./data/phi0914/phi00122/phi0914.phi00122.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
cum laeta civitate dictator unus nihil nec famae nec litteris       crederet, et ut vera omnia essent, secunda se magis quam adversa timere diceret,            tum M  Metilius  tribunus plebis id enim vero  ferendum esse negat:  non praesentem       solum dictatorem obstitisse rei bene gerendae, sed absentem etiam gestae obstare       et in ducendo bello sedulo  tempus terere, quo diutius in magistratu sit solusque et Romae et in       exercitu imperium habeat;  quippe consulum       alterum in acie cecidisse, alterum specie classis Punicae persequendae procul ab       Italia ablegatum;  duos praetores Sicilia atque       Sardinia occupatos, quarum  neutra hoc tempore provincia praetore egeat; M  Minucium magistrum       equitum,  ne hostem videret, ne quid rei bellicae gereret,  prope in       custodia habitum  itaque hercule non Samnium modo, quo iam tamquam trans Hiberum agro       Poenis concessum sit, sed  Campanum Calenumque et Falernum agrum pervastatos esse, sedente Casilini       dictatore et legionibus populi Romani agrum suum tutante  exercitum cupientem pugnare et magistrum equitum clausos prope intra       vallum retentos, tamquam hostibus captivis arma adempta  tandem , ut abscesserit inde dictator, ut obsidione liberatos extra       vallum egressos fudisse ac fugasse hostes  quas ob res, si antiquus animus plebei Romanae esset, audaciter se       laturum fuisse de  abrogando Q  Fabi imperio; nunc modicam rogationem promulgaturum de       aequando magistri equitum et dictatoris iurelure   nec tamen ne ita quidem prius mittendum ad exercitum Q  Fabium quam       consulem in locum C  Flamini suffecisset