./data/phi0914/phi00139/phi0914.phi00139.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
Onomasto, qui praeerat  maritimae orae, mandat, ut partis adversae principes interficeret  ille       per Casandrum quendam, unum ex regiis iam diu habitantem Maroneae, nocte       Thracibus intromissis velut in bello capta urbe caedem fecit   inde apud legatos Romanos querentes tam crudeliter       adversus innoxios Maronitas, tam superbe adversus populum Romanum factum, ut,       quibus libertatem restituendam senatus censuisset, ii pro hostibus       trucidarentur, abnuebat quicquam eorum ad se aut quemquam suorum pertinere:            seditione inter ipsos dimicatum, cum alii       ad se, alii ad Eumenem civitatem traherent; id facile scituros esse,  si percunctarentur ipsos Maronitas, haud dubius       perculsis omnibus terrore tam recentis caedis neminem hiscere adversus se       ausurum   negare Appius rem evidentem pro dubia       quaerendam; si ab se culpam removere vellet, Onomastum et Casandrum, per quos       acta res diceretur, mitteret Romam, ut eos senatus percunctari posset             primo adeo perturbavit ea vox regem, ut       non color, non vultus ei constaret; deinde conlecto tandem animo Casandrum, qui       Maroneae fuisset, si utique vellent, se missurum dixit;  ad Onomastum quidem quid eam rem pertinere, qui non       modo Maroneae, sed ne in regione quidem propinqua fuisset?  et parcebat magis Onomasto,       honoratiori amico, et eundem indicem haud paulo plus timebat, quia et ipse       sermonem contulerat  cum eo et multorum talium ministrum et conscium habebat   Casander quoque missis, qui per Epirum ad mare       prosequerentur eum, ne qua indicium emanaret, veneno creditur sublatus             et legati a Philippi conloquio ita digressi       sunt, ut prae se ferrent, nihil eorum sibi placere, et Philippus minime, quin       rebellandum esset, dubius   quia tamen       inmaturae ad id vires erant, ad moram interponendam Demetrium minorem filium       mittere Romam simul ad purganda crimina, simul ad deprecandam iram senatus       statuit, satis credens ipsum etiam iuvenem,        quod Romae obses specimen indolis regiae dedisset, aliquid momenti facturum             interim per speciem auxilii Byzantiis       ferendi, re ipsa ad terrorem regulis Thracum iniciendum profectus, perculsis iis       uno proelio et Amadoco duce capto in Macedoniam rediit missis ad adcolas Histri       fluminis barbaros, ut in Italiam inrumperent, sollicitandos