./data/stoa0261/stoa0002/stoa0261.stoa0002.perseus-lat2.xml
hic me quondam, ut inter amicos ioca, Phoebum vocabat ipse a nobis vatis Odrysii nomine acceptus  quod eo congruit ante narrari, ne vocabula figurata subditum carmen obscurent  huic quodam tempore Burdigalam invisens metatoriam paginam quasi cum Musa praevia misi  puto hanc liberius offerri, quam si aliquid super decedentis occasu lugubre componens, qui non placebam per eloquentiam, per materiam displicerem Dilectae nimis, et peculiariPhoebus commonitorium Thaliae Paulum depositis, alumna, plectrissparsam stringe comam virente vitta,et rugas tibi syrmatis profundisuccingant hederae expeditiores succos ferre cave nec, ut solebat,laxo pes natet altus in coturno;sed tales crepidas ligare cura,quales Harpalyce vel illa vinxit,quae victos gladio procos cecidit perges sic melius volante saltu,si vestigia fasceata nudiper summum digiti regant citatisfirmi ingressibus atque vinculorumconcurrentibus ansulis reflexaad crus per cameram catena surgat hoc pernix habitu meum mementoOrpheum visere, qui cotidianasaxa et robora corneasque fibrasmollit dulciloqua canorus arte;Arpinas modo quem tonante linguaditat, nunc stilus aut Maronianusaut quo tu Latium beas, Horati,Alcaeo melior lyristes ipso,et nunc inflat epos tragoediarum,nunc comoedia temperat iocosa,nunc flammant satirae et tyrannicarumdeclamatio controversiarum dic: Phoebus venit atque post veredosremis velivolum quatit Garumnam;occurras iubet, ante sed paratoactutum hospitio  Leontioque,prisco Livia quem dat e senatu,dic: iam nunc aderit  satis facetum etsolo nomine Rusticum videto sed si tecta negant ut occupata, perge ad limina mox episcoporum,sancti et Gallicini manu osculatatecti posce brevis vacationem,ne, si destituor domo negata,maerens ad madidas eam tabernaset claudens geminas subinde narespropter fumificas gemam culinas,qua serpylliferis olet catillisbacas per geminas ruber botellusollarum aut nebulae vapore iunctofumant cum crepitantibus patellis,hic cum festa dies ciere ravoscantus coeperit et voluptuosamscurrarum querimoniam crepare,tunc, tunc carmina digniora vobis vinosi hospitis excitus Camenaplus illis ego barbarus susurrem O necessitas abiecta nascendi, vivendi misera, dura moriendi! ecce quo rerum volubilitatis humanae rota dicitur  amavi, fateor, satis hominem, licet quibusdam, tamen veniabilibus, erratis implicaretur atque virtutibus minora misceret  namque crebro levibus ex causis, sed leviter, excitabatur, quod nilominus ego studebam sententiae ceterorum naturam potius persuadere quam vitium; adstruebamque meliora, quatenus in pectore viri iracundia materialiter regnans, quia naevo crudelitatis fuerat infecta, praetextu saltim severitatis emacularetur  praeterea etsi consilio fragilis, fide firmissimus erat; incautissimus, quia credulus; securissimus, quia non nocens  nullus illi ita inimicus, qui posset eius extorquere maledictum; et tamen nullus sic amicus, qui posset effugere convicium  difficilis aditu, cum facilis inspectu, et portandus quidem, sed portabilis de reliquo, si orationes illius metiaris, acer rotundus, compositus excussus; si poemata, tener multimeter, argutus artifex erat  faciebat siquidem versus oppido exactos tam pedum mira quam figurarum varietate; hendecasyllabos lubricos et enodes; hexametros crepantes et cothurnatos; elegos vero nunc echoicos, nunc recurrentes, nunc per anadiplosin fine principiisque conexos hic, ut arreptum suaserat opus, ethicam dictionem pro personae temporis loci qualitate variabat, idque non verbis qualibuscumque, sed grandibus pulchris elucubratis  in materia controversiali fortis et lacertosus; in satirica sollicitus et mordax; in tragica saevus et flebilis; in comica urbanus multiformisque; in fescennina vernans verbis, aestuans votis; in bucolica vigilax parcus carminabundus; in georgica sic rusticans multum, quod nihil rusticus praeterea quod ad epigrammata spectat, non copia sed acumine placens, quae nec brevius disticho neque longius tetrasticho finiebantur, eademque cum non pauca piperata, mellea multa conspiceres, omnia tamen salsa cernebas  in lyricis autem Flaccum secutus nunc ferebatur in iambico citus, nunc in choriambico gravis, nunc in alcaico flexuosus, nunc in sapphico inflatus  quid plura? subtilis aptus instructus quaque mens stilum ferret eloquentissimus, prorsus ut eum iure censeres post Horatianos et Pindaricos cygnos gloriae pennis evolaturum aleae ut sphaerae non iuxta deditus; nam cum tesseris ad laborem occuparetur, pila tantum ad voluptatem  fatigabat libenter, quodque plus dulce, libentius fatigabatur  scribebat assidue, quamquam frequentius scripturiret  legebat etiam incessanter auctores cum reverentia antiquos, sine invidia recentes, et, quod inter homines difficillimum est, nulli difficulter ingenii laude cedebat illud sane non solum culpabile in viro fuit, sed peremptorium, quod mathematicos quondam de vitae fine consuluit, urbium cives Africanarum, quorum, ut est regio, sic animus ardentior; qui constellatione percontantis inspecta pariter annum mensem diemque dixerunt, quos, ut verbo matheseos utar, climactericos esset habiturus, utpote quibus themate oblato quasi sanguinariae geniturae schema patuisset, quia videlicet amici nascentis anno, quemcumque clementem planeticorum siderum globum in diastemata zodiaca prosper ortus erexerat, hunc in occasu cruentis ignibus inrubescentes seu super diametro Mercurius asyndetus seu super tetragono Saturnus retrogradus seu super centro Mars apocatastaticus exacerbassent sed de his, si qua vel quoquo modo sunt, quamquam sint maxume falsa ideoque fallentia, si quid plenius planiusque, rectius coram, licet et ipse arithmeticae studeas et, quae diligentia tua, Vertacum Thrasybulum Saturninum sollicitus evolvas, ut qui semper nil nisi arcanum celsumque meditere  interim ad praesens nil coniecturaliter gestum, nil per ambages, quandoquidem hunc nostrum temerarium futurorum sciscitatorem et diu frustra tergiversantem tempus et qualitas praedictae mortis innexuit nam domi pressus strangulatusque servorum manibus obstructo anhelitu gutture obstricto, ne dicam Lentuli Iugurthae atque Seiani, certe Numantini Scipionis exitu periit  haec in hac caede tristia minus, quod nefas ipsum cum auctore facti parricidalis diluculo inventum  nam quis ab hominum tam procul sensu, quis ita gemino obtutu eluminatus, qui exanimati cadavere inspecto non statim signa vitae colligeret extortae?etenim protinus argumento fuere livida cutis, oculi protuberantes et in obruto vultu non minora irae vestigia quam doloris  inventa est quidem terra tabo madefacta deciduo, quia post facinus ipsi latrones ad pavimentum conversa defuncti ora pronaverant, tamquam sanguinis eum superaestuans fluxus exinanisset  sed protinus capto qui fuerat ipsius factionis fomes incentor antesignanus ceterisque complicibus oppressis seorsumque discussis criminis veritatem de pectoribus invitis tormentorum terror extraxit atque utinam hunc finem, dum inconsulte fidens vana consultat, non meruisset excipere! nam quisque praesumpserit interdicta secreta vetita rimari, vereor huius modi hominem a catholicae fidei regulis exorbitaturum et effici dignum, in statum cuius respondeantur adversa, dum requiruntur inlicita  secuta quidem est ultio extinctum, sed magis prosunt ista victuris  nam quotiens homicida punitur, non est remedium sed solacium vindicari longiuscule me progredi amor impulit, cuius angorem silentio exhalare non valui  tu interim, si quid istic cognitu dignum, citus indica, saltim ob hoc scribens, ut animum meum tristitudine gravem lectio levet  namque confuso pectori maeror, et quidem iure, plurimus erat, cum paginis ista committerem sola  neque enim satis mihi aliud hoc tempore manu sermone consilio scribere loqui volvere libet  vale