./data/phi0914/phi00126/phi0914.phi00126.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
***nen dii immortales imperii Romani  praesides, qui           centuriis omnibus ut mihi imperium iuberent dari fuere auctores, iidem           auguriis auspiciisque et per nocturnos etiam visus omnia laeta ac prospera           portendunt  animus quoque meus, maximus mihi ad hoc tempus vates, praesagit           nostram Hispaniam esse, brevi extorre hinc omne Punicum nomen maria           terrasque foeda fuga impleturum  quod mens sua sponte divinat, idem subicit ratio haud fallax                vexati ab iis socii nostram fidem per legatos implorant; tres           duces discordantes, prope ut defecerint alii ab aliis, trifariam exercitum           in diversissimas regiones distraxere  eadem in illos ingruit fortuna quae nuper nos adflixit; nam et           deseruntur ab sociis, ut prius ab Celtiberis nos, et diduxere exercitus,           quae patri patruoque meo causa exitii fuit  nec discordia intestina coire eos in unum sinet, neque singuli           nobis resistere poterunt  vos modo, milites, favete nomini           Scipionum, suboli imperatorum vestrorum velut accisis recrescenti stirpibus                agite , veteres milites, novum exercitum novumque ducem traducite           Hiberum, traducite in terras cum multis fortibus factis saepe a vobis           peragratas  brevi faciam ut, quem ad modum nunc noscitatis in me patris           patruique similitudinem oris vultusque et lineamenta corporis,  ita ingenii, fidei virtutisque effigiem  vobis reddam, ut—revixisse aut renatum sibi quisque Scipionem           imperatorem dicat