./data/phi0914/phi00124/phi0914.phi00124.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
quem ubi aduentare consul sensit, Pomponio propraetore cum       eo exercitu qui super Suessulam in castris erat accito ire obuiam hosti parat       nec moram dimicandi facere  C ClaudiumNeronem cum robore equitum silentio noctis per auersam maxime ab hoste       portam emittit circumuectumque occulte subsequi sensim agmen hostium iubet et,       cum coortum proelium uideret, ab tergo se obicere   id errore uiarum an exiguitate temporis Nero exsequi non       potuerit incertum est  absente eo cum proelium commissum esset, superior quidem       haud dubie Romanus erat;  sed quia equites non       adfuere in tempore, ratio compositae rei turbata est  non ausus insequi cedentes       Marcellus uincentibus suis signum receptui dedit   plus tamen duo milia hostium eo die caesa traduntur, Romani       minus quadringenti   solis fere occasu Nero       diem noctemque nequiquam fatigatis equis hominibusque, ne uiso quidem hoste       rediens, adeo grauiter est ab consule increpitus ut per eum stetisse diceretur       quo minus accepta ad Cannas redderetur hosti clades   postero die Romanus in aciem descendit, Poenus tacita etiam       confessione uictus castris se tenuit  tertio die silentio noctis omissa spe       Nolae potiundae, rei nunquam prospere temptatae, Tarentum ad certiorem spem       proditionis proficiscitur