./data/phi1038/phi001/phi1038.phi001.perseus-lat1.xml
Valerius Maximus
ille cum grauiKarthaginiensium bello premeretur ac uix tutelae imperii sui sufficeret, tamen Scipioni Aemiliano, quia nepos Africani erat, bonam magnamque partem Numidici exercitus, quam ad Lucullum consulem, a quo ad auxilia petenda missus fuerat, in Hispaniam duceret, promptissima mente tradidit praesentique periculo respectum pristini beneficii anteposuit  ille, cum iam aetate deficiente magnas regni opes quattuor et quinquaginta filiorum numero relinquens in lectulo laberetur, M'  Manilium, qui pro consule Africam obtinebat, litteris obsecrauit ut ad se Scipionem Aemilianum sub eo tunc militantem mitteret,feliciorem mortem suam futuram ratus, si in conplexudexterae eius supremum spiritum ac mandata posuisset  ille aduentum Scipionis fatis suis praecurrentibus haec uxori liberisque praeceperat, unum in terrispopulum Romanum et unam in populo Romano Scipionis domum nossent, integra omnia Aemilianoreseruarent, eum diuidendi regni arbitrum haberent: quod is statuisset perinde ac testamento cautum inmutabile ac sanctum optinerent  tot tamque uariis rebus se Masinissa infatigabili pietatis serie ad centesimum extendit annum  his et horum similibus exemplis benificientia generis humani nutritur atque augetur: hae sunt eius faces, hi stimuli, propter quos iuuandi et emerendi cupiditate flagrat  et sane amplissimae et speciosissimae diuitiae sunt feliciter erogatisbeneficiis late posse censeri  quorum quoniam religiosum cultum instituimus, nunc neglectum suggillandigratia, quo sit gratior, referemus