./data/phi0978/phi001/phi0978.phi001.perseus-lat2.xml
bis inter duos exortus lunae adfluunt bisque remeantvicenis quaternisque semper horis, et primum attollente secum ea mundo intumescentes, mox a meridiano caeli fastigio vergente in occasum residentes, rursusque ab occasusubter ad caeli ima et meridiano contraria accedenteinundantes, hinc, donec iterum exoriatur, se resorbentesnec umquam eodem tempore quo pridie reflui, velut anhelantes sidere avido trahente secum haustu maria et adsiduealiunde quam pridie exoriente, paribus tamen intervallis reciproci senisque semper horis, non cuiusque diei aut noctisaut loci, sed aequinoctialibus ideoque inaequales vulgariumhorarum spatio, utcumque plures in eos aut diei aut noctis illarum mensurae cadant, et aequinoctio tantum paresubique  ingens argumentum plenumque lucis ac vocisetiam diurnae, hebetes esse qui negent subtermeare sideraac rursus eadem exsurgere, similemque terris, immo veronaturae universae, et inde faciem in isdem ortus occasusque operibus, non aliter sub terra manifesto sideris cursu 5aliove effectu quam cum praeter oculos nostros feratur