./data/phi0914/phi00126/phi0914.phi00126.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
fuit enim Scipio non veris tantum virtutibus mirabilis, sed arte       quoque quadam ab iuventa in ostentationem earum  compositus, pleraque apud multitudinem aut ut  per nocturnas visa  species aut velut divinitus mente monita agens, sive et ipse capti       quadam superstitione animi, sive ut imperia consiliaque velut sorte oraculi       missa sine cunctatione exsequerentur  ad hoc iam inde ab initio praeparans animos, ex quo togam virilem       sumpsit, nullo die prius ullam publicam privatamque rem egit quam in Capitolium       iret ingressusque aedem consideret et plerumque solus in secreto ibi tempus       tereret  hic mos, quem  per omnem vitam servabat,  seu consulto seu temere volgatae opinioni fidem apud quosdam fecit       stirpis eum divinae virum esse,  rettulitque       famam in Alexandro Magno prius volgatam, et vanitate et  fabula       parem, anguis immanis concubitu conceptum,  et in cubiculo matris       eius visam persaepe prodigii eius speciem interventuque hominum evolutam repente       atque ex oculis elapsam  his miraculis numquam ab ipso elusa fides est; quin potius aucta arte       quadam nec abnuendi tale quicquam nec palam adfirmandi  multa alia eiusdem generis, alia vera, alia adsimulata, admirationis       humanae in eo iuvene excesserant modum; quibus freta tunc civitas aetati       haudquaquam maturae tantam rerum molem tantumque imperium permisit