./data/phi0914/phi00124/phi0914.phi00124.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
nam qui per tot annos       Hieronem filiumque eius Gelonem nec uestis habitu nec alio ullo insigni       differentes a ceteris ciuibus uidissent, ei conspexere purpuram ac diadema ac       satellites armatos,  quadrigisque etiam alborum       equorum interdum ex regia procedentem more Dionysi tyranni   hunc tam superbum adparatum habitumque conuenientes       sequebantur contemptus omnium hominum, superbae aures, contumeliosa dicta, rari       aditus non alienis modo sed tutoribus etiam, libidines nouae, inhumana       crudelitas   itaque tantus omnes terror       inuaserat ut quidam ex tutoribus aut morte uoluntaria aut fuga praeuerterent       metum suppliciorum   tres ex iis quibus solis       aditus in domum familiarior erat, Adranodorus et Zoippus, generi Hieronis, et       Thraso quidam, de aliis quidem rebus haud magno opere audiebantur;  tendendo autem duo ad Carthaginienses,       Thraso ad societatem Romanam, certamine ac studiis interdum in se conuertebant       animum adulescentis,  cum coniuratio in tyranni       caput facta indicatur per Callonem quendam, aequalem Hieronymi et iam inde a       puero in omnia familiaria iura adsuetum         index unum ex coniuratis Theodotum, a quo ipse appellatus erat, nominare potuit        qui comprensus extemplo traditusque Adranodoro torquendus, de se ipse haud       cunctanter fassus conscios celabat;  postremo       cum omnibus intolerandis patientiae humanae cruciatibus laceraretur, uictum       malis se simulans auertit ab consciis in insontes indicium,  Thrasonem esse auctorem consilii mentitus, nec nisi tam       potenti duce confisos rem tantam ausuros <fuisse;  addit socios> ab latere tyranni quorum capita uilissima       fingenti inter dolores gemitusque occurrere  maxime animo tyranni credibile       indicium Thraso nominatus fecit; itaque extemplo traditur ad supplicium       adiectique poenae ceteri iuxta insontes         consciorum nemo, cum diu socius consilii torqueretur, aut latuit aut fugit;       tantum illis in uirtute ac fide Theodoti fiduciae fuit tantumque ipsi Theodoto       uirium ad arcana occultanda