./data/stoa0275/stoa025/stoa0275.stoa025.opp-lat1.xml
Tertullian
Volo tamen ex redundantia alicuiusetiam comitis apostolorum testimonium superducere, idoneumconfirmandi de proximo iure disciplinam magistrorum  Extat enimet Barnabae titulus ad Hebraeos, a deo satis auctorati viri, utquem Paulus iuxta se constituerit in abstinentiae tenore: Aut ego solus et Barnabae non habemus operandi potestatem? Et utiquereceptior apud ecclesias epistola Barnabae illo apocrypho Pastoremoechorum  Monens itaque discipulos omissis omnibus initiis ad perfectionem magis tendere nec rursus fundamenta paenitentiaeiacere ab operibus mortuorum, Impossibile est enim, inquit, eos,qui semel inluminati sunt et donum caeleste gustaverunt et participaveruntspiritum sanctum et verbum dei dulce gustaverunt, occidenteiam aevo cum exciderint, rursus revocari in paenitentiam,refigentes cruci in semetipsos filium dei et dedecorantes  Terraenim, quae bibit saepius devenientem in se humorem et peperitherbam aptam his propter quos et colitur, benedictionem dei consequitur;proferens autem spinas reproba et maledictioni proxima,cuius finis in exustionem  Hoc qui ab apostolis didicit et cumapostolis docuit, nunquam moecho et fornicatori secundam paenitentiampromissam ab apostolis norat  Optime enim legem interpretabatur,et figuras eius iam in ipsa veritate servabat  Ad hanc denique speciem disciplinae de leproso cautum fuit: Si autemvarietas effloruerit in cutem et totam cutem texerit a capite usq(??)ad pedes per omnem conspectum, et sacerdos cum viderit, emundabiteum, quoniam convertit in album, mundus est  Qua verodie visus fuerit in eiusmodi color vivus, inquinatus est  Conversumenim hominem de pristino carnis habitu in candorem fidei,quae vitium et macula aestimatur in saeculo, et totum novatummundum voluit intellegi, qui iam non sit varius, non sit de pristinoet novo aspersus  Si vero post abolitionem in vetustatemaliquid ex illa revixerit, rursum in carne eius quod emortuumdelicto habebatur immundum iudicari, nec expiari iam a sacerdote Ita moechia de pristino recidiva et unitatem novi coloris, a quofuerat exclusa, commaculans immundabile est vitium  Item de domo: Si quae maculae et cavositates adnuntiatae in parietibus sacerdotifuissent, priusquam introiret ad inspiciendam eam, iubetauferri de domo omnia, ita immunda non futura quae domus essent Dehinc introgressus sacerdos si invenisset cavositates viridicantesvel rubescentes, et aspectum earum humiliorem citraparietinam formam, exiret ad ianuam et secerneret domum illamseptem diebus  Dehinc die septima regressus si animadvertissetdiffusum in parietibus tactum illum, imperaret extrahi eos lapides,in quibus tactus leprae fuisset, et abici extra civitatem inlocum immundum, et sumi alios lapides politos et solidos et reponiloco pristinorum et pulvere alio inliniri domum  Oportetenim, cum pervenitur ad summum sacerdotem patris Christum, dedomo hominis nostri in tempore hebdomadis auferri omnia impedimentaprius, ut munda sit quae remanet domus, caro et anima,et ubi introierit eam sermo dei et invenerit maculas ruboris etviroris, extrahi statim et abici foras sensus mortiferos et cruentos(nam et Apocalypsis viridi equo mortem, russeo autem proeliatorem imposuit), proque illis politos et in compaginem aptos etfirmos substrui lapides, quales in Abrahae fiunt, ut ita homo habilis deo sit  Quod si post recuperationem et reformationemrursus sacerdos animadverterit in eadem domo de pristinis causisaliquid et maculis, immundam eam pronuntiavit, et iussit deponimaterias et lapides et omnem structuram eius et abici in locumimmundum  Hic erit homo caro atque anima, qui post baptismaet introitum sacerdotum reformatus denuo resumit scabra etmaculas carnis, et abicitur extra civitatem in locum immundum,deditus scilicet satanae in carnis interitum, nec amplius reaedificatur in ecclesia post ruinam  Sic et de famulae concubitu, quaehomini esset reservata, necdum redempta, necdum liberata  Prospicietur, inquit illi, et non morietur, quia nondum est manumissacui servabatur  Nondum enim caro a Christo manumissa,cui servabatur, impune contaminabatur, ita iam manumissa nonhabet veniam