./data/phi0914/phi00135/phi0914.phi00135.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
causam mittendi ad eum habuerunt,       quod fatigabat precibus, ut auxilia sibi, cum illis auctoribus rebellasset,       mitterentur   mille pedites Alexameno dati sunt       et triginta delecti ex iuventute equites  iis a praetore Damocrito in consilio       arcano gentis,  de quo ante dictum est,       denuntiatur, ne se ad bellum Achaicum aut rem ullam, quam sua quisque opinione       praecipere posset, crederent missos esse; quidquid Alexamenum res monuisset       subiti consilii capere, ad id, quamvis inopinatum temerarium audax, oboedienter       exequendum parati essent, ac pro eo acciperent, tamquam ad id unum agendum       missos ab domo se scirent   cum his ita       praeparatis Alexamenus ad tyrannum venit, quem adveniens extemplo spei implevit:            Antiochum iam  transisse in Europam, mox in Graecia fore, terras maria armis viris       completurum; non cum Philippo rem esse credituros Romanos; numerum iniri peditum       equitumque ac navium non posse;  elephantorum       aciem conspectu ipso debellaturam  Aetolos toto suo exercitu paratos esse venire       Lacedaemonem, cum res poscat, sed frequentis armatos ostendere advenienti regi       voluisse   Nabidi quoque et ipsi faciendum       esse, ut quas haberet copias non sineret sub tectis marcescere otio, sed       educeret et in armis decurrere cogeret, simul animos acueret et corpora       exerceret;  consuetudine leviorem laborem       fore, et comitate ac benignitate ducis etiam non iniucundum fieri posse  educi       inde frequenter ante urbem in campum ad Eurotan amnem coepere   satellites tyranni in media fere acie consistebant;       tyrannus cum tribus summum equitibus, inter quos plerumque Alexamenus erat, ante       signa vectabatur, cornua extrema invisens;  in       dextro cornu Aetoli erant, et qui ante auxiliares tyranni fuerant, et qui       venerant mille cum Alexameno   fecerat sibi       morem Alexamenus nunc cum tyranno inter paucos ordines circumeundi monendique       eum, quae in rem esse videbantur,  nunc in       dextrum cornu ad suos adequitandi, mox inde velut imperato, quod res       poposcisset, recipiendi se ad tyrannum   sed quem diem patrando facinori  statuerat, eo paulisper cum tyranno vectatus cum ad suos concessisset,       tum equitibus ab domo secum missis ”  agenda“       inquit ”res est, iuvenes, audendaque, quam me duce impigre exequi iussi estis;       parate animos dextras, ne quis in eo, quod me viderit facientem, cesset;            qui cunctatus fuerit et suum consilium       meo interponet, sciat sibi reditum ad penates non esse “ horror cunctos cepit,       et meminerant, cum quibus mandatis exissent         tyrannus ab laevo cornu veniebat; ponere hastas equites Alexamenus iubet et se       intueri; colligit et ipse animum confusum tantae cogitatione rei  postquam       appropinquabat, impetum facit et transfixo equo tyrannum deturbat;  iacentem equites confodiunt; multis frustra in       loricam ictibus datis tandem in nudum corpus vulnera pervenerunt, et priusquam a       media acie succurreretur, exspiravit