Herrenschwandta i twierdził, że jest nie
winny. Odpowiedziałem mu na to, że takie
twierdzenie jest infamią. Skoro p. Herren
schwandt napisał, że p. Breiter chciał go
przekupić, to nie ulega żadnej wątpliwości,


że tak a nie inaczej być musiało. Oświad
czyłem zarazem, że w tem, co zaszło. p


Breiter nie może już liczyć na otrzymanie
robót eraryalnych i radziłem mu, ażeby
przeprosił p. Herrenschwandta. Na zapyta
nie jego odpowiedziałem także zgodnie z
prawdą, że dotychczas nie zrobiłem żadnago
urzędowego użytku z doniesienia p. Herren
schwandta. Po tych wypadkach otrzymał i
przedłożył mi p. Herrenschwandt znany list
z pogróżkami od dra Luki, a ja poleciłem
mu, aty autorowi odpisał, że sprawa weszła
już na drogę urzędową. Nie wolno nam już
było milezeć — oddaliśmy spraw sądowi.
P. Emanuel Wawra, kapitan sztabo
wy inżynieryj w Przemyślu, wykonuje w
pierwszym rzędzie kontrolę nad budową szpi
tala w Przemyślu. Świadek ten zeznał pod
przysięgą zgodnie z zeznaniami p. Herren
schwandła, że w skutek zaszłych nieporo
zumień w interpretacyi kontraktu postano
wił p. Herrenschwandt zaprosić p. Breitera
na poufną konferencyęi z tym zamiarem
swoim zwierzył się przed świad
kiem już dnia 4 sierpnia. I istotnie,
dnia 5 sierpnia, gdy p. Herrenschwandt spo
tkał p. Breitera w kasie, odezwał się do niego
głośno, tak, że świadek słyszał
każde słowo, ażeby przyszedł do niego,
do biura między godziną 2 a 3 popołudniu.
Zaraz nazajutrz, t.j. 6 sierpnia, opowiedział
p. Herrenschwandt świadkowi całe zajście.
Ale — powiada świadek — gdyby mi nawet
p. podpułkownik nie był tego opowiedział,
byłbym niezawodnie z całego późniejszego
zachowania się p. Breitera nabrał przekona
nia, że coś zajść musiało, od tego dnia bo
wiem unikał Breiter podpułkownika a gdy
już koniecznie spotkać sięz nim mnsiał, był
bardzo skonfundowany i nieśmiały.
