./data/phi0914/phi00127/phi0914.phi00127.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
et Romae quidem cum luctus ingens ex praeterito, tum timor in futurum       erat:  consul ex Samnio in Lucanos transgressus       ad Numistronem in conspectu Hannibalis loco planopiano , cum Poenus collem teneret, posuit castra  addidit et aliam fidentis speciem, quod prior in aciem eduxit; nec       detractavit Hannibal, ut signa portis efferri vidit  ita tamen aciem       instruxerunt ut Poenus dextrum cornu in collem erigeret, Romani sinistrum ad       oppidum adplicarent  ab Romanis  prima legio et dextra ala, ab Hannibale       Hispani  milites et funditores Baliares, elephanti quoque commisso iam       certamine in proelium acti; diu pugna neutro inclinata stetit  ab hora tertia cum ad noctem pugnam extendissent, fessaeque pugnando       primae acies essent,        primae legioni tertia, dextrae alae sinistra subiit, et apud hostis integri a       fessis pugnam accepere  novum atque atrox proelium ex iam segni repente exarsit, recentibus       animis corporibusque; sed  nox incerta victoria diremit pugnantis  postero die Romani ab sole orto in multum diei stetere in acie; ubi       nemo hostium adversus prodiit, spolia per otium legere et congestos in unum       locum cremavere suos  nocte insequenti Hannibal silentio movit castra et in Apuliam abiit            Marcellus , ubi lux fugam hostium aperuit, sauciis cum       praesidio modico Numistrone relictis praepositoque iis L  Furio Purpurione       tribuno militum, vestigiis institit sequi  ad Venusiam adeptus eum       est  ibi per dies aliquot, cum ab stationibus procursaretur, mixta equitum       peditumque tumultuosa magis proelia quam  magna, et ferme omnia Romanis secunda fuere  inde per Apuliam ducti exercitus sine ullo memorando certamine, cum       Hannibal nocte  signa moveret, locum insidiis quaerens, Marcellus                  nisi certa luce et explorato ante non sequeretur