./data/stoa0275/stoa006/stoa0275.stoa006.opp-lat1.xml
Tertullian
Nam dum defendimus deum summum magnum unicumcredi oportere, excludentes ab eo parilitatem, tanquam de duobusparibus de his retraclavimus, nihilominus tamen docendo paresesse non posse secundum summi magni formam satis confirmavimusduos esse non posse, alioquin certi Marcionem dispares deosconstituere, alterum iudicem, ferum, bellipotentem, alterum mitem,placidum et tantummodo bonum atque optimum  Dispiciamus aequeet hanc partem, an diversitas saltim duos capiat, si parilitas caperenon potuit  Porro et hic eadem regula summi magni patrocinabiturnobis, utpote quae totum statum vindicet divinitatis  Conveniensenim et quodammodo iniecta manu detinens adversarii sensum nonnegantis creatorem deum, iustissime praescribo illi diversitati locumnon esse inter eos qui ex aequo deos confessus non potest facerediversos, non quia non et homines licet sub eadem appellationediversissimos esse, sed quia deus non erit dicendus, quia neccredendus nisi summum magnum  Cum ergo summum magnumcogatur agnoscere quem deum non negat, non potest admitti, utsummo magno aliquam adscribat deminutionem, qua subiciatur aliisummo magno  Desinit enim, si subiciatur  Non est autem deidesinere de statu suo, id est de summo magno  Nam et in illodeo potiore periclitari poterit summum magnum, si depretiari capitin creatore  Ita cum duo dii pronuntiantur duo summa magna,necesse est neutrum altero aut maius sit aut minus, neutrumaltero aut sublimius aut deiectius  Nega deum quem dicis deteriorem;nega summum magnum quem credis minorem  Deum veroconfessus utrumque duo summa magna confessus es  Nihilalteri adimes aut alteri adscribes  Agnoscens divinitatem negastidiversitatem