./data/stoa0275/stoa006/stoa0275.stoa006.opp-lat1.xml
Tertullian
Possuntautem discipuli Marcionis recognoscentes bonitatem dei nostri dignamquoque deo agnoscere per eosdem titulos per quos indignamostendimus in deo illorum  Iam hoc ipsum, quod materia estagnitionis suae, non apud alium invenit, sed de suo sibi fecit Prima denique bonitas creatoris, qua se deus noluit in aeternumlatere, id est, non esse aliquid cui deus cognosceretur  Quid enimtam bonum quam notitia et fructus dei? Nam etsi nondum apparebathoc bonum esse, quia nondum erat quicquam cui appareret,sed deus praesciebat quid boni appariturum esset, et ideo in suamsummam commisit bonitatem, apparituri boni negotiatricem, nonutique repentinam nec obventiciae bonitatis nec provocaticiae animationis,quasi exinde censendam quo coepit operari  Si enim ipsaconstituit initium exinde quo coepit operari, non habuit initiumipsa cum fecit  Initio autem facto ab ea etiam ratio temporumnata est, utpote quibus distinguendis et notandis sidera et luminariacaelestia disposita sunt  Erunt enim, inquit, in tempora et menses et annos  Ergo nec tempus habuit ante tempus quae fecittempus, sicut nec initium ante initium quae constituit initium Atque ita carens et ordine initii et modo temporis de immensa etinterminabili aetate censebitur, nec poterit repentina vel obventiciaet provocaticia reputari, non habens unde reputetur, id est aliquamtemporis speciem, sed et aeterna et deo ingenita et perpetuapraesumenda ac per hoc deo digna, suffundens iam hincbonitatem dei Marcionis, non dico initiis et temporibus, sed ipsamalitia creatoris posteriorem, si tamen malitia potuit a bonitalecommitti