./data/phi0914/phi00139/phi0914.phi00139.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
Fulvius proconsul ex Aetolia redit;  isque       ad aedem Apollinis in senatu cum de rebus in Aetolia Cephalleniaque ab se gestis       disseruisset, petit a patribus, ut aequum censerent ob rem publicam bene ac       feliciter gestam diis inmortalibus honorem haberi [iuberent], et sibi triumphum       decernerent  M Aburius tribunus plebis, si quid de ea re ante M Aemili consulis adventum decerneretur, intercessurum se ostendit:            eum contradicere velle, proficiscentemque       in provinciam ita sibi mandasse, uti ea disceptatio integra in adventum suum       servaretur  Fulvium temporis iacturam facere; senatum etiam praesente consule,       quod vellet, decreturum  tum Fulvius: si aut simultas M Aemili secum ignota hominibus esset, aut quam is eas inimicitias inpotenti       ac prope regia ira exerceret,  tamen non fuisse ferendum,  absentem       consulem et deorum inmortalium honori obstare et meritum debitumque triumphum       morari,  imperatorem rebus egregie gestis       victoremque exercitum cum praeda et captivis ante portas stare, donec consuli ob       hoc ipsum moranti redire Romam libitum esset         verum enimvero, cum sint nobilissimae sibi cum consule inimicitiae, quid ab eo       quemquam posse aequi expectare, qui per infrequentiam furtim senatus consultum       factum ad aerarium detulerit Ambraciam non videri vi captam,  quae aggere ac vineis obpugnata sit, ubi incensis       operibus alia de integro facta sint, ubi circa muros supra subterque terram per       dies quindecim pugnatum,  ubi a prima luce,       cum iam transcendisset muros miles, usque ad noctem diu anceps proelium       tenuerit, ubi plus tria milia hostium sint caesa   iam de deorum inmortaliuminmortalum templis spoliatis in capta urbe qualem calumniam ad pontifices       adtulerit?  nisi Syracusarum  ceterarumque captarum civitatum ornamentis urbem exornari fas fuerit, in       Ambracia una capta non valuerit belli ius   se       et patres conscriptos orare et ab tribuno petere, ne se superbissimo inimico       ludibrio esse sinant   undique omnes alii deprecari tribunum, alii       castigare  Tiberi Gracchi collegae plurimum oratio movit:  ne suas quidem simultates pro magistratu exercere       boni exempli esse; alienarum vero simultatum tribunum plebis cognitorem fieri       turpe et indignum collegii eius potestate et sacratis legibus esse   suo quemque iudicio et homines odisse       aut diligere et res probare aut inprobare debere, non pendere ex alterius  vultu ac nutu nec alieni momentis animi circumagi, adstipularique irato       consuli tribunum plebei et,  quid privatim           M Aemilius mandaverit, meminisse, tribunatum sibi a populo Romano mandatum       oblivisci, et mandatum pro auxilio ac libertate privatorum, non pro consulari       regno   ne hoc quidem cernere eum fore, ut       memoriae ac posteritati mandetur eiusdem collegii alterum e duobus tribunis       plebis suas inimicitias remisisse rei publicae, alterum alienas et mandatas       exercuisse   his victus castigationibus       tribunus cum templo excessisset, referente Ser Sulpicio praetore triumphus M Fulvio est decretus   is cum gratias       patribus conscriptis egisset, adiecit ludos magnos se Iovi optimo maximo eo die,       quo Ambraciam cepisset, vovisse; in eam rem sibi centum pondo auri a civitatibus       conlatum;  petere, ut ex ea pecunia, quam in       triumpho latam in aerario positurus esset, id aurum secerni iuberent   senatus pontificum collegium consuli       iussit, num omne id aurum in ludos consumi necesse esset  cum pontifices       negassent ad religionem pertinere, quanta inpensa in  ludos fieret,  senatus Fulvio, quantum       inpenderet, permisit, dum ne summam octoginta milium excederet   triumphare mense Ianuario statuerat; sed cum       audisset consulem M Aemilium litteris M Aburi tribuni plebis acceptis de remissa intercessione ipsum ad       inpediendum triumphum Romam venientem aegrum in via substitisse,  ne plus in triumpho certaminum quam in bello       haberet, praetulit triumphi diem   triumphavit       ante diem decimum kal   Ianuarias de Aetolis       et de Cephallenia  aureae coronae centum duodecim pondo ante currum latae sunt,       argenti pondo milia octoginta tria, auri pondo ducenta quadraginta tria,       tetrachma Attica centum octodecim milia,        Philippei nummi duodecim milia quadringenti viginti duo, signa aenea septingenta       octoginta quinque, signa marmorea ducenta triginta, arma tela cetera spolia       hostium magnus numerus, ad hoc catapultae ballistae tormenta omnis generis;            duces aut Aetoli et Cephallenes aut regii       ab Antiocho ibi relicti ad viginti septem   multos eo die, priusquam in urbem       inveheretur, in circo Flaminio tribunos,  praefectos, equites, centuriones, Romanos sociosque, donis militaribus       donavit  militibus ex praeda vicenos quinos denarios divisit, duplex centurioni,       triplex equiti