./data/phi0474/phi057/phi0474.phi057.perseus-lat1.xml
M. Tullius Cicero
abest enim frater ἀφελέστατοσ et amantissimus  †Metellus† non homo sed litus atque a/er et so/litudo/ mera tu autem qui saepissime curam et angorem animi mei sermone et consilio       levasti tuo, qui mihi et in publica re socius et in privatis omnibus conscius et omnium       meorum sermonum et consiliorum particeps esse soles, ubinam es? ita sum ab       omnibus destitutus ut tantum requietis habeam quantum cum uxore et filiola et mellito Cicerone consumitur  nam illae ambitiosae nostrae fucosaeque       amicitiae sunt in quodam splendore forensi, fructum domesticum non habent  itaque cum bene completa domus est tempore matutino, cum ad forum stipati       gregibus amicorum descendimus, reperire ex magna turba neminem possumus quocum  aut       iocari libere aut suspirare familiariter possimus  qua re te exspectamus, te       desideramus, te iam etiam arcessimus  multa sunt enim quae me sollicitant       anguntque; quae mihi videor auris nactus tuas unius ambulationis sermone exhaurire       posse