./data/stoa0058/stoa001/stoa0058.stoa001.perseus-lat2.xml
Boethius
Sed in           hac haerentium sibi serie causarum, estne ulla nostri arbitrii libertas an           ipsos quoque humanorum motus animorum fatalis catena  constringit?Est, inquit, neque enim fuerit ulla rationalis natura quin eidem           libertas adsit arbitrii  Nam quod ratione uti naturaliter potest id habet           iudicium quo quidque discernat; per se igitur fugienda optandaue dinoscit            Quod uero quis  optandum esse iudicat           petit; refugit uero quod aestimat esse fugiendum  Quare quibus in ipsis           inest ratio, inest etiam uolendi nolendique libertas  Sed hanc non in           omnibus aequam esse constituo  Nam supernis diuinisque substantiis et           perspicax  iudicium et incorrupta           uoluntas et efficax optatorum praesto est potestas  Humanas uero animas           liberiores quidem esse necesse est cum se in mentis diuinae speculatione           conseruant, minus uero cum dilabuntur ad corpora, minusque etiam, cum           terrenis artubus  colligantur  Extrema           uero est seruitus, cum uitiis deditae rationis propriae possessione           ceciderunt  Nam ubi oculos a summae luce ueritatis ad inferiora et tenebrosa           deiecerint, mox inscitiae nube caligant,  perniciosis           turbantur affectibus quibus accedendo            consentiendoque quam inuexere sibi adiuuant seruitutem et sunt quodam modo           propria libertate captiuae  Quae tamen ille ab aeterno cuncta prospiciens           prouidentiae cernit intuitus et suis quaeque meritis praedestinata           disponit