กวีประชาไท: ไอ้เข้
คนอื่นทำ ยืนค้ำขวางเป็นไอ้เข้คราตัวเองเอียงกะเท่เร่ เหล่ตรงศูนย์ขย้ำกัดหางฟัดฟาด อ้างเป็นคุณล่มสำเภา เอาเอี้ยมจุ๊น จุ้นมหาโตนเล*โตนเลไปร** กว้างใหญ่กว่า โตนเลสาป***ไอ้เข้ทราบ แต่ภาพถอยคงไม่เท่จำยอมนำ พาเรือเล็ก ลอยซวนเซมองคล้ายอู่เปลทารก กลางเฮอร์ริเคนคุ้นอยู่แต่น้ำจืดยืดตัวใหญ่ควบคุมได้ เหยียบหัวไป ให้ตัวเด่นครั้นเจอฝูงฉลามไชร้ กลับไปไม่เป็นกระจิริด เพียงเห็บ-เล็น แทบเผ่นกระจายเรือเอี้ยมจุ๊น หมุนคว้าง กลางลมคลื่นลืมตาตื่น พบเพื่อนพ้อง นอนท้องหงายปลากระโทง ทิ่มแทงปรุ ไปทั้งกายรวยรินลมหายใจ ให้ดิ้นอีกครั้งตวัดหาง แสยะฟัน ขย้ำสู้หากภายในกลับหดหู่ ฝืนทนกล้ำตาฝ้าฟาง แต่เห็นชัด ชะตากรรมจะกลับลำ ก็ช้ำแล้ว ลาย กรอ เปอ****______________หมายเหตุ: คำเขมรที่ยืมมาใช้* โตนเล = ทะเล*** โตนเลไปร = ทะเลเค็ม*** โตนเลสาป = ทะเลสาป****กรอ เปอ = จรเข้ 
 คนอื่นทำ ยืนค้ำขวางเป็นไอ้เข้คราตัวเองเอียงกะเท่เร่ เหล่ตรงศูนย์ขย้ำกัดหางฟัดฟาด อ้างเป็นคุณล่มสำเภา เอาเอี้ยมจุ๊น จุ้นมหาโตนเล* โตนเลไปร** กว้างใหญ่กว่า โตนเลสาป***ไอ้เข้ทราบ
กวีประชาไท,เวฬุ เวสารัช