ความดีกับการเมือง: เส้นขนานที่ไม่มีวันบรรจบ
ในภาวะที่สถานการณ์ทางการเมืองไม่ปกติ ทั้งฝ่ายม็อบที่ต่อต้านและเรียกร้องให้ นางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร นายกรัฐมนตรีรักษาการ ลาออกจากตำแหน่งเพื่อเปิดทางให้เกิดการปฏิรูปในแนวทางของ ม็อบ กปปส โดยการนำของ คนดี นาม สุเทพ เทือกสุบรรณทั้งสองฝ่ายชิงไหวชิงพริบกันมาหลายเดือนเพื่อสร้างความชอบธรรมต่อการกระทำของตนและรอจังหวะเผด็จศึกในนามของการต่อต้าน และ รักษาไว้ ซึ่งระบบ ทักษิณ ทุกภาคส่วนในสังคมล้วนได้รับผลกระทบจากเกมช่วงชิงและรักษาไว้ซึ่งอำนาจของ ชนชั้นปกครอง ภายใต้การปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข (ตามคำกล่าวอ้างของทั้งสองฝ่าย)สิ่งที่น่าสนใจต่อ มหากาพย์ การเมืองไทยภาคต่อเรื่องยาวเรื่องนี้ คือ องค์ประกอบของความขัดแย้ง ซึ่งเป็นแรงขับเคลื่อนและเป็นเหมือน น้ำมันเชื้อเพลิงที่ทำให้เครื่องยนต์แห่งการต่อสู้และความเกลียดชังครั้งนี้แล่นไปอย่างไม่มีกำหนดจอด ณ สถานีใดองค์ประกอบแห่งความขัดแย้งและ ตัวละครเอกของ มหากาพย์ เรื่องนี้อาจมีหลายๆองค์ประกอบแต่องค์หนึ่งที่สำคัญและน่าสนใจ คือ แฟนคลับ ของทั้งสองฝ่าย ที่สนับสนุนและเชื่อในมั่นในวิถีทางของ ฝ่ายที่ตนสนับสนุนและคุณสมบัติสำคัญที่แฟนคลับแต่ล่ะฝ่ายใช้เป็นเกณฑ์ในการเลือกข้างคือ ความดี สิ่งนี้คือจุดเริ่มต้นของมหากาพย์หนังเรื่องยาวนี้ เพราะลำพังความดี ก็นิยามยาก ในตัวมันเองอยู่แล้ว แต่ความดีในห้วงของความขัดแย้งในขณะนี้ กลับเพิ่มความซับซ้อนทวีมากขึ้นไปอีก นั่นคือ ความดีที่ไปผูกโยงอยู่กับผลประโยชน์และชนชั้น ดังสัพนามที่ แฟนคลับแต่ล่ะฝ่ายใช้เรียกตัวเอง ดังเช่น ไพร่ รากหญ้า อำมาตย์หรือ ม็อบในนามของความดีในขณะนี้ ที่เรียกตนเองว่า ม๊อบนกหวีด (ทองคำ) นอนโรงแรม บริจาคเงินกู้ชาติ ไม่ต้องจ้างผัวมีตังค์ เป็นต้นการยึดถือความดีภายใต้ร่มเงาของผลประโยชน์ ได้สร้างพฤติกรรมแปลกแยกขึ้น พฤติกรรมสำคัญที่มีผลต่ออารมณ์ของแฟนคลับของแต่ละฝ่ายคือ พฤติกรรมการบริโภคสื่อ เพื่อสนองความเชื่อและตอบย้ำความถูกต้องของตน ซึ่งแกนนำของแต่ละฝ่ายใช้เป็น เชื้อเพลิงหล่อเลี้ยงอุดมการณ์ของแฟนคลับของฝ่ายตนเอาไว้ จากพฤติกรรมนี้เองทำให้ คนในสังคมส่วนหนึ่งรวมทั้งผู้เขียน รู้สึกตระหนกกลัวต่อ ความดีและความถูกต้องในสังคมขณะนี้ ไม่ว่าจะเป็นความดีในแบบของฝ่ายใดก็ตามเพราะความดี ความถูกต้อง ในนิยามของ เอเชียอัดเดต นำเสนอก็ไม่เหมือนกับ ความดี ความถูกต้องในนิยามของ บลูสกายและเอเอสทีวี ซึ่งไม่เป็นเรื่องแปลกประหลาดยากเกินกว่าจะทำความเข้าใจได้การปกครองในระบอบประชาธิปไตยที่ยึดเสียงส่วนใหญ่เป็นมติที่จะกระทำหรืองดเว้นการะทำนั้น ย่อมจะไม่สามารถนิยาม ความดีที่เป็นสากล ในทางการเมืองได้ เนื่องการเมืองเป็นเรื่องของผลประโยชน์ และ ประชาธิปไตย ก็เป็น กระบวนการจัดสรรผลประโยชน์โดยยึด มหาชน เป็นหลัก นั่นหมายความว่า เมื่อใดก็ตามที่ มหาชน ได้ประโยชน์ อนุชน ก็เสียผลประโยชน์ทันที จึงไม่แปลกเลยที่ประวัติศาสตร์การเมืองไม่ว่าจะประเทศใดจึงเป็นการขับเคี้ยวกันระหว่างกลุ่มผลประโยชน์ ระหว่างชนชั้นปกครอง โดยใช้ มวลชนเป็นฐานอำนาจและความชอบธรรม ผ่าน กระบวนการความสัมพันธ์ ระหว่างนักการเมืองกับประชาชนภายใต้เครื่องมือประชาธิปไตย ที่เรียกกันว่า นโยบายไม่เช่นนั้น มหาตม คานธี บิดาแห่งสันติวิธี ซึ่งเป็น คนดี ในสายตาของชาวโลก คงไม่ถูกสังหารโดยกลุ่มบุคคลที่นิยามความดี ต่างจากคนทั่วไป อันเนื่องมาจากผลประโยชน์ดังกล่าวมาแล้วเหรอหรือการต่อสู้ทางการเมืองในรอบนี้จึงเป็นการต่อสู้ของ กลุ่มผลประโยชน์ที่นิยามความดีในแบบของตนเอง แล้วยึดความดีที่ตนนิยามขี้นมาเป็นเกณฑ์ในการตัดสินคนอื้น หากฝ่ายใด บุคคลใด กระทำหรือแสดงท่าที ที่ต่างไปจากชุดความดีที่ ตนนิยามขึ้นมาภายใต้ผลประโยชน์ของตนเอง ก็จะเป็นคนเลวในสายตา ของเขาทันที จึงไม่แปลกที่ คนไปเลือกตั้งจะกลายเป็นคนไม่รักชาติ คนที่เห็นต่างจะกลายเป็นคนรับเงินทักษิณ แต่ไม่ได้หมายความว่าคนที่นิยามชุดความดีแบบนี้จะเป็นคนเลวไปเสียหมด ธรรมชาติการเมืองก็ถูกสร้างให้เป็นแบบนี้ล่ะครับ ดังนิยามของการเมืองที่ว่า การเมืองเป็นเรื่องของความขัดแย้ง หากไม่ขัดแย้งนั่นไม่ใช่การเมือง14 / 2 / 57
 ในภาวะที่สถานการณ์ทางการเมืองไม่ปกติ ทั้งฝ่ายม็อบที่ต่อต้านและเรียกร้องให้ นางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร นายกรัฐมนตรีรักษาการ ลาออกจากตำแหน่งเพื่อเปิดทางให้เกิดการปฏิรูปในแนวทางของ ม็อบ กปปส โดยการนำของ
กปปส.,คนดี,ยิ่วลักษณ์ ชินวัตร,ระบอบทักษิณ,วรารักษ์,สุเทพ เทือกสุบรรณ