./data/phi1212/phi001/phi1212.phi001.perseus-lat1.xml
Apuleius
nam, quod paenissime oblitus sum, nuperrime cum testamentum Pudentilla post mortem Pontiani filii sui in malaualetudine scribseret, diu sum aduersus illam renisus, nehunc ob tot insignis contumelias, ob tot iniurias exheredaret; elogium grauissimum iam totum medius fidius perscriptum ut aboleret, impensis precibus orauit; postremo,ni impetrarem, diuersurum me ab ea comminatus sum:mihi hanc ueniam tribueret, malum filium beneficio uinceret, me inuidia omni liberaret  nec prius destiti quamita fecit  doleo me huncce scrupulum Aemiliano dempsisse, tam inopinatam rem ei indicasse  specta quaeso,Maxime, ut hisce auditis subito obstipuerit, ut oculos adterram demiserit; enim longe sequius ratus fuerat, necinmerito: mulierem filii contumeliis infectam, meis officiisdeuinctam sciebat  de me quoque fuit quod timeret:quiuis uel aeque ut ego spernens hereditatis tamen uindicari de tam inofficioso priuigno non recusasset  haecpraecipue sollicitudo eos ad accusationem mei stimulauit:hereditatem omnem mihi relictam falso ex sua auaritiaconiectauere  soluo uos in praeteritum isto metu  namque animum meum neque hereditatis neque ultionis occasiopotuit loco demouere  pugnaui cum irata matre pro priuigno malo uitricus, ueluti pater pro optimo filio aduersus nouercam, nec satis fuit, ni bonae uxoris prolixamliberalitatem circa me nimio plus aequo coercerem