./data/stoa0045/stoa014/stoa0045.stoa014.perseus-lat2.xml
Ausonius, Decimus Magnus
mavult de subditis dedisse           miraculum, quo, inquis, merito? ego nullum scio, nisi quod tu, piissime           imperator, debere te dicis: et hoc debere latissime pertinet, sive hoc           eruditionis tuae faenus existimas, sive sine faenore gloriam liberalitatis           adfectas, sive te pondere conceptae sponsionis exoneras, seu fidei commissum           patris exsolvis  seu magnanimitate caelesti ostentatione suppressa, dei           munus imitaris  debere te dicis, cui? quando? quo nomine? lege syngrapham,           nomina creditorem; accepti et expensi tabulae conferantur: videbis alio           summae istius transire rationem, tibi coepit deus debere pro nobis, quid           autem mihi debes, gratissime imperator? patitur enim humanitas tua, ut           praeter regias virtutes privata appellatione lauderis  quid tu mihi debes?           et contra quid non ego tibi debeo? anne quod docui? hoc ego possum verius           retorquere, dignum me habitum, qui docerem; tot facundia doctrinaque           praestantes inclinata in me dignatione praeteritos, ut esset quem tu matura           iam aetate succinctum per omnes honorum gradus festinata bonitate           proveheres; timere ut videreris, ne in me vita deficeret, dum tibi adhuc           aliquid, quod deberes praestare, superesset