Z drugiej strony brak zainteresowania innymi kulturami, niezrozumienie
religii i zasad postępowania emigrantów może prowadzić do dwuznacznych
sytuacji i niepotrzebnych nieporozumień. Niezrozumienie czy powierzchowna
wiedza na temat obcej kultury wypaczają jej obraz i tę jego zniekształconą
postać dalej przekazują. Bardzo łatwo wówczas o strach przed tą kulturą czy
o nadawanie obraźliwych etykiet. Postawa taka często wiąże się z przekona
niem, że każdy człowiek może być obywatelem tylko jednego państwa, posia
dać monolityczną tożsamość i czerpać z jednej tradycji. Mohammed Bouyeri
przybył do Amsterdamu jako mały chłopiec. Tam chodził do szkoły, tam też
dostał się na studia. Był urzędnikiem, cichym, spokojnym człowiekiem, lubia
nym przez swoich sąsiadów. Nie mógł jednak awansować w pracy, ponieważ
na przeszkodzie stało jego arabskie pochodzenie, które po 11 września 2001
roku budziło swoiste zastrzeżenia i obawy, wyrażane zwłaszcza przez organy
administracji. Chociaż tolerowano go, nie był rozumiany ani przez Holendrów,
ani przez otaczających go Marokańczyków. I jedni, i drudzy oczekiwali od
niego określonej tożsamości: bycia właśnie Marokańczykiem, muzułmaninem.
