"The Poseidon Adventure" was followed by the sequel "Beyond the Poseidon Adventure" (1979). The genre began to burn out by the late-1970s when the big-budget films "The Swarm" (1978), "Meteor" (1979), "Hurricane" (1979), "The Concorde ... Airport '79" (1979), "Beyond the Poseidon Adventure" (1979) and "When Time Ran Out..." (1980) performed poorly at the box office signaling declining interest in the disaster film product. Although "The Big Bus" (1976), an earlier disaster film spoof, had failed to be a hit, the end of the trend was marked by the 1980 comedy "Airplane!"
ภาพยนตร์ในแนวภัยพิบัตินี้ มียุคที่ได้ชื่อว่าเป็นยุคทองในคริสต์ทศวรรษ 1970 เมื่อมีภาพยนตร์หลายเรื่องจากฮอลลีวู้ดได้ออกฉายและได้รับความนิยม ประสบความสําเร็จ เช่น "Airport" (1970) ที่มีชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ถึง 10 รางวัล จึงเป็นที่มาของอีกหลายเรื่อง เช่น "The Poseidon Adventure" (1972), "Earthquake" (1974) หรือ "The Towering Inferno" (1974) หรือแม้กระทั่งฉากการทําลายดาวทั้งดวงก็เกิดมาจากความหวาดกลัวอาวุธนิวเคลียร์ในยุคสงครามเย็นใน "" (1977) ภาพยนตร์ภัยพิบัติกลับมาได้รับความนิยมอีกครั้งในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 เมื่อมีภาพยนตร์อีกหลายเรื่องในช่วงนี้ที่ได้รับความนิยมและประสบความสําเร็จ เช่น "Twister" (1996), "Independence Day" (1996), "Titanic" (1997), "Hard Rain" (1998), "Godzilla" (1998) และรวมถึงบางเรื่องที่มีเนื้อหาคล้ายคลึงกันและยังเข้าฉายในเวลาเดียวกัน เป็นเสมือนคู่แข่งกัน เช่น "Dante's Peak" (1997) กับ "Volcano" (1997) ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับภูเขาไฟระเบิด, "Armageddon" (1998) กับ "Deep Impact" (1998) ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับอุกาบาตหรือดาวหางพุ่งเข้าชนโลก เป็นต้น