./data/stoa0275/stoa006/stoa0275.stoa006.opp-lat1.xml
Tertullian
Hoc scilicet intellegi voluit vox illa de caelo: Hic est filius meus dilectus, hunc audite, id est non Moysen iam etHeliam  Ergo sufficiehat vox sola sine ostentatione Moysi et Heliae Definiendo enim quem audirent quoscunque alios vetuisset audiri Aut numquid Esaiam et Hieremiam ceterosque quos non ostenditpermisit audiri, si vetuit quos ostendit? Nunc et si praesentia illorumfuit necessaria, non utique in colloquio ostenderentur, quodfamiliaritatis indicium est, nec in consortio claritatis, quod dignationiset gratiae exemplum est, sed in sordibus aliquibus, quoddestructionis argumentum est, immo in tenebris creatoris, quibusdiscutiendis erat missus, longe etiam discreti a claritate Christi,qui voces et litteras ipsas eorum ab evangelio suo erat separaturus Sic in alienos demonstrat illos, dum secum habet  Sic relinquendosdocet quos sibi iungit  Sic destruit quos de radiis suis exstruit Quid faceret Christus ipsorum? Credo, secundum perversitatemtales eos revelasset quales Christus Marcionis debuisset, autquoscunque alios secum quam prophetas suos  Sed quid tam Christuscreatoris quam secum ostendere praedicatores suos? cum illisvideri quibus in revelationibus erat visus? cum illis loqui qui eumfuerant locuti? cum eis gloriam suam communicare a quibus dominusgloriae nuncupabatur? cum principalibus suis, quorum alterpopuli informator aliquando, alter reformator quandoque, alter initiatorveteris testamenti, alter consummator novi  Igitur et Petrusmerito contubernium Christi sui agnoscens individuitate eius suggeritconsilium: Bonum est nos hic esse (bonum plane ubi Moyses scilicet et Helias), et, Faciamus hic tria tabernacula, unum tibi, etMoysi unum  et Heliae unum; sed nesciens quid diceret  Quomodonesciens? Utrumne simplici errore, an ratione qua defendimus incausa novae prohetiae gratiae ecstasin, id est amentiam, con-venire? In spiritu enim homo constitutus, praesertim cum gloriamdei conspicit, vel cum per ipsum deus loquitur, necesse estexcidat sensu, obumbratus scilicet virtute divina, de quo inter noset psychicos quaestio est  Interim facile est amentiam Petri probare Quomodo enim Moysen et Heliam cognovisset, nisi in spiritu?(nec enim imagines eorum vel statuas populus habuisset et similitudiues,lege prohibente) nisi quia in spiritu viderat? Et ita quoddixisset in spiritu, non in sensu, constitutus, scire non poterat  Ceterumsi sic nescit quasi errans, eo quod putaret illorum esse Christum,ergo iam constat et supra Petrum interrogatum a Christo, quem seexistimarent, ut de creatoris dixisse, Tu es Christus; quia, si tuncalterius dei illum cognovisset, hic quoque non errasset  Quodsiideo et hic erravit quia et supra, ergo certus es in illum diemquoque nullam novam divinitatem a Christo revelatam, et usqueadhuc non errasse Petrum, Christo usque adhuc nihil eiusmodi revelante,et tamdiu non alterius deputandum Christum quam creatoris,cuius omnem et hic ordinem expressit  Tres de discentibusarbitros futurae visionis et vocis assumit  Et hoc creatoris est  In tribus, inquit, testibus stabit omne verbum  In montem secedit Agnosco formam loci  Nam et pristinum populum apud montemet visione et voce sua creator initiarat  Oportebat in eo suggestuconsignari novum testamentum in quo conscriptum vetus fuerat,sub eodem etiam ambitu nubis, quam nemo dubitabit de a(??)re creatorisconglobatam  Nisi et nubes suas illo deduxerat, quia et ipseper caelum creatoris viam ruperat; aut proinde et nubilo creatorisprecario usus est  Itaque nec nunc muta nubes fuit, sed vox solitade caelo, et patris novum testinnonium super filio, ut qui in primopsalmo: Filius meus es tu, ego hodie genui te  De quo et per Esaiam: Quis deum metuens audiat vocem filii eius? Itaque iam repraesentans eum, Hic est filius meus, utique subauditur, Quemrepromisi  Si enim repromisit aliquando, et postea dicit, Hicest, eius est exhibentis voce uti in demonstratione promissi quialiquando promisit, non eius cui possit responderi, Ipse enim tuquis es qui dicas, Hic est filius meus, de quo non magis praemisitiquam te ipsum quod prius eras revelasti? Hunc igituraudite quem ab initio edixerat audiendum in nomine prophetae,quoniam et prophetes existimari habebat a populo  Prophetam, inquit Moyses, suscitabit vobis deus ex filiis vestris, secundumcarnalem scilicet censum, tanquam me audietis illum  Omnisautem qui illum non audierit, exterminabitur anima eius de populosuo  Sic et Esaias: Quis in vobis metuens exaudiat vocem filii eius  Quam et ipse pater commendaturus erat  Sistens enim, inquit, verba filii sui, dicendo scilicet, Hic est filius meus dilectus,hunc audite  Itaque et si facta translatio sit auditonis a Moyseet Helia in Christo, sed non ut ab alio deo, nec ad alium Christum,sed a creatore in Christum eius, secundum decessionem veteriset successionem novi testamenti  Non legatus, inquit Esaias, nec nuntius, sed ipse deus salvos eos faciet, ipse iam praedicanset implens legem et prophetas  Tradidit igitur pater filio disci-pulos novos, ostensis prius cum illo Moyse et Helia in claritatispraerogativa, atque ita dimissis, quasi iam et officio et honoredispunctis, ut hoc ipsum confirmaretur propter Marcionem, societatemesse etiam claritatis Christi cum Moyse et Helia  Totumautem habitum visionis istius habemus etiam apud Abacuc, ubi spiritus ex persona interdum apostolorum: Domine, audivi auditumtuum, et extimui  Quem magis quam vocis caelestis illius: Hicest filius meus dilectus, hunc audite? Consideravi opera tua,et excidi mente  Quando magis quam cum visa claritate eiusnesciit quid diceret Petrus? In medio duorum animalium cognosceris,Moysi et Heliae  De quibus et Zacharias vidit in figura duarum olearum et duorum ramulorum oleae  Nam hi sunt de quibusdictum est illi, Duo filii opimitatis adsistunt domino universae terrae  Et rursum idem Abacuc: Operuit caelos virtus, utiquenubilo illo, et splendor eius ut lux erit, utique qua etiam vestituseius refulsit  Et si commemoremur promissionis Moysi, hic invenieturexpuncta  Cum enim desiderasset conspectum domini Moyses dicens, Si ergo inveni gratiam coram te, manifesta te mihi,ut cognoscenter videam te, eum conspectum desiderans in quohominem esset acturus, quod propheta sciebat  Ceterum de deifacie iam audierat, Nemo homo videbit me et vivet  Et hunc,inquit, sermonem quem dixisti, faciam tibi  Et rursus Moyses:Ostende mihi gloriam tuam  Et dominus similiter de futuro: Egopraecedam in gloria mea, et reliqua  Et in novissimo: Et tuncvidebis posteriora mea  Non lumbos, nec suras, sed quam desideraveratgloriam in posterioribus temporibus revelandam  In quafacie ad faciem visibilem se ei repromiserat, etiam ad Aaronemdicens, Et si fuerit prophetes in vobis, in visione cognoscar illi, et in visione loquar ad eum, non quomodo ad Moysen: Os ad osloquar ad eum in specie (utique hominis, quam erat gestaturus),non in aenigmate  Nam et si Marcion noluit eum colloquentemdomino ostensum, sed stantem, tamen et stans os ad osstabat et faciem ad faciem cum illo, inquit, non extra illum, ingloriam ipsius, nedum in conspectu  De qua gloria non aliterillustratus discessit a Christo quam solebat a creatore, proinde tuncoculos percutere filiorum Israelis quemadmodum et nunc excaecatiMarcionis, qui hoc quoque argumentum adversus se facerenon vidit