./data/stoa0275/stoa024/stoa0275.stoa024.opp-lat1.xml
In re, ut quid sit quaerendum consideres,in tempore, ut quando, in modo, ut quousque  Igitur quaerendumest quod Christus instituit, utique quamdiu non invenis, utiquedonec invenias  Invenisti autem cum credidisti  Nam non credidisses,si non invenisses, sicut nec quaesisses, nisi ut invenires Ad hoc ergo quaerens, ut invenias, et ad hoc inveniens, ut credas Omnem prolationem quaerendi et inveniendi credendo fixisti Hunc tibi modum statuit fructus ipse quaerendi  Hanc tibi fossamdeterminavit ipse qui te non vult aliud credere quam quodinstituit, ideoque nec quaerere  Ceterum si quia et alia tanta abaliis sunt instituta, propterea in tantum quaerere debemus in quantumpossumus invenire, semper quaerimus et nunquam omninocredimus  Ubi enim erit finis quaerendi? ubi statio credendi?ubi expunctio inveniendi? Apud Marcionem? Sed et Valentinusproponit, Quaerite et invenietis  Apud Valentinum? Sed et Apelleshac me pronuntiatione pulsabit, et Hebion et Simon et omnesex ordine non habent aliud quo se mihi insinuantes me sibiaddicant  Ero itaque nusquam, dum ubique convenio, Quaeriteet invenietis, et velut si nusquam; quasi qui nunquam apprehenderimillud quod Christus instituit, quod quaeri oportet,quod credi necesse est