sed  neque  apte  Tarquitius  a  Tarchonte,  qui  ab  Etruscis  segregari  non  pot-
est,  addito  patriae  nomine  dislinguitur  neque  aptius  haec  tria  taraquara  parilia  con-
iunguntur,  ^voaxoTrog,  Qvaxog,  hpsvg. praeterea  certe  Gova-x(o  scribeudum  esset,  qua
iiominis  forma,  a  Stephani  successoribus  praetermissa,  Ljdus  uti  solet:  Qva-yxv;  non
novimus. porro  quod  Muellerus  ad  eundera  Tarquitiuui  pertinere  putavit  lapidis
inscriptionem  a  Grutero  in  thesauro  p. 625,  4  editam,  in  qua  L. quidam  Tarquitius
L. f. Pom. Sulpicianus  Etruscus  scriba  quaestorius  coramemoratur,  inutilem  opinio-
nem,   quae  aliis   quoque  ita  placuit   ut  Tarquitio  Prisco   praenomen  Lucii  fidenter


\


8

altribuerent,    prius   prolulerant   non   comnieniorati   ab   illo  Valesius   in   commentario
Ammiani  et  Harduinus  in  indice  auctorum  Plinii. scriptorem,  cuius  praeuomen  plane
ignoramus,  Plinio  autiquiorem  esse  intelleximus:    sed  eundem  antea  commemoraverat
M. Verrius  Flaccus. nam  cum  in  eis  quae  apud  Festum  libro  xvi  p. 274  M. de  ra-
titi  quadrantis  interpretatione  supersunt   hae   litterae   tarqid  servatae  sint,   recte,  ul
videtur,  Vrsinus  Tarquitii  aliquam  opiuionem  adlatam  fuisse  existimavit. hunc  igitur
Tarquitiura    Vergilius    simul   cura   Aelio    et  Varroue   totaque   scholasticorum   natione
inane  dixit  cjmbalon  iuventutis:    uam   inane  scribendum  esse  Heinsius  vidit;    codex
Bruxellensis  et  inpressorum   librorum  vetustissimi  inani  habent,   ex  quo   in  Aldinis
factum  est  inanis. sed  dubitationem  habent  quae  proxime  secuntur,  tuque  o  mearum
cura  Sexte  curarum  Fale  Sabine. neque  placuerunt  Heiusio  et  Schradero,  quorum
ille  musarum ,    Schraderus   autem   chartarum   poetam   scripsisse  coniecerunt. contra
Wagnero  cura  curarum  videtur  ea  ratione  dicta  esse  qua  Cicero  ep. ad  fara. viiii  14
Agamemnonem  regem  regum  adpellaverit  aliique  alia  dixerint,   de  quibus  Fischerum
in  animadv. ad  gramm. Graecam  Welleri  ii  p. 123  et  Staverenum  ad  Cornelii  Nepotis
Agesilaura  c. 2  disputasse  addit. qui  cura  dicendi  figuras  specie  inter   se   admodum
similes  sed  tamen  diversas  non  satis  accurate  distinxisse  videantur,   disserere  de  hoc
loco  volumus  explanatius,  sed  ut  cum  Graeco  Latinoque  sermone  non  coniungamus
utilem    fortasse    sed   infiuitam    aliarum    linguarum    conparalionem:    consimiliura   enim
schematura  usus  multis   sermonibus   communis   est,    veluti  ex  Germanicis   non  nulla
exerapla  de  multis  attulit  lacobus  Grimmius  gramm. iiii  p. 726. utimur  autem  partim
copiis  Spauhemii  iu  diss. de  praest. et  usu  noraisra. viii  p. 464  ss. itaque  ut  Cicero
ita  etiara  Livius  xxxxv  27  Agauieranonem  regem  regum  dixit. tum  a  Seneca  dicitur
Ag. V. 39   rex  ille   regum,    ductor  Jgamemnon   ducum. quidni    dicatur?     nam,   ut
verbis  utamur  ignoti  poetae  qui  Ovidium  iraitatus  est,  ep. 