./data/phi0914/phi00143/phi0914.phi00143.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
decem milia civium habebat et modicum custodiae causa       Cretensium praesidium   inde nuntii ad Claudium occulti       veniebant, si propius copia admovisset, paratos fore, qui proderent urbem  et       operae pretium esse: non se amicosque tantum, sed  etiam milites praeda expleturum   spes       cupiditati admota ita occaecavit animum, ut nec ex iis,       qui venerant, quemquam retineret nec obsides, pignus futuros afore fraudem       agendae rei, posceret nec mitteret exploratum nec fidem acciperet  die tantum       statuta profectus a Lychnido duodecim milia ab urbe, ad quam tendebat, posuit       castra   quarta inde vigilia signa movit mille       ferme ad praesidium castrorum relictis  inconpositi, longo agmine effusi,       infrequentes, cum nocturnus error dissiparet, ad urbem pervenerunt   crevit neclegentia, postquam neminem       armatum in muris viderunt  ceterum ubi primum sub ictu teli fuerunt, duabus       simul portis erumpitur  et ad clamorem erumpentium ingens strepitus e muris       ortus ululantium mulierum cum  crepitu undique aeris et incondita multitudo turba inmixta servili       variis vocibus personabat   hic tam multiplex       undique obiectus terror effecit, ne sustinere primam procellam eruptionis Romani       possent  itaque fugientes plures quam pugnantes interempti sunt; vix duo milia       hominum cum ipso legato in castra perfugerunt         quo longius iter in castra erat, eo pluris fessos consectandi hostibus copia       fuit   ne moratus quidem in castris Appius, ut       suos dissipatos fuga colligeret, quae res palatis per agros saluti fuisset, ad       Lychnidum protinus reliquias cladis reduxit