Komisja doszła do przekonania, że obecnie istnie
jące w Anglii ubezpieczenia społeczne nie przewyż
szają i z trudem mogą rywalizować z ubezpieczeniami
innych państw. Tylko opieka lekarska zarówno co do
zakresu świadczeń jak i co do osób objętych ubezpie
czeniem chorobowym stoi w Anglii tuż poza tym, co
istnieje w innych państwach. Natomiast kwoty wy
płacane z ubezpieczenia w Angiii, tj. zasiłki, renty
i premie mogą śmiało wytrzymać porównanie zinnymi
krajami.
Reforma ubezpieczeń angielskich była konieczną
także dlatego, że administracja ubezpieczeń była
zbyt rozdrobnioną między poszczególnymi instytu
cjami, ponadto okazało się, że ograniczenie ubezpie
czenia tylko do osób pozostających w stosunku pracy
najemnej i poniżej pewnej górnej granicy zarobku —
jeżeli chodzi o pracowników nie żyjących z pracy
rąk — stanowi poważną lukę w dotychczasowym
systemie ubezpieczeń. Ludzie samodzielnie zarobku
jący są czasem biedniejszymi i bardziej potrzebują
cymi pomocy, aniżeli pracownicy najemni. Komisja


doszła również do przekonania, że — jeżeli chodzi |


o potrzeby życiowe — to nie ma żadnej istotnej
różnicy między osobą bezrobotną a osobą chorą.
Nie mogła też zgodzić się z tym, że w myśl obecnie
obowiązujących ustaw i przepisów bezrobotny obar
czony żoną i dwojgiem dzieci otrzymuje tytułem
zasiłku z bezrobocia 38 szylingów tygodniowo, je
żeli jednak po pewnym czasie zachoruje i stanie się
niezdolnym do pracy otrzyma tylko 18 szyl. tygo
dniowo. Z drugiej strony chłopak 17letni otrzymuje
9 szyl. tyg. zasiłku z bezrobocia, gdy jednak zachoruje
zasiłek ten wzrasta do 12 szyl. tygodniowo.
