En ’t wier al mar erger. Daer den aoren dag had n t oak al over een leelijke vent, die de beesten op z’n karretje in huus brocht. Wat voore leelijke vent dan? Jae, dat wist het schaep je niet te vertellen, eh, hie was nog zoa klein. En daer ’s aevends, toen de lamp angieng, daer zeit ’n: Kiek, daer hei je em ... En hie wees naer de halve maentjes in de blinden. En toen had je ’t lieve leven weer gaende. Die vent mit z’n karre mit leelijke beesten reej deur den huuzen en de beesten krope over de vloere en ze krope an z n liefje. voore leelijke vent dan. liefje? Jae, toen kreege ze ’t er dan zoawat uut: een ouwe leelijke vent, en hie zat op een hondekarre, daer kwam ’n mee deur de gaetjes van de blinde rieë, en dan reej ’n een paer rondjes over de vloere, en dan gieng ’n weer weg ....
