./data/phi0914/phi00140/phi0914.phi00140.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
inde iniuriae ultro citroque fieri,       quarum in dies incremento bellum exarsit  postremo Thraces cum vim ac       multitudinem sustinere hostium non possent, relictis campestribus vicis in       montem ingentis altitudinis—  Donucam vocant—concesserunt  quo cum       subire Bastarnae vellent, quali tempestate Gallos spoliantes  Delphos fama est peremptos esse, talis tum Bastarnas nequiquam ad iuga       montium adpropinquantes obpressit   neque enim       imbre tantum effuso, dein creberrima grandine obruti sunt cum ingenti fragore       caeli tonitribusque et fulguribus praestringentibus aciem oculorum,  sed fulmina etiam sic undique micabant, ut peti       viderentur corpora, nec solum milites, sed etiam principes icti caderent             itaque cum praecipiti fuga per rupes       praealtas inprovidi sternerentur ruerentque, instabant quidem perculsis Thraces,       sed ipsi deos auctores fugae esse caelumque in se ruere aiebant   dissipati procella cum tamquam ex naufragio plerique       semermes in castra, unde profecti erant, redissent, consultari, quid agerent,       coeptum  inde orta dissensio, aliis redeundum, aliis penetrandum in Dardaniam       censentibus   triginta ferme milia hominum in Dardaniam, quo Clondico duce profecti erant,       pervenerunt; cetera multitudo retro, qua venerat, Apolloniam mediterraneam       regionem repetit   Perseus potitus regno interfici       Antigonum iussit; et dum firmaret res, legatos Romam ad amicitiam paternam  renovandam petendumque, ut rex ab senatu adpellaretur, misit  haec eo       anno in Macedonia gesta