./data/stoa0275/stoa004/stoa0275.stoa004.opp-lat1.xml
Tertullian
Sicut enim cetera quae nascuntur autfiniunt et idcirco aeterna non sunt, semel opposita fini, qua etinitio, admittunt ea quae deus non capit, diminutionem dico interimet subiectionem, quia nata et facta sunt, ita et deus ideo eanon capit quia nec natus omnino nec factus est  Et materiaeautem status talis est  Igitur ex duobus aeternis, ut innatis, utinfectis, deo atque materia, ob eandem rationem communis status,ex aequo habentibus id quod neque diminui nec subici admittit,id est aeternitatem, neutrum dicimus altero esse minorem sivemaiorem, neutrum altero humiliorem sive superiorem, sed stareambo ex pari magna, ex pari sublimia, ex pari solidae et perfectaefelicitatis, quae censetur aeternitas  Neque enim proximi erimusopinionibus nationum, quae si quando coguntur deum confiteri,tamen et alios infra illum volunt  Divinitas autem gradum nonhabet, utpote unica, quae si et in materia erit, ut proinde innataet infecta et aeterna, aderit utrobique, quia minor se nusquampoterit esse  Quomodo ergo discernere audebit Hermogenes, atqueita subicere deo materiam, aeternam aeterno, innatam innato, auctricemauctori? dicere audentem, Et ego prima, et ego anteomnia, et ego a qua omnia; pares fuimus, simul fuimus, ambosine initio, sine fine, ambo sine auctore, sine deo  Quis medeus subicit contemporali, coaetaneo? Si quia deus dicitur, habeoet ego meum nomen  Aut ego sum deus aut ille materia, quiaambo sumus quod alter est nostrum  Putas itaque materiam deonon comparasse, quam scilicet subiciat illi?