./data/phi0474/phi036/phi0474.phi036.perseus-lat1.xml
M. Tullius Cicero
veri simillimum mihividetur quodam tempore neque in publicis rebus infantes  et insipientes homines solitos esse versari necvero ad privatas causas magnos ac disertos hominesaccedere, sed cum a summis viris maximae res admini-strarentur, arbitror alios fuisse non incallidos homines,qui ad parvas controversias privatorum accederent quibus in controversiis cum saepe a mendacio contraverum stare homines consuescerent, dicendi assiduitasinduit audaciam, ut necessario superiores illi propteriniurias civium resistere audacibus et opitulari suisquisque necessariis cogeretur  itaque cum in dicendosaepe par, nonnumquam etiam superior visus esset is,qui omisso studio sapientiae nihil sibi praeter eloquen-tiam comparasset, fiebat, ut et multitudinis et suo iudi-cio dignus, qui rem publicam gereret, videretur  hincnimirum non iniuria, cum ad gubernacula rei publicaetemerarii atque audaces homines accesserant, maximaac miserrima naufragia fiebant  quibus rebus tantumodii atque invidiae suscepit eloquentia, ut homines in-geniosissimi, quasi ex aliqua turbida tempestate in por-tum, sic ex seditiosa ac tumultuosa vita se in studiumaliquod traderent quietum  quare mihi videntur posteacetera studia recta atque honesta per otium concele-brata ab optimis enituisse, hoc vero a plerisque eorumdesertum obsolevisse tempore, quo multo vehementiuserat retinendum et studiosius adaugendum