./data/stoa0275/stoa021/stoa0275.stoa021.opp-lat1.xml
Interpellat enim illos ad desiderandumex pristinis aliquid ipse finis desiderandi, velut poma, cum iam inacorem vel amaritudinem senescere incipiunt, ex parte aliqua tamenadhuc ipsi gratiae suae adulantur  Omne praeterea cunctationiset tergiversationis erga paenitentiam vitium praesumptio intinctionisimportat  Certi enim indubitatae veniae delictorum mediumtempus interim furantur et commeatum sibi faciunt delinquendiquam eruditionem non delinquendi  Quam porro ineptum, quampaenitentiam non adimplere, ei veniam delictorum sustinere? Hocest pretium non exhibere, ad mercem manum emittere  Hoc enimpretio dominus veniam addicere instituit; hac paenitentiae compensationeredimendam proponit impunitatem  Si ergo qui venditantprius numum quo paciscuntur examinant, ne scalptus neve rasus,ne adulter, etiam dominum credimus paenitentiae probationemprius inire, tantam nobis mercedem perennis scilicet vitae concessurum Sed differamus tantisper paenitentiae veritatem  Tunc,opinor, emendatos liquebit, cum absolvimur  Nullo pacto  Sedcum pendente venia poena prospicitur, cum adhuc liberari nonmeretur, ut possimus mereri, cum deus comminatur, non cumignoscit  Quis enim servus, posteaquam libertate mutatus est,furta sua et fugas sibi imputat? Quis miles, postquam castris suisemissus, pro notis suis satagit? Peccator ante veniam deflerese debet, quia tempus paenitentiae idem quod periculi et timoris Neque ego renuo divinum beneficium, id est abolitionem delictorum,inituris aquam omnimodo salvum esse: sed ut eo pervenirecontingat elaborandum est  Quis enim tibi tam infidae paenitentiaeviro asperginem unam cuiuslibet aquae commodabit? Furto quidemaggredi et praepositum huius rei asseverationibus tuis circumducifacile est: sed deus thesauro suo providet, nec sinit obrepere indignos  Quid denique ait? Nihil occultum, quod nonrevelabitur  Quantascunque tenebras factis tuis superstruxeris, deuslumen est  Quidam autem sic opinantur, quasi deus necesse lrabeatpraestare etiam indignis quod spopondit, et liberalitatem eiusfaciunt servitutem  Quodsi necessitate nobis symbolum mortis indulget,ergo invitus facit  Quis autem permittit permansurumid quod tribuerit invitus? Non enim multi postea excidunt? nona multis donum illud aufertur? Hi sunt scilicet, qui obrepunt,qui paenitentiae fidem aggressi super arenas domum ruituram collocant Nemo ergo sibi aduletur quia inter auditorum tirociniadeputatur, quasi eo etiam nunc sibi delinquere liceal  Dominumsimul cognoveris, timeas, simul inspexeris, reverearis  Ceterumquid te cognovisse interest, cum iisdem incubas quibus retro ignarus?Quid autem te a perfecto servo dei separat? An alius estintinctis Christus, alius audientibus? Num spes alia vel merces,alia formido iudicii, alia necessitas paenitentiae? Lavacrum illudobsignatio est fidei, quae fides a paenitentiae fide incipitur et commendatur Non ideo abluimur, ut delinquere desinamus, sed quiadesiimus, quoniam iam corde loti sumus  Haec enim prima audientisintinctio est, metus integer  Exinde, quoad dominumsenseris, fides sana, conscientia semel paenitentiam amplexata  Ceterumsi ab aquis peccare desistimus, necessitate, non sponte,innocentiam induimus  Quis ergo in bonitate praecellens? cui nonlicet, aut cui displicet malo esse? qui iubetur, an qui delectatura crimine vacare? Ergo nec a furto manus avertamus, nisi claustrorumduritia repugnet, nec oculos a stupri concupiscentiis refrenemus,nisi a custodibus corporum abstracti, si nemo dominodeditus delinquere desinet nisi intinctione alligatus  Quod si quiita senserit, nescio an intinctus magis contristetur, quod peccaredesierit, quam laetetur, quod evaserit  Itaque audientes optareintinctionem, non praesumere oportet  Qui enim optat, honorat:qui praesumit, superbit  In illo verecundia, in isto petulantia apparet Ille satagit, hic neglegit  Ille mereri cupit, at hic ut debitumsibi repromittit  Ille sumit, hic invadit  Quem censeasdigniorem nisi emendatiorem? quem emendatiorem, nisi timidiorem,et idcirco vera paenitentia functum? Timuit enim adhuc delinquere,ne non mereretur accipere  At ille praesumptor, cumsibi repromitteret, securus scilicet, timere non potuit: sic necpaenitentiam implevit, quia instrumento paenitentiae, id est metu,caruit  Praesumptio inverecundiae portio est: inflat petitorem,despicit datorem  Itaque decipit nonnunquam  Ante enim quamdebeatur repromittit, quo semper is qui est praestaturus offenditur