./data/phi0914/phi0012/phi0914.phi0012.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
Numicius       Priscus A  Verginius facti  non ultra videbatur latura plebes dilationem agrariae legis,       ultimaque vis parabatur, cum Volscos adesse fumo ex incendiis villarum fugaque       agrestium cognitum est  ea res maturam iam seditionem ac prope       erumpentem repressit  consules , coacti extemplo ab senatu, ad bellum educta ex urbe       iuventute tranquilliorem ceteram plebem fecerunt  et hostes quidem, nihil aliud quam perfusis vano timore Romanis,       citato agmine abeunt: Numicius Antium adversus Volscos, Verginius contra Aequos       profectus  ibi ex insidiis prope magna accepta clade virtus militum       rem prolapsam neglegentia consulis restituit  melius in Volscis       imperatum est;  fusi primo proelio hostes       fugaque in urbem Antium, ut tum res erant, opulentissimam, acti  quam       consul oppugnare non ausus, Caenonem, aliud oppidum nequaquam tam opulentum, ab       Antiatibus cepit  dum Aequi Volscique Romanos exercitus tenent, Sabini usque ad portas       urbis populantes incessere  deinde ipsi paucis post diebus ab duobus       exercitibus, utroque per iram consule ingresso in finis, plus cladium quam       intulerant acceperunt