The main subject of Ancient Greek sculpture from its earliest days was the human figure, usually male and nude (or nearly so). Apart from the heads of portrait sculptures, the bodies were highly idealized but achieved an unprecedented degree of naturalism. In addition to free standing statues, the term classical sculpture incorporates relief work (such as the famous Elgin Marbles of the Parthenon) and the flatter bas-relief style.
ประติมากรรมส่วนใหญ่ที่สร้างขึ้นสามารถเข้าใจได้ว่าเป็นประติมากรรมที่เป็นสัญลักษณ์ของตํานานเทพ, ตัวแทน (archetype) หรือ วัตถุประสงค์ของชีวิต ระหว่างสมัยคลาสสิกประติมากรมิได้จะเพียงแต่จะสร้างงานสําหรับเทวสถานเท่านั้น แต่ยังสร้างงานสําหรับที่เก็บศพเพื่อเป็นการสดุดีผู้ที่เป็นที่รักผู้ที่เสียชีวิตไปแล้ว ประติมากรรมประเภทหลังนี้มักจะวางท่าที่สบายๆ นักกีฬาผู้ประสบความสําเร็จ หรือ ครอบครัวผู้มีฐานะมั่งคั่งก็มักจะจ้างให้สร้างประติมากรรมของตนเองสําหรับเทวสถานเพื่อเป็นการแสดงการสักการะต่อเทพเจ้า ในศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสต์ศักราชภาพเหมือนก็เริ่มมีความนิยมกันมากขึ้น รูปปั้นครึ่งตัวของนายพล, นักปรัชญา และ ผู้นําทางการเมืองก็เริ่มปรากฏให้เห็นกันบ้าง