./data/stoa0045/stoa019/stoa0045.stoa019.perseus-lat2.xml
Ausonius, Decimus Magnus
nec mirum, si           eloquii nostri vena tenuata est, quam dudum neque ullius poematis tui neque           pedestrium voluminum lectione iuvisti  unde igitur sermonis mei largam           poscis usuram, qui nihil litterati faenoris credidisti? volitat tuus Mosella           per manus sinusque multorum divinis a te versibus consecratus: sed tantum           nostra ora praelabitur  cur me istius libelli, quaeso, exortem esse           voluisti? aut ἀμουσότεροσ tibi videbar,           qui iudicare non possem, aut certe malignus, qui laudare nescirem  itaque           vel ingenio meo plurimum vel moribus derogasti  et tamen contra interdictum           tuum vix ad illius operis arcana perveni, velim tacere, quid sentiam; velim           iusto de te silentio vindicari; sed admiratio scriptorum sensum frangit           iniuriae