./data/phi0914/phi00131/phi0914.phi00131.perseus-lat1.xml
Aurelius ad confectum bellum cum in provinciam venisset, haud clam tulit iram       adversus praetorem, quod absente se rem gessisset   misso igitur eo in Etruriam ipse in agrum hostium legiones induxit       populandoque cum praeda maiore quam gloria bellum gessit  L Furius , simul quod in Etruria nihil erat rei, quod gereret, simul Gallico       triumpho imminens, [quem] absente consule irato atque invidente facilius       impetrari posse ratus Romam inopinato cum venisset, senatum in aede Bellonae       habuit expositisque rebus gestis,  ut       triumphanti sibi in urbem invehi liceret, petit   apud magnam partem senatus et magnitudine       rerum gestarum valebat et gratia   maiores natu negabant  triumphum, et quod alieno exercitu rem gessisset et quod provinciam       reliquisset cupiditate rapiendi per occasionem triumphi;  id vero eum nullo exemplo fecisse; consulares       praecipue expectandum fuisse consulem censebant;  potuisse enim castris prope urbem positis tutanda colonia ita, ut acie non       decerneret, in adventum eius rem extrahere; quod praetor non fecisset, senatui       faciendum esse, ut consulem expectaret;  ubi       coram disceptantis consulem et praetorem audissent, verius de causa       existimaturos esse   magna pars senatus nihil       praeter res gestas, et an in magistratu suisque auspiciis gessisset, censebant       spectare senatum debere   ex duabus coloniis, quae velut       claustra ad cohibendos Gallicos tumultus oppositae fuissent, cum una direpta et       incensa esset, traiecturumque id incendium velut ex continentibus tectis  in alteram tam propinquam coloniam esset, quid tandem praetori faciendum       fuisse?  nam si sine consule geri nihil       oportuerit, aut senatum peccasse, qui exercitum praetori dederit—potuisse enim,       sicut non praetoris sed consulis exercitu rem geri voluerit, ita finire senatus       consulto, ne per praetorem sed per consulem gereretur—  aut consulem, qui non, cum exercitum ex Etruria transire in Galliam       iussisset, ipse Arimini occurrerit, ut bello interesset, quod sine eo geri fas       non esset   non expectare belli tempora moras       et dilationes imperatorum, et pugnandum esse interdum, non quia velis, sed quia       hostis cogat   pugnam ipsam eventumque pugnae       spectari debere  fusos caesosque hostis, castra capta ac direpta, coloniam       liberatam obsidione, alterius coloniae captivos recuperatos restitutosque suis,       debellatum uno proelio esse   non homines       tantum ea victoria laetatos, sed diis quoque immortalibus per triduum       supplicationes habitas, quod bene ac feliciter, non quod male ac temere res       publica a L Furio praetore gesta esset  data fato etiam quodam Furiae genti Gallica       bella   huius generis orationibus ipsius amicorumque       victa est praesentis gratia praetoris, absentis consulis maiestas, triumphumque       frequentes L Furio decreverunt   triumphavit de Gallis in magistratu           L Furius praetor et in aerarium tulit trecenta viginti milia aeris, argenti       centum milia quingentos  neque captivi ulli ante currum ducti neque       spolia praelata neque milites secuti  omnia praeter victoriam penes consulem       esse apparebat