./data/phi0914/phi001/phi0914.phi001.perseus-lat2.xml
Fulvius consul in Epiro Ambracienses obsessos in deditionem accepit,							Cephallaniam subegit, Aetolis perdomitis pacem dedit  Cn  Manlius							consul, collega eius, Gallograecos Tolostobogios et Tectosagos et							Trocmos, qui Brenno duce in Asiam transierant, cum soli citra Taurum							montem non parerent, vicit  eorum origo, et quo modo ea loca, quae							tenent, occupaverint, referuntur  exemplum quoque virtutis et pudicitiae							in femina traditur  quae cum regis Gallograecorum uxor fuisset, capta							centurionem, qui ei vim intulerat, occidit  lustrum a censoribus							conditum est: censa sunt civium capita CCLVIII CCCX  cum Ariarathe							Cappadociae rege amicitia iuncta est  Cn  Manlius contradicentibus decem							legatis, ex quorum consilio foedus cum Antiocho conscripserat, de							Gallograecis acta pro se causa in senatu triumphavit  Scipio Africanus							die ei dicta, ut quidam tradunt, a Q  Petillio tribuno plebis, ut							quidam, a Naevio, quod praeda ex Antiocho capta aerarium fraudasset,							posteaquam is dies venit, evocatus in rostra “hac die” inquit,							“Quirites, Carthaginem vici,” et prosequente populo Capitolium escendit 							inde, ne amplius tribuniciis iniuriis vexaretur, in voluntarium exilium								Liternum concessit  incertum, ibi an Romae							defunctus sit; nam monumentum eius utrobique fuit  L  Scipio Asiaticus,							frater Africani, eodem crimine peculatus accusatus damnatusque cum in							vincula et carcerem duceretur, Tib  Sempronius Gracchus tribunus plebis,							qui antea Scipionibus inimicus erat, intercessit et ob id beneficium							Africani filiam duxit  cum quaestores in bona eius publice possidenda							missi essent, non modo in his nllum vestigium pccuniae regiae apparuit,							sed nequaquam  tantum redactum, quantae summae erat							damnatus  conlatam a cognatis et amicis innumerabilem pecuniam accipere							noluit; quae necessaria ei erant ad cultum redempta