O dekłamacji panny Romany Popielównej

możemy to tylko powiedzieć, że nigdy z taką
swobodą i prawdą nie deklamowała, jak na
tym koncercie. Mniejsza oto, że Wiochuę
słyszeliśmy tyle razy; nigdy Wiochna nie by
ła tak swobodną, lekką, i naiwną, nigdy tak
wiosenną nie była, jak wtedy.
Komisja emigracji Polskiej
w Lomdymie ogłasza odezwę do emigracji
i kraju, w której donosi. iż wybraną została
na ogólnem zgromadzeniu emigracji w Londy
nie bawiącej dnia 4. września b. r. komisja i
-zy nkonstytuowaniu swojem dwa aaznaczyła
sobie cele, a mianowicie: polityczny; i
wzajemnej bratniej pomocy.
Pod względem politycznym komisja sta
nowi biuro Kerrespondencyjne, dostarczać ma
jące dziennikarstwu angielskiemn wiadomości
politycznych podezas obecnej wojny, a doty
czących Polski i innych krajów Słowiańskich,
usposobiając tym sposobem opinię publiczną
Anglii na czas nieuniknionego podniesienia
kwestji Polskiej w następstwach toczącej się
obecnie francuzko-pruskiej walki.
Pod względem zaś wzajemnej bratniej
pomocy, komisja starać się będzie, o ile na
to jej możność pozwoli, przychodzić w pomoc
braciom pozbawionym pracy, wynajdując im
takową.
Niezależnie od tych dwu celów, obowiąz
kiem komisji będzie przyjmować udział lub
inicjatywę w główniejszych ruchach między
Narodowych, sprawę Polską czy to pośrednio
czy bezpośrednio na celu mających.
Brak takiej instytucji w Anglii dawał
Się czuć od dawna, nigdy zaś bardziej ten brak
dotkliwym się nie wydawał, jak wobec dzisiaj
rozwijających się wypadków. Cała Europa lada
chwila stanąć może w ogniu. Walka prawdo
podobnie z Zachodu przenieść się może na
Wschód, a losy jej stanowczo rozstrzygać się
mogą na błoniach dawnej  rzeczypospolitej
polskiej. Galicja, ten jedyny zakątek wolnej
ziemi naszej, może w uraganie powszechnym być
pozbawioną wolności słowa, i wolności ruchów.
W takich przeto okolicznościach, i po
niewaź wnosić można, że Anglia najdłużej po
Zostanie neutralną, „en igracja Polska w An
glii* wielkie mieć będzie do spełnienia obowiąz
ki w zagranicznej służtie kraju.
