./data/phi0914/phi00123/phi0914.phi00123.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
cum Hannibal ad portas esset—Nolam enim       rursus a Nuceria mouit castra—plebesque Nolana de integro ad defectionem       spectaret,  Marcellus sub aduentum hostium       intra muros se recepit, non castris metuens sed ne prodendae urbis occasionem       nimis multis in eam imminentibus daret         instrui deinde utrimque acies coeptae, Romanorum pro moenibus Nolae, Poenorum       ante castra sua  proelia hinc parua inter urbem castraque et uario euentu       fiebant, quia duces nec prohibere paucos temere prouocantes nec dare signum       uniuersae pugnae uolebant   in hac cotidiana       duorum exercituum statione principes Nolanorum nuntiant Marcello nocturna       conloquia inter plebem ac Poenos fieri statutumque esse ut,  cum Romana acies egressa portis foret,       impedimenta eorum ac sarcinas diriperent, clauderent deinde portas murosque       occuparent, ut potentes rerum suarum atque urbis Poenum inde pro Romano       acciperent   haec ubi nuntiata Marcello sunt,       conlaudatis senatoribus Nolanis, priusquam aliqui motus in urbe oreretur,       fortunam pugnae experiri statuit   ad tres       portas in hostes uersas tripertito exercitum instruxit; impedimenta subsequi       iussit, calones lixasque et inualidos milites uallum ferre  media porta robora       legionum et Romanos equites, duabus circa portis nouos milites leuemque       armaturam ac sociorum equites statuit   Nolani       muros portasque adire uetiti subsidiaque destinata impedimentis data, ne       occupatis proelio legionibus in ea impetus fieret  ita instructi intra portas       stabant   Hannibali sub signis, id quod per       aliquot dies fecerat, ad multum diei in acie stanti primo miraculo esse quod nec       exercitus Romanus porta egrederetur nec armatus quisquam in muris esset             ratus deinde prodita conloquia esse       metuque resides factos, partem militum in castra remittit iussos propere       apparatum omnem oppugnandae urbis in primam aciem adferre, satis fidens, si       cunctantibus instaret, tumultum aliquem in urbe plebem moturam   dum in sua quisque ministeria discursu trepidat ad       prima signa succeditque ad muros acies, patefacta repente porta Marcellus signa       canere clamoremque tolli ac pedites primum, deinde equites, quanto maximo       possent impetu in hostem erumpere iubet         satis terroris tumultusque in aciem mediam intulerant, cum duabus circa portis           P UaleriusFlaccus et C Aurelius legati in cornua hostium erupere   addidere clamorem lixae calonesque et       alia turba custodiae impedimentorum adposita, ut paucitatem maxime spernentibus       Poenis ingentis repente exercitus speciem fecerit   uix equidem ausim adfirmare, quod quidam auctores sunt, duo milia       et octingentos hostium caesos non plus quingentis Romanorum amissis;  sed, siue tanta siue minor uictoria fuit, ingens eo       die res ac nescio an maxima illo bello gesta sit; non uinci enim ab Hannibale       [uincentibus] difficilius fuit quam postea uincere