./data/phi1020/phi002/phi1020.phi002.perseus-lat2.xml
P. Papinius Statius
Melior, vir optime nec minus in iudicio litterarum quam in omni vitae colore tersissime, et ipsa opusculorum quae tibi trado condicio sic posita est ut totus hic ad te  liber meus etiam sine epistola spectet  Primum enim habet Glauciam nostrum, cuius gratissima infantia  et qualem plerumque infelices sortiuntur (apud te complexus amabam) iam non tibi  Huius amissi recens vulnus, ut scis, epicedio prosecutus sum adeo festinanter, ut excusandam habuerim affectibus tuis celeritatem  Nec nunc eam apud te iacto, qui nosti, sed et ceteris indico, ne quis asperiore lima carmen examinet et a confido scriptum et dolenti datum, cum paene supervacua sint tarda solacia  Polli mei villa Surrentina quae sequitur, debuit a me vel in honorem eloquentiae eius diligentius diei  sed amicus ignovit  In arborem certe tuam  Melior, et psittacum scis a me leves libellos quasi epigrammatis loco scriptos  Eandem exigebat     stili facilitatem leo mansuetus, quem in amphitheatro prostratum frigidum erat, saeratissimo Imperatori ni statim traderem Ad Ursum quoque nostrum, iuvenem candidissimum et sine iactura desidiae doctissimum, scriptam de amisso puero consolationem super ea quae ipsi debeo huic libro libenter inserui, quia honorem eius tibi laturus accepto est  Cludit  volumen genethliacon Lucani, quod Polla Argentaria, rarissima uxorum, eum hunc diem forte consuleremus, imputari sibi voluit  Ego non potui maiorem tanti auctoris habere reverentiam quam quod laudes eius dicturus hexametros meos timui, haec qualiacumque sunt  Melior carissime, si tibi non displicuerint, a te publicum accipiant; si minus, ad me revertantur