jest dotąd załatwionem


Dzisiejsze dzienniki tutejs-= przynoszą do
kładny opis pochodu odbytego przez Stanleya i


ziora Alberta aż do wybrzeża morskiego. Cie


dania przesełam wam dzisiaj.
Dnia 10. kwietnia b, r. wyruszyła karawana


i Emina było sześciu Europejczyków na czele od
działów, to est panowie: Casati, Stairs, NelsoL,


phson i Bonny. Za nimi postępowało
550 ludzi z ekspedycji Stanleya, 600 mężczyzn,
kobiet i dzieci z zastępów Emina i 350 kraiowców.
tragarzy. D. 12. kwietnia stanęli obozem we wsi Ma
zamboni, zkąd dopiero 8, maja mogli w dalszą
podróż wyruszyć z powodu słabości Stanleya. Teraz
szli przez całkiem nieznane okolice. Przedewszyst.
kiem musieli przechodzić przez dolinę potoka
Semiliki, który łącząc dwa Jeziora, chwilami z na


chy gór.
Pośrodku wznosi się w tem prawie miej
seu, przez które równie przechodzi — olbrzymia
góra Ruwenzon, której szczyt wiecznie śniegiem
pokryty. Wsie krajowców rozsypane po dolinie i
na stokach gór, unoszą się niekiedy na 2.500
stóp ponad poziom morza. — Ź końcem maja
minęła karawana końcowe odnogi tych gór i
weszła na równinę Usoagora. W pośród tej ró
wniny leży, słynne z olbrzymiego stawu solnego,
Dalsza droga karawany szła obok
wschodniego wybrzeża jeziora Muta Nzigć naprzód
w kierunku południowym, potem na wschód, potem
w północno-wschodnim, a wreszcie znowu w po
ludniowym kierunku przez Toro, Uharyana i
Unyampaka, w końcu porzuciła jezioro i karawana
weszła na wyżynę Ankori, na której szsleją ogro
mne wichry. Tu rozwinęła się febra pomiędzy
karawaną i srożyła się, zwłaszcza pomiędzy czarnymi,
przyczem karawana straciła 140 ludzi. Ds Zanzi.
armji serbskiej słażyć
obrał ku temu Wranję


Ferman Bułtański,


dwa tygodnie, Stanley bowiem pragnie wziąć u| nych.
dział w końcowych obradach kongresu.
