./data/phi0914/phi0012/phi0914.phi0012.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
Valerio  T  Aemilio consulibus,       cum propter certamina ordinum de lege agraria tum propter iudicium Ap  Claudi,       cui,  acerrimo adversario legis causamque       possessorum publici agri tamquam tertio consuli sustinenti, M  Duillius et Cn        Siccius diem dixere  numquam ante tam invisus plebi reus ad iudicium vocatus populi est,       plenus suarum, plenus paternarum irarum  patres quoque non temere pro ullo aeque adnisi sunt: propugnatorem       senatus maiestatisque vindicem suae, ad omnes tribunicios plebeiosque oppositum       tumultus, modum dumtaxat in certamine egressum, iratae obici plebi  unus e patribus, ipse Ap  Claudius, et tribunos et plebem et suum       iudicium pro nihilo habebat  illum non minae plebis, non senatus       preces perpellere umquam potuere, non modo ut vestem mutaret aut supplex       prensaret homines, sed ne ut ex consueta quidem asperitate orationis, cum ad       populum agenda causa esset, aliquid leniret atque submitteret  idem habitus oris, eadem contumacia in voltu, idem in oratione       spiritus erat, adeo ut magna pars plebis Appium non minus reum timerettimcret , quam consulem timuerat  semel causam dixit, quo semper agere omnia solitus erat accusatorio       spiritu;  adeoque constantia sua et tribunos obstupefecit et                  plebem ut diem ipsi sua voluntate prodicerent,  trahi deinde rem sinerent  haud ita multum interim temporisternporis fuit;       ante tamen quam prodicta dies veniret morbo moritur  cuius laudationem cum        tribuni plebis  impedire conarentur,  plebs fraudari sollemni honore supremum diem tanti viri noluit et       laudationem tam aequis auribus mortui audivit quam vivi accusationem audierat,       et exsequias frequens celebravit