./data/stoa0275/stoa006/stoa0275.stoa006.opp-lat1.xml
Numquid vel hic edidit cuius? Prohibet eos, victui aut vestitui quid in viam ferre  Quis hoc mandasset, nisi qui et corvos alit, et flores agrivestit, qui bovi quoque terenti libertatem oris ad veniam pabuli exopere summovendi ante praecepit, quia dignus operarius mercedesua? Haec Marcion deleat, dum sensui salva sint  At cum iubetpulverem excutere de pedibus in eos a quibus excepti non fuissent,et hoc in testimonium mandat fleri  Nemo testatur quod non iudiciodestinatur; inhumanitatem qui in testationem redigi iubet, iudicemcomminatur  Nullum deum novum a Christo probatum illa etiamopinio omnium declaravit, quia Christum Iesum alii Ioannem, alii Heliam, alii unum aliquem ex veteribus prophetis Herodi adseverabant Ex quibus quicunque fuisset, non utique ob hoc est suscitatusut alium deum post resurrectionem praedicaret  Pascit populum in solitudine, de pristino scilicet more  Aut si non eademet maiestas, ergo iam minor est creatore, qui non uno die, sedannis quadraginta, nec de inferioribus materiis panis et piscis, sedde manna caelesti, nec quinque circiter, sed sexcenta milia hominumprotelavit  Adeo autem ea fuit maiestas, ut et pabuli exiguitatemnon tantum sufficere, verum etiam exuberare de pristinovoluerit exemplo  Sic enim et in tempore famis sub Helia viduae Sareptensi modica et suprema alimenta ex prophetae benedictioneper totum famis tempus redundaverant Habes tertiam Basi-liarum  Si et quartam resolvas, invenies totum hunc ordinem Christi circa illum dei hominem qui oblatos sibi decem hordesceospanes cum populo distribui iussisset, et minister eius proindecomparata multitudine et pabuli mediocritate respendisset, Quidego hoc dem in conspectu centum hominum? Da, inquit,et manducabunt, quoniam haec dicit dominus, Manducabunt etrelinquent reliquias secundum dictum domini  O Christum et innovis veterem! Haec itaque qui viderat Petrus et cum pristiniscompararat, et non tantum retro facta, sed et in futurum iam tuncprophetantia recognoverat, interroganti domino quisnam illis videretur, cum pro omnibus responderet, Tu es Christus, non potestnon eum sensisse Christum, nisi quem noverat in scripturis,quem iam recensebat in factis  Hoc et ipse confirmat usque adhucpatiens, immo et silentium indioens  Si enim Petrus quidem non poterat alium eum confiteri quam creatoris, ille autem praecepit necui hoc dicerent, utique id noluit provulgari quod Petrus senserat Immo, inquis, quia non recte senserat, noluit mendacium disseminari  Sed aliam silentii causam edixit, quia oporteret filiumhominis multa pati, et reprobari a presbyteris et scribis et sacerdotibus,et interfici, et post tertium diem resurgere  Quae cumpraedicata sint et ipsa in Christum creatoris, sicut suis locis implebimus,sic quoque ipsum se ostendit esse in quem praedicabantur Certe et si non essent praedicata, eam causam indictisilentii protulit quae non Petri errorem demonstraret, obeundarum pasionum necessitatem  Qui voluerit, inquit, animam suam salvamfacere, perdet illam, et qui perdiderit eam propter me, salvamfaciet eam  Certe filius hominis hanc sententiam emisit  Perspiceigitur et tu cum rege Babylonio fornacem eius ardentem, et inveniesillic tanquam filium hominis (nondum enim vere erat, nondumscilicet natus ex homine) iam tunc istos exitus constituentem  Salvasfacit animas trium fratrum, qui eas pro deo perdere conspiraverant,Chaldaeorum vero perdidit, quas illi per idololatriam salvasfacere maluerant  Quae est ista nova doctrina cuius vetera documentasunt? Quamquam et praedicationes martyriorum tam futurorumquam a deo mercedem relaturorum decucurrerunt  Vide, inquitEsaias, quomodo perit iustus, et nemo excipit corde, et viri iusti auferuntur, et nemo considerat  Quando magis hoc fit quam inpersecutione sanctorum eius? Utique non simplex, nec de naturaelege communis, sed illa insignis et pro fide militaris, in qua quianimam suam propter deum perdit, servat illam, ut et hic tameniudicem cognoscas, qui malum animae lucrum perditione eius etbonum animae detrimentum salute eius remuneratur  Sed et zelotendeum mihi exhibet, malum malo reddentem  Qui confusus, inquit, mei fuerit, et ego confundar eius  Quando nec confusionismateria conveniat nisi meo Christo, cuius ordo magis pudendus,ut etiam haereticorum conviciis pateat, omnem nativitatiset educationis foeditatem et ipsius etiam carnis indignitatemquanta amaritudine possunt perorantibus  Ceterum quomodo illeerit obnoxius confusionis qui eam non capit? non vulva licet virginis,tamen feminae, coagulatus, et si non semine, tamen exlege substantiae corporalis, ex feminae humore, non caro habitusante formam, non pecus dictus post figuram, non decem men-sium cruciatu deliberatus, non subita dolorum concussione cumtanti temporis coeno per corporis cloacam effusus ad terram, necstatim lucem lacrimis auspicatus et primo retinaculi sui vulnere,nec multum ablutus, nec sale ac melle medicatus, nec pannis iamsepulturae involucrum initiatus, nec exinde per immunditias intersinus volutatus, molestus uberibus, diu infans, vix puer, tardehomo, sed de caelo expositus, semel grandis, semel totus, statimChristus, spiritus et virtus et deus tantum  Ceterum ut non verus,qui non videbatur, ita nec de crucis maledicto erubescendus, cuiuscarebat veritate, carens corpore  Non poterat itaque dixisse, Qui mei confusus fuerit  Noster hoc debuit pronuntiasse, minoratus a patre, modico citra angelos, vermis et non homo, ignominia hominis et nullificamen populi, quatenus ita voluit, ut livore eiussanaremur, ut dedecore eius salus nostra constaret  Et merito sepro suo homine deposuit, pro imagine et similitudine sua, nonaliena, ut, quoniam homo non erubuerat lapidem et lignum adorans,eadem constantia non confusus de Christo pro impudentiaidololatriae satis deo faceret per impudentiam fidei  Quid horumChristo tuo competit, Marcion, ad meritum confusionis? Planepudere te debet quod illum ipse finxisti