./data/phi0474/phi015/phi0474.phi015.perseus-lat2.xml
Sulla, iudices, odio dignum, misericordia digna				multa  neque enim nunc propulsandae calamitatis suae causa supplex ad				vos, iudices, confugit, sed ne qua generi ac nomini suo nota nefariae turpitudinis				inuratur  nam ipse quidem, si erit vestro iudicio liberatus, quae habet				ornamenta, quae solacia reliquae vitae quibus laetari ac perfrui possit? domus erit,				credo, exornata, aperientur maiorum imagines, ipse ornatum ac vestitum					pristinum recuperabit  omnia, iudices, haec amissa sunt,				omnia generis, nominis, honoris insignia atque ornamenta unius iudici calamitate					occiderunt  sed ne				exstinctor patriae, ne proditor, ne hostis appelletur, ne hanc labem tanti					sceleris in familia relinquat, id laborat, id metuit, ne denique				hic miser coniurati et conscelerati et proditoris filius nominetur; huic puero qui				est ei vita sua multo carior metuit, cui honoris integros				fructus non sit traditurus, ne aeternam memoriam dedecoris relinquat