ISO 639-1 and ISO 639-2 focused on major languages, most frequently represented in the total body of the world's literature. Since ISO 639-2 also includes language collections and Part 3 does not, ISO 639-3 is not a superset of ISO 639-2. Where B and T codes exist in ISO 639-2, ISO 639-3 uses the T-codes.
มาตรฐาน ISO 639-3 มีความเฉพาะเจาะจงกว่า ISO 639-1 และ 639-2 คือระบุรหัสสําหรับภาษาที่ถูกเรียกเป็นภาษาถิ่นและไม่มีรหัสเฉพาะใน ISO 639-1 และ 639-2 ด้วย รหัสสามตัวอักษรของ ISO 639-3 นั้นจะมีแค่แบบเดียวสําหรับหนึ่งภาษา คือแบบที่เรียกว่า T code ของ ISO 639-2 (ใน ISO 639-2 บางภาษาจะมีรหัสสองแบบ คือแบบ B code และ T code) มาตรฐานล่าสุดของ ISO 639-3 คือ ISO 639-3:2007