สร้างเหตุเพื่อหวังผลการเมือง
ยังคงหาคำตอบไม่ได้ว่าอะไรเกิดก่อนอะไร ทั้งไก่และไข่ จึงเป็นเรื่องที่สะท้อนกับเรื่องอื่นๆได้เป็นอย่างดี,อันหมายถึงว่าอะไรสำคัญกว่ากัน อันไหนต้องมาก่อน อันไหนต้องมาหลังทำนองนั้นอย่างเรื่องไพรมารีโหวต หรือการเลือกตั้งขั้นต้น ซึ่งมีการกำหนดเอาไว้เป็นกฎหมายบังคับใช้แล้ว,แต่ปัญหาที่เกิดขึ้นก็คือ เงื่อนไขเวลาที่ไม่เอื้ออำนวย เพราะคำสั่ง คสช. ซึ่งห้ามพรรคการเมืองจัดกิจกรรมทางการเมือง,ประเด็นสำคัญก็คือ การหาสมาชิกพรรคการเมือง ซึ่งเป็นองค์ประกอบสำคัญในการทำไพรมารีโหวต,พูดง่ายๆว่าเงื่อนไขเวลาไม่เอื้ออำนวย,เท่าที่ฟังเสียงของฝ่ายรัฐบาลล่าสุด มีแนวโน้มว่าน่าจะเว้นวรรคเรื่องนี้เอาไว้ก่อนอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้,เนื่องจากรัฐบาลยังไม่พร้อมที่จะปลดล็อกการเมือง อ้างว่ายังไม่มั่นใจในสถานการณ์ด้านความมั่นคง,เป็นเหตุผลที่นักการเมืองไม่เชื่อว่าเป็นเช่นนั้น,แต่น่าจะเป็นว่าที่กั๊กเอาไว้นี้เพื่อประโยชน์ของรัฐบาล คสช.มากกว่า,ว่าไปแล้วแนวคิดเรื่อง ไพรมารีโหวต นั้น แม้จะเป็นเรื่องที่ดี เป็นจุดที่เรียกว่า ประชาธิปไตยลงรากลึก คือการให้ประชาชนได้มีส่วนร่วมในทางการเมืองตั้งแต่เบื้องต้น,อีกด้านหนึ่งก็เป็นการป้องกันการครอบงำพรรคการเมืองจากนายทุนพรรค ที่สามารถกำหนดทุกสิ่งทุกอย่างในพรรคประชาชนมีสิทธิแค่หย่อนบัตรลงคะแนนเท่านั้น,นี่จึงเป็น หลักการ สำคัญที่สุด,แต่การเมืองไทยนั้น ไม่เคยมีการนำวิธีการนี้มาใช้ แต่ใช้รูปแบบเดียวมาตลอด นั่นคือเป็นเรื่องของพรรคการเมืองแต่ละพรรคที่ดำเนินการเองทั้งหมด จนเป็นเหตุให้พรรคการเมืองส่วนใหญ่ถูกครอบงำ ทั้งนายทุนพรรค กรรมการบริหารพรรค ที่จะสั่ง การจัดการทุกอย่าง,การจัดทำกฎหมายใหม่เพื่อให้มีการเลือกตั้งแบบไพรมารีโหวตจึงเป็นของใหม่ เพียงแต่จะมีแรงบันดาลใจมาจากเหตุผลอะไรยังไม่ชัดเจน,ต้องการให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางการเมือง โดยเฉพาะทำให้พรรคการเมืองเก่าเกิดความยุ่งยากในบริหารจัดการก็เป็นเหตุผลที่ชวนให้คิดได้,แต่ด้วยเงื่อนไขวันเวลาที่สถานการณ์ทางการเมืองเปลี่ยนแปลงไป สิ่งที่เคยวางเอาไว้ก่อนหน้านั้นก็ต้องไปตามสภาพความเป็นจริง,ไพรมารีโหวต ก็ทำนองเดียวกันจึงต้องเก็บฉากนี้ไว้ก่อน,มีการตั้งคำถามเช่นกันว่า พรรคการเมืองทั้งเก่าและใหม่นั้นมีความพร้อมในเรื่องนี้มากน้อยแค่ไหน,ด้านหนึ่งมองว่า พรรคการเมืองเก่านั้น ไม่น่าจะมีปัญหา เพราะประชาชนรู้จักดีอยู่แล้ว การทำไพรมารีโหวตจึงไม่น่าจะมีปัญหา,แต่พรรคการเมืองใหม่นั้น น่าจะมีปัญหา เพราะยังไม่เป็นที่รู้จักและไม่เคยทำกิจกรรมทางการเมืองร่วมกัน,การเข้าไปมีส่วนร่วมจึงต้องเกิดจากความเลื่อมใส-ศรัทธาเป็นเบื้องต้น ซึ่งต้องเกิดขึ้นมาก่อนที่จะให้ประชาชนเข้าไปมีส่วนร่วม,หรืออีกบางมุมมองว่าการเข้าไปมีส่วนร่วมของประชาชนในแต่ละพรรคการเมืองมีความจำเป็นเพื่อให้พรรคการเมืองเข้มแข็งต่อไปได้,แต่ของไทยคงไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้ อยู่ที่ความได้เปรียบเสียเปรียบมากกว่า.,สายล่อฟ้า
ไก่เกิดก่อนไข่ ไข่เกิดก่อนไก่ ยังคงหาคำตอบไม่ได้ว่าอะไรเกิดก่อนอะไร ทั้งไก่และไข่ จึงเป็นเรื่องที่สะท้อนกับเรื่องอื่นๆได้เป็นอย่างดี 
พรรคการเมือง,ไพรมารีโหวต,สมาชิกพรรคการเมือง,กล้าได้กล้าเสีย,สายล่อฟ้า