เปิดใจ พ.ต.สรเชษฐ ถูกระเบิดที่ใต้เจ็บสาหัส ใช้เวลาแค่ปีครึ่งกลับมาวิ่งได้
ทหารหนุ่มผู้เคยผ่านประสบการณ์การปฏิบัติหน้าที่ในจังหวัดชายแดนใต้ ถูกลอบวางระเบิดจนบาดเจ็บสาหัสในขณะปฏิบัติหน้าที่ ต้องนอนรักษาตัวอยู่โรงพยาบาลถึง 16 เดือน แต่ความเจ็บปวดไม่ได้ทำให้เขาสิ้นหวัง หรือเสียกำลังใจ เขาลุกออกมาฟื้นฟูสภาพร่างกายและจิตใจตนเองจนกลับมาเป็นปกติ ความไม่ยอมแพ้จนกลายเป็นแรงบันดาลใจให้กับหลายๆ คน,พ.ต.สรเชษฐ ดีเอื้อ รองผู้บังคับกองพันทหารราบที่ 1 กรมทหารราบที่ 13 ช่วยราชการสำนักงานรองแม่ทัพภาคที่ 2 หน้าที่ คือ เป็นฝ่ายเสนาธิการประจำตัวผู้บังคับบัญชา ประสานงานด้านกำลังพลและการข่าว เปิดใจกับทีมงานไทยรัฐออนไลน์ว่า หากย้อนกลับไปเมื่อวันที่ 23 ก.ย. 53 ผมได้นำกำลังพลรวม 5 นาย ปฏิบัติภารกิจรักษาความปลอดภัยให้ชาวบ้านด้วยรถกระบะติดเกราะ ผ่านเส้นทาง อ.ยะรัง จ.ปัตตานี เมื่อรถผ่านถนนในหมู่บ้านก็เกิดระเบิดขึ้น เป็นระเบิดขนาด 12 กิโลกรัมฝังอยู่ใต้ถนน,ทั้งนี้ แรงระเบิดทำให้รถลอยขึ้นสูงมาก และร่วงลงกระแทกพื้นถนนอย่างแรง ส่งผลให้คนที่นั่งอยู่ด้านหลังกระเด็นไปคนละทิศละทาง ผมและพลขับติดอยู่ในรถ โชคดีที่ลูกน้องมีสติยิงต่อสู้กับผู้ก่อเหตุไม่สงบจนล่าถอยไป ทำให้รอดชีวิตทั้ง 5 นาย แต่ก็ได้รับบาดเจ็บทุกนาย ผมนั่งอยู่ในจุดที่ระเบิดพอดี ทำให้อาการหนักสุด,หลังจากนั้นเมื่อมีคนมาช่วย และนำส่งโรงพยาบาลปัตตานี สภาพของผมตอนนั้นคือ หัวแตก กระดูกสันหลังแตก กระดูกซี่โครงร้าว ขาขวาหัก กระดูกเท้าขวาแตก เลือดออกในสมอง เลือดออกในปอด เลือดออกในหัวใจ ต้องรักษาตัวอยู่ในห้องไอซียู นานถึง 2 สัปดาห์,โดยการรักษาตัวในช่วง 2 เดือนแรก หมอห้ามผมลุกจากเตียง เนื่องจากต้องรอให้กระดูกสันหลังประสานกันก่อน หากดื้อลุกขึ้นมานั่ง มีโอกาสเป็นอัมพาตได้ แผลที่ส้นเท้าก็อักเสบรุนแรงต้องดูดหนองตลอดเวลา,ไม่มีใครบอกได้เลยว่าผมจะกลับมาเดินอีกครั้งได้หรือไม่ แต่ผมได้กำลังใจครอบครัวและเพื่อนๆ ที่มาดูแลตลอดเวลา ผ่านไป 2 เดือนกับการเข้าออกห้องผ่าตัดไม่รู้กี่ครั้ง แล้วก็มีข่าวดี กระดูกสันหลังและซี่โครงประสานกันดีแล้ว แผลที่ส้นเท้าก็ไม่มีหนองแล้ว หมออนุญาตให้นั่งวีลแชร์ได้ ทำให้ผมรู้สึกดีและมีความหวังมากขึ้น เวลาผ่านไปเรื่อยๆ กระดูกที่แตกก็แข็งแรงขึ้น มีการดามเหล็กที่ขาขวาและเท้าซ้าย,ขณะเดียวกัน การรักษายังมีต่อเนื่องจนมาถึงปี 54 ผมได้ทำกายภาพบำบัดพร้อมกับหัดเดิน เริ่มจากหัดเดินด้วยไม้เท้า 2 ข้าง ต่อมาก็เหลือไม้เท้าข้างเดียว สุดท้ายก็หัดเดินโดยไม่ต้องใช้ไม้เท้า ออกกำลังกายด้วยการปั่นจักรยานในร่มและว่ายน้ำ จนกระทั่งออกจากโรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้าได้ในเดือน มี.ค. 55 รวมเวลารักษาตัว 16 เดือน,หลังจากผมกลับไปทำงานที่จังหวัดขอนแก่น ก็ออกกำลังกายด้วยการตีกอล์ฟ ว่ายน้ำ และปั่นจักรยาน หมอยังไม่แนะนำให้วิ่ง หลังจากนั้นมาปี 2560 ผมปรึกษาหมอกระดูกและเอกซเรย์ให้มั่นใจ หมอออกใบรับรองแพทย์ให้ว่า ,คุณสามารถวิ่งมินิมาราธอนได้, เป็นการเริ่มต้นวิ่งอีกครั้งหนึ่งของผมหลังจากไม่ได้วิ่งมา 7 ปี ตั้งแต่ถูกลอบวางระเบิด,สำหรับแรงบันดาลใจหนึ่งในการออกมาวิ่งของผม คือ นโยบาย SMART MAN ที่ให้ความสำคัญด้านสมรรถภาพร่างกาย ผมเองก็เป็นนายทหารคนหนึ่ง ก็อยากจะทดสอบสมรรถภาพร่างกายให้ผ่าน เพื่อเป็นตัวอย่างที่ดีให้ผู้ใต้บังคับบัญชา ตอนนี้ผมสามารถทำได้คะแนน 93% ซึ่งเป้าหมายในปีหน้าคือ ทำให้ได้คะแนน 100% ทุกท่าให้ได้,แรงบันดาลใจหนึ่งคือ ไตรกีฬา ผมรู้สึกหลงรักในกีฬาชนิดนี้ เพราะเป็นกีฬาที่แข่งขันกับตัวเอง และไม่กระทบกระทั่งกับใคร ปัจจุบันผมสามารถพิชิตไตรกีฬาระยะโอลิมปิก คือ ว่ายน้ำ 1,500 เมตร ปั่นจักรยาน 40 กิโลเมตร และวิ่ง 10 กิโลเมตรได้แล้ว,พ.ต.สรเชษฐ กล่าวอีกว่า ส่วนเรื่องการลดน้ำหนักก็มาจากนโยบาย SMART MAN ซึ่งจำกัด BMI ไม่ควรเกิน 25 ผมก็เลยพยายามลดน้ำหนัก และตอนนี้ทำได้แล้วนะครับ ลดน้ำหนักจน BMI เหลือ 24.9 เฉียดฉิวเลย ซึ่งตอนวิ่งฮาล์ฟมาราธอนรายการแรก แต่ไม่สามารถวิ่งจนจบได้ เพราะข้อเท้าที่บาดเจ็บเรื้อรังจากระเบิด ทำให้ข้อเท้ารับแรงกระแทกจากน้ำหนักตัวเกือบ 90 กิโลกรัมไม่ไหว ทำให้ไม่สามารถวิ่งต่อไปได้,หลังจากนั้น ผมก็ลดน้ำหนักด้วยการออกกำลังกายและคุมอาหารจนลดน้ำหนักตัวได้ต่ำกว่า 85 กิโลกรัมแล้ว ก็ลงวิ่งฮาล์ฟมาราธอนพร้อมภรรยา รายการที่ 2 คือ วิ่ง ฮาล์ฟมาราธอน 21 กิโลเมตร ใช้เวลา 3 ชั่วโมง 4 นาที สำเร็จจนได้ เข้าใกล้เป้าหมายฮาล์ฟ ไอรอนแมน 70.3 ไมล์ เข้าไปอีก 1 ก้าวแล้ว,สำหรับการลดน้ำหนักของผม จะทานอาหารตามปกติ แต่เลือกทานอาหาร เน้น ข้าวไรซ์เบอรี่, ไก่, หมู, ปลา, ผัก, ถั่ว, อะโวคาโด, ไขมันดี, ผลไม้, หลีกเลี่ยงน้ำหวานและแอลกอฮอล์ ปรับตารางการออกกำลังกายทุกสัปดาห์ มีทั้ง คาร์ดิโอ, เวทเทรนนิ่ง, ยืดเหยียด และนวดผ่อนคลายกล้ามเนื้อ รวมถึงถือศีล 8 ตลอดช่วงเข้าพรรษา และไม่ทานเนื้อสัตว์ในวันพระ,ทั้งนี้ ผมคิดว่าหลายคนก็มีการท้อแท้กับชีวิต เช่น การเจ็บป่วย หรือใครที่อยากลุกขึ้นมาดูแลตัวเอง ผมก็อยากให้กำลังใจพวกเขา ซึ่งการ รู้ขีดจำกัดของตัวเอง ไม่ฝืน แต่ไม่ยอมแพ้ คือคติพจน์ของผม ความหมายคือ รู้ว่าเจ็บหรือเหนื่อยแค่ไหนยังทนได้ ควรไปต่อ ไม่ยอมแพ้ รู้ว่าเจ็บหรือเหนื่อยแค่ไหน ควรหยุด ถ้าไม่หยุดจะอันตราย โอกาสหน้าค่อยเตรียมตัวให้ดี แล้วมาใหม่,มีตัวเราเองเท่านั้นที่รู้ว่า มันเจ็บแค่ไหน มันปวดแค่ไหน แต่เราอย่าอ่อนแอครับ สิ่งที่ต้องเข้มแข็งคือจิตใจ อดทน รอเวลา ตลอดเวลาที่ผมรักษาตัวที่ โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า ทั้งหมด 16 เดือน ผมเชื่อฟังคำสั่งของหมอโดยตลอด แล้ววันที่ผมรอคอยก็มาถึง ผมเดินได้อีกครั้ง หลังจากออกจากโรงพยาบาลแล้วอีก 5 ปี หมอยังไม่ให้ผมวิ่ง ผมก็ไม่ฝืนวิ่ง แต่ก็ยังออกกำลังกาย ทำในสิ่งที่รักได้อีกตั้งมากมาย จนในที่สุดผมก็กลับมาวิ่งได้อีกครั้ง,ชีวิต ต้องมีความหวัง อดทนไว้นะครับ สู้ๆ กำลังใจสร้างขึ้นได้ด้วยตัวเอง และคนรอบข้างเราครับ ผมก็ขอเป็นอีกกำลังใจให้คนที่กำลังท้อแท้ลุกขึ้นมาสู้อีกครั้ง แล้ววันหนึ่งจะเป็นวันของเรา,ส่วนใครที่อยากจะลงสนามวิ่งครั้งแรก ผมก็อยากเชิญชวนร่วมโครงการ Hero run for Maharat เพื่อสมทบทุนสร้างอาคารเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี (ศูนย์อุบัติเหตุและฉุกเฉิน) โรงพยาบาลมหาราช นครราชสีมา วันที่ 22 ก.ย.นี้ ที่จังหวัดนครราชสีมา, 
ทหารหนุ่มผู้เคยผ่านประสบการณ์การปฏิบัติหน้าที่ในจังหวัดชายแดนใต้ ถูกลอบวางระเบิดจนบาดเจ็บสาหัสในขณะปฏิบัติหน้าที่ ต้องนอนรักษาตัวอยู่โรงพยาบาลถึง 16 เดือน  
สรเชษฐ ดีเอื้อ,ทหารถูกระเบิด,ข่าวโซเชียล,วิ่งเปลี่ยนชีวิต,ออกกำลังกาย,ข่าวทั่วไป