./data/stoa0058/stoa001/stoa0058.stoa001.perseus-lat2.xml
Nam quae              sperari leliqua libertas potest? Atque utinam posset ulla! Respondissem                  Canii uerbo, qui cum a Gaio              Caesare Germanici filio conscius contra se factae coniurationis fuisse              diceretur: ' Si ego,' inquit, ' scissem, tu nescisses  Qua in re non ita              sensus nostros maeror hebetauit ut impios scelerata contra uirtutem              querar  molitos, sed quae sperauerint              effecisse uehementer admiror  Nam deteriora uelle nostri fuerit fortasse                  defectus, posse contra innocentiam, quae sceleratus              quisque conceperit inspectante deo, monstri simile est  Vnde haud iniuria              tuorum quidam familiarium  quaesiuit:              'Si quidem deus, inquit, 'est, unde mala? Bona uero unde, si non est?'              Sed fas fuerit nefarios homines qui bonorum omnium totiusque senatus              sanguinem petunt, nos etiam quos propugnare bonis senatuique uiderant,              perditum ire uoluisse   Sed num idem              de patribus quoque merebamur? Meministi, ut opinor, quoniam me dicturum              quid facturumue praesens semper ipsa dirigebas, meministi, inquam,              Veronae cum rex auidus exitii communis maiestatis crimen in Albinum              delatae ad cunctum  senatus ordinem              transferre moi iretur, uniuersi innocentiam senatus quanta mei periculi              securitate defenderim  Scis me haec et uera proferre et in nulla umquam              mei laude iactasse  Minuit enim quodam modo se probantis conscientiae              secretum, quotiens  ostentando quis              factum recipit famae pretium  Sed innocentiam nostram quis exceperit              euentus uides; pro uerae uirtutis praemiis falsi sceleris poenas subimus               Et cuius umquam facinoris manifesta confessio ita iudices habuit in              seueritate concordes ut  non aliquos              uel ipse ingenii error humani uel fortunae condicio cunctis mortalibus              incerta submitteret? Si inflammare sacras aedes uoluisse, si sacerdotes              impio  iugulare gladio, si bonis omnibus necem struxisse              dicerentur, piaesentem tamen sententia, confessum  tamen conuictumue punisset  Nunc quingentis              fere passuum milibus procul muti atque indefensi ob studium propensius in              senatum morti proscriptionique damnamur  O meritos de simili crimine              neminem posse conuinci!  Cuius              dignitatem reatus ipsi etiam qui detulere uiderunt, quam uti alicuius              sceleris admixtione fuscarent, ob ambitum dignitatis sacrilegio me              conscientiam polluisse mentiti sunt  Atqui et tu insita nobis omnem rerum              mortalium cupidinem de nostri  animi              sede pellebas et sub tuis oculis sacrilegio locum esse fas non erat               Instillabas enim auribus cogitationibusque cotidie meis Pythagoricum              illud ἕπου θεῷ  1 Nec conueniebat              uilissimorum me spirituum praesidia captare quem tu in hanc excellentiam              componebas  ut consimilem deo              faceres  Praeterea penetral innocens domus, honestissimorum coetus              amicorum, socer etiam sanctus et aeque ac tu ipsa 2 reuerendus ab omni              nos huius criminis suspitione defendunt  Sed, o nefas, illi uero de te              tanti criminis  fidem capiunt atque              hoc ipso uidebimur affines fuisse maleficio, quod tuis inbuti              disciplinis, tuis instituti moribus sumus  Ita non est satis nihil mihi              tuam profuisse reuerentiam, nisi ultro tu mea potius offensione              lacereris  At uero hic etiam nostris malis  cumulus accedit, quod existimatio plurimorum non  rerum merita sed fortunae spectat euentum eaque tantum              iudicat esse prouisa quae felicitas commendauerit  Quo fit ut existimatio              bona prima omnium deserat infelices  Qui nunc populi rumores,  quam dissonae multiplicesque sententiae,              piget reminisci  Hoc tantum dixerim ultimam esse aduersae fortunae              sarcinam, quod dum miseris aliquod crimen affingitur, quae perferant              meruisse creduntur  Et ego quidem bonis omnibus pulsus, dignitatibus                  exutus, existimatione foedatus ob              beneficium supplicium tuli