./data/phi0588/abo007/phi0588.abo007.perseus-lat2.xml
Cornelius Nepos
ad quod gerendum ipse dux delectus est, duo praeterea collegae dati, Nicia et   Lamachus    id cum appararetur, prius quam classis exiret,   accidit ut una nocte omnes Hermae, qui in oppido erant Athenis, deicerentur praeter unum,   qui ante ianuam erat Andocidi (itaque ille postea Mercurius Andocidi vocitatus est)        hoc cum appareret non sine magna multorum consensione   esse factum, quae non ad privatam, sed ad publicam rem pertineret, magnus multitudini timor   est iniectus, ne qua repentina vis in civitate exsisteret, quae libertatem opprimeret   populi    hoc maxime convenire in Alcibiadem videbatur, quod   et potentior et maior quam privatus existimabatur: multos enim liberalitate devinxerat,   plures etiam opera forensi suos reddiderat    qua re fiebat   ut omnium oculos, quotienscumque in publicum prodisset, ad se converteret neque ei par   quisquam in civitate poneretur  itaque non solum spem in eo habebant maximam, sed etiam   timorem, quod et obesse plurimum et prodesse poterat      aspergebatur etiam infamia, quod in domo sua facere mysteria dicebatur (quod nefas erat more   Atheniensium) idque non ad religionem, sed ad coniurationem pertinere existimabatur