กวีประชาไท: รถขายหนังสือในโรงเรียน
ฉันวิ่งตามรถขายหนังสือที่โรงเรียนโลกใบเก่าใบจองหนังสือหนังสือเนื้อเพลงภาพสามมิติหนังสือทายปัญหาเชาว์อะไรเอ่ย ?บุคคลสำคัญของโลกหนังสืออยู่ท้ายรถกระบะมากกว่าหนังสือที่อยู่ในหัองสมุดเป็นพันเท่าฉันดีใจวิ่งกลับบ้านกอบกำรายชื่อหนังสือใบสั่งจองวิ่งไปบนถนนลูกรังโทรทัศน์ขาวดำบ้านคนเชื้อส่ายจีนในร้านขายของชำประจำหมู่บ้านพวกเราหาขวดเปล่าเเลกดู ไอ้มดแดงเป็นราคาเข้าค่าชมค่ำคืนหนึ่งพ่อน้ำตาซึมอ่านที่ฉันวงกลมในใบรายชื่อด้วยดินสอรายการหนังสือที่ฉันอยากได้แม่เงียบเสียงคล้ายหรี่คลื่นวิทยุเอเอ็มมีคนร้องไห้อยู่ในนั้นรุ่งเช้าในโรงเรียนรถขายหนังสือขับผ่านไปแลัวโลกหมุนเร็วถนนลูกรังเข้าโรงเรียนเป็นทางคอนกรีตค่ำคืนหนึ่งที่มีแสงไฟนีออนสาดส่องมายังฉันแต่ดูเหมือนความทุกข์ยังริบหรี่เช่นเดิมในวันใกล้เปิดเทอมลูกสาวรบเร้าอยากได้โน็ตบุ๊ค สแปคแรงเสียงจากโทรทัศน์สีจอแบนปฎิรูปการศึกษาในขณะห้องสมุดโรงเรียนยังมีหนังสืออยู่เท่าเดิมไวไฟที่ต้องติดผ่านคอกควายตัวสุดท้ายที่ต้องขายมันแท็บแล็ตA.lBig dataการศึกษาทางไกลผ่านดาวเทียมนวัตกรรม 4.0การส่งรายงานผ่านคอมพิวเตอร์การหาข้อมูลในอินเตอร์เน็ตฉันคิดถึงเด็กคนหนึ่งวิ่งตามรถขายหนังสือที่วิ่งเข้ามาโรงเรียนขณะฉันลูบท้องดื่มน้ำในแท็งค์ตอนช่วงพักเที่ยงกินข้าวกลางวันใบสั่งจองตารางรายชื่อหนังสือสัญญาของพ่อตอนหัวค่ำหนังสือบุคคลสำคัญของโลกที่ฉันกำในมือจนกระดาษเปื่อยผุและรถขายหนังสือคันนั้นที่ไม่เคยเข้ามาในโรงเรียนอีกเลย
ฉันวิ่งตามรถขายหนังสือที่โรงเรียนโลกใบเก่าใบจองหนังสือหนังสือเนื้อเพลงภาพสามมิติหนังสือทายปัญหาเชาว์อะไรเอ่ย
กวีประชาไท,อรรณพ วันศรี