./data/phi0474/phi057/phi0474.phi057.perseus-lat1.xml
M. Tullius Cicero
reperio duo       senatus consulta isdem consulibus de eadem syngrapha  Salaminii cum Romae versuram facere vellent, non poterant, quod lex Gabinia vetabat  tum iis Bruti familiares freti       gratia Bruti dare volebant quaternis, si sibi senatus consulto caveretur  fit gratia Bruti senatus consultum, ut neve salaminis neve qui eis dedisset fraudi esset  pecuniam numerarunt  at postea venit in mentem faeneratoribus nihil se iuvare illud senatus       consultum, quod ex syngrapha ius dici lex Gabinia vetaret  tum       fit senatus consultum, ut ex ea syngrapha ius diceretur, non ut alio iure ea syngrapha esset quam ceterae sed ut eodem  cum haec disseruissem, seducit me Scaptius; ait se nihil       contra dicere sed illos putare talenta cc se debere; ea se velle accipere;       debere autem illos paulo minus  rogat ut eos ad ducenta perducam  optime inquam  voco illos ad me remoto Scaptio    quid? vos quantum inquam debetis?respondentcvi  refero ad Scaptium  homo clamare    quid? opus est inquam rationes conferatis adsidunt, subducunt; ad nummum convenit  illi se numerare velle, urgere ut acciperet  Scaptius me       rursus seducit, rogat ut rem sic relinquam  dedi veniam homini impudenter       petenti; Graecis querentibus, ut in fano deponerent postulantibus non       concessi  clamare omnes qui aderant, alii nihil       impudentius Scaptio qui centesimis cum anatocismo contentus non esset, alii nihil stultius  mihi autem impudens       magis quam stultus videbatur; nam aut bono nomine centesimis contentus non erat aut non       bono quaternas centesimas sperabat  habes meam causam