./data/phi0914/phi00127/phi0914.phi00127.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
Claudius Nero  ei conlega quaerebatur; et virum  quidem eum egregium ducebant, sed       promptiorem acrioremque quam tempora belli postularent aut hostis Hannibal;            temperandum acre ingenium eius  moderato et prudenti viro adiuncto conlega censebant  M  Livius erat,       multis ante annis ex consulatu populi iudicio damnatus,  quam ignominiam adeo aegre tulerat ut rus migrarit            et per multos annos et urbe et omni coetu careret  hominum  octavo ferme post damnationem anno M  Claudius Marcellus et M        Valerius Laevinus consules redduxerant eum in urbem; sed erat veste obsoleta       capilloque et barba promissa, prae se ferens in voltu habituque insignem       memoriam ignominiae acceptae   L  Veturius et       P  Licinius censores eum tonderi et squalorem deponere et in senatum venire       fungique aliis publicis muneribus coegerunt  sed tum quoque aut verbo adsentiebatur aut pedibus in sententiam       ibat, donecdone cognati hominis eum causa M  Livii Macati, cum fama  eius ageretur, stantem coegit in senatu sententiam dicere  tunctune ex tanto intervallo auditus convertit ora hominum in se, causamque       sermonibus praebuit,  indigno iniuriam a populo factam,  magnoque id damno       fuisse quod tam gravi bello nec opera  nec consilio talis viri usa res publica       esset:  C  Neroni neque Q  Fabium neque M        Valerium Laevinum dari conlegam  posse, quia duos patricios creari non liceret;  eandem causam in T  Manlio esse, praeterquam quod recusasset       delatum consulatum recusaturusque esset; egregium par consulum fore, si M        Livium C  Claudio conlegam adiunxissent  nec populus mentionem eius rei ortam a patribus est aspernatus            unuseamearn rem in civitate is cui deferebatur honos abnuebat, levitatem civitatis       accusans: sordidati rei non miseritos candidam togam invito offerre; eodem       honores poenasque congeri  si virum bonum  ducerent, quid ita pro malo ac noxio damnassent? si noxium comperissent, quid ita male credito priore consulatu       alterum crederent? haec taliaque arguentem et querentem castigabant patres, et M  Furium       memorantes revocatum de exsilio patriam pulsam sede sua restituisse—ut parentium       saevitiam, sic patriae patiendo ac ferendo leniendam esse—  adnisi omnes cum C  Claudio M  Livium consulem       fecerunt