./data/phi0914/phi00131/phi0914.phi00131.perseus-lat1.xml
Insubres Cenomanique et Boii excitis       Celinibus Ilvatibusque et ceteris Ligustinis populis Hamilcare Poeno duce, qui       in iis locis de Hasdrubalis exercitu substiterat, Placentiam invaserant;            et direpta urbe ac per iram magna ex parte       incensa, vix duobus milibus hominum inter incendia ruinasque relictis, traiecto       Pado ad Cremonam diripiendam pergunt   vicinae       urbis audita clades spatium colonis dedit ad claudendas portas praesidiaque per       muros disponenda, ut obsiderentur tamen prius quam expugnarentur nuntiosque       mitterent ad praetorem Romanum  L FuriusPurpurio tum provinciae praeerat cetero ex senatus consulto  exercitu dimisso praeter quinque milia socium ac Latini nominis; cum iis       copiis in proxima regione provinciae circa Ariminum substiterat  is tum senatui       scripsit, quo in tumultu provincia esset:        duarum coloniarum, quae ingentem illam tempestatem Punici belli subterfugissent,       alteram captam ac direptam ab hostibus, alteram oppugnari;  nec in exercitu suo satis praesidii colonis       laborantibus fore, nisi quinque milia socium quadraginta milibus hostium—tot       enim in armis esse—trucidanda obicere velit, et tanta sua clade iam inflatos       excidio coloniae Romanae augeri hostium animos   his litteris recitatis decreverunt, ut           C Aurelius consul exercitum, cui in Etruriam ad conveniendum diem edixerat,            Arimini eadem die adesse iuberet et aut       ipse, si per commodum rei publicae posset, ad opprimendum Gallicum tumultum       proficisceretur aut Q Minucio praetori scriberet,  ut, cum ad eum       legiones ex Etruria venissent, missis in vicem earum quinque milibus sociorum,       quae interim Etruriae praesidio essent, proficisceretur ipse ad coloniam       liberandam obsidione   legatos  item mittendos in Africam censuerunt, eosdem Carthaginem, eosdem in       Numidiam ad Masinissam:  Carthaginem, ut       nuntiarent civem eorum Hamilcarem relictum in Gallia—haud satis scire ex       Hasdrubalis prius, an ex Magonis postea exercitu—bellum contra foedus facere,            exercitus Gallorum Ligurumque excivisse ad       arma contra populum Romanum; eum, si pax placeret, revocandum illis et dedendum       populo Romano esse   simul nuntiare iussi       perfugas sibi non omnis redditos esse, ac magnam partem eorum palam Carthagini       obversari dici; quos comprehendi conquirique debere, ut sibi ex foedere       restituantur  haec ad Carthaginienses mandata         Masinissae gratulari iussi, quod non patrium modo recuperasset regnum, sed parte       florentissima Syphacis finium adiecta etiam auxisset   nuntiare praeterea iussi bellum cum rege Philippo susceptum,            quod Carthaginienses auxiliis iuvisset       iniuriasque inferendo sociis populi Romani flagrante bello Italia coegisset       classes exercitusque in Graeciam mitti et distinendo copias causa in primis       fuisset serius in Africam traiciendi; peterentque, ut ad id bellum mitteret       auxilia Numidarum equitum   dona ampla data,       quae ferrent regi, vasa aurea argenteaque,  toga purpurea et palmata tunica cum       eburneo scipione et toga praetexta cum curuli sella; iussique polliceri, si            quid eis ad firmandum augendumque regnum opus esse indicasset, enixe id       populum Romanum merito eius praestaturum         Verminae quoque, Syphacis filii, legati per eos dies senatum adierunt excusantes       errorem adulescentiamque et culpam omnem in fraudem Carthaginiensium avertentes:            et Masinissam Romanis ex hoste amicum       factum; Verminam quoque adnisurum, ne officiis in populum Romanum aut a       Masinissa aut ab ullo alio vincatur; petere, ut rex sociusque et amicus ab       senatu appellaretur   responsum legatis est,       et patrem eius Syphacem sine causa ex socio et amico hostem repente populi       Romani factum, et eum ipsum rudimentum adulescentiae bello lacessentem Romanos       posuisse   itaque pacem illi prius petendam ab       populo Romano esse, quam ut rex sociusque et amicus appelletur; nominis eius       honorem pro magnis erga se regum meritis dare populum Romanum consuesse             legatos Romanos in Africa fore, quibus       mandaturum senatum, ut Verminae pacis dent leges, liberum  arbitrium eius populo Romano permittenti; si quid ad eas addi, demi       mutarive vellet, rursus ab senatu ei postulandum fore   legati cum iis mandatis in Africam missi C TerentiusVarro , Sp Lucretius , Cn Octavius   quinqueremes singulis datae