text: โดย ที่ หัวหน้า คณะ รักษาความ สงบเรียบร้อยแห่ง ชาติ ซึ่ง ได้ กระทำ การ ยึด และ ควบคุม อำนาจ การ ปกครอง แผ่นดิน เป็น ผล สำเร็จ เมื่อ วัน ที่ ยี่ สิบ สาม กุมภาพันธ์ พ.ศ. สองพัน ห้า ร้อย สาม สิบ สี่ ได้ นำ ความ กราบบังคมทูล ว่า การ ที่ คณะ รักษาความ สงบเรียบร้อยแห่ง ชาติ ได้ ประกาศ ยกเลิก รัฐธรรมนูญ แห่ง ราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช สอง พัน ห้า ร้อย ยี่ สิบ เอ็ด และ ที่ แก้ไข เพิ่มเติม เสีย นั้น ก็ โดย ปรารถนา ให้ มี รัฐธรรมนูญ ที่ เหมาะสม เพื่อ ให้ การ ปกครอง ประเทศ เป็น ไป โดย ราบรื่น ประกอบ กับ มี ความ มุ่งหมาย ที่ จะ ขจัด ภยันตราย ที่ มี ต่อ ประเทศชาติ และ สถาบัน พระมหากษัตริย์ ให้ หมดสิ้น และ บัง เกิด ความ สงบเรียบร้อย โดย รวดเร็ว รวม ตลอด ทั้ง กำหนด กลไก การ ปกครอง ที่ จะ เอื้ออำนวย ให้ การ บริหาร ประเทศ เป็น ไป อย่าง มี ประสิทธิภาพ และ เหมาะสม แก่ สภาพ ของ ประเทศ พื้นฐาน ทาง เศรษฐกิจ และ สังคม ของ ชน ใน ชาติ แต่ การ ดำเนิน การ ดัง กล่าว จะ ต้อง ใช้ เวลา ระยะ หนึ่ง ตาม ความ จำเป็น จึง สมควร ให้ มี ธรรมนูญ การ ปกครอง ประเทศ เพื่อ ใช้ ไป พลาง ก่อน ให้ เหมาะสม กับ สถานการณ์ ที่ เป็นอยู่ ใน ขณะ นี้ และ เพื่อ ให้การ เป็น ไป ตาม ที่ หัวหน้า คณะ รักษาความ สงบเรียบร้อยแห่งชาติ ได้ นำ ความ กราบบังคมทูล จึง มี พระบรมราชโองการ โปรดเกล้าโปรดกระหม่อม ให้ ใช้ บท บัญญัติ ต่อ ไป นี้ เป็นธรรมนูญ การ ปกครอง ราชอาณาจักร จนกว่า จะ ได้ ประกาศ ใช้ รัฐธรรมนูญ ซึ่ง จะ ได้ จัด ร่าง ขึ้น ตาม บท บัญญัติ แห่ง ธรรมนูญ การ ปกครอง ราชอาณาจักร นี้
  