./data/phi0914/phi00138/phi0914.phi00138.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
inter mitissimum genus hominum ferox natio       pervagata bello prope orbem terrarum sedem cepit  procera corpora, promissae et       rutilatae comae, vasta scuta, praelongi gladii;  ad hoc cantus inchoantium proelium et ululatus et tripudia,  et quatientium scuta in patrium quendam modum horrendus       armorum crepitus, omnia de industria composita ad terrorem, sed haec, quibus       insolita atque insueta sunt, Graeci et Phryges et Cares timeant: Romanis Gallici       tumultus adsueti, etiam vanitates notae sunt   semel primo congressu ad Aliam eos olim       fugerunt maiores nostri; ex eo tempore per ducentos iam annos pecorum in modum       consternatos caedunt fugantque, et plures prope de Gallis triumphi quam de toto            orbe terrarum acti sunt   iam usu hoc       cognitum est: si primum impetum, quem fervido ingenio et caeca ira effundunt,       sustinueris, fluunt sudore et lassitudine membra, labant arma; mollia corpora,       molles, ubi ira consedit, animos sol pulvis sitis, ut ferrum non admoveas,       prosternunt   non legionibus legiones eorum       solum experti sumus, sed vir unus cum viro congrediendo T Manlius , M Valerius , quantum Gallicam rabiem vinceret Romana virtus, docuerunt             iam M Manlius unus agmine scandentis in Capitolium detrusit Gallos  et illis       maioribus nostris cum haud dubiis Gallis, in sua terra genitis, res erat; hi iam       degeneres sunt, mixti, et Gallograeci vere, quod appellantur   sicut in frugibus pecudibusque non tantum semina ad       servandam indolem valent, quantum terrae proprietas caelique, sub quo aluntur,       mutat   Macedones, qui Alexandriam in Aegypto,       qui Seleuciam ac Babyloniam, quique alias sparsas per orbem terrarum colonias       habent,  in Syros Parthos Aegyptios degenerarunt;  Massilia, inter Gallos sita, traxit aliquantum ab accolis       animorum; Tarentinis quid ex Spartana dura illa et horrida disciplina mansit?            generosius in sua quidquid sede gignitur;       insitum alienae terrae in id, quo alitur, natura vertente se, degenerat  Phrygas       igitur Gallicis oneratos armis, sicut in acie Antiochi cecidistis, victos       victores, caedetis   magis vereor, ne parum       inde gloriae, quam ne nimium belli sit         Attalus eos rex saepe fudit fugavitque  nolite existimare beluas tantum recens       captas feritatem illam silvestrem primo servare, dein, cum diu manibus humanis       aluntur, mitescere, in hominum feritate mulcenda non eandem naturam esse             eosdemne hos creditis esse, qui patres       eorum avique fuerunt? extorres inopia agrorum profecti domo per asperrimam       Illyrici oram, Paeoniam inde et Thraeciam pugnando cum ferocissimis gentibus       emensi, has terras ceperunt   duratos eos tot       malis exasperatosque accepit terra, quae copia omnium rerum saginaret  uberrimo       agro, mitissimo caelo, clementibus accolarum ingeniis omnis illa, cum qua       venerant, mansuefacta est feritas   vobis mehercule, Martiis  viris, cavenda ac fugienda quam primum amoenitas est Asiae: tantum hae       peregrinae voluptates ad extinguendum vigorem animorum possunt; tantum contagio       disciplinae morisque accolarum valet   hoc       tamen feliciter evenit, quod sicut vim adversus vos nequaquam, ita famam apud       Graecos parem illi antiquae obtinent, cum qua venerunt,  bellique gloriam victores eandem inter socios habebitis,       quam si servantis anticum specimen animorum Gallos vicissetis ”