./data/phi1351/phi004/phi1351.phi004.perseus-lat2.xml
Cornelius Tacitus
septimum et quinquagensimum  aetatis annum explebat, consulatum, sacerdotia, nomen locumque inter primores nulla sua industria, sed cuncta patris claritudine adeptus  principatum ei detulere qui ipsum non noverant: studia exercitus raro cuiquam bonis artibus quaesita perinde adfuere quam huic per ignaviam  inerat tamen simplicitas ac liberalitas, quae, ni adsit modus, in exitium vertuntur  amicitias dum magnitudine munerum, non constantia morum contineri putat, meruit magis quam habuit  rei publicae haud dubie intererat Vitellium vinci, sed imputare perfidiam non possunt qui Vitellium Vespasiano prodidere, cum a Galba descivissent