./data/phi0914/phi0019/phi0914.phi0019.perseus-lat2.xml
eo alter consulum Aemilius cum exercitu ad liberandos obsidione socios uenit  aduenientibus Romanis Sutrini commeatus benigne in castra ante urbem posita aduexere               Etrusci diem primum consultando maturarent traherentne bellum traduxerunt: postero die, ubi celeriora quam tutiora consilia magis placuere ducibus, sole orto signum pugnae propositum est armatique in aciem procedunt               quod postquam consuli nuntiatum est, extemplo tesseram dari iubet ut prandeat miles firmatisque cibo uiribus arma capiat               dicto paretur  consul ubi armatos paratosque uidit, signa extra uallum proferri iussit et haud procul hoste instruxit aciem  aliquamdiu intenti utrimque steterunt exspectantes ut ab aduersariis clamor et pugna inciperet,              et prius sol meridie se inclinauit quam telum hinc aut illinc emissum est: inde, ne infecta re abiretur, clamor ab Etruscis oritur concinuntque tubae et signa inferuntur               nec segnius a Romanis pugna initur  concurrunt infensis animis;              numero hostis, uirtute Romanus superat; anceps proelium multos utrimque et fortissimum quemque absumit nec prius inclinata res est quam secunda acies Romana ad prima signa,         integri fessis, successerunt, Etrusci, quia nullis recentibus subsidiis fulta prima acies fuit, ante signa circaque omnes ceciderunt  nullo unquam proelio fugae minus nec plus caedis fuisset, ni obstinatos mori Tuscos nox texisset,              ita ut uictores priusquam uicti pugnandi finem facerent  post occasum solis signum receptui datum est; nocte ab utroque in castra reditum               nec deinde quicquam eo anno rei memoria dignae apud Sutrium gestum est, quia et ex hostium exercitu prima tota acies deleta uno proelio fuerat subsidiariis modo relictis, uix quod satis esset ad castrorum praesidium,              et apud Romanos tantum uolnerum fuit ut plures post proelium saucii decesserint quam ceciderant in acie