./data/stoa0275/stoa030/stoa0275.stoa030.opp-lat1.xml
Tertullian
Nostratesenim, inquiunt, nec ipse Demiurgus constanter hominesprobabat, quos stillicidium situlae et pulverem areae et sputamen et locustas deputavit, etiam irrationalibus iumentis adaequavit Plane, ita scriptum  Non tamen idcirco aliud hominis genus intellegendumpraeter nos, quod, quia constat esse, comparationepotuit induere salva et proprietate generis et singularitate  Nequeenim si vita vitiata est, ut despectui iudicata despectis compararetur,statim natura sublata est, ut alia in nomine eius deputaretur Atquin servatur natura, etsi suffunditur vita, nec alios novitChristus homines quam de quibus dicit: Quem me aiunt esse homines? Et: Quomodo vultis ut faciant vobis homines, ita et vos facite illis  Vide, an servaverit genus a quibus et testimonium suiexpectet et in quos iustitiae vicem mandat  Illos autem caelesteshomines si expostulem mihi ostendi, facilius Aratus Persea etCephea et Erigonam et Ariadnam inter sidera delineabit  Quisautem prohibuit dominum illic etiam confessionem hominum faciendammanifeste determinare, ubi suam futuram aperte pronuntiavit,ut ita esset positum: Qui in me confessus fuerit coramhominibus in caelis, et ego in illo confitebor coram patre meo,qui in caelis est? Eripere me debuit ex isto terrenae confessioniserrore, quam suscipi noluisset, si caelestem praecepisset, quianullos alios homines noveram praeter incolas terrae, ne ipso quidemadhuc tunc in caelis homine conspecto  Quae porro fidesrerum, ut post excessum ad superna sublevatus illic prober, quonon nisi iam probatus inponerer, illic de praecepto examinarer,quo nisi admittendus pervenire non possem? Christiano caelumante patet quam via; quia nulla via in caelum, nisi cui patet caelum;quod qui attigerit, intrabit  Quas mihi potestates ianitricesadfirmas iuxta Romanam superstitionem  Carnum quendam etForculum et Limentinum? quas a cancellis ordinas potestates? Si umquam legisti apud David, Auferte portas, principes, vestras,et subleventur portae aeternae, et intrabit rex gloriae, si item audisti apud Amos, Qui ascensum suum aedificat in caelos, et profusionemsuam fundat in terras, scito et ascensum illum exindecomplanatum vestigiis domini et introitum exinde reseratum viribusChristi, nec ullam moram aut quaestionem in limine Christianisoccursuram, qui non dinosci habeant illic, sed agnosci,nec interrogari, sed admitti  Nam etsi adhuc clausum putas caelum,memento claves eius hic dominum Petro et per eum ecclesiaereliquisse, quas hic unusquisque interrogatus atque confessus feretsecum  Sed asseverat diabolus illic confitendum, ut suadeat hicnegandum  Pulchra videlicet documenta praemittam, bonas mecumclaves feram, timorem eorum, qui solum corpus occidunt,animae autem nihil faciunt: commendatus ero huius praecepti desertione,honeste in caelestibus stabo, qui in terrenis stare nonpotui, sustinebo maiores potestates, qui minoribus cessi, merebordenique admitti, iam exclusus  Suppetit adhuc dicere: Si in caelestibusconfitendum, et hic negandum est  Nam ubi alterum,ibi utrumque  Aemula enim quaeque concurrunt  Etiam persecutionemin caelis agitari oportebit, quae confessionis negationisvemateria est  Quid itaque cessas, audacissime haeretice, totum ordinemChristianae concussionis in superna transferre, et inprimisipsum nominis odium illic collocare, ubi ad patris dexteram praesidetChristus? Illic constitues et synagogas Iudaeorum, fontespersecutionum, apud quas apostoli flagella perpessi sunt, et pupulosnationum cum suo quidem circo, ubi facile conclamant: Usquequo genus tertium? Sed et fratres nostros et patres et filioset socrus et nurus et domesticos nostros ibidem exhibere debetis,per quos traditio disposita est; item reges et praesides et armataspotestates, apud quas causa pugnanda est  Erit certeetiam carcer in caelo, carens sole aut ingratis luminosus, et vinculafortasse de zonis, et eculeus axis ipse qui torquet  Tumsi lapidandus Christianus, grandines aderunt, si urendus, fulminaprae manu sunt, si trucidandus, Orionis armati munus operabitur,si bestiis finiendus, ursas septentrio emittet, zodiacus tauroset leones  Haec qui sustinuerit in finem, iste erit salvus  Ergoneet finis in caelis et passio, et occisio et prima confessio? Et ubicaro omnibus istis necessaria? ubi corpus, quod solum ab hominibushabet occidi? Haec nobis etiam ludicrum in modum certaratio mandavit, nec ullus obicem praescriptionis istius extrudet, utnon omnem ordinem persecutionis, omnem eius causae firmamparaturam illuc transferre cogatur, ubi confessioni forum dederit Siquidem confessio a persecutione deducitur et persecutio in confessionefinitur, nec possunt non una sequi quae et aditum et exitum,id est initium finemque disponunt  Porro et odium nominishic erit, et persecutio hic erumpit, et traditio hic producit, etinterrogatio hic compellit, et carnificina hic desaevit, et totum huncordinem in terris confessio vel negatio expungit  Igitur si ceterahic, nec confessio alibi; si confessio alibi, nec cetera hic  Enimveronon alibi cetera, itaque nec confessio in caelo  Aut si aliamvolunt esse rationem interrogationis et confessionis caelestis,utique et ordinem suum illi struere debebunt alium longe et abista dispositione diversum, quae scripturis notatur  Et possimusdicere: Viderint, dum hic ordo terrenae interrogationis et confessionisex materia decurrens persecutionis et discordiae publicaein nomen salvus sit suae fidei, ita credendum sit, sicut et scribitur,ita intellegendum sit, sicuti auditur  Hic omnem ordinemsustineo, ipso domino non aliam regionem mundi destinante Quid enim post confessionis et negationis terminum subiungit? Ne putaveritis venisse me, uti pacem mittam in terra, sed machaeram,certe in terram  Veni enim dividere hominem adversus patremsuum et filiam adversus matrem suam et socrum adversus nurumsuam, et inimici hominis domestici sui  Sic enim efficitur, ut tradat frater fratrem in mortem et pater filium, et insurgant filii inparentes, et mori eos faciant  Et qui sustinuerit in finem, istesit salvus  Adeo totus hic ordo dominicae machaerae non incaelum missae, sed in terram, illic constituit etiam confessionem,quae in finem sustinendo passura est mortem