./data/phi0914/phi0011/phi0914.phi0011.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
tum Tarquinius necessitate iam etiam ipsa cogente ultima audere,       multo et aetate et viribus validior, medium arripit Servium elatumque e curia in       inferiorem partem per gradus deiecit; inde ad cogendum senatum in curiam rediit            fit fuga regis apparitorum atque comitum: ipse prope exsanguis cum       sine regio comitatu domum se reciperet ab iis,  qui missi ab Tarquinio fugientem consecuti erant interficitur            creditur , quia non abhorret a cetero scelere, admonitu Tulliae id       factum  carpento certe, id quod satis constat, in forum invecta, nec       reverita coetum virorum, evocavit virum e curia regemque prima appellavit            a quo facessere iussa ex tanto tumultu, cum se domum reciperet       pervenissetque ad summum Cyprium vicum, ubi Dianium nuper fuit,        flectenti carpentum dextra in Urbium clivum ut in  collem Esquiliarum       eveheretur, restitit pavidus atque inhibuit frenos is qui iumenta agebat,       iacentemque dominae Servium trucidatum ostendit  foedum inhumanumque inde traditur scelus, monumentoque locus       est—Sceleratum vicum vocant—quo amens agitantibus furiis sororis ac viri, Tullia       per patris corpus carpentum egisse fertur, partemque sanguinis ac caedis       paternae cruento vehiculo, contaminata ipsa respersaque, tulisse  ad penates suos virique sui, quibus iratis malo regni principio similes       propediem exitus sequerentur