The overall effect was income transfer from farmers to the government and to urban consumers (who purchased rice). These policies on rice were called the "rice premium", which was used until 1985 when the government finally gave into political pressure. The shift away from protecting the peasant rice farmers by the government moved the rice industry away from the egalitarian values that were enjoyed by farmers to more of a modern-day, commercial, profit-maximizing industry.
รัฐบาลเป็นผู้ตั้งราคาผูกขาดสําหรับการส่งออก ซึ่งเพิ่มรายได้ภาษีและทําให้ราคาข้าวภายในประเทศต่ํา ผลกระทบโดยรวมคือประเภทของรายได้ถูกเปลี่ยนจากชาวนาไปยังรัฐบาลและผู้บริโภคในเมือง (ผู้ซื้อข้าว) นโยบายเรื่องข้าวเหล่านี้ถูกเรียกว่า "พรีเมียมข้าว" ซึ่งใช้มาจนถึง พ.ศ. 2528 จนกระทั่งสุดท้ายต้องยอมจํานนต่อแรงกดดันทางการเมือง การเปลี่ยนแปลงจากเดิมที่เคยปกป้องชาวนาข้าวได้ทําให้อุตสาหกรรมข้าวห่างไกลจากค่านิยมความเสมอภาคที่เคยพอใจกันในหมู่ชาวนา ไปเป็นอุตสาหกรรมเชิงพาณิชย์สมัยใหม่