./data/phi1017/phi011/phi1017.phi011.perseus-lat2.xml
Seneca
Scitis enim optime, nec periculum est ne excidant memoriae quae gaudium   publicum impresserit: nemo felicitatis suae obliviscitur  In caelo quae acta sint,   audite: fides penes auctorem erit  Nuntiatur Iovi venisse quendam bonae staturae,   bene canum; nescio quid ilium minari, assidue enim caput movere; pedem dextrum   trahere  Quaesisse se, cuius nationis esset: respondisse nescio quid perturbato sono   et voce confusa; non intellegere se linguam eius, nec Graecum esse nec Romanum nec   ullius gentis notae  Tum Iuppiter Herculem, qui totum orbem terrarum pererraverat et   nosse videbatur omnes nationes, iubet ire et explorare, quorum hominum esset  Tum   Hercules primo aspectu sane perturbatus est, ut qui etiam non omnia monstra   timuerit  Ut vidit novi generis faciem, insolitum incessum, vocem nullius terrestris   animalis sed qualis esse marinis beluis solet, raucam et implicatam, putavit sibi   tertium decimum laborem venisse  Diligentius intuenti visus est quasi homo  Accessit   itaque et quod facillimum fuit Graeculo, ait:τίσ πόθεν εί Claudius gaudet esse illic philologos homines, sperat futurum   aliquem historiis suis locum  Itaque et ipse Homerico versu Caesarem se esse   significant ait: