./data/phi0914/phi00137/phi0914.phi00137.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
Scipionis temptare animum est conatus         omnium primum filium ei sine pretio redditurum regem dixit; deinde ignarus et       animi Scipionis et moris Romani, auri pondus ingens pollicitus est, et nomine tantum regio excepto societatem omnis       regni, si per eum pacem impetrasset   ad ea       Scipio: “quod Romanos omnis, quod me, ad quem missus es, ignoras, minus miror,       cum te fortunam eius, a quo venis, ignorare cernam   Lysimachia tenenda erat, ne Chersonesum       intraremus, aut ad Hellespontum obsistendum, ne in  Asiam traiceremus, si pacem tamquam ab sollicitis de belli eventu       petituri eratis:  concesso vero in Asiam       transitu et non solum frenis, sed etiam iugo accepto quae disceptatio ex aequo,       cum imperium patiendum sit, relicta est?  ego       ex munificentia regia maximum donum filium habebo; aliis, deos precor, ne umquam       fortuna egeat mea;  animus certe non egebit        pro tanto in me munere gratum me in se esse sentiet, si privatam gratiam pro       privato beneficio desiderabit; publice nec habebo quicquam ab illo nec dabo             quod in praesentia dare possim, fidele       consilium est  abi, nuntia meis verbis, bello absistat, pacis condicionem nullam       recuset   ” nihil ea moverunt regem, tutam fore       belli aleam ratum, quando perinde ac victo iam sibi leges dicerentur  omissa       igitur in praesentia mentione pacis totam curam in belli apparatum intendit