./data/phi0914/phi00138/phi0914.phi00138.perseus-lat1.xml
Fulvio consule in Aetolia gesta sunt, consul alter Cn Manlius in Gallograecia bellum gessit, quod nunc ordiri pergam   vere primo Ephesum consul venit, acceptisque copiis       ab L Scipione et exercitu lustrato contionem apud milites habuit, qua collaudata       virtute eorum,  quod cum Antiocho uno proelio       debellassent, adhortatus eos ad novum cum Gallis       suscipiendum bellum,  qui et auxiliis iuvissent       Antiochum, et adeo indomita haberent ingenia, ut nequiquam Antiochus emotus       ultra iuga Tauri montis esset, nisi frangerentur opes Gallorum, de se quoque       pauca, nec falsa nec immodica, adiecit   laeti       milites cum frequenti adsensu consulem audiverunt, partem virium Antiochi fuisse       Gallos credentes; rege superato nullum momentum in solis per se Gallorum copiis       fore   Eumenen haud in tempore abesse — Romae       tum erat credere consul, gnarum locorum hominumque, et cuius interesset frangi       Gallorum opes   Attalum igitur fratrem eius accersit a       Pergamo, hortatusque ad capessendum secum bellum pollicentem suam suorumque       operam domum ad  comparandum dimittit   paucos post dies       profecto ab Epheso consuli ad Magnesiam occurrit Attalus cum mille peditibus,       equitibus quingentis, Athenaeo fratre iusso cum ceteris copiis subsequi,       commendata iis custodia Pergami, quos fratri regnoque fidos credebat   consul collaudato iuvene cum omnibus copiis ad       Maeandrum progressus castra posuit, quia vado superari amnis non poterat et       contrahendae naves erant ad exercitum traiciendum   transgressi Maeandrum ad Hieran Comen       pervenerunt  Fanum ibi augustum Apollinis et oraculum; sortes versibus haud       inconditis ditis dare vates dicuntur   hinc       alteris castris ad Harpasum flumen ventum est, quo legati ab Alabandis venerunt,       ut castellum, quod ab ipsis nuper descisset, aut auctoritate aut armis cogeret       iura antiqua pati   eodem et Athenaeus, Eumenis       et Attali frater, cum Cretense Leuso et Corrago Macedone venit; mille pedites       mixtarum gentium et trecentos equites secum adduxerunt   consul tribuno militum misso cum modica manu castellum vi       cepit, captum Alabandensibus reddit  ipse nihil via degressus ad Antiochiam       super Maeandrum amnem posuit castra   huius       amnis fontes Celaenis oriuntur  Celaenae urbs caput quondam Phrygiae fuit;       migratum inde haud procul veteribus Celaenis, novaeque urbi Apameae nomen       inditum ab Apama sorore Seleuci regis   et Marsyas amnis, haud procul a       Maeandri fontibus oriens,  in Maeandrum cadit, famaque ita tenet, Celaenis Marsyan cum Apolline       tibiarum cantu certasse   Maeander ex arce       summa Celaenarum ortus, media urbe decurrens, per Caras primum, deinde Ionas in       sinum maris editur, qui inter Prienen et Miletum est   ad Antiochiam in castra consulis Seleucus, Antiochi filius,       ex foedere icto cum Scipione ad frumentum exercitui dandum venit   parva disceptatio de Attali auxiliaribus orta est,       quod Romano tantum militi pactum Antiochum ut daretur frumentum Seleucus       dicebat   discussa ea quoque est constantia       consulis, qui misso tribuno edixit,  ne Romani milites acciperent, priusquam       Attali auxilia accepissent  inde ad Gordiutichos quod vocant processum est  ex       eo loco ad Tabas tertiis castris perventum  in  finibus Pisidarum posita urbs est, in ea parte, quae vergit ad       Pamphylium mare  integris viribus regionis eius feroces ad bellandum habebat       viros   tum quoque equites in agmen Romanum       eruptione facta haud modice primo impetu turbavere; deinde ut apparuit nec       numero se nec virtute pares esse, in urbem compulsi veniam erroris petebant,       dedere urbem parati   quinque et viginti       talenta argenti et decem milia medimnum tritici imperata: ita in deditionem       accepti