./data/phi0474/phi019/phi0474.phi019.perseus-lat2.xml
M. Tullius Cicero
Lentulus, parens ac deus nostrae vitae fortunae memoriae				nominis, hoc specimen virtutis, hoc indicium animi, hoc lumen consulatus sui fore				putavit, si me mihi, si meis, si vobis, si rei publicae reddidisset  qui				ut est designatus, numquam dubitavit sententiam de salute mea se et re publica				dignam dicere: cum a tribuno plebis vetaretur, cum praeclarum caput recitaretur ne				quis ad vos referret, ne quis decerneret, ne disputaret, ne loqueretur, ne pedibus				iret, ne scribendo adesset, totam illam, ut ante dixi, proscriptionem non legem				putavit, qua civis optime de re publica meritus nominatim sine iudicio una cum				senatu rei publicae esset ereptus  Vt vero iniit magistratum, non dicam quid					egit prius, sed quid omnino egit				aliud nisi ut me conservato vestram in posterum dignitatem auctoritatemque sanciret?