./data/phi0914/phi00126/phi0914.phi00126.perseus-lat2.xml
concursus ad curiam populi factus coegit Loesium senatum vocare;       et primoribus, qui iam diu publicis consiliis aberant, propalam minabantur, nisi       venirent in senatum, circa domos eorum ituros se et in publicum omnis vi       extracturos esse  is timor frequentem senatum magistratui praebuit            ibi cum ceteri de legatis mittendis ad imperatores Romanos agerent,       Vibius Virrius, qui  defectionis auctor ab Romanis fuerat,       interrogatus  sententiam negat eos qui de legatis et de       pace ac deditione loquantur meminisse nec quid facturi fuerint, si Romanos in       potestate habuissent, nec quid ipsis patiendum sit  quid ? vos  inquit  eam deditionem fore censetis           qua quondam, ut adversus Samnites auxilium impetraremus, nos nostraque omnia           Romanis dedidimus? iam e memoria excessit quo tempore et in qua fortuna a populo           Romano defecerimus? iam, quem ad modum in defectione praesidium, quod           poterat emitti, per cruciatum et ad contumeliam necarimus?  quotiens in obsidentis quam inimice eruperimus,           castra oppugnarimus, Hannibalem vocaverimus ad opprimendos eos? hoc, quod           recentissimum est, ad oppugnandam Romam hinc eum miserimus? age contra, quae illi infeste in nos fecerint, repetite, ut ex eo           quid speretis habeatis  cum hostis alienigena in Italia esset, et           Hannibal hostishosts , et cuncta bello arderent, omissis omnibus, omisso ipso           Hannibale, ambo consules et duo consulares exercitus ad Capuam oppugnandam           miserunt  alterum annum circumvallatos inclusosque nos fame macerant, et           ipsi nobiscum ultima pericula et  gravissimos labores perpessi, circa vallum ac fossas saepe trucidati           ac prope ad extremum castris exuti  sed omitto haec: vetus atque usitata res est  in           oppugnanda hostium urbe labores ac pericula pati  illud irae atque odii exsecrabilis  indicium est: Hannibal ingentibus copiis peditum equitumque castra oppugnavit           et ex parte cepit: tanto periculo nihil moti sunt ab obsidione                profectus trans Volturnum perussit Calenum agrum: nihil tanta           sociorum clade avocati sunt  ad ipsam urbem Romam infesta signa ferri iussit: eamearn quoque tempestatem imminentem spreverunt  transgressus           Anienem  tria milia passuum ab urbe castra posuit, postremo ad moenia ipsa et           ad portas accessit; Romam se adempturum eis, nisi omitterent Capuam,           ostendit: non omiserunt  feras bestias caeco impetu ac rabie concitatas, si ad cubilia et           catulos earum ire pergas, ad opem suis ferendam avertas: Romanos Roma           circumsessa,  coniuges, liberi, quorum           ploratus hinc prope exaudiebantur, arae, foci, deum delubra, sepulcra           maiorum temerata ac violata a Capua non averterunt; tanta aviditas supplicii           expetendi, tanta sanguinis nostri hauriendi est sitis  nec iniuria forsitan; nos quoque idem fecissemus, si data fortuna           esset  Itaque quoniam aliter dis immortalibus est visum, cum           mortem ne recusare quidem debeam, cruciatus contumeliasque quas parat           hostis, dum liber, dum mei potens sum, effugere morte praeterquam honesta,           etiam leni possum  non videbo Ap  Claudium et Q  Fulvium victoria insolenti           subnixos, neque vinctus per urbem  Romanam triumphi           spectaculum trahar, ut deinde in  carcerem  conditus exspirem                aut ad  palum           deligatus, lacerato virgis tergo, cervicem securi Romanae subiciam; nec           dirui incendique patriam videbo, nec rapi ad stuprum matres Campanas           virginesque et ingenuos pueros  albam , unde ipsi oriundi erant, a fundamentis proruerunt, ne           stirpis,  ne memoria originum suarum exstaret: nedum eos Capuae parsuros           credam, cui infestiores quam Carthagini sunt  Itaque quibus vestrum ante fato cedere quam haec tot tam acerba           videant in animo est, iis apud me hodie epulae instructae parataeque sunt                satiatis vino ciboque poculum idem quod mihi datum fuerit           circumferetur; ea potio corpus a cruciatu, animum a contumeliis, oculos,           auris a videndis audiendisque omnibus acerbis indignisque quae manent victos           vindicabit  parati erunt qui magno rogo in propatulo aedium           accenso corpora exanima iniciant  haec una via et honesta et           libera ad mortem  et ipsi virtutem mirabuntur hostes, et Hannibal fortis socios           sciet ab se desertos ac proditos esse