./data/phi0914/phi0011/phi0914.phi0011.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
legiones deinde ductae ad diruendam urbem            quae ubi intravere portas, non quidem fuit tumultus ille nec pavor,       qualis captarum esse urbium solet, cum effractis portis stratisve ariete muris       aut arce vi capta clamor hostilis et cursus per urbem armatorum omnia ferro       flammaque miscet;  sed silentium triste ac       tacita maestitia ita defixit omnium animos ut prae metu quid  relinquerent, quid secum ferrent deficiente consilio rogitantesque alii       alios nunc in liminibus starent, nunc errabundi domos suas ultimum illud visuri       pervagarentur  ut vero iam equitum clamor exire iubentium instabat, iam fragor       tectorum quae diruebantur ultimis urbis partibus audiebatur, pulvisque ex       distantibus locis ortus velut nube inducta omnia impleverat, raptim quibus       quisque poterat elatis, cum larem ac penates tectaque in quibus natus quisque       educatusque esset relinquentes exirent, iam continens agmen migrantium       impleverat vias,  et        conspectus aliorum mutua miseratione integrabat  lacrimas, vocesque       etiam miserabiles exaudiebantur mulierum praecipue, cum obsessa ab armatis       templa augusta praeterirent ac velut captos relinquerent deos  egressis urbe  Albanis Romanus passim publica privataque omnia tecta adaequat solo,       unaque hora quadringentorum annorum opus quibus Alba steterat excidio ac ruinis       dedit; templis tamen deum —ita enim edictum ab rege fuerat—temperatum est