./data/phi0914/phi00145/phi0914.phi00145.perseus-lat1.xml
Aemilius fuerit, Quirites, si ex alia re nulla				aestimari possit, vel hoc satis erat, quod, cum tam seditiosos et leves milites, tam				nobilem, tam temerarium, tam eloquentem ad instigandam multitudinem inimicum in				castris haberet, nullam in exercitu seditionem habuit   eadem severitas imperii, quam nunc oderunt, tum eos continuit 				itaque antiqua disciplina habiti neque dixerunt seditiose					quicquam neque fecerunt  Servius quidem				Galba, si in L Paulo accusando tirocinium ponere et documentum				eloquentiae dare voluit, non triumphum inpedire debuit,  quem, si nihil aliud, senatus				iustum esse iudicaverat, sed postero die quam triumphatum esset, privatum cum				visurus esset, nomen deferret et legibus interrogaret; aut serius paulo, cum primum magistratus ipse cepisset, diem				diceret inimico et eum ad populum accusaret   ita et pretium recte facti triumphum haberet L Paulus pro egregie bello gesto et poenam, si quid				et vetere gloria sua et nova indignum fecisset   sed videlicet, cui crimen nullum, nullum probrum dicere poterat, eius obtrectare laudes				voluit  diem integrum hesterno die ad accusandum L Paulum petiit: quattuor horas, quantum supererat				diei,  dicendo absumpsit   quis umquam tam nocens reus fuit, cuius vitia vitae tot				horis expromi non possent? quid interim obiecit, quod L Paulus, si causam dicat, negatum velit?  duas mihi aliquis contiones parumper faciat, unam militum				Macedonicorum, puram alteram, integrioris iudicii et a favore et odio universi				populi Romani  apud contionem togatam et urbanam prius reus agatur   quid apud				Quirites Romanos, Ser Galba, diceres? illa enim tibi tota abscisa oratio				esset ‘in statione severius et intentius institisti; vigiliae acerbius et				diligentius circumitae sunt; operis plus quam				antea fecisti, cum ipse imperator ut exactor circumiret;  eodem die et iter fecisti et in aciem ex itinere isti, ne victorem quidem te adquiescere passus est; statim ad persequendos				hostes duxit  cum te praeda partienda locupletem facere posset, pecuniam regiam				translaturus in triumpho est et in aerarium laturus ’  haec sicut ad militum animos stimulandos aliquem aculeum habent, qui				parum licentiae, parum avaritiae suae inservitum censent, ita apud populum Romanum				nihil valuissent,  qui, ut vetera atque audita a				parentibus suis non repetat, quae ambitione imperatorum clades acceptae sint, quae				severitate imperii victoriae partae, proxumo certe Punico bello, quid inter					M Minucium magistrum equitum et Q FabiumMaximum dictatorem interfuerit, meminit 					 itaque accusatorem  hiscere potuisse et				supervacaneam defensionem Pauli fuisse   transeatur ad alteram contionem; nec				Quirites vos, sed milites videor appellaturus, si nomen hoc  saltem ruborem incutere et verecundiam aliquam				imperatoris violandi adferre possit   equidem ipse aliter adfectus animo sum, qui apud				exercitum mihi loqui videar, quam paulo ante eram, cum ad plebem urbanam spectabat				oratio  quid enim dicitis, milites?  aliquis est				Romae praeter Persea, qui triumphari de Macedonibus nolit; et eum non iisdem manibus				discerpitis, quibus Macedonas vicistis? vincere vos prohibuisset, si potuisset, qui				triumphantis urbem inire prohibet   erratis,				milites, si triumphum imperatoris tantum et non militum quoque et universi populi				Romani esse decus censetis   non unius in hoc Pauli — multi, etiam qui ab senatu non				inpetrarunt triumphum, in monte Albano				triumpharunt; nemo L Paulo magis eripere decus perfecti belli				Macedonici potest quam C Lutatio primi Punici belli, quam P Cornelio secundi;  quam illi, qui				triumphaverant;  nec L Paulum minorem aut maiorem imperatorem triumphus				faciet —, militum magis in hoc universique populi Romani				fama agitur,  primum ne invidiae et ingrati animi				adversus clarissimum quemque civem opinionem habeat et imitari in hoc populum				Atheniensem lacerantem invidia principes suos videatur   satis peccatum in Camillo a maioribus vestris est, quem tamen ante				receptam per eum a Gallis urbem violarunt; satis nuper a				vobis in P Africano  Literni domicilium et sedem fuisse				domitoris Africae, Literni sepulcrum ostendi erubescamus   gloria sit par illis viris					L Paulus, iniuria vestra ne				exaequetur  haec igitur primum infamia deleatur foeda apud alias gentes, damnosa						 apud nostros   quis enim aut Africani aut Pauli similis esse in ingrata et inimica bonis civitate velit?  si infamia nulla esset et de gloria tantum ageretur, qui				tandem triumphus non communem nominis Romani gloriam habet?  tot de Gallis triumphi, tot de Hispanis, tot de Poenis				ipsorum tantum imperatorum an populi Romani dicuntur? quem ad modum non de Pyrrho				modo nec de Hannibale, sed de Epirotis Carthaginiensibusque [et Macedonibus]				triumphi acti sunt, sic non M' Curius tantum nec P Cornelius, sed Romani triumpharunt   militum quidem propria est causa, qui et ipsi laureati				et quisque donis, quibus donati sunt, insignes triumphum nomine cient suasque et				imperatoris laudes canentes per urbem incedunt  				si quando non deportati ex provincia milites ad triumphum sunt, fremunt; et tamen				tum quoque se absentis, quod suis manibus parta victoria sit, triumphare credunt 					 si				quis vos interroget, milites, ad quam rem in Italiam deportati et non statim				confecta provincia  dimissi sitis, quid Romam				frequentes sub signis veneritis, quid moremini hic et non diversi domos quisque				abeatis vestras, quid aliud respondeatis, quam vos triumphantis videri velle? vos				certe  victores				conspici velle debebatis  triumphatum nuper de Philippo, patre huius, et de Antiocho				est; ambo regnabant, cum de iis triumphatum est  de Perseo capto, in urbem cum				liberis abducto non triumphabitur?  quodsi in curru				scandentis Capitolium, auratos purpuratosque, ex inferiore loco L Paulus in turba togatorum unus privatus interroget					‘L Anici, Cn Octavi, utrum vos digniores triumpho esse an me				censetis?’, curru descensuri et prae pudore videntur insignia ipsi sua tradituri 					 et				vos  Gentium quam Persea duci in triumpho				mavoltis, Quirites, et de accessione potius belli quam de bello triumphari?					 et legiones ex Illyrico laureatae urbem				inibunt et navales socii; Macedonicae legiones suo abrogato triumpho alienos				spectabunt? quid deinde tam opimae praedae, tam opulentae victoriae spoliis fiet?					 quonam abdentur illa tot milia armorum				detracta corporibus hostium? an in Macedoniam remittentur? quo signa aurea,				marmorea, eburnea, tabulae pictae, textilia, tantum argenti caelati, tantum auri,				tanta pecunia regia?  an noctu tamquam furtiva in				aerarium deportabuntur? quid? illud spectaculum maximum, nobilissimus					opulentissimusque rex captus, ubi victori populo				ostendetur?  quos Syphax rex captus, accessio Punici belli, concursus fecerit, plerique				meminimus  Perseus rex captus,  Philippus et				Alexander, filii regis, tanta nomina, subtrahentur civitatis oculis?  ipsum L Paulum, bis consulem, domitorem Graeciae, omnium				oculi conspicere urbem curru ingredientem avent; ad hoc fecimus consulem, ut bellum				per quadriennium ingenti etiam pudore nostro tractum perficeret   cui sortito provinciam, cui proficiscenti praesagientibus				animis victoriam triumphumque destinavimus, ei victori triumphum negaturi sumus? et quidem non tantum eum sed				deos etiam suo honore fraudaturi?  dis quoque				enim, non solum hominibus, debetur triumphus  maiores vestri omnium magnarum rerum				et principia exorsi ab dis sunt et finem eum statuerunt 									consul proficiscens praetorve paludatis lictoribus in provinciam et ad bellum vota				in Capitolio  nuncupat; victor perpetrato					bello eodem in Capitolium triumphans ad eosdem deos,				quibus vota nuncupavit, merita dona portans redit   pars non minima triumphi est victimae praecedentes, ut appareat dis grates				agentem imperatorem ob rem publicam bene gestam redire  omnis illas victimas, quas				traducendas in triumpho dicavit, alias alio caedente mactate   quid? illae				epulae senatus, quae nec privato loco nec publico profano, sed in Capitolio eduntur,				utrum hominum voluptatis causa an deorum honoris  auctore Ser  Galba turbaturi estis? L Pauli triumpho portae claudentur? rex Macedonum				Perseus cum liberis et turba alia captivorum, spolia Macedonum, in circo Flaminio relinquentur? L Paulus privatus tamquam rure rediens a porta domum				ibit?  et				tu, centurio, miles, quibus ab imperatore Paulo donatussenatus decrevit potius quam quidSer Galba fabuletur, audi  et  hoc dicere me potius quam illum audi   ille nihil praeterquam loqui, et ipsum id maledice ac				maligne, didicit; ego ter et viciens cum hoste per provocationem pugnavi; ex				omnibus, cum quibus manum conserui, spolia rettuli; insigne corpus honestis				cicatricibus, omnibus adverso corpore exceptis, habeo  ’ nudasse deinde se dicitur et, quo quaeque bello volnera accepta				essent, rettulisse  quae dum ostentat, adapertis forte, quae velanda erant, tumor				inguinum proximis risum movit   tum ‘hoc quoque,				quod ridetis’ inquit, ‘in equo dies noctesque persedendo habeo, nec magis me eius				quam cicatricum harum pudet paenitetque, quando numquam mihi impedimento ad rem				publicam bene gerendam domi militiaeque fuit   ego				hoc ferro saepe vexatum corpus vetus miles adulescentibus militibus ostendi; Galba				nitens et integrum denudet   revocate, si videtur,				tribuni, ad suffragium tribus; ego ad vos milites,   ’  summam omnis captivi auri argentique translati sestertium milliens ducenties				fuisse Valerius Antias tradit; qua haud dubie maior aliquanto summa ex numero				plaustrorum ponderibusque auri, argenti generatim ab ipso scriptis efficitur 					 alterum tantum aut in bellum proxumum				absumptum aut in fuga, cum Samothracen peteret, dissipatum tradunt; eoque id				mirabilius erat, quod tantum pecuniae intra triginta annos post bellum Philippi cum				Romanis partim ex fructu metallorum, partim ex vectigalibus aliis coacervatum				fuerat  				itaque admodum inops pecuniae Philippus,				Perseus contra praedives bellare cum Romanis coepit   ipse postremo Paulus in curru magnam cum dignitate alia corporis, tum senecta				ipsa maiestatem prae se ferens; post currum inter alios				illustres viros filii duo, Q Maximus et P Scipio; deinde equites turmatim et cohortes				peditum suis quaeque ordinibus   pediti in singulos dati denarii centeni, duplex centurioni, triplex				equiti  alterum tantum pediti daturum fuisse credunt et pro				rata aliis, si aut non refragati honori eius fuissent aut benigne hac ipsa summa pronuntiata acclamassent