./data/phi0914/phi00123/phi0914.phi00123.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
senatum et sibi et plebi obnoxium PacuuiusCalauius fecerat, nobilis idem ac popularis homo, ceterum malis artibus       nanctus opes   is cum eo forte anno, quo res       male gesta ad Trasumennum est, in summo magistratu esset, iam diu infestam       senatui plebem ratus per occasionem nouandi res magnum ausuram facinus ut, si in       ea loca Hannibal cum uictore exercitu uenisset, trucidato senatu traderet Capuam       Poenis,  improbus homo sed non ad extremum       perditus, cum mallet incolumi quam euersa re publica dominari, nullam autem       incolumem esse orbatam publico consilio crederet, rationem iniit qua et senatum       seruaret et obnoxium sibi ac plebi faceret         uocato senatu cum sibi defectionis ab Romanis consilium placiturum nullo modo,       nisi necessarium fuisset,  praefatus esset, quippe qui liberos ex           Ap Claudi filia haberet filiamque Romam nuptum M Liuio dedisset; ceterum maiorem multo rem magisque timendam instare;            non enim per defectionem ad tollendum ex       ciuitate senatum plebem spectare sed per caedem senatus uacuam rem publicam       tradere Hannibali ac Poenis uelle;  eo se       periculo posse liberare eos si permittant sibi et certaminum in re publica       obliti credant,—cum omnes uicti metu permitterent,  'claudam' inquit 'in curia uos et, tamquam et ipse cogitati       facinoris particeps, approbando consilia quibus nequiquam aduersarer uiam saluti       uestrae inueniam  in hoc fidem, quam uoltis ipsi, accipite '  fide data egressus claudi curiam iubet praesidiumque       in uestibulo relinquit ne quis adire curiam iniussu suo neue inde egredi possit