./data/phi0588/abo018/phi0588.abo018.perseus-lat2.xml
Cornelius Nepos
veniebat autem ad   Eumenem utrumque genus hominum, et qui propter odium fructum oculis ex eius casu capere   vellent, et qui propter veterem amicitiam colloqui consolarique cuperent, multi etiam, qui   eius formam cognoscere studebant, qualis esset, quem tam diu tamque valde timuissent, cuius   in pernicie positam spem habuissent victoriae    at Eumenes,   cum diutius in vinclis esset, ait Onomarcho, penes quem summa imperii erat custodiae, se   mirari, quare iam tertium diem sic teneretur: non enim hoc convenire Antigoni prudentiae, ut   sic uteretur devicto: quin aut interfici aut missum fieri iuberet   hic cum ferocius Onomarcho loqui videretur, 'quid? tu' inquit 'animo si   isto eras, cur non in proelio cecidisti potius quam in potestatem inimici venires?'       huic Eumenes 'utinam quidem istud evenisset! sed eo non   accidit, quod numquam cum fortiore sum congressus: non enim cum quoquam arma contuli, quin   is mihi succubuerit ' neque id erat falsum: non enim virtute hostium, sed amicorum perfidia   decidit   nam et dignitate fuit honesta et viribus ad laborem ferendum firmis neque   tam magno corpore quam figura venusta