There wasn't a single character in this book that you could sympathize with, and in an ironic twist it was only when she found someone who did feel something for her - as opposed to just using sex for the sake like all of his other female characters do - that he finally felt something.
ในหนังสือเล่มนี้ไม่มีตัวละครตัวเดียวที่คุณสามารถเห็นอกเห็นใจได้และเมื่อเธอพบใครบางคนที่รู้สึกถึงบางสิ่งบางอย่างสําหรับเธอ - เมื่อเทียบกับการใช้เซ็กส์เพื่อเห็นแก่ผู้หญิงคนอื่น ๆ ตัวละครทํา - ในที่สุดเขาก็รู้สึกอะไรบางอย่าง