./data/phi0474/phi056/phi0474.phi056.perseus-lat1.xml
M. Tullius Cicero
in quo prima illa consolatio est, vidisse meplus quam ceteros, cum cupiebam quamvis iniqua condicione pacem; quod etsi casu, non divinatione mea factum est, tamen in hac mani prudentiae laude delector   deinde,quod mihi ad consolationem commune tecum est, si iam vocer ad exitum vitae, non ab ea re p  avellar, qua carendum esse doleam, praesertim cum id sine ullo sensu futurum sit  adiuvat etiam aetas et acta iam vita, quae cum cursu suo bene confecto delectat tum vetat in eo vim timere, quo nos iam natura ipsa paene perduxerit   postremo is vir vel etiam ii viri hoc bello occiderunt, ut impudentia videatur eandem fortunam, si res cogat, recusare   equidem mihi omnia propono, nec ullum est tantum malum quod non putem impendere   sed, cum plus in metuendo mali sit quam in ipso illo, quod timetur, desino, praesertim cum idimpendeat, in quo non modo dolor nullus, verum finis etiam doloris futurus sit   sed haec satis multa, vel plura potius quam necesse fuit; facit autem non loquacitas mea, sedbenevolentia longiores epistulas