./data/stoa0040/stoa011/stoa0040.stoa011.perseus-lat1.xml
Augustine, Saint
Qua accepta, continuo respondere non distuli, quia procurator eximietatis tuae cito se Romam posse mittere scripsit  Cuius litteris graviter contristati sumus, quod ea quae illic in urbe vel circa urbem geruntur, non nobis insinuare curavit, ut certum apud nos fieret quod incertae famae credere nolebamus  Fratrum quippe litteris ante transmissis quamvis molesta et dura multo tamen leviora nuntiata sunt  Plus sane quam dici potest, miratus sum, quod nec tanta occasione hominum tuorum fratres sancti episcopi scripserint nec epistula tua quicquam nobis de tantis tribulationibus vestris insinuaverit, quae utique per viscera caritatis et nostrae sunt, nisi forte faciendum non putasti, quod nihil prodesse duxisti autnos tuis litteris maestificari noluisti  Prodest aliquid, quantum ego arbitror, etiam ista cognoscere, primo quia iniustum est gaudere velle cum gaudentibus et flere non velle cum flentibus, deinde quia tribulatio patientiam operatur, patientia probationem, probatio spem, spes autem non confundit, quia caritas dei diffusa est in cordibus nostris per spiritum sanctum, qui datus est nobis  Absit itaque ut recusemus audire etiam quae amara et tristia sunt erga carissimos nostros  Nescio quo enim modo minus fit quod patitur unum membrum, si compatiuntur alia membra  Nec ipsa mali relevatio fit per communionem cladis sed per solatium caritatis, ut, quamvis alii ferendo patiuntur, alii cognoscendo compatiuntur, communis sit tamen tribulatio, quibus probatio, spes, dilectio spiritusque communis est  Omnes autem nos dominus consolatur, qui et haec temporalia mala praedixit et post haec bona aeterna promisit  Nec debet, cum proeliatur, infringi, qui vult post proelium coronari, vires illo subministrante certantibus, qui praeparat ineffabilia dona victoribus  Rescripta illa nostra non tibi ad nos auferant scribendi fiduciam, praesertim quia timorem nostrum non inprobabili defensione lenisti  Parvulos tuos resalutamus et in Christo tibi grandescere optamus,qui iam in hac aetate cernunt quam sit amor huius saeculi periculosus et noxius  Atque utinam, cum magna et dura quatiuntur, parva et flexibilia corrigantur  De domo illa quid dicam, nisi benignissimae tuae curae gratias agam? Nam eam quam dare possumus, nolunt, quam volunt autem dare non possumus  Neque enim, sicut falso audierunt, a decessore meo relicta est ecclesiae, sed inter antiqua eius praedia possidetur et antiquae alteri ecclesiae sic cohaeret quem ad modum ista qua de agitur, alteri