./data/phi0972/phi001/phi0972.phi001.perseus-lat1.xml
Petronius
Interrogo ego: quot estis?obiterque per rimam foris speculari diligentissime coepi, num Ascyltos una venisset Deinde ut solum hospitem vidi, momento recepi  Ille ut se in grabatum reiecitviditque Gitona in conspectu ministrantem, movit caput et Laudoinquit Ganymedem  Oportet hodie bene sit  Non delectavit me tamcuriosum principium timuique, ne in contu bernium recepissem Ascyltiparem  Instat Eumolpus, et cum puer illi potionem dedisset, Malo teinquit quam balneum totum siccatoque avide poculo negat sibiunquam acidius fuisse  Nam et dum lavor ait paene vapulavi,quia conatus sum circa solium sedentibus carmen recitare, et postquam de balneotanquam de theatro eiectus sum, circuire omnes angulos coepi et clara voceEncolpion clamitare  Ex altera parte iuvenis nudus, qui vestimenta perdiderat,non minore clamoris indignatione Gitona flagitabat  Et me quidem pueri tanquaminsanum imitatione petulantissima deriserunt, ilium autem frequentia ingenecircumvenit cum plausu et admiratione timidissima  Habebat enim inguinum pondustam grande, ut ipsum hominem laciniam fascini crederes  O iuvenem laboriosum:puto ilium pridie incipere, postero die finire  Itaque statim invenit auxilium;nescio quis enim, eques Romanus ut aiebant infamis, sua veste errantemcircumdedit ac domum abduxit, credo, ut tam magna fortuna solus uteretur  At egone mea quidem vestimenta ab officioso custoderecepissem, nisi notorem dedissem  Tanto magis expedit inguina quam ingeniafricare  Haec Eumolpo dicente mutabam ego frequentissime vultum,iniuriis scilicet inimici mei hilaris, commodis tristis  Utcunque tamen, tanquam nonagnoscerem fabulam, tacui et cenae ordinem explicui