./data/stoa0275/stoa026/stoa0275.stoa026.opp-lat1.xml
Tertullian
Totumne an exparte? Utique totum  Siquidem transgressio, quae perditionis humanaecausa est, tam animae instinctu ex concupiscentia quam etcarnis actu ex degustatione commissa totum hominem elogio transgressionisinscripsit, atque exinde merito perditionis implevit  Totusitaque salvus fiet qui periit totus delinquendo  Nisi si et ovisilla sine corpore amittitur et sine corpore revocatur  Nam si caroquoque eius cum anima, quod pecus totum est, humeris bonipastoris advehitur, ex utraque utique substantia restituendi hominisexemplum est  Aut quam indignum deo, dimidium hominem redigerein salutem? paene minus facere; cum etiam saecularium principumplena semper indulgentia vindicetur  Diabolus validior inhominis iniuriam intellegitur, totum eum elidens: deus infirmiorrenuntiabitur, non totum eum revelans? Atquin et apostolus suggerit, Ubi delictum abundaverit, illic gratiam superabundasse Quomodo denique salvus habebitur qui poterit et perditus dici?carne scilicet perditus, anima vero salvus  Nisi quod iam et animain perdito constituatur necesse est, ut salva effici possit, id enimsalvum effici oportebit quod perditum fuerit  Porro autem recipimusanimae immortalitatem, ut perdita non in interitum credatur,sed in supplicium, id est in gehennam  Et si ita est, iam nonanimam spectabit salus, salvam scilicet sua natura per immortalitatem,sed carnem potius, quam interibilem constat apud omnes Aut si et anima interibilis, id est non immortalis, quod et caro,iam et carni forma illa ex aequo proficere debebit, proinde mortaliet interibili, quia id quod perit salvum facturus est dominus Nolo nunc contentioso fune deducere hac an illac hominem perditiodepostulet, dum utrimque eum salus destinet in ambassubstantias peraequata  Ecce enim ex quacunque substantia hominemperisse praesumpseris, ex altera non perit  Salvus ergo eritiam ex qua non perit, et salvus nihilominus fiet ex qua perit Habes totius hominis restitutionem, dum et quodcunque eius perit,salvum facturus est dominus, et quodcunque non perit, utique nonerit perditurus  Quis ultra de utriusque substantiae securitatedubitabit, cum altera salutem consecutura sit, altera amissura eam non sit? Et tamen adhuc sensum rei exprimit dominus, Ego,dicens, veni, non ut meam, sed ut patris, qui me misit, faciamvoluntatem  Quam, oro te? Ut omne, quod dedit mihi, non perdamex eo quicquam, sed resuscitem illud in novissima die  Quida patre Christus acceperat, nisi quod et induerat? Hominem sinedubio, carnis animaeque texturam  Neutrum ergo eorum quae accepitperire patietur, immo nec quicquam utriusque, immo necmodicum  Quodsi modicum caro, ergo nec carnem, quia nec modicum,nec quicquam, quia nec quicquam  Atquin si non etcarnem resuscitabit novissima die, iam non modicum patietur perirede homine, sed pro tanta dixerim parte prope totum  Ingerensamplius, Hoc est patris voluntas, ut omnis qui aspicit filium et credit in eum habeat vitam aeternam, et suscitem illum novissimadie, plenitudinem exstruit resurrectionis  Distribuit enim utriquesubstantiae per officia propriam mercedem salutis, et carni, perquam filius aspiciebatur, et animae, per quam credebatur  Ergo,dices, illis erit promissa res a quibus Christus videbatur  Sitplane ita, ut et ad nos eadem spes inde manaverit  Nam sividentibus, et idcirco credentibus, fructuosa tunc fuerunt operacarnis atque animae, multo magis nobis  Feliciores enim, inquit, qui non viderunt et credunt, quando, et si illis negaretur carnisresurrectio, certe felicioribus competisset  Quomodo enim felices,si ex parte perituri?