./data/phi0914/phi00129/phi0914.phi00129.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
Licinio consule litterae Romam allatae se exercitumque suum graui morbo       adflictari, nec sisti potuisse ni eadem uis mali aut grauior etiam in hostes       ingruisset;  itaque quoniam ipse uenire ad       comitia non posset, si ita patribus uideretur, se Q CaeciliumMetellum dictatorem comitiorum causa dicturum  exercitum Q Caecili dimitti e re publica esse;  [nam] neque usum eius ullum in       praesentia esse, cum Hannibal iam in hiberna suos receperit, et tanta incesserit       in ea castra uis morbi ut nisi mature dimittantur nemo omnium superfuturus       uideatur  ea consuli a patribus facienda ut e re publica fideque sua duceret       permissa   ciuitatem eo tempore repens religio       inuaserat inuento carmine in libris Sibyllinis propter crebrius eo anno de caelo       lapidatum inspectis,  quandoque hostis       alienigena terrae Italiae bellum intulisset eum pelli Italia uincique posse si       mater Idaea a Pessinunte Romam aduecta foret         id carmen ab decemuiris inuentum eo magis patres mouit quod et legati qui donum       Delphos portauerant referebant et sacrificantibus ipsis Pythio Apollini omnia       laeta fuisse et responsum oraculo editum maiorem multo uictoriam quam cuius ex       spoliis dona portarent adesse populo Romano         in eiusdem spei summam conferebant P Scipionis uelut praesagientem animum de fine belli quod depoposcisset       prouinciam Africam   itaque quo maturius fatis ominibus       oraculisque portendentis sese uictoriae compotes fierent, id cogitare atque       agitare quae ratio transportandae Romam deae esset