./data/phi0914/phi00125/phi0914.phi00125.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
nec atrox uisum facinus—non enim ut in       Romanos uerterent arma agebatur—, et merces quanta uel pro bello satis esset       dabatur ne bellum gererent, et cum quies ipsa, tum reditus domum fructusque       uidendi suos suaque grata uolgo erant   itaque       non ducibus facilius quam multitudini persuasum est  simul ne metus quidem ab       Romanis erat, quippe tam paucis, si ui retinerent   id quidem cauendum semper Romanis ducibus erit exemplaque       haec uere pro documentis habenda, ne ita externis credant auxiliis ut non plus       sui roboris suarumque proprie uirium in castris habeant   signis repente sublatis Celtiberi abeunt, nihil aliud       quaerentibus causam obtestantibusque ut manerent Romanis respondentes quam       domestico se auocari bello   Scipio, postquam       socii nec precibus nec ui retineri poterant, nec se aut parem sine illis hosti       esse aut fratri rursus coniungi uidit posse, nec ullum aliud salutare consilium       in promptu esse, retro quantum posset cedere statuit,  in id omni cura intentus necubi hosti aequo se committeret       loco, qui transgressus flumen prope uestigiis abeuntium insistebat