./data/phi0914/phi00138/phi0914.phi00138.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
Fulvium et M Aemilium consulem erant, et super cetera Aemilius serius biennio se consulem       factum M Fulvii opera ducebat   itaque ad invidiam ei faciendam legatos       Ambraciensis in senatum subornatos criminibus introduxit, qui sibi, cum in pace       essent imperataque prioribus consulibus  fecissent et eadem oboedienter praestare M Fulvio parati essent, bellum illatum questi,  agros primum depopulatos, terrorem direptionis et caedis       urbi iniectum, ut eo metu claudere cogerentur portas;  obsessos deinde et oppugnatos se, et omnia exempla belli       edita in se caedibus incendiis ruinis direptione urbis, coniuges liberos in       servitium abstractos,  bona adempta, et, quod       se ante omnia moveat, templa tota urbe spoliata ornamentis; simulacra deum, deos       immo ipsos, convulsos ex sedibus suis ablatos esse; parietes postesque nudatos,       quos adorent, ad quos precentur et supplicent, Ambraciensibus superesse —            : haec querentis interrogando criminose ex       composito consul ad plura velut non sua sponte dicenda eliciebat   motis patribus alter consul C FlaminiusM Fulvii causam excepit, qui veterem viam et obsoletam ingressos Ambracienses       dixit:  sic M Marcellum ab Syracusanis, sic Q Fulvium a Campanis accusatos  quin eadem opera T Quinctium a Philippo rege, M' Acilium et L Scipionem ab Antiocho, Cn Manlium a Gallis, ipsum M Fulvium ab Aetolis et Cephallaniae populis accusari paterentur?  “Ambraciam oppugnatam et captam et       signa inde ornamentaque ablata et cetera facta, quae captis urbibus soleant,       negaturum aut me pro M Fulvio aut  ipsum M Fulvium censetis,  patres conscripti, qui       ob has res gestas triumphum a vobis postulaturus sit, Ambraciam captam signaque,       quae ablata criminantur, et cetera spolia eius urbis ante currum laturus et       fixurus in postibus suis?  nihil est, quod se       ab Aetolis separent; eadem Ambraciensium et Aetolorum causa est   itaque collega meus vel in alia causa inimicitias       exerceat, vel, si in hac utique mavult, retineat Ambraciensis suos in adventum           M Fulvii ;  ego nec de Ambraciensibus nec       de Aetolis decerni quicquam absente M Fulvio patiar   ”Cum Aemilius callidam malitiam inimici velut       notam omnibus insimularet et tempus eum morando extracturum diceret, ne consule       inimico Romam veniret, certamine consulum biduum absumptum est;  nec praesente Flaminio decerni quicquam videbatur posse             captata occasio est, cum aeger forte       Flaminius abesset, et referente Aemilio senatus consultum factum est, ut       Ambraciensibus suae res omnes redderentur;  in       libertate essent ac legibus suis uterentur; portoria, quae vellent, terra       marique caperent, dum eorum immunes Romani ac socii nominis Latini essent;            signa aliaque ornamenta quae       quererentur ex aedibus sacris sublata esse, de iis, cum M Fulvius Romam revertisset, placere ad collegium pontificum referri, et quod ii       censuissent, fieri   neque his contentus consul       fuit, sed postea per infrequentiam adiecit senatus consultum, Ambraciam non       videri vi captam esse