./data/phi0914/phi00125/phi0914.phi00125.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
quo ubi allatum est hostes aduentare, prope est factum ut iniussu       praetoris signis conuolsis in aciem exirent; nec res magis ulla tenuit quam spes       haud dubia suo id arbitrio ubi uellent facturos   nocte insequenti Hannibal, cum tumultuatum in castris et plerosque ferociter,       signum ut daret,  institisse duci ad arma       uocantes sciret, haud dubius prosperae pugnae occasionem dari, tria milia       expeditorum militum in uillis circa uepribusque et siluis disponit, qui signo       dato simul omnes e latebris exsisterent,  et       Magonem ac duo ferme milia equitum qua fugam inclinaturam credebat omnia itinera       insidere iubet  his nocte praeparatis, prima luce in aciem copias educit;            nec Fuluius est cunctatus, non tam sua       ulla spe quam militum impetu fortuito tractus  itaque eadem temeritate qua       processum in aciem est instruitur ipsa acies ad libidinem militum forte       procurrentium consistentiumque quo loco ipsorum tulisset animus, deinde per       libidinem aut metum deserentium locum   prima       legio et sinistra ala in primo instructae et in longitudinem porrecta acies             clamantibus tribunis nihil introrsus       roboris ac uirium esse et quacumque impetum fecissent hostes perrupturos, nihil       quod salutare esset non modo ad animum sed ne ad aures quidem admittebat             et Hannibal haudquaquam similis dux neque       simili exercitu neque ita instructo aderat  ergo ne clamorem quidem atque       impetum primum eorum Romani sustinuere   dux       stultitia et temeritate Centenio par, animo haudquaquam comparandus, ubi rem       inclinatam ac trepidantes suos uidet, equo arrepto cum ducentis ferme equitibus       effugit;  cetera a fronte pulsa, inde a tergo       atque alis circumuenta acies eo usque est caesa ut ex duodeuiginti milibus       hominum duo milia haud amplius euaserint  castris hostes potiti sunt