./data/phi0914/phi00132/phi0914.phi00132.perseus-lat1.xml
ii regem classe sua copiisque omnibus terra marique rem       Romanam iuvare quaeque imperarent Romani consules, impigre atque oboedienter ad       eam diem fecisse cum exposuissent, vereri dixerunt, ne id praestare ei per       Antiochum regem ultra non liceret;  vacuum       namque praesidiis navalibus terrestribusque regnum Attali Antiochum invasisse             itaque Attalum orare patres  conscriptos, si sua classi suaque opera uti ad Macedonicum bellum       vellent, mitterent ipsi praesidium ad regnum eius tutandum; si id nollent, ipsum       ad sua defendenda cum classe ac reliquis copiis redire paterentur   senatus legatis ita responderi iussit: quod rex       Attalus classe copiisque aliis duces Romanos iuvisset, id gratum senatui esse;            auxilia nec ipsos missuros Attalo       adversus Antiochum, socium et amicum populi Romani, nec Attali auxilia       retenturos ultra, quam regi commodum esset;        semper populum Romanum alienis rebus arbitrio alieno usum; et principium et       finem in potestatem ipsorum, qui ope sua velint adiutos Romanos, esse;            legatos ad Antiochum missuros, qui       nuntient Attali naviumque eius et militum opera adversus Philippum communem       hostem uti populum Romanum;  gratum eum       facturum senatui, si regno Attali abstineat belloque absistat; aequum esse       socios et amicos populi Romani reges inter se quoque ipsos pacem servare