./data/phi0914/phi0012/phi0914.phi0012.perseus-lat2.xml
postulamus ut ii,  qui maxime ignaviam           increpant, adsint nobis habentibus dilectum  acerrimi cuiusque           arbitrio, quando ita placet, rem agemus  redeunt in tribunal; citari nominatim unum ex iis qui in conspectu       erant dedita opera iubent  cum staret tacitus et circa eum aliquot       hominum, ne forte violaretur, constitisset globus, lictorem ad eum consules       mittunt  quo repulso tum vero indignum facinus esse clamitantes qui patrum       consulibus aderant, devolant de tribunali ut lictori auxilio essent  sed ab lictore, nihil aliud quam prendere prohibito, cum conversus in       patres impetus esset, consulum intercursu rixa sedata est, in qua tamen sine       lapide, sine telo plus clamoris atque irarum quam iniuriae fuerat  senatus tumultuose vocatus tumultuosius consulitur, quaestionem       postulantibus iis qui pulsati fuerant, decernente ferocissimo quoque non       sententiis magis quam clamore et strepitu  tandem cum irae resedissent, exprobrantibus consulibus nihilo plus       sanitatis in curia quam in foro esse, ordine consuli coepit  tres fuere sententiae  P  Verginius rem non volgabat; de iis tantum       qui fidem secuti P  Servili consulis Volsco, Aurunco, Sabinoque militassent       bello, agendum censebat   T  Largius non id       tempus esse ut merita tantummodo exsolverentur; totam  plebem       aere alieno demersam esse, nec sisti posse ni  omnibus consulatur;       quin, si alia aliorum sit condicio, accendi magis discordiam quam sedari            Ap   Claudius, et natura immitis et efferatus, hinc plebis odio       illinc patrum laudibus, non miseriis ait sed licentia tantum concitum turbarum,       et lascivire magis plebem quam saevire  id adeo malum ex provocatione natum; quippe minas esse consulum, non       imperium, ubi ad eos qui una peccaverint provocare liceat  agedum ,  inquit,  dictatorem, a quo provocatio           non est, creemus; iam hic quo nunc omnia ardent conticescet furor                pulset tum mihi īictorem qui sciet ius de tergo vitaque sua penes           unum illumilium esse cuius maiestatem violarit