./data/phi1351/phi005/phi1351.phi005.perseus-lat1.xml
Cornelius Tacitus
mox Valerius Messalinus, cui parens Mes-  sala ineratque imago paternae facundiae, respondit multa duritiae veterum in melius et laetius mutata; neque enim, ut olim, obsideri urbem bellis aut provincias hostilis esse  et pauca feminarum necessitatibus concedi quae ne coniugum quidem penatis, adeo socios non onerent; cetera promisca cum marito nec ullum in eo pacis impedimentum  bella plane accinctis obeunda: sed revertentibus post laborem quod honestius quam uxorium levamentum? at quasdam in ambitionem aut avaritiam prolapsas  quid? ipsorum magistratuum nonne plerosque variis libidinibus obnoxios? non tamen ideo neminem in provinciam mitti  corruptos saepe pravitatibus uxorum maritos: num ergo omnis caelibes integros? placuisse quondam Oppias leges, sic temporibus rei publicae postulantibus: remissum aliquid postea et mitigatum, quia expedierit  frustra nostram ignaviam alia ad vocabula transferri: nam viri in eo culpam si femina modum excedat  porro ob unius aut alterius imbecillum animum male eripi maritis consortia rerum secundarum adversarumque  simul sexum natura invalidum deseri et exponi suo luxu, cupidinibus alienis  vix praesenti custodia manere inlaesa coniugia: quid fore si per pluris annos in modum discidii oblitterentur? sic obviam irent iis quae alibi peccarentur ut flagitiorum urbis meminissent  addidit pauca Drusus de matrimonio suo; nam principibus adeunda saepius longinqua imperii  quoties divum Augustum in Occidentem atque Orientem meavisse comite Livia! se quoque in Illyricum profectum et, si ita conducat, alias ad gentis iturum, haud semper aequo animo si ab uxore carissima et tot communium liberorum parente divelleretur  sic Caecinae sententia elusa