Men zal zich herinneren dat de radja's van Larantoeka voor hunne bekeering in de nabijheid hunner woning een heidensch heiligdom hadden, een zoogenaamd pomali-huis of duivelshuis, dat bediend werd door een hoofd priester, een lid hunner familie, die den titel voerde va» toewan-tanah. O.n staatkundige redenen moest dat pomali-huis, ten einde
oproer van de zijde der heidensche bergvolken te voorkomen, bij de woning van den radja, toen deze christen was geworden, blijven voortbestaan. Toen de eerste christen radja zijn zetel van Woto naar het strand verplaatste droeg hij dan ook zorg de pomali-tent mee te nemen. Tegenover dat duivelshuis stelde men tot tegenwicht een godshuis, tegenover de roemah Séthan, een roemah Déos; tegenover het heiligdom der heidensche voorouders van den radja, een christelijk heiligdom dat tot bijzonder heiligdom van den thans christen geworden radja en zijne familie moest verstrekken Aldus ontstond niet verre van de woning, van het p a 1 a c i o des radja's, de Capella Maria, de vorstelijke kapel der II. Maagd, onder wier bijzondere hoede en machtige bescherming de christen radja zich stelde met zijn huis en met zijne christen onderdanen. Maria, de hoogverhevene Moeder des Heeren, werd door hem gehuldigd en vereerd als zijne koningin, en de koningin deivorstelijke familie. Zij was de Donna Radja van Larantoeka, Larantoeka's lieerscheresse, wier eersten onderdaan de radja zich gaarne beleed, en in wier handen hij bij hooge kerkelijke feesten eu bij plechtigen ommegang het zinnebeeld zijner waardigheid en zijner macht, den heerschersstaf liet rusten. Bij die gelegenheden zag men inderdaad een kleinen staf met gouden knop van denzelfden vorm als het gewone teeken van des radja's gezag in hare handen, en de radja zelf vergenoegde zich dan met een eenvoudigen donkerkleurigen staf zonder gouden versierselen.
