./data/phi1348/abo015/phi1348.abo015.perseus-lat2.xml
C. Suetonius Tranquillus
consentit autem uterque nostrum, semel nobis esse statuendum,     quod consilium in illo sequamur  nam si est artius, ut ita dicam, holocleros, quid est     quod dubitemus, quin per eosdem articulos et gradus producendus sit, per quos frater eius     productus sit?  sin autem ἠλαττῶσθαι sentimus eum et βεβλάφθαι καὶ εἰς            τὴν τοῦ σώματοσ καὶ εἰστὴν τῆσ ψυχῆσ ἀρτιότητα, praebenda materia     deridendi et illum et nos non est hominibus τὰτοιαῦτα σκώπτειν καὶ μυκτηρίζειν εἰωθόσιν  nam     semper aestuabimus, si de singulis articulis temporum deliberabimus, μὴ προϋποκειμένου ἡμῖν posse arbitremur eum gerere     honores necne   in praesentia tamen quibus de rebus     consulis, curare eum ludis Martialibus triclinium sacerdotum non displicet nobis, si est     passurus se ab Siluani filio homine sibi affini admoneri, ne quid faciat quod conspici et     derideri possit  spectare eum circenses ex puluinari non placet nobis; expositus enim in     fronte prima spectaculorum conspicietur  in Albanum montem ire eum non placet nobis aut     esse Romae Latinarum diebus  cur enim non praeficitur urbi, si potest sequi fratrem suum     in montem?  habes nostras, mea Liuia, sententias, quibus     placet semel de tota re aliquid constitui, ne semper inter spem et metum fluctuemur      licebit autem, si uoles, Antoniae quoque nostrae des hanc partem epistulae huius     legendam ' rursus alteris litteris: