สังคมไทยไม่มี absolute morality มีแต่ absolute power
การวิพากษ์ว่า สังคมไทยชอบอ้าง ศีลธรรมสัมบูรณ์ (absolute morality) ไม่ตรงกับข้อเท็จจริง เพราะ 1) สังคมไทยไม่เคยมี concept เกี่ยวกับ absolute morality และ 2) วัฒนธรรมหรือค่านิยมทางศีลธรรมของสังคมไทยตรงข้ามหรือขัดแย้งกับ absolute morality ในระดับพื้นฐานศีลธรรมสัมบูรณ์หรือ absolute morality เป็นความคิดทางปรัชญาตะวันตก โดยเฉพาะปรัชญาศีลธรรมของค้านต์ concept ของ absolute เป็นอันเดียวกับ concept ของ universal กล่าวคือศีลธรรมสัมบูรณ์ที่เป็นสากลนั้นมีที่มาหรือมีรากฐานมาจาก เหตุผล ซึ่งเป็นคุณสมบัติสากลของมนุษย์หรือสัตที่มีเหตุผล (rational being) และต้องใช้อย่างสากลกับทุกคนอย่างเสมอภาค และเคารพคุณค่าในตัวเองของมนุษย์ศีลธรรมสัมบูรณ์จึงมีลักษณะเป็นกฎสากล (universal law) ที่ใช้กับทุกคนบนพื้นฐานของความเสมอภาค (equality) และเป็นสิ่งที่มีค่าหรือดีในตัวมันเอง ไม่เป็น เครื่องมือ หรือเป็น วิถี ไปสู่สิ่งอื่น เช่นหลักเสรีภาพ (หรือหลักสิทธิมนุษยชนเป็นต้น) เป็นหลักการหรือกฎสากลที่ต้องใช้แก่ทุกคนอย่างเสมอภาค และเป็นสิ่งที่ดีหรือมีค่าในตัวมันเองแต่สังคมไทยไม่เคยมี concept ของศีลธรรมสัมบูรณ์หรือสากลในความหมายดังกล่าวนั้นเลยครับ การอ้างศีลธรรม อ้างความเป็น คนดีสำคัญกว่าทุกสิ่ง หรือเหนือทุกสิ่งทุกอย่างนั้น เป็นการอ้างแบบ absolute power หรืออ้างราวกับให้ศีลธรรมมีอำนาจสัมบูรณ์ แต่ที่จริงอ้างเพื่อสนับสนุนอำนาจสัมบูรณ์หรือเผด็จการของเหล่าคนดี (?) ศีลธรรมในสังคมไทยจึงเป็นศีลธรรมอำนาจนิยม ที่มีลักษณะจำเพาะ ขึ้นกับบริบทจำเพาะคือ ความเป็นไทย และเพื่อสนับสนุนอุดมการณ์จำเพาะคือ อุดมการณ์อนุรักษ์นิยม มันจึงไม่ใช่ absolute morality ที่เป็นสากลบนฐานการยืนยันความเสมอภาคของมนุษยชาตินอกจากนี้ศีลธรรมตามความเชื่อของสังคมไทยนั้น มันมีคุณค่าเพียงเป็น วิถี (means) หรือเป็น เครื่องมือ (instruments) ให้ได้สิ่งที่ตนต้องการเท่านั้นเช่นที่สอนกันว่า ทำดีได้ดี แปลว่าความดีมันมีค่าเพราะมันทำให้ได้รับผลดีหรือสิ่งที่ต้องการ ซึ่งก็ได้แก่ความสำเร็จ ชื่อเสียง เงิน ทอง หรือลาภ ยศ สรรเสริญ สุข เป็นต้น การทำดีจึงมีความหมายเป็น การลงทุน แบบหนึ่ง สำหรับบางคนเมื่อคำนวณแล้วว่า การทำดีอาจไม่ได้สิ่งที่ตนต้องการ แต่ทำไม่ดีหรือทำสิ่งที่ผิดจะทำให้ประสบผลสำเร็จมากกว่า เขาก็จะเลือกทำสิ่งที่ผิด หรือวิธีการที่ผิดเพื่อให้บรรลุผล ดังนั้น ภายใต้ วัฒนธรรมทางศีลธรรม แบบนี้แหละที่ทำให้เกิดค่านิยม ยึดผลสำเร็จโดยไม่เลือกวิธีการ ทว่า absolute morality หรือศีลธรรมสากลนั้น ต้องยึดความถูกต้องของวิถีหรือวิธีการอย่างตายตัว (necessary) จะใช้วิธีการที่ผิดใดๆ ไม่ได้ แม้ว่ามันจะก่อให้เกิดผลลัพธ์ที่ต้องการใดๆ ก็ตามดังนั้น เมื่อวัฒนธรรมหรือค่านิยมพื้นฐานทางศีลธรรมของสังคมไทยตรงกันข้ามหรือขัดแย้งกับวัฒนธรรมหรือค่านิยมยึดศีลธรรมสัมบูรณ์หรือสากล สังคมไทยจึงไม่อาจปรับตัวยอมรับหลักการ กติกาสากลได้อย่างที่ควรจะเป็น (เลือกยอมรับโน่นนั่นนี่มาแบบขาดๆ เกินๆ เฉพาะที่เห็นว่าตอบสนองต่อความเป็นไทย หรือไม่ขัดแย้งกับศีลธรรมอำนาจนิยมและอุดมการณ์อนุรักษ์นิยมเท่านั้น)
 การวิพากษ์ว่า สังคมไทยชอบอ้าง ศีลธรรมสัมบูรณ์ (absolute morality) ไม่ตรงกับข้อเท็จจริง เพราะ 1) สังคมไทยไม่เคยมี concept เกี่ยวกับ absolute morality และ 2)
absolute morality,absolute power,ศีลธรรมสัมบูรณ์,สุรพศ ทวีศักดิ์,อำนาจสัมบูรณ์