./data/phi0914/phi00122/phi0914.phi00122.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
inter multitudinem sociorum Italici generis qui ad Trasumennum capti       ab Hannibale dimissique fuerant tres Campani equites erant, multis iam tum       inlecti donis promissisque Hannibalis ad conciliandos popularium animos            hi nuntiantes, si in Campaniam exercitum admovisset, Capuae potiendae       copiam fore, cum res maior quam auctores esset, dubium Hannibalem alternisque       fidentem ac diffidentem tamen ut Campanos ex Samnio peteret moverunt  monitos etiam atque etiam ut  promissa rebus adfirmarent, iussosque cum pluribus et aliquibus       principum redire ad se dimisit  ipse imperat duci ut se in agrum Casinatem ducat, edoctus a peritis       regionum, si eum saltum occupasset, exitum Romano ad opera        ferendam sociis interclusurum  sed Punicum abhorrens  ab Latinorum nominum pronuntiatione os,       Casilinum pro  Casino dux ut acciperet fecit; aversusque ab suo itinere per Allifanum       Caiatinumque  et Calenum agrum in campum Stellatem descendit  ubi cum montibus fluminibusque clausam regionem circumspexisset,       vocatum ducem percunctatur ubi terrarum esset         cum is Casilini eo die  mansurum eum dixisset, tum demum cognitus est error, et Casinum longe       inde alia regione esse;  virgisque caeso duce       et ad reliquorum terrorem in crucem sublato, castris communitis, Maharbalem cum       equitibus in agrum Falernum praedatum dimisit  usque ad aquas Sinuessanas populatio ea pervenit  ingentem       cladem, fugam tamen terroremque latius Numidae fecerunt;  nec tamen is terror, cum omnia bello flagrarent,       fide socios dimovit, videlicet quia iusto et moderato regebantur imperio nec       abnuebant, quod unum vinculum fidei est, melioribus parere