./data/stoa0045/stoa014/stoa0045.stoa014.perseus-lat2.xml
Ausonius, Decimus Magnus
quot quidem           et ipse sibi invenit gradus! eum clarissimo viro collega meo honore           coniunctus, nuncupatione praelatus, consul ego, imperator Auguste, munere           tuo non passus saepta neque campum, non suffragia, non puncta, non loeulos:           qui non prensaverim manus nec salutantium confusus occursu aut sua amicis           nomina non reddiderim, aut aliena imposuerim: qui tribus non circumivi,           centurias non adulavi, voeatis classibus non intremui, nihil cum sequestre           deposui, eum distributore nil pepigi  Romanus populus, Martius campus,           equester ordo, rostra, ovilia, senatus, curia, unus mihi omnia Gratianus            iure meo, Auguste maxime, adfirmare possum incolumi omnium gratia, qui ad           hunc honorem diversa umquam virtute venerunt venturique sunt (suus, enim           cuique animus, uum meritum sibique mens conscia est), iure, inquam meo           adfirmare possum me mihi videri a ceteris esse secretum, sunt quos votorum           cruciat inanitas: non optavi; quos exercet ambitus: non petivi; qui           adsiduitate exprimunt: non coegi; qui offeruntur occasione: non adfui; quos           iuvat opulentia: obstat  temporum disciplina: non emi,           nec possum continentiam iactare: non habui  unum praestare temptavi, et hoc           ipsum quasi meum vindicare non possum: in tua enim positum est opinione, si           merui