The other traditional classes of history and portrait painting were present, but the period is more notable for a huge variety of other genres, sub-divided into numerous specialized categories, such as scenes of peasant life, landscapes, townscapes, landscapes with animals, maritime paintings, flower paintings and still lifes of various types. The development of many of these types of painting was decisively influenced by 17th-century Dutch artists. The widely held theory of the "hierarchy of genres" in painting, whereby some types were regarded as more prestigious than others, led many painters to want to produce history painting.
ลักษณะที่เด่นของยุคนี้คือการเขียนภาพประเภทอื่น ๆ ที่ไม่ใช้จิตรกรรมศาสนาที่แบ่งออกเป็นประเภทย่อยมากมาย เช่นการเขียนเกี่ยวกับชีวิตของเกษตรกร, ภูมิทัศน์, นครทัศน์, ทะเลทัศน์, ภูมิทัศน์กับสัตว์ และ ภาพนิ่งแบบต่าง ๆ ภาพเขียนเหล่านี้มามีต่ออิทธิพลของจิตรกรดัตช์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 อย่างชัดเจน ในช่วงนี้ก็มีทฤษฎีที่แพร่หลายในการการจัดจิตรกรรมตามที่เรียกว่า "ลําดับคุณค่าของศิลปะ" (Hierarchy of genres) ซึ่งถือว่าศิลปะบางประเภทมีคุณค่าที่สูงกว่าประเภทอื่นตามลําดับที่ลดหลั่นกันไป โดยถือว่า "จิตรกรรมประวัติศาสตร์" เป็นจิตรกรรมที่มีคุณค่าสูงที่สุดในบรรดาประเภทจิตรกรรมทั้งหมด ซึ่งทําให้จิตกรต่างก็ต้องการแต่จะเขียนภาพประเภทนี้ แต่ในช่วงนั้นเป็นภาพที่ไม่มีตลาด ซึ่งทําให้จิตรกรต้องหันไปเขียนภาพประเภทอื่นที่รวมทั้งภาพเหมือน หรือ ภาพชีวิตประจําวันซึ่งเป็นที่นิยมของตลาดมากกว่า ลําดับคุณค่าของศิลปะลดหลั่นกันตามลําดับดังนี้: