กวีประชาไท: ชวนคิด
ชวนทะเลาะ เบาะแว้ง แบ่งแยกภาคชวนสำราก ใส่ไฟ ใครก็เห็นชวนคนใต้ หลงผิด คิดไม่เป็นชวนชอบเล่น นอกสภา ประสาชวนชวนคิดเล็ก คิดน้อย คอยจับผิดชวนกันปิด ข้อเท็จจริง ยิ่งปั่นป่วนชวนต่อตี ขี้แพ้ แกตีรวนชวนยียวน ยัดเยียด ความเกลียดชังชวนให้ดู ตัวเลข ที่เสกสรรค์ชวนจำนรร ปั้นแต่งไว้ ให้ดูขลังชวนเชื่อว่า ใต้เลี้ยงเหนือ ก็เชื่อฟังชวนกันพัง เพราะว่า เข้าตาจนชวนให้แตก สามัคคี มีที่ไหนชวนทำได้ ทุกวิธี ไม่มีสนชวนสงสัย ใครทำท่า ว่ายากจนชวนสับสน คนขี้ฉ้อ ก้อน้องชายชวนเชิญคน เมืองสะตอ ต่อต้านรัฐชวนกำจัด ขัดขวาง อย่างมักง่ายชวนเป่าหู ทีละน้อย คอยทำลายชวนเหลือร้าย ปล่อยหมากัด ซัดชาวนาชวนเชื่องช้า แต่ปืนไว ได้ลูกคนชวนปลูกต้น จำปาดะ จะเข้าท่าชวนให้โค่น ชวนให้ถาง ยางพาราชวนพินา แต่ยังไม่ รับรายงานชวนตอนเป็น นายกฯ ใต้ตกต่ำชวนไม่จำ ปรส ก้อล้างผลาญชวนกู้เงิน ก้อนใหญ่ ใครใช้อานชวนเช่าบ้าน แต่ถ้าใคร ให้ก็เอาชวนชอบใช้ วาจา มาเหน็บแนมชวนจนแต้ม หลายปี ที่เงียบเหงาชวนออกโรง ช่วยก๊ก นายกเงาชวนคนเก่า หมดท่า น่าเศร้าใจชวนทั้งแก๊งค์ เดินหน้า ผ่าความจริงชวนกันทิ้ง ความถูกต้อง จนหมองไหม้ชวนกันคิด อิจฉาเขา เข้าเนื้อในชวนกันไป เกิดใหม่ ได้แล้วชวน
ชวนทะเลาะ เบาะแว้ง แบ่งแยกภาคชวนสำราก ใส่ไฟ ใครก็เห็นชวนคนใต้ หลงผิด คิดไม่เป็นชวนชอบเล่น นอกสภา ประสาชวน ชวนคิดเล็ก คิดน้อย คอยจับผิดชวนกันปิด ข้อเท็จจริง ยิ่งปั่นป่วนชวนต่อตี ขี้แพ้ แกตีรวนชวนยียวน
Rapeepan Sonsaeng,กวีประชาไท,ชวน หลีกภัย,ประชาธิปัตย์