./data/phi0914/phi00122/phi0914.phi00122.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
inter       multitudinem sociorum Italici generis, qui ad Trasumennum capti ab Hannibale       dimissique fuerant, tres Campani equites erant, multis iam tum inlecti donis       promissisque Hannibalis ad conciliandos popularium animos   hi nuntiantes si in Campaniam       exercitum admouisset Capuae potiendae copiam fore, cum res maior quam auctores       esset, dubium Hannibalem alternisque fidentem ac diffidentem tamen ut Campaniam       ex Samnio peteret mouerunt   monitos etiam       atque etiam promissa rebus adfirmarent iussosque cum pluribus et aliquibus       principum redire ad se dimisit   ipse imperat       duci ut se in agrum Casinatem ducat, edoctus a peritis regionum, si eum saltum       occupasset, exitum Romano ad opem ferendam sociis interclusurum;  sed Punicum abhorrens ab Latinorum nominum       <locutione os, Casilinum> pro Casino dux ut acciperet, fecit, auersusque       ab suo itinere per Allifanum Caiatinumque et Calenum agrum in campum Stellatem       descendit   ubi cum montibus fluminibusque       clausam regionem circumspexisset, uocatum ducem percontatur ubi terrarum esset             cum is Casilini eo die mansurum eum       dixisset, tum demum cognitus est error et Casinum longe inde alia regione esse;            uirgisque caeso duce et ad reliquorum       terrorem in crucem sublato, castris communitis Maharbalem cum equitibus in agrum       Falernum praedatum dimisit  usque ad aquas Sinuessanas populatio ea peruenit             ingentem cladem, fugam [tamen]       terroremque latius Numidae fecerunt;  nec tamen is terror, cum omnia bello flagrarent, fide socios       dimouit, uidelicet quia iusto et moderato regebantur imperio nec abnuebant, quod       unum uinculum fidei est, melioribus parere