./data/stoa0054/stoa006/stoa0054.stoa006.perseus-lat1.xml
At illerespondens: Nescio, inquit, cantare; nam et ideode conuiuio egressus huc secessi, quia cantare nonpoteram  Rursum ille, qui cum eo loquebatur, Attamen,ait, mihi cantare habes  Quid, inquit,debeo cantare? Et ille, Canta, inquit, principiumcreaturarum  Quo accepto responso, statim ipse coepitcantare in laudem Dei conditoris uersus, quos numquamaudierat, quorum iste est sensus: Nunc laudaredebemus auctorem regni caelestis, potentiam Creatoriset consilium illius, facta Patris gloriae  Quomodo ille,cum sit aeternus Deus, omnium miraculorum auctorextitit, qui primo filiis hominum caelum pro culminetecti, dehinc terram custos humani generis omnipotenscreauit  Hic est sensus, non autem ordo ipse uerborum,quae dormiens ille canebat; neque enimpossunt carmina, quamuis optime conposita, ex aliain aliam linguam ad uerbum sine detrimento suidecoris ac dignitatis transferri  Exsurgens autem asomno, cuncta, quae dormiens cantauerat, memoriterretinuit, et eis mox plura in eundem modum uerbaDeo digni carminis adiunxit