./data/phi0914/phi0018/phi0914.phi0018.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
inter sarcinas omissas repente,       obiacentes pedibus fugientium consternatorumque equorum, neque pugnae neque       fugae satis potentes caeduntur   tum deleto       prope equitatu hostium M Fabius circumductis paululum alis ab tergo pedestrem aciem adoritur             clamor inde nouus accidens et Samnitium       terruit animos et dictator, ubi respectantes hostium antesignanos turbataque       signa et fluctuantem aciem uidit, tum appellare, tum adhortari milites, tribunos       principesque ordinum nominatim ad iterandam secum pugnam uocare   nouato clamore signa inferuntur, et quidquid       progrediebantur magis magisque turbatos hostes cernebant  eques ipse iam primis       erat in conspectu et Cornelius respiciens ad manipulos militum,  quod manu, quod uoce poterat, monstrabat uexilla se suorum       parmasque cernere equitum   quod ubi auditum       simul uisumque est, adeo repente laboris per diem paene totum tolerati       uolnerumque obliti sunt, ut haud secus quam si tum integri e castris signum       pugnae accepissent concitauerint se in hostem         nec ultra Samnis tolerare terrorem equitum peditumque uim potuit; partim in       medio caesi, partim in fugam dissipati sunt         pedes restantes ac circumuentos cecidit: ab equite fugientium strages est facta,       inter quos et ipse imperator cecidit   hoc demum proelium Samnitium res ita infregit, ut omnibus       conciliis fremerent minime id quidem mirum esse, si impio bello et contra foedus       suscepto, infestioribus merito deis quam hominibus nihil prospere agerent:            expiandum id bellum magna mercede       luendumque esse; id referre tantum utrum supplicia noxio paucorum an omnium       innoxio praebeant sanguine; audebantque iam quidam nominare auctores armorum             unum maxime nomen per consensum       clamantium Brutuli Papi exaudiebatur; uir nobilis potensque erat, haud dubie       proximarum indutiarum ruptor  de eo coacti        referre praetores decretum fecerunt ut BrutulusPapius Romanis dederetur et cum eo praeda omnis Romana captiuique ut Romam       mitterentur quaeque res per fetiales ex foedere repetitae essent secundum ius       fasque restituerentur   fetiales Romam, ut       censuerunt, missi et corpus Brutuli exanime; ipse morte uoluntaria ignominiae se       ac supplicio subtraxit   placuit cum corpore       bona quoque eius dedi  nihil tamen earum rerum praeter captiuos ac si qua       cognita ex praeda sunt acceptum est; ceterarum rerum inrita fuit deditio        dictator ex senatus consulto triumphauit