./data/phi1351/phi005/phi1351.phi005.perseus-lat1.xml
Cornelius Tacitus
addidit munificentiam Caesar, quantum quis damni professus erat exsolvendo  nec dubium habebatur labare hostis petendaeque pacis consilia sumere, et si proxima aestas adiceretur, posse bellum patrari  sed crebris epistulis Tiberius monebat rediret ad decretum triumphum: satis iam eventuum, satis casuum  prospera illi et magna proelia: eorum quoque meminisset, quae venti et fluctus, nulla ducis culpa, gravia tamen et saeva damna intulissent  se novies a divo Augusto in Germaniam missum plura consilio quam vi perfecisse  sic Sugambros in deditionem acceptos, sic Suebos regemque Maroboduum pace obstrictum  posse et Cheruscos ceterasque rebellium gentis, quoniam Romanae ultioni consultum esset, internis discordiis relinqui  precante Germanico annum efficiendis coeptis, acrius modestiam eius adgreditur alterum consulatum offerendo cuius munia praesens obiret  simul adnectebat, si foret adhuc bellandum, relinqueret materiem Drusi fratris gloriae, qui nullo tum alio hoste non nisi apud Germanias adsequi nomen imperatorium et deportare lauream posset  haud cunctatus est ultra Germanicus, quamquam fingi ea seque per invidiam parto iam decori abstrahi intellegeret