In the middle of 19th century Emil du Bois-Reymond and Hermann von Helmholtz were able to use a galvanometer to show that electrical impulses passed at measurable speeds along nerves, refuting the view of their teacher Johannes Peter Müller that the nerve impulse was a vital function that could not be measured. Richard Caton in 1875 demonstrated electrical impulses in the cerebral hemispheres of rabbits and monkeys. In the 1820s, Jean Pierre Flourens pioneered the experimental method of damaging specific parts of animal brains describing the effects on movement and behavior.
ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1820 แพทย์นักสรีรวิทยาชาวฝรั่งเศส Jean Pierre Flourens ได้บุกเบิกใช้วิธีการทดลองที่ทําลายสมองส่วนโดยเฉพาะ ๆ ของสัตว์แล้วระบุผลต่อการเคลื่อนไหวและพฤติกรรม ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 แพทย์นักสรีรวิทยาชาวเยอรมัน Emil du Bois-Reymond และแฮร์มัน ฟ็อน เฮ็ล์มฮ็อลทซ์ ดําเนินรอยตามครูของพวกเขาคือ Johannes Peter Müller และได้แสดงว่า กระแสประสาทวิ่งไปตามเส้นประสาท