./data/phi0474/phi057/phi0474.phi057.perseus-lat1.xml
M. Tullius Cicero
a quibus Marcellinus, qui erat cupidissimus mei, sententiam primus rogatus       quaesivit quid essent in decernendo secuti  tum       M  Lucullus de omnium conlegarum sententia respondit religionis       iudices pontifices fuisse, legis esse senatum; se et conlegas suos de religione       statuisse, in senatu de lege  statuturos cum senatu  itaque sub quisque       horum loco sententiam rogatus multa secundum causam nostram disputavit  cum       ad Clodium ventum est, cupiit diem consumere neque ei finis est factus, sed       tamen cum horas tris fere dixisset, odio et strepitu senatus coactus est aliquando       perorare  cum fieret senatus consultum in sententiam Marcellini       omnibus praeter unum adsentientibus, Serranus       intercessit  de intercessione statim ambo consules       referre coeperunt  cum sententiae gravissimae dicerentur, senatui placere       mihi domum restitui, porticum Catuli locari, auctoritatem ordinis ab       omnibus magistratibus defendi si quae vis esset facta, senatum existimaturum eius opera       factum esse qui senatus consulto intercessisset, Serranus pertimuit et Cornicinus ad suam veterem fabulam rediit; abiecta toga se ad generi       pedes abiecit  ille noctem sibi postulavit  non concedebant,       reminiscebantur enim Kal  Ianuar  vix tandem tibi de mea voluntate concessum       est