./data/stoa0054/stoa006/stoa0054.stoa006.perseus-lat1.xml
Nec mora, exemtum tenebris in auras meserenae lucis eduxit; cumque me in luce aperta duceret,uidi ante nos murum permaximum, cuius nequelongitudini hinc uel inde, neque altitudini ullus esseterminus uideretur  Coepi autem mirari, quare admurum accederemus, cum in eo nullam ianuam, uelfenestram, uel ascensum alicubi conspicerem  Cumergo peruenissemus ad murum, statim nescio quoordine fuimus in summitate eius  Et ecce ibi campuserat latissimus  ac laetissimus, tantaque flagrantiauernantium flosculorum plenus, ut omnem mox fetoremtenebrosi fornacis, qui me peruaserat, effugaret admirandihuius suauitas odoris  Tanta autem luxcuncta ea loca perfuderat, ut omni splendore diei siuesolis meridiani radiis uideretur esse praeclarior  Erantquein hoc campo innumera hominum albatorumconuenticula, sedesque plurimae agminum laetantium Cumque inter choros felicium incolarum medios meduceret, cogitare coepi, quod hoc fortasse esset regnumcaelorum, de quo praedicari saepius audiui  Responditille cogitatui meo: Non, inquiens, non hoc estregnum caelorum, quod autumas