./data/phi0914/phi00123/phi0914.phi00123.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
eo PacuuiusCalauius , de quo ante dictum est, princeps factionis eius quae traxerat rem       ad Poenos,  filium iuuenem adduxit abstractum ab       Deci Magi latere, cum quo ferocissime pro Romana societate aduersus Punicum       foedus steterat, nec eum aut inclinata in partem alteram ciuitas aut patria       maiestas sententia depulerat   huic tum pater       iuueni Hannibalem deprecando magis quam purgando placauit, uictusque patris       precibus lacrimisque etiam ad cenam eum cum patre uocari iussit,  cui conuiuio neminem Campanum praeterquam hospites       Uibelliumque Tauream, insignem bello uirum, adhibiturus erat   epulari coeperunt de die, et conuiuium non ex more       Punico aut militari disciplina esse sed, ut in ciuitate atque etiam domo diti ac       luxuriosa, omnibus uoluptatium inlecebris instructum   unus nec dominorum inuitatione nec ipsius interdum Hannibalis       Calauius filius perlici ad uinum potuit, ipse ualetudinem excusans patre animi       quoque eius haud mirabilem perturbationem causante   solis ferme occasu patrem Calauium ex conuiuio egressum secutus       filius, ubi in secretum—hortus erat posticis aedium partibus—  peruenerunt, 'consilium' inquit       'adfero, pater, quo non ueniam solum peccati, quod defecimus ad Hannibalem,       impetraturi ab Romanis sed in multo maiore dignitate et gratia simus Campani       ltfuturigt quam unquam fuimus   cum mirabundus       pater quidnam id esset consilii quaereret, toga reiecta ab umero latus       succinctum gladio nudat   'iam ego' inquit       'sanguine Hannibalis sanciam Romanum foedus  te id prius scire uolui, si forte       abesse, dum facinus patratur, malles '