./data/phi0914/phi00130/phi0914.phi00130.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
paulisper alter alterius conspectu, admiratione mutua prope       attoniti, conticuere; tum Hannibal prior:  'si       hoc ita fato datum erat ut qui primus bellum intuli populo Romano, quique       totiens prope in manibus uictoriam habui, is ultro ad pacem petendam uenirem,       laetor te mihi sorte potissimum datum a quo peterem   tibi quoque inter multa egregia non in       ultimis laudum hoc fuerit Hannibalem cui tot de Romanis ducibus uictoriam di       dedissent tibi cessisse, teque huic bello uestris prius quam nostris cladibus       insigni finem imposuisse   hoc quoque ludibrium       casus ediderit fortuna ut cum patre tuo consule ceperim arma, cum eodem primum       Romano imperatore signa contulerim, ad filium eius inermis ad pacem petendam       ueniam   optimum quidem fuerat eam patribus       nostris mentem datam ab dis esse ut et uos Italiae et nos Africae imperio       contenti essemus;  neque enim ne uobis quidem       Sicilia ac Sardinia satis digna pretia sunt pro tot classibus, tot exercitibus,       tot tam egregiis amissis ducibus; sed praeterita magis reprehendi possunt quam       corrigi   ita aliena appetiuimus ut de nostris       dimicaremus nec in Italia solum nobis bellum, uobis in Africa esset; sed et uos       in portis uestris prope ac moenibus signa armaque hostium uidistis et nos ab       Carthagine fremitum castrorum Romanorum exaudimus   quod igitur nos maxime abominaremur,       uos ante omnia optaretis, in meliore uestra fortuna de pace agitur  agimus ii       quorum et maxime interest pacem esse, et qui quodcumque egerimus ratum ciuitates       nostrae habiturae sunt: animo tantum nobis opus est non abhorrente a quietis       consiliis  'quod ad me attinet, iam aetas senem in patriam reuertentem unde puer       profectus sum, iam secundae, iam aduersae res ita erudierunt ut rationem sequi       quam fortunam malim:  tuam et adulescentiam et perpetuam       felicitatem, ferociora utraque quam quietis opus est consiliis, metuo  non       temere incerta casuum reputat quem fortuna nunquam decepit  quod ego fui ad       Trasumennum, ad Cannas, id tu hodie es         uixdum militari aetate imperio accepto omnia audacissime incipientem nusquam       fefellit fortuna   patris et patrui persecutus       mortem ex calamitate uestrae domus decus insigne uirtutis pietatisque eximiae       cepisti; amissas Hispanias reciperasti quattuor inde Punicis exercitibus pulsis;            consul creatus, cum ceteris ad tutandam       Italiam parum animi esset, transgressus in Africam duobus hic exercitibus       caesis, binis eadem hora captis simul incensisque castris, Syphace potentissimo       rege capto, tot urbibus regni eius, tot nostri imperii ereptis, me sextum       decimum iam annum haerentem in possessione Italiae detraxisti   potest uictoriam malle quam pacem animus        noui spiritus magnos magis quam utiles;  et       mihi talis aliquando fortuna adfulsit  quod si in secundis rebus bonam quoque       mentem darent di, non ea solum quae euenissent sed etiam ea quae euenire possent       reputaremus  ut omnium obliuiscaris aliorum, satis ego documenti in omnes casus       sum quem modo castris inter Anienem atque urbem uestram positis signa inferentem       ac iam prope scandentem moenia Romana uideris,  hic cernas duobus fratribus, fortissimis uiris, clarissimis imperatoribus       orbatum ante moenia prope obsessae patriae quibus terrui uestram urbem ea pro       mea deprecantem  'maximae cuique fortunae minime credendum est   in bonis tuis rebus, nostris dubiis, tibi ampla ac       speciosa danti est pax, nobis petentibus magis necessaria quam honesta  melior       tutiorque est certa pax quam sperata uictoria;  haec in tua, illa in deorum manu est  ne tot annorum felicitatem in unius       horae dederis discrimen   cum tuas uires tum       uim fortunae Martemque belli communem propone animo; utrimque ferrum, utrimque       corpora humana erunt; nusquam minus quam in bello euentus respondent   non tantum ad id quod data pace iam       habere potes, si proelio uinces, gloriae adieceris, quantum <dempseris>,       si quid aduersi eueniat  simul parta ac sperata decora unius horae fortuna       euertere potest   omnia in pace iungenda tuae       potestatis sunt, P Corneli : tunc ea habenda fortuna erit quam di dederint   inter pauca felicitatis uirtutisque exempla M Atilius quondam in hac eadem terra fuisset, si uictor pacem petentibus       dedisset patribus nostris; sed non statuendo felicitati modum nec cohibendo       efferentem se fortunam quanto altius elatus erat, eo foedius corruit  'est       quidem eius qui dat, non qui petit, condiciones dicere pacis;  sed forsitan non indigni simus qui nobismet ipsi multam       inrogemus   non recusamus quin omnia propter       quae ad bellum itum est uestra sint, Sicilia Sardinia Hispania quidquid       insularum toto inter Africam Italiamque continetur mari;  Carthaginienses inclusi Africae litoribus uos, quando ita       dis placuit, externa etiam terra marique uideamus regentes imperio   haud negauerim propter non nimis       sincere petitam aut exspectatam nuper pacem suspectam esse uobis Punicam fidem:       multum per quos petita sit ad fidem tuendae pacis pertinet,  Scipio—uestri quoque, ut audio, patres nonnihil etiam ob       hoc quia parum  dignitatis in legatione erat       negauerunt pacem—; Hannibal peto pacem qui neque peterem, nisi utilem crederem,       et propter eandem utilitatem tuebor eam propter quam petii;  et quemadmodum quia a me bellum coeptum est ne quem eius       paeniteret quoad ipsi inuidere di praestiti, ita adnitar ne quem pacis per me       partae paeniteat '