./data/phi0914/phi00128/phi0914.phi00128.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
Regium quondam in praesidium missa legio interfectis per scelus principibus ciuitatis urbem opulentam per decem annos tenuit,              propter quod facinus tota legio, milia hominum quattuor, in foro Romae securi percussi sunt               sed illi primum non Atrium Umbrum semilixam, nominis etiam abominandi ducem, sed       D Uibellium  tribunum militum secuti sunt, nec cum Pyrrho nec cum Samnitibus aut Lucanis, hostibus populi Romani, se coniunxerunt:              uos cum Mandonio et Indibili et consilia communicastis et arma consociaturi fuistis               illi, sicut Campani Capuam Tuscis ueteribus cultoribus ademptam, Mamertini in Sicilia Messanam, sic Regium habituri perpetuam sedem erant, nec populum Romanum nec socios populi Romani ultro lacessituri bello:              Sucronemne uos domicilium habituri eratis? ubi si uos decedens confecta prouincia imperator relinquerem, deum hominumque fidem implorare debebatis quod non redieritis ad coniuges liberosque uestros  'sed horum quoque memoriam, sicut patriae meique, eieceritis ex animis uestris:         uiam consilii scelerati sed non ad ultimum dementis exsequi uolo;              mene uiuo et cetero incolumi exercitu, cum quo ego die uno Carthaginem cepi, cum quo quattuor imperatores quattuor exercitus Carthaginiensium fudi, fugaui, Hispania expuli, uos octo milia hominum, minoris certe omnes pretii quam Albius et Atrius sunt quibus uos subiecistis, Hispaniam prouinciam populo Romano erepturi eratis?              amolior et amoueo nomen meum; nihil ultra facile creditam mortem meam a uobis uiolatus sim: quid?              si ego morerer, mecum exspiratura res publica, mecum casurum imperium populi Romani erat? ne istuc Iuppiter optimus maximus sirit, urbem auspicato dis auctoribus in aeternum conditam huic fragili et mortali corpori aequalem esse               Flaminio, Paulo, Graccho, Postumio Albino,       M Marcello  ,       T QuinctioCrispino  ,       Cn Fuluio  , Scipionibus meis, tot tam praeclaris imperatoribus uno bello absumptis superstes est populus Romanus, eritque mille aliis nunc ferro nunc morbo morientibus: meo unius funere elata esset res publica?         uos ipsi hic in Hispania patre et patruo meo duobus imperatoribus interfectis Septimum Marcium ducem uobis aduersus exsultantes recenti uictoria Poenos delegistis  et sic loquor tamquam sine duce Hispaniae futurae fuerint:       M Silanus  eodem iure eodem imperio mecum in prouinciam missus,       L Scipio  frater meus et       C Laelius  legati, uindices maiestatis imperii deessent?              utrum exercitus exercitui, an duces ducibus, an dignitas, an causa comparari poterat? quibus si omnibus superiores essetis, arma contra patriam contra ciues uestros ferretis? Africam Italiae, Carthaginem urbi Romanae imperare uelletis? quam ob noxam patriae?