./data/phi0914/phi00139/phi0914.phi00139.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
Decimi praetoris morte exorta est  Cn Sicinius et L Pupius , qui aediles proximo anno fuerant, et C Valerius flamen Dialis et Q FulviusFlaccus —is, quia aedilis curulis designatus erat, sine toga candida, sed       maxima ex omnibus contentione—petebant; certamenque ei cum flamine  erat   et postquam primo aequare, mox       superare etiam est visus, pars tribunorum plebis negare rationem eius habendam       esse,  quod duos simul unus magistratus,       praesertim curules, neque capere posset nec gerere; pars legibus eum solvi       aequum censere, ut quem vellet praetorem creandi populo potestas fieret            L Porcius consul primo in ea sententia esse,        ne nomen eius acciperet, deinde, ut ex auctoritateautoritate senatus idem faceret, convocatis patribus referre se ad eos dixit,       quod nec iure ullo nec exemplo tolerabili liberae civitati aedilis curulis       designatus praeturam peteret; sibi, nisi quid aliud iis videretur, in animo esse       e lege comitia habere   patres censuerunt, uti           L Porcius consul cum Q Fulvio ageret, ne inpedimento esset, quo minus comitia praetoris in locum           C Decimi subrogandi e lege haberentur   agenti consuli ex senatus  consulto respondit Flaccus, nihil, quod se indignum esset, facturum        medio responso ad voluntatem interpretantibus fecerat spem cessurum patrum       auctoritati esse;  comitiis acrius etiam quam       ante petebat criminando extorqueri sibi a consule et senatu populi Romani       beneficium et invidiam fieri geminati honoris, tamquam non adpareret, ubi       designatus praetor esset, extemplo aedilitate se abdicaturum   consul cum et pertinaciam petentis crescere et       favorem populi magis magisque in eum inclinari cerneret, dimissis comitiis       senatum vocavit  censuerunt frequentes, quoniam Flaccum auctoritas patrum nihil       movisset, ad populum cum Flacco agendum         contione advocata cum egisset consul, ne tum quidem de sententia motus gratias       populo Romano egit, quod tanto studio, quotienscumque declarandae voluntatis       potestas facta esset, praetorem se voluisset facere;  ea sibi studia civium suorum destituere non esse in animo  haec       vero tam obstinata vox tantum ei favorem accendit, ut haud dubius praetor esset,       si consul accipere nomen vellet   ingens certamen tribunis et inter se       ipsos et cum consule fuit, donec senatus a consule est habitus decretumque,            quoniam praetoris subrogandi comitia ne legibus fierent,  pertinacia Q Flacci et prava studia hominum inpedirent, senatum censere satis praetorum       esse; P Cornelius utramque in urbe iurisdictionem haberet Apollinique ludos faceret