./data/phi0474/phi057/phi0474.phi057.perseus-lat1.xml
per fortunas tuas, Cicero, per       liberos te oro et obsecro ne quid gravius de salute et incolumitate tua consulas  nam deos hominesque amicitiamque nostram testificor me tibi praedixisse       neque temere monuisse sed, postquam Caesarem convenerim sententiamque eius       qualis futura esset parta victoria cognorim, te certiorem fecisse  si       existimas eandem rationem fore Caesaris in dimittendis adversariis et       condicionibus ferendis, erras; nihil nisi atrox et saevum cogitat atque etiam loquitur;       iratus senatui exiit, his intercessionibus plane incitatus est; non me hercules erit       deprecationi locus