./data/phi1038/phi001/phi1038.phi001.perseus-lat1.xml
Valerius Maximus
cuminter Karthaginem et Cyrenas de modo agripertinacissima contentio esset, ad ultimum placuit utrimque eodemque tempore iuuenes mitti et locum, in quem hi conuenissent, finem ambobus haberi populis uerum hoc pactum Karthaginienses duo fratres nomine Philaeni perfidia praecucurrerunt, citra constitutam horam maturato gressu in longius promotis terminis  quod cum intellexissent Cyrenensium iuuenes, diu de fallacia eorum questi postremo acerbitate condicionis iniuriam discutere conati sunt: dixerunt namque sic eum finem ratum fore, si Philaeni uiuos ibi se obrui passi essent  sed consilio euentus non respondit: illi enim nulla interposita mora corpora sua his terra operienda tradiderunt  qui, quoniam patriae quam uitae suae longiores terminos esse maluerunt, bene iacent manibus et ossibus suis dilatato Punicoimperio  ubi sunt superbae Karthaginis alta moenia?  ubi maritima gloria inclyti portus? ubi cunctislitoribus terribilis classis? ubi tot exercitus? ubitantus equitatus? ubi inmenso Africae spatio noncontenti spiritus? omnia ista duobus Scipionibus fortuna partita est: at Philaenorum egregii facti memoriam ne patriae quidem interitus extinxit  nihil est igitur excepta uirtute, quod mortali animo ac manuinmortale quaeri possit