./data/phi0474/phi057/phi0474.phi057.perseus-lat1.xml
M. Tullius Cicero
populares isti iam etiam modestos homines       sibilare docuerunt  Bibulus in caelo est nec qua re scio, sed ita laudatur       quasi unus homo nobis cunctando restituit rem Pompeius, nostri amores, quod mihi summo       dolori est, ipse se adflixit  neminem tenent voluntate; ne metu necesse sit       iis uti vereor  ego autem neque pugno cum illa causa propter illam amicitiam       neque approbo, ne omnia improbem quae antea gessi; utor via  populi sensus maxime theatro et spectaculis perspectus est; nam gladiatoribus       qua dominus qua advocati sibilis conscissi; ludis Apollinaribus       Diphilus tragoedus in nostrum Pompeium petulanter invectus       est; nóstra miseriá tu es magnus— miliens coactus est dicere; Éandem virtutem ístam veniet témpus cum   gravitér gemes totius theatri clamore dixit itemque cetera  nam et eius modi sunt       ii versus uti in tempus ab inimico Pompei scripti esse videantur: si neque leges neque mores cogunt—, et cetera magno cum fremitu et clamore sunt dicta  Caesar cum       venisset mortuo plausu, Curio filius est insecutus  huic ita plausum est ut salva re publica Pompeio plaudi solebat  tulit       Caesar graviter  litterae       Capuam ad Pompeium volare dicebantur  inimici erant       equitibus qui Curioni stantes plauserant, hostes omnibus; Rosciae legi,       etiam frumentariae minitabantur  sane res erat perturbata  equidem       malueram quod erat susceptum ab illis silentio transiri, sed vereor ne non liceat  non ferunt homines quod videtur esse tamen ferendum; sed est iam una vox       omnium magis odio firmata quam praesidio