./data/phi0914/phi0012/phi0914.phi0012.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
Valerius P  Postumius  eo  anno bene pugnatum cum Sabinis; consules triumpharunt  maiore inde mole Sabini bellum parabant  adversus eos et       ne quid simul ab Tusculo, unde etsi non apertum, suspectum tamen bellum erat,       repentini  periculi oreretur, P  Valerius quartum T  Lucretius            iterum consules facti  seditio inter belli pacisque auctores orta in Sabinis aliquantum inde       virium transtulit ad Romanos  namque Attius Clausus, cui postea Appio Claudio fuit Romae nomen, cum       pacis ipse auctor a turbatoribus belli premeretur nec par factioni esset, ab       Inregillo,  magna clientium comitatus manu, Romam transfugit  his civitas data agerque trans Anienem; vetus Claudia tribus additis       postea novis tribulibus qui ex eo venirent agro appellati  Appius inter patres lectus haud ita multo post in principum       dignationem pervenit  consules infesto exercitu in agrum Sabinum profecti cum ita       vastatione, dein proelio adflixissent opes hostium ut diu nihil inde rebellionis       timeri posset,  triumphantes Romam redierunt   P        Valerius, omnium consensu princeps belli pacisque artibus, anno post Agrippa       Menenio P  Postumio consulibus moritur, gloria ingenti, copiis familiaribus adeo       exiguis ut funeri sumptus deesset; de publico est datus  luxere       matronae ut Brutum  eodem anno duae coloniae Latinae, Pometia et Cora, ad Auruncos       deficiunt  cum Auruncis bellum initum, fusoque ingenti  exercitu, qui se       ingredientibus fines consulibus ferociter obtulerat, omne Auruncum bellum       Pometiam compulsum est  nec magis post proelium quam in proelio caedibus temperatum est; et       caesi aliquanto plures erant quam capti, et captos passim trucidaverunt; ne ab       obsidibus quidem, qui trecenti accepti numero erant, ira belli abstinuit            et hoc anno Romae triumphatum