./data/stoa0054/stoa006/stoa0054.stoa006.perseus-lat1.xml
Bede the Venerable
Cumergo in altum esset elatus, iussus est ab angelis, quieum ducebant, respicere, in mundum  At ille oculos ininferiora deflectens, uidit quasi uallem tenebrosam subtusse in imo positam  Uidit et quattuor ignes in aere nonmulto ab inuicem spatio distantes  Et interrogansangelos, qui essent hi ignes, audiuit hos esse ignes, quimundum succendentes essent consumturi  Unum mendacii,cum hoc, quod in baptismo abrenuntiare nos Satanaeet omnibus operibus eius promisimus, minime inplemus;alterum cupiditatis, cum mundi diuitias amori caelestiumpraeponimus; tertium dissensionis, cum animos proximorumetiam in superuacuis rebus offendere non formidamus;quartum impietatis, cum infirmiores spoliare et eis fraudemfacere pro nihilo ducimus  Crescentes uero paulatim ignesusque ad inuicem sese extenderunt, atque in inmensamadunati sunt flammam  Cumque adpropinquassent,pertimescens ille dicit angelo: Domine, ecceignis mihi adpropinquat  At ille: Quod non incendisti,inquit, non ardebit in te; nam etsi terribilis iste acgrandis esse rogus uidetur, tamen iuxta merita operumsingulos examinat; quia uniuscuiusque cupiditas in hocigni ardebit  Sicut enim quis ardet in corpore perinlicitamuoluptatem, ita solutus corpore ardebit perdebitam poenam  Tunc uidit unum de tribus angelis,qui sibi in tota utraque uisione ductores adfuerunt,praecedentem ignes flammae diuidere, et duos ab utroquelatere  circumuolantes ab ignium se periculodefendere Uidit autem et daemones per ignem uolantes incendiabellorum contra iustos struere  Sequuntur aduersusipsum accusationes malignorum, defensiones spirituumbonorum, copiosior caelestium agminum uisio; sed etuirorum de sua natione sanctorum, quos olim sacerdotiigradu non ignobiliter potitos, fama iam uulgante,conpererat; a quibus non pauca, quae uel ipsi, uelomnibus, qui audire uellent, multum salubria essent,audiuit  Qui cum uerba finissent, et cum angelicisspiritibus ipsi quoque ad caelos redirent, remanseruntcum beato Furseo tres angeli, de quibus diximus, quieum ad corpus referrent  Cumque praefato igni maximoadpropiarent, diuisit quidem angelus, sicut prius,ignem flammae  Sed uir Dei ubi ad patefactam usqueinter flammas ianuam peruenit, arripientes inmundispiritus unum de eis, quos in ignibus torrebant, iactaueruntin eum, et contingentes humerum maxillamqueeius incenderunt; cognouitque hominem, et, quia uestimentumeius morientis acceperit, ad memoriam reduxit Quem angelus sanctus statim adprehendens in ignemreiecit  Dicebatque hostis malignus: Nolite repellere,quem ante suscepistis; nam sicut bona eius peccatorissuscepistis, ita et de poenis eius participes essedebetis Contradicens angelus: Non,inquit,propter auaritiam,sed propter saluandam eius animam suscepit; cessauitqueignis  Et conuersus ad eum angelus: Quodincendisti,inquit, hoc arsit in te  Si enim huius uiri in peccatissuis mortui pecuniam non accepisses, nec poena eiusinte arderet  Et plura locutus, quid erga salutem eorum,qui ad mortem poeniterent, esset agendum, salubrisermone docuit  Qui postmodum in corpore restitutus,omni uitae suae tempore signum incendii, quod inanima pertulit, uisibile cunctis in humero maxillaqueportauit; mirumque in modum, quid anima in occultopassa sit, caro palam praemonstrabat  Curabat autemsemper, sicut et antea facere consuerat, omnibus opusuirtutum et exemplis ostendere, et praedicare sermonibus Ordinem autem uisionum suarum illis solummodo,qui propter desiderium conpunctionis interrogabant,exponere uolebat  Superest adhuc fraterquidam senior monasterii nostri,  qui narrare soletdixisse sibi quendam multum ueracem ac religiosumhominem, quod ipsum Furseum uiderit in prouinciaOrientalium Anglorum, illasque uisiones ex ipsius oreaudierit; adiciens, quia tempus hiemis fuerit acerrimumet glacie constrictum, cum sedens in tenui uesteuir ita inter dicendum, propter magnitudinem memoratitimoris uel suauitatis, quasi in mediae aestatiscaumate sudauerit