./data/stoa0045/stoa014/stoa0045.stoa014.perseus-lat2.xml
Ausonius, Decimus Magnus
cum de consulibus, inquis, in annum creandis: erudita vox           et cura sollemnis! mecum  volutarem: o profundi altitudo           secreti! habes ergo consiliatorem et non metuis proditorem, ut me nosti:           quid familiarius, ut facere debui: quid constantius, ut velle te scivi: quid           dici blandius potest? consilium meum ad deum retuli  et quemadmodum solus,           cui praesto est tam grande consilium? an plenius cum senatu, eum equestri           ordine, eum plebe Romana, cum exercitu tuo et provinciis omnibus           deliberasses? consilium meum ad deum retuli  non ut, credo, novum sumeres,           sed ut sanctius fieret, quod volebas, eius auctoritati obsecutus: scilicet           ut in consecrando patre, in ulciscendo patruo, in cooptando fratre fecisti,           te consulem designati et declaravi et priorem nuncupavi  quis haec verba te           docuit? ego tam propria et tam Latina nescivi  designati et declaravi et           nuncupavi  non fit hoc temere, habet moras suas dispertitis gradibus tam           matura cunctatio, has ego litteras tuas si in omnibus pilis atque           porticibus, unde de plano legi possint, instar edicti pendere mandavero,           nonne tot statuis honorabor, quot fuerint paginae libellorum?