./data/phi0914/phi00135/phi0914.phi00135.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
Achaei non antea ausi capessere bellum,  quam ab Roma revertissent legati, ut, quid senatui       placeret, scirent, post reditum legatorum et Sicyonem concilium edixerunt et       legatos ad T Quinctium miserunt, qui consilium ab eo peterent   in concilio omnium ad bellum extemplo capessendum       inclinatae sententiae erant; litterae T Quincti cunctationem iniecerunt, quibus auctor erat praetorem classemque       Romanam expectandi   cum principum alii in       sententia permanerent, alii utendum eius, quem ipsi consuluissent, consilio       censerent, multitudo Philopoemenis sententiam expectabat   praetor is tum erat et omnis eo tempore et prudentia et       auctoritate anteibat  is praefatus bene comparatum apud Aetolos esse, ne       praetor, cum de bello consuluisset, ipse sententiam diceret, statuere quam       primum ipsos, quid vellent, iussit:  praetorem       decreta eorum cum fide et cura exsecuturum adnisurumque, ut, quantum in consilio       humano positum esset, nec pacis eos paeniteret nec belli   plus ea oratio momenti ad incitandos ad       bellum habuit, quam si aperte suadendo cupiditatem res gerendi  ostendisset   itaque ingenti consensu       bellum decretum est, tempus et ratio administrandi eius libera praetori       permissa   Philopoemen, praeterquam quod ita       Quinctio placeret, et ipse existimabat classem Romanam expectandam, quae a mari       Gytheum tueri posset;  sed metuens, ne       dilationem res non pateretur, et non Gytheum solum sed praesidium quoque missum       ad tuendam urbem amitteretur, naves Achaeorum deduxit   comparaverat et tyrannus modicam classem ad       prohibenda, si qua obsessis mari summitterentur, praesidia, tres tectas naves et       lembos pristisque, tradita vetere classe ex foedere Romanis   harum novarum tum navium agilitatem ut experiretur, simul       ut omnia satis apta ad certamen essent, provectos in altum cotidie remigem       militemque simulacris navalis pugnae exercebat, in eo ratus verti spem       obsidionis,  si praesidia maritima       interclusisset praetor Achaeorum sicut terrestrium certaminum arte quemvis       clarorum imperatorum vel usu vel ingenio aequabat,  ita rudis in re navali erat, Arcas, mediterraneus homo,       externorum etiam omnium, nisi quod in Creta praefectus auxiliorum militaverat,            ignarus, navis erat quadriremis vetus,       capta annis ante LXXX, cum Crateri uxorem Nicaeam  a Naupacto Corinthum veheret   huius       fama motus — fuerat enim nobile in classe regia quondam navigium — deduci ab       Aegio putrem iam admodum et vetustate dilabentem iussit   hac tum praetoria nave praecedente classem, cum in ea       Patrensis Tiso praefectus classis veheretur, occurrerunt a Gytheo Laconum naves;            et primo statim incursu ad novam et firmam       navem vetus, quae per se ipsa omnibus compagibus aquam acciperet, divulsa est,       captique omnes, qui in nave erant   cetera       classis praetoria nave amissa, quantum quaeque remis valuit, fugerunt  ipse       Philopoemen in levi speculatoria nave fugit, nec ante fugae finem, quam Patras       ventum est, fecit   nihil ea res animum       militaris viri et multos experti casus imminuit; quin contra, si in re navali,       cuius esset ignarus, offendisset, eo plus in ea, quorum usu calleret, spei       nactus, breve id tyranno gaudium se effecturum adfirmabat