./data/phi0474/phi053/phi0474.phi053.perseus-lat1.xml
M. Tullius Cicero
Eorundem			alia esse in disciplina et monumentis posita, alia in subita			coniectura (cap  33–37 § 72–80)  Tum exponit, quibus Stoici			rationibus confirmaverint esse divinationem (cap  38 seq  § 81–87) 			Iam, qui divinationem esse negent, quod nulla sit eius			ratio et causa, eos errare; nam quaerendum esse, sitne divi-			natio necne, non quo modo fiat  Neque vero aut in vita com-			muni aut a philosophis dubitari, quin sit divinatio (cap  40			§ 87–89)  Recte etiam moveri animos hominum antiquitate			clarissimis testimoniis testata et consignata (cap  41 § 90–92),			et in optima quaque re publica cum cetera divinandi genera,			tum auspicia semper valuisse (cap  42–48 § 93–108)  Omnem			vero divinationis vim et originem referendam esse ad deum			(cap  49–55 § 109–126), ad fatum (cap  56 § 127–128), ad			naturam (cap  57, 58 § 129–132)