./data/phi0914/phi00129/phi0914.phi00129.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
UalerioLaeuino est qui priuatis conlatas pecunias se ac M Claudio consulibus reddi tandem aequum esse dixit; nec mirari quemquam       debere in publica obligata fide suam praecipuam curam esse;  nam praeterquam quod aliquid proprie       ad consulem eius anni quo conlatae pecuniae essent pertineret, etiam se auctorem       ita conferendi fuisse inopi aerario nec plebe ad tributum sufficiente             grata ea patribus admonitio fuit;       iussisque referre consulibus decreuerunt ut tribus pensionibus ea pecunia       solueretur; primam praesentem ii qui tum essent, duas tertii et quinti consules       numerarent   omnes deinde alias curas una       occupauit postquam Locrensium clades, quae ignoratae ad eam diem fuerant,       legatorum aduentu uolgatae sunt;  nec tam       Plemini scelus quam Scipionis in eo aut ambitio aut neglegentia iras hominum       inritauit   decem legati Locrensium obsiti       squalore et sordibus in comitio sedentibus consulibus uelamenta supplicum, ramos       oleae, ut Graecis mos est, porgentes ante tribunal cum flebili uociferatione       humi procubuerunt   quaerentibus consulibus       Locrenses se dixerunt esse, ea passos a Q Pleminio legato Romanisque militibus quae pati ne Carthaginienses quidem       uelit populus Romanus; orare uti sibi patres adeundi deplorandique aerumnas suas       potestatem facerent