./data/phi0588/abo018/phi0588.abo018.perseus-lat2.xml
Cornelius Nepos
ipse in finitima regione Persidis hiematum copias   divisit, non ut voluit, sed ut militum cogebat voluntas      namque illa phalanx Alexandri Magni, quae Asiam peragrarat deviceratque Persas, inveterata   cum gloria tum etiam licentia, non parere se ducibus, sed imperare postulabat, ut nunc   veterani faciunt nostri  itaque periculum est ne faciant quod illi fecerunt, sua   intemperantia nimiaque licentia ut omnia perdant neque minus eos, cum quibus fecerint, quam   adversus quos steterint    quodsi quis illorum veteranorum   legat facta, paria horum cognoscat neque rem ullam nisi tempus interesse iudicet  sed ad   illos revertar  hiberna sumpserant non ad usum belli, sed ad ipsorum luxuriam, longeque   inter se discesserant    hoc Antigonus cum comperisset   intellegeretque se parem non esse paratis adversariis, statuit aliquid sibi consilii novi   esse capiendum  duae erant viae, qua ex Medis, ubi ille hiemabat, ad adversariorum   hibernacula posset perveniri    quarum brevior per loca   deserta, quae nemo incolebat propter aquae inopiam, ceterum dierum erat fere decem; illa   autem, qua omnes commeabant, altero tanto longiorem habebat anfractum, sed erat copiosa   omniumque rerum abundans    hac si proficisceretur,   intellegebat prius adversarios rescituros de suo adventu, quam ipse tertiam partem   confecisset itineris; sin per loca sola contenderet, sperabat se imprudentem hoster   oppressurum    ad hanc rem conficiendam imperavit quam   plurimos utres atque etiam culleos comparari post haec pabulum, praeterea cibaria cocta   dierum decem, ut quam minime fieret ignis in castris  iter quo habeat, omnes celat  sic   paratus, qua constituerat, proficiscitur