./data/phi2331/phi004/phi2331.phi004.perseus-lat2.xml
David Magie
deinde abstinuit victupotuque mori cupiensauxitque morbum, sexta die vocatis amicis et ridens res humanas, mortem autem contemnens ad amicosdixit,quid de mefletis et non magis de pestilentiaet communi morte cogitatis?et cum illi vellent recedere, ingemescens ait,si iam me dimittitis,vale vobis dico vos praecedens  et cum ab eo quae- reretur, cui filium commendaret, ille responditvobis,si dignus fuerit, et dis immortalibus  exercitus cognita mala valetudine vehementissime dolebant,quia illum unice amarunt, septimo die gravatus est et solum filium admisit, quem statim dimisit, ne ineum morbus transiret, dimisso filio caput operuitquasi volens dormire, sed nocte animam efflavit  fertur filium mori voluisse, cum eum talem videret futurum qualis exstitit post eius mortem, ne, ut ipse dicebat, similis Neroni Caligulae et Domitiano esset