./data/stoa0045/stoa014/stoa0045.stoa014.perseus-lat2.xml
tu argumenta omnia flagitandi           publicitus ardere iussisti, videre in suis quaeque foris omnes civitates           conflagrationem salubris incendii, ardebant stirpes fraudium veterum:           ardebant semina futurarum  iam se cum pulvere favilla miscuerat, iam nubibus           fumus se involverat: et adhuc obnoxii in paginis conerematis duetus apicum           et sestertiorum notas cum substantiolae ratione cernebant, quod meminerant           lectum, legi posse metuentes, quid te, imperator Auguste, indulgentius, quid           potest esse consultius? quae bona praestas, efficis, ne caduca sint: quae           mala adfinis, prospieis ne possint esse recidiva  haec provincialibus           indulgentiae bona  quid illa nostro ordini? quid illa militibus? Antoninorum           cognita fuit et iam ante Germanicorum in cohorte amicorum et legionibus           familiaris humanitas  sed ego nolo benevolentiam tuam aliorum collatione           praecedere abundant in te ea bonitatis et virtutis exempla, quae sequi           cupiat ventura posteritas et, si rerum natura pateretur, adscribi sibi           voluisset antiquitas