./data/phi0474/phi057/phi0474.phi057.perseus-lat1.xml
M. Tullius Cicero
Kal  ambae datae quae me convellerunt de pristino statu       iam tamen, ut ante ad te scripsi, labantem  nec me movet quod scribis   Iovi ipsi iniquum nam periculum in utriusque iracundia positum est, victoria autem ita incerta       ut deterior causa paratior mihi esse videatur  nec me consules movent qui       ipsi pluma aut folio facilius moventur  offici me deliberatio cruciat       cruciavitque adhuc  cautior certe est mansio, honestior existimatur       traiectio  malo interdum multi me non caute quam pauci non honeste fecisse       existiment  de       Lepido et Tullo quod quaeris, illi vero non dubitant quin Caesari praesto futuri in senatumque venturi sint recentissima tua est epistula Kal  data, in qua optas       congressum pacemque non desperas  sed ego cum haec scribebam,  nec illos       congressuros nec, si congressi essent, Pompeium ad ullam condicionem       accessurum putabam  quod videris non dubitare, si consules transeant, quid       nos facere oporteat, certe transeunt vel, quo modo nunc est, transierunt  sed       memento praeter Appium neminem esse fere qui non ius habeat transeundi  nam aut cum imperio sunt ut Pompeius, ut Scipio,       Sufenas, Fannius, Voconius, Sestius, ipsi       consules quibus more maiorum concessum est vel omnis adire provincias, aut legati sunt       eorum  sed nihil decerno; quid placeat tibi et quid prope modum rectum sit       intellego  plura scriberem, si ipse possem  sed, ut mihi videor, potero biduo  Balbi       Corneli litterarum exemplum quas eodem die accepi quo tuas misi ad te, ut       meam vicem doleres, cum me derideri videres