Reklamy w rubryce „Nadesłane 20 ct od wiersza


na pomocników rewizorów ruchu, nadać im więk
sze prawa i większe wynagrodzenie, powiększyć
pensje nadkonduktorów ruchu pasażerskiego i to
nie byle jak, bo cztery razy, tak, że obeenie będą
pobierali z dodatkami po 150 rubli srebrnych mie
Bięcznie. Nazwaliśmy środek ten rozpaczliwym, bo
chyba tylko rozpacz może skłonić zarządy dróg
żelaznych do podwyższenia pensji podrzędniejszym
oficjalistom. Jak dotąd, zarządy zmniejszały ją
tylko, redusowały liczbę ofiejalistów, pomnażały
robotę , słowem eksploatowały, o ile się dało,
biednych pracowników. Środek obecny będzie
pierwszym w kronikach kolei żelaznych. Rada
zarządzająca wyznaczyła 25.000 rubli sr. rocznie
na zwiększenie pensji nadkonduktorów, widać, że
złe dało się dobrze odczuć, jeżeli zdecydowała się
na taką ofiarę.
„Zarząd mniema, iż nadkonduktorzy otrzymaw
szy odpowiednie wynagrodzenie, przestaną się zaj
mować przewożeniem pasażerów bez biletów. Czy
jednak tak będzie rzeczyw ście?

„Smutna to rzecz, iż trzeba opłacać uczci
wość, która zresztą winna być nagrodą każdego
człowieka. I dlatego też, że w danym wypadku
opłacaną będzie nie praca, nie znajomość facho
wa, lecz tylko uczciwość, środek celu nie dopnie.
Już teraz pewien nadkonduktor naiwnie, ale szcze
rze powiedział: „Oj! oj! — takża mi interes. Do
staniemy po 150 rubli srebrnych na miesiąc,
gdyśimy mieli dawniej po 300, zkądże weźmiemy
jeszcze 150 ?*

„Nie, nadkonduktorom trzeba płacić nie po
150 rubli srebrnych na miesiąc, ale tyle, aby
byli dostatecznie wynagrodzeni za swą pracę i
znajomość fachową — więcej nie; to samo też
trzeba zastosować w ogóle do służby ruchu pasa
żerskiego, postawić ją tak, aby nie była zależna
od nikogo, jednem słowem usunąć przyczyny wy
wołujące obecne nadużycia kolejowe. Prawdopodo
baie jednak podobne zadanie będzie nad siły to
warzystw kolejowych*.
Dwa międzynarodowe kongresy
socjalistyczne.
