./data/phi0914/phi00121/phi0914.phi00121.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
transeuntem Appenninum adeo atrox adorta tempestas est ut Alpium       prope foeditatem superaverit  vento mixtus imber cum ferretur in ipsa       ora, primo, quia aut arma omittenda erant, aut contra enitentes vertice intorti       adfligebantur, constitere;  dein, cum iam       spiritum includeret nec reciprocare animam sineret, aversi a vento parumper       consedere  tum vero ingenti sono caelum strepere et inter horrendos fragores       micare ignes; capti  auribus et oculis metu       omnes torpere;  tandem effuso imbre, cum eo       magis accensa vis venti esset, ipso illo quo deprensi erant loco castra ponere       necessarium visum est  id vero laboris velut de integro initium fuit: nam nec explicare       quicquam nec statuere poterant, nec quod statutum esset manebat, omnia       perscindente vento  et rapiente;  et mox aqua levata vento cum super  gelida montium iuga concreta esset, tantum       nivosae grandinis deiecit ut omnibus omissis procumberent homines tegminibus       suis magis obruti quam tecti;  tantaque vis       frigoris insecuta est ut ex illa miserabili hominum iumentorumque strage cum se       quisque attollere ac levare vellet, diu nequiret, quia torpentibus rigore nervis       vix  flectere artus poterant  deinde , ut tandem agitando sese movere ac recepere        animos et raris locis ignis fieri est coeptus, ad alienam opem quisque inops       tendere  biduum eo loco velut obsessi mansere  multi homines, multa iumenta, elephanti quoque ex iis qui proelio ad       Trebiam facto superfuerant septem absumpti