For much of the 19th century artistic color theory either lagged behind scientific understanding or was augmented by science books written for the lay public, in particular "Modern Chromatics" (1879) by the American physicist Ogden Rood, and early color atlases developed by Albert Munsell ("Munsell Book of Color", 1915, see Munsell color system) and Wilhelm Ostwald (Color Atlas, 1919). Major advances were made in the early 20th century by artists teaching or associated with the German Bauhaus, in particular Wassily Kandinsky, Johannes Itten, Faber Birren and Josef Albers, whose writings mix speculation with an empirical or demonstration-based study of color design principles. Section::::Traditional color theory.
แม้หลักการทฤษฎีสีปรากฏครั้งแรกในงานเขียนของเลออน บัตติสตา อัลแบร์ตี (ประมาณ ค.ศ. 1435) และสมุดบันทึกของเลโอนาร์โด ดา วินชี (ประมาณ ค.ศ. 1490) ประเพณี "ทฤษฎีสี" เริ่มจริง ๆ ในคริสต์ศตวรรษที่ 18 เดิมเป็นการโต้เถียงแบบยึดพรรคพวกเกี่ยวกับทฤษฎีสีของไอแซก นิวตัน (Opticks, 1704) และธรรมชาติของแม่สี นับแต่นั้น มีการพัฒนาเป็นประเพณีศิลปินอิสระและมีการอ้างอย่างผิวเผินถึงการวิเคราะห์เคมีของสี (colorimetry) และทัศนวิทยาศาสตร์ (vision science)