./data/stoa0275/stoa006/stoa0275.stoa006.opp-lat1.xml
Tertullian
Prius igitur fuit ut fructum fenoriseradicaret, quo facilius adsuefaceret hominem ipsi quoque fenori,si forte, perdendo, cuius fructum didicisset amittere  Hanc etenimdicimus operam legis fuisse procurantis evangelio  Quorundamtunc fidem paulatim ad perfectum disciplinae Christianae nitoremprimis quibusque praeceptis balbutientis adhuc benignitatis informabat Nam et supra, Et pignus, inquit, reddes dati; utique si non sit solvendo, quia solutori utique pignus restituendum esse utcunquenon scriberet  Multo manifestius in Deuteronomio: Non dormies super pignus eius, redditione reddes illi pallium circa solisoccasum, et dormiet in pallio suo  Adhuc clarius supra: Dimittes omne debitum quod tibi proximus debet, et fratrem tuum non reposces,quoniam remissio domini dei tui invocata est  Porro cumdebitum dimitti iubet, utique non exsoluturo (plus enim est, etsiexsoluturo, cum reposci vetat), quid aliud docet quam non exsoluturofeneremus, qui tantum detrimentum fenori indixit? Et eritis filii dei  Nihil impudentius, si ille nos sibi filios faciet quinobis filios facere non permisit auferendo connubium  Quomodoin id nomen allecturus est suos quod iam erasit? Filius spadonisesse non possum, maxime cum patrem habeam eundem quem etomnia  Nam tam pater omnium qui conditor universitatis quamspado qui nullius substantiae conditor  Et si marem ac feminamnon miscuisset creator, et si non universis quoque animalibus filiosconcessisset, hoc eram eius ante paradisum, ante delictum, anteexilium, ante duos, unum  Denuo factus filius fui, statim cumme manibus enixus est, cum de suo halitu movit  Ille me nuncrursus filium nuncupat, iam non in animam, sed in spiritum pariens  Quia ipse, inquit, suavis est adversus ingratos et malos Euge, Marcion, satis ingeniose detraxisti illi pluvias et soles, necreator videretur  Sed quis iste suavis, qui ne cognitus quidemusque adhuc? Quomodo suavis, a quo nulla beneficia praecesseranthoc genus suavitatis qua soles et imbres qui feneraverat?non recepturus ab humano genere, ut creator, qui pro tanta elementorumliberalitate facilius idolis quam sibi debitum gratiae referenteshomines usque adhuc sustinet  Vere suavis etiam spiritalibus commodis  Eloquia enim domini dulciora super mel et favos Ille igitur et ingratos suggillavit qui gratos experiri merebatur, cuiussolem et imbres tu quoque Marcion ingratus habuisti  Ceterumtuus non poterat iam queri ingratos, qui non paraverat gratos  Misericordiam quoque praecipiens, Estote, inquit, misericordes, sicut pater vester misertus est vestri  Hoc erit, Panem infringitoesurienti, et si sine tecto, in domum tuam inducito, et nudum si videris, tegito, et, Iudicate pupillo, et iustificate viduam  Agnosco doctrinam eius veterem qui mavult misericordiam quam sacrificium Aut si alius nunc misericordiam praecepit, quia et ipsemisericors sit, cur tanto aevo misericors mihi non fuit? Nolite iudicare, ne iudicemini  Nolite condemnare, ne condemnemini Dimittite, et dimittemini  Date, et dabitur vobis, mensuram bonam,pressam ac fluentem dabunt in sinum vestrum  Eadem, quamensi eritis mensura, remetietur vobis  Ut opinor, haec retribationempro meritis provocatam sonant  A quo ergo retributio?Si ab hominibus tantum, ergo humanam docet disciplinam et mercedem,et in totum hominibus obediemus: si a creatore, ut a iudiceet dispunctore meritorum, ergo illi nostrum impellit obsequium,apud quem constituit retributionem captandam vel timendam, proutquisque iudicaverit aut condemnaverit aut dimiserit aut mensus fuerit:si ab ipso, ergo et ille iam iudicat, quod Marcion negat  Eligantitaque Marcionitae ne tanti sit de magistri regula exciderequanti Christum aut hominibus aut creatori docentem habere  Sedcaecus caecum ducit in foveam  Credunt aliqui Marcioni  Sednon est discipulus super magistrum  Hoc meminisse debuerat Apelles, Marcionis de discipulo emendator  Eximat et de oculo sue trabem haereticus, tunc in oculo Christiani si quam putat stipulamrevincat  Proinde et arbor bona non proferat malum fructum, quianec veritas haeresim, nec mala bonum, quia nec haeresis veritatem Sic nec Marcion aliquid boni de thesauro Cerdonis malo protulit, nec Apelles de Marcionis  Multo enim haec congruentius in ipsosinterpretabimur quae Christus in homines allegorizavit, non in duosdeos secundum scandalum Marcionis  Puto me non temere hucusqueadhuc lineae insistere, qua definio nusquam omnino aliumdeum a Christo revelstum  In hoc solo adulterium Marcionismanus stupuisse miror  Nisi quod etiam latrones timent  Nullummaleficium sine formidine est, quia nec sine conscientia sui  Tamdiu ergo et Iudaei non alium deum norant quam praeter quem neminemadhuc norant nec alium deum appellabant quam quem solumnorant  Si ita est, quis videbitur dixisse, Quid vocas, domine, domine? Utrumne qui nunquam hoc fuerat vocatus, utnusquam adhuc editus, an ille qui semper dominus habebatur, uta primordio cognitus, deus scilicet Iudaeorum? Quis item adiecissepotuisset, Et non facitis quae dico? Utrumne qui cum maximeedocere temptabat, an qui a primordio ad illos et Iegis et prophetarumeloquia mandaverat? Qui et inobaudientiam illis exprobrareposset, etiam si nunquam alias exprobrasset? Porro qui ante Christum, Populus iste me labiis diligit, cor autem eorum longe absistita me, contionatus est, veterem utique illis, contumaciam imputabat Alioquin quam absurdum, ut novus deus, novus Christus, novaetantaeque religionis illuminator, contumaces et inobsequentes pronuntiaretquos non potuisset experiri?