./data/phi0972/phi001/phi0972.phi001.perseus-lat1.xml
Petronius
Et iam semicinctio lectistantis ad parietem spondam vinxeram cervicesque nodo condebam, cum reseratisforibus intrat Eumolpus cum Gitone meque a fatali iam meta revocat ad lucem  Gitonpraecipue ex dolore in rabiem efferatus tollit clamorem, me utraque manu impulsumpraecipitat super lectum, erras inquit Encolpi, si putascontingere posse, ut ante moriaris  Prior coepi; in Ascylti hospitio gladiumquaesivi  Ego si te non invenissem, periturus per praecipitia fui  Et ut sciasnon longe esse quaerentibus mortem, specta invicem, quod me spectarevoluisti  Haeclocutus mercennario Eumolpi novaculam rapit et semel iterumquecervice percussa ante pedes collabitur nostros  Exclamo ego attonitus, secutusquelabentem eodem ferramento ad mortem viam quaero  Sed neque Giton ulla eratsuspicione vulneris laesus, neque ego ullum sentiebam dolorem  Rudis enim novacula et in hoc retusa, ut pueris discentibus audaciam tonsorisdaret, instruxerat thecam  Ideoque nec mercennarius ad raptum ferramentum expaverat,nec Eumolpus interpellaverat mimicam mortem