./data/phi0914/phi00123/phi0914.phi00123.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
paucae horae sunt intra quas iurantes per quidquid       deorum est, dextrae dextras iungentes, fidem obstrinximus—ut sacratas fide       manus, digressi a conloquio, extemplo in eum armaremus?  ab hospitali mensa surgis, ad quam       tertius Campanorum adhibitus es ab Hannibale,—ut eam ipsam mensam cruentares       hospitis sanguine? Hannibalem pater filio meo potui placare, filium Hannibali       non possum?  sed sit nihil sancti, non fides,       non religio, non pietas; audeantur infanda, si non perniciem nobis cum scelere       ferunt   unus adgressurus es Hannibalem? quid       illa turba tot liberorum seruorumque? quid in unum intenti omnium oculi? quid       tot dextrae?  torpescent in amentia illa?       uoltum ipsius Hannibalis, quem armati exercitus sustinere nltequeuntgt, quem       horret populus Romanus, tu sustinebis? ut alia auxilia desint, me ipsum ferire       corpus meum opponentem pro corpore Hannibalis sustinebis?  atqui per meum pectus petendus ille tibi       transfigendusque est  sed hic te deterreri sine potius quam illic uinci  ualeant       preces apud te meae, sicut pro te hodie ualuerunt '  lacrimantem inde iuuenem cernens medium complectitur atque osculo       haerens non ante precibus abstitit quam peruicit, ut gladium poneret fidemque       daret nihil facturum tale   tum iuuenis 'ego       quidem' inquit, 'quam patriae debeo pietatem exsoluam patri  tuam doleo uicem,            cui ter proditae patriae sustinendum       est crimen, semel cum defectionem inisti ab Romanis, iterum cum pacis cum       Hannibale fuisti auctor, tertio hodie, cum restituendae Romanis Capuae mora       atque impedimentum es   tu, patria, ferrum,       quo pro te armatus hanc arcem hostium inii, quoniam parens extorquet, recipe '            haec cum dixisset, gladium in publicum       trans maceriam horti abiecit et, quo minus res suspecta esset, se ipse conuiuio       reddidit