กวีประชาไท: แด่อาจารย์ยิ้ม
ดินน้ำลมไฟได้นัดประชุม มาเกาะกลุ่มทุ่มเทร่างเพื่อสร้างสรรค์อยู่ภายใต้แรงโน้มถ่วงล่วงวารวัน มีตะวันพระจันทร์ดาวอยู่พราวพรายประคับประคองผองชนด้วยมนตรา โลกมายาสารพันนั้นแหวกว่ายมอบอัตตาเป็นฐานะยากจะคลาย ให้เกิดร้ายหรือดีชี้บทเรียนอัศจรรย์แห่งแรงโน้มถ่วงหมุนควงวน ดินน้ำลมไฟไม่ไหลหล่นจนแปลงเปลี่ยนร่วมทางช้างเผือกไปในวนเวียน ไม่หันเหียนเพี้ยนผันนิรันดรแปลกแต่จริงสิ่งอัศจรรย์ที่สรรสร้าง หมุนวนวางทางชุมนุมเป็นกลุ่มก้อนรอบดาวฤกษ์ลุกแดงแสงแรงร้อน พเนจรรอนแรมไปในจักรวาลมีผองชนคนมาเกิดเปิดความเห็น เกิดประเด็นเป็นคู่สู้ต่อต้านมีศักดิ์ศรีดีชั่วมั่วมาตรฐาน ปรากฏการณ์ในสังคมขมหวานวนจารึกวาระบรรลุสุธาชัย ล่วงลับไปไร้แรงโน้มถ่วงจะร่วงหล่นอาจารย์ท่องทางช้างเผือกเลือกเยือนยล อย่าห่วงหนทางเก่าเศร้าสร้อยนักปณิธานอาจารย์ยิ้มจะพิมพ์ใจ ประชาธิปไตยธงชัยหลักเป็นนักวิชาการชาวบ้านรัก เป็นที่พักจิบสุธารากหญ้าเอย. 
ดินน้ำลมไฟได้นัดประชุม มาเกาะกลุ่มทุ่มเทร่างเพื่อสร้างสรรค์ อยู่ภายใต้แรงโน้มถ่วงล่วงวารวัน มีตะวันพระจันทร์ดาวอยู่พราวพราย ประคับประคองผองชนด้วยมนตรา โลกมายาสารพันนั้นแหวกว่าย
กวีประชาไท,ธุลีดาวหาง,สุธาชัย ยิ้มประเสริฐ