./data/phi0914/phi00129/phi0914.phi00129.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
Laeli et Scipione stimulato Masinissae adhortationibus et militibus       praedam ex hostium terra cernentibus tota classe efferri accensis ad traiciendum       quam primum, interuenit maiori minor cogitatio Locros urbem recipiendi, quae sub       defectionem Italiae desciuerat et ipsa ad Poenos   spes autem adfectandae eius rei ex minima re adfulsit        latrociniis magis quam iusto bello in Bruttiis gerebantur res, principio ab       Numidis facto et Bruttiis non societate magis Punica quam suopte ingenio       congruentibus in eum morem;  postremo Romani       quoque milites iam contagione quadam rapto gaudentes, quantum per duces licebat,       excursiones in hostium agros facere   ab iis       egressi quidam urbe Locrenses circumuenti Regiumque abstracti fuerant  in eo       captiuorum numero fabri quidam fuere, adsueti forte apud Poenos mercede opus in       arce Locrorum facere   hi cogniti ab Locrensium principibus       qui pulsi ab aduersa factione, quae Hannibali Locros tradiderat, Regium se       contulerant, cum cetera percontantibus, ut mos est qui diu absunt, quae domi       agerentur exposuissent, spem fecerunt si redempti ac remissi forent arcem se iis       tradituros;  ibi se habitare fidemque sibi       rerum omnium inter Carthaginienses esse         itaque, ut qui simul desiderio patriae angerentur simul cupiditate inimicos       ulciscendi arderent, redemptis extemplo iis remissisque cum ordinem agendae rei       composuissent signaque quae procul edita obseruarent,  ipsi ad Scipionem Syracusas profecti, apud quem pars       exsulum erat, referentes ibi promissa captiuorum cum spem ab effectu haud       abhorrentem consuli fecissent,  tribuni militum       cum iis M Sergius et P Matienus missi iussique ab Regio tria milia militum Locros ducere; et           Q Pleminio propraetori scriptum ut rei agendae adesset   profecti ab Regio, scalas ad editam altitudinem arcis       fabricatas portantes, media ferme nocte ex eo loco unde conuenerat signum dedere       proditoribus arcis;  qui parati intentique et       ipsi scalas ad id ipsum factas cum demisissent pluribusque simul locis       scandentes accepissent, priusquam clamor oreretur in uigiles Poenorum, ut in       nullo tali metu sopitos, impetus est factus         quorum gemitus primo morientium exauditus, deinde subita consternatio ex somno       et tumultus cum causa ignoraretur, postremo certior res aliis excitantibus       alios   iamque ad arma pro se quisque uocabat:       hostes in arce esse et caedi uigiles; oppressique forent Romani nequaquam numero       pares, ni clamor ab iis qui extra arcem erant sublatus incertum unde accidisset       omnia uana augente nocturno tumultu fecisset         itaque uelut plena iam hostium arce territi Poeni omisso certamine in alteram       arcem—duae sunt haud multum inter se distantes—confugiunt   oppidani urbem habebant, uictoribus praemium in medio       positam; ex arcibus duabus proeliis cottidie leuibus certabatur  Q Pleminius Romano, Hamilcar Punico praesidio praeerat  arcessentes ex       propinquis locis subsidia copias augebant:        ipse postremo ueniebat Hannibal, nec sustinuissent Romani nisi Locrensium       multitudo, exacerbata superbia atque auaritia Poenorum, ad Romanos inclinasset