./data/phi1351/phi005/phi1351.phi005.perseus-lat1.xml
Cornelius Tacitus
Petronius cecidere, Mela et Crispinus equites Romani dignitate senatoria  nam hic quondam praefectus praetorii et consularibus insignibus donatus ac nuper crimine coniurationis in Sardiniam exactus accepto iussae mortis nuntio semet interfecit  Mela, quibus Gallio et Seneca parentibus natus, petitione honorum abstinuerat per ambitionem praeposteram ut eques Romanus consularibus potentia aequaretur; simul adquirendae pecuniae brevius iter credebat per procurationes administrandis principis negotiis  idem Annaeum Lucanum genuerat, grande adiumentum claritudinis  quo interfecto dum rem familiarem eius acriter requirit, accusatorem concivit Fabium Romanum, ex intimis Lucani amicis  mixta inter patrem filiumque coniurationis scientia fingitur, adsimilatis Lucani litteris: quas inspectas Nero ferri ad eum iussit, opibus eius inhians  at Mela, quae tum promptissima mortis via, exolvit venas, scriptis codicillis quibus grandem pecuniam in Tigellinum generumque eius Cossutianum Capitonem erogabat quo cetera manerent  additur codicillis, tamquam de iniquitate exitii querens ita scripsisset, se quidem mori nullis supplicii causis, Rufrium autem Crispinum et Anicium Cerialem vita frui infensos principi  quae composita credebantur de Crispino, quia interfectus erat, de Ceriale, ut interficeretur  neque enim multo post vim sibi attulit, minore quam ceteri miseratione, quia proditam G  Caesari coniurationem ab eo meminerant