ทีมชาติกีฬาสแต็ก หนึ่งเด็กรับเชิญนายกฯ
เด็กชายพศวีร์ ธนวัฒน์มงคล ชื่อเล่นปูนอายุ 14 ปี นักเรียนชั้น ม.3 โรงเรียนอัสสัมชัญบางรัก ปูนเป็นนักเรียนคนเดียวของโรงเรียนที่ติดทีมชาตินักกีฬาสแต็ก (กีฬาเรียงแก้วเป็นรูปพีระมิด),ตอน ม.1 ช่วงเรียนซัมเมอร์ ทางโรงเรียนเอาสแต็กมาสอนเป็นวิชาพละ เรียนไปหนึ่งอาทิตย์เริ่มสนใจขอให้แม่ซื้อแก้วราคา 200 บาท ฝึกเล่นแล้วไปแข่งนัดแรก เป็นงานแข่งสแต็กของประเทศไทย,แต่ไม่ได้รางวัลอะไรเลย,จนขึ้นชั้น ม.2 เพื่อนๆเลิกเล่นสแต็กหมดแล้ว แต่ปูนยังฝึกเล่น แล้วไปแข่งอีกครั้งในห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง เล่นประเภทเดี่ยว ได้ที่ 4 เหรียญทองแดง ถือเป็นครั้งแรกที่ได้เหรียญ ตอนนั้นรู้สึกดีใจมาก,ต้องฝึกให้มากกว่านี้ ปูนว่า ดูยูทูบคนเก่งๆเล่นกัน ทั้งของเมืองนอกและเมืองไทย แต่ส่วนใหญ่จะดูคนไทย,มีพี่ที่เป็นไอดอลชื่อกรีน เรียนอยู่โรงเรียนเซนต์โดมินิค ตอนนี้อยู่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พี่กรีนเล่นเก่ง เล่นมาหลายปี มีประสบการณ์มาก ได้รางวัลก็เยอะ,ที่สำคัญเวลาแข่งพี่กรีนไม่ตื่นเต้น ผ่านสนามเยอะจนชิน,กีฬาสแต็ก ถ้าเป็นแมตช์เล็กจะเล่นทั้ง 3 ท่า คือสแต็ก 3-3-3, สแต็ก 3-6-3 และสแต็กไซเคิล แล้วเอาเวลามารวมกัน เรียกว่าผลโอเวอร์ออล ดูว่าจะได้อันดับที่เท่าไหร่,แต่ถ้าเป็นแมตช์ใหญ่จะจับเวลาแต่ละท่า ดูว่าได้เท่าไหร่แล้วจัดอันดับ ส่วนใหญ่เด็กจะแข่ง กีฬานี้เล่นได้ทุกเพศทุกวัย 40 ไปแล้วก็เล่น,ปี 2016 ปูนไปแข่งคัดเลือกได้เป็นนักกีฬาทีมชาติสแต็ก ไปแข่งที่เกาหลีเป็นครั้งแรก,ตอนนั้นปูนยังตื่นสนาม มือสั่น พลาดการแข่งเดี่ยว แข่งคู่ แต่ได้รางวัลเหรียญทองกับเหรียญเงิน ประเภททีม ปูนคิดว่าได้ประสบการณ์ คือได้เจอคนเก่ง,กลับจากเกาหลี ปูนกลับมาพัฒนาตัวเองหาเวลาให้มากขึ้น ฝึกซ้อมวันละชั่วโมงถึง 2 ชั่วโมง ถ้าวันไหนฟิตหน่อยก็ 4 ชั่วโมง,ท่าที่ปูนต้องฝึกให้มากคือสแต็กไซเคิลที่จะยากสุด ปูนพลาดท่านี้บ่อย,กว่าจะผ่านท่านี้ได้ก็ต้องลองเล่นโดยไม่จับเวลา ถ้าต้องเร่งก็จะพลาดมากขึ้น,ถ้าช่วงไหนเรียนหนักมีการบ้านมากก็จะเลิกซ้อม เคลียร์ทุกอย่างเสร็จเหลือเวลาหนึ่งอาทิตย์ก็ซ้อมอย่างหนัก และก่อนแข่งหนึ่งวันก็ซ้อมแบบเอาเป็นเอาตาย,แต่ถ้ามีการบ้านเยอะ แมตช์เล็ก ปูนก็จะไม่ไปแข่ง จะอยู่บ้านทำการบ้าน ถ้าเป็นงานใหญ่จะไม่พลาด ปูนติดตามข่าวจากเฟซบุ๊กของสมาคมฯตลอด,ปูนบอกว่า การเล่นสแต็กเหมือนมีสมาธิมากขึ้น เมื่อก่อนเป็นคนสมาธิสั้น พอเล่นสแต็กแล้วเหมือนจะนิ่งขึ้น เวลาเล่นกีฬาสแต็กเหมือนอยู่กับตัวเอง การเรียนก็ดีขึ้น,พอขึ้น ม.3 ปูนไปแข่งสแต็กที่ไต้หวัน ได้มา 1 เหรียญทองแดง ท่าไซเคิล แต่มือก็ยังสั่นเหมือนเดิม ตื่นเต้นเห็นคนมามุงดูกันเยอะ,ตอนไปแข่งสแต็กที่สิงคโปร์เป็นการแข่งที่แย่สุด เพราะไม่ได้เหรียญทองเลย ได้แต่เหรียญเงินกับเหรียญทองแดง,ผมไม่เข้าใจตัวเอง ผ่านมาสองประเทศแล้ว ควรจะได้เหรียญทองกลับมา ไม่ควรจะมือสั่นแล้ว แต่ก็ยังสั่นเหมือนเดิม,จากที่ไปต่างประเทศแต่ละครั้งได้ประสบการณ์กลับมาทุกครั้งก็คิดว่าไม่อยากมือสั่น เพราะไปแข่งมาเห็นทุกคนนิ่งหมด มีผมคนเดียวที่ยังสั่น,ปีที่ไปไต้หวัน ปูนถึงขั้นสวดมนต์ ตั้งนะโมสามจบ แต่หลังๆก็ไม่ได้ทำ เพราะคิดว่าอยู่ที่ตัวเราเอง,ปูนอาจกดดันตัวเอง ตั้งเวลาไว้สูง พอเริ่มเล่นเวลาที่ตั้งไว้ก็อยู่แต่ในหัว ทำให้รู้สึกกดดัน เวลาที่ดีที่สุดที่ได้รางวัลคือ 1.4 ถึง 1.5 วินาที แต่ปูนทำได้แค่ 1.8 ถึง 1.9 วินาที,ถามว่ากลัวประเทศไหนบ้าง ปูนบอกส่วนใหญ่ก็กินกันไม่ลงแต่ที่กลัวมีเกาหลี มาเลเซียและอเมริกา,ความฝัน ปูนอยากเป็นพนักงานวิทยุการบิน,จบ ม.3 แล้ว อาจจะต่ออัสสัมชัญเหมือนเดิม เรียนด้านภาษา เพราะวิทยุการบินใช้ภาษา อีกอย่างปูนเป็นคนชอบพูด คิดว่าอยากจะพูดอะไรที่มีสาระกับเขาบ้าง,ตั้งใจอยากฝึกภาษาจีนให้มากขึ้น เพราะแม่บอกว่าภาษาจีนสำคัญ ส่วนภาษาอังกฤษได้แล้ว ปูนฝึกภาษาอังกฤษจากการดูหนัง ฟังเพลง,ปูนชอบวิชาอังกฤษเพิ่มเติม ส่วนกีฬาอื่นก็มีเล่นฟุตบอลกับเพื่อนๆ ชอบดูบอลอังกฤษกับสเปน แม่กำลังจะให้เรียนฟุตบอลเพิ่ม,ช่วงปิดเทอม พ่อให้มาทำงานที่ร้าน ปูนช่วยเสิร์ฟอาหารอย่างเดียว เพราะเคยจดบิลอาหารแล้วจดผิด อาชีพสำรองที่มองไว้ก็คือมาดูแลร้านอาหารแทนพ่อ,ปูนบอกว่า เมื่อปลายเดือนพฤศจิกายนที่ผ่านมา ครูส่งข่าวมาทางไลน์แม่ แล้วแม่ส่งให้อ่าน ในไลน์บอกว่าปูนได้รับรางวัล ครูเน้นคำว่ารับรางวัลกับนายกรัฐมนตรี ตอนนั้นปูนรู้สึกดีใจมาก,แต่พอผ่านไปหลายเดือนก็ลืม จนไปเห็นลุงตู่ในทีวี ก็จำได้ว่าวันที่ 8 มกราคม ต้องไปรับรางวัลที่ทำเนียบรัฐบาล,และเมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมา ปูนไปถึงโรงเรียนตั้งแต่ 06.30 น. เตรียมแก้วสแต็กไปฝากนายกรัฐมนตรี,ระหว่างเข้าไปนั่งรอ ปูนตื่นเต้นมาก ท่านนายกฯให้โอวาทว่า เด็กไทยทุกคนเป็นคนดีเพื่อเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่มีคุณภาพในการร่วมกันพัฒนาประเทศให้มีความก้าวหน้าอย่างยั่งยืน,นายกรัฐมนตรีพูดจบ ติดภารกิจอื่น ปูนถูกขานชื่อขึ้นไปรับโล่จากนายแพทย์ธีระเกียรติ เจริญเศรษฐศิลป์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ,ปูนตัวสั่นตอนขึ้นไปบนเวที รับรางวัลนักเรียนดีเด่นนำชื่อเสียงมาสู่ประเทศชาติด้านกีฬาและนันทนาการ จากทั่วประเทศ 785 คน,รางวัลนี้ปูนนับตัวเองว่า น่าจะพอเป็นแบบอย่างให้เด็กรุ่นน้อง ปูนแนะนำว่า อยากเล่นสแต็ก ต้องมีการตั้งเป้า ถ้าสนใจจริงๆต้องไปดูในยูทูบ ดูเทคนิคจากแต่ละคน,ปูนเองก็ดูจากยูทูบเหมือนกัน แล้วก็เล่นตามเขา,ประสบการณ์ของปูน การเล่นครั้งแรกจะเล่นอย่างจริงจัง เอาเวลาที่เข้ารอบให้ได้ก่อน ส่วนครั้งที่สองครั้งที่สามก็เร่งไปอีก,สถิติครั้งแรกที่เล่น ปูนทำได้ 20-30 วินาที ตอนนี้ลดลงมาเหลือ 6.2 วินาที และกำลังจะลง 5 วินาที,เราต้องแข่งทุกท่า เราควรรู้ว่าเราชอบท่าไหน ปูนชอบท่า 3-3-3 และท่าไซเคิล แต่ยังไงแล้วก็ต้องเล่นทุกท่า,ตอนไหนซ้อมแล้วรู้สึกล้าก็หยุดพัก ถ้าล้าแล้วไปแข่ง ยังไงแก้วก็ล้ม 100 เปอร์เซ็นต์ เพราะเคยไปแข่ง ดีที่ยังเป็นแมตช์ไม่เป็นทางการ,ปูนแนะนำรุ่นน้องต่อไป การแข่งสแต็กในประเทศไทย ถ้าใครได้ถ้วยพระราชทานที่ 1 หรือโอเวอร์ออลรวมที่ 1 จะได้ไปแข่งต่างประเทศฟรี ได้เป็นนักกีฬาของสมาคมฯ ปีนี้การแข่งสแต็กจะไปที่อเมริกา ปูนคงไม่ได้ไป เพราะค่าใช้จ่ายแพง,ปูนตั้งใจจะไปแข่งที่มาเลเซีย แต่รอลุ้นว่าแม่จะใจดีให้ไปรึเปล่า,ปูนตั้งความหวังขอแข่งแค่โซนเอเชียอย่างเดียว แม่จะได้ไม่ออกค่าใช้จ่ายเยอะ,แม่กับโค้ชจะสอนเสมอว่า ใส่เสื้อทีมชาติไปต่างประเทศ ต้องทำตัวดีๆ เพราะมีธงชาติติดอยู่,วันเด็กเสาร์นี้ หากสมาคมกีฬาสแต็กประเทศไทยจัดงาน ปูนตั้งใจจะไป ด้วยเหตุผลสองข้อ ข้อแรกจะเล่นโชว์ให้น้องๆที่สนใจดู ข้อต่อมา จะไปหาโค้ช เพราะคิดถึง.
เมื่อปลายเดือนพฤศจิกายนที่ผ่านมา ครูส่งข่าวมาทางไลน์แม่ แล้วแม่ส่งให้อ่าน ในไลน์บอกว่าปูนได้รับรางวัล ครูเน้นคำว่ารับรางวัลกับนายกรัฐมนตรี ตอนนั้นปูนรู้สึกดีใจมาก
นักกีฬาสแต็ก,ทีมชาติ,พศวีร์ ธนวัฒน์มงคล,โรงเรียนอัสสัมชัญบางรัก,สกู๊ปหน้า1,การศึกษา