./data/phi0914/phi0012/phi0914.phi0012.perseus-lat2.xml
Cassius et Postumus  Cominius consulatum inierunt  iis consulibus cum Latinis populis ictum foedus  ad id feriendum       consul alter Romae mansit: alter ad Volscum bellum missus Antiates Volscos       fundit fugatque, compulsos in oppidum Longulam persecutus moenibus potitur            inde protinus Poluscam, item  Volscorum, cepit; tum magna vi adortus est Coriolos  erat tum       in castris inter primores iuvenum Cn  Marcius,  adulescens et consilio et manu promptus, cui cognomen postea Coriolano       fuit  cum subito exercitum Romanum Coriolos obsidentem atque in oppidanos,       quos intus clausos habebat, intentum sine ullo metu extrinsecus imminentis belli       Volscae legiones profectae ab Antio invasissent, eodemque tempore ex oppido       erupissent hostes, forte in statione Marcius fuit  is cum delecta militum manu non modo impetum erumpentium rettudit,            sed per patentem portam ferox inrupit, caedeque in proxima parte  urbis facta  ignem temere arreptum            imminentibus muro aedificiis  iniecit  clamor       inde oppidanorum mixtus muliebri  puerilique ploratu ad terrorem, ut solet,       primum orto  et Romanis auxit animum et turbavit Volscos, utpote capta urbe cui  ad ferendam opem venerant  ita fusi Volsci Antiates, Corioli oppidum captum; tantumque sua laude       obstitit famae consulis Marcius ut, nisi foedus cum Latinis in  columna aenea insculptum monumento esset, ab Sp  Cassio uno, quia       collega afuerat, ictum, Postumum  Cominium bellum gessisse cum Volscis memoria cessisset