Actually, from day to day he perceived things with less and less clarity, even those a short distance away: the hospital across the street, the all-too-frequent sight of which he had previously cursed, was not visible at all any more, and if he had not been precisely aware that he lived in the quiet but completely urban Charlotte Street, he could have believed that from his window he was peering out at a featureless wasteland, in which the grey heaven and the grey earth had merged and were indistinguishable.
ที่จริงจากวันที่เขามองว่าสิ่งที่มีความชัดเจนน้อยลงและน้อยแม้แต่ เหล่านั้นเป็นระยะทางสั้นไปที่โรงพยาบาลฝั่งตรงข้ามถนน, ทุกบ่อยเกินไป สายตาของที่เขาได้สาปไว้ก่อนหน้านี้