./data/phi0914/phi0018/phi0914.phi0018.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
cuius cum feroci responso       infestiores factos uideret consul eos qui ante Priuernatium causam impugnabant,       ut ipse benigna interrogatione mitius responsum eliceret,  'quid si poenam' inquit, 'remittimus uobis, qualem nos       pacem uobiscum habituros speremus?' 'si bonam dederitis,' inquit 'et fidam et       perpetuam; si malam, haud diuturnam '  tum uero       minari nec id ambigue Priuernatem quidam et illis uocibus ad rebellandum       incitari pacatos populos;  pars melior senatus ad molliora       responsa trahere et dicere uiri et liberi uocem auditam: an credi posse ullum       populum aut hominem denique in ea condicione, cuius eum paeniteat, diutius quam       necesse sit mansurum?  ibi pacem esse fidam ubi       uoluntarii pacati sint, neque eo loco ubi seruitutem esse uelint fidem sperandam       esse   in hanc sententiam maxime consul ipse       inclinauit animos, identidem ad principes sententiarum consulares, uti exaudiri       posset a pluribus,  dicendo eos demum qui nihil       praeterquam de libertate cogitent dignos esse qui Romani fiant   itaque et in senatu causam obtinuere et ex       auctoritate patrum latum ad populum est ut Priuernatibus ciuitas daretur             eodem anno Anxur trecenti in coloniam       missi sunt; bina iugera agri acceperunt