The insurgency itself was conducted by the CPNLAF, the Cambodian People's National Liberation Armed Forces: they were backed by both the People's Army of Vietnam (PAVN) and the National Liberation Front (NLF, better known as the Viet Cong), who occupied parts of Cambodia as part of their ongoing war with the South Vietnamese government. Despite the strongly militaristic character of the Khmer Republic, and quantities of military and financial aid from the United States, its military the Khmer National Armed Forces ("Forces armées nationales khmères", or FANK) was poorly trained and unable to defeat either the CPNLAF or the Vietnamese forces of the PAVN and NLF. The Republic eventually fell on 17 April 1975, when the Khmer Rouge took Phnom Penh and briefly restored the Kingdom of Cambodia before renaming itself Democratic Kampuchea in January 1976.
สาธารณรัฐเขมรได้ประกาศเป็นฝ่ายตรงข้ามกับแนวร่วมสหภาพแห่งชาติเขมร ซึ่งเป็นพันธมิตรในแนวชายแดนระหว่างฝ่ายของสมเด็จพระนโรดม สีหนุ กับพรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชา ฝ่ายทหารขององค์กรดังกล่าวคือกองทัพปลดปล่อยแห่งชาติประชาชนกัมพูชาซึ่งได้รับการสนับสนุนจากกองทัพประชาชนเวียดนามและแนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติเวียดนามใต้หรือเวียดกง ซึ่งเข้ามาใช้พื้นที่ของกัมพูชาเพื่อเข้ายึดครองเวียดนามใต้ แม้ว่ารัฐบาลของสาธารณรัฐเขมรจะเป็นรัฐบาลทหารและได้รับการสนับสนุนทางทหารและการเงินจากสหรัฐอเมริกา แต่กองทัพของรัฐบาลนี้กลับอ่อนแอ ไม่ได้รับการฝึกฝนที่พอเพียง ทําให้พ่ายแพ้ต่อกองทัพปลดปล่อยแห่งชาติประชาชนกัมพูชา กองทัพประชาชนเวียดนาม และเวียดกง สาธารณรัฐเขมรจึงล่มสลายเมื่อ 17 เมษายน พ.ศ. 2518 เมื่อฝ่ายคอมมิวนิสต์ยึดครองพนมเปญได้