./data/phi1348/abo022/phi1348.abo022.perseus-lat2.xml
C. Suetonius Tranquillus
annum diemque ultimum uitae iam pridem suspectum     habebat, horam etiam nec non et genus mortis  adulescentulo Chaldaei cuncta praedixerant;     pater quoque super cenam quondam fungis abstinentem palam irriserat ut ignarum sortis     suae, quod non ferrum potius timeret   quare pauidus     semper atque anxius minimis etiam suspicionibus praeter modum commouebatur  ut edicti de     excidendis uineis propositi gratiam faceret, non alia magis re compulsus creditur, quam     quod sparsi libelli cum his uersibus erant: κἄν με φάγῃς              ἐπὶ ῤίζαν, ὅμωσ ἔτι καρποφορήσω,ὅσσον ἐπισπεῖσαι σοί, τράγε, θυομένῳ  eadem formidine oblatum a senatu nouum et excogitatum     honorem, quamquam omnium talium appetentissimus, recusauit, quo decretum erat ut, quotiens     gereret consulatum, eq(uites) R  quibus sors obtigisset, trabeati et cum hastis     militaribus praecederent eum inter lictores apparitoresque