./data/phi0474/phi039/phi0474.phi039.perseus-lat1.xml
M. Tullius Cicero
In huius oratione sermo Latinus erat, verba non abiecta, res compositae diligenter,nullus flos tamen neque lumen ullum, animi magna, vocisparva contentio, omnia fere ut similiter atque uno mododicerentur  Nam huius aequalis et inimicus C  Fimbrianon ita diu iactare se potuit; qui omnia magna voce dicens verborum sane bonorum cursu quodam incitato ita furebattamen, ut mirarere tam alias res agere populum, ut essetinsano inter disertos locos  Cn  autem Lentulus multomaiorem opinionem dicendi actione faciebat quam quantain eo facultas erat; qui cum esset nec peracutus, quamquam et ex facie et ex vultu videbatur, nec abundans verbis, etsifallebat in eo ipso: sic intervallis, exclamationibus, vocesuavi et canora, †admirando† inridebat, calebat in agendo,ut ea quae deerant non desiderarentur  Ita, tamquam Curiocopia non nulla verborum, nullo alio bono, tenuit oratorum locum: sic Lentulus ceterarum virtutum dicendi mediocritatem actione occultavit, in qua excellens fuit  Necmulto secus P  Lentulus, cuius et excogitandi et loquenditarditatem tegebat formae dignitas, corporis motus plenuset artis et venustatis, vocis et suavitas et magnitudo  Sicin hoc nihil praeter actionem fuit, cetera etiam minoraquam in superiore