./data/phi0474/phi047/phi0474.phi047.perseus-lat1.xml
M. Tullius Cicero
Nam etsi in oratione pro L  Murena Catone accusante Stoicorum para/doca perstringit et in librorum de Finibus III  et IV  eorundem austeritati  moderandum esse censet, tamen non tam doctrinae rationem illorum improbat quam sermonis insolentiam  Ac primo quidem loco  bonum sola honestate contineri, deinde secundo tamquam consectario ostendit honestissimum quemque in se uno habere omnia  bene beateque vivendi praesidia  Ex his autem locis cetera, quae  deinceps persequitur, apta sunt et suspensa  Itaque tertius locus  est de peccatorum aequalitate omnium  Quarti de stultorum insania loci pauca tantum verba supersunt; cetera exciderunt cum  titulo et initio alius paradoxi (solum sapientem esse civem, omnes  autem stultos esse exules), quo ad perstringendum Clodium usus  est, quem non modo exulem, sed hostem, se ipsum semper civem  fuisse demonstrat  Quinto loco, quo L  Lucullum atque etiam Hortensium videtur carpere, nisi sapientem libertate frui neminem  docet, posse vero unum quemque ita vivere, ut velit, i  e  liberum  esse, si modo honestatem sequatur  Denique sexto loco, quo M   Crassum divitem reprehendit, aerarii in consulatu secundo (a  u   c  699 ) expilati infamia notabilem, solum sapientem ait gaudere  divitiis, ut quae cum in ceteris virtutibus tum maxime in continentia sint positae  Hoc autem brevium quaestionum, quod ad M   Brutum mittit, munusculum unius anni tempore, ut videtur, verno  compositum esse e prooemii § 5  apparet  Et quamquam Cicero  Crassum a  u  c  701  et Clodium a  702  interfectos dialogi licentia  sibi adesse potuit fingere, non tamen post mensem anni 708  Iunium,  quo Cato mortem sibi Uticae conscivit, conditum hoc opusculum  esse videtur