172) Cfr. 1. 18 §. 1 l*ig. de inuner. ct honor.: personalia sunl quae
animi prorisiune ei corporalis laboris intentione, non aliquo tjerentis detri-
mento perpetrantur, veluti tutela vel cura.
Digilized by Google



PARS II. CAPVT II.
2.‘I1

Iruuluiii baliifi graliiitum ILs r(!.stitu(;ii:$. Iliiir ciiiin L-aiiss.im
pagaiioruni apud principem ct praesides provinciae derciijcnli
cum pagani obtulissent, ut impendia deiVnsioiiis ipsi suscipe-
rent,' qua ratione ninniis illud personale tanliim esset, remi.sU
ille impendia idempie mixtum munus gesserat.
.\t eaedem inscriptiones nostrae quamvis pancae memora-
biles laiiien sunt etiam ratione generis hominum, epti baec mu-
nera susce|ierunt. Qui Oeensibus munus publicum curavit Q.
r.aetroniiis Q. f. Voltinia Titullus, honores (piideni gesserat .Ari-
mini, tribu autem arguitur esse Vocontius, qui Arimino iii pa-
triam suam redierat ibiqiie praefectus nominatus erat pagi Epo-
tii. Erat igitur is, postquam rediit, homo privatus et nescio
i|iia caussa in patria sua neque honores ordinarios gessit neque
decurio videtur fiii.sse; suscipiebat autem munera extraordinaria,
(|ualia erant praefectura in tempus mandata et cura ludi. Al-
terum deinde exemplum est C. Veratii Tropbimi, item Oeensis,
seviri .Augustalis (194). Est igitur bor quoque munus extraor-
dinarium mandatum ei homini, qui cum rei familiaris quidem
ratione par esset oneri sustinendo, status autem ratione honores
non gereret, aliquid tandem munieipio deberet praestare.
