./data/stoa0058/stoa023/stoa0058.stoa023.perseus-lat1.xml
Boethius
Sed quoniam et tu quominus uenires occupatione distractus es et ego     in crastinum constitutis negotiis  implicabor,     mando litteris quae coram loquenda seruaueram  Meministi enim, cum in concilio     legeretur epistola, recitatum Eutychianos ex duabus naturis Christum consistere     confiteri, in duabus negare: catholicos uero utrique dicto fidem praebere,         nam et ex duabus eum naturis consistere et     in duabus apud uerae fidei sectatores aequaliter credi  Cuius dicti nouitate     percussus harum coniunc-  tionum quae ex duabus naturis uel in     duabus consisterent differentias inquirebam, multum scilicet referre  ratus nec inerti neglegentia praetereundum, quod     episcopus scriptor epistolae tamquam ualde necessarium praeterire noluisset  Hic     omnes apertam esse differentiam nee quicquam in eo esse caliginis inconditam     confusumque strepere nee ullus in tanto      tumultu qui leuiter attingeret quaestionem, nedum qui expediret inuentus est      Adsederam ego ab eo quem maxime intueri cupiebam longius atque adeo, si situm     sedentium recorderis, auersus pluribusque oppositis, ne si aegerrime quidem         cuperem, uultum nutumque eius aspicere     poteram ex quo mihi aliqua eius darentur signa iudicii  Atqui ego quidem nihil     ceteris amplius afferebam, immo uero aliquid etiam minus  Nam de re proposita     aeque nihil ceteris sentiebam; minus uero quam ceteri ipse  afferebam, falsae scilicet scientiae praesumptionem      Tuli aegeirime, fateor, compressusque indoctorum grege conticui metuens ne iure     uiderer insanus, si sanus inter furiosos haberi contenderem  Meditabar igitur     dehine omnes animo quaestiones nec degluticbam      quod acceperam, sed frequentis consilii iteratione ruminabam  Tandem igitur     patuere pulsanti animo fores et ueritas inuenta quaerenti omnes nebulas Eutychiani     reclusit erroris  Vnde mihi maxime subiit admirari, quaenam haec indoctorum     hominum  esset audacia qui inscientiae uitium     praesumptionis atque inpudentiae nube conentur obducere, cum non      modo saepe id quod proponatur ignorent, uerum in huiusmodi contentionibus ne id     quidem quod ipsi loquantur intellegant, quasi non deterior fiat inscientiae         causa, dum tegitur  Sed ab illis ad te     transeo, cui hoc quantulumcumque est examinandum prius perpendendumque transmitto      Quod si recte se habere pronuntiaueris, peto ut mei nominis hoc quoque inseras     chartis; sin uero uel  minuendum aliquid uel     addendum uel aliqua mutatione uariandum est, id quoque postulo remitti, meis     exemplaribus ita ut a te reuertitur transcribendum  Quae ubi ad calcem ducta     constiterint, tum demum eius cuius soleo iudicio censenda transmittam  Sed         quoniam semel res a conlocutione     transfertur ad stilum, prius extremi sibique contrarii Nestorii atque Eutychis     summoueantur errores; post uero adiuuante deo, Christianae medietatem fidei     temperabo  Quoniam uero in tota quaestione contrariarum sibimet αἱρεσέων de personis dubitatur atque naturis, haec     primitus defimenda sunt et propriis differentiis segreganda