english: "I felt a Funeral, in my Brain, and Mourners to and fro kept treading -- treading -- till [it seemed] that Sense was breaking through -- And when they all were seated, a Service, like a Drum -- kept beating -- beating -- till I [thought] my Mind was going numb -- And then I heard them lift a Box and creak across my Soul with those same Boots of Lead, again, then Space -- began to toll, As [all] the Heavens were a Bell, and Being, [but] an Ear, and I, and Silence, some strange Race, wrecked, solitary, here -- [And] then a Plank in Reason, broke, and I fell down and down -- and hit a World, at every plunge, and Finished knowing -- then --" We know depression through metaphors.
non_english: Beynimde bir cenaze duyumsadım ve ötede beride yas tutanları, arşınlamaya devam ettim, devam ettim ta ki duyuncaya kadar onun kendini aşma hissi olduğunu. Ve hepsi çöküp oturduğunda, bir hizmet, sanki davul gibi, çalmaya devam etti, devam etti, ta ki ben hissedinceye kadar zihnimin hissizleştiğini. Ve sonra bir kutuyu kaldırdıklarını duydum ve gıcırdadığını ruhumun o aynı kurşun çizmelerle yine, sonra boşluk çınlamaya başladı, sanki gökler birer çanmış gibi ve varlık bir kulakmışçasına ve ben, ve sessizlik, bir garip yarış tarumar oldu, yalnızlık, burada. Tam da sonra, mantığın bir tahtası kırıldı, ve düştüm ve düştüm ve bir dünyaya çarptım her dalışımda ve bilmeyi bitirdim sonra." Depresyonu metaforlar vasıtasıyla bilebiliyoruz.