./data/phi0474/phi019/phi0474.phi019.perseus-lat2.xml
M. Tullius Cicero
quando enim ego huic homini ac liberis eius, quando omnes mei gratiam				referent? quae memoria, quae vis ingeni, quae magnitudo observantiae tot				tantisque beneficiis respondere poterit? qui mihi primus adflicto et iacenti				consularem fidem dextramque porrexit, qui me a morte ad vitam, a desperatione ad				spem, ab exitio ad salutem vocavit, qui tanto amore in me, studio in				rem publicam fuit ut excogitaret quem ad modum calamitatem meam non modo levaret sed				etiam honestaret  quid enim magnificentius, quid praeclarius mihi				accidere potuit quam quod illo referente vos				decrevistis, ut cuncti ex omni Italia, qui rem publicam salvam vellent, ad me unum,				hominem fractum et prope dissipatum, restituendum et defendendum venirent? ut, qua				voce ter omnino post Romam conditam consul usus esset pro universa re publica apud				eos solum qui eius vocem exaudire possent, eadem voce senatus omnis ex omnibus agris atque oppidis civis				totamque Italiam ad unius salutem defendendam excitaret