Een kreet van blijdschap steeg uit aller borst. De soldaten zouden ons beschermen, had de mandarijn beloofd; doch die dappere ver-



	dedigers maakten zich liever uit de voeten, nu wij dichter bij de Chineesche legerbende en de Boksers kwamen, en het gevaar voor de deur stond. Ziezoo, behalve Schaboly, den gids, ons door Amortjirjal bezorgd en twee mandarijnen van Ghanking, zijn wij met eigen volk. Onze knechten zijn mannen, op wie wij mogen rekenen. Het gesprek werd levendiger, men genoot een zekere vrijheid en ademde ruimer. Om 4 uur kwamen onze mandarijnen, die wat achter gebleven waren, ons zeggen : „Ziet daar in ’t Noordoosten wonen menschen, gaat daarheen, en gij zult water en gras in overvloed vinden. Zij blijven weer achter, en wij zien ze niet meer. Op 10 lis van ons zien wij een afgodstempeltje. Stil, daar komt een oude lama afgesukkeld. „Lama-ko (broeder bonze) waar is ergens water en gras te vinden? „Op 15 li’s recht voor u, roept de oude, bij Euljibato is goed gras en water volop. Wij volgen de ons aangeduide richting en komen tegen den avond op een magere zandachtige plaats, waar gras noch brandstof te vinden is; in de buurt woonde Euljibato in een oud vervallen Mongoolsch huisje.
(Wordt vervolgd.)
	Wij ontvingen bericht van het overlijden van den E. P. Chappel in Congo en van den E. P. Delvaux in Oost-Mongolië.
Heer, geef hun de eeuwige rust.
IMPRIMATUR.
BUSCODUCI, die i 6 Decembris igoï.
J. .1. VERSTERREN, Rector
	ad hoe delegatus.
Sint FranClsCUs XaVeriUs besCherM UW hUls „SparrenDaai.”
	oost=2TlongoUë»
	Brief oan ben (£. p. (Boossens.
