./data/phi0914/phi00142/phi0914.phi00142.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
ab       huius necessitudinis commemoratione orsi petierunt legati, in conloquium       veniendi regi potestatem faceret   Marcius et       se ita a patre suo accepisse dixit, amicitiam hospitiumque cum Philippo fuisse,           et minime immemorem necessitudinis eius legationem       eam suscepisse;  conloquium, si satis commode       valeret, non fuisse se dilaturum; nunc, ubi primum posset, ad Peneum flumen, qua       transitus ab Homolio Dium esset, praemissis qui nuntiarent regi, venturos             et tum quidem ab Dio Perseus in interiora       regni recepit se levi aura spei obiecta, quod Marcius ipsius causa suscepisse se       legationem dixisset; post dies paucos ad constitutum locum venerunt   magnus comitatus fuit regius cum amicorum tum       satellitum turba stipante  non minore agmine legati venerunt, et ab Larisa       multis prosequentibus et legationibus civitatium, quae convenerant Larisam et       renuntiare domum certa, quae audissent, volebant   inerat cura insita mortalibus videndi       congredientis  nobilem regem et populi principis terrarum omnium legatos  ut in conspectu steterunt dirimente amni, paulisper       internuntiando cunctatio fuit, utri transgrederentur  aliquid illi regiae       maiestati, hi aliquid populi Romani nomini, cum       praesertim Perseus petisset conloquium, existumabant deberi   ioco etiam Marcius cunctantis movit  “minor” inquit       “ad maiorem et” — quod Philippo ipsi cognomen erat —  “ filius ad patrem transeat ” facile persuasum id regi est  aliud       deinde ambigebatur, cum quam multis transiret  rex cum omni comitatu transire       aecum censebat; legati vel cum tribus venire iubebant vel, si tantum agmen       traduceret, obsides dare nihil fraudis fore in conloquio   Hippian et Pantauchum, quos et legatos miserat,       principes amicorum, obsides dedit  nec tam in pignus fidei obsides desiderati       erant, quam ut appareret sociis nequaquam ex dignitate pari congredi regem cum       legatis   salutatio non tamquam hostium, sed       hospitalis ac benigna fuit, positisque sedibus consederunt