./data/stoa0275/stoa006/stoa0275.stoa006.opp-lat1.xml
Tertullian
Ideo tantum opinor, quia a primordio notusest, quia nunquam latuit, quia semper illuxit, etiam ante Romulumipsum, nedum ante Tiberium; nisi quod solis haereticis cognitusnon est, qui ei negotium faciunt, propterea alium deum existimantespraesumendum, quia quem constat esse reprehendere magispossunt quam negare, de arbitrio sensus sui pensitantes deum,aliqui proinde atque si caecus vel fluitantibus oculis ideo aliumsolem praesumere velit mitiorem et salubriorem quia quem videatnon videt  Unicus sol est, o homo, qui mundum hunc temperat,et quando non putas, optimus et utilis, et cum tibi acrior et infestiorvel etiam sordidior atque corruptior  rationi tamen suae parest  Eam tu si perspicere non vales, iam nec ullius alteriussolis, si qui fuisset, radios sustinere potuisses, utique maioris Nam qui in inferiorem deum caecutis, quid in sublimiorem? Quinpotius infirmitati tuae parcis, nec in periculum extenderis, habensdeum certum et indubitatum et hoc ipso satis visum, cum id primumconspexeris eum esse quem non scias nisi ex parte qua voluitipse  Sed deum quidem ut sciens non negas, ut nesciensretractas, immo et accusas quasi sciens, quem si scires, non accusares,immo nec retractares  Reddens nomen illi negas substantiamnominis, id est magnitudinis quae deus dicitur, non tantam eamagnoscens, quantam si homo omnifariam nosse potuisset, magnitudonon esset  Esaias iam tum apostolus prospiciens haereticacorda, Quis, inquit, cognovit sensum domini, aut quis consiliarius eius fuil? aut ad quem consultavit, aut viam intellectus et scientiaequis demonstravit ei? Cui et apostolus condicet, O profundum divitiarum et sophiae dei, ut ininvestigabilia iudicia eius, utiquedei iudicis, et ininvestigabiles viae eius, utique intellectus et scientiae,quas ei nemo monstravit, nisi forte isti censores divinitatis,dicentes, Sic non debuit deus, et, Sic magis debuit, quasi cogno- scat aliquis quae sint in deo nisi spiritus dei  Mundi autem habentes spiritum, non agnoscentes in sapientia dei per sapientiamdeum, consultiores sibimet videntur deo, quoniam sicut sapientiamundi stultitia est penes deum, ita et sapientia dei stultitia est penes mundum  Sed nos scimus stultum dei sapientius hominibuset invalidum dei validius hominibus  Et ita deus tunc maximemagnus, cum homini pusillus, et tunc maxime optimus, cum homininon bonus, et tunc maxime unus, cum homini duo ant plures  Quodsi a primordio homo animalis non recipiens quae sunt spiritusstultitiam existimavit dei legem, ut quam observare neglexit, ideoque non habendo fidem etiam quod videbatur habere ademptum est illi, paradisi gratia et familiaritas dei per quam omnia deicognovisset si obedisset, quid mirum, si redhibitus materiae suaeet in ergastulum terrae laborandae relegatus in ipso opere pronoet devexo ad terram usurpatum ex illa spiritum mundi universogeneri suo tradidit, duntaxat animali et baeretico, non recipientiquae sunt dei? Ant quis dubitabit ipsum illud Adae delictum haeresimpronuntiare quod per electionem suae potius quam divinaesententiae admisit? Nisi quod Adam nunquam figulo suo dixit,Non prudenter definxisti me  Confessus est seductionem  Nonoccultavit seductricem  Rudis admodum haereticus fuit  Nonobaudiit, non tamen blasphemavit creatorem, nec reprehenditauctorem, quem a primordio sui bonum et optimum invenerat,et ipse, si forte, iudicem fecerat a primordio