./data/phi0914/phi00122/phi0914.phi00122.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
Centenio  propraetore missa ad       collegam ab Servilio consule in Umbria, quo post pugnam ad Trasumennum auditam       averterant iter, ab Hannibale circumventa  eius rei fama varie homines adfecit: pars occupatis maiore       aegritudine animis levem ex comparatione priorum ducere recentem equitum       iacturam; pars non id quod acciderat per se aestimare,  sed, ut in adfecto corpore quamvis levis causa magis quam in valido            gravior sentiretur,        ita tum aegrae et adfectae civitati quodcumque adversi incideret non rerum       magnitudine sed viribus extenuatis, quae nihil quod adgravaret pati possent,       aestimandum esse  itaque ad remedium iam diu neque desideratum nec adhibitum,       dictatorem dicendum, civitas confugit  et quia et consul aberat, a       quo uno dici posse videbatur, nec per occupatam armis Punicis Italiam facile       erat aut nuntium aut litteras mitti,  quod nunquam ante eam diem factum erat,       dictatorem populus creavit Q  Fabium Maximum et magistrum equitum M  Minucium       Rufum;  iisque negotium ab senatu datum ut       muros turresque urbis firmarent et praesidia disponerent, quibus locis  videretur, pontesque rescinderent fluminum: pro urbe ac       penatibus dimicandum esse, quando Italiam tueri nequissent