./data/phi0478/phi003/phi0478.phi003.perseus-lat2.xml
Q. Tullius Cicero
nam cum id petitur, quod honeste aut non sine detrimento est nostro   promittere non possumus, quo modo si qui roget ut contra amicum aliquem causam recipiamus,   belle negandum est, ut ostendas necessitudinem, demonstres quam moleste feras, aliis te   rebus exsarturum esse persuadeas  audivi hoc dicere quendam de quibusdam oratoribus, ad quos   causam suam detulisset, gratiorem sibi orationem eius fuisse qui negasset   quam illius qui recepisset  sic homines fronte et oratione magis quam ipso   beneficio reque capiuntur  verum hoc probabile est, illud alterum subdurum tibi   homini Platonico suadere, sed tamen tempori consulam  quibus enim te   propter aliquod officium necessitudinis adfuturum negaris, tamen ii possunt abs te placati   aequique discedere; quibus autem idcirco negaris, quod te impeditum esse dixeris aut   amicorum hominum negotiis aut gravioribus causis aut ante susceptis,  inimici discedunt   omnesque hoc animo sunt ut sibi te mentiri malint quam negare  C  Cotta, in ambitione artifex, dicere solebat se   operam suam, quoad non contra officium rogaretur, polliceri solere omnibus, impertire iis   apud quos optime poni arbitraretur; ideo se nemini negare, quod saepe accideret causa cur is   cui pollicitus esset non uteretur, saepe ut ipse magis esset vacuus quam putasset; neque   posse eius domum compleri qui tantum modo reciperet quantum videret se obire posse; casu   fieri ut agantur ea quae non putaris, illa quae credideris in manibus esse ut aliqua de   causa non agantur; deinde esse extremum ut irascatur is cui mendacium dixeris  id, si promittas, et incertum est et in diem et in   paucioribus; sin autem id neges, et certe abalienes et statim et pluris  plures   enim multo sunt qui rogant ut uti liceat opera alterius quam qui utuntur  qua re   satius est ut ex his aliquos aliquando in foro tibi irasci quam omnis continuo domi,   praesertim cum multo magis irascantur iis qui negent, quam ei quem videant ea ex causa   impeditum, ut facere quod promisit cupiat si ullo modo possit  ac ne videar aberrasse a distributione mea, qui haec in hac   populari parte petitionis disputem, hoc sequor, haec omnia non tam ad amicorum studia quam   ad popularem famam pertinere, et si inest aliquid ex illo genere, benigne respondere,   studiose inservire negotiis ac periculis amicorum, tamen hoc loco ea dico, quibus   multitudinem capere possis, ut de nocte domus compleatur, ut multi spe tui praesidi   teneantur, ut amiciores abs te discedant quam accesserint, ut quam plurimorum aures optimo   sermone compleantur  sequitur enim ut de rumore dicendum sit, cui maxime   serviendum est  sed quae dicta sunt omni superiore  oratione, eadem ad   rumorem concelebrandum valent, dicendi laus, studia publicanorum et equestris ordinis,   hominum nobilium voluntas, adulescentulorum frequentia, eorum qui abs te defensi sunt   adsiduitas, ex municipiis multitudo eorum quos tua causa venisse appareat, bene   te ut homines nosse, comiter appellare, adsidue diligenter petere, benignum   ac liberalem esse et loquantur et existiment, domus ut multa nocte   compleatur, omnium generum frequentia adsit, satis fiat oratione omnibus, re operaque   multis; perficiatur id quod fieri potest labore et arte ac diligentia, non ut ad populum ab   his omnibus fama perveniat sed ut in his studiis populus ipse versetur  iam urbanam illam multitudinem et eorum studia qui contiones   tenent adeptus es in Pompeio ornando, Manili causa recipienda,     Cornelio defendendo; excitanda nobis sunt quae adhuc habuit nemo quin idem   splendidorum hominum voluntates haberet  efficiendum etiam illud est ut sciant   omnes Cn  Pompei summam esse erga te voluntatem et vehementer ad illius   rationes te id adsequi quod petis pertinere  postremo tota petitio cura ut pompae plena sit, ut inlustris, ut splendida,   ut popularis sit, ut habeat summam speciem ac dignitatem, ut etiam si †quae   poscit ne† competitoribus tuis exsistat aut sceleris aut libidinis aut   largitionis accommodata ad eorum mores infamia  atque etiam in hac petitione maxime videndum est ut spes rei publicae bona de   te sit et honesta opinio; nec tamen in petendo res publica capessenda est neque in senatu   neque in contione, sed haec tibi sunt retinenda ut senatus te existimet ex eo quod ita   vixeris  defensorem auctoritatis suae fore, equites et viri boni ac locupletes ex vita   acta te studiosum oti ac rerum tranquillarum, multitudo ex eo quod dumtaxat oratione in   contionibus ac iudicio popularis fuisti, te a suis commodis non alienum futurum  haec veniebant mihi in mentem de duabus illis commentationibus matutinis,   quod tibi cotidie ad forum descendenti meditandum esse dixeram: novus   sum, consulatum peto  Tertium restat: Roma   est, civitas ex nationum conventu constituta, in qua multae insidiae, multa   fallacia, multa in omni genere vitia versantur, multorum adrogantia, multorum contumacia,   multorum malevolentia, multorum superbia, multorum odium ac molestia perferenda est      video esse magni consili atque artis in tot hominum cuiusque modi vitiis   tantisque versantem vitare offensionem, vitare fabulam, vitare insidias, esse unum hominem   accommodatum ad tantam morum ac sermonum ac voluntatum varietatem  qua re etiam atque etiam perge tenere istam viam quam   institisti, excelle dicendo  hoc et tenentur Romae et adliciuntur et   ab impediendo ac laedendo repelluntur  et quoniam in hoc vel maxime est vitiosa   civitas, quod largitione interposita virtutis ac dignitatis oblivisci solet, in hoc fac ut   te bene noris, id est ut intellegas eum esse te qui iudici ac periculi metum maximum   competitoribus adferre possis  fac ut se abs te custodiri   atque observari sciant; cum diligentiam tuam, cum auctoritatem vimque dicendi tum profecto   equestris ordinis erga te studium pertimescent  atque haec ita nolo te illis proponere ut videare accusationem iam meditari,   sed ut hoc terrore facilius hoc ipsum  quod agis consequare  et plane sic   contende omnibus nervis ac facultatibus ut adipiscamur quod petimus  video nulla   esse comitia tam inquinata largitione quibus non gratis aliquae centuriae renuntient suos   magno opere necessarios