./data/phi1038/phi001/phi1038.phi001.perseus-lat1.xml
Valerius Maximus
cuius opinionis non parua fides erit narratio, quae sequitur  in peruigilio Phryne nobile Athenis scortum iuxta eum uino grauem accubuit pignore cum quibusdam iuuenibus posito, antemperantiam eius corrumpere posset  quam nec tactu nec  sermone aspernatus, quoad uoluerat in sinu suomoratam, propositi inritam dimisit  factum sapientia inbuti animi abstinens, sed meretriculae quoquedictum perquam facetum: deridentibus enim seadulescentibus, quod tam formosa tamque elegans poti senis animum inlecebris pellicere non potuisset,pactumque uictoriae pretium flagitantibus de homine se cum iis, non de statua pignus posuisse respondit  potestne haec Xenocratis continentia a quoquammagis uere magisque proprie demonstrari quam ab ipsa meretricula expressa est? Phryne pulchritudine sua nulla parte constantissimam eius abstinentiamlabefecit: quid? rex Alexander diuitiis quatere potuit? ab illo quoque statuam et quidem aeque frustratemptatam putes  legatos ad eum cum aliquot talentis miserat  quos in academiam perductos solito sibi, id est modico apparatu et admodum paruulis copiis excepit  postero die interrogantibus cuinamadnumerari pecuniam uellet, 'quid? uos' inquit 'hesterna cena non intellexistis ea me non indigere?' ita rex philosophi amicitiam emere uoluit, philosophus regi suam uendere noluit