./data/phi0474/phi057/phi0474.phi057.perseus-lat1.xml
M. Tullius Cicero
senatui       gratias egimus  eo biduo cum esset annonae summa caritas et homines ad       theatrum primo, deinde ad senatum concurrissent, impulsu Clodi mea opera       frumenti inopiam esse clamarent, cum per eos dies senatus de annona haberetur et ad eius       procurationem sermone non solum plebis verum etiam bonorum Pompeius       vocaretur idque ipse cuperet multitudoque a me nominatim ut id decernerem postularet,       feci et accurate sententiam dixi  cum abessent consulares, quod tuto se       negarent posse sententiam dicere, praeter Messallam et Afranium, factum est senatus consultum in meam sententiam, ut cum Pompeio ageretur ut eam rem susciperet lexque ferretur  quo       senatus consulto recitato cum populus more hoc insulso et novo       plausum meo nomine recitando dedisset, habui contionem  omnes magistratus       praesentes praeter unum praetorem et duos tribunos pl  dederunt  postridie senatus frequens et omnes consulares nihil Pompeio postulanti negarunt  ille legatos quindecim cum       postularet, me principem nominavit et ad omnia me alterum se fore dixit  legem consules conscripserunt qua Pompeio per quinquennium       omnis potestas rei frumentariae toto orbe terrarum daretur, alteram Messius       qui omnis pecuniae dat potestatem et adiungit classem et exercitum et maius imperium in       provinciis quam sit eorum qui eas obtineant  illa nostra lex consularis nunc       modesta videtur, haec Messi non ferenda  Pompeius illam velle       se dicit, familiares hanc  consulares duce Favonio fremunt; nos       tacemus et eo magis  quod de domo nostra nihil adhuc pontifices responderunt  qui si sustulerint religionem, aream praeclaram habebimus; superficiem       consules ex senatus consulto aestimabunt; sin aliter, †demolientur,       suo† nomine locabunt, rem totam aestimabunt