Een verhardingsbreedte van 5 M. wordt voor de Groningsche wegen van meer algemeen Rijks- en gewestelijk belang voldoende geoordeeld, en het verkeer is nog niet dermate ontwikkeld, om thans reeds voor de bestaande wegen verbreeding van de aarden baan tot 10 M. te vragen.
Voorloopig kan het voet- en rij wiel verkeer op de Groningsche buitenwegen de, tot ongeveer 5 M. verbreede, rijbaan mede gebruiken.
Voor wegen van minder algemeen belang wordt een wegbreedte van 7 a 8 M. en een verharding van 3 M. voldoende geacht. In de nabijheid van groote verkeerscentra is een wegbreedte van 13 M. en een verhardingsbreedte van 8 M. aan te bevelen, terwijl het in bebouwde kommen langs" hoofdwegen wenschelijk is bebouwing binnen afstanden van b.v. 10 M. uit de as van den weg te verbieden. In de toekomst kan verleggen van den hoofdweg door of om de bebouwde kom noodzakelijk worden, en dient men thans deze verlegging reeds door bouw ver bod te verzekeren.
Ook hier wordt tegen te veel tonrondte gewaarschuwd als zijnde ondoelmatig, en wordt afwerking volgens twee naar weerszijden afhellende platte vlakken, in het midden verbonden door een cylindervlak, gunstig geoordeeld. Bij sterke krommingen is een gelijkmatige afhelling naar de binnenzijde der kromming doelmatig met het oog op snelverkeer.
De afwatering moet geschieden door bermslooten, of door een gestrate goot langs verhoogde voetpaden enz. gelegen, in welk laatste geval om de 100 M. straatkolken den verderen afvoer moeten bewerkstelligen.
De straal voor de bogen mag, voor wegen met snelverkeer, niet minder dan 50 M. bedragen, en het vrije uitzicht in bochten en bij wegkruisingen moet niet gehinderd worden.
Waar de weg op goten moet afwateren, is een lengteprofiel, tusschen de loozingsputten bestaande uit hellingen entegenhellingen van 1 op 200, niet hinderlijk voor het verkeer, en gunstig voor de afwatering.
