./data/phi0914/phi00121/phi0914.phi00121.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
postero die duodecim       milia peditum quinque equitum adversus hostem ducit;  nec Sempronius consul— iam enim redierat ab Roma—detrectavit       certamen  atque eo die tria milia passuum inter bina castra fuere;            postero die ingentibus animis vario eventu       pugnatum est  primo concursu adeo res Romana superior fuit ut non       acie vincerent solum sed pulsos hostes in castra persequerentur, mox castra       quoque oppugnarent  Hannibal paucis propugnatoribus in  vallo portisque       positis ceteros confertos in media  castra recepit intentosque signum ad       erumpendum exspectare iubet  iam nona ferme diei hora erat, cum Romanus nequiquam fatigato milite,       postquam nulla spes erat potiundi castris, signum receptui dedit  quod ubi Hannibal accepit laxatamque pugnam et recessum a castris       vidit, extemplo equitibus dextra laevaque emissis in hostem ipse cum peditum       robore mediis  castris erupit            pugna raro magis ulla saeva aut  utriusque partis pernicie clarior fuisset, si extendi eam dies in longum       spatium sivisset;  nox accensum ingentibus animis proelium       diremit  itaque acrior concursus fuit quam caedes, et sicut aequata       ferme pugna erat, ita clade pari discessum est  ab neutra parte       sescentis plus peditibus et dimidium eius equitum cecidit;  sed maior Romanis quam pro numero iactura fuit, quia       equestris ordinis aliquot et tribuni militum quinque et praefecti sociorum tres       sunt interfecti  secundum eam pugnam Hannibal in Ligures, Sempronius Lucam concessit            venienti in Ligures Hannibali per insidias intercepti duo       quaestores Romani, C  Fulvius et L  Lucretius, cum duobus tribunis militum et       quinque equestris ordinis, senatorum  ferme liberis, quo magis       ratam fore cum iis pacem  societatemque crederet, traduntur