./data/stoa0058/stoa001/stoa0058.stoa001.perseus-lat2.xml
Boethius
Sed quam id longinquum  esset exilium, nisi tua prodidisset oratio,           nesciebam  Sed tu quam procul a patria non quidem pulsus es sed aberrasti;           ac si te pulsum existimari mauis, te potius ipse pepulisti  Nam id quidem de           te numquam cuiquam fas fuisset  Si enim cuius  oriundo sis patriae reminiscare, non uti Atheniensium quondam           multitudinis imperio regitur, sed εἶς κοίρανός              ἐστιν, εἶς βασιλεύς qui frequentia ciuium non depulsione           laetetur; cuius agi frenis atque obtemperare iustitiae summa libertas               est  An ignoras illam tuae ciuitatis           antiquissimam  legem, qua  sanctum est ei ius exulare non           esse quisquis in ea sedem fundare maluerit? Nam qui uallo eius ac munimine           continetur, nullus metus est ne exul esse mereatur  At quisquis eam           inhabitare uelle  desierit, pariter           desinit etiam mereri  Itaque non tam me loci huius quam tua facies mouet nec           bibliothecae potius comptos ebore ac nitro parietes quam tuae mentis sedem           requiro, in qua non libros sed id quod libris pretium facit, librorum           quondam meorum  sententias, collocaui  Et           tu quidem de tuis in commune bonum meritis uera quidem, sed pro multitudine           gestorum tibi pauca dixisti  De obiectorum tibi uel honestate uel falsitate           cunctis nota memorasti  De sceleribus fraudibusque delatorum recte tu quidem               strictim attingendum putasti, quod ea           melius uberiusque recognoscentis omnia uulgi ore celebrentur  Increpuisti           etiam uehementer iniusti factum senatus  De nostra etiam criminatione           doluisti, laesae quoque opinionis damna fleuisti  Postremus aduersum           fortunam  dolor incanduit conquestusque           non aequa meritis praemia pensari  In extremo Musae saeuientis, uti quae           caelum terras quoque pax regeret, uota posuisti  Sed quoniam plurimus tibi           affectuum tumultus incubuit diuersumque te dolor, ira, maeror distrahunt,               uti nunc mentis es, nondum te           ualidiora remedia contingunt  Itaque lenioribus paulisper utemur, ut quae in           tumorem perturbationibus influentibus in-  duruerunt, ad           acrioris uim medicaminis recipiendum tactu blandiore mollescant