./data/phi0914/phi00138/phi0914.phi00138.perseus-lat1.xml
inde Nicander praetor spem       nactus solvendae incepto forti obsidionis, Nicodamum quendam cum Aetolis       quingentis Ambraciam intromittit   noctem       certam tempusque etiam noctis constituit, quo et illi ab urbe opera hostium,       quae adversus Pyrrheum erant, adgrederentur, et ipse ad castra Romana terrorem       faceret, posse ratus ancipiti tumultu et nocte augente pavorem memorabilem rem       geri   et Nicodamus intempesta nocte, cum alias       custodias fefellisset, per alias impetu constanti perrupisset, superato brachio       in urbem penetrat, animique aliquantum ad omnia audenda et spei obsessis adiecit       et, simul constituta nox venit, ex composito repente opera est adgressus             id inceptum conatu quam effectu gravius       fuit, quia nulla ab exteriore parte vis admota est,  seu metu deterrito  praetore Aetolorum, seu quia potius visum est Amphilochis nuper receptis       ferre opem, quos Perseus, Philippi filius, missus ad Dolopiam Amphilochosque       recipiendos, summa vi oppugnabat   tribus locis, sicut ante dictum est, ad       Pyrrheum opera Romana erant, quae omnia simul, sed nec apparatu nec vi simili,       Aetoli adgressi sunt:  alii cum ardentibus       facibus, alii stuppam picemque et malleolos ferentes, tota collucente flammis       acie, advenere   multos primo impetu custodes       oppresserunt; dein, postquam clamor tumultusque in castra est perlatus datumque       a consule signum, arma capiunt et omnibus portis ad opem ferendam effunduntur             uno in loco ferro ignique gesta res; ab       duobus irrito incepto, cum temptassent magis quam inissent certamen, Aetoli       abscesserunt;  atrox pugna in unum inclinaverat       locum  ibi diversis partibus duo duces Eupolemus et Nicodamus pugnantis       hortabantur et prope certa fovebant spe iam Nicandrum ex composito adfore et       terga hostium invasurum   haec res aliquamdiu       animos pugnantium sustinuit; ceterum, postquam nullum ex composito signum a suis       accipiebant et crescere numerum hostium cernebant, destituti segnius instare;            postremo re omissa iam vix tuto receptu       fugientes in urbem compelluntur, parte operum incensa et pluribus aliquanto,       quam ipsi ceciderant,  interfectis  quodsi ex composito acta res fuisset, haud dubium erat       expugnari una utique parte opera cum magna caede hostium potuisse   Ambracienses quique intus erant Aetoli non ab eius       solum noctis incepto recessere, sed in reliquum quoque tempus velut proditi ab       suis segniores ad pericula erant   iam nemo       eruptionibus, ut ante, in stationes hostium, sed dispositi per muros et turres       ex tuto pugnabant