./data/phi0914/phi00144/phi0914.phi00144.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
Nasicam , ignarus fugae regis, Amphipolim misit cum modica peditum       equitumque manu,  simul ut Sinticen evastaret       et ad omnes conatus regis impedimento esset         inter haec Meliboea a Cn Octavio capitur diripiturque; ad Aeginium, ad quod oppugnandum Cn Anicius legatus missus erat, ducenti eruptione ex oppido facta amissi sunt       ignaris Aeginiensibus debellatum esse   consul       a Pydna profectus cum toto exercitu die altero Pellam pervenit et cum castra       mille passus inde posuisset, per aliquot dies ibi stativa habuit situm urbis       undique aspiciens, quam non sine causa delectam esse regiam advertit   sita est in tumulo vergente in       occidentem hibernum; cingunt paludes  inexsuperabilis altitudinis aestate et hieme, quas restagnantes faciunt          arx Phacus in ipsa palude,  qua proxima urbi est, velut insula eminet aggeri       operis ingentis imposita, qui et murum sustineat et umore circumfusae paludis       nihil laedatur   muro urbis coniuncta procul       videtur; divisa est intermurali amni et eadem ponte iuncta, ut nec oppugnante       externo aditum ab ulla parte habeat, nec, si quem ibi rex includat, ullum nisi       per facillimae custodiae pontem effugium   et       gaza regia in eo loco erat; sed tum nihil praeter trecenta talenta, quae missa       Gentio regi, deinde retenta fuerant, inventum est   per quos dies ad Pellam stativa       fuerunt, legationes frequentes, quae ad gratulandum convenerant,  maxime ex Thessalia, auditae sunt         nuntio deinde accepto Persea Samothracam traiecisse, profectus a Pella consul       quartis castris Amphipolim pervenit   effusa       omnis obviam turba cuivis indicio erat non bono ac iusto rege orba