./data/phi0474/phi056/phi0474.phi056.perseus-lat1.xml
sum voce revocatus, numquam perM  Antonium quietus fui ; cuius tanta est non insolentia (nam id quidem vulgare vitium est) sed immanitas, non modo ut vocem sed ne vultum quidem liberum possit ferre cuiusquam   itaque mihi maximae curae est non de mea quidem vita cui satis feci vel aetate vel factis vel, si quidetiam hoc ad rem pertinet, gloria, sed me patria sollicitat in primisque, mi Plance, exspectatio consulatus tui, quae ita longa est, ut optandum sit ut possimus ad id tempus rei p  spiritum ducere   quae potest enim spes esse in ea re p , in qua hominis impotentissimi atque intemperantissimiarmis oppressa sunt omnia, et in qua nec senatus nec populus vim habet ullam nec leges ullae sunt nec iudicia nec omnino simulacrum aliquod ac vestigium civitatis?