./data/phi0914/phi00142/phi0914.phi00142.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
primi omnium Thraces, haud secus quam diu claustris retentae ferae,       ita concitati cum ingenti clamore in dextrum cornu, Italicos equites,  incurrerunt, ut usu belli et ingenio       inpavida gens  turbaretur  gladiis hastas petere pedites mque , nunc succidere crura equis, nunc ilia suffodere   Perseus in mediam invectus aciem Graecos primo impetu       avertit; quibus cum gravis ab tergo instaret hostis, Thessalorum equitatus, qui       a laevo cornu brevi spatio diiunctus in subsidiis fuerat extra concursum, primo       spectator certaminis, deinde inclinata re maxumo usui fuit   cedentes enim sensim integris ordinibus, postquam se       Eumenis auxiliis adiunxerunt, et cum eo tutum inter ordines suos receptum sociis       fuga dissipatis dabant et, cum minus conferti hostes instarent, progredi etiam       ausi multos fugientium obvios exceperunt   nec       regii, sparsi iam ipsi passim sequendo, cum ordinatis et certo incedentibus       gradu manus conserere audebant   cum victor       equestri proelio rex, parvo momento si adiuvissent, debellatum esse  ,       opportune ad hortandum supervenit phalanx, quam sua sponte, ne audaci coepto       deessent, Hippias et Leonnatus raptim adduxerant, postquam prospere pugnasse       equitem acceperunt   fluctuanti rege inter spem       metumque tantae rei conandae Cretensis Euander, quo ministro Delphis ad insidias       Eumenis regis usus erat, postquam agmen peditum venientium sub signis vidit,            ad regem adcurrit et monere institit,       ne elatus felicitate  summam rerum temere in non necessariam aleam daret:  si contentus bene re gesta quiesset eo die, vel       pacis honestae condicionem habiturum, vel plurimos belli socios, qui fortunam       sequerentur, si bellare mallet  in hoc consilium pronior erat animus regis             itaque conlaudato Euandro signa referri       peditumque agmen redire in castra iubet, equitibus receptui canere