./data/phi0474/phi053/phi0474.phi053.perseus-lat1.xml
M. Tullius Cicero
Claudius, AppiiCaeci filius, eiusque collega L  Iunius classis maxumasperdiderunt, cum vitio navigassent  Quod eodem modoevenit Agamemnoni; qui, cum Achivi coepissent  inter se strépere aperteque ártem obterere extíspicum,Sólvere imperát secundo rúmore adversáque avi Sed quid vetera? M  Crasso quid acciderit, videmus,dirarum obnuntiatione neglecta  In quo Appius, collega tuus, bonus augur, ut ex te audire soleo, nonsatis scienter virum bonum et civem egregium censorC  Ateium notavit, quod ementitum auspicia subscriberet  Esto; fuerit hoc censoris, si iudicabat ementitum; at illud minime auguris, quod adscripsit ob eamcausam populum Romanum calamitatem maximamcepisse  Si enim ea causa calamitatis fuit, non in eoest culpa, qui obnuntiavit, sed in eo, qui non paruit Veram enim fuisse obnuntiationem, ut ait idem auguret censor, exitus adprobavit; quae si falsa fuisset,nullam adferre potuisset causam calamitatis  Etenimdirae, sicut cetera auspicia, ut omina, ut signa, noncausas adferunt, cur quid eveniat, sed nuntiant eventura, nisi provideris