./data/phi0914/phi00145/phi0914.phi00145.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
Paulus, L Anicius conponerent res, decreverunt decem in				Macedoniam, quinque in Illyricum   in Macedoniam sunt primi				nominati A PostumiusLuscus, C Claudius, ambo illi censorii, Q FabiusLabeoC LiciniusCrassus, collega in consulatu Pauli, tum prorogato				imperio provinciam Galliam habebat   his				consularibus addidere Cn DomitiumAhenobarbum, Ser CorneliumSullam, L Iunium, T NumisiumTarquiniensem, A TerentiumVarronem  in Illyricum autem hi nominati, P AeliusLigus consularis, C Cicereius et Cn BaebiusTamphilus — hic priore anno, Cicereius multis ante				annis praetor fuerat —, P TerentiusTuscivicanus, P Manilius   moniti				deinde consules a patribus, ut, quoniam alterum ex his succedere C Licinio, qui legatus nominatus erat, in Galliam				oporteret, primo quoque tempore provincias aut conpararent				inter se aut sortirentur, sortiti sunt  M IunioPisaeobvenerunt, quem, priusquam in provinciam				iret, legationes, quae undique Romam gratulatum convenerant, introducere in senatum				placuit, Q AelioGallia   ceterum quamquam				tales viri mitterentur, quorum de consilio sperari posset imperatores nihil indignum				nec clementia nec gravitate populi Romani decreturos esse, tamen in senatu quoque				agitata sunt summa consiliorum, ut inchoata omnia legati ab domo ferre ad				imperatores possent   omnium primum liberos esse placebat Macedonas atque Illyrios, ut omnibus				gentibus appareret, arma populi Romani non liberis servitutem,  sed contra				servientibus libertatem adferre, ut et, in libertate gentes quae essent, tutam eam				sibi perpetuaque sub tutela esse, et, quae sub regibus viverent, et in praesens				tempus mitiores eos iustioresque respectu populi Romani habere se crederent et, si				quando bellum cum populo Romano regibus fuisset suis, exitum eius victoriam Romanis				adlaturum, sibi libertatem   metalli quoque				Macedonici,  quod ingens vectigal erat, locationes				praediorumque rusticorum tolli placebat;  nam neque sine publicano exerceri posse et,				ubi publicanus esset, ibi aut ius  publicum				vanum aut libertatem sociis nullam esse   ne ipsos				quidem Macedonas id exercere posse; ubi in medio praeda administrantibus esset, ibi				numquam causas seditionum et certaminis defore  				commune concilium gentis esse  , ne inprobus vulgi				adsentator aliquando libertatem salubri moderatione datam ad licentiam pestilentem				traheret  				in quattuor regiones discribi Macedoniam, ut suum quaeque concilium haberet, placuit				et dimidium tributi, quam quod regibus				ferre soliti erant, populo Romano pendere   similia				his et in Illyricum mandata  cetera ipsis imperatoribus				legatisque relicta, in quibus praesens tractatio rerum certiora subiectura erat				consilia