./data/phi1351/phi005/phi1351.phi005.perseus-lat1.xml
cur salutem privati hominis incolumitati suae anteferret causam non habuisse; nec sibi promptum in adulationes ingenium  idque nulli magis gnarum quam Neroni, qui saepius libertatem Senecae quam servitium expertus esset  ubi haec a tribuno relata sunt Poppaea et Tigellino coram, quod erat saevienti principi intimum consiliorum, interrogat an Seneca voluntariam mortem pararet  tum tribunus nulla pavoris signa, nihil triste in verbis eius aut vultu deprensum confirmavit  ergo regredi et indicere mortem iubetur  tradit Fabius Rusticus non eo quo venerat itinere reditum sed flexisse ad Faenium praefectum, et expositis Caesaris iussis an obtemperaret interrogavisse, monitumque ab eo ut exequeretur, fatali omnium ignavia  nam et Silvanus inter coniuratos erat augebatque scelera in quorum ultionem consenserat  voci tamen et aspectui pepercit intromisitque ad Senecam unum ex centurionibus qui necessitatem ultimam denuntiaret