./data/stoa0275/stoa006/stoa0275.stoa006.opp-lat1.xml
Tertullian
Quodsi utraque pars bonitatis atqueiustiliae dignam plenitudinem divinitatis efficiunt omnia potentis,compendio interim possum Antitheses retudisse, gestientes exqualitatibus ingeniorum sive legum sive virtutum discernere, atqueita alienare Christum a creatore, ut optimum a iudice, et mitem afero, et salutarem ab exitioso  Magis enim eos coniungunt quosin eis diversitatibus ponunt quae deo congruunt  Aufer titulumMarcionis et intentionem atque propositum operis ipsius, et nihilaliud praestaret quam demonstrationem eiusdem dei optimi et iudicis,quia haec duo in solum deum competunt  Nam et ipsumstudium in eis exemplis opponendi Christum creatori ad unitatemmagis spectat  Adeo enim ipsa et una erat substantia divinitatibus,bona et severa, et eisdem exemplis et in similibus argumentis, utbonitatem suam voluerit ostendere in quibus praemiserat severitatem;quia nec mirum erat diversitas temporalis, si postea deusmitior pro rebus edomitis, qui retro austerior pro indomitis  Itaper Antitheses facilius ostendi potest ordo creatoris a Christo reformatusquam repercussus, et redditus potius quam exclusus,praesertim cum deum tuum ab omni motu amariore secernas,utique et ab aemulatione creatoris scilicet  Nam si ita est, quomodoeum Antitheses singulas species creatoris aemulatum demonstrant?Agnoscam igitur et in hoc per illas deum meum zeloten,qui res suas arbustiores in primordiis bona, ut rationali, aemu-latione maturitatis praecuraverit suo iure, cuius Antitheses etiamipse mundus eius agnoscet ex contrarietatibus elementorum, summalamen ratione modulatus  Quam ob rem, inconsiderantissime Marcion,alium deum lucis ostendisse debueras, alium vero tenebrarum,quo facilius alium bonitatis, alium severitatis persuasisses Ceterum eius erit Antithesis cuius est et in mundo