./data/phi0914/phi00143/phi0914.phi00143.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
Marcius et Cn Servilius de provinciis rettulissent, primo quoque tempore aut conparare eos       inter se Italiam et Macedoniam aut sortiri placuit;  priusquam id sors cerneret, in incertum, ne quid gratia momenti,       faceret, in utramque provinciam, quod res desideraret supplementi, decerni ( decernunt in Macedoniam peditum Romanorum sex milia,            sociorum nominis Latini sex milia, equites       Romanos ducentos quinquaginta,  socios trecentos); veteres milites       dimitti, ita ut in singulas Romanas legiones ne plus sena milia peditum,  treceni equites essent   alteri consuli       nullus certus finitus numerus civium Romanorum, quem in supplementum legeret; id       modo finitum, ut duas legiones scriberet, quae quina milia peditum et ducenos       haberent, equites trecenos   Latinorum maior       quam collegae decretus numerus, peditum decem milia et sescenti equites        quattuor praeterea legiones scribi iussae, quae, si quo opus esset, educerentur             tribunos iis, non permissum, ut consules       facerent; populus creavit  sociis nominis Latini sedecim milia peditum et mille       equites imperati   hunc exercitum parari tantum       placuit, ut exiret, si quo res posceret  Macedonia maxime curam praebebat             in classem mille socii navales cives       Romani libertini ordinis, ex Italia quingenti scribi       iussi; totidem ut ex Sicilia scriberentur; et cui ea provincia evenisset,       mandatum, ut eos in Macedoniam, ubicumque classis esset, deportandos curaret             in  Hispaniam tria milia peditum Romanorum in supplementum, trecenti equites       decreti  finitus ibi quoque in legiones militum numerus, peditum quina milia       duceni et treceni equites   et sociis imperare       praetor, cui Hispania obvenisset, iussus quattuor milia peditum et trecentos       equites