The development of the Kingdom's territory progressed under Italian re-unification until 1870. The state for a long period of time did not include Trieste or Trentino-Alto Adige/Südtirol, which were annexed in 1919 and remain Italian territories today. The Triple Entente promised to grant to Italy – if the state joined the Allies in World War I – several territories including former Austrian Littoral, western parts of former Duchy of Carniola, Northern Dalmazia and notably Zara, Sebenico and most of the Dalmatian islands (except Krk and Rab), according to the secret London Pact of 1915.
พัฒนาการของอาณาเขตราชอาณาจักรได้เริ่มก่อตัวขึ้นจากการรวมชาติอิตาลีจนถึงปี ค.ศ. 1870 และราชอาณาจักรจะยังไม่ได้ครอบครองดินแดนของเมืองตรีเยสเตและเตรนตีโน-อัลโตอาดีเจ (ติรอลใต้) อย่างในปัจจุบัน หากแต่เมืองเหล่านี้จะได้รับมาจากออสเตรียในปี ค.ศ. 1919 นอกจากนี้ตามสนธิสัญญาแวร์ซายและสนธิสัญญาแซงแชร์แมง อิตาลีเองต้องยอมเสียดินแดนส่วนกอรีตซา ตรีเยสเต อิสเตรีย (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของโครเอเชียและสโลวีเนีย) และพื้นที่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของโครเอเชียในปัจจุบันเพื่อแลกกับการได้จังหวัดดัลเมเชียซึ่งเดิมเป็นของโครเอเชีย