./data/phi0914/phi00129/phi0914.phi00129.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
Octauius propraetor ex Sardinia ab Ti Claudio praetore cuius ea prouincia erat ingentem uim frumenti aduexit;            horreaque non solum ea quae iam facta       erant repleta, sed noua aedificata  uestimenta exercitui deerant; id mandatum       Octauio ut cum praetore ageret si quid ex ea prouincia comparari ac mitti       posset   ea quoque haud segniter curata res;       mille ducentae togae breui spatio, duodecim milia tunicarum missa   aestate ea qua haec in Africa gesta sunt P Sempronius consul cui Bruttii prouincia erat in agro Crotoniensi cum Hannibale       in ipso itinere tumultuario proelio conflixit  agminibus magis quam acie       pugnatum est   Romani pulsi, et tumultu uerius       quam pugna ad mille et ducenti de exercitu consulis interfecti;  in castra trepide reditum, neque oppugnare tamen ea hostes       ausi  ceterum silentio proximae noctis profectus inde consul praemisso nuntio ad           P Licinium proconsulem ut suas legiones admoueret copias coniunxit   ita duo duces duo exercitus ad       Hannibalem redierunt; nec mora dimicandi facta, cum consuli duplicatae uires,       Poeno recens uictoria animos faceret   in       primam aciem suas legiones Sempronius induxit; in subsidiis locatae P Licini legiones  consul principio pugnae aedem Fortunae Primigeniae uouit       si eo die hostes fudisset; composque eius uoti fuit   fusi ac fugati Poeni; supra quattuor milia armatorum caesa,       paulo minus trecenti uiui capti et equi quadraginta undecim militaria signa        perculsus aduerso proelio Hannibal Crotonem exercitum reduxit   eodem tempore M Cornelius consul in altera parte Italiae non tam armis quam iudiciorum terrore       Etruriam continuit, totam ferme ad Magonem ac per eum ad spem nouandi res       uersam   eas quaestiones ex senatus consulto       minime ambitiose habuit; multique nobiles Etrusci qui aut ipsi ierant aut       miserant ad Magonem de populorum suorum defectione,  primo praesentes erant condemnati, postea conscientia       sibimet ipsi exsilium consciscentes cum absentes damnati essent, corporibus       subtractis bona tantum quae publicari poterant pigneranda poenae praebebant