./data/phi0914/phi00144/phi0914.phi00144.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
finium is ager Cassandrensium erat,       longe fertilissimus omnis orae, quam praetervecti fuerant  ibi Eumenes rex       viginti tectis navibus ab Elaea profectus obvius fuit et quinque missae a Prusia       rege tectae naves   hac virium accessione animus crevit praetori,       ut Cassandream oppugnaret   condita est a       Cassandro rege in ipsis faucibus, quae Pallenensem agrum ceterae Macedoniae       iungunt, hinc Toronaico, hinc Macedonico saepta  mari                 eminet namque in altum lingua, in qua sita  est, nec minus quam inclitus magnitudine Atho mons excurrit, obversa in       regionem Magnesiae duobus inparibus promunturiis, quorum maiori Posideum est       nomen, minori Canastraeum   divisis partibus       oppugnare adorti  Romanus ad Clitas, quas vocant, munimenta, cervis etiam       obiectis, ut viam intercluderet, a Macedonico ad Toronaicum mare perducit  ab       altera parte euripus est;  inde Eumenes oppugnabat  Romanis in       fossa conplenda, quam nuper obiecerat Perseus, plurimum erat laboris  ibi       quaerenti praetori, quia nusquam cumuli apparebant, quo regesta e fossa terra       foret, monstrati sunt fornices: non ad eandem  crassitudinem, qua veterem murum, sed simplici laterum ordine structos       esse   consilium igitur cepit transfosso       pariete iter in urbem patefacere  fallere autem ita se posse, si muros a parte       alia scalis adortus tumultu iniecto in custodiam eius loci propugnatores urbis       avertisset   erant in praesidio Cassandreae       praeter non contemnendam iuventutem oppidanorum octingenti Agrianes et duo milia       Penestarum Illyriorum, a Pleurato inde missi, bellicosum utrumque genus             his tuentibus muros, cum subire Romani       summa vi niterentur, momento temporis parietes fornicum perfossi urbem       patefecerunt  quod si, qui inrumperent, armati fuissent, extemplo cepissent             hoc ubi perfectum esse opus militibus       nuntiatum est, clamorem alacres gaudio repente tollunt,  aliis parte alia in urbem inrupturis   hostis primum admiratio cepit, quidnam sibi       repentinus clamor vellet   postquam patere       urbem accepere praefecti praesidii Pytho et Philippus, pro eo, qui occupasset       adgredi, opus factum esse rati cum valida manu Agrianum Illyriorumque erumpunt       Romanosque,  qui alii aliunde coibant       convocabanturque, ut signa in urbem inferrent, inconpositos atque inordinatos       fugant persecunturque ad fossam, in quam conpulsos ruina cumulant  sescenti       ferme ibi interfecti, omnesque prope, qui inter murum fossamque deprensi erant,       volnerantur   ita suo ipse conatu perculsus       praetor segnior ad alia factus consilia erat  et ne Eumeni quidem simul a mari,       simul a terra adgredienti quicquam satis procedebat   placuit igitur utrique custodiis firmatis, ne quod praesidium ex       Macedonia intromitti posset, quoniam vis aperta non processisset, operibus       moenia oppugnare   haec parantibus iis decem regii lembi       ab Thessalonica cum delectis Gallorum auxiliaribus missi, cum in  salo stantes hostium naves conspexissent, ipsi obscura nocte, simplici       ordine, quam poterant proxime litus tenentes intrarunt urbem   huius novi praesidii fama absistere oppugnatione       simul Romanos regemque coegit  circumvecti promunturium ad Toronen classem       appulerunt   eam quoque oppugnare adorti ubi       valida defendi manu animadverterunt, inrito incepto Demetriadem petunt  ibi cum       adpropinquantes repleta moenia armatis vidissent, praetervecti ad Iolcon classem       appulerunt, inde agro vastato Demetriadem quoque adgressuri