She would sit next to him on the sofa, bend down her ear to him, and he would then confide in her that he firmly intended to send her to the conservatory and that, if his misfortune had not arrived in the interim, he would have declared all this last Christmas--had Christmas really already come and gone?--and would have brooked no argument.
เธอจะนั่งถัดจากเขาบนโซฟาที่ก้มลงหูของเธอกับเขาและเขาก็แล้ว มั่นใจในเธอว่าเขามั่นตั้งใจที่จะส่งเธอไปยังเรือนกระจกและว่าถ้า โชคร้ายของเขายังไม่มาใน