./data/phi1351/phi005/phi1351.phi005.perseus-lat1.xml
Cornelius Tacitus
erat in civitate Sabina Poppaea, T  Ollio patre genita, sed nomen avi materni sumpserat, inlustri memoria Poppaei Sabini, consulari et triumphali decore praefulgentis; nam Ollium honoribus nondum functum amicitia Seiani pervertit  huic mulieri cuncta alia fuere praeter honestum animum  quippe mater eius, aetatis suae feminas pulchritudine supergressa, gloriam pariter et formam dederat; opes claritudini generis sufficiebant  sermo comis nec absurdum ingenium: modestiam praeferre et lascivia uti  rarus in publicum egressus, idque velata parte oris, ne satiaret aspectum, vel quia sic decebat  famae numquam pepercit, maritos et adulteros non distinguens; neque adfectui suo aut alieno obnoxia, unde utilitas ostenderetur, illuc libidinem transferebat  igitur agentem eam in matrimonio Rufri Crispini equitis Romani, ex quo filium genuerat, Otho pellexit iuventa ac luxu et quia flagrantissimus in amicitia Neronis habebatur: nec mora quin adulterio matrimonium iungeretur