These early WISPs would employ a high-capacity T-carrier, such as a T1 or DS3 connection, and then broadcast the signal from a high elevation, such as at the top of a water tower. To receive this type of Internet connection, consumers mount a small dish to the roof of their home or office and point it to the transmitter. Line of sight is usually necessary for WISPs operating in the 2.4 and 5 GHz bands with 900 MHz offering better NLOS (non-line-of-sight) performance.
ในขั้นต้น WISPs ถูกพบเฉพาะในพื้นที่ชนบทที่สายเคเบิลหรือ DSL ไปไม่ถึง WISPs จะใช้ T-carrier ความจุสูงเช่น T1 หรือการเชื่อมต่อ DS3 แล้วถ่ายทอดสัญญาณจากที่สูง, เช่นจากด้านบนของหอเก็บน้ํา ในการรับการเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตนี้แบบนี้ ผู้บริโภคจะติดจานขนาดเล็กบนหลังคาบ้านหรือสํานักงานและหันจานไปยังเครื่องส่งสัญญาณ line of sight จึงเป็นสิ่งจําเป็นสําหรับการดําเนินงานใน WISPs ในช่วง 2.4 และ 5 กิกะเฮิรตกับ 900 MHz ที่ให้ประสิทธิภาพ NLOS (non-line-of-sight) ดีขึ้น