./data/stoa0275/stoa006/stoa0275.stoa006.opp-lat1.xml
Tertullian
Ecquid ergo ordinis fuerat,ut prius de suo caelo in creatoris descendens describeretur? Curenim non et ista reprehendam quae non implent fidem ordinariaenarrationis, deficientis in mendacio semper? Plane semel dictasint per quae iam alibi retractavimus an descendens per creatorem,et quidem adversus ipsum, potuerit ab eo admitti et indetramitli in terram aeque ipsius  Nunc autem et reliquum ordinemdescensionis expostulo, tenens descendisse illum  Viderit enimsicubi apparuisse positum est  Apparere subitum ex inopinatosapit conspectum, qui semel impegerit oculos in id quod sine moraapparuit  Descendisse autem dum fit, videtur et subit oculos De facto etiam ordinem facit, atque ita cogit exigere, quali habitu,quali suggestu, quonam impetu vel temperamento, etiam quo intempore diei noctisve descenderit  Praeterea quis viderit descendentem,quis retulerit, quis asseveraverit rem utique nec asseverantifacile credendam  Indignum denique ut Romulus quidemascensus sui in caelum habuerit Proculum alfirmatorem, Christusvero dei descensus de caelo sui non invenerit annuntiatorem,quasi non sic et ille ascenderit iisdem mendacii scalis, sicut etiste descendit  Quid autem illi cum Galilaea, si non erat creatoris,cui ista regio destinabatur ingressuro praedicationem? dicenteEsaia, Hoc primum bibito, cito facito, regio Zabulon et terra Nephthalim, et ceteri qui maritimam et Iordanis, Galilaeanationum, populus, qui sedetis in tenebris, videte lumen magnum:qui habitatis terram, sedentes in umbra mortis, lumen ortumest super vos  Bene autem quod et deus Marcionis illuminatorvindicatur nationum, quo magis debuerit vel de caelo descendere,et, si utique, in Pontum potius descendere quam in Galilaeam Ceterum et loco et illuminationis opere secundum praedicationemoccurrentibus Christo iam eum prophetatum incipimus agnoscere,ostendentem in primo ingressu venisse se, non ut legem et prophetas phetas dissolveret, sed ut potius adimpleret  Hoc enim Marcionut additum erasit  Sed frustra negabit Christum dixisse quodstatim fecit ex parte  Prophetiam enim interim de loco adimplevit De caelo statim ad synagogam  Ut dici solet, ad quod venimus,hoc age, Marcion, aufer etiam illud de evangelio, Non sum missus, nisi ad oves perditas domus Isra(??)l, et, Non est auferrepanem filiis et dare eum canibus, ne scilicet Christus Isra(??)lisvideretur  Sufficiunt mihi facta pro dictis  Detrabe voces Christimei, res loquentur  Ecce venit in synagogam; certe ad oves perdilasdomus Isra(??)lis  Ecce doctrinae suae panem prioribus offertIsra(??)litis; certe ut filios praefert  Ecce aliis eum nondum im-pertit; certe ut canes praeterit  Quibus autem magis impertissetquam extraneis creatoris, si ipse inprimis non fuisset creatoris?Et tamen quomodo in synagogam potuit admitti tam repentinus,tam ignotus, cuius nemo adhuc certus de tribu, de populo, dedomo, de censu denique Augusti, quem testem fidelissimum dominicaenativitatis Romana archiva custodiunt? Meminerant certe, nisicircumcisum scirent, non admittendum in sancta sanctorum  Sedetsi passim synagoga adiretur, non tamen ad docendum nisi aboptime cognito et explorato et probato, iam pridem in hoc ipsumvel aliunde commendato cum hoc munere  Stupebant autem omnes ad doctrinam eius  Plane  Quoniam, inquit, in potestate erat sermoeius, non quoniam adversus legem et prophetas docebat  Utiqueenim eloquium divinum et vim et gratiam praestabat, magis exstrueusquam destruens substantiam legis et prophetarum  Alioquin nonstuperent, sed horrerent  Nec mirarentur, sed statim aversarenturdestructorem legis et prophetarum, et utique inprimis alteriusdei praedicatorem, quia nec potuisset adversus legem et prophetasdocere et hoc nomine adversus creatorem, non praemissa diversaeatque aemulae divinitatis professione  Cum ergo nihil tale scripturasignificet, nisi solam vim et potestatem sermonis admirationi fuisse,facilius ostendit secundum creatorem docuisse illum, quia non negavit,quam adversus creatorem, quia non significavit  Atque itaaut eius erit agnoscendus secundum quem docuit, aut praevaricatoriudicandus, si secundum eum adversus quem venerat docuit  Exclamat ibidem spiritus daemonis  Quid nobis et tibi est Iesu? Venistiperdere nos  Scio qui sis, sanctus dei  Hic ego non retractaboan et hoc cognomentum competierit ei quem nec Christumvocari oporteret, si non creatoris  Alibi iam de nominibus expostulatumest  At nunc discepto quomodo hoc eum vocari cognoveritdaemon, nulla unquam retro emissa praedicatione in illum adeo ignoto et in id temporis muto, cuius nec sanctum eum contestaripotuit, ut ignoti etiam ipsi suo creatori  Quid autem iamtale ediderit novae divinitatis per quod posset alterius dei sanctusintellegi? Tantum quod synagogam introgressus, et nec sermoneoperatus aliquid adversus creatorem? Sicut ergo quem ignorabatnulfo modo poterat Iesum et sanctum dei agnoscere, ita quemnorat agnovit  Nam et prophetam meminerat sanctum dei praedicasse,et Iesum nomen dei esse in filio Nave  Haec et ab angeloexceperat secundum nostrum evangelium  Propterea quod in te nascetur vocabitur sanctum, filius dei, et vocabis nomeu eius Iesum Sed et habebat utique sensum aliquem dominicae dispositionis (licetdaemon tamen), magis quam alienae et nondum satis cognitae  Namet praemisit, Quid nobis et tibi? non quasi in extraneum Iesu,ad quem pertinent spiritus creatoris  Nec enim dixit, Quid tibi etnobis? sed, Quid nobis et tibi? se deplorans et sorti suae exprobrans;quam iam videns adicit, Venisti perdere nos  Adeoiudicis et ultoris et, ut ita dixerim, saevi dei filium agnoveratIesum, non optimi illius, et perdere et punire nescientis  Quorsumhunc locum praemisimus? Ut Iesum et a daemone non alium doceamusagnitum et a semetipso non alium confirmatum quam creatoris Atquin, inquis, increpuit illum Iesus  Plane, ut invidiosum,et in ipsa confessione petulantem et male adulantem; quasi haecesset summa gloria Christi, si ad perditionem daemonum venissetet non potius ad hominum salutem, qui nec discipulos de subactionespirituum, sed de candida salutis gloriari volebat  Aut cur eum increpuit? Si quasi mentitum in totum, ergo non fuit Iesus,nec dei sanctus omnino: si quasi ex parte mentitum, quod eumIesum quidem et sanctum dei, sed creatoris, existimasset, iniustissimeincrepuit hoc sentientem quod sciebat sentiendum, et hocnon existimantem quod ignorabat existimandum, alium Iesum etalterius dei sanctum  Quodsi verisimiliorem statum non habet increpationisi quem nos interpretamur, iam ergo et daemon nihilmentitus est, non ob mendacium increpitus; ipse enim erat Iesus,praeter quem alium daemon agnovisse non poterat, et Iesus eumconfirmavit quem agnoverat daemon, dum non ob mendacium increpatdaemonem