./data/phi0914/phi0011/phi0914.phi0011.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
Fidenates nimis vicinas prope se       convalescere opes  rati, priusquam tantum roboris esset quantum                  futurum apparebat, occupant bellum facere  iuventute armata immissa       vastatur agri quod inter urbem ac Fidenas est  inde ad laevam versi, quia dextra Tiberis arcebat, cum magna       trepidatione agrestium populantur; tumultusque repens ex agris in urbem inlatus       pro nuntio fuit  excitus Romulus—neque enim dilationem pati tam vicinum bellum       poterat— exercitum educit, castra a Fidenis mille passuum locat  ibi modico praesidio relicto egressus omnibus copiis partem militum       locis circa densa virgulta  obscuris subsidere in insidiis iussit; cum parte maiore atque omni       equitatu profectus, id quod quaerebat, tumultuoso et minaci genere pugnae,       adequitando ipsis prope portis hostem excivit  fugae quoque, quae       simulanda erat, eadem equestris pugna causam minus mirabilem dedit  et cum, velut inter pugnae fugaeque consilium trepidante equitatu,       pedes quoque referret gradum, plenis repente portis effusi hostes impulsa Romana       acie studio instandi sequendique trahuntur ad locum insidiarum  inde subito exorti Romani transversam invadunt hostium aciem; addunt       pavorem mota e castris signa eorum qui in praesidio relicti fuerant; ita       multiplici terrore perculsi Fidenates prius paene quam Romulus quique avehi cum       eo visi erant  circumagerent frenis equos, terga  vertunt;  multoque effusius, quippe vera fuga, qui        simulantes paulo ante secuti erant, oppidum repetebant  non tamen       eripuere se hosti:  haerens in tergo Romanus,       priusquam fores portarum obicerentur, velut agmine uno inrumpit