./data/phi0914/phi0014/phi0914.phi0014.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
quod ubi       est factum, interclusi equites nec perrumpere eadem qua transierant posse,            ibi maxime confertis hostibus qua uiam       fecerant, et consul legionesque Romanae cum quod tegumen modo omnis exercitus       fuerat nusquam uiderent, ne tot fortissimos uiros interclusos opprimeret hostis,       tendunt in quemcumque casum   diuersi Uolsci hinc consulem ac       legiones sustinere, altera fronte instare Tempanio atque equitibus; qui cum       saepe conati nequissent perrumpere ad suos, tumulo quodam occupato in orbem se       tutabantur, nequaquam inulti; nec pugnae finis ante noctem fuit   consul quoque nusquam remisso certamine dum quicquam       superfuit lucis hostem tenuit   nox incertos       diremit; tantusque ab imprudentia euentus utraque castra tenuit pauor ut       relictis sauciis et magna parte impedimentorum ambo pro uictis exercitus se in       montes proximos reciperent   tumulus tamen       circumsessus ultra mediam noctem est; quo cum circumsedentibus nuntiatum esset       castra deserta esse, uictos rati suos et ipsi, qua quemque in tenebris pauor       tulit, fugerunt   Tempanius metu insidiarum       suos ad lucem tenuit  digressus deinde ipse cum paucis speculatum, cum ab       sauciis hostibus sciscitando comperisset castra Uolscorum deserta esse, laetus       ab tumulo suos deuocat et in castra Romana penetrat   ubi cum uasta desertaque omnia atque eandem quam apud       hostes foeditatem inuenisset, priusquam Uolscos cognitus error reduceret, quibus       poterat sauciis ductis secum, ignarus quam regionem consul petisset, ad urbem       proximis itineribus pergit