./data/phi0474/phi008/phi0474.phi008.perseus-lat2.xml
M. Tullius Cicero
nam quod ad exsilium attinet, perspicue intellegi potest quale sit 					exsilium enim non supplicium est, sed perfugium portusque supplici 					nam quia volunt poenam aliquam subterfugere aut calamitatem, eo solum				vertunt, hoc est sedem ac locum mutant  itaque nulla in lege nostra				reperietur, ut apud ceteras civitates, maleficium ullum exsilio esse				multatum; sed cum homines vincula, neces ignominiasque vitant, quae sunt legibus				constitutae, confugiunt quasi ad aram in exsilium  qui si in civitate				legis vim subire vellent, non prius civitatem quam vitam amitterent; quia nolunt,				non adimitur eis civitas, sed ab eis relinquitur atque deponitur  nam,				cum ex nostro iure duarum civitatum nemo esse possit, tum amittitur haec civitas				denique, cum is qui profugit receptus est in exsilium, hoc est in aliam civitatem