oorspr. v net schap gestaan). Tautologie in verschillende dialectvormen, die wel eens meer voorkomt in Weisthiimer. Blz. 387 r. 14 v. b.: schurgden = wegvoerden. Vgl. Lips. gl. 811, scurgan, avertere. Bladz. 393 r. 10 v.b.: schuerlingen. Waarschijnlijk hetzelfde als mhd. schürlitz, mlat. sorlicium, ohd. scurliz, vrouwenkamizool van schaapsvel. Blz. 394 r. 16 v.b.: koeckweide = weide (een plant, sandix), waarmede geverfd wordt. Deze wordt gekookt en hierdoor verkrijgt men de verfstof. Het is weide geschikt om te koken. Blz. 394 r. 10 v. o.: setten = de inzelten. Blz. 397 r. 9 v. o.: versmelicheit. Dit is, geloof ik, het latijnsche repudium. Up des hern versmelicheit wil wellicht zeggen, dat het aan den heer staat om het gewijsde af te wijzen. Blz. 398 r. 16 v.b.: verbairn. Dit woord is het omgekeerde van omberen en beteekent; de klacht voorbrengen. Blz. 398 r. 17 v. o.: volfarn =: de zaak ten einde brengen. Blz. 407 r. 14 v. o.: vermete = bewering. Vgl. mhd. sich vermizzen, wagen te beweren. Sich vermeten, iets beweren, dat gewaagd is. Blz. 409 r. 4 v.b.: vlyhen = zich voegen. Vgl. osaks, giflïhan; ndl. vlijen. Blz. 419 r. 2 v. o.; cloecklois. Mhd. kloek voor klak en klak. Vgl. ags. claecleas, sine querela, ndl. klakkeloos. Blz. 427 r. 11 v. o.: naere hyligen = volgens de heiligen? Blz. 434 r. 13 v.b.: keilen = scheplepels, lat. coculla. Blz. 434 r. 4 v. o.: haeffen. Haven, mhd. haven, mv. haeven, beteekent pot. Dit past hier evenwel niet best. Blz. 435 r. 12 en 15 v. o.: duffnenholtz. Eene verschrijving voor dusinenholt. Vgl. dosenboum in het middelduitsch = pinus montana of pinus silvestris. Dus = grenenhout. Blz. 436 r. 8 v.b.: ron del = bret. Blz, 436 r. 17 v. o.: geëickenstalt = jong in aanwas staand hout, dat echter reeds de gestalte vaneen eikenboom heeft. Blz. 437 r, 2 en 16 v.b.: beschorren. Part. praet. van bescheren = in orde brengen, ordinare (Kiliaen); hier beteekent het m.i. als het land bezaaid en toegeëgd is.
