กวีประชาไท: รสชาดเก้าอี้
เก้าอี้นี้ท่านได้แต่ ใดมาหัวหน้าใหญ่โจรา จัดให้นั่งดีไหมเล่าหวา หวานคอ แร้งเลยท่าเกาะเก้าอี้แน่นไซร้ เหนียวกว่าตุ๊กแกทำชอบสิ่งใดนา วานบอกเฝ้าชี้ต้นทางออก ทางเข้าเก้าอี้นั่งปากตรอก เก็บต๋งเป็นมือตีนใต่เต้า ฟอกต๋งเงินตั๋งติดใจรสชาติต้อง รักษาตั้งติดไว้ข้างฝา ใจเฝ้าชีวิตมีวาสนา เนืองแน่น นองนอเก้าอี้ไม้พยุงเหย้า ยักแย่ยักยันเป็นคนดีมีมิตร เป็นโจรลูกหลานลิงกระโจน จับไม้วิ่งเต้นใต้โต๊ะตะโกน กระซิบ ต่อนาแสยะหลอกเจ้าได้ ลิงเด่นคนดีผู้ดีเดินตรอกขี้ครอก ถนน อันธพาลครองเมืองวน นบไหว้สร้างสถานการณ์จน วิกฤติ คนดียกมือให้ ปิดห้องแห่แหนสถานการณ์ส่อ สืบทอดเก้าอี้ต้องตามกอด ชิดใกล้เนรมิตได้ตลอด ศฤง คารเอยไม่ได้ด้วยเล่ห์ไซร้ สมุนค้นกลเกมคนดีแต่แค่เหมือน สมุนนั่งทับฝีบาปบุญ แน่นแฟ้นเก้าอี้ที่เนรคุณ ยังคับ แค้นนาสาปส่งเก้าอี้แม้น มันอกุศล 
เก้าอี้นี้ท่านได้แต่ ใดมาหัวหน้าใหญ่โจรา จัดให้นั่งดีไหมเล่าหวา หวานคอ แร้งเลยท่าเกาะเก้าอี้แน่นไซร้ เหนียวกว่าตุ๊กแกทำชอบสิ่งใดนา วานบอกเฝ้าชี้ต้นทางออก ทางเข้าเก้าอี้นั่งปากตรอก
ธุลีดาวหาง,กวีประชาไท