./data/phi0914/phi00123/phi0914.phi00123.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
Praenestinis militibus senatus Romanus duplex stipendium et quinquennii militiae       uacationem decreuit; ciuitate cum donarentur ob uirtutem, non mutauerunt             Perusinorum casus obscurior fama est, quia       nec ipsorum monumento ullo est illustratus nec decreto Romanorum   eodem tempore Petelinos, qui uni ex Bruttiis       manserant in amicitia Romana, non Carthaginienses modo qui regionem obtinebant       sed Bruttii quoque ceteri ob separata ab se consilia oppugnabant   quibus cum obsistere malis nequirent Petelini,       legatos Romam ad praesidium petendum miserunt  quorum preces lacrimaeque—in       questus enim flebiles, cum sibimet ipsi consulere iussi sunt, sese in uestibulo       curiae profuderunt—ingentem misericordiam patribus ac populo mouerunt,            consultique iterum a M Aemilio praetore patres circumspectis omnibus imperii uiribus fateri coacti       nihil iam longinquis sociis in se praesidii esse, redire domum fideque ad       ultimum expleta consulere sibimet ipsos in reliquum ltprogt praesenti fortuna       iusserunt   haec postquam renuntiata legatio       Petelinis est, tantus repente maeror pauorque senatum eorum cepit ut pars       profugiendi qua quisque posset ac deserendae urbis auctores essent,  pars, quando deserti a ueteribus sociis essent,       adiungendi se ceteris Bruttiis ac per eos dedendi Hannibali   uicit tamen ea pars quae nihil raptim nec temere       agendum consulendumque de integro censuit         relata postero die per minorem trepidationem re tenuerunt optimates ut conuectis       omnibus ex agris urbem ac muros firmarent