Maybe it was because we wanted to receive the images first... when they were still new, still fresh... before they cleared the hurdles of the rows behind us... before they'd been relayed back from row to row, spectator to spectator... until worn-out, secondhand, the size of a postage stamp... it returned to the projectionist's cabin.
อาจเป็นเพราะ เราต้องการที่จะได้ซึมซับ ภาพเหล่านั้นเป็นคนแรกก็ได้ ในตอนที่มันยังใหม่ ยังสด ก่อนที่พวกเขา จะเก็บรั้วกั้นข้างหลังเรา