./data/phi0914/phi00145/phi0914.phi00145.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
et Masgabae, regis Masinissae filio,				Puteolis nave egresso praesto fuit obviam missus cum pecunia L Manlius quaestor, qui Romam eum publico sumptu				perduceret   advenienti extemplo senatus datus				est  is adulescens ita locutus est, ut, quae rebus grata erant, gratiora verbis				faceret  commemoravit, quot pedites equitesque, quot elephantos, quantum frumenti eo				quadriennio pater suus in Macedoniam misisset: 				duas res ei rubori fuisse, unam, quod rogasset eum per legatos senatus, quae ad				bellum opus essent, et non inperasset, alteram, quod pecuniam ei pro frumento				misisset  Masinissam meminisse se regnum a populo Romano partum auctumque et multiplicatum habere; usu				regni contentum scire dominium et ius eorum, qui dederint, esse;  sumere itaque eos de se, non rogare aequom esse neque				emere ea ex fructibus agri ab se dati, quae ibi proveniant  id Masinissae satis esse				et fore, quod populo Romano super esset   cum iis				mandatis a patre profectum postea consecutos equites, qui devictam Macedoniam				nuntiarent gratulatumque senatui iuberent indicare tantae eam rem laetitiae patri				suo esse, ut Romam venire velit Iovique optimo maximo in Capitolio sacrificare et				grates agere; id, nisi molestum sit, ut ei permittatur, ab senatu petere   responsum regulo est				facere patrem eius Masinissam, quod virum gratum bonumque facere deceat, ut pretium				honoremque debito beneficio addat   et populum				Romanum ab eo bello Punico forti fidelique opera adiutum, et illum favente populo				Romano regnum adeptum; aequatis iis postea trium regum bellis deinceps omnibus eum				functum officiis   victoria vero populi Romani laetari eum				regem mirum non esse, qui sortem omnem fortunae regnique sui cum rebus Romanis				miscuisset  grates deis pro victoria apud suos penates ageret; Romae filium pro eo				acturum   gratulatum quoque satis suo ac patris				nomine esse  ipsum relinquere regnum et Africa excedere, praeterquam quod illi				inutile esset, non esse e re publica populi Romani senatum censere   petenti Masgabae, ut Hanno, Hamilcaris filius, obses in				locum  exigeret   munera ex senatus consulto				emere regulo quaestor iussus ex centum pondo argenti et prosequi eum Puteolos				omnemque sumptum, quoad in Italia esset, praebere et duas naves conducere, quibus				ipse comitesque regis in Africam deveherentur;  et				comitibus omnibus, liberis servisque, vestimenta data   haud ita multo post de altero Masinissae filio Misagene litterae adlatae				sunt, missum eum ab L Paulo post devictum Persea in Africam cum				equitibus suis; navigantem dispersa classe in Hadriatico mari Brundisium tribus				navibus aegrum delatum  ad eum cum iisdem muneribus, quae data Romae fratri eius				erant, L Stertinius quaestor Brundisium missus iussusque curare, ut aedes hospitio