Bean
Is í is bean ann ná duine baineann fásta. "Cailín" nó "girseach" a thugtar ar dhaoine baineanna nár tháinig i mbun a méide fós.

Comharthaí sóirt 

I gcomparáid leis an bhfear, is iad na comharthaí sóirt ar a n-aithnítear an bhean ná:

 Tá cíocha forbartha ar an mbean. Is é atá i gceist leis na cíocha ná faireoga atá in ann bainne a thál i ndiaidh don bhean leanbh a bhreith, agus fíochán sailleach ina dtimpeall. 

 Bíonn corróga na mná níos leithne ná a guailleacha.

 Ní bhíonn an oiread céanna clúimh ar an mbean agus a bhíonn ar an bhfear. Ní bhíonn fionnadh ar bhrollach na mná, ná féasóg ar a haghaidh.

 Bíonn guth na mná níos géire ná guth an fhir.

 Bíonn an bhean níos ísle ná an fear.

Baill ghiniúna na mná 

Tá baill ghiniúna na mná oiriúnach don bhod a ligean isteach, ionas gur féidir don fhear a sheamhan a thál agus leanbh a choimpeart. Is iad baill ghiniúna eachtracha na mná ná an brillín, na labia majora nó liopaí móra na pite, agus na labia minora nó liopaí beaga na pite. Idir na liopaí a osclaítear an bealach isteach san fhaighin. Le linn na comhriachtana, sáitear an bod isteach san fhaighin agus an fear á bhogadh isteach is amach, ar dhóigh is go bhfuil an bod ag cuimilt leis an tseicin mhúcasach. Má shroicheann an fear a shúnás, ligfidh sé amach tonn seamhain (scaoileadh síl) a rachaidh isteach sa bhroinn taobh thiar den fhaighin. 

Ar an dá thaobh den bhroinn, tá na hubhagáin, ina dtáirgtear na hubháin, is é sin, cealla atáirgthe na mná. An feadán a cheanglaíonn an t-ubhagán den útaras, tugtar ubhaducht ("feadán Fallópach") air. Scaoiltear ubhán amháin in aghaidh na míosa saor as ceann de na hubhagáin. Má bhuaileann sé faoi speirmchill ar a bhealach go dtí an t-útaras, iompóidh sé ina shiogót. Nuair a ghreamóidh an siogót san útaras, iompóidh sé ina shuth. Ansin, deirtear go bhfuil an bhean torrach, nó go bhfuil sí ag iompar clainne. Dhá mhí i ndiaidh na coimpeartha, beidh cuma an duine ar an suth, ionas nach suth é a thuilleadh, ach féatas. Beidh an féatas ag fás agus ag forbairt go ceann seacht mí eile, go dtí go saolófar an leanbh.

Mura mbuaile an t-ubhán faoi speirmchill, ní ghreamóidh sé le taobhanna na broinne. Tiocfaidh sé amach as an bhfaighin in éineacht le fuil mhíosúil, nó míostrú, na mná.

Focail Ghaeilge ar mhná éagsúla 

 áilleagán, áilleagán mná: bean amaideach álainn, bean nach bhfuil aon suáilce eile ag baint léi ach a dathúlacht

 cailleach: seanbhean

 cliobóg: bean láidir, bean a bhfuil urra mór coirp inti

 meabhróg: cailín nó bean atá cliste, intleachtúil

 óinseach: amadán mná

 striapach: bean choiteann, bean atá ag dul le meirdreachas mar shlí bheatha. Focal an-láidir é "striapach", agus is fearr gan é a rá os ard. Is ionann "an t-ainm mór a thabhairt ar bhean" agus striapach a thabhairt uirthi.

Tagairtí 

Mná
Inscne
Is í is bean ann ná duine baineann fásta . "Cailín " nó "girseach " a thugtar ar dhaoine baineanna nár tháinig i mbun a méide fós . Comharthaí sóirt I gcomparáid leis an bhfear , is iad na comharthaí sóirt ar a n-aithnítear an bhean ná : Tá cíocha forbartha ar an mbean . Is é atá i gceist leis na cíocha ná faireoga atá in ann bainne a thál i ndiaidh don bhean leanbh a bhreith , agus fíochán sailleach ina dtimpeall . Bíonn corróga na mná níos leithne ná a guailleacha . Ní bhíonn an oiread céanna clúimh ar an mbean agus a bhíonn ar an bhfear . Ní bhíonn fionnadh ar bhrollach na mná , ná féasóg ar a haghaidh . Bíonn guth na mná níos géire ná guth an fhir . Bíonn an bhean níos ísle ná an fear . Baill ghiniúna na mná Tá baill ghiniúna na mná oiriúnach don bhod a ligean isteach , ionas gur féidir don fhear a sheamhan a thál agus leanbh a choimpeart . Is iad baill ghiniúna eachtracha na mná ná an brillín , na labia majora nó liopaí móra na pite , agus na labia minora nó liopaí beaga na pite . Idir na liopaí a osclaítear an bealach isteach san fhaighin . Le linn na comhriachtana , sáitear an bod isteach san fhaighin agus an fear á bhogadh isteach is amach , ar dhóigh is go bhfuil an bod ag cuimilt leis an tseicin mhúcasach . Má shroicheann an fear a shúnás , ligfidh sé amach tonn seamhain ( scaoileadh síl ) a rachaidh isteach sa bhroinn taobh thiar den fhaighin . Ar an dá thaobh den bhroinn , tá na hubhagáin , ina dtáirgtear na hubháin , is é sin , cealla atáirgthe na mná . An feadán a cheanglaíonn an t-ubhagán den útaras , tugtar ubhaducht ( "feadán Fallópach " ) air . Scaoiltear ubhán amháin in aghaidh na míosa saor as ceann de na hubhagáin . Má bhuaileann sé faoi speirmchill ar a bhealach go dtí an t-útaras , iompóidh sé ina shiogót . Nuair a ghreamóidh an siogót san útaras , iompóidh sé ina shuth . Ansin , deirtear go bhfuil an bhean torrach , nó go bhfuil sí ag iompar clainne . Dhá mhí i ndiaidh na coimpeartha , beidh cuma an duine ar an suth , ionas nach suth é a thuilleadh , ach féatas . Beidh an féatas ag fás agus ag forbairt go ceann seacht mí eile , go dtí go saolófar an leanbh . Mura mbuaile an t-ubhán faoi speirmchill , ní ghreamóidh sé le taobhanna na broinne . Tiocfaidh sé amach as an bhfaighin in éineacht le fuil mhíosúil , nó míostrú , na mná . Focail Ghaeilge ar mhná éagsúla áilleagán , áilleagán mná : bean amaideach álainn , bean nach bhfuil aon suáilce eile ag baint léi ach a dathúlacht cailleach : seanbhean cliobóg : bean láidir , bean a bhfuil urra mór coirp inti meabhróg : cailín nó bean atá cliste , intleachtúil óinseach : amadán mná striapach : bean choiteann , bean atá ag dul le meirdreachas mar shlí bheatha . Focal an-láidir é "striapach " , agus is fearr gan é a rá os ard . Is ionann "an t-ainm mór a thabhairt ar bhean " agus striapach a thabhairt uirthi . Tagairtí Mná Inscne