./data/phi0914/phi00135/phi0914.phi00135.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
Quinctio Aegii datum est concilium         Antiochi legatus prior quam Aetoli est auditus  is, ut plerique, quos opes       regiae alunt, vaniloquus maria terrasque inani sonitu verborum complevit:            equitum innumerabilem vim traici       Hellesponto in Europam, partim loricatos, quos cataphractos vocant, partim       sagittis ex equo utentis et, a quo nihil satis tecti sit, averso refugientis       equo certius figentes   his equestribus copiis       quamquam vel totius Europae exercitus in unum coacti obrui possent, adiciebat       multiplicis copias peditum, et nominibus quoque gentium vix fando auditis       terrebat,  Dahas Medos Elymaeosque et Cadusios       appellans   navalium vero copiarum, quas nulli       portus capere in Graecia possent, dextrum cornu Sidonios et Tyrios, sinistrum       Aradios et ex Pamphylia Sidetas tenere, quas gentes nullae umquam nec arte nec       virtute  navali aequassent   iam pecuniam, iam       alios belli apparatus referre supervacaneum esse: scire ipsos abundasse auro       semper regna Asiae  itaque non cum Philippo nec Hannibale rem futuram Romanis,       principe altero unius civitatis, altero Macedoniae tantum regni finibus incluso,       sed cum magno Asiae totius partisque Europae rege   eum tamen, quamquam ab ultimis orientis terminis ad       liberandam Graeciam veniat, nihil postulare ab Achaeis, in quo fides eorum       adversus Romanos, priores socios atque amicos, laedatur:  non enim ut secum adversus eos arma capiant, sed ut neutri       parti sese coniungant petere  pacem utrique parti, quod medios deceat amicos,       optent; bello se non interponant   idem ferme       et Aetolorum legatus Archidamus petit, ut, quae facillima et tutissima esset,       quietem praestarent, spectatoresque belli fortunarum alienarum eventum sine ullo       discrimine rerum suarum opperirentur         provectus deinde est intemperantia linguae in maledicta nunc communiter       Romanorum, nunc proprie ipsius Quinctii,        ingratos appellans et exprobrans non victoriam modo de Philippo virtute       Aetolorum partam sed etiam salutem, ipsumque et exercitum sua opera servatos             quo enim illum umquam imperatoris       functum officio esse? auspicantem  immolantemque et vota nuncupantem sacrificuli vatis modo in acie       vidisse, cum ipse corpus suum pro eo telis hostium obiceret   ad ea Quinctius, coram quibus magis, quam apud       quos verba faceret, dicere Archidamum rationem habuisse:  Achaeos enim probe scire Aetolorum omnem ferociam in       verbis, non in factis esse, et in conciliis magis contionibusque quam in acie       apparere:  itaque parvi Achaeorum       existimationem, quibus notos esse se scirent, fecisse;  legatis regis et per eos absenti regi eum se iactasse  quod       si quis antea ignorasset, quae res Antiochum et Aetolos coniunxisset, ex       legatorum sermone potuisse apparere, mentiendo in vicem iactandoque vires, quas       non haberent, inflasse vana spe atque inflatos esse, “  dum hi ab se victum Philippum, sua       virtute protectos Romanos et, quae modo audiebatis, narrant vos ceterasque       civitates et gentes suam sectam esse secuturos, rex contra peditum equitumque       nubes iactat et consternit maria  classibus suis   est autem res       simillima cenae Chalcidensis hospitis mei, hominis et boni et sciti       convivatoris, apud quem solstitiali tempore comiter accepti cum miraremur, unde       illi eo tempore anni tam varia et multa venatio,  homo non quam isti sunt gloriosus renidens condimentis ait varietatem illam       et speciem ferinae carnis ex mansueto sue factam ” hoc dici apte in copias       regis, quae paulo ante iactatae sint, posse:        varia enim genera armorum et multa nomina gentium inauditarum, Dahas et Medos et       Cadusios et Elymaeos, Suros omnis esse, haud paulo mancipiorum melius propter       servilia ingenia quam militum genus   “et utinam subicere vestris oculis,       Achaei, possem concursationem regis magni ab Demetriade nunc Lamiam in concilium       Aetolorum nunc Chalcidem; videretis vix duarum male plenarum legiuncularum  instar in castris regis;  videretis       regem nunc mendicantem prope frumentum ab Aetolis,  quod militi admetiatur, nunc mutuas pecunias faenore in       stipendium quaerentem, nunc ad portas Chalcidis stantem et mox, inde exclusum,       nihil aliud quam Aulide atque Euripo spectatis in Aetoliam redeuntem  male       crediderunt et Antiochus Aetolis et Aetoli regiae vanitati:  quo minus vos decipi debetis, sed expertae potius       spectataeque Romanorum fidei credere   nam       quod optimum esse dicunt, non interponi vos bello, nihil immo tam alienum rebus       vestris est; quippe sine gratia, sine dignitate praemium victoris eritis             ” nec absurde adversus utrosque respondisse       visus est, et facile erat orationem apud faventis aequis auribus accipi             nulla enim nec disceptatio nec dubitatio       fuit, quin omnes eosdem genti Achaeorum hostes et  amicos, quos populus Romanus censuisset, iudicarent, bellumque et       Antiocho et Aetolis nuntiari iuberent   auxilia       etiam, quo censuit Quinctius, quingentorum militum Chalcidem, quingentorum       Piraeum extemplo miserunt   erat enim haud       procul seditione Athenis res trahentibus ad Antiochum quibusdam spe largitionum       venalem pretio multitudinem, donec ab iis, qui Romanae partis erant, Quinctius       est accitus, et accusante Leonte quodam Apollodorus auctor defectionis damnatus       atque in exilium est eiectus