./data/phi0914/phi00129/phi0914.phi00129.perseus-lat2.xml
Scipio       quamquam magno momento rerum in Africa gerendarum magnaque spe destitutus erat,       legatis propere priusquam res uolgaretur remissis in  Africam litteras dat ad regem quibus       etiam atque etiam monet eum ne iura hospitii secum neu cum populo Romano initae       societatis neu fas fidem dexteras deos testes atque arbitros conuentorum fallat             ceterum quando neque celari aduentus       Numidarum poterat—uagati enim in urbe obuersatique praetorio erant—et, si       sileretur quid petentes uenissent, periculum erat ne uera eo ipso quod       celarentur sua sponte magis emanarent, timorque in exercitum incederet ne simul       cum rege et Carthaginiensibus foret bellandum, auertit a uero falsis       praeoccupando mentes hominum, et uocatis ad contionem militibus non ultra esse       cunctandum ait;  instare ut in Africam quam       primum traiciat socios reges  Masinissam prius ipsum ad C Laelium uenisse querentem quod cunctando tempus tereretur:  nunc Syphacem mittere legatos idem admirantem quae tam       diuturnae morae sit causa postulantemque ut aut traiciatur tandem in Africam       exercitus aut, si mutata consilia sint, certior fiat ut et ipse sibi ac regno       suo possit consulere   itaque satis iam omnibus instructis       apparatisque et re iam non ultra recipiente cunctationem, in animo sibi esse       Lilybaeum classe traducta eodemque omnibus peditum equitumque copiis contractis       quae prima dies cursum nauibus daret dis bene iuuantibus in Africam traicere             litteras ad M Pomponium mittit ut, si ei uideretur, Lilybaeum ueniret ut communiter       consulerent quas potissimum legiones et quantum militum numerum in Africam       traiceret   item circum oram omnem maritimam       misit ut naues onerariae comprensae Lilybaeum omnes contraherentur   quicquid militum nauiumque in Sicilia erat cum       Lilybaeum conuenisset et nec urbs multitudinem hominum neque portus naues       caperet,  tantus omnibus ardor erat in Africam       traiciendi ut non ad bellum duci uiderentur sed ad certa uictoriae praemia        praecipue qui superabant ex Cannensi exercitu milites illo non alio duce       credebant nauata rei publicae opera finire se militiam ignominiosam posse             et Scipio minime id genus militum       aspernabatur, ut qui neque ad Cannas ignauia eorum cladem acceptam sciret neque       ullos aeque ueteres milites in exercitu Romano esse expertosque non uariis       proeliis modo sed urbibus etiam oppugnandis  quinta et sexta Cannenses erant       legiones   eas se traiecturum in Africam cum       dixisset, singulos milites inspexit, relictisque quos non idoneos credebat in       locum eorum subiecit quos secum ex Italia adduxerat,  suppleuitque ita eas legiones ut       singulae sena milia et ducenos pedites, trecenos haberent equites  sociorum item       Latini nominis pedites equitesque de exercitu Cannensi legit