./data/stoa0275/stoa006/stoa0275.stoa006.opp-lat1.xml
Brevioribusquoque epistulis non pigebit intendere  Est sapor et in paucis  Occiderant Iudaei prophetas suos  Possum dicere, Quid ad apostolumdei alterius, et quidem optimi, qui nec suorum delictadamnare dicatur, quique et ipse prophetas eosdem destruendo quodammodoperimat? Quid enim mali admisit apud illum IsraÄl, sioccidit quos et ille reprobavit, si prior inimicam in eos sententiamstatuit? Deliquit autem apud deum ipsorum  Is exprobravit iniquitatemad quem pertinet laesus; certe quivis alius quam adversarius laesi  Sed nec onerassed illos imputando etiam domininecem, qui et dominum interfecerunt, dicendo, et prophetas suos,licet Suos adiectio sit h(??)eretici  Quid enim tam acerbum, si alteruisdei praedicatorem Christum interemerunt, qui sui dei prophetascontrucidaverunt? Status autem exaggerationis, quod et dominumet famulos eius peremissent  Denique si alterius dei Christum,alterius prophetas peremerunt, aequavit impietates, non exaggeravit Aequanda autem non fuit; ergo exaggerari non potuit, nisi in eundemdominum commissa ex utroque titulo  Ergo eiusdem deiChristus et prophetae  Quam autem sanctitatem nostram voluntatemdei dicat, ex contrariis quae prohibet agnosceres  Abstinere enim, inquit, a stupro, non a matrimonio: scire unumquemque suum (??)asin honore tractare  Quomodo? dum non in libidine, qua gentes Libido autem nec apud gentes matrimonio adscribitur, sed extraordinariiset non naturalibus et portentuosis  Lex naturae luxuriaeest, turpitudini quoque et immunditiae contraria, quae nonmatrimonium excludat, sed libidinem, quae vas nostrum in honorematrimonii tractet  Hunc autem locum salva alterius, id est plenioris,sanctitatis praelatione tractaverim, continentiam et virginitatemnuptiis anteponens, sed non prohibitis  Destructores enimdei nuptiarum, non sectatores castitalis retundo  Ait eos qui remaneant in adventum Christi cum eis qui mortui in Christo primiresurgent quod in nubibus auferentur in a(??)rem obviam domino Agnosco his iam tunc prospectis mirari substantias caelestes ipsam Hierusalem, quae sursum est, et per Esaiam pronuntiare, Quinam huc velut nubes volant, tanquam columbae cum pullis ad me? Huncascensum si Christus nobis praeparavit, ille erit Christus de quoAmos: Qui ascensum suum aedificat in caelos, utique sibi et suis  Exinde a quo sperabo nunc, nisi a quo haec audivi? Quem spiritum prohibet extingui, et quas prophetias vetat nihil haberi?utique non creatoris spiritum, nec creatoris prophetias secundumMarcionem  Quae enim destruit, ipse iam extinxit et nihil fecit,nec potest prohibere quae nihil fecit  Ergo incumbit Marcioniexhibere hodie apud ecclesiam suam exinde spiritum dei sui quinon sit extinguendus, et prophetias que non sint nihil habendae Et si exhibuit quod putat, sciat nos quodcunque illud ad formamspiritalis et propheticae gratiae atque virtutis provocaturos, ut etfutura praenuntiet et occulta cordis revelet et sacramenta edisserat Cum nihil tale protulerit ac probarit, nos proferemus et spiritumet prophetias creatoris secundum ipsum praedicantes  Atque itaconstabit apostolus de quibus dixerit, de eis scilicet quae futuraerant in ecclesia eius dei qui dum est, spiritus quoque eius operatur,et promissio celebratur  Age nunc, qui salutem carnis abnuitis,et si quando corpus in huiusmodi praenominatur, aliudnescio quid interpretamini illud quam substantiam carnis, quomodoapostolus omnes in novis substantiis certis nominibus distinxit etomnes in uno constituit salutis, optans ut spiritus noster et corpus et anima sine querela in adventu et salutificatorisnostri Christi conserventur? Nam et animam posuit et corpus,tam duas res quam diversas  Licet enim et animae corpus sitaliquod suae qualitatis, sicut et spiritus, cum tamen et corpus etanima distincte nominantur, habet anima suum vocabulum proprium,non egens communi vocabulo corporis; id relinquitur carni, quaenon nominata proprio, communi utatur necesse est  Etenim aliamsubstantiam in homine non video post spiritum et animam cui vocabulumcorporis accommodetur praeter carnem, hanc totiens incorporis nomine intellegens quotiens non nominatur; multo magishic, cum quae dicitur corpus suo nomine appellatur