./data/phi0978/phi001/phi0978.phi001.perseus-lat2.xml
Pliny the Elder
Iul  diximus  magnus hic anni cardo, magnares mundi  in hoc usque a bruma crescunt dies [creverunt sex mensibus], sol ipse ad aquilonem scandensac per ardua enisus ab ea meta incipit flecti ac degrediad austrum, aucturus noctes aliis sex mensibus ablaturusque diei mensuram  ex hoc deinde rapiendi convehendique fructus alios atque alios tempus, et praeparandi secontra saevam feramque hiemem, decebatque hoc discrimen indubitatis notis signasse naturam  quam ob remeas manibus ipsis agricolarum ingessit vertique iussit ipsadie folia et esse confecti sideris signum, nec silvestriumarborum remotarumque, ut in saltus devios montesqueeundum esset quaerentibus signa, non rursus urbanarumquaeque topiario tantum coluntur, quamquam his et invilla visendis  vertit oleae ante pedes satae, vertit tiliaead mille usus petendae, vertit populi albae etiam vitibusnuptae  adhuc parum est  ' ulmum, inquit, vite dotatamhabes: et huius vertam  pabulo folia eius stringis aut deputas: aspice et tenes sidus  alia parte caelum respiciuntquam qua spectavere pridie  salice omnia alligas, humillimaarborum, ipse toto capite altior: et huius circumagam quid te rusticum quereris? non stat per me, quo minuscaelum intellegas et caelestia scias  dabo et auribus signum:palumbium utique exaudi gemitus  transisse solstitiumcaveto putes, nisi cum incubantem videris palumbem '