Neque enim sine causa creditum est, stilum non minu&
agere, cum delet. Hujus autem operis est^ adjicere^
detrahere^ mutare. Sed facilius in his simpliciusque ju-
dicium, quae replenda vel dejicienda sunt : premere
vero tumentia, numilia extollere, luxuriantia adstrin-
gere, inordinata digerere, soluta componere, exsultan-
tia coercere, duplicis operae. Nam et danmanda sunt,

3uae placuerant ; et invenienda, quae fugerant Nec
ubium est, optimum esse emendandi genus, si scripta
in aliquod tempus reponantur, ut ad ea post interval*
lum, velut nova atque aliena, redeamus, ne nobis scrip-
ta nostra, tanquam recentes foetus, blandiantun Sed
neque hoc contin^ere semper potest, praesertim orato-
ri, cui saepius soribere ad praesentes usus necesse est:
et ipa emendatio finem habet. Sunt enim qui ad om-
nia scripta, tanquam vitiosa, redeant, et quasi ^nihil fas
sit rectum esse, quod primum est, melius existiment,
quidquid est aliud : idque faciant, quoties librum in ma-
nus resumserint, similes medicis etiam integra secanti-
bus. Accidit itaque, ut cicatricosa sint, et exsanguia^
et cura pejora. Sit igitur aliquando, cjuod placeat, aut
certe quod suflSciat : ut opus poliat lima^ non exterat.
Temporis quoque esse deoet modus* Nam quod Cin-
nae Smjrnam novem annis accepimus scriptam, et Pa-.
negyricum Isocratis, qui parcissime, decem annis dicunt
elaboratum, ad oratorem nihil pertinet: cujus nullum
erit, si tam tardum fuerit, auxilium.
M. P. QUINGTILIANU6. ^33



JUB. X. CAP. 5.
