./data/phi1351/phi004/phi1351.phi004.perseus-lat2.xml
nec erat intactus tali superstitione, ut qui mox rerum dominus Seleucum quendam mathematicum rectorem et praescium palam habuerit  recursabant animo vetera omina: cupressus arbor in agris eius conspicua altitudine repente prociderat ac postera die eodem vestigio resurgens procera et latior virebat  grande id prosperumque consensu haruspicum et summa claritudo iuveni admodum Vespasiano promissa, sed primo triumphalia et consulatus et Iudaicae victoriae decus implesse fidem ominis videbatur: ut haec adeptus est, portendi sibi imperium credebat  est Iudaeam inter Syriamque Carmelus: ita vocant montem deumque  nec simulacrum deo aut templum—sic tradidere maiores—: ara tantum et reverentia  illic sacrificanti Vespasiano, cum spes occultas versaret animo, Basilides sacerdos inspectis identidem extis 'quicquid est' inquit, 'Vespasiane, quod paras, seu domum extruere seu prolatare agros sive ampliare servitia, datur tibi magna sedes, ingentes termini, multum hominum ' has ambages et statim exceperat fama et tunc aperiebat; nec quicquam magis in ore vulgi  crebriores apud ipsum sermones, quanto sperantibus plura dicuntur  haud dubia destinatione discessere Mucianus Antiochiam, Vespasianus Caesaream: illa Syriae, hoc Iudaeae caput est