กวีประชาไท: จุด
ในแสงสลัวเงามืดกำลังจุดดวงอาทิตย์สร้างทางรุ่งโรจน์จินตนาการถึงบ้านหลังเก่าที่ประดับประดิษฐ์ด้วยอิฐดวงดาวมีหลังคาแผ่นฟ้าคุ้มไว้เส้นทางดวงอาทิตย์แจ่มแจ้งและตรงดิ่งไม่เหลือความเป็นไปได้อื่นบ้านอิฐดวงดาวหลังคาฟ้าการเดินทางเริ่มต้นตั้งแต่ชาติที่แล้วการลุถึงสิ้นสุดที่ชาติหน้าคนแล้วคนเล่าทิ้งร่างเลือดเนื้อและหัวใจกับหัวคิดทับถมจากเนินสู่ภูเขาเป็นเส้นทางสายภูเขาคนต่อมา ต่อมามุ่งมั่นป่ายปีนให้ถึงยอดจินตนาการถึงบ้านดวงดาวอันลิบวิบติดยอดนั้นจากหลังตรงพุ่งหัวไปข้างหน้าสู่หลังโค้งคว่ำหัวตกอกลากเข่าคลุกข้อศอกเลื้อยกระทั่งนิ่งเปื่อยเน่าเพิ่มเนื้อที่ภูเขากว้างและสูงขึน กว้างและสูงขึ้นดวงดาววิบลิบติดยอดเขาก็ยังวิบลิบติดยอดเขาบ้านอิฐดวงดาวหลังคาฟ้าเคลื่อนย้ายมาสถิตดวงดาวนั้นเส้นทางดวงอาทิตย์ไม่ถูกเรียกหาทั้งที่เป็นเส้นทางของมันและงามืดที่เฝ้าจุดไม่เคยลดละแต่ไร้คนมองเห็นโดยเฉพาะการจุดยิ่งภูเขากว้างและสูงดวงอาทิตย์ก็ยิ่งมอดดับ
ในแสงสลัวเงามืดกำลังจุดดวงอาทิตย์สร้างทางรุ่งโรจน์จินตนาการถึงบ้านหลังเก่าที่ประดับประดิษฐ์ด้วยอิฐดวงดาวมีหลังคาแผ่นฟ้าคุ้มไว้
กวีประชาไท,ปราโมทย์ ระวิน