./data/stoa0275/stoa006/stoa0275.stoa006.opp-lat1.xml
Duosdicimus Christi habitus a prophetis demonstratos totidem adventuseius praenotasse: unum in humilitate, utique primum, cum tanquamovis ad victimam deduci habebat, et tanquam agnus ante tondentemsine voce, ita non aperiens os suum, ne aspectu quidem honestus  Annuntiavimus enim, inquit, de illo: sicut puerulus,sicut radix in terra sitienti, et non est species eius neque gloria,et vidimus eum, et non habebat speciem neque decorem, sed specieseius inhonorata, deficiens citra filios hominum, homo in plaga, et sciens ferre infirmitatem, ut positus a patre in lapidem offensionis et petram scandali, minoratus ab eo modicum citra angelos, vermem se pronuntians, et non hominem, ignominiam hominis etnullificamen populi  Quae ignobilitatis argumenta primo adventuicompetunt, sicut sublimitatis secundo, cum fiet iam non lapis offensionisnec petra scandali, sed lapis summus angularis post reprobationemadsumptus et sublimatus in consummationem templi, ecclesiae scilicet, et petra sane illa apud Danielem, de monte praecisa,quae imaginem saecularium regnorum comminuet et conteret  De quo adventu idem prophetes, Et ecce cum nubibus caeli, tanquamfilius hominis veniens, venit usque ad veterem dierum, aderatin conspectu eius, et qui adsistebant, adduxerunt illum, et dataest ei potestas regia, et omnes nationes terrae secundum genera,et omnis gloria famulabunda, et potestas eius usque in sevum,quae non auferetur, et regnum eius, quod non vitiabitur, tuncscilicet habiturus et speciem honorabilem et decorem indeficientemsuper filios hominum  Tempestivus enim, inquit, decore citra filioshominum, effusa est gratia in labiis tuis, propterea benedixit tedeus in aevum  Accingere ensem super femur tuum, potens tempestivitate tua et pulchritudine tua; cum et pater, posteaquam diminuit eum modicum quid citra angelos, gloria et honore coronabitillum et subiciet omnia pedibus eius  Tunc et cognoscent eumz qui compugerunt, et caedent pectora sua tribus ad tribum, utiquequod retro non agnoverunt eum in humilitate condicionis humanae Et homo est, inquit Hieremias, et quis cognoscet illum? Quia et, Nativitatem eius Esaias, quis, inquit, enarrabit? Sic et apud Zachariam in persona Iesu, immo et in ipso nominis sacramento, verus summus sacerdos patris, Christus Iesus, duplici habitu indues adventus delineatur, primo sordidis indutus, id est carnispassibilis et mortalis indignitate, cum et diabolus adversabatur ei,auctor scilicet Iudae traditoris, ne dicam etiam post baptisma temptator,debinc despoliatus pristinas sordes, et exornatus podere etmitra et cidari munda, id est secundi adventus gloria et houore Si enim et duorum hircorum qui ieiunio offerebantur faciam interpretationem, nonne et illi utrumque ordinem Christi figurant? Paresquidem atque consimiles propter eundem dominum conspectum,quia non in alia venturus est forma, ut qui agnosci habeat, a quibuslaesus est  Alter autem eorum circumdatus coccino, maledictuset consputus et convulsus et compunctus, a populo extracivitatem adiciebatur in perditionem, manifestis notatus insignibusdominicae passionis  Alter vero pro delictis oblatus et sacerdotibustempli in pabulum datus secundae repraesentationis argumenta signabat,qua delictis omnibus expiatis sacerdotes templi spiritalis, idest ecclesiae, dominicae gratiae quasi visceratione quadam fruerentur,ieiunantibus ceteris a salute  Igitur quoniam primus adventuset plurimum figuris obscuratus et omni inhonestate prostratuscanebatur, secundus vero et manifestus et deo condignus, idcircoquem facile et intellegere et credere potuerunt, eum solum intuentes,id est secundum, non immerito decepti sunt circa obscuriorem,certe indigniorem, id est primum  Atque ita in hodiernumnegant venisse Christum suum, quia non in sublimitate venerit,dum ignorant etiam in humilitate fuisse venturum