./data/phi0914/phi00134/phi0914.phi00134.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
qua impetrata re Pythagoras ad       imperatorem venit nullis cum aliis mandatis, quam ut tyranno colloqui cum       imperatore liceret   consilio advocato cum       omnes dandum colloquium censuissent, dies locusque constituitur   in mediae regionis tumulos modicis copiis sequentibus       cum venissent, relictis ibi in statione conspecta utrimque cohortibus Nabis cum       delectis custodibus corporis,  Quinctius cum       fratre et Eumene rege et Sosila Rhodio et Aristaeno, Achaeorum praetore,       tribunisque militum paucis descendit   ibi permisso, [ut] seu dicere prius seu audire       mallet, ita coepit tyrannus: ‘si ipse per me, T Quincti vosque qui adestis, causam excogitare, cur mihi aut indixissetis       bellum aut inferretis, possem, tacitus eventum fortunae meae expectassem;            nunc imperare animo nequivi, quin,       priusquam perirem, cur periturus essem, scirem  et hercules, si tales essetis,            qualis esse Carthaginienses fama est, apud       quos nihil societatis fides sancti haberet, in me quoque vobis quid faceretis       minus pensi esse non mirarer;  nunc cum vos  intueor, Romanos esse video, qui rerum divinarum foedera, humanarum       fidem socialem sanctissimam habeatis;  cum me       ipse respexi, eum me esse spero, cui et publice, sicut       ceteris Lacedaemoniis, vobiscum vetustissimum foedus sit et meo nomine privatim       amicitia ac societas, nuper Philippi bello renovata   at enim ego eam violavi et everti, quod Argivorum civitatem teneo             quo modo hoc tuear? re an tempore? res       mihi duplicem defensionem praebet; nam et ipsis vocantibus ac tradentibus urbem       eam accepi, non occupavi, et accepi, cum Philippi partium, non in vestra       societate esset   tempus autem eo me liberat,       quod, cum iam Argos haberem, societas mihi vobiscum convenit, et, ut vobis       mitterem ad bellum auxilia, non, ut Argis praesidium deducerem, pepigistis             at hercule in ea controversia, quae de       Argis est, superior sum et aequitate rei, quod non vestram urbem, sed hostium,       quod volentem,  non vi coactam accepi, et       vestra confessione, quod in condicionibus societatis Argos mihi reliquistis;            ceterum nomen tyranni et facta me       premunt, quod servos ad libertatem voco, quod in agros inopem plebem deduco  de       nomine hoc  respondere possum, me   qualiscumque       sum, eundem esse, qui fui, cum tu ipse mecum, T Quincti , societatem pepigisti   tum me       regem appellari a vobis memini, nunc tyrannum vocari video  itaque, si ego nomen       imperii mutassem, mihi meae inconstantiae, cum vos mutetis, vobis vestrae       reddenda ratio est   quod ad multitudinem       servis liberatis auctam et egentibus divisum agrum attinet, possum quidem et in       hoc me iure temporis tutari:  iam feceram       haec, qualiacumque sunt, cum societatem mecum pepigistis et auxilia in bello       adversus Philippum accepistis;  sed si nunc ea       fecissem, non dico ‘quid in eo vos laesissem aut vestram amicitiam violassem?’,       sed illud, me more atque instituto maiorum fecisse   nolite ad vestras leges atque instituta exigere ea, quae       Lacedaemone fiunt  nihil comparare singula necesse est  vos a censu equitem, a       censu peditem legitis, et paucos excellere opibus, plebem subiectam esse illis       vultis;  noster legum lator non  in paucorum manu rem publicam esse voluit, quem vos senatum appellatis,       nec excellere unum aut alterum ordinem in civitate, sed per aequationem fortunae       ac dignitatis fore credidit, ut multi essent, qui arma pro patria ferrent             pluribus me ipse egisse quam pro patria       sermonis brevitate fateor; et breviter peroratum esse potuit, nihil me, postquam       vobiscum institui amicitiam, cur eius vos paeniteret, commisisse ’