./data/phi0914/phi00140/phi0914.phi00140.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
qua re irritavit       magis quam conterruit animos barbarorum, et clam comparatis copiis saltum       Manlianum, per quem transiturum exercitum Romanum satis sciebant, obsederunt             in Hispaniam ulteriorem eunti L PostumioAlbino collegae Gracchus mandaverat, ut Q Fulvium certiorem faceret, Tarraconem exercitum adduceret:  ibi dimitti veteranos, supplementaque distribuere et       ordinare omnem exercitum sese velle  dies quoque, et ea propinqua, edita Flacco       est, qua successor esset venturus   haec nova adlata res omissis, quae       agere instituerat, Flaccum raptim deducere exercitum ex Celtiberia cum       coegisset, barbari causae ignari, suam defectionem et clam comparata arma       sensisse eum et pertimuisse rati, eo ferocius saltum insederunt   ubi eum saltum prima luce agmen Romanum intravit,  repente ex duabus partibus simul exorti hostes       Romanos invaserunt   quod ubi vidit Flaccus,       primos tumultus in agmine per centuriones stare omnes suo quemque loco et arma       expedire iubendo sedavit,  et sarcinis       iumentisque in unum locum coactis copias omnes partim ipse partim per legatos       tribunosque militum, ut tempus, ut locus postulabat, sine ulla trepidatione       instruxit, cum bis deditis rem esse admonens;        scelus et perfidiam illis, non virtutem nec animum accessisse; reditum ignobilem       in patriam clarum ac memorabilem eos sibi fecisse; cruentos ex recenti caede       hostium gladios et manantia sanguine spolia Romam ad triumphum delaturos             plura dici tempus non patiebatur;       invehebant se hostes et in partibus extremis iam pugnabatur  deinde acies       concurrerunt   atrox ubique proelium, sed varia fortuna erat        egregie legiones nec segnius duae alae pugnabant; externa auxilia ab simili       armatura, meliore aliquantum militum genere urgebantur, nec locum tueri       poterant   Celtiberi ubi ordinata acie et       signis conlatis se non esse pares legionibus senserunt,  cuneo  inpressionem fecerunt, quo tantum valent genere pugnae, ut quacumque       parte pertulere impetus suos, sustinere nequeant  tunc quoque turbatae legiones       sunt, prope interrupta acies   quam trepidationemtrupidationem ubi Flaccus conspexit, equo advehitur ad legionarios equites, et “ni       quid auxilii in vobis est, actum iam de hoc exercitu erit ” cum undique       adclamassent, quin ederet, quid fieri velit: non segniter imperium exsecuturos,       “  duplicate turmas” inquit, “duarum legionum       equites, et permittite equos in cuneum hostium, quo nostros urgent  id cum       maiore vi equorum facietis, si effrenatos in eos equos inmittitis,  quod saepe Romanos equites cum magna laude fecisse       sua memoriae proditum est   ” dicto paruerunt       detractisque frenis bis ultro citroque cum magna strage hostium, infractis       omnibus hastis, transcurrerunt   dissipato       cuneo, in quo omnis spes fuerat, Celtiberi trepidare et prope omissa pugna locum       fugae circumspicere   et alarii equites postquam Romanorum       equitum tam memorabile facinus videre, et ipsi virtute eorum accensi sine ullius       imperio in perturbatos iam hostes equos  inmittunt   tunc vero Celtiberi omnes       in fugam effunduntur, et imperator Romanus aversos hostes contemplatus aedem       Fortunae equestri Iovique optimo maximo ludos vovit   caeduntur Celtiberi per totum saltum dissipati fuga  decem et       septem milia hostium caesa eo die traduntur, vivi capti plus quattuor milia cum       signis militaribus ducentis septuaginta septem, equis prope DC  in illis castris       eo die victor exercitus mansit   victoria non       sine iactura militum fuit:  quadringenti       septuaginta duo milites Romani, socium ac Latini nominis mille decem et novem,       cum his tria milia militum auxiliariorum perierunt  ita victor exercitus       renovata priore gloria Tarraconem est perductus   venienti Fulvio Ti Sempronius praetor, qui biduo ante venerat, obviam processit gratulatusque est,       quod rem publicam egregie gessisset  cum summa concordia, quos dimitterent       quosque retinerent milites, composuerunt         inde Fulvius exauctoratis militibus in naves inpositis Romam est profectus;       Sempronius in Celtiberam legiones duxit