./data/phi0474/phi057/phi0474.phi057.perseus-lat1.xml
M. Tullius Cicero
demonstravi       haec Caecilio simul et illud ostendi, si ipse unus cum illo uno       contenderet, me ei satis facturum fuisse; nunc in causa universorum creditorum, hominum       praesertim amplissimorum, qui sine eo quem Caecilius suo nomine perhiberet       facile causam communem sustinerent, aequum esse eum et officio meo consulere et tempori  durius accipere hoc mihi visus est quam vellem et quam homines belli        solent, et postea prorsus ab instituta nostra paucorum dierum consuetudine longe       refugit  abs te peto ut mihi hoc ignoscas et       me existimes humanitate esse prohibitum ne contra amici summam       existimationem miserrimo eius tempore venirem, cum is omnia sua studia et officia in me       contulisset  quod si voles in me esse durior, ambitionem putabis mihi       obstitisse  ego autem arbitror, etiam si id sit, mihi ignoscendum esse, ἐπεὶ οὐχ ἱερήϊον οὐδὲ βοεΐην vides enim in quo cursu simus et quam omnis gratias non modo retinendas verum       etiam acquirendas putemus  spero tibi me causam probasse, cupio quidem certe