./data/phi0914/phi00121/phi0914.phi00121.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
tum , quamquam fama prius, qua  incerta in maius vero ferri solent,       praecepta res erat, tamen ex propinquo visa montium altitudo nivesque caelo       prope immixtae, tecta informia imposita rupibus, pecora iumentaque torrida       frigore, homines intonsi et inculti, animalia inanimaque  omnia rigentia gelu, cetera visu quam dictu foediora, terrorem       renovarunt  erigentibus in primos agmen clivos apparuerunt imminentes tumulos       insidentes montani, qui si valles occultiores insedissent, coorti ad pugnam       repente ingentem fugam stragemque dedissent  Hannibal consistere signa iussit; Gallisque ad visenda loca       praemissis postquam comperit transitum ea non esse, castra inter confragosa       omnia praeruptaque quam extentissima potest valle locat  tum per eosdem Gallos haud sane multum lingua moribusque abhorrentes,       cum se immiscuissent conloquiis montanorum, edoctus interdiu tantum obsideri       saltum, nocte in sua quemque dilabi tecta, luce prima subiit tumulos, ut ex       aperto atque interdiu vim per angustias facturus  die deinde simulando aliud quam quod parabatur consumpto cum eodem       quo constiterant loco castra communissent,        ubi primum digressos  tumulis montanos laxatasque sensit custodias, pluribus ignibus quam pro       numero  manentium in speciem factis impedimentisque cum  equite       relictis et maxima parte peditum,  ipse cum       expeditis, acerrimo quoque viro, raptim angustias evadit iisque ipsis tumulis       quos hostes tenuerant consedit