./data/phi0914/phi0012/phi0914.phi0012.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
Larcius inde et T  Herminius, P  Lucretius  inde       et  P  Valerius Publicola consules facti  eo anno postremum       legati a Porsinna de reducendo in regnum Tarquinio venerunt  quibus       cum responsum esset missurum ad regem senatum legatos, missi confestim       honoratissimus quisque e patribus:  non quin       breviter reddi responsum potuerit non recipi reges, ideo potius delectos patrum       ad eum missos quam legatis eius Romae daretur responsum, sed ut in perpetuum       mentio eius rei finiretur, neu in tantis mutuis beneficiis in vicem animi       sollicitarentur, cum ille peteret quod contra libertatem populi Romani esset,            Romani, nisi in perniciem suam faciles esse vellent,        negarent, cui nihil negatum vellent  non in regno populum Romanum sed in libertate esse  ita       induxisse in animum, hostibus potius quam regibus portas patefacere; ea esse       vota  omnium ut qui libertati erit in illa urbe finis, idem urbi sit            proinde si salvam esse vellet Romam, ut patiatur liberam esse orare            rex verecundia victus quando id certum atque obstinatum est,  inquit,            neque ego obtundam saepius eadem nequiquam agendo, nec Tarquinios spe           auxilii, quod nullum in me est, frustrabor  alium hinc, seu bello           opus est seu quiete, exilio quaerant locum, ne quid meam vobiscum pacem           distineat  dictis facta amiciora adiecit: obsidum quod reliquum erat reddidit,       agrum Veientem foedere ad ianiculumlaniculum icto ademptum       restituit  Tarquinius spe omni reditus incisa exsulatum ad generum Mamilium       Octavium Tusculum abiit  Romanis pax fida  cum Porsinna fuit