./data/phi1038/phi001/phi1038.phi001.perseus-lat1.xml
Valerius Maximus
Libonem apud censoresaccusabat  in quo certamine cum Pompeius Magnushumilitatem ei aetatemque exprobrans ab inferis illum ad accusandum remissum dixisset, 'non mentiris' inquit, 'Pompei: uenio enim ab inferis, in L  Libonem accusator uenio  sed dum illic moror, uidi cruentum Cn  Domitium Ahenobarbum deflentem, quod summo genere natus, integerrimae uitae, amantissimuspatriae, in ipso iuuentae flore tuo iussu esset occisus  uidi pari claritate conspicuum M  Brutum ferrolaceratum, querentem id sibi prius perfidia, deinde etiam crudelitate tua accidisse  uidi Cn  Carbonemacerrimum pueritiae tuae bonorumque patris tuidefensorem in tertio consulatu catenis, quas tu ei inici iusseras, uinctum, obtestantem se aduersus omne fas ac nefas, cum in summo esset imperio, a te equite Romano trucidatum  uidi eodem habitu et quiritatu praetorium uirum Perpennam saeuitiam tuamexecrantem, omnesque eos una uoce indignantes, quod indemnati sub te adulescentulo carnifice occidissent'  obducta iam uetustis cicatricibus bellorum ciuilium uastissima uulnera municipali homini, seruitutempaternam redolenti, effrenatae temeritatis, intolerabilis spiritus, inpune renouare licuit  itaque eodem tempore et fortissimum erat Cn  Pompeio maledicere et tutissimum  sed non patitur nos hoc longiorequerella prosequi personae insequentis aliquanto sors humilior