./data/phi0914/phi00134/phi0914.phi00134.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
Valerius pro rogatione ab se promulgata ita disseruit: ‘ si privati       tantummodo ad suadendum dissuadendumque id, quod ab nobis rogatur,       processissent, ego quoque, cum satis dictum pro utraque parte existimarem,       tacitus suffragia vestra expectassem;  nunc cum vir gravissimus, consul           M Porcius , non auctoritate solum, quae tacita satis momenti habuisset, sed       oratione etiam longa et accurata insectatus sit rogationem nostram, necesse est       paucis  respondere   qui tamen plura verba in       castigandis matronis quam in rogatione nostra dissuadenda consumpsit, et quidem       ut in dubio poneret, utrum id, quod reprenderet, matronae sua sponte an nobis       auctoribus fecissent   rem defendam, non nos,       in quos iecit magis hoc consul verbo tenus, quam ut re insimularet   coetum et seditionem et interdum secessionem       muliebrem appellavit, quod matronae in publico vos rogassent, ut legem in se       latam per bellum temporibus duris in pace et florenti ac beata re publica       abrogaretis   verba magna, quae rei augendae       causa conquirantur, et haec et alia esse scio, et M Catonem oratorem non solum gravem sed interdum etiam trucem esse scimus       omnes, cum ingenio sit mitis   nam quid tandem       novi matronae fecerunt, quod frequentes in causa ad se pertinente in publicum       processerunt? numquam ante hoc tempus in publico apparuerunt? tuas adversus te       Origines revolvam   accipe, quotiens id fecerint, et       quidem semper bono publico  iam a principio, regnante Romulo, cum