./data/phi0474/phi057/phi0474.phi057.perseus-lat1.xml
M. Tullius Cicero
id est Ἀβδηριτικόν  nec enim senatus decrevit nec populus iussit me imperium in Sicilia habere  sin hoc res publica ad Pompeium       refert, qui me magis  quam privatum aliquem mittat? itaque si hoc       imperium mihi molestum erit, utar ea porta quam primum videro  nam quod scribis mirificam exspectationem esse mei neque tamen       quemquam bonorum aut sat bonorum dubitare quid facturus sim, ego quos tu bonos esse       dicas non intellego  ipse nullos novi, sed ita, si ordines bonorum quaerimus;       nam singulares sunt boni viri  verum in dissensionibus ordines bonorum et       genera quaerenda sunt  senatum bonum putas per quem sine imperio provinciae       sunt (numquam enim Curio sustinuisset, si cum eo agi coeptum esset; quam       sententiam senatus sequi noluit; ex quo factum est ut Caesari non       succederetur), an publicanos qui numquam firmi sed nunc Caesari sunt       amicissimi, an faeneratores, an agricolas quibus optatissimum est otium? nisi eos timere       putas ne sub regno sint qui id numquam, dum modo otiosi essent, recusarunt  quid ergo?