./data/phi0914/phi0011/phi0914.phi0011.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
Sacra       diis aliis Albano ritu, Graeco Herculi, ut ab Euandro instituta erant, facit            Herculem in ea loca Geryone interempto boves mira specie abegisse       memorant ac prope Tiberim fluvium, qua prae se armentum agens nando traiecerat,       loco herbido, ut quiete et pabulo laeto reficeret boves, et ipsum fessum via       procubuisse  ibi cum eum cibo vinoque gravatum sopor oppressisset, pastor accola       eius loci, nomine Cacus, ferox viribus, captus pulchritudine boumbourn cum avertere eam praedam vellet, quia si agendo armentum in       speluncam compulisset ipsa vestigia quaerentem dominum eo deductura erant,       aversos boves, eximium quemque pulchritudine, caudis in speluncam traxit            Hercules ad primam auroram somno excitus cum gregem perlustrasset       oculis et partem abesse numero sensisset, pergit ad proximam speluncam, si forte       eo vestigia ferrent  quae ubi omnia foras versa vidit nec in partemparterl aliam ferre, confusus atque incertus animi ex       loco infesto agere porro armentum occepit  inde cum actae boves       quaedam ad desiderium,  ut fit, relictarum       mugissent, reddita inclusarum ex spelunca boumbour vox       Herculem convertit  quem cum vadentem ad  speluncam       Cacus vi prohibere conatus esset, ictus clava  fidem pastorum nequiquam       invocans morte occubuit  Euander tum ea profugus ex Peloponneso auctoritate magis quam       imperio regebat loca, venerabilis vir miraculo litterarum, rei novae inter rudes       artium homines, venerabilior divinitate credita Carmentae matris, quam       fatiloquam ante Sibyllae in Italiam adventum miratae eae gentes fuerant            istumtur Euander concursu pastorum trepidantium circa advenam       manifestae reum caedis excitus postquam facinus facinorisque causam audivit,       habitum formamque viri aliquantum ampliorem augustioremque humana intuens,       rogitat qui vir esset  ubi nomen patremque ac patriam accepit, iove nate, Hercules, salve,  inquit; te mihi mater, veridica interpres deum, aucturum           caelestium numerum cecinit tibique aram hic dicatum iri quam opulentissima           olim in terris gens maximam vocet tuoque ritu colat  dextra Hercules data accipere se omen impleturumqueinpleturumque fata ara condita ac dicata ait  ibi tum primum bove eximia capta de grege sacrum Herculi' adhibitis       ad ministerium dapemque  Potitiis ac Pinariis, quae tumtur familiae maxime       inclitae ea loca incolebant, factumfactuin   forte ita evenit, ut Potitii ad tempus praesto  essent iisque exta       apponerentur, Pinarii extis adesis ad ceteram venirent dapem  indeinstitutuminstitutuin mansit, donecdone       Pinarium genus fuit, ne extis eorum sollemnium  vescerentur  Potitii ab Euandro edocti antistites sacri eius per multas aetates       fuerunt, donecdone tradito servis publicis sollemnisollenni familiae ministerio genus omne Potitiorum       interiit  haectumtur sacra Romulus una ex omnibus peregrina suscepit, iam       tum inmortalitatis virtute partae,  ad quam eum sua fata ducebant, fautor