./data/phi0914/phi0011/phi0914.phi0011.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
puero dormienti, cui Servio Tullio       fuit nomen,  caput arsisse ferunt multorum in conspectu  plurimo igitur clamore inde ad tantae rei miraculum orto excitos       reges, et cum quidam familiarium aquam ad restinguendum ferret, ab regina       retentum, sedatoque eam tumultu moveri vetuisse puerum donec sua sponte       experrectus esset  mox cum somno et flammam abisse  tum abducto in secretum viro Tanaquil, viden tu puerum hunc,  inquit,  quem tam humili cultu           educamus? scire licet hunc lumen quondam rebus nostris dubiis           futurum praesidiumque regiae adflictae; proinde materiam ingentis publice           privatimque decoris omni indulgentia nostra nutriamus  inde puerum liberum loco coeptum haberi, erudirique artibus, quibus       ingenia ad magnae fortunae cultum excitantur  evenit facile quod dis       cordi esset  iuvenis evasit vere indolis regiae, nec, cum quaereretur       gener Tarquinio, quisquam Romanae iuventutis ulla arte conferri potuit,       filiamque ei suam rex despondit  hic quacumque de causa tantus illi honos habitus credere  prohibet serva natum eum parvumque ipsum servisse  eorum magis sententiae sum qui Corniculo capto Ser            Tulli , qui princeps in illa urbe fuerat, gravidam viro occiso       uxorem, cum inter reliquas captivas cognita esset, ob unicam nobilitatem ab       regina Romana prohibitam ferunt servitio partum Romae edidisse Prisci Tarquini       in domo  ;  inde tanto beneficio et inter       mulieris familiaritatem auctam et puerum, ut in domo a parvo eductum, in       caritate atque honore fuisse; fortunam matris, quod capta patria in hostium       manus venerit, ut serva natus crederetur fecisse