./data/phi0588/abo018/phi0588.abo018.perseus-lat2.xml
nam invidia ducum, cum quibus erat,   perfidiaque Macedonum veteranorum, cum superior proelio discessisset, Antigono est deditus,   cum exercitus ei ter ante separatis temporibus iurasset se eum defensurum neque umquam   deserturum  sed tanta fuit nonnullorum virtutis obtrectatio, ut fidem amittere mallent quam   eum non perdere    atque hunc Antigonus, cum ei fuisset   infestissimus, conservasset, si per suos esset licitum, quod ab nullo se plus adiuvari posse   intellegebat in eis rebus, quas impendere iam apparebat omnibus  imminebant enim Seleucus,   Lysimachus, Ptolemaeus, opibus iam valentes, cum quibus ei de summis rebus erat dimicandum        sed non passi sunt ii qui circa erant, quod videbant   Eumene recepto omnes prae illo parvi futuros  ipse autem Antigonus adeo  erat incensus, ut   nisi magna spe maximarum rerum leniri non posset