./data/phi0914/phi00133/phi0914.phi00133.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
idem et Romanus, magis necessitate quam occasione pugnae inductus, fecit  dextrum cornu elephantis ante signa instructis in subsidiis reliquit; laevo cum omni levi armatura in hostem vadit,              simul admonens cum iisdem Macedonibus pugnaturos, quos ad Epiri fauces, montibus fluminibusque saeptos, victa naturali difficultate locorum expulissent acieque expugnassent, cum iis, quos       P Sulpicii  prius ductu obsidentes in Eordaeam aditum vicissent;              fama stetisse, non viribus Macedoniae regnum;              eam quoque famam tandem evanuisse  iam perventum ad suos in ima valle stantes erat, qui adventu exercitus imperatorisque pugnam renovant impetuque facto rursus avertunt hostem          Philippus cum caetratis et cornu dextro peditum,              robore Macedonici exercitus, quam phalangem vocabant, prope cursu ad hostem vadit;              Nicanori, ex purpuratis uni, ut cum reliquis copiis confestim sequatur, imperat               primo, ut in iugum evasit, et iacentibus ibi paucis armis corporibusque hostium proelium eo loco fuisse pulsosque inde Romanos et pugnari prope castra hostium vidit, ingenti gaudio est elatus;              mox refugientibus suis et terrore verso paulisper incertus, an in castra reciperet copias, trepidavit;              deinde ut adpropinquabat hostis, et praeterquam quod caedebantur aversi nec, nisi defenderentur, servari ne ipsi quidem in tuto iam receptus erat,              coactus nondum adsecuta parte suorum periculum summae rerum facere, equites levemque armaturam, qui in proelio fuerant, dextero in cornu locat,         caetratos       et       Macedonum phalangem hastis positis, quarum longitudo impedimento erat, gladiis rem gerere iubet               simul ne facile perrumperetur acies,              dimidium de fronte demptum introrsus porrectis ordinibus duplicat, ut longa potius quam lata acies esset; simul et densari ordines iussit, ut vir viro, arma armis iungerentur