english: So this is an engaging enterprise for me, and I've really leaned into that first person pronoun thing there, and now my face appears twice, so I think we can agree that this is a fundamentally solipsistic enterprise. (Laughter) But it's an engaging one, and it's interesting to me for a while, but then I get bored with it, and by it, I actually mean, the piano, because it becomes, it's this familiar instrument, it's timbral range is actually pretty compressed, at least when you play on the keyboard, and if you're not doing things like listening to it after you've lit it on fire or something like that, you know.
non_english: Ve böylelikle bu benim için merak uyandıran bir girişim. Burada birinci tekil şahıs durumuna çok sıcak bakıyorum ve şimdi yüzüm ikinci kez görülüyor böylelikle sanırım şu noktada anlaşabiliriz bu solipsist bir girişim. (Gülüşmeler) Ama bu merak uyandırıcı, ve bana göre enteresan sadece bir süre için... Sonra yine sıkıldım, beni sıktı. Piyanoyu kastediyorum, çünkü o çok tanıdık bir enstrüman, ses tını aralığı çok sıkışık, en azından piyanoda çalınca tabi sonrasında onu ateşe verip dinlemek gibi şeyler yapmıyorsanız