./data/phi0914/phi0011/phi0914.phi0011.perseus-lat2.xml
iam tum erat inclitum Dianae Ephesiae fanum; id communiter a       civitatibus Asiae factum fama ferebat  eum consensum deosque       consociatos laudare mire Servius inter proceres Latinorum, cum quibus publice       privatimque hospitia amicitiasque de industria iunxerat  saepe       iterando eadem perpulit tandem, ut Romae fanum Dianae populi Latini cum populo       Romano facerent  ea erat confessio caput rerum Romam esse, de quo totiens armis       certatum fuerat  id quamquam omissum iam ex omnium cura  Latinorum ob rem       totiens infeliciter temptatam armis videbatur, uni se ex Sabinis fors dare visa       est privato consilio imperii reciperandi  bos in Sabinis nata cuidam patri familiae dicitur miranda magnitudine       ac specie; fixa per multas aetates cornua in vestibulo templi Dianae monumentum       ei fuere miraculo  habita , ut erat, res prodigii loco est;            et cecinere vates, cuius civitatis eam       civis Dianae immolasset,  ibi fore imperium; idque carmen pervenerat ad antistitem fani Dianae       Sabinusque,  ut prima apta dies sacrificio       visa est, bovem Romam actam deducit ad fanum Dianae et ante aram statuit            ibi antistes Romanus, cum eum magnitudo victimae celebrata fama       movisset, memor responsi Sabinum ita adloquitur: quidnam tu, hospes, paras?  inquit,  inceste           sacrificium Dianae facere? quin tu ante vivo perfunderis flumine?               infima valle praefluit Tiberis  religione tactus hospes, qui omnia, ut prodigio responderet eventus,       cuperet rite facta, extemplo descendit ad Tiberim  interea Romanus       immolat Dianae bovem  id mire gratum regi atque civitati fuit