] mogen daarentegen de vijanden van Chris tus wel vreezen; want wij gaan alsdan een tijd van oordeelen te gemoet, welko de voorboden zullen zijn en de werktuigen tevens der glansrijke verschijning van ’s Heeren toekomst. «Totdat de tijden der Heidenen zullen vervuld worden.” Israël, het uitverkoren volk, zal, wanneer de smaadheid zijner ChristusverloocheDing van hetzelve zal zijn weggenomen, weder staan aan het hoofd van de volken. (Micha 5 : 6.) G. BIJKKEN IN KERK EN STAAT. GEEN VOORRAAD. Niet moeielijk is het naar de pen te grijpen, maar om in den tegenwoordigen tijd iets uit die pen te laten vloeien over staatkundige aangelegenheden, is gansch niet gemakkelijk. Van daar dat vele Jour nalisten naar nieuws gaan zoeken en langs zulk een weg op allerlei dwaalsporen ge raken, dat wil zeggen, dat zij óf onwaar heden óf ongerijmdheden schrijven, die voor een paar dagen de harten ontroeren, de pennen in beweging brengen, de staats papieren doen rijzen of dalen en daarna worden tegengesproken als losse geruchten, als geruchten zonder grond. In de dagen van Napoleon III hoorde men veel over België en Luxemburg spre ken. Nu de man reeds dood is en van zijne intrigues geene sprake meer kan zijn, worden die kwestiën nog eens opgewarmd, even alsof er nog. een Keizer van Frankrijk is, die met von Bismarck redekavelt of door graaf Benedetti laat schrijven over de inlijving van België bij Frankrijk en den afstand van Luxemburg door den Groot hertog, koning van Nederland, aan Pruis- sen. Ook werd weder het prinsje van Duitschland besproken en zou de prins von Bismarck daarover in onderhandeling zijn getreden met Spanje, als candidaat voor den Spaanschen troon, maar niets van dit alles schijnt waar te zijn. Al die zaken waarvan vroeger wel sprake was, zijn nu althans uit de lucht gegrepen. In Spanje vordert men weinig. De be- rigten zijn ten minste zoo onbeduidend, dat we daarover op dit oogenblik wel het stil zwijgen bewaren kunnen. Uit Frankrijk kan niets belangrijks ge meld worden. Naauwkeurig wordt toegezien op al de bewegingen van het nieuw Kabinet, dat velen een haastigen dood toewenschen, ter wijl anderen gelooven dat het leven niet van langen duur zal zijn. In Pruissen bewegen zich de Keizers van Rusland en Duitschland zoo gemakkelijk, da,t zij nog eenigen tijd bij elkander zullen blijven. Aan Europa wordt door deze broederlijke ontmoeting natuurlijk weder gemeld: Ziedaar de bewijzen voor den vrede. 