./data/phi0914/phi0012/phi0914.phi0012.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
Aequi Latinum agrum       invaserant  oratores Latinorum ab senatu petebant ut aut mitterent       subsidium aut se ipsos tuendorum finium causa capere arma sinerent  tutius visum est defendi inermes Latinos quam pati retractare arma            Vetusius consul missus est; is finis populationibus fuit            cessere Aequi campis locoque magis quam armis freti summis se       iugis montium tutabantur  alter consul in Volscos profectus, ne et ipse tereret tempus,       vastandis maxime agris hostem  ad conferenda propius castra       dimicandumque acie  excivit  medio inter castra campo ante suum quisque vallum infestis signis       constitere  multitudine aliquantum Volsci superabant; itaque effusi et contemptim       pugnam iniere  Consul Romanus nec promovit aciem nec clamorem reddi       passus defixis pilis stare suos iussit: ubi ad manum venisset hostis, tum       coortos  tota vi gladiis rem gerere  Volsci cursu et clamore fessi cum se velut stupentibus metu       intulissent Romanis, postquam impressionem sensere ex adverso factam et ante       oculos micare gladios, haud secus quam si in  insidias incidissent, turbati vertunt terga; et ne ad fugam quidem satis       virium fuit, quia cursu in proelium ierant  Romani contra, quia principio pugnae quieti steterant, vigentes       corporibus, facile adepti fessos et castra impetu ceperunt et castris exutum       hostem Velitras persecuti uno agmine victores cum victis in urbem inrupere;            plusque ibi sanguinis promiscua omnium       generum caede quam in ipsa dimicatione factum  paucis data venia, qui       inermes in deditionem venerunt