./data/phi0914/phi0012/phi0914.phi0012.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
Marcius, exsul Romanus, in quo aliquanto plus spei       repositum  quam spem nequaquam fefellit, ut facile appareret ducibus validiorem       quam exercitu rem Romanam esse Circeios profectus primum colonos inde Romanos       expulit liberamque eamearn urbem Volscis tradidit;           Satricum , Longulam, Poluscam, Coriolos, novella haec Romanis       oppida ademit;  inde Lavinium recepit; inde in       Latinam viam transversis tramitibus transgressus,  tune       deinceps Corbionem, Veteliam, Trebium, Labicos, Pedum cepit  postremum ad urbem a Pedo ducit et ad fossas Cluilias  quinque ab urbe milia passuum castris positis populatur inde  agrum Romanum custodibus inter populatores missis,       qui patriciorum agros intactos servarent, sive infensus plebi magis, sive ut       discordia inde inter patres plebemque oreretur  quae profecto orta esset—adeo tribuni iam ferocem per se plebem       criminando in primores civitatis instigabant,—sed externus timor, maximum       concordiae vinculum, quamvis suspectos infensosque inter se iungebat animos            id modo non conveniebat, quod senatus consulesque nusquam alibi spem       quam in armis ponebant, plebes omnia quam bellum malebat  Sp   Nautius iam et Sex  Furius consules erant  eos recensentes legiones, praesidia                  per muros aliaque in quibus stationes vigiliasque esse placuerat loca       distribuentis multitudo ingens pacem poscentium primum seditioso clamore       conterruit, deinde vocare senatum, referre de legatis ad Cn  Marcium mittendis       coegit  acceperunt relationem patres, postquam apparuit labare plebis animos,       missique de pace ad Marcium oratores  atrox responsum rettulerunt: si Volscis ager redderetur, posse agi de       pace; si praeda belli per otium frui velint, memorem se et civium iniuriae et       hospitum beneficii adnisurum ut appareat exsilio sibi inritatos non fractos       animos esse  iterum deinde iidem missi non recipiuntur in castra            sacerdotes quoque suis insignibus velatos isse supplices ad       castra hostium traditum est; nihilo magis quam legatos flexisse animum