./data/phi0914/phi00125/phi0914.phi00125.perseus-lat1.xml
ad       exta sacrificio perpetrato angues duo ex occulto adlapsi adedere iocur       conspectique repente ex oculis abierunt   et       cum haruspicum monitu sacrificium instauraretur atque intentius exta       seruarentur, iterum ac tertium tradunt libato[que] iocinere intactos angues       abisse   cum haruspices ad imperatorem id       pertinere prodigium praemonuissent et ab occultis cauendum hominibus       consultisque, nulla tamen prouidentia fatum imminens moueri potuit   Flauus Lucanus fuit, caput partis eius Lucanorum, cum       pars ad Hannibalem defecisset, quae cum Romanis stabat; et iam annuo in       magistratu erat, ab iisdem illis creatus praetor   is mutata repente uoluntate locum gratiae apud Poenum       quaerens, neque transire ipse neque trahere ad defectionem Lucanos satis habuit,       nisi imperatoris et eiusdem hospitis proditi capite ac sanguine foedus cum       hostibus sanxisset   ad Magonem, qui in       Bruttiis praeerat, clam in conloquium uenit fideque ab eo accepta, si Romanum       iis imperatorem tradidisset, liberos cum suis legibus uenturos in amicitiam       Lucanos, deducit Poenum in locum  <quo       cum> paucis Gracchum adducturum ait: Mago ibi pedites equitesque armatos—et       capere eas latebras ingentem numerum—occuleret   loco satis inspecto atque undique explorato dies composita gerendae rei est        Flauus ad Romanum imperatorem uenit   rem se       ait magnam incohasse, ad quam perficiendam ipsius Gracchi opera opus esse:       omnium populorum praetoribus, qui ad Poenum in illo communi Italiae motu       descissent, persuasisse ut redirent in amicitiam Romanorum,  quando res quoque Romana, quae prope       exitium clade Cannensi uenisset, in dies melior atque auctior fieret, Hannibalis       uis senesceret ac prope ad nihilum uenisset:        ueteri delicto haud implacabiles fore Romanos; nullam unquam gentem magis       exorabilem promptioremque ueniae dandae fuisse; quotiens rebellioni etiam       maiorum suorum ignotum?  haec ab se suis       dicta; ceterum ab ipso Graccho eadem haec audire malle eos praesentisque       contingere dextram <et> id pignus fidei secum ferre:  locum se concilio iis dixisse a conspectu amotum, haud       procul castris Romanis; ibi paucis uerbis transigi rem posse ut omne nomen       Lucanum in fide ac societate Romana sit         Gracchus fraudem et sermoni et rei abesse ratus ac similitudine ueri captus, cum       lictoribus ac turma equitum e castris profectus duce hospite <in> insidias       praecipitat   hostes subito exorti; et, ne       dubia proditio esset, Flauus iis se adiungit  tela undique in Gracchum atque       equites coniciuntur   Gracchus ex equo       desilit; idem ceteros facere iubet hortaturque ut, quod unum reliquum fortuna       fecerit, id cohonestent uirtute:  reliquum       autem quid esse paucis a multitudine in ualle silua ac montibus saepta       circumuentis praeter mortem?  id referre, utrum praebentes corpora       pecorum modo inulti trucidentur an toti a patiendo exspectandoque euentu in       impetum atque iram uersi, agentes audentesque, perfusi hostium cruore, inter       exspirantium inimicorum cumulata armaque et corpora cadant   Lucanum proditorem ac transfugam omnes peterent; qui eam       uictimam prae se ad inferos misisset, eum decus eximium, egregium solatium suae       morti inuenturum   inter haec dicta       paludamento circa laeuum bracchium intorto—nam ne scuta quidem secum       extulerant—in hostes impetum fecit   maior       quam pro numero hominum editur pugna  iaculis maxime aperta corpora Romanorum;       et, cum undique ex altioribus locis in cauam uallem coniectus esset,       transfiguntur   Gracchum iam nudatum praesidio       uiuum capere Poeni nituntur; ceterum conspicatus Lucanum hospitem inter hostes       adeo infestus confertos inuasit ut parci ei sine multorum pernicie non posset             exanimem eum Mago extemplo ad Hannibalem       misit ponique cum captis simul fascibus ante tribunal imperatoris iussit             haec si uera fama est, Gracchus in       Lucanis ad campos qui Ueteres uocantur periit