./data/stoa0275/stoa026/stoa0275.stoa026.opp-lat1.xml
Nacti enimquidam sollemnissimam eloquii prophetici formam, allegorici et figuratiplerumque, non tamen semper, resurrectionem quoque mortuorummanifeste annuntiatam in imaginariam significationem distorquent,asseverantes ipsam etiam mortem spiritaliter intellegendam Non enim hanc esse in vero quae sit in medio, discidium carnisatque animae, sed ignorantiam dei, per quam homo mortuus deonon minus in errore iacuerit quam in sepulchro  Itaque et resurrectionemeam vindicandam qua quis adita veritate redanimatus etrevivificatus deo ignorantiae morte discussa velut de sepulchro veterishominis eruperit, quia et dominus scribas et pharisaeos sepulchrisdealbatis adaequaverit  Exinde ergo resurrectionem fide consecutos cum domino esse cum eum in baptismate induerint Hoc denique ingenio etiam in colloquiis saepe nostros decipereconsueverunt, quasi et ipsi resurrectionem carnis admittant  Vae,inquiunt, qui non in hac carne resurrexerit; ne statim illos percutiant,si resurrectionem statim abnuerint  Tacite autem secundumconscientiam suam hoc sentiunt: Vae, qui non, dum in haccarne est, cognoverit arcana haeretica; hoc est enim apud illosresurrectio  Sed et plerique ab excessu animae resurrectionemvindicantes de sepulchro exire de saeculo evadere interpretantur,quia et saeculum mortuorum sit habitaculum, id est ignorantiumdeum, vel etiam de ipso corpore, quia et corpus vice sepulchriconclusam animam in saecularis vitae morte detineat