./data/phi0914/phi00139/phi0914.phi00139.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
quae utraque ab iisdem obici qui       possunt, cum muri Lacedaemonis non ab Lycurgo, sed paucos ante annos ad       dissolvendam Lycurgi disciplinam exstructi sint?  tyranni enim nuper eos arcem et  munimentum sibi, non civitati paraverunt; et si exsistat hodie ab       inferis Lycurgus, gaudeat ruinis eorum et nunc se patriam et Spartam antiquam       agnoscere dicat   non Philopoemenem expectare       nec Achaeos, sed vos ipsi, Lacedaemonii, vestris manibus amoliri et diruere       omnia vestigia tyrannidis debuistis   vestrae       enim illae deformes veluti notae servitutis erant, et, cum sine muris per       octingentos prope annos liberi, aliquando etiam principes Graeciae fuissetis,       muris velut compedibus circumdatis vincti per centum annos servistis   quod ad leges ademptas adtinet, ego antiquas       Lacedaemoniis leges tyrannos ademisse arbitror, nos non suas ademisse,            quas non habebant, sed nostras leges       dedisse, nec male consuluisse civitati, cum concilii nostri eam fecerimus et       nobis miscuerimus, ut corpus unum et concilium totius Peloponnesi esset             tunc, ut opinor, si aliis ipsi legibus       viveremus, alias istis iniunxissemus, queri se iniquo iure esse et indignari       possent   scio ego, Ap Claudi , hanc orationem, qua sum adhuc usus, neque sociorum apud socios       neque liberae gentis esse, sed vere severum  disceptantium apud dominos   nam si       non vana illa vox praeconis fuit  qua liberos esse omnium primos Achaeos       iussistis, si foedus ratum est, si societas et amicitia ex aequo observatur, cur       ego quid Capua capta feceritis Romani non quaero, vos rationem reposcitis, quid       Achaei Lacedaemoniis bello victis fecerimus? interfecti aliqui sunt;  finge a nobis; quid? vos senatores Campanos securi       non percussistis?  muros diruimus; vos non       muros tantum, sed urbem agrosque ademistis         specie, inquis, aequum est foedus;  est        sentio, Appi, et, si non oportet, non indignor; sed oro vos, quantumlibet       intersit inter Romanos et Achaeos, modo ne in aequo hostes vestri nostrique apud       vos sint ac nos socii, immo ne meliore iure sint,  nam, ut in aequo essent, nos fecimus, cum leges iis nostras       dedimus, cum, ut, Achaici concilii essent, effecimus  parum est victis, quod       victoribus satis est; plus postulant hostes, quam socii habent   quae iure iurando, quae monumentis            litterarum in lapide insculptis in aeternam memoriam sancta atque       sacrata sunt, ea cum periurio nostro tollere parant   veremur quidem vos, Romani, et, si ita vultis, etiam timemus; sed       plus et veremur et timemus deos inmortales ’