./data/phi0914/phi0013/phi0914.phi0013.perseus-lat2.xml
Titus Livius (Livy)
Claudius  , qui perosus decemuirorum scelera et ante omnes fratris filii superbiae infestus Regillum, antiquam in patriam, se contulerat, is magno iam natu cum ad pericula eius deprecanda redisset cuius uitia fugerat, sordidatus cum gentilibus clientibusque in foro prensabat singulos orabatque         ne Claudiae genti eam inustam maculam uellent ut carcere et uinculis uiderentur digni  uirum honoratissimae imaginis futurum ad posteros, legum latorem conditoremque Romani iuris, iacere uinctum inter fures nocturnos ac latrones               auerterent ab ira parumper ad cognitionem cogitationemque animos, et potius unum tot Claudiis deprecantibus condonarent quam propter unius odium multorum preces aspernarentur               se quoque id generi ac nomini dare nec cum eo in gratiam redisse, cuius aduersae fortunae uelit succursum  uirtute libertatem reciperatam esse: clementia concordiam ordinum stabiliri posse               erant quos moueret sua magis pietate quam eius pro quo agebat causa; sed Uerginius sui potius ut misererentur orabat filiaeque, nec gentis Claudiae regnum in plebem sortitae sed necessariorum Uerginiae trium tribunorum preces audirent, qui ad auxilium plebis creati ipsi plebis fidem atque auxilium implorarent               iustiores hae lacrimae uidebantur  itaque spe incisa, priusquam prodicta dies adesset, Appius mortem sibi consciuit               subinde arreptus a       P NumitorioSp Oppius  , proximus inuidiae, quod in urbe fuerat cum iniustae uindiciae a collega dicerentur               plus tamen facta iniuria Oppio quam non prohibita inuidiae fecit  testis productus, qui septem et uiginti enumeratis stipendiis, octiens extra ordinem donatus donaque ea gerens in conspectu populi, scissa ueste, tergum laceratum uirgis ostendit, nihilum deprecans quin si quam suam noxam reus dicere posset, priuatus iterum in se saeuiret               Oppius quoque ductus in uincula est, et ante iudicii diem finem ibi uitae fecit  bona Claudi Oppique tribuni publicauere  collegae eorum exsilii causa solum uerterunt; bona publicata sunt          et       M Claudius  , adsertor Uerginiae, die dicta damnatus, ipso remittente Uerginio ultimam poenam dimissus Tibur exsulatum abiit,              manesque Uerginiae, mortuae quam uiuae felicioris, per tot domos ad petendas poenas uagati, nullo relicto sonte tandem quieuerunt