./data/stoa0054/stoa006/stoa0054.stoa006.perseus-lat1.xml
Bede the Venerable
Denique Felix eiusdem apostolicae sedisquondam episcopus, uir magnae gloriae in Christo etecclesia, eius fuit atauus  Sed ipse nobilitatemreligionis non minore quam parentes et cognati uirtutedeuotionis exercuit  Nobilitatem uero illam, quam adsaeculum uidebatur habere, totam ad nanciscendamsupernae gloriam dignitatis diuina gratia largienteconuertit  Nam mutato repente habitu saecularimonasterium petiit, in quo tanta perfectionis gratiacoepit conuersari, ut, sicut ipse postea flendo solebatadtestari, animo illius labentia cuncta subteressent, utrebus omnibus, quae uoluuntur, emineret, ut nullanisi caelestia cogitare soleret, ut etiam retentus corporeipsa iam carnis claustra contemplatione transiret, utmortem quoque, quae pene cunctis poena est, uidelicetut ingressum uitae, et laboris sui praemium amaret Haec autem ipse de se, non profectum iactando uirtutum,sed deflendo potius defectum, quem sibi percuram pastoralem incurrisse uidebatur, referre consuerat Denique tempore quodam secreto, cumdiacono suo Petro conloquens, enumeratis animi suiuirtutibus priscis, mox dolendo subiunxit: At nuncex occasione curae pastoralis saecularium hominumnegotia patitur, et post tam pulchram quietis suaespeciem terreni actus puluere fedatur  Cumque sepro condescensione multorum ad exteriora sparserit,etiam cum interiora appetit, ad haec procul dubiominor redit  Perpendo itaque, quid tolero, perpendo,quid amisi; dumque intueor illud, quod perdidi, fithoc grauius, quod porto