./data/phi0474/phi057/phi0474.phi057.perseus-lat1.xml
M. Tullius Cicero
Dolabellae mandata sint quaelibet, mihi aliquid, vel quod Niciae nuntiem  quis enim haec, ut scribis,       †anteno†? nunc dubitare quemquam prudentem quin meus       discessus desperationis sit, non legationis? quod ais extrema quaedam  iam homines de re publica loqui et eos       quidem viros bonos, ego quo die audivi illum tyrannum in contione clarissimum virum appellari subdiffidere coepi  postea vero quam tecum Lanuvi vidi nostros tantum spei habere ad vivendum quantum accepissent ab Antonio, desperavi  itaque, mi Attice, (fortiter       hoc velim accipias, ut ego scribo), genus illud interitus †quo       causurus† est foedum ducens et quasi denuntiatum nobis ab Antonio ex hac nassa exire constitui non ad fugam sed ad spem mortis       melioris  haec omnis culpa Bruti