./data/phi0914/phi00125/phi0914.phi00125.perseus-lat1.xml
quo enim tempore, nisi metus       maerorem obstupefaceret, uix ita compos mei essem ut aliqua solacia inuenire       aegro animo possem, cogor uestram omnium uicem, quod difficillimum in luctu est,       unus consulere   et ne tum quidem, ubi quonam       modo has reliquias duorum exercituum patriae conseruare possim cogitandum est,       auertere animum ab adsiduo maerore licet         praesto est enim acerba memoria et Scipiones me ambo dies noctesque curis       insomniisque agitant et excitant saepe somno,        neu se neu inuictos per octo annos in his terris milites suos, commilitones       uestros, neu rem publicam patiar inultam, et suam disciplinam suaque instituta       sequi iubent et,  ut imperiis uiuorum nemo       oboedientior me uno fuerit, ita post mortem suam, quod quaque in re facturos       illos fuisse maxime censeam, id optimum ducere   uos quoque uelim, milites, non lamentis lacrimisque tamquam exstinctos       prosequi—uiuunt uigentque fama rerum gestarum—sed, quotienscumque occurret       memoria illorum, uelut si adhortantes signumque dantes uideatis eos, ita proelia       inire   nec alia profecto species hesterno die       oblata oculis animisque uestris memorabile illud edidit proelium,  quo documentum dedistis hostibus non cum Scipionibus       exstinctum esse nomen Romanum et, cuius populi uis atque uirtus non obruta sit       Cannensi clade, ex omni profecto saeuitia fortunae emersurum esse   nunc, quia tantum ausi estis sponte       uestra, experiri libet quantum audeatis duce uestro auctore  non enim hesterno       die, cum signum receptui dedi sequentibus effuse uobis turbatum hostem, frangere       audaciam uestram sed differre in maiorem gloriam atque opportunitatem uolui,            ut postmodo praeparati incautos, armati       inermes atque etiam sopitos per occasionem adgredi possetis  nec huius       occasionis spem, milites, forte temere sed ex re ipsa conceptam habeo             a uobis quoque profecto si quis quaerat       quonam modo pauci a multis, uicti a uictoribus castra tutati sitis? nihil aliud       respondeatis quam id ipsum timentes uos omnia et operibus firmata habuisse et       ipsos paratos instructosque fuisse   et ita se       res habet: ad id quod ne timeatur fortuna facit minime tuti sunt homines, quia       quod neglexeris incautum atque apertum habeas   nihil omnium nunc minus metuunt hostes quam ne, obsessi modo ipsi atque       oppugnati, castra sua ultro oppugnemus  audeamus quod credi non potest ausuros       nos; eo ipso quod difficillimum uidetur facilius erit  tertia uigilia noctis       silenti agmine ducam uos   exploratum habeo       non uigiliarum ordinem, non stationes iustas esse  clamor in portis auditus et       primus impetus castra ceperit   tum inter       torpidos somno pauentesque ad necopinatum tumultum et inermes in cubilibus suis       oppressos illa caedes edatur a qua uos hesterno die reuocatos aegre ferebatis             scio audax uideri consilium; sed in rebus       asperis et tenui spe fortissima quaeque consilia tutissima sunt, quia, si in       occasionis momento cuius praeteruolat opportunitas cunctatus paulum fueris,       nequiquam mox omissam quaeras   unus exercitus in propinquo est, duo       haud procul absunt  nunc adgredientibus spes aliqua est,—et iam temptastis       uestras atque illorum uires:  si diem       proferimus et hesternae eruptionis fama contemni desierimus, periculum est ne       omnes duces, omnes copiae conueniant  tres deinde duces, tres exercitus       sustinebimus hostium quos Cn Scipio incolumi exercitu non sustinuit?        ut diuidendo copias periere duces nostri, ita separatim ac diuisi opprimi       possunt hostes  alia belli gerendi uia nulla est  proinde nihil praeter noctis       proximae opportunitatem exspectemus   ite,       deis bene iuuantibus, corpora curate, ut integri uigentesque eodem animo in       castra hostium inrumpatis quo uestra tutati estis '  laeti et audiere ab nouo duce nouum consilium et quo       audacius erat magis placebat  reliquum diei expediendis armis et curatione       corporum consumptum et maior pars