./data/phi0474/phi057/phi0474.phi057.perseus-lat1.xml
at ille Idibus a me profectus est  eo serius ad tuam illam epistulam       quoi ego statim rescripseram redditae sunt meae litterae  de       Domitio, ut scribis, ita opinor esse ut et in        Cosano sit et consilium eius ignoretur  iste omnium turpissimus       et sordidissimus qui consularia comitia a praetore ait haberi posse est ille idem qui       semper in re publica fuit  itaque nimirum hoc illud est quod Caesar scribit in ea epistula cuius exemplum ad te misi, se velle uti consilio meo (age, esto; hoc commune est), gratia       (ineptum id quidem sed, puto, hoc simulat ad quasdam senatorum sententias), dignitate (fortasse sententia consulari)  illud extremum       est, ope omnium rerum id ego suspicari coepi tum ex tuis litteris aut hoc ipsum esse aut non multo       secus  nam permagni eius interest rem ad interregnum non venire  id adsequitur, si per praetorem consules creantur  nos autem in       libris habemus non modo consules a praetore sed ne praetores quidem creari ius esse       idque factum esse numquam; consules eo non esse ius quod maius imperium a minore rogari       non sit ius, praetores autem quod ita rogentur ut conlegae consulibus sint quorum est       maius imperium  aberit non longe quin hoc a me decerni velit neque sit       contentus Galba, Scaevola, Cassio, Antonio, τότε μοι χάνοι εὐρεῖα χθών