./data/phi0914/phi00123/phi0914.phi00123.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
Aemilium et C Flaminium censores senatus lectus fuerat, cum tantum senatorum aduersae       pugnae, ad hoc sui quemque casus per quinquennium absumpsissent   cum de ea re M Aemilius praetor, dictatore post Casilinum amissum profecto iam ad exercitum,       exposcentibus cunctis rettulisset, tum Sp Caruilius cum longa oratione non solum inopiam sed paucitatem etiam ciuium ex       quibus in patres legerentur conquestus esset,  explendi senatus causa et iungendi artius Latini nominis cum       populo Romano magno opere se suadere dixit ut ex singulis populis Latinorum       binis senatoribus, ltquibusgt patres Romani censuissent, ciuitas daretur, atque       ltindegt in demortuorum locum in senatum legerentur   eam sententiam haud aequioribus animis quam ipsorum quondam       postulatum Latinorum patres audierunt;  et cum       fremitus indignantium tota curia esset et praecipue T Manlius esse etiam nunc eius stirpis uirum diceret ex qua quondam in       Capitolio consul minatus esset quem Latinum in curia uidisset eum sua manu se       interfecturum, Q FabiusMaximus nunquam rei ullius alieniore tempore mentionem factam in senatu       dicit quam inter tam suspensos sociorum animos incertamque fidem id iactum quod       insuper sollicitaret eos;  eam unius hominis       temerariam uocem silentio omnium exstinguendam esse et, si quid unquam arcani       sanctiue ad silendum in curia fuerit, id omnium maxime tegendum, occulendum,       obliuiscendum, pro non dicto habendum esse  ita eius rei oppressa mentio est             dictatorem, qui censor ante fuisset uetustissimusque ex iis       qui uiuerent censoriis esset, creari placuit qui senatum legeret, accirique           C Terentium consulem ad dictatorem dicendum iusserunt   qui ex Apulia relicto ibi praesidio cum magnis itineribus Romam       redisset, nocte proxima, ut mos erat, M FabiumButeonem ex senatus consulto sine magistro equitum dictatorem in sex menses       dixit