english: When I was 17, I visited Dr. Schlaug's lab, and in one afternoon he walked me through some of the leading research on music and the brain -- how musicians had fundamentally different brain structure than non-musicians, how music, and listening to music, could just light up the entire brain, from our prefrontal cortex all the way back to our cerebellum, how music was becoming a neuropsychiatric modality to help children with autism, to help people struggling with stress and anxiety and depression, how deeply Parkinsonian patients would find that their tremor and their gait would steady when they listened to music, and how late-stage Alzheimer's patients, whose dementia was so far progressed that they could no longer recognize their family, could still pick out a tune by Chopin at the piano that they had learned when they were children.
non_english: 17 yaşındayken Dr. Schlaug'un  laboratuvarını ziyaret etmiştim. Bana müzik ve beyin ile ilgili, müzisyenlerin beyin fonksiyonlarının müzisyen olmayanlardan nasıl  farklı olabildiğini, müziğin ve müzik dinlemenin beynin ön bölgesinden en arkadaki cerebellum kısmına kadar, tüm beyni nasıl aydınlatabildiğini ve müziğin nasıl otizmli çocuklar, stres mağduru, kaygı bozukluğu olan ve depresyondaki kişilere yardım etmek için neropsikiyatrik bir tedavi haline geldiğini, Parkinson hastalarının titremelerinin, müzik dinledikleri zaman kesildiğini, derinden fark ettiklerini ve ailelerini bile tanıyamaz hale gelmiş ileri derecede Alzheimer hastalarının, çocukken öğrendikleri bir Chopin bestesini hala hatırlayabildiklerini gösteren  bir araştırmayı anlatmıştı.