./data/stoa0275/stoa010/stoa0275.stoa010.opp-lat1.xml
Qui autem primordia hominis novimus, audenter determinamusmortem non ex natura secutam hominem, sed ex culpa, ne ipsaquidem naturali; facile autem usurpari naturae nomen in ea quaevidentur a nativitate ex accidentia adhaesisse  Nam si homo inmortem directo institutus fuisset, tunc demum mors naturae adscriberetur Porro non in mortem institutum eum probat ipsa lex condicionali comminatione suspendens, et arbitrio hominis addicensmortis eventum  Denique si non deliquisset, nequaquam obisset Ita non erit natura quod ex oblationis potestate accidit per voluntatem,non ex instituti auctoritate per necessitatem  Proinde etsivarii exitus mortis, ut est multimoda condicio causarum, nubumita dicimus lenem ut non vi agatur  Ipsa illa ratio operatrix mortis,simplex licet, vis est  Quid enim? quae tantam animae etcarnis societatem, tantam a conceptu concretionem sororum substantiarumdivellit ac dirimit  Nam etsi prae gaudio quis spiritumexhalet, ut Chilon Spartanus, dum victorem Olympiae filium amplectitur,etsi prae gloria, ut Clidemus Atheniensis, dum ob historicistili praestantiam auro coronatur, etsi per somnium, ut Plato,etsi per risum, ut P  Crassus, multo violentior mors quae per alienagrassatur, quae animam per commoda expellit, quae tunc moriaffert cum iocundius vivere est in exultatione, in honore, in requie,in voluptate  Vis est illa navigiis, cum longe a Caphareissaxis, nullis depugnata turbinibus, nullis quassata decumanis, adulanteflatu, labente cursu, laetante comitatu, intestino repenteperculsu cum tota securitate desidunt  Non secus naufragiasunt vitae, etiam tranquillae mortis eventus  Nihilo refert integramabire corporis navem, an dissipatam, dum animae navigatioevertatur