./data/stoa0058/stoa001/stoa0058.stoa001.perseus-lat2.xml
Boethius
Primum igitur, inquit, bonis semper adesse potentiam, malos cunctis uiribus esse  desertos agnoscas licebit, quorum quidem              alterum demonstratur ex altero  Nam cum bonum malumque contraria sint, si              bonum potens esse constiterit, liquet inbecillitas mali; at si fragilitas              clarescat mali, boni firmitas nota est  Sed uti nostrae sententiae fides                  abundantior sit, alterutro calle              procedam nunc hinc nunc inde proposita confirmans Duo sunt quibus omnis humanorum actuum constat effectus, uoluntas              scilicet ac potestas, quorum si alterutrum desit, nihil est quod              explicari queat  Deficiente  etenim              uoluntate ne aggreditur quidem quisque quod non uult; at si potestas              absit, uoluntas frustra sit  Quo fit ut si quem uideas adipisci uelle              quod minime adipiscatur, huic obtinendi quod uoluerit defuisse ualentiam              dubitare non possis Perspicuum est, inquam, nec ullo modo negari potest  Quem uero effecisse quod uoluerit uideas, num etiam potuisse dubitabis?Minime Quod uero quisque potest, in eo ualidus, quod uero non potest, in hoc           imbecillis esse censendus est  Fateor, inquam  Meministine igitur, inquit, superioribus rationibus esse collectum           intentionem omnem uoluntatis humanae quae diuersis studiis agitur ad           beatitudinem  festinare?Memini, inquam, illud quoque esse demonstratum Num recordaris beatitudinem  ipsum esse           bonum eoque modo, cum beatitudo petitur, ab omnibus desiderari bonum?Minime, inquam, recordor, quoniam id memoriae fixum teneo Omnes igitur homines boni pariter ac mali indiscreta intentione ad bonum           peruenire nituntur?Ita, inquam, consequens est Sed certum est adeptione boni bonos fieri Certum Adipiscuntur igitur boni quod appetunt?Sic uidetur Mali uero si adipiscerentur quod appetunt bonum, mali esse non possent Ita est Cum igitur  utrique bonum petant, sed hi           quidem adipiscantur, illi uero minime, num dubium est bonos quidem potentes           esse, qui uero mali sunt imbecillos?Quisquis, inquam, dubitat, nec rerum naturam nec consequentiam potest           considerare rationum