Een staking —. „Het Volk" schrijft:
De stakende afzetters bij de firma ten Cate hebben een comité gesticht, waarvan de leiding is opgedragen aan het communistische raadslid Frederiks. Dit comité
heeft een brief aan de firma ten Cate gericht, waarin gezegd wordt, dat de jongens den arbeid niet zullen hervatten voordat de volgende eischen zijn ingewilligd:
1. Aanvangsloon ƒ 10.—; 2. na een halfjaar ƒ 12.50; 3. na een jaar ƒ 15.—; 4. na twee jaar ƒ 18.— loon. Ten 5e eischte men 6 vacantiedagen met behoud van loon.
Mocht de firma deze eischen willen inwilligen, dan is men bereid tot een conferentie en is het adres van het comité Lijsterstraat 36 (Frederiks.)
Als de jongens — en 't moeten wel nog zeer jonge jongens zijn, gezien de ƒ 10 — aanvangsloon, waarvoor men zelfs in dit gelukkige landje nauwelijks 'n goede broek kan koopen •— hunne eischen erdoor krijgen, dan hebben ze nog zoo weinig bereikt, dat we niet goed kunnen begrijpen dat daarvoor 'n aktie op touw wordt gezet. Maar, zal men vragen, moeten de jongens dan maar met alles genoegen nemen, wat hun uitbuiter hun gelieft op te leggen? Volstrekt niet, doch wij meenden wanneer men 'n aktie op pcoten zet en wel voor de afzetters, dat een afmattend en vermoeiend werk is, men z'n eischen wel beduidend hooger mag stellen dan de stumperige 10 gulden. Of gaan de communisten ook met Wibaut accoord, die gesproken heeft van het economisch bereikbare?
(Intusschen is de staking opgeheven. Red.)
ENSCHEDE.
