./data/stoa0255/stoa014/stoa0255.stoa014.perseus-lat2.xml
Seneca
At voluptas tunc, cum maxime delectat, extinguitur ; non multum loci habet, itaque cito implet et taedio est et post primum impetum marcet  Nec id umquam certum est, cuius in motu natura est  Ita ne potest quidem ulla eius esse substantia, quod venit transitque celerrime in ipso usu sui periturum ; eo enim pertendit, ubi desinat, et, dum incipit, spectat ad finem