./data/stoa0275/stoa010/stoa0275.stoa010.opp-lat1.xml
Tertullian
Prius tamen quod est loci buius explebimus,ne, quia varios exitus mortis ediximus, expectet quis a nobisrationes singulorum, medicis potius relinquendas, propriis arbitrisomnium letalium rerum sive causarum et ipsarum corporalium condicionum Plane ad immortalitatem animae hic quoque protegendamin mentione mortis aliquid de eiuscemodi exitu interstruam,in quo paulatim ac minutatim anima dilabitur; habitum enim sustinensdefectionis abducitur, dum absumi videtur, et coniecturampraestat interitus de excessus temperatura  Tota autem in corporeet ex corpore est ratio  Nam quisquis ille exitus mortis, sinedubio aut materiarum aut regionum aut viarum vitalium eversio est:materiarum, ut fellis, ut sanguinis; regionum, ut cordis, ut iecoris;viarum, ut venarum, ut arteriarum  Dum igitur haec ex propriaquaque iniuriae causa vastantur in corpore, ad usque ultimam eversionemet rescissionem vitalium, id est naturalium finium, situum,officiorum, necessario et anima, dilabentibus paulatim instrumentiset domiciliis et spatiis suis, paulatim et ipsa migrare compulsa deduciturin diminutionis effigiem, non alio modo quam quo et aurigamipsum quoque defecisse praesumitur, cum vires equorum defatigatiodenegavit, quantum de dispositione destituti hominis, nonde passionis veritate  Perinde auriga corporis spiritus animalis,deficientis vectaculi nomine, non suo, deficit, opere decedens, nonvigore, actu elanguens, non statu, constantiam, non substantiamdecoquens, quia comparere cessat, non quia esse  Sic et rapidaquaeque mors, ut cervicum messis, semel ac tantam ianuam pandens,ut ruinae vis semel omnia vitalia elidens, ut apoplexis,interior ruina, nullam animae moram praestat nec discessum eiusin momenta discruciat  At ubi longa mors, prout deseritur anima,ita et deserit; non tamen conciditur hac facie, sed extrahitur,et dum extrahitur, postremitatem suam partem videri facit Non omnis autem pars statim et abscisa est, quia postera est,nec quia exigua est, statim et ipsa peritura est  Sequitur seriemsuus finis, et mediocritas trahitur ad summa, et reliquiae universitaticohaerentes expectantur ab illa, non derelinquuntur  Atqueita ausim dicere, totius ultimum totum est, quia, licet minus atqueposterius sit, ipsius est  Hinc denique evenit saepe animam inipso divortio potentius agitari sollicitiore obtutu, extraordinaria loquacitate,dum ex maiore suggestu iam in libero constituta persuperfluum quod adhuc cunctatur in corpore enuntiat quae videt,quae audit, quae incipit nosse  Si enim corpus istud Platonicasententia carcer, ceterum apostolica dei templum, cum in Christoest, sed interim animam consepto suo obstruit et obscurat et concretionecarnis infaecat, unde illi, velut per corneum specular,obsoletior lux rerum est  Procul dubio cum vi mortis exprimiturde concretione carnis, et ipsa expressione colatur; certe de oppansocorporis erumpit in apertum ad meram et puram et suam lucem,statim semetipsam in expeditione substantiae recognoscit et in divinitatemipsa libertate resipiscit, ut de somno emergens ab imaginibus ad veritates  Tunc et enuntiat quae videt, tunc exultataut trepidat, prout paraturam devorsorii sui sentit, de ipsius statimangeli facie, evocatoris animarum, Mercurii poÃ«tarum