./data/phi0914/phi0012/phi0914.phi0012.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
tum vero irasci plebs tribunorum magis silentio quam consulum       imperio, et dicere actum esse de libertate sua, rursus ad antiqua reditum; cum       Genucio una mortuam ac sepultam tribuniciam potestatem  aliud agendum       ac cogitandum, quomodo resistatur patribus;  id       autem unum consilium esse ut se ipsa plebs, quando aliud nihil auxilii habeat,       defendat  quattuor et viginti lictores apparere consulibus et eos       ipsos plebis homines; nihil contemptius neque infirmius, si sint qui contemnant;       sibi quemque ea magna atque horrenda facere  his vocibus alii alios cum incitassent, ad Voleronem Publilium, de       plebe hominem, quia, quod ordines duxisset, negaret se militem fieri debere,       lictor missus est a consulibus  Volero appellat tribunos  cum auxilio nemo esset,       consules spoliari hominem et virgas expediri iubent  provoco ,  inquit ad populum Volero ,  quoniam tribuni civem Romanum in conspectu suo           virgis caedi malunt quam ipsi in lecto suo a vobis trucidari  quo ferocius clamitabat, eo infestius circumscindere et spoliare       lictor  tum Volero et praevalens ipse et adiuvantibus advocatis repulso       lictore, ubi indignantium pro  se acerrimus erat clamor, eo se in       turbam        confertissimam recipit clamitans: provoco et fidem plebis imploro  adeste cives, adeste commilitones; nihil est quod exspectetis           tribunos, quibus ipsis vestro auxilio opus est  concitati homines veluti ad proelium se expediunt; apparebatque omne       discrimen adesse, nihil cuiquam sanctum non publici fore, non privati iuris            huic tantae tempestati cum se consules obtulissent, facile experti       sunt parum tutam maiestatem sine viribus esse  violatis lictoribus,       fascibus fractis e foro in curiam compelluntur, incerti quatenus Volero       exerceret victoriam  conticescente deinde tumultu cum in senatum vocari iussissent,       queruntur iniurias suas, vim plebis, Voleronis audaciam  multis ferociter dictis sententiis vicere seniores, quibus ira patrum       adversus temeritatem plebis certari non placuit