./data/phi0914/phi00129/phi0914.phi00129.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
sed ego causam utriusque defectionis       nostrae in aliud tempus differendam arbitror esse duarum rerum gratia;            unius ut coram P Scipione , qui Locros recepit <et> omnium nobis recte perperamque       factorum est testis, agatur; alterius quod qualescumque sumus tamen haec quae       passi sumus pati non debuimus   non possumus       dissimulare, patres conscripti, nos cum praesidium Punicum in arce nostra       haberemus, multa foeda et indigna et a praefecto praesidii Hamilcare et ab       Numidis Afrisque passos esse; sed quid illa sunt, conlata cum iis quae hodie       patimur?  cum bona uenia, quaeso, audiatis,       patres conscripti, id quod inuitus eloquar  in discrimine est nunc humanum omne       genus, utrum uos an Carthaginienses principes orbis terrarum uideat   si ex iis quae Locrenses aut ab illis passi sumus aut a uestro       praesidio nunc cum maxime patimur aestimandum Romanum ac Punicum imperium sit,       nemo non illos sibi quam uos dominos praeoptet   et tamen uidete quemadmodum in uos Locrenses animati sint  cum a       Carthaginiensibus iniurias tanto minores acciperemus, ad uestrum imperatorem       confugimus: cum a uestro praesidio plus quam hostilia patiamur, nusquam alio       quam ad uos querellas detulimus   aut uos       respicietis perditas res nostras, patres conscripti, aut ne ab dis quidem       immortalibus quod precemur quicquam superest         ' Q Pleminius legatus missus est cum praesidio ad recipiendos a Carthaginiensibus       Locros et cum eodem ibi relictus est praesidio   in hoc legato uestro—dant enim animum ad loquendum libere ultimae       miseriae—nec hominis quicquam est, patres conscripti, praeter figuram et speciem       neque Romani ciuis praeter habitum uestitumque et sonum Latinae linguae;            pestis ac belua immanis, quales fretum       quondam quo ab Sicilia diuidimur ad perniciem nauigantium circumsedisse fabulae       ferunt   ac si scelus libidinemque et auaritiam       solus ipse exercere in socios uestros satis haberet, unam profundam quidem       uoraginem tamen patientia nostra expleremus:        nunc omnes centuriones militesque uestros—adeo in promiscuo licentiam atque       improbitatem  esse uoluit—Pleminios fecit;       omnes rapiunt, spoliant, uerberant, uolnerant, occidunt; constuprant matronas,       uirgines, ingenuos raptos ex complexu parentium   cottidie capitur urbs nostra, cottidie diripitur; dies       noctesque omnia passim mulierum puerorumque qui rapiuntur atque asportantur       ploratibus sonant   miretur qui sciat, quomodo       aut nos ad patiendum sufficiamus aut illos qui faciunt nondum tantarum       iniuriarum satietas ceperit  neque ego exsequi possum nec uobis operae est       audire singula quae passi sumus: communiter omnia amplectar   nego domum ullam Locris, nego quemquam hominem expertem       iniuriae esse; nego ullum genus sceleris, libidinis, auaritiae superesse quod in       ullo qui pati potuerit praetermissum sit   uix       ratio iniri potest uter casus ciuitati sit detestabilior, cum hostes bello urbem       cepere an cum exitiabilis tyrannus ui atque armis oppressit   omnia quae captae urbes patiuntur passi sumus et cum maxime       patimur, patres conscripti; omnia quae crudelissimi atque importunissimi tyranni       scelera in oppressos ciues edunt Pleminius in nos liberosque nostros et coniuges       edidit