./data/phi0914/phi00137/phi0914.phi00137.perseus-lat1.xml
Scipionem a consule petit impetravitque, ut oratores mittere liceret regi             paucos post dies Zeuxis, qui praefectus       Lydiae fuerat, et Antipater, fratris filius, venerunt   prius Eumene convento, quem propter vetera certamina       aversum maxime a pace credebant esse, et placatiore eo et sua et regis spe       invento, tum P Scipionem et per eum consulem adierunt;  praebitoque iis petentibus frequenti       consilio ad mandata edenda, “non tam, quid ipsi dicamus,  habemus” inquit       Zeuxis, “quam ut a vobis quaeramus, Romani, quo  piaculo expiare errorem regis, pacem veniamque impetrare a victoribus       possimus  maximo semper animo victis regibus populisque ignovistis;  quanto id maiore et placatiore animo decet vos facere       in hac victoria, quae vos dominos orbis terrarum fecit?  positis iam adversus omnes mortales certaminibus haud secus       quam deos consulere et parcere vos generi humano oportet ”  iam antequam legati venirent, decretum erat, quid       responderetur   respondere Africanum placuit        is in hunc modum locutus fertur: “Romani ex iis, quae in deum immortalium       potestate erant, ea habemus, quae dii dederunt;  animos, qui nostrae mentis sunt, eosdem       in omni fortuna gessimus gerimusque, neque eos  secundae res extulerunt nec adversae minuerunt  eius rei, ut alios       omittam, Hannibalem vestrum vobis testem darem, nisi vos ipsos dare possem             postquam traiecimus Hellespontum,       priusquam castra regia, priusquam aciem videremus, cum communis Mars et incertus       belli eventus esset, de pace vobis agentibus quas pares paribus ferebamus       condiciones, easdem nunc victores victis ferimus:  Europa abstinete; Asia omni, quae cis Taurum montem est,       decedite  pro impensis deinde in bellum factis quindecim milia talentum       Euboicorum dabitis, quingenta praesentia, duo milia et quingenta, cum senatus       populusque Romanus pacem comprobaverint; milia deinde talentum per duodecim annos  Eumeni quoque       reddi quadringenta talenta et quod frumenti reliquum ex eo, quod patri debitum       est, placet   haec cum pepigerimus, facturos       vos ut pro certo habeamus, erit quidem aliquod pignus, si obsides viginti nostro       arbitratu dabitis; sed numquam satis liquebit nobis ibi pacem esse populo       Romano, ubi Hannibal erit: eum ante omnia deposcimus   Thoantem quoque Aetolum, concitorem       Aetolici belli, qui et illorum fiducia vos et vestra illos in nos armavit,       dedetis et cum eo Mnasilochum Acarnana et Chalcidensis Philonem  et Eubulidam   in deteriore sua       fortuna pacem faciet rex, quia serius facit, quam facere potuit  si nunc moratus       fuerit, sciat regum maiestatem difficilius ab summo fastigio ad medium detrahi       quam a mediis ad ima praecipitari   ” cum iis       mandatis ab rege missi erant legati, ut omnem pacis condicionem acciperent:       itaque Romam mitti legatos placuit; consul in hiberna exercitum Magnesiam ad       Maeandrum et Trallis Ephesumque divisit         Ephesum ad consulem paucos post dies obsides ab rege adducti sunt, et legati,       qui Romam irent, venerunt  Eumenes quoque eodem tempore profectus est Romam, quo       legati regis   secutae eos sunt legationes       omnium Asiae populorum