./data/phi1351/phi005/phi1351.phi005.perseus-lat1.xml
Cornelius Tacitus
corpus matri concessum  nuntiatumque Claudio epulanti perisse Messalinam, non distincto sua an aliena manu  nec ille quaesivit, poposcitque poculum et solita convivio celebravit  ne secutis quidem diebus odii gaudii, irae tristitiae, ullius denique humani adfectus signa dedit, non cum laetantis accusatores aspiceret, non cum filios maerentis  iuvitque oblivionem eius senatus censendo nomen et effigies privatis ac publicis locis demovendas  decreta Narcisso quaestoria insignia, levissimum fastidii eius, cum super Pallantem et Callistum ageret, honesta quidem, sed ex quis deterrima orerentur tristitiis multis