./data/stoa0275/stoa018/stoa0275.stoa018.opp-lat1.xml
Tertullian
Ut ab Ioanne paracletusobmutuisset, ipsi nobis prophetae in hanc maxime causamextitissemus, iam non dico ad exorandam dei iram, nec ad impetrandamtutelam eius aut gratiam, sed ad praemuniendam per nosmetipsos novissimorum temporum condicionem, indicentes omnemταπεινοφρόνησιν, cum carcer ediscendus, et fames ac sitis exercendae,et tam inediae quam anxii victus tolerantia usurpanda sit,ut in carcerem talis introeat Christianus qualis inde prodisset,non poenam illic passurus, sed disciplinam, nec saeculi tormenta,sed sua officia, eoque fidentior processurus ad certamen e custodiaabusus nihil habens carnis, sic ut nec habeant tormenta materiam,cum sola et arida sit cute loricatus, et contra ungulas corneus,praemisso iam sanguinis succo tanquam animae impedimentis,properante iam et ipsa, quae iam saepe ieiunans mortem de proximonorit  Plane vestrum est in carceribus popinas exhiberemartyribus incertis, ne consuetudinem quaerant, ne taedeat vitae,ne nova abstinentiae disciplina scandalizentur, quam nec ille Pristinusvester non Christianus martyr adtigerat, quem ex facultatecustodiae liberae aliquamdiu farsum, omnibus balneis quasi baptismatemelioribus, et omnibus luxuriae secessibus quasi ecclesiaesecretioribus, et omnibus vitae istius inlecebris quasiaeternae dignioribus hoc, puto, obligatum, ne mori vellet, postremoipso tribunalis die luce summa condito mero tanquam antidotopraemedicatum ita enervastis, ut paucis ungulis titillatus(hoc enim ebrietas sentiebat) quem dominum confiteretur interrogantipraesidi respondere non potuerit amplius, atque ita de hociam extortus, cum singultus et ructus solos haberet, in ipsanegatione discessit  Ideo sobrietatis disciplinam qui praedicantpseudoprophetae, ideo haeretici qui observant  Quid ergo cessatisparacletum, quem in Montano negatis, in Apicio credere?