ความเอื้ออาทร จาก คนเมือง
ภายในกระแส Social Media ภาพการแบ่งคู่ตรงข้ามระหว่าง คนเมือง และ คนชนบทถูกเน้นขับออกมาอย่างเห็นได้ชัดการแบ่งคู่ตรงข้ามในลักษณะเช่นนี้มักจะมาพร้อมกับภาพในความคิดของคนผ่านปฏิบัติการทางภาษาว่า เมืองควรมีภาพเป็นเช่นไร ชนบทมีภาพเป็นเช่นไรแม้ว่าจริงๆ แล้วคำสองคำนี้เป็นคำใหญ่ และก็ดูจะมีปัญหาพอสมควรเหมือนกันหากจะทำการระบุลงไปให้ชัดเจนว่า อะไรคือ เมือง และอะไรคือ ชนบท หลายครั้งที่เมืองและชนบทถูกแบ่งอย่างหยาบๆด้วย ความเป็นกรุงเทพฯ และ ความไม่เป็นกรุงเทพฯ แต่การแบ่งเช่นนี้ก็ดูจะมีพลังพอควรในโลกปัจจุบันและผู้เขียนขอใช้เกณฑ์นี้ในการเขียนต่อไปด้วยคำต่างๆ และระบบความเชื่อได้สร้างให้คนที่ไม่ใช่กรุงเทพ มีลักษณะที่ เอื้อเฟื้อจริงใจ ซื่อๆ สมถะ และ เป็นผู้รอรับการกระทำ (Passive) แต่การเกิดขึ้นของกลุ่มของนักการเมืองเช่น ทักษิณ ยิ่งลักษณ์ หรือกลุ่มมวลชน เช่น กลุ่มคนเสื้อแดง กลุ่มเชียงใหม่จัดการตัวเอง ทั้งปรากฏการณ์ในลักษณะดังกล่าวนี้ไม่ได้เกิดขึ้นเพียงในส่วนของหัวเมืองใหญ่ เช่นเชียงใหม่แต่รวมถึงจังหวัดอื่นๆ ซึ่งปรากฏการณ์เช่นนี้ทำให้คนที่มี ความเป็นกรุงเทพฯจำนวนมากมีความรู้สึกว่า ภาพความเป็นความเป็นต่างจังหวัดในความคิดของพวกเขา/เธอ ถูกท้าทายการท้าทายดังกล่าวหลายครั้งนำไปสู่ภาวะหวนกลับไปหาอุดมคติที่พวกเขาเชื่อเกี่ยวกับความเป็น คนชนบท ที่เปี่ยมไปด้วยความเอื้ออาทร อยู่อย่างสมถะ และรอรับการจัดการจากส่วนกลางอย่างเชื่องๆ ขณะเดียวกันก็ชี้ไปยังนักการเมืองว่า เพราะนักการเมืองเหล่านั้นไงทำให้คนต่างจังหวัดเปลี่ยนไป อยากได้รถใหม่อยากได้รถไฟความเร็วสูง อยากได้อะไรที่ในสายตาพวกเขา/เธอ—คนกรุงเทพฯ-- เห็นว่ามันไม่ใช่สิ่งที่จำเป็นเอาเสียเลย พร้อมกันนั้นก็เรียกร้องให้คนที่ ไม่ใช่กรุงเทพฯ กลับมาสู่วิถีเดิมเสียเถิด วอนขออยากเห็นความเอื้ออาทรแบบเดิมๆ ผ่านทางสื่อต่างๆ ทั้ง Social Media และ สื่อสาธารณะแต่สิ่งที่เขาหรือเธอเหล่านั้นอาจลืมไปว่า ในฐานะคนที่ไม่ใช่เป็นกรุงเทพฯ เราก็อยากมีสาธารณูปโภคพื้นฐานและการขนส่งที่ดี เราอยากมีเงินที่จะส่งลูกหลานของเราเรียนสูงๆ เรียนต่างประเทศแบบที่พวกเขา/เธออยากจะส่ง เราอยากจะมีนักการเมืองที่มีนโยบายที่เหลียวแลเมืองของเรา เราอยากให้เสียงของเราไม่ถูกใครพรากไปเพียงเพราะเราถูกมองว่าไม่มีอำนาจ แม้ว่าผู้เขียนอาจไม่สามารถเป็นตัวแทนของคนที่ ที่ไม่ใช่กรุงเทพฯ ได้ แต่สิ่งที่อยากจะขอคือ เราขอความ เอื้ออาทร จากคนกรุงแก่เรา ให้เราได้เงยหน้าขึ้นมาแล้วบอกได้ว่า เราต้องการอะไร บ้างเถอะ เราก็อยากไปก้าวไปข้างหน้าเช่นกัน และความรู้สึกเช่นนี้นักการเมืองไม่เคยสอน หรือบอกให้เราว่าเราต้องอยาก เจริญ
 ภายในกระแส Social Media ภาพการแบ่งคู่ตรงข้ามระหว่าง คนเมือง และ คนชนบทถูกเน้นขับออกมาอย่างเห็นได้ชัดการแบ่งคู่ตรงข้ามในลักษณะเช่นนี้มักจะมาพร้อมกับภาพในความคิดของคนผ่านปฏิบัติการทางภาษาว่า
กรุงเทพ,คำนา เขื่อนทวน,ชนบท,เมือง