./data/phi0972/phi001/phi0972.phi001.perseus-lat1.xml
Sednec foederis verba permittebant meminisse, nec hilaritas, quaeoccupaverat mentes, dabat iracundiae locum  Ceterum Tryphaena in gremio Gitonisposita modo implebat osculis pectus, interdum concinnabat spoliatum crinibus vultum  Ego maestus et impatiens foederis novinon cibum, non potionem capiebam, sed obliquis trucibusque oculis utrumquespectabam  Omnia me oscula vulnerabant, omnes blanditiae, quascunque mulierlibidinosa fingebat  Nec tamen adhuc sciebam, utrum magis puero irascerer, quodamicam mihi auferret, an amicae, quod puerum corrumperet: utraque inimicissimaoculis meis et captivitate praeterita tristiora  Accedebat huc, quod neque Tryphaename alloquebatur tanquam familiarem et aliquando gratum sibi amatorem, nec Giton meaut tralaticia propinatione dignum iudicabat, aut quod minimum est, sermone communivocabat, credo, veritus ne inter initia coeuntis gratiae recentem cicatricemrescinderet  Inundavere pectus lacrimae dolore paratae, gemitusque suspirio tectusanimam paene submovit