The revolutionary movement of 5 October 1910 occurred following the ideological and political action that, since its creation in 1876, the Portuguese Republican Party (PRP) had been developing with the objective of overthrowing the monarchic regime. By making the national renewal dependent on the end of the monarchy, the Republican Party managed to define itself as distinct from the Portuguese Socialist Party, which defended a collaboration with the regime in exchange for the rights of the working class and attracted the sympathy of the dissatisfied sections of society.
การปฏิวัติ 5 ตุลาคม ค.ศ. 1910 การก่อตั้งสาธารณรัฐโปรตุเกสที่หนึ่ง เป็นผลลัพธ์ของรัฐประหาร โดยพรรคสาธารณรัฐนิยมโปรตุเกสในวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 1910 ส่งผลให้ระบอบ ราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญสิ้นสุดลงและโปรตุเกสเปลี่ยนการปกครองไปสู่ระบอบสาธารณรัฐ การสูญเสียดินแดนอาณานิคมแก่สหราชอาณาจักร, ค่าใช้จ่ายของพระราชวงศ์, อํานาจของศาสนจักร, ความไร้เสถียรภาพทางการเมืองและสังคม, ระบบการเมืองสองพรรค (พรรคก้าวหน้าและพรรคเรเจเนราดอร์), ระบอบเผด็จการของนายกรัฐมนตรีฌูเอา ฟรังโก รวมไปถึงความล้มเหลวที่จะนําพาประเทศไปสู่ความทันสมัย