./data/phi0914/phi00134/phi0914.phi00134.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
inde per occasiones nunc hac parte, nunc illa modico       praesidio castris relicto praedatum milites in hostium agros ducebat   nocte ferme proficiscebantur, ut et quam longissime a       castris procederent et inopinantis opprimerent  et exercebat ea res novos       milites, et hostium magna vis excipiebatur;        nec iam egredi extra munimenta castellorum audebant  ubi satis ad hunc modum et suorum et hostium animos est expertus,       convocari tribunos praefectosque et equites omnis et centuriones iussit             ‘tempus’ inquit, ‘quod saepe optastis,       venit, quo vobis potestas fieret virtutem vestram ostendendi  adhuc praedonum       magis quam bellantium militastis more;  nunc       iusta pugna hostes cum hostibus conferetis manus; non agros inde populari, sed       urbium opes exhaurire licebit   patres nostri,       cum in Hispania Carthaginiensium et imperatores [ibi] et       exercitus essent, ipsi nullum in ea militem haberent, tamen addi hoc in foedere       voluerunt, ut imperii sui Hiberus fluvius esset finis;  nunc cum duo praetores, cum consul,       cum tres exercitus Romani Hispaniam obtineant, Carthaginiensium decem iam prope       annis nemo in his  provinciis sit, imperium nobis citra Hiberum amissum est  hoc  armis et virtute reciperetis oportet et nationem       rebellantem magis temere quam constanter bellantem iugum, quo se exuit, accipere       rursus cogatis   ’ in hunc modum maxime       adhortatus pronuntiat se nocte ad castra hostium ducturum  ita ad corpora       curanda dimissi