./data/phi1351/phi005/phi1351.phi005.perseus-lat1.xml
Cornelius Tacitus
erat nauarchus in ea classe Volusius Proculus, occidendae matris Neroni inter ministros, non ex magnitudine sceleris provectus, ut rebatur  is mulieri olim cognitus, seu recens orta amicitia, dum merita erga Neronem sua et quam in inritum cecidissent aperit adicitque questus et destinationem vindictae, si facultas oreretur, spem dedit posse impelli et pluris conciliare: nec leve auxilium in classe, crebras occasiones, quia Nero multo apud Puteolos et Misenum maris usu laetabatur  ergo Epicharis plura; et omnia scelera principis orditur, neque senatui quidquam manere  sed provisum quonam modo poenas eversae rei publicae daret: accingeretur modo navare operam et militum acerrimos ducere in partis, ac digna pretia expectaret; nomina tamen coniuratorum reticuit  unde Proculi indicium inritum fuit, quamvis ea quae audierat ad Neronem detulisset  accita quippe Epicharis et cum indice composita nullis testibus innisum facile confutavit  sed ipsa in custodia retenta est, suspectante Nerone haud falsa esse etiam quae vera non probabantur