./data/phi0914/phi00129/phi0914.phi00129.perseus-lat2.xml
Fabius detulissentne eas querellas ad P Scipionem , responderunt missos legatos esse sed eum belli apparatu occupatum       esse et in Africam aut iam traiecisse aut intra paucos dies traiecturum;            et legati gratia quanta esset apud       imperatorem expertos esse cum inter eum et tribunos cognita causa tribunos in       uincla coniecerit, legatum aeque sontem aut magis etiam in ea potestate       reliquerit   iussis excedere templo legatis,       non Pleminius modo sed etiam Scipio principum orationibus lacerari  ante omnes           Q Fabius natum eum ad corrumpendam disciplinam militarem arguere: sic et in       Hispania plus prope per seditionem militum quam bello amissum; externo et regio       more et indulgere licentiae militum et saeuire in eos  sententiam deinde aeque       trucem orationi adiecit:  Pleminium legatum       uinctum Romam deportari placere et ex uinculis causam dicere ac, si uera forent       quae Locrenses quererentur, in carcere necari bonaque eius publicari: P Scipionem quod de prouincia decessisset iniussu senatus reuocari, agique cum       tribunis plebis ut de imperio eius abrogando ferrent ad populum: Locrensibus       coram senatum respondere quas iniurias sibi factas quererentur eas neque senatum       neque populum Romanum factas uelle;  uiros       bonos sociosque et amicos eos appellari; liberos coniuges quaeque alia erepta       essent restitui: pecuniam quanta ex thesauris Proserpinae sublata esset conquiri       duplamque pecuniam in thesauros reponi,  et       sacrum piaculare fieri ita ut prius ad collegium pontificum referretur, quod       sacri thesauri moti aperti uiolati essent, quae piacula, quibus dis, quibus       hostiis fieri placeret:  milites qui Locris       essent omnes in Siciliam transportari: quattuor cohortes sociorum Latini nominis       in praesidium Locros adduci   perrogari eo die       sententiae accensis studiis pro Scipione et aduersus Scipionem non potuere             praeter Plemini facinus Locrensiumque       cladem ipsius etiam imperatoris non Romanus modo sed ne militaris quidem cultus       iactabatur: cum pallio crepidisque inambulare in gymnasio;  libellis eum palaestraeque operam dare; aeque [segniter]       molliter cohortem totam Syracusarum amoenitate frui;  Carthaginem atque Hannibalem excidisse       de memoria; exercitum omnem licentia corruptum, qualis Sucrone in Hispania       fuerit, qualis nunc Locris, sociis magis quam hosti metuendum