./data/phi0914/phi00142/phi0914.phi00142.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
LicinioC Cassio consulibus non urbs tantum Roma nec terra Italia, sed omnes reges       civitatesque, quaeque in Europa quaeque in Asia erant, converterant animos in       curam Macedonici ac Romani belli   Eumenen cum       vetus odium stimulabat, tum recens ira, quod scelere regis prope ut victuma       mactatus Delphis esset   Prusias Bithyniae rex       statuerat abstinere armis et quietus eventum expectare: nam neque Romanos posse       aequom censere adversus fratrem uxoris se arma ferre et       apud Persea victorem veniam per sororem impetrabilem fore   Ariarathes Cappadocum rex, praeterquam quod Romanis       suo nomine auxilia pollicitus erat, ex quo est iunctus Eumeni adfinitate, in       omnia belli pacisque se consociaverat consilia   Antiochus inminebat quidem Aegypti regno, et pueritiam regis et inertiam       tutorum spernens, et ambigendo de Coele Syria causam belli se habiturum            existumabat gesturumque sine ullo       impedimento occupatis Romanis in Macedonico bello; quod ad bellum tamen omnia et per suos  legatos senatui et ipse legatis eorum enixe pollicitus erat   Ptolemaeus propter aetatem alieni etiam tum arbitrii       erat; tutores et bellum adversus Antiochum parabant, quo vindicarent Coelen       Syriam, et Romanis omnia pollicebantur ad Macedonicum bellum   Masinissa et frumento iuvabat Romanos, et auxilia cum       elephantis Misagenenque filium mittere ad bellum parabat;  consilia autem in omnem fortunam ita disposita       habebat: si penes Romanos victoria esset, suas quoque in eodem statu mansuras       res esse, neque ultra quidquam movendum, non enim passuros Romanos vim       Carthaginiensibus adferri;  si fractae essent       opes Romanorum, quae tum protegerent Carthaginienses, suam omnem Africam fore             Gentius rex Illyriorum fecerat potius,       cur suspectus esset Romanis, quam satis statuerat, utram foveret partem,       impetuque magis quam consilio his aut illis se adiuncturus videbatur   Cotys Thrax, Odrysarum rex, iam Macedonum partis       erat   haec sententia regibus cum esset de bello, in       liberis gentibus populisque plebs ubique omnis ferme, ut solet, deterioris erat,       ad regem Macedonasque inclinata;  principum diversa cerneres studia        pars ita in Romanos effusi erant, ut auctoritatem inmodico  favore corrumperent,  pauci ex is       iustitia imperii Romani capti, plures ita, si praecipuam operam navassent,       potentes sese in civitatibus suis futuros rati   pars altera regiae adulationis erat, quos aes alienum et desperatio rerum       suarum eodem manente statu praecipites ad novanda omnia agebat, quosdam ventosum       ingenium, quia Perseus magis aurae popularis erat   tertia pars, optuma eadem et prudentissima, si utique optio domini       potioris daretur, sub Romanis quam sub rege malebat esse;  si liberum inde arbitrium fortunae esset, neutram       partem volebant potentiorem altera oppressa fieri, sed inlibatis potius viribus       utriusque partis pacem ex aequo manere: ita inter utrosque optimam condicionem       civitatium fore protegente altero semper inopem ab alterius iniuria   haec sentientis certamina fautorum       utriusque partis taciti ex tuto spectabant