./data/phi0914/phi00142/phi0914.phi00142.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
postquam rediere in castra victores, omnes quidem       laeti, ante alios Thracum insolens laetitia eminebat; cum cantu enim superfixa           hastis capita hostium portantes redierunt             apud Romanos non maestitia tantum ex male       gesta re, sed pavor etiam erat, ne extemplo castra hostis adgrederetur  Eumenes       suadere, ut trans Peneum transferret castra, ut pro munimento amnem haberet, dum       perculsi milites animos colligerent   consul       moveri flagitio timoris fatendi; victus tamen ratione silentio noctis       transductis copiis castra in ulteriore ripa communiit   rex postero die ad lacessendos       proelio hostes progressus, postquam trans amnem in tuto posita castra       animadvertit, fatebatur quidem peccatum, quod pridie non institisset victis, sed       aliquanto maiorem culpam esse, quod nocte foret cessatum;  nam ut neminem alium suorum moveret,        levi armatura inmissa trepidantium in transitu fluminis hostium deleri magna ex       parte copias potuisse   Romanis quidem praesens       pavor demtus erat, in tuto castra habentibus; damnum inter cetera praecipue       famae movebat   et in consilio apud consulem       pro se quisque in Aetolos conferebant causam: ab is fugae terrorisque principium       ortum;  secutos pavorem Aetolorum et ceteros       socios Graecorum populorum   quinque principes       Aetolorum, qui primi terga vertentes conspecti dicebantur, Romam missi   Thessali pro contione laudati ducesque eorum etiam       virtutis causa donati   ad regem spolia caesorum hostium referebantur        dona ex his aliis arma insignia, aliis equos, quibusdam captivos [dono] dabat             scuta erant supra mille quingenta, loricae       thoracesque mille amplius summam explebant, galearum gladiorumque et missilium       omnis generis maior aliquanto numerus   haec       per se ampla laetaque multiplicata verbis regis, quae ad contionem vocato       exercitu habuit   “praeiudicatum eventum belli       habetis  meliorem partem hostium, equitatum Romanum, quo invictos se esse       gloriabantur, fudistis   equites enim illis principes       iuventutis, equites seminarium senatus; inde lectos in patres consules,  inde imperatores creant; horum spolia paulo ante divisimus inter vos             nec minorem de legionibus peditum       victoriam habetis, quae nocturna fuga vobis subtractae naufragorum trepidatione       passim natantium flumen conpleverunt   sed       facilius nobis sequentibus victos Peneum superare erit, quam illis trepidantibus       fuit; transgressique extemplo castra oppugnabimus, quae hodie cepissemus, ni       fugissent;  aut si acie decernere volent,       eundem pugnae pedestris eventum expectate, qui equitum in certamine fuit             ” et qui vicerant alacres, spolia caesorum       hostium umeris gerentes, facinora sua audivere, ex eo quod acciderat spem futuri       praecipientes,  et pedites aliena gloria       accensi, praecipue qui Macedonum phalangis erant, sibi quoque et navandae regi       operae et similem gloriam ex hoste pariendi occasionem optabant contione dimissa, postero die profectus inde ad Mopselum       posuit castra   tumulus hic ante Tempe        eminet Larisae medius abestonum   Romani non abscedentes ab ripa Penei       transtulerunt in locum tutiorem castra   eo       Misagenes Numida venit cum mille equitibus, pari peditum numero, ad hoc       elephantis duobus et viginti