./data/stoa0058/stoa001/stoa0058.stoa001.perseus-lat2.xml
Boethius
Plures enim magnum saepe nomen falsis uulgi        opinionibus abstulerunt; quo quid turpius excogitari  potest?        Nam qui falso praedicantur, suis ipsi necesse est laudibus erubescant  Quae si        etiam meritis conquisita sit, quid tamen sapientis adiecerit  conscientiae qui bonum suum non populari rumore,        sed conscientiae ueritate metitur? Quod si hoc ipsum propagasse nomen pulchrum        uidetur, consequens est ut foedum non extendisse iudicetur  Sed cum, uti paulo        ante disserui, plures gentes esse  necesse        sit ad quas unius fama hominis nequeat peruenire, fit ut quem tu aestimas esse        gloriosum, pro maxima parte terrarum uideatur inglorius  Inter haec uero        popularem gratiam ne commemoratione quidem dignam puto, quae nec iudicio        prouenit nec  umquam firma perdurat  Iam        uero quam sit inane quam futtile nobilitatis nomen, quis non nideat? Quae si ad        claritudinem refertur, aliena est  Videtur namque esse nobilitas quaedam de        meritis ueniens laus parentum  Quod si claritudinem praedicatio  facit, illi sint clari necesse est qui        praedicantur  Quare splendidum te, si tuam non habes, aliena claritudo non        efficit  Quod si quid est in nobilitate bonum, id esse arbitror solum, ut        inposita nobilibus necessitudo uideatur ne a maiorum uirtute degeneret