./data/phi0914/phi00126/phi0914.phi00126.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
Sicilia et classis Marcello, Italia       cum bello adversus Hannibalem Laevino evenit  quae sors, velut iterum captis Syracusis, ita exanimavit Siculos,       exspectatione sortis in consulum conspectu stantis, ut comploratio eorum       flebilesque voces et extemplo oculos hominum converterint et postmodo sermones       praebuerint  circumibant enim  senatorum domos  cum veste sordida,       adfirmantes  se non modo suam quosque  patriam, sed totam Siciliam relicturos, si eo Marcellus iterum cum       imperio redisset  nullo suo merito eum ante inplacabilem in se fuisse: quid iratum,       quod Romam de se questum venisse Siculos sciat, facturum? obrui       Aetnae ignibus aut mergi freto satius illi insulae esse quam velut dedi noxae       inimico  hae Siculorum querellae domos primum nobilium circumlatae       celebrataeque sermonibus, quos partim misericordia Siculorum, partim invidia       Marcelli excitabat, in senatum etiam pervenerunt  postulatum a consulibus est ut de permutandis provinciis senatum       consulerent  Marcellus , si iam auditi ab senatu Siculi essent,       aliam forsitan futuram fuisse sententiam suam dicere:  nunc, ne quis timore frenari eos dicere posset,  quo minus de eo libere querantur in cuius potestate mox futuri sint, si       conlegae nihil intersit, mutare se provinciam paratum esse;  deprecari senatus praeiudicium; nam cum extra sortem       conlegae optionem dari provinciae iniquuminicum fuerit, quanto maiorem iniuriam, immo contumeliam esse, sortem suam ad       eum transferri?