./data/phi0914/phi00122/phi0914.phi00122.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
ad mille et septingenti caesi, non       plus centum Romanorum sociorumque occisis  ceterum uictoribus effuse sequentibus       metu insidiarum obstitit Paulus consul,  cuius       eo die—nam alternis imperitabant—imperium erat, Uarrone indignante ac       uociferante emissum hostem e manibus debellarique ni cessatum foret potuisse             Hannibal id damnum haud aegerrime pati;       quin potius credere uelut inescatam temeritatem ferocioris consulis ac nouorum       maxime militum esse   et omnia ei hostium haud       secus quam sua nota erant: dissimiles discordesque imperitare, duas prope partes       tironum militum in exercitu esse   itaque locum       et tempus insidiis aptum se habere ratus, nocte proxima nihil praeter arma       ferente secum milite castra plena omnis fortunae publicae priuataeque relinquit,            transque proximos montes laeua pedites       instructos condit, dextra equites, impedimenta per conuallem mediam traducit,            ut diripiendis uelut desertis fuga       dominorum castris occupatum impeditumque hostem opprimeret   crebri relicti in castris ignes, ut       fides fieret dum ipse longius spatium fuga praeciperet falsa imagine castrorum,       sicut Fabium priore anno frustratus esset, tenere in locis consules uoluisse