./data/stoa0275/stoa010/stoa0275.stoa010.opp-lat1.xml
Tertullian
Uxor hoc prodidit  Inimici dormientem nacti pro defuncto cremaverunt Regressa anima tardius, credo, homicidium sibi imputavit Cives Clazomenii Hermotimum templo consolantur  Mulier nonadit ob notam uxoris  Quorsum istud? Ut ne, quia facile est vulgoexistimare secessionem animae esse somnum, hoc quoque Hermotimiargumento credulitas subornetur  Genus fuerat gravioris aliquantosoporis, ut de incubone praesumptio est, vel de ea valetudinislabe quam Soranus opponit excludens incubonem, aut talequid vitii quod etiam Epimeniden in fabulam impegit, quinquagintapaene annos somniculosum  Sed et Neronem Suetonius, et ThrasymedemTheopompus negant umquam somniasse, nisi vix Neronemin ultimo exitu post pavores suos  Quid, si et Hermotimusita fuit, ut otium animae nihil operantis in somnis divortiumcrederetur? Omnia magis coniectes quam istam licentiam animaesine morte fugitivae, et quidem ex forma continuam  Si enimtale quid semel accidere dicatur, ut deliquium solis aut lunae, itaet animae, sane persuaderer divinitus factum; congruere enimhominem seu moneri seu terreri a deo, velut fulgure rapido, momentaneaemortis ictu: si non magis in proximo esset somniumcredi quod vigilanti potius accidere deberet si non somnium magiscredi oporteret