./data/stoa0054/stoa006/stoa0054.stoa006.perseus-lat1.xml
Bede the Venerable
Cumque uidisset Albanum, mox ira succensusnimia, quod se ille ultro pro hospite, quem susceperat,militibus offerre, ac discrimini dare praesumsisset, adsimulacra daemonum, quibus adsistebat, eum iussit pertrahi:Quia rebellem, inquiens, ac sacrilegum celarequam militibus reddere maluisti, ut contemtor diuummeritam blasphemiae suae poenam lueret, quaecumqueilli debebantur supplicia, tu soluere habes, si a cultunostrae religionis discedere temtas  At sanctus Albanus,qui se ultro persecutoribus fidei Christianum esseprodiderat, nequaquam minas principis metuit; sedaccinctus armis militiae spiritalis, palam se iussis illiusparere nolle pronuntiabat  Tum iudex: Cuius, inquit,familiae uel generis es? Albanus respondit:Quid ad te pertinet, qua sim stirpe genitus? sed siueritatem religionis audire desideras, Christianum iamme esse, Christianisque officiis uacare cognosce  Aitiudex: Nomen tuum quaero, quod sine mora mihiinsinua  At ille: Albanus, inquit, a parentibusuocor, et Deum uerum ac uiuum, qui uniuersa creauit,adoro semper, et colo  Tum iudex repletus iracundiadixit: Si uis perennis uitae felicitate perfrui, diismagnis sacrificare ne differas  Albanus respondit:Sacrificia haec, quae a uobis redduntur daemonibus,nec auxiliari subiectis possunt, nec supplicantium sibidesideria uel uota conplere  Quin immo, quicumquehis sacrificia simulacris obtulerit, aeternas infernipoenas pro mercede recipiet