./data/stoa0275/stoa026/stoa0275.stoa026.opp-lat1.xml
Videamus nunc de propria etiamChristiani nominis forma quanta huic substantiae frivolae ac sordidaeapud deum praerogativa sit: etsi sufficeret illi quod nullaomnino anima salutem possit adipisci nisi dum est in carne crediderit;adeo caro salutis est cardo  De qua cum anima deoallegitur, ipsa est quae efficit ut anima allegi possit  Scilicetcaro abluitur, ut anima emaculetur; caro ungitur, ut anima consecretur;caro signatur, ut et anima muniatur; caro manus impositioneadumbratur, ut et anima spiritu illuminetur; caro corporeet sanguine Christi vescitur, ut et anima de deo saginetur  Nonpossunt ergo separari in mercede, quas opera coniungit  Nam etsacrificia deo grata, conflictationes dico animae, ieiunia et seras etaridas escas et adpendices huius officii sordes caro de proprio suoincommodo instaurat  Virginitas quoque et viduitas et modestain occulto matrimonii dissimulatio et una notitia eius de boniscarnis deo adolentur  Age iam, quid de ea sentis, cum pro nominisfide in medium extracta et odio publice exposita decertat,cum in carceribus maceratur teterrimo lucis exilio, penuria mundi,squalore, psedore, contumelia victus, ne somno quidem libera,quippe ipsis etiam cubilibus vincta ipsisque stramentis lancinata,cum iam et in luce omni tormentcrum machinatione laniatur, cumdenique suppliciis erogatur, enisa reddere Christo vicem moriendopro ipso, et quidem per eandem crucem saepe, nedum per atrocioraquoque ingenia poenarum  Nae illa beatissima et gloriosissimaquae potest apud Christum dominum parere debito tanto,ut hoc solum debeat ei quod ei debere desierit, hoc magis vinctaquod absoluta