./data/phi0588/abo018/phi0588.abo018.perseus-lat2.xml
Cornelius Nepos
quem etsi infirmum videbat, quod unus   omnibus resistere cogebatur, tamen amicum non deseruit neque salutis quam fidei fuit   cupidior    praefecerat hunc Perdiccas ei parti Asiae, quae   inter Taurum montem iacet atque Hellespontum, et illum unum opposuerat Europaeis   adversariis; ipse Aegyptum oppugnatum adversus Ptolemaeum erat profectus   Eumenes cum neque magnas copias neque firmas haberet, quod et   inexercitatae et non multo ante erant contractae, adventare autem dicerentur Hellespontumque   transisse Antipater et Crateros magno cum exercitu Macedonum, viri cum claritate tum usu   belli praestantes   (Macedones vero milites ea tum erant   fama, qua nunc Romani feruntur: etenim semper habiti sunt fortissimi, qui summi imperii   potirentur): Eumenes intellegebat, si copiae suae cognossent, adversus quos ducerentur, non   modo non ituras, sed simul cum nuntio dilapsuras    itaque   hoc ei visum est prudentissimum, ut deviis itineribus milites duceret, in quibus vera audire   non possent, et iis persuaderet se contra quosdam barbaros proficisci   atque tenuit hoc propositum et prius in aciem exercitum eduxit   proeliumque commisit, quam milites sui scirent, cum quibus arma conferrent  effecit etiam   illud locorum praeoccupatione, ut equitatu potius dimicaret, quo plus valebat, quam   peditatu, quo erat deterior