./data/phi0474/phi057/phi0474.phi057.perseus-lat1.xml
aliter enim fuissemus et in hos inofficiosi et in nosmet       ipsos, si illum offensuri fuimus, paene periculosi  isti autem ingenue;       mihique gratum quod quid sentirent non reticuerunt, illud vero vel optime quod ita multa       mutari volunt ut mihi de integro scribendi causa non sit  quamquam de Parthico bello quid spectare debui nisi quod illum velle arbitrabar? quod enim aliud argumentum epistulae nostrae nisi κολακεία fuit? an, si ea quae optima putarem suadere voluissem,       oratio mihi defuisset? totis igitur litteris nihil opus est  ubi enim ἐπίτευγμα magnum nullum fieri possit, ἀπότευγμα vel non magnum molestum futurum sit, quid opus est παρακινδυνεύειν? praesertim cum illud occurrat,       illum, cum antea nihil scripserim, existimaturum me nisi toto bello confecto nihil       scripturum fuisse  atque etiam vereor ne putet me hoc quasi Catonis       μείλιγμα esse voluisse  quid quaeris? valde       me paenitebat nec mihi in hac quidem re quicquam magis ut vellem accidere potuit quam       quod σπουδὴ nostra non est probata  incidissemus etiam in illos, in eis in cognatum tuum