./data/phi0914/phi00127/phi0914.phi00127.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
Numidis speculator, nequaquam in spem tantae       rei positus, sed si quos vagos pabuli aut lignorum causa longius a castris progressosprogresses possent excipere, signum dat ut pariter ab suis quisque latebris  exorerentur  non ante apparuere quibus obviis ab iugo ipso consurgendum erat quam       circumiere qui ab tergo intercluderent viam  tum undique omnes       exorti, et  clamore sublato impetum fecere  cum in ea valle  consules essent ut neque evadere possent            in iugum occupatum ab hoste       nec receptum ab tergo circumventi haberent, extrahi tamen diutius certamen       potuisset, ni coepta ab Etruscis fuga pavorem ceteris iniecisset  non tamen omisere pugnam deserti ab Etruscis Fregellani, donec       integri consules hortando ipsique ex parte pugnando rem sustinebant;  sed postquam volneratos ambo consules, Marcellum       etiam transfixum lancea prolabentem ex equo moribundum videre, tum et       ipsi—perpauci autem supererant— cum Crispino consule duobus iaculis icto et       Marcello adolescente saucio et ipso effugerunt  interfectus A  Manlius tribunus militum, et ex duobus praefectis       socium M'  Aulius occisus, L  Arrenius captus; et lictores consulum quinque vivi       in hostium potestatem venerunt, ceteri aut interfecti aut cum consule       effugerunt  equitum tres et quadraginta aut in       proelio aut in fuga ceciderunt, duodeviginti vivi capti  tumultuatum in  castris fuerat, ut consulibus irent subsidio, cum consulem et filium       alterius consulis saucios exiguasque infelicis expeditionis reliquias ad castra       venientes cernunt  mors Marcelli cum alioqui miserabilis fuit, tum quod nec pro aetate—       iam enim maior sexaginta annis erat—neque pro veteris prudentia ducis tam       inprovide se conlegamque et prope totam rem publicam in praeceps dederat