./data/phi0588/abo025/phi0588.abo025.perseus-lat2.xml
Cornelius Nepos
occiso Caesare cum res publica penes Brutos videretur esse et Cassium ac   tota civitas se ad eos convertisset,  sic MarcoM  Bruto usus est, ut nullo ille adulescens aequali familiarius quam   hoc sene, neque solum eum principem consilii haberet, sed etiam in convictu   excogitatum est a quibusdam, ut privatum aerarium Caesaris   interfectoribus ab equitibus Romanis constitueretur  id facile effici posse arbitrati sunt,   si principes eius ordinis pecunias contulissent  itaque appellatus est a GaioC  Flavio, Bruti familiari, Atticus, ut eius rei princeps esse vellet   at ille, qui officia amicis praestanda sine factione existimaret   semperque a talibus se consiliis removisset, respondit: si quid Brutus de suis facultatibus   uti voluisset, usurum, quantum eae paterentur, se neque cum quoquam de ea re collocuturum   neque coiturum  sic ille consensionis globus huius unius dissensione disiectus est       neque multo post superior esse coepit Antonius, ita ut   Brutus et Cassius omissa cura provinciarum, quae iis dicis causa datae erant a consule,   desperatis rebus in exilium proficiscerentur   Atticus, qui   pecuniam simul cum ceteris conferre noluerat florenti illi parti, abiecto Bruto Italiaque   cedenti sestertium centum milia muneri misit  eidem in Epiro absens trecenta iussit dari,   neque eo magis potenti adulatus est Antonio neque desperatos reliquit