./data/phi0914/phi0012/phi0914.phi0012.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
hoc tantum licentiae Etruscis non metu magis quam consilio concessum            namque Valerius consul, intentus in occasionem multos simul et       effusos improviso adoriundi, in parvis rebus neglegens ultor, gravem se ad       maiora vindicem servabat  itaque ut eliceret praedatores, edicit suis, postero die  frequentes porta Esquilina, quae aversissima ab hoste  erat,       expellerent pecus, scituros id hostes ratus, quod in obsidione et fame servitia       infida transfugerent  et sciere perfugae indicio, multoque plures, ut in spem universae       praedae, flumen traiciunt   P  Valerius inde            T  Herminium cum modicis copiis ad secundum lapidem Gabina via occultum       considere iubet, Sp  Larcium cum expedita iuventute ad portam Collinam stare           donecdone hostis praetereat, inde se obicere ne sit ad       flumen reditus  consulum alter T  Lucretius porta Naevia cum aliquot manipulis       militum egressus, ipse Valerius Caelio monte cohortes delectas educit, hique       primi apparuere hosti  Herminius ubi tumultum sensit, concurrit ex insidiis versisque in       Lucretium Etruscis terga caedit; dextra laevaque, hinc a porta Collina, illinc       ab Naevia, redditus clamor:  ita caesi in       medio praedatores, neque ad pugnam viribus pares et ad fugam saeptis omnibus       viis  finisque ille tam effuse evagandi  Etruscis fuit