./data/phi0914/phi00138/phi0914.phi00138.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
ad       eos profectus consul tertiis castris Ancyram, nobilem in illis locis urbem,       pervenit, unde hostes paulo plus decem milia aberant   ubi cum stativa essent, facinus memorabile a captiva factum       est  Orgiagontis reguli uxor forma eximia custodiebatur inter plures captivas;       cui custodiae centurio praeerat et libidinis et avaritiae militaris   is primo animum temptavit; quem cum abhorrentem a       voluntario videret stupro, corpori, quod servum fortuna erat, vim fecit             deinde ad leniendam indignitatem iniuriae       spem reditus ad suos mulieri facit, et ne eam quidem, ut amans, gratuitam  certo       auri pondere pactus, ne quem suorum conscium haberet, ipsi permittit, ut, quem       vellet, unum ex captivis nuntium ad suos mitteret   locum prope flumen constituit, quo duo       ne plus necessarii captivae cum auro venirent nocte insequenti ad eam  accipiendam   forte ipsius mulieris       servus inter captivos eiusdem custodiae erat  hunc nuntium primis tenebris extra       stationes centurio educit   nocte insequenti et       duo necessarii mulieris ad constitutum locum et centurio cum captiva venit             ubi cum aurum ostenderent, quod summam       talenti Attici — tanti enim pepigerat — expleret, mulier lingua sua, stringerent       ferrum et centurionem pensantem aurum occiderent, imperavit   iugulati praecisum caput ipsa involutum veste ferens ad       virum Orgiagontem, qui ab Olympo domum refugerat, pervenit; quem priusquam       complecteretur,  caput centurionis ante pedes       eius abiecit, mirantique, cuiusnam id caput hominis aut quod id facinus       haudquaquam muliebre esset, et iniuriam corporis et ultionem violatae per vim       pudicitiae confessa viro est,  aliaque, ut       traditur, sanctitate et gravitate vitae huius matronalis facinoris decus ad       ultimum conservavit