./data/stoa0045/stoa014/stoa0045.stoa014.perseus-lat2.xml
Ausonius, Decimus Magnus
sed neque tua           fortuna desiderat remunerandi vicem neque nostra suggerit restituendi           facultatem, privatorum ista copia est inter se esse munificos: tua beneficia           ut maiestate praecedunt, ita mutuum non reposcunt  quod solum igitur nostrae           opis est, gratias ago: verum ita, ut apud deum fieri amat, sentiendo           copiosius quam loquendo  atque non in sacrario loco imperialis           oraculi, qui locus horrore tranquillo et pavore venerabili raro eundem           animum praestat et vultum tui; sed usquequaque gratias ago, tum tacens, tum           loquens, tum in coetu hominum, tum ipse mecum, et cum voce patui  et cum           meditatione secessi, omni loco actu habitu et tempore, nec mirum, si ego           terminum non statuo tam grata profitendi, cum tu finem facere nescias  honorandi  quis enim locus est aut dies, qui non me           Iulius aut similis gratulationis admoneat? admoneat autem? o inertiam           significationis ignavae! quis, impiam, loeus est, qui non beneficiis tuis           agitet, inflammet? nullus, inquam, imperator Augusto, quin admirandam           speciem tuae venerationis incutiat: non palatium, quod tu, cum terribile           acceperis, amabile praestitisti: non forum et basilicae, olim negotiis           plena, nunc votis pro tua salute susceptis: nam de sua cui non te imperante           securitas? non curia honorificis modo laeta decretis, olim sollicitis maesta           querimoniis; non publicum, in quo occursus gaudentium plurimorum neminem           patitur solum gratulari; non domus commune  secretum  lectus ipse, ad           quietem datus, beneficiorum tuorum reputatione tranquillior  somnus,           abolitor omnium, imagines tuas offert, ista autem sedes honoris, sella           curulis, gloriosa pompis imperialis officii, in cuius me fastigio ex qua           mediocritate posuisti, quotiens a me cogitatur, vincor magnitudine et           redigor ad silentium, non oneratus beneficiis, sed oppressus, ades enim           locis omnibus, nec iam miramur licentiam poetarum, qui            omnia deo plena dixerunt  spem superas, cupienda praevenis, vota praceurris:           quaeque animi nostri celeritas divinum instar adfectat, beneficiis           praceuntibus anteceditur  praestare tibi est, quam nobis optare, velocius