The 1806 Bhandarkhal massacre instigated upon the death of King Rana Bahadur Shah, set forth the rise of authoritative Mukhtiyar (premier) Bhimsen Thapa who became de facto ruler of Nepal from 1806 to 1837. During the early nineteenth century, however, the expansion of the East India Company's rule in India led to the Anglo-Nepalese War (1814–1816), which resulted in Nepal's defeat. Under the Sugauli Treaty, the kingdom retained its independence, but in exchange for territorial concessions making Mechi River to Mahakali River its boundary under Nepalese rule, sometimes known as "Greater Nepal".
Section::::ศตวรรษที่ 19. หลังจากความสําเร็จในการก่อตั้งประเทศ โดยไม่รวมที่ไม่ประสบความสําเร็จในการรุกรานทิเบตและการอ้างสิทธิ์ดินแดนกับราชวงศ์ชิงของจีน ราชอาณาจักรเนปาลกลายเป็นรัฐในอารักขาของอังกฤษ และบริษัทอินเดียตะวันออกของอังกฤษในสงครามกุรข่า (พ.ศ. 2357 -2359) ราชอาณาจักรเนปาลได้รับเอกราชตามสนธิสัญญาสุเคาลี ความไร้เสถียรภาพทางการเมืองที่ตามมาเกิดจากการแทรกแซงของราชวงศ์ราณา เริ่มต้นด้วย ชังค์ บะหะดุร์ ราณา เข้ามาเป็นอัครมหาเสนาบดีโดยการสืบสายโลหิตระหว่าง พ.ศ. 2386 - 2494 ซึ่งเป็นการลดบทบาทของกษัตริย์ราชวงศ์ศาหะให้เป็นเสมือนเจว็ดเท่านั้น