./data/phi0914/phi00123/phi0914.phi00123.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
an dedituris se Hannibali fuisse       accersendum Romanorum praesidium? cum iis qui ad sese tuendos uenissent omnia       sibi et esse consociata et ad ultimum fore         hoc conloquium abstulit spem Hannibali per proditionem recipiendae Nolae  itaque       corona oppidum circumdedit ut simul ab omni parte moenia adgrederetur             quem ut successisse muris Marcellus       uidit, instructa intra portam acie cum magno tumultu erupit  aliquot primo       impetu perculsi caesique sunt; dein concursu ad pugnantes facto aequatisque       uiribus atrox esse coepit pugna, memorabilisque inter paucas fuisset ni       ingentibus procellis effusus imber diremisset pugnantes   eo die commisso modico certamine atque inritatis       animis in urbem Romani, Poeni in castra receperunt sese; tamen Poenorum prima       eruptione perculsi ceciderunt haud plus quam triginta, Romani quinquaginta             imber continens per noctem totam usque ad       horam tertiam diei insequentis tenuit  itaque, quamquam utraque pars auidi       certaminis erant, eo die tenuerunt sese tamen munimentis  tertio die Hannibal       partem copiarum praedatum in agrum Nolanum misit   quod ubi animaduertit Marcellus, extemplo in aciem copias eduxit;       neque Hannibal detrectauit  mille fere passuum inter urbem erant castraque; eo       spatio—et sunt omnia campi circa Nolam—concurrerunt   clamor ex parte utraque sublatus proximos ex cohortibus iis quae in       agros praedatum exierant ad proelium iam commissum reuocauit   et Nolani aciem Romanam auxerunt, quos conlaudatos       Marcellus in subsidiis stare et saucios ex acie efferre iussit, pugna abstinere       ni ab se signum accepissent