Nua-Chlasaiceachas
Sa cheol, gluaiseacht sa 20ú céad a rinne iarracht idéil is stíl na tréimhse clasaicí san 18ú céad a athbheochan. Ós é Bach a sholáthair an tsamhail is an t-idéal clasaiceach, is féidir a rá gur nuabharócachas a bhí i gceist. Ba é an frithrománsachas an príomhspreagadh. I measc na bpriomhléiritheoirí bhí Stravinsky i 1920-1930, Prokoviev is Hindemith. San ealaín is an ailtireacht, athbheochan a thosaigh timpeall 1750 is a lean go dtí déanach sa 19ú céad. Thosaigh sé sa Róimh mar fhrithghníomh i gcoinne formhaisiúchán barócach is rocócó baoth, agus scaip go tapa ar fud iarthar na hEorpa is tuaisceart Mheiriceá. Thug na tochailtí i bPoimpé, Ercolano is Paestrum spreagadh don ghluaiseacht. Chuir aiste údarásach Winckelmann ar shaontacht uasal is taibhse chiúin na healaíne Gréagaí i 1755, agus a leabhar cáiliúil ar stair na healaíne ársa i 1764, leis an ngluaiseacht. Sa phéintéireacht, is é an sampla is fearr ná obair chumasach dhrámata David, cosúil le Le Serment des Horaces (Mionn Chlann Horáit). Ach bhí taobh fuar tur leis freisin, mar atá i ndealbhóireacht Canova. San ailtireacht, mhol na léiritheoirí bealach oibre réasúnta, bunaithe ar an mbothán bunúsach agus prionsabail shoiléire struchtúrtha. Bhí foirm gheoiméadrach shimplí ag na foirgnimh nua-chlasaiceacha, maisiú teoranta, imlínte gan bhriseadh, cuma lom den chuid is mó, agus uaireanta buntomhais ollmhóra. I measc na bpríomhléiritheoirí bhí Étienne Louis Boullée is Claude Nicolas Ledoux sa bhFrainc, agus John Soane i Sasana.

Tagairtí
Sa cheol , gluaiseacht sa céad a rinne iarracht idéil is stíl na tréimhse clasaicí san céad a athbheochan . Ós é Bach a sholáthair an tsamhail is an t-idéal clasaiceach , is féidir a rá gur nuabharócachas a bhí i gceist . Ba é an frithrománsachas an príomhspreagadh . I measc na bpriomhléiritheoirí bhí Stravinsky i Prokoviev is Hindemith . San ealaín is an ailtireacht , athbheochan a thosaigh timpeallis a lean go dtí déanach sa céad . Thosaigh sé sa Róimh mar fhrithghníomh i gcoinne formhaisiúchán barócach is rocócó baoth , agus scaip go tapa ar fud iarthar na hEorpa is tuaisceart Mheiriceá . Thug na tochailtí i bPoimpé , Ercolano is Paestrum spreagadh don ghluaiseacht . Chuir aiste údarásach Winckelmann ar shaontacht uasal is taibhse chiúin na healaíne Gréagaí i agus a leabhar cáiliúil ar stair na healaíne ársa i leis an ngluaiseacht . Sa phéintéireacht , is é an sampla is fearr ná obair chumasach dhrámata David , cosúil le Le Serment des Horaces ( Mionn Chlann Horáit ) . Ach bhí taobh fuar tur leis freisin , mar atá i ndealbhóireacht Canova . San ailtireacht , mhol na léiritheoirí bealach oibre réasúnta , bunaithe ar an mbothán bunúsach agus prionsabail shoiléire struchtúrtha . Bhí foirm gheoiméadrach shimplí ag na foirgnimh nua-chlasaiceacha , maisiú teoranta , imlínte gan bhriseadh , cuma lom den chuid is mó , agus uaireanta buntomhais ollmhóra . I measc na bpríomhléiritheoirí bhí Étienne Louis Boullée is Claude Nicolas Ledoux sa bhFrainc , agus John Soane i Sasana . Tagairtí