Reoept: Aloë Lucida; Sesina jalappae aa II Qj. Oleum crotonis 500 gram-M. E. Pilulae 100. Dr. PABAGARAPARAMUS, Specialiteit voor Ijjders aan zwaarmoedigheid. Consult vanaf Zondag 14 Augustus 1887, iederen avond van 8 tot 11 ure, COOLSINGEL 3 8 (den trap af). Men wordt beleefd verzocht liefst allen tegelijkertijd te komen. Prijzen der visite: f 1,50, f I,—, f 0,50, f 0,35. Zie Attesten aan de keerzijde. Die keerzijde bevat de volgende aardig bedachte „Attesten van genezen lijders”; Telegrafische Attesten. SOFIA, Augustus 1887. Dr. Paragarafaramus. Coolsingel 38. (den trap af.) Rotterdam. „Zwitsersche Pillen” genoten. Opgetogen. Bieden U Kroon van Bulgarije,! waar wij toch geen weg mee weten als belooning aan.' Ziet gij kans Rusland deze pil te laten slikken ? Namens de Sobranje. Stamhouloff. CLERMONT PERRAND, Augustus 1887. Docteur Paragarafaramus. Rotterdam. „Zwitsersche Pillen” unique. Geen last van prikkelbaarheid meer en dus van duel met Ferry afgezien. Vooral geen réclame. Afschuw daarvan. Revanche!! tt. Boulanger. LÜI-LEKKERLAND, Augustus 1887. Doktorio Paragarafaramus. Cootsingelio- Rotterdamensis. Mio Caro! Remercimento voor de „Zwitsersche Pilli.” Kolossalio. Zendi mio nog een paar dozio. Compliment! allo mio Erasinus. fHandteekening van den regeerenden vorst.) Naar men, ons uit Rotterdam bericht wordt in dit stuk, dat op deze bijzondere wijze wordt aangekondigd, de kwakzalverij in ’t algemeen en die van Eiohard Brandt met zijn Zwitsersche pillen in ’t bijzonder, op uitstekende wijze belachelijk gemaakt, zoodat wij hier de zeldzaamheid hebben vaneen aardig kermisstuk, maar toch met een nuttige strekking. Eenige weken geleden werd te Weenen een veel geruchtmakend proces behandeld. Een bekend apotheker, die veel handel dreef in zoogenaamde specialité’s en deze inde dagbladen annonceerde, met opgave der tallooze ongesteldheden, waarbij zij dienst heeten te doen, was aangeklaagd wegens overtreding der verordeningen op de apotheken , enz. De rechter was echter van oordeel, dat deze speciale wetten niet van toepassing waren , maar dat hier sprake was van bedrog en de zaak derhalve bjj het Strafwetboek thuis behoorde. Bij deze gelegenheid werd eene vroegere verordening van 10 Maart 1860 in herinnering gebracht , waarbjj het aankondigen van gewichtige geneesmiddelen verboden was en voor minder gewichtige medicijnen het aankondigen met opgaaf der ziekten. Wegens moeielijkheden bij de toepassing was dit besluit acht jaren later (7 Maart 1868) weder ingetrokken , doch er werd op gewezen, dat dit bezwaar niet overwegend kon zijn en eene dergelijke verordening thans weder meer dan ooit noodzakelijk was. 