./data/stoa0275/stoa021/stoa0275.stoa021.opp-lat1.xml
Tertullian
Domino enim cognito ultro spiritus a suo auctorerespectus emergit ad notitiam veritatis, et admissus ad dominicapraecepta ex ipsis statim eruditur id peccato deputanduma quo deus arceat  Quoniam, cum deum grande quid boni constetesse, utique bono nisi malum non displiceret, quod inter contrariasibi nulla amicitia est  Perstringere tamen non pigebit delictorumquaedam esse carnalia, id est corporalia, quaedam verospiritalia  Nam cum ex hac duplicis substantiae congregationeconfectus homo sit, non aliunde delinquit quam unde constat  Sednon eo inter se differunt, quod corpus et spiritus duo sunt (alioquineo magis paria sunt, quia duo unum efficiunt), ne quis prodiversitate materiarum peccata eorum discernat, ut alterum alterolevius aut gravius existimet  Siquidem et caro et spiritus dei res,alia manu eius expressa, alia afflatu eius consummata  Cum ergoex pari ad dominum pertineant, quodcunque eorum deliquerit,ex pari dominum offendit  An tu discernas actus carnis etspiritus, quorum et in vita et in morte et in resurrectione tantumcommunionis atque consortii est, ut pariter tunc aut in vitam autin iudicium suscitentur, quia scilicet, pariter aut deliquerint autinnocenter egerint? Hoc eo praemiserimus, ut non minorem alteriquam utrique parti, si quid deliquerit, paenitentiae necessitatemintellegamus impendere  Communis reatus amborum est, communiset iudex, deus scilicet, communis igitur et paenitentiae medela Exinde spiritalia et corporalia nominantur, quod delictum omneaut agitur aut cogitatur, ut corporale sit quod in facto est, quiafactum, ut corpus, et videri et contingi habet, spiritale vero quodin animo est, quia spiritus neque videtur neque tenetur  Per quodostenditur, non facti solum, verum et voluntatis delicta vitanda etpaenitentia purganda esse  Neque enim, si mediocritas humanafacti solum iudicat, quia voluntatis latebris par non est, idcircocrimina eius etiam sub deo neglegamus  Deus in omnia sufficit Nihil a conspectu eius remotum unde omnino delinquitur, quianon ignorat nec omittit, quominus in iudicium decernat  Dissimulatoret praevaricator perspicaciae suae non est  Quid, quod voluntasfacti origo est? Viderint enim, si qua casui aut necessitatiaut ignorantiae imputantur, quibus exceptis iam non nisi voluntatedelinquitur  Cum ergo facti origo est, non tanto potior ad poenamest, quanto principalis ad culpam, quae ne tunc quidemliberatur, cum aliqua difficultas perpetrationem eius intercipit? Ipsaenim sibi imputatur, nec excusari poterit per illam perficiendi infelicitatem,operata quod suum fuerat  Denique dominus quemadmodumse adiectionem legi superstruere demonstrat, nisi et voluntatisinterdicendo delicta, cum adulterum non eum solumdefinit qui cominus in alienum matrimonium cecidisset, verumetiam illum qui aspectus concupiscentia contaminasset? Adeo quodprohibetur administrare, satis periculose animus sibi repraesentat,et temere per voluntatem expungit effectum  Cuius voluntatis cumvis tanta sit, ut non solatium sui saturans pro facto cedat, profacto ergo plectetur  Vanissimum est dicere: Volui, nec tamenfeci  Atquin perficere debes, quia vis, aut nec velle, quianec perficis  Sed ipse conscientiae tuae confessione pronuntias Nam si bonum concupisceres, perficere gestisses: porro sicut malumnon perficis, nec concupiscere debueras  Quaqua te constitueris,crimine adstringeris, quia aut malum volueris, aut bonumnon adimpleveris