ca, czuł się jakoś bardziej świeży. Idąc w takt
Ht-Hott-Heil Hitler myślał o sprawach, o jakich
już dawno nie pamiętał, Przypomniał mu się ów
wieczór sederowy w Lugano, u Jaques'a Lavendla,
przypomniało mu się, że brakło wtedy przy stole
Bertolda. To on powinien był pytać:

— (zem się różni ta noe od wszystkich innych?

A on, Gustaw, powinien był się zatroszczyć o
Bertolda, nie o Jean'a. Jean należy do narodow
ców, może jest teraz między konwojentami. Nie,


ry przedstawiają się bardzo sensacyjnie.
Oto jeszcze w roku 1931 „Spółka akcyjna dr.
Begił, rafinerja i kopalnia nafty“ w Nadwórnej,
której brutta są porozsiane po różnych miastach
Małopolski, ogłosiła niewypłacalność. Pasywa tej
spółki wynosiły nie mniej jak około 10 miijonów
złotych. Na wniosek wierzycieli, rekrutujących
się conajmniej w 40 proc. z mieszkańców Małopol
ski Zachodniej, otwarto postępowanie konkurso
we. Zarządcą masy konkursowej mianowany zo
stał adw. Dr. Tannenbaum ze Stanisławowa.
Adw. Tannenbaum wydzierżawił rafinerję i ko
palnie przemysłowcom tamtejszym N. Taubowi i
S. Petrankielowi, którzy przyjęli do eksploatacji
kopalń, bogatych kupców stanisławowskich Scha
pirę, Altera i Seinfelda.
Z końcem ubiegłego roku Dr. Begił zawiadomił
sąd, iż doszło do jego wiadomości, jakoby dr. Tan
nenbaum nie spełnił należycie swoich funkcyj.
Sad odebrał adwokatowi zarząd i powierzył go
inż. WitSulimirskiemu ze Lwowa.
Nowy zarządca istotnie stwierdził ogromne bra
ki i nadużycia. Dr, Tannenbaum, widząc na co się
zanosi, zbiegł ze Stanisławowa do Wiednia. Na
skutek polecenia sędziego Śledczego dla spraw
szczególnej wagi dra Kuntla, aresztowano Tauba,
Altera, Schapirę i Seinfelda. Piąty ich spólnik
Petrankeł zbiegł w niewiadomym kierunku. Za
drem Tannenbaumem i Petranklem rozesłano li
sty gończe.
Obie te afery wywołały w Małopolsce olbrzy
mie wrażenie, zwłaszcza wśród ludhości żydow
skiej, z pośród której rekrutuje się ogromna wię
kszość poszkodowanych. Emo.
czaje jaa


PrógBs o nadużycia w P. W.
