./data/phi0914/phi00124/phi0914.phi00124.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
haud uani quidam homines palam ferre       perbene detectam in Leontinis esse auaritiam et crudelitatem Romanorum; eadem,       si intrassent Syracusas, aut foediora etiam, quo maius ibi auaritiae praemium       esset, facturos fuisse   itaque claudendas cuncti portas et       custodiendam urbem censere; sed non ab iisdem omnes timere nec eosdem odisse  ad       militare genus omne partemque magnam plebis inuisum esse nomen Romanum;       praetores optimatiumque pauci,  quamquam       inflati uano nuntio erant, tamen ad propius praesentiusque malum cautiores esse             et iam ad Hexapylum erant Hippocrates       atque Epicydes serebanturque conloquia per propinquos popularium qui in exercitu       erant, ut portas aperirent sinerentque communem patriam defendi ab impetu       Romanorum   iam unis foribus Hexapyli apertis       coepti erant recipi cum praetores interuenerunt  et primo imperio minisque,       deinde auctoritate deterrendo, postremo, ut omnia uana erant, obliti maiestatis       precibus agebant ne proderent patriam tyranni ante satellitibus et tum       corruptoribus exercitus   sed surdae ad omnia       aures concitatae multitudinis erant nec minore intus ui quam foris portae       effringebantur, effractisque omnibus toto Hexapylo agmen receptum est             praetores in Achradinam cum iuuentute       popularium confugiunt  mercennarii milites perfugaeque et quidquid regiorum       militum Syracusis erat agmen hostium augent         ita Achradina quoque primo impetu capitur, praetorumque nisi qui inter tumultum       effugerunt omnes interficiuntur  nox caedibus finem fecit   postero die serui ad pilleum uocati et       carcere uincti emissi; confusaque haec omnis multitudo Hippocraten atque       Epicyden creant praetores; Syracusaeque, cum breue tempus libertas adfulsisset,       in antiquam seruitutem recciderant