./data/phi1212/phi002/phi1212.phi002.perseus-lat1.xml
Apuleius
Haec est illa dextera quae meum sanguinem fudit, hoc pectus quod fraudulentas ambages in meum concinnavit exitium, oculi isti quibus male placui,qui quodam modo futuras tenebras auspicantes venientes poenas antecedunt  Quiesce securus, beate somniare  Non ego gladio, non ferro petam: absit ut simili mortis genere cum marito meo coaequeris  Vivo tibi morientur oculi, nec quicquam videbis nisi dormiens  Faxo feliciorem necem inimici tui quam vitam tuam sentias  Lumen certe non videbis, manu comitis indigebis, Chariten non tenebis, nuptias non frueris, nec mortis quiete recreaberis nec vitae voluptate laetaberis, sed incertum simulacrum errabis inter Orcum et solem; et diu quaeres dexteram quae tuas expugnavit pupulas, quodque est in aerumna miserrimum, nescies de quo queraris  At ego sepulchrum mei Tlepolemi tuo luminum cruore libabo et sanctis manibus eius istis oculis parentabo  Sed quid mora temporis dignum cruciatum lucraris et meos forsitan tibi pestiferos imaginaris amplexus? Relictis somnolentis tenebris ad aliam poenalem evigila caliginem: attolle vacuam faciem, vindictam recognosce, infortunium intellege, aerumnas computa  Sic pudicae mulieri tui placuerunt oculi, sic faces nuptiales tuos illuminarunt thalamos  Ultrices habebis pronubas, et orbitatem comitem et perpetuae conscientiae stimulum