./data/phi0972/phi001/phi0972.phi001.perseus-lat1.xml
Petronius
Dumque loquimur, sera sua sponte delapsa cecidit reclusaequesubito fores admiserunt intrantem  Mulier autem erat operto capite, illa scilicetquae paulo ante cum rustico steterat, et Me derisisse inquitvos putabatis? ego sum ancilla Quartillae, cuius vos sacrum ante cryptamturbastis  Ecce ipsa venit ad stabulum petitque ut vobiscum loqui liceat  Noliteperturbari  Nec accusat errorem vestrum nec punit, immo potius miratur, quisdeus iuvenes tam urbanos in suam regionem detulerit Tacentibus adhuc nobis et ad neutram partemadsentationem flectentibus intravit ipsa, una comitata virgine, sedensque supertorum meum diu flevit  Ac ne tune quidem nos ullum adiecimus verbum, sed attonitiexpectavimus lacrimas ad ostentationem doloris paratas  Ut ergo tam ambitiosusdetumuitimber, retexit superbum pallio caput et manibus inter se usque ad articulorumstrepitum constrictis Quaenam est inquit haec audacia, aut ubifabulas etiam antecessura latrocinia didicistis? misereor mediusfidius vestri;neque enim impune quisquam quod non licuit, adspexit  Utique nostra regio tampraesentibus plena est numinibus, ut facilius possis deum quam hominem invenire Ac ne me putetis ultionis causa huc venisse, aetate magis vestra commoveor quaminiuria mea  Imprudentes enim, ut adhuc puto, admisistis inexpiabile scelus Ipsa quidem illa nocte vexata tam peri culoso inhorrui frigore,ut tertianae etiam impetum timeam  Et ideo medicinam somnio petii iussaque sumvos perquirere atque impetum morbi monstrata subtilitate lenire  Sed de remedionon tam valde laboro; maior enim in praecordiis dolor saevit, qui me usque adnecessitatem mortis deducit, ne scilicet iuvenili impulsi licentia quod insacello Priapi vidistis, vulgetis deorumque consilia proferatis in populum Protendo igitur ad genua vestra supinas manus petoque et oro, ne nocturnasreligiones iocum risumque faciatis, neve traducere velitis tot annorum secreta,quae vix mille homines noverunt