./data/stoa0261/stoa0002/stoa0261.stoa0002.perseus-lat2.xml
nam quotiens liber quispiam scribi citoiubetur, non tantum honorem spectat auctor a merito quantum ab obsequio  de reliquo, quia tibi nuper ad Gelasium virum sat benignissimum missosiambicos placuisse pronuntias, per hos te quoque Mitylenaei oppidivernulas munerabor Iam per alternum pelagus loquendiegit audacem mea cymba cursumnec bipertito timuit fluentoflectere clavum Solvit antennas, legit alta vela,palmulam ponit manus, atque transtrislitori iunctis petit osculandumsaltus harenam Mussitans quamquam chorus invidorumprodat hirritu rabiem canino,nil palam sane loquitur pavetquepublica puncta Verberant puppim, quatiunt carinam,ventilant spondas laterum rotundas,arborem circa volitant sinistraesibila linguae Nos tamen rectam comite arte proram,nil tumescentes veriti procellas,sistimus portu, geminae potitifronde coronae,Quam mihi indulsit populus Quirini,blattifer vel quam tribuit senatus,quam peritorum dedit ordo consorsiudiciorum,Cum meis poni statuam perennemNerva Traianus titulis videret,inter auctores utriusque fixambybliothecae;Quamque post, visus prope, post bilustretempus accepi, capiens honorem,qui patrum ac plebis simul unus olimiura gubernat Praeter heroos ioca multa multistexui pannis; elegos frequentersubditos senis pedibus rotavicommate bino Nunc per undenas equitare suetussyllabas lusi celer atque metroSapphico creber cecini, citatorarus iambo Nec recordari queo, quanta quondamscripserim primo iuvenis calore;unde pars maior utinam taceripossit et abdi!Nam senectutis propiore meta,quicquid extremis sociamur annis,plus pudet, si quid leve lusit aetas,nunc reminisci Quod perhorrescens ad epistularumtranstuli cultum genus omne curae,ne reus cantu petulantioresim reus actu;Neu puter solvi per amoena dicta,schema si chartis phalerasque iungam,clerici ne quid maculet rigoremfama poetae Denique ad quodvis epigramma posthacnon ferar pronus, teneroque metrovel gravi nullum cito cogar exhincpromere carmen:Persecutorum nisi quaestionesforsitan dicam meritosque caelummartyras mortis pretio parassepraemia vitae E quibus primum mihi psallat hymnusqui Tolosatem tenuit cathedram,de gradu summo Capitoliorumpraecipitatum;Quem negatorem Iovis ac Minervaeet crucis Christi bona confitentemvinxit ad tauri latus iniugatiplebs furibunda,Ut per abruptum bove concitatospargeret cursus lacerum cadavercautibus tinctis calida solutipulte cerebri Post Saturninum volo plectra cantent,quos patronorum reliquos probavianxio duros mihi per laboresauxiliatos,Singulos quos nunc pia nuncupatimnon valent versu cohibere verba;quos tamen chordae nequeunt sonare,corda sonabunt Redeamus in fine ad oratorium stilum materiam praesentem propositosemel ordine terminaturi, ne, si epilogis musicis opus prosariumclauserimus, secundum regulas Flacci, ubi amphora coepit institui,urceus potius exisse videatur  vale