./data/phi0914/phi00131/phi0914.phi00131.perseus-lat1.xml
ubi latentem intra vallum hostem vidit, in tumulos quoque ac sub       ipsum vallum exprobrans metum successit  postquam ne tum quidem potestas       pugnandi dabatur, quia ex tam propinquis stativis parum tuta frumentatio erat,       dispersos milites per agros equitibus extemplo invasuris,  octo fere inde milia, intervallo tutiorem       frumentationem habiturus, castra ad Ottolobum—id est loco nomen —  movit  cum in propinquo agro frumentarentur Romani,       primo rex intra vallum suos tenuit, ut cresceret simul [et] neglegentia cum       audacia hosti   ubi effusos vidit, cum omni       equitatu et Cretensium auxiliaribus, quantum equitem velocissimi pedites cursu       aequare poterant, citato profectus agmine inter castra Romana et frumentatores       constituit signa   inde copiis divisis partem       ad consectandos vagos frumentatores emisit dato signo, ne quem vivum       relinquerent, cum parte ipse substitit itineraque, quibus ad castra recursuri       videbantur hostes, obsedit   iam passim caedes       ac fuga erat, necdum quisquam in castra Romana nuntius cladis pervenerat,            quia refugientes in regiam stationem       incidebant, et  plures ab obsidentibus vias quam ab emissis ad caedem interficiebantur        tandem inter medias hostium stationes elapsi quidam trepidi tumultum magis quam       certum nuntium intulerunt castris   consul equitibus iussis, qua quisque posset,       opem ferre laborantibus ipse legiones e castris educit et agmine quadrato ad       hostem ducit   dispersi equites per agros       quidam aberrarunt decepti clamoribus aliis ex alio existentibus loco, pars       obvios habuerunt hostis   pluribus locis simul       pugna coepit  regia statio atrocissimum proelium edebat; nam et ipsa multitudine       equitum peditumque prope iusta acies erat, et Romanorum, quia medium obsederat       iter, plurimi in eam inferebantur   eo quoque       superiores Macedones erant, quod et rex ipse hortator aderat, et Cretensium       auxiliares multos ex improviso vulnerabant, conferti praeparatique in dispersos       et effusos pugnantes   quod si modum in       insequendo habuissent, non in praesentis modo certaminis gloriam, sed in summam       etiam belli profectum foret;  nunc aviditate       caedis intemperantius secuti in praegressas cum tribunis militum cohortes       Romanas incidere,  et fugiens eques, ut prima signa       suorum vidit, convertit in effusum hostem equos, versaque momento temporis       fortuna pugnae est terga dantibus, qui modo secuti erant   multi comminus congressi, multi fugientes interfecti;  nec ferro tantum periere, sed in paludes quidam       coniecti profundo limo cum ipsis equis hausti sunt   rex quoque in periculo fuit; nam ruente saucio equo praeceps ad       terram datus, haud multum afuit, quin iacens opprimeretur   saluti fuit eques, qui raptim ipse desiluit       pavidumque regem in equum subiecit; ipse, cum pedes aequare cursu fugientes non       posset equites, ab hostibus ad casum regis concitatis confossus perit             rex circumvectus paludes per vias       inviaque trepida fuga in castra tandem, iam desperantibus plerisque incolumem       evasurum, pervenit   ducenti Macedonum equites       eo proelio periere, centum ferme capti; octoginta admodum ornati equi spoliis       simul armorum relatis abducti