./data/phi0914/phi00136/phi0914.phi00136.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
et ceteras Graeciae       civitates defecisse eo bello ab optime meritis Romanis; sed quia post fugam       regis, cuius fiducia officio decessissent, non addidissent pertinaciam culpae,       in fidem receptas esse;  Aetolos quoque,       quamquam non secuti sint regem, sed accersierint, et duces belli, non socii       fuerint, si paenitere possint, posse et incolumis esse   ad ea cum pacati nihil responderetur, appareretque       armis rem gerendam et rege superato bellum Aetolicum integrum restare, castra ab       Thermopylis ad Heracleam movit, eoque ipso die, ut situm nosceret urbis, ab omni       parte equo moenia est circumvectus   sita est       Heraclea in radicibus Oetae montis, ipsa in campo, arcem imminentem loco alto et       undique praecipiti habet   contemplatus omnia,       quae noscenda erant, quattuor simul locis aggredi urbem constituit   a flumine Asopo, qua et gymnasium est,           L Valerium operibus atque oppugnationi praeposuit; ab arce extra muros, qua            frequentius prope quam in urbe habitabatur, Ti SempronioLongo oppugnandum dedit;  e regione sinus       Maliaci, quae aditum haud facilem pars habebat, M Baebium , ab altero amniculo, quem Melana vocant, adversus Dianae templum           Ap Claudium opposuit   horum magno certamine       intra paucos dies turres arietesque et alius omnis apparatus oppugnandarum       urbium perficitur   et cum ager Heracleensis       paluster omnis frequensque proceris arboribus benigne ad omne genus operum       materiam suppeditabat,  tum, quia refugerant       intra moenia Aetoli, deserta, quae in vestibulo urbis erant, tecta in varios       usus non tigna modo et tabulas sed laterem quoque et caementa et saxa variae       magnitudinis praebebant   et Romani quidem operibus magis quam armis       urbem oppugnabant, Aetoli contra armis se tuebantur   nam cum ariete quaterentur muri, non laqueis, ut solet, exceptos       declinabant ictus, sed armati frequentes  , quidam ignes etiam, quos       aggeribus inicerent, ferebant   fornices quoque in muro erant apti ad       excurrendum, et ipsi, cum pro dirutis reficerent muros, crebriores eos, ut  pluribus erumperetur in hostem locis, faciebant   hoc primis diebus, dum integrae vires erant, et       frequentes et inpigre fecerunt; in dies deinde pauciores et segnius   etenim cum multis urgerentur rebus, nulla eos res       aeque ac vigiliae conficiebant, Romanis in magna copia militum succedentibus       aliis in stationem aliorum, Aetolos propter paucitatem eosdem dies noctesque       adsiduo labore urente   per quattuor et viginti       dies, ita ut nullum tempus vacuum dimicatione esset, adversus quattuor e       partibus simul oppugnantem hostem nocturnus diurno continuatus labor est             cum fatigatos iam Aetolos sciret consul et       ex ratione temporis et quod ita transfugae adfirmabant, tale consilium init             media nocte receptui signum dedit et ab       oppugnatione simul milites omnes deductos usque ad tertiam diei horam quietos in       castris tenuit;  inde coepta oppugnatio ad       mediam rursus noctem perducta est, intermissa deinde usque ad tertiam diei       horam   fatigationem rati esse causam Aetoli       non continuandae oppugnationis, quae et ipsos adfecerat, ubi Romanis datum       receptui signum esset, velut ipsi quoque revocati pro se quisque ex stationibus       decedebant, nec ante tertiam dici horam armati in muris apparebant   consul cum nocte media intermisisset       oppugnationem, quarta vigilia rursus ab tribus partibus summa vi adgressus,            ab una Ti Sempronium tenere intentos milites signumque expectantes iussit, ad ea in       nocturno tumultu, unde clamor exaudiretur, haud dubie ratus hostis concursuros             Aetoli pars sopiti adfecta labore ac       vigiliis corpora ex somno moliebantur, pars vigilantes adhuc ad  strepitum pugnantium in tenebris currunt   hostes partim per ruinas iacentis muri transcendere conantur, partim       scalis ascensus temptant, adversus quos undique ad opem ferendam occurrunt       Aetoli   pars una, in qua aedificia extra urbem       erant, neque defenditur neque oppugnatur; sed qui oppugnarent, intenti signum       expectabant;  defensor nemo aderat  iam       dilucescebat, cum signum consul dedit; et sine ullo certamine partim per       semirutos, partim scalis integros muros transcendere  simul clamor, index capti       oppidi, est exauditus; undique Aetoli desertis stationibus in arcem fugiunt             oppidum victores permissu consulis       diripiunt, non tam ab ira nec ab odio, quam ut miles, coercitus in tot receptis       ex potestate hostium urbibus, aliquo tandem loco fructum victoriae sentiret             revocatos inde a medio ferme die milites       cum in duas divisisset partes, unam radicibus montium circumduci ad rupem       iussit, quae, fastigio altitudinis par, media valle velut abrupta ab arce erat,            sed adeo prope geminata cacumina  eorum montium sunt, ut ex vertice altero conici tela in arcem possint,       cum dimidia parte militum consul ab urbe escensurus in arcem signum ab iis, qui       ab tergo in rupem evasuri erant, expectabat         non tulere qui in arce erant Aetoli primum eorum, qui rupem ceperant, clamorem,       deinde impetum ab urbe Romanorum et fractis iam animis et nulla ibi praeparata       re ad obsidionem diutius tolerandam,  utpote       congregatis feminis puerisque et imbelli alia turba in arcem, quae vix capere,       nedum tueri multitudinem tantam posset  itaque ad primum impetum abiectis armis       dediderunt sese   traditus inter ceteros       princeps Aetolorum Damocritus est, qui principio belli decretum Aetolorum, quo       accersendum Antiochum censuerant, T Quinctio poscenti responderat, in Italia daturum, cum castra ibi Aetoli       posuissent  ob eam ferociam maius victoribus gaudium traditus fuit