./data/phi0914/phi00122/phi0914.phi00122.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
Fabio aequatus       imperio Hannibalem et uirtute et fortuna superiorem uidet  sed aliud iurgandi       suscensendique tempus erit: nunc signa extra uallum proferte; uictoriam hosti       extorqueamus, confessionem erroris ciuibus '  iam magna ex parte caesis aliis, aliis       circumspectantibus fugam, Fabiana se acies repente uelut caelo demissa ad       auxilium ostendit   itaque priusquam ad       coniectum teli ueniret aut manum consereret, et suos a fuga effusa et ab nimis       feroci pugna hostes continuit   qui solutis       ordinibus uage dissipati erant undique confugerunt ad integram aciem; qui plures       simul terga dederant conuersi in hostem uoluentesque orbem nunc sensim referre       pedem, nunc conglobati restare   ac iam prope       una acies facta erat uicti atque integri exercitus inferebantque signa in       hostem, cum Poenus receptui cecinit, palam ferente Hannibale ab se Minucium, se       ab Fabio uictum   ita per uariam fortunam diei       maiore parte exacta cum in castra reditum esset, Minucius conuocatis militibus       'saepe ego' inquit, 'audiui, milites, eum primum esse uirum qui ipse consulat       quid in rem sit, secundum eum qui bene monenti oboediat;  qui nec ipse consulere nec alteri parere sciat, eum extremi       ingenii esse   nobis quoniam prima animi       ingeniique negata sors est, secundam ac mediam teneamus et, dum imperare       discimus, parere prudenti in animum inducamus  castra cum Fabio iungamus             ad praetorium eius signa cum tulerimus,       ubi ego eum parentem appellauero, quod beneficio eius erga nos ac maiestate eius       dignum est,  uos, milites, eos quorum uos modo       arma dexterae texerunt patronos salutabitis, et, si nihil aliud, gratorum certe       nobis animorum gloriam dies hic dederit '