W głosowaniu, przy którem z powodu u
szezypiiwych uwag, uczynionych z kilku stron
przeciw p. Juzyczyń: :kiemu, przywódzca świę
tojureów takže był nieobecny, przyjęto wniosek
rządowy 12 głosami przeciw 10. P. Herbst, ja
w przewodniczący komisji, przed głosowaniem
kazał jeszcze zważyć, że tu chodzi nie o 3.500
złr., lecz nadto o owe 2.500 złr., które skarb
bierze dotychczas z dochodów biskupstwa, a więc
razem 0 6,000 złr. Spodziewał się p. Herbst, że
w najlepszym. a z jego stanowiska w najgor
szym razie będzie równość głosów, i byłby wte
dy skorzystał z swego prawa jako przewodui
czący, i decydował na niekorzyść sprawy.
Po tem zupełnie inną większością 15 głosów,
przyjęto rezolucję zaproponowaną przez p. Stur
ma, aby rząd starał się jak najrychlej połączyć
dyecezję tarnowską z krakowską. Rezolucja ta
nikogo nieobowiązująca, pozostanie w aktach.
Kerespondcacje „Gaz. Narod.“


Wiedeń d. 20. marca.
A Prawie cała dzisiejsze posiedzenie wy
działu budżetowego, było wypełnione nadzwy
czajnie gorącemi rozprawami nad kwestją dota
tacji biskupstwa Krakowskiego. Najzapalczywiej
występywał nietylko przeciw nam, ale i prze
ciw rządowi poseł dr. Sturm. Tym razem byli
obecni wszyscy trzej delegaci polscy, członko
wie wydziału budżetowego, pp. Wejgel, Sma
rzewski i Dunajewski, Pierwszy zabierał głos
dwukrotnie, broniąc nader wymownie, z wielką
goduością i znajomością rzeczy, stu wacka
polskiego i żądań polskich W powyższej spra
wie. Umiał on, bez naciąganych argumentów
podnieść ten przedmiot do owego znaczenia, na
jakie zasługuje, opierając tukowe na podstawie
moralnej, religijnej i socjalnej. Niemało też
przytoczył dowodów z historji, to też słuchali
go Niemcy z wytężoną uwagą.
Ci ostatni, chcąc zepchnąć w mowie będącą
kwestję, proponowali przyłączenie dyecezji Tar
nowskiej do Krakowskiej.
Lubo że Weigel dowiódł niemożebności po
dobnego załatwienia rzeczy, pomimo że go w
szczegółach popierał gorąco w dwukrotnem prze
mówieniu minister Stremayer, to o mało żeśmy
i tym razem nie zostali pobici.
