./data/phi0914/phi00139/phi0914.phi00139.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
ibi legati Eumenis, si liberas esse       Aenum et Maroneam velint Romani, nihil sui pudoris esse ultra dicere, quam ut       admoneant, re, non verbo eos liberos  relinquant, nec suum munus intercipi ab alio patiantur;  sin autem minor cura sit civitatium in Thracia       positarum, multo verius esse, quae sub Antiocho fuerint, praemia belli Eumenem       quam Philippum habere vel pro patris Attali meritis bello,  quod adversus Philippum ipsum gesserit populus       Romanus, vel suis, quod Antiochi bello terra marique laboribus periculisque       omnibus interfuerit   habere eum praeterea       decem legatorum in eam rem praeiudicium, qui cum Chersonesum Lysimachiamque       dederint, Maroneam quoque atque Aenum profecto dedisse, quae ipsa propinquitate       regionis velut adpendices maioris muneris essent   nam Philippum quidem quo aut merito in populum Romanum aut iure       imperii, cum tam procul a finibus Macedoniae absint, civitatibus his praesidia       inposuisse? vocari Maronitas iuberent; ab iis certiora omnia de statu civitatium       earum scituros   legati Maronitarum vocati non       uno tantum loco urbis praesidium regium esse, sicut in aliis civitatibus,       dixerunt, sed pluribus simul, et plenam Macedonum Maroneam esse   itaque dominari adsentatores regios; his solis loqui       et in senatu et in contionibus licere, eos omnes honores et capere ipsos et dare       aliis   optimum quemque, quibus libertatis,       quibus legum cura sit, aut exulare pulsos patria aut inhonoratos et deterioribus       obnoxios silere   de iure etiam finium pauca adiecerunt:           Q FabiumLabeonem , cum in regione ea fuisset, direxisse finem Philippo veterem viam       regiam, quae ad Thraciae Paroream  subeat, nusquam ad mare declinantem; Philippum novam postea deflexisse       viam, qua Maronitarum urbes agrosque amplectatur