./data/stoa0275/stoa006/stoa0275.stoa006.opp-lat1.xml
Sine dubio ex damnatione coniugii institutioista constabit  Videamus, an iusta, non quasi destructuri felicitatemsanctitatis, ut aliqui Nicolaitae assertores libidinis atque luxuriae,sed qui sanctitatem sine nuptiarum damnatione noverimus et sectemuret praeferamus, non ut malo bonum, sed ut bono melius Non enim proicimus, sed deponimus nuptias, nec praescribimus,sed suademus sanctitatem, servantes et bonum et melius pro viribuscuiusque sectando, tunc denique coniugium exserte defendentes,cum inimice accusatur spurcitiae nomine in destructionem creatoris,qui proinde coniugium pro rei honestate benedixit in cromentun(??)generis humani, quemadmodum et universum conditionis in integroset bonos usus  Non ideo autem et cibi damnabuntur quia operosiusexquisiti in gulam committunt, ut nec vestitus ideo accusabunturquia pretiosius comparati in ambitionem tumescunt  Sicnec matrimonii res ideo despuentur quia intemperantius diffusae inluxuriam inardescunt  Multum differt inter causam et culpam, interstatum et excessum  Ita huiusmodi non institutio, sed exorbitatioreprobanda est, secundum censuram institutoris ipsius, cuius est tam, Crescite et multiplicamini, quam et, Non adulterabis et uxoremproximi tui non concupisces, morte punientis et incestam, sacrilegam atque monstruosam in masculos et in pecudes libidinuminsaniam  Sed et si nubendi iam modus ponitur, quem quidemapud nos spiritalis ratio paracleto auctore defendit unum in fidematrimonium praescribens, eiusdem erit modum figere qui modumaliquando diffuderat, is colliget qui sparsit, is caedet silvam qui plantavit, is metet segetem qui seminavit, is dicet, Superest ut etqui uxores habent sic sint quasi non habeant, cuius et retro fuitCrescite et multiplicamini, eiusdem finis cuius et initium  Nontamen ut accusanda caeditur silva, nec ut damnanda secatur seges,sed ut tempori suo parens  Sic et connubii res non ut mala securemet falcem admittit sanctitatis, sed ut matura defungi, ut ipsisanctitati reservata, cui caedendo praestaret messem  Unde iamdicam deum Marcionis, cum matrimonium ut malum et impudicitiaenegotium reprobat, adversus ipsam facere sanctitatem, cui videturstudere  Materiam enim eius eradit, quia si nuptiae non erunt,sanctitas nulla est  Vacat enim abstinentiae testimonium, cumlicentia eripitur, quoniam ita quaedam in diversis probantur  Sicut et virtus in infirmitate perficitur, sic et abstinentia nubendi in facultatedinoscitur  Quis denique abstinens dicetur sublato eo a quoabstinendum est? Quae temperantia gulae in fame? Quae ambitionisrepudiatio in egestate? Quae libidinis infrenatio in castratione?Iam vero sementem generis humani compescere totum nescio anhoc quoque optimo deo congruat  Quomodo enim salvum hominemvolet quem vetat nasci, de quo nascitur auferendo? Quomodohabebit in quo bonitatem suam signet, quem esse non patitur?Quomodo diligit cuius originem non amat? Timet forsitan redundantiamsubolis, ne laboret plures liberando, ne multos faciathaereticos, ne generosiores habeat Marcionitas ex Marcionitis  Nonerit immanior duritia Pharaonis nascentium enecatrix  Nam illeanimas adimit, hic non dat; ille aufert de vita, hic non admittit invitam  Nihil apud ambos a homicidio differt, sub utroque homointerficitur, sub altero iam editus, sub altero edendus  Gratusesses, o dee haeretice, si isses in dispositionem creatoris, quodmarem et feminam miscuit; utique enim et Marcion tuus ex nuptiisnatus est  Satis haec de deo Marcionis, quem et definitiones unicaedivinitatis et condiciones statuum eius omnino non esse confirmant Sed et totius opusculi series in hoc utique succedit  Proindesi cui minus quid videmur egisse, speret reservatum suotempori, sicut et ipsarum scripturarum examinationem quibusMarcion utitur