./data/phi0914/phi00125/phi0914.phi00125.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
ex iis tredecim fere nobiles iuuenes       Tarentini coniurauerunt, quorum principes Nico et Philemenus erant   hi priusquam aliquid mouerent conloquendum cum       Hannibale rati, nocte per speciem uenandi urbe egressi ad eum proficiscuntur;            et cum haud procul castris abessent,       ceteri silua prope uiam sese occuluerunt, Nico et Philemenus progressi ad       stationes comprehensique, ultro id petentes, ad Hannibalem deducti sunt  qui cum       et causas consilii sui et quid pararent exposuissent, conlaudati oneratique       promissis iubentur, ut fidem popularibus facerent, praedandi causa se urbe       egressos, pecora Carthaginiensium quae pastum propulsa essent ad urbem agere;            tuto ac sine certamine id facturos       promissum est   conspecta ea praeda iuuenum est       minusque iterum ac saepius id eos audere miraculo fuit   congressi cum Hannibale rursus fide sanxerunt liberos       Tarentinos leges <suas> suaque omnia habituros neque ullum uectigal Poeno       pensuros praesidiumue inuitos recepturos; prodita praesidia Carthaginiensium       fore   haec ubi conuenerunt, tunc uero       Philemenus consuetudinem nocte egrediundi redeundique in urbem frequentiorem       facere  et erat uenandi studio insignis, canesque et alius apparatus sequebatur,       captumque ferme aliquid aut ab hoste ex praeparato allatum reportans donabat aut       praefecto aut custodibus portarum;  nocte       maxime commeare propter metum hostium credebant   ubi iam eo consuetudinis adducta res est       ut, quocumque noctis tempore sibilo dedisset signum, porta aperiretur, tempus       agendae rei Hannibali uisum est   tridui uiam       aberat; ubi, quo minus mirum esset uno eodemque loco statiua eum tam diu habere,       aegrum simulabat   Romanis quoque, qui in       praesidio Tarenti erant, suspecta esse iam segnis mora eius desierat