./data/stoa0275/stoa007/stoa0275.stoa007.opp-lat1.xml
Aiunt quidam et Genesimin Hebraico ita incipere: In principio deus fecit sibi filium Hoc ut firmum non sit alia me argumenta deducunt ab ipsa deidispositione, qua fuit ante mundi constitutionem ad usque filii generationem Ante omnia enim deus erat solus, ipse sibi et munduset locus et omnia  Solus autem, quia nihil aliud extrinsecuspraeter illum  Ceterum ne tunc quidem solus; habebat enim secumquam habebat in semetipso rationem, suam scilicet  Rationalisenim deus, et ratio in ipso prius, et ita ab ipso omnia  Quaeratio sensus ipsius est  Hanc Graeci Î»á½¹Î³Î¿Î½ dicunt, quo vocabuloetiam sermonem appellamus  Ideoque iam in usu est nostrorumper simplicitatem interpretationis sermonem dicere in primordioapud deum fuisse, cum magis rationem competat antiquiorem haberi,quia non sermonalis a principio, sed rationalis deus etiamante principium, et quia ipse quoque sermo ratione consistenspriorem eam ut substantiam suam ostendat  Tamen et sic nihilinterest  Nam etsi deus nondum sermonem suum miserat, proindeeum cum ipsa et in ipsa ratione intra semetipsum habebat tacitecogitando et disponendo secum quae per sermonem mox erat dicturus Cum ratione enim sua cogitans atque disponens sermonemeam efficiebat quam sermone tractabat  Idque quo facilius intellegas,ex te ipso ante recognosce, ut ex imagine et similitudine dei, quo habeas et tu in temetipso rationem, qui es animal rationale,a rationali scilicet artifice non tantum factus, sed etiam exsubstantia ipsius animatus  Vide, cum tacitus tecum ipse congrederisratione, hoc ipsum agi intra te, occurrente ea tibi cum sermonead omnem cogitatus tui motum, ad omnem sensus tui pulsum Quodcunque cogitaveris, sermo est; quodcunque senseris,ratio est  Loquaris illud in animo necesse est, et dum loqueris,conlocutorem pateris sermonem, in quo inest haec ipsa ratio quacum eo cogitans loquaris per quem loquens cogitas  Ita secundusquodammodo in te est sermo, per quem loqueris cogitando, et perquem cogitas loquendo; ipse sermo alius est  Quanto ergo pleniushoc agitur in deo, cuius tu quoque imago et similitudo censeris,quod habeat in se etiam tacendo rationem et in ratione sermonem?Possum itaque non temere praestruxisse et tunc deumante universitatis constitutionem solum non fuisse, habentem insemetipso proinde rationem et in ratione sermonem, quem secumduma se faceret agitando intra se