./data/phi0914/phi00122/phi0914.phi00122.perseus-lat1.xml
quorum       princeps  M  Iuni vosque,  patres conscripti,        inquit,  nemo nostrum ignorat nulli unquam civitati viliores fuisse           captivos quam nostrae;  ceterum, nisi nobis           plus iusto nostra placet causa, non alii unquam minus neglegendi vobis quam           nos  in hostium potestatem venerunt  non enim in acie per timorem arma tradidimus, sed cum prope ad           noctem superstantes cumulis caesorum corporum proelium extraxissemus, in           castra recepimus nos;  diei reliquum ac           noctem insequentem fessi labore ac volneribus vallum sumus tutati;                postero die, cum circumsessi ab           exercitu victore aqua arceremur nec ulla iam per confertos hostes erumpendi           spes esset, nec esse nefas duceremus quinquaginta milibus hominum ex acie           nostra trucidatis aliquem ex Cannensi pugna Romanum militem restare,                tunc demum pacti sumus pretium quo           redempti dimitteremur; arma, in quibus nihil iam auxilii erat, hosti           tradidimus  maiores quoque acceperamus se a Gallis  auro           redemisse, et patres vestros, asperrimos illos  ad condiciones                pacis, legatos tamen captivorum  redimendorum gratia Tarentum misisse  atqui et ad Alliam  cum Gallis et ad Heracleam cum Pyrrho utraque non tam clade infamis           quam pavore et fuga pugna fuit  cannenses campos acervi Romanorum           corporum tegunt, nec supersumus pugnae, nisi in quibus trucidandis et ferrum           et vires hostem defecerunt  sunt etiam de nostris quidam qui ne in acie quidem fuerunt,  sed praesidio castris relicti, cum castra traderentur, in potestatem           hostium venerunt  haud equidem ullius civis et commilitonis fortunae aut condicioni           invideo nec premendo alium me extulisse velim;—ne illi quidem, nisi           pernicitatis pedum et cursus aliquod praemium est, qui plerique inermes ex           acie fugientes non prius quam Venusiae aut Canusi constiterunt, se nobis           merito praetulerint gloriatique sint in se plus quam in nobis praesidii rei           publicae esse  sed et illis  bonis ac fortibus militibus utemini et nobis etiam promptioribus pro           patria, cum  beneficio vestro redempti atque in patriam restituti fuerimus                dilectum ex omni aetate et fortuna habetis; octo milia servorum           audio armari  non minor numerus noster est, nec maiore pretio           redimi possumus quam ii emuntur; nam si conferam nos cum illis, iniuriam           nomini  Romano faciam  illud etiam in tali consilio  animadvertendum           vobis censeam, patres conscripti, si iam  duriores esse velitis—quod nullo nostro merito faciatis—cui  nos hosti relicturi sitis  Pyrrho videlicet, qui hospitum  numero captivos habuit? An barbaro ac Poeno, qui utrum           avarior an crudelior sit vix existimari potest? si videatis catenas squalorem deformitatem civium vestrorum, non           minus profecto vos ea species moveat quam si ex altera parte cernatis           stratas Cannensibus campis legiones vestras  intueri potestis sollicitudinem et lacrimas in vestibulo curiae           stantium cognatorum nostrorum exspectantiumque responsum vestrum                cum ii pro nobis proque iis qui absunt ita suspensi ac           solliciti sint, quem censetis animum ipsorum esse quorum in discrimine vita           libertasque est? si , me dius fidius, ipse in nos mitis Hannibal contra naturam           suam esse velit, nihil tamen nobis vita opus esse censeamus, cum indigni ut           redimeremur vobis  visi simus  rediere Romam quondam  remissi a Pyrrho sine pretio captivi,  sed rediere cum legatis, primoribus civitatis, ad redimendos sese           missis; redeam ego in patriam trecentis nummis non aestimatus civis?               suum quisque habet animum,  patres conscripti  scio in discrimine esse vitam corpusque meum: magis me famae           periculum movet, ne a vobis  damnati ac repulsi abeamus;           neque enimenin vos pretio  pepercisse homines credent