./data/stoa0275/stoa026/stoa0275.stoa026.opp-lat1.xml
Nactae deniquehaereses duos homines ab apostolo editos, interiorem, id est animam,et exteriorem, id est carnem, salutem quidem animae, idest interiori homini, exitium vero carni, id est exteriori adiudicaverunt,quia scriptum sit Corinthiis: Nam etsi homo noster exterior corrumpitur, sed interior renovatur de die et die  Porro necanima per semetipsam homo, quae figmento iam homini appellatopostea inserta est, nec caro sine anima homo, quae post exiliumanimae cadaver inscribitur  Ita vocabulum homo consertarumsubstantiarum duarum quodammodo fibula est, sub quo vocabulonon possunt esse nisi cohaerentes  Porro apostolus interioremhominem non tam animam quam mentem atque animum intellegimavult, id est non substantiam ipsam, sed substantiae saporem Siquidem Ephesiis scribens in interiorem hominem habitare Christumsensibus utique intimandum dominum significavit  Deniqueadiunxit: Per fidem, et in cordibus vestris, et in dilectione; fidem quidem et dilectionem non substantiva animae ponens, sed conceptiva;in cordibus autem dicens, quae substantiva sunt carnis,iam et ipsum interiorem hominem carni deputavit, quem in cordeconstituit  Inspice nunc quomodo exteriorem quidem hominem corrumpiallegarit, interiorem vero renovari die ac die  Nec illamcorruptelam carnis affirmes quam ex die mortis in perpetuumdetectura patiatur, sed quam in istius vitae spatio ante mortem etusque ad mortem vexationibus et pressuris, tormentis atque suppliciis,nominis causa experietur  Nam et homo interior hic utiquerenovari habebit per suggestum spiritus, proficiens fide et disciplinadie ac die, non illic, id est non post resurrectionem, ubinon utique die ac die renovari habemus, sed semel ad summam  De sequentibus disce: Quod enim ad praesens est, inquit, temporaleet leve pressurae nostrae per supergressum in supergressumaeternum gloriae pondus perficiet nobis, non intuentibusquae videntur, id est passiones, sed quae non videntur, id estmercedes  Quae enim videntur, temporalia sunt, quae vero nonvidentur, aeterna sunt  Pressuras enim et laesuras, quibus corrumpiturhomo exterior, ut leves et temporales, idcirco contemnendasaffirmat, praeferens mercedum aeternarum invisibilium etgloriae pondus in compensationem laborum, quos hic caro patiendocorrumpitur  Adeo non illa est corruptio quam in perpetuum carnisinteritum ad resurrectionem expellendam exteriori homini adscribunt  Sic et alibi, Siquidem, ait, compatimur, uti et conglorificemur:reputo enim non dignas esse passiones huius temporisad futuram gloriam, quae in nos habet revelari  Et hic minoraostendit incommoda praemiis suis  Porro si per carnem compatimur,cuius est proprie passionibus corrumpi, eiusdem erit et quodpro compassione promittitur  Atque adeo carni adscripturus pressurarum proprietatem, ut et supra, dicit, Cum venissemus autemin Macedoniam, nullam remissionem habuit caro nostra, dehinc utet animae daret compassionem, In omnibus, inquit, compressi:extrinsecus pugnae, debellantes scilicet carnem, intrinsecus timor,afflictans scilicet animam  Adeo etsi corrumpitur homo exterior,non ut amittens resurrectionem, sed ut sustinens vexationem,corrumpi intellegetur ex hoc non sine interiore  Ita amborumerit etiam conglorificari, sicut et compati  Secundum collegialaborum consortia etiam decurrant necesse est praemiorum