./data/phi1351/phi004/phi1351.phi004.perseus-lat2.xml
Cornelius Tacitus
et locus ipse castrorum placebat, late prospectans, tuto copiarum adgestu, florentissimis pone tergum municipiis; simul conloquia cum Vitellianis decem milium spatio distantibus et proditio sperabatur  aegre id pati miles et victoriam malle quam pacem; ne suas quidem legiones opperiebantur, ut praedae quam periculorum socias  vocatos ad contionem Antonius docuit esse adhuc Vitellio viris, ambiguas, si deliberarent, acris, si desperassent  initia bellorum civilium fortunae permittenda: victoriam consiliis et ratione perfici  iam Misenensem classem et pulcherrimam Campaniae oram descivisse, nec plus e toto terrarum orbe reliquum Vitellio quam quod inter Tarracinam Narniamque iaceat  satis gloriae proelio Cremonensi partum et exitio Cremonae nimium invidiae: ne concupiscerent Romam capere potius quam servare  maiora illis praemia et multo maximum decus, si incolumitatem senatui populoque Romano sine sanguine quaesissent  his ac talibus mitigati animi