./data/phi0914/phi00122/phi0914.phi00122.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
cum laeta ciuitate       dictator unus nihil nec famae nec litteris crederet, ut uera omnia essent,       secunda se magis quam aduersa timere diceret,        tum M Metilius tribunus plebis id unum enimuero ferendum esse negat,  non praesentem solum dictatorem obstitisse rei bene       gerendae sed absentem etiam gestae obstare [et in ducendo bello] ac sedulo       tempus terere quo diutius in magistratu sit solusque et Romae et in exercitu       imperium habeat   quippe consulum alterum in       acie cecidisse, alterum specie classis Punicae persequendae procul ab Italia       ablegatum;  duos praetores Sicilia atque       Sardinia occupatos, quarum neutra hoc tempore prouincia praetore egeat;           M Minucium magistrum equitum, ne hostem uideret, ne quid rei bellicae gereret,       prope in custodia habitum   itaque hercule non Samnium modo, quo       iam tamquam trans Hiberum agro Poenis concessum sit, sed et Campanum Calenumque       et Falernum agrum peruastatos esse sedente Casilini dictatore et legionibus       populi Romani agrum suum tutante   exercitum       cupientem pugnare et magistrum equitum clausos prope intra uallum retentos;            tamquam hostibus captiuis arma adempta        tandem, ut abscesserit inde dictator, ut obsidione liberatos, extra uallum       egressos fudisse ac fugasse hostes   quas ob       res, si antiquus animus plebei Romanae esset, audaciter se laturum fuisse de       abrogando Q Fabi imperio; nunc modicam rogationem promulgaturum de aequando magistri       equitum et dictatoris iure   nec tamen ne ita       quidem prius mittendum ad exercitum Q Fabium quam consulem in locum C Flamini suffecisset   dictator contionibus       se abstinuit in actione minime populari  ne in senatu quidem satis aequis       auribus audiebatur tunc, cum hostem uerbis extolleret bienniique clades per       temeritatem atque inscientiam ducum acceptas referret,  magistro equitum, quod contra dictum suum pugnasset,       rationem diceret reddendam esse   si penes se summa imperii consiliique       sit, propediem effecturum ut sciant homines bono imperatore haud magni fortunam       momenti esse,  mentem rationemque dominari, et       in tempore et sine ignominia seruasse exercitum quam multa milia hostium       occidisse maiorem gloriam esse   huius generis       orationibus frustra habitis et consule creato M AtilioRegulo ne praesens de iure imperii dimicaret, pridie quam rogationis       ferendae dies adesset, nocte ad exercitum abiit   luce orta cum plebis concilium esset, magis tacita inuidia       dictatoris fauorque magistri equitum animos uersabat quam satis audebant homines       ad suadendum quod uolgo placebat prodire, et fauore superante auctoritas tamen       rogationi deerat   unus inuentus est suasor       legis C TerentiusUarro , qui priore anno praetor fuerat, loco non humili solum sed etiam       sordido ortus   patrem lanium fuisse ferunt,       ipsum institorem mercis, filioque hoc ipso in seruilia eius artis ministeria       usum