./data/phi1212/phi001/phi1212.phi001.perseus-lat1.xml
Apuleius
ceterum cur Aemilianus commoueretur, etsi uere magum me comperisset, qui nonmodo ullo facto, sed ne tantulo quidem dicto meo laesusest, ut uideretur se merito ultum ire? neque autem gloriaecausa me accusat, ut M  Antonius Cn  Carbonem, C  Mucius A  Albucium, P  Sulpicius Cn  Norbanum, C  Furius M' Aquilium, C  Curio Q  Metellum  quippe homines eruditissimi iuuenes laudis gratia primum hoc rudimentumforensis operae subibant, ut aliquo insigni iudicio ciuibussuis noscerentur  qui mos incipientibus adulescentulis adillustrandum ingenii florem apud antiquos concessus diuexoleuit  quod si nunc quoque frequens esset, tamen abhoc procul abfuisset; nam neque facundiae ostentatio rudiet indocto neque gloriae cupido rustico et barbaro nequeinceptio patrociniorum capulari seni congruisset; nisi forteAemilianus pro sua seueritate exemplum dedit et ipsismaleficiis infensus accusationem istam pro morum integritate suscepit  at hoc ego Aemiliano, non huic Afro,sed illi Africano et Numantino et praeterea Censorio uixcredidissem: ne huic frutici credam non modo odiumpeccatorum, sed saltem  intellectum inesse