./data/phi1351/phi005/phi1351.phi005.perseus-lat1.xml
Cornelius Tacitus
tum pavore exanimis et iam iamque adfore obtestans vindictae properam, sive servitia armaret vel militem accenderet, sive ad senatum et populum pervaderet, naufragium et vulnus et interfectos amicos obiciendo: quod contra subsidium sibi? nisi quid Burrus et Seneca; quos expergens statim acciverat, incertum an et ante gnaros  igitur longum utriusque silentium, ne inriti dissuaderent, an eo descensum credebant ut, nisi praeveniretur Agrippina, pereundum Neroni esset  post Seneca hactenus promptius ut respiceret Burrum ac sciscitaretur an militi imperanda caedes esset  ille praetorianos toti Caesarum domui obstrictos memoresque Germanici nihil adversus progeniem  eius atrox ausuros respondit: perpetraret Anicetus promissa  qui nihil cunctatus poscit summam sceleris  ad eam vocem Nero illo sibi die dari imperium auctoremque tanti muneris libertum profitetur: iret propere duceretque promptissimos ad iussa  ipse audito venisse missu Agrippinae nuntium Agerinum, scaenam ultro criminis parat gladiumque, dum mandata perfert, abicit inter pedes eius, tum quasi deprehenso vincla inici iubet, ut exitium principis molitam matrem et pudore deprehensi sceleris sponte mortem sumpsisse confingeret