./data/phi0914/phi00135/phi0914.phi00135.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
CorneliusMerula , per extremos Ligurum finis exercitum in agrum Boiorum induxit, ubi       longe alia belli ratio quam cum Liguribus erat   consul in aciem exibat, hostes pugnam detractabant; praedatumque, ubi nemo       obviam exiret, discurrebant Romani, Boi diripi sua impune quam tuendo ea       conserere certamen malebant   postquam omnia       ferro ignique satis evastata erant, consul agro hostium excessit, et ad Mutinam       agmine incauto, ut inter pacatos, ducebat   Boi       ut egressum suis finibus hostem sensere, sequebantur silenti agmine, locum       insidiis quaerentes  nocte praetergressi castra Romana saltum, qua transeundum       erat Romanis, insederunt   id cum parum occulte       fecissent, consul, qui multa nocte solitus erat movere castra, ne nox terrorem       in tumultuario proelio augeret, lucem expectavit et, cum luce moveret, tamen       turmam equitum exploratum misit   postquam relatum est, quantae copiae, et       in quo loco essent, totius agminis sarcinas in medium coici iussit et triarios       vallum circumicere,  cetero exercitu instructo ad hostem accessit   idem et Galli fecerunt, postquam apertas esse insidias et       recto ac iusto proelio, ubi vera vinceret virtus, dimicandum viderunt             hora secunda ferme concursum est  sinistra       sociorum [equitum] ala et extraordinarii prima in acie pugnabant; praeerant duo       consulares legati, M Marcellus et Ti Sempronius , prioris anni consul   novus       consul nunc ad prima signa erat, nunc legiones continebat in subsidiis, ne       certaminis studio prius procurrerent, quam datum signum esset   equites earum extra aciem in locum patentem  Q  et P Minucios tribunos militum educere iussit; inde, cum signum dedisset, impetum       ex aperto facerent   haec agenti nuntius venit       a Ti SempronioLongo non sustinere extraordinarios impetum Gallorum;  et caesos permultos esse et, qui supersint, partim labore       partim metu remisisse ardorem pugnae  legionem alteram ex duabus, si videretur,       summitteret, priusquam ignominia acciperetur   secunda missa est legio, et       extraordinarii recepti  tum redintegrata est pugna, cum et recens miles et       frequens ordinibus legio successisset  et sinistra ala ex proelio  subducta est, dextra in primam aciem subiit   sol ingenti ardore torrebat minime patientia aestus       Gallorum corpora; densis tamen ordinibus nunc alii in alios, nunc in scuta       incumbentes sustinebant impetus Romanorum         quod ubi animadvertit consul, ad perturbandos ordines eorum C LiviumSalinatorem , qui praeerat alariis equitibus, quam concitatissimos equos       immittere iubet et legionarios equites in subsidiis esse   haec procella equestris primo confudit et turbavit, deinde       dissipavit aciem Gallorum, non tamen ut terga darent   obstabant duces, hastilibus caedentes terga trepidantium et       redire in ordines cogentes; sed interequitantes alarii non patiebantur             consul obtestabatur milites, ut paulum       adniterentur; victoriam in manibus esse; dum turbatos et trepidantis viderent,       instarent; si restitui ordines sivissent, integro rursus eos proelio et dubio       dimicaturos   inferre vexillarios iussit       signa  omnes conisi tandem averterunt hostem  postquam terga dabant et in fugam       passim effundebantur, tum ad persequendos eos legionarii equites immissi             quattuordecim milia Boiorum eo die sunt       caesa; vivi capti mille nonaginta duo, equites septingenti viginti unus, tres       duces eorum, signa militaria ducenta duodecim, carpenta sexaginta tria             nec Romanis incruenta victoria fuit;       supra quinque milia militum, ipsorum aut sociorum, amissa, centuriones tres et       viginti, praefecti socium quattuor et M Genucius et Q  et M Marcii tribuni militum secundae legionis