./data/phi0914/phi00122/phi0914.phi00122.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
FuriusPhilus et M Pomponius praetores senatum in curiam Hostiliam uocauerunt, ut de urbis       custodia consulerent;  neque enim dubitabant       deletis exercitibus hostem ad oppugnandam Romam, quod unum opus belli restaret,       uenturum   cum in malis sicuti ingentibus ita       ignotis ne consilium quidem satis expedirent obstreperetque clamor lamentantium       mulierum et nondum palam facto uiui mortuique et per omnes paene domos promiscue       complorarentur,  tum Q FabiusMaximus censuit equites expeditos et Appia et Latina uia mittendos, qui       obuios percontando—aliquos profecto ex fuga passim dissipatos fore—referant quae       fortuna consulum atque exercituum sit et, si quid di immortales miseriti imperii       reliquum Romani nominis fecerint, ubi eae copiae sint;  quo se Hannibal post proelium contulerit, quid paret, quid       agat acturusque sit   haec exploranda       noscendaque per impigros iuuenes esse; illud per patres ipsos agendum, quoniam       magistratuum parum sit, ut tumultum ac trepidationem in urbe tollant, matronas       publico arceant continerique intra suum quamque limen cogant,  comploratus familiarum coerceant, silentium per urbem       faciant, nuntios rerum omnium ad praetores deducendos curent, suae quisque       fortunae domi auctorem exspectent,  custodesque       praeterea ad portas ponant qui prohibeant quemquam egredi urbe cogantque homines       nullam nisi urbe ac moenibus saluis salutem sperare  ubi conticuerit [recte]       tumultus, tum in curiam patres reuocandos consulendumque de urbis custodia esse