กวีประชาไท: ความมั่นคงของชีวิต
คำว่า รัก มักยากจากปากหนอ ครั้งครารอเสียงดังฟังกับหูไยจึงเอ่ยยากนักหนอก็ไม่รู้ คงชั่งดูอย่างหนักหนาในภาระดั่งคำสัตย์ปฏิญาณสาบานตัว บางคนกลัวปีนเกลียวเสียวศีรษะให้สบถสาบานแกล้งผ่านซะ กลายเป็นปฏิภาณสาบานตัวทุกเรื่องราวคราวหลอกลวงบ่วงเคยชิน ในแผ่นดินถิ่นอสัตย์ผลัดกันชั่วสร้างปัญหาในสังคมวงครอบครัว เพราะเมามัวมากรักมักไม่เข็ดทุก ๆ คู่ชู้ชื่นหวังลื่นไหล อยู่ร่วมไปไม้เท้ายอดทองกระบองยอดเพชรจึงหลายคู่ จุ๊ๆ รู้อย่าเอ็ด สาบานเจ็ดวัดเจ็ดวามีมาแล้วครอบครัวคือความมั่นคงต้องลงตัว ถ้าครอบครัวแตกแยกพาแตกแถวพ่อแม่ลูกผูกพันอันเพริศแพร้ว พลันใจแป้วหากแก้วร้าวฉาวชีวิตก็เพราะมอบความไว้วางใจให้คะแนน ไม่รู้แผนชั่วนำอำมหิตลงทุนสบถสาบานหน้าม่านมิตร ให้กลัวผิดคำสาบานตัดก้านคอความมั่นคงลงตัวทุกรั้วบ้าน เป็นวิมานขานรับกับห้องหอกลอนประตูหน้าต่างวางไว้รอ ฝาบ้านก็ป้องกันอันตรายสรรพสัตว์มีรังนอนป้อนนมลูก มีจมูกดมกลิ่นสิ้นอย่าหมายปฏิกริยาหลายหลากหากเยี่ยมกราย บ้างก็ง่ายแสนง่าย บ้างถึงตายเอย 
คำว่า รัก มักยากจากปากหนอ ครั้งครารอเสียงดังฟังกับหูไยจึงเอ่ยยากนักหนอก็ไม่รู้ คงชั่งดูอย่างหนักหนาในภาระดั่งคำสัตย์ปฏิญาณสาบานตัว บางคนกลัวปีนเกลียวเสียวศีรษะให้สบถสาบานแกล้งผ่านซะ
กวีประชาไท,ธุลีดาวหาง