กวีประชาไท: คนขี่เสือ.?
ฟังผู้นำยังคลำทางวางยุทธศาสตร์ เบื่อการใช้อำนาจประกาศแว่วแต่ตัวเลขซื้ออาวุธสุดวาวแวว ตลาดแจ๋วแถวเอเชียอาคเนย์วิธีคิดติดอยู่ที่ปากอยากอยู่ที่ใจ เป็นนักการเมืองหน้าใหม่ไม่หันเหสถานการณ์บังคับลับลวงเล่ห์ กองหนุนเท่ อีกไม่นานคลานคลาไคลขึ้นหลังเสือเหงื่อไหล ตกกระไดพลอยโจนคิดผาดโผนพบหลุมพรางตนวางไว้อยากลงจากหลังเสือ แต่เมื่อไหร่ ถอนหายใจในคดีราวีคาตัวอย่างขี่หลังเสือที่เหนือชั้น เมื่อเสือมันอิ่มหนำฉ่ำหนักหนาเป็นเสือเลี้ยงละครสัตว์หมดอัตตา เขี้ยวเล็บขาแข้งถอนอ่อนแรงโรยขี่เสือได้อย่าให้หิวชิวหาห้อย และต้องคอย ดูให้อย่า ชิวหาโหยเสืออ้วนพีไม่มีโกรธกระโดดโวย เหลือแต่โชยขี้เสือ เหม็นเหลือใจเหม็นขี้เสือเบื่อหน้าประชาทน คนขี่เสือวิ่งวนจนเฉไฉแหวนเพชรนาฬิกามาจากใคร เสืออ้วนไปใช่ไหมวนคนขี่เสือยุทธศาสตร์ที่วาดหวังยังไม่เสร็จ ดันแหวนเพชรนาฬิกามาเชือดเนื้อลับลวงพรางอย่างที่อีหลักอีเหลื่อ เสียของ เหลืออีกพี่น้อง ต้องเททิ้งเห็นอกเห็นใจใครขี่เสือเมื่อเสียของ ยังปกป้องประคองกันไปไม่ล้มกลิ้งลงหลังเสือเหลือลำบากยากจริง ๆ คงต้องวิ่งวนอยู่ทนดูใคร ?
 ฟังผู้นำยังคลำทางวางยุทธศาสตร์ เบื่อการใช้อำนาจประกาศแว่ว แต่ตัวเลขซื้ออาวุธสุดวาวแวว ตลาดแจ๋วแถวเอเชียอาคเนย์ วิธีคิดติดอยู่ที่ปากอยากอยู่ที่ใจ เป็นนักการเมืองหน้าใหม่ไม่หันเห
กวีประชาไท,ธุลีดาวหาง