./data/phi1348/abo021/phi1348.abo021.perseus-lat2.xml
C. Suetonius Tranquillus
missus ad gratulandum, quaqua iret conuertit homines, quasi     adoptionis gratia arcesseretur  sed ubi turbari rursus cuncta sensit, redit ex itinere,     aditoque Paphiae Veneris oraculo, dum de nauigatione consulit, etiam de imperii spe     confirmatus est   cuius breui compos et ad perdomandam     Iudaeam relictus, nouissima Hierosolymorum oppugnatione duodecim propugnatores totidem     sagittarum confecit ictibus, cepitque ea natali filiae suae tanto militum gaudio ac     fauore, ut in gratulatione imperatorem eum consalutauerint et subinde decedentem prouincia     detinuerint, suppliciter nec non et minaciter efflagitantes, aut remaneret aut secum omnis     pariter abduceret   unde nata suspicio est, quasi     desciscere a patre Orientisque sibi regnum uindicare temptasset; quam suspicionem auxit,     postquam Alexandriam petens in consecrando apud Memphim boue Apide diadema gestauit, de     more quidem rituque priscae religionis; sed non deerant qui sequius interpretarentur      quare festinans in Italiam, cum Regium, dein Puteolos oneraria naue appulisset, Romam inde     contendit expeditissimus inopinantique patri, uelut arguens rumorum de se temeritatem:     'ueni,' inquit, 'pater, ueni '