./data/phi2331/phi015/phi2331.phi015.perseus-lat2.xml
verba denique Aurelii Victoris, cui Pinio cognomenerat, haec fuerunt: Macrinum libertinum, hominem prostibulum, servilibus officiis occupatum in domo imperatoria, venali fide, vita sordida sub Commodo, a Severo remotum etiam a miserrimis officiis relegatumque in Africam, ubi, ut infamiam damnationis tegeret, lectioni operam dedisse, egisse causulas, declamasse,iuspostremo dixisse; donatum autem anulis aureis, patrocinante sibi conliberto suo Festo, advocatum fiscifactum sub Vero Antonino  sed et haec dubia ponuntur, et alia dicuntur ab aliis, quae ipsa quoque non tacebimus  nam plerique gladiatoriam pugnameum exhibuisse dixerunt et accepta rudi ad Africamisse; venatorem primo, post etiam tabellionem fuisse, deinceps advocatum fuisse fisci  ex quo officio adamplissima quaeque pervenit, dein cum esset praefectus praetorii collega ablegato, Antoninum Cara-callum imperatorem suum interemit tanta factione,ut ab eo non videretur occisus, nam stratore eius redempto et spe ingenti proposita, id egit ut quasi militaribus insidiis, quod vel ob parricidium vel incestumdispliceret, interemptus diceretur