./data/phi0914/phi00122/phi0914.phi00122.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
matronae vagae per vias, quae repens clades adlata quaeve fortuna       exercitus esset, obvios percunctanturpecunctantur   et cum frequentis contionis modo turba in comitium et       curiam versa magistratus vocaret,  tandem haud       multo ante solis occasum M  Pomponius praetor pugna ,  inquit magna victi sumus ; et quamquam nihil certius ex eo auditum est,       tamen alius ab alio impleti rumoribus domos referunt consulem cum  magna parte copiarum caesum, superesse paucos aut  fuga passim per       Etruriam sparsos aut captos ab hoste  quot casus exercitus victi fuerant, tot in curas distracti  animi eorum erant       quorum propinqui sub C  Flaminio consule meruerant, ignorantium quae cuiusque       suorum fortuna esset; nec quisquam satis certum habet, quid aut speret aut       timeat  postero ac deinceps aliquot diebus ad portas maior prope mulierum       quam virorum multitudomultitude stetit aut suorum aliquem aut nuntios de iis opperiens;       circumfundebanturque obviis sciscitantes neque avelli, utique ab notis,       priusquam ordine omnia inquisissent, poterant  inde varios voltus digredientium ab nuntiis cerneres, ut cuique laeta       aut tristia nuntiabantur, gratulantesque aut consolantes redeuntibus domos       circumfusos  feminarum praecipue et gaudia insignia erant et luctus            unam in ipsa porta sospiti filio repente oblatam in complexu  eius exspirasse ferunt; alteram, cui mors filii falso nuntiata erat,       maestam sedentem domi ad primum conspectum redeuntis  gaudio nimio exanimatam  senatum praetores per dies aliquot ab orto usque ad occidentem solem       in curia retinent, consultantes quonam duce aut quibus copiis resisti victoribus       Poenis posset