./data/stoa0275/stoa028/stoa0275.stoa028.opp-lat1.xml
Nonpute cuiquam frivola et frigida videri posse, si recogitet naturaemaiestatem, ex qua censetur auctoritas animae  Quantum dederismagistrae, tantum adiudicabis discipulae  Magistra natura, animadiscipula  Quicquid aut illa edocuit aut ista perdidicit, a deo traditumest, magistro scilicet ipsius magistrae  Quid anima possitde principali institutore praesumere, in te est aestimare de eaquae in te est  Senti illam quae ut sentias efficit  Recogita inpraesagiis vatem, in ominibus augurem, in eventibus prospicem Mirum, si a deo data novit homini divinare? Tam mirum, sieum, a quo data est, novit? Etiam circumventa ab adversariomeminit sui auctoris et bonitatis et decreti eius et exitus sui etadversarii ipsius  Sic mirum, si a deo data eadem canit quaedeus suis dedit nosse? Sed qui eiusmodi eruptiones animae nonputavit doctrinam esse naturae congenitae et ingenitae conscientiaetacita commissa, dicet potius diventilatis in vulgus opinionibuspublicatarum litterarum usum iam et quasi vitium corroboratumtaliter sermocinandi  Certe prior anima quam littera, et priorsermo quam liber, et prior sensus quam stilus, et prior homoipse quam philosophus et poëta  Numquid ergo credendum estante litteraturam et divulgationem eius mutos ab huiusmodi pronuntiationibushomines vixisse? Nemo deum et bonitatem eius,nemo mortem, nemo inferos loquebatur? Mendicabat sermo, opinor,immo nec ullus esse poterat, cessantibus etiam tunc sine quibusetiam hodie beatior et locupletior et prudentior esse nonpotest, si ea, quae tam facilia, tam assidua, tam proxima hodiesunt, in ipsis quodammodo labiis parta, retro non fuerunt, antequamlitterae in saeculo germinassent, antequam Mercurius, opinor,natus fuisset  Et unde, oro, ipsis litteris contigit nosse etin usum loquelae disseminare quae nulla umquam mens conceperataut lingua protulerat aut auris exceperat? At enim cumdivinae scripturae, quae penes nos vel Iudaeos sunt, in quorumoleastro insiti sumus, multo saecularibus litteris vel modicatantum aetate aliqua antecedant, ut loco suo edocuimus ad fidemearum demonstrandam; et si haec eloquia de litteris usurpavit anima,utique de nostris credendum erit, non de vestris, quia potiorasunt ad instruendam animam priora quam postera, quae et ipsaa prioribus instrui sustinebant; cum, etsi de vestris instructamconcedamus, ad originem tamen principalem traditio pertineat, nostrumqueomnino sit quodcunque de nostris sumsisse et tradidissecontigit vobis  Quod cum ita sit, non multum refert, a deo formatasit animae conscientia; an litteris dei  Quid igitur vis, homo,de humaunis sententiis litterarum tuarum exisse haec in usus communiscallositatem?