./data/stoa0162/stoa004/stoa0162.stoa004.perseus-lat2.xml
Balteo posito habituque mutato, quidquid castrensis peculii fuit, in pauperes erogavit  Legerat enim: Qui vult perfectus esse, vendat omnia, quae habet, et det pauperibus et sequatur me, et iterum: Non potestis duobus dominis servire, Deo et mammonae  Excepta vili tunica et operimento pari, quod tecto tantum corpore frigus excluderet, nihil sibi amplius reservavit  Cultus ipse provinciae morem sequens nec munditiisnec sordibus notabilis erat  Cumque arderet cotidie aut ad Aegypti monasteria pergere aut Mesopotamiae invisere choros vel certe insularum Dalmatiae, quae Altino tantum freto distant, solitudines occupare, avunculum pontificem deserere non audebat tota in illo cernens exempla virtutum domique habens, unde disceret  In uno atque eodem et imitabatur monachum et episcopum venerabatur  Non, ut in plerisque accidere solet, adsiduitas familiaritatem, familiaritas contemptum illius fecerat, sed ita eum colebat, quasi parentem, ita admirabatur, quasi cotidie novum cerneret Quid multa? Fit clericus et per solitos gradus presbyter ordinatur  Iesu bone, qui gemitus, qui heiulatus, quae cibi interdictio, quae fuga oculorum omnium! Tum primum et solum avunculo iratus est  Querebatur se ferre non posse, et iuvenalem aetatem incongruam sacerdotio causabatur  Sed quanto plus repugnabat, tanto magis omnium in se studia concitabat et merebatur negando, quod esse nolebat, eoque dignior erat, quod se clamabat indignum  Vidimus Timotheum nostri temporis et canos in Sapientia electumque a Moysi presbyterum, quem ipse sciret esse presbyterum  Igitur clericatum non honorem intellegens sed onus primam curam habuit, ut humilitate superaret invidiam, deinde, ut nullam obsceni in se rumoris fabulam daret,ut, qui mordebantur ad aetatem eius, stuperent ad continentiam  Subvenire pauperibus, visitare languentes, provocare hospitio, lenire blanditiis, gaudere cum gaudentibus, flere cum flentibus; caecorum baculus, esurientium cibus, spes miserorum, solamen lugentium fuit  Ita in singulis virtutibus eminebat, quasi ceteras non haberet  Inter presbyteros et coaequales primus in opere, extremus in ordine  Quidquid boni fecerat, ad avunculum referebat; si quid forte aliter evenerat, quam putarat, illum nescire, se errasse dicebat  In publico episcopum, domi patrem noverat  Gravitatem morum hilaritate frontis temperabat  Gaudium risu, non cachinno, intellegeres  Viduas et virgines Christi honorare ut matres, hortari ut sorores cum omni castitate  Iam vero, postquam domum se contulerat et relicto foris clerico duritiae se tradiderat monachorum, creber in orationibus, vigilans in precando lacrimas Deo, non hominibus, offerebat; ieiunia in aurigae modum pro lassitudine et viribus corporis moderabatur  Mensae avunculi intererat et sic adposita quaeque libabat, ut et superstitionem fugeret et continentiam reservaret  Sermo eius et omne convivium de scripturis aliquid proponere, libenter audire, respondere verecunde, recta suscipere, prava non acriter confutare, dispu-tantem contra se magis docere quam vincere et ingenuo pudore, qui ornabat aetatem, quid cuius esset, simpliciter confiteri; atque in hunc modum eruditionis gloriam declinando eruditissimus habebatur  Illud, aiebat, Tertulliani, istud Cypriani, hoc Lactantii, illud Hilarii est  Sic Minucius Felix, ita Victorinus, in hunc modum est locutus Arnobius  Me quoque, quia pro sodalitate avunculi diligebat, interdum proferebat in medium  Lectione quoque adsidua et meditatione diuturna pectus suum bibliothecam fecerat Christi