./data/phi0914/phi00138/phi0914.phi00138.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
Manlius proconsul Romam venit; cui cum ab Ser Sulpicio praetore senatus ad aedem Bellonae datus esset,  et ipse commemoratis rebus ab se gestis postulasset, ut ob       eas diis immortalibus honos haberetur sibique triumphanti urbem invehi liceret,            contradixerunt pars maior decem       legatorum, qui cum eo fuerant et ante alios L FuriusPurpurio et L AemiliusPaulus    legatos sese Cn Manlio datos pacis cum Antiocho faciendae causa foederisque legum, quae cum           L Scipione inchoatae fuissent, perficiendarum  Cn Manlium summa ope tetendisse, ut eam pacem turbaret, et Antiochum, si sui       potestatem fecisset, insidiis exciperet; sed illum cognita fraude consulis, cum       saepe colloquiis petitis captatus esset, non congressum modo sed conspectum       etiam eius vitasse   cupientem transire Taurum       aegre omnium legatorum precibus, ne carminibus Sibyllae praedictam superantibus       terminos fatalis cladem experiri vellet, retentum admosse tamen exercitum et       prope ipsis iugis ad divortia aquarum castra posuisse   cum ibi nullam belli causam inveniret quiescentibus regiis,            circumegisse exercitum ad Gallograecos,       cui nationi non ex senatus auctoritate, non populi iussu bellum illatum  quod            quem umquam de sua sententia facere ausum? Antiochi Philippi Hannibalis       et Poenorum recentissima bella esse;  de       omnibus his consultum senatum, populum iussisse, saepe legatos ante missos, res       repetitas, postremo, qui bellum indicerent, missos   “quid eorum, Cn Manli , factum est, ut istud publicum populi Romani bellum et non tuum       privatum latrocinium ducamus?  at eo ipso       contentus fuisti, recto itinere exercitum duxisti ad eos, quos tibi hostis       desumpseras:  an per omnes amfractus viarum,       cum ad bivia consisteres, ut, quo flexisset agmen Attalus, Eumenis frater, eo       consul mercennarius cum exercitu Romano sequereris, Pisidiae Lycaoniaeque et       Phrygiae recessus omnis atque angulos peragrasti, stipem ab tyrannis       castellanisque deviis colligens? quid enim tibi cum Oroandis? quid cum aliis       aeque innoxiis populis?”