Although several national emergency and disaster management offices throughout the Pacific have grown in capacity and capability over the past decade, many possess only limited capacity for preparing for and responding to conflict and disasters in regional organizations. Furthermore, few if any have the capacity to support and coordinate a large international aid response without significant assistance. A regional coordination body would address this shortcoming in a manner that did not require duplication of effort and skills on every Pacific island country. Moreover, it could provide a more proactive and timely response to known and identified threats.
แม้ว่าสํานักงานบริหารจัดการภาวะฉุกเฉินและภัยพิบัติระดับชาติหลายแห่งทั่วทั้งแปซิฟิกจะมีศักยภาพและขีดความสามารถมากขึ้นในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา แต่หลายแห่งก็มีแต่องค์กรในระดับภูมิภาคที่มีศักยภาพจํากัดในด้านการเตรียมความพร้อมและการตอบสนองต่อความขัดแย้งและภัยพิบัติ นอกจากนี้ ถึงแม้จะมีองค์กรดังกล่าว ก็มีเพียงไม่กี่รายที่มีศักยภาพในการสนับสนุนและการประสานงานด้านการตอบสนองเพื่อให้ความช่วยเหลือขนาดใหญ่ในระดับนานาชาติโดยไม่ต้องพึ่งพาการสนับสนุนที่สําคัญ หน่วยประสานงานในระดับภูมิภาคอาจช่วยแก้ไขข้อบกพร่องนี้ได้โดยไม่จําเป็นต้องกําหนดความพยายามและสร้างทักษะอันซ้ําซ้อนในทุกประเทศที่เป็นเกาะในแปซิฟิก นอกจากนี้ หน่วยประสานงานในระดับภูมิภาคดังกล่าวยังอาจช่วยให้เกิดการตอบสนองเชิงรุกได้ทันท่วงทีมากขึ้นต่อภัยคุกคามที่พิสูจน์ทราบแล้ว