./data/phi0474/phi048/phi0474.phi048.perseus-lat1.xml
Nec ille, qui Diogenem Stoicum adolescens, post autem Panaetium audierat, Laelius, eo dictus est sapiens, quod non intellegeret quid suavissimum esset—nec enim sequitur,ut, cui cor sapiat, ei non sapiat palatus—, sed quiaparvi id duceret  O lapathe, ut iactare, nec es satis cognitu' qui sis!In quo cognitu Laelius clamores sofo\s ille solebatEdere compellans gumias ex ordine nostros praeclare Laelius, et recte sofo/s, illudque vere:O Publi, o gurges, Galloni! es homo miser, inquit Cenasti in vita numquam bene, cum omnia in istaConsumis squilla atque acupensere cum decimano is haec loquitur, qui in voluptate nihil ponens negateum bene cenare, qui omnia ponat in voluptate, et tamen non negat libenter cenasse umquam Gallonium—mentiretur enim—, sed bene  ita graviter et severevoluptatem secrevit a bono  ex quo illud efficitur, quibene cenent omnis libenter cenare, qui libenter, noncontinuo bene  semper Laelius bene