./data/phi0914/phi00139/phi0914.phi00139.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
una eum res, cum victo leges inponerentur,       maxime angebat, quod, qui Macedonum ab se defecerant in bello, in eos ius       saeviendi ademptum ei ab senatu erat,  cum,       quia rem integram Quinctius in condicionibus pacis distulerat, non desperasset       impetrari posse   Antiocho rege deinde bello       superato ad Thermopylas, divisis partibus, cum per eosdem dies consul Acilius       Heracleam,  Philippus Lamiam obpugnasset, capta       Heraclea quia iussus abscedere a moenibus Lamiae erat Romanisque oppidum deditum       est, aegre eam rem tulerat   permulsit iram eius consul, quod ad       Naupactum ipse festinans, quo se ex fuga Aetoli  contulerant, Philippo permisit, ut Athamaniae et       Amynandro bellum inferret et urbes, quas Thessalis Aetoli ademerant, regno       adiceret   haud magno certamine et Amynandrum       Athamania expulerat et urbes receperat aliquot   Demetriadem quoque, urbem validam et ad omnia opportunam, et Magnetum gentem       suae dicionis fecit   inde et in Thracia       quasdam urbes, novae atque insuetae libertatis vitio seditionibus principum       turbatas, partibus, quae domestico certamine vincerentur, adiungendo sese cepit             his sedata in praesentia regis ira in Romanos       est  numquam tamen remisit animum a colligendis in pace viribus, quibus,       quandoque data fortuna esset, ad bellum uteretur   vectigalia regni non fructibus tantum agrorum portoriisque maritimis       auxit, sed metalla etiam et vetera intermissa recoluit et nova multis locis       instituit   ut vero antiquam multitudinem       hominum, quae belli cladibus amissa erat, restitueret, non subolem tantum       stirpis parabat cogendis omnibus procreare atque educare liberos,  sed Thracum etiam magnam multitudinem in Macedoniam       traduxerat quietusque aliquamdiu a bellis omni cura in augendas regni opes       intentus fuerat   rediere deinde causae, quae de integro       iram moverent in  Romanos   Thessalorum et Perrhaeborum       querellae de urbibus suis ab eo possessis et legatorum Eumenis regis de Thraciis       oppidis per vim occupatis traductaque in Macedoniam multitudine ita auditae       erant, ut eas non neglegi satis adpareret         maxime moverat senatum, quod iam Aeni et Maroneae adfectari possessionem       audierant;  minus Thessalos curabant  Athamanes       quoque venerant legati, non partis amissae, non finium iacturam querentes, sed       totam Athamaniam sub ius iudiciumque regis venisse;  et Maronitarum exules venerant pulsi, quia libertatis causam       defendissent ab regio praesidio; ii non Maroneam modo, sed etiam Aenum in       potestate narrabant esse Philippi   venerant       et a Philippo legati ad purganda ea, qui nihil nisi permissu Romanorum       imperatorum factum adfirmabant:  civitates       Thessalorum et Perrhaeborum et Magnetum et cum Amynandro Athamanum gentem in       eadem causa qua Aetolos fuisse;  Antiocho rege       pulso occupatum obpugnandis Aetolicis urbibus consulem ad recipiendas eas       civitates Philippum misisse;  armis subactos       parere  senatus ne quid absente rege statueret, legatos ad eas controversias       disceptandas misit Q CaeciliumMetellumM BaebiumTamphilumTi Sempronium    quorum sub adventum ad Thessalica Tempe omnibus iis civitatibus, quibus       cum rege disceptatio erat, concilium indictum est