กวีประชาไท: นาผืนน้อย
ทรัพยากรของโลกน่าโศกเศร้า คำว่า เรา เขลา กับ คล่อง คล้องคอเห็นคำว่า เขลา ก็เหงาหงอยรอยลำเค็ญ คนเคยเป็นทาสกันนับพันปีผ่านยุคทาสสุดทุกข์ยากมามากแล้ว ยังไม่แคล่วคล่อง ยังคล้องโซ่โง่เง่างี่โซ่ที่ปลดแล้วไม่ปล่อยยังคอยที ใครที่มีความเขลาขอเอาคล้องคำว่า เรา เข้ายึดครองโลกผองได้ แต่ความหมายของเรา แบ่งเผ่าผองในผองเราเขามือยาวสาวเอาครอง มือใครคล่องกว่าของใครส่วนใหญ่นั้นตอบปัญหาทรัพยากรถอนหายใจ มากมายไปในแหล่งหล้าดังว่าสวรรค์เหลือแต่การบริหารจัดการกัน ที่จะปันแบ่งไปให้ลงตัวใครจะทำหน้าที่ไปชี้วัด ก็คือ รัฐ ไปจัดสรรกันถ้วนทั่วแต่ถ้ารัฐจัดไม่เป็นเห็นมัว ๆ ประชาชั่วหรือรัฐชั่วยั่วให้คิดลูกหลานประชาเหลือแต่นาผืนน้อย รัฐใดคอยรายได้ใดลิขิตเหลือแต่การท่องเที่ยวเยียวยาชีวิต ทุกสารทิศแห่มาเที่ยวเสียวเมืองไทยที่นาผืนใหญ่ให้มองใครคล่องแคล่ว ที่เท่าแมวดิ้นตายหลายแสนไร่ลูกหลานชาวนาชนดั้นด้นไป ทาสยุคใหม่ใช้กล้ำกลืนนาผืนน้อยปฏิรูปก่อนเลือกตั้งยังไม่กล้า ปฏิรูปที่นาพาปลดปล่อยปฏิรูปก่อนเลือกตั้งดังซ้ำรอย ปฏิรูปบ๊อยบ่อยยิ่งย่อยยับ 
ทรัพยากรของโลกน่าโศกเศร้า คำว่า เรา เขลา กับ คล่อง คล้องคอเห็น คำว่า เขลา ก็เหงาหงอยรอยลำเค็ญ คนเคยเป็นทาสกันนับพันปี ผ่านยุคทาสสุดทุกข์ยากมามากแล้ว ยังไม่แคล่วคล่อง
กวีประชาไท,ธุลีดาวหาง