./data/stoa0275/stoa002/stoa0275.stoa002.opp-lat1.xml
Tertullian
Sane mera sapientia philosophorum, cuiusinfirmitatem prima haec contestatur varietas opinionum, veniens deignorantia veritatis  Quis autem sapiens expers veritatis, qui ipsiussapientiae ac veritatis patrem et dominum deum ignoret? Nam etdivina alias enuntiatio Solomonis, Initium, inquit, sapientiae metus in deum  Porro timoris origo notitia est; quis enim timebit quod ignorat? Ita qui deum timuerit ignotior omnium, deum omniumnotitiam et veritatem adsecutus plenam atque perfectam sapientiamobtinebit  Hoc autem philosophiae non liquido successit  Licetenim per curiositatem omnimodae litteraturae inspiciendae divinisquoque scripturis, ut antiquioribus, possint videri incursasse etinde nonnulla dempsisse, cum tamen interpolarunt, probant seseaut omnia despexisse aut non omnibus credidisse (nam et aliasveritatis simplicitas per scrupulositatem passivae fidei nutat), etita accedente libidine gloriae ad proprii ingenii opera mutasse, perquod in incertum abiit etiam quod invenerant et facta est argumentationuminundatio de stillicidio uno atque alio veritatis  Inventoenim solummodo deo non ut invenerunt exposuerunt, ut dequalitate eius et de natura, etiam de sede disceptent: Platoniciquidem curantem rerum et arbitrum et iudicem, Epicurei otiosumet inexercitum et, ut ita dixerim, neminem, positum vero extramundum Stoici, intra mundum Platonici  Quem non penitus admiserant,neque nosse potuerunt neque timere nec inde sapere,exorbitantes scilicet ab initio sapientiae, id est metu in deum Extant testimonia tam ignoratae quam dubitatae inter philosophosdivinitatis  Diogenes consultus, quid in caelis agatur, Numquam,inquit, ascendi  Item, an dei essent, Nescio, inquit, nisi ut sintexpedire  Thales Milesius Croeso sciscitanti, quid de deis arbitraretur,post aliquot deliberandi commeatus, Nihil, renuntiavit  Socratesipse deos istos quasi certus negabat  Idem Aesculapio gallinaceumsecari quasi certus iubebat  Et ideo cum tam incerta etinconstans definiendi de deo philosophia deprehenditur, quempotuit metum habere eius quem non liquido tenebat determinare?De mundo deo didicimus  Hunc enim physicum theologiae genuscogunt, quando ita deos tradiderunt, ut Dionysius Stoicus trifariameos dividat  Unam vult speciem quae in promptu sit, utSolem, Lunam, Astra; aliam, quae non compareat, ut Neptunum;reliquam, quae de hominibus ad divinitatem transisse dicitur, utHerculem, Amphiaraum  Aeque Arcesilaus trinam formam divinitatisducit, Olympios, Astra, Titaneos, de Caelo et Terra: ex his,Saturno et Ope Neptunum, Iovem et Orcum, et ceteram successionem Xenocrates Academicus bifariam facit, Olympios et Titanios,qui de Caelo et Terra  Aegyptiorum plerique quattuordeos credunt, Solem et Lunam, Caelum ac Terram  Cum reliquoigni superno deos ortos Democritus suspicatur, cuius instar vultesse naturam Zenon  Unde et Varro ignem mundi animum facit,ut perinde in mundo ignis omnia gubernet sicut animus in nobis Atqui vanissime  Nam cum est, inquit, in nobis, ipsi sumus;cum exivit, emorimur  Ergo et ignis cum de mundo per fulguraproficiscitur, mundus emoritur