Mieliśmy dość czasu, aby nie wierzyć bardzo
pięknym ordyqansom ministrów; nie łudzimy się
ani na chwilę, żeby program bar. Becka nietylko
w 3 miesiącach, ale i w 3 latach przerobił na
szych Bobrzyńskich, Prokopczyców, Franzów i jak
jeszcze się nazywają, na „europejskich* urzędni
ków, którym praca dla dobra ludności
będzie pierwszem wskazaniem. —— Ale sam fakt
istnienia pisma bar. Becka wskazuje na ciągle
przez nas poruszane braki i może — może jest
pierwszym krokiem na drodze przemiany obecnych
stosunków na lepsze.
Półjawna radość.
Demokracya narodowa w Królestwie nie
daje się wytrącić z równowagi. Łatwego za
dowolenia z siebie i różowych widoków na
przyszłość nic jej nie może odebrać. Nawet
to, co powinnoby uchodzić w jej oczach za
klęskę, nabiera odcieni jasnych i dobrze wró
żących dla »prawdziwych Polaków. Rozwią
zanie Dumy, zdawałoby się, jest klęską dla
demokratów narodowych, którzy pragnęli za
wsze »legalnego pola działania« i z chęcią
zadawalali się pozorami konstytucyonali
zmu. Tymczasem w głosie »Dzwonu polskie
gos nie słychać wcale rozpaczy i bicia na
aiaum. Przeciwnie, jest jak gdyby jakieś uczu
cie ulgi, że stało się tak, jak się stało, ja
kieś uczucie pewności, że będzie (dla demo
kracyi narodowej) lepiej. Pierwsza Duma ro
syjska była dla burżuazyi polskiej zbyt mało
burżuazyjna pod względem społecznym, zbyt
radykalna politycznie. »Dzwone z tryumfem
dziś dudni, że rozwiązanie Dumy było do
przewidzenia oddawna, gdyż »przygotowana
przez hr. Wittego (?) Izba, jako środek do u
spokojenia Rosyi, do przywrócenia w niej
porządku, czy też, jak inni chcieli, do jej
zreformowania — zawiodła. Jej krótka histo
rya, to nie odnowienie, ani uporządkowanie
Rosyi, ale jedno więcej ogniwo w łańcuchu
wypadków, pogrążających ją w coraz głębszą
anarchię (!).
Od początku obecnego kryzysu rosyjskiego
ci, co szukali w społęczeństwie rosyjskiem
istotnych sił twórczych, zdolnych nietylko do


Ciekawa ankieta |


owoców pruskiej szkoły.
