./data/stoa0054/stoa006/stoa0054.stoa006.perseus-lat1.xml
Bede the Venerable
Quas cum intraremus, in tantum paulispercondensatae sunt, ut nihil praeter ipsas aspicerem,excepta dumtaxat specie et ueste eius, qui me ducebat Et cum progrederemur sola sub nocte per umbras,ecce subito apparent ante nos crebri flammarumtetrarum globi, ascendentes quasi de puteo magno,rursumque decidentes in eundem  Quo cum perductusessem, repente ductor meus disparuit, ac me solumin medio tenebrarum et horridae uisionis reliquit At cum idem globi ignium sine intermissione modoalta peterent, modo ima baratri repeterent, cernoomnia, quae ascendebant, fastigia flammarum plena essespiritibus hominum, qui instar fauillarum cum fumoascendentium, nunc ad sublimiora proicerentur, nuncretractis ignium uaporibus relaberentur in profunda Sed et fetor inconparabilis cum eisdem uaporibusebulliens omnia illa tenebrarum loca replebat  Etcum diutius ibi pauidus consisterem, utpote incertus,quid agerem, quo uerterem gressum, qui me finismaneret;  audio subitum post terga sonitum inmanissimifletus ac miserrimi, simul et cachinnum crepitantemquasi uulgi indocti captis hostibus insultantis Ut autem sonitus idem clarior redditus ad me usqueperuenit, considero turbam malignorum spirituum,quae quinque animas hominum merentes heiulantesque,ipsa multum exultans et cachinnans, medias illastrahebat in tenebras; e quibus uidelicet hominibus,ut dinoscere potui, quidam erat adtonsus ut clericus,quidam laicus, quaedam femina  Trahentes autem eosmaligni spiritus descenderunt in medium baratri illiusardentis; factumque est, ut cum longius subeuntibuseis, fletum hominum et risum daemoniorum clarediscernere nequirem, sonum tamen adhuc promiscuumin auribus haberem  Interea ascenderunt quidamspirituum obscurorum de abysso illa flammiuoma, etadcurrentes circumdederunt me, atque oculis flammantibus,et de ore ac naribus ignem putidum efflantesangebant; forcipibus quoque igneis, quos tenebant inmanibus, minitabantur me conprehendere, nec tamenme ullatenus contingere, tametsi terrere praesumebant Qui cum undiqueuersum hostibus et caecitate tenebrarumconclusus, huc illucque oculos circumferrem,si forte alicunde quid auxilii, quo saluarer, adueniret,apparuit retro uia, qua ueneram, quasi fulgor stellaemicantis inter tenebras, qui paulatim crescens, et adme ocius festinans, ubi adpropinquauit, dispersi suntet aufugerunt omnes, qui me forcipibus rapere quaerebantspiritus infesti