./data/phi0914/phi00123/phi0914.phi00123.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
IuniusSilanus erat, ab ipsis Neapolitanis accitus—Neapoli quoque, sicut Nola,       omissa petit Nuceriam   eam cum aliquamdiu       circumsedisset, saepe ui, saepe sollicitandis nequiquam nunc plebe, nunc       principibus, fame demum in deditionem accepit, pactus ut inermes cum singulis       abirent uestimentis   deinde ut qui a principio       mitis omnibus Italicis praeter Romanos uideri uellet, praemia atque honores qui       remanserint ac militare secum uoluissent proposuit   nec ea spe quemquam tenuit; dilapsi       omnes, quocumque hospitia aut fortuitus animi impetus tulit, per Campaniae       urbes, maxime Nolam Neapolimque   cum ferme       triginta senatores, ac forte primus quisque, Capuam petissent, exclusi inde,       quod portas Hannibali clausissent, Cumas se contulerunt  Nucerina praeda militi       data est, urbs direpta atque incensa  Nolam Marcellus non sui magis fiducia       praesidii quam uoluntate principum habebat;        plebs timebatur et ante omnes L Bantius , quem conscientia temptatae defectionis ac metus a praetore Romano       nunc ad proditionem patriae, nunc, si ad id fortuna defuisset, ad transfugiendum       stimulabat   erat iuuenis acer et sociorum ea       tempestate prope nobilissimus eques  seminecem eum ad Cannas in aceruo caesorum       corporum inuentum curatumque benigne, etiam cum donis Hannibal domum remiserat             ob eius gratiam meriti rem Nolanam in ius       dicionemque dare uoluerat Poeno, anxiumque eum et sollicitum cura nouandi res       praetor cernebat  ceterum cum aut poena cohibendus esset aut beneficio       conciliandus, sibi adsumpsisse quam hosti ademisse fortem ac strenuum maluit       socium, accitumque ad se benigne appellat:  multos eum inuidos inter populares habere       inde existimatu facile esse quod nemo ciuis Nolanus sibi indicauerit quam multa       eius egregia facinora militaria essent;  sed qui in Romanis militauerit       castris, non posse obscuram eius uirtutem esse  multos sibi qui cum eo stipendia       fecerint, referre qui uir esset ille quaeque et quotiens pericula pro salute ac       dignitate populi Romani adisset,  utique       Cannensi proelio non prius pugna abstiterit quam prope exsanguis ruina       superincidentium uirorum equorum armorumque sit oppressus  'itaque macte uirtute       esto' inquit   'apud me tibi omnis honos atque       omne praemium erit et, quo frequentior mecum fueris, senties eam rem tibi       dignitati atque emolumento esse '  laetoque       iuueni promissis equum eximium dono dat bigatosque quingentos quaestorem       numerare iubet; lictoribus imperat ut eum se adire quotiens uelit patiantur