./data/phi1351/phi005/phi1351.phi005.perseus-lat1.xml
interea pulcherrimum augurium, octo aquilae petere silvas et intrare visae imperatorem advertere  exclamat irent, sequerentur Romanas avis, propria legionum numina  simul pedestris acies infertur et praemissus eques postremos ac latera impulit  mirumque dictu, duo hostium agmina diversa fuga, qui silvam tenuerant, in aperta, qui campis adstiterant, in silvam ruebant  medii inter hos Cherusci collibus detrudebantur, inter quos insignis Arminius manu voce vulnere sustentabat pugnam  incubueratque sagittariis, illa rupturus, ni Raetorum Vindelicorumque et Gallicae cohortes signa obiecissent  nisu tamen corporis et impetu equi pervasit, oblitus faciem suo cruore ne nosceretur  quidam adgnitum a Chaucis inter auxilia Romana agentibus emissumque tradiderunt  virtus seu fraus eadem Inguiomero effugium dedit: ceteri passim trucidati  et plerosque tranare Visurgim conantis iniecta tela aut vis fluminis, postremo moles ruentium et incidentes ripae operuere  quidam turpi fuga in summa arborum nisi ramisque se occultantes admotis sagittariis per ludibrium figebantur, alios prorutae arbores adflixere