Omtrent den Japanscben pelmolen berigt de Heer Ho oijman nog het volgende:
»Zij fde Japannezen) pellen het graan met een' handmolen , bestaande uit twee ronde blokken van greenen hout. Het onderste is 10 duimen dik en 20 middellijn. In het midden, een weinig verheven, steekt een pen, die tot een as verstrekt, en waarom het bovenste stuk , 14 duimen dik, zich beweegt. Dit is van binnen uitgehold , en ook doorboord met een vierkant gat van 6 duimen. De padie wordt er boven ingestort, nadat die alvorens van het stroo is afgetrapt. Men maalt met een houten kruk, 4 voeten lang, vastgestoken met een pen in een plat hout , dwars door het bovenste sluk heen loopende. Eén man zuivert 16 of 20 ponden in een unr ; de arbeid is zwaar , doch het werktuig heeft dit voordeel dat er weinig korrels breken."
Het pellen van de rijst is sedert de laatste jaren een onderwerp van algemeene belangstelling geweest. Veelzijdig is tiet onderzoek dat daaromtrent gedaan is , en talrijk de proeven die men genomen heeft , doch vruchteloos, om het bepaalde doel te bereiken. Zelfs is er
﻿

[ 456 ]
voor Gouvernements rekening een kostbare rijsttnolen uitgevonden en opgezet, die niet beter aan de verwachting heeft beantwoord, dan de proef met den Hollandschen pelmolen. Het pellen alleen was namelijk niet voldoende , maar met weinig handen, in korten tijd, veel te pellen, en weinig korrels te breken, was het groote oogmerk dat men zich voorstelde.
