With the risks together with the declined inflationary pressures following the downtrend of oil and primary commodities' prices, combined with the downtrend of the economic cycle, it is expected that major economies will start to become more cautious and considers adjusting their monetary normalization more slowly compared with last year. Under the baseline scenario, the Fed is expected to hike its funds rate for 1 – 2 times in 2019, a slower pace than 4 times in 2018, together with a possibility to reconsider its balance sheet reduction measures if risks to the US economic growth loom even more. The central banks of Japan, Canada, and the Eurozone, are expected to maintain their monetary stance, while the PBOC is seen to relax its monetary settings further as well as let the currency to gradually depreciate in order to support its economic growth and pillow the effects of the trade protectionist measures.
เมื่อรวมกับแรงกดดันจากภาวะเงินเฟ้อที่เริ่มชะลอลงตามการปรับตัวของราคาน้ํามันและราคาสินค้าขั้นปฐมในตลาดโลก และการปรับตัวเข้าสู่ช่วงการชะลอตัวของ วัฏจักรเศรษฐกิจ คาดว่าจะส่งผลให้ประเทศเศรษฐกิจหลักสําคัญ ๆ ปรับทิศทางนโยบายการเงินเข้าสู่ภาวะปกติช้าลงจากปีก่อนหน้าและเป็นไปด้วยความระมัดระวังมากขึ้น โดยในกรณีฐานคาดว่าธนาคารกลางสหรัฐฯ จะปรับเพิ่มอัตราดอกเบี้ย 1 – 2 ครั้ง ช้าลงจากการปรับเพิ่ม 4 ครั้งในปี 2561 รวมทั้งมีความเป็นไปได้ที่จะพิจารณาทบทวนมาตรการลดขนาดงบดุลหากความเสี่ยงต่อการชะลอตัวทางเศรษฐกิจเพิ่มขึ้น ในขณะที่ธนาคารกลางญี่ปุ่น แคนาดา และกลุ่มประเทศยูโรโซนมีแนวโน้มที่จะคงนโยบายการเงินไว้ในระดับเดียวกันกับปีก่อนหน้า และธนาคารกลางจีนมีแนวโน้มที่จะผ่อนคลายนโยบายการเงินควบคู่ไปกับการปล่อยให้เงินหยวนอ่อนค่าอย่างช้า ๆ เพื่อสนับสนุนการขยายตัวทางเศรษฐกิจและลดผลกระทบจากมาตรการกีดกันทางการค้า