./data/stoa0040/stoa011/stoa0040.stoa011.perseus-lat2.xml
Pueri enim sumus  sed  ut dici adsolet, forsitan belli; et non male  Nam plerumque perturbatos et sensibilium plagarum curis refertos illa tibi notissima ratiuncula in respirationem levat, mentem atque intellegentiam oculis et hoc vulgari aspectu esse meliorem  Quod ita non esset, nisi magis essent illa, quae intellegimus, quam ista, quae cernimus  Cui ratiocinationi utrum nihil valide inimicum sit, peto mecum consideres  Hac ego interim recreatus, cum deo in auxilium deprecato et in ipsum et in ea, quae verissime vera sunt, adtolli coepero, tanta non numquam rerum manentium praesumptione compleor, ut mirer interdum illa mihi opus esse ratiocinatione, ut haec esse credam quae tanta insunt praesentia, quanta sibi quisque ipse fit praesens  Recole tuquoque; nam te fateor huius rei esse diligentiorem, ne quid forte nesciens rescriptis adhuc debeam  Nam mihi non facit fidem tam multorum onerum, quae aliquando numeraveram, tam repentina depositio, quamvis te accepisse litteras meas non dubitem, quarum rescripta non habeo