./data/phi0474/phi035/phi0474.phi035.perseus-lat2.xml
M. Tullius Cicero
Cn  Pompeius, Sexti filius, consul me praesente, cum essem tiro in eius exercitu, cum P  Vettio Scatone, duce Marsorum, inter bina castra conlocutus est: quo quidem die memini Sex  Pompeium, fratrem consulis, ad conloquium ipsum Roma venire, doctum virum atque sapientem  quem cum Scato salutasset, ‘quem te appellem?’ inquit  at ille ‘voluntate hospitem, necessitate hostem ’ erat in illo conloquio aequitas; nullus timor, nulla suberat suspicio; mediocre etiam odium  non enim ut eriperent nobis socii civitatem, sed ut in eam reciperentur petebant  Sulla cum Scipione inter cales et Teanum, cum alter nobilitatis florem, alter belli socios adhibuisset, de auctoritate senatus, de suffragiis populi, de iure civitatis leges inter se et condiciones contulerunt  non tenuit omnino conloquium illud fidem: a vi tamen periculoque afuit  possumusne igitur in Antoni latrocinio aeque esse tuti? non possumus; aut, si ceteri possunt, me posse diffido