./data/stoa0275/stoa023/stoa0275.stoa023.opp-lat1.xml
Sed parvula de suamediocritate contemnas, maximis pro sua exuperantia cedas  Ubiminor iniuria, ibi nulla necessitas impatientiae, At ubi mairo iniuria, ibi nulla necessitas impatientiae  At ubi maior iniuria,ibi necessarior iniuriae medela, patientia  Certemusigitur quae a Malo infliguntur sustinere, ut hostis studium aemulationostrae aequanimitatis eludat  Si vero quaedam ipsi in nosaut imprudentia aut sponte etiam superducimus, aeque patienterobeamus quae nobis imputamus  Quodsi a domino nonnulla credimusincuti, cui magis patientiam quam domino praebeamus?Quin insuper gratulari et gaudere nos docet dignatione divinaecastigationis  Ego, inquit, quos diligo, castigo  O servum illum beatum, cuius emendationi dominus instat, cui dignatur irasci,quem admonendi dissimulatione non decipit! Undique igitur adstrictisumus officio patientiae administrandae, quaqua ex parteaut erroribus nostris aut Mali insidiis admonitionibus dominiintervenimus  Eius officii magna merces, felicitas scilicet  Quosenim felices dominus nisi patientes nuncupavit, dicendo: Beati pauperes spiritu, illorum est enim regnum caelorum? Nullus profectospiritu pauper nisi humilis  Quis enim humilis nisi patiens?quia nemo subicere sese potest sine prima patientia subiectionisipsius  Beati, inquit, flentes atque lugentes  Quis talia sine patientia tolerat? Itaque talibus et advocatio et risus promittitur Beati mites  Hoc quidem vocabulo impatientes non licet omnino censeri  Item cum pacificos eodem titulo felicitatis notat et filiosdei nuncupat, numquid impatientes pacis adfines? Stultus hocsenserit  Cum vero, Gaudete et exultate, dicit, quotiens vos maledicent et persequentur, merces enim vestra plurima in caelo,id utique non exultationis impatientiae pollicetur, quia nemo inadversis exultabit, nisi ante ea contempserit  Nemo contemnet,nisi patientiam gesserit