./data/phi0914/phi00139/phi0914.phi00139.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
censuram       summa contentione petebant L ValeriusFlaccusP  et L ScipionesCn ManliusVulsoL FuriusPurpurio ,  patricii, plebeii autem,           M PorciusCatoM FulviusNobiliorTi  et M Sempronii , Longus et Tuditanus  sed omnes patricios plebeiosque       nobilissimarum familiarum M Porcius longe anteibat   in hoc viro tanta vis animi ingeniique       fuit, ut, quocumque loco natus esset, fortunam sibi ipse facturus fuisse       videretur   nulla ars neque privatae neque publicae rei gerendae ei defuit;            urbanas rusticasque res pariter callebat        ad summos honores alios scientia iuris, alios eloquentia alios, gloria militaris       provexit; huic versatile ingenium sic pariter ad omnia fuit, ut natum ad id unum       diceres, quodcumque ageret:  in bello manu       fortissimus multisque insignibus clarus pugnis; idem postquam ad magnos honores       pervenit, summus imperator; idem in pace, si ius consuleres, peritissimus, si       causa oranda esset, eloquentissimus;  nec is       tantum, cuius lingua vivo eo viguerit, monumentum eloquentiae nullum exstet,       vivit immo vigetque eloquentia eius sacrata scriptis omnis generis   orationes et pro se multae et pro       aliis et in alios:  nam non solum accusando, sed etiam causam dicendo fatigavit inimicos             simultates nimio plures et exercuerunt eum       et ipse exercuit eas, nec facile dixeris, utrum magis presserit eum nobilitas an       ille agitaverit nobilitatem   asperi procul       dubio animi et linguae acerbae et inmodice liberae fuit, sed invicti a       cupiditatibus animi, rigidae innocentiae, contemptor gratiae, divitiarum             in parsimonia, in patientia laboris et       periculi, ferrei prope corporis animique, quem ne senectus quidem,  quae solvit omnia, fregerit, qui       sextum et octogesimum annum agens causam dixerit, ipse pro se oraverit       scripseritque, nonagesimo anno Ser Galbam ad populi adduxerit  iudicium   hunc, sicut omni vita, tum prensantem premebat       nobilitas; coierantque praeter L Flaccum , qui collega in consulatu fuerat,        candidati omnes ad deiciendum honore, non solum ut ipsi potius adipiscerentur,       nec quia indignabantur novum hominem censorem videre, sed etiam quod tristem       censuram periculosamque multorum famae et ab laeso a plerisque et laedendi       cupido expectabant   etenim tum quoque       minitabundus petebat, refragari sibi, qui liberam et fortem censuram timerent,       criminando   et simul L Valerio subfragabatur: illo uno collega castigare se nova flagitia et       priscos revocare mores posse  his accensi homines adversa nobilitate non           M Porcium modo censorem fecerunt, sed collegam ei C ValeriumFlaccum adiecerunt