./data/phi0588/abo022/phi0588.abo022.perseus-lat2.xml
Cornelius Nepos
cum ante eius adventum et mari et terra male res gererentur       Karthaginiensium, ipse ubi affuit, numquam hosti cessit neque locum nocendi dedit, saepeque       e contrario occasione data lacessivit semperque superior discessit  quo facto, cum paene       omnia in Sicilia Poeni amisissent, ille Erycem sic defendit, ut bellum eo loco gestum non       videretur    interim Karthaginienses classe apud insulas           Aegates a GaioC  Lutatio, consule Romanorum, superati statuerunt belli           facere finem eamque rem arbitrio permiserunt Hamilcaris  ille etsi flagrabat bellandi           cupiditate, tamen paci serviundum putavit, quod patriam exhaustam sumptibus diutius           calamitates belli ferre non   posse intellegebat, sed ita ut               statim mente agitaret, si paulum modo res essent refectae, bellum renovare Romanosque armis               persequi, donicum aut virtute vicissent aut victi manus dedissent   hoc consilio pacem conciliavit, in quo tanta fuit ferocia, cum Catulus       negaret bellum compositurum, nisi ille cum suis, qui Erycem tenerent, armis relictis Sicilia       decederent, ut succumbente patria ipse periturum se potius dixerit, quam cum tanto flagitio       domum rediret: non enim suae esse virtutis arma a patria accepta adversus hostes adversariis       tradere  huius pertinaciae cessit Catulus