./data/stoa0058/stoa023/stoa0058.stoa023.perseus-lat1.xml
Ex utrisque naturis aliquid consistere duo     significat:  unum quidem, cum ita dicimus     aliquid ex duabus naturis iungi sicut ex melle atque aqua, id autem est ut ex     quolibet modo confusis, uel si una uertatur in alteram uel si utraeque in se     inuicem misceantur, nullo modo tamen utraeque permaneant;  secundum hunc modum Eutyches ait ex utrisque naturis     Christum consistere  Alter uero modus est ex utrisque consistendi quod ita ex     duabus iunctum est, ut illa tamen ex quibus iunctum esse dicitur maneant nec in     alterutra  uertantur, ut cum dicimus coronam ex     auro gemmisque compositam  Hic neque aurum in gemmas translatum est neque in aurum     gemma conuersa, sed utraque permanent nec formam propriam derelinquunt, Talia ergo     ex aliquibus constantia et in his constare dicimus  ex quibus consistere praedicantur  Tunc enim possumus dicere coronam     gemmis auroque consistere; sunt enim gemmae atque aurum in quibus corona  consistat  Nam in priore modo non est mel atque aqua in quibus     illud quod ex utrisque iungitur constet  Cum     igitur utrasque manere naturas in Christo fides catholica confiteatur perfectasque     easdem persistere nec alteram in alteram transmutari, iure dicit et in utrisque     naturis Christum et ex utrisque consistere: in utrisque quidem, quia manent     utraeque, ex utrisque  uero, quia utrarumque     adunatione manentium una persona fit Christi  Non autem secundum eam     significationem ex utrisque naturis Christum iunctum esse fides catholica tenet,     secundum quam Eutyches pronuntiat  Nam ille talem significationem coniunctionis         ex utraque natura sumit, ut non confiteatur     in utrisque consistere, neque enim utrasque manere; catholicus uero eam     significationem ex utrisque consistendi sumit quae illi sit proxima eamque     conseruet quae in utrisque consistere confitetur   Aequiuocum igitur est ex utrisque        consistere ac potius amphibolum et gemina significatione diuersa designans:     una quidem significatione non manere substantias ex quibus illud quod copulatum     est dicatur esse coniunctum, alio modo significans ita ex utrisque  coniunctum, ut utraque permaneant  Hoc igitur expedito     aequiuocationis atque ambigui-tatis nodo nihil est ultra quod possit opponi, quin     id sit quod firma ueraque fides catholica continet; eundem Christum hominem esse     perfectum, eundem deum  eundemque qui homo sit     perfectus atque deus unum esse deum ac dei filium, nec quaternitatem trinitati     adstrui, dum homo additur supra perfectum deum, sed unam eandemque personam     numerum trinitatis  explere, ut eum humanitas passa sit, deus tamen         passus esse dicatur, non quo ipsa deitas     humanitas facta sit, sed quod a deitate fuerit adsumpta  Item qui homo est, dei     filius appellatur non substantia diuinitatis sed humanitatis, quae tamen     diuinitati naturali unitate coniuncta est  Et cum haec ita  intellegentia discernantur permisceanturque, tamen     unus idemque et homo sit perfectus et deus: deus quidem, quod ipse sit ex patris     substantia genitus, homo uero, quod ex Maria sit uirgine procreatus  Itemque qui     homo, deus eo quod a deo fuerit adsumptus,  et     qui deus, homo, quoniam uestitus homine sit  Cumque in eadem persona aliud sit     diuinitas quae suscepit, aliud quam suscepit humanitas, idem tamen deus atque homo     est  Nam si hominem intellegas, idem homo est atque deus, quoniam homo  ex natura, deus adsumptione  Si uero deum intellegas,     idem deus est atque homo, quoniam natura deus est, homo adsumptione  Fitque in eo     gemina natura geminaque substantia, quoniam homo-deus unaque persona, quoniam idem     homo atque deus  Mediaque  est haec inter duas     haereses uia sicut uirtutes quoque medium tenent  Omnis enim uirtus in medio rerum     decore locata consistit  Siquid enim uel ultra uel infra quam oportuerit fiat, a     uirtute disceditur  Medietatem igitur uirtus tenet   Quocirca si quattuor haec neque ultra neque infra esse possunt, ut in     Christo aut duae naturae sint duaeque personae ut Nestorius ait, aut una persona     unaque natura ut Eutyches ait, aut duae naturae sed  una  persona     ut catholica fides credit, aut una natura      duaeque personae,1 eumque duas quidem naturas duasque personas in ea quae contra     Nestorium dicta est responsione conuicerimus (unam uero personam unamque naturam     esse non posse Eutyche proponente monstrauimus neque tamen tam amens quisquam huc         usque exstitit, ut unam in eo naturam     crederet sed geminas esse personas), restat ut ea sit uera quam fides catholica     pronuntiat geminam substantiam sed unam esse personam  Quia uero paulo ante     diximus Eutychen confiteri duas quidem in Christo ante  adunationem naturas, unam uero post adunationem, cumque hunc errorem     duplicem interpretaremur celare sententiam, ut haec adunatio aut generatione     fieret, cum ex Maria corpus hominis minime sumeretur aut ad sumptum 2 quidem ex     Maria per resurrectionem  fieret adunatio, de     utrisque quidem partibus idonee ut arbitror disputatum est  Nunc quaerendum est     quomodo fieri potuerit ut duae naturae in unam substantiam miscerentur