./data/phi0474/phi048/phi0474.phi048.perseus-lat1.xml
M. Tullius Cicero
Democritiautem securitas, quae est animi tamquam tranquillitas,quam appellant eu)qumi/an, eo separanda fuit ab hacdisputatione, quia ista animi tranquillitas ea ipsaest beata vita; quaerimus autem, non quae sit, sedunde sit  Iam explosae eiectaeque sententiae Pyrrhonis,Aristonis, Erilli quod in hunc orbem, quem circumscripsimus, incidere non possunt, adhibendae omninonon fuerunt  nam cum omnis haec quaestio de finibuset quasi de extremis bonorum et malorum ab eo proficiscatur, quod diximus naturae esse aptum et accommodatum, quodque ipsum per se primum appetatur,hoc totum et ii tollunt, qui in rebus iis, in quibus nihilquod non aut honestum aut turpe sit, negant esseullam causam, cur aliud alii anteponatur, nec intereas res quicquam omnino putant interesse, et Erillus,si ita sensit, nihil esse bonum praeter scientiam,omnem consilii capiendi causam inventionemque officii sustulit  Sic exclusis sententiis reliquorum cumpraeterea nulla esse possit, haec antiquorum valeatnecesse est  ergo instituto veterum, quo etiam Stoiciutuntur, hinc capiamus exordium