./data/phi0914/phi00132/phi0914.phi00132.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
Philocles, praeterquam quod iam veniebat       cum munere, adicit, ad pignus futurae regi cum tyranno amicitiae, filias suas       regem Nabidis filiis matrimonio coniungere velle   tyrannus primo negare aliter urbem eam se accepturum, nisi       Argivorum ipsorum decreto accersitus ad auxilium urbis esset, deinde,  ut frequenti contione non aspernatos modo sed       abominatos etiam nomen tyranni audivit, causam se spoliandi eos nactum ratus       tradere, ubi vellet, urbem Philoclen iussit         nocte ignaris omnibus acceptus in urbem est tyrannus; prima luce occupata omnia       superiora loca portaeque clausae   paucis       principum inter primum tumultum elapsis, eorum absentium direptae fortunae;       praesentibus aurum atque argentum ablatum, pecuniae imperatae ingentes             qui non cunctanter contulere, sine            contumelia et laceratione corporum dimissi; quos occulere aut retrahere       aliquid suspicio fuit, in servilem modum lacerati atque extorti   contione inde advocata rogationes promulgavit, unam       de tabulis novis, alteram de agro viritim dividendo, duas faces novantibus res       ad plebem in optimates accendendam   postquam in potestate Argivorum civitas erat,       nihil eius memor tyrannus, a quo eam civitatem et in quam condicionem       accepisset,  legatos Elatiam ad Quinctium et           ad Attalum Aeginae hibernantem mittit, qui       nuntiarent Argos in potestate sua esse: eo si veniret Quinctius ad colloquium,       non diffidere sibi omnia cum eo conventura         Quinctius, ut eo quoque praesidio Philippum nudaret, cum adnuisset se venturum,       mittit ad Attalum, ut ab Aegina Sicyonem sibi occurreret;  ipse ab Anticyra decem quinqueremibus, quas iis forte ipsis       diebus L Quinctius frater eius adduxerat ex hibernis Corcyrae, Sicyonem tramisit             iam ibi Attalus erat; qui cum tyranno       ad Romanum imperatorem, non Romano ad tyrannum eundum diceret, in sententiam       suam Quinctium traduxit, ne in  urbem ipsam Argos iret   haud procul       urbe Mycenica vocatur;  in eo loco ut       congrederentur convenit  Quinctius cum fratre et tribunis militum paucis,       Attalus cum regio comitatu, Nicostratus, Achaeorum praetor, cum auxiliaribus       paucis venit   tyrannum ibi cum omnibus copiis       opperientem invenerunt  progressus armatus cum satellitibus armatis est in       medium fere interiacentis campi; inermis Quinctius cum fratre et duobus tribunis       militum, inermi item regi praetor Achaeorum et unus ex purpuratis latus       cingebant   initium sermonis ab excusatione       tyranni ortum, quod armatus ipse armatisque saeptus, cum inermes Romanum       imperatorem regemque cerneret, in colloquium venisset: neque enim se illos       timere dixit, sed exules Argivorum   inde ubi de condicionibus amicitiae       coeptum agi est, Romanus duas postulare res, unam, ut bellum cum Achaeis       finiret, alteram, ut adversus Philippum mitteret secum auxilia  ea se missurum       dixit; pro pace cum Achaeis indutiae impetratae, donec bellum cum Philippo  finiretur   de Argis quoque disceptatio ab Attalo rege est       mota, cum fraude Philoclis proditam urbem vi ab eo teneri argueret, ille ab       ipsis Argivis se defenderet accitum   contionem       rex Argivorum postulabat, ut id sciri posset; nec tyrannus abnuere; sed deductis       ex urbe praesidiis liberam contionem non immixtis Lacedaemoniis declaraturam,       quid Argivi vellent, praeberi debere dicebat rex;  tyrannus negavit deducturum  haec disceptatio sine exitu       fuit   de colloquio discessum sescentis       Cretensibus ab tyranno datis Romano indutiisque inter Nicostratum, praetorem       Achaeorum, et Lacedaemoniorum tyrannum in quattuor menses factis