./data/phi0914/phi0014/phi0914.phi0014.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
ad quod bellum ubi ex senatus consulto       consules dilectum habere occipiunt, obstare tunc enixe tribuni, sibi plebique       eam fortunam oblatam memorantes   tres erant,       et omnes acerrimi uiri generosique iam, ut inter plebeios  duo singuli singulos       sibi consules adseruandos adsidua opera desumunt; uni contionibus data nunc       detinenda, nunc concienda plebs   nec dilectum       consules nec comitia quae petebant tribuni expediebant  inclinante deinde se       fortuna ad causam plebis, nuntii ueniunt arcem Caruentanam, dilapsis ad praedam       militibus qui in praesidio erant, Aequos interfectis paucis custodibus arcis       inuasisse;  alios recurrentes in arcem, alios       palantes in agris caesos  ea aduersa ciuitati res uires tribuniciae actioni       adiecit  nequiquam enim temptati ut tum denique desisterent impediendo bello,       postquam non cessere nec publicae tempestati nec suae inuidiae, peruincunt ut       senatus consultum fiat de tribunis militum creandis,  certo tamen pacto ne cuius ratio       haberetur qui eo anno tribunus plebis esset, neue quis reficeretur in annum       tribunus plebis,  haud dubie Icilios denotante       senatu, quos mercedem seditiosi tribunatus petere consulatum insimulabant  tum       dilectus haberi bellumque omnium ordinum consensu apparari coeptum   consules ambo profecti sint ad arcem Caruentanam, an       alter ad comitia habenda substiterit, incertum diuersi auctores faciunt; illa       pro certo habenda, in quibus non dissentiunt, ab arce Caruentana, cum diu       nequiquam oppugnata esset, recessum, Uerruginem in Uolscis eodem exercitu       receptam, populationesque et praedas et in Aequis et in Uolsco agro ingentes       factas