กวีประชาไท: ยิ้มสยาม ที่มากับตู้ปันสุข
ยุคข้าวยากหมากแพงแบ่งใส่ตู้ ทำให้รู้ผู้ใดอดสลดหนาแผ่นดินนี้มีอดตายไม่ได้นา แม้แต่หมายังไม่อดมดมีกินเหมือนผูกพันกันนี้มีน้ำใจ อันยิ่งใหญ่ไม่คลายคล้ายทรัพย์สินไร่นาสาโทแคว้นทั่วแผ่นดิน ประชาชินของเจ้าสัวอยู่ทั่วไปวิกฤติพาตู้ปันสุขบุกพารา มีสุขมาพายิ้มแย้มดูแจ่มใสหวังว่าตู้ปันสุขช่วยปลุกใจ เห็นใคร ๆ พ้นภัยหิวตัวปลิวเดินเรื่องปากท้องของคนหมองหม่นชัด เรื่องใหญ่รัฐบริหารงานขัดเขินความร่ำรวยหรือยากจนชนเผชิญ ความเจริญใครเกินใครโยงใยกันทุกชนชาติราษฎร์ประเทศเขตท้องถิ่น การดูหมิ่นนินทาพาหยามหยันยิ้มจากใจที่เจริญเพลินแบ่งปัน ใช่ยิ้มยันแบบยิ้มสยามยามยับเยินยิ้มแบบอำมาตย์วาสนาว่ายิ้มสยาม แค่นยิ้มหยามความต่ำชั้นราษฎร์สรรเสริญถูกตบหัวแล้วลูบหลังยังยิ้มเพลิน โลกยุคเงินครองโลกโรคไร้ยาหลังอัตตารบราอาเพทเศรษฐกิจ เหมือนจะติดตีบตันไม่หรรษาสงครามโลกครั้งที่ 1 ยังตรึงตรา บาดเจ็บสูญหายตาย 40 กว่า ล้านคนสิบกว่าปีก่อนที่จะคณะราษฎร โลกเร่าร้อนแปรผันอันเข้มข้นเศรษฐกิจสยามตามดิ้นรน และส่งผล 24 มิถุนายน 2475หมุดคณะราษฎร์ประกาศปักเป็นหลักฐาน ปัจจุบันปราศนาการลูกหลานหาหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 นองน้ำตา เรื่องนานาน่าสลดปล่อยปลดปลงสงครามโลกครั้งที่ 3 นามโควิด จะมีวิถีชีวิตใหม่ให้ใหลหลงหมุดคณะราษฎรถอนไปคง จะหลังสงครามครั้งล่าหาเจอเอย
ยุคข้าวยากหมากแพงแบ่งใส่ตู้ ทำให้รู้ผู้ใดอดสลดหนาแผ่นดินนี้มีอดตายไม่ได้นา แม้แต่หมายังไม่อดมดมีกินเหมือนผูกพันกันนี้มีน้ำใจ อันยิ่งใหญ่ไม่คลายคล้ายทรัพย์สินไร่นาสาโทแคว้นทั่วแผ่นดิน
กวีประชาไท,ธุลีดาวหาง,ตู้ปันสุข