./data/phi0914/phi00123/phi0914.phi00123.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
Sempronius senatum habuit consolatusque patres est, et adhortatus ne qui       Cannensi ruinae non succubuissent ad minores calamitates animos summitterent:            quod ad Carthaginienses hostes       Hannibalemque attineret, prospera modo essent, sicut speraret, futura, Gallicum       bellum et omitti tuto et differri posse ultionemque eam fraudis in deorum ac       populi Romani potestate fore:  de hoste Poeno       exercitibusque, per quos id bellum gereretur, consultandum atque agitandum             ipse primum quid peditum equitumque, quid       ciuium, quid sociorum in exercitu esset dictatoris, disseruit; tum Marcellus       suarum copiarum summam exposuit   quid in Apulia cum C Terentio consule esset a peritis quaesitum est nec unde duo consulares       exercitus satis firmi ad tantum bellum efficerentur inibatur ratio  itaque       Galliam, quamquam stimulabat iusta ira, omitti eo anno placuit  exercitus       dictatoris consuli decretus est   de exercitu           M Marcelli , qui eorum ex fuga Cannensi essent, in Siciliam eos traduci atque       ibi militare donec in Italia bellum esset placuit;  eodem ex dictatoris legionibus reici militem minimi quemque roboris       nullo praestituto militiae tempore nisi quod stipendiorum legitimorum esset             duae legiones urbanae alteri consuli, qui       in locum L Postumi suffectus esset, decretae sunt eumque, cum primum saluis auspiciis       posset, creari placuit;  legiones praeterea       duas primo quoque tempore ex Sicilia acciri, atque inde consulem, cui legiones       urbanae euenissent, militum sumere quantum opus esset; C Terentio consuli prorogari in annum imperium neque de eo exercitu quem ad       praesidium Apuliae haberet quicquam minui