./data/phi0914/phi00131/phi0914.phi00131.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
non fefellere       insidiae  itaque revocatis, qui discurrerant ad praedandum, militibus       instructisque, ad oppugnandum castellum Eleusinem profectus cum multis inde       vulneribus recessit Philippoque se venienti ex Achaia coniunxit   temptata et ab ipso rege oppugnatio eiusdem castelli       est; sed naves Romanae a Piraeo venientes intromissumque praesidium absistere       incepto coegerunt   diviso deinde exercitu rex cum parte       Philoclem Athenas mittit, cum parte Piraeum pergit, ut, dum Philocles subeundo       muros et comminanda oppugnatione contineret urbe  Athenienses, ipsi Piraeum levi cum praesidio relictum expugnandi       facultas esset   ceterum nihilo ei Piraei quam       Eleusinis facilior iisdem fere defendentibus oppugnatio fuit  a Piraeo Athenas       repente duxit   inde eruptione subita peditum       equitumque inter angustias semiruti muri, qui bracchiis duobus Piraeum Athenis       iungit,  repulsus, omissa oppugnatione urbis,       diviso cum Philocle rursus exercitu ad agros vastandos profectus, cum priorem       populationem sepulcris circa urbem diruendis exercuisset, ne quid inviolatum       relinqueret,  templa deum, quae pagatim       sacrata habebant, dirui atque incendi iussit;  et ornata eo genere operum eximie       terra Attica et copia domestici marmoris et ingeniis artificum  praebuit huic furori materiam   neque       enim diruere modo ipsa templa ac simulacra evertere satis habuit, sed lapides       quoque, ne integri cumularent ruinas, frangi iussit   et postquam non tam ira erat satiata quam       irae exercendae materia deerat, agro hostium in Boeotiam excessit nec aliud       quicquam dignum memoria in Graecia egit