./data/phi0914/phi0012/phi0914.phi0012.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
id sacerdotium pontifici subiecere, ne additus nomini honos aliquid       libertati, cuius tunctune prima erat cura, officeret            ac nescio an nimis undique eam minimisque rebus muniendo modum       excesserint  consulis enim alterius, cum nihil aliud offenderet,  nomen invisum civitati fuit: nimium Tarquinios regno adsuesse; initium a       Prisco factum: regnasse dein Ser  Tullium ; ne intervallo quidem       facto oblitum, tamquam alieni, regni Superbum Tarquinium velut hereditatem       gentis scelere ac vi repetisse; pulso Superbo penes Collatinum imperium esse;       nescire Tarquinios privatos vivere  non placere nomen, periculosum libertati esse  hic primo sensim temptantium animos sermo per totam civitatem est datus,       sollicitamque suspicione plebem Brutus ad contionem vocat  ibi omnium primum ius iurandum populi recitat neminem regnare       passuros nec esse Romae unde periculum libertati foret  id summa ope       tuendum esse neque ullam rem quae eo pertineat contemnendam  invitum       se dicere, hominis causa, nec dicturum fuisse ni caritas rei publicae vinceret:       non  credere populum Romanum solidam       libertatem reciperatam esse; regium genus, regium nomen non        solum in civitate sed etiam in imperio esse; id officere, id obstare libertati            hunc tu,  inquit,  tua voluntate, L  Tarquini,           remove metum  meminimus , fatemur, eiecisti reges; absolve           beneficium tuum, aufer hinchine regium nomen                res tuas tibi non solum reddent cives tui auctore me, sed, si           quid deest, munifice augebunt  amicus abi; exonera civitatem vano           forsitan metu; ita persuasum est animis, cum gente Tarquinia regnum hinc           abiturum  consuli primo tam novae rei ac subitae admiratio incluserat vocem;       dicere deinde incipientem primores civitatis circumsistunt, eadem multis       precibus orant  et ceteri quidem movebant minus: postquam Sp  Lucretius, maior aetate       ac dignitate, socer praeterea ipsius, agere varie rogando alternis suadendoque       coepit,  ut vinci se consensu civitatis       pateretur, timens consul ne postmodum privato sibi eadem illa cum bonorum       amissione additaque alia insuper ignominia acciderent, abdicavit se consulatu       rebusque suis omnibus Lavinium translatis civitate cessit  Brutus ex senatus consulto ad populum tulit ut omnes Tarquiniae       gentis exsules essent  collegam sibi comitiis centuriatis creavit P        Valerium, quo adiutore reges eiecerat