Gestorven 21 December 1918



	



	IM MEMORIAM
	MARGARETHUS JOHANNES TEN KATE
	Semi-arts
	Overleden 8 November 1918
	Zaterdag den November bereikte me heel plotseling het bericht dat Joh gestorven was. Wel had ik gehoord, dat hij ziek was geweest en ik dacht hem weer spoedig vroolijk en lachende terug te zien, toen zijn doodstijding me bereikte.
Wat of er in me omging dat oogenblik, ik weet ’t niet precies meer, een gevoel van ellende maakte zich van me meester, zonder dat ’t tot me doordrong wat of deze tijding beteekende. En toen doemde voor me op een kamer op de Voorstraat, waar Joh eens gewoond had, een kamer waar hij den eersten tijd van zijn studententijd gewoond had. Zachtjes ging de deur open en binnen traden, heel zachtjes, zoodat Joh, die met zijn rug naar ons toe stond en verdiept was in rekeningen die hij als fiscus van ons jaarbestuur moest nakijken, ’t niet hoorde, zijn clubgenooten. Plotseling weerklonken toen tromslagen en hoorngeschal, ’t Was klokke twaalf en Joh werd 19 jaar. Eerst schrok hij bij dit helsche leven en toen daarna zijn gezicht, dat de blijdschap weergaf die in hem was, dat wij, zijn vrienden, hem op deze wijze kwamen huldigen op zijn geboortedag. ’t Is mogelijk dat ik me dit ’t eerst herinnerde, omdat bij dit feest twee van Joh’s eigenschappen in ’t licht kwamen, in de eerste plaats ’t zich met hart en ziel geven aan iets waarmee hij bezig was, zoodat hij alles om zich heen vergat en de dankbaarheid die zijn hart



	altijd vervulde bij elk bewijs van vriendschap, dat je hem betoonde.
