กวีประชาไท: ปล่อยเขาลงตรงหน้าคูหาเลือกตั้ง
หน้าเชิดคอยืดตรง องอาจ วาดแขนทรงอำนาจเผยลาดไหล่เสื้อคับติ้วตัวแข็งแกร่งเกรียงไกร ยิ้มนิดบอกความนัยหลายความนักโปรไฟล์ดีที่สุดในสามโลกประเทศโขยกเขยกล้มหน้าจมปลักเขายังคงยืนเด่นเป็นที่รักเป็นไข่ฟักในหินถิ่นเผด็จการประชาธิปไตยแบกเขาไว้บนบ่าน้ำหนักเกินเดินฝ่ารัฐประหารประหารแล้ว ประหารเล่า เขาชื่นบานประเทศคลานเขารวยล้นบนบ่าเราถือปืนประกาศก้องปกป้องประเทศยิงทุกครั้งขยายเขตแห่งความเศร้าตายทุกครั้งสูญค่าเบากว่าเบาตายคือเหล่าชาวประชาธิปไตยเขาวาดปืนยืนยามความมั่นคงแสนยนิยม ดำรงหรือหวั่นไหวจมูกดีได้กลิ่นความเป็นไทประสาทไวนิสัยเก่าเขาส่งสัญญาณเลือกตั้งปลุกคนตื่นคืนสำนึกตื่นแล้วคึกคักเร่งเปล่งคำขานประชาธิปไตยผลิดอกอยากเบ่งบานหนุ่มสาวกล่าวคำหวานบานเบ่งมาเป็นเสรีประชาธิปไตย เป็นเสรีเป็นหน้าที่โยนน้ำหนักออกจากบ่าปลดแอกแบกฟาสซิสต์มานานช้าปล่อยเขาลงตรงหน้าคูหาเลือกตั้ง
หน้าเชิดคอยืดตรง องอาจ วาดแขนทรงอำนาจเผยลาดไหล่เสื้อคับติ้วตัวแข็งแกร่งเกรียงไกร ยิ้มนิดบอกความนัยหลายความนักโปรไฟล์ดีที่สุดในสามโลก ประเทศโขยกเขยกล้มหน้าจมปลักเขายังคงยืนเด่นเป็นที่รัก
เดือนวาด พิมวนา,กวีประชาไท