./data/phi1351/phi004/phi1351.phi004.perseus-lat2.xml
Cornelius Tacitus
rapiunt in transitu hiberna alae Asciburgii sita; adeoque improvisi castra involavere ut non adloqui, non pandere aciem Vocula potuerit: id solum ut in tumultu monuit, subsignano milite media firmare: auxilia passim circumfusa sunt  eques prorupit, exceptusque compositis hostium ordinibus terga in suos vertit  caedes inde, non proelium  et Nerviorum cohortes, metu seu perfidia, latera nostrorum nudavere: sic ad legiones perventum, quae amissis signis intra vallum sternebantur, cum repente novo auxilio fortuna pugnae mutatur  Vasconum lectae a Galba cohortes ac tum accitae, dum castris propinquant, audito proeliantium clamore intentos hostis a tergo invadunt latioremque quam pro numero terrorem faciunt, aliis a Novaesio, aliis a Mogontiaco universas copias advenisse credentibus  is error Romanis addit animos, et dum alienis viribus confidunt, suas recepere  fortissimus quisque e Batavis, quantum peditum erat, funduntur: eques evasit cum signis captivisque, quos prima acie corripuerant  caesorum eo die in partibus nostris maior numerus et imbellior, e Germanis ipsa robora