./data/phi0914/phi0012/phi0914.phi0012.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
alia muris, alia Tiberi obiecto       videbantur tuta:  pons sublicius iter paene       hostibus dedit, ni unus vir fuisset, Horatius Cocles; id munimentum illo die       fortuna urbis Romanae habuit  qui positus forte in statione pontis, cum captum repentino impetu       Ianiculum atque inde citatos decurrere hostes vidisset trepidamque turbam suorum       arma ordinesque relinquere, reprehensans singulos, obsistens obtestansque deum            et hominum fidem testabatur nequiquam       deserto praesidio eos fugere; si transitum ponte  a tergo reliquissent, iam plus hostium in Palatio Capitolioque quam in       Ianiculo fore  itaque monere, praedicere ut pontem ferro, igni,       quacumque vi possint, interrumpant: se impetum hostium, quantum corpore uno       posset obsisti, excepturum  vadit inde in  primum aditum pontis, insignisque inter       conspecta  cedentium pugnae terga obversis comminus ad ineundum proelium       armis ipso miraculo audaciae obstupefecit hostis  duos tamen cum eo pudor tenuit, Sp  Larcium  ac T  Herminium, ambos claros genere factisque  cum his primam periculi procellam et quod tumultuosissimum pugnae       erat parumper sustinuit; deinde eos quoque ipsos exigua parte pontis relicta       revocantibus qui rescindebant cedere in tutum coegit  circumferens inde truces minaciter oculos ad proceres Etruscorum nunc       singulos provocare, nunc increpare omnes: servitia regum superborum, suae       libertatis immemores alienam oppugnatum venire  cunctati aliquamdiu sunt, dum alius alium, ut proelium incipiant,       circumspectant  pudor deinde commovit aciem, et clamore sublato       undique in unum hostem tela coniciunt  quae cum in obiecto cuncta scuto haesissent, neque ille minus       obstinatus ingenti pontem obtineret gradu, iam impetu conabantur detrudere       virum, cum simul fragor rupti pontis, simul clamor Romanorum alacritate perfecti       operis sublatus, pavore subito impetum sustinuit  tum Cocles tiberine pater,  inquit, te sancte precor, haec           arma et hunc militem propitio flumine accipias ita sic armatus in Tiberim desiluit multisque superincidentibus telis       incolumis ad suos tranavit,  rem ausus plus famae habituram ad       posteros quam  fidei  grata erga tantam virtutem civitas fuit: statua in comitio posita;       agri quantum uno die circumaravit datum  privata quoque inter publicos honores studia eminebant; nam in magna       inopia pro domesticis copiis unusquisque ei aliquid, fraudans se ipse victu suo,       contulit