./data/stoa0275/stoa018/stoa0275.stoa018.opp-lat1.xml
Tertullian
Nam et primus populus primi hominisresculpserat crimen, pronior ventri quam deo deprehensus,cum de duritia Aegyptiae servitutis valida manu dei et sublimi brachioereptus dominus eius visus est, terrae lacte et melle manantidestinatus, statim autem solitudinis incopiosae circumspectuscandalizatus, saturitatis Aegyptiae detrimenta suspirans in Moysen et Aaron mussitavit: Utinam obiissemus percussi a domino in terraAegypti, quando super ollas carnium sedebamus et panes in plenitudinemcomedebamus  Quomodo eduxisti nos in haec deserta adinterficiendam synagogam istam fame? Eadem ventris praelationedeploraturus erat eosdem duces suos et dei arbitros, quos desideriocarnis et recordatu Aegyptiarum copiarum exacerbabat  Quisnos vescet carne? venerunt in mentem nobis pisces, quos inAegypto edebamus gratis, et cucumeres et pepones et porri et cepe et allia  At nunc anima nostra arida, nihil nisi manna vident oculinostri  Ita et illis xerophagiae panes angelici displicebant, alliumpotius et cepe quam caelum fragrare malebant  Et ideo tamingratis gratiora et esculentiora quaeque detracta sunt, puniendaesimul gulae et exercendae continentiae causa, ut illa damnaretur,ista erudiretur