./data/stoa0058/stoa023/stoa0058.stoa023.perseus-lat1.xml
Si uero adsumptum est ex Maria neque permansit perfecta     humana diuinaque natura, id tribus effici potuit  modis: aut enim diuinitas in humanitatem translata est aut humanitas in     diuinitatem aut utraeque in se ita temperatae sunt atque commixtae, ut neutra     substantia propriam formam teneret  Sed si diuinitas in humanitatem translata est,     factum est, quod credi  nefas est, ut     humanitate inmutabili substantia per-manente diuinitas uerteretur et quod     passibile atque mutabile naturaliter exsisteret, id inmutabile permaneret, quod     uero inmutabile atque inpassibile  naturaliter creditur, id in rem     mutabilem uerteretur   Hoc igitur fieri nulla     ratione contingit  Sed humana forsitan natura in deitatem uideatur esse conuersa      Hoc uero qui fieri potest, si diuinitas in generatione Christi et humanam animam     suscepit et corpus? Non enim omnis res in rem omnem uerti ac transmutari         potest  Nam cum substantiarum aliae sint     corporeae, aliae incorporeae, neque corporea in incorpoream neque incorporea in     eam quae corpus est mutari potest, nec uero incorporea in se inuicem formas     proprias mutant; sola enim mutari transformarique  in se possunt quae habent unius materiae commune subiectum, nec haec     omnia, sed ea quae in se et facere et pati possunt  Id uero probatur hoc modo:     neque enim potest aes in lapidem permutari nec uero idem aes in herbam nec     quodlibet aliud corpus in quodlibet  aliud     transfigurari potest, nisi et eadem sit materia rerum in se transeuntium et a se     et facere et pati possint, ut, cum uinum atque aqua miscentur, utraque sunt talia     quae actum sibi passionemque communicent  Potest enim aquae qualitas a uini     qualitate aliquid  pati; potest item uini ab     aquae qualitate aliquid pati   Atque idcirco si multum quidem fuerit aquae, uini     uero paululum, non dicuntur inmixta, sed alterum alterius qualitate corrumpitur      Si quis enim uinum fundat in mare, non mixtum est mari uinum sed in mare         corruptum, idcirco quoniam qualitas aquae     multitudine sui corporis nihil passa est a qualitate uini, sed potius in se ipsam     uini qualitatem propria multitudine commutauit  Si uero sint mediocres sibique     aequales uel paulo inaequales naturae quae a se  facere et pati possunt, illae miscentur et     mediocribus inter se qualitatibus temperantur  Atque haec quidem in corporibus     neque his omnibus, sed tantum quae a se, ut dictum est, et facere et pati possunt     communi atque eadem materia subiecta  Omne enim  corpus quod in generatione et corruptione subsistit communem uidetur habere     materiam, sed non omne ab omni uel in omni uel facere aliquid uel pati potest      Corpora uero in incorporea nulla ratione poterunt permutari, quoniam nulla communi     materia subiecta  participant quae susceptis     qualitatibus in alterutram permutetur  Omnis enim natura incorporeae substantiae     nullo materiae nititur fundamento; nullum uero corpus est cui non sit materia     subiecta  Quod cum ita sit cumque ne ea quidem quae communem  materiam naturaliter habent in se transeant, nisi     illis adsit potestas in se et a se faciendi ac patiendi, multo magis in se non     permutabuntur quibus non modo communis materia non est, sed cum alia res materiae     fundamento nititur ut corpus, alia omnino materiae  subiecto non egeat ut incorporeum  Non igitur fieri potest, ut corpus     in incorporalem speciem permutetur, nec uero fieri potest, ut incorporalia in sese     commixtione aliqua permutentur  Quorum enim communis nulla materia est, nec in         se uerti ac permutari queunt  Nulla autem     est incorporalibus materia rebus; non poterunt igitur in se inuicem permutari  Sed     anima et deus incorporeae substantiae recte creduntur; non est igitur humana anima     in diuinitatem a qua adsumpta est permutata   Quod si neque corpus neque anima in dignitatem     potuit uerti, nullo modo fieri potuit, ut humanitas conuerteretur in deum  Multo     minus uero credi potest, ut utraque in sese confunderentur, quoniam neque     incorporalitas transire ad corpus potest neque      rursus e conuerso corpus ad incorporalitatem, quando quidem nulla his materia     subiecta communis est quae alterutris substantiarum qualitatibus permutetur  At hi     ita aiunt ex duabus quidem naturis Christum consistere, in duabus uero minime, hoc     scilicet intendentes,  quoniam quod ex duabus     consistit ita unum fieri potest, ut illa ex quibus dicitur constare non maneant;     ueluti cum mel aquae confunditur neutrum manet, sed alterum alterius copulatione     corruptum quiddam tertium fecit, ita illud quidem quod  ex melle atque aqua tertium fit constare ex utrisque dicitur, in     utrisque uero negatur  Non enim poterit in utrisque constare, quando utrorumque     natura non permanet  Ex utrisque enim constare potest, licet ea ex quibus     coniungitur alterutra qualitate corrupta  sint;     in utrisque uero huiusmodi constare non poterit, quoniam ea quae in se transfusa     sunt non manent ac non sunt utraque in quibus constare uideatur, cum ex utrisque     constet in se inuicem qualitatum mutatione transfusis   Catholici uero utrumque rationabiliter confitentur, nam et ex     utrisque naturis Christum et in utrisque consistere  Sed id qua ratione dicatur,     paulo posterius explicabo  Nunc illud est manifestum conuictam esse Eutychis     sententiam eo nomine, quod cum tribus  modis fieri possit, ut ex duabus naturis una     subsistat, ut aut diuinitas in humanitatem translata sit aut humanitas in     diuinitatem aut utraque permixta sint, nullum horum modum fieri potuisse superius     dicta argumentation declaratur