./data/phi0914/phi00127/phi0914.phi00127.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
illos praesidia rei publicae,       vindices urbis Romanae imperiique appellabant; in illorum armis dextrisque suam       liberorumque suorum salutem ac libertatem repositam esse  deos omnes deasque precabantur ut illis faustum iter, felix pugna,       matura ex hostibus victoria esset, damnarenturque ipsi votorum quae pro iis       suscepissent,  ut, quem ad modum nunc       solliciti prosequerentur eos, ita paucos post dies laeti ovantibus victoria       obviam irent  invitare inde pro se quisque et offerre et fatigare precibus ut quae       ipsis iumentisque usui essent ab se potissimum sumerent; benigne omnia cumulata       dare  modestia certare milites, ne quid ultra usum necessarium sumerent;       nihil morari, nec abire  ab signis nec  subsistere  nisi  cibum capientes; diem ac noctem ire; vix quod satis ad naturale       desiderium corporum esset, quieti dare  et ad collegam praemissi erant qui nuntiarent adventum       percunctarenturque clam an palam, interdiu an noctu venire sese        vellet, isdem an aliis considere castris  nocte clam  ingredi       melius  visum est