Articles 3, 5, 24, 27, and 130 as originally enacted in 1917 were anticlerical and restricted the role of the Roman Catholic Church in Mexico, as well as well as other organized churches. Although it has been argued that these restrictions were included in part due to a desire by anticlerical framers to punish the Mexican Church's hierarchy for its support of Victoriano Huerta, the Mexican Constitution of 1857 enacted during the Liberal Reform in Mexico, already significantly curtailed the role of religious institutions.
ใช้เป็นตัวแบบสําหรับรัฐธรรมนูญไวมาร์ ค.ศ. 1919 และรัฐธรรมนูญรัสเซีย ค.ศ. 1918 บทบัญญัติที่สําคัญที่สุดบางข้อ ได้แก่ มาตรา 3, 27 และ 124 ซึ่งแสดงการเปลี่ยนแปลงลึกซึ้งในปรัชญาการเมืองเม็กซิโกซึ่งช่วยกําหนดกรอบฉากหลังทางการเมืองและสังคมแก่ประเทศเม็กซิโกในคริสต์ศตวรรษที่ 20 มาตรา 3 มุ่งจํากัดคริสตจักรโรมันคาทอลิกในเม็กซิโก และสถาปนาฐานสําหรับการศึกษาแบบฆราวาสภาคบังคับให้เปล่า มาตรา 27 นํามาซึ่งรากฐานสําหรับการปฏิรูปที่ดิน และมาตรา 123 ออกแบบมาเพื่อเสริมอํานาจภาคแรงงาน ซึ่งกําเนิดในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 และสนับสนุนกลุ่มแยกที่เป็นฝ่ายชนะในการปฏิวัติเม็กซิโก มาตรา 3, 5, 24, 27 และ 130 จํากัดคริสตจักรโรมันคาทอลิกในเม็กซิโกอย่างรุนแรง และความพยายามใช้บังคับมาตราเหล่านี้อย่างเข้มงวดโดยประธานาธิบดีปลูตาร์โก กาเยส (ค.ศ. 1924–28) ใน ค.ศ. 1926 นําไปสู่ความขัดแย้งรุนแรงชื่อ สงครามกริสเตโร