./data/phi0914/phi00124/phi0914.phi00124.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
sex milia aberat in<de> [urbe nobili] templum,       ipsa urbe [erat] nobilius, Laciniae Iunonis, sanctum omnibus circa populis;            lucus ibi frequenti silua et proceris       abietis arboribus saeptus laeta in medio pascua habuit, ubi omnis generis sacrum       deae pecus pascebatur sine ullo pastore,  separatimque greges sui cuiusque generis nocte remeabant ad       stabula, nunquam insidiis ferarum, non fraude uiolati hominum   magni igitur fructus ex eo pecore capti columnaque inde       aurea solida facta et sacrata est; inclitumque templum diuitiis etiam, non       tantum sanctitate fuit   ac miracula aliqua       adfinguntur ut plerumque tam insignibus locis: fama est aram esse in uestibulo       templi cuius cinerem nullo unquam moueri uento   sed arx Crotonis, una parte imminens mari, altera uergente in agrum, situ       tantum naturali quondam munita, postea et muro cincta est qua per auersas rupes       ab Dionysio Siciliae tyranno per dolum fuerat capta   ea tum arce satis ut uidebatur tuta Crotoniatum optimates       tenebant se circumsedente cum Bruttiis eos etiam plebe sua   postremo Bruttii, cum suis uiribus inexpugnabilem uiderent       arcem, coacti necessitate Hannonis auxilium implorant   is condicionibus ad deditionem compellere Crotoniates       conatus ut coloniam Bruttiorum eo deduci antiquamque frequentiam recipere uastam       ac desertam bellis urbem paterentur, omnium neminem praeter Aristomachum mouit             morituros se adfirmabant citius quam       immixti Bruttiis in alienos ritus mores legesque ac mox linguam etiam       uerterentur   Aristomachus unus, quando nec       suadendo ad deditionem satis ualebat nec, sicut urbem prodiderat, locum       prodendae arcis inueniebat, transfugit ad Hannonem   Locrenses breui post legati, cum permissu Hannonis arcem       intrassent, persuadent ut traduci se in Locros paterentur nec ultima experiri       uellent;  iam hoc ut sibi liceret       impetrauerant et ab Hannibale missis ad is ipsum legatis  ita Crotone excessum       est deductique Crotoniatae ad mare naues conscendunt; Locros omnis multitudo       abeunt   in Apulia ne hiemps quidem quieta       inter Romanos atque Hannibalem erat  Luceriae Sempronius consul, Hannibal haud       procul Arpis hibernabat   inter eos leuia       proelia ex occasione aut opportunitate huius aut illius partis oriebantur       meliorque eis Romanus et in dies cautior tutiorque ab insidiis fiebat