english: In those days, those days which exist for me only as the most elusive memory now, when often the first sound you'd hear in the morning would be a storm of birdsong, then the soft clop of the hooves of the horse hauling a milk wagon down your block, and the last sound at night as likely as not would be your father pulling up in his car, having worked late again, always late, and going heavily down to the cellar, to the furnace, to shake out the ashes and damp the draft before he came upstairs to fall into bed -- in those long-ago days, women, my mother, my friends' mothers, our neighbors, all the women I knew -- wore, often much of the day, what were called housedresses, cheap, printed, pulpy, seemingly purposefully shapeless light cotton shifts that you wore over your nightgown and, when you had to go look for a child, hang wash on the line, or run down to the grocery store on the corner, under a coat, the twisted hem of the nightgown always lank and yellowed, dangling beneath.
non_english: O günlerde, sadece benim için var olan o günlerde şimdi bulunması zor bir anı, sabahları genellikle duyduğun ilk ses bir kuş cıvıltısı fırtınası olurdu, sonra mahallene süt taşıyan arabanın atının yumuşak nal sesleri, ve gece duyduğun en son ses muhtemelen geç saate kadar çalışan, hep çalışan babanın arabayı park edip odasına çıkıp yatağa devrilmeden önce kilere inip, fırını söndürmesi olurdu-- o çok uzun zaman önceki günlerde, kadınlar, annem, arkadaşlarımın anneleri, komşularımız, tanıdığım tüm kadınlar-- gün boyunca, ev elbisesi denen, ucuz basma kumaştan, yumuşak sanki bilerek şekilsiz hafif pamuklu elbiseleri geceliklerinin üstüne giyerlerdi ve çocuğunu aramaya çıktığında, çamaşırlarını asarken, ya da köşedeki bakkala gittiğinde, paltonun altından, geceliğin kıvrılmış kenarları her zaman cansız ve sararmış sarkardı.