./data/phi1014/phi002/phi1014.phi002.perseus-lat1.xml
Vir peregre profectus est;misit nuntium uxori, qui diceret se decessisse uxor se praecipitauit  recreata iubetur a patreuirum relinquere; non uult  abdicatur contradicit Dii immortales, qua debetis prudentia humanumgenus regitis: effecistis ut illud non periculumamantis esset sed experimentum  Hos diuidere uultsocer quos ne mors quidem diuidet? Moriar,inquit; habeo et causam et exemplum: quaedam semaritorum rogis ardentibus miscuerunt, quaedamanima redemerunt maritorum salutem  sollicitudinebreui inter has puella uiua numeratur  Assiduaecontentiones erant: “sine te uiuere non possum;” “immo ego sine te” qui certantium exitus essesolet, iurauimus  Hic animus sine dubio iurantiumfuit, ut uiui non diducerentur, cum illud quoquecauerint, ne morte diuiderentur Pars altera  Non possum, inquit, relinquereuirum  quicquam non potest quae mori potest? Paenedum falsae mortis nuntium misit, uerae recepit Potes sine uiro pati;  peregrinationem eius tulisti iureiurando iam liberata es casu proximo Extra  OVIDIVS NASO aput Arellium Fuscummagistrum suum hanc controuersiam declamauit;nam Latronis admirator erat  Latro in praefationequadam dixit: non uides ut immota fax torpeat etignes exagitata restituat? mollit uiros otium, ferrumsitu rubiginem ducit  Naso dixit:uidi ego iactatas mota face crescere flammaset rursus nullo concutiente mori hic autem dixit: quicquid laboris est in hoc est, utuxori uirum et uxorem uiro diligere concedas  necesseest deinde ut iurare permittas, si amarepermiseris  Eiusdem: pauca nosti, pater, crimina: etlitigauimus aliquando et cecidimus et, quod fortassenon putas, peierauimus  Rogatus aliquando abamicis suis ut tolleret tres uersus, inuicem petiuit, uttres exciperet, in quos nihil illis liceret  scripserantilli quos tolli uellent secreto, hic quos tutos esseuellet: in utrisque codicillis idem uersus erant, exquibus primum fuisse narrabat ALBINOVANVS PEDO,qui inter arbitros fuerat:semibouemque uirum semiuirumque bouem,secundum:et gelidum Borean egelidumque Notum ex quo apparet summi ingenii uiro non iudiciumdefuisse ad conpescendam Ticentiam carminumsuorum; sed animum  aiebat interim decentioremfaciem esse, in qua aliquis naeuus esset