./data/stoa0058/stoa001/stoa0058.stoa001.perseus-lat2.xml
Boethius
Tu igitur an ius        postulet, animaduerte  'Quid tu homo ream me cotidianis agis querelis? Quam        tibi fecimus iniuriam? Quae tua tibi detraximus  bona? Quouis iudice de opum dignitatumque mecum possessione        contende  Et si cuiusquam mortalium proprium quid horum esse monstraueris, ego        iam tua fuisse quae repetis, sponte concedam  Cum te matris utero natura        produxit, nudum rebus  omnibus inopemque        suscepi, meis opibus foui et quod te nunc inpatientem nostri facit, fauore        prona indulgentia educaui, omnium quae mei iuris sunt affluentia et splendore        circumdedi  Nunc milli retrahere manum libet  Habes gratiam uelut usus            alienis, non habes ius querelae tamquam        prorsus tua perdideris  Quid igitur ingemiscis? Nulla tibi a nobis est allata        uiolentia  Opes honores ceteraque talium mei sunt iuris  Dominam famulae        cognoscunt j mecum ueniunt, me abeunte discedunt  Audacter  adfirmem, si tua forent quae amissa conquerens        nullo  modo perdidisses  An ego sola meum ius exercere        prohibebor? Licet caelo proferre lucidos dies eosdemque tenebrosis noctibus        condere  Licet anno terrae uultum nunc floribus frugibusque redimire, nunc            nimbis frigoribusque confundere  Ius est        mari nunc strato aequore blandiri, nunc procellis ac fluctibus iuborrescere         Nos ad constantiam nostris moribus alienam inexpleta hominum cupiditas        alligabit? Haec nostra uis est, hunc continuum ludum ludimus; rotam  uolubili orbe uersamus, infima summis summa infimis        mutare gaudemus  Ascende si placet, sed ea lege ne utique 1 cum Iudicia mei        ratio poscet, descendere iniuriam putes  An tu mores ignorabas meos? Nesciebas        Croesum regem Lydorum Cyro paulo ante         formidabilem mox deinde miserandum rogi flammis traditum misso caelitus imbre        defensum? Num te praeterit Paulum Persi regis a se capti calamitatibus pias        inpendisse lacrimas? Quid tragoediarum clamor aliud deflet nisi indiscreto ictu        fortunam felicia regna  uertentem? Nonne        adulescentulus δοιοὺσ πίθουσ τὸν μὲν ἕνα κακῶν τὸν δ'           ἕτερον ἐάων in Iouis limine iacere didicisti? Quid si liberius de        bonorum parte sumpsisti? Quid si a te non tota discessi? Quid si haec ipsa mei        mutabilitas iusta tibi causa est sperandi         meliora? tamen ne animo contabescas et intra commune omnibus regnum Iocatus        proprio uiuere iure desideres