./data/phi0474/phi005/phi0474.phi005.perseus-lat2.xml
dicat licet Hortensius, si volet, magno Verrem decumas  vendidisse     haec condicio fuit isto praetore aratorum, ut secum praeclare agi arbitrarentur si vacuos agros Apronio tradere liceret; multas enim cruces propositas effugere cupiebant  quantum Apronius  edidisset deberi, tantum ex edicto dandum erat  etiamne si plus edidisset quam quantum natum esset? etiam, quando magistratus ex istius edicto exigere debebant  at  arator repetere poterat  verum Artemidoro recuperatore  quid si minus  dedisset arator quam poposcisset Apronius?  iudicium in aratorem in quadruplum  ex quo iudicum numero?  ex cohorte praetoria praeclara hominum honestissimorum  quid amplius?  minus te iugerum professum esse dico: recuperatores reice, quod adversus edictum feceris  ex quo numero? ex eadem cohorte  quid erit extremum?  si damnatus eris, atque adeo cum damnatus eris,—nam dubitatio damnationis illis recuperatoribus quae poterat esse?—virgis te ad necem caedi necesse erit   his legibus, his condicionibus erit quisquam tam stultus qui decumas venisse arbitretur, qui aratori novem partis reliquas factas esse existimet, qui non intellegat istum sibi quaestui praedaeque habuisse bona possessiones fortunasque aratorum?  virgarum metu Agyrinenses quod imperatum esset facturos se esse dixerunt