./data/stoa0275/stoa030/stoa0275.stoa030.opp-lat1.xml
Tertullian
Tot venena quot genera, tot pernicies quot et species, tot dolores quotet colores  Nicander scribit et pingit  Et tamen unus omniumviolentiae gestus de cauda nocere, quae cauda erit quodcumquede postumo corporis propagatur et verberat  Proinde scorpii seriesilla nodorum venenata intrinsecus venula subtilis arcuato impetuinsurgens hamatile spiculum in summo tormenti rationestringit  Unde et bellicam machinam retractu tela vegetantem descorpio nominant  Id spiculum et fistula est patula tenuitate invulnus et virus, qua figit, effundit  Familiare periculi tempusaestas; Austro et Africo saevitia velificat  In remediis naturaliaplurimum; aliquid et magia circumfigat; medicina cum ferro etpoculo occurrit  Nam et praebibunt quidam festinando tutelam;sed concubitus exhaurit, et denuo sitiunt  Nobis fides praesidium,si non et ipsa percutitur diffidentia, signandi statim et adiurandiet unguendi hestia calcem  Hoc denique modo etiam ethnicissaepe subvenimus, donati a deo ea potestate quam apostolus dedicavitcum morsum viperae sprevit  Quid ergo promittit stilusiste, si fides de suo tuta est? Ut et alias de suo tuta sit,cum suos scorpios patitur  Acerba mediocritas et istis etgenus varium, et uno modo armantur, et certo tempore subornantur,nec alio quam ardoris  Hoc apud Christianos persecutio est Cum igitur fides aestuat et ecclesia exuritur de figura rubi, tuncGnostici erumpunt, tunc Valentiniani proserpunt, tunc omnesmartyriorum refragatores ebulliunt calentes et ipsi offendere,figere, occidere  Nam quod sciant multos simplices ac rudestum infirmos, plerosque vero in ventum et si placueritChristianos, numquam magis adeundos sapiunt, quam cum aditusanimae formido laxavit, praesertim cum aliqua iam atrocitas fidemmartyrum coronavit  Itaque primo trahentes adhuc caudam deaffectibus applicant aut quasi in vacuum flagellant: Haeccine patihomines innocentes? Ut putes fratrem aut de melioribus ethnioum Siccine tractari sectam nemini molestam? Dehinc adigunt:Perire homines sine causa  Perire enim, et sine causa, primafixura  Exinde iam caedunt  Sed nesciunt simplices animae, quidquomodo scriptum sit, ubi et quando et coram quibus confitendum,nisi quod nec simplicitas ista, sed vanitas, immo dementiapro deo mori, ut qui me salvum faciat  Si is occidit, quisalvum facere debebit? Semel Christus pro nobis obiit, semeloccisus est, ne occideremur  Si vicem repetit, num et ille salutemde mea nece expectat? An deus hominum sanguinem flagitat, maxime si taurorum et hircorum recusat? Certe peccatoris paenitentiam mavult quam mortem  Et quomodo non peccatorum desideratmortem? Haec et si qua alia adinventa haereticorum venenorumquem non vel in scrupulum figant, si non in exitium vel inbilem, si non in mortem? At tu, si fides vigilat, ibidem scorpiopro solea anathema inlidito et relinquito in suo sopore morientem Ceterum, si plagam satiaverit, intimat virus, et properat inviscera; statim omnes pristini sensus retorpescunt, sanguis animigelascit, caro spiritus exolescit, nausea nominis inacrescit Iam et ipsa mens sibi, quo vomat, quaerit, atque ita semel infirmitas,qua percussa est, sauciatam fidem vel in haeresim velin saeculum exspirat  Et nunc praesentia rerum est mediusardor, ipsa canicula persecutionis, ab ipso scilicet cynocephalo Alios ignis, alios gladius, alios bestiae Christianos probaverunt,alii fustibus interim et ungulis insuper degustata martyria in carcereesuriunt  Nes ipsi ut leperes, destinata venatio, de longinquoobsidemur, et haeretici ex more grassantur  Itaque tempusadmonuit adversus nostrates bestiolas nostram mederi theriacamstilo temperare  Qui legeris, biberis  Nec amarum potio  Si eloquia domini dulcia super mella et favos, inde pigmenta sunt Si lacte et melle promissio dei manat, hoc sapiunt quae illuc faciunt  Vae autem qui dulce in amarum et lumen in tenebras convertunt! Perinde enim et qui martyriis refragantur salutem perditioneminterpretantes tam dulce in amarum quam lucem intenebras reformant, atque ita miserrimam hanc vitam illi beatissimaepraevertendo tam amarum pro dulce quam tenebras proluce supponunt