./data/stoa0275/stoa026/stoa0275.stoa026.opp-lat1.xml
Tertullian
Nam etdicens cos qui in carne sunt deo placere non posse statim de pravo intellectu ad integrum revocat, adiciens, Vos autem non estisin carne, sed in spiritu  Eos enim quos in carne esse constabatnegando in carne esse in operibus carnis non esse monstrabat;atque ita illos demum deo placere non posse, non qui in carneessent, sed qui carnaliter viverent, placere autem deo illos qui in carne positi secundum spiritum incederent  Et rursus corpus quidemait mortuum, sed propter delinquentiam, sicut spiritum vitampropter iustitiam  Vitam autem morti opponens in carne constitutaesine dubio illic et vitam repromisit ex iustitia ubi mortemdeterminavit ex delinquentia  Ceterum frustra opposuit vitam morti,si non est illic ubi est et ipsa cui eam opposuit, excludendae utiquede corpore  Porro si vita mortem de corpore excludit, nonpotest id perficere nisi illuc penetret ubi est quod excludit  Et quid ego nodosius, cum apostolus absolutius? Si enim, inquit,spiritus eius qui suscitavit Iesum habitat in vobis, qui suscitavitIesum a mortuis suscitabit et mortalia corpora vestra propter inhabitantemspiritum eius in vobis; ut et si animam quis corpusmortale praesumpserit, cum hoc et carnem negare non possit, carnisquoque resuscitationem cogatur agnoscere secundum eiusdemstatus communionem  Ex sequentibus adhuc discas opera carnis damnari, non ipsam  Itaque fratres, ait, debitores sumus noncarni ad vivendum: Si secundum carnem vixeritis, futurum estut moriamini, si vero spiritu carnis actus mortificaveritis, vivetis Porro ut ad singula quaeque respondeam, si in carne constitutis,secundum spiritum tamen degentibus, salus repromittitur, iamnon caro adversatur saluti, sed operatio carnis  Operatione autemcarnis exclusa, quae causa est mortis, salva iam caro ostenditur, causa carens mortis  Lex enim, inquit, spiritus vitae in ChristoIesu manumisit me a lege delinquentiae et mortis, certe quampraemisit habitare in membris nostris  Ergo iam membra nostralege mortis non tenebuntur, quia nec delinquentiae, a quibus manumissasunt  Quod enim invalidum erat legis, in quo infirmabatur  per carnem, misso deus filio suo in simulacro carnis delinquentiae,et per delinquentiam damnavit delinquentiam in carne,non carnem in delinquentia; neque enim domus cum habitatoredamnabitur  Habitare enim peccatum dixit in corpore nostro  Damnata autem delinquentia caro absoluta est, sicut indemnata ea legemortis et delinquentiae obstricta est  Sic et sensum carnis mortem appellavit, dehinc et inimicitiam ad deum, sed non carnemipsam  Cui ergo, dices, reputabitur sensus carnis, si non substantiaeipsi? Plane, si probaveris aliquid carnem de suo sapere Si vero sine anima nullius est sensus, intellege sensum carnis adanimam esse referendum, carni interdum deputatum, quia proptercarnem et per carnem administratur  Et ideo habitare aitdelinquentiam in carne, quia et anima, a qua delinquentia inducitur,inquilina est carnis, mortificatae quidem, sed non suo, verumdelinquentiae nomine  Nam et alibi, Quomodo, inquit, etiam nunc velut viventes in mundo sententiam fertis? non ad mortuos scribens,sed ad eos qui desinere deberent mundialiter vivere