Aoife
Sa Rúraíocht, ba í Aoife (Sean-Ghaeilge Aífe) deirfiúr agus céile comhraic Scáthaí, agus leannán Chú Chulainn. Feictear í sna seanscéalta Tochmharc Eimhire agus Anbhás Aonmhic Aoife. 

Sa scéal Tochmharc Eimhire, bhí sí ina cónaí i dtír darbh ainm Alpi, a thuigtear gur Alba í, agus i mbun chogaidh ar an mbanlaoch, Scáthach.

Sa scéal Anbhás Aonmhic Aoife, ámh, bhí sí ina cónaí i  Letha sa Bhriotáin, agus ba deirfiúr Scáthach í, chomh maith lena céile comhraic – deirfiúracha Árd-Greimne Lethra ab ea iad beirt.

Sna scéalta

Sa scéal Tochmharc Eimhire, tá laoch na nUladh, Cú Chulainn, is training in arms under Scáthach, when a battle breaks out against Aoife. Agus imní uirthi roimh a shábháilteacht, tugann Scáthach deoch shuain do Chú Chulainn, ach dúisíonn sé tar éis uair amháin, in ionad na fiche ceathair gur ghnách. Téann sé i mbun chomraic.

Cuireann Aoife dúshlán ar Scáthach go comhrac aonair, agus troideanna Cú Chulainn ar son Scáthaí mar a laoch. Roimh an gcomhrac, fiafraíonn sé de Scáthach cé hiad na rudaí is ansa le hAoife. Tugann Scáthach chun eolais gurb iad sin a carbad agus a capaill. I mbun comhraic, briseann Aoife claíomh Chú Chulainn ina smidiríní, ach glaonn sé amach go bhfuil a carbad agus capaill tar éis titim thar aill. A haire bainte, cloíonn sé í, agus beireann ar ais í thar a ghualainn. Ar faobhar an chlaímh, impíonn sí go ndéana trócaire uirthi. Socraíonn sé gan í a mharú, faoi dhá choinníoll: go n-éirí sí as an gcogaíocht le Scáthach, agus go mbeire sí mac dó.

Sula theann Cú Chulainn ar ais go hÉirinn, agus Aoife torrach, tugann sé fáinne óir di a thabhairt don leabh. Guíonn sé uirthi, agus an buachaill seacht mbliana d'aois, go dtaga sé á lorg go hÉirinn, ach gan é féin a aithint. 

Leantar an scéal ar aghaidh in Anbhás Aonmhic Aoife. Tagann an buachaill, darb ainm Connla, go hÉirinn de réir threoracha Chú Chulainn, agus cuireann a laochas seanórtha imní ar na hUlaidh. Ach ní aithníonn Cú Chulainn é; téann siad i gcomhrac, agus maraíonn Cú Chulainn a aonmhac, a fháinne ródhéanach aitheanta aige.

Tagairtí

An Rúraíocht
Sa Rúraíocht , ba í Aoife ( Sean-Ghaeilge Aífe ) deirfiúr agus céile comhraic Scáthaí , agus leannán Chú Chulainn . Feictear í sna seanscéalta Tochmharc Eimhire agus Anbhás Aonmhic Aoife . Sa scéal Tochmharc Eimhire , bhí sí ina cónaí i dtír darbh ainm Alpi , a thuigtear gur Alba í , agus i mbun chogaidh ar an mbanlaoch , Scáthach . Sa scéal Anbhás Aonmhic Aoife , ámh , bhí sí ina cónaí i Letha sa Bhriotáin , agus ba deirfiúr Scáthach í , chomh maith lena céile comhraic – deirfiúracha Árd-Greimne Lethra ab ea iad beirt . Sna scéalta Sa scéal Tochmharc Eimhire , tá laoch na nUladh , Cú Chulainn , is training in arms under Scáthach , when a battle breaks out against Aoife . Agus imní uirthi roimh a shábháilteacht , tugann Scáthach deoch shuain do Chú Chulainn , ach dúisíonn sé tar éis uair amháin , in ionad na fiche ceathair gur ghnách . Téann sé i mbun chomraic . Cuireann Aoife dúshlán ar Scáthach go comhrac aonair , agus troideanna Cú Chulainn ar son Scáthaí mar a laoch . Roimh an gcomhrac , fiafraíonn sé de Scáthach cé hiad na rudaí is ansa le hAoife . Tugann Scáthach chun eolais gurb iad sin a carbad agus a capaill . I mbun comhraic , briseann Aoife claíomh Chú Chulainn ina smidiríní , ach glaonn sé amach go bhfuil a carbad agus capaill tar éis titim thar aill . A haire bainte , cloíonn sé í , agus beireann ar ais í thar a ghualainn . Ar faobhar an chlaímh , impíonn sí go ndéana trócaire uirthi . Socraíonn sé gan í a mharú , faoi dhá choinníoll : go n-éirí sí as an gcogaíocht le Scáthach , agus go mbeire sí mac dó . Sula theann Cú Chulainn ar ais go hÉirinn , agus Aoife torrach , tugann sé fáinne óir di a thabhairt don leabh . Guíonn sé uirthi , agus an buachaill seacht mbliana d' aois , go dtaga sé á lorg go hÉirinn , ach gan é féin a aithint . Leantar an scéal ar aghaidh in Anbhás Aonmhic Aoife . Tagann an buachaill , darb ainm Connla , go hÉirinn de réir threoracha Chú Chulainn , agus cuireann a laochas seanórtha imní ar na hUlaidh . Ach ní aithníonn Cú Chulainn é ; téann siad i gcomhrac , agus maraíonn Cú Chulainn a aonmhac , a fháinne ródhéanach aitheanta aige . Tagairtí An Rúraíocht