./data/phi0914/phi00135/phi0914.phi00135.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
Corneli de proelio ad Mutinam cum Bois facto et Q Minuci a Pisis:  comitia suae sortis esse;       ceterum adeo suspensa omnia in Liguribus se habere, ut abscedi inde sine       pernicie sociorum et damno rei publicae non posset   si ita videretur patribus, mitterent ad collegam, ut is,       qui profligatum bellum haberet, ad comitia Romam rediret;  si id facere gravaretur, quod non suae sortis id negotium       esset, se quidem facturum, quodcumque senatus censuisset; sed etiam atque etiam       viderent, ne magis e re publica esset interregnum iniri, quam ab se in eo statu       relinqui provinciam   senatus C Scribonio negotium dedit, ut duos legatos ex ordine senatorio mitteret ad           L Cornelium consulem, qui litteras collegae ad senatum missas deferrent ad eum       et nuntiarent senatum,  ni is ad magistratus       subrogandos Romam veniret, potius quam Q Minucium a bello integro avocaret, interregnum iniri passurum   missi legati renuntiarunt L Cornelium ad magistratus subrogandos Romam venturum   de litteris L Corneli , quas scripserat secundum proelium cum Bois factum, disceptatio in       senatu fuit, quia privatim plerisque senatoribus  legatus M Claudius scripserat fortunae populi Romani et militum virtuti gratiam       habendam, quod res bene gesta esset; consulis opera et militum aliquantum       amissum, et hostium exercitum, cuius delendi oblata fortuna fuerit, elapsum:            milites eo plures  perisse  quod tardius ex subsidiis, qui laborantibus opem ferrent,       successissent; hostes e manibus emissos, quod equitibus legionariis et tardius       datum signum esset et persequi fugientes non licuisset