./data/phi0474/phi057/phi0474.phi057.perseus-lat1.xml
M. Tullius Cicero
quod       Ciceroni suppeditas, gratum  quod errare me putas qui rem       publicam putem pendere e       Bruto, sic se res habet  aut nulla erit aut ab isto istisve       servabitur  quod me hortaris ut scriptam contionem mittam, accipe a me, mi Attice, καθολικὸν θεώρημα earum rerum       in quibus satis exercitati sumus  nemo umquam neque poeta neque orator fuit       qui quemquam meliorem quam se arbitraretur  hoc etiam malis contingit; quid       tu Bruto putas et ingenioso et erudito? de quo etiam experti       sumus nuper in edicto  scripseram rogatu tuo  meum mihi placebat,       illi suum  quin etiam cum ipsius precibus paene adductus scripsissem ad eum de optimo genere dicendi, non modo mihi sed etiam tibi scripsit sibi       illud quod mihi placeret non probari  qua re sine, quaeso, sibi quemque       scribere, suam quoíque sponsam, míhi meam; suum   quoíque amorem, míhi meum non scite  hoc enim Atilius, poeta durissimus  atque utinam liceat isti contionari! cui si esse in urbe tuto       licebit, vicimus  ducem enim novi belli civilis aut nemo sequetur aut ii       sequentur qui facile vincantur