./data/phi0914/phi0014/phi0914.phi0014.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
quibus uenientibus       ad finem legatio Ueientium obuia fuit   petiere       ne priusquam ipsi senatum Romanum adissent, Ueios iretur  ab senatu impetratum,       quia discordia intestina laborarent Ueientes, ne res ab iis repeterentur; tantum       afuit ut ex incommodo alieno sua occasio peteretur   et in Uolscis accepta clades amisso       Uerrugine praesidio; ubi tantum in tempore fuit momenti ut cum precantibus opem       militibus, qui ibi a Uolscis obsidebantur, succurri si maturatum esset       potuisset, ad id uenerit exercitus subsidio missus ut ab recenti caede palati ad       praedandum hostes opprimerentur   tarditatis       causa <non> in senatu magis fuit quam tribunis qui, quia summa ui restari       nuntiabatur, parum cogitauerunt nulla uirtute superari humanarum uirium modum             fortissimi milites non tamen nec uiui nec       post mortem inulti fuere   insequenti anno, P  et Cn CorneliisCossisNum FabioAmbustoL UalerioPotito tribunis militum consulari potestate, Ueiens bellum motum ob       superbum responsum Ueientis senatus,  qui       legatis repetentibus res, ni facesserent propere urbe finibusque, daturos quod       Lars Tolumnius dedisset responderi iussit   id       patres aegre passi decreuere ut tribuni militum de bello indicendo Ueientibus       primo quoque die ad populum ferrent   quod ubi       primo promulgatum est, fremere iuuentus nondum debellatum cum Uolscis esse; modo       duo praesidia occidione occisa, <cetera> cum periculo retineri;  nullum annum esse quo non acie dimicetur; et tamquam       paeniteat laboris, nouum bellum cum finitimo populo et potentissimo parari qui       omnem Etruriam sit concitaturus   haec sua       sponte agitata insuper tribuni plebis accendunt;  maximum bellum patribus cum plebe esse       dictitant; eam de industria uexandam militia trucidandamque hostibus obici; eam       procul urbe haberi atque ablegari, ne domi per otium memor libertatis coloniarum       aut agri publici aut suffragii libere ferendi consilia agitet   prensantesque ueteranos stipendia cuiusque et uolnera ac       cicatrices numerabant; quid iam integri esse in corpore loci ad noua uolnera       accipienda, quid super sanguinis, quod dari pro re publica posset [rogitantes]?            haec cum in sermonibus contionibusque       interdum agitantes auertissent plebem ab suscipiendo bello, profertur tempus       ferundae legis quam si subiecta inuidiae esset antiquari apparebat