./data/phi0914/phi00131/phi0914.phi00131.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
et Maroneam quidem primo impetu  expugnavit; Aenum inde cum magno labore obsedit,       postremo per proditionem Callimedis, praefecti Ptolomaei, cepit  deinceps alia       castella, Cypsela et Doriscon et Serrheum, occupat   inde progressus ad Chersonesum Elaeunta et Alopeconnesum tradentibus       ipsis recipit; Callipolis quoque et Madytos dedita et castella quaedam       ignobilia;  Abydeni ne legatis quidem admissis       regi portas clauserunt  ea oppugnatio diu Philippum tenuit, eripique ex       obsidione, ni cessatum ab Attalo et Rhodiis foret, potuerunt   Attalus trecentos tantum milites in praesidium,       Rhodii quadriremem unam ex classe, cum ad Tenedum staret, miserunt   eodem postea, cum iam vix sustinerent obsidionem, et       ipse Attalus cum traiecisset, spem tantum auxilii ex propinquo ostendit neque       terra neque mari adiutis sociis   Abydeni primo tormentis per muros dispositis       non terra modo adeuntis aditu arcebant, sed navium quoque stationem infestam       hosti faciebant;  postea, cum et muri pars strata ruinis       et ad interiorem raptim oppositum murum cuniculis iam  perventum esset, legatos ad regem de condicionibus tradendae urbis       miserunt   paciscebantur autem, ut Rhodiam       quadriremem cum sociis navalibus Attalique praesidium emitti liceret atque ipsis       urbe excedere cum singulis vestimentis   quibus       cum Philippus nihil pacati nisi omnia permittentibus respondisset, adeo       renuntiata haec legatio ab indignatione simul ac desperatione iram accendit,            ut ad Saguntinam rabiem versi matronas       omnis in templo Dianae, pueros ingenuos virginesque, infantes etiam cum suis       nutricibus in gymnasio includi iuberent,  aurum       et argentum in forum deferri, vestem pretiosam in navis Rhodiam Cyzicenamque,       quae in portu erant, coici, sacerdotes victimasque adduci et altaria in medio       poni   ibi delecti primum, qui, ubi caesam       aciem suorum pro diruto muro pugnantem vidissent, extemplo coniuges liberosque       interficerent, aurum argentum vestemque, quae in navibus esset,  in mare deicerent, tectis publicis privatisque, quam       plurimis locis possent, ignes subicerent;  id se facinus perpetraturos       praeeuntibus exsecrabile carmen  sacerdotibus iureiurando adacti; tum militaris aetas iurat neminem vivum       nisi victorem acie excessurum   hi memores       deorum adeo pertinaciter pugnaverunt, ut, cum proelium nox diremptura esset, rex       prior, territus rabie eorum, pugna abstiterit   principes, quibus atrocior pars facinoris delegata erat, cum paucos et       confectos vulneribus ac lassitudine superesse proelio cernerent, luce prima       sacerdotes cum infulis ad urbem dedendam Philippo mittunt