./data/phi0914/phi00144/phi0914.phi00144.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
sordidati, barba et capillo promisso, cum ramis oleae       ingressi curiam procubuerunt, et oratio quam habitus fuit miserabilior             Antiochus Syriae rex, qui obses Romae       fuerat, per honestam speciem maioris Ptolemaei reducendi in regnum bellum cum       minore fratre eius, qui tum Alexandriam tenebat,  gerens et ad Pelusium navali proelio           superior fuerat et  tumultuario opere ponte per Nilum facto transgressus cum exercitu       obsidione ipsam Alexandream terrebat, nec procul abesse, quin poteretur regno       opulentissimo, videbatur   ea legati querentes       orabant senatum, ut opem regno regibusque amicis imperio ferrent   ea merita populi Romani in Antiochum, eam apud omnes       reges gentesque auctoritatem esse, ut, si legatos misissent, qui denuntiarent       non placere senatui sociis regibus bellum fieri, extemplo abscessurus a moenibus       Alexandreae abducturusque exercitum in Syriam esset   quod si cunctentur facere, brevi extorres regno Ptolemaeum et       Cleopatram Romam venturos cum pudore quodam populi Romani, quod nullam opem in       ultimo discrimine fortunarum tulissent   moti       patres precibus Alexandrinorum extemplo C PopiliumLaenatem et C Decimium et C Hostilium legatos ad finiendum inter reges bellum miserunt   prius Antiochum, dein Ptolemaeum adire iussi et       nuntiare, ni absistatur bello, per utrum stetisset, eum non pro amico nec pro       socio habituros esse