./data/phi0914/phi00140/phi0914.phi00140.perseus-lat1.xml
Perseus enim cum in       dies magis cerneret favorem et dignitatem Demetrii fratris apud multitudinem       Macedonum crescere et gratiam apud Romanos, sibi spem nullam regni superesse       nisi in scelere ratus, ad id unum omnes cogitationes intendit   ceterum cum se ne ad id quidem, quod muliebri       cogitabat animo, satis per se validum crederet, singulos amicorum patris       temptare sermonibus perplexis institit   et       primo quidam ex his aspernantium tale quicquam praebuerunt speciem, quia plus in       Demetrio spei ponebant;  deinde crescente in       dies Philippi odio in Romanos, cui Perseus indulgeret, Demetrius summa ope       adversaretur, prospicientes animo exitum incauti a fraude fraterna iuvenis,       adiuvandum, quod futurum erat, rati fovendamque spem potentioris, Perseo se       adiungunt   cetera in suum quaeque tempus       agenda differunt; in praesentia placet omni ope in Romanos accendi regem       inpellique ad consilia belli, ad quae iam sua sponte animum inclinasset             simul ut Demetrius in dies suspectior       esset, ex composito sermones ad rem Romanorum trahebant  ibi cum alii mores et       instituta eorum, alii res gestas, alii speciem ipsius urbis nondum exornatae       neque publicis neque privatis locis, alii singulos principum eluderent,            iuvenis incautus et amore nominis Romani       et certamine adversus fratrem omnia tuendo suspectum se patri et opportunum       criminibus faciebat   itaque expertem eum  pater omnium de rebus Romanis consiliorum habebat, totus in Persea       versus cum eo cogitationes eius rei dies ac noctes agitabat   redierant forte, quos miserat in Bastarnas ad       arcessenda auxilia, adduxerantque inde nobiles iuvenes et regii quosdam generis,       quorum unus sororem suam in matrimonium Philippi filio pollicebatur; erexeratque       consociatio gentis eius animum regis   tum       Perseus “quid ista prosunt?” inquit  “nequaquam tantum in externis auxiliis est       praesidii quantum periculi in fraude domestica             proditorem nolo dicere, certe       speculatorem habemus in sinu, cuius, ex quo obses Romae fuit, corpus nobis       reddiderunt Romani, animum ipsi habent         omnium paene Macedonum in eum ora conversa sunt, nec regem se alium rentur       habituros esse, quam quem Romani dedissent   ” his per se aegra mens senis       stimulabatur et animo magis quam vultu ea crimina accipiebat