./data/phi0914/phi0011/phi0914.phi0011.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
itaque cum ad publica prodigia Etrusci tantum vates adhiberentur, hoc       velut domestico exterritus visu Delphos ad maxime inclitum in terris oraculum       mittere statuit;  neque responsa sortium ulli       alii committere ausus duos filios per ignotas ea tempestate terras, ignotiora       maria in Graeciam misit  Titus et Arruns profecti  comes iis additus L  Iunius       Brutus Tarquinia sorore regis natus, iuvenis longe alius ingenii,  quam cuius simulationem induerat  is cum primores civitatis,       in quibus fratrem suum, ab avunculo interfectum audisset, neque in animo suo       quicquam regi timendum neque in fortuna concupiscendum relinquere statuit,       contemptuque tutus esse ubi in iure parum praesidii esset  ergo ex industria factus ad imitationem stultitiae, cum se suaque       praedae esse regi sineret, Bruti quoque haud abnuit cognomen, ut sub eius       obtentu cognominis liberator ille populi Romani animus latens opperiretur       tempora sua  is tum  ab Tarquiniis ductus Delphos, ludibrium verius quam comes, aureum       baculum inclusum corneo cavato  ad id baculo tulisse donum       Apollini dicitur, per  ambages effigiem ingenii sui  quo postquam ventum est, perfectis patris mandatis cupido incessit       animos iuvenum sciscitandi, ad quem eorum regnum Romanum esset venturum            ex infimo specu vocem redditam ferunt, imperium summum Romae habebit, qui vestrum primus, o iuvenes,           osculum matri tulerit  Tarquinii , ut  Sextus, qui Romae relictus fuerat, ignarus responsi expersque imperii       esset, rem summa ope taceri iubent; ipsi inter se uter prior, cum Romam       redisset, matri osculum daret, sorti permittunt  Brutus alio ratus spectare Pythicam vocem velut si prolapsus       cecidisset terram osculo contigit, scilicet quod ea communis mater omnium       mortalium esset  reditum inde Romam, ubi adversus Rutulos bellum summa vi parabatur