./data/phi0914/phi0012/phi0914.phi0012.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
itaque , quamquam per       dictatorem dilectus habitus esset, tamen, quoniam in consulum verba iurassent,       sacramento teneri militem rati, per causam  renovati ab Aequis       belli educi ex urbe legiones  iussere  quo facto maturata est seditio  et primo agitatum dicitur       de consulum caede, ut solverentur sacramento; doctos deinde nullam scelere       religionem exsolvi, Sicinio quodam auctore iniussu consulum in Sacrum montem       secessisse—trans Anienem amnem est,  tria ab       urbe milia passuum; ea frequentior fama est quam, cuius Piso auctor est, in       Aventinum secessionem factam esse;  —ibi sine       ullo duce vallo fossaque communitis castris quieti, rem nullam nisi necessariam       ad victum sumendo, per aliquot dies neque lacessiti neque lacessentes sese       tenuere  pavor ingens in urbe, metuque mutuo suspensa erant omnia            timere relicta ab suis plebes violentiam patrum; timere patres       residem in urbe plebem, incerti manere eam an abire mallent  quamdiu autem tranquillam quae secesserit multitudinem fore?           quid futurum deinde, si quod externum interim bellumbellurn exsistat? nullam profecto nisi in concordia civium spem reliquam ducere; eam       per aequa per iniqua reconciliandam civitati esse  placuit igitur oratorem ad plebem mitti Menenium Agrippam, facundum       virum, et quod inde oriundus erat, plebi carum  is intromissus in       castra prisco illo dicendi et horrido modo nihil aliud quam hoc narrasse fertur:            tempore  quo in homine non,       ut nunc, omnia in unum  consentiant, sed singulis membris suum cuique consilium       suus sermo fuerit, indignatas reliquas partes sua cura suo labore ac ministerio       ventri omnia quaeri, ventrem in medio quietum nihil aliud quam datis       voluptatibus frui;  conspirasse inde ne manus       ad os cibum ferrent, nec os acciperet datum, nec dentes quae acciperent       conficerent  hac ira dum ventrem fame domare vellent, ipsa una membra totumque       corpus ad extremam tabem venisse  inde apparuisse ventris quoque haud segne ministerium esse, nec magis       ali quam alere eum, reddentem in omnis corporis partes hinc quo vivimus       vigemusque, divisum pariter in venas, maturum confecto cibo sanguinem            comparando hinc quam intestina corporis seditio similis esset irae       plebis in patres, flexisse mentes hominum  agi deinde de concordia coeptum  concessumque in       condiciones ut plebi sui magistratus essent sacrosancti, quibus auxilii latio       adversus consules esset, neve cui patrum capere eum magistratum liceret            ita tribuni plebei creati duo, C  Licinius et L  Albinus            ii tres collegas sibi creaverunt  in his        Sicinium fuisse, seditionis auctorem: de duobus, qui  fuerint, minus convenit            sunt qui duos tantum in Sacro monte creatos tribunos esse dicant       ibique sacratam legem latam