./data/phi0914/phi0014/phi0914.phi0014.perseus-lat2.xml
concursum itaque ad curiam       esse prensatasque exeuntium manus et patres uere appellatos, effectum esse       fatentibus ut nemo pro tam munifica patria, donec quicquam uirium superesset,       corpori aut sanguini suo parceret   cum       commoditas iuuaret rem familiarem saltem adquiescere eo tempore quo corpus       addictum atque operatum rei publicae esset, tum quod ultro sibi oblatum esset,       non a tribunis plebis unquam agitatum, non suis sermonibus efflagitatum, id       efficiebat multiplex gaudium cumulatioremque gratiam rei   tribuni plebis, communis ordinum laetitiae concordiaeque       soli expertes, negare, tam id laetum patribus nec prosperum <ciuibus>       uniuersis fore quam ipsi crederent; consilium specie prima melius fuisse quam       usu appariturum   unde enim eam pecuniam       confici posse nisi tributo populo indicto? ex alieno igitur aliis largitos;       neque id etiamsi ceteri ferant passuros eos, quibus iam emerita stipendia       essent, meliore condicione alios militare quam ipsi militassent, et eosdem in       sua stipendia impensas fecisse et in aliorum facere   his uocibus mouerunt partem plebis; postremo, indicto iam       tributo, edixerunt etiam tribuni auxilio se futuros si quis in militare       stipendium tributum non contulisset   patres       bene coeptam rem perseueranter tueri; conferre ipsi primi; et quia nondum       argentum signatum erat, aes graue plaustris quidam ad aerarium conuehentes       speciosam etiam conlationem faciebant   cum       senatus summa fide ex censu contulisset, primores plebis, nobilium amici, ex       composito conferre incipiunt   quos cum et a patribus conlaudari et a       militari aetate tamquam bonos ciues conspici uolgus hominum uidit, repente,       spreto tribunicio auxilio, certamen conferendi est ortum   et lege perlata de indicendo Ueientibus bello, exercitum       magna ex parte uoluntarium noui tribuni militum consulari potestate Ueios       duxere