กวีประชาไท: เจ็ดวันที่แสนเศร้า (Seven lonly day)
สวัสดีวันจันทร์อำนาจมืดยังคงฝันว่ามันยิ่งใหญ่มืดบอดบ้าใบ้เบ่งเบี้ยวกันต่อไปความเป็นจริงป่วยไข้ใต้ฝ่าตีนสวัสดีวันอังคารผู้สังหารเล่นบทคนถือศีลโคลนเลนปลักตมทุกข์เฝ้าป่ายปีนฝรั่งแขกญี่ปุ่นเกาหลีจีนล้วนอัศจรรย์ใจสวัสดีวันพุทธอาชีพซื้ออาวุธร่ำรวยได้ไม่ต้องคิดไม่ต้องถามสิ่งใดใดซื้อจากไหนจำเป็นไหมไร้กฏเกณฑ์สวัสดีวันพฤหัสบดีความถูกต้องของที่นี่เป็นของเล่นใช้ถูกเรื่องเชียร์ถูกคนเล่นให้เป็นดีเห็นเห็นบอกชัดชัดเสียงดังดังสวัสดีวันศุกร์ห้ามผู้คนมีความทุกข์นี่คำสั่งคืนวันศุกร์คนฟังทุกข์จำทนฟังเขาจะขังด้วยข้อหาผิดอัตธรรมนูญสวัสดีวันเสาร์วันชำเราสามัญสำนึกให้สิ้นสูญใครใคร่คิดใครใคร่ถามหมายหัวด้วยปืนและปูนทบทวีตรีคูณกักขฬะถ่อยระยำสวัสดีวันอาทิตย์ฝ่าตีนอำมหิตเหยียบและย่ำความดีความจริงความเป็นธรรมอยู่ต่ำใต้ตีนอำนาจทมิฬเจ็ดวันแสนเศร้าของผู้คนคือสัปดาห์จำทนที่โหดหินนี่คือความเป็นไปบนแผ่นดินนี่คือถิ่นกาขาวรอโค่นล้ม
 สวัสดีวันจันทร์อำนาจมืดยังคงฝันว่ามันยิ่งใหญ่มืดบอดบ้าใบ้เบ่งเบี้ยวกันต่อไปความเป็นจริงป่วยไข้ใต้ฝ่าตีน
กวีประชาไท,เรืองรอง รุ่งรัศมี