./data/phi0588/abo007/phi0588.abo007.perseus-lat2.xml
Cornelius Nepos
sed   instabat tempus ad bellum proficiscendi  id ille intuens neque ignorans civium suorum   consuetudinem postulabat, si quid de se agi vellent, potius de praesente quaestio haberetur,   quam absens invidiae crimine accusaretur    inimici vero   eius quiescenduin in praesenti, quia noceri ei non posse intellegebant, et illud tempus   exspectandum decreverunt, quo classis exisset, ut absentem aggrederentur, itaque fecerunt        nam postquam in Siciliam eum pervenisse crediderunt,   absentem, quod sacra violasset, reum fecerunt  qua de re cum ei nuntius a magistratu in   Siciliam missus esset, ut domum ad causam dicendam rediret, essetque in magna spe provinciae   bene administrandae, non parere noluit et in triremem, quae ad eum erat deportandum missa,   ascendit    hac Thurios in Italiam pervectus, multa secum   reputans de immoderata civium suorum licentia crudelitateque erga nobiles, utilissimum ratus   impendentem evitare tempestatem, clam se ab custodibus subduxit et inde primum Elidem, dein   Thebas venit    postquam autem se capitis damnatum bonis   publicatis audivit, et, id quod numquam antea usu venerat, Eumolpidas sacerdotes a populo   coactos ut se devoverent, eiusque devotionis quo testatior esset memoria, exemplum in pila   lapidea incisum esse positum in publico, Lacedaemonem demigravit   ibi, ut ipse praedicare consuerat, non adversus patriam, sed inimicos   suos bellum gessit, qui eidem hostes essent civitati: nam cum intellegerent se plurimum   prodesse posse rei publicae, ex ea eiecisse plusque irae suae quam utilitati communi   paruisse    itaque huius consilio Lacedaemonii cum Perse   rege amicitiam fecerunt, dein Deceleam in Attica munierunt praesidioque ibi perpetuo posito   in obsidione Athenas tenuerunt  eiusdem opera Ioniam a societate averterunt Atheniensium    quo facto multo superiores bello esse coeperunt