./data/phi1014/phi003/phi1014.phi003.perseus-lat1.xml
LIVI  Marcus Cicerosub aduentum triumuirorum urbe cesserat pro certohabens id quod erat, non magis se Antonio eripiquam Caesari Cassium et Brutum posse: primo inTusculanum fugerat, inde transuersis itineribus inFormianum ut ab Caieta nauem conscensurusproficiscitur  unde aliquoties in altum prouectum cummodo uenti aduersi retulissent, modo ipse iactationemnauis caeco uoluente fluctu pati non posset,taedium tandem eum et fugae et uitae cepit,regressusque ad superiorem uillam, quae paulo plusmille passibus a mari abest, “moriar,” inquit, “inpatria saepe seruata ” Satis constat seruos fortiterfideliterque paratos fuisse ad dimicandum; ipsumdeponi lecticam et quietos pati quod sors iniquacogeret iussisse  Prominenti ex lectica praebentiqueinmotam ceruicem caput praecisum est  nec satisstolidae crudelitati militum fuit: manus quoquescripsisse aliquid in Antonium exprobrantespraeciderunt  Ita relatum caput ad Antonium iussuque eiusinter duas manus in rostris positum, ubi illeconsul, ubi saepe consularis, ubi eo ipso anno aduersusAntonium quanta nulla umquam humana uox cumadmiratione eloquentiae auditus fuerat: uixattollentes prae lacrimis oculos  homines intueritrucidati membra ciuis poterant