english: For a moment, very much  like the one between lightning and its sound,  the children just stare at me, and then it comes, a flurry,  a hail storm of answers – Flower, says one. No, Book, says another.  That's stupid, cries a third, the opposite of a  gun is a pillow. Or maybe a hug, but not a book,  no way is it a book. With this, the others gather their thoughts and suddenly it’s a shouting match.  No one can agree, for every student there’s a final answer.  It's a song, a prayer, I mean a promise,  like a wedding ring, and later a baby. Or what’s that  person who delivers babies?
non_english: Şimşek ve çıkardığı ses arasındaki bir an gibi bir anda, çocuklar bana bakıyor ve sonra geliyor, heyecanlı bir cevap fırtınası -- Birisi Çiçek diyor. Hayır, Kitap diyor diğeri. Üçüncüsü bu aptalca diye yakınıyor, silahın karşıtı yastık. Belki de bir sarılış, fakat kitap değil, kitap olamaz. Bununla, diğerleri de düşünüyor ve birdenbire bir bağırma yarışı oluyor. Kimse kabul edemiyor, Her öğrenci için nihai bir cevap var. Bir şarkı, bir dua, yani bir söz, evlilik yüzüğü ve sonra bir bebek gibi. Peki bebekleri getiren o kişi neydi?