./data/phi0914/phi00121/phi0914.phi00121.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
per tot annos        vincentes eos stipendia facere neque ante Hispania excessisse quam omnes       gentesque et terrae  quas duo diversa maria amplectantur       Carthaginiensium essent  indignatos deinde quod quicumque Saguntum obsedissent velut ob noxam       sibi dedi postularet populus Romanus, Hiberum traiecisse  ad delendum nomen Romanorum liberandumque orbem terrarum  tum nemini visum id longum, cum ab occasu solis ad exortus       intenderent iter;  nunc, postquam multo maiorem       partem itineris  emensam cernant, Pyrenaeum saltum inter ferocissimas gentes superatum,       Rhodanum, tantum amnem, tot milibus Gallorum prohibentibus, domita etiam ipsius       fluminis vi traiectum, in conspectu Alpes habeant, quarum alterum latus Italiae       sit,  in ipsis portis hostium fatigatos       subsistere—quid Alpes aliud esse credentes quam montium altitudines? fingerent altiores Pyrenaei iugis: nullas profecto terras caelum       contingere nec inexsuperabiles  humano generi esse  Alpes quidem habitari coli gignere       atque alere animantes; pervias fauces  esse exercitibus  eos ipsos quos cernant legatos non pinnis sublime elatos Alpes       transgressos  ne maiores quidem eorum indigenas sed advenas Italiae       cultores has ipsas Alpes  ingentibus saepe agminibus cum liberis       ac coniugibus  migrantium modo tuto transmisisse  militi quidem armato nihil secum praeter instrumenta belli portanti       quid invium aut inexsuperabile esse? Saguntum ut caperetur, quid       per octo menses periculi, quid laboris exhaustum esse? Romam , caput orbis terrarum, petentibus quicquam adeo asperum       atque arduum videri, quod inceptum moretur? cepisse quondam Gallos ea quae adiri posse Poenus desperet?           proinde aut cederent animo atque virtute genti per eos dies       totiens ab se victae, aut itineris finem sperent campum interiacentem Tiberi ac       moenibus Romanis