II. Ontdoen we Helene Servaes van den romantischen schijn die Robbers er om wond, zoo hebben we een meisje, die een liaison begint met een getrouwd man, vader van kinderen, zonder dat ze er ook maar een oogenblik aan denkt, dat ze het goed recht van de getrouwde vrouw tekort doet. We zien haar gelijkertijd flirten met een jongen man, die werk van haar maakt en hem gunsten toestaan, die ze, als ze zóó van den ander hield, hem niet mocht toestaan. Als ze zich eindelijk aan den tweeden heeft gegeven, zoogenaamd om hem ’t bewijs te leveren dat ze van hem houdt, doch in waarheid omdat ze zich zwak voelt en zichzelf tot liefde voor dien twee den wil dwingen, dan bespeurt ze, dat het niets baat en dat ze nog evenzeer van dien eersten houdt. Ze ontvlucht hem, neemt een betrekking aan bij een familie die naar Zuid-Amerika gaat, en daar, op de mail boot, stort ze zich op een avond ongezien in zee. Ik voor mij geloof niet, edoch deze ver onderstelling dien ik als een zeer persoonlijke opvatting te laten gelden, aan die enkel voudige, eerste en eenige liefde bij meisjes of vrouwen. Ik wil niet ontkennen, dat ze niet zou kunnen voorkomen, maar dan toch meestal in boeken. En zoo het in de werkelijkheid gebeurt, voornamelijk onder de suggestie van de gevallen in die boeken vermeld. Ik voor mij geloof eerder, dat de diepste fond bij de vrouw is, liefde en nog eens liefde... liefde geven en liefde ontvan gen en dat dit éér insluit veranderlijkheid dan standvastig zijn tot in den dood. Gewoonlijk is het zóó, dat een meisje wat zich verliefde en den begeerden man niet kan krijgen, uit dépit een ander neemt en zich daarmee stelselmatig blijft inbeelden en zich suggereert dat ze enkel van dien eenen houdt, terwijl daarentegen een meisje dat den gewenschten man ten huwelijk kreeg, maar al te vaak en soms al heel spoedig, tot het inzicht geraakt, dat ze zich heeft vergist en een ander begeert. Zooals we trouwens reeds van ouds weten, dat de liefde niet altijd bestendig blijkt van duur, dat ze zelfs zeer sterk onderhevig is aan de wet der verandering, wijl het felste vuur uitdooft en de waarlijk verliefd aangelegde, hetzij dan man of vrouw, naar hernieuwing van de senzatie snakt. 