กวีประชาไท: แผ่นดินแม่กลางชะตากรรมอันซ้ำซาก
ไม่ใช่ทั้งครั้งแรก และครั้งสุดท้ายอาจอีกหลายแบบกระสวน กระบวนท่าผ่านวันนี้ ล่วงพรุ่งนี้ อาจมีมาอาจเดือนหน้า อาจเดือนไหน อีกไม่รู้โชคชะตาแผ่นดินแม่ไม่แน่นอนอาจเบื้องลึกผลึกตะกอนซุกซ่อนอยู่รอแรงเพลิงเริงพลัง ขึ้นพรั่งพรูเปลือยอณูหลืบเร้น ขึ้นเป็นไฟลึกและล้ำเกินหลีก อาจอีกครั้งกับความหลังแห่งน้ำตาอาจมาใหม่หวั่นหวาดและขลาดกลัวนักหัวใจจะโศกซ้ำร่ำไรไปกี่นับแผ่นดินแม่พันผูกลูกของแม่ลามกระแสเพลิงไฟเกินไหลหลับฝันตื่นฟื้นชื่นชม เผลอ ล้มพับเกินซับหนอน้ำตา เบือนหน้าร้องช้ำซอก ยังตอกย้ำ ความซ้ำซากทะลักหลากน้ำตาเศร้าเราทั้งผองอาบใบหน้าแห่งเมืองจนเนืองนองไหลฟ้อง ทุกดวงตา โลกอารยะหลับเถิดลูก ข่มใจ นอนให้หลับเหนื่อยนับ ล้มกับลุก เกิดทุกขณะอยู่เพื่อได้ไปข้างหน้า คือภาระกราบเถิดพระ ขอพร อย่าอ่อนใจอย่าเหนื่อยใจ แผ่นดินแม่ก็แค่นี้ผ่านเดือนปี ผ่านเวลา มีมาใหม่ไม่นึกเหตุ ก็พบเหตุ เห็นเพทภัยฤาเรายังหวังอะไร ไกลกว่านี้ 
 ไม่ใช่ทั้งครั้งแรก และครั้งสุดท้ายอาจอีกหลายแบบกระสวน กระบวนท่าผ่านวันนี้ ล่วงพรุ่งนี้ อาจมีมาอาจเดือนหน้า อาจเดือนไหน
กวีประชาไท,สุขุมพจน์ คำสุขุม