./data/phi0914/phi00135/phi0914.phi00135.perseus-lat1.xml
qua cum exitus non pateret, converso       agmine redire institit consul  et ab tergo fauces saltus occupatae a parte       hostium erant, Caudinaeque cladis memoria non animis modo, sed prope oculis       obversabatur   Numidas octingentos ferme       equites inter auxilia habebat  eorum praefectus consuli pollicetur se parte utra       vellet cum suis erupturum, tantum uti diceret, utra pars frequentior vicis       esset;  in eos se impetum facturum et nihil       prius quam flammam tectis iniecturum, ut is pavor cogeret Ligures excedere       saltu, quem obsiderent, et discurrere ad opem ferendam suis   collaudatum eum consul spe praemiorum onerat  Numidae equos       conscendunt et obequitare stationibus hostium, neminem lacessentes, coeperunt             nihil primo adspectu contemptius: equi       hominesque paululi et graciles, discinctus et inermis eques, praeterquam quod       iacula secum portat,  equi sine frenis, deformis ipse cursus       rigida cervice et extento capite currentium  hunc contemptum de industria  augentes labi ex equis et per ludibrium spectaculo esse   itaque qui primo intenti paratique, si lacesserentur,       in stationibus fuerant, iam inermes sedentesque pars maxima spectabant             Numidae adequitare, dein refugere, sed       propius saltum paulatim evehi, velut quos impotentis regendi equi invitos       efferrent  postremo subditis calcaribus per medias stationes hostium erupere, et       in agrum latiorem evecti omnia propinqua viae tecta incendunt;  proximo deinde vico inferunt ignem; ferro flammaque omnia       pervastant   fumus primo conspectus, deinde       clamor trepidantium in vicis auditus, postremo seniores puerique refugientes       tumultum in castris fecerunt   itaque sine consilio, sine imperio pro       se quisque currere ad sua tutanda; momentoque temporis castra relicta erant, et       obsidione liberatus consul, quo intenderat, pervenit