กวีประชาไท: ค่าคนตาย
เธอรู้จัก ฆ่าคนตาย เรี่ยรายวันข่าวกระชั้น สื่อกระชอก บอกคนฆ่ามีไอ้นั่น อีนี่ พร้อมตีตราโฉดชั่วช้า สารพัด กว่าสัตว์ใดไม่ต้องรอ ลงโทษ ตามกฎหมายเรามีศาล มากมาย วินิจฉัยศาลโซเชียล เกรี้ยวโกรก โลกออนไลน์สื่อทันใจ ใช้ประเด็น เล่นอารมณ์เหมือนประเทศ ตระหนักค่า ของคนตายยุติธรรม ฟ่องฟาย คล้ายเหมาะสมหนึ่งชีวิต หรือมีค่า แค่สิ้นลม?เหมือนระงม หลังเกิดเหตุ เมื่อเภทภัยแล้วคุณค่า ชีวิต ของคนเป็นเธอเคยเห็น กระจ่าง เส้นทางไหมตอนยังมี ชีวิต คิดอะไร?มองเขาเป็น ยังไง คนใกล้ตัวเคยเอารัด เอาเปรียบ เพื่อนมนุษย์หรือแย่งยุทธ์ เป็นของตน อย่างคนชั่วหลงระเริง ขลาดเขลา อย่างเมามัวอบายมุข ลุกทั่ว ครัวเรือนใจแล้วคุณค่า ชีวิต ของคนเป็นที่ต่อสู้ ขื่นเข็ญ ยุคสมัยค่าของคน ที่เรี่ยราย ที่ตายไปที่สาบสูญ สิ้นไร้ ในทะเบียนขณะคนฆ่า ยังลอยหน้า ในประเทศหลังเกิดเหตุ รัฐ-ชาติ อำนาจเปลี่ยนประชาชนตาย บรรจุไว้ ในแบบเรียนเราก็ต่าง ลืมเทียน ที่จุดไฟค่าคนตาย ที่หยัดสู้ ทรราชที่ยืนท้า อำนาจ ไม่หวาดไหวอย่าลืมค่า วีรชน คนตายไปด้วยการไม่ ทำอะไร ในวันนี้
เธอรู้จัก ฆ่าคนตาย เรี่ยรายวันข่าวกระชั้น สื่อกระชอก บอกคนฆ่ามีไอ้นั่น อีนี่ พร้อมตีตราโฉดชั่วช้า สารพัด กว่าสัตว์ใด ไม่ต้องรอ ลงโทษ ตามกฎหมายเรามีศาล มากมาย วินิจฉัยศาลโซเชียล เกรี้ยวโกรก
กฤษฎิ์ศักดิ์ เคหะวัฒกานนท์,กวีประชาไท