./data/phi0914/phi00122/phi0914.phi00122.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
Terentio Varroni, quem sui generis hominem,       plebi  insectatione principum popularibusque artibus conciliatum, ab Q  Fabi       opibus et dictatorio imperio concusso  aliena invidia splendentem, volgus extrahere  ad consulatum nitebatur, patres summa ope obstabant, ne se insectando       sibi aequari adsuescerent  homines  Q  Baebius Herennius tribunus       plebis,  cognatus C  Terenti,        criminando non senatum modo sed etiam augures, quod dictatorem prohibuissent       comitia perficere, per invidiam eorum favorem candidate suo conciliabat:            ab hominibus nobilibus per multos annos       bellum quaerentibus Hannibalem in Italiam adductum; ab iisdem, cum debellari       possit, fraude bellum trahi  cum quattuor  legionibus universis pugnari prospere  posse apparuisset  eo quod M  Minucius absente Fabio prospere pugnasset,  duas legiones hosti ad caedem obiectas, deinde ex       ipsa caede ereptas, ut pater patronusque appellaretur qui prius vincere       prohibuisset Romanos quam vinci  consules deinde Fabianis artibus, cum debellare possent,  bellum traxisse  id foedus inter omnes nobiles ictum, nec       fine ante belli habituros quam consulem vere plebeium, id est hominem novum,       fecissent;  nam plebeios nobiles iam eisdem       initiatos esse sacris et contemnere plebem ex quo contemni a patribus desierint       coepisse  cui non apparere  id actum et quaesitum esse ut interregnum iniretur, ut in patrum       potestate  comitia essent? id consules ambos ad exercitum morandonmorando quaesisse; id postea, quia invitis iis dictator esset dictus       comitiorum causa, expugnatum esse, cum  vitiosus dictator per augures fieret  habere igitur interregnum eos; consulatum unum certe plebis Romanae esse,  et populum eum liberum habiturum ac daturum ei qui mature  vincere quam diu imperare malit