./data/phi1348/abo015/phi1348.abo015.perseus-lat2.xml
C. Suetonius Tranquillus
recognitione equitum iuuenem probri plenum,     sed quem pater probatissimum sibi affirmabat, sine ignominia dimisit, habere dicens     censorem suum; alium corruptelis adulteriisque famosum nihil amplius quam monuit, ut aut     parcius aetatulae indulgeret aut certe cautius; addiditque: 'quare enim ego scio, quam     amicam habeas?' et cum orantibus familiaribus dempsisset cuidam appositam notam:'litura tamen,' inquit, 'extet ' splendidum uirum     Graeciaeque prouinciae principem, uerum Latini sermonis ignarum, non modo albo iudicum     erasit, sed in peregrinitatem redegit  nec quemquam nisi sua uoce, utcumque quis posset,     ac sine patrono rationem uitae passus est reddere  notauitque multos, et quosdam     inopinantis et ex causa noui generis, quod se inscio ac sine commeatu Italia excessissent;     quendam uero et quod comes regis in prouincia fuisset, referens, maiorum temporibus     Rabirio Postumo Ptolemaeum Alexandriam crediti seruandi causa secuto crimen maiestatis     apud iudices motum   plures notare conatus, magna     inquisitorum neglegentia sed suo maiore dedecore, innoxios fere repperit, quibuscumque     caelibatum aut orbitatem aut egestatem obiceret, maritos, patres, opulentos se     probantibus; eo quidem, qui sibimet uim ferro intulisse arguebatur, inlaesum corpus ueste     deposita ostentante   fuerunt et illa in censura eius     notabilia, quod essedum argenteum sumptuose fabricatum ac uenale ad Sigillaria redimi     concidique coram imperauit; quodque uno die XX edicta proposuit, inter quae duo, quorum     altero admonebat, ut uberi uinearum prouentu bene dolia picarentur; altero, nihil aeque     facere ad uiperae morsum quam taxi arboris sucum