กวีประชาไท: สุขเสียให้พอ(Happy land)
มีความสุขกันใหญ่ใช่ไหมสูหัวพวกกูต่างกะไดเหยียบไต่ขึ้นควานคว้าความว่างเปล่าเพื่อล้มครืนแล้วลุกยืนปีนขึ้นใหม่เอาให้พอมีความสุขมากนักใช่ไหมนั่นหัวเราะกันคิกคักชักหนักข้อนาทีเดียว ก็หน่ายเนิ่น นานเกินรอยังเสือกยื้ออยู่ต่อหน้าไม่อายมีความสุขกันจังนะนั่งร้านนอนยิ้มดูผลงานของเครือข่ายเข้าตีทุนสามานย์กระเจิงกระจายทุบทำลายทุกอย่างสูยังยอมมีความสุขบนทุกข์ทนของคนอื่นตั้งแถวหลังพลปืนท่าเตรียมพร้อมคอยรับใช้ชี้เป้าเฝ้าไต่ตอมเป็นแมงหวี่ห้อมล้อมเผด็จการมีความสุขฉิบหายให้ตายห่าเศรษฐกิจพังต่อหน้าไม่สะท้านเสรีภาพเคยยึดมั่นอันตรธานอยู่ใต้ตีนซาตานทรงเทวาความสุขจุกคอค้ำพูดลำบากน้ำท่วมหูท่วมปากเป็นใบ้บ้าจิตใจโคตรแคบคับหับดวงตาปิดความจริงด้วยมายาหลอนตัวเองมีความสุขมากไปแล้วเว้ยเฮ้ยไม่สำเหนียกกันบ้างเลยหรือคนเก่งฉุดบ้านเมืองตกต่ำหนำใจเอ็งไม่ยลยินเสียงเพลงความคับแค้นมีความสุขสมใจเสียให้พออีกไม่นานเกินรอหมอดูแม่นเกิดอภิมหาโศกวิปโยคแสนจะเริงรื่นHappy land แทนสูโว้ย
 มีความสุขกันใหญ่ใช่ไหมสูหัวพวกกูต่างกะไดเหยียบไต่ขึ้นควานคว้าความว่างเปล่าเพื่อล้มครืนแล้วลุกยืนปีนขึ้นใหม่เอาให้พอ มีความสุขมากนักใช่ไหมนั่นหัวเราะกันคิกคักชักหนักข้อนาทีเดียว ก็หน่ายเนิ่น
กวีประชาไท,ดาว วัญ กุ๋ย