./data/phi0914/phi00122/phi0914.phi00122.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
feminas quoque metus ac necessitas in foro [ac] turbae       uirorum immiscuerat  senatus summotis arbitris consuli coeptus   ibi cum sententiis uariaretur et alii redimendos de       publico, alii nullam publice impensam faciendam nec prohibendos ex priuato       redimi;  si quibus argentum in praesentia       deesset, dandam ex aerario pecuniam mutuam praedibusque ac praediis cauendum       populo censerent,  tum T ManliusTorquatus , priscae ac nimis durae, ut plerisque uidebatur, seueritatis,       interrogatus sententiam ita locutus fertur:  'si tantummodo postulassent legati pro iis qui in hostium       potestate sunt ut redimerentur, sine ullius insectatione eorum breui sententiam       peregissem;  quid enim aliud quam admonendi       essetis ut morem traditum a patribus necessario ad rem militarem exemplo       seruaretis? nunc autem, cum prope gloriati sint quod se hostibus dediderint,       praeferrique non captis modo in acie ab hostibus sed etiam iis qui Uenusiam       Canusiumque peruenerunt atque ipsi C Terentio consuli aequum censuerint, nihil uos eorum, patres conscripti, quae       illic acta sunt ignorare patiar   atque utinam       haec, quae apud uos acturus sum, Canusii apud ipsum exercitum agerem, optimum       testem ignauiae cuiusque et uirtutis, aut unus hic saltem adesset P Sempronius , quem si isti ducem secuti essent, milites hodie in castris Romanis       non captiui in hostium potestate essent   sed       cum fessis pugnando hostibus, tum uictoria laetis et ipsis plerique regressis in       castra sua, noctem ad erumpendum liberam habuissent et septem milia armatorum       hominum erumpere etiam <per> confertos hostes possent, neque per se ipsi       id facere conati sunt neque alium sequi uoluerunt   nocte prope tota P SemproniusTuditanus non destitit monere, adhortari eos, dum paucitas hostium circa       castra, dum quies ac silentium esset, dum nox inceptum tegere posset, se ducem       sequerentur: ante lucem peruenire in tuta loca, in sociorum urbes posse             si ut auorum memoria P Decius tribunus militum in Samnio, si ut nobis adulescentibus priore Punico       bello Calpurnius Flamma trecentis uoluntariis, cum ad tumulum eos capiendum       situm inter medios duceret hostes, dixit "moriamur, milites, et morte nostra       eripiamus ex obsidione circumuentas legiones",  si hoc P Sempronius diceret, nec uiros quidem nec Romanos uos duceret, si nemo tantae       uirtutis exstitisset comes   uiam non ad       gloriam magis quam ad salutem ferentem demonstrat; reduces in patriam ad       parentes, ad coniuges ac liberos facit  ut seruemini, deest uobis animus:            quid, si moriendum pro patria esset,       faceretis? quinquaginta milia ciuium sociorumque circa uos eo ipso die caesa       iacent  si tot exempla uirtutis non mouent, nihil unquam mouebit; si tanta       clades uilem uitam non fecit, nulla faciet  liberi atque incolumes desiderate       patriam;  immo desiderate, dum patria est, dum       ciues eius estis  sero nunc desideratis, deminuti capite, [abalienati iure       ciuium] serui Carthaginiensium facti   pretio redituri estis eo unde ignauia       ac nequitia abistis? P Sempronium ciuem uestrum non audistis arma capere ac sequi se iubentem;       Hannibalem post paulo audistis castra prodi et arma tradi iubentem   quam<quam quid> ego ignauiam istorum accuso,       cum scelus possim accusare? non modo enim sequi recusarunt bene monentem sed       obsistere ac retinere conati sunt, ni strictis gladiis uiri fortissimi inertes       summouissent  prius, inquam, P Sempronio per ciuium agmen quam per hostium fuit erumpendum   hos ciues patria desideret, quorum si ceteri similes       fuissent, neminem hodie ex iis qui ad Cannas pugnauerunt ciuem haberet?            ex milibus septem armatorum sescenti       exstiterunt qui erumpere auderent, qui in patriam liberi atque armati redirent,       neque his sescentis hostes obstitere;  quam       tutum iter duarum prope legionum agmini futurum censetis fuisse? haberetis hodie       uiginti milia armatorum Canusii fortia, fidelia, patres conscripti  nunc autem       quemadmodum hi boni fidelesque—nam "fortes" ne ipsi  quidem dixerint—ciues esse possunt? nisi quis credere       potest aut adfuisse erumpentibus qui, ne erumperent, obsistere conati sunt, aut       non inuidere eos cum incolumitati, tum gloriae illorum per uirtutem partae, cum       sibi timorem ignauiamque seruitutis ignominiosae causam esse sciant   maluerunt in tentoriis latentes simul lucem atque hostem       exspectare, cum silentio noctis erumpendi occasio esset  <at> ad       erumpendum e castris defuit animus, ad tutanda fortiter castra animum habuerunt;            dies noctesque aliquot obsessi uallum       armis, se ipsi tutati uallo sunt; tandem ultima ausi passique, cum omnia       subsidia uitae deessent adfectisque fame uiribus arma iam sustinere nequirent,       necessitatibus magis humanis quam armis uicti sunt   orto sole ab hostibus ad uallum accessum; ante secundam       horam, nullam fortunam certaminis experti, tradiderunt arma ac se ipsos  haec       uobis istorum per biduum militia fuit   cum in       acie stare ac pugnare decuerat, [cum] in castra refugerunt; cum pro uallo       pugnandum erat, castra tradiderunt, neque in acie neque in castris utiles             et uos redimam? cum erumpere e castris       oportet, cunctamini ac manetis; cum manere <et> castra tutari armis       necesse est, et castra et arma et uos ipsos traditis hosti   ego non magis istos redimendos, patres conscripti, censeo       quam illos dedendos Hannibali qui per medios hostes e castris eruperunt ac per       summam uirtutem se patriae restituerunt '