./data/phi0914/phi00122/phi0914.phi00122.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
ubi ad radices       montium uiasque angustas uentum est, signum extemplo datur, ut accensis cornibus       armenta in aduersos concitentur montes; et metus ipse relucentis flammae a       capite calorque iam ad uiuum ad imaque cornua ueniens uelut stimulatos furore       agebat boues  quo repente discursu, haud secus quam siluis montibusque accensis,       omnia circum uirgulta ardere;  capitumque       inrita quassatio excitans flammam hominum passim discurrentium speciem       praebebat   qui ad transitum saltus insidendum       locati erant, ubi in summis montibus ac super se quosdam ignes conspexere,       circumuentos se esse rati praesidio excessere  qua minime densae micabant       flammae, uelut tutissimum iter petentes summa montium iuga, tamen in quosdam       boues palatos a suis gregibus inciderunt   et       primo cum procul cernerent, ueluti flammas spirantium miraculo attoniti       constiterunt;  deinde ut humana apparuit fraus,       tum uero insidias rati esse, cum maiore tumultu concitant se in fugam  leui       quoque armaturae hostium incurrere; ceterum nox aequato timore neutros pugnam       incipientes ad lucem tenuit   interea toto       agmine Hannibal transducto per saltum et quibusdam in ipso saltu hostium       oppressis in agro Allifano posuit castra