./data/phi0478/phi003/phi0478.phi003.perseus-lat2.xml
Q. Tullius Cicero
ea desiderat nomenclationem, blanditiam, adsiduitatem,   benignitatem, rumorem, spem in re  publica  primum quod facis, ut homines noris, significa ut appareat, et auge ut   cotidie melius fiat  nihil mihi tam populare neque tam gratum videtur      deinde id quod natura non habes induc in animum ita simulandum esse ut natura   facere videare  quamquam plurimum natura valet, tamen videtur in paucorum mensum   negotio posse simulatio naturam vincere  nam comitas tibi non deest, ea quae bono   ac suavi homine digna est, sed opus est magno opere blanditia, quae etiam si vitiosa est et   turpis in cetera vita, tamen in petitione est necessaria  etenim cum deteriorem   aliquem adsentando facit, tum improba est, cum amiciorem, non tam vituperanda, petitori vero   necessaria est, cuius frons et vultus et sermo ad eorum quoscumque convenerit sensum et   voluntatem commutandus et accommodandus est  iam adsiduitatis nullum est praeceptum, verbum ipsum docet quae res sit      prodest quidem vehementer nusquam discedere, sed tamen hic fructus est   adsiduitatis, non solum esse Romae atque in foro sed adsidue petere, saepe   eosdem appellare, non committere ut quisquam possit dicere, †quod eius consequi   possis, si abs te non sit rogatum† et valde ac diligenter rogatum  benignitas autem late patet  est in re   familiari, quae quamquam ad multitudinem pervenire non potest, tamen ab amicis si laudatur,   multitudini grata est; est in conviviis, quae fac et abs te et ab amicis tuis concelebrentur   et passim et tributim; est etiam in opera, quam pervulga et communica,  curaque ut   aditus ad te diurni nocturnique pateant, neque solum foribus aedium tuarum sed etiam vultu   ac fronte, quae est animi ianua; quae si significat voluntatem abditam esse   ac retrusam, parvi refert patere ostium  homines enim non modo promitti sibi,   praesertim quod de candidato petant, sed etiam large atque honorifice promitti volunt