There seemed almost every chapter focused how wonderful everything was that happened to our protagonist at all times throughout the story without really any action.
ดูเหมือนว่าเกือบทุกบทจะเน้นว่าทุกสิ่งที่ยอดเยี่ยมนั้นเกิดขึ้นกับตัวเอกของเราตลอดเวลาตลอดทั้งเรื่องโดยไม่มีการดําเนินการใด ๆ