./data/phi0914/phi00121/phi0914.phi00121.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
ac nescio an maiora vincula maioresque necessitates vobis quam       captivis vestris Fortuna circumdederit:  dextra       laevaque duo maria claudunt nullam ne ad effugium quidem navem habentes;  circa Padus amnis—maior       Padus ac violentior Rhodano; ab tergo Alpes urgent, vix integris vobis ac       vigentibus transitae  hic vincendum aut moriendum, milites, est, ubi primum hosti       occurristis  et eadem Fortuna quae  necessitatem       pugnandi imposuit praemia vobis ea victoribus proponit, quibus ampliora homines       ne ab dis quidem immortalibus optare solent  si Siciliam tantum ac Sardiniam parentibus nostris ereptas nostra       virtute reciperaturi essemus, satis tamen ampla pretia essent; nunc quidquid            Romani tot triumphis       partum congestumque possident, id omne vestrum cum ipsis dominis futurum est            in hanc tam opimam mercedem agite dum,  dis bene iuvantibus arma capite!           satis adhuc in vastis Lusitaniae Celtiberiaeque montibus pecora       consectando nullum emolumentum tot laborum periculorumque vestrorum vidistis;            tempus est iam opulenta vos ac ditia       stipendia facere et magna operae pretia mereri tantum itineris per tot montes       fluminaque et tot armatas gentes emensos  hic vobis terminum laborum Fortuna dedit; hic dignam mercedem       emeritis stipendiis dabit   " nec       quam magni nominis bellum est tam difficilem existimaritis victoriam fore: saepe       et contemptus hostis cruentum certamen edidit et incliti populi regesque perlevi       momento victi sunt  nam dempto hoc uno  fulgore nominis Romani quid est cur illi vobis comparandi sint?           ut viginti annorum militia vestram cum illa virtute cum illa fortuna       taceam, ab Herculis columnis ab Oceano terminisque ultimis terrarum per tot       ferocissimos Hispaniae et Galliae populos vincentes huc pervenistis; pugnabitis       cum  exercitu tirone,  hac       ipsa aestate caeso victo  circumsesso a Gallis, ignoto adhuc duci suo ignorantique       ducem  An me in praetorio patris, clarissimi imperatoris, prope natum,            certe eductum, domitorem       Hispaniae Galliaeque, victorem eundem non Alpinarum modo gentium, sed ipsarum,       quod multo maius est, Alpium, cum semenstri hoc conferam duce, desertore       exercitus sui? cui si quis demptis signis Poenos Romanosque hodie ostendat,       ignoraturum certum habeo utrius exercitus sit consul  non ego illud parvi aestimo, milites, quod nemo est vestrum cuius non       ante oculos ipse saepe militare aliquod ediderim facinus, cui non idem ego       virtutis spectator ac testis notata temporibus locisque referre sua possim       decora  cum laudatis a me  miliens donatisque, alumnus prius omnium vestrum quam imperator,       procedam in aciem adversus ignotos inter se ignorantesque