./data/phi0978/phi001/phi0978.phi001.perseus-lat2.xml
Pliny the Elder
primum tanta vox tamparvo in corpusculo, tam pertinax spiritus; deinde in unaperfecta musica scientia: modulatus editur sonus et nunccontinuo spiritu trahitur in longum, nunc variatur inflexo,nunc distinguitur conciso, copulatur intorto, promittitur revocato, infuscatur ex inopinato, interdum et secum ipsemurmurat, plenus, gravis, acutus, creber, extentus, ubi visum est, vibrans, summus, medius, imus  breviterque omnia tam parvulis in faucibus, quae tot exquisitis tibiarumtormentis ars hominum excogitavit, non ut sit dubium hancsuavitatem praemonstratam efficaci auspicio, cum in oreStesichori cecinit infantis  ac ne quis dubitet artis esse,plures singulis sunt cantus, nec iidem omnibus, sed suicuique  certant inter se, palamque animosa contentio est victa morte finit saepe vitam spiritu prius deficiente quamcantu  meditantur aliae iuveniores versusque quos imitentur accipiunt  audit discipula intentione magna et reddit,vicibusque reticent: intellegitur emendatae correptio et indocente quaedam reprehensio  ergo servorum illis pretiasunt, et quidem ampliora quam quibus olim armigeri parabantur  scio HSVI candidam alioqui, quod est prope invisitatum, venisse, quae Agrippinae Claudi principis coniugidono daretur  visum iam saepe iussas canere coepisse etcum symphonia alternasse, sicut homines repertos qui sonumearum addita in transversas harundines aqua foramen inspirantes linguaeve parva aliqua opposita mora indiscretaredderent similitudine  sed hae tantae tamque artificesargutiae a XV diebus paulatim desinunt, nec ut fatigataspossis dicere aut satiatas  mox aestu aucto in totum aliavox fit, nec modulata aut varia; mutatur et color  postremohieme ipsa non cernitur  linguis earum tenuitas illa primanon est quae ceteris avibus  pariunt vere primo, cumplurimum, sena ova