The secular Syrian Regional Branch remained the dominant political authority in what had been a one-party state until the first multi-party election to the People's Council of Syria was held in 2012. On 31 January 1973, Hafez al-Assad implemented a new constitution, which led to a national crisis. Unlike previous constitutions, this one did not require that the president of Syria be a Muslim, leading to fierce demonstrations in Hama, Homs and Aleppo organized by the Muslim Brotherhood and the "ulama".
รัฐบาลพรรคบะอัธสาขาภูมิภาคซีเรียซึ่งเป็นฆราวาสเถลองอํานาจผ่านรัฐประหารที่สัมฤทธิ์ผลในปี 2506 อีกหลายปีถัดมา ประเทศซีเรียเผชิญรัฐประหารและการเปลี่ยนแปลงผู้นําอีก ในเดือนมีนาคม 2514 ฮาฟิซ อัลอะซัด ชาวอะละวี ประกาศตนเป็นประธานาธิบดีซึ่งเป็นตําแหน่งที่เขาครองจนถึงแก่อสัญกรรมในปี 2543 ตั้งแต่ปี 2513 สาขาภูมิภาคซีเรียซึ่งเป็นฆราวาสยังเป็นองค์การการเมืองที่ครอบงําในประเทศซึ่งเป็นรัฐพรรคการเมืองเดียวจนมีการเลือกตั้งสมาชิกสภาประชาชนซีเรียแบบหลายพรรคการเมืองครั้งแรกในปี 2555 ในวันที่ 31 มกราคม 2516 ฮาฟิซ อัลอะซัดนํารัฐธรรมนูญฉบับใหม่ไปปฏิบัติ ซึ่งนําสู่วิกฤตการณ์ระดับชาติ รัฐธรรมนูญฉบับนี้ผิดจากฉบับก่อนที่ไม่กําหนดให้ประธานาธิบดีซีเรียเป็นมุสลิม ทําให้เกิดการเดินขบวนดุเดือดในฮะมาฮ์ ฮอมส์และอะเลปโป ซึ่งกลุ่มภราดรภาพมุสลิมและอูละมา (ulama) เป็นผู้จัดระเบียบ