./data/phi0914/phi00122/phi0914.phi00122.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
Iuni uosque, patres conscripti' inquit, 'nemo nostrum ignorat nulli       unquam ciuitati uiliores fuisse captiuos quam nostrae;  ceterum, nisi nobis plus iusto nostra placet causa, non       alii unquam minus neglegendi uobis quam nos in hostium potestatem uenerunt             non enim in acie per timorem arma       tradidimus sed cum prope ad noctem superstantes cumulis caesorum corporum       proelium extraxissemus, in castra recepimus nos;  diei reliquum ac noctem insequentem,       fessi labore ac uolneribus, uallum sumus tutati;  postero die, cum circumsessi ab exercitu uictore aqua arceremur nec ulla iam       per confertos hostes erumpendi spes esset nec esse nefas duceremus quinquaginta       milibus hominum ex acie nostra trucidatis aliquem ex Cannensi pugna Romanum       militem restare,  tunc demum pacti sumus       pretium quo redempti dimitteremur, arma in quibus nihil iam auxilii erat hosti       tradidimus   maiores quoque acceperamus se a       Gallis auro redemisse et patres uestros, asperrimos illos ad condiciones pacis,       legatos tamen [ad] captiuorum redimendorum gratia Tarentum misisse   atqui et <ad> Alliam cum Gallis et ad Heracleam       cum Pyrrho utraque non tam clade infamis quam pauore et fuga pugna fuit:       Cannenses campos acerui Romanorum corporum tegunt, nec supersumus pugnae nisi in       quibus trucidandis et ferrum et uires hostem defecerunt   sunt etiam de nostris quidam qui ne in acie quidem fuerunt       sed praesidio castris relicti, cum castra traderentur, in potestatem hostium       uenerunt   haud equidem ullius ciuis et       commilitonis fortunae aut condicioni inuideo, nec premendo alium me extulisse       uelim: ne illi quidem, nisi pernicitatis pedum et cursus aliquod praemium est,       qui plerique inermes ex acie fugientes non prius quam Uenusiae aut Canusii       constiterunt, se nobis merito praetulerint gloriatique sint in se plus quam in       nobis praesidii rei publicae esse   sed illis       et bonis ac fortibus militibus utemini et nobis etiam promptioribus pro patria,       quod beneficio uestro redempti atque in patriam restituti fuerimus  dilectum ex       omni aetate et fortuna habetis;  octo milia       seruorum audio armari  non minor numerus noster est nec maiore pretio redimi       possumus quam ii emuntur; nam si conferam nos cum illis, iniuriam nomini Romano       faciam   illud etiam in tali consilio       animaduertendum uobis censeam, patres conscripti, si iam duriores esse uelitis,       quod nullo nostro merito faciatis, cui nos hosti relicturi sitis   Pyrrho uidelicet, qui [uos] hospitum numero captiuos       habuit? an barbaro ac Poeno, qui utrum auarior an crudelior sit uix existimari       potest?  si uideatis catenas, squalorem,       deformitatem ciuium uestrorum, non minus profecto uos ea species moueat quam si       ex altera parte cernatis stratas Cannensibus campis legiones uestras   intueri potestis sollicitudinem et lacrimas in       uestibulo curiae stantium cognatorum nostrorum exspectantiumque responsum       uestrum  cum ii pro nobis proque iis qui absunt ita suspensi ac solliciti sint,       quem censetis animum ipsorum esse quorum in discrimine uita libertasque est?            si, mediusfidius, ipse in nos mitis       Hannibal contra naturam suam esse uelit, nihil tamen nobis uita opus esse       censeamus cum indigni ut redimeremur a uobis uisi simus   rediere Romam quondam remissi a Pyrrho sine pretio captiui;       sed rediere cum legatis, primoribus ciuitatis, ad redimendos sese missis  redeam       ego in patriam trecentis nummis non aestimatus ciuis? suum quisque animum,       patres conscripti   scio in discrimine esse       uitam corpusque meum; magis me famae periculum mouet, ne a uobis damnati ac       repulsi abeamus; neque enim uos pretio pepercisse homines credent '