./data/phi0914/phi0011/phi0914.phi0011.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
nam cum velut posito bello  fundamentis templi iaciendis  aliisque urbanis operibus intentum se esse simularet, Sextus filius       eius, qui minimus ex tribus erat, transfugit ex composito Gabios, patris in se       saevitiam intolerabilem conquerens:  iam ab       alienis in suos vertisse superbiam, et liberorum quoque eum frequentiae taedere,       ut quam in curia solitudinem fecerit domi quoque faciat, ne quam stirpem, ne       quem heredem regni relinquat  se quidem inter tela et gladios patris elapsum nihil usquam sibi       tutum nisi apud hostes L  Tarquini credidisse  nam ne errarent,       manere iis bellum quod positum simuletur, et per occasionem eum incautos       invasurum  quod si apud eos supplicibus locus non sit, pererraturum se omne       Latium, Volscosque inde  et Aequos et Hernicos petiturum, donec ad eos perveniat qui a patrum       crudelibus atque impiis suppliciis tegere liberos sciant  forsitan etiam ardoris aliquid ad bellum armaque se adversus       superbissimum regem ac ferocissimum populum inventurum  cum , si nihil morarentur, infensus ira porro inde abiturus       videretur, benigne ab Gabinis excipitur  vetant mirari si, qualis in       cives, qualis in socios, talis ad ultimum in liberos esset;  in se ipsum  postremo saeviturum, si alia       desint  sibi vero gratum  adventum eius esse, futurumque credere       brevi ut illo adiuvante a portis Gabinis sub Romana moenia bellum transferatur