./data/phi0914/phi00138/phi0914.phi00138.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
Manlium in       hunc maxime modum respondisse accepi  “tribuni plebis antea solebant triumphum       postulantibus adversari, patres conscripti;        quibus ego gratiam habeo, quod seu mihi seu magnitudini rerum gestarum hoc       dederunt, ut non solum silentio comprobarent honorem meum, sed referre etiam, si       opus esset, viderentur parati esse;  ex decem       legatis, si diis placet, quod consilium dispensandae cohonestandaeque victoriae       imperatoribus maiores dederunt nostri, adversarios habeo  L Furius et L Aemilius currum triumphalem me conscendere prohibent, coronam insignem capiti       detrahunt; quos ego, si tribuni me triumphare prohiberent, testes citaturus fui       rerum a me gestarum   nullius equidem invideo       honori, patres conscripti: vos tribunos plebei nuper, viros fortes ac strenuos,       impedientes Q FabiiLabeonis triumphum auctoritate vestra deterruistis; triumphavit, quem non       bellum iniustum gessisse, sed hostem omnino non vidisse inimici iactabant:            ego, qui cum centum milibus       ferocissimorum hostium signis collatis totiens pugnavi, qui plus quadraginta       milia hominum cepi aut occidi, qui  bina castra eorum expugnavi, qui citra iuga Tauri omnia pacatiora, quam       terra Italia est, reliqui, non triumpho modo fraudor, sed causam apud vos,       patres conscripti, accusantibus meis ipse legatis dico   duplex eorum, ut animadvertistis, patres       conscripti, accusatio fuit: nam nec gerendum mihi fuisse bellum cum Gallis, et       gestum temere atque imprudenter dixerunt  “non erant Galli hostes, sed tu eos       pacatos imperata facientes violasti   ” non sum       postulaturus a vobis, patres conscripti, ut, quae communiter de immanitate       gentis Gallorum de infestissimo odio in nomen Romanum scitis, ea de illis       quoque, qui has terras incolunt, existimetis Gallis:  remota universae gentis infamia atque invidia per se ipsos       aestimate  utinam rex Eumenes, utinam Asiae civitates omnes adessent, et illos       potius querentes quam me accusantem audiretis   mittite, agedum, legatos circa omnes Asiae urbes et quaerite, utra graviore       servitute, Antiocho ultra Tauri iuga emoto an Gallis subactis, liberati sint:            quotiens agri eorum vastati sint,  quotiens praedae abactae, referant, cum vix redimendi captivos copia       esset, et mactatas humanas hostias immolatosque liberos suos audirent             stipendium scitote pependisse socios       vestros Gallis et nunc, liberatos per vos regio imperio, fuisse pensuros, si a       me foret cessatum   quo longius Antiochus emotus esset, hoc       impotentius in Asia Galli dominarentur, et, quidquid est terrarum citra Tauri       iuga, Gallorum imperio, non vestro adiecissetis   at enim sunt quidem ista, verum etiam Delphos quondam, commune humani generis       oraculum, umbilicum orbis terrarum, Galli spoliaverunt, nec ideo populus Romanus       his bellum indixit aut intulit   equidem       aliquid interesse rebar inter id tempus, quo nondum in iure ac dicione vestra       Graecia atque Asia erat, ad curandum animadvertendumque,  quid in his terris fieret, et hoc, quo       finem imperii Romani Taurum montem statuistis, quo libertatem, immunitatem       civitatibus datis, quo aliis fines adicitis, alias agro multatis, aliis vectigal       imponitis, regna augetis minuitis donatis adimitis, curae vestrae censetis esse,       ut pacem terra  marique habeant   an, nisi praesidia       deduxisset Antiochus, quae quieta in suis arcibus erant, non putaretis liberatam       Asiam; si Gallorum exercitus effusi vagarentur, rata dona vestra, quae dedistis,       regi Eumeni, rata libertas civitatibus esset?        sed quid ego haec ita argumentor, tamquam non acceperim, sed fecerim hostes       Gallos?  te, L Scipio , appello, cuius ego mihi, succedens in vicem imperii tui, virtutem       felicitatemque pariter non frustra ab diis immortalibus precatus sum, te,           P Scipio , qui legati ius, collegae maiestatem et apud fratrem consulem et       apud exercitum habuisti, sciatisne in exercitu Antiochi Gallorum legiones       fuisse,  videritis in acie eos, in cornu       utroque — id enim roboris esse videbatur — locatos, pugnaveritis ut cum hostibus       iustis, cecideritis, spolia eorum retuleritis         atqui cum Antiocho, non cum Gallis bellum et senatus decreverat et populus       iusserat  sed simul, ut opinor, cum his decreverant iusserantque, qui intra       praesidia eius fuissent;  ex quibus praeter Antiochum, cum quo       pacem pepigerat Scipio, et cum quo nominatim foedus ut fieret mandaveratis,       omnes hostes erant, qui pro Antiocho arma adversus nos tulerunt   in qua causa cum Galli ante omnes fuissent et reguli quidam et tyranni,            ego tamen et cum aliis, pro dignitate       imperii vestri coactis luere peccata sua, pacem pepigi, et Gallorum animos, si       possent mitigari a feritate insita,  temptavi       et, postquam indomitos atque implacabiles cernebam, tum demum vi atque armis       coercendos ratus sum ”