./data/phi0914/phi0011/phi0914.phi0011.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
Tarquinius inscio       Collatino cum comite uno Collatiam venit ubi exceptus benigne ab ignaris consilii cum post cenam in hospitale       cubiculum deductus esset, amore ardens, postquam satis tuta circa sopitique       omnes videbantur, stricto gladio ad dormientem Lucretiam venit sinistraque manu       mulieris pectore oppresso tace , Lucretia,  inquit; Sex   Tarquinius sum; ferrum in manu est; moriere, si emiseris           vocem  cum pavida ex somno mulier nullam opem, prope mortem imminentem       videret, tum Tarquinius fateri amorem, orare, miscere precibus minas, versare in       omnes partes muliebrem animum  ubi obstinatam videbat et ne mortis quidem metu inclinari, addit ad       metum dedecus: cum mortua iugulatum servum nudum positurum ait, ut in sordido       adulterio necata dicatur  quo terrore cum vicisset obstinatam pudicitiam velut vi victrix  libido, profectusque inde Tarquinius ferox expugnato decore muliebri       esset, Lucretia maesta tanto malo nuntium Romam eundem ad patrem Ardeamque ad       virum mittit, ut cum  singulis fidelibus amicis veniant; ita       facto maturatoque  opus esse; rem atrocem incidisse            Sp   Lucretius cum P  Valerio Volesi filio, Collatinus cum L        Iunio Bruto venit, cum quo forte Romam rediens ab nuntio uxoris erat conventus            Lucretiam sedentem maestam in cubiculo inveniunt  adventu suorum lacrimae obortae, quaerentique viro satin salve? minime ,  inquit;  quid enim salvi est mulieri           amissa pudicitia? vestigia viri alieni, Collatine, in lecto sunt           tuo; ceterum corpus est tantum violatum, animus insons; mors testis erit                sed date dexteras fidemque haud inpune adultero fore                Sex   est Tarquinius, qui hostis pro hospite priore nocte vi           armatus mihi sibique, si vos viri estis, pestiferum hinc abstulit gaudium  dant ordine omnes fidem; consolantur aegram animi avertendo noxam ab       coacta in auctorem delicti: mentem peccare, non corpus, et unde consilium       afuerit, culpam abesse  vos ,  inquit,  videritis, quid illi debeatur: ego           me etsi peccato absolvo, supplicio non libero; nec ulla deinde inpudica           Lucretiae exemplo vivet  cultrum , quem sub veste abditum habebat, eum in corde defigit       prolapsaque in volnus moribunda cecidit  conclamat vir paterque