./data/phi0914/phi0012/phi0914.phi0012.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
regnum eum adfectare fama ferebat, quia nec collegam subrogaverat in       locum Bruti et aedificabat in summa Velia: ibi alto atque munito loco arcem       inexpugnabilem fieri  haec dicta volgo creditaque cum indignitate angerent consulis animum,       vocato ad concilium populo submissis fascibus in contionem escendit            gratum id multitudini spectaculum fuit, submissa sibi esse       imperii insignia confessionemque factam populi quam consulis maiestatem vimque       maiorem esse  ibi audire iussis consul laudare fortunam collegae, quod liberata       patria, in summo honore, pro re publica dimicans, matura gloria necdum se       vertente in invidiam, mortem occubuisset: se superstitem gloriae suae ad crimen       atque invidiam superesse, ex liberatore patriae ad Aquilios se Vitelliosque       recidisse  numquamne ergo,  inquit,  ulla adeo vobis  spectata virtus erit, ut suspicione violari nequeat? ego           me, illum acerrimum regum hostem, ipsum  cupiditatis regni           crimen subiturum timerem? ego si in  ipsa arce Capitolioque habitarem, metui me crederem           posse a civibus meis? tam levi momento mea apud vos fama pendet?               adeone est fundata leviter fides ut ubi sim quam qui sim           magis referat? non obstabunt P  Valeri aedes libertati vestrae, Quirites; tuta           erit vobis Velia  deferam non in planum modo aedes, sed colli           etiam subiciam, ut vos supra suspectum me civem habitetis; in Velia           aedificent quibus melius quam P  Valerio creditur libertas  delata confestim materia omnis infra Veliam et, ubi nunc Vicae Potae            est, domus in infimo clivo aedificata