ทาเคชิ คาเนชิโร ซุปเปอร์สตาร์ผู้ใช้ชีวิตธรรมดา
ทาเคชิ คาเนชิโร หรือ จินเฉิงอู่ ในวัย 42 ปี เมื่อฤดูร้อนปีที่ผ่านมา นอกจากถ่ายภาพยนตร์แล้ว เขาเผยตัวเองต่อสาธารณชนแค่ครั้งเดียว ผ่านคลิปวิดีโอไอซ์ บัคเก็ต ชาเลนจ์ (Ice Bucket Challenge) แม้ในคลิปเขาจะไม่ได้พูดสักคำ แต่ก็ดึงดูดให้คนดูคึกคักและอยู่ในความสนใจได้พักหนึ่ง หลายปีมานี้ ทาเคชิไม่เป็นข่าว เขาตีตัวออกห่างสื่อมวลชน ไปใช้ชีวิตอย่างเงียบๆ และตอนนี้ก็มีแค่ภาพยนตร์เรื่องเดียวที่ทำให้เขากลับมาอยู่หน้าจออีกครั้ง,ขณะให้สัมภาษณ์ คำพูดที่เขาพูดมากที่สุดก็คือ ผมไม่รู้ บางครั้งคำตอบนี้ก็ทำให้รู้สึกว่าเขาอยากหลบเลี่ยง แต่หลายครั้งก็เหมือนคนสับสนเมื่อต้องเผชิญกับความจริง ความรู้สึกเหล่านี้ก็มีส่วนเกี่ยวข้องกับการทำงานเพราะหน้าตาและฝีมือการแสดงของเขา ภายใต้รัศมีซุปตาร์ที่เปล่งประกาย เราก็ยังดูออกว่าเขาคิดว่าตัวเองยังพิสูจน์ฝีมือได้ไม่ดีพอ เพราะคำตอบที่ว่า ไม่รู้ นับครั้งไม่ถ้วน แสดงให้เห็นว่า เบื้องหลังความจริงของไอดอลที่คนคลั่งไคล้ ยังมีโลกส่วนตัวของเขาทั้งใบที่น่าตื่นเต้นและไม่มีใครรู้จัก,วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2015 เราอยู่ที่เมืองฟุสซะเพื่อรอทาเคชิ,ออกเดินทางจากโตเกียวด้วยการขับรถมุ่งหน้าสู่เมืองฟุสซะใช้เวลา 1 ชั่วโมง เมืองนี้จัดเป็นเมืองเล็กที่สุดเป็นอันดับ 3 ของญี่ปุ่น ที่สำคัญไม่มีคนรู้มากนักว่าเวลานี้พวกเราขับรถมาตามซอกซอยเพราะมีนัดสำคัญรออยู่,ห้องที่ปรับปรุงเสร็จ ตกแต่งด้วยตุ๊กตาทหารอเมริกันเก่าแก่ตัวหนึ่ง เป็นห้องใต้หลังคาเก่าๆ บนถนนที่ห่มคลุมด้วยท้องฟ้าสีครามอ่อนในฤดูหนาว ห้องนี้มีเฟอร์นิเจอร์ธรรมดาๆ แบบที่นิยมกันเมื่อสิบกว่าปีก่อน รวมถึงนิตยสารเก่าที่วางอยู่บนชั้น ขนมเก็บอยู่ในตู้กับข้าว ผ่านการใช้งานมาหลายปี ตู้เย็นสไตล์โบราณส่งเสียงดังออดแอด,ก็เหมือนการจับคู่ของแสงอาทิตย์จางๆ ด้านนอกกับบรรยากาศในห้องที่ตกแต่งสไตล์โบราณ พระเอกที่มาเยือนก็เลยดูอารมณ์สงบไปด้วย ทาเคชิ คาเนชิโร พกพาเอาความผ่อนคลายมาด้วย ไอดอลคนนี้คือคนที่ถูกถามถึงซ้ำๆ บนโลกออนไลน์จนถึงปัจจุบัน ท่าทางของเขาทำให้นึกถึงภาพเจ้าของบ้านหนุ่มที่วางถุงมือและพาดเสื้อกีฬาบนเก้าอี้ จากนั้นก็เดินลงไปรับหนังสือพิมพ์ข้างล่างในเช้าวันหนึ่งที่เหมือนทุกวัน ท่าทีสบายๆ ของเขาทำให้ผู้พบเห็นไม่ต้องมีพิธีรีตองอะไรมากนัก,เมื่อออกมาจากห้องแต่งตัวครั้งที่ 2 ทาเคชิถอดรองเท้า แล้วก็มาพูดคุยกับคนแปลกหน้าอย่างเราเกี่ยวกับบทบาทที่ได้รับในภาพยนตร์เรื่องใหม่ ตลอดจนชีวิตของตัวเองในช่วงหลายปีที่ผ่านมาที่เขาค่อนข้างเก็บเนื้อเก็บตัว การให้สัมภาษณ์ของเขาก็ล้วนแล้วแต่เป็นสำนวนคำคม ไม่มีใครเข้าถึง รวมทั้งพวกเราในที่นี้ด้วย คนส่วนมากทำได้แค่เพียงเข้าถึงโลกของเขาจากความคิดและจิตใจในบทบาทตัวละครเท่านั้น,แต่ทุกคนก็ทราบอยู่แล้วว่า การนำบทบาทที่ได้รับในภาพยนตร์มาตัดสินตัวตนของนักแสดงคนหนึ่งนั้นไม่ใช่วิธีที่ถูกต้อง แล้วทาเคชินอกบทล่ะ ที่แท้เป็นใครกัน ผู้คนอยากรู้ แต่เขาก็มักจะใช้ความเงียบโต้ตอบคนที่ติดตาม,สมัยที่เพิ่งเริ่มเข้าวงการ เขาก็ถูกเรียกว่าไอดอลไปแล้ว เพราะเขาคือชายหนุ่มรูปงามในใจสาวๆ มากมาย จนถึงตอนนี้ก็ยังคงเป็นชายหนุ่มรูปงามแห่งเอเชียอยู่ เราถามเขาว่า ลำบากใจไหม เกิดมาหล่อขนาดนี้,ในภาพยนตร์เรื่องหนึ่ง บางทีก็แค่ต้องการมีตัวละครดีๆ สักตัวเท่านั้นเอง สมัยเด็กๆ ผมค่อนข้างจะอยู่แต่ในโลกของตัวเอง แต่ตอนนี้ผมเรียนรู้ที่จะเข้าใจและยอมรับมากขึ้น,เขาอายุ 42 ปีแล้ว กับสภาพจิตใจขึ้นๆ ลงๆ แต่ทว่า ถึงแม้ตอนนี้ผมยังดูเหมือนมีโลกส่วนตัวอยู่บ้าง แต่ก็จะบังคับตัวเองให้เข้าใจ เขากล่าว พยายามทำเถอะ ผมบอกตัวเอง ต้องทำสิ่งที่ทุกคนรู้สึกดีให้ได้,ไม่กี่ปีมานี้ ทาเคชิเริ่มมีผมขาว คนรอบข้างพยายามบอกให้เขาย้อมผมสีดำเสีย เขากลับบอกไม่ต้องการ เพราะนี่คือความจริง ขอโทษนะ ต่อไปผมก็จะแก่ขึ้นเรื่อยๆ นับวันอายุก็ยิ่งมากขึ้น เขาพูดหน้าตาเฉย,เรื่องรูปลักษณ์ภายนอก ทาเคชิมองว่า เมื่อไหร่มีความจำเป็น เมื่อนั้นจึงจะถนอมรักษา สิ่งที่ทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจในการทำงานมากที่สุดก็คือ รูปร่างหน้าตาช่วยแก้ปัญหาไม่ได้ ตัวอย่างจากเรื่องการแสดงของเขา หลังจากเป็นนักแสดงมาหลายปี เขาก็ยังชอบพูดว่า ผมไม่รู้เลยว่าผมเป็นนักแสดงมืออาชีพหรือไม่ ผมเพียงแค่ได้รับโอกาสก็เท่านั้น ไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะความไม่สบายใจที่ฝังลึกในใจมาตลอดหรือเปล่า ที่ทำให้เขามองความสำเร็จที่ได้จากอาชีพนี้อย่างสำนึกในบุญคุณ เขายอมรับว่าตัวเองยึดติดกับความคิดแบบนี้มาตลอด วันนี้มีคนมาหาผม ผมรู้สึกดีมาก และก็หวังว่าการมาหาผมครั้งนี้ จะไม่ทำให้คุณรู้สึกแย่ในภายหลัง อย่างน้อยทำให้ผู้กำกับมีความสุข ก็พอใจละครับ,คุณเริ่มรู้สึกว่าตัวเองเป็นนักแสดงจริงๆ ตั้งแต่เมื่อไหร่,คำตอบของเขาก็ยังเหมือนเดิม ผมไม่รู้ว่าตัวเองเป็นนักแสดงจริงๆ หรือไม่ ขณะที่ผู้คนยังยกให้เขาเป็นไอดอล มันคือความรักที่ทุกคนมอบให้มากกว่าครับ,ทาเคชิเดินเท้าเปล่าและนั่งบนโซฟา,เขาเผชิญหน้ากับโทรทัศน์เครื่องเก่าที่ดูหงอยเหงาในบรรยากาศอันเงียบงัน เสียงเปิดสับปะรดกระป๋องดัง เป๊าะ ในห้องตอนนี้มีเพียงชายหนุ่มกับฉาก ทำให้คนที่เดินเข้าไปรู้สึกเหมือนอยู่หน้าเลนส์ถ่ายทำภาพยนตร์อาร์ตเรื่องหนึ่ง อึมครึม ขณะเดียวกันก็ดูมีความหวังแปลกๆ, เขาไม่เคยเรียนการแสดง จนกระทั่งปี 1994 เขาได้เซ็นสัญญากับบริษัทฝูหลงโปรดักชั่นจนปีที่ 4 จึงได้เข้าสู่วงการภาพยนตร์ เดิมทีตอนนั้นเขากำลังยุ่งอยู่กับการออกอัลบั้มเพลง ขณะเดียวกันก็ได้ร่วมแสดงภาพยนตร์ของหว่อง ก๊า ไหว่ เรื่อง Chungking Express เป็นการจุดประกายความรักในงานแสดงของตัวเอง  ,โดยก่อนหน้านี้หรือเมื่อ 4 ปีที่แล้ว ที่ต้องเดินสายพบปะสื่อมวลชนก็เพราะภาพยนตร์เรื่อง Dragon ซึ่งเป็นการร่วมงานกับผู้กำกับปีเตอร์ ชาน ครั้งที่ 3 แล้ว ในช่วงก่อนเริ่มการถ่ายทำ เขาอ่านบทแล้วก็พูดกับปีเตอร์ ชาน ว่า ตัดบทสีว์ไป๋จิ่วออกไป บทภาพยนตร์ถึงจะสมบูรณ์ เพราะเดิมทีบทสีว์ไป๋จิ่วก็คือบทที่เขาอยากแสดงจริงๆ,หลังจากนั้นทั้งสองก็คุยกันมาเรื่อย พร้อมกับแก้ไขบทให้ตัวละครดูมีมิติมากขึ้น เขาจึงตกลงถ่ายทำ ขณะแสดงเป็นตัวละครนั้น ทาเคชิเคร่งเครียดมาก เขารำลึกความหลังว่า ทุกวันที่ไปเข้าฉากเหมือนกับว่าไปเพียงเพื่อพูดบทเท่านั้น ผมหาจุดเด่นในตัวละครตัวนี้ไม่ได้เลย ผมรู้สึกว่าผมแสดงให้เขาดูไม่มีชีวิตจิตใจ,แต่ไม่ว่าจะพยายามอย่างไร ในสายตาเรา ทาเคชิก็คือ คนที่เริ่มต้นเมื่อเดินไปได้ครึ่งทาง เขาชอบภาพยนตร์แอ็กชั่น แต่กลับได้แสดงภาพยนตร์แนวบู๊น้อยมาก พอพูดถึงเหตุผล เขายอมรับว่า ระยะหลังรู้สึกว่าตัวเองเหมือนยืนเท้าเปล่าทำงาน ไม่ใช่ว่าผมทำไม่ได้นะ แต่รู้สึกว่าต้องกระโดดเข้าไปในกรอบอีกอันหนึ่งอยู่ตลอด ซึ่งไม่เหมือนกับคนอื่น ผู้ชมจะสนใจไหม ผมไม่รู้ แต่ในฐานะผู้ชม ผมสนใจนะ เขากล่าว,การเป็นคนรู้จักตัวเองอย่างยิ่งเช่นนี้ ทำให้เขาเหมือนเป็นอีกคนหนึ่งที่ยืนอยู่ข้างๆ ตัวเขาเองตลอดมา นับตั้งแต่ปี 1991 ที่เขาได้แสดงละครทีวีเรื่องแรกคือ Caodi Zhuangyuan จนกระทั่งถึงภาพยนตร์เรื่อง The Crossing เข้าฉาย ทาเคชิผ่านประสบการณ์งานแสดงอันหลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นงานโทรทัศน์หรืองานภาพยนตร์ แต่พอถามเขาว่า เขาอยากลองแสดงเป็นตัวละครไหน เขากลับตอบว่าก็ยังคงเลือกเป็นตัวละครเหล่านั้นอยู่ ผมมั่นใจและรู้สึกว่าต้องทำได้ดีขึ้น เขาไม่ชอบการสรรเสริญเยินยอโดยปราศจากพื้นฐานแห่งความเป็นจริง เขาเชื่อมั่นว่าภาพยนตร์ที่แสดงไปแล้ว ถ้าหากมีโอกาสได้กลับมาแสดงอีกครั้ง ย่อมต้องดีขึ้นแน่นอน,ทาเคชิแสดงออกว่ารักอาชีพนักแสดงนี้มาก ขณะเดียวกันก็ยังมีความรู้สึกห่างเหินในอาชีพนี้ไปด้วยในคราวเดียวกัน เช่น หลังจากพูดถึงความพยายามเรื่องการแสดงในแต่ละเรื่องว่าเป็นอย่างไรจบแล้ว เขาก็จะตบท้ายว่า ตอนนี้อาชีพนักแสดงคืองานของผม ผมไม่เคยคิดว่ามีความหมายนอกเหนืออะไรจากนี้ มันก็คือเครื่องมืออย่างหนึ่งที่ใช้ในการดำรงชีพ,ฤดูร้อนปี 2014 เขาถูก Masa มือเบสแห่งวง Mayday ท้า Ice Bucket Challenge,เขาไม่พูดอะไรสักคำ แค่เพียงหยิบถังใส่น้ำแข็งราดลงบนตัวเอง การเข้าร่วมกิจกรรมครั้งนี้ดูเหมือนจะอยู่ในความสนใจของคนจำนวนมาก เมื่อถูกถามว่าทำไมเวลานั้นจึงยอมรับคำท้า ทาเคชิตอบว่า คนมากมายให้เกียรติท้าคุณ ความจริงคุณยิ่งต้องดีใจ แต่เขาก็ยังกังวลอยู่บ้างตรงที่ กติกาของเกมช่างจริงจังเหลือเกิน,ต่อมา เขาได้เห็นข่าวที่สมาคมผู้ป่วย อะไมโอโทรฟิก แลเทอรัล สเกลอโรซิส โรคกล้ามเนื้ออ่อนแรง (Motor Neurone Disease Association) ออกมากล่าวขอบคุณที่เขารับคำท้าเพื่อช่วยเหลือสมาคม ทาเคชิกล่าวเพิ่มเติมว่า หวังว่าหลังจากที่ไม่มีเกมนี้แล้ว ทุกคนก็จะยังให้ความสนใจประเด็นนี้อยู่ ผมอยากให้ทุกคนจดจำสิ่งเหล่านี้ไว้ ความจริงบนโลกใบนี้ยังมีความต้องการอยู่อีกมาก ความช่วยเหลือเป็นสิ่งจำเป็น ที่อยากจะพูดคือ อย่าเสียเวลา เรื่องที่ทุกคนทำแล้วทำไมคุณจะไม่ทำล่ะ,คลิปวิดีโอนี้ถูกส่งต่อกันอย่างมโหฬาร นับว่าเป็นกรณีการปรากฏตัวบนสังคมโซเชียลที่คึกคักที่สุดก็ว่าได้ เขาก็เหมือนกับนักบวชผู้รักสันโดษที่อาศัยอยู่ในเมืองเล็กๆ ความทรงจำสมัยเรียนมัธยมของทาเคชิที่เหลืออยู่ ก็น่าจะบรรยายได้ถึงเรื่องความขี้อาย รักสันโดษ เขาชอบดื่มเหล้ากับเพื่อน และพูดกับคนแปลกหน้าน้อยมาก,มีคนบอกว่า สมัยเขาเรียนที่โรงเรียนไทเปอเมริกัน（Taipei American School）ที่ไต้หวัน บุคลิกของเขาใกล้เคียงกับตัวละครชื่อหลิวเจี้ยนอีในภาพยนตร์เรื่อง Sleepless Town เหลือเกิน และดูเหมือนจะเป็นคาแรกเตอร์ที่ทำให้ผู้คนหลงใหล เพราะนอกจากใบหน้าที่หล่อเหลาดูเป็นดาราภาพยนตร์ของเขาแล้ว ยังดูเย็นชาอย่างยิ่ง แม้บางครั้งคนแบบนี้อาจจะถูกคนอื่นเหม็นขี้หน้าอยู่บ้างก็ตาม แต่นี่แหละเสน่ห์ของ แบดบอย,หลิวเจี้ยนอีในเรื่องไม่ได้รับการยอมรับจากคนญี่ปุ่น ขณะเดียวกันก็เข้าสังคมในไต้หวันไม่ได้ด้วย เรื่องนี้ใกล้เคียงกับชีวิตของทาเคชิ เพราะเขาก็เป็นลูกครึ่งญี่ปุ่นและไต้หวัน ด้วยสถานะเดียวกัน ในสิ่งแวดล้อมทางวัฒนธรรมอันซับซ้อน ถึงแม้ตอนนี้จะไม่รู้สึกสับสนอะไรแล้ว แต่ตอนเด็กผมรู้สึกครับ,ในระหว่างขั้นตอนการถ่ายภาพตั้งแต่ต้นจนจบ ทาเคชิไม่ยอมดูภาพเลย เขาไม่แคร์ ทาเคชิยอมรับเรื่องอายุได้อย่างไม่สะทกสะท้าน ไม่ยอมให้การยึดติดกับภาพลักษณ์มาทำให้เสียเวลาเด็ดขาด,ในภาพยนตร์เรื่อง The Crossing เขารับบทเป็นเหยียนเจ๋อคุน เขาตื่นเต้นเพราะต้องแสดงเป็นนักศึกษา ภาพยนตร์เรื่องนี้ดึงดูดใจเขาที่สุด เพราะเหตุการณ์ในภาพยนตร์เป็นเรื่องราวในประวัติศาสตร์ ซึ่งเห็นการเติบโตของเขาไปด้วย ผมก็โตที่ไต้หวัน ทางนี้มีเพื่อนชาวไต้หวันของคุณแม่มากมาย วัฒนธรรมกับประวัติศาสตร์เหล่านี้ของที่นี่ ผมทราบดี เบื้องหลังที่เกิดความแตกแยกกันในยุคสมัยนั้น,ในภาพยนตร์ เหยียนเจ๋อคุนเรียนจบแพทย์และไปเป็นหมอทหารในสงคราม ในฉากสงครามนี้มีอารมณ์ของยุคสมัยอยู่ ขณะเดียวกันก็มีเบื้องหลังของ 2 วัฒนธรรม ตลอดจนความคิดที่ไม่อยากเข้าร่วมสงคราม แต่กลับต้องไปเพราะต้องการช่วยชีวิตคน นำมาซึ่งความขัดแย้งในตัวละครอย่างมาก และด้วยประสบการณ์ที่เติบโตมาในวัฒนธรรมอันซับซ้อน จึงทำให้ทาเคชิเข้าใจถึงความอัดอั้นตันใจของพฤติกรรมผู้คนในยุคสมัยนั้นได้เป็นอย่างดี,นักแสดงทุกคน ต่างก็อยากแสดงผลงานออกมาแล้วสนุก เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์ความสามารถของเรา,ถ้าอย่างนั้น เมื่อไหร่คุณจะพอใจในสถานะการถูกพิสูจน์ของคุณ ครั้งนี้คำตอบของเขาต่างไปจากที่คาดคิด คุณเข้าใจผมที่สุดคือ ผมยังไม่พอใจครับ,ความจริงที่ผ่านมาคุณยังไม่ชินกับการเป็นดาราของคุณเลยเหรอ เราถามอีก,ใช่ครับ ยังไม่ชิน ในขณะที่ซาบซึ้งใจมากๆแต่ผมก็ไม่รู้จริงๆ ว่าควรทำตัวอย่างไร,ที่มา : ,http://www.gqthailand.com/, และ ,https://www.facebook.com/gqmagazinethailand?fref=ts
ทาเคชิ คาเนชิโร หรือจินเฉิงอู่ ในวัย 42 ปี เมื่อฤดูร้อนปีที่ผ่านมา นอกจากถ่ายภาพยนตร์แล้ว 
ทาเคชิ คาเนชิโร,เปิดใจทาเคชิ คาเนชิโร,ไอซ์ บัคเก็ต ชาเลนจ์,Ice Bucket Challenge,รวมเรื่องเทเคชิ,ทาเคชิจีคิว,Dragon,The Crossing,Caodi Zhuangyuan,วง Mayday,โรคกล้ามเนื้ออ่อนแรง,Motor Neurone Disease Association,Taipei American School,ประวัติทาเคชิ,Sleepless Town,หลิวเจี้ยนอี,gqthailand,นิตยสารจีคิว,จีคิวไทยแลนด์,gqmagazinethailand,ข่าวไลฟ์สไตล์,ไลฟ์สไตล์,ข่าวไทยรัฐ,ข่าวไทยรัฐออนไลน์