./data/phi0914/phi00129/phi0914.phi00129.perseus-lat2.xml
alii auditis quae Romae acta essent in exsilium Neapolim       euntem forte in Q Metellum unum ex legatis incidisse et ab eo Regium ui retractum tradunt:            alii ab ipso Scipione legatum cum triginta       nobilissimis equitum missum qui Q Pleminium in catenas et cum eo seditionis principes conicerent   ii omnes seu ante Scipionis seu tum praetoris iussu       traditi in custodiam Reginis sunt  praetor legatique Locros profecti primam,       sicuti mandatum erat, religionis curam habuere;  omnem enim sacram pecuniam quaeque apud Pleminium quaeque apud milites erat       conquisitam, cum ea quam ipsi secum attulerant, in thesauris reposuerunt ac       piaculare sacrum fecerunt   tum uocatos ad       contionem milites praetor signa extra urbem efferre iubet castraque in campo       locat cum graui edicto si quis miles aut in urbe restitisset aut secum       extulisset quod suum non esset: Locrensibus se permittere ut quod sui quisque       cognosset prenderet, si quid non compareret repeteret;  ante omnia libera corpora placere sine mora Locrensibus       restitui; non leui defuncturum poena qui non restituisset   Locrensium deinde contionem habuit       atque iis libertatem legesque suas populum Romanum senatumque restituere dixit;       si qui Pleminium aliumue quem accusare uellet, Regium se sequeretur:  si de P Scipione publice queri uellent ea quae Locris nefarie in deos hominesque       facta essent iussu aut uoluntate P Scipionis facta esse, legatos mitterent Messanam; ibi se cum consilio       cogniturum  Locrenses praetori legatisque, senatui ac populo Romano gratias       egerunt:  se ad Pleminium accusandum ituros:       Scipionem, quamquam parum iniuriis ciuitatis suae doluerit, eum esse uirum quem       amicum sibi quam inimicum malint esse;  pro       certo se habere neque iussu neque uoluntate P Scipionis tot tam nefanda commissa, sed aut Pleminio nimium [aut] sibi parum       creditum,  aut natura insitum quibusdam esse       ut magis peccari nolint quam satis animi ad uindicanda peccata habeant  et       praetori et consilio haud mediocre onus demptum erat de Scipione cognoscendi             Pleminium et ad duo et triginta homines       cum eo damnauerunt atque in catenis Romam miserunt   ipsi ad Scipionem profecti sunt ut ea       quoque quae uolgata sermonibus erant de cultu ac desidia imperatoris solutaque       disciplina militiae comperta oculis referrent Romam