./data/phi1212/phi003/phi1212.phi003.perseus-lat2.xml
Apuleius
is igitur cum forte in ciuitatem sese reciperet etrure suo suburbano rediret, aspexit in pomoeriis ciuitatisfunus ingens locatum plurimos homines ingenti multitudine,qui exequias uenerant, circumstare, omnis tristissimos etobsoletissimos uestitu  propius accessit, utine cognosceretmore ingenii humani, quisnam esset, quoniam percontantinemo responderat, an uero ut ipse aliquid in illo ex arte deprehenderet  certe quidem iacenti homini ac prope deposito fatum attulit  iam miseri illius membra omnia aromatis perspersa, iam os ipsius unguine odoro delibutum,iam eum pollinctum, iam paene rogum paratum contemplatus enim, diligentissime quibusdam signis animaduersis,etiam atque etiam pertrectauit corpus hominis et inuenitin illo uitam latentem  confestim exclamauit uiuere hominem: procul igitur faces abicerent, procul ignes amolirentur, rogum demolirentur, cenam feralem a tumulo ad mensam referrent  murmur interea exortum; partim medicocredendum dicere, partim etiam inridere medicinam  postremo propinquis etiam hominibus inuitis, quodne iam ipsihereditatem habebant, an quod adhuc illi fidem non habebant, aegre tamen ac difficulter Asclepiades impetrauitbreuem mortuo dilationem atque ita uispillonum manibusextortum uelut ab inferis postliminio domum rettulit confestimque spiritum recreauit, confestim animam in corporislatibulis delitiscentem quibusdam medicamentis prouocauit