./data/phi0914/phi00137/phi0914.phi00137.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
ibi naves in proelio quassatas cum refecisset, L AemiliumScaurum cum triginta navibus Hellespontum ad exercitum traiciendum misit,       Rhodios parte praedae et spoliis navalibus decoratos domum redire iubet             Rhodii impigre praevertere ad       traiciendas copias consulis [iere];  atque eo quoque functi officio, tum demum Rhodum rediere   classis Romana ab Chio Phocaeam traiecit  in sinu       maris intimo posita haec urbs est, oblonga forma; duum milium et quingentorum       passuum spatium murus amplectitur, coit deinde ex utraque parte in artiorem       velut cuneum;  Lamptera ipsi appellant  mille       et ducentos passus ibi latitudo patet; inde lingua in altum mille passuum       excurrens medium fere sinum velut nota distinguit; ubi cohaeret faucibus       angustis, duos in utramque regionem versos portus tutissimos habet   qui in meridiem vergit, Naustathmon ab re appellant,       quia ingentem vim navium capit; alter prope ipsum Lamptera est   hos portus tutissimos cum occupasset Romana       classis, priusquam aut scalis aut operibus moenia adgrederetur, mittendos       censuit praetor, qui principum magistratuumque animos temptarent  postquam       obstinatos vidit, duobus simul locis oppugnare est adortus   altera pars infrequens aedificiis erat;            templa deum aliquantum tenebant loci; ea prius ariete admoto quatere       muros turresque coepit;  dein cum eo multitudo       occurreret ad defendendum, altera quoque parte admotus aries;  et iam utrimque sternebantur muri  ad quorum casum cum       impetum Romani milites per ipsam stragem ruinarum facerent, alii scalis etiam       ascensum in muros temptarent,  adeo obstinate       restitere oppidani, ut facile appareret plus in armis et virtute quam in       moenibus auxilii esse   coactus ergo periculo       militum praetor receptui cani iussit, ne obiceret incautos furentibus       desperatione ac rabie   dirempto proelio, ne       tum quidem ad quietem versi, sed undique omnes ad munienda et obmolienda, quae       ruinis strata erant, concurrerunt   huic operi       intentis supervenit Q Antonius a praetore missus, qui castigata pertinacia eorum maiorem curam       Romanis quam illis ostenderet esse, ne in perniciem urbis pugnaretur;  si absistere furore vellent, potestatem iis dari       eadem condicione, qua prius C Livii in fidem venissent, se tradendi         haec cum audissent, quinque dierum spatio ad deliberandum sumpto, temptata       interim spe auxilii ab Antiocho, postquam legati missi ad regem nihil in eo       praesidii esse retulerant, tum portas aperuerunt, pacti, ne quid hostile       paterentur   cum signa in urbem  inferrentur et pronuntiasset praetor parci se deditis velle, clamor       undique est sublatus, indignum facinus esse, Phocaeensis, numquam fidos socios,       semper infestos hostis, impune eludere   ab       hac voce velut signo a praetore dato ad diripiendam urbem passim discurrunt        Aemilius primo resistere et revocare dicendo captas, non deditas diripi urbes,       et in iis tamen imperatoris, non militum arbitrium esse   postquam ira et avaritia imperio potentiora erant,       praeconibus per urbem missis liberos omnes in forum ad se convenire iubet, ne       violarentur; et in omnibus, quae ipsius potestatis fuerunt, fides constitit       praetoris:  urbem agrosque et suas leges iis       restituit; et, quia hiems iam appetebat, Phocaeae portus ad hibernandum classi       delegit