./data/phi1351/phi005/phi1351.phi005.perseus-lat1.xml
Cornelius Tacitus
sed ubi mulier vacua fuit, nectere moras, adversam patris voluntatem causari repertaque spe ditioris coniugis promissa exuere  Octavius contra modo conqueri, modo minitari, famam perditam, pecuniam exhaustam obtestans, denique salutem, quae sola reliqua esset, arbitrio eius permittens  ac postquam spernebatur, noctem unam ad solacium poscit, qua delenitus modum in posterum adhiberet  statuitur nox, et Pontia consciae ancillae custodiam cubiculi mandat  ille uno cum liberto ferrum veste occultum infert  tum, ut adsolet in amore et ira, iurgia preces, exprobratio satisfactio; et pars tenebrarum libidini seposita; ex qua quasi incensus nihil metuentem ferro transverberat et adcurrentem ancillam vulnere absterret cubiculoque prorumpit  postera die manifesta caedes, haud ambiguus percussor; quippe mansitasse una convincebatur  sed libertus suum illud facinus profiteri, se patroni iniurias ultum esse; commoveratque quosdam magnitudine exempli, donec ancilla ex vulnere refecta verum aperuit  postulatusque apud consules a patre interfectae, postquam tribunatu abierat, sententia patrum et lege de sicariis condemnatur