./data/phi0914/phi0011/phi0914.phi0011.perseus-lat2.xml
iam enim ab scelere ad aliud spectare mulier scelus, nec nocte       nec interdiu virum conquiescere pati, ne gratuita praeterita parricidia essent:            non sibi defuisse cui nupta  diceretur, nec cum quo tacita serviret; defuisse qui se  regno dignum       putaret, qui meminisset se esse Prisci Tarquini filium, qui habere quam sperare       regnum mallet  si tu is es cui nuptam esse me arbitror, et virum et regem           appello; sin minus, eo nunc peius mutata res est quod istic cum ignavia est           scelus  quin accingeris? non tibi ab Corintho nec ab Tarquiniis, ut patri tuo, peregrina           regna moliri necesse est: di te penates patriique et patris imago et domus           regia et in domo regale solium et nomen Tarquinium creat vocatque regem                aut si ad haec parum est animi, quid frustraris civitatem?               quid te ut regium iuvenem conspici sinis? facesse           hinc Tarquinios aut Corinthum, devolvere retro ad stirpem, fratris similior           quam patris  his aliisque increpando iuvenem instigat, nec conquiescereeonquiescere ipsa potest, si, cum Tanaquil       peregrina mulier tantum moliri potuisset animo ut duo continua regna viro ac       deinceps genero dedisset, ipsa regio semine orta nullum momentum  in dando adimendoque regno faceret  his muliebribus instinctus furiis Tarquinius circumire et prensare       minorum maxime gentium patres; admonere paterni beneficii ac pro eo gratiam       repetere; allicere donis iuvenes; cum de se ingentia  pollicendo       tum regis criminibus omnibus locis  crescere  postremo , ut iam agendae rei tempus visum est, stipatus agmine       armatorum in forum inrupit  inde omnibus perculsis pavore in regia       sede pro curia sedens patres in curiam per praeconem ad regem Tarquinium citari       iussit  convenere extemplo, alii iam ante ad hoc praeparati, alii metu ne non       venisse fraudi esset, novitate ac miraculo attoniti et iam de Servio actum rati            ibi Tarquinius maledicta ab stirpe ultima orsus: servum servaque       natum post mortem indignam parentis sui, non interregno, ut antea, inito, non       comitiis habitis, non per suffragium populi, non auctoribus patribus, muliebri       dono regnum occupasse  ita natum, ita creatum regem, fautorem infimi generis hominum, ex quo       ipse sit, odio alienae honestatis ereptum primoribus agrum sordidissimo cuique       divisisse;  omnia onera quae communia quondam       fuerint, inclinasse in primores civitatis; instituisse censum, ut insignis ad       invidiam locupletiorum fortuna esset, et parata unde, ubi  vellet, egentissimis largiretur