./data/phi0474/phi057/phi0474.phi057.perseus-lat1.xml
M. Tullius Cicero
vidi hominem xiiii K  Febr        plenum formidinis  illo ipso die sensi quid ageret  numquam mihi       postea placuit nec umquam aliud in alio peccare destitit  nihil interim ad me       scribere, nihil nisi fugam cogitare  quid quaeris? sicut ἐν τοῖσ ἐρωτικοῖσ alienant immundae, insulsae, indecorae,       sic me illius fugae neglegentiaeque deformitas avertit ab amore  nihil enim       dignum faciebat qua re eius fugae comitem me adiungerem  nunc emergit amor,       nunc desiderium ferre non possum, nunc mihi nihil libri, nihil litterae, nihil doctrina       prodest  ita dies et noctes tamquam avis illa mare prospecto evolare cupio  do, do poenas temeritatis meae  etsi quae fuit illa temeritas?       quid feci non consideratissime? si enim nihil praeter fugam quaereretur,       fugissem libentissime, sed genus belli crudelissimi et maximi quod nondum vident homines       quale futurum sit perhorrui  quae minae municipiis, quae nominatim viris       bonis, quae denique omnibus qui remansissent! quam crebro illud   Sulla potuit, ego non potero?