english: So you think about Brendan, you think about all these soldiers having an experience like that, a bond like that, in a small group, where they loved 20 other people in some ways more than they loved themselves, you think about how good that would feel, imagine it, and they are blessed with that experience for a year, and then they come home, and they are just back in society like the rest of us are, not knowing who they can count on, not knowing who loves them, who they can love, not knowing exactly what anyone they know would do for them if it came down to it.
non_english: Brendan'ı düşünün, bir bakıma kendilerinden çok sevdikleri 20 kişiyle böyle bir deneyim yaşayan, böyle bir bağ kuran, bütün bu askerleri düşünün, bunun ne kadar iyi hissettireceğini düşünün, hayal edin. Bir yıl boyunca böyle bir deneyim yaşama şansı buluyorlar, sonra eve dönüyorlar ve artık diğer herkes gibi onlar da yine toplumun bir parçası oluyorlar; kime güveneceklerini bilmeden, kimin onları sevdiğini, kimi sevebileceklerini bilmeden, tanıdıkları insanların, gerektiğinde onlar için neyi göze alıp alamayacağını bilmeden...