./data/phi0914/phi00125/phi0914.phi00125.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
namque       Marcellus initio ueris incertus utrum Agrigentum ad Himilconem et Hippocraten       uerteret bellum an obsidione Syracusas premeret,  quamquam nec ui capi uidebat posse inexpugnabilem terrestri ac maritimo situ       urbem nec fame, ut quam prope liberi a Carthagine commeatus alerent,  tamen, ne quid inexpertum relinqueret, transfugas       Syracusanos—erant autem apud Romanos aliqui nobilissimi uiri, inter defectionem       ab Romanis, quia ab nouis consiliis abhorrebant, pulsi—conloquiis suae partis       temptare hominum animos iussit et fidem dare, si traditae forent Syracusae,       liberos eos ac suis legibus uicturos esse   non       erat conloquii copia, quia multorum animi suspecti omnium curam oculosque eo       uerterant ne quid falleret tale admissum   seruus unus exsulum, pro transfuga       intromissus in urbem, conuentis paucis initium conloquendi de tali re fecit        deinde in piscatoria quidam naue retibus operti circumuectique ita ad castra       Romana conlocutique cum transfugis et iidem saepius eodem modo et alii atque       alii;  postremo ad octoginta facti  et cum iam       composita omnia ad proditionem essent, indicio delato ad Epicyden per Attalum       quendam indignantem sibi rem creditam non esse, necati omnes cum cruciatu sunt        alia subinde spes, postquam haec uana euaserat, excepit   Damippus quidam Lacedaemonius, missus ab Syracusis ad       Philippum regem, captus ab Romanis nauibus erat   huius utique redimendi et Epicydae cura erat ingens, nec abnuit Marcellus iam       tum Aetolorum, quibus socii Lacedaemonii erant, amicitiam adfectantibus Romanis             ad conloquium de redemptione eius missis       medius maxime atque utrisque opportunus locus ad portum Trogilorum propter       turrim, quam uocant Galeagram, est uisus   quo       cum saepius commearent, unus ex Romanis, ex propinquo murum contemplans,       numerando lapides aestimandoque ipse secum quid in fronte paterent singuli,            altitudinem muri quantum proxime       coniectura poterat permensus humilioremque aliquanto pristina opinione sua et       ceterorum omnium ratus esse et uel mediocribus scalis superabilem, ad Marcellum       rem defert   haud spernenda uisa; sed cum       adiri locus, quia ob id ipsum intentius custodiebatur, non posset, occasio       quaerebatur;  quam obtulit transfuga nuntians diem       festum Dianae per triduum agi et, quia alia in obsidione desint, uino largius       epulas celebrari et ab Epicyde praebito uniuersae plebei et per tribus a       principibus diuiso  quod ubi accepit Marcellus, cum paucis tribunorum militum       conlocutus, electisque per eos ad rem tantam agendam audendamque idoneis       centurionibus militibusque et scalis in occulto comparatis ceteris signum dari       iubet, ut mature corpora curarent quietique darent:  nocte in expeditionem eundum esse   inde ubi id temporis uisum quo <de> die epulatis iam       uini satias principiumque somni esset, signi unius milites ferre scalas iussit;       et ad mille fere armati tenui agmine per silentium eo deducti   ubi sine strepitu ac tumultu primi euaserunt in murum,       secuti ordine alii, cum priorum audacia dubiis etiam animum faceret