./data/phi0914/phi00129/phi0914.phi00129.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
erectis exspectatione patribus       subiecerunt colonias Latinas duodecim quae Q Fabio et Q Fuluio consulibus abnuissent milites dare,  eas annum iam ferme sextum uacationem       militiae quasi honoris et beneficii causa habere cum interim boni obedientesque       socii pro fide atque obsequio in populum Romanum continuis omnium annorum       dilectibus exhausti essent   sub hanc uocem non       memoria magis patribus renouata rei prope iam oblitteratae quam ira inritata       est   itaque nihil prius referre consules       passi, decreuerunt ut consules magistratus denosque principes Nepete Sutrio       Ardea Calibus Alba Carseolis Sora Suessa Setia Circeiis Narnia Interamna—hae       namque coloniae in ea causa erant—Romam excirent;  iis imperarent, quantum quaeque earum coloniarum militum       plurimum dedisset populo Romano ex quo hostes in Italia essent, duplicatum eius       summae numerum peditum daret et equites centenos uicenos;  si qua eum numerum equitum explere non posset pro equite       uno tres pedites liceret dare; pedites equitesque quam locupletissimi legerentur       mitterenturque ubicumque extra Italiam supplemento opus esset   si qui ex iis recusarent, retineri eius coloniae       magistratus legatosque placere neque si postularent senatum dari priusquam       imperata fecissent   stipendium praeterea iis       coloniis in milia aeris asses singulos imperari exigique quotannis, censumque in       iis coloniis agi ex formula ab Romanis censoribus data;  dari autem placere eandem quam populo Romano; deferrique       Romam ab iuratis censoribus coloniarum priusquam magistratu abirent   ex hoc senatus consulto accitis Romam magistratibus       primoribusque earum coloniarum consules cum milites stipendiumque imperassent,       alii aliis magis recusare ac reclamare:        negare tantum militum effici posse: uix si simplum ex formula imperetur       enisuros:  orare atque obsecrare ut sibi       senatum adire ac deprecari liceret: nihil se quare perire merito deberent       admisisse; sed si pereundum etiam foret, neque suum delictum neque iram populi       Romani ut plus militum darent quam haberent posse efficere   consules obstinati legatos manere Romae iubent, magistratus       ire domum ad dilectus habendos: nisi summa militum quae imperata esset Romam       adducta neminem iis senatum daturum   ita       praecisa spe senatum adeundi deprecandique dilectus in iis duodecim coloniis per       longam uacationem numero iuniorum aucto haud difficulter est perfectus