./data/phi0914/phi00124/phi0914.phi00124.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
si enim uno animo       omnes uel ad Romanos uel ad Carthaginienses inclinent, nullius ciuitatis statum       fortunatiorem ac beatiorem fore;  si alii alio       trahant res, non inter Poenos Romanosque bellum atrocius fore quam inter ipsos       Syracusanos, cum intra eosdem muros pars utraque suos exercitus, sua arma, suos       habitura sit duces  itaque, ut idem omnes sentiant, summa ui agendum esse             utra societas sit utilior, eam longe       minorem ac leuioris momenti consultationem esse;  sed tamen Hieronis potius quam       Hieronymi auctoritatem sequendam in sociis legendis, uel quinquaginta annis       feliciter expertam amicitiam nunc incognitae, quondam infideli praeferendam             esse etiam momenti aliquid ad consilium       quod Carthaginiensibus ita pax negari possit, ut non utique in praesentia bellum       cum eis geratur; cum Romanis extemplo aut pacem aut bellum habendum   quo minus cupiditatis ac studii uisa est oratio       habere, eo plus auctoritatis habuit  adiectum est praetoribus ac delectis       senatorum militare etiam consilium; iussi et duces ordinum praefectique       auxiliorum simul consulere   cum saepe acta res       esset magnis certaminibus, postremo, quia belli cum Romanis gerendi ratio nulla       apparebat, pacem fieri placuit mittique legatos ad rem cum eis confirmandam