./data/phi0914/phi00121/phi0914.phi00121.perseus-lat1.xml
Titus Livius (Livy)
id Romani, modo ne quid moverent, aequo satis, Poenus periniquo animo       ferebat, ab Gallis accitum se venisse ad liberandos eos dictitans  ob eam iram, simul ut praeda militem aleret, duo milia peditum et       mille equites, Numidas plerosque, mixtos quosdam et Gallos, populari omnem       deinceps agrum usque ad Padi ripas iussit  egentes ope Galli, cum ad id dubios servassent animos, coacti ab       auctoribus iniuriae ad vindices futuros  declinant legatisque ad       consules missis auxilium  Romanorum terrae ob nimiam cultorum fidem in Romanos       laboranti orant  Cornelio nec causa nec tempus agendae rei placebat, suspectaque ei       gens erat cum ob infida multa facinora tum, ut illa  vetustate       obsolevissent, ob recentem Boiorum perfidiam; Sempronius contra continendis in fide sociis maximum vinculum esse       primos qui eguissent  ope defensos censebat  Is tum collega cunctante        equitatum suum mille peditum iaculatoribus ferme admixtis ad defendendum       Gallicum agrum trans Trebiam mittit  sparsos et incompositos, ad hoc graves praeda plerosque cum inopinato            invasissent, ingentem terrorem caedemque ac fugam usque ad castra       stationesque hostium fecere; unde multitudine effusa pulsi rursus subsidio       suorum proelium restituere  varia inde pugna sequentes inter cedentesque; cumque  ad extremum aequassent certamen, maior tamen hostium numerus cecidisset,       penes Romanos  fama victoriae       fuit