./data/phi0588/abo020/phi0588.abo020.perseus-lat2.xml
Cornelius Nepos
sine dubio magnus omnium iudicio hic vir exstitit  namque huic uni   contigit, quod nescio an nulli, ut et patriam, in qua erat natus, oppressam a tyranno   liberaret, et a Syracusanis, quibus auxilio erat missus, iam inveteratam servitutem   depelleret totamque Siciliam, multos annos bello vexatam a barbarisque oppressam, suo   adventu in pristinum restitueret    sed in his rebus non   simplici fortuna conflictatus est et, id quod difficilius putatur, multo sapientius tulit   secundam quam adversam fortunam    nam cum frater eius   Timophanes, dux a Corinthiis delectus, tyrannidem per milites mercennarios occupasset   particepsque regni ipse posset esse, tantum afuit a societate sceleris, ut antetulerit   civium suorum libertatem fratris saluti et parere legibus quam imperare patriae satius   duxerit    hac mente per haruspicem communemque affinem, cui   soror ex eisdem parentibus nata nupta erat, fratrem tyrannum interficiundum curavit  ipse   non modo manus non attulit, sed ne aspicere quidem fraternum sanguinem voluit  nam dum res   conficeretur, procul in praesidio fuit, ne quis satelles posset succurrere   hoc praeclarissimum eius factum non pari modo probatum est ab omnibus:   nonnulli enim laesam ab eo pietatem putabant et invidia laudem virtutis obterebant  mater   vero post id factum neque domum ad se filium admisit neque aspexit, quin eum fratricidam   impiumque detestans compellaret    quibus rebus ille adeo   est commotus, ut nonnumquam vitae finem facere voluerit atque ex ingratorum homirnam   conspectu morte decedere