./data/stoa0162/stoa004/stoa0162.stoa004.perseus-lat2.xml
Aut si ista tam cara nomina hostiliter detestaris, dividere ab eo, quem tuis diceris praetulisse  Si autem et hoc non potes—reverteris enim ad tuos, si illum possis deserere—vel honestius sodali tuo utere  Separentur domus vestrae dividaturque convivium, ne maledici homines sub uno tectulo vos manentes lectulum quoque criminentur habere communem  Potes et ad necessitates tuas, quale voluisti, habere solacium et aliqua ex parte publica carere infamia, quamquam cavenda sit macula, quae nullo nitro secundum Hieremiam, nulla fullonum herba lui potest  Quando vis, ut te videat—et inviset—adhibe arbitros amicos, libertos, servulos  Bona conscientia nullius oculos fugiet  Intret intrepidus, securus exeat  Taciti oculi et sermo silens et totius corporis habitus vel trepidationem interdum vel securitatem loquuntur  Aperi, quaeso, aures tuas et clamorem totius civitatis exaudi  Iam perdidisti vestra vocabula et mutuo ex vobis cognomina suscepistis: tu illius diceris et ille tuus  Hoc mater audit et frater paratique sunt et precantur vos sibi dividere et privatam vestrae coniunctionis infamiam laudem facere communem  Tu esto cum matre, sit ille cum fratre  Audentius diliges 1 sodalem fratris tui: honestius amabit mater amicum filii quam filiae suae  Quodsi nolueris, si meamonita rugata fronte contempseris, epistula tibi haec voce libera proclamabit: Quid alienum servum obsides? Quid ministrum Christi tuum famulum facis? Respice ad populum, singulorum facies intuere  Ille in ecclesia legit et te aspiciunt universi, nisi quod paene licentia coniugali de tua infamia gloriaris nec iam secreto dedecore potes esse contenta; procaeitatem libertatem vocas  Facies meretricis facta est tibi, nescis erubescere