./data/phi0588/abo014/phi0588.abo014.perseus-lat2.xml
Cornelius Nepos
hic priusquam perveniret, quo   erat profectus, in itinere convenit, qui Aspim ducebant      qua celeritate cum magnam benivolentiam regis Datames consecutus esset, non minorem invidiam   aulicorum excepit, quod illum unum pluris quam se omnes fieri videbant  quo facto cuncti ad   eum opprimendum consenserunt    haec Pandantes, gazae custos   regiae, amicus Datami, perscripta ei mittit, in quibus docet eum in magno fore periculo, si   quid illo imperante adversi in Aegypto accidisset    namque   eam esse consuetudinem regiam, ut casus adversos hominibus tribuant, secundos fortunae suae:   quo fieri ut facile impellantur ad eorum perniciem, quorum ductu res male gestae nuntientur    illum hoc maiore fore in discrimine, quod, quibus rex maxime oboediat, eos habeat   inimicissimos    talibus ille litteris cognitis, cum iam ad   exercitum Acen venisset, quod non ignorabat ea vere scripta, desciscere a rege constituit    neque tamen quicquam fecit, quod fide sua esset indignum      nam Mandroclem Magnetem exercitui praefecit; ipse cum suis in Cappadociam discedit   coniunctamque huic Paphlagoniam occupat, celans, qua voluntate esset in regem  clam cum   Ariobarzane facit amicitiam, manum comparat, urbes munitas suis tuendas tradit