./data/phi0474/phi015/phi0474.phi015.perseus-lat2.xml
M. Tullius Cicero
'adfuerunt,'				inquit, 'Catilinae illumque laudarunt ' nulla tum patebat, nulla erat cognita coniuratio;				defendebant amicum, aderant supplici, vitae eius turpitudinem in summis eius				periculis non insequebantur  quin etiam parens tuus, Torquate, consul reo				de pecuniis repetundis Catilinae fuit advocatus, improbo				homini, at supplici, fortasse audaci, at aliquando amico  cui cum adfuit				post delatam ad eum primam illam coniurationem, indicavit se audisse				aliquid, non credidisse  'at idem non adfuit alio in iudicio, cum				adessent ceteri ' si postea				cognorat ipse aliquid quod in consulatu ignorasset, ignoscendum est eis qui				postea nihil audierunt; sin illa res prima valuit, num inveterata quam recens				debuit esse gravior? sed si tuus parens etiam in ipsa suspicione				periculi sui tamen humanitate adductus advocationem hominis improbissimi sella				curuli atque ornamentis et suis et consulatus honestavit, quid est quam ob rem				consulares qui Catilinae adfuerunt reprendantur?