./data/phi1212/phi003/phi1212.phi003.perseus-lat2.xml
Apuleius
nequeenim aut leui mercede emit qui precatur, aut paruumpretium accipit qui rogatur, adeo ut omnia utensilia emereuelis quam rogare  id ego arbitror praecipue in honoreobseruandum; quem qui laboriose exorauerit, sibi debetunam gratiam, quod impetrarit; qui uero sine molestiaambitus adeptus est, duplam gratiam praebentibus debet, etquod non petierit et quod acceperit  duplam igitur uobisgratiam debeo  immo enimuero multiiugam, quam ubiqueequidem et semper praedicabo  sed nunc inpraesentiarumlibro isto ad hunc honorem mihi conscripto, itaut soleo, publice protestabor: certa est enim ratio, quadebeat philosophus ob decretam sibi publice statuam gratiasagere, a qua paululum demutabit libro, quem StrabonisAemiliani excellentissimus honor flagitat, quem librumsperabo me commode posse conscribere; satis eum hodieuobiscum probare—est enim tantus in studiis, ut praenobilior sit proprio ingenio quam patricio consulatu  quibusnam uerbis tibi, Aemiliane Strabo, uir omnium, quotumquam fuerunt aut sunt aut etiam erunt, inter optimosclarissime, inter clarissimos optime, inter utrosque doctissime,quibus tandem uerbis pro hoc tuo erga me animo gratiashabitum et commemoratum eam, qua digna ratione tamhonorificam benignitatem tuam celebrem, qua remunerationedicendi gloriam tui facti aequiperem, nondum hercle repperio  sed quaeram sedulo et conitar, dum memor ipsemei, dum spiritus hos regit artus  nam nunc inpraesentiarum—neque enim diffitebor—laetitia facundiae obstrepit et cogitatio uoluptate impeditur; ac mens occupatadelectatione mauult inpraesentiarum gaudere quam praedicare  quid faciam? cupio gratus uideri, sed prae gaudionondum mihi uacat gratias agere  nemo me, nemo exillis tristioribus uelit in isto uituperare, quod honoremmeum non minus uereor quam intellego, quod clarissimiet eruditissimi uiri tanto testimonio exulto; quippe testimonium mihi perhibuit in curia Carthaginiensium nonminus splendidissimum quam benignissimum uir consularis;cui etiam notum esse tantummodo summus honor est, isetiam laudator mihi apud principes Africae uiros quodammodo astitit  nam, ut comperior, nudius tertius libello misso, per quem postulabat locum celebrem statuae meae,cum primis commemorauit inter nos iura amicitiae a commilitio studiorum eisdem magistris honeste inchoata; tuncpostea uota omnia mea secundum dignitatis suae gradusrecognouit  iam illud primum beneficium, quod condiscipulum se meminit  ecce et hoc alterum beneficium, quod tantus diligi se ex pari praedicat  quin etiam commemorauitet alibi gentium et ciuitatium honores mihi statuarum etalios decretos  quid addi potest ad hoc praeconium uiriconsularis? immo etiam docuit argumento suscepti sacerdotii summum mihi honorem Carthaginis adesse  iam hocpraecipuum beneficium ac longe ante ceteros excellens, quodme uobis locupletissimus testis suo etiam suffragio commendat  ad summam pollicitus est se mihi Carthagini desuo statuam positurum, uir, cui omnes prouinciae quadriiuges et seiuges currus ubique gentium ponere gratulantur quid igitur superest ad honoris mei tribunal et columen,ad laudis meae cumulum? immo enimuero, quid superest?Aemilianus Strabo, uir consularis, breui uotis omniumfuturus proconsul, sententiam de honoribus meis in curiaKarthaginiensium dixit, omnes eius auctoritatem secutisunt  nonne uidetur hoc uobis senatus consultum esse? quidquod et Karthaginienses omnes, qui in illa sanctissimacuria aderant, tam libenter decreuerunt locum statuere, utillos scires iccirco alteram statuam, quantum spero, insequentem curiam protulisse, ut salua ueneratione, saluareuerentia consularis sui uiderentur factum eius non aemulati, sed secuti, id est ut integro die beneficium ad mepublicum perueniret  ceterum meminerant optimi magistratus et beniuolentissimi principes mandatum sibi a uobisquod uolebant  id egone scirem ac non praedicarem?ingratus essem  quin etiam uniuerso ordini uestro proamplissimis erga me meritis quantas maximas possum gratias ago atque habeo, qui me in illa curia honestissimisadclamationibus decorauere, in qua curia uel nominaritantummodo summus honor est  igitur, quod difficile factuerat quodque re uera arduum, non existimabatur: gratumesse populo, placere ordini, probari magistratibus et principibus, id—praefascine dixerim—iam quodam modomihi obtigit  quid igitur superest ad statuae meae honorem,nisi aeris pretium et artificis ministerium? quae mihi nein mediocribus quidem ciuitatibus unquam defuere, ne utKarthagini desint, ubi splendidissimus ordo etiam de rebusmaioribus iudicare potius solet quam computare  sed dehoc tum ego perfectius, cum uos effectius  quin etiam tibi,nobilitas senatorum, claritudo ciuium, dignitas amicorum,mox ad dedicationem statuae meae libro etiam conscriptoplenius gratias canam eique libro mandabo, uti per omnisprouincias eat totoque abhinc orbe totoque abhinc temporelaudes benefacti tui ubique gentium semper annorum repraesentet