./data/stoa0275/stoa006/stoa0275.stoa006.opp-lat1.xml
Tertullian
Deinde mammonam quem intellegi velit, si interpretemnon habes, ab ipso potes discere  Admonens enim nos desaecularibus suffragia nobis prospicere amicitiarum, secundum serviillius exemplum qui ab actu summotus dominicos debitores deminutiscautionibus relevat in subsidium sibi, Et ego, inquit, dico vobis, facite vobis amicos de mammona iniustitiae, de nummo scilicet,de quo et servus ille  Iniustitiae enim auctorem et dominatoremtotius saeculi nummum scimus omnes  Cui famulatam videnspharisaeorum cupiditatem ammentavit hanc sententiam: Non potestisdeo servire et mammonae  Irridebant denique pharisaei pecuniae cuniae cupidi, quod intellexissent scilicet mammonam de nummodictum  Ne quis existimet in mammona creatorem intellegendumet Christum a creatoris illos servitute revocasse  âQuid? nunc potiusex hoc disce unum a Christo deum ostensum  Duos enimdominos nomiuavit, deum et mammonam, creatorem et nummum Denique non potestis deo servire, utique ei cui servire videbantur,et mammonae, cui magis destinabantur  Quodsi ipse alium seageret, non duos dominos, sed tres demonstrasset  Et creatorenim dominus, quia deus, et utique magis dominus quam mammonas,magisque observandus, qua magis dominus  Quale est enimut qui mammonam dominum dixerat, et cum deo iunxerat, vereipsorum dominum taceret, id est creatorem? Aut numquid tacendoeo concessit serviendum ei esse, si selummodo sibi et mammonaenegavit posse serviri? Ita cum unum deum ponit, nominaturus etcreatorem, si alins esset ipse, creatorem nominavit, quem dominumsine alio deo non posuit  Et illud itaque relucebit, quomododictum, Si in mammona iniusto fideles non extitistis, quod verum quis vobis credet? in nummo scilicet iniuste, non in creatore, quem et Marcion iustum facit  Et si in alieno fideles inventi nonestis, meum quis dabit vobis? alienum enim debet esse a servisdei quod iniustum est  Creator autem quomodo alienus erat pharisaeis,proprius deus Iudaicae gentis? Si ergo haec non caduntin creatorem, sed in mammonam, Quis vobis credet quod veriusest? et, Quis vobis dabit quod meum est? non potest quasi aliusdixisse de alterius dei gratia  Tunc enim videretur ita dixisse, sieos in creatorem, non in mammonam, infideles notando per creatorismentionem distinctiones fecisset dei alterius, non commissurisuam veritatem infidelibus creatoris  Quomodo tunc alterius videripotest, si non ad hoc proponatur ut a re de qua agitur separetur?Si autem et iustificantes se coram hominibus pharisaei spem mercedisin homine ponebant, illo eos sensu increpabat quo et propheta Hieremias: Miser homo, qui spem habel in homine  Si et adicit, Scit autem deus corda vestra, itlius dei vim commemorabatqui lucernam se pronuntiabat, scrutantem renes et corda, Si superbiam tangit, Quod elatum est apud homines, perosum est deo, Esaiam ponit ante oculos: Dies enim domini sabaoth, in omnemcontumeliosum et superbum, in omnem sublimem et elatum, ethumiliabuntur  Possum iam colligere cur tanto aevo deus Marcionis fuerit in occulto  Expectabat, opinor, donec haec omnia discereta creatore  Didicit ergo usque ad Ioannis tempora, atque ita exindeprooessit annuntiare regnum dei, dicens, Lex et prophetae usquead loannem, ex quo regnum dei annuntiatur  Quasi non et noslimitem quendam agnoscamus Ioannem constitutum inter vetera etnova, ad quem desineret Iudaismus et a quo inciperet Christianismus,non tamen ut ab alia virtute facta sit sedatio legis et prophetarumet initiatio evangelii, in que est dei regnum, Christusipse  Nam etsi probavimus et vetera transitura et nova successurapraedicari a creatore, si et Ioannes antecursor et praeparator osten-ditur viarum domini evangelium superducturi et regnum dei promulgaturi,et ex hoc iam quod Ioannes venit ipse erit Christusqui Ioannem erat subsecuturus ut antecursorem, et si desieruntvetera et coeperunt nova interstite Ioanne, non erit mirum quodex dispositione est creatoris, ut undeunde magis probetur quamex legis et prophetarum in Ioannem occasu et exinde ortu regnumdei  Transeat igitur caelum et terra citius, sicut et lex et prophetae, quam unus apex verborum domini  Verbum enim, inquit Esaias, dei nostri manet in aevum  Nam quoniam in Esaia iamtunc Christus, sermo scilicet et spiritus creatoris, Ioannem praedicarat,vocem clamantis in deserto parare viam domini, in hocventurum ut legis et prophetarum ordo exinde cessaret, per adimpletionem,non per destructionem, et regnum dei a Christo annuntiaretur,ideo subtexuit facilius elementa transitura quam verbasua, confirmans hoc quoque quod de Ioanne dixerat non praeterisse