./data/phi0978/phi001/phi0978.phi001.perseus-lat2.xml
Pliny the Elder
quod si verum est, homini acceptum fieri oportere conveniat, sed viritim sapientissimicuiusque respuit fides, in universum vero omnibus horiscredit vita nec sentit  quippe victimas caedi sine precatione non videtur referre aut deos rite consuli  praetereaalia sunt verba inpetritis, alia depulsoriis, alia commendationis, videmusque certis precationibus obsecrasse summosmagistratus et, ne quod verborum praetereatur aut praeposterum dicatur, de scripto praeire aliquem rursusquealium custodem dari qui adtendat, alium vero praeponi quifavere linguis iubeat, tibicinem canere, ne quid aliud exaudiatur, utraque memoria insigni, quotiens ipsae diraeobstrepentes nocuerint quotiensve precatio erraverit; sicrepente extis adimi capita vel corda aut geminari victimastante  durat inmenso exemplo Deciorum patris filiique,quo se devovere, carmen; extat Tucciae Vestalis incesti deprecatio, qua usa aquam in cribro tulit anno urbis DXVIIII boario vero in foro Graecum Graecamque defossos autaliarum gentium, cum quibus tum res esset, etiam nostraaetas vidit  cuius sacri precationem, qua solet praeireXVvirum collegii magister, si quis legat, profecto vim carminum fateatur, omnia ea adprobantibus DCCCXXX annorumeventibus  Vestales nostras hodie credimus nondum egressaurbe mancipia fugitiva retinere in loco precatione, cum,si semel recipiatur ea ratio, et deos preces aliquas exaudireaut ullis moveri verbis, confitendum sit de tota coniectatione