เป็นเกียรติสุดในชีวิต เปิดใจภาคสนามในวันที่กลั้นน้ำตาปฏิบัติหน้าที่
เศร้าโศกทั้งแผ่นดิน กับการสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 9 ประชาชนทุกหมู่เหล่าต่างร่วมใจเดินทางเพื่อไปน้อมถวายบังคมพระบรมศพ และรวมไปถึงการแสดงความอาลัย ความรักต่อพ่อหลวง ในรูปแบบของตัวเองในหลายๆ อาชีพ ไม่เว้นแม้แต่ผู้สื่อข่าวภาคสนาม สื่อทุกสำนักต่างร่วมแรงร่วมใจกันรายงานข่าวอย่างสุดความสามารถ,วันนี้ ไทยรัฐออนไลน์ เปิดใจ 3 สาวผู้สื่อข่าวจากสำนักต่างๆ พูดถึงการปฏิบัติหน้าที่ในวันสำคัญครั้งนี้ ,ทำหน้าที่สื่อมวลชนให้ดีที่สุดเพื่อพ่อของเรา,รพีพรรณ เรือนศรี ผู้สื่อข่าวไทยรัฐทีวี,เล่าถึงการปฏิบัติหน้าที่ครั้งสำคัญว่า ตอนแรกเราได้รับมอบหมายให้ไปทำบรรยากาศถวายพระพร แล้วก็สวดมนต์ให้พระองค์หายจากพระอาการประชวรที่ศิริราช ไม่ได้คิดว่าจะมีเหตุการณ์ที่ทำให้เศร้าโศกกันทั้งประเทศแบบนี้ ถึงแม้ก่อนหน้านี้เราอาจจะได้รับรู้ข่าวมาบ้างเพราะเราคือสื่อมวลชน วินาทีที่รู้ว่าพระองค์ไม่อยู่แล้ว เราตัวชา เราทำอะไรไม่ถูก แต่เราร้องไห้ไม่ได้เพราะประชาชนที่อยู่ในบริเวณนั้นยังไม่รู้ข่าว เราต้องคุมสติไว้เพราะประชาชนจะสงสัยว่าเราร้องไห้ทำไม มีเรื่องร้ายเกิดขึ้นใช่มั้ย,รพีพรรณ เล่าต่อว่าจากนั้นเราก็รอเวลาจนแถลงการณ์ออก พอแถลงการณ์ออกมาเสียงร้องไห้มันดังไปทั่วโรงพยาบาลศิริราชเลย บางคนเป็นลม บางคนร้องไห้กอดลูกหลาน เพื่อน แฟน ที่มาด้วยกัน เราในฐานะสื่อมวลชนทำแบบนั้นไม่ได้ เราต้องเดินเอาโทรศัพท์ถ่ายคลิปบรรยากาศตอนนั้นไว้ เราต้องไปสัมภาษณ์เขา ความรู้สึกเรามันแย่มาก เพราะเราไม่สามารถแสดงความรู้สึกออกมาได้ เราทำงานอยู่เราต้องทำหน้าที่ต่อไป วันที่ 13 ต.ค. เราอยู่แสตนบายถึงเที่ยงคืนเลย,เช้าวันที่ 14 ต.ค. เราต้องตื่นเช้าไปศิริราช เป็นวันเคลื่อนพระบรมศพ ไปยังพระบรมมหาราชวัง วันนั้นเราเห็นทุกคนโศกเศร้า เรารู้สึกหวิวๆ แต่เราก็ยังทำหน้าที่ต่อ เรายอมรับเลยว่าท่านเป็นศูนย์รวมจิตใจจริงๆ มีคนเดินทางมาหาท่านตั้งแต่เช้ามืด ตอนที่เราไปถึงคือคนแน่นแล้ว บางคนอยู่กัน 12 ชั่วโมงท่ามกลางแดดที่ร้อน เรารู้สึกว่าเราก็เป็นหนึ่งในคนไทย เราจึงขอทำหน้าที่สื่อมวลชนที่เราได้รับมาให้ดีที่สุดเพื่อพ่อของเรา ,ถามว่าเหนื่อยมั้ย? เหนื่อย แต่เรารู้สึกภูมิใจมากกว่าที่ครั้งหนึ่งเราได้ทำงานในจุดนี้ เราเชื่อว่าไม่มีใครอยากให้เกิดข่าวแบบนี้ขึ้น แต่เมื่อมันเกิดขึ้นแล้ว เราก็ทำหน้าที่ให้ดีที่สุดเป็นการถวายงานเพื่อท่านเป็นครั้งสุดท้าย เราคิดว่านี่คือการทำงานที่เป็นเกียรติสูงสุดในชีวิตเราแล้ว นักข่าวมีเยอะแต่เราคือคนที่ถูกเลือกให้ไปยืนอยู่ตรงนั้น เราเหนื่อย แต่พอมาคิดว่าทำเพื่อพ่อหลวงเราหายเหนื่อยจริงๆ,สุดท้ายผู้ประกาศข่าวไทยรัฐทีวี บอกว่า ช่วงเวลานี้ทุกคนมีความรู้สึกไม่ต่างกัน ทุกคนอยู่ในอาการโศกเศร้า แต่สิ่งหนึ่งที่เราอยากจะบอกคนไทยทุกคนว่า เราควรจะเอาโอกาสนี้ทำให้คนไทยเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน อย่างเช่นตอนนี้ เราเห็นคนไทยช่วยกันมีจิตอาสา เอานู่นนี่มาแจกให้กันโดยไม่ได้คิดถึงว่าใครไปใคร เวลานี้ไม่มีใครแบ่งแยก ทุกคนช่วยเหลือกันหมด เป็นภาพที่เราประทับใจ เราควรจะใช้เวลานี้จับมือกันปรองดองสามัคคี ไม่แบ่งแยก ถวายพระองค์ท่าน,อดีตผู้สื่อข่าวกับวันที่ลาออก และขอกลับมาทำงานถวายในหลวงครั้งสุดท้าย,กฤตยา รอดรัตนาทูล อดีตผู้สื่อข่าวสายข่าวในพระราชสำนัก สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย NBT, เล่าความรู้สึกตอนวินาที่ที่รู้ว่าท่านสวรรคตแล้ว เรารู้สึกเคว้งคว้าง มันเหมือนไม่มีแรงดึงดูดอะไร อื้ออึง เกินความรู้สึกใดๆ ที่เคยมี และร้องไห้โฮออกมาต่อหน้าคุณแม่ คุณลุง คุณป้า ซึ่งตอนนั้นอยู่บนรถด้วยกัน ทั้งๆ ที่ปกติเราจะไม่ค่อยร้องไห้ต่อหน้าใคร แต่วินาทีนั้นคือกลั้นไม่อยู่จริงๆ น้ำตามันไหลเอง เสียงสะอื้นมันดังออกมาเอง,เรารู้สึกเป็นเกียรติมาก มากที่สุดในชีวิต คือก่อนหน้านี้เราลาออกจากงานแล้ว (ผู้สื่อข่าวสายข่าวในพระราชสำนัก สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย NBT) และสิ้นสุดการทำงานไปเมื่อ 30 ก.ย. 59 เพื่อที่จะไปศึกษาต่อที่ต่างประเทศ ระหว่างนี้อยู่ระหว่างการเตรียมตัวเตรียมเอกสารเพื่อยื่นขอวีซ่า แต่พอทราบข่าวสวรรคต สิ่งแรกที่เราทำและเรารู้สึกว่าเราต้องทำ จะได้หรือไม่นั่นอีกเรื่อง คือขอหัวหน้ากลับเข้าไปช่วยงานอีกครั้ง ไม่ใช่สมัครเข้าทำงานใหม่นะ คือขอเข้าไปช่วยเฉยๆ ช่วยทำอะไรก็ได้ บอกไปว่า ให้หนูเข้าไปช่วยอะไรหน่อยได้ไหม อยากถวายงาน หัวหน้าตอบกลับมาว่าให้เข้าไปที่สถานี,ตอนนั้นเราไม่คิดว่าตัวเองจะต้องอยู่หน้าจอ แต่พอไปถึง หัวหน้าแจ้งว่า ผอ.วางจุดไว้แล้ว (หมายถึงการวางทีมข่าวในแต่ละจุด) สำหรับวันที่ 14 ต.ค. ที่จะมีการเคลื่อนขบวนเสด็จพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช จาก รพ.ศิริราช ไปสู่พระบรมมหาราชวัง ซึ่งเราได้รับมอบหมายให้ไปรายงานข่าวอยู่ที่จุด รพ.ศิริราช ตอนนั้นมีความรู้สึกมากมาย นอกจากความเสียใจอย่างที่สุดแล้ว เราดีใจ ภูมิใจ แล้วก็ปลื้มใจ ที่จะได้รายงานข่าวสำคัญครั้งประวัติศาสตร์ แม้ว่าจะเป็นข่าวที่คนไทยทุกคนไม่อยากให้เกิดและไม่อยากได้ยิน เราดีใจที่ผู้ใหญ่เชื่อใจ และไว้ใจให้เราทำหน้าที่นี้,ผู้สื่อข่าว สถานีวิทยุโทรทัศน์แห่งประเทศไทย NBT บอกอีกว่า พอได้ลงไปปฏิบัติงานภาคสนามในวันนั้น บรรยากาศเหมือนกับสิ่งที่เราคิด วินาทีแรกที่ได้ฟังข่าวคือ เวลานี้ทั้งแผ่นดินไทยคงนองไปด้วยน้ำตา เราคิดแค่นั้น แต่พอลงพื้นที่มันมีความรู้สึกหลายอย่างร่วมด้วย มันหดหู่ โศกเศร้า เสียใจ บรรยากาศมันวังเวง,กฤตยา ยังเล่าถึงบรรยากาศในขณะลงพื้นที่ว่า ทุกอย่างดูเงียบสงัดไปหมด ร้านค้าเกือบทุกร้านข้างๆ โรงพยาบาลที่เคยคึกคักปิดหมด ประชาชนไปจับจองพื้นที่ริมสองฝั่งทั้งในโรงพยาบาล และถนนนอกโรงพยาบาล สิ่งที่เรารับรู้และรู้สึกได้คือทุกคนสูญเสียที่ยึดเหนี่ยวทางใจ บางคนสวดมนต์ บางคนก็ไหว้พระ และอีกมากที่ร้องไห้,เราน้ำตาไหลตลอดเวลา เราต้องหาข้อมูลประกาศแจ้ง แถลงการณ์ และสัมภาษณ์ประชาชน เล่าเรื่องต่างๆ มันน้ำตาไหลตลอดจริงๆ ปกติเราเป็นผู้รายงานข่าวต้องห่วงถึงความสวยงามที่ออกมาหน้าจอทีวีด้วย แต่ครั้งนี้เราปล่อยให้หน้าเลอะน้ำตาโดยไม่สนใจว่าหน้าตาเราจะเป็นยังไง จุดที่ต้องพูดเข้ากล้องเราก็ต้องฮึบไว้ กลั้นใจไว้ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด,สุดท้ายอดีตผู้สื่อข่าวที่ขอกลับมาทำงานถวายในหลวง บอกว่า ในหลวงรัชกาลที่ 9 ทรงงานอย่างหนักมาตลอดระยะเวลา 70 ปี เพื่อสร้างและวางรากฐานต่างๆ มากมายไว้ให้พวกเราชาวไทย จนแผ่นดินไทยเป็นแผ่นดินทองดังเช่นทุกวันนี้ ดังนั้น สิ่งที่เราคนไทยทุกคนต้องทำก็คือธำรงรักษาสิ่งดีงามเหล่านี้ไว้เพื่อส่งต่อให้ลูกหลาน ให้พวกเขาภูมิใจว่า ไม่ว่าจะเกิดในรัชสมัยใดบนผืนแผ่นดินไทยก็โชคดีเหลือเกิน,การทำงานที่รู้สึกเป็นเกียรติมากที่สุดในชีวิต,กัลยาวีร์ แววคล้ายหงษ์ ผู้สื่อข่าวสังคม TNN24, เล่าผ่านไทยรัฐออนไลน์ว่า จริงๆ เราเตรียมใจไว้ตั้งแต่ได้มีข่าวออกมาเป็นระลอกๆ ก่อนหน้านั้น 2-3 วันแล้ว พยายามเข้าใจว่านี่เป็นเรื่องธรรมชาติ และเป็นธรรมดาของชีวิต พอวันที่ 13 ตุลาคม วันนั้นเราทำงานอยู่ที่อยุธยา น้องสาว (เป็นนักข่าวเหมือนกัน) โทรมาบอกว่า สถานการณ์ไม่ค่อยดี พอเสร็จงาน พวกเราเลยรีบกลับกรุงเทพฯ,เราไม่กลับห้อง เพราะไม่อยากอยู่คนเดียว อย่างน้อยที่ออฟฟิศยังมีเพื่อนร่วมงาน เห็นแถลงการณ์ในเว็บข่าว ตกใจมาก รีบกดไปดู ไม่เชื่อสายตาตัวเองเลย ตอนนั้น ช็อก ทำอะไรไม่ถูก ไม่รู้ว่าควรจะรู้สึกยังไง แต่ที่แน่ๆ เหมือนสูญเสียสิ่งยิ่งใหญ่ สิ่งที่เคยทำให้ชีวิตรู้สึกมั่นคง ปรากฏว่าคืนนั้นเกือบทั้งคืน เราอ่านข่าวอย่างเดียว ในฟีดทั้งเฟซบุ๊ก ทวิตเตอร์ และไอจี รวมถึงไลน์ ทุกคนพูดถึงท่านหมด ทุกคนเสียใจ เราน้ำตาซึมๆ เดินไปกอดพี่คนนึงแล้วพูดว่า มันจริงๆ แล้วใช่มั้ย ไม่อยากเชื่อเลย แต่พอวันถัดมา เราร้องไห้จริงๆ แต่ไม่นาน รู้สึกว่าต้องเข้มแข็ง ไม่งั้นเราจะทำงานไม่ได้,กัลยาวีร์ ยังเล่าถึงความรู้สึกที่ได้ภาคสนามในครั้งนี้อีกว่า เรารู้สึกเป็นเกียรติในชีวิตมากๆ ที่ได้มีโอกาสรายงานข่าวในช่วงเวลาสำคัญของประเทศ เหมือนได้ทำงานถวายพระองค์ท่าน แต่เสียใจที่ไม่ใช่ข่าวดี เราได้รับมอบหมายให้เข้างานเวรกลางคืนวันที่ 14 ตุลาคมพอดี ทีมเราไปที่พระบรมมหาราชวัง อยู่ที่นั่นตั้งแต่ 4 ทุ่ม ถึง ตี 5 เลย ส่วนอาทิตย์นี้ มีงานต้องไปทั้งพระบรมมหาราชวัง และมีไปงานที่เมียนมา ซี่ง บก.ให้เก็บบรรยากาศการแสดงความอาลัยถวายพระองค์ที่นั่นมาด้วย ซึ่งเราต้องพยายามตั้งใจให้ประชาชนพูดถึงท่านให้ดี เพื่อจะได้ถ่ายทอดให้ถูก อยากรับรู้ความรู้สึกของคนที่อยู่ตรงหน้า,เราลงพื้นที่วันที่ 14 ตอนกลางวัน ตอนกลางคืน มันเศร้ามากกว่าที่เราคิดมาก จริงๆ บรรยากาศหดหู่ รู้สึกโลกหม่นๆ ตั้งแต่เช้าวันที่ 14 ที่เดินออกจากห้องทุกคนใส่ชุดดำ ไม่ค่อยพูดกัน แม้ไม่ได้ร้องไห้ แต่ทุกคนไม่ยิ้มเลย พอไปลงพื้นที่ที่ประชาชนไปรวมตัวกันจริงๆ เราเจอหลายแบบมาก ทั้งคนที่มองเหม่อเข้าไปยังพระบรมมหาราชวัง มองแบบนานเลย ทั้งคนที่คอยเอามือป้องเทียนไม่ให้ดับ นั่งสงบนิ่งอยู่นาน คนที่ก้มกราบพร้อมน้ำตา,เจอคุณลุงคนนึง นั่งพับเพียบ นั่งมองเข้าไปในพระบรมมหาราชวัง อยู่นานมากๆ น้ำตานอง หน้าของคุณลุงแย่มากจริงๆ เราเข้าไปคุยด้วย คุณลุงบอกว่า ไม่มีคำใดอธิบายความรู้สึกนี้ได้ มันเป็นแบบนั้นจริงๆ เราไม่อยากถามคำถามที่ทำให้เขาร้องไห้ ไม่อยากให้เขารู้สึกแย่ไปมากกว่านี้ รวมถึงตัวเราด้วย แต่ตอนที่คุณลุงพูด แล้วร้องไห้ เราบอกตรงๆ เราทำอะไรไม่ถูก จะปลอบดีใจ หรือปล่อยไว้ หรือยังไงดี พอคุณลุงนิ่ง เราดึงไมค์ออกแล้วขอบพระคุณ ไม่รู้จะถามอะไร มันสะเทือนใจไปหมด และจากที่เราทำข่าวมาประมาณหนึ่ง คุยกับคนมาประมาณหนึ่ง เราพอบอกได้ว่าการพูดนั้นมาจากใจหรือไม่ ซึ่งทุกคนที่เราคุยด้วย สายตา ท่าทาง น้ำตา ต่างรักในหลวงหมดหัวใจจริงๆ,สุดท้าย ผู้สื่อข่าวช่อง TNN24 บอกทิ้งท้ายว่า เราแอบรู้สึกดีใจ ที่ได้เห็นคนไทยเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันมากขนาดนี้ ทำให้เรารู้สึกว่าเราเป็นครอบครัวเดียวกัน เพราะตอนลงพื้นที่ หรือตอนดูถ่ายทอดสดพระราชพิธี ทุกคนเอื้อเฟื้อ แบ่งปันน้ำ อาหาร และคำพูดปลอบใจให้กัน เราประทับใจกับสิ่งเหล่านี้มาก ซึ่งอยากให้เป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆ รวมถึงอยากให้ทุกคนใช้เวลาในการแสดงถึงความอาลัย ความรัก ในแบบของตัวเอง ไม่อยากให้ยึดติดว่าจะต้องทำแบบใดแบบหนึ่งเท่านั้น ใช้โอกาสนี้ในการเรียนรู้กัน เพราะทุกคนก็มีจุดรวม มีเป้าหมายเดียวกัน คือ อยากส่งความรักไปถึงพ่อให้มากที่สุด
เศร้าโศกทั้งแผ่นดิน กับการสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 9 ประชาชนทุกหมู่เหล่าต่างร่วมใจเดินทางเพื่อไปน้อมถวายบังคมพระบรมศพ และรวมไปถึงการแสดงความอาลัย ความรักต่อพ่อหลวง ในแบบของตัวเองในอาชีพต่างๆ
ในหลวงสวรรคต,พระเจ้าอยู่หัวสวรรคต,รัชกาลที่ 9 สวรรคต,สิ้นรัชกาลที่ 9,พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช,พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวในพระบรมโกศ,ประวัติในหลวง,รูปในหลวง,ภาพในหลวง,พระราชดำรัส,พระราชกรณียกิจ,รพีพรรณ เรือนศรี,กัลยาวีร์ แววคล้ายหงษ์,กฤตยา รอดรัตนาทูล,ผู้สื่อข่าวไทยรัฐทีวี,ผู้สื่อข่าว NBT,ผูสื่อข่าว TNN24