./data/phi0914/phi00140/phi0914.phi00140.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
Herodicum, principem       Thessalorum, multis ante annis occiderat; generos quoque eius postea interfecit;       in viduitate relictae filiae singulos filios parvos habentes, Theoxena et Archo       nomina iis erant mulieribus   Theoxena multis       petentibus aspernata nuptias est,  Archo Poridi cuidam, longe principi       gentis Aenianum, nupsit et apud eum plures enisa partus, parvis admodum  relictis omnibus, decessit   Theoxena,       ut in suis manibus liber sororis educarentur, Poridi nupsit, et tamquam omnes       ipsa enisa foret, suum sororisque filios in eadem habebat cura   postquam regis edictum de comprehendendis liberis       eorum, qui interfecti essent, accepit, ludibrio futuros non regis modo, sed       custodum etiam libidini rata, ad rem atrocem animum adiecit  ausaque est dicere se sua manu potius omnes       interfecturam, quam in potestatem Philippi venirent   Poris abominatus mentionem tam foedi facinoris Athenas deportaturum       eos ad fidos hospites dixit comitemque ipsum fugae futurum esse   proficiscuntur ab Thessalonica Aeniam ad statum       sacrificium, quod Aeneae conditori cum magna caerimonia quotannis faciunt             ibi die per sollemnes epulas       consumpto navem praeparatam a Poride sopitis omnibus de tertia  vigilia conscendunt tamquam redituri [in] Thessalonicam; sed traicere in       Euboeam erat propositum,  ceterum in adversum       ventum nequiquam eos tendentes prope terram lux obpressit, et regii, qui       praeerant custodiae portus, lembum armatum ad retrahendam eam navim miserunt cum       gravi edicto, ne reverterentur sine ea   cum       iam adpropinquabant, Poris quidem ad hortationem remigum nautarumque intentus       erat; interdum manus ad caelum tendens deos, ut ferrent opem, orabat   ferox interim femina ad multo ante praecogitatum       revoluta facinus venenum diluit ferrumque promit et posito in conspectu poculo       strictisque gladiis “mors”  inquit “una       vindicta est  viae ad mortem hae sunt; qua quemque animus fert, effugite       superbiam regiam  agite, iuvenes mei, primum, qui maiores estis, capite ferrum       aut haurite poculum, si segnior mors iuvat ” et hostes aderant et auctor mortis       instabat   alli alio leto absumpti semianimes       e nave praecipitantur  ipsa deinde virum comitem mortis complexa in mare sese       deiecit  nave vacua dominis regii potiti sunt