The Japanese took no prisoners and killed everyone at Dongnae, civilian and military, even killing all of the cats and dogs of Dongnae. Konishi's intention to terrify the Koreans into submission by showing them what the price of resisting Japan was, but he instead stimulated Korean resistance, as ordinary Koreans were enraged at an enemy who invaded their nation without provocation and behaved so brutally. After taking Dongnae, Konishi took the castle of Miryang, which he followed up by taking Taegu, which surrendered without opposition as the Koreans were concentrating their army further north.
และแยกแยะความแตกต่างระหว่างพลเรือนเกาหลีและทหารญี่ปุ่นไม่ออก และท่ามกลางการแข่งขันทางทหารระหว่างนายพลจีนและเกาหลี ส่งผลให้เกิดการสังหารพลเรือนชาวเกาหลีที่นามแฮแบบไม่เลือกหน้าในช่วงปลายของสงครามโดยนายพลเฉิน หลิน ตราหน้าพลเรือนที่ถูกสังหารว่าเป็นไส้ศึก/ผู้เข้าร่วมกับฝ่ายญี่ปุ่นเพื่อให้ได้จํานวนหัวที่มากกว่าเดิม สําหรับกองโจรและโจรเร่ร่อนชาวเกาหลีเองก็ฉวยโอกาสจากความวุ่นวายเข้าโจมตีและขโมยชาวเกาหลีอื่น ๆ พลเมืองเกาหลีในมณฑลฮามกยอง (ตอนเหนือของคาบสมุทรเกาหลี) กลับเลือกที่จะยอมจํานนยกป้อมหลายป้อมและจับนายพลแลข้าราชการเกาหลีส่งให้ผู้รุกรานชาวญี่ปุ่นเนื่องจากรู้สึกไม่พอใจต่อรัฐบาลโซซอน และแม่ทัพและข้าราชการเกาหลีหลายคนก็หนีทัพทิ้งหน้าที่เมื่อภัยกําลังใกล้เข้ามา