./data/stoa0275/stoa007/stoa0275.stoa007.opp-lat1.xml
Tertullian
Quoniam et Thomas aliquamdiu incredulus  Domine, inquit, non scimus quo eas, et quomodo viam novimus? Et Iesus: Ego sum via, veritas etvita: nemo venit ad patrem nisi per me; si cognovissetis me, cognovissetiset patrem; sed abhinc nostis illum, et vidistis illum Et pervenimus iam ad Philippum, qui spe excitatus videndi patris,nec intellegens quomodo visum patrem audisset, Ostende, inquit, nobis patrem, et sufficit nobis  Et dominus: Philippe, tanto temporevobiscum sum, et non cognovistis me? Quem dicit cognosciab illis debuisse (hoc enim solum discuti oportet), quasi patrem,an quasi filium? Si quasi patrem, doceat Praxeas tanto temporeChristum cum eis conversatum patrem aliquando non dico intellegi,verum vel aestimari potuisse  Nobis omnes scripturae, et veteresChristum dei, et novae filium dei, praefiniunt  Hoc et retro praedicabatur,hoc et ab ipso Christo pronuntiabatur, immo iam et abipso patre coram de caelis filium profitente et filium glorificante:Hic est filius meus; et, Glorificavi, et glorificabo  Hoc et a discipulis credebatur, hoc et a Iudaeis non credebatur; hoc se volenscredi ab illis omni hora patrem nominabat, et patrem praeferebat,et patrem honorabat  Si ita est, ergo non patrem tanto temporesecum conversatum ignoraverant, sed filium, et dominus, eum seignorari exprobrans quem ignoraverant, eum utique agnosci volebatquem tanto non agnosci tempore exprobraverat, id est filium  Etapparere iam potest quo modo dictum sit: Qui me videt, videt et patrem, scilicet quo et supra: Ego et pater unum sumus  Quare? quia, Ego ex deo exivi et veni; et, Ego sum via; Nemo ad patremvenit nisi per me; et, Nemo ad me venit nisi pater eum adduxerit; et, Omnia mihi pater tradidit; et, Sicut pater vivificat, ita et filius;et, Si me cognovistis, et patrem cognovistis  Secundum haec enimvicarium se patris ostenderat, per quem pater et videretur in factis,et audiretur in verbis, et cognosceretur in filio, facta et verbapatris administrante; quia invisibilis pater, quod et Philippus didiceratin lege, et meminisse debuerat: Deum nemo videbit, et vivet  Et ideo suggillatur patrem videre desiderans, quasi visibilem, etinstruitur visibilem eum in filio fieri ex virtutibus, non ex personaerepraesentatione  Denique si patrem eundem filium vellet intellegidicendo, Qui me videt, patrem videt, quomodo subicit, Non credis quia ego in patre, et pater in me? Debuerat enim subiunxisse,Non credis quia ego sum pater? Aut quo exaggeravit, sinon illud manifestavit quod voluerat intellegi, se scilicet filiumesse? Porro dicendo, Non credis quia ego in patre, et pater inme, propterea potius exaggeravit, ne, quia dixerat, Qui me vidit,et patrem vidit, pater existimaretur, quod nunquam existimari sevoluit, qui semper se filium et a patre venisse profitebatur  Igituret manifestam fecit duarum personarum coniunctionem, ne paterseorsum quasi visibilis in conspectu desideraretur, et ut filiusrepraesentator patris haberetur  Et nihilominus hoc quoque interpretatusest, quomodo pater esset in filio, et filius in patre  Verba, inquit, quae ego loquor vobis, non sunt mea, utique quia patris;pater autem manens in me facit opera  Per opera ergo virtutumet verba doctrinae manens in filio pater per ea videtur per quaemanet, et per eum in quo manet, ex hoc ipso apparente proprietate utriusque personae, dum dicit, Ego sum in patre, et pater in me  Atque adeo, Credite, ait  Quid? Me patrem esse? Non puto scriptum esse, sed, Quia ego in patre, et pater in me, si quominus, vel propter opera credite, ea utique opera per quae paterin filio, non visu, sed sensu videbatur