./data/phi0474/phi014/phi0474.phi014.perseus-lat2.xml
M. Tullius Cicero
inM Marco Catone, iudices, haec bona quae videmus divina et				egregia ipsius scitote esse propria; quae non numquam requirimus, ea sunt omnia non				a natura verum a magistro  fuit enim quidam summo ingenio vir,				Zeno, cuius inventorum aemuli Stoici nominantur  huius sententiae sunt et				praecepta eius modi 					sapientem gratia numquam moveri, numquam cuiusquam delicto ignoscere;				neminem misericordem esse nisi stultum et levem; viri non esse neque exorari neque				placari; solos sapientes esse, si distortissimi sint, formosos, si mendicissimi,				divites, si servitutem serviant, reges; nos autem qui sapientes non sumus fugitivos, exsules, hostis, insanos				denique esse dicunt; omnia peccata esse paria; omne delictum scelus esse nefarium,				nec minus delinquere eum qui gallum gallinaceum, cum opus non fuerit, quam eum qui				patrem suffocaverit; sapientem nihil opinari, nullius rei paenitere, nulla in re				falli, sententiam mutare numquam