./data/phi0914/phi00124/phi0914.phi00124.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
Hippocrates atque Epicydes       postquam capi muros refringique portas uidere, in arcem sese cum paucis       recepere; inde clam nocte Herbesum perfugiunt         Syracusanis octo milium armatorum agmine profectis domo ad Mylan flumen nuntius       occurrit captam urbem esse, cetera falsa mixta ueris ferens:  caedem promiscuam militum atque oppidanorum factam nec       quicquam puberum arbitrari superesse; direptam urbem, bona locupletium donata             ad nuntium tam atrocem constitit agmen       concitatisque omnibus duces—erant autem Sosis ac Dinomenes—quid agerent       consultabant   terroris speciem haud uanam mendacio       praebuerant uerberati ac securi percussi transfugae ad duo milia hominum;            ceterum Leontinorum militumque aliorum       nemo post captam urbem uiolatus fuerat suaque omnia eis, nisi quae primus       tumultus captae urbis absumpserat, restituebantur   nec ut Leontinos irent, proditos ad caedem commilitones       querentes perpelli potuere, nec ut eodem loco certiorem nuntium exspectarent             cum ad defectionem inclinatos animos       cernerent praetores sed eum motum haud diuturnum fore si duces amentiae sublati       essent,  exercitum ducunt Megara, ipsi cum       paucis equitibus Herbesum proficiscuntur spe territis omnibus per proditionem       urbis potiundae   quod ubi frustra eis fuit       inceptum, ui agendum rati postero die Megaris castra mouent, ut Herbesum omnibus       copiis oppugnarent   Hippocrates et Epicydes       non tam tutum prima specie quam unum spe undique abscisa consilium esse rati, ut       se militibus permitterent et adsuetis magna ex parte sibi et tum fama caedis       commilitonum accensis, obuiam agmini procedunt   prima forte signa sescentorum Cretensium erant, qui apud Hieronymum meruerant       sub eis et Hannibalis beneficium habebant, capti ad Trasumennum inter Romanorum       auxilia dimissique   quos ubi ex signis armorumque habitu       cognouere Hippocrates atque Epicydes, ramos oleae ac uelamenta alia supplicum       porrigentes orare ut reciperent sese, receptos tutarentur neu proderent       Syracusanis, a quibus ipsi mox trucidandi populo Romano dederentur