./data/phi0914/phi00139/phi0914.phi00139.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
Terentius in Suessetanis oppidum Corbionem vineis et operibus expugnavit,       captivos vendidit; quieta deinde hiberna et citerior provincia habuit             veteres praetores C CalpurniusPiso et L Quinctius Romam redierunt  utrique magno patrum consensu triumphus est       decretus   prior C Calpurnius de Lusitanis et Celtiberis triumphavit; coronas aureas tulit       octoginta tres et duodecim milia pondo argenti   paucos post dies L QuinctiusCrispinus ex iisdem Lusitanis Celtiberisque triumphavit; tantundem auri atque       argenti in eo triumpho translatum   censores M Porcius et L Valerius metu mixta expectatione senatum legerunt;  septem moverunt senatu, ex quibus unum insignem et nobilitate et       honoribus, L QuinctiumFlamininum consularem   patrum memoria       institutum fertur, ut censores motis [e] senatu adscriberent notas  Catonis et       aliae quidem acerbae orationes exstant in eos, quos aut senatorio loco movit,       aut quibus equos ademit;  longe gravissima in L Quinctium oratio est, qua si accusator ante notam, non censor post notam usus       esset,  retinere L Quinctium in senatu ne frater quidem T Quinctius , si tum censor esset, potuisset         inter cetera obiecit ei, Philippum Poenum, carum ac nobile scortum, ab Roma in       Galliam provinciam spe ingentium donorum perductum   eum puerum, per lasciviam cum cavillaretur,       exprobrare consuli persaepe solitum, quod sub ipsum spectaculum gladiatorium       abductus ab Roma esset, ut obsequium amatori venditaret   forte epulantibus iis, cum iam vino incaluissent,       nuntiatum in convivio esse, nobilem Boium cum liberis transfugam venisse;       convenire consulem velle, ut ab eo fidem praesens acciperet   introductum in tabernaculum per interpretem adloqui       consulem coepisse  inter cuius sermonem Quinctius scorto “vis tu” inquit,       “quoniam gladiatorium spectaculum reliquisti, iam hunc Gallum morientem videre?            ” et cum is vixdum serio adnuisset, ad       nutum scorti consulem stricto gladio, qui super caput pendebat, loquenti Gallo       caput primum percussisse, deinde fugienti fidemque populi Romani atque eorum,       qui aderant, inploranti latus transfodisse   Valerius Antias, ut qui nec orationem       Catonis  legisset et fabulae tantum sine auctore editae credidisset, aliud       argumentum, simile tamen et libidine et crudelitate, peragit   Placentiae famosam mulierem, cuius amore deperiret,       in convivium accersitam scribit  ibi iactantem sese scorto inter cetera       rettulisse, quam acriter quaestiones exercuisset, et quam multos capitis       damnatos in vinculis haberet, quos securi percussurus esset   tum illam infra eum adcubantem negasse umquam vidisse       quemquam securi ferientem, et pervelle id videre  hic indulgentem amatorem unum       ex illis miseris adtrahi iussum securi percussisse   facinus, sive eo modo, quo censor obiecit, sive, ut Valerius tradit,       commissum est, saevum atque atrox, inter pocula atque epulas, ubi libare diis       dapes, ubi bene precari mos esset, ad spectaculum scorti procacis, in sinu       consulis recubantis, mactatam humanam  victimam esse et cruore mensam       respersam! in extrema oratione Catonis condicio Quinctio fertur, ut, si id       factum negaret  ceteraque, quae obiecisset, sponsione defenderet sese; sin fateretur,       ignominiane sua quemquam doliturum censeret, cum ipse vino et Venere amens       sanguine hominis in convivio lusisset?