Tyle cudnych rękodzieł, z których


L. A $ENEKI. 85


każde, ofobnemu miaftu fłużyć mo
głoby ku ozdobie, iedna noc w ni
wecz obróciła, i czegoby fię mniey
obawiać trzeba było wfrzod pożaru
woiennego, to fię w pełnym ucifze
niu i w pokoiu przydarczyło. Kto te
mu wierzyć zechce, że gdy wfzędy
fzczęk i łofkot broni ucichł, gdy
wfzelka fpokoyność po całym świe»
cie ludzi zabefpieczyla, Lugdunu, któ
ry za naypięknieyfzy widok ftawio
ao we Francyi, Lugdunu, mówię,
fzukaią? W/Jzyfikim Fortuna, których
powjzechną przygodą utrapić miała, do
zwoliła, iakby wiejzczym duchem prze
glądać i lękać fię tego, co cierpieć mieli:
każda rzecz znacznieyfza famą ruiną
fwoią i upadkiem zabierała pofpoli
cie iakiś czafu przeciąg: tu zaś w ie
aney nocy i ftało miafto naywiękfze,
iiuż go niebyło. Powiem ci krótko:
prędzey miafto to znifzczało, niżeli
ia ci to znifzczenie iego opowiadam.
Wfzyftko to ftałość nafzego Libe
ralifa w przeciwnościach niewzru


z w


fzoną uginać poczeło. A pewnie nie
bez przyczyny : IVie/podziane barziey
ciężą:nowość uci/kom przydaie wagi,a nie
malz człowieka, któremuby w takim
razie famo zadumieniegorzkości nie
przyczyniło. Przeto nic u nasniemą
być niefpodzianego: wfzyftko w du
chu wyprzedzać powinniśmy, my
śląc nietylko o tym, co fię przyda
rzać zwykło, ale też o wfzyftkim,
co fię iedno ftać może. Cóż iefi bo
wiem żak pomyślnego ; czegoby zawifłna
Fortuna, gdy zechce, roztrącić i zburzyć
niemogła? czegoby tym fkwapliwiey
nieprzytłumiła inie zagafiła, im ia
śniey[zym blafkiem przyświecało Ca
iey nie doftępnego, co trudnego? nie
idzieć ona iednym zawfze torem, ani
całą zawfze naciera potęgą. Czafem
nafzych przeciw nam rąk używa: cza
fem przeftaiąc na włafnych fortelach
i file, kopie dół pod nami, którego
wynależcy i kopacza niepoznaiemy.
Zadney niewyłącza chwili: fame roz
kofzy fłaią fie zrzódłem uciążliwych bo
esci. Powftaie woyna wpośrzodku po


L A. SENEKI.
