./data/phi0914/phi0014/phi0914.phi0014.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
Maelius ex equestri ordine, ut illis temporibus praediues, rem utilem       pessimo exemplo, peiore consilio est adgressus   frumento namque ex Etruria priuata pecunia per hospitum clientiumque       ministeria coempto, quae, credo, ipsa res ad leuandam publica cura annonam       impedimento fuerat, largitiones frumenti facere instituit;  plebemque hoc munere delenitam, quacumque incederet,       conspectus elatusque supra modum hominis priuati, secum trahere, haud dubium       consulatum fauore ac spe despondentem   ipse, ut est humanus animus       insatiabilis eo quod fortuna spondet, ad altiora et non concessa tendere et,       quoniam consulatus quoque eripiendus inuitis patribus esset, de regno agitare:       id unum dignum tanto apparatu consiliorum et certamine quod ingens exsudandum       esset praemium fore   iam comitia consularia       instabant; quae res eum necdum compositis maturisue satis consiliis oppressit             consul sextum creatus T QuinctiusCapitolinus , minime opportunus uir nouanti res; collega additur ei AgrippaMenenius cui Lanato erat cognomen;  et           L Minucius praefectus annonae seu refectus seu, quoad res posceret, in incertum       creatus; nihil enim constat, nisi in libros linteos utroque anno relatum inter       magistratus praefecti nomen   hic Minucius       eandem publice curationem agens quam Maelius priuatim agendam susceperat, cum in       utraque domo genus idem hominum uersaretur, rem compertam ad senatum defert:            tela in domum Maeli conferri, eumque       contiones domi habere, ac non dubia regni consilia esse  tempus agendae rei       nondum stare: cetera iam conuenisse: et tribunos mercede emptos ad prodendam       libertatem et partita ducibus multitudinis ministeria esse  serius se paene quam       tutum fuerit, ne cuius incerti uanique auctor esset, ea deferre   quae postquam sunt audita, cum undique       primores patrum et prioris anni consules increparent quod eas largitiones       coetusque plebis in priuata domo passi essent fieri, et nouos consules quod       exspectassent donec a praefecto annonae tanta res ad senatum deferretur, quae       consulem non auctorem solum desideraret sed etiam uindicem,  tum Quinctius consules immerito increpari ait, qui       constricti legibus de prouocatione ad dissoluendum imperium latis, nequaquam       tantum uirium in magistratu ad eam rem pro atrocitate uindicandam quantum animi       haberent  opus esse non forti solum uiro sed etiam libero exsolutoque legum       uinclis   itaque se dictatorem L Quinctium dicturum; ibi animum parem tantae potestati esse  adprobantibus       cunctis, primo Quinctius abnuere et quid sibi uellent rogitare qui se aetate       exacta tantae dimicationi obicerent   dein cum       undique plus in illo senili animo non consilii modo sed etiam uirtutis esse quam       in omnibus aliis dicerent laudibusque haud immeritis onerarent, et consul nihil       remitteret,  precatus tandem deos immortales       Cincinnatus ne senectus sua in tam trepidis rebus damno dedecoriue rei publicae       esset, dictator a consule dicitur  ipse deinde C SeruiliumAhalam magistrum equitum dicit