./data/phi0914/phi00144/phi0914.phi00144.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
lassitudo et sitis iam sentiebatur       et meridie stante magis  adcesserunt tum  mox adparebat  statuit sic       adfectos  recenti atque integro hosti non obicere;  sed tantus ardor in animis ad dimicandum utcumque erat, ut consuli non minore       arte ad suos eludendos quam ad hostis opus esset   nondum omnibus instructis instabat tribunis militum, ut maturarent       instruere; circumibat ipse ordines; animos militum hortando in pugnam       accendebat   ibi primo alacres signum       poscebant; deinde quantum incresceret aestus, et voltus minus vigentes et voces       segniores erant, et quidam incumbentes scutis nixique pilis stabant   tum iam aperte primis ordinibus inperat, metarentur       frontem castrorum et inpedimenta constituerent   quod ubi fieri milites sensere, alii gaudere palam, quod fessos viae labore       flagrantissimo aestu non coegisset pugnare   legati circa imperatorem  ducesque externi erant, inter quos et Attalus, omnes adprobantes, cum       pugnaturum consulem credebant — neque enim ne his quidem       cunctationem aperuerat suam —  tunc mutatione       consilii subita cum alii silerent, Nasica unus ex omnibus ausus est monere       consulem, ne hostem ludificatum priores imperatores fugiendo certamen manibus       emitteret:  vereri, ne, si nocte abeat, sequendus maximo labore ac periculo in intima       Macedoniae sit, aestasque, sicut prioribus ducibus, per calles saltusque       Macedonicorum montium vagando circumagatur         se magnopere suadere, dum in campo patenti hostem habeat, adgrediatur nec       oblatam occasionem vincendi amittat   consul       nihil offensus libera admonitione tam clari adulescentis ‘et ego’ inquit ‘animum       istum habui, Nasica, quem tu nunc habes, et, quem ego nunc habeo, tu habebis             multis belli casibus didici, quando       pugnandum, quando abstinendum pugna sit  non operae est stanti nunc in acie       docere,  quibus de causis hodie quiesse melius sit  rationes alias reposcito;            nunc auctoritate veteris imperatoris       contentus eris ’ conticuit adulescens: haud dubie videre aliqua impedimenta       pugnae consulem, quae sibi non apparerent   Paulus postquam metata castra impedimentaque       conlocata animadvertit, ex postrema acie triarios primos subducit,  deinde principes stantibus in prima acie hastatis, si       quid hostis moveret, postremo hastatos, ab dextro primum cornu singulorum       paulatim signorum milites subtrahens   ita       pedites equitibus cum levi armatura ante aciem hosti oppositis sine tumultu       abducti, nec ante, quam prima frons valli ac fossa perducta est, ex statione       equites revocati sunt   rex quoque, cum sine       detractatione paratus pugnare eo die fuisset, contentus eo, quod per hostem       moram fuisse pugnae scirent, et ipse in castra copias reduxit