Beschermend en teeder legde zij hand op zi|n arm. |
	„Wilt u mij niet een weinig vertrouwen? Het is heusch verstandig, als u dat probeert. Ik geloof, dat u een heel verkeerd idee van mij heeft. Het is absoluut niet mijn bedoeling, uw leven en uw geluk te vernietigen. Integendeel: ik wil al het mogelijke doen, om uw zorgen te verlichten. Als iemand, die altijd stipt aan zijn verplichtingen heeft voldaan, plotseling daarmee ophoudt, begrijpt ieder weldenkend mensch, dat daar een bijzondere, ernstige reden voor is. Ik ben er van overtuigd, dat u geheel buiten uw schuld, in moeilijkheden is gekomen en dat er beslist een mogelijkheid moet zijn, om u te helpen". Vooral den laatsten zin sprak zij niet bi|zonderen nadruk uit. I
	„Er is geen uitweg meer", antwoordde hij somber en bitter. „Ik behoef u alleen maar goed aan te zien, om te weten, dat u ver-, schrikkelijk veel heeft geleden. Dus u is niet lichtzinnig. Dus er moet u iets overkomen zijn, waaraan u zelf geen schuld heeft. Waarom heeft u zich nooit vertrouwelijk tot mij gewend? In plaats van hier eenzaam en verbeten verder te leven? Ik
	heb toch ook een zekere verant* woording ten opzichte van ■.Kilianshof?”!
	„Dat kon ik niet” zei hij gebroken. Jutta Olbrich dacht snel na. Zij moest en wilde dezen man redden, hem opheffen uit zijn vertwijfelden, hopeloozen toestand. Sterk in haar zelfvertrouwen, twijfelde zij er geen oogenblik aan, dat het haar tenslotte zou gelukken, zóó veel invloed op hem uit te oefenen, dat hij weder nieuwen moed en nieuwe krijgen. |
	,M heb el een oplossing gevonden’’,! zei zij na eenige oogenblikken kalm en vertrouwelijk, ~Ik zeg het pachtcontract op en laat de achterstallige schuld geheel vervallen. En dan ga ik het landgoed voor mijn eigen rekening en risico en met aanwending Van mijn eigen kapitaal, exploiteeren. Ik benoem u tot mijn rentmeester. U heeft dan weliswaar geen aandeel meer in de op-I brengst van het landgoed, maar ook I geen verantwoordelijkheid en risico Ik zal uw salaris zoo hoog stellen, dat u gelegenheid krijgt, uw per-I soonlijke geldelijke moeilijkheden te j overwinnen. Nu, wat zegt u daar i van?” I J L_ »*h. I
	ï£t) noemde niet dadelijk een bedrag voor zijn inkomen, maar, goedhartig en royaal als zij was, had zij al een bijzonder hoog cijfer in het hoofd. 