./data/phi0914/phi00125/phi0914.phi00125.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
erat in exercitu L MarciusSeptimi filius , eques Romanus, impiger iuuenis animique et ingenii aliquanto quam       pro fortuna in qua erat natus maioris   ad       summam indolem accesserat Cn Scipionis disciplina, sub qua per tot annos omnes militiae artes edoctus       fuerat   <is> et ex fuga collectis       militibus et quibusdam de praesidiis deductis haud contemnendum exercitum       fecerat iunxeratque cum Ti Fonteio , P Scipionis legato   sed tantum praestitit       eques Romanus auctoritate inter milites atque honore, ut castris citra Hiberum       communitis cum ducem exercitus comitiis militaribus creari placuisset,            subeuntes alii aliis in custodiam       ualli stationesque, donec per omnes suffragium iret, ad L Marcium cuncti summam imperii detulerint         omne inde tempus—exiguum id fuit—muniendis castris conuehendisque commeatibus       consumpsit, et omnia imperia milites cum impigre, tum haudquaquam abiecto animo       exsequebantur   ceterum postquam Hasdrubalem       Gisgonis uenientem ad reliquias belli delendas transisse Hiberum et       adpropinquare adlatum est signumque pugnae propositum ab nouo duce milites       uiderunt,  recordati quos paulo ante       imperatores habuissent quibusque et ducibus et copiis freti prodire in pugnam       soliti essent, flere omnes repente et offensare capita et alii manus ad caelum       tendere deos incusantes, alii strati humi suum quisque nominatim ducem       implorare   neque sedari lamentatio poterat       excitantibus centurionibus manipulares et ipso mulcente et increpante Marcio,       quod in muliebres et inutiles se proiecissent fletus potius quam ad tutandos       semet ipsos et rem publicam secum acuerent animos et ne inultos imperatores suos       iacere sinerent;  cum subito clamor tubarumque       sonus—iam enim prope uallum hostes erant—exauditur  inde uerso repente in iram       luctu discurrunt ad arma ac uelut accensi rabie discurrunt ad portas et in       hostem neglegenter atque incomposite uenientem incurrunt   extemplo improuisa res pauorem incutit       Poenis mirabundique unde tot hostes subito exorti prope deleto exercitu forent,       unde tanta audacia, tanta fiducia sui uictis ac fugatis, quis imperator duobus       Scipionibus caesis exstitisset, quis castris praeesset, quis signum  dedisset pugnae—ad haec tot tam necopinata primo       omnium incerti stupentesque referunt pedem, dein ualida impressione pulsi terga       uertunt   et aut fugientium caedes foeda       fuisset aut temerarius periculosusque sequentium impetus, ni Marcius propere       receptui dedisset signum obsistensque ad prima signa et quosdam ipse retinens       concitatam repressisset aciem  inde in castra auidos adhuc caedisque et       sanguinis reduxit   Carthaginienses trepide       primo ab hostium uallo acti, postquam neminem insequi uiderunt, metu substitisse       rati, contemptim rursus et sedato gradu in castra abeunt  par neglegentia in       castris custodiendis fuit;  nam etsi       propinquus hostis erat, tamen reliquias eum esse duorum exercituum ante paucos       dies deletorum succurrebat   ob hoc cum omnia       neglecta apud hostes essent, exploratis iis Marcius ad consilium prima specie       temerarium magis quam audax animum adiecit ut ultro castra hostium oppugnaret,            facilius esse ratus unius Hasdrubalis       expugnari castra quam, si se rursus tres exercitus ac tres duces iunxissent, sua       defendi;  simul aut, si successisset coeptis,       erecturum se adflictas res aut, si pulsus esset, tamen ultro inferendo arma       contemptum sui dempturum