I found myself really skimming through parts of it just so that I wouldn't have to endure what seemed like interminable discussions with people living in glass houses and walking on eggshells, only for an earthquake or meteor strike at some point.
ฉันพบว่าตัวเองกําลังอ่านผ่านบางส่วนของมันจริงๆเพื่อที่ฉันจะได้ไม่ต้องทนกับสิ่งที่ดูเหมือนจะไม่มีที่สิ้นสุดในการพูดคุยกับผู้คนที่อาศัยอยู่ในเรือนกระจกและเดินบนเปลือกไข่สําหรับแผ่นดินไหวหรืออุกกาบาต