จริงหรือ? โฉมใหม่ไฉไลกว่าเดิม เปิดอนาคต คลองโอ่งอ่าง แลนด์มาร์กใหม่เมืองกรุง 
หากเอ่ยถึง ,คลองโอ่งอ่าง, เรียกว่าไม่มีคนกรุงคนไหนที่ไม่รู้จัก คลองแห่งนี้ ถือเป็นส่วนหนึ่งของคลองรอบกรุง ที่เชื่อมต่อกับคลองบางลำพู คลองสะพานหัน คลองวัดเชิงเลน และช่วงสุดท้ายก่อนบรรจบกับแม่น้ำเจ้าพระยา นั่นคือ คลองโอ่งอ่าง ซึ่งพื้นที่ดังกล่าวเคยเป็นแหล่งค้าขายเครื่องดินเผาของชาวจีนและชาวมอญมาก่อน กระทั่งเกิดตลาดสะพานเหล็กขึ้นในภายหลัง ส่งผลให้คลองแห่งนี้ถูกปิดไปด้วยสังกะสี ไม่ได้รับแสงแดดมานานกว่าสามทศวรรษ,หลังจากสะพานเหล็กหรือตลาดคลองโอ่งอ่างถูกรื้อไปอย่างถาวร เพื่อคืนพื้นที่ให้กับสาธารณะแล้วนั้น ,ทีมข่าวเฉพาะกิจไทยรัฐออนไลน์, ,ก็ไม่พลาดที่จะลงพื้นที่ไปสำรวจภูมิทัศน์ใหม่รอบ คลองโอ่งอ่าง ว่า ในวันนี้มีสภาพเป็นอย่างไร? ในอนาคตจะกลายเป็นแลนด์มาร์กแห่งใหม่ของคนกรุงหรือไม่?,ทีมข่าวฯ เดินสำรวจภูมิทัศน์ของพื้นที่แห่งนี้อยู่พักใหญ่ จึงได้มีโอกาสเข้าไปพูดคุยกับชาวบ้าน รวมถึงพ่อค้าแม่ค้าที่อาศัยอยู่ในพื้นที่มานานพอๆ กับตลาดแห่งนี้ ว่า หลังจากตลาดถูกรื้อถอนออกไป เหลือไว้เพียงพื้นที่โล่ง พวกเขารู้สึกอย่างไรกันบ้าง? ไปฟังพร้อมๆ กัน,นายชนะ บุญชูวงศ์ อายุ 59 ปี เปิดร้านเย็บผ้าอยู่ในย่านคลองโอ่งอ่างมานานกว่า 17 ปี, เปิดเผยให้ทีมข่าวฯ ฟัง ว่า ตนอาศัยอยู่ในพื้นที่แห่งนี้มานาน เป็นทั้งที่อยู่อาศัยและแหล่งทำมาหากิน หาเช้ากินค่ำ แต่มาวันนี้ระยะเวลาเพียงแค่ 1 เดือน ตั้งแต่มีการรื้อตลาด เหลือเพียงพื้นที่โล่ง จนแทบไม่มีผู้คนสัญจรผ่านหน้าร้าน ส่งผลต่อรายได้ในแต่ละวันลดฮวบลงครึ่งต่อครึ่ง บางวันแทบไม่มีรายได้ด้วยซ้ำไป ซึ่งทุกวันนี้อยู่ได้เพราะลูกค้าประจำทั้งสิ้น, นายชนะ กล่าว,นายสุพจน์ ไม่ขอเปิดเผยนามสกุล อายุ 47 ปี พ่อค้าขายส้มตำไก่ย่างย่านคลองโอ่งอ่าง, เปิดเผยว่า หลังจากรื้อตลาดออก ส่วนตัวรู้สึกว่าไม่แตกต่าง และไม่ได้มองว่าเป็นเรื่องที่แย่ เพราะฝั่งที่ตนขายยังมีผู้คนสัญจรอยู่ตลอด และโชคดีที่ตนขายของกินด้วย ทำให้ไม่ได้รับผลกระทบมากนัก ยังคงขายได้เรื่อยๆ แต่ก็อาจจะมีบ้างที่รู้สึกได้ว่าลูกค้าน้อยลงจากแต่ก่อน ซึ่งก็มองว่าเป็นเรื่องปกติ ก็คงต้องปรับตัวไปตามสภาพ อย่างไรก็ดี มองว่าเป็นการคืนพื้นที่ให้กับสาธารณะเพื่อไปพัฒนาให้น่าอยู่ต่อไป ซึ่งประชาชนเองก็ได้ประโยชน์ด้วย, นายสุพจน์ แสดงทรรศนะ,นางสายใจ คุณดิลก ชีวธันย์ อายุ 46 ปี แม่ค้าย่านตลาดคลองโอ่งอ่าง, เล่าย้อนไปในช่วงที่ยังไม่มีการยกเลิกหรือรื้อตลาดว่า แต่ก่อนมีผู้คนเข้ามาเดินเป็นจำนวนมาก เนื่องจากตลาดฝั่งที่ตนขาย จะมีของกินอร่อยค่อนข้างเยอะ ทำให้ผู้ค้าสามารถค้าขายได้ตลอดทั้งวัน ซึ่งหลังจากที่รื้อสังกะสีออก ไม่มีหลังคาบังแดดบังฝน ผู้คนก็เข้ามาเดินน้อยลง เพราะอากาศที่ร้อนมาก, นางสายใจ แสดงความคิดเห็น,นางพรสวรรค์ แซ่โง้ว อายุ 49 ปี แม่ค้าขายเสื้อบริเวณฝั่งตลาดสะพานเหล็กมานานกว่า 20 ปี, เล่าว่า แต่ก่อนแผงค้าที่ตนขายของจะอยู่ด้านในของตลาด ซึ่งสามารถขายได้ต่อวันเยอะพอสมควร แต่เมื่อตลาดถูกยกเลิก ตนก็ต้องหาช่องทางและที่ทำกินใหม่ ซึ่งก็เพิ่งได้กลับมาเริ่มขายตรงบริเวณทางเท้าประมาณ 1 เดือน และแม้ว่าจะไม่ค่อยมีผู้คนสัญจรมากนัก แต่ก็ต้องยอม เพราะไม่มีเงินมากพอที่จะไปเช่าพื้นที่ในศูนย์การค้าเมก้า พลาซ่า ซึ่งผู้ค้าสะพานเหล็กส่วนใหญ่จะย้ายไปขายศูนย์การค้าแห่งนี้กัน และหากหลังจากนี้ ตนจะโดนไล่ให้ออกจากพื้นที่อีก ก็คงต้องไปเริ่มต้นหาที่ทำกินใหม่อีกครั้ง, นางพรสวรรค์ กล่าว,นายรุ่งโรจน์ ไม่ขอเปิดเผยนามสกุล อายุ 29 ปี ผู้มาเดินตลาดสะพานเหล็กเป็นประจำทุกสัปดาห์, เปิดเผยว่า ปกติจะนัดเจอกับกลุ่มเพื่อนที่ตลาดสะพานเหล็กทุกวันอังคารและพฤหัสบดี แต่มาวันนี้ จุดนัดหมายของกลุ่มเราก็เปลี่ยนไป กลายเป็นพื้นที่โล่งเลียบคลองแทน ทุกวันนี้ต้องบอกว่า ก็ยังไม่ชินตา เพราะรู้สึกคุ้นเคยกับความแออัดเหมือนแต่ก่อนมากกว่าที่ได้เดินดูของหลากหลาย ได้เดินเบียดเสียดกับผู้คนมากหน้าหลายตา แต่ถามว่าส่วนตัวเดือดร้อนหรือส่งผลกระทบอะไรหรือไม่นั้น ไม่ได้ส่งผลกระทบใดๆ เพราะร้านขายอุปกรณ์เกมที่ตนมาซื้อเป็นประจำก็ยังคงอยู่ที่เดิม เนื่องจากอยู่ในส่วนของตัวอาคาร ไม่ได้อยู่ในพื้นที่รุกล้ำ ทั้งนี้ สำหรับในอนาคต การที่จะกลับมาเป็นตลาดเช่นเดิมคงเป็นเรื่องยาก จึงอยากเห็นพื้นที่แห่งนี้กลายเป็นสวนสาธารณะ เพื่อให้ประชาชนได้มาใช้ประโยชน์ ในการออกกำลังกายและเดินเล่น,นางพิศมัย (ไม่ขอเปิดเผยนามสกุล) อายุ 61 ปี ผู้อาศัยอยู่ในย่านคลองโอ่งอ่างมานานกว่า 20 ปี, เล่าว่า ส่วนตัวชอบมาเดินตลาดแห่งนี้ เพราะมีของให้เลือกซื้อหลากหลาย อีกทั้งของกินอร่อยเยอะมาก แต่ปัจจุบันตลาดได้ถูกยกเลิก โดนรื้อออกไปเหลือเพียงความโล่งโปร่ง ซึ่งความรู้สึกส่วนตัวก็เห็นด้วยกับการรื้อครั้งนี้ เพื่อที่จะได้พัฒนาไปในทิศทางที่ดีขึ้น แต่สำหรับข้อเสียก็อาจจะเป็นเรื่องของร้านค้าที่เคยซื้อเป็นประจำหายไป โดยที่เราก็ไม่รู้ว่าเขาย้ายไปอยู่ที่ไหน ซึ่งเป็นสิ่งที่ต้องตามหาต่อไป แต่ก็คงไม่ใช่ประเด็นสำคัญมากไปกว่าการอยากเห็นพื้นที่แห่งนี้ถูกพัฒนาให้มีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น เจริญหูเจริญตามากขึ้น ซึ่งสิ่งที่อยากให้เกิดขึ้นในอนาคตคือ พื้นที่สีเขียว ปลูกต้นไม้และดอกไม้ เพิ่มความร่มรื่น เพื่อได้ใช้ประโยชน์จากพื้นที่แห่งนี้ ในการที่จะเข้ามาเดินเล่น ชมทัศนียภาพ ที่เรียกว่าแทบจะหาไม่ได้ในเมืองกรุง,ด้าน ,นายพีระพงษ์ สายเชื้อ ปลัดกรุงเทพมหานคร, เปิดเผยถึงโครงการที่จะเกิดขึ้นกับพื้นที่ย่านคลองโอ่งอ่างในอนาคตว่า ขณะนี้ทาง กทม. ได้ตั้งคณะทำงาน โดยมีหน่วยงานของ กทม. เป็นหลัก รวมถึงสำนักทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ กรมธนารักษ์ และตัวแทนประชาชนที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ จำนวน 4 คน ในการที่จะมาร่วมกันกำหนดรูปแบบ โดยมีแนวคิดภายใต้คำว่า Walking Street หรือถนนคนเดิน ซึ่งจะต้องสอดคล้องกับความเป็นโบราณสถาน เนื่องจากพื้นที่แห่งนี้ได้ขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานตั้งแต่ปี พ.ศ. 2519 แล้ว จึงมีตัวแทนจากกรมศิลปากร เข้ามาร่วมกำหนดรูปแบบด้วย เพื่อปรับปรุงและพัฒนาพื้นที่ให้เป็นแหล่งท่องเที่ยว,ปัจจุบันจะเห็นว่าบ้านเรือนประชาชนหันหลังเข้าหาคลอง แต่ในอนาคตเมื่อกลายเป็นแหล่งท่องเที่ยว จะต้องได้รับความร่วมมือจากประชาชนในพื้นที่ให้หันหน้าเข้าหาคลองแทน ซึ่งแต่ละบ้านเรือนจะมีการค้าขายหรือไม่นั้น เป็นสิทธิ์ของพี่น้องประชาชนเอง โดยรูปแบบที่เกิดขึ้นจะต้องเป็นไปตามแนวคิดโบราณสถาน แต่จะไม่มีการตั้งค้าขายบนถนนเลียบคลองเหมือนแต่ก่อน,อย่างไรก็ตาม นอกจากแนวคิดที่ได้กำหนดไว้ ว่า จะต้องสอดคล้องกับความเป็นโบราณสถานของคลองโอ่งอ่างแล้ว โครงการนี้ยังเป็นส่วนหนึ่งของระบบการระบายน้ำ เนื่องจากคลองเชื่อมกันและมีประตูน้ำ เพื่อลำเลียงน้ำออกสู่แม่น้ำเจ้าพระยาได้ ซึ่งขณะนี้อยู่ในขั้นตอนการให้สำนักผังเมืองไปวางรูปแบบที่หลากหลาย เพื่อเข้าเสนอกับที่ประชุมในสัปดาห์หน้า และคาดว่าจะมีการประชุมเพื่อเจรจาไม่เกิน 2 ครั้ง ก็คงจะได้ข้อยุติ ว่าสุดท้ายแล้ว พื้นที่ย่านคลองโอ่งอ่างจะออกมาในรูปแบบใด,ในส่วนของงบประมาณการสร้างนั้น ขณะนี้ยังไม่ได้กำหนดไว้ เนื่องจากต้องรอพิจารณาจากรูปแบบโครงการก่อน แต่คาดว่างบประมาณหลักๆ จะเป็นในเรื่องของราวกั้นคลอง และปูพื้นใหม่ทั้งหมด เพื่อให้สอดคล้องกับความเป็นโบราณสถาน ส่วนท่อระบายน้ำในคลองก็อาจจะปรับปรุงให้ใช้งานได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น และอาจจะมีการขุดลอกคลองเพิ่มเติม เพราะหลังจากรื้อถอนก็มีสิ่งปลูกสร้างลงไปอยู่ในคลอง ส่วนบ้านเรือนหรือร้านค้าประชาชนบริเวณเลียบคลองก็ต้องดูแลตัวเอง ซึ่งทาง กทม. จะทำหน้าที่ไปเจรจากับทางธนาคาร เพื่อลดดอกเบี้ยให้เท่าตัว สำหรับประชาชนที่มีความจำเป็นต้องกู้เงินมาเพื่อพัฒนาในส่วนของบ้านเรือนหรือร้านค้า อย่างไรก็ดี จะต้องรอข้อยุติในเรื่องรูปแบบโครงการที่แน่ชัดเสียก่อน, ปลัดกรุงเทพมหานคร ระบุ,นายพีระพงษ์ ชี้แจงว่า จากที่หลายคนเข้าใจว่าจะทำเป็นสวนสาธารณะนั้น คงไม่ใช่แน่นอน เพราะไม่ว่าจะสร้างเป็นสวนสาธารณะหรือสวนหย่อมก็คงไม่ต่างกัน เมื่อเวลาผ่านไปไม่นานก็เละเหมือนเดิม เนื่องจากต้องมีการดูแลรักษาอย่างต่อเนื่อง ซึ่งเหตุผลที่มีแนวคิดเป็น  Walking Street หรือถนนคนเดิน เพื่อมุ่งเน้นให้เป็นแหล่งการค้า แต่จะอยู่ในส่วนของตัวตึกเท่านั้น เพื่อให้สอดคล้องกับความเป็นโบราณสถานที่มีอยู่แล้ว เพราะฉะนั้นโดยภาพรวมจะเน้นการปรับปรุงและพัฒนาเพื่อให้น่าเดินมากขึ้น,อย่างไรก็ตาม การปรับปรุงคุณภาพน้ำก็ต้องเกิดขึ้นอย่างแน่นอน เพราะเมื่อมีการจะพัฒนาต่อไปแล้วก็ต้องมีการปรับปรุงคุณภาพน้ำด้วยเช่นกัน คงไม่ปล่อยให้น้ำขุ่น ส่วนเรื่องตัวเงินตัวทองที่อาศัยอยู่ในคลองเป็นจำนวนมากนั้น หากชาวบ้านแจ้งมา ทาง กทม. จะจับคืนสู่ธรรมชาติหรือไปไว้ในสวนสัตว์ทันที,ทั้งนี้ ปลัดกรุงเทพมหานคร กล่าวถึงผลตอบรับวันลอยกระทงที่ผ่านมาว่า ประชาชนตอบรับดีมาก อาจเป็นเพราะหลายคนยังไม่เคยเห็นโฉมใหม่ของคลองโอ่งอ่าง ซึ่งมองว่าเป็นการเริ่มต้นที่ดี และคาดว่าจะจัดขึ้นทุกปี ทั้งนี้ การกำหนดรูปแบบของโครงการในอนาคตก็ต้องคำนึงถึงการเตรียมพื้นที่ไว้สำหรับจัดงานในเทศกาลต่างๆ เหล่านี้ด้วยเช่นกัน ดังนั้น ต้นไม้ ดอกไม้ประดับ ก็ยังคงเป็นสิ่งสำคัญที่ต้องคงไว้อย่างแน่นอน เพื่อความร่มรื่นในการใช้ประโยชน์ต่อไปในระยะยาว ซึ่งหากการประชุมได้ข้อยุติเป็นที่เรียบร้อยแล้ว คาดว่าในปีหน้าโครงการจะเริ่มสร้างทันที,ขณะที่ ,นายภราเดช พยัฆวิเชียร นายกสมาคมสถาปนิกผังเมืองไทย, กล่าวว่า เดิมคูคลองจะใช้เป็นเส้นทางลำเลียงน้ำออกสู่แม่น้ำเจ้าพระยา แต่เมื่อวิถีชีวิตเปลี่ยนไป คนก็หันมาใช้เส้นทางสัญจรบนถนนมากขึ้น บ้านเรือนประชาชนก็หันหลังให้คูคลอง จึงทำให้คลองเหล่านี้ถูกละเลย กลายเป็นคลองหลังบ้าน เป็นแหล่งทิ้งขยะ ทำให้น้ำเน่าเสีย,ทั้งนี้ คำว่า คลอง ตามกฎหมาย ต้องมีพื้นที่ห่างจากแนวเขตน้ำ หรือต้องมีริมทางเดินริมฝั่ง ฉะนั้น เมื่อ กทม. มีการจัดระเบียบพื้นที่ใหม่ เอาคนที่รุกล้ำออกไปแล้วนั้น จะต้องมาพิจารณาดูว่าพื้นที่ดังกล่าวสามารถทำประโยชน์อย่างไรได้บ้าง, นายภราเดช กล่าว,ปัจจุบันหลายฝ่ายมีนโยบายที่จะผลักดันเกี่ยวกับระบบสัญจรทั้งทางรถ ราง และเรือ โดยให้สามารถเชื่อมต่อกันได้ และลดปัญหาการจราจรติดขัดบนท้องถนนได้ด้วย ซึ่งคลองโอ่งอ่าง ก็ถือว่าเป็นคลองที่สามารถปรับสภาพให้กลายเป็นระบบโดยสารทางน้ำที่เชื่อมต่อกับคลองแสนแสบได้ เพื่อให้ตอบโจทย์กับการใช้ชีวิตของคนในยุคปัจจุบันจริงๆ ซึ่งอาจจะเหมาะสมและมีประโยชน์กว่าการทำเป็นตลาดน้ำด้วยซ้ำไป เพราะตลาดน้ำคือวิถีชีวิตของชาวบ้านมาตั้งแต่ดั้งเดิม ไม่ใช่เพียงสร้างให้ดูเหมือนจำลองขึ้นมากเท่านั้น,นายภราเดช แสดงทรรศนะว่า สำหรับพื้นที่ย่านคลองโอ่งอ่างนั้น เหมาะสมที่จะพัฒนาเป็นทางเดินหรือทางจักรยานริมน้ำ รวมถึงสวนสาธารณะ เพื่อให้คนได้เข้ามาใช้ประโยชน์ต่างๆ ในพื้นที่ ขณะเดียวกันควรจะพัฒนาคลองให้กลายเป็นระบบขนส่งทางน้ำ พัฒนาให้เรือสามารถใช้กับคลองได้ ซึ่งในต่างประเทศก็จะมีการพัฒนาเรือให้เหมาะสมกับการสัญจรและท่องเที่ยวทางน้ำได้ ซึ่งในอนาคตหลายคลองจะมีการริเริ่มเป็นโครงการระบบการคมนาคมทางน้ำ มีเรือโดยสาร ในคลองที่มีเขตที่ใหญ่มากพอสำหรับสัญจรได้ ซึ่งคลองโอ่งอ่างก็เช่นกัน,นอกจากนี้ โครงการระบบขนส่งทางน้ำของคลองโอ่งอ่าง จะช่วยอำนวยความสะดวกให้ผู้คนสามารถปั่นจักรยาน เพื่อมาต่อเรือที่คลองแห่งนี้ เพื่อเชื่อมต่อไปยังระบบรถโดยสาร รถเมล์ รถไฟฟ้าได้ด้วย เช่นเดียวกับคลองแสนแสบ ทั้งนี้ หากภาครัฐให้การสนับสนุนในการสร้างความเชื่อมต่อของเครือข่ายระหว่างรถ รถไฟ และเรือ หรือช่วยในเรื่องของการจัดการระบบกีดขวางในคลอง เช่น สะพาน ได้ โดยอาจจะค่อยๆ ทำไปทีละเส้นทางก็สามารถเชื่อมต่อกันได้ ซึ่งอาจเป็นโครงการตัวอย่างในอนาคตด้วยซ้ำไป,ทั้งนี้ รูปแบบที่เหมาะสมกับพื้นที่ย่านคลองโอ่งอ่างและสามารถใช้เวลาสร้างได้เร็วที่สุด คือ ควรจะสร้างเป็นทางเดินเท้า หรือทางจักรยาน โดยอาจจะมีสวนสีเขียวเพื่อให้เกิดความร่มรื่น แต่อย่างไรก็ตาม สิ่งสำคัญนอกจากเน้นการพัฒนาพื้นที่แล้ว จะต้องควบคู่ไปกับการดูแลรักษาสภาพของคลองไม่ให้น้ำเน่าเสีย หรือมีทางน้ำทิ้ง เพื่อเข้าไปสู่ระบบการบำบัดรักษาน้ำในคลอง, นายภราเดช แสดงทรรศนะ,นายภราเดช กล่าวถึงรูปแบบของการสร้างคลองชองเกชอน ที่มีการรื้อทางด่วน เพื่อพัฒนาคลองให้ใสสะอาดกลายเป็นแหล่งพักผ่อนกลางกรุงโซล ว่า สำหรับคลองโอ่งอ่างหรือคลองใน กทม. นั้น ไม่สามารถสร้างให้ออกมาเป็นลักษณะเดียวกับคลองชองเกชอนได้ เนื่องจากลักษณะสภาพภูมิประเทศและเขตคลองที่มีความแตกต่างกัน ซึ่งคลองชองเกชอนนั้น มีระดับความสูงของน้ำหลายชั้น แต่คลองโอ่งอ่างหรือคลองใน กทม. โดยทั่วไปจะมีลักษณะเป็นที่ลุ่ม ทำให้เหมาะที่จะพัฒนาเป็นเส้นทางสัญจรทางน้ำ,นายภราเดช เสนอแนะถึงวิธีการจัดการปัญหาน้ำเน่าเสียให้น้ำใสสะอาดว่า จะต้องมีกระบวนการคัดแยกสองส่วน ดังนี้ 1. มีระบบแยกส่วนของน้ำ โดยมีทางรับน้ำฝน เพื่อรองรับน้ำที่เป็นส่วนของน้ำฝน และแยกส่วนของน้ำเสีย ซึ่งหากมีระบบคัดแยกน้ำได้ จะทำให้ปัญหาน้ำเน่าเสียในคลองลดลง 2. มีระบบทำความสะอาด และบำบัดน้ำเสีย โดยการขุดลอกคูคลอง ไม่ปล่อยให้มีขยะมูลฝอย หรือสิ่งกีดขวางลงไปในคลอง รวมถึงจะต้องมีระบบเปิด-ปิดประตูระบายน้ำ เพื่อให้น้ำในคลองสามารถถ่ายเทได้ นอกจากนี้ หากมีการพัฒนาเป็นเส้นทางสัญจรทางน้ำ มีเรือวิ่ง ก็จะสามารถแก้ปัญหาเรื่องน้ำเน่าเสียในระยะยาวได้,ท้ายที่สุดไม่ว่าอนาคตคลองโอ่งอ่างจะเป็นอย่างไร คลองจะสวย น้ำจะใส อย่างที่ชาวกรุงอยากเห็นหรือไม่ และพี่น้องประชาชนเองก็ต้องรอดูกันต่อไปว่า คลองโอ่งอ่าง แห่งนี้ จะกลายเป็นอีกแลนด์มาร์กใหม่ที่น่าสนใจของเมืองกรุงได้จริงหรือไม่ นั่นคงเป็นสิ่งที่ กทม. จะต้องพิสูจน์ฝีมือกันต่อไป
หลังจากปิดสะพานเหล็กไปอย่างถาวร เพื่อคืนพื้นที่ให้กับสาธารณะ ทีมข่าวเฉพาะกิจไทยรัฐออนไลน์ จึงลงพื้นที่สำรวจภูมิทัศน์ใหม่ของ คลองโอ่งอ่าง ในวันนี้มีสภาพเป็นอย่างไร? ในอนาคตจะกลายเป็นแลนด์มาร์กแห่งใหม่ของคนกรุงหรือไม่?
คลองโอ่งอ่าง,อนาคตคลองโอ่งอ่าง,ทีมข่าวเฉพาะกิจไทยรัฐออนไลน์,สะพานเหล็ก,ตลาดสะพานเหล็ก,ตลาดคลองโอ่งอ่าง,รื้อสะพานเหล็ก,รื้อตลาดสะพานเหล็ก,รื้อคลองโอ่งอ่าง,กรุงเทพมหานคร,ปลัดกรุงเทพมหานคร,แลนด์มาร์คเมืองกรุง,สวนสาธารณะ,ตลาดน้ำ,ผู้ค้าสะพานเหล็ก ย้าย,พีระพงษ์ สายเชื้อ,ถนนคนเดิน,Walking Street,ภราเดช พยัฆวิเชียร,นายกสมาคมสถาปนิกผังเมืองไทย,โฉมใหม่คลองโอ่งอ่าง,ภูมิทัศน์ใหม่คลองโอ่งอ่าง,ไทยรัฐ,ไทยรัฐออนไลน์,ข่าว,กทม.