./data/phi0914/phi00122/phi0914.phi00122.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
inde Praeneste ac       transuersis limitibus in uiam Latinam est egressus, unde itineribus summa cum       cura exploratis ad hostem ducit, nullo loco, nisi quantum necessitas cogeret,       fortunae se commissurus   quo primum die haud       procul Arpis in conspectu hostium posuit castra, nulla mora facta quin Poenus       educeret in aciem copiamque pugnandi faceret         sed ubi quieta omnia apud hostes nec castra ullo tumultu mota uidet, increpans       quidem uictos tandem illos Martios animos Romanis, debellatumque et concessum       propalam de uirtute ac gloria esse, in castra rediit;  ceterum tacita cura animum incessit       quod cum duce haudquaquam Flamini Sempronique simili futura sibi res esset ac       tum demum edocti malis Romani parem Hannibali ducem quaesissent   et prudentiam quidem [non uim] dictatoris extemplo       timuit; constantiam hauddum expertus, agitare ac temptare animum mouendo crebro       castra populandoque in oculis eius agros sociorum coepit,  et modo citato agmine ex conspectu abibat, modo repente in       aliquo flexu uiae, si excipere degressum in aequum posset, occultus subsistebat             Fabius per loca alta agmen ducebat, modico       ab hoste interuallo ut neque omitteret eum neque congrederetur  castris, nisi       quantum usus necessarii cogerent, tenebatur miles; pabulum et ligna nec pauci       petebant nec passim;  equitum leuisque       armaturae statio, composita instructaque in subitos tumultus, et suo militi tuta       omnia et infesta effusis hostium populatoribus praebebat;  neque uniuerso periculo summa rerum       committebatur et parua momenta leuium certaminum ex tuto coeptorum, finitimo       receptu, adsuefaciebant territum pristinis cladibus militem minus iam tandem aut       uirtutis aut fortunae paenitere suae   sed non       Hannibalem magis infestum tam sanis consiliis habebat quam magistrum equitum,       qui nihil aliud quam quod impar erat imperio morae ad rem publicam       praecipitandam habebat  ferox rapidusque consiliis ac lingua immodicus,            primo inter paucos, dein propalam in       uolgus, pro cunctatore segnem, pro cauto timidum, adfingens uicina uirtutibus       uitia, compellabat, premendoque superiorem, quae pessima ars nimis prosperis       multorum successibus creuit, sese extollebat