./data/phi0914/phi00145/phi0914.phi00145.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
C Popilius, qui ad Delum				praesidio navibus Macedoniam petentibus erat, postquam debellatum in Macedonia et				statione summotos hostium lembos audivit, dimissis et ipse  adticis						 navibus ad susceptam legationem				peragendam navigare Aegyptum pergit, ut prius occurrere Antiocho posset, quam ad				Alexandreae moenia accederet   cum praeterveherentur Asiam legati et Loryma				venissent, qui portus viginti paulo amplius milia ab Rhodo abest ex adverso urbi				ipsi positus, principes Rhodiorum occurrunt —  iam				enim eo quoque victoriae fama perlata erat — orantes, ut Rhodum deveherentur:				pertinere id ad famam salutemque civitatis, noscere ipsos omnia, quae acta essent					quaeque agerentur Rhodi, et conperta per se, non volgata				fama Romam referre   diu negantes perpulerunt, ut				moram navigationis brevem pro salute sociae urbis paterentur  postquam Rhodum ventum				est, in contionem quoque eos iidem precibus pertraxerunt   adventus legatorum auxit potius timorem civitati quam minuit; omnia enim				Popilius, quae singuli universique eo bello hostiliter dixerant fecerantque,					 rettulit et vir asper ingenio augebat				atrocitatem eorum, quae dicerentur,  voltu truci et accusatoria voce, ut, cum				propriae simultatis nulla causa cum civitate esset, ex unius  senatoris Romani acerbitate, qualis in se universi				senatus animus esset, coniectarent  C Decimi moderatior oratio				fuit, qui in plerisque eorum, quae commemorata a Popilio essent, culpam non penes				populum, sed penes paucos concitores volgi esse dixit:  eos venalem linguam habentis decreta plena regiae adsentationis fecisse				et eas legationes misisse, quarum Rhodios semper non minus puderet quam paeniteret 				quae omnia, si sana mens populo foret, in capita noxiorum versura   cum magno adsensu auditus est non magis eo, quod				multitudinem noxa levabat, quam quod culpam in auctores verterat   itaque cum principes eorum Romanis responderent,				nequaquam tam grata oratio eorum fuit, qui, quae Popilius obiecerat, diluere				utcumque conati sunt, quam eorum, qui Decimio in auctoribus ad piaculum noxae				obiciendis adsensi sunt   decretum igitur				extemplo, ut, qui pro Perseo adversus Romanos dixisse quid aut fecisse				convincerentur, capitis condemnarentur  excesserunt urbe sub adventum Romanorum				quidam, alii mortem sibi consciverunt   legati non ultra quam quinque dies Rhodi morati Alexandream proficiscuntur  nec				eo segnius iudicia ex decreto coram his facto Rhodii exercebant; quam perseverantiam				in exequenda re tam Decimi lenitas quam