./data/phi0914/phi0018/phi0914.phi0018.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
facile       erit explicatis consiliis accommodare rebus uerba   nam si etiam nunc sub umbra foederis aequi seruitutem pati       possumus, quid abest quin proditis Sidicinis non Romanorum solum sed Samnitium       quoque dicto pareamus respondeamusque Romanis nos, ubi innuerint, posituros       arma?  sin autem tandem libertatis desiderium       remordet animos, si foedus [est], si societas aequatio iuris est, si       consanguineos nos Romanorum esse, quod olim pudebat, nunc gloriari licet, si       socialis illis exercitus is est quo adiuncto duplicent uires suas, quem       secernere ab se consilia bellis propriis ponendis sumendisque nolint, cur non       omnia aequantur? cur non alter ab Latinis consul datur?  ubi pars uirium, ibi et imperii pars est   est quidem nobis hoc per se haud nimis       amplum quippe concedentibus Romam caput Latio esse; sed ut amplum uideri posset,       diuturna patientia fecimus   atqui si quando       unquam consociandi imperii, usurpandae libertatis tempus optastis, en hoc tempus       adest et uirtute uestra et deum benignitate uobis datum   tempestatis patientiam negando militem; quis dubitat       exarsisse eos, cum plus ducentorum annorum morem solueremus?  pertulerunt tamen hunc dolorem  bellum nostro nomine cum       Paelignis gessimus; qui ne nostrorum quidem finium nobis per nos tuendorum ius       antea dabant, nihil intercesserunt   Sidicinos       in fidem receptos, Campanos ab se ad nos descisse, exercitus nos parare aduersus       Samnites, foederatos suos, audierunt nec mouerunt se ab urbe   unde haec illis tanta modestia nisi a conscientia uirium et       nostrarum et suarum? idoneos auctores habeo querentibus de nobis Samnitibus ita       responsum ab senatu Romano esse, ut facile appareret ne ipsos quidem iam       postulare ut Latium sub Romano imperio sit  usurpate modo postulando quod illi       uobis taciti concedunt   si quem hoc metus       dicere prohibet, en ego ipse audiente non populo Romano modo senatuque sed Ioue       ipso, qui Capitolium incolit, profiteor me dicturum, ut, si nos in foedere ac       societate esse uelint, consulem alterum ab nobis senatusque partem accipiant '            haec ferociter non suadenti solum sed       pollicenti clamore et adsensu omnes permiserunt, ut ageret diceretque quae e re       publica nominis Latini fideque sua uiderentur