./data/phi0914/phi00132/phi0914.phi00132.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
nam       omnem laborem in muro crediderat diruendo fore; si aditum armatis in urbem       patefecisset, fugam inde caedemque hostium fore, qualis captis urbibus fieri       solet;  ceterum postquam parte muri arietibus       decussa per ipsas ruinas transcenderunt in urbem armati, illud principium velut       novi atque integri laboris fuit   nam Macedones, qui in praesidio erant       et multi et delecti, gloriam etiam egregiam rati, si armis potius et virtute            quam moenibus urbem tuerentur,        conferti, pluribus introrsus ordinibus acie firmata, cum transcendere ruinas       sensissent Romanos, per impeditum ac difficilem ad receptum locum expulerunt             id consul aegre passus nec eam ignominiam       ad unius modo oppugnandae moram urbis sed ad summam universi belli pertinere       ratus, quod ex momentis parvarum plerumque rerum penderet,  purgato loco, qui strage semiruti muri cumulatus erat,       turrem ingentis altitudinis magnam vim armatorum multiplici tabulato portantem       promovit et cohortes in vicem sub signis,        quae cuneum Macedonum — phalangem ipsi vocant —, si possent, vi perrumperent,       emittebat   sed ad loci angustias, haud late       patente intervallo diruti muri, genus armorum pugnaeque hosti aptius erat             ubi conferti hastas ingentis longitudinis       prae se Macedones obiecissent, velut in constructam densitate clipeorum       testudinem Romani pilis nequiquam emissis cum strinxissent gladios,  neque congredi propius neque praecidere hastas       poterant, et, si quam incidissent aut praefregissent, hastile fragmento ipso       acuto inter spicula integrarum hastarum velut vallum explebat   ad hoc et  muri pars adhuc integra utraque tuta praestabat latera, nec ex longo       spatio aut cedendum aut impetus faciendus erat, quae res turbare ordines solet             accessit etiam fortuita res ad animos       eorum firmandos; nam cum turris per aggerem parum densati soli ageretur,            rota una in altiorem orbitam depressa ita       turrim inclinavit, ut speciem ruentis hostibus, trepidationem vanam       superstantibus armatis praebuerit   cum parum quicquam succederet, consul minime       aequo animo comparationem militum generisque armorum fieri patiebatur,            simul nec maturam expugnandi spem nec       rationem procul a mari et in evastatis belli cladibus locis hibernandi ullam       cernebat   itaque relicta obsidione, quia       nullus in tota Acarnaniae atque Aetoliae ora portus erat, qui simul et omnis       onerarias, quae commeatum exercitui portabant, caperet et tecta ad hibernandum       legionibus praeberet,  Anticyra in Phocide, in       Corinthium versa sinum, ad id opportunissime sita visa,  quia nec procul Thessalia hostiumque       locis aberat et ex adverso Peloponnesum exiguo maris spatio divisam, ab tergo       Aetoliam  Acarnaniamque, ab lateribus Locridem ac Boeotiam habebat   Phocidis primo impetu Phanoteam sine certamine cepit        Anticyra haud multum oppugnando morae praebuit  Ambrysus inde Hyampolisque       receptae   Daulis, quia in tumulo excelso sita       est, nec scalis nec operibus capi poterat         lacessendo missilibus eos, qui in praesidio erant, cum ad excursiones       elicuissent, refugiendo in vicem sequendoque et levibus sine effectu       certaminibus eo neglegentiae et contemptus adduxerunt, ut cum refugientibus in       portam permixti impetum Romani facerent   et alia ignobilia castella Phocidis       terrore magis quam armis in potestatem venerunt  Elatia clausit portas, nec,       nisi vi cogerentur, recepturi moenibus videbantur aut ducem aut exercitum       Romanum