./data/phi0914/phi00124/phi0914.phi00124.perseus-lat1.xml
ibi pro Concordiae ara, quae in eo sita loco       erat, ex principibus unus nomine Polyaenus contionem et liberam et moderatam       habuit:  seruitii onus indignitatesque homines       expertos aduersus notum malum inritatos esse: discordia ciuilis quas importet       clades, audisse magis a patribus Syracusanos quam ipsos uidisse  arma quod       impigre ceperint, laudare:  magis laudaturum,       si non utantur nisi ultima necessitate coacti         in praesentia legatos ad Adranodorum mitti placere qui denuntient ut in       potestate senatus ac populi sit, portas Insulae aperiat, reddat praesidium             si tutelam alieni regni suum regnum uelit       facere, eundem se censere multo acrius ab Adranodoro quam ab Hieronymo repeti       libertatem   ab hac contione legati missi sunt        senatus inde haberi coeptus est, quod sicut regnante Hierone manserat publicum       consilium, ita post mortem eius ante eam diem nulla de re neque conuocati neque       consulti fuerant   ut uentum ad Adranodorum       est, ipsum quidem mouebat et ciuium consensus et cum aliae occupatae urbis       partes, tum pars Insulae uel munitissima prodita atque alienata;  sed euocatum eum ab legatis Damarata uxor, filia       Hieronis, inflata adhuc regiis animis ac muliebri spiritu, admonet saepe       usurpatae Dionysi tyranni uocis, qua pedibus tractum, non insidentem equo       relinquere tyrannidem dixerit debere:  facile       esse momento quo quis uelit cedere possessione magnae fortunae; facere et parare       eam difficile atque arduum esse   spatium       sumeret ad consultandum ab legatis; eo uteretur ad arcessendos ex Leontinis       milites, quibus si pecuniam regiam pollicitus esset, omnia in potestate eius       futura   haec muliebria consilia Adranodorus       neque tota aspernatus est neque extemplo accepit, tutiorem ad opes adfectandas       ratus esse uiam, si in praesentia tempori cessisset   itaque legatos renuntiare iussit futurum se in senatus ac       populi potestate  postero die luce prima patefactis Insulae portis in forum       Achradinae uenit   ibi in aram Concordiae, ex       qua pridie Polyaenus contionatus erat, escendit orationemque eam orsus est qua       primum cunctationis suae ueniam petiuit:  se       enim clausas habuisse portas, non separantem suas res a publicis sed strictis       semel gladiis timentem qui finis caedibus esset futurus, utrum, quod satis       libertati foret, contenti nece tyranni essent an quicumque aut propinquitate aut       adfinitate aut aliquis ministeriis regiam contigissent alienae culpae rei       trucidarentur   postquam animaduerterit eos       qui liberassent patriam seruare etiam liberatam uelle atque undique consuli in       medium, non dubitasse quin et corpus suum et cetera omnia, quae suae fidei       tutelaeque essent, quoniam eum qui mandasset suus furor absumpsisset, patriae       restitueret   conuersus deinde ad       interfectores tyranni ac nomine appellans Theodotum ac Sosin, 'facinus' inquit       'memorabile fecistis;  sed, mihi credite, incohata uestra       gloria, nondum perfecta est periculumque ingens manet, nisi paci et concordiae       consulitis, ne libera efferatur res <publica> '