./data/phi0914/phi00122/phi0914.phi00122.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
eam sententiam alii totam aspernari; cur enim illos qui se arcessant       ipsos non venire, cum aeque coniungi possent? quia videlicet plena       hostium omnia in medio essent et aliorum quam sua corpora tanto periculo mallent       obicere  aliis non tam sententia  displicere quam animus deesse  tum P  Sempronius  Tuditanus tribunus militum, capi ergo mavoltis,  inquit,  ab avarissimo et           crudelissimo hoste aestimarique capita vestra et exquiri pretia ab           interrogantibus Romanus civis sis an Latinus socius, ut ex tua contumelia et           miseria alteri honos quaeratur? non tu, si quidem L  Aemili consulis, qui se bene mori quam           turpiter vivere maluit, et tot fortissimorum virorum qui circa eum cumulati           iacent cives estis  sed antequam opprimit lux maioraque hostium agmina obsaepiunt           iter, per hos qui inordinati atque incompositi obstrepunt portis  erumpamus! ferro atque audacia via fit  quamvis per confertos           hostes  cuneo quidem hoc  laxum atque solutum agmen, ut si nihil           obstet, disicias  itaque ite mecum, qui et vosmet ipsos et rem publicam salvam           voltis! haec ubi dicta dedit, stringit gladium cuneoque facto per medios       vadit hostes;  et cum in latus dextrum, quod       patebat, Numidae iacularentur, translatis in dextrum scutis in maiora castra ad       sescenti  evaserunt atque inde protinus alio magno agmine adiuncto Canusium       incolumes perveniunt  haec apud victos magis impetu animorum, quos  ingenium suum cuique aut fors dabat, quam ex consilio ipsorum aut       imperio cuiusquam agebantur