./data/stoa0275/stoa027/stoa0275.stoa027.perseus-lat2.xml
Tertullian
Aspice populum ad id spectaculum iam cum furore venientem, iam tumultuosum, iam cae-cum, iam de sponsionibus concitatum  Tardus est illi praetor, semper oculi in urna eius cum sortibus volutantur  Dehinc ad signum anxii pendent, unius dementiae una vox est  Cognosce dementiam de vanitate: misit, dicunt et nuntiant invicem quod simul ab omnibus visum est  Teneo testimonium caecitatis: non vident missum quid sit, mappam putant; sed est diaboli ab alto praecipitati figura  Ex eo itaque itur in furias et animos et discordias et quicquid non licet sacerdotibus pacis  Inde maledicta, convicia sine iustitia odii, etiam suffragia sine merito amoris  Quid enim suum consecuturi sunt, qui illic agunt, qui sui non sunt? Nisi forte hoc solum, per quod sui non sunt: de aliena infelicitate contristantur, de aliena felicitate laetantur  Quicquid optant, quicquid abominantur, extraneum ab iis est; ita et amor apud illos otiosus et odium iniustum  An forsitan sine causa amare liceat quam sine causa odisse? Deus certe etiam cum causa prohibet odisse, qui inimicos diligi iubet; deus etiam cum causa maledicere non sinit, qui maledicentes benedici praecipit  Sed circo quid amarius, ubi ne principibus quidem aut civibus suis parcunt? Si quid horum, quibus circus furit, alicubi conpetit sanctis, etiam in circo licebit, si vero nusquam, ideo nec in circo