ระดมสมอง ม.101 พ.ร.บ.สิ่งแวดล้อม 35 สนับสนุนหรือลิดรอนสิทธิชุมชน?
 ถ้าการออกมาปกป้องสิ่งแวดล้อมบ้านตัวเองเป็นเรื่องผิด ดิฉันยินดีติดคุกเป็นคนแรก สุนันท์ พรหมยารัตน์ หนึ่งในแกนนำคัดค้านการก่อสร้างโรงไฟฟ้าแก่งคอย 2 จ.สระบุรี กล่าวขึ้นกลางงาน ครบ 1 ปีการเสียชีวิตของ เจริญ วัดอักษร แกนนำคัดค้านการสร้างโรงไฟฟ้าถ่านหิน จ.ประจวบฯ เมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา ประโยคอันเด็ดเดี่ยวของหญิงวัยกลางคนตัวผอมบางในวันนั้น เรียกเสียงปรบมือจากชาวบ้านนักสู้ที่มาจากทุกสารทิศได้เกรียวกราว หลายคนเชื่อว่าประโยคนั้นเป็นการท้าทายต่อสิ่งที่จะเกิดขึ้นย่างยิ่ง เพราะขณะนี้คุกตารางก็เขยิบมานั่งใกล้ๆ ตัวเธอแล้ว เนื่องจากเธอเพิ่งได้ประกันตัวเอง และพวกกลุ่มอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมแก่งคอยอีก 3 คนมาหมาดๆ หลังจากมีผู้แจ้งกล่าวโทษว่ากลุ่มดังกล่าวว่าไขข่าวอันเป็นเท็จ ทำให้โรงไฟฟ้าหรือแหล่งกำเนิดมลพิษเสียชื่อเสียง ตามมาตรา 101 พ.ร.บ.ส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ พ.ศ. 2535 โดยผู้แจ้งเป็นบุคคลอื่น ไม่ใช่เจ้าของโรงไฟฟ้าคู่กรณี และขณะนี้เรื่องราวก็ยังไม่สิ้นสุด (อ่านรายละเอียด ม.101 http://www.kodmhai.com/m4/m4-19/H12/M98-111.html) ปรากฏการณ์นี้เป็นที่สนใจของบรรดาชาวบ้านที่ต่อสู้ปกป้องสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรธรรมชาติในท้องถิ่นต่างๆ พอสมควร เพราะกฎหมายดังกล่าวสามารถหยุดการเคลื่อนไหวของชาวบ้านที่ไม่เห็นด้วยกับโครงการพัฒนาได้อย่างชะงัด จึงไม่แปลกที่จะเกิดคำถามตามมามากมายว่า กฎหมายนี้จะเป็นช่องโหว่อันหนึ่งที่ลิดรอนสิทธิชุมชนในการดูแลรักษา จัดการสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรท้องถิ่น ตามที่รัฐธรรมนูญได้รับรองไว้หรือไม่ อย่างไรก็ดี ก่อนหน้านี้เคยมีความพยายามใช้ช่องทางของกฎหมายนี้ฟ้องร้องดำเนินคดีกับกลุ่มผู้เสียหายจากกรณีโคบอลต์60 เมื่อปี 2541 นักข่าวเขาโทรมาบอกว่าทนายความของบริษัทคู่กรณีขู่จะฟ้อง เพราะพวกเราออกมาเรียกร้องและทำให้บริษัทเขาเสียหาย ทั้งที่ไม่มีหลักฐาน แต่เรามองว่ามันเป็นเรื่องสิทธิ และความรับผิดชอบที่บริษัทควรจะมี แต่ที่สุดแล้วก็ไม่มีการฟ้องร้อง ไม่รู้เพราะอะไร นางสาวไอดา อรุณวงศ์ เลขานุการคณะทำงานติดตามช่วยเหลือผู้ได้รับผลกระทบจากโคบอลต์ 60 เมื่อหลายปีที่แล้วระบุ ส่วนในกรณีของกลุ่มอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมแก่งคอยนั้น สุนันท์ยืนยันว่าข้อมูลที่เธอและพวกนำมารณรงค์คัดค้านโรงไฟฟ้าแก่งคอย 2 ไม่ว่าจะเป็นจำนวนน้ำเสีย มลพิษทางอากาศ ฯลฯ เป็นข้อมูลที่นำมาจากรายงานการศึกษาผลกระทบสิ่งแวดล้อม (อีไอเอ) ของโครงการ ซึ่งเพิ่งผ่านการอนุมัติไปเมื่อเดือน ก.พ.ที่ผ่านมา ซึ่งทั้งหมดนี้เป็นข้อเท็จจริงที่คงต้องตรวจสอบกันต่อไป อย่างไรก็ตาม อนุกรรมการด้านพลังงานและอุตสาหกรรม ภายใต้คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ ได้เห็นความสำคัญของคำถามที่เกิดขึ้น ท่ามกลางการเคลื่อนไหวเพื่อปกป้องสิทธิชุมชนในพื้นที่ต่างๆ ซึ่งผุดขึ้นราวดอกเห็ด จึงร่วมกับศูนย์นิติศาสตร์ คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรม ศาสตร์ จัดวงเสวนาระดมความคิดเห็นเกี่ยวกับกฎหมายสิ่งแวดล้อมของประเทศ ในหัวข้อ ม. 101 พ.ร.บ.สิ่งแวดล้อม 35 สนับสนุนหรือลิดรอนสิทธิชุมชน โดยเชิญ ประพจน์ คล้ายสุบรรณ ตุลาการศาลปกครอง วสันต์ พานิช กรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ บรรเจิด สิงคะเนติ ผู้อำนวยการศูนย์นิติศาสตร์ คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัย ธรรม ศาสตร์ ณรงค์ ใจหาญ คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ร่วมเสวนา ดำเนินรายการโดย สุรชัย ตรงงาม อนุกรรมการพลังงานและอุตสาหกรรม กรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ ณ ห้อง 501 สำนักงานคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ เชิงสะพานหัวช้าง เวลา 13.00-16.00 น. วันพรุ่งนี้ (23 มิ.ย.48) ถ้าการออกมาปกป้องสิ่งแวดล้อมบ้านตัวเองเป็นเรื่องผิด ดิฉันยินดีติดคุกเป็นคนแรก สุนันท์ พรหมยารัตน์ หนึ่งในแกนนำคัดค้านการก่อสร้างโรงไฟฟ้าแก่งคอย 2 จ.สระบุรี กล่าวขึ้นกลางงาน ครบ 1 ปีการเสียชีวิตของ เจริญ วัดอักษร แกนนำคัดค้านการสร้างโรงไฟฟ้าถ่านหิน จ.ประจวบฯ เมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา ประโยคอันเด็ดเดี่ยวของหญิงวัยกลางคนตัวผอมบางในวันนั้น เรียกเสียงปรบมือจากชาวบ้านนักสู้ที่มาจากทุกสารทิศได้เกรียวกราว หลายคนเชื่อว่าประโยคนั้นเป็นการท้าทายต่อสิ่งที่จะเกิดขึ้นย่างยิ่ง เพราะขณะนี้คุกตารางก็เขยิบมานั่งใกล้ๆ ตัวเธอแล้ว เนื่องจากเธอเพิ่งได้ประกันตัวเอง และพวกกลุ่มอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมแก่งคอยอีก 3 คนมาหมาดๆ หลังจากมีผู้แจ้งกล่าวโทษว่ากลุ่มดังกล่าวว่าไขข่าวอันเป็นเท็จ ทำให้โรงไฟฟ้าหรือแหล่งกำเนิดมลพิษเสียชื่อเสียง ตามมาตรา 101 พ.ร.บ.ส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ พ.ศ. 2535 โดยผู้แจ้งเป็นบุคคลอื่น ไม่ใช่เจ้าของโรงไฟฟ้าคู่กรณี และขณะนี้เรื่องราวก็ยังไม่สิ้นสุด (อ่านรายละเอียด ม.101 http://www.kodmhai.com/m4/m4-19/H12/M98-111.html) ปรากฏการณ์นี้เป็นที่สนใจของบรรดาชาวบ้านที่ต่อสู้ปกป้องสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรธรรมชาติในท้องถิ่นต่างๆ พอสมควร เพราะกฎหมายดังกล่าวสามารถหยุดการเคลื่อนไหวของชาวบ้านที่ไม่เห็นด้วยกับโครงการพัฒนาได้อย่างชะงัด จึงไม่แปลกที่จะเกิดคำถามตามมามากมายว่า กฎหมายนี้จะเป็นช่องโหว่อันหนึ่งที่ลิดรอนสิทธิชุมชนในการดูแลรักษา จัดการสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรท้องถิ่น ตามที่รัฐธรรมนูญได้รับรองไว้หรือไม่ อย่างไรก็ดี ก่อนหน้านี้เคยมีความพยายามใช้ช่องทางของกฎหมายนี้ฟ้องร้องดำเนินคดีกับกลุ่มผู้เสียหายจากกรณีโคบอลต์60 เมื่อปี 2541 นักข่าวเขาโทรมาบอกว่าทนายความของบริษัทคู่กรณีขู่จะฟ้อง เพราะพวกเราออกมาเรียกร้องและทำให้บริษัทเขาเสียหาย ทั้งที่ไม่มีหลักฐาน แต่เรามองว่ามันเป็นเรื่องสิทธิ และความรับผิดชอบที่บริษัทควรจะมี แต่ที่สุดแล้วก็ไม่มีการฟ้องร้อง ไม่รู้เพราะอะไร นางสาวไอดา อรุณวงศ์ เลขานุการคณะทำงานติดตามช่วยเหลือผู้ได้รับผลกระทบจากโคบอลต์ 60 เมื่อหลายปีที่แล้วระบุ ส่วนในกรณีของกลุ่มอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมแก่งคอยนั้น สุนันท์ยืนยันว่าข้อมูลที่เธอและพวกนำมารณรงค์คัดค้านโรงไฟฟ้าแก่งคอย 2 ไม่ว่าจะเป็นจำนวนน้ำเสีย มลพิษทางอากาศ ฯลฯ เป็นข้อมูลที่นำมาจากรายงานการศึกษาผลกระทบสิ่งแวดล้อม (อีไอเอ) ของโครงการ ซึ่งเพิ่งผ่านการอนุมัติไปเมื่อเดือน ก.พ.ที่ผ่านมา ซึ่งทั้งหมดนี้เป็นข้อเท็จจริงที่คงต้องตรวจสอบกันต่อไป อย่างไรก็ตาม อนุกรรมการด้านพลังงานและอุตสาหกรรม ภายใต้คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ ได้เห็นความสำคัญของคำถามที่เกิดขึ้น ท่ามกลางการเคลื่อนไหวเพื่อปกป้องสิทธิชุมชนในพื้นที่ต่างๆ ซึ่งผุดขึ้นราวดอกเห็ด จึงร่วมกับศูนย์นิติศาสตร์ คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรม ศาสตร์ จัดวงเสวนาระดมความคิดเห็นเกี่ยวกับกฎหมายสิ่งแวดล้อมของประเทศ ในหัวข้อ ม. 101 พ.ร.บ.สิ่งแวดล้อม 35 สนับสนุนหรือลิดรอนสิทธิชุมชน โดยเชิญ ประพจน์ คล้ายสุบรรณ ตุลาการศาลปกครอง วสันต์ พานิช กรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ บรรเจิด สิงคะเนติ ผู้อำนวยการศูนย์นิติศาสตร์ คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัย ธรรม ศาสตร์ ณรงค์ ใจหาญ คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ร่วมเสวนา ดำเนินรายการโดย สุรชัย ตรงงาม อนุกรรมการพลังงานและอุตสาหกรรม กรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ ณ ห้อง 501 สำนักงานคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ เชิงสะพานหัวช้าง เวลา 13.00-16.00 น. วันพรุ่งนี้ (23 มิ.ย.48) 
ถ้าการออกมาปกป้องสิ่งแวดล้อมบ้านตัวเองเป็นเรื่องผิด ดิฉันยินดีติดคุกเป็นคนแรก สุนันท์ พรหมยารัตน์ หนึ่งในแกนนำคัดค้านการก่อสร้างโรงไฟฟ้าแก่งคอย 2 จ.สระบุรี กล่าวขึ้นกลางงาน ครบ 1 ปีการเสียชีวิตของ