./data/phi0914/phi00144/phi0914.phi00144.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
Popilium cum quinque milibus militum ad Meliboeam urbem oppugnandam mittit             sita est in radicibus Ossae montis,       qua parte in Thessaliam vergit, opportune inminens super  Demetriadem   primus adventus hostium       perculit incolas loci; collectis deinde ex necopinato       pavore animis discurrunt armati ad portas ac moenia, qua suspecti aditus erant,       spemque extemplo inciderunt, capi primo impetu posse   obsidio igitur parabatur, et opera ad       oppugnationem fieri coepta  Perseus cum audisset simul Meliboeam a consulis       exercitu oppugnari, simul classem Iolci stare, ut inde       Demetriadem adgrederetur, Euphranorem quendam ex ducibus cum delectis duobus       milibus Meliboeam mittit   eidem imperatum, ut,       si a Meliboea summovisset Romanos, Demetriadem prius occulto itinere intraret,       quam ab Iolco ad urbem castra moverent Romani         et ab oppugnatoribus Meliboeae, cum in superioribus locis repente apparuisset,       cum trepidatione multa relicta opera sunt ignisque       iniectus  ita a Meliboea abscessum est         Euphranor soluta unius urbis obsidione Demetriadem extemplo ducit  nocte moenia        modo, sed agros etiam confiderent se a populationibus tueri posse; et       eruptiones in vagos populatores non sine volneribus hostium factae sunt             circumvecti tamen moenia sunt praetor et       rex, situm urbis contemplantes, si qua parte temptare aut opere aut vi possent             fama fuit per Cydantem Cretensem et       Antimachum, qui Demetriadi praeerat,  tractatas inter Eumenen et Persea condiciones amicitiae  ab Demetriade       certe abscessum est   Eumenes ad consulem       navigat; gratulatus, quod prospere Macedoniam intrasset, Pergamum in regnum       abit   Marcius Figulus praetor parte classis       in hiberna Sciathum missa cum reliquis navibus Oreum Euboeae petit eam urbem       aptissimam ratus, unde exercitibus, qui in Macedonia quique in Thessalia erant,       mitti commeatus possent   de Eumene rege longe       diversa tradunt  si Valerio Antiati credas, nec classe adiutum ab eo praetorem       esse, cum saepe eum litteris accersisset, tradit nec cum gratia ab consule       profectum in Asiam, indignatum, quod, ut iisdem castris tenderet, permissum non       fuerit;  ne ut equites quidem Gallos, quos       secum adduxerat, relinqueret, impetrari ab eo potuisse   Attalum fratrem eius et remansisse apud consulem, et       sinceram eius fidem aequali tenore egregiamque operam in eo bello fuisse