./data/phi0972/phi001/phi0972.phi001.perseus-lat1.xml
Petronius
Ea ergo ad Eumolpum venit et commendare liberos suoseius prudentiae bonitatique   credere se et vota sua  Illum esse solum in totoorbe terrarum, qui praeceptis etiam salubribus instruere iuvenes quotidie posset  Adsummam, relinquere se pueros in domo Eumolpi, ut ilium loquentem audirent   quaesola posset hereditas iuvenibus dari  Nec aliter fecit ac dixerat, filiamquespeciosissimam cum fratre ephebo in cubiculo reliquit simulavitque se in templum iread vota nuncupanda  Eumolpus, qui tam frugi erat ut illi etiam ego puer viderer, nondistulit puellam invitare ad pigiciaca sacra  Sed et podagricum se esse lumborumque solutorumomnibus dixerat, et si non servasset integram simulationem, periclitabatur totampaene tragoediam evertere  Itaque ut constaret mendacio fides, puellam quidemexoravit, ut sederet super commendatam bonitatem, Coraci autem imperavit, ut lectum,in quo ipse iacebat, subiret positisque in pavimento manibus dominumlumbis suis commoveret  Ille lente parebat imperio puellaeque artificium pari motu remunerabat  Cumergo res ad effectum spectaret, clara Eumolpus voce exhortabatur Coraca, utspissaret officium  Sic inter mercennarium amicamque positus senex velutioscillatione ludebat  Hoc semel iterumque ingenti risu, etiam suo, Eumolpus fecerat Itaque ego quoque, ne desidia consuetudinem perderem, dum frater sororis suaeautomata per clostellum miratur, accessi temptaturus, an pateretur iniuriam  Nec sereiciebat a blanditiis doctissimus puer, sed me numen inimicum ibi quoque invenit