./data/phi0914/phi0011/phi0914.phi0011.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
tamen raptus in ius ad regem  rex , ne ipse tam       tristis ingratique ad volgus iudicii ac  secundum iudicium supplicii auctor  esset, concilio populi       advocato duumviros ,  inquit, qui Horatio perduellionem iudicent, secundum legem facio lex horrendi carminis erat: duumviri perduellionem iudicent; si a       duumviris provocarit, provocatione certato; si vincent, caput obnubito; infelici       arbori reste suspendito; verberato vel intra pomerium vel extra pomerium            hac lege duumviri creati  qui se absolvere non rebantur ea       lege ne innoxium quidem posse, cum condemnassent, tumtur       alter ex iis  P  Horati, tibi perduellionem iudico, inquit;  i, lictor,                colliga manus  accesserat lictor iniciebatque laqueum  tumtur Horatius auctore Tullo, clemente legis interprete, provoco ,  inquit  itaque provocatione certatum ad populum est  moti homines sunt in eo iudicio maxime P  Horatio patre proclamante       se filiam iure caesam iudicare: ni ita esset, patrio iure in filium  animadversurum fuisse  orabat deinde, ne se, quem paulo ante       cum egregia stirpe conspexissent, orbum liberis facerent  inter haec senex iuvenem amplexus, spolia Curiatiorum fixa eo loco       qui nunc pila Horatia appellatur ostentans, huncine aiebat,  quem modo  decoratum ovantemque victoria           incedentem vidistis,  Quirites, eum sub furca vinctum inter verbera et           cruciatus videre potestis? quod vix Albanorum oculi tam deforme           spectaculum ferre possent   I, lictor,           colliga manus, quae paulo ante armatae imperium populo Romano pepererunt  I,           caput obnube liberatoris urbis huius; arbore infelici suspende; verbera vel           intra pomerium, modo inter illa pila et spolia hostium, vel extra pomerium,           modo inter sepulcra Curiatiorum  quo enim ducere hunc iuvenem           potestis, ubi non sua decora eum a tanta foeditate supplicii vindicent? non tulit populus nec patris lacrimas nec ipsius parem in omni       periculo animum, absolveruntque admiratione magis virtutis quam iure causae            itaque , ut caedes manifesta aliquo tamen piaculo lueretur,       imperatum patri ut filium expiaret pecunia publica  is quibusdam piacularibus sacrificiis factis, quae deinde genti       Horatiae tradita sunt, transmisso per viam tigillo capite adoperto velut sub       iugum misit iuvenem  id hodie quoque publice semper refectum manet:       sororium tigillum vocant  Horatiae sepulcrum, quo loco corruerat icta, constructum est saxo       quadrato