./data/phi1038/phi001/phi1038.phi001.perseus-lat1.xml
Valerius Maximus
Metellus  qui, cum pro consule bellum in Hispania aduersusCeltiberos gereret urbemque Contrebiam caput eiusgentis uiribus expugnare non posset, intra pectus suum multum ac diu consiliis agitatis uiam repperit, qua propositum ad exitum perduceret  itinera magno impetu ingrediebatur, deinde alias atque aliasregiones petebat: hos obsidebat montes, paulo post ad illos transgrediebatur, cum interim tam suis omnibus quam ipsis hostibus ignota erat causainopinatae eius ac subitae fluctuationis  interrogatus quoque a quodam amicissimo sibi quid ita sparsum et incertum militiae genus sequeretur, 'absiste'inquit 'istud quaerere: nam si huius consilii meiinteriorem tunicam consciam esse sensero, continuo eam cremari iubebo'  quorsum igitur eadissimulatio erupit aut quem finem habuit? postquam uero et exercitum suum ignorantia et totam Celtiberiam errore implicauit, cum alio cursum direxisset, subito ad Contrebiam reflexit eamque inopinatam etattonitam oppressit  ergo nisi mentem suam dolosscrutari coegisset, ad ultimam ei senectutem apudmoenia Contrebiae armato sedendum foret