./data/phi0914/phi00121/phi0914.phi00121.perseus-lat2.xml
postero die duodecim milia peditum, quinque equitum aduersus hostem ducit;              nec Sempronius consul—iam enim redierat ab Roma—detractauit certamen  atque eo die tria milia passuum inter bina castra fuere;         postero die ingentibus animis uario euentu pugnatum est  primo concursu adeo res Romana superior fuit ut non acie uincerent solum sed pulsos hostes in castra persequerentur, mox castra quoque oppugnarent               Hannibal paucis propugnatoribus in uallo portisque positis, ceteros confertos in media castra recepit intentosque signum ad erumpendum exspectare iubet               iam nona ferme diei hora erat, cum Romanus nequiquam fatigato milite, postquam nulla spes erat potiundi castris, signum receptui dedit               quod ubi Hannibal accepit laxatamque pugnam et recessum a castris uidit, extemplo equitibus dextra laeuaque emissis in hostem ipse cum peditum robore mediis castris erupit               pugna raro magis ulla saeua aut utriusque partis pernicie clarior fuisset, si extendi eam dies in longum spatium siuisset;              nox accensum ingentibus animis proelium diremit  itaque acrior concursus fuit quam caedes et, sicut aequata ferme pugna erat, ita clade pari discessum est  ab neutra parte sescentis plus peditibus et dimidium eius equitum cecidit;              sed maior Romanis quam pro numero iactura fuit, quia equestris ordinis aliquot et tribuni militum quinque et praefecti sociorum tres sunt interfecti          secundum eam pugnam Hannibal in Ligures, Sempronius Lucam concessit  uenienti in Ligures Hannibali per insidias intercepti duo quaestores Romani,       C Fuluius  et       L Lucretius  , cum duobus tribunis militum et quinque equestris ordinis, senatorum ferme liberis, quo magis ratam fore cum iis pacem societatemque crederet, traduntur