./data/phi1038/phi001/phi1038.phi001.perseus-lat1.xml
Valerius Maximus
Antius Restio proscriptus a triumuiris, cum omnes domesticos circa rapinam et praedam occupatos uideret, quam maxime poterat dissimulata fuga se penatibus suis intempesta nocte subduxit  cuius furtiuumegressum seruos ab eo uinculorum poena coercitusinexpiabilique litterarum nota per summam oriscontumeliam inustus curiosis speculatus oculis ac uestigia huc atque illuc errantia beniuolo studio subsecutus lateri uoluntarius comes adrepsit  quo quidem tam exquisito tamque ancipiti officio perfectissimuminexpectatae pietatis cumulum expleuerat: his enim, quorum felicior in domo status fuerat, lucro intentis ipse, nihil quam umbra et imago suppliciorumsuorum, maximum esse emolumentum eius, a quo tam grauiter punitus erat, salutem iudicauit, cumqueabunde foret iram remittere, adiecit etiam caritatem  nec hactenus beniuolentia processit, sed in eoconseruando mira quoque arte usus est: nam ut sensit cupidos sanguinis milites superuenire, amoto domino rogum extruxit eique egentem a se conprehensum et occisum senem superiecit  interrogantibus deinde militibus ubinam esset Antius manum rogointentans ibi illum datis sibi crudelitatis piaculis urirespondit  quia ueri similia loquebatur, habita est uoci fides  quo euenit ut Antius tutam quaerendae incolumitatis occasionem adsequeretur