./data/stoa0275/stoa006/stoa0275.stoa006.opp-lat1.xml
Ceterumvester Christus pristinum statum Iudaeis pollicetur ex restitutioneterrae, et post decursum vitae apud inferos in sinu Abrahae refrigerium Deum optimum, si reddit placatus quod et abstulerat iratus!O deum tuum, qui et caedit et sanat, condit mala et facitpacem! O deum etiam ad inferos usque misericordem! Sed de sinuAbrahae suo tempore  De restitutione vero Iudaeae, quam et ipsiIudaei ita ut describitur sperant Iocorum et regionum nominibusinducti, quomodo allegorica interpretatio in Christum et in ecclesiamet habitum et fructum eius spiritaliter competat et longum estpersequi et in alio opere digestum, quod inscribimus DE SPEFIDELIUM, et in praesenti vel eo otiosum, quia non de terrena, sedde caelesti promissione sit quaestio  Nam et confitemur in terra nobisregnum repromissum, sed ante caelum, sed alio statu, utpote postresurrectionem in mille annos in civitate divini operis Hierusalem caelo delata, quam et apostolus matrem nostram sursum designat,et politeuma nostrum, id est municipatum, in caelis esse pronuntians alicui ulique caelesti civitati eum deputat  Hanc et Ezechiel novit, et apostolus loannes vidit  Et qui apud fidem nostram estnovae prophetiae sermo testatur, ut etiam effigiem civitatis anterepraesentationem eius conspectui futuram in signum praedicarit Denique proxime expunctum est orientali expeditione  Constatenim ethnicis quoque testibus in Iudaea per dies quadraginta matutinismomentis civitatem de caelo pependisse, omni moeniorumhabitu evanescente de profectu diei, et alias de proximo nullam Hanc dicimus excipiendis resurrectione sanctis et refovendis omniumbonorum utique spiritalium copia in compensationem eorum quaein saeculo vel despeximus vel amisimus a deo prospectam  Siquidemet iustum et deo dignum illic quoque exultare famulos eiusubi sunt et afflicti in nomine ipsius  Haec ratio regni caelestis,post cuius mille annos, intra quam aetatem concluditur sanctorumresurrectio pro meritis maturius vel tardius resurgentium, tunc etmundi destructione et iudicii conflagratione commissa demutati inatomo in angelicam substantiam, scilicet per illud incorruptelaesuperindumentum, transferemur in caeleste regnum, de quo nuncsic ideo retractatur, quasi non praedicato apud creatorem, ac perhoc alterius dei Christum probante, a quo primo et solo sit revelatum Disce iam hinc illud et praedicatum a creatore et sinepraedicatione credendum apud creatorem  Quid tibi videtur, cumAbrahae semen post primam promissionem, qua in multitudinemarenae repromittitur, ad instar quoque stellarum destinatur, nonneet terrenae et caelestis dispositionis auspicia sunt? Cum Isaac benedicensIacob filium suum, Det, ait, tibi deus de rore caeli et de opimitate terrae, nonne utriusque indulgentiae exempla sunt? Deniqueanimadvertenda est hic etiam structura benedictionis ipsius Nam circa Iacob, qui quidem posterioris et praelatioris populifigura est, id est nostri, prima promissio caelestis est roris, secundaterrenae opimitatis  Nos enim primo ad caelestia invitamur,cum a saeculo avellimur, et ita postea invenimur etiam terrena consecuturi Et evangelium vestrum quoque habet, Quaerite primum regnum dei, et haec adicientur vobis  Ceterum ad Esau promittit benedictionem terrenam, et subicit caelestem de opimitate terrae,dicens, Erit inhabitatio tua et a rore caeli  Iudaeorum enim dispositioin Esau, priorum natu et posteriorum affectu filiorum, aterrenis bonis imbuta per legem postea ad caelestia per evangeliumcredendo deducitur  Cum vero Iacob somniat scalas obfirmatas interra ad caelum et angelos alios ascendentes et alios descendentes,innixum desuper dominum, temere, si forte, interpretabimur scalishis iter ad caelum demonstrari, quo alii perveniant, unde alii decidant,domini constitutum esse iudicio  Cur autem, ut evigilavit etprimum Ioci horrore concussus est, convertitur ad interpretationemsomnii? Cum enim dixisset, Quam terribilis est locus iste! Non est, inquit, aliud, sed aedes dei, et haec porta caeli  Christumdominum enim viderat, templum dei et portam, eundem, per quemaditur caelum  Et utique portam caeli non nominasset, si caelumnon aditur apud creatorem  Sed est et porta, quae recipit et quae perducit, strata iam a Christo  De quo Amos: Qui aedificat incaelum ascensum suum, utique non sibi soli, sed et suis, qui cumillo erunt  Et circumdabis enim illos tibi, inquit, tanquam ornamentumsponsae  Ita per illum ascensum ad caelestia regua tendentes miratur spiritus dicens, Volant velut qui sunt milvi, ut nubesvolant, et velut pulli columbarum, ad me, scilicet simpliciter ut columbae  Auferemur enim in nubes obviam domino, secundum apostolum (illo scilicet filio hominis veniente in nubibus, secundum Danielem), et ita semper cum domino erimus, eatenus dum et interra et in caelo, qui ob utriusque promissionis ingratos ipsa etiam elementa testatur: Audi caelum et in aures percipe terra  Et egoquidem, etiam si nullam spei caelestis manum mihi totiens scripturaporrigente satis haberem huius quoque promissionis praeiudicium,quod iam terrenam gratiam teneam, expectarem aliquid et de caelo,a deo caeli sicut et terrae; ita crederem Christum sublimiora pollicentemeius esse qui et humiliora promiserat, qui et experimentamaiorum de parvulis fecerat, qui hoc inauditi, si forte,regni praeconium soli Christo reservaverat, ut per famulos quidemterrena gloria, caelestis vero per ipsum deum annuntiaretur  At tuhinc quoque alium argumentaris Christum quod regnum novum annuntiet Prius est aliquod exemplum indulgentiae proferas, ne meritodubitem de fide tantae promissionis, quam sperandam dicis;immo ante omnia est ut, quem caelestia praedicas repromittere,aliquod caelum probes eius  At nunc vocas ad coenam, nec domumostendis; allegas regnum, nec regiam monstras  An quia Christustuus caeleate regnum repro(??)ittit, non habens caelum, quomodo ethominem praestitit non habens carnem? O phantasma omne! Opraestigia magnae etiam promissionis!