./data/phi0914/phi00123/phi0914.phi00123.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
nam nec consul ulli rei quae per eum       agenda esset deerat, et dictator M IuniusPera , rebus diuinis perfectis latoque, ut solet, ad populum ut equum       escendere liceret, praeter duas urbanas legiones quae principio anni a       consulibus conscriptae fuerant et seruorum dilectum cohortesque ex agro Piceno       et Gallico collectas,  ad ultimum prope       desperatae rei publicae auxilium—cum honesta utilibus cedunt—descendit edixitque       qui capitalem fraudem ausi quique pecuniae iudicati in uinculis essent, qui       eorum apud se milites fierent, eos noxa pecuniaque sese exsolui iussurum             ea sex milia hominum Gallicis spoliis,       quae triumpho C Flamini tralata erant, armauit, itaque cum uiginti quinque milibus armatorum       ab urbe proficiscitur   Hannibal Capua recepta,       cum iterum Neapolitanorum animos partim spe, partim metu nequiquam temptasset,       in agrum Nolanum exercitum traducit,  ut non       hostiliter statim, quia non desperabat uoluntariam deditionem, ita, si       morarentur spem, nihil eorum quae pati aut timere possent praetermissurus             senatus ac maxime primores eius in       societate Romana cum fide perstare; plebs nouarum, ut solet, rerum atque       Hannibalis tota esse metumque agrorum populationis et patienda in obsidione       multa grauia indignaque proponere animo; neque auctores defectionis deerant             itaque ubi senatum metus cepit, si       propalam tenderent, resisti multitudini concitatae non posse, secunda simulando       dilationem mali inueniunt   placere enim sibi defectionem ad       Hannibalem simulant; quibus autem condicionibus in foedus amicitiamque nouam       transeant, parum constare   ita spatio sumpto       legatos propere ad praetorem Romanum M[arcellum] Claudium, qui Casilini cum       exercitu erat, mittunt docentque quanto in discrimine sit Nolana res: agrum       Hannibalis esse et Poenorum, urbem extemplo futuram ni subueniatur;  concedendo plebei senatum ubi uelint defecturos se,       ne deficere praefestinarent effecisse         Marcellus conlaudatis Nolanis eadem simulatione extrahi rem in suum aduentum       iussit; interim celari quae secum acta essent spemque omnem auxilii Romani             ipse a Casilino Caiatiam petit atque inde       Uolturno amni traiecto per agrum Saticulanum Trebianumque super Suessulam per       montes Nolam peruenit