./data/phi0914/phi00129/phi0914.phi00129.perseus-lat2.xml
Lentulus et L ManliusAcidinus ,  ne glisceret prima neglegendo bellum,       iunctis et ipsi exercitibus per agrum Ausetanum hostico tamquam pacato clementer       ductis militibus ad sedem hostium peruenere et trium milium spatio procul a       castris eorum posuerunt castra  primo per legatos nequiquam temptatum ut       discederetur ab armis;  dein cum in pabulatores       Romanos impetus repente ab equitibus Hispanis factus esset, summisso ab statione       Romana equitatu equestre proelium fuit haud sane memorando in partem ullam       euentu   sole oriente postero die armati       instructique omnes mille ferme passus procul a castris Romanis aciem ostendere             medii Ausetani erant; cornua dextrum       Ilergetes, laeuum ignobiles tenebant Hispani populi; inter cornua et mediam       aciem interualla patentia satis late fecerant qua equitatum, ubi tempus esset,       emitterent   et Romani more suo exercitum cum       instruxissent, id modo hostium imitati sunt ut inter legiones et ipsi patentes       equiti relinquerent uias   ceterum Lentulus ei       parti usum equitis fore ratus quae prior in dehiscentem interuallis hostium       aciem equites emisisset, Ser   Cornelio tribuno militum imperat       equites per patentes in hostium acie uias permittere equos iubeat   ipse coepta parum prospere pedestri pugna tantum       moratus dum cedenti duodecimae legioni, quae in laeuo cornu aduersus Ilergetes       locata erat, tertiam decimam legionem ex subsidiis in primam aciem firmamentum       ducit,  postquam aequata ibi pugna est, ad           L Manlium inter prima signa hortantem ac subsidia quibus res postulabat locis       inducentem uenit;  indicat tuta ab laeuo cornu       esse; iam missum ab se Cornelium procella equestri hostes circumfusurum             uix haec dicta dederat cum Romani equites       in medios inuecti hostes simul pedestres acies turbarunt, simul equitibus       Hispanorum uiam immittendi equos clauserunt         itaque omissa pugna equestri ad pedes Hispani descenderunt  Romani imperatores       ut turbatos hostium ordines et trepidationem pauoremque et fluctuantia uiderunt       signa, hortantur orant milites ut perculsos inuadant neu restitui aciem       patiantur   non sustinuissent tam infestum       impetum barbari, ni regulus ipse Indibilis cum equitibus ad pedes degressis ante       prima signa peditum se obiecisset   ibi aliquamdiu atrox pugna stetit;       tandem postquam ii qui circa regem seminecem restantem deinde pilo terrae       adfixum pugnabant obruti telis occubuerunt, tum fuga passim coepta   plures caesi, quia equos conscendendi equitibus       spatium non fuerat, et quia perculsis acriter institerunt Romani; nec ante       abscessum est quam castris quoque exuerunt hostem   tredecim milia Hispanorum caesa eo die, mille octingenti       ferme capti: Romanorum sociorumque paulo amplius ducenti, maxime in laeuo cornu,       ceciderunt   pulsi castris Hispani aut qui ex       proelio effugerant, sparsi primo per agros, deinde in suas quisque ciuitates       redierunt