./data/phi0914/phi0013/phi0914.phi0013.perseus-lat2.xml
ibi Uerginius maiorem quam reliquerat in urbe motum exciuit  nam praeterquam quod agmine prope quadringentorum hominum ueniens, qui ab urbe indignitate rei accensi comites ei se dederant,              conspectus est, strictum etiam telum respersusque ipse cruore tota in se castra conuertit  et togae multifariam in castris uisae maioris aliquanto quam erat speciem urbanae multitudinis fecerant               quaerentibus quid rei esset, flens diu uocem non misit; tandem, ut iam ex trepidatione concurrentium turba constitit ac silentium fuit, ordine cuncta, ut gesta erant, exposuit               supinas deinde tendens manus, commilitones appellans orabat ne quod scelus       Ap Claudi  esset sibi attribuerent neu se ut parricidam liberum auersarentur               sibi uitam filiae sua cariorem fuisse, si liberae ac pudicae uiuere licitum fuisset: cum uelut seruam ad stuprum rapi uideret, morte amitti melius ratum quam contumelia liberos, misericordia se in speciem crudelitatis lapsum;              nec superstitem filiae futurum fuisse, nisi spem ulciscendae mortis eius in auxilio commilitonum habuisset  illis quoque filias sorores coniugesque esse, nec cum filia sua libidinem       Ap Claudi  exstinctam esse, sed quo impunitior sit eo effrenatiorem fore               aliena calamitate documentum datum illis cauendae similis iniuriae  quod ad se attineat, uxorem sibi fato ereptam, filiam, quia non ultra pudica uictura fuerit, miseram sed honestam mortem occubuisse;              non esse iam Appi libidini locum in domo sua: ab alia uiolentia eius eodem se animo suum corpus uindicaturum quo uindicauerit filiae: ceteri sibi ac liberis suis consulerent          haec Uerginio uociferanti succlamabat multitudo nec illius dolori nec suae libertati se defuturos  et immixti turbae militum togati, eadem illa querendo docendoque quanto uisa quam audita indigniora potuerint uideri, simul profligatam iam rem nuntiando Romae esse,              insecutis qui Appium prope interemptum in exsilium abisse dicerent, perpulerunt ut ad arma conclamaretur uellerentque signa et Romam proficiscerentur               decemuiri simul iis quae uidebant iisque quae acta Romae audierant perturbati, alius in aliam partem castrorum ad sedandos motus discurrunt  et leniter agentibus responsum non redditur: imperium si quis inhiberet, et uiros et armatos se esse respondetur               eunt agmine ad urbem et Auentinum insidunt, ut quisque occurrerat plebem ad repetendam libertatem creandosque tribunos plebis adhortantes  alia uox nulla uiolenta audita est               senatum       Sp Oppius  habet  nihil placet aspere agi;              quippe ab ipsis datum locum seditioni esse  mittuntur tres legati consulares,       Sp TarpeiusC IuliusP Sulpicius  , qui quaererent senatus uerbis cuius iussu castra deseruissent aut quid sibi uellent qui armati Auentinum obsedissent belloque auerso ab hostibus patriam suam cepissent               non defuit quod responderetur: deerat qui daret responsum, nullodum certo duce nec satis audentibus singulis inuidiae se offerre  id modo a multitudine conclamatum est ut       L Ualerium  et       M Horatium  ad se mitterent: his se daturos responsum