./data/stoa0054/stoa006/stoa0054.stoa006.perseus-lat1.xml
Bede the Venerable
Quod tamen aliter populus spiritalisintellegens sub eodem intellectu accipiet, quo praefati sumus;quia quasi per somnium inluditur, qui temtatus inmunditia,ueris imaginibus in cogitatione inquinatur; sedlauandus est aqua, ut culpas cogitationis lacrimis abluat;et nisi prius ignis temtationis reciderit, reum se quasiusque ad uesperum cognoscat  Sed est in eadem inlusioneualde necessaria discretio, quae subtiliter pensari debet,ex qua re accedat menti dormientis; aliquando enim excrapula, aliquando ex naturae superfluitate uel infirmitate,aliquando ex cogitatione contingit  Et quidem cum exnaturae superfluitate uel infirmitate euenerit, omnimodohaec inlusio non est timenda; quia hanc animum nescientempertulisse magis dolendum est, quam fecisse  Cum ueroultra modum appetitus gulae in sumendis alimentis rapitur,atque idcirco umorum receptacula grauantur, habet exindeanimus aliquem reatum, non tamen usque ad prohibitionempercipiendi sancti mysterii uel missarum sollemnia celebrandi;cum fortasse aut festus dies exigit, aut  exhiberimysterium (pro eo, quod sacerdos alius in loco deest) ipsanecessitas conpellit  Nam si adsunt alii, qui implereministerium ualeant, inlusio pro crapula facta a perceptionesacri mysterii prohibere non debet; sed ab immolationesacri mysterii abstinere, ut arbitror, humiliter debet; sitamen dormientis mentem turpi imaginatione non concusserit Nam sunt, quibus ita plerumque inlusio nascitur,ut eorum animus, etiam in somno corporis positus, turpibusimaginationibus non fedetur  Qua in re unum ibi ostendituripsa mens rea, non tamen uel suo iudicio libera, cumse, etsi dormienti corpore, nihil meminit uidisse, tamen inuigiliis corporis meminit in ingluuiem cecidisse  Sin ueroex turpi cogitatione uigilantis oritur inlusio dormientis,patet animo reatus suus; uidet enim, a qua radice inquinatioilla processerit, quia, quod cogitauit sciens, hocpertulitnesciens  Sed pensandum est, ipsa cogitatio utrum suggestionean delectatione, uel, quod maius est, peccati consensuacciderit  Tribus enim modis impletur omne peccatum,uidelicet suggestione, delectatione, consensu  Suggestioquippe fit per diabolum, delectatio per carnem, consensusper spiritum; quia et primam culpam serpens suggessit,Eua uelut caro delectata est, Adam uero uelut spiritusconsensit; et necessaria est magna discretio, ut inter suggestionematque delectationem, inter delectationem et consensumiudex sui animus praesideat  Cum enim malignusspiritus peccatum suggerit in mente, si nulla peccati delectatiosequatur, peccatum omnimodo perpetratum non est;cum uero delectare caro coeperit, tunc peccatum incipitnasci; si autem etiam ex deliberatione consentit, tuncpeccatum cognoscitur perfici  In suggestione igitur peccatisemen est, in delectatione fit nutrimentum, in consensuperfectio  Et saepe contingit, ut hoc, quod malignusspiritus seminat in cogitatione, caro in delectationem trahat;nec tamen anima eidem delectationi consentiat  Et cumcaro delectare sine animo nequeat, ipse tamen animuscarnis uoluptatibus reluctans, in delectatione carnali aliquomodo ligatur inuitus, ut ei ex ratione contradicat, ne consentiat;et tamen delectatione ligatus sit, sed ligatum seuehementer ingemiscat  Unde et ille caelestis exercituspraecipuus miles gemebat dicens: Uideo aliam legem inmembris meis repugnantem legi mentis meae et captiuum me ducentem in lege peccati, quae est in membris meis Si autem captiuus erat, minimc pugnabat; sed et pugnabat;quapropter et captiuus erat, et pugnabat igitur legi mentis,cui lex, quae in membris est, repugnabat  Si autempugnabat, captiuus non erat  Ecce itaque homo est, utita dixerim, captiuus et liber; liber ex iustitia, quam diligit,captiuus ex delectatione, quam portat inuitus