daarenboven, dat, gelijk in het aan de Staten gedaan verzoek om tijdelijke vrijstelling van verponding» zoo als dit werd gedaan , van zelve lag opgesloten de toezegging en aanneming, om, na verloop van den te bepalen tijd, de grondlasten te dragen, zoo ook uit de vergunning van den gevraagden vrijdom van contributiën van verponding en verhooging van dien voor negen jaren, vereenigd en in verband inet de bepaling tevens van het beloop der jaarlijksche recognitie of erfpacht , welke door de verzoekers dadelijk na de indijking zoude moeten worden voldaan, duidelijk en ontwijfelbaar volgt, dat derecognitie zoudezijn verschuldigd nevens en boven de betaling van alle de openbare lasten, waarin de ondernemers der bedijking en hunne opvolgers zouden worden aangeslagen ;
O• , dat deze opvatting der overeenkomst nader daardoor wordt bevestigd, dat bij het octrooi, door de Staten verleend, de erfpacht of jaarlijksche recognitie aan de verzoekers opgelegd en alzoo bedongen werd ten behoeve van het geineene land, terwijl eindelijk de telken jare onafgebrokene plaats gehad hebbende algeheele voldoening , zoo van de jaarlijksche erfpacht , als van de grondlasten , ook na de executoir-verklaring hier te lande van de wet van den 3 Frimaire 7de jaar, en van het bij Keizerlijk decreet goed gekeurd advies van den staatsraad, van den 21 Jan. 1809, en tot over he£ jaar 1843, aantoont, dal door de geïntimeerden en hunne voorgangers zelve aan die overeenkomst geene andere dan de hierboven aangeduide strekking is toegeschreven ;
O. dat alzoo ten deze blijkt van een in den jare 1602 gemaakt beding, medebrengende den contractuëlen wil derparlijen, dat de openbare lasten en bepaaldelijk de verponding of grondbelasting zoude zijn ten laste van de ondernemers der bedijking, aan welke de geïntimeerden zijn opgevolgd, bovn de jaarlijksche erfpacht, tot welker voldoening zij z-ich verbonden; en dat derhalve de app. bezwaard is bij het vonnis van den eersten regter, waarbij aan de geïntimeerden is toegekend het regt, om voor de grondbelasting een vijfde van het bedrag der erfpacht in te houden ;
Doet te niet het hooger beroep , alsmede het vonnis van de Arrondiss.Regtbank te Brielle, dd. 10 Oct. 1845, in zooverre daarvan is geappelleerd, en mitsdien voor zooverre bij dat vonnis op de oorspronkelijke vordering van de geïntimeerden is regt gedaan , dezelve is toegewezen en de app. , ged. 