./data/phi0914/phi00122/phi0914.phi00122.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
hanc insitam ingenio eius temeritatem fortuna prospero civilibus       bellicisque rebus successu aluerat  itaque satis apparebat nec deos nec homines consulentem ferociter       omnia ac praepropere acturum; quoque pronior esset in vitia sua, agitare eum       atque inritare Poenus parat,  et laeva relicto       hoste insidias  petens medio Etruriae agro praedatum profectus quantam maximam       vastitatem potest caedibus incendiisque consuli procul ostendit  Flaminius , qui ne quieto quidem hoste ipse        quieturus erat, tum vero, postquam res sociorum  ante oculos prope suos       ferri agique vidit, suum id dedecus ratus, per mediam iam Italiam vagari Poenum       atque obsistente nullo ad ipsa Romana moenia ire oppugnanda,  ceteris omnibus in consilio salutaria magis quam       speciosa suadentibus—collegam exspectandum, ut coniunctis exercitibus communi       animo consilioque rem gererent,  interim       equitatu auxiliisque levium armorum ab effusa praedandi licentia hostemhosted cohibendum—iratus se ex consilio proripuit signumque simul itineris       pugnaeque cum dedisset, immo Arreti ante moenia sedeamus  inquit;  hic           enim patria et penates sunt  Hannibal emissus e manibus           perpopuletur Italiam vastandoque et urendo omnia ad Romana moenia perveniat,           nec ante nos hinc moverimus quam, sicut olim Camillum a Veis,  C  Flaminium ab Arretio patres acciverint  haec simul increpans cum ocius signa convelli iuberet et ipse in       equum insiluisset, equus repente corruit consulemque lapsum super caput effudit            territis omnibus qui circa erant velut foedo omine incipiendae rei       insuper nuntiatur signum omni vi moliente signifero convelli nequire  conversus ad  nuntium num litteras quoque  inquit  ab senatu adfers quae           me rem gerere vetent? abi , nuntia effodiant signum, si ad convellendum manus prae metu           obtorpuerunt  incedere inde agmen coepit primoribus, superquam quod dissenserant ab       consilio, territis etiam duplici prodigio, milite in volgus laeto ferocia ducis,       cum spem magis ipsam quam causam spei intueretur