./data/phi0914/phi00121/phi0914.phi00121.perseus-lat1.xml
inferimus bellum infestisque signis descendimus in Italiam tanto           audacius  fortiusque pugnaturi quam hostis quanto maior spes,                maior est animus inferentis vim quam arcentis  accendit praeterea et stimulat animos dolor iniuria indignitas                ad supplicium depoposcerunt me ducem primum, deinde vos omnes           qui Saguntum oppugnassetis; deditos ultimis cruciatibus adfecturi fuerunt                crudelissima ac superbissima gens sua omnia suique arbitrii           facit  cum quibus bellum, cum  quibus pacem habeamus, se modum imponere aequum           censet  circumscribit includitque nos terminis montium           fluminumque quos non excedamus; neque eos quos statuit terminos observat                 ' Ne transieris Hiberum! ne           quid rei tibi sit cum Saguntinis!' at liberum est Saguntum   'Nusquam te vestigio moveris!'               parum est quod veterrimas provincias meas Siciliam ac Sardiniam           ademisti? adimis etiam Hispanias? et inde si decessero,  in Africam           transcendes? transcendes dico? duos consules huius anni, unum in Africam, alterum in Hispaniam           miserunt  nihil usquam  nobis relictum est, nisi quod armis vindicarimus  illis timidis et ignavis esse licet qui respectum habent, quos           sua terra suus ager per tuta ac pacata itinera fugientes accipient: vobis           necesse est fortibus viris esse et omnibus inter victoriam mortemve  certa           desperatione abruptis aut  vincere aut, si Fortuna dubitabit,           in proelio potius  quam in fuga mortem oppetere  si hoc bene fixum omnibus, si destinatum  animo           est, iterum dicam, vicistis; nullum contemptu mortis telum  ad vincendum homini ab dis immortalibus acrius datum est