./data/phi0914/phi00139/phi0914.phi00139.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
QuinctiusFlamininus venit; quem suspectum Romanis et receptus post fugam Antiochi       Hannibal et bellum adversus Eumenem motum faciebat   ibi seu quia a Flaminino inter cetera obiectum Prusiae erat hominem       omnium, qui viverent, infestissimum populo Romano apud eum esse, qui patriae       suae primum, deinde fractis eius opibus Antiocho regi auctor belli adversus       populum Romanum fuisset,  seu quia ipse       Prusias, ut gratificaretur praesenti Flaminino Romanisque, per se necandi aut       tradendi eius in potestatem consilium cepit, a primo conloquio Flaminini milites       extemplo ad domum Hannibalis custodiendam missi sunt   semper talem exitum vitae suae Hannibal prospexerat animo et       Romanorum inexpiabile odium in se cernens et fidei regum nihil sane fretus,       Prusiae vero levitatem etiam expertus erat; Flaminini quoque adventum velut       fatalem sibi horruerat   ad omnia undique infesta, ut iter       semper aliquod  praeparatum fugae haberet, septem exitus e domo fecerat, et ex iis       quosdam occultos, ne custodia saepirentur   sed       grave imperium regum nihil inexploratum, quod vestigari volunt, efficit  totius       circuitum domus ita custodiis complexi sunt, ut nemo inde elabi posset             Hannibal, postquam est nuntiatum milites       regios in vestibulo esse, postico, quod devium maxime atque occultissimi exitus       erat,  fugere conatus, ut id quoque obcursu       militum obsaeptum sensit et omnia circa clausa custodiis dispositis esse,       venenum, quod multo ante praeparatum ad tales habebat casus, poposcit             “liberemus” inquit “diuturna cura populum       Romanum, quando mortem senis expectare longum censent   nec magnam nec memorabilem ex inermi proditoque Flamininus       victoriam feret  mores quidem populi Romani quantum mutaverint, vel hic dies       argumento erit   horum patres Pyrrho regi,       hosti armato, exercitum in Italia habenti, ut a veneno caveret, praedixerunt; hi       legatum consularem, qui auctor esset Prusiae per scelus occidendi hospitis,       miserunt   ” exsecratus deinde in caput       regnumque Prusiae et hospitales deos violatae ab eo fidei testes invocans,       poculum exhausit  hic vitae exitus fuit Hannibalis