./data/phi0914/phi00138/phi0914.phi00138.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
contractis deinde ex omni ora navibus       et Eumenis etiam classe per Athenaeum fratrem regis ab  Elaea adducta copias omnes in Europam traiecit   inde per Chersonesum modicis itineribus grave praeda omnis       generis agmen trahens Lysimachiae stativa habuit, ut quam maxime recentibus et       integris iumentis Thraeciam, per quam iter vulgo horrebant, ingrederetur             quo profectus est ab Lysimachia die, ad       amnem Melana quem vocant, inde postero die Cypsela pervenit   a Cypselis via decem milium fere silvestris angusta       confragosa excipiebat, propter cuius difficultatem itineris in duas partes       divisus exercitus, et praecedere una iussa, altera magno intervallo cogere       agmen, media impedimenta interposuit: plaustra cum pecunia publica erant       pretiosaque alia praeda   ita cum per saltum       iret, Thraecum decem haud amplius milia ex quattuor populis, Astii et Caeni et       Maduateni et Coreli, ad ipsas angustias viam circumsederunt   opinio erat non sine Philippi Macedonum regis fraude id       factum; eum scisse non alia quam per Thraeciam redituros Romanos, et quantam       pecuniam secum portarent   in primo agmine       imperator erat, sollicitus propter iniquitatem locorum  Thraeces nihil se       moverunt, donec armati transirent;  postquam primos superasse angustias       viderunt, postremos nondum  appropinquantis, impedimenta et sarcinas invadunt, caesisque custodibus       partim ea, quae in plaustris erant, diripere, partim sub oneribus iumenta       abstrahere   unde postquam clamor primum ad       eos, qui iam ingressi saltum sequebantur, deinde etiam ad primum agmen est       perlatus, utrimque in medium concurritur, et inordinatum pluribus simul locis       proelium conseritur   Thraecas praeda ipsa       impeditos oneribus et plerosque, ut ad rapiendum vacuas manus haberent, inermes       ad caedem praebet; Romanos iniquitas locorum barbaris per calles notas       obcursantibus et latentibus interdum per cavas valles prodebat   ipsa etiam onera plaustraque, ut fors tulit, his aut       illis incommode obiecta pugnantibus impedimento sunt  alibi praedo, alibi       praedae vindex cadit   prout locus iniquus       aequusve his aut illis, prout animus pugnantium est, prout numerus — alii enim       pluribus  quam ipsi erant, alii paucioribus occurrerant —, varia fortuna pugnae       est;  multi utrimque cadunt  iam nox       appetebat, cum proelio excedunt Thraeces, non fuga vulnerum aut mortis, sed quia       satis praedae habebant   Romanorum primum agmen extra saltum       circa templum Bendidium castra loco aperto posuit; pars altera ad custodiam       impedimentorum medio in saltu, duplici circumdato vallo, mansit   postero die prius explorato saltu, quam moverent, primis se coniungunt             in eo proelio cum et impedimentorum et calonum       pars et milites aliquot, cum passim toto prope saltu pugnaretur, cecidissent,       plurimum Q MinuciiThermi morte damni est acceptum, fortis ac strenui viri   eo die ad Hebrum flumen perventum est  inde Aeniorum finis       praeter Apollinis, Zerynthium quem vocant incolae, templum superant   aliae angustiae circa Tempyra excipiunt — hoc loco       nomen est —, nec minus confragosae quam priores; sed, quia nihil silvestre circa       est, ne latebras quidem ad insidiandum praebent   huc ad eandem spem praedae Thrausi,       gens, et ipsa Thraecum, convenere; sed, quia nudae valles, procul ut       conspicerentur angustias obsidentes, efficiebant, minus terroris tumultusque       fuit apud Romanos: quippe etsi iniquo loco, proelio tamen iusto, acie  aperta, signis collatis dimicandum erat   conferti subeunt et cum clamore impetu facto primum expulere loco hostis,       deinde avertere; fuga inde caedesque suis ipsos impedientibus angustiis fieri       coepta est   Romani victores ad vicum       Maronitarum — Salen appellant — posuerunt castra  postero die patenti itinere       Priaticus campus eos excepit, triduumque ibi frumentum accipientes manserunt,       partem ex agris Maronitarum, conferentibus ipsis, partem ex navibus suis, quae       cum omnis generis commeatu sequebantur   ab       stativis diei via Apolloniam fuit   hinc per       Abderitarum agrum Neapolim perventum est  hoc omne per Graecorum colonias       pacatum iter fuit; reliquum inde per medios Thraecas dies noctesque, etsi non       infestum, tamen suspectum, donec in Macedoniam pervenerunt   mitiores Thraecas idem exercitus, cum a Scipione eadem via       duceretur, habuerat, nullam ob aliam causam, quam quod praedae minus, quod       peteretur, fuerat;  quamquam tunc quoque Claudius auctor       est ad  quindecim milia Thraecum praecedenti ad exploranda loca agmen Muttini       Numidae occurrisse  quadringentos equites fuisse Numidas, paucos elephantos;            Muttinis filium per medios hostes cum       centum quinquaginta delectis equitibus perrupisse; eundem mox, cum iam Muttines       in medio elephantis collocatis, in cornua equitibus dispositis manum cum hoste       conseruisset, terrorem ab tergo praebuisse,        atque inde turbatos equestri velut procella hostis ad peditum agmen non       accessisse  Cn Manlius per Macedoniam in Thessaliam exercitum traduxit  inde per Epirum       Apolloniam cum pervenisset, nondum adeo hiberno contempto mari, ut traicere       auderet, Apolloniae hibernavit