english: A student, a young woman in a fourth-floor hallway of her lycee, perched on the ledge of an open window chatting with friends between classes; a teacher passes and chides her, "Be careful, you might fall," almost banteringly chides her, "You might fall," and the young woman, 18, a girl really, though she wouldn't think that, as brilliant as she is, first in her class, and "Beautiful, too," she's often told, smiles back, and leans into the open window, which wouldn't even be open if it were winter -- if it were winter someone would have closed it ("Close it!") -- leans into the window, farther, still smiling, farther and farther, though it takes less time than this, really an instant, and lets herself fall.
non_english: Bir öğrenci, genç bir kadın lisesinin 4'üncü katındaki koridorda, açık bir pencerenin kenarına tünemiş ders arasında arkadaşlarıyla sohbet ediyor; geçen bir öğretmen onu azarlıyor, "Dikkatli ol, düşersin," nerdeyse dalga geçerek azarlıyor, "Düşersin," ve genç kadın, 18'inde, daha doğrusu kız, hiç bunu düşünmemesine rağmen zeki, sınıfının birincisi, ve "Güzel de," hep ona söylendiği gibi, gülümsüyor ve açık pencereye doğru uzanıyor, kış olsa kapalı olacak pencereye, Eğer kış olsa birinin kapayacağı pencereye ("Kapa pencereyi!") Daha da ileriye uzanıyor hala gülümseyerek, ileriye ve daha ileriye ama bundan daha kısa süre içinde gerçekten bir anda kendisini bırakıyor pencereden dışarı.