They were spotted "en route" through the Great Belt and the British Admiralty was informed. Admiral Sir John Tovey sailed with a strong force (three battleships, eight cruisers and 11 destroyers), hoping to intercept the German ships in the Iceland—Faroe Islands Passage. Instead, Lütjens took his flotilla through the Denmark Strait into the Atlantic, where they were positioned to intercept convoys between Canada and Britain.
แต่ท้ายที่สุดการแล่นเรือเดินทางออกจากคีลในวันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 1941 เรือถูกพบเห็นระหว่างทางไปเกรทเบลต (Great Belt) และกระทรวงกองทัพเรืออังกฤษได้รับแจ้งข้อมูลดังกล่าว พลเรือเอกเซอร์จอห์น โทเวย์ (John Tovey) ออกเดินทางพร้อมกองเรือที่เข้มแข็ง (เรือประจัญบาน 3 ลํา เรือลาดตระเวน 8 ลํา และเรือพิฆาต 11 ลํา) หวังจะสกัดเรือของเยอรมันในเส้นทางประเทศไอซ์แลนด์—หมู่เกาะแฟโร ลึทเจนต์กลับนํากองเรือผ่านช่องแคบเดนมาร์กสู่มหาสมุทรแอตแลนติก ที่ซึ่งกองเรือจะสามารถสกัดขบวนเรือระหว่างประเทศแคนาดาและอังกฤษได้