./data/phi0914/phi00126/phi0914.phi00126.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
sed non quid ego fecerim in disquisitionem venit—nam quidquid                in hostibus feci ius belli defendit—sed quid isti pati           debuerint  qui si non fuerunt hostes, nihil interest, nunc an           vivo Hierone Syracusas violaverim  sin autem desciverunt a populo Romano, si  legatos nostros ferro atque armis petierunt, urbem ac moenia           clauserunt, exercituque Carthaginiensium adversus nos tutati sunt, quis           passos esse hostilia, cum fecerint, indignatur? tradentis urbem principes Syracusanorum aversatus sum; Sosim et           Moericum Hispanum quibus tantam rem  crederem potiores habui  non estis extremi Syracusanorum,           quippe qui aliis humilitatem obiciatis:            quis est vestrum qui se mihi portas aperturum, qui armatos milites meos in           urbem accepturum promiserit? odistis et exsecramini eos qui           fecerunt, et ne hic  quidem contumeliis in eos dicendis parcitis; tantum            abest ut et ipsi tale quicquam facturi fueritis  ipsa humilitas eorum, patres conscripti, quam isti obiciunt,           maximo argumento est me neminem qui navatam operam rei publicae nostrae           vellet aversatum esse  et antequam obsiderem Syracusas, nunc legatis mittendis, nunc ad           conloquium eundo temptavi pacem, et posteaquam neque legatos violandi           verecundia erat, nec mihi ipsi congresso ad portas cum principibus responsum           dabatur, multis terra marique exhaustis laboribus tandem vi atque armis           Syracusas cepi  quae captis acciderint apud Hannibalem et Carthaginienses victos           iustius quam apud victoris populi senatum quererentur  ego , patres conscripti, Syracusas spoliatas si negaturus essem,           numquam spoliis earum urbem Romam exornarem  quae autem singulis           victor aut ademi aut dedi, cum belli iure tum ex cuiusque merito satis scio           me fecisse  ea vos rata habeatis, patres conscripti, necne,  magis rei publicae interest quam mea  quippe mea fides           exsoluta est: ad rem publicam pertinet ne acta mea rescindendo alios in           posterum segniores duces faciatis  et quoniam coram et Siculorum et mea verba audistis, patres           conscripti, simul templo excedemus, ut me absente liberius            consuli senatus possit  ita dimissi Siculi,  et  ipse in Capitolium ad dilectum discessit