./data/phi0914/phi00142/phi0914.phi00142.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
eorum autem, quae obiecta sunt mihi, partim ea sunt,       quibus nescio an gloriari debeam, partim ea, quae fateri           non erubescam, partim quae verbo obiecta verbo       negare sit   quid enim, si legibus vestris hodie       reus  sim, aut index Brundisinus aut Eumenes mihi obiciat, ut accusare potius       vere quam convitiari videantur?  scilicet nec       Eumenes, cum tam multis gravis publice ac privatim sit, alium quam me inimicum       habuit; neque ego potiorem quemquam ad ministeria facinorum quam Rammium, quem       neque umquam ante videram nec eram postea visurus, invenire potui   et Thebanorum, quos naufragio perisse constat, et       Arthetauri caedis mihi reddenda ratio est; in qua tamen nihil ultra obicitur       quam interfectores eius in regno exulasse meo         cuius condicionis iniquitatem ita non sum recusaturus, si vos quoque accipitis,       ut quicumque exules in Italiam aut Romam se contulerunt, his facinorum, propter       quae damnati sunt, auctores vos fuisse fateamini   si hoc et vos recusabitis et omnes aliae gentes, ego quoque inter       ceteros ero  et hercule, quid adtinet cuiquam exilium patere  si nusquam exuli       futurus locus est?  ego tamen istos, ut primum       in Macedonia esse admonitus a vobis conperi, requisitos abire ex regno iussi et       in perpetuum interdixi finibus meis   et haec       quidem mihi tamquam causam dicenti reo objecta sunt, illa tamquam regi et quae       de foedere, quod mihi est vobiscum, disceptationem habeant   nam  si est in foedere ita scriptum, ut ne si bellum quidem quis inferat,       tueri me regnumque meum liceat, mihi fatendum est, quod me armis adversus       Abrupolim, socium populi Romani, defenderim, foedus violatum esse   sin autem hoc et ex foedere licuit et iure gentium       ita conparatum est, ut arma armis propulsentur, quid tandem me facere decuit,       cum Abrupolis finis mei regni usque ad Amphipolim pervastasset, multa libera       capita, magnam vim mancipiorum, multa milia pecorum abegisset?  quiescerem et paterer, donec Pellam et in regiam       meam armatus pervenisset? at enim bello quidem iusto sum persecutus, sed vinci       non oportuit eum neque ea, quae victis accidunt, pati; quorum casum cum ego       subierim, qui sum armis lacessitus, quid potest queri sibi accidisse, qui causa       belli fuit?  non sum eodem modo defensurus,       Romani, quod Dolopas armis coercuerim, quia etsi non merito eorum, iure feci       meo, cum mei regni, meae dicionis essent, vestro decreto patri adtributi meo             nec, si causa reddenda sit, non vobis nec       foederatis, sed iis, qui ne in servos quidem saeva atque       iniusta imperia probant, plus aequo et bono saevisse in eos videri possum,       quippe Euphranorem praefectum a me inpositum ita occiderunt, ut mors poenarum       eius levissima fuerit   at cum  processissem inde ad visendas Larisam et Antronas et Pteleon, quia in       propinquo Delphis,  sacrificandi causa, ut multo       ante debita vota persolverem, Delphos escendi         et his criminis augendi causa cum exercitu me isse adicitur; scilicet ut, quod       nunc vos facere queror, urbes occuparem, arcibus imponerem praesidia   vocate in concilium Graeciae civitates, per quas iter       feci; queratur unus quilibet militis mei iniuriam: non recusabo, quin simulato       sacrificio aliud petisse videar   Aetolis et       Byzantiis praesidia misimus et cum Boeotis amicitiam fecimus  haec qualiacumque       sunt, per legatos meos non solum indicata, sed etiam excusata sunt saepe in       senatu vestro, ubi aliquos ego disceptatores non tam aequos quam te, Q Marci , paternum amicum et hospitem, habebam   sed nondum Romam accusator Eumenes       venerat, qui calumniando omnia detorquendoque suspecta et invisa efficeret et       persuadere  vobis conaretur, non posse Graeciam in libertate esse et vestro munere       frui, quoad regnum Macedoniae incolume esset         circumagetur hic orbis; erit mox, qui arguat nequidquam Antiochum ultra iuga       Tauri emotum; graviorem multo Asiae, quam Antiochus fuerit, Eumenen esse;       conquiescere socios vestros non posse, quoad regia Pergami sit: eam arcem supra       capita finitimarum civitatium impositam   ego       haec, Q Marci et A Atili , quae aut a vobis obiecta aut purgata a me sunt, talia esse scio,       ut aures, ut animi audientium sint, nec tam referre, quid ego aut qua mente       fecerim, quam quo modo id vos factum accipiatis   conscius mihi sum nihil me scientem deliquisse et, si quid fecerim       inprudentia lapsus, corrigi me et emendari castigatione hac posse   nihil certe insanabile nec quod bello et armis       persequendum esse censeatis commisi, aut frustra clementiae gravitatisque       vestrae fama volgata per gentes est, si talibus de causis, quae vix querella et       expostulatione dignae sunt, arma capitis et regibus sociis bella infertis ”