./data/stoa0275/stoa006/stoa0275.stoa006.opp-lat1.xml
Tertullian
Eritis enim perfecti, quemadmodum pater vester, qui in caelis est  Exhibe perfectam quoque bonitatem eius  Etsi deimperfecta satis constat, quae neque naturalis invenitur neque rationalis,nunc et alio ordine traducetur; nec iam imperfecta, immoet defecta, exigua et exhausta, minor numero materiarum suarum,quae non in omnibus exhibetur  Non enim omnes salvi fiunt, sedpauciores omnibus et Iudaeis et Christianis creatoris  Pluribusvero pereuntibus quomodo perfecta defenditur bonitas ex maioreparte cessatrix, paucis aliqua, pluribus nulla, cedens perditioni,partiaria exitii? Quodsi plures salvi non erunt, erit iam non bonitas,sed malitia perfectior  Sicut enim bonitatis operatio est,quae facit salvos, ita malignitatis, quae non facit salvos  Magisautem non faciens salvos dum paucos facit, perfectior erit in noniuvando quam iuvando  Non poteris et in creatorem referre bonitatem,in omnes defectionem  Quem enim iudicem tenes, dispensatorem,si forte, bonitatis ostendis intellegendum, non profusorem,quod deo tuo vindicas  Usque adeo hac sola eum praefersbonitate creatori quam si solam profitetur et totam, nulli deessedebuerat  Sed nolo iam de parte maiore pereuntium imperfectumbonitatis arguere deum Marcionis  Sufficit ipsos quos salvos facitimperfectae salutis inventos imperfectam bonitatem eius ostendere,scilicet anima tenus salvos, carne deperditos, quae apud illum nonresurgit  Unde haec dimidiatio salutis, nisi ex defectione bonitatis?Quid erat perfectae bonitatis quam totum hominem redigere insalutem, totum damnatum a creatore, totum a deo optimo allectum?Quod sciam, et caro tinguitur apud illum, et caro de nuptiis tollitur,et caro in confessione nominis desaevitur  Sed etsi carnidelicta reputantur, praecedit animae reatus, et culpae principatusanimae potius adscribendus, cui caro ministri nomine occurrit Carens denique anima caro hactenus peccat  Ita et in hoc iniustabonitas et sic quoque imperfecta, innocentiorem substantiam relinquensin exitium, obsequio, non arbitrio, delinquentem; cuiusChristus etsi non induit veritatem, ut tuae haeresi visum est, imaginemtamen eius subire dignatus est  Ipso, quod mentitus estillam, aliquid ei debuit debuisse  Quid est autem homo aliudquam caro, siquidem nomen hominis materia corporalis, non animalis, ab auctore sortita est? Et fecit hominem deus, inquit,limum de terra, non animam; anima enim de afflatu: et factus esthomo in animam vivam; quid? utique qui de limo: et posuit deushominem in paradiso; quod finxit, non quod flavit; qui caro nunc,non qui anima  Itaque si ita est, quo ore contendes perfectumbonitatis titulum, quae non iam a partitione speciali hominis liberandidefecit, sed a proprietate generali? Si plena est gratia etsolida misericordia quae soli animae salutaris est, plus praestathaec vita, qua toti et integri fruimur  Ceterum ex parte resurgeremultari erit, non liberari  Erat et illud perfectae bonitatis, uthomo liberatus in fidem dei optimi statim eximeretur de domicilioatque dominatu dei saevi  At nunc et febricitas, o Marcionita,et ceteros tribulos et spinas dolor carnis tuae tibi edit, nec fulminibustantum aut bellis et pestibus aliisque plagis creatoris, sed etscorpiis eius obiectus  In quo te putas liberatum de regno eius,cuius te muscae adhuc calcant? Si de futuro erutus es, cur nonet de praesenti, ut perfecte? Alia est nostra condicio apud auctorem,apud iudicem, apud offensum principem generis  Tu tantummodobonum deum praefers  Non potes autem perfecte bonumostendere a quo non perfecte liberaris