Tegenwoordig nemen de vakvereenigingen meestal hun toevlucht tot werkstaking en tot boycot. Van 1 Januari 1807 tot 30 Juni 1894'
	verhielden de verschillende oorzaken der werkstakingen zich tot elkander als volgt: Loonsverhooging". .... 25.69 pet. Verkorting van den dagelijkschen arbeidstijd 13.23 „ Tegen loonsvermindering. . 18.17 „
	Sympathiestaking . . . .. 7.73 pet. ' Loonsverhooging en vermindering van den dagelijkschen arbeidstijd 6.60 „ Invoering van een nieuwen loonstaat 3.33 „ Tegen te werkstelling van niet-georganiseerden .... 3.60 „ Erkenning der vakvereeniging 2.80 „ Bij de werkstakingen moeten wij niet uit het oog verliezen:
	1. de gewoonlijk met staking gepaard gaande gewelddadigheden. 2. het dubbelzinnig karakter en de twijfelachtige bekwaamheid der leiders.
De vakvereenigingen kunnen hunne loonschaal alleen staande houden door het arbeidscontract te beperken tot leden der vereeniging en door de niet-georganiseerde concurrenten te verdringen. De thans door vele vakvereenigingen gevolgde politiek voert tot minachting van de wet en tot strijd met de overheid. Dewijl zij slechts een gekunsteld monopolie bezitten, kunnen zij hunne doeleinden slechts door geweid en vreesaanjagiiig bereiken. Eene beschrijving van den wreeden strijd gevoerd tusschen leden en niet-leden der vakvereeniging zou eene donkere bladzijde van het Amerikaansche ge.schiedboek vormen.
