./data/phi0914/phi00122/phi0914.phi00122.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
profecti et agmine incedentes in dictatoris castra in       admirationem et ipsum et omnes qui circa erant conuerterunt   ut constituta sunt ante tribunal signa, progressus ante       alios magister equitum, cum patrem Fabium appellasset circumfusosque militum       eius totum agmen patronos consalutasset,        'parentibus' inquit, 'meis, dictator, quibus te modo nomine quod fando possum       aequaui, uitam tantum debeo, tibi cum meam salutem, tum omnium horum   itaque plebei scitum, quo oneratus <sum> magis       quam honoratus, primus antiquo abrogoque et, quod exercitibus his tuis quod tibi       mihique seruato ac conseruatori sit felix, sub imperium auspiciumque tuum redeo       et signa haec legionesque restituo   tu,       quaeso, placatus me magisterium equitum, hos ordines suos quemque tenere       iubeas '  tum dextrae interiunctae militesque       contione dimissa ab notis ignotisque benigne atque hospitaliter inuitati       laetusque dies ex admodum tristi paulo ante ac prope exsecrabili factus             Romae, ut est perlata fama rei gestae,       dein litteris non magis ipsorum imperatorum quam uolgo militum ex utroque       exercitu adfirmata, pro se quisque Maximum laudibus ad caelum ferre   par gloria apud Hannibalem hostesque Poenos erat; ac       tum demum sentire cum Romanis atque in Italia bellum esse;  nam biennio ante adeo et duces Romanos et milites       spreuerant, ut uix cum eadem gente bellum esse crederent cuius terribilem [eam]       famam a patribus accepissent   Hannibalem       quoque ex acie redeuntem dixisse ferunt tandem eam nubem, quae sedere in iugis       montium solita sit, cum procella imbrem dedisse