./data/phi0914/phi00142/phi0914.phi00142.perseus-lat1.xml
mota       parumper acies, non iusto decursu tamen, ne stetisse tantum in armis viderentur;       armatosque, sicut erant, ad contionem vocavit         ipse constitit in tribunali, circa se habens filios duos, quorum maior Philippus       natura frater, adoptione filius, minor, quem Alexandrum vocabant, naturalis       erat   cohortatus est milites ad bellum,       iniurias populi Romani in patrem seque conmemoravit:  illum omnibus indignitatibus       conpulsum ad rebellandum, inter apparatum belli fato oppressum; ad se simul       legatos, simul milites ad occupandas Graeciae urbes  missos   fallaci deinde conloquio per       speciem reconciliandae pacis extractam hiemem, ut tempus ad conparandum       haberent; consulem nunc venire cum duabus legionibus Romanis, quae  ,       trecenos equites habeant, et pari ferme numero sociorum peditum equitumque;            eo ut accedant regum auxilia, Eumenis et       Masinissae, non plus  septem milia peditum, duo equitum futura   auditis hostium copiis respicerent suum ipsi       exercitum, quantum numero, quantum genere militum praestarent tironibus raptim       ad id bellum conscriptis ipsi a pueris eruditi artibus militiae, tot subacti       atque durati bellis   auxilia Romanis Lydos et       Phrygas et Numidas esse, sibi Thracas Gallosque, ferocissimas gentium  arma       illos habere ea, quae sibi quisque paraverit pauper miles, Macedonas prompta ex       regio apparatu, per tot annos patris sui cura et inpensa facta   commeatum illis cum procul, tum omnibus sub casibus       maritimis fore; se et pecuniam et frumentum, praeter reditus metallorum, in       decem annos seposuisse   omnia, quae deorum       indulgentia, quae regia cura praeparanda fuerint, plena cumulataque habere       Macedonas   animum habendum esse, quem habuerint       maiores eorum, qui Europa omni domita transgressi in Asiam incognitum famae       aperuerint armis orbem terrarum nec  ante vincere desierint, quam rubro mari inclusis quod vincerent       defuerit   at hercule nunc non de ultimis Indiae oris, sed de ipsius Macedoniae possessione       certamen fortunam indixisse  cum patre suo gerentis bellum Romanos speciosum       Graeciae liberandae prae tulisse titulum;  nunc propalam Macedoniam in servitutem petere, ne       rex vicinus imperio sit Romano, ne gens bello nobilis arma habeat  haec enim       tradenda superbis dominis esse cum rege regnoque, si       absistere bello et facere imperata velint   cum per omnem orationem satis frequenti       adsensu succlamatum esset, tum vero ea vociferatio simul indignantium       minitantiumque, partim iubentium bonum animum habere regem, exorta est, ut finem       dicendi faceret, tantum iussis ad iter parare:        iam enim dici movere castra ab Nymphaeo Romanos  contione dimissa, ad audiendas legationes civitatium Macedoniae se       contulit   venerant autem ad pecunias pro       facultatibus quaeque suis et frumentum pollicendum ad bellum   omnibus gratiae actae, remissum       omnibus; satis regios apparatus ad ea dictum sufficere  vehicula tantum       imperata, ut tormenta telorumque missilium ingentem vim praeparatam bellicumque       aliud instrumentum veherent