./data/phi0474/phi010/phi0474.phi010.perseus-lat2.xml
M. Tullius Cicero
nam					etsi a vobis sic audior ut				numquam benignius neque attentius quemquam auditum putem, tamen vocat me alio iam				dudum tacita vestra exspectatio quae mihi obloqui videtur: 'quid ergo?				negasne illud iudicium esse corruptum?'					non nego, sed ab hoc corruptum non esse confirmo  'A quo igitur est				corruptum?' opinor, primum, si incertum fuisset quisnam exitus illius				iudici futurus esset, veri similius tamen esset eum potius corrupisse qui metuisset				ne ipse condemnaretur quam illum qui veritus esset ne alter				absolveretur; deinde, cum esset non				dubium quid iudicari necesse esset, eum certe potius qui sibi aliqua				ratione diffideret quam eum qui omni ratione confideret; postremo certe potius illum				qui bis apud eos iudices offendisset quam eum qui bis causam probavisset