Al kruipend over de hei beslopen we het met riet begroeide water. Ik was vooraan, had in mijn vuur zeker wat sneller gekropen, en een heel voorzichtige verkenning om een heipolletje heen gaf me de geruststellende overtuiging, dat ik het poeltje bestrijken kon. Ik telde een tiental eenden, die rustig rondscharrelden tusschen de watervegetaties. Ik wachtte in spanning. Ik voélde en ik hoorde mijn hart kloppen, en dikke zweetdroppels parelden op mijn voorhoofd. Plotseling klonk een geplas, een enkel waarschuwend kwèkkwèk, en het heele troepje kwam op de vleugels. Als met een tooverslag verrezen vier gedaanten, en acht schoten verbraken snel achter elkaar de stilte, terwijl drie eenden terugvielen in het poeltje, en een vierde na eenige luchtcapriolen inde hei terecht kwam. Flora deed haar werk prachtig, en drie eenden, waaronder twee mooie woerden, hingen aan de stroppen. De anderen wisten zéker, dat ze misgeschoten hadden, kwamen me de hand drukken, en vroegen me of ik altijd dubbele doubletten maakte. De lummels 1 Nu de gewiekte nommer 4. Op de vermoedelijke invalplek gekomen, zagen we daar een vrij kaal stukje hei, met er achter een drassig „groenstuk", zooals men dat in Drenthe noemt, en een enkelen natten greppel er door. Flora neusde drie, vier maal hetzelfde stukje af, dat eindigde bij den greppel. Onze jachtopziener liep wat verder den greppel langs, bukte, stak zijn arm tot aan den elleboog in het water, en haalde een mooie, jonge eend naar boven, die zich onder inden greppel had vastgebeten. Het heldere water had hem verraden, en nommer vier bungelde aan de stroppen. Nu zouden wede snippen niet meer ontzien. Had ik de laatste weken heel wat doubletten gemaakt in mijn droomen, de werkelijkheid viel eenigszins anders uit, en ik zegende hartgrondig mijn geheimzinnigheid over mijn oude jachtsuccessen: mijn ellende ware niet te overzien geweest. Ik was mijn oude, rustige schot ten eenenmale kwijt, gaf me geen tijd tot mikken, en niettegenstaande telkens hernieuwde voornemens tot kalmte, bezorgde iedere nieuwe springende snip me twee bliksemsnelle .... poedels. Mijn schoten waren er uit voor ik het wist. Toen ik den tel van mijn poedels al lang kwijt was, gelukte een van mijn, laten we maar zeggen aan-
	452



	DE NEDERLANDSCHE JAGER
	slagschoten, en een snip buitelde. Met een zucht van verlichting keek ik onze linie langs. Opeens zag ik mijn buurman snel bukken. Eenden inzicht! Ik bukte ook. 