./data/phi1351/phi005/phi1351.phi005.perseus-lat1.xml
Cornelius Tacitus
pro Plancina cum pudore et flagitio disseruit, matris preces obtendens, in quam optimi cuiusque secreti questus magis ardescebant  id ergo fas aviae interfectricem nepotis adspicere, adloqui, eripere senatui  quod pro omnibus civibus leges obtineant uni Germanico non contigisse  Vitellii et Veranii voce defletum Caesarem, ab imperatore et Augusta defensam Plancinam  proinde venena et artes tam feliciter expertas verteret in Agrippinam, in liberos eius, egregiamque aviam ac patruum sanguine miserrimae domus exsatiaret  biduum super hac imagine cognitionis absumptum, urgente Tiberio liberos Pisonis matrem uti tuerentur  et cum accusatores ac testes certatim perorarent respondente nullo, miseratio  quam invidia augebatur  primus sententiam rogatus Aurelius Cotta consul (nam referente Caesare magistratus eo etiam munere fungebantur) nomen Pisonis radendum fastis censuit, partem bonorum publicandam, pars ut Cn  Pisoni filio concederetur isque praenomen mutaret; M  Piso exuta dignitate et accepto quinquagies sestertio in decem annos relegaretur, concessa Plancinae incolumitate ob preces Augustae