text: มาตรา ยี่ สิบ เจ็ด ใน กรณี ที่ นายก รัฐมนตรี เห็น เป็น การ จำเป็น เพื่อ ประโยชน์ ใน การ ป้องกัน ระงับ หรือ ปราบปราม การ กระทำ อัน เป็น การ บ่อน ทำลาย ความ มั่นคง ของ ราชอาณาจักร ราชบัลลังก์ เศรษฐกิจ ของ ประเทศ หรือ ราชการ แผ่นดิน หรือ การ กระทำ อัน เป็น การ ก่อกวน หรือ คุกคาม ความ สงบเรียบร้อย หรือ ศีลธรรม อัน ดี ของ ประชาชน หรือ การ กระทำ อัน เป็น การ ทำลาย ทรัพยากร ของ ประเทศ หรือ เป็น การ บั่นทอน สุขภาพ อนามัย ของ ประชาชน ทั้งนี้ ไม่ว่า จะ เกิด ขึ้น ก่อน หรือ หลัง วัน ใช้ ธรรมนูญ การ ปกครอง นี้ และ ไม่ว่า จะ เกิด ขึ้น ภาย ใน หรือ ภาย นอก ราชอาณาจักร ให้ นายก รัฐมนตรี โดย ความ เห็น ชอบ ของ คณะ รัฐมนตรี และ ของ สภานโยบายแห่ง ชาติ มี อำนาจ สั่งการ หรือ กระทำ การ ใด ๆ ได้ และ ให้ ถือ ว่า คำ สั่ง หรือ การ กระทำ ของ นายก รัฐมนตรี รวม ทั้ง การ ปฏิบัติ ตาม คำ สั่ง ดัง กล่าว เป็น คำ สั่ง หรือ การ กระทำ หรือ การ ปฏิบัติ ที่ ชอบ ด้วย กฎหมาย
  