./data/phi0474/phi057/phi0474.phi057.perseus-lat1.xml
M. Tullius Cicero
Patrisautem lenitas amanda potius ab illo quam tam crudeliter neglegenda  nam       litteras eius ad Caesarem missas ita graviter tulimus ut te quidem       celaremus sed ipsius videremur vitam insuavem reddidisse  hoc vero eius iter       simulatioque pietatis qualis fuerit non audeo dicere; tantum scio post Hirtium conventum arcessitum a Caesare, cum eo de meo animo       a suis rationibus alienissimo et consilio relinquendi Italiam; et haec ipsa       timide  sed nulla nostra culpa est natura metuenda est  haec       Curionem, haec Hortensi filium, non patrum culpa corrupit  iacet in maerore meus frater neque tam de       sua vita quam de mea metuit  huic tu huic tu malo adfer consolationes, si       ullas potes; maxime quidem illam velim, ea quae ad nos delata sint aut falsa esse aut       minora  quae si vera sint, quid futurum sit in hac vita et fuga nescio  nam si haberemus rem publicam, consilium mihi non deesset nec ad       severitatem nec ad indulgentiam  nunc haec sive iracundia sive dolore sive       metu permotus gravius scripsi quam aut tuus in illum amor aut meus postulabat; si vera       sunt, ignosces, sin falsa, me libente eripies mihi hunc errorem  quoquo modo       vero se res habebit, nihil adsignabis nec patruo nec patri