กวีประชาไท: กระจงขาวยังคงเป็นกระจงขาว
นับจากนี้ไปไก่กับไข่ใครเกิดก่อนมิใช่คำถามโลกแตกอีกต่อไปเมื่อไก่ถูกห้ามเรียกตนเองว่าไก่กระจงขาวงวยงงเขาบอกเจ้ามิใช่กระจงเจ้าจงก้มลงกราบปากกระบอกปืนชี้หน้าใส่เขาบอกปีกไม่มีไว้บินและเรานั้นเดินสี่ขาสองบวกสองเท่ากับห้าเขามอบดอกชบาซึ่งก่อนหน้ามันคือพลาสติกหากวันหนึ่งเรายังเป็นเราแต่มิใช่เราที่เราเรียกขานคำถามลอยฟุ้งท่ามเศษฝุ่นในอากาศเราจะอยู่อย่างไรกันต่อไปห้ามเราเป็นเราในหน้ากระดาษเรายังเป็นเราในคำเรียกขานห้ามเราเล่าขานในความเป็นเราความเป็นเราวิ่งพล่านกระแสเลือดหากห้ามเส้นเลือดมิให้เป็นเรารีดเราเสียให้แห้งเหือดป่นละเอียดกระดูกเราแต่วิญญาณเรายังคงเป็นเรา. ใช่ไหม* ดอกชบา เป็นดอกไม้สัญลักษณ์ของปาตานี*ตามตำนานเล่าว่าเจ้าเมืองลังกาสุกะได้ไล่ล่า กระจงขาวตัวหนึ่ง จนมาถึงชายหาดแห่งหนึ่ง กระจงขาวกลับหายตัวไป จึงทรงเรียก สถานที่ที่กระจงขาวหายตัวไป ว่า ปันตันอีนี แปลว่า ชายหาดแห่งนี้ จากนั้นทรงสำรวจบริเวณใกล้เคียง เห็นว่าทำเลดี จึงโปรดให้สร้างเมือง ชื่อเมืองว่า ปาตานี
นับจากนี้ไปไก่กับไข่ใครเกิดก่อนมิใช่คำถามโลกแตกอีกต่อไปเมื่อไก่ถูกห้ามเรียกตนเองว่าไก่ กระจงขาวงวยงงเขาบอกเจ้ามิใช่กระจงเจ้าจงก้มลงกราบปากกระบอกปืนชี้หน้าใส่
กวีประชาไท,ปาตานี,ฟุรกร บิน อันวาร