./data/phi0914/phi00124/phi0914.phi00124.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
Henna, excelso loco ac       praerupto undique sita, cum loco inexpugnabilis erat, tum praesidium in arce       ualidum praefectumque praesidii haud sane opportunum insidiantibus habebat            L Pinarius erat, uir acer et qui plus in eo ne posset decipi quam in fide       Siculorum reponeret; et tum intenderant eum ad cauendi omnia curam tot auditae       proditiones defectionesque urbium et clades praesidiorum   itaque nocte dieque iuxta parata instructaque omnia       custodiis ac uigiliis erant nec ab armis aut loco suo miles abscedebat             quod ubi Hennensium principes, iam pacti       cum Himilcone de proditione praesidii, animaduerterunt, nulli occasioni fraudis       Romanum patere, palam erat agendum:  urbem       arcemque suae potestatis aiunt debere esse, si liberi in societatem, non serui       in custodiam traditi essent Romanis   itaque claues portarum reddi sibi aequum censent: bonis sociis       fidem suam maximum uinculum esse et ita sibi populum Romanum senatumque gratias       habiturum, si uolentes ac non coacti mansissent in amicitia   ad ea Romanus se in praesidio impositum esse dicere ab       imperatore suo clauesque portarum et custodiam arcis ab eo accepisse, quae nec       suo nec Hennensium arbitrio haberet sed eius qui commisisset   praesidio decedere apud Romanos capital esse et nece       liberorum etiam suorum eam <noxiam> parentes sanxisse  consulem Marcellum       haud procul esse; ad eum mitterent legatos cuius iuris atque arbitrii esset             se uero negare illi missuros testarique,       si uerbis nihil agerent, uindictam aliquam libertatis suae quaesituros             tum Pinarius: at illi si ad consulem       grauarentur mittere, sibi saltem darent populi concilium, ut sciretur utrum       paucorum ea denuntiatio an uniuersae ciuitatis esset  consensa in posterum diem       contio