./data/phi1212/phi002/phi1212.phi002.perseus-lat1.xml
Apuleius
Quidni? Cui saepius in angorem mei paelicatus puellas propinare consuesti  Sed iam faxo te lusus huius paeniteat et sentias acidas et amaras istas nuptias  Sed nunc irrisui habita quid agam? Quo me conferam? Quibus modis stelionem istum cohibeam? Petamne auxilium ab inimica mea Sobrietate, quam propter huius ipsius luxuriam offendi saepius? At rusticae squalentisque feminae colloquium prorsus horresco  Nec tamen vindictae solacium undeunde spernendum est: illa mihi prorsus adhibenda est nec ulla alia, quae castiget asperrime nugonem istum, pharetram explicet et sagittas dearmet, arcum enodet, taedam deflammet, immo et ipsum corpus eius acrioribus remediis coerceat  Tunc iniuriae meae litatum crediderim, cum eius comas, quas istis manibus meissubinde aureo nitore perstrinxi, deraserit; pinnas, quas meo gremio nectarei fontis infeci, practotonderit