./data/phi1038/phi001/phi1038.phi001.perseus-lat1.xml
Valerius Maximus
FabriciusLuscinus consul protegeret, resque ancipiti euentu conlatis unum in locum utriusque partis copiis gereretur, non audentibus Romanis proelium ingredi eximiae magnitudinis iuuenis primum eos hortari adcapessendam fortitudinem coepit  deinde, ubi tardiores animaduertit, arreptis scalis per mediam hostium aciem ad contraria castra euasit et admotis uallum conscendit  inde uoce ingenti clamitans factumuictoriae gradum et nostros ad aliena castra capienda et Lucanos Bruttiosque ad sua defendenda illuctraxit, ubi conferti dubio certamine terebantur  sed idem inpulsu armorum suorum prostratos hostesiugulandos capiendosque Romanis tradidit: XX enim milia caesa, quinque cum Statio Statilio duceutriusque gentis et tribus atque XX militaribus signis capta sunt  postero die cum consul inter honorandos, quorum strenua opera fuerat usus, uallarem coronam ei se seruare dixisset, a quo castra erant oppressa, nec inueniretur qui id praemium peteret, cognitum pariter atque creditum est Martem patrem tuncpopulo suo adfuisse  inter cetera huiusce rei manifesta indicia galea quoque duabus distincta pinnis, qua caeleste caput tectum fuerat, argumentum praebuit  itaque Fabricii edicto supplicatio Marti est habita et a laureatis militibus magna cum animorumlaetitia oblati auxilii testimonium ei est redditum