Fr. Presse, kto ręczy za młodocze
ohów, że istotnie w razie, gdyby na
wet Niemoy zgodzili się na rozporzą
dzenie językowe, dotrzymają oni przy
rzeczenia, iż wszystkie spory, jakie
prowadzą z Niemcami, zostaną na
wieczne czasy pogrzebane. I zdaje
się, że na tym punkcie N. Fr. Presse
ohoiałaby mieć jakąś silną porękę —
dodaje bowiam: Któż zaręczy, że gdy
młodoczesi tę koncesyę otrzymają, nie
zjawi się inne narodowościowe ude
rzenie z tej strony sztyletem, którego
przed siedmiu laty dokonali młodo
ozesi na staroczechach. Ci zaś, któ
rzyby przyszli po młodoczechach jako
reprezentanci narodu czeskiego, nie
czuliby się woale związanymi przy
rzeczeniami swoich poprzedników.
Tak rzecz przedstawia N. fr. Presse


organ Niemców czeskich. Pisma cze


skie zaś upatrują w proponowanem


rozporządzeniu językowem jedynie ko
rzyść Niemoów i za pośrednictwem
znowu swoich organów uważają rzecz
za nie do przyjęcia, gdyż dr. Russ już


przed 10 laty imieniem Niemców zna
cznie więcej im przyobiecywał. Pra


ska Politik na enuncyacye Bohemii od


kolwiek uwagi, siedziała Joanna Ca
saoalenda z na pół przymkniętemi o
oczami, ze złością obgryzając kwiaty


róży. Miejsce przed nią zajmowała


Łucya Altimare. Blada, z włosami
spływającemi na plecy, prawą rękę
wspaiła na czole, a przez rozpostarte
palce obserwowała nauczyciela, chło


dząc od ozasu do czasu spieczone upa


łem usta batystową chusteczką.
Nauczyciel czuł na


jaśnienia.
