./data/phi1014/phi002/phi1014.phi002.perseus-lat1.xml
dimissus iniuriarum agit Numquam lacrimae supprimuntur imperio, immoetiam inritantur  Nulla flendi maior est causa quamflere non posse  Rapuit me qualem in conuiuiumpuderet uenire, dimisit qualem redire ad sepulchrumpuderet  Credo mirari aliquem quod in forumamissis modo liberis ueniam  at ego iam inconuiuio fui  Quousque, inquit, flebis? Est quaedamin ipsis malis miserorum uoluptas et omnis aduersafortuna habet in querelis leuamentum  Ibi me flereprohibes ubi crudeliter ipse non fleres  Cummiserrimum sit flere, quam infelix sum cui ne hocquidem licet! Vidi ebriorum sitim et uomentiumfamem  Quis est iste qui supra flentem patrem censuramlugendi postulat? Proiectus in omnia gulaelibidinisque flagitia, omnibus notandus censoribus,saeculo praecepta conponit: scit quantum superamissos tres liberos patri flendum sit, quem si uiueretpater fleret  Senex, orbus, infelix, hoc tantum intermiserias solatium capio quod miserior esse nonpossum  Cineres meorum in sepulchro uideo  Magnumsolatium est saepius appellare liberorum nonresponsura nomina  Hic mihi uiuendum est ne cui denuptiis, ne cui de liberis cogitanti dirum omen occurram  Cogit flere qui non sinitIn illo conuiuiomorari etiam felicis patris esset iniuria Pars altera  Questus prius sum deinhumanitate eorum qui illum propinquitate contingerent:nemo amicus, nemo, inquam, propinquus est? Sedmelius illi eius rabiem, ut uideo, nouerant  Festodie sodales amicique mecum, quorum unus: “quidhunc miserum perire patimur? nemo sibi ipse finemflendi facit; pudet illos desinere, cogi uolunt ” Consolarer te diutius nisi iam et accusare posses