So much waste, I have not seen in the wild. Everything from plastic bottles over sneakers, Flip Flops, Bags etc. lay around there and had little place for the grass to grow. But let us not only to cut the shards of the bottle, but also to the sharp-edged shells, over which you had to climb, order to get back into the water or out. With your head under water then immediately came the second disappointment: We saw nothing. The only sights and scary were the sea urchins, which is also laid in heaps on top of our Aussteigmöglichkeiten held. The black spines looked out of every crack and cavorting on the edges. I hurried, again to find a safe place, and climbed out again. At the same Olli tore the mask and we were all a little discouraged.
ดังนั้นเสียมากฉันไม่ได้เห็นในป่า. ทุกอย่างจากขวดพลาสติกกว่ารองเท้าผ้าใบ, รองเท้าแตะ, กระเป๋า ฯลฯ. วางรอบ ๆ ที่นั่นและมีสถานที่น้อยสําหรับหญ้าที่จะเติบโต. แต่ให้เราไม่เพียง แต่จะตัด shards ของขวด, แต่ยังรวมถึงเปลือกมีริมคม, กว่าที่คุณต้องปีน, เพื่อให้ได้กลับเข้ามาในน้ําหรือออก. ด้วยหัวของคุณแล้วทันทีตามน้ํามาความผิดหวังที่สอง: เราเห็นอะไร. สถานที่ท่องเที่ยวเท่านั้นและที่น่ากลัวคือเม่นทะเล, ซึ่งจะวางยังอยู่ในกองอยู่ด้านบนของจัด Aussteigmöglichkeiten ของเรา. หนามสีดํามองออกไปนอกของทุกรอยแตกและ cavorting บนขอบ. ผมรีบ, อีกครั้งเพื่อหาสถานที่ที่ปลอดภัย, และปีนออกมาอีกครั้ง. ที่เดียวกัน Olli ฉีกหน้ากากและพวกเรามีความท้อแท้เล็กน้อย.