Here they established a collection of lagoon communities, stretching over about from Chioggia in the south to Grado in the north, who banded together for mutual defence from the Lombards, Huns, and other invading peoples as the power of the Western Roman Empire dwindled in northern Italy. These communities were subjected to the authority of the Byzantine Empire. At some point in the first decades of the eighth century, the people of the Byzantine province of Venice elected their first leader Ursus (or Orso Ipato), who was confirmed by Constantinople and given the titles of "hypatus" and "dux".
เมืองเวนิสเดิมเป็นชุมชนที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเวณลากูนที่รวมตัวเข้าด้วยกันเพื่อต่อต้านอันตรายจากชนลอมบาร์ด, ชนฮั่น และกลุ่มชนอื่นที่เริ่มเข้ามารุกรานหลังจากอํานาจของจักรวรรดิโรมันตะวันตกเริ่มลดถอยลงในบริเวณทางตอนเหนือของอิตาลี ในเวลาระหว่างต้นคริสต์ศตวรรษที่ 8 ชุมชนในบริเวณลากูนก็เลือกตั้งผู้นําคนแรกออร์โซ อิพาโต (Orso Ipato) ที่ได้รับการอนุมัติจากไบแซนเทียมและได้รับตําแหน่ง "Hypatos" ซึ่งเป็นตําแหน่งที่ใช้ในจักรวรรดิไบแซนไทน์ที่เทียบเท่ากับ "กงสุล" และ "Dux" ที่ต่อมาแผลงมาเป็น "โดเจ" ออร์โซ อิพาโตเป็นบุคคลแรกที่ได้รับการบันทึกในประวัติศาสตร์ว่าเป็นดยุกแห่งเวนิส (Doge of Venice)