./data/phi0914/phi00139/phi0914.phi00139.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
vulgus Macedonum, quos belli       ab Romanis inminentis metus terruerat, Demetrium ut pacis auctorem cum ingenti       favore conspiciebant, simul et spe haud dubia regnum ei post mortem patris       destinabant   nam etsi minor aetate quam       Perseus esset, hunc iusta matre familiae, illum paelice ortum esse; illum ut ex       vulgato corpore genitum nullam certi patris notam habere, hunc insignem Philippi       similitudinem prae se ferre;  ad hoc Romanos       Demetrium in paterno solio locaturos, Persei nullam apud eos gratiam esse             haec vulgo loquebantur  itaque et       Persea cura augebat, ne parum pro se una aetas valeret, cum  aliis omnibus rebus frater superior esset;  et Philippus ipse, vix sui arbitrii fore, quem heredem regni       relinqueret credens, sibi quoque graviorem esse, quam vellet, minorem filium       censebat   offendebatur interdum concursu       Macedonum ad eum, et alteram iam se vivo regiam esse indignabatur;  et ipse iuvenis haud dubie inflatior redierat,       subnisus erga se iudiciis senatus concessisque sibi, quae patri negata essent;            et omnis mentio Romanorum quantam       dignitatem ei apud ceteros Macedonas, tantam invidiam non apud fratrem modo,            sed etiam apud patrem conciliabat, utique       postquam legati alii Romani venerunt, et cogebatur decedere Thracia praesidiaque       deducere et alia aut ex decreto priorum legatorum aut ex nova constitutione       senatus facere  sed omnia maerens quidem et gemens,  eo magis quod filium frequentiorem prope cum illis quam secum       cernebat, oboedienter tamen adversus Romanos faciebat, ne quam movendi extemplo       belli causam praeberet   avertendos etiam animos a suspicione       talium consiliorum ratus, mediam in Thraciam exercitum in Odrysas et Dentheletos       et Bessos duxit;  Philippopolin urbem fuga desertam oppidanorum,  qui in proxima montium iuga cum familiis receperant sese, cepit,       campestresque barbaros, depopulatus agros eorum, in deditionem accepit             relicto inde ad Philippopolin praesidio,       quod haud multo post ab Odrysis expulsum est, oppidum in Deuriopo condere       instituit—  Paeoniae ea regio est—prope       Erigonum fluvium, qui ex Illyrico per Paeoniam fluens in Axium editur amnem,       haud procul Stobis, vetere urbe;  novam urbem       Perseida, ut is filio maiori haberetur honos, adpellari iussit