./data/phi0474/phi056/phi0474.phi056.perseus-lat1.xml
M. Tullius Cicero
de Vatinio autem primum reditus intercesserat in gratiam per Pompeium, statim ut ille praetor est factus, cum quidem ego eius petitionem gravissimis in senatu sententiis oppugnassem, neque tam illius laedendi causa quam defendendi atque ornandi Catonis; post autemCaesaris, ut illum defenderem, mira contentio est consecuta   cur autem laudarim, peto a te, ut id a me neve in hoc reo neve in aliis requiras, ne tibi ego idem reponam, cum veneris   tametsi possum vel absenti: recordare enim, quibus laudationem ex ultimis terris miseris; nechoc pertimueris, nam a me ipso laudantur et laudabuntur idem  sed tamen defendendi Vatini fuit etiam ille stimulus, de quo in iudicio, quom illum defenderem, dixi me facere quiddam, quod in Eunucho parasitus suaderet militi:Ubi nóminabit Phaédriam, tu Pámphilamcontínuo; si quando ílla dicet  "Phaédriamintrómittamus cómissatum," Pámphilamcantátum provocémus; si laudábit haecillíus formam, tu húius contra déniquepar pró pari reférto, quod eam mórdeat sic petivi a iudicibus, ut, quoniam quidam nobiles homines et de me optime meriti nimis amarent inimicum meum meque inspectante saepe eum in senatu modo severe seducerent, modo familiariter atque hilare amplexarentur, quoniamque illi haberent suum Publium, darent mihi ipsi alium Publium, in quo possem illorum animos mediocriter lacessitus leviter repungere; neque solum dixi, sed etiam saepe facio deis hominibusque adprobantibus