./data/phi0474/phi057/phi0474.phi057.perseus-lat1.xml
M. Tullius Cicero
Brutus noster misit ad me orationem suam habitam in       contione Capitolina petivitque a me ut eam ne ambitiose corrigerem ante       quam ederet  est autem oratio scripta elegantissime sententiis, verbis, ut       nihil possit ultra  ego tamen si illam causam habuissem, scripsissem       ardentius  ὑπόθεσισ vides quae sit et persona dicentis  itaque eam corrigere non potui  quo       enim in genere Brutus noster esse vult et quod iudicium habet de optimo       genere dicendi, id ita consecutus in ea oratione est ut elegantius esse nihil possit;       sed ego secutus aliud sum sive hoc recte sive non recte  tu tamen velim eam       orationem legas, nisi forte iam legisti, certioremque me facias quid iudices ipse  quamquam vereor ne cognomine tuo lapsus ὑπεραττικὸσ sis in iudicando  sed si recordabere Δημοσθένουσ fulmina, tum intelleges posse et Ἀττικώταταet gravissime dici  sed haec coram  nunc       nec sine epistula nec cum inani epistula volui ad te Metrodorum venire