./data/phi1351/phi005/phi1351.phi005.perseus-lat1.xml
id Druso datum per Lygdum spadonem, ut octo post annos cognitum est  ceterum Tiberius per omnis valetudinis eius dies, nullo metu an ut firmitudinem animi ostentaret, etiam defuncto necdum sepulto, curiam ingressus est  consulesque sede vulgari per speciem maestitiae sedentis honoris locique admonuit, et effusum in lacrimas senatum victo gemitu simul oratione continua erexit: non quidem sibi ignarum posse argui quod tam recenti dolore subierit oculos senatus: vix propinquorum adloquia tolerari, vix diem aspici a plerisque lugentium  neque illos imbecillitatis damnandos: se tamen fortiora solacia e complexu rei publicae petivisse   miseratusque Augustae extremam senectam, rudem adhuc nepotum et vergentem aetatem suam, ut Germanici liberi, unica praesentium malorum levamenta, inducerentur petivit  egressi consules firmatos adloquio adulescentulos deductosque ante Caesarem statuunt  quibus adprensis 'patres conscripti, hos' inquit 'orbatos parente tradidi patruo ipsorum precatusque sum, quamquam esset illi propria suboles, ne secus quam suum sanguinem foveret attolleret, sibique et posteris conformaret  erepto Druso preces ad vos converto disque et patria coram obtestor: Augusti pronepotes, clarissimis maioribus genitos, suscipite regite, vestram meamque vicem explete  hi vobis, Nero et Druse, parentum loco  ita nati estis ut bona malaque vestra ad rem publicam pertineant '