His usual note was this demoniac laughter, yet somewhat like that of a water-fowl; but occasionally, when he had balked me most successfully and come up a long way off, he uttered a long-drawn unearthly howl, probably more like that of a wolf than any bird; as when a beast puts his muzzle to the ground and deliberately howls.
หมายเหตุตามปกติของเขาคือเสียงหัวเราะ demoniac นี้ยังค่อนข้างเช่นนั้นของน้ําไก่ -; แต่ บางครั้งเมื่อเขาได้ balked ผมมากที่สุดประสบความสําเร็จและขึ้นมาเป็นทางยาวปิดเขา uttered ยืดยาวแผดเสียงประหลาด,