./data/phi0914/phi00126/phi0914.phi00126.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
Scipio , percunctatus patriam parentesque, inter cetera accepit       desponsam eamearn principi Celtiberorum; adulescenti Allucio nomen erat  extemplo igitur parentibus sponsoque ab domo accitis, cum interim       audiret deperire eum sponsae amore, ubi primum venit, accuratiore eum sermone       quam parentis adloquitur: iuvenis inquit  iuvenem appello, quo minor  sit inter nos huius  sermonis verecundia                ego , cum sponsa tua capta a militibus nostris ad me ducta                esset audiremque tibi eam cordi esse, et forma faceret fidem,                quia ipse, si frui liceret ludo           aetatis,praesertim in recto et legitimo  amore, et non res publica animum nostrum occupasset, veniam mihi           dari sponsam impensius amanti vellem, tuo, cuius possum, amori faveo                fuit sponsa tua apud me eadem  qua apud soceros           tuos parentisque suos verecundia;  servata tibi est, ut inviolatum et           dignum me teque dari tibi donum posset  hanc mercedem unam pro eo munere paciscor: amicus populo Romano           sis et, si me virum bonum credis esse, qualis patrem patruumque meum iam           ante hae gentes norant, scias multos nostri similes in civitate Romana esse,                nec ullum in terris hodie populum           dici posse quem minus tibi hostem tuisque esse velis aut amicum malis  cum adulescens simul pudore et gaudio perfusus,  dextram Scipionis tenens, deos omnis invocaret ad gratiam illi pro se       referendam, quoniam sibi nequaquam satis facultatis pro suo animo atque illius       erga se merito  esset, parentes inde cognatique virginis appellati;  qui, quoniam gratis sibi redderetur virgo, ad quam       redimendam satis magnum attulissent auri pondus,  orare Scipionem ut id ab se donum acciperet coeperunt, haud       minorem eius rei apud se gratiam futuram esse adfirmantes quam redditae       inviolatae foret virginis  Scipio , quando tanto opere peterent, accepturum se pollicitus poni       ante pedes iussit vocatoque ad se Allucio super dotem  inquit quam accepturus a socero es,           haec tibi a me dotalia dona accedent, aurumque tollere ac sibi       habere iussit  his laetus donis honoribusque  dimissus domum,       implevit popularis laudibus meritis  Scipionis: venisseventsse dis simillimum iuvenem, vincentem omnia cum armis tum benignitate ac       beneficiis  Itaque dilectu clientium habito cum delectis mille et quadringentis       equitibus intra paucos dies ad Scipionem revertit