./data/phi0914/phi00110/phi0914.phi00110.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
qua circumfusus turba 'quattuor milia' inquit, 'peditum et sescentos equites dumtaxat scribere in animo est; hodierno et crastino die qui nomina dederitis mecum ducam               maiori mihi curae est ut omnes locupletes reducam quam ut multis rem geram militibus '              profectus apto exercitu et eo plus fiduciae ac spei gerente quod non desiderata multitudo erat, ad oppidum Aharnam, unde haud procul hostes erant, ad castra Appi praetoris pergit               paucis citra milibus lignatores ei cum praesidio occurrunt; qui ut lictores praegredi uiderunt Fabiumque esse consulem accepere, laeti atque alacres dis populoque Romano grates agunt quod eum sibi imperatorem misissent               circumfusi deinde cum consulem salutarent, quaerit Fabius quo pergerent, respondentibusque lignatum se ire, 'ain tandem?' inquit, 'num castra uallata non              habetis?' ad hoc cum succlamatum esset duplici quidem uallo et fossa et tamen in ingenti metu esse, 'habetis igitur' inquit, 'adfatim lignorum; redite et uellite uallum'               redeunt in castra terroremque ibi uellentes uallum et iis qui in castris remanserant militibus et ipsi Appio fecerunt;              tum pro se quisque alii aliis dicere consulis se       Q Fabi  facere iussu  postero inde die castra mota et Appius praetor Romam dimissus          inde nusquam statiua Romanis fuere  negabat utile esse uno loco sedere exercitum; itineribus ac mutatione locorum mobiliorem ac salubriorem esse; fiebant autem itinera quanta fieri sinebat hiemps hauddum exacta               uere inde primo relicta secunda legione ad Clusium, quod Camars olim appellabant, praepositoque castris       L Scipione  pro praetore Romam ipse ad consultandum de bello rediit,              siue ipse sponte sua, quia bellum ei maius in conspectu erat quam quantum esse famae crediderat siue senatus consulto accitus; nam in utrumque auctores sunt               ab       Ap Claudio  praetore retractum quidam uideri uolunt, cum in senatu et apud populum, id quod per litteras adsidue fecerat, terrorem belli Etrusci augeret: non suffecturum ducem unum nec exercitum unum aduersus quattuor populos;              periculum esse, siue iuncti unum premant siue diuersi gerant bellum, ne ad omnia simul obire unus non possit               duas se ibi legiones Romanas reliquisse et minus quinque milia peditum equitumque cum Fabio uenisse  sibi placere       P Decium  consulem primo quoque tempore in Etruriam ad collegam proficisci,       L Uolumnio  Samnium prouinciam dari;              si consul malit in suam prouinciam ire, Uolumnium in Etruriam ad consulem cum exercitu iusto consulari proficisci               cum magnam partem moueret oratio praetoris,       P Decium  censuisse ferunt, ut omnia integra ac libera       Q Fabio  seruarentur, donec uel ipse, si per commodum rei publicae posset, Romam uenisset uel aliquem ex legatis misisset,              a quo disceret senatus quantum in Etruria belli esset quantisque administrandum copiis et quot per duces esset