./data/phi0914/phi0012/phi0914.phi0012.perseus-lat2.xml
id publicum consilium an       muliebris timor fuerit parum invenio;        pervicere certe ut et Veturia, magno natu mulier, et Volumnia duos parvos ex       Marcio ferens filios secum in castra hostium irent et, quoniam armis viri       defendere urbem non possent, mulieres precibus lacrimisque defenderent            ubi ad castra ventum est  nuntiatumque Coriolano est       adesse ingens mulierum  agmen, ut  qui nec publica maiestate in legatis nec in sacerdotibus tanta offusa       oculis animoque religione motus esset, multo obstinatior adversus lacrimas       muliebres erat  dein familiarium quidam qui insignem maestitia inter ceteras       cognoverat Veturiam inter nurum nepotesque stantem, nisi me frustrantur,  inquit, oculi, mater tibi           coniunxque et liberi adsunt Coriolanus prope ut amens consternatus ab sede sua cum ferret matri       obviae complexum, mulier in iram ex precibus versa sine , priusquam complexum accipio, sciam,  inquit,            ad hostem an ad filium venerim, captiva materne in castris tuis sim                in hoc me longa vita et infelix senecta traxit, ut exsulem te,           deinde hostem viderem? potuisti populari hanc terram, quae te genuit atque aluit?               non tibi quamvis infesto animo et minaci perveneras           ingredienti fines ira cecidit? non , cum in conspectu Roma fuit,           succurrit 'Intra illa moenia domus ac penates mei sunt, mater coniunx           liberique'? ergo ego nisi peperissem, Roma non oppugnaretur; nisi filium           haberem, libera in libera patria mortua essem  sed ego nihil iam           pati nec tibi turpius nec            mihi miserius possum nec, ut sum miserrima, diu futura sum:  de his videris, quos, si pergis, aut immatura  mors aut longa servitus manet  uxor deinde ac  liberi amplexi, fletusque ab omni turba       mulierum ortus et comploratio sui patriaeque fregere tandem virum  complexus inde suos dimittit: ipse retro ab urbe castra movit            abductis deinde legionibus ex agro Romano invidia rei oppressum       perisse tradunt alii alio leto  apud Fabium, longe antiquissimum       auctorem, usque ad senectutem vixisse eundem invenio;  refert certe hanc saepe eum exacta aetate usurpasse vocem,       multo miserius seni exsilium esse  non inviderunt laude sua       mulieribus viri Romani— adeo sine obtrectatione gloriae alienae vivebatur,            — monumentoque  quod esset, templum Fortunae muliebri aedificatum dedicatumque est