./data/phi0474/phi036/phi0474.phi036.perseus-lat1.xml
M. Tullius Cicero
nam fuit quoddam tem-pus, cum in agris homines passim bestiarum modovagabantur et sibi victu fero vitam propagabant necratione animi quicquam, sed pleraque viribus corporisadministrabant, nondum divinae religionis, non hu-mani officii ratio colebatur, nemo nuptias viderat legi-timas, non certos quisquam aspexerat liberos, non, iusaequabile quid utilitatis haberet, acceperat  ita proptererrorem atque inscientiam caeca ac temeraria domi-natrix animi cupiditas ad se explendam viribus cor-poris abutebatur, perniciosissimis satellitibus  quo tem-pore quidam magnus videlicet vir et sapiens cognovit,quae materia esset et quanta ad maximas res opportunitas  in animis inesset hominum, si quis eam possetelicere et praecipiendo meliorem reddere; qui dispersoshomines in agros et in tectis silvestribus abditos rationequadam conpulit unum in locum et congregavit et eosin unam quamque rem inducens utilem atque honestamprimo propter insolentiam reclamantes, deinde propterrationem atque orationem studiosius audientes ex feriset inmanibus mites reddidit et mansuetos