./data/phi0474/phi036/phi0474.phi036.perseus-lat1.xml
M. Tullius Cicero
quod no-strum illum non fugit Catonem neque Laelium neque eorum, ut vere dicam, discipulum Africanum nequeGracchos Africani nepotes: quibus in hominibus eratsumma virtus et summa virtute amplificata auctoritaset, quae et his rebus ornamento et rei publicae prae-sidio esset, eloquentia  quare meo quidem animo nihilominus eloquentiae studendum est, etsi ea quidam etprivatim et publice abutuntur; sed eo quidem vehemen-tius, ne mali magno cum detrimento bonorum et com-muni omnium pernicie plurimum possint, cum prae-sertim hoc sit unum, quod ad omnes res et privataset publicas maxime pertineat, hoc tuta, hoc honesta,hoc inlustris, hoc eodem vita iucunda fiat  nam hincad rem publicam plurima commoda veniunt, si mo-deratrix omnium rerum praesto est sapientia; hinc adipsos, qui eam adepti sunt, laus, honos, dignitas con-fluit; hinc amicis quoque eorum certissimum et tu-tissimum praesidium comparatur  ac mihi quidem vi-dentur homines, cum multis rebus humiliores et in-firmiores sint, hac re maxime bestiis praestare, quodloqui possunt  quare praeclarum mihi quiddam videturadeptus is, qui, qua re homines bestiis praestent, eain re hominibus ipsis antecellat  hoc si forte non naturamodo neque exercitatione conficitur, verum etiam arti-ficio quodam comparatur, non alienum est videre,quae dicant ii, qui quaedam eius rei praecepta nobisreliquerunt