./data/phi0914/phi00136/phi0914.phi00136.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
etenim duae civitates, Messene et Elis, extra       concilium Achaicum erant;  cum Aetolis       sentiebant  Elei tamen post fugatum ex Graecia Antiochum legatis Achaeorum       lenius responderant: dimisso praesidio regio cogitaturos se, quid sibi faciendum       esset;  Messenii sine responso dimissis legatis       moverant bellum,  trepidique rerum suarum, cum iam ager       effuso exercitu passim ureretur castraque prope urbem poni viderent, legatos       Chalcidem  ad T Quinctium , auctorem libertatis, miserunt, qui nuntiarent Messenios Romanis,       non Achaeis, et aperire portas et dedere urbem paratos esse   auditis legatis extemplo profectus Quinctius a       Megalopoli ad Diophanen praetorem Achaeorum misit, qui extemplo reducere eum a       Messene exercitum et venire ad se iuberet         dicto paruit Diophanes et soluta obsidione expeditus ipse praegressus agmen       circa Andaniam, parvum oppidum inter Megalopolim Messenenque positum, Quinctio       occurrit; et cum causas oppugnationis exponeret,  castigatum leniter, quod tantam rem sine auctoritate sua conatus esset,       dimittere exercitum iussit nec pacem omnium bono partam turbare   Messeniis imperavit, ut exules reducerent et       Achaeorum concilii essent; si qua haberent, de quibus aut recusare aut in       posterum caveri sibi vellent, Corinthum ad se venirent;  Diophanen concilium Achaeorum extemplo sibi praebere       iussit  ibi de Zacyntho intercepta per fraudem insula questus postulavit, ut       restitueretur Romanis   Philippi Macedonum       regis Zacynthus fuerat; eam mercedem Amynandro dederat, ut per Athamaniam ducere       exercitum in superiorem partem Aetoliae liceret, qua expeditione fractis animis       Aetolos compulit ad petendam pacem   Amynander Philippum  Megalopolitanum insulae praefecit; postea per bellum, quo se Antiocho       adversus Romanos coniunxit, Philippo ad munera belli revocato Hieroclen       Agrigentinum successorem misit   is post fugam ab Thermopylis Antiochi       Amynandrumque a Philippo Athamania pulsum missis ultro ad Diophanen praetorem       Achaeorum nuntiis pecunia pactus insulam Achaeis tradidit   id praemium belli suum esse aequum censebant Romani:       non enim M' Acilium consulem legionesque Romanas Diophani et Achaeis ad Thermopylas       pugnasse   Diophanes adversus haec purgare       interdum sese gentemque, interdum de iure facti disserere   quidam Achaeorum et initio eam se rem aspernatos       testabantur et tunc pertinaciam increpitabant praetoris; auctoribusque iis       decretum est, ut T Quinctio ea res permitteretur   erat       Quinctius sicut adversantibus asper, ita, si cederes, idem placabilis  omissa       contentione vocis vultusque “si utilem” inquit, “possessionem eius insulae       censerem Achaeis esse, auctor essem senatui populoque Romano, ut eam vos habere       sinerent;  ceterum sicut testudinem ubi collecta       in suum tegumen est, tutam ad omnis ictus  video esse, ubi exserit partis aliquas  quodcumque nudavit, obnoxium       atque infirmum habere,  haud dissimiliter vos,       Achaei, clausos undique mari, quae intra Peloponnesi sunt terminos, ea et       iungere vobis et iuncta tueri facile,  simul       aviditate plura amplectendi hinc excedatis, nuda vobis omnia, quae extra sint,       et exposita ad omnes ictus esse   ” adsentienti       omni concilio nec Diophane ultra tendere auso Zacynthus Romanis traditur