กวีประชาไท: ประเทศที่ป่วยไข้ของผม
 บ่าย หลัง 16: 30 นาฬิกา22 พฤษภา 2557เมื่อกลวิธีนานา มดเท็จสำเร็จความจริง ออกมาใครจะรู้สึกอย่างไร ผมไม่รู้แต่อกใจผมพรั่งพรู ทะลักบ่าทุกอย่างล้นอกออกหน่วยตาผมสะอื้นกับค่า ความเป็นมนุษย์ในประเทศที่ไร้เหตุผลถือเอาแต่ประโยชน์คนชั้นสูงสุดกดคนส่วนใหญ่ให้โทรมทรุดให้ดักดานอยู่ในจุด ขี้ข้ารับใช้ประเทศแผ่นดินเกิดของผมประเทศที่มีแต่ความขื่นขมและป่วยไข้ประเทศที่ประชาชนทั่วไปมิเคยถูกมองให้เสมอคนใครจะรู้สึกอย่างไร ผมไม่ทราบกับความผิดบาป ทุกทุกหนแต่ในความเป็นผม เต็มทุกข์ทนท้นแต่ความขมขื่น และคับแค้นคับแค้นกับการใช้อำนาจกับบางเหล่ากวี ปราชญ์ ร่วมแห่แหนร่วมยินดีดีใจบางถิ่นแดนทั้งหมิ่นแคลนผู้คน และตนเองคับแค้นกับยุคสมัยว่าเป็นประชาธิปไตย แต่ข่มเหงให้ทหารยึดอำนาจ เปิดบรรเลงฟังเพลง บ้านเมืองเรา รักษาสืบไปพลบพรำฝน 18:20 น. 22 พฤษภาคม 2014เนินตะวัน-พรหมคีรี: นครศรีธรรมราชท่ามกลางเพลงปลุกใจรักชาติสู้ ยึดอำนาจจาก คณะรักษาความสงบแห่งชาติ(คสช.)
 บ่าย หลัง 16: 30 นาฬิกา22 พฤษภา 2557เมื่อกลวิธีนานา มดเท็จสำเร็จความจริง ออกมา ใครจะรู้สึกอย่างไร ผมไม่รู้แต่อกใจผมพรั่งพรู
กวีประชาไท,คณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.),ธัช ธาดา,รัฐประหาร