./data/stoa0054/stoa006/stoa0054.stoa006.perseus-lat1.xml
Bede the Venerable
Nil pecuniarum absque pecoribus habebant Siquid enim pecuniae a diuitibus accipiebant, moxpauperibus dabant  Nam neque ad susceptionempotentium saeculi, uel pecunias colligi, uel domuspraeuideri necesse fuit, qui numquam ad ecclesiamnisi orationis tantum et audiendi uerbi Dei causaueniebant  Rex ipse, cum oportunitas exegisset, cumV tantum aut VI ministris ueniebat, et expleta inecclesia oratione discedebat   Quod si forte eos ibirefici contingeret, simplici tantum et cotidiano fratrumcibo contenti, nil ultra quaerebant  Tota enim fuittunc sollicitudo doctoribus illis Deo seruiendi, nonsaeculo; tota cura cordis excolendi, non uentris  Undeet in magna erat ueneratione tempore illo religionishabitus; ita ut, ubicumque clericus aliqui aut monachusadueniret, gaudenter ab omnibus tamquam Deifamulus exciperetur  Etiam si in itinere pergensinueniretur, adcurrebant, et flexa ceruice uel manusignari, uel ore illius se benedici gaudebant; uerbisquoque horum exhortatoriis diligenter auditum praebebant Sed et diebus dominicis ad ecclesiam siue admonasteria certatim, non reficiendi corporis, sed audiendisermonis Dei gratia confluebant; et siquis sacerdotumin uicum forte deueniret, mox congregati inunum uicani uerbum uitae ab illo expetere curabant Nam neque alia ipsis sacerdotibus aut clericis uicosadeundi, quam praedicandi, baptizandi, infirmos uisitandi,et, ut breuiter dicam, animas curandi causafuit; qui in tantum erant ab omni auaritiae pestecastigati, ut nemo territoria ac possessiones ad construendamonasteria, nisi a potestatibus saeculi coactus,acciperet  Quae consuetudo per omnia aliquanto posthaec tempore in ecclesiis Nordanhymbrorum seruataest  Sed de his satis dictum