./data/phi0914/phi00123/phi0914.phi00123.perseus-lat1.xml
nec quicquam raptim       aut forte temere egeritis; de singulorum capite uobis ius sententiae dicendae       faciam, ut quas quisque meritus est poenas pendat;  sed ante omnia ita uos irae indulgere oportet, ut potiorem ira       salutem atque utilitatem uestram habeatis  etenim hos, ut opinor, odistis       senatores, non senatum omnino habere non uoltis;  quippe aut rex, quod abominandum, aut,       quod unum liberae ciuitatis consilium est, senatus habendus est  itaque duae res       simul agendae uobis sunt, ut et ueterem senatum tollatis et nouum cooptetis             citari singulos senatores iubebo de quorum       capite uos consulam; quod de quoque censueritis fiet; sed prius in eius locum       uirum fortem ac strenuum nouum senatorem cooptabitis quam de noxio supplicium       sumatur '  inde consedit et nominibus in urnam       coniectis citari quod primum sorte nomen excidit ipsumque e curia produci       iussit   ubi auditum est nomen, malum et       improbum pro se quisque clamare et supplicio dignum   tum Pacuuius: 'uideo quae de hoc sententia sit; date igitur pro malo       atque improbo bonum senatorem et iustum '        primo silentium erat inopia potioris subiciundi; deinde cum aliquis omissa       uerecundia quempiam nominasset,  multo maior       extemplo clamor oriebatur, cum alii negarent nosse, alii nunc probra, nunc       humilitatem sordidamque inopiam et pudendae artis aut quaestus genus obicerent             hoc multo magis in secundo ac tertio       citato senatore est factum, ut ipsius paenitere homines appareret, quem autem in       eius substituerent locum deesse,  quia nec       eosdem nominari attinebat, nihil aliud quam ad audienda probra nominatos, et       multo humiliores obscurioresque ceteri erant eis qui primi memoriae occurrebant             ita dilabi homines, notissimum quodque       malum maxime tolerabile dicentes esse iubentesque senatum ex custodia dimitti