./data/phi0914/phi0014/phi0914.phi0014.perseus-lat2.xml
quid postea? nullane res noua institui debet? et quod nondum est       factum—multa enim nondum sunt facta in nouo populo—, ea ne si utilia quidem sunt       fieri oportet?  pontifices, augures Romulo       regnante nulli erant; ab Numa Pompilio creati sunt  census in ciuitate et       discriptio centuriarum classiumque non erat; ab Ser Tullio est facta   consules nunquam       fuerant; regibus exactis creati sunt  dictatoris nec imperium nec nomen fuerat;       apud patres esse coepit  tribuni plebi, aediles, quaestores nulli erant;       institutum est ut fierent  decemuiros legibus scribendis intra decem hos annos       et creauimus et e re publica sustulimus   quis       dubitat quin in aeternum urbe condita, in immensum crescente noua imperia,       sacerdotia, iura gentium hominumque instituantur?  hoc ipsum, ne conubium patribus cum plebe esset, non       decemuiri tulerunt paucis his annis pessimo publico, cum summa iniuria plebis?       an esse ulla maior aut insignitior contumelia potest quam partem ciuitatis uelut       contaminatam indignam conubio haberi?  quid est       aliud quam exsilium intra eadem moenia, quam relegationem pati? ne       adfinitatibus, ne propinquitatibus immisceamur cauent, ne societur sanguis             quid? hoc si polluit nobilitatem istam       uestram, quam plerique oriundi ex Albanis et Sabinis non genere nec sanguine sed       per cooptationem in patres habetis, aut ab regibus lecti aut post reges exactos       iussu populi, sinceram seruare priuatis consiliis non poteratis, nec ducendo ex       plebe neque uestras filias sororesque enubere sinendo e patribus?  nemo plebeius patriciae uirgini uim adferret;       patriciorum ista libido est; nemo inuitum pactionem nuptialem quemquam facere       coegisset   uerum enimuero lege id prohiberi et       conubium tolli patrum ac plebis, id demum contumeliosum plebi est  cur enim non       fertis, ne sit conubium diuitibus ac pauperibus?  quod priuatorum consiliorum ubique semper fuit, ut in quam       cuique feminae conuenisset domum nuberet, ex qua pactus esset uir domo, in       matrimonium duceret, id uos sub legis superbissimae uincula conicitis, qua       dirimatis societatem ciuilem duasque ex una ciuitate faciatis   cur non sancitis ne uicinus patricio sit plebeius nec eodem       itinere eat, ne idem conuiuium ineat, ne in foro eodem consistat? quid enim in       re est aliud, si plebeiam patricius duxerit, si patriciam plebeius? quid iuris       tandem immutatur?  nempe patrem sequuntur       liberi  nec quod nos ex conubio uestro petamus quicquam est, praeterquam ut       hominum, ut ciuium numero simus, nec uos, nisi in contumeliam ignominiamque       nostram certare iuuat, quod contendatis quicquam est