./data/phi0914/phi00144/phi0914.phi00144.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
veniebant decem milia       equitum, par numerus peditum et ipsorum iungentium cursum equis et in vicem       prolapsorum equitum vacuos capientium ad pugnam equos   hi pacti erant eques denos praesentes aureos, pedes quinos, mille       dux eorum   venientibus his Perseus ab Elpeo ex       castris profectus obviam cum dimidia copiarum parte denuntiare per vicos       urbesque, quae viae propinquae sunt, coepit, ut commeatus expedirent, frumenti,       vini,  pecorum ut copia esset   ipse equos       phalerasque et sagula donum principibus ferre et parvom auri, quod inter paucos       divideret, multitudinem credens trahi spe posse   ad Almanam urbem pervenit et in ripa fluminis Axi posuit castra  circa       Desudabam in Maedica exercitus Gallorum consederat mercedem pactam opperiens             eo mittit Antigonum, ex purpuratis unum,       qui iuberet multitudinem Gallorum ad Bylazora — Paeoniae isist locus est — castra movere, principes ad se venire frequentes        septuaginta quinque milia ab Axio flumine et castris regis aberant   haec mandata ad eos cum pertulisset Antigonus       adiecissetque, per quantam omnium praeparatam cura regis copiam ituri forent       quibusque muneribus principes advenientes vestis, argenti equorumque excepturus       rex esset, de his quidem se coram cognituros respondent, illud,  quod praesens pepigissent, interrogant, ecquid       aurum, quod in singulos pedites equitesque dividendum esset, secum advexisset             cum ad id nihil responderetur,       Clondicus, regulus  eorum, ‘abi, renuntia ergo’ inquit ‘regi, nisi aurum obsidesque       accepissent, nusquam inde Gallos longius vestigium moturos ’  haec relata regi cum essent, advocato consilio cum,       quid omnes suasuri essent, appareret, ipse pecuniae quam regni melior custos       institit de perfidia et feritate Gallorum disserere multorum iam ante cladibus       experta:  periculosum esse tantam multitudinem       in Macedoniam accipere, ne graviores eos socios habeant       quam hostes Romanos   quinque milia equitum       satis esse, quibus et uti ad bellum possent, et quorum multitudinem ipsi non       timeant   apparebat omnibus mercedem in multitudine timere nec  quicquam aliud; sed cum suadere consulenti nemo auderet, remittitur       Antigonus, qui nuntiaret quinque milium equitum opera tantum uti regem, non       tenere multitudinem aliam   quod ubi audivere       barbari, ceterorum quidem fremitus fuit indignantium se frustra excitos sedibus       suis; Clondicus rursus interrogat, ecquid ipsis quinque milibus, quod       convenisset, numeraret?  cum adversus id quoque       misceri ambages cerneret, inviolato fallaci nuntio, quod vix speraverat ipse       posse contingere, retro ad Histrum perpopulati Threciam, qua vicina erat viae,       redierunt   quae manus quieto sedente rege ad       Elpeum adversus Romanos Perrhaebiae saltum in Thessaliam traducta non agros       tantum nudare populando potuit, ne quos inde Romani commeatus expectarent, sed       ipsas excindere urbes tenente ad Elpeum Perseo Romanos,  ne urbibus sociis opitulari possent   ipsis quoque Romanis de se       cogitandum fuisset, quando neque manere amissa Thessalia, unde exercitus       alebatur, potuissent, neque progredi, cum ex  adverso castra Macedonum  , qui ea pependerant spe,  haud mediocriter debilitavit   eadem avaritia Gentium regem sibi alienavit  nam cum       trecenta talenta Pellae missis a Gentio numerasset, signare eos pecuniam passus            est;  inde decem talenta ad Pantauchum missa, eaque praesentia dari regi iussit;       reliquam pecuniam signatam Illyriorum signo portantibus suis praecipit, parvis       itineribus veherent,  dein cum ad finem       Macedoniae ventum esset, subsisterent ibi ac nuntios ab se opperirentur             Gentius exigua parte pecuniae accepta cum       adsidue a Pantaucho ad lacessendos hostili facto Romanos       stimularetur, M Perpennam et L Petilium legatos, qui tum forte ad eum venerant, in custodiam coniecit             hoc audito Perseus contraxisse eum       necessitatem ratus ad bellandum utique cum Romanis, ad revocandum, qui pecuniam       portabat, misit velut nihil aliud agens, quam ut quanta maxima posset praeda ex       se victo Romanis reservaretur   et ab Eumene Herophon ignotis, quae       occulte acta erant, redit  de captivis  actum esse et ipsi evolgaverant et Eumenes consulem vitandae suspicionis       causa certiorem fecit