./data/phi0914/phi00127/phi0914.phi00127.perseus-lat2.xml
sollicitabat ad defectionem Canusinos Poenus; ceterum ut       adpropinquare Marcellum audivit, castra inde movit  aperta erat regio       sine ullis ad insidias latebris; itaque in loca saltuosa cedere inde coepit            Marcellus vestigiis instabat castraque castris conferebat, et opere       perfecto extemplo in aciem legiones educebat  Hannibal turmatim per       equites peditumque iaculatores levia certamina serens casum universae pugnae  non necessarium ducebat  tractus est tamen ad id  quod vitabat certamen  nocte       praegressum adsequitur locis planis ac patentibus Marcellus; castra inde       ponentem pugnando undique in munitores operibus prohibet  ita signa       conlata pugnatumque totis copiis et, cum iam nox instaret, Marte aequo discessum       est  castra exiguo distantia spatio raptim ante noctem permunita            postero die luce prima Marcellus in aciem copias eduxit; nec Hannibal       detractavit certamen, multis verbis adhortatus milites ut memores Trasumenni       Cannarumque contunderent ferociam hostis:        urgere atque instare eum, non iter quietos facere,  non castra ponere pati, non respirare aut circumspicere; cotidie simul       orientem solem et Romanam aciem in campis videndam esse; si uno proelio haud       incruentus abeat, quietius deinde tranquilliusque eum bellaturum  his inritati adhortationibus simulque taedio ferociae hostium cotidie       instantium lacessentiumque acriter proelium ineunt  pugnatum amplius       duabus horis est  cedere inde ab Romanis dextra ala et extraordinarii coepere            quod ubi Marcellus vidit, duodeuicesimamduodevicensimam legionem in primam aciem inducit  dum alii trepidi  cedunt, alii segniter       subeunt, turbata tota acies est, dein  prorsus fusa, et vincente       pudorem metu terga  dabant  cecidere in pugna fugaque  ad duo milia et septingenti civium sociorumque; in iis  quattuor Romani centuriones, duo tribuni militum, M  Licinius et M        Helvius  signa militaria quattuor de ala prima quae fugit, duo de legione quae       cedentibus sociis successerat amissa