./data/phi0474/phi057/phi0474.phi057.perseus-lat1.xml
M. Tullius Cicero
deinde cum somno repetito       simul cum sole experrectus essem, datur mi epistula a sororis tuae filio quam ipsam tibi       misi; cuius est principium non sine maxima contumelia  sed fortasse οὐκ ἐπέστησεν  est autem sic,   ego enim quicquid non belle in te dici potest— posse vult in me multa dici non belle sed ea se negat approbare  hoc quicquam pote impurius? iam cetera leges (misi enim ad te)       iudicabisque  Bruti nostri cotidianis adsiduisque laudibus  quas ab eo       de nobis haberi permulti mihi renuntiaverunt commotum istum aliquando scripsisse aliquid       ad me credo et ad te, idque ut sciam facies  nam ad patrem de me quid       scripserit nescio, de matre quam pie! volueram, inquit ut quam plurimum tecum essem, conduci mihi domum et id ad te scripseram    neglexisti  ita minus multum una erimus  nam ego istam domum videre non possum; qua de causa scis