./data/phi0474/phi051/phi0474.phi051.perseus-lat1.xml
M. Tullius Cicero
demonstrabantur mihi praeterea quae Socrates supremo vitaedie de immortalitate animorum disseruisset, is quiesset omnium sapientissimus oraculo Apollinis iudicatus  quid multa? Sic mihi persuasi, sic sentio,cum tanta celeritas animorum sit, tanta memoriapraeteritorum futurorumque prudentia, tot artes,tantae scientiae, tot inventa, non posse eam naturam,quae res eas contineat, esse mortalem; cumquesemper agitetur animus nec principium motus habeat,quia se ipse moveat, ne finem quidem habiturumesse motus, quia numquam se ipse sit relicturus;et cum simplex animi natura esset neque haberet inse quicquam admixtum dispar sui atque dissimile,non posse eum dividi, quod si non posset, non posseinterire; magnoque esse argumento homines scirepleraque ante quam nati sint, quod iam pueri, cumartis difficilis discant, ita celeriter res innumerabilisarripiant, ut eas non tum primum accipere videantur,sed reminisci et recordari  haec Platonis fere