At length, as I leaned with my elbow on the bench one day, it ran up my clothes, and along my sleeve, and round and round the paper which held my dinner, while I kept the latter close, and dodged and played at bopeep with it; and when at last I held still a piece of cheese between my thumb and finger, it came and nibbled it, sitting in my hand, and afterward cleaned its face and paws, like a fly, and walked away.
ที่มีความยาวเป็นฉันพิงกับข้อศอกของฉันบนบัลลังก์วันหนึ่งมันวิ่งขึ้นเสื้อผ้าของฉันและ พร้อมแขนเสื้อของฉัน, กลมและและกระดาษซึ่งจัดเลี้ยงอาหารค่ําของฉันในขณะที่ฉันเก็บไว้รอบ ปิดหลังและ dodged และเล่นที่