./data/phi1038/phi001/phi1038.phi001.perseus-lat1.xml
Valerius Maximus
Gracchusexistimatus est, nec inmerito, quia potentiam suam saluti eius praetulerat  quam constantis tamen fidei amicum etiam in hoc tam prauo proposito C  BlossiumCumanum habuerit operae pretium est cognoscere  hostis iudicatus, ultimo supplicio adfectus, sepulturaehonore spoliatus beniuolentia tamen eius non caruit: nam cum senatus Rupilio et Laenati consulibusmandasset ut in eos, qui cum Graccho consenserant, more maiorum animaduerterent, et ad Laelium, cuiusconsilio praecipue consules utebantur, pro se Blossius deprecatum uenisset familiaritatisque excusatione uteretur, atque is dixisset: 'quid? si te Gracchus templo Iouis optimi maximi faces subdere iussisset,  obsecuturusne illius uoluntati propter istam, quam iactas, familiaritatem fuisti?' 'numquam istud'inquit 'Gracchus imperasset'  satis, immo etiamnimium: totius namque senatus consensu damnatos eius mores defendere ausus est  uerum quod sequitur multo audacius multoque periculosius: conpressus enim perseueranti interrogatione Laeli in eodemconstantiae gradu stetit seque etiam hoc, si modoGracchus annuisset, facturum respondit  quis illumsceleratum putasset fuisse, si tacuisset? quis non etiam sapientem, si pro necessitate temporis locutus esset? at Blossius nec silentio honesto nec prudenti sermone salutem suam, ne qua ex parte infelicis amicitiae memoriam desereret, tueri uoluit