english: I have been told, sometimes,  the most healing thing we can do- Is remind ourselves over and over and over Other people feel this too The tomorrow that has come and gone And it has not gotten better When you are half finished writing that letter to your mother that says “I swear to God I tried” But when I thought I hit bottom,  it started hitting back There is no bruise like the bruise loneliness kicks into your spine So let me tell you I know there are days it looks like  the whole world is dancing in the streets when you break down like the doors of their looted buildings You are not alone and wondering who will  be convicted of the crime of insisting you keep loading your grief into  the chamber of your shame You are not weak just because  your heart feels so heavy I have never met a heavy heart that wasn’t a phone booth with a red cape inside Some people will never understand  the kind of superpower it takes for some people to just walk outside Some days I know my smile looks like the gutter of a falling house But my hands are always holding tight to the ripchord of believing A life can be rich like the soil Make food of decay Turn wound into highway Pick me up in a truck with that  bumper sticker that says “it is no measure of good health to be well adjusted to a sick society” I have never trusted anyone with  the pulled back bow of my spine the way I trust the ones who  come undone at the throat Screaming for their pulse  to find the fight to pound Four nights before Tyler Clementi  jumped from the George Washington bridge I was sitting in a hotel room in my own town Calculating exactly what I had to swallow  to keep a bottle of sleeping pills down What I know about living  is the pain is never just ours Every time I hurt I know the wound is an echo So I keep a listening for the moment when the grief becomes a window When I can see what I couldn’t see before, through the glass of  my most battered dream, I watched a dandelion lose its mind in the wind and when it did, it scattered  a thousand seeds.
non_english: Bana zaman zaman, iyileşmek için  yapabileceğimiz en iyi şeyin- kendimize tekrar tekrar  hatırlatmak olduğu söylendi Başkaları da bu şekilde hissediyor Geçen günler daha iyiye gitmediğinde Annene yazdığın yarım kalan mektupta "Tanrı şahidim olsun denedim"  dediğinde dibe vurduğumu düşündüğümde o karşılık vermeye başladı. Yalnızlığın yarası kadar içimize işleyen bir başka yara daha yok Şunu söylemeliyim Kendini yağmalanan binanın kırık kapısı gibi parçalanmış hissettiğinde senin dışında herkesin sokaklarda dans ettiğini hissettiğin günler olacak Yalnız değilsin ve merak ediyorsun kimin seni utancın odasına keder yüklemeyi ikna ettiği için  mahkum edileceğini Sen zayıf değilsin, sırf kalbin ağır geliyor diye İçinde kırmızı pelerinli telefon kulübesi olmayan ağır bir kalple hiç tanışmadım Bazıları asla anlamayacak kimileri için sokağa dahi çıkmanın ne kadar süper güç gerektirdiğini Bazı günler yüzümdeki tebessümün yıkık  bir evin oluğunu andırdığını biliyorum Ancak ellerim inanç paraşütünü  her zaman sımsıkı tutuyor Yaşam toprak gibi zengin olabilir Çürükten yemek yapan Yarayı anayola çeviren Beni tampon çıkartmalı kamyonla al "hasta topluma göre uyarlanmış ölçekte  sağlıktan söz edilemez" yazsın Kimseye sırtımı dayayarak güvenmedim Mahvolmuş, nabızlarına dövüşmek için çığlık atanlara güvendiğim gibi Taylor Clementi, George Washington  Köprüsünden atlamadan dört gün önce kendi şehrimdeki bir otel odasında oturmuş kaç uyku hapı yutmam  gerektiğini hesaplıyordum Biliyorum ki yaşam,  sadece bize ait olmayan bir acı Her incindiğimde biliyorum ki yaralar acıların bir yankısı Acılarımın pencereye dönüşeceği o an için  dinlemeye devam ediyorum Daha önceden göremediğimi gördüğümde darmadağın olmuş hayallerim karahindiba rüzgara kapılırken bin parçaya bölünüşünü izledim