Ook hij. Rabbi Mousjé, bracht als Mousje uit Erankforl, zijn geboortestad in tallooze geschriften, responsen en decisies den cijns zijner kinderlijke liefde, maar hij behoorde toe aan Presburg, aan hel Rurgenlatid. De jongere generatie in Eisenstadt hoorde dikwerf den naam van Rabbi Akiwa noemen, maar had hem nog nooit gezien. Ook Ral)])i Mousjé, lioewel men in het geheele land zijn beteekenis begreep, zijn leiding voelde, kenden buiten Presl)urg maai- luttele menschen van tonzien. Thans straalden daar in een nauwe ruimte twee lichten. Hel loonde reeds de moeite uit de nabije en verdere omgeving in grooten getale bijeen te komen, om te aanschouwen, hoe Rabbi Mousjé Soufeir door Rabbi Akiwa Gins-Eger onder de Goejio gevoerd werd hoe de groote vader den zegen uitsprak over zijn dochter aan de zijde van haar beroemden echtgenoot. De jongenskoren studeerden begroetingsliederen in, die met de woorden van den Pizmoun op Sab-
	hath-Joum Ilakkippoeriem begonnen: Sjenei Sor® Koudesj, twee heilige vorsten vonden elkaar •• . Des avonds wachtten jongelui en met kaarsen en fakkels gewapend op de wef*}g voor de stadspoorten op de koets, welke de bem Rabbi’s naar de stad zou brengen. Zooveel schen waren er bijeen, dat men aan een .jan* markt, een messe, herinnerd werd. En de menigte zong luide in vroolijke feeststeO ming, om zich den tijd van het wachten te Het werd donker en de lange straat, welke na» de binnenstad leidde, was alleen door een peb" leum-straatlantaarn aan een kruising verlicht- Het donkere dennenbosch, dat de weg , lijstte, gaf lange, zwarte schaduwen. De waskaa sen in de handen der menschen werden al en konden de duisternis niet verdrijven, ook hielden zij het in den wind uit.
