rozpisuje się petersburgski korespondent berliń
skiej Tribüne w następujący sposób :

Car jest od niejakiego czasu więcej ponu
rym i przygnębionym aniżeli kiedykolwiek, skut
kiem czego rodzina carska żyje prawie w zupeł
nem odosobnieniu i nie widuje nikogo. Ministro
wie znając drażliwość i wrażliwość cara, rzadko
kiedy przybywają z raportem do Peterhofu, a in
ne osoby mające jakąś prośbę do cara, boją się
natrafić na złą chwilę i dlatego stronią zupełnie
od dworu. Gdyby car zdecydował się dżiś na
podróż do austrjackiej granicy, to większą po
niósłby ofiarę aniżeli domyślają się w Wiedniu. Do
Loris-Melikowa napisał własnoręcznie, aby przy
był do Petersburga i cieszy się bardzo nadzieją je
go powrctu. Jednakże car przestał już robić sobie
nadzieję zmiany położenia na lepsze istracił zu
pełnie zaufanie w przyszłość. Przez niejakiś
czas nie kazał sobie Aleksander III. przedkła
dać żadnych policyjnych raportów, nie cheiał
słyszeć o żadnym środku ostrożności, o żadnem
nowem aresztowaniu, ale gadatliwość Baranowa
poznajamiała go ze wszystkiem. Kozłow lepiej
rozumie położenie i będąc dobrym dyplomatą,
będzie się mógł długo utrzymać na swem stano
wisku, jeżeli mu się nie wydarzy jaki faux pas.
O wielu rzeczach dowiaduje się car od człon
ków swej rodziny i ztąd coraz pochmurniej spo
glada w przyszłość. Obecnie doszedł do tego
przekonania, że szeregi nihilistyczne wzmocniły
się i skoncentrowały. Wątpi też, aby świe
ży ukaz, zaprowadzający stan oblężenia w pe
wnych guberniach, skutkował. Chętnie cofnąłby
go, gdyby to było możebnem jeszcze. Loris-Me
likow przybywszy do Petersburga, będzie miał
głos stanowczy i jeżeli nihiliści nie zrobią zno
wu jakiego zamachu, będzie mógł przeprowadzić
wiele doniosłych zmian i ostatecznie zwyciężyć
ze swemi przekonaniami.
