./data/phi0914/phi00138/phi0914.phi00138.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
primo die ad Alandrum flumen,       postero ad vicum quem vocant Tyscon ventum   eo       legati Oroandensium cum venissent amicitiam petentes, ducenta talenta his sunt       imperata, precantibusque, ut domum renuntiarent, potestas facta   ducere inde exercitum consul ad       Plitendum; deinde ad Alyattos castra posita  eo missi ad Eposognatum redierunt,       et legati reguli orantes, ne Tectosagis bellum  inferret; ipsum in eam gentem iturum Eposognatum persuasurumque, ut       imperata faciant   data venia regulo, duci inde       exercitus per Axylon quam vocant terram coeptus  ab re nomen habet: non ligni       modo quicquam, sed ne spinas quidem aut ullum aliud alimentum fert ignis;            fimo bubulo pro lignis utuntur  ad       Cuballum, Gallograeciae castellum, castra habentibus Romanis apparuere cum magno       tumultu hostium equites, nec turbarunt tantum Romanas stationes repente invecti,       sed quosdam etiam occiderunt   qui tumultus cum       in castra perlatus esset, effusus repente omnibus portis equitatus Romanus fudit       fugavitque Gallos et aliquot fugientis occidit   inde consul, ut qui iam ad hostis perventum cerneret, explorato deinde et cum       cura coacto agmine procedebat  et continentibus itineribus cum ad Sangarium       flumen venisset, pontem, quia vado nusquam transitus erat, facere instituit             Sangarius ex Adoreo monte per Phrygiam       fluens miscetur ad Bithyniam Tymbri fluvio; inde maior iam geminatis aquis per            Bithyniam fertur et in Propontidem sese effundit, non tamen tam       magnitudine memorabilis, quam quod piscium accolis ingentem vim praebet             transgressis ponte perfecto flumen praeter       ripam euntibus Galli Matris Magnae a Pessinunte occurrere cum insignibus suis,       vaticinantes fanatico carmine deam Romanis viam belli et victoriam dare       imperiumque eius regionis   accipere se omen       cum dixisset consul, castra eo ipso loco posuit  postero die ad Gordium       pervenit   id haud magnum quidem oppidum est,       sed plus quam mediterraneum celebre et frequens emporium   tria maria pari ferme distantia       intervallo habet, Hellespontum, ad Sinopen, et alterius orae litora, qua Cilices       maritimi colunt;  multarum magnarumque praeterea gentium finis contingit, quarum       commercium in eum maxime locum mutui usus contraxere   id tum desertum fuga incolarum oppidum, refertum idem copia       rerum omnium invenerunt   ibi stativa       habentibus legati ab Eposognato venerunt nuntiantes profectum eum ad regulos       Gallorum nihil aequi impetrasse;  ex       campestribus vicis agrisque frequentes demigrare et cum coniugibus ac liberis,       quae ferre atque agere possint, prae se agentis portantisque Olympum montem       petere, ut inde armis locorumque situ sese tueantur   certiora postea Oroandensium legati       attulerunt, Tolostobogiorum civitatem Olympum montem cepisse; diversos       Tectosagos alium montem, Magaba qui dicatur, petisse;  Trocmos coniugibus ac liberis apud Tectosagos depositis       armatorum agmine Tolostobogiis statuisse auxilium ferre  erant autem tunc trium       populorum reguli Ortiago et Comboiomarus et Gaulotus   iis haec maxime ratio belli sumendi fuerat, quod cum montes       editissimos regionis eius tenerent, convectis omnibus, quae ad usum quamvis       longi temporis sufficerent, taedio se fatigaturos hostem censebant:  nam neque  ausuros per tam ardua atque iniqua loca subire eos, et, si conarentur,       vel parva manu prohiberi aut deturbari posse, nec quietos in radicibus montium       gelidorum sedentes frigus aut inopiam laturos         et cum ipsa altitudo locorum eos tutaretur, fossam quoque et alia munimenta       verticibus iis, quos insederant, circumiecere         minima apparatus missilium telorum cura fuit, quod saxa adfatim praebituram       asperitatem ipsam locorum credebant