./data/phi0914/phi00121/phi0914.phi00121.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
sed non esse cum aegro senescendum            quid enim ultra differri aut teri tempus? quem tertium       consulem, quem alium exercitum exspectari? castra Carthaginiensium in Italia ac prope in conspectu urbis esse            non Siciliam ac Sardiniam victis ademptas nec cis Hiberum       Hispaniam peti, sed solo patrio terraque in qua geniti forent pelli Romanos            quantumingemiscantingemescant inquit  patres nostri circa moenia Carthaginis bellare soliti,           si videant nos, progeniem suam, duos consules consularesque exercitus, in           media Italia paventes intra castra, Poenum quod inter Alpes Appenninumque           agri sit suae dicionis fecisse  haec adsidens aegro collegae, haec in praetorio prope contionabundus       agere  stimulabat et tempus propinquum comitiorum, ne in novos       consules bellum differretur, et occasio in se unum vertendae gloriae, dum aeger       collega erat  itaque nequiquam dissentiente Cornelio parari ad propinquum certamen       milites iubetiulet   Hannibal cum quid optimum foret hosti cerneret, vix       ullam spem habebat temere atque improvide quicquam consules acturos;  cum alterius ingenium, fama prius deinde re cognitum,       percitum ac ferox  sciret esse ferociusque factum prospero cum                  praedatoribus suis certamine crederet, adesse gerendae rei fortunam haud       diffidebat  cuius ne quod praetermitteret tempus sollicitus intentusque erat, dum       tiro hostium miles esset, dum meliorem ex ducibus inutilem volnus faceret, dum       Gallorum animi vigerent,  quorum ingentem       multitudinem sciebat segnius secuturam quanto longius ab domo traherentur            cum ob haec taliaque speraret propinquum certamen et facere, si       cessaretur, cuperet, speculatoresque Galli, ad ea exploranda quae vellet       tutiores quia in utrisque castris militabant, paratos pugnae esse Romanos       rettulissent, locum insidiis circumspectare Poenus coepit