./data/phi0914/phi00123/phi0914.phi00123.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
Marcellus uictis ante diem tertium, fugatis       ante paucos dies a Cumis, pulsis priore anno ab Nola ab eodem se duce, milite       alio, instare iubet:  non omnes esse in acie; praedantes       uagari in agro; sed qui pugnent marcere Campana luxuria, uino et scortis       omnibusque lustris per totam hiemem confectos         abisse illam uim uigoremque, delapsa esse robora corporum animorumque quibus       Pyrenaei Alpiumque superata sint iuga  reliquias illorum uirorum uix arma       membraque sustinentes pugnare   Capuam       Hannibali Cannas fuisse: ibi uirtutem bellicam, ibi militarem disciplinam, ibi       praeteriti temporis famam, ibi spem futuri exstinctam   cum haec exprobrando hosti Marcellus suorum militum animos erigeret,       Hannibal multo grauioribus probris increpabat:        arma signaque eadem se noscere quae ad Trebiam Trasumennumque, postremo ad       Cannas uiderit habueritque; militem alium profecto se in hiberna Capuam duxisse,       alium inde eduxisse   'legatumne Romanum et       legionis unius atque alae magno certamine uix toleratis pugnam, quos binae acies       consulares nunquam sustinuerunt?  Marcellus       tirone milite ac Nolanis subsidiis inultus nos iam iterum lacessit  ubi ille       miles meus est, qui derepto ex equo C Flaminio consuli caput abstulit? ubi, qui L Paulum ad Cannas occidit? ferrum nunc hebet?  an dextrae torpent? an quid prodigii est aliud? qui pauci plures       uincere soliti estis, nunc paucis plures uix restatis  Romam uos expugnaturos,       si quis duceret, fortes lingua iactabatis   en, minor res est: hic experiri uim       uirtutemque uolo  expugnate Nolam, campestrem urbem, non flumine, non mari       saeptam  hinc uos ex tam opulenta urbe praeda spoliisque onustos uel ducam quo       uoletis uel sequar '