Wij zijn in het algemeen geen voorstander van schuilnamen, We kunnen dat alleen billijken van menschen, die nog een carrière moeten maken en aan wie het soms schade kan berokkenen, als zij open lijk hun denkbeelden naar voren brengen. Dat is niet het geval met fr. Anachoreet. Wil de geachte schrijver dus zijn anachoretisme afleggen, hij kan op al zijn vragen volledig antwoord krijgen (na de vecantie, met het oog op plaats ruimte). De schrijver voorkomt daardoor tevens, dat op een ander geacht schrijver van Ons Eigen Blad een odium wordt gelegd, dat niet verdiend is. d. B. I. C. 6. MALMBERG - ’s HERTOGENBOSCH Moderne moraal. De heer Übink, redacteur van „De Sollicitant” is iemand, die wekelijks artikelen levert met een geheel eigen cachet. Die bovendien litterator is, zoodat zijn artikelen de be koring hebben, dat ze den lezer aanspreken. Een zekere suggestibiliteit is er niet aan te ontzeggen. Vermoedelijk staat de schrijver, die o.m. hoofd eener openbare school is, los van politiek of organisatie. Hij neemt dus in onze vaderlandsche vakpers e.en uitzonderlijk standpunt in, ’s Heeren Übink’s standpunt willen we niet vereenzel vigen met de beginselen, die aan het Openbare Onderwijs ten grondslag liggen. Waar evenwel de laatste jaren de voorstanders der Openbare School een van hun stand punt verdedigbare hardnekkige campagnevoeren voor de Openbare School en daarbij bij voorkeur het Openbaar Onderwijs het cachet „Christelijk'' opdrukken, daar is het wel merkwaardig te zien, hoe individueele of collectieve meeningen dezer voorstanders zich verhouden tot het be grip „christelijk”. Een waardevolle bijdrage daartoe levert de heer Übink ineen artikel over „Moderne Jeugd" (18 Juli 1928). Aan leiding tot het schrijven van dat artikel was het feit, dat hij inde handen van zijn dochtertje een boek vond, dat hij daar blijkbaar niet verwachtte, maar...... „Aangezien ik zelf een „modern" vader tracht te zijn, verbied ik mijn kinderen nooit een boek. Een van de voor naamste „principes”, die mij daarbij voor oogen staan, is de eenigszins knullige overweging, dat ik met die kwestie geen raad weet. Een boek verbieden lijkt mij in ieder geval zot, maar het vraagstuk .hoe ik mijn kinderen moet bewaren voor boeken, die ik niet geschikt voor ze vind, heb ik nog niet tot een bevredigende oplossing kunnen brengen. Sommige boeken beschermen zich zelf. Zoo is een boek als „De Zondaar” van mejuffrouw Smeding veel te vervelend voor kinderen. Maar die „Herinneringen van P. M. 