./data/phi0914/phi00123/phi0914.phi00123.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
qui ut pedestres naualesque copias       traiecit, castris communitis nauibusque subductis et uallo circumdatis cum       equitibus delectis ipse, quantum maxime accelerare poterat, per dubios       infestosque populos iuxta intentus ad Hasdrubalem peruenit   cum decreta senatus mandataque exposuisset atque       edoctus fuisset ipse in uicem quemadmodum tractandum bellum in Hispania foret,       retro in sua castra rediit, nulla re quam celeritate tutior, quod undique       abierat antequam consentirent   Hasdrubal priusquam moueret castra       pecunias imperat populis omnibus suae dicionis, satis gnarus Hannibalem       transitus quosdam pretio mercatum nec auxilia Gallica aliter quam conducta       habuisse;  inopem tantum iter ingressum uix       penetraturum ad Alpes fuisse  pecuniis igitur raptim exactis ad Hiberum       descendit   decreta Carthaginiensium et       Hasdrubalis iter ubi ad Romanos sunt perlata, omnibus omissis rebus ambo duces       iunctis copiis ire obuiam coeptis atque obsistere parant,  rati, si Hannibali, uix per se ipsi tolerando Italiae       hosti, Hasdrubal dux atque Hispaniensis exercitus esset iunctus, illum finem       Romani imperii fore   his anxii curis ad       Hiberum contrahunt copias et transito amne, cum diu consultassent utrum castra       castris conferrent an satis haberent sociis Carthaginiensium oppugnandis morari       ab itinere proposito hostem,  urbem a       propinquo flumine Hiberam appellatam, opulentissimam ea tempestate regionis       eius, oppugnare parant   quod ubi sensit       Hasdrubal, pro ope ferenda sociis pergit ire ipse ad urbem deditam nuper in       fidem Romanorum oppugnandam   ita iam coepta       obsidio omissa ab Romanis est et in ipsum Hasdrubalem uersum bellum