./data/phi1212/phi001/phi1212.phi001.perseus-lat1.xml
Apuleius
ut uideo, uos palaestritam, non magum accusatum uenistis: ita omnis qui me accessere dicitis cecidisse  negauittamen quaerente te, Maxime, Themison medicus, a quomulier ad inspiciendum perducta est, quicquam ultrapassam nisi quaesisse me, ecquid illi aures obtinnirentet utra earum magis; ubi responderit dexteram sibi auremnimis inquietam, confestim discessisse  hic ego, Maxime,quanquam sedulo inpraesentiarum a laudibus tuis tempero,necubi tibi ob causam istam uidear blanditus, tamensollertiam tuam in percontando nequeo quin laudem dudum enim, cum haec agitarentur et illi incantatammulierem dicerent, medicus qui adfuerat abnueret, quaesistitu nimis quam prudenter, quod mihi emolumentum fueritincantandi  responderunt: ut mulier rueret quid deinde?mortua est? inquis  negarunt  quid ergo dicitis? quodApulei commodum, si ruisset? ita enim pulchre ac perseueranter tertio quaesisti, ut qui scires omnium factorumrationes diligentius examinandas ac saepius causas quaeri,facta concedi, eoque etiam patronos litigatorum causidicosnominari, quod cur quaeque facta sint expediant  ceterumnegare factum facilis res est et nullo patrono indiget:recte factum uel perperam docere, id uero multo arduumet difficile est  frustra igitur an factum sit anquiritur,quod nullam malam causam habuit ut fieret  ita factireus apud bonum iudicem scrupulo quaestionis liberatur, si nulla fuit ei ratio peccandi  nunc quoniam nequeincantatam neque prostratam mulierem probauerunt etego non nego petitu medici a me inspectam, dicam tibi,Maxime, cur illud de aurium tinnitu quaesierim, non tampurgandi mei gratia in ea re, quam tu iam praeiudicastineque culpae neque crimini confinem, quam ut ne quiddignum auribus tuis et doctrinae tuae congruens reticuerim  dicam igitur quam breuissime potuero; etenimadmonendus es mihi, non docendus