./data/phi0474/phi052/phi0474.phi052.perseus-lat2.xml
M. Tullius Cicero
principio qui potest esse vita vitalis, ut ait Ennius, quae non in amici mutua benevolentia conquiescit? quid dulcius quam habere quicum omnia audeas sic loqui ut tecum? qui esset tantus fructus in prosperis rebus, nisi haberes qui illis aeque ac tu ipse gauderet?  Adversas vero ferre difficile esset sine eo, qui illas gravius etiam quam tu ferret  denique ceterae res, quae expetuntur, opportunae sunt singulae rebus fere singulis—divitiae, ut utare; opes, ut colare; honores, ut laudere; voluptates, ut gaudeas; valetudo, ut dolore careas et muneribus fungare corporis; amicitia res plurimas continet: quoquo te verteris praesto est, nullo loco excluditur, numquam intempestiva, numquam molesta est  itaque non aqua, non igni, ut aiunt, pluribus locis utimur quam amicitia  neque ego nunc de volgari aut de mediocri, quae tamen ipsa et delectat et prodest, sed de vera et perfecta loquor, qualis eorum, qui pauci nominantur, fuit  nam et secundas res splendidiores facit amicitia, et adversas, partiens communicansque, leviores