กวีประชาไท: เพลงยาวพยากรณ์กรุงรัตนโกสินทร์ พุทธศักราช 2557
 จักกล่าวถึงกรุงเทพทวาราวดีอันเปนบรมราชธานี รุ่งเรืองด้วยเหลี่ยมชนดังเปนที่ปรากฏรจนา ทั่วภาราทุกแห่งหนในโลกาภิวัตน์สากล ทั้งหมู่คนอาเซียนเห็นศุขจริงทั้งพ่อค้านายทุนก็มากหนา ด้วยกรุงภาราปกติสุขยิ่งเมื่อประชาธิปไตยยังไหวติง พระเดชคุณมิ่งประเทศจึงสุขมีประกอบด้วยกฎหมากฎแมวทำนุก อยู่เย็นเป็นศุขสวัสดีสว่างศรีเปนใหญ่กว่าอิสานล้านนาปัฐพี ปัตตานีเหนือใต้ธานีไทยทั้งวิญญูชนมนตรี สมณ์ชีพราหมณ์คริสต์อิสลามอาศัยกรุงรัตนโกสินทรเปนที่คุ้มภัย เหมือนร่มไทรร่มเย็นไม่เสื่อมทรามอีกทั้งแม่น้ำเจ้าพระยาก็ยัง ไหลหลั่งตามฤดูกาลทั้งสามแต่ด้วยอำนาจอานุภาพมูมมาม แมลงสาปลุกลามไพรีถิ่นภพอีกกำนันมันเทพสุดสะท้าน เปนอันธพาลเป่าหวีดไม่ยอมจบประชาธิปัตย์เสื่อมสูญเพิ่มพูนอสุรีมีที่รบ บริบูรณ์พูนสุขครบเพลาหมากม่วงหล่นสองห้าห้าเจ็ดกำนัลจึงลากจูงทหารหาญ กระทำรัฐประหารเปนแม่นมั่นด้วยข้าราชตุลาการไม่เปนธรรม์ จึงเกิดอัศจรรย์อัยการสึก (แล้ว)จึงเดือนดาวดินหญ้าก็อาเพศ อุบัติเหตุด้วยสองมาตรฐานเพดานแก้วทุกอย่างไม่เปนเหมือนวันวานนานแนว อ้ายถวิลกรวยนั้นไม่แจวไม่ย้ายเมืองเจ้าพระยาแดงเดือดดุจเลือดนก อกแผ่นดินจักบ้าฟ้าเหลืองอีกผีป่าทำซ่ากล้ายึดเมือง ผีเมืองจึงวิ่งหนีไปเสื้อเมืองนักสิทธิสันติเอาตัวพลี คิดแต่หาวิธีแถอยู่แถกไถแผ่นดินลุกไหม้เปนไฟ ออนไลน์ไปตามอารมณ์อันหมอลักษณ์ไม่ได้ฟันธง ก็พ้องตรงสัปดนคนเปนลมล้มมิใช่เทศกาลร้อนก็ร้อนบรม มิใช่เทศกาลลมก็ลมพัดใช่เทศกาลหนาวก็บ่หนาวพ้น ใช่เทศกาลฝนฝนก็บ่อุบัติประชาชนจักล้มหายตายพลัด ทั้งหมาแมวสิงสัตว์ก็จักร้อนรนทั้งเทพเทวาหน้าที่มีมัก ก็จักปกปักแต่ฝ่ายอกุศลทรราชจักเข่นฆ่าประชาชน ทรชนจักประสบชัยในรักเจ้าพระยาอำมาตย์ผู้ใหญ่ สื่อนั้นไซร้ก็ไม่มีศักดิ์อันลูกศิษย์มิรู้สู้ครูภักดิ์ นักวิจารณ์ฤาก็เชิงน้อยคนพาลจักมีอำนาจ นักปราชญ์ก็จักต่ำต้อยรถถังจักเฟื่องฟูลอย เอ็มเจ็ดสิบเก้าอันลอยจักถอยจมทักษิณสกูลจักสูญเผ่า เหล่าอันธพาลบ่จักเข้ากรมอาศรมพระมีศีลก็จักเสียอารมณ์ ก็พุทธอิสระบรมพาลานารีขี่ม้าจักเสื่อมสีหนาท ชาติประชาธิปไตยจักเสื่อมยศฐาอาสัตย์จักเลื่องลือชา บอกเจรจาก็มาจับกันคนกล้าจักเสื่อมใจหาญ นักวิชาการจักดูอย่าลืมฉันผู้ดีจักถอยจากทรัพย์พลัน ก็มันไปเป่านกหวีดไม่ทำการจักถอยอายุแอ๊บแบ๊วถ้วนหน้า ก็วิชาแปรปรวนชวนเปนมารทั้งขนานอันนางงามนางฟ้านางจักรยาน ก็เปรียบปานนางยักษ์สมอคอนทั้งข้าวยากหมากฝรั่งก็จักแพง ก็หมู่แมงจำนำข้าวกับ ปปช.ปอนปล้อนจักเกิดพิษมิคสัญญี กกต.ตอน ก็ผีกรวยกินนอนสมชัยปนทั่วประเทศเขตต์ธานี จักเกิดกาลกลีทุกตำบลหนบ้านเมืองจักไร้ไพร่พล ทั่วโลกจักบ่นทุยแลนด์แดนสไมล์จักร้อนรนสมญาว่าอาเซียน ทั้งเพี่ยนลาวชาวแขมร์ว่าแย่หลายมัวรบราฆ่าฟันกันวุ่นวาย รถฟายช้าเพราะลูกรังยังเหลือเฟือเมื่อกรุงแก้วรัตน์ราชธานี เป็นสถานที่รกร้างดั่งพงเสือไม่มีคนดีศรีอยุธยาร่วมลำเรือ ทุกสิ่งเหลือเพื่อเริ่มใหม่นับหนึ่งไปตราบเมื่อเปลี่ยนกาลผ่านพ้น ประชาชนได้มีประชาธิปไตยไว้เลือกตั้งนั้นไซร้ คือทางออกไพร เพื่อกำชัยในศัตรูที่กรูก็เซ็งเป็ด จบศักราชทำนายกรุงรุ่งวันหน้า ยี่สิบสอง พฤษภา สอง ห้า ห้า เจ็ด ประเทศไทย.
 จักกล่าวถึงกรุงเทพทวาราวดี อันเปนบรมราชธานี รุ่งเรืองด้วยเหลี่ยมชน ดังเปนที่ปรากฏรจนา 
22 พฤษภาคม 2557,2557,กรุงรันตโกสินทร์,กวีประชาไท,คนเก็บแก้ว บาดมือ & พระยาคำ จำปาพันธ์,ประชาธิปไตย,รัฐประหาร,เพลงยาวพยากรณ์