./data/phi1017/phi011/phi1017.phi011.perseus-lat2.xml
Ego inquit p  c  interrogare vobis permiseram, vos mera       mapalia fecistis  Volo ut servetis disciplinam curiae  Hic qualiscunque est,       quid de nobis existimabit? Illo dimisso primus interrogatur sententiam   Ianus pater  Is designatus erat in kal  Iulias postmeridianus consul, homo   quantumvis vafer, qui semper videt ἅμα πρόσσω καὶ Is multa diserte, quod in foro vivebat, dixit, quae notarius   persequi non potuit, et ideo non refero, ne aliis verbis ponam, quae ab illo dicta   sunt  Multa dixit de magnitudine deorum: non debere hunc vulgo dari honorem        Olim inquit magna res erat deum fieri: iam famam mimum       fecistis  Itaque ne videar in personam, non in rem dicere sententiam, censeo ne       quis post hunc diem deus fiat ex his, qui ἀρούρης                        καρπὸν ἔδουσιν, aut ex his, quos alit ζείδωροσ ἄρουρα   Qui contra hoc senatus consultum deus       factus, dictus pictusve erit, eum dedi Laruis et proximo munere inter novos       auctoratos ferulis vapulare placet  Proximus interrogatur sententiam   Diespiter Vicae Potae filius, et ipse designatus consul, nummulariolus: hoc quaestu   se sustinebat, vendere civitatulas solebat  Ad hunc belle accessit Hercules et   auriculam illi tetigit  Censet itaque in haec verba: Cum divus Claudius et       divum Augustum sanguine contingat nec minus divam Augustam aviam suam, quam ipse       deam esse iussit, longeque omnes mortales sapientia antecellat, sitque e re       publica esse aliquem qui cum Romulo possit 'ferventia rapa vorare,' censeo uti       divus Claudius ex hac die deus sit, ita uti ante eum qui optimo iure factus sit,       eamque rem ad metamorphosis Ovidi adiciendam  Variae erant sententiae,   et vide batur Claudius sententiam vincere  Hercules enim, qui   videret ferrum suum in igne esse, modo huc modo illuc cursabat et aiebat:       Noli mihi invidere, mea res agitur; deinde tu si quid volueris, in vicem       faciam; manus manum lavat