กวีประชาไท: ระลึก 31 ตุลาคม อย่าดูหมิ่นหัวใจ เขาไม่ใช่ลิงหลอกเจ้า
คนๆ หนึ่ง ถึงที่สุด มีจุดหมาย จะไว้ลาย ให้โลกดู คนรู้เห็นฐานะด้อย ต้อยต่ำ ทุกข์ลำเค็ญ แต่ใจเด่น เป็นหนึ่ง ซึ้งในทรวงแผ่นดินเกิด กดศักดิ์ศรี ย่ำยีใจ ความฝันใฝ่ ไยแร้นแค้น ที่แหนหวงสิทธิเสรีมี นี้หลอกลวง ความเท็จพ่วง ปวงสิทธิ์ อนิจจารูปเงาคน กล่นเกลื่อนผอง ท้องถนน มาดิ้นรน ปนทุกข์สุข ทุกถ้วนหน้าฝุนเมืองหลวง เรืองฤทธิ์ ปิดพารา มันยาตรา ธานี เป็นสีเทาจากบ้านนอก คอกนา มาขับขี่ รถแท็กชี่ ส่งคน พ้นหงอยเหงาแสวงโชค ทายท้า กว่าลำเนา ปักหลักเสา เข้าสู้ คู่ครอบครัว19 กันยา 2549 คราวนั้น อสูรพลัน เผ่นโผน กระโจนทั่วกลายฝันร้าย ปรัมปรา ปรากฏตัว อันความชั่ว ไม่สิ้นสูญ อสูรร้ายสองมือจับ พวงมาลัย ไม่ใช่อาวุธ เหยียบคันเร่ง ให้สุด ใส่จุดหมายซี่ชน รถถัง ยังไม่ตาย แสดงกาย ชายไทย ไม่ใช่ลิง31 ตุลาคม ยมทูต ภาพแทนพูด หน้าไทยรัฐ ชัดเจนยิ่งลุงนวมทอง ไพรวัลย์ นั้นคนจริง ได้ทำสิ่ง โศกเศร้า เขาอับจนยุคสมัย สืบต่อไป ได้เล่าขาน ในตำนาน คนเดินทาง ข้างถนนประชาธิปไตย ใฝ่ฝัน สามัญชน พลีชีพตน หม่นหมอง ฟ้องเพื่อนไทยหลังลุงตาย นับได้ ไม่หลายปี ยังคงมี เรื่องผิด วนพิษไข้พลังปฏิกริยา ประชา ธิปไตย ยังคือไส้ ในขด ปดล่อลวงบ้านเมืองเรา เศร้าจัง พังจนเพี้ยน ไม่รู้สรุป บทเรียน วนเวียนห้วงเป็นคนป่วย แห่งเอเชีย อ่อนเปลี้ยปวง และติดบ่วง บัตรคนจน ล้นชาติเอย
คนๆ หนึ่ง ถึงที่สุด มีจุดหมาย จะไว้ลาย ให้โลกดู คนรู้เห็นฐานะด้อย ต้อยต่ำ ทุกข์ลำเค็ญ แต่ใจเด่น เป็นหนึ่ง ซึ้งในทรวงแผ่นดินเกิด กดศักดิ์ศรี ย่ำยีใจ ความฝันใฝ่ ไยแร้นแค้น ที่แหนหวงสิทธิเสรีมี
กวีประชาไท,นวมทอง ไพรวัลย์,แท็กซีพลีชีพ