./data/phi0474/phi053/phi0474.phi053.perseus-lat2.xml
M. Tullius Cicero
quid vero Phoebi fax, tristis nuntia belli,quae magnum ad columen flammato ardore volabat,praecipitis caeli partis obitusque petessens?aut cum terribili perculsus fulmine civisluce serenanti vitalia lumina liquit?aut cum se gravido tremefecit corpore tellus?iam vero variae nocturno tempore visaeterribiles formae bellum motusque monebant,multaque per terras vates oracla furentipectore fundebant tristis minitantia casus,atque ea, quae lapsu tandem cecidere vetusto,haec fore perpetuis signis clarisque frequentansipse deum genitor caelo terrisque canebat nunc ea, Torquato quae quondam et consule Cottalydius ediderat Tyrrhenae gentis haruspex,omnia fixa tuus glomerans determinat annus nam pater altitonans stellanti nixus Olympoipse suos quondam tumulos ac templa petivitet Capitolinis iniecit sedibus ignis tum species ex aere vetus venerataque Nattaeconcidit, elapsaeque vetusto numine leges,et divom simulacra peremit fulminis ardor hic silvestris erat Romani nominis altrix,martia, quae parvos Mavortis semine natosuberibus gravidis vitali rore rigabat;quae tum cum pueris flammato fulminis ictuconcidit atque avolsa pedum vestigia liquit