./data/phi0972/phi001/phi0972.phi001.perseus-lat1.xml
Petronius
Nullaergo fit mora; aggrediuntur nos furentes nautae cum funibus temptantque vilissimosanguine tutelam placare  Et ego quidem tres plagas Spartana nobilitate concoxi Ceterum Giton semel ictus tam valde exclamavit, ut Tryphaenae aures notissima vocerepleret  Non solum eraturbata est, sed ancillae etiam omnes familiari sono inductae ad vapulantemdecurrunt  Iam Giton mirabili forma exarmaverat nautas coeperatqueetiam sine voce saevientes rogare, cum ancillae pariter proclamant: Gitonest, Giton, inhibete crudelissimas manus; Giton est, domina, succurre Deflectit aures Tryphaena iam sua sponte credentes raptimque ad puerum devolat Lichas, qui me optime noverat, tanquam et ipse vocem audisset, accurrit et nec manusnec faciem meam consideravit, sed continuo ad inguina mea luminibus deflexis movitofficiosam manum et Salve inquit Encolpi  Miretur nuncaliquis Vlixis nutricem post vicesimum annum cicatricem invenisse originis indicem,cum homo prudentissimus confusis omnibus corporis orisque lineamentis ad unicumfugitivi argumentum tam docte pervenerit  Tryphaena lacrimas effudit deceptasupplicio—vera enim stigmata credebat captivorum frontibusimpressa—sciscitarique submissius coepit, quod ergastulum intercepisseterrantes, aut cuius tam crudeles manus in hoc supplicium durassent  Meruisse quidemcontumeliam aliquam fugitives, quibus in odium bona sua venissent    concitatus iracundia prosiliit Lichas et O teinquit feminam simplicem, tanquam vulnera ferro praeparata litterasbiberint  Utinam quidem hac se inscriptione frontis maculassent: haberemus nosextremum solacium  Nunc mimicis artibus petiti sumus et adumbrata inscriptionederisi