./data/phi0914/phi00145/phi0914.phi00145.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
nec huius voluntatis eius				ignarus Ptolemaeus, dum conterritum obsidionis metu minorem fratrem haberet, posse				se recipi Alexandreae et sorore adiuvante et non repugnantibus fratris amici ratus				primum ad sororem,  deinde ad fratrem amicosque				eius non prius destitit mittere, quam pacem cum iis confirmaret   suspectum						Antiochum effecerat, quod cetera				Aegypto sibi tradita Pelusi validum relictum erat praesidium   apparebat claustra Aegypti teneri, ut, cum vellet, rursum				exercitum induceret; bello intestino cum fratre eum exitum fore, ut victor fessus				certamine nequaquam par Antiocho futurus esset  				haec prudenter animadversa a maiore cum adsensu minor frater quique cum eo erant				acceperunt; soror plurimum adiuvit non consilio modo sed etiam precibus   itaque consentientibus cunctis pace facta Alexandream				recipitur ne multitudine quidem adversante, quae in bello non per obsidionem modo,				sed etiam postquam a moenibus abscessum est, quia nihil ex Aegypto subvehebatur,				omnium rerum adtenuata inopia erat   his cum				laetari Antiochum conveniens esset, si reducendi eius causa exercitum Aegyptum				induxisset, quo specioso titulo ad omnis Asiae et Graeciae civitates legationibus				recipiendis litterisque dimittendis usus erat, adeo est offensus, ut multo acrius				infestiusque adversus duos quam ante adversus unum pararet bellum  Cyprum extemplo				classem misit; ipse primo vere cum exercitu				Aegyptum petens in Coelen Syriam processit   circa				Rhinocolura Ptolemaei legatis agentibus gratias, quod per eum regnum patrium				recepisset, petentibusque, ut suum munus tueretur et diceret potius, quid fieri				vellet, quam hostis ex socio factus vi atque armis ageret,  respondit non aliter neque classem revocaturum neque exercitum				reducturum, nisi sibi et tota Cypro et Pelusio agroque, qui circa Pelusiacum ostium				Nili esset, cederetur; diemque praestituit, intra quam de condicionibus peractis				responsum acciperet  postquam dies data indutiis praeteriit,  navigantibus ostio Nili ad				Pelusium,  per deserta Arabiae  ad Memphim				incolebant, et ab ceteris Aegyptiis partim voluntate, partim metu, ad Alexandream				modicis itineribus descendit   ad Eleusinem				transgresso flumen, qui locus quattuor milia ab Alexandrea abest, legati Romani				occurrerunt   quos cum advenientis salutasset dextramque Popilio porrigeret, tabellas ei						Popilius senatus					consultum scriptum habentis tradit atque omnium primum id legere iubet 					 quibus perlectis cum se consideraturum				adhibitis amicis, quid faciendum sibi esset, dixisset, Popilius pro cetera				asperitate animi virga, quam in manu gerebat, circumscripsit regem ac ‘priusquam hoc				circulo excedas’  inquit, ‘redde responsum, senatui				quod referam ’ obstupefactus tam violento imperio parumper cum haesitasset, ‘faciam’				inquit, ‘quod censet senatus ’ tum demum Popilius dextram regi tamquam socio atque				amico porrexit   die deinde finita cum excessisset				Aegypto Antiochus, legati concordia etiam auctoritate sua inter fratres firmata,				inter quos vixdum convenerat pax, Cyprum navigant et inde, quae iam vicerat proelio				Aegyptias naves, classem Antiochi dimittunt   clara ea per gentis legatio fuit, quod haud				dubie adempta Antiocho Aegyptus habenti iam redditumque patrium regnum stirpi				Ptolemaei fuerat