english: If we look at Singapore like most of Asia and more and more of the world, of course, it is dominated by the tower, a typology that indeed creates more isolation than connectedness, and I wanted to ask, how could we think about living, not only in terms of the privacy and individuality of ourselves and our apartment, but in an idea of a collective?
non_english: Asya'nın çoğu yeri ve giderek dünyadaki diğer yerler gibi, Singapur'a bakınca, elbette kuleler hâkim, ki bu gerçekten de bağlantıdan  çok izolasyon yaratan bir tipoloji ve şunu sormak istedim,  yaşamayı sadece mahremiyetle birlikte, kendisinin ve evinin  ferdiyeti olarak değil, bir müştereklik fikri olarak nasıl düşünebiliriz?