./data/phi0914/phi0011/phi0914.phi0011.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
adeoque ea subita res fuit, ut prius Anienem       transirent hostes quam obviam ire ac prohibere exercitus Romanus posset            itaque trepidatum Romae est, et primo dubia victoria magna utrimque       caede pugnatum est  reductis deinde in castra hostium copiis datoque       spatio Romanis ad comparandum de integro bellum, Tarquinius, equitem maxime suis       deesse viribus ratus, ad Ramnes, Titienses, Luceres, quas centurias Romulus       scripserat, addere alias constituit suoque insignes relinquere nomine            id quia inaugurato Romulus fecerat, negare Attus Navius, inclitus ea       tempestate augur, neque mutari neque novum constitui, nisi aves addixissent,       posse  ex eo ira regi mota, eludensque artem, ut ferunt, age dum,  inquit, divine tu, inaugura fierine           possit, quod nunc ego mente concipio cum ille augurio  rem expertus profecto futuram dixisset, atqui hoc animo  agitavi,  inquit,            te novacula cotem discissurum;  cape haec et perage quod aves tuae           fieri posse portendunt  tumillumilium haud cunctanter discidisse cotem ferunt            statua Atti capite velato, quo in loco res acta est, in comitio in       gradibus ipsis ad laevam curiae fuit; cotem quoque eodem loco sitam fuisse       memorant, ut esset ad posteros miraculi eius monumentum  auguriis certe sacerdotioque augurum tantus honos accessit ut nihil       belli domique postea nisi auspicato gereretur, concilia populi, exercitus       vocati, summa rerum, ubi aves non admisissent, dirimerentur  neque tum Tarquinius de equitum centuriis quicquam mutavit; numero       alterum tantum  adiecit, ut mille et octingenti equites in tribus centuriis essent            posteriores modo sub iisdem nominibus, qui additi erant, appellati       sunt; quas nunc, quia geminatae sunt, sex vocant centurias