./data/phi0914/phi00122/phi0914.phi00122.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
Furius Philus et M  Pomponius praetores       senatum in curiam Hostiliam vocaverunt, ut de urbis custodia consulerent;            neque enim dubitabant deletis exercitibus       hostem ad oppugnandam Romam, quod unum opus belli restaret, venturum  cum in malis  sicuti ingentibus ita ignotis ne consilium quidem satis expedirent,       obstreperetque clamor lamentantium mulierum et nondum palam facto vivi mortuique       per omnes paene  domos promiscue complorarentur,  tum       Q  Fabius Maximus censuit equites expeditos et Appia et Latina via mittendos,            qui obvios percunctando—aliquos profecto  ex fuga  passim dissipatos fore  —referant quae fortuna consulum atque exercituum sit,  et si quid di immortales, miseriti imperil, reliquum       Romani nominis fecerint, ubi eae copiae sint; quo  se       Hannibal post proelium contulerit, quid paret, quid agat acturusque sit            haec exploranda noscendaque per impigros iuvenes esse; illud per       patres ipsos agendum, quoniam magistratuum parum sit, ut tumultum ac       trepidationem in urbe tollant, matronas publico arceant continerique intra suum       quamque limen cogant, comploratus familiarum coerceant,  silentium per urbem faciant, nuntios rerum omnium ad       praetores deducendos curent—suae quisque fortunae domi  auctorem exspectent—custodesque praeterea ad portas ponant, qui       prohibeant quemquam egredi urbe  cogantque homines nullam nisi urbe ac moenibus salvis salutem sperare            ubi conticuerit tumultus,  tum in curiam patres revocandos consulendumque de urbis custodia esse