./data/phi0914/phi0011/phi0914.phi0011.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
tum ex consilio patrum Romulus legatos circa vicinas gentes misit,       qui societatem  conubiumque novo populo peterent:  urbes  quoque, ut cetera, ex infimo nasci; dein,       quas  sua virtus ac di iuvent, magnas opes sibi magnumque nomen facere;            satis scire origini Romanae et deos       adfuisse et non defuturam virtutem; proinde ne gravarentur homines cum hominibus       sanguinem ac genus miscere  nusquam benigne legatio audita est; adeo simul spernebant, simul       tantam in medio crescentem molem sibi ac posteris suis metuebant  A  plerisque rogitantibus dimissi, ecquod feminis quoque asylum       aperuissent; id enim demum conpar conubium fore  aegre id Romana pubes passa, et haud dubie ad vim spectare res       coepit  cui tempus locumque aptum ut daret Romulus, aegritudinem       animi dissimulans ludos ex industria parat Neptuno equestri sollemnis; Consualia       vocat  indici deinde finitimis spectaculum iubet, quantoque apparatu tum       sciebant aut poterant, concelebrant, ut rem claram exspectatamque facerent            multi mortales convenere, studio etiam videndae novae urbis, maxime       proximi quique, Caeninenses, Crustumini, Antemnates;  etiam  Sabinorum omnis multitudomultitude cum liberis ac coniugibus venit            invitati  hospitaliter per domos cum situm moeniaque et frequentem tectis urbem vidissent,       mirantur tam brevi rem Romanam crevisse  ubi spectaculi tempus venit deditaeque eo mentes cum oculis erant,           tumtur ex composito orta vis, signoque dato iuventus       Romana ad rapiendas virgines discurrit  magna pars forte, in quem quaeque inciderat, raptae: quasdam forma       excellentes primoribus patrum destinatas ex plebe homines, quibus datum negotium       erat, domos deferebant:  unam longe ante alias       specie ac pulchritudine insignem a globo Thalassii cuiusdam raptam ferunt,       multisque sciscitantibus cuinam eam ferrent, identidem, ne quis violaret,       Thalassio ferri clamitatum; inde nuptialem hanc vocem factam  turbato per metum ludicro maesti parentes virginum profugiunt,       incusantes violati hospitii scelus  deumque invocantes, cuius ad sollemne ludosque per fas ac fidem decepti       venissent  nec raptis aut spes de se melior aut indignatio est minor            sed ipse Romulus circumibat docebatque patrum id superbia factum,       qui conubium finitimis negassent; illas tamen in matrimonio, in societate       fortunarum omnium civitatisque, et quo nihil carius humano generi sit,            liberum fore;  mollirent       modo iras et, quibus fors corpora dedisset,   darent animos  saepe ex iniuria postmodum gratiam ortam, eoque       melioribus usuras viris, quod adnisurus pro se quisque sit ut, cum suam vicem       functus officio sit, parentium etiam patriaeque expleat desiderium  accedebant blanditiae virorum factum purgantium cupiditate atque       amore, quae maxime ad muliebre ingenium efficaces preces sunt