./data/phi0914/phi00127/phi0914.phi00127.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
Itaque excitus  tumultu raptim ad hostem copias       agit  iam primos  occupaverat equestris  terror; peditum etiam prima legio et dextra ala proelium inibat            incompositi hostes, ut quemque aut pediti aut equiti casus       obtulit, ita conserunt manus  crescit pugna subsidiis et procurrentium ad certamen numero augetur;       pugnantisque—quod nisi in vetere exercitu  et       duci veteri  haud facile est—inter tumultum ac terrorem instruxisset Hannibal, ni       cohortium ac manipulorum decurrentium  per colles clamor ab tergo auditus metum ne intercluderentur a castris       iniecisset  inde pavor incussus et fuga passim fieri coepta est            minorque caedes fuit, quia propinquitas castrorum breviorem fugam       perculsis fecit  equites enim tergo inhaerebant; in transversa latera invaserant       cohortes secundis collibus via nuda ac facili decurrentes  tamen supra octo milia hominum occisa, supra septingentos  capti; signa       militaria novem adempta; elephanti etiam, quorum nullus usus in repentina ac       tumultuaria pugna fuerat, quattuor occisi, duo capti  circa quingentos Romanorum sociorumque victores ceciderunt            postero die Poenus quievit; Romanus in aciem copiis eductis,            postquam neminem signa contra efferre vidit, spolia legi caesorum       hostium et suorum  corpora conlata in unum sepeliri iussit            inde  insequentibus continuis  diebus aliquot ita institit portis ut prope inferre signa videretur,            donec Hannibal tertia vigilia crebris       ignibus tabernaculisque, quae pars castrorum ad hostes vergebat, et Numidis       paucis qui in vallo portisque se ostenderent relictis, profectus Apuliam petere       intendit  ubi inluxit, successit vallo Romana acies, et Numidae ex composito       paulisper in portis se valloque ostentavere, frustratique aliquamdiu hostes       citatis equis agmen suorum adsequuntur  consul ubi silentium in castris et ne paucos quidem qui prima luce       obambulaverant parte ulla cernebat, duobus equitibus speculatum in castra       praemissis, postquam satis tuta omnia esse exploratum est, inferri signa iussit;            tantumque ibi moratus, dum milites ad       praedam discurrunt, receptui deinde cecinit multoque ante noctem copias reduxit            postero die prima luce  profectus, magnis itineribus famam et vestigia agminis sequens haud       procul Venusia hostem adsequitur  ibi quoque tumultuaria pugna fuit; supra duo milia Poenorum caesa            inde nocturnis montanisque itineribus Poenus, ne locum pugnandi       daret, Metapontum petiit  Hanno inde— is enim praesidio eius loci praefuerat—in Bruttios cum       paucis ad exercitum novum comparandum missus; Hannibal copiis eius ad suas       additis Venusiam retro quibus venerat itineribus repetit,  atque  inde Canusium procedit  numquam Nero vestigiis  hostis abstiterat et Q  Fulvium, cum       Metapontum ipse proficisceretur, in Lucanos, ne regio ea sine praesidio esset,       arcessierat