./data/phi0914/phi0011/phi0914.phi0011.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
necdum ad singulos,  quia nemo magnopere eminebat in novo populo, pervenerat: factionibus       inter ordines certabatur  oriundi ab Sabinis, ne, quia post Tati mortem ab sua parte non erat       regnatum, in societate aequa possessionem imperii amitterent, sui corporis       creari regem volebant; Romani veteres peregrinum regem aspernabantur  in variis voluntatibus regnari  tamen omnes volebant libertatis dulcedine nondum experta  timor deinde patres incessit, ne civitatem sine imperio, exercitum       sine duce multarum circa civitatium inritatis animis vis aliqua externa       adoriretur  et esse igitur aliquod caput placebat, et nemo alteri       concedere in animum inducebat  ita rem inter se centum patres, decem decuriis factis singulisque in       singulas decurias creatis qui summae rerum praeessent, consociant            decem imperitabant: unus cum insignibus imperii et lictoribus       erat;  quinque dierum spatio finiebatur       imperium ac per omnes in orbem ibat; annuumque intervallum regni fuit            id ab re, quod nunc quoque tenet nomen, interregnum appellatum            fremere deinde plebs multiplicatam servitutem, centum pro uno dominos            factos; nec ultra nisi regem et ab ipsis creatum        videbantur passuri  cum sensissent ea moveri patres, offerendum ultro rati quod amissuri       erant, ita gratiam ineunt summa potestate populo permissa ut non plus darent       iuris quam retinerent  decreverunt enim ut cum populus regem iussisset, id sic ratum  esset, si patres auctores fierent  hodie quoque in legibus       magistratibusque rogandis usurpatur idem  ius vi adempta; priusquam populus suffragium ineat, in incertum       comitiorum eventum patres auctores fiunt  tum interrex contione advocata, quod bonum, faustum felixque sit  inquit, Quirites , regem create; ita patribus visum est                patres deinde, si dignum qui secundus ab Romulo numeretur           crearitis  auctores fient  adeo id gratum plebi fuit ut, ne victi beneficio viderentur, id modo       sciscerent iuberentque, ut senatus decerneret qui Romae regnaret