./data/phi0914/phi00121/phi0914.phi00121.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
ibi extemplo haud       dubiam fecere fugam  quo novus  terror additus       Romanis, ut fusa auxilia sua viderunt  itaque cum iam in orbem       pugnarent, decent milia ferme hominum, cum alibi  evadere nequissent, media Afrorum acie, qua Gallicis auxiliis firmata       erat, cum ingenti caede hostium perrupere,  et       cum neque in castra reditus esset flumine interclusis neque prae imbri satis       discernere  possent, qua suis opem ferrent, Placentiam recto itinere perrexere            plures deinde in omnes partes eruptiones factae; et qui flumen       petiere aut gurgitibus absumpti sunt aut inter cunctationem ingrediendi ab       hostibus oppressi;  qui passim per agros fuga       sparsi erant vestigia cedentis sequentes agminis Placentiam contendere; aliis       timor hostium audaciam ingrediendi flumen fecit, transgressique in castra       pervenerunt  imber nive mixtus et intoleranda vis frigoris et homines multos et       iumenta et elephantos prope omnes absumpsit  finis insequendi hostes Poenis flumen Trebia fuit, et ita torpentes       gelu in castra rediere ut vix laetitiam victoriae sentirent  itaque nocte insequenti, cum praesidium castrorum et quod reliquum ex       fuga inermium  ex magna parte militum erat ratibus Trebiam traicerent, aut nihil       sensere obstrepente pluvia aut, quia iam moveri nequibant prae lassitudine ac       volneribus, sentire sese  dissimularunt; quietisque Poenis tacito       agmine ab Scipione consule exercitus Placentiam est perductus, inde Pado       traiecto  Cremonam, ne       duorum exercituum hibernis una colonia premeretur