./data/phi0474/phi048/phi0474.phi048.perseus-lat1.xml
Piso, familiaris noster, etalia multa et hoc loco Stoicos irridebat: Quid enim?aiebat  'Bonum negas esse divitias, praepositum essedicis? quid adiuvas? avaritiamne minuis? quo modo?si verbum sequimur, primum longius verbum praepositum quam bonum' —Nihil ad rem!—'Nesit sane; at certe gravius  nam bonum ex quo appellatum sit, nescio, praepositum ex eo credo, quodpraeponatur aliis  id mihi magnum videtur ' itaquedicebat plus tribui divitiis a Zenone, qui eas in praepositis poneret, quam ab Aristotele, qui bonum essedivitias fateretur, sed neque magnum bonum et prae rectis honestisque contemnendum ac despiciendumnec magnopere expetendum, omninoque de istis omnibus verbis a Zenone mutatis ita disputabat, et, quaebona negarentur ab eo esse et quae mala, illa laetioribus nominibus appellari ab eo quam a nobis, haectristioribus  Piso igitur hoc modo, vir optimus tuique, ut scis, amantissimus  nos paucis ad haec additisfinem faciamus aliquando; longum est enim ad omniarespondere, quae a te dicta sunt