./data/stoa0275/stoa006/stoa0275.stoa006.opp-lat1.xml
Tertullian
Principalem adversus Iudaismum epistolam nos quoque confitemur, quae Galatas docet  Amplectimur etenim omnem illam legis veteris abolitionem, ut et ipsam de creatoris venientem dispositione, sicut saepe iam in isto ordine tractavimus de praedicata novatione a prophetis dei nostri  Quodsi creator quidem vetera cessura promisit, novis scilicet orituris, Christus vero tempus distinctionis istius (lex et prophetae usque ad Ioannem) terminum in Ioanne statuens inter utrumque ordinem desinentium exinde veterum et incipientium novorum: necessarie et apostolus in Christo post Ioannem revelato vetera infirmat, nova vero confirmat, atque ita non alterius dei fidem curat, quam creatoris, apud quem et vetera decessura praedicabantur  Igitur et legis destructio et evangelii aedificatio pro me faciunt in ista quoque epistola ad eam Galatarum praesumptionem pertinentes, qua praesumebant Christum, ut puta creatoris salva creatoris Iege credendum, quod adhuc incredibile videretur Iegem a suo auctore deponi  Porro si omniuo alium deum ab apostolo audissent, ultroutique scissent abscedendum sibi esse a lege eius dei, quem reliquissent alium secuti  Quis enim exspectaret diutius discere, quod novam deberet sectari disciplinam, qui novum deum recepisset? Immo quia eadem quidem divinitas praedicabatur in evangelio, quae semper nota fuerat in lege, disciplina vero non eadem, bic erat totus quaestionis status, an lex creatoris ab evangelio deberet excludi in Christo creatoris  Denique aufer hunc statum, et vacat quaestio  Vacante autem quaestione, ultro olDoibus agnoscentibus, discedendum sibi esse ab ordine creatoris per fidem dei alterius, nulla apostolo materia competisset id tam presse doceudi, quod ultro fides ipsa dictasset  Igitur tota intentio epistolae istius nihil aliud docet, quam legis discessionem venientem de creatoris dispositione, ut adhuc suggeremus  Si item nullius novi dei exserit mentionem, quod nusquam magis fecisset, quam in ista materia, ut rationem scilicet ablegendae legis unica hac et sufficientissima defiuitione proponeret novae divinitatis, apparet quomodo scribat Miror vos tam cito transferri ab eo, qni vos vocavit in gratiam, ad  aliud evangelium, ex conversatione aliud, non ex religione, ex disciplina, non ex divinitate, quoniam quidem evangelium Christi a lege evocare deberet ad gratiam, non a creatore ad alium deum  Nemo enim illos moverat a creatore, ut viderentur sic ad aliudevangelium transferri, quasi dum ad creatorem transferuntur  Namet adiciens, quod aliud evangelium omnino non esset, creatorisconfirmat id quod esse defendit  Sed enim et creator evangelium repromittit, dicens per Esaiam, Ascende in montem excelsum, quievangelizas Sioni, extolle vocem in valentia tua, qui evangelizas Hierusalem; item ad apostolorum personam, Quam tempestivi pedesevangelizantium pacem, evangelizamtium bona, utique et nationibus evangelizantium, quoniam et, In nomine eius, inquit, nationessperabunt, Christi scilicet, cui ait, Posui te in lumen nationum Est autem evangelium etiam dei novi, quod vis tunc ab apostolo defensum  Iam ergo duo sunt evangelia apud duos deos, et mentituserit apostolus dicens quod aliud omnino non est, cum sitet aliud, cum sic suum evangelium defendere potuisset, ut potiusdemonstraret, non ut unum determinaret  Sed fortasse, ut fugias hinc, et ideo, dices, subtexuit, Licet angelus de caelo aliter evangelizaverit,anathema sit, quia et creatorem sciebat evangelizaturum Rursus ergo te implicas  Hoc est enim quod adstringeris  Duoenim evangelia confirmare non est eius qui aliud iam negarit  Tamenlucet sensus eius qui suam praemisit personam: Sed et si nosaut angelus de caelo aliter evangelizaverit  Verbi enim gratia dictumest  Ceterum si nec ipse aliter evangelizaturus, utique nec angelus Ita angelum ad hoc nominavit, quo multo magis hominibus nonesset credendum, quando nec angelo, nec apostolo, non angelum ad evangelium referret creatoris  Exinde decurrens ordinem conversionis suae de persecutore in apostolum scripturam Apostolicorumconfirmat, apud quam ipsa etiam epistulae istius materiarecognoscitur, intercessisse quosdam qui dicerent circumcidi oportereet observandam esse Moysi legem, tunc apostolos de istaquaestione consultos ex auctoritate spiritus renuntiasse non esseimponenda onera hominibus quae patres ipsi non potuissent sustinere Quodsi et ex hoc congruunt Paulo Apostolorum Acta, curea respuatis iam apparet, ut deum scilicet non alium praedicantiaquam creatorem, nec Christum alterius quam creatoris, quando necpromissio spiritus sancti aliunde probetur exhibita quam de instrumentoActorum  Quae utique verisimile non est ex parte quidemapostolo convenire, cum ordinem eius secundum ipsius testimo-nium ostendunt, ex parte vero dissidere, cum divinitatem in Christocreatoris annuntiant, ut praedicationem quidem apostolorum nonsit secutus Paulus, qui formam ab eis dedocendae legis accepit