./data/stoa0058/stoa003/stoa0058.stoa003.perseus-lat1.xml
Boethius
Multa sunt quae cum separari actu non  possunt, animo tamen et cogitatione separantur; ut cum triangulum uel cetera a  subiecta materia nullus actu  separat, mente tamen  segregans ipsum triangulum proprietatemque eius piae ter materiam speculatur   Amoueamus igitur primi boni praesentiam paulisper ex animo, quod esse quidem constat  idque ex omnium doctorum indoctorumque sententia barbararumque  gentium religionibus cognosci potest  Hoc igitur  paulisper amoto ponamus omnia esse quae sunt bona atque ea consideremus quemadmodum  bona esse  possent, si a primo bono minime defluxissent  Hinc intueor  aliud in eis esse quod bona sunt, aliud quod   sunt  Ponatur enim una eademque substantia bona esse alba, grauis, rotunda  Tunc  aliud esset ipsa illa substantia, aliud eius rotunditas, aliud color, aliud bonitas;  nam si haec singula idem essent quod ipsa substantia, idem esset grauitas quod color,  quod  bonum et bonum quod grauitas—quod fieri  natura non sinit  Aliud igitur tunc in eis esset esse, aliud aliquid esse, ac tunc  bona quidem essent, esse tamen ipsum minime haberent bonum  Igitur si ullo modo  essent, non a bono ac bona essent ac non idem   essent quod bona, sed eis aliud esset esse aliud bonis esse  Quod si nihil omnino  aliud essent nisi bona neque grauia neque colorata neque spatii dimensione distenta  nec ulla in eis qualitas esset, nisi tantum bona essent, tunc non res sed rerum  uideretur esse  principium nec potius uiderentur,  sed uideretur; unum enim solumque est huiusmodi, quod tantum bonum aliudque nihil  sit  Quae quoniam non sunt simplicia, nec esse omnino poterant, nisi ea id quod solum  bonum est esse uoluisset  Idcirco quoniam  esse  eorum a boni uoluntate defluxit, bona esse dicuntur  Primum enim bonum, quoniam est,  in eo quod est bonum est; secundum uero bonum, quoniam ex eo fluxit cuius ipsum esse  bonum est, ipsum quoque bonum est  Sed ipsum esse omnium rerum ex eo  fluxit quod est primum bonum et quod bonum tale est ut  recte dicatur in eo quod est esse bonum  Ipsum igitur eorum esse bonum est; tunc enim  in eo   Qua in re soluta quaestio est  Idcirco enim licet in eo quod  sint bona sint, non sunt tamen similia  primo  bono, quoniam non quoquo modo sint res ipsum esse earum bonum est, sed quoniam non  potest esse ipsum esse rerum, nisi a primo esse defluxerit, id est bono; idcirco  ipsum esse bonum est nec est simile ei a quo est  Illud enim quoquo modo  sit bonum est in eo quod est; non enim aliud est  praeterquam bonum  Hoc autem nisi ab illo esset, bonum fortasse esse posset, sed  bonum in eo quod est esse non posset  Tunc enim participaret forsitan bono; ipsum  uero esse quod non haberent a bono,  bonum habere  non possent  Igitur sublato ab his bono primo mente et cogitatione, ista licet essent  bona, tamen in eo quod essent bona esse non possent, et quoniam actu non potuere  exsistere, nisi illud ea quod uere bonum est produxisset, idcirco et esse  eorum bonum est et non est simile substantiali bono id  quod ab eo fluxit; et nisi ab eo fluxissent, licet essent bona, tamen in eo quod sunt  bona esse non possent, quoniam et praeter bonum et non ex bono essent, cum illud  ipsum bonum primum est et ipsum  esse sit et  ipsum bonum et ipsum esse bonum  At non etiam alba in eo quod sunt alba esse  oportebit ea quae alba sunt, quoniam ex uoluntate dei fluxerunt ut essent, alba  minime  Aliud est enim esse, aliud albis esse; hoc ideo, quoniam qui ea ut essent  effecit  bonus quidem est, minime uero albus   Voluntatem  igitur boni comitatum est ut essent bona in eo quod sunt;  uoluntatem uero non albi non est comitata talis eius quod est proprietas ut esset  album in eo quod est; neque enim ex albi uoluntate defluxerunt   Itaque quia uoluit esse ea alba qui erat non albus, sunt  alba tantum; quia uero uoluit ea esse bona qui erat bonus, sunt bona in eo quod sunt   Secundum hanc igitur rationem cuncta oportet esse iusta, quoniam ipse iustus est qui  ea esse uoluit? Ne hoc  quidem  Nam bonum esse  essentiam, iustum uero esse actum respicit  Idem autem est in eo esse quod agere;  idem igitur bonum esse quod iustum  Nobis uero non est idem esse quod agere; non enim  simplices sumus  Non est igitur nobis idem bonis   esse quod iustis, sed idem nobis est esse omnibus in eo quod sumus  Bona igitur omnia  sunt, non etiam iusta  Amplius bonum quidem generale est, iustum uero speciale nec  species descendit in omnia  Idcirco alia quidem iusta alia aliud omnia bona