./data/stoa0058/stoa001/stoa0058.stoa001.perseus-lat2.xml
Quantis        uero implicitae malis sint, breuissime monstrabo   Quid enim? Pecuniamne congregare conaberis? Sed eripies habenti         Dignitatibus fulgere uelis? Danti supplicabis et qui praeire ceteros honore        cupis, poscendi humilitate uilesces  Potentiamne desideras? Subiectorum        insidiis obnoxius  periculis subiacebis         Gloriam petas? Sed per aspera quaeque distractus securus esse desistis         Voluptariam uitam degas? Sed quis non spernat atque abiciat uilissimae        fragilissimaeque rei corporis seruum? Iam uero qui bona prae se corporis        ferunt, quam exigua,  quam fragili        possessione nituntur! Num enim elephantos mole, tauros robore superare        potentis, num tigres uelocitate praeibitis? Respicite caeli spatium,        firmitudinem, celeritatem et aliquando desinite uilia mirari  Quod quidem        caelum non his  potius est quam sua qua regitur ratione        mirandum  Formae uero nitor ut rapidus est, ut uelox et uernalium florum        mutabilitate fugacior! Quod si? ut Aristoteles 1 ait, Lynceis oculis homines        uterentur, ut eorum uisus obstantia penetraret, nonne introspectis  uisceribus illud Alcibiadis superficie pulcherrimum        corpus turpissimum uideretur? Igitur te pulchrum uideri non tua natura sed        oculorum spectantium reddit infirmitas  Sed aestimat e quam uultis nimio        corporis bona, dum sciatis hoc quodcumque         miramini triduanae febris igniculo posse dissolui! Ex quibus omnibus illud        redigere in summam licet, quod haec quae nec praestare quae polluentur bona        possunt nec omnium bonorum congregatione perfecta sunt, ea nec ad beatitudinem            quasi quidam calles ferunt nec beatos        ipsa perficiunt