./data/phi0474/phi057/phi0474.phi057.perseus-lat1.xml
M. Tullius Cicero
erant       autem iiii, iii, pridie Idus datae  igitur antiquissimae cuique       primum respondebo  adsentio tibi, ut in Formiano potissimum       commorer, etiam de supero mari, †plaboque†, ut antea ad te       scripsi, ecquonam modo possim voluntate eius nullam rei publicae partem attingere  quod laudas quia oblivisci me scripsi ante facta et delicta nostri amici,       ego vero ita facio  quin ea ipsa, quae a te commemorantur, secus ab eo in me       ipsum facta esse non memini  tanto plus apud me valere benefici gratiam quam       iniuriae dolorem volo  faciamus igitur, ut censes, conligamusque nos  σοφιστεύω enim simul ut rus decurro atque in decursu θέσεισ meas commentari non desino  sed       sunt quaedam earum perdifficiles ad iudicandum  de optimatibus sit sane ita       ut vis; sed nosti illud Διονύσιοσ ἐν Titini filius apud Caesarem       est  quod autem quasi vereri videris ne mihi tua consilia displiceant, me       vero nihil delectat aliud nisi consilium et litterae tuae  qua re fac, ut       ostendis, ne destiteris ad me quicquid tibi in mentem venerit scribere  mihi       nihil potest esse gratius  >