The author seems to be confused on some basic points, sometimes contradicting himself, for example, stating something to one part of his work and then introducing it completely differently.
ผู้เขียนเหมือนจะสับสนในประเด็นพื้นฐาน บางครั้งก็ย้อนแย้งกับตัวเอง เช่น กล่าวถึงบางอย่างเกี่ยวกับงานส่วนนึงของเขาแล้วก็อธิบายแบบต่างกันอย่างสิ้นเชิง