./data/stoa0275/stoa006/stoa0275.stoa006.opp-lat1.xml
Tertullian
Adeo ab illis probari et constabiliri desiderarat, quos, siquando, vultis Iudaismi magis adfines subintellegi  Cum vero nec Titum dicit circumcisum, iam incipit ostendere solam circumcisionis quaestionem ex defensione adhuc legis concussam ab eisquos propterea falsos et superinducticios fratres appellat, nonaliud statuere pergentes quam perseverantiam legis, ex fide sinedubio intergra creatoris, atque ita pervertentes evangelium, noninterpolatione scripturae, qua Christum creatoris effingerent, sedretentione veteris disciplinae, ne legem creatoris excluderent  Ergopropter falsos, inquit, superinducticios fratres, qui subintraverant ad speculandam libertatem nostram, quam habemus in Christo, utnos subigerent servituti, nec ad horam cessimus subiectioni  Intendamusenim et sensui ipsi et causae eius, et apparebit vitiatioscripturae  Cum praemittit, Sed nec Titus, qui mecum erat, cumesset Graecus, coactus est circumcidi, dehinc subiungit, Proptersuperinducticios falsos fratres, et reliqua, contrarii utique facti incipitreddere rationem, ostendens propter quid fecerit quod necfecisset nec ostendisset, si illud propter quod fecit non accidisset Denique dicas velim, si non subintroissent falsi illi fratres ad speculandamlibertatem eorum, cessissent subiectioni? Non opinor Ergo cesserunt, quia fuerunt propter quos crederetur  Hoc enimrudi fidei et adhuc de legis observatione suspensae competebat,ipso quoque apostolo ne in vacuum cucurrisset aut curreret su- specto  Itaque frustrandi erant falsi fratres, speculantes libertatemChristianam, ne ante eam in servitutem abducerent Iudaismi quamPaulus sciret se non in vacuum cucurrisse, quam dexteras ei darentantecessores, quam ex censu eorum in nationes praedicandi munus subiret  Necessario igitur cessit ad tempus, et sic ei ratio constat Timotheum circumcidendi et rasos introducendi intemplum, quae in Actis edicuntur, adeo vera, ut apostolo consonentprofitenti factum se ludaeis Iudaeum, ut Iudaeos lucrifaceret,et sub lege agentem propter eos qui sub lege agerent, sic etpropter superinductos illos, et omnibus novissime omnia factum,ut omnes lucraretur  Si haec quoque intellegi ex hoc postulant, idquoque nemo dubitabit, eius dei et Christi praedicatorem Paulumcuius legem quamvis excludens interim, tamen pro temporibus admiserat,statim amoliendam si novum deum protulisset  Beneigitur quod et dexteras Paulo dederunt Petrus et Iacobus et Ioannes,et de officii distributione pepigerunt, ut Paulus in nationes, illi in circumcisionem, tantum ut meminissent egenorum, et hocsecundum legem creatoris, pauperes et egenos foventis, sicut inevangelii vestri retractatu probatum est  Adeo constat de lege solafuisse quaestionem, dum ostenditur quid ex lege custodiri convenerit Sed reprehendit Petrum non recto pede incedentem ad evangeliiveritatem  Plane reprehendit, non ob aliud tamen quam obinconstantiam victus, quem pro personarum qualitate variabat, timenseos qui erant ex circumcisione, non ob aliquam divinitatis perversitatem,de qua et aliis in faciem restitisset, qui de minore causaconversationis ambiguae Petro ipsi non pepercit  Sed quomodo Marcionitae volunt credi? De cetero pergat apostolus, negans exoperibus legis iustificari hominem, sed ex fide  Eiusdem tamendei cuius et lex  Nec enim laborasset fidem a lege discernere,quam diversitas ipsius divinitatis ultro discrevisset, si fuisset  Meritonon reaedificabat quae destruxit  Destrui autem lex habuit ex quo vox loannis clamavit in eremo: Parate vias domini, ut fierentrivi et colles et montes repleti et humiliati, et tortuosa et asperain rectitudinem et in campos, id est, legis difficultates in evangelii facilitates  Meminerat iam et psalmi esse tempus: disrumpamus a nobis vincula eorum, et abiiciamus a nobis iugum ipsorum, ex quo tumultuatae sunt gentes et populi meditati sunt inania; astiterunt reges terrae et magistratus congregati sunt in unum adversus dominum et adversus Christum ipsius;  ut iam ex fidei fibertate instificetur homo, non ex legis servitute,  quia iustus ex fide vivit  Quodsi prophetes Abacum praenuntiavit, habes et apostolum prophetas confirmantem, sicut et Christus  Eius crgo dei erit fides, in qua vivet iustus, cuius et lex, in qua non iustihcatur operarius  Proinde si in lege maledictio est, in fide vero bensdictio, utrumque habes propositum apud creatorem: ecce posui, inquit, antete maledictionem et benedictionem  Non potes distantiam vindicare, quae etsi rerum est, non ideo auctorum, quae ab uno auctore proponitur  Cur autem Christus factus sit pro nobis maledictio , ipso apostolo edocente manifestum est, quam nobiscum faciat, id est, secundum fidem creatoris  Neque enim quia creator pronuntiavit: maledictus omnis in ligno suspensus, ideo videbitur alterius dei esse Christus et ideirco a creatore iam tunc in lege maledictus  Et quomodo praemaledixisset eum creator, quem ignorat? Cur autem non magis competat creatori filium suum dedisse maledictioni suae, quam illi deo tuo subdidisse maledictioni, et quidem pro homine alieno? Denique si atrox videtur hoc in creatore circa filium, proinde tuo in deo; si vero rationale et in tuo, proinde et in meo, et magis in meo  Facilius enim crederetur eius esse, per maledictionem Christi benedictionem prospexisse bomini, qui et maledictionem aliquando et benedictionem proposuerit ante hominem, quam qui neutrum unquam sit apud te professus  Accepimus igitur benedictionem spiritalem per fidem, inquit, ex qua scilicet vivet iustus, secundum creatorem  Hoc est ergo, quod dico eius dei fidem esse, cuius est forma gratiae fidei  Sed et cum adiicit: omnes enim filii estis fidei, ostenditur, quid supra haeretica industria eraserit, mentionem scilicet Abrabae, qua nos apostolus filios Abrabae per fidem affirmat, secundum quam mentionem hic qunque filios fidei notavit  Ceterum quomodo filii fidei? et cuius fidei, si non Abrabae? Si enim Abrabam deo credidit, et deputatum est iustitiae, atque exinde pater multarumnationum meruit nuncupari, nos autem credendo deo magis proindeiustificamur, sicut Abraham, et vitam proinde consequimur,sicut iustus ex fide vivit: sic fit ut et supra filios nos Abrahae pronuntiarit,qua patris fidei, et hic filios fidei, per quam Abrahampater nationum fuerat repromissus  Ipsum quod fidem a circumcisionerevocabat, nonne Abrahae filios constituere quaerebat, quiin carnis integritate crediderat? Denique alterius dei fides ad formamdei alterius non potest admitti, ut credentes iustitiae deputet,ut iustos vivere faciat, ut nationes filios fidei dicat  Totum hoceius est apud quem ante iam notum est sub eadem Abrahae mentione,dum ipso sensu revincatur