./data/stoa0054/stoa006/stoa0054.stoa006.perseus-lat1.xml
Bede the Venerable
Cui cum paruo interiecto tempore pauper quidam occurreret elimosynam petens,desiliens ille praecepit equum, ita ut erat stratus regaliter,pauperi dari; erat enim multum misericors, etcultor pauperum, ac uelut pater miserorum  Hoc cumregi esset relatum, dicebat episcopo, cum forte ingressuriessent ad prandium: Quid uoluisti, domine antistes,equum regium, quem te conueniebat proprium habere,pauperi dare? Numquid non habuimus equos uilioresplurimos, uel alias species, quae ad pauperum donasufficerent, quamuis illum eis equum non dares, quemtibi specialiter possidendum elegi? Cui statim episcopus:Quid loqueris, inquit, rex? Numquidtibi carior est ille filius equae, quam ille filius Dei?Quibus dictis intrabant ad prandendum  Et episcopusquidem residebat in suo loco  Porro rex, ueneratenim de uenatu, coepit consistens ad focum calefiericum ministris; et repente inter calefaciendum recordansuerbum, quod dixerat illi antistes, discinxit segladio suo, et dedit illum ministro, festinusque accedensante pedes episcopi conruit, postulans, ut sibi placatusesset, quia numquam, inquit, deinceps aliquid loquarde hoc aut iudicabo, quid uel quantum de pecunianostra filiis Dei tribuas  Quod uidens episcopus,multum pertimuit, ac statim exsurgens leuauit eum,promittens se multum illi esse placatum, dum modoille residens ad epulas tristitiam deponeret  Dumquerex, iubente ac postulante episeopo, laetitiam reciperet,coepit e contra episcopus tristis usque ad lacrimarumprofusionem effici  Quem dum presbyter suus linguapatria, quam rex et domestici eius non nouerant, quarelacrimaretur, interrogasset: Scio, inquit, quia nonmulto tempore uicturus est rex; numquam enim antehaec uidi humilem regem  Unde animaduerto illumcitius ex hac uita rapiendum; non enim digna esthaec gens talem habere rectorem  Nec multo postdira antistitis praesagia tristi regis funere, de quosupra diximus, impleta sunt