./data/phi0914/phi00135/phi0914.phi00135.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
tres eum civitates       tenebant, Zmyrna et Alexandria Troas et Lampsacus, quas neque vi expugnare ad       eam diem poterat neque condicionibus in amicitiam perlicere  neque ab tergo       relinquere traiciens ipse in Europam volebat         tenuit eum et de Hannibale deliberatio  et primo naves apertae, quas cum eo       missurus in Africam fuerat, moratae sunt;  deinde,  an omnino mittendus esset, consultatio mota est, maxime a Thoante       Aetolo, qui omnibus in Graecia tumultu completis Demetriadem adferebat in       potestate esse et,  quibus mendaciis de rege,       multiplicando verbis copias eius, erexerat multorum in Graecia animos, isdem et       regis spem inflabat: omnium votis eum accersi, concursum ad littora futurum,       unde classem regiam prospexissent   hic idem       ausus de Hannibale est movere sententiam prope iam certam regis  nam neque       dimittendam partem navium a classe regia censebat,  neque, si mittendae naves forent, minus quemquam ei classi       quam Hannibalem praeficiendum:  exulem illum et       Poenum esse, cui mille in dies nova consilia vel fortuna sua vel ingenium posset       facere,  et ipsam eam gloriam belli, qua velut       dote Hannibal concilietur, nimiam in praefecto regio esse  regem conspici, regem       unum ducem, unum imperatorem videri debere         si classem, si exercitum amittat Hannibal, idem damni fore, ac si per alium       ducem amittantur; si quid prospere eveniat, Hannibalis eam, non Antiochi gloriam       fore;  si vero universo bello vincendi Romanos       fortuna detur, quam spem esse sub rege  victurum Hannibalem, uni subiectum, qui patriam [prope] non tulerit?            non ita se a iuventa eum gessisse, spe       animoque complexum orbis terrarum imperium, ut in senectute dominum laturus       videatur   nihil opus esse regi duce       Hannibale; comite et consiliario eodem ad bellum uti posse   modicum fructum ex ingenio tali neque gravem neque inutilem       fore; si summa petantur, et dantem et accipientem praegravatura   nulla ingenia tam prona ad invidiam sunt quam       eorum, qui genus ac fortunam suam animis non aequant, quia virtutem et bonum       alienum oderunt  extemplo consilium mittendi Hannibalis, quod unum in principio       belli utiliter cogitatum erat, abiectum est         Demetriadis maxime defectione ab Romanis ad Aetolos elatus non ultra differre       profectionem in Graeciam constituit   priusquam       solveret naves, Ilium a mari escendit, ut Minervae sacrificaret  inde ad classem       regressus proficitur quadraginta tectis navibus, apertis sexaginta, et ducentae       onerariae cum omnis generis commeatu bellicoque alio apparatu sequebantur             Imbrum primo insulam tenuit; inde       Sciathum  traiecit; ubi collectis in alto quae dissipatae erant navibus ad Pteleum       primum continentis venit   ibi Eurylochus ei       Magnetarches principesque Magnetum ab Demetriade occurrerunt, quorum frequentia       laetus die postero in portum urbis navibus est invectus;  copias haud procul inde exposuit  decem milia peditum fuere       et quingenti equites, sex elephanti, vix ad Graeciam nudam occupandam satis       copiarum, nedum ad sustinendum Romanum bellum