./data/phi0914/phi00138/phi0914.phi00138.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
eo tandem legati Aetoli mirante consule, quod morarentur, venerunt             inde, postquam approbasse pacem       concilium Aetolorum accepit, iussis proficisci Romam ad senatum permissoque, ut       et Rhodii et Athenienses deprecatores irent, dato, qui  simul cum iis proficisceretur, C Valerio fratre ipse in Cephallaniam traiecit   praeoccupatas auris animosque principum Romae criminibus       Philippi invenerunt, qui per legatos, per litteras Dolopas Amphilochosque et       Athamaniam ereptas sibi querens, praesidiaque sua, postremo filium etiam Persea       ex Amphilochis pulsum, averterat senatum ab audiendis precibus eorum   Rhodii tamen et Athenienses cum silentio auditi sunt        Atheniensis legatus Leon Hicesiae filius eloquentia etiam dicitur movisse;            qui vulgata similitudine, mari tranquillo,       quod ventis concitaretur, aequiperando multitudinem Aetolorum, usus, cum in fide       Romanae societatis mansissent, insita gentis tranquillitate quiesse eos aiebat;            postquam flare ab Asia Thoas et       Dicaearchus, ab Europa Menestas et Damocritus coepissent, tum illam tempestatem       coortam, quae ad Antiochum eos sicuti in scopulum intulisset   diu iactati Aetoli tandem, ut       condiciones pacis convenirent, effecerunt   fuerunt autem hae:  “imperium       maiestatemque populi Romani gens Aetolorum conservato sine dolo malo; ne quem       exercitum, qui adversus socios amicosque eorum ducetur, per fines suos transire       sinito, neve ulla ope iuvato;  hostis eosdem       habeto quos populus Romanus, armaque in eos ferto, bellumque pariter gerito;            perfugas fugitivos captivos reddito       Romanis sociisque, praeterquam si qui capti, cum domos redissent, iterum capti       sunt, aut si qui eo tempore ex iis capti sunt, qui tum hostes erant Romanis, cum       intra praesidia Romana Aetoli essent;  aliorum       qui comparebunt intra dies centum Corcyraeorum magistratibus sine dolo malo       tradantur; qui non comparebunt, quando quisque eorum primum inventus erit,       reddatur;  obsides quadraginta arbitratu consulis            Romanis dato ne minores duodecim annorum neu maiores quadraginta,            obses ne esto praetor, praefectus equitum,       scriba publicus, neu quis, qui ante obses fuit apud Romanos;  Cephallania extra pacis leges esto ” de pecuniae summa,       quam penderent, pensionibusque eius nihil ex eo, quod cum consule convenerat,       mutatum; pro argento si aurum dare mallent, darent, convenit, dum pro argenteis       decem aureus unus valeret   “quae urbes, qui agri, qui homines       Aetolorum iuris aliquando fuerunt, qui eorum T QuinctioCn Domitio consulibus postve eos consules aut armis subacti aut voluntate in       dicionem populi Romani venerunt, ne quem eorum Aetoli recepisse velint; Oeniadae       cum  urbe agrisque Acarnanum sunto ” his legibus foedus ictum cum Aetolis       est