./data/phi0914/phi001/phi0914.phi001.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
Scipio Africanus legatus ad Antiochum missus Ephesi cum Hannibale, qui se Antiocho							adiunxerat, conlocutus est, ut, si fieri posset, metum ei, quem ex							populo Romano conceperat, eximeret  inter alia cum quaereret, quem							fuisse maximum imperatorem Hannibal crederet, respondit, Alexandrum							Macedonum regem, quod parva manu innumerabiles exercitus fudisset							quodque ultimas oras, quas visere supra spem humanam esset, peragrasset 							quaerenti deinde, quem secundum poneret, Pyrrhum, inquit; castra metari							primum docuisse, ad hoc neminem elegantius loca cepisse, praesidia							disposuisse  exsequenti, quem tertium diceret, semet ipsum dixit  ridens							Scipio “quidnam tu diceres, si me, inquit, vicisses?” “tunc vero me”							inquit “et ante Alexandrum et ante Pyrrhum et ante alios posuissem ”							inter cetera prodigia, quae plurima fuisse traduntur, bovem Cn  Domitii							consulis locutam “Roma cave tibi” refertur  Nabis Lacedaemoniorum							tyrannus incitatus ab Aetolis, qui et Philippum et Antiochum ad							inferendum bellum populo Romano sollicitabant, cum a populo Romano descivisset, bello adversus Philopoemenem							Achaeorum praetorem gesto ab Aetolis interfectus est  Aetoli quoque ab							amicitia populi Romani defecerunt; cum quibus							societate iuncta Antiochus Syriae rex, cum							bellum Graeciae intulisset, complures urbes occupavit, inter quas							Chalcidem et totam Euboeam  res praeterea m Liguribus gestas et							adparatum belli ab Antiocho continet