Daar werd dooreen zekere heer Baas een rede gehouden over de toestand der sosiale wetgeving. Die rede was niet anders, dan een afkeuring van de konservatieve kristelike heren die inde Tweede Kamer de sosiale wetgeving- tegenhouden en daardoor schuldig zijn aan het feit dat de door minister Talma voorgestane wetgeving zo langzaam opschiet. Daartegenover bracht de spreker een woord van hulde aan de sos.-demokr aten inde Kamer, die goed werk leverden bij de Arbeidswet en de Bakkerswet, welke hulde vanuit de vergadering met instemming werd begroet. ö annlmS°tte de redenaar onder luid Van, < vcrTadcnno- op, dat de viistelike aibeiders zich meer inde kiesverenigingen moeten laten horen en moeten zorgen dat geen kristelike oud-libeïaien, tegenstanders van sosiale wetgevinu naar de Kamer gaan, doch dat de keuze slechts moet vallen op lieden die warm hej volk°°r Kr°,e SOSla'C van Bij het debat kwam uit dat deze rede de afgevaardigden uit het hart gegrepen «n d™rS';"eede ff £ u OÏ’ hoc, ze «mesten stemmen, als het bij de verkiezingen stond tussen een konservatief kristelike en een sos demokraat. Zelfs verklaarde er een dat hij beslist niet zou stemmen op een konservatief kristelike als Van Idsinga, doch dan tuis zou blijven. Natuurlik kon de inleider moeilik aanraden om, ging het tussen een konservatief kristelike en een sos. demokraat, dan de laatste te stemmen. Maar hij ried toch ook met aan om in zulk geval de verkiezing van de kristelike te helpen bevorderen. Alleen merkte hij nogmaals op om m de kiesvereniging inde goede richting te werken. Men ziet het. Ondanks de niet uitgesproken, maar toch inderdaad bestaande druk van bovenaf om de arbeiders tegen te houden bij hun strijd voor lotsverbetering door altijd weer met hun geestelike belangen te komen aandragen, ondanks cit beginnen de arbeiders toch meer en meer op te bomen voor hun stoffelike belangen. Het gaat nog wel schuchter schoorvoetend, maar toch beginnen ook zo langzamerhand de kristelike arbeiders, gewekt door onze sosiaal-dernbkratiese propaganda, aan hunne ketenen te rammelen. Het is al een aardige stap inde goede richting als op een dergelike vergadering een afgevaardigde, zonder protest daartegen, durft verklaren van in geen geval op een konservatief kristelike te zullen stemmen. Nog een zetje en zo iemand stemt rood. Het gist onder de kristelike arbeiders. Worden ze niet door onze propaganda gewekt, dan worden ze wel gewekt door de macht der feiten. 