After just 150 pages, as it so painfully progresses, I felt like I'd been on a five hour elevator ride to nowhere.
หลังจากผ่านไปแค่ 150 หน้ามันก็ดําเนินต่อไปอย่างเจ็บปวดฉันรู้สึกเหมือนได้นั่งรถลิฟท์ไปห้าชั่วโมง