It revived the style of ancient Greek architecture, in particular the Greek temple, with varying degrees of thoroughness and consistency. A product of Hellenism, it may be looked upon as the last phase in the development of Neoclassical architecture, which had for long mainly drawn from Roman architecture. The term was first used by Charles Robert Cockerell in a lecture he gave as Professor of Architecture to the Royal Academy of Arts, London in 1842.
สถาปัตยกรรมฟื้นฟูกรีก () คือขบวนการทางสถาปัตยกรรมของปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 จนถึงต้นคริสต์ศตวรรษ 19 ที่เกิดขึ้นทางตอนเหนือของยุโรปและสหรัฐอเมริกา สถาปัตยกรรมฟื้นฟูกรีกเป็นผลมาจากขบวนการกรีกนิยม (Hellenism) ที่อาจจะเห็นได้ว่าเป็นขั้นตอนสุดท้ายของการพัฒนามาสู่สถาปัตยกรรมฟื้นฟูคลาสสิกก็ได้ คําว่าสถาปัตยกรรมฟื้นฟูกรีกใช้เป็นครั้งแรกโดยชาร์ลส์ โรเบิร์ต คอคเคอเรลล์ในบทปาฐกถาที่ให้เมื่อเป็นศาสตราจารย์ทางสถาปัตยกรรมที่ราชสถาบันศิลปะเมื่อปี ค.ศ. 1842