./data/phi0914/phi00144/phi0914.phi00144.perseus-lat1.xml
singulos populum  Romanum adgredi et, quod indignius sit, regum viribus reges oppugnare             Attalo adiutore patrem suum oppressum;       Eumene adiuvante et quadam ex parte etiam Philippo patre suo Antiochum       oppugnatum; in se nunc et Eumenen et Prusiam armatos esse   si Macedoniae regnum sublatum foret, proxumam Asiam       esse, quam iam ex parte sub specie liberandi civitates suam fecerint, deinde       Syriam   iam Prusiam Eumeni honore praeferri,       iam Antiochum victorem praemio belli, Aegypto arceri   haec cogitantem providere iubebat, ut aut ad pacem secum faciendam       conpelleret Romanos, aut perseverantes in bello iniusto communes duceret omnium       regum hostes   ad Antiochum aperta mandata erant;       ad Eumenen per speciem captivorum redimendorum missus legatus  erat; re vera occultiora quaedam agebantur, quae       in praesentia invisum quidem et suspectum Romanis Eumenen falsis gravioribus        ; proditor enim ac prope hostis habitus,  dum inter se duo reges captantes fraude et avaritia certant   Cydas erat Cretensis, ex intimis Eumenis  hic prius       ad Amphipolim cum Chimaro quodam populari suo, militante apud Persea, inde       postea ad Demetriadem semel cum Menecrate quodam, iterum cum Antimacho, regiis       ducibus, sub ipsis moenibus urbis conlocutus fuerat   Herophon quoque, qui tum missus est, duabus ad eundem Eumenen iam       ante legationibus functus erat   quae       conloquia occulta et legationes infames quidem erant, sed quid actum esset       quidve inter reges convenisset, ignorabatur  res autem ita sese habuit