./data/phi0914/phi00130/phi0914.phi00130.perseus-lat2.xml
postquam       edita sunt mandata, 'iam non perplexe' inquit 'sed palam reuocant qui uetando       supplementum et pecuniam mitti iam pridem retrahebant   uicit ergo Hannibalem non populus Romanus totiens caesus       fugatusque sed senatus Carthaginiensis obtrectatione atque inuidia;  neque hac deformitate reditus mei tam P Scipio exsultabit atque efferet sese quam Hanno qui domum nostram quando       alia re non potuit ruina Carthaginis oppressit '  iam hoc ipsum praesagiens animo praeparauerat ante naues  itaque inutili       militum turba praesidii specie in oppida Bruttii agri quae pauca metu magis quam       fide continebantur dimissa, quod roboris in exercitu erat in Africam transuexit,            multis Italici generis, quia in Africam       secuturos abnuentes concesserant in Iunonis Laciniae delubrum inuiolatum ad eam       diem, in templo ipso foede interfectis   raro quemquam alium patriam exsilii       causa relinquentem tam maestum abisse ferunt quam Hannibalem hostium terra       excedentem; respexisse saepe Italiae litora, et deos hominesque accusantem in se       quoque ac suum ipsius caput exsecratum quod non cruentum ab Cannensi uictoria       militem Romam duxisset;  Scipionem ire ad       Carthaginem ausum qui consul hostem Poenum in Italia non uidisset:  se, centum milibus armatorum ad Trasumennum ad Cannas       caesis, circa Casilinum Cumasque et Nolam consenuisse  haec accusans querensque       ex diutina possessione Italiae est detractus