./data/phi0914/phi00140/phi0914.phi00140.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
nam post paucis diebus gens Bastarnarum, diu       sollicitata, ab suis sedibus magna peditum equitumque manu Histrum traiecit             inde praegressi, qui nuntiarent regi,       Antigonus et Cotto; Cotto nobilis erat Bastarna, [ea       res] Antigonus iam prius  cum ipso Cottone legatus ad concitandos Bastarnas missus  haud procul       Amphipoli fama, inde certi nuntii obcurrerunt mortuum esse regem;  quae res omnem ordinem consilii turbavit  compositum       autem sic fuerat, transitum per Thraciam tutum et commeatus Bastarnis ut       Philippus praestaret  id ut facere posset, regionum principes donis coluerat       fide sua obligata pacato agmine transituros Bastarnas   Dardanorum gentem delere propositum erat inque eorum agro sedes       fundare Bastarnis   duplex inde erat commodum       futurum, si et Dardani, gens semper infestissima Macedoniae temporibusque       iniquis regum inminens, tolleretur, et Bastarnae relictis in Dardania coniugibus       liberisque ad populandam Italiam possent mitti:  per Scordiscos iter esse ad mare       Hadriaticum Italiamque, alia via traduci exercitum non posse  facile Bastarnis       Scordiscos iter daturos—nec enim aut lingua aut moribus [aequales] abhorrere—et       ipsos adiuncturos se, cum  ad praedam opulentissimae gentis ire vidissent   inde in omnem eventum consilia adcommodabantur: sive       caesi ab Romanis forent Bastarnae, Dardanos tamen sublatos praedamque ex       reliquiis Bastarnarum et possessionem liberam Dardaniae solacio fore,  sive prospere rem gessissent,       Romanis aversis in Bastarnarum bellum recuperaturum se in Graecia quae       amisisset  haec Philippi consilia fuerant