./data/phi0474/phi057/phi0474.phi057.perseus-lat1.xml
M. Tullius Cicero
itaque iudicum vocibus, cum       ego sic ab iis ut salus patriae defenderer, fractus reus et una patroni omnes       conciderunt; ad me autem eadem frequentia postridie convenit quacum abiens consulatu sum       domum reductus  clamare praeclari Ariopagitae se non esse       venturos nisi praesidio constituto  refertur ad consilium  una sola sententia       praesidium non desideravit  defertur res ad senatum  gravissime       ornatissimeque decernitur; laudantur iudices; datur negotium magistratibus  responsurum hominem nemo arbitrabatur  ἔσπετε νῦν μοι, Μοῦσαιὅππωσ δὴ πρῶτον πῦρ ἔμπεσε nosti       Calvum ex Nanneianis illum, illum laudatorem meum, de cuius oratione erga       me honorifica ad te scripseram  biduo per unum servum et eum ex ludo       gladiatorio confecit totum negotium; arcessivit ad se, promisit, intercessit, dedit  iam vero (o di boni, rem perditam!) etiam noctes certarum mulierum atque       adulescentulorum nobilium introductiones non nullis iudicibus pro mercedis cumulo       fuerunt  ita summo discessu bonorum, pleno foro servorum xxv       iudices ita fortes tamen fuerunt ut summo proposito periculo vel perire maluerint quam       perdere omnia  XXXI fuerunt quos fames magis quam fama commoverit  quorum       Catulus cum vidisset quendam, quid vos inquit praesidium a nobis postulabatis? an ne nummi vobis eriperentur timebatis?