./data/phi0914/phi00126/phi0914.phi00126.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
Itaque quia primo vere moturus exercitum in Graeciam erat,            ut  Illyrios finitumasque       eis urbes ab tergo metu quietas  Macedonia haberet, expeditionem subitam in       Oricinorum atque Apolloniatium fines fecit, egressosque Apolloniatas cum magno       terrore ac pavore compulit intra muros  vastatis proximis Illyrici in Pelagoniam eadem celeritate  vertit       iter; inde Dardanorum urbem Sintiam, in Macedoniam transitum Dardanis facturam,       cepit  his raptim actis,  memor       Aetolici iunctique cum eo Romani belli per Pelagoniam et Lyncum et Bottiaeam            in Thessaliam descendit—ad bellum secum       adversus Aetolos capessendum incitari posse homines credebat —et relicto ad       fauces Thessaliae Perseo cum quattuor milibus armatorum ad arcendos aditu       Aetolos,  ipse, priusquam maioribus       occuparetur rebus, in Macedoniam atque inde in Thraciam exercitum ac Maedos       duxit  incurrere ea gens in Macedoniam solita erat, ubi regem occupatum       externo bello ac sine praesidio esse regnum sensisset  ad frangendas igitur vires  gentis simul  vastare agros et urbem Iamphorynnam, caput arcemque Maedicae, oppugnare       coepit  Scopas ubi profectum in Thraciam regemregern occupatumque ibi bello audivit, armata omni iuventute Aetolorum bellum       inferre Acarnaniae parat  adversus quos Acarnanum gens, et viribus impar et iam Oeniadas       Nasumque amissa  cernens Romanaque insuper arma ingruere, ira magis instruit quam       consilio bellum  coniugibus liberisque et senioribus super sexaginta annos in       propinquam Epirum missis, ab quindecim ad sexaginta annos        coniurant nisi victores se non redituros:  qui       victus        acie excessisset, eum ne quis urbe, tecto, mensa, lare reciperet, diram       exsecrationem in popularis, obtestationem quam sanctissimam potuerunt adversus       hospites composuerunt;  precatique simul       Epirotas sunt ut, qui suorum in acie cecidissent, eos uno tumulo contegerent,       adfigerentque  humatis titulum: hichie siti sunt Acarnanes, qui adversus vim atque iniuriam Aetolorum pro           patria pugnantes mortem occubuerunt  per haec incitatis animis castra in extremis finibus suis obvia hosti       posuerunt  nuntiis ad Philippum missis, quanto res in discrimine       esset, omittere Philippum id quod in manibus erat coegerunt bellum, Iamphorynna       per deditionem recepta et prospero alio successu rerum  Aetolorum impetum tardaverat primo coniurationis fama Acarnanicae;       deinde auditus Philippi adventus regredi etiam in intimos coegit fines            nec Philippus, quamquam, ne opprimerentur Acarnanes, itineribus       magnis ierat, ultra Dium est progressus  inde , cum audisset reditum       Aetolorum ex Acarnania, et ipse Pellam rediit