Enkele jaren geleden ontvingen we bericht van een onderwijzer, dat hij als Begunstiger tot onze Vereeniging wenschte toe te treden. We verblijdden ons daarover. Een jaar later ontvingen we weder een bericht van hem, en nu dat hij zijne contributie als Begunstiger niet wenschte te continueeren om reden, dat hij uit ons hem toegezonden Jaarverslag vernomen had, dat „Christ. Volksonderwijs" een kerkelijk standpunt innam, dat hij niet deelen kon. Met een kort, eenvoudig woord antwoordden we hém, dat we er ons over verwonderden hoe iemand toetreden kon tot eene Vereeniging, met welker grondslag hij onbekend was. Dat antwoord achtte hij onbillijk. Wij deden er het zwijgen aan toe. — Een paar jaar daarna vernamen we dat hij tot Hoofd benoemd was aan eene nieuw gestichte school, welke zich bij „Chr.V." had aangesloten. Natuurlijk stonden we hier-











over verbaasd, maar zwegen. Dit zwijgen hinderde hem misschien, althans hij vatte de pen voor ons op en met herinnering aan onze vroegere korte correspondentie, zette hij tamelijk omslachtig uiteen, waarom hij zich gerechtigd achtte te doen gelijk hij nu gedaan had. Heel kort zonden we hem onze gedachte daarover. Op eerbiedigen afstand van „Chr.V." blijvende, kwam hij later nog vragen om geldelijken steun voor zijne pensioen-premie van „Johannes", waarop hij weten kon geen recht te hebben.
Mogen We bij zoo'n houding niet spreken van een „gebruiken" van onze Vereeniging ?
En 't hier medegedeelde geval staat niet op zichzelf, zij het met variatie.
Alles saamgenomen, hebben wij echter veel stof tot dank.
De Heer was tothiertoe kennelijk met onze Vereeniging; Hij zegende haar en stelde haar ten zegen. Hij blijve harer in gunst gedenken!



VERSLAG
VAN DEN
ALGBMEENEN PENNINGMEESTER, den Heer W. J. J. KOOLE.
