ( an iníon-núiclíd ) , nítrigin a nach bhfuil radaighníomhach ar aon nós . Thairis sin , ní mór a thabhairt faoi deara gur iseatóp cosmaigineach é an radacarbón - is é sin , iseatóp a ghintear faoi thionchar na radaíochta cosmaí . Na núiclídí troma ar túsphointí iad do na meathshlabhraí móra a luadh thuas , bhí siad ar fáil sa damhna príomhaoiseach as ar foirmíodh na pláinéid . Is é sin , is iseatóip phríomhordúla iad , mar a deirtear . Meathshlabhraí na n-achtanóideach a dtagann alfa-mheath orthu Is éard atá sna táblaí thíos ná príomhbhealaí na sraithe . Ligtear ar lár na craobhacha nach gcloíonn ach0001 % de na hadaimh leo . An fuinneamh a thugtar , is ionann é agus iomlán an fhuinnimh chinéitigh ( is é is brí le fuinneamh cinéiteach ná fuinneamh gluaiseachta ) a gheobhaidh na cáithníní go léir ( na leictreoin , na halfa-cháithníní , na gáma-chandaim , na neoidríonónna , leictreoin Auger agus na X-ghathanna , chomh maith leis an núicléas féin , de thoradh an mheatha . Tugann na táblaí thíos ainmneacha stairiúla na núiclídí nádúrtha chomh maith . ( Ó chuaigh an chuid ba mhó de na núiclídí i sraith an neiptiúiniam i léig sa dúlra i bhfad ó shin , níor tugadh ainmneacha den chineál seo orthu.) Fuair na núiclídí na hainmneacha seo nuair a d' aithin na fisiceoirí an chéad uair mar núiclídí iad , ach ní raibh a fhios acu san am sin go fóill cén dúil a bhí i gceist . Mar sin , tá ainmneacha ann a chuirfeadh an ceimiceoir ar strae : ní iseatóip de chuid an tóiriam iad an dá chineál "méiseatóiriam " , mar shampla . Sraith an tóiriam Tugtar sraith an tóiriam ar mheathshlabhra thóiriam a iseatóp de chuid an tóiriam a bhfuil teacht air sa dúlra ( taispeánann an tábla cúpla núiclíd a d' fhéadfadh teacht roimh an tóiriam seo sa slabhra , go teoiriciúil , dá mbeidís ar fáil go nádúrtha ) . Tá an t-achtainiam , an biosmat , an luaidhe , an polóiniam , an radón agus an raidiam ina mbaill den tslabhra seo , agus mar sin , tá iarsmaí éigin díobh le fáil san áit a bhfuil tóiriam . Sraith an neiptiúiniam Sraith an úráiniam ( nó , sraith an raidiam ) Sraith an achtainiam Radaighníomhaíocht