./data/stoa0058/stoa023/stoa0058.stoa023.perseus-lat1.xml
Aiunt enim: si ex homine sumptum est corpus,     homo uero omnis ex prima praeuaricatione non solum peccato  et     morte tenebatur, uerum etiam affectibus peccatorum erat implicitus, eaque illi     fuit poena peccati,  ut, cum morte teneretur     obstrictus, tamen esset reus etiam uoluntate peccandi, cur in Christo neque     peccatum fuit neque uoluntas ulla peccandi? Et omnino habet animaduertendam     dubitationem talis quaestio  Si enim ex carne humana Christi corpus  adsumptum est, dubitari potest, quaenam caro haec quae     adsumpta sit esse uideatur  Eum quippe saluauit quem etiam adsumpsit; sin uero     talem hominem adsumpsit qualis Adam fuit ante peccatum, integram quidem uidetur     humanam adsumpsisse  naturam, sed tamen quae     medicina penitus non egebat  Quomodo autem fieri potest, ut talem adsumpserit     hominem qualis Adam fuit, cum in Adam potuerit esse peccandi uoluntas atque     affectio, unde factum est ut etiam praetergressis diuinis praeceptis  inoboedientiae delictis teneretur adstrictus? In     Christo uero ne uoluntas quidem ulla creditur fuisse peccandi, cum praesertim si     tale corpus hominis adsumpsit quale Adae ante peccatum fuit, non debuerit esse     mortalis, quoniam Adam, si non  peccasset,     mortem nulla ratione sensisset  Cum igitur Christus non peccauerit, quaerendum est     cur senserit mortem, si Adae corpus ante quam peccaret adsumpsit  Quod si talem     statum suscepit hominis qualis Adae post peccatum fuit, uidetur etiam Christo         non defuisse necessitas, ut et delictis     subiceretur et passionibus confundentur obductisque iudicii regulis bonum a malo     non sincera integritate discerneret, quoniam has omnes poenas Adam delicti     praeuaricatione suscepit   Contra quos     respondendum est tres intellegi hominum posse status: unum quidem Adae ante  delictum in quo, tametsi ab eo mors aberat nec adhuc ullo se     delicto polluerat, poterat tamen in eo uoluntas esse peccandi: alter in quo mutari     potuisset,  si firmiter in dei praeceptis     manere uoluisset, tunc enim id addendum foret ut non modo non peccaret aut peccare     uellet sed ne posset quidem aut peccare aut uelle delinquere  Tertius status est     post delictum in quo mors illum necessario subsecuta est et peccatum  ipsum uoluntasque peccati  Quorum summitatum atque     contrariorum haec loca sunt: is status qui praemium esset, si in praeceptis dei     Adam manere uoluisset et is qui poenae fuit, quoniam manere noluit; in illo enim     nec mors esset nec peccatum  nec uoluntas ulla     peccati, in hoc uero et mors et peccatum et delinquendi omnis affectio omniaque in     perniciem prona nec quicquam in se opis habentia, ut post lapsum posset adsurgere      Ille uero medius status in quo praesentia quidem mortis uel peccati  aberat, potestas uero utriusque constabat, inter     utrumque statum est conlocatus  Ex his igitur tribus statibus Christus corporeae     naturae singulas quodam modo indidit causas; nam quod mortale corpus adsumpsit ut     mortem a genere humano  fugaret, in eo statu     ponendum est quod post Adae praeuaricationem poenaliter indictum est  Quod uero     non fuit in eo uoluntas ulla peccati, ex eo sumptum est statu qui esse potuisset,     nisi uoluntatem insidiantis fraudibus applicasset  Restat igitur tertius         status id est medius, ille scilicet qui eo     tempore fuit, cum nec mors aderat et adesse poterat delinquendi uoluntas  In hoc     igitur Adam talis fuit ut manducaret ac biberet, ut accepta digereret, ut     laberetur  in somnum et alia quae ei non defuerunt humana         quidem sed concessa et quae nullam poenam     mortis inferrent  Quae omnia habuisse Christum dubium non est; nam et manducauit     et bibit et humani corporis officio functus est  Neque enim tanta indigentia in     Adam  fuisse credenda est ut nisi manducasset     uiuere non potuisset, sed, si ex omni quidem ligno escam sumeret, semper uiuere     potuisset hisque non mori; idcirco paradisi fructibus indigentiam explebat  Quam     indigentiam fuisse in Christo nullus ignorat, sed  potestate non necessitate; et ipsa indigentia ante resurrectionem in     eo fuit, post resurrectionem uero talis exstitit ut ita illud corpus inmutaretur     humanum, sicut Adae praeter praeuaricationis uinculum mutari potuisset  Quodque     nos ipse dominus Iesus Christus  uotis docuit     optare, ut fiat uoluntas eius sicut in caelo et in terra et ut adueniat eius     regnum et nos liberet a malo  Haec enim omnia illa beatissima humani generis     fideliter credentium inmutatio deprecatur  Haec sunt quae ad te de fidei meae     credulitate  scripsi  Qua in re si quid     perperam dictum est, non ita sum amator mei, ut ea quae semel effuderim meliori     sententiae anteferre contendam  Si enim nihil est ex nobis boni, nihil est quod in     nostris sententiis amare debeamus  Quod si ex illo cuncta  sunt bona qui solus est bonus, illud potius bonum     esse credendum est quod illa incommutabilis bonitas atque omnium bonorum causa     perscribit