./data/phi0914/phi00137/phi0914.phi00137.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
erat tamen momentum in praesentia spei,       quod et magnam partem Rhodiae classis circa Patara esse et Eumenen regem cum       omnibus navibus suis consuli obviam in Hellespontum profectum audierat;            aliquid etiam inflabat animos classis       Rhodia ad Samum per occasionem fraude praeparatam absumpta   his fretus, Polyxenida cum classe ad temptandam omni modo       certaminis fortunam misso, ipse copias ad Notium ducit  id oppidum Colophonium,       mari imminens, abest a vetere Colophone duo ferme milia passuum   et ipsam urbem suae potestatis esse volebat, adeo       propinquam Epheso, ut nihil terra marive ageret, quod non subiectum oculis       Colophoniorum ac per eos notum extemplo Romanis esset,  quos audita obsidione non dubitabat ad opem sociae urbi       ferendam classem ab Samo moturos;  eam       occasionem Polyxenidae ad rem gerendam fore  igitur operibus oppugnare urbem       adgressus, ad mare partibus duabus pariter munitionibus deductis, utrimque       vineas et aggerem muro iniunxit et testudinibus arietes admovit  quibus territi       malis Colophonii oratores Samum ad L Aemilium ,  fidem praetoris populique Romani       implorantes, miserunt   Aemilium et Sami  segnis diu mora offendebat, nihil minus opinantem quam Polyxenidam, bis       nequiquam ab se provocatum, potestatem pugnae facturum esse,  et turpe existimabat Eumenis classem adiuvare consulem ad       traiciendas in Asiam legiones, se Colophonis obsessae auxilio, incertam finem       habituro, adligari  EudamusRhodius , qui et tenuerat eum Sami cupientem proficisci in Hellespontum,       cunctique instare et dicere,  quanto satius       esse vel socios obsidione eximere vel victam iam semel classem iterum vincere et       totam maris possessionem hosti eripere, quam desertis       sociis, tradita Antiocho Asia terra marique in Hellespontum, ubi satis esset       Eumenis classis, ab sua parte belli discedere   profecti ab Samo ad petendos commeatus       consumptis iam omnibus Chium parabant traicere: id erat horreum Romanis, eoque       omnes ex Italia missae onerariae derigebant cursum   circumvecti ab urbe ad aversa insulae — obiecta aquiloni ad       Chium et Erythras sunt — cum pararent traicere, litteris certior fit praetor       frumenti vim magnam Chium ex Italia venisse, vinum portantes naves tempestatibus       retentas esse;  simul adlatum est Teios regiae classi       commeatus  benigne praebuisse, quinque milia vasorum vini pollicitos esse  Teum ex       medio cursu classem repente avertit, aut volentibus iis usurus commeatu parato       hostibus, aut ipsos pro hostibus habiturus         cum derexissent ad terram proras, quindecim ferme eis naves circa Myonnesum       apparuerunt, quas primo ex classe regia praetor esse ratus institit sequi;       apparuit deinde piraticos celoces et lembos esse   Chiorum maritimam oram depopulati cum omnis generis praeda       revertentes postquam videre ex alto classem, in fugam verterunt  et celeritate       superabant levioribus et ad id fabrefactis navigiis, et propiores terrae erant:            itaque priusquam appropinquaret classis,       Myonnesum perfugerunt, unde se e portu ratus abstracturum naves, ignarus loci       sequebatur praetor   Myonnesus promunturium       inter Teum Samumque est  ipse collis est in modum metae in acutum cacumen a       fundo satis lato fastigatus; a continenti artae semitae aditum habet, a mari       exesae fluctibus rupes claudunt, ita ut quibusdam locis superpendentia saxa plus       in altum, quam quae in statione sunt naves, promineant   circa ea appropinquare non ausae naves,       ne sub ictu  superstantium rupibus piratarum essent, diem trivere   tandem sub noctem vano incepto cum abstitissent, Teum       postero die accessere, et in portu, qui ab tergo urbis est — Geraesticum ipsi       appellant —, navibus constitutis praetor ad depopulandum circa urbem agrum       emisit milites   Teii, cum in oculis populatio esset, oratores       cum infulis et velamentis ad Romanum miserunt  quibus purgantibus civitatem       omnis facti dictique hostilis adversus Romanos,  et iuvisse eos omni commeatu classem hostium arguit, et quantum vini       Polyxenidae promisissent; quae si eadem Romanae classi darent, revocaturum se a       populatione militem; si minus, pro hostibus eos habiturum   hoc tam triste responsum cum rettulissent legati, vocatur       in contionem a magistratibus populus, ut, quid agerent, consultarent   eo forte die Polyxenidas cum regia classe a Colophone       profectus postquam movisse a Samo Romanos audivit et ad Myonnesum piratas       persecutos Teiorum agrum depopulari, naves in Geraestico portu stare, ipse       adversus Myonnesum in insula —  Macrin nautici       vocant ancoras portu occulto iecit   inde ex       propinquo explorans, quid hostes agerent, primo in magna spe fuit, quem ad modum       Rhodiam classem ad Samum circumsessis ad exitum faucibus portus expugnasset, sic       et Romanam expugnaturum  nec est dissimilis natura loci:  promunturiis coeuntibus inter se ita       clauditur  portus, ut vix duae simul inde naves possint exire   inde nocte occupare fauces Polyxenidas in animo habebat, et       denis navibus ad promunturia stantibus, quae ab utroque cornu in latera       exeuntium navium pugnarent, ex cetera classe, sicut ad Panhormum fecerat,       armatis in littora expositis terra marique simul hostis opprimere   quod non vanum ei consilium fuisset, ni, cum Teii       facturos se imperata promisissent, ad accipiendos commeatus aptius visum esset       Romanis in eum portum, qui ante urbem est, classem transire   dicitur et EudamusRhodius vitium alterius portus ostendisse, cum forte duae naves in arto       ostio implicitos remos fregissent;  et inter       alia id quoque movit praetorem, ut traduceret classem, quod ab terra periculum       erat, haud procul inde Antiocho stativa habente   traducta classe ad urbem ignaris omnibus       egressi milites nautaeque sunt ad commeatus et vinum maxime dividendum in naves,            cum medio forte diei agrestis quidam ad       praetorem adductus nuntiat alterum iam diem classem stare ante insulam Macrin,       et paulo ante visas quasdam moveri tamquam ad profectionem naves   re subita perculsus praetor tubicines canere iubet,       ut, si qui per agros palati essent, redirent; tribunos in urbem mittit ad       cogendos milites nautasque in naves   haud secus quam in repentino incendio       aut capta urbe trepidatur, aliis in urbem currentibus ad suos revocandos, aliis       ex urbe naves cursu repetentibus, incertisque clamoribus, quibus ipsis  tubae obstreperent, turbatis imperiis tandem concursum ad naves est             vix suas quisque noscere aut adire prae       tumultu poterat; trepidatumque cum periculo et in mari et in terra foret, ni       partibus divisis Aemilius cum praetoria nave primus e portu in altum evectus,       excipiens insequentis, suo quamque ordine in frontem instruxisset,  Eudamus Rhodiaque classis substitissent ad terram, ut       et sine trepidatione conscenderent et, ut quaeque parata esset, exiret navis             ita et explicuere ordinem primae in       conspectu praetoris, et coactum agmen ab Rhodiis est, instructaque acies, velut       cernerent regios, in altum processit  inter Myonnesum et Corycum promunturium       erant, cum hostem conspexere   et regia       classis, binis in ordinem navibus longo agmine veniens, et ipsa aciem adversam       explicuit laevo tantum evecta cornu, ut amplecti et circuire dextrum cornu       Romanorum posset   quod ubi Eudamus, qui       cogebat agmen, vidit, non posse aequare ordinem Romanos et tantum non iam       circuiri ab dextro cornu, concitat naves — et erant Rhodiae longe omnium       celerrimae tota classe —, aequatoque cornu praetoriae navi, in qua Polyxenidas       erat, suam obiecit   iam totis simul classibus ab omni parte            pugna conserta erat  ab Romanis octoginta naves pugnabant, ex quibus       Rhodiae duae et viginti erant;  hostium classis       undenonaginta navium fuit; maximae formae naves tres hexeres habebat, duas       hepteres  robore navium et virtute militum Romani longe regios praestabant,       Rhodiae naves agilitate et arte gubernatorum et scientia remigum;  maximo tamen terrori hostibus fuere, quae ignes prae       se portabant, et quod unum iis ad Panhormum circumventis saluti fuerat, id tum       maximum momentum ad victoriam fuit   nam metu       ignis adversi regiae naves, ne prorae concurrerent, cum declinassent, neque       ipsae ferire rostro hostem poterant,  et       obliquas se ipsae ad ictus praebebant, et si qua concurrerat, obruebatur infuso       igni, magisque ad incendium quam ad proelium trepidabant   plurimum tamen, quae solet, militum virtus in bello valuit        mediam namque aciem hostium Romani cum rupissent, circumvecti ab tergo       pugnantibus adversus Rhodios regiis sese obiecere; momentoque temporis et media       acies Antiochi et laevo cornu circumventae naves mergebantur   dextera pars integra sociorum magis       clade quam suo periculo  terrebantur; ceterum, postquam alias circumventas, praetoriam navem       Polyxenidae relictis sociis vela dantem videre, sublatis raptim dolonibus — et       erat secundus petentibus Ephesum ventus — capessunt fugam quadraginta duabus       navibus in ea pugna amissis, quarum decem tres captae in potestatem hostium       venerunt,  ceterae incensae aut demersae             Romanorum duae naves fractae sunt,       vulneratae aliquot; Rhodia una capta memorabili casu  nam cum rostro       percussisset Sidoniam navem, ancora, ictu ipso excussa e nave sua, unco dente,       velut ferrea manu iniecta, adligavit alterius proram;  inde tumultu iniecto cum divellere se ab hoste cupientes       inhiberent Rhodii, tractum ancorale et implicitum remis latus alterum detersit;       debilitatam ea ipsa, quae icta cohaeserat, navis cepit  hoc maxime modo ad       Myonnesum navali proelio pugnatum est