./data/phi0914/phi00142/phi0914.phi00142.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
consul anteveniens extemplo proelium conseruit   primo resistere Macedones, deinde, ut nulla re pares erant, amissis trecentis       peditibus, viginti quattuor primoribus equitum ex ala, quam sacram vocant, inter       quos Antimachus etiam praefectus alae cecidit, abire conantur   ceterum iter prope ipso proelio       tumultuosius fuit  phalanx, abs trepido nuntio  accita, cum raptim duceretur, primo in angustiis captivorum agmini       oblata vehiculisque frumento onustis haesit         ingens ibi vexatio partis utriusque fuit nullo expectante, dum utcumque explicaretur agmen, sed armatis deicientibus per praeceps inpedimenta—neque enim aliter via aperiri       poterat—,iumentis, cum stimularentur, in turba saevientibus   vix ab incondito agmine captivo rum expedierant sese,       cum regio agmini perculsisque equitibus occurrunt  ibi vero clamor iubentium       referre signa ruinae [quoque] prope similem trepidationem fecit, ut, si hostes intrare angustias ausi longius insecuti       essent, magna clades accipi potuerit   consul       recepto ex tumulo praesidio, contentus modico successu, in castra copias       reduxit  sunt, qui eo die magno proelio pugnatum auctores sint: octo milia       hostium caesa, in his Sopatrum et Antipatrum regios duces, vivos captos circiter       duo milia octingentos, signa militaria capta viginti septem   nec incruentam victoriam fuisse: supra quattuor       milia et trecentos de exercitu consulis cecidisse, signa sinistrae alae quinque       amissa