./data/stoa0045/stoa014/stoa0045.stoa014.perseus-lat2.xml
Ausonius, Decimus Magnus
viros gloriae militaris: habent enim tecum, ut  semper laboris,           ita dignitatis plerumque consortium, virtutis quam honoris antiquiore           collegio; viros nobilitatis antiquae: dantur enim multa nominibus et est           fama pro merito; viros fide inclitos et officiis probatos: quorum me etiamsi           non secerno numero, tamen, quod ad honoris viam pertinet, ratione dispertio            Quartum hunc gradum novi beneficii tu, Auguste, constituis: differre tibi           ipsi, quo alter ornetur, bona animi tui ad alienam referre praestantiam           cruditionemque naturae, quam deo et patri et tibi debes, ad alterius           efficaciam gratius retorquere quam verius, tua haec verba sunt a te mihi           scripta: solvere te, quod debeas et adhuc debere, quod solvens, o mentis           aureae dictum bratteatum! o de pectore candidissimo            lactei sermonis alimoniam! quisquamne tam parcus est in ostentatione           beneficii? quisquam pondus gratiae suae vim meriti profitetur alieni?           quisquam denique quod indulget, quasi ab obnoxio deferatur, pretium mavult           vocare quam donum? certent huic sententiae veteres illi et Homerici           oratores, subtilis deducta oratione Menelaus et instar profundae grandinis           ductor Ithaeensius et melleo delibutus eloquio iam tertiae Nestor aetatis:           sed neque ille concinnius eloquetur, qui se Laconica brevitate collegit, nec           ille contortius, qui cum sensibus verba glomeravit, nec iste dulcius, cuius           lenis oratio mulcendo potius quam extorquendo persuasit, solvere te dicis,           quod debeas et debiturum esse, cum solvens  Auguste iuvenis, caeli tibi et           humani generis rector hoc tribuat, ut praelatus antiquis, quos etiam           elegantia sententiae istius antecessisti, vineas propria singulorum: in           Menelao regiam dignationem, in Ulixe prudentiam, in Nestore senectutem