./data/phi0914/phi00133/phi0914.phi00133.perseus-lat1.xml
Cornelius  , missus ab senatu ad dirimenda inter Antiochum Ptolomaeumque reges certamina, Selymbriae substitit,              et decem legatorum       P Lentulus  a Bargyliis,       P Villius  et       L Terentius  ab Thaso Lysimachiam petierunt  eodem et ab Selymbria       L Cornelius  et ex Thracia paucos post dies Antiochus convenerunt          primus congressus cum legatis et deinceps              invitatio benigna et hospitalis fuit; ut de mandatis statuque praesenti Asiae agi coeptum est, animi exasperati sunt               Romani omnia acta eius, ex quo tempore ab Syria classem solvisset, displicere senatui non dissimulabant restituique et Ptolomaeo omnes civitates, quae dicionis eius fuissent, aequum censebant;              nam quod ad eas civitates attineret, quas a Philippo possessas Antiochus per occasionem, averso Philippo in Romanum bellum, intercepisset, id vero ferendum non esse,              Romanos per tot annos terra marique tanta pericula ac labores exhausisse, Antiochum belli praemia habere          sed ut in Asiam adventus eius dissimulari ab Romanis tamquam nihil ad eos pertinens potuerit, quid? quod iam etiam in Europam omnibus navalibus terrestribusque copiis transierit, quantum a bello aperte Romanis indicto abesse? illum quidem, etiam si in Italiam traiciat, negaturum; Romanos autem              non expectaturos, ut id posset facere          adversus ea Antiochus mirari se dixit Romanos tam diligenter inquirere, quid regi Antiocho faciundum aut quousque terra marique progrediundum fuerit,              ipsos non cogitare Asiam nihil ad se pertinere, nec magis illis inquirendum esse, quid Antiochus in Asia, quam Antiocho, quid in Italia populus Romanus faciat               quod ad Ptolomaeum attineat, cui ademptas civitates querantur, sibi cum Ptolomaeo et amicitiam esse, et id agere, ut brevi etiam adfinitas iungatur               ne ex Philippi quidem adversa fortuna spolia ulla se petisse aut adversus Romanos in Europam traiecisse; sed qua Lysimachi quondam regnum fuerit, quo victo omnia, quae illius fuissent, iure belli Seleuci facta sint, existimare suae dicionis esse               occupatis maioribus suis rerum aliarum cura primo quaedam ex iis Ptolomaeum, inde et Philippum usurpanda aliena possessionis causa tenuisse          Chersonesus quidem et proxima Thraciae, quae              circa Lysimachiam sint, quem dubitare, quin Lysimachi fuerint? ad ea recipienda in antiquum ius venisse et Lysimachiam deletam Thracum impetu de integro condere, ut Seleucus filius eam sedem regni habeat          his disceptationibus per dies aliquot habitis rumor sine ullo satis certo auctore allatus de morte Ptolomaei regis, ut nullus exitus inponeretur sermonibus, effecit               nam et dissimulabat pars utraque se audisse, et       L Cornelius  , cui legatio ad duos reges, Antiochum Ptolomaeumque, mandata erat, spatium modici temporis ad conveniendum Ptolomaeum petebat,              ut, priusquam moveretur aliquid in nova possessione regni, praeveniret in Aegyptum, et Antiochus suam fore Aegyptum, si tum occupasset, censebat               itaque dimissis Romanis relictoque Seleuco filio cum terrestribus copiis ad restituendam,              ut instituerat, Lysimachiam ipse omni classe navigat Ephesum, legatis ad Quinctium missis, qui ad fidem faciendam nihil novaturum regem de societate agerent  oram Asiae legens pervenit in Lyciam Patarisque cognito vivere Ptolomaeum navigandi quidem in Aegyptum omissum consilium est;              Cyprum nihilo minus petens, cum Chelidoniarum promunturium superasset, paulisper seditione remigum est retentus in Pamphylia circa Eurymedontem amnem          inde profectum              eum ad capita quae vocant Sari fluminis foeda tempestas adorta prope cum omni classe demersit  multae fractae, multae naves eiectae, multae ita haustae mari, ut nemo in terram enaverit               magna vis hominum ibi interiit, non remigum modo militumque ignotae turbae sed etiam insignium regis amicorum               collectis reliquiis naufragii, cum res non in eo essent, ut Cyprum temptaret, minus opulento agmine, quam profectus erat, Seleuciam rediit  ibi subduci navibus iussis — iam enim et hiems instabat — ipse in hiberna Antiochiam concessit  in hoc statu regum erant res