./data/phi0588/abo002/phi0588.abo002.perseus-lat2.xml
Cornelius Nepos
cum Lacedaemonii quererentur opus   nihilo minus fieri eumque in ea re conari fallere, interim reliqui legati sunt consecuti  a   quibus cum audisset non multum superesse munitionis, ad ephoros Lacedaemoniorum accessit,   penes quos summum erat imperium, atque apud eos contendit falsa iis esse delata: quare   aequum esse illos viros bonos nobilesque mittere quibus fides haberetur, qui rem   explorarent: interea se obsidem retinerent    gestus est ei   mos, tresque legati functi summis honoribus Athenas missi sunt  cum his collegas suos   Themistocles iussit proficisci iisque praedixit, ut ne prius Lacedaemoniorum legatos   dimitterent quam ipse esset remissus    hos postquam Athenas   pervenisse ratus est, ad magistratus senatumque Lacedaemoniorum adiit et apud eos liberrime   professus est: Athenienses suo consilio, quod communi iure gentium facere possent, deos   publicos suosque patrios ac penates, quo facilius ab hoste possent defendere, muris   saepsisse neque in eo quod inutile esset Graeciae fecisse      nam illorum urbem ut propugnaculum oppositum esse barbaris, apud quam iam bis   copias regias fecisse naufragium    Lacedaemonios autem male   et iniuste facere, qui id potius intuerentur, quod ipsorum dominationi quam quod universae   Graeciae utile esset  quare, si suos legatos recipere vellent, quos Athenas miserant, se   remitterent, cum aliter illos numquam in patriam essent recepturi