./data/phi0914/phi0011/phi0914.phi0011.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
ubi cum de aliis rebus       adsentiri se veteribus Gabinis diceret, quibus eae notiores essent, ipse       identidem belli auctor esse et in  eo sibi praecipuam prudentiam adsumere, quod utriusque populi vires       nosset sciretque invisam profecto superbiam regiam civibus esse, quam ferre ne       liberi quidem potuissent  ita cum sensim ad rebellandum primores Gabinorum incitaret, ipse cum       promptissimis iuvenum praedatum atque in expeditiones iret, et dictis factisque       omnibus ad fallendum instructis vana adcresceret fides, dux ad ultimum belli       legitur  ibi cum inscia multitudine quid ageretur proelia parva inter Romam       Gabiosque fierent, quibus plerumque Gabina res superior esset, tum certatim       summi infimique Gabinorum Sex  Tarquinium dono deum sibi missum       ducem credere  apud milites vero obeundo pericula ac labores pariter, praedam       munifice largiendo, tanta caritate esse ut non pater Tarquinius        potentior Romae quam filius Gabiis esset  itaque  postquam satis virium conlectum ad omnes conatus videbat, tum ex suis unum       sciscitatum Romam ad patrem mittit quidnam se facere vellet, quandoquidem ut       omnia unus publice Gabiis  posset ei di dedissent  huic nuntio quia, credo, dubiae fidei videbatur, nihil voce responsum       est; rex velut deliberabundus in hortum aedium transit sequente nuntio filii;       ibi inambulans tacitus summa papaverum capita dicitur baculo decussisse            interrogando exspectandoque responsum nuntius fessus, ut re       imperfecta, redit Gabios; quae dixerit ipse quaeque viderit refert: seu ira, seu       odio, seu superbia insita ingenio nullam eum vocem emisisse  Sexto ubi quid vellet parens quidve praeciperet tacitis ambagibus       patuit, primores civitatis criminando alios apud populum, alios sua ipsos       invidia opportunos interemit  multi palam, quidam, in quibus minus speciosa criminatio erat futura,       clam interfecti  patuit quibusdam volentibus fuga, aut in exsilium       acti sunt, absentiumque bona iuxta atque interemptorum divisui fuere  largitiones inde praedaeque; et dulcedine privati commodi sensus       malorum publicorum adimi, donec orba consilio auxilioque Gabina res regi Romano       sine ulla dimicatione in manum traditur