./data/phi0914/phi00123/phi0914.phi00123.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
castris Romanis           Ti Sempronius praeerat dictatore auspiciorum repetendorum causa profecto Romam             Marcellum et ipsum cupientem ferre       auxilium obsessis et Uolturnus amnis inflatus aquis et preces Nolanorum       Acerranorumque tenebant, Campanos timentium si praesidium Romanum abscessisset             Gracchus adsidens tantum Casilino, quia       praedictum erat dictatoris ne quid absente eo rei gereret, nihil mouebat,       quamquam quae facile omnem patientiam uincerent nuntiabantur a Casilino;            nam et praecipitasse se quosdam non       tolerantes famem constabat et stare inermes in muris, nuda corpora ad missilium       telorum ictus praebentes   ea aegre patiens       Gracchus, cum neque pugnam conserere dictatoris iniussu auderet—pugnandum autem       esse, si palam frumentum importaret, uidebat—neque clam importandi spes esset,            farre ex agris circa undique conuecto       cum complura dolia complesset, nuntium ad magistratum Casilinum misit ut       exciperent dolia quae amnis deferret  insequenti nocte intentis omnibus in       flumen ac spem ab nuntio Romano factam dolia medio missa amni defluxerunt;            aequaliter inter omnes frumentum diuisum             id postero quoque die ac tertio factum       est; nocte et mittebantur et perueniebant;  eo       custodias hostium fallebant  imbribus deinde continuis citatior solito amnis       transuerso uertice dolia impulit ad ripam quam hostes seruabant  ibi haerentia       inter obnata ripis salicta conspiciuntur, nuntiatumque Hannibali est et deinde       intentiore custodia cautum ne quid falleret Uolturno ad urbem missum   nuces tamen fusae ab Romanis castris, cum medio amni       ad Casilinum defluerent, cratibus excipiebantur   postremo ad id uentum inopiae est, ut lora detractasque scutis       pelles, ubi feruida mollissent aqua, mandere conarentur nec muribus alioue       animali abstinerent et omne herbarum radicumque genus aggeribus infimis muri       eruerent   et cum hostes obarassent quidquid       herbidi terreni extra murum erat, raporum semen iniecerunt, ut Hannibal 'eone       usque dum ea nascuntur ad Casilinum sessurus sum?' exclamaret;  et qui nullam antea pactionem auribus admiserat, tum       demum agi secum est passus de redemptione liberorum capitum  septunces auri in       singulos pretium conuenit   fide accepta       tradiderunt sese  donec omne aurum persolutum est, in uinculis habiti;            tum remissi summa cum fide  id uerius       est quam ab equite in abeuntes immisso interfectos  Praenestini maxima pars       fuere  ex quingentis septuaginta qui in praesidio fuerunt, minus dimidium ferrum       famesque absumpsit: ceteri incolumes Praeneste cum praetore suo M Anicio —scriba is antea fuerat—redierunt   statua eius indictio fuit, Praeneste in foro statuta, loricata, amicta toga,       uelato capite, [et tria signa] cum titulo lamnae aeneae inscripto, M Anicium pro militibus qui Casilini in praesidio fuerint uotum soluisse  idem       titulus tribus signis in aede Fortunae positis fuit subiectus