./data/phi0914/phi00134/phi0914.phi00134.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
Cinci —praefectus is Pisis erat—  adlatae, Ligurum viginti milia  armatorum coniuratione per omnia conciliabula universae gentis facta       Lunensem primum agrum depopulatos, Pisanum deinde finem transgressos omnem oram       maris peragrasse   itaque Minucius consul, cui       Ligures provincia evenerat, ex auctoritate senatus in rostra escendit et edixit,            ut legiones duae urbanae, quae superiore       anno conscriptae essent, post diem decimum Arretii adessent; in earum locum se       duas legiones urbanas scripturum   item sociis       et Latino nomini, magistratibus legatisque eorum, qui milites dare debebant,       edixit, ut in Capitolio se adirent   iis       quindecim milia peditum et quingentos equites, pro numero cuiusque iuniorum,            discripsit et inde ex Capitolio protinus       ire ad portam et, ut maturaretur res, proficisci ad dilectum iussit   Fulvio  Flaminioque terna milia Romanorum peditum, centeni equites in       supplementum et quina milia socium Latini nominis et duceni equites decreti,       mandatumque praetoribus, ut veteres dimitterent milites, cum in provinciam       venissent   cum milites, qui in legionibus       urbanis erant, frequentes tribunos plebei adissent, uti causas cognoscerent       eorum, quibus aut emerita stipendia aut morbus causae essent, quo minus       militarent, eam rem litterae Ti Sempronii discusserunt,  in quibus scriptum       erat, Ligurum decem milia in agrum Placentinum venisse et eum usque ad ipsa       coloniae moenia et Padi ripas cum caedibus et incendiis perpopulatos esse;            Boiorum quoque gentem ad rebellionem       spectare  ob eas res tumultum esse decrevit senatus; tribunos plebei non placere       causas militaris cognoscere, quo minus ad edictum conveniretur   adiecerunt etiam, ut socii nominis Latini, qui in       exercitu P CorneliiTi Sempronii fuissent et dimissi ab iis consulibus essent, ut, ad quam diem           L Cornelius consul edixisset et in quem locum edixisset Etruriae,  convenirent, et uti L Cornelius consul in provinciam proficiscens in oppidis agrisque, qua iturus       esset, si quos ei videretur, milites scriberet armaretque et duceret secum,       dimittendique ei, quos eorum quandoque vellet, ius esset