./data/stoa0045/stoa014/stoa0045.stoa014.perseus-lat2.xml
Ausonius, Decimus Magnus
Corvini et septem C            Marii et cognominis tui Augusti tredecim consulatus unus aequiperes  plures           tibi potest aetas et fortuna tua praestare; verum ego in numero parcior,           quia tu in munere liberalior: ipsum enim te saepius hoc honore defraudas, ut           et aliis largiaris  scis enim, imperator doctissime (rursum enim utar laude           privata), scis, inquam, septem ac decem Domitiani consulatus, quos ille           invidia alios provehendi continuando conseruit, ita in eius aviditate           derisos, ut haec eum pagina fastorum suorum, immo fastidiorum, fecerit           insolentem nec potuerit praestare felicem, quod si principi honoris istius           temperata et quae vocatur aurea debet esse modioeritas, quid privati status           hominibus, quid aequanimis, quid iam senibus erga se oportet esse           moderaminis? ego quidem, quod ad honores meos pertinet, et vota satum vi: tu           tamen, imperator optime, tu piissime, tu quem non fatigat liberalitas, nisi quando cessavit: tu, inquam,           indulgentissime Gratiane, ut ad benefaciendum subito es necopinus ingenio,           adhuc aliquid, quod hoc nomine mihi praestetur, invenies, invenies? sic            intellexero omnes, sic nubis ordinem ipse fecisti,  sic           amicus deo es, ut a te iam impetratum sit, quod optatur, a quo et quod           nondum optamus, adipiscimur