./data/phi0914/phi00131/phi0914.phi00131.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
id  dictu quam re, ut pleraque, facilius erat   nam si omnibus peditum quoque copiis congressus rex fuisset,       forsitan inter tumultum, cum omnes victi metuque perculsi ex proelio intra       vallum, protinus inde supervadentem munimenta victorem hostem fugerent, exui       castris potuerit rex;  cum vero integrae copiae       peditum in castris mansissent, stationes ante portas praesidiaque disposita       essent, quid, nisi ut temeritatem regis, effuse paulo ante secuti perculsos       equites, imitaretur, profecisset?  neque enim       ne regis quidem primum consilium, quo impetum in frumentatores palatos per agros       fecit, reprehendendum foret, si modum prosperae pugnae imposuisset   eo quoque minus est mirum temptasse       eum fortunam, quod fama erat Pleuratum Dardanosque ingentibus  copiis profectos domo iam in Macedoniam transcendisse;  quibus si undique circumventus copiis foret, sedentem       Romanum debellaturum credi poterat   itaque       secundum duas adversas equestris pugnas multo minus tutam moram in iisdem       stativis fore Philippus ratus, cum abire inde et fallere abiens hostem vellet,       caduceatore sub occasum solis misso ad consulem,  qui indutias ad sepeliendos equites peteret, frustratus hostem       secunda vigilia multis ignibus per tota castra relictis silenti agmine abit             corpus iam curabat consul, cum, venisse       caduceatorem et quid venisset, nuntiatum est         responso tantum dato mane postero die fore copiam conveniendi, id quod quaesitum       erat, nox dieique insequentis pars ad praecipiendum iter Philippo data est        montes, quam viam non ingressurum gravi agmine Romanum sciebat, petit             consul prima luce caduceatore datis       indutiis dimisso haud ita multo post abisse hostem cum sensisset, ignarus, qua       sequeretur, iisdem stativis frumentando dies aliquot consumpsit   Stuberram deinde petit atque ex       Pelagonia frumentum, quod in agris  erat, convexit  inde ad Pluinnam est progressus nondum conperto, quam       regionem hostes petissent   Philippus cum primo       ad Bruanium stativa habuisset, profectus inde transversis limitibus terrorem       praebuit subitum hosti  movere itaque ex Pluinna Romani et ad Osphagum flumen       posuerunt castra   rex haud procul inde et ipse       vallo super ripam amnis ducto—Erigonum incolae vocant—  consedit  inde satis comperto Eordaeam petituros Romanos, ad       occupandas angustias, ne superare hostes artis faucibus inclusum aditum possent,       praecessit   ibi alia vallo, alia fossa, alia       lapidum congerie, ut pro muro essent, alia arboribus obiectis, ut aut locus       postulabat aut materia suppeditabat, propere permuniit       atque,  ut ipse rebatur, viam suapte natura       difficilem obiectis per omnes transitus operibus inexpugnabilem fecit             erant pleraque silvestria circa,       incommoda phalangi maxime Macedonum, quae nisi ubi praelongis hastis velut       vallum ante clipeos obiecit, quod ut fiat libero campo opus est, nullius admodum       usus est   Thracas quoque rumpiae, ingentis et       ipsae longitudinis, inter obiectos undique ramos impediebant   Cretensium una cohors non inutilis erat; sed ea quoque ipsa, ut, si quis       impetum faceret, in patentem vulneri ecum equitemque sagittas conicere poterat,       ita adversus scuta Romana nec ad traiciendum satis magnam vim habebat, nec       aperti quicquam erat, quod peterent   itaque       id ut vanum teli genus senserunt esse, saxis passim tota valle iacentibus       incessebant hostem  ea maiore cum sonitu quam vulnere ullo pulsatio scutorum       parumper succedentis Romanos tenuit   deinde,       iis quoque spretis, partim testudine facta per adversos vadunt hostis,            partim brevi circuitu cum in iugum collis       evasissent, trepidos ex praesidiis stationibusque Macedonas deturbant et, ut in       locis impeditis difficili fuga, plerosque etiam obtruncant   ita angustiae minore certamine, quam quod       animis proposuerant, superatae et in Eordaeam perventum, ubi pervastatis passim       agris in Elimiam consul se recepit  inde impetum in       Orestidem facit et oppidum Celetrum est adgressus in paene insula situm;            lacus moenia cingit; angustis faucibus            unum ex continenti iter est  primo situ ipso freti clausis portis       abnuere imperium;  deinde, postquam signa ferri       ac testudine succedi ad portam obsessasque fauces agmine hostium viderunt,       priusquam experirentur certamen, metu in deditionem venerunt   ab Celetro in Dassaretios processit urbemque Pelion       vi cepit  servitia inde cum cetera praeda abduxit [et], libera capita sine       pretio dimisit oppidumque iis reddidit praesidio valido imposito;  nam et sita opportune urbs erat ad impetus in       Macedoniam faciendos   ita peragratis hostium       agris consul in loca pacata ad Apolloniam, unde orsus bellum erat, copias       reduxit