./data/phi0474/phi020/phi0474.phi020.perseus-lat2.xml
at enim non nulli propter timorem, quod se in senatu tuto non esse arbitrabantur, discesserunt  non reprehendo, nec quaero fueritne aliquid pertimescendum: puto suo quemque arbitratu timere oportere  cur ego non timuerim quaeris? quia te illinc abisse constabat  cur, cum viri boni non nulli putarint tuto se in senatu esse non posse, ego non idem senserim? cur, cum ego me existimassem tuto omnino in civitate esse non posse, illi remanserunt? an aliis licet, et recte licet, in meo metu sibi nihil timere: mihi uni necesse erit et meam et aliorum vicem pertimescere?