./data/phi0588/abo004/phi0588.abo004.perseus-lat2.xml
Cornelius Nepos
quo cum essent profecti   et Pausanias placato Argilio, ut putabat, Lacedaemonem reverteretur, in itinere, cum iam in   eo esset ut comprehenderetur, ex vultu cuiusdam ephori, qui eum admoneri cupiebat, insidias   sibi fieri intellexit    itaque paucis ante gradibus, quam   qui eum sequebantur, in aedem Minervae, quae Chalcioicos vocatur, confugit  hinc ne exire   posset, statim ephori valvas eius aedis obstruxerunt tectumque sunt demoliti, quo celerius   sub divo interiret    dicitur eo tempore matrem Pausaniae   vixisse eamque iam magno natu, postquam de scelere filii comperit, in primis ad filium   claudendum lapidem ad introitum aedis attulisse    hic cum   semianimis de templo elatus esset, confestim animam efflavit  sic Pausanias magnam belli   gloriam turpi morte maculavit    cuius mortui corpus cum   eodem nonnulli dicerent inferri oportere, quo ii qui ad supplicium essent dati, displicuit   pluribus, et procul ab eo loco infoderunt, quo erat mortuus  inde posterius dei Delphici   responso erutus atque eodem loco sepultus est, ubi vitam posuerat