The prose was extremely repetitive when describing everything and nothing that occured; it also seemed to have no real theme or plot, just a lot going on.
ร้อยแก้วซ้ําซ้อนมากเมื่ออธิบายทุกอย่างและไม่มีอะไรเกิดขึ้น ดูเหมือนว่ามันจะไม่มีแก่นเรื่องหรือพล็อตที่แท้จริงเกิดขึ้นมากมาย