./data/stoa0058/stoa001/stoa0058.stoa001.perseus-lat2.xml
Ea              tantum animi tui sicuti tu tibi fingis mutata peruertit  Intellego              multiformes illius prodigii fucos et eo usque cum his quos eludere              nititur blandissimam familiaritatem, dum intolerabili dolore confundat              quos insperata reliquerit  Cuius si naturam mores ac  meritum reminiscare, nec habuisse te in ea              pulchrum aliquid nec amisisse cognosces, sed ut arbitror haud multum tibi              haec in memoriam reuocare laborauerim  Solebas enim praesentem quoque              blandientemque uirilibus incessere uerbis eamque de nostro adyto                  prolatis insectabare sententiis               Verum omnis subita  mutatio rerum non sine quodam quasi              fluctu contingit animorum; sic factum est ut tu quoque paulisper a tua              tranquillitate descisceres  Sed tempus est haurire te aliquid ac              degustare molle atque iucundum  quod              ad interiora transmissum ualidioribus haustibus uiam fecerit  Adsit              igitur Rhetoricae suadela dulcedinis quae tum tantum recto calle              procedit, cum nostra instituta non deserit cumque hac Musica laris nostri              uernacula nunc leuiores nunc grauiores modos  succinat