./data/phi0914/phi00129/phi0914.phi00129.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
iisdem ferme diebus naues quae ab Carthagine ad Magonem missae erant inter       Albingaunos Ligures Genuamque accesserunt   in       iis locis tum forte Mago tenebat classem; qui legatorum auditis uerbis iubentium       exercitus quam maximos comparare, extemplo Gallorum et Ligurum—namque utriusque       gentis ingens ibi multitudo erat—concilium habuit;  et missum se ad eos uindicandos in libertatem ait et, ut       ipsi cernant, mitti sibi ab domo praesidia; sed quantis uiribus quanto exercitu       id bellum geratur, in eorum potestate esse   duos exercitus Romanos, unum in Gallia, alterum in Etruria       esse; satis scire Sp Lucretium se cum M Liuio iuncturum; multa milia armanda esse ut duobus ducibus duobus       exercitibus Romanis resistatur   Galli summam       ad id suam uoluntatem esse dicere; sed cum una castra Romana intra fines, altera       in finitima terra Etruria prope in conspectu habeant, si palam fiat auxiliis       adiutum ab sese Poenum, extemplo infestos utrimque exercitus in agrum suum       incursuros  ea ab Gallis desideraret quibus occulte adiuuari posset:  Liguribus, quod procul agro urbibusque eorum castra       Romana sint, libera consilia esse; illos armare iuuentutem et capessere pro       parte bellum aequum esse  Ligures haud abnuere:  tempus modo duorum mensum petere ad dilectus habendos  interim Mago milites       Gallos dimissis clam per agros eorum mercede conducere; commeatus quoque omnis       generis occulte ad eum a Gallicis populis mittebantur  M Liuius exercitum uolonum ex Etruria in Galliam traducit, iunctusque       Lucretio, si se Mago ex Liguribus propius urbem moueat, obuiam ire parat, si       Poenus sub angulo Alpium quietus se contineat, et ipse in eadem statione circa       Ariminum Italiae praesidio futurus