spotykamy następujące
nazwiska: Bolesław  Ładnowski, Aszpergero
wa, Nowakowska, Deryng, Jakowicka, Marja
Kwiecińska, Cieślewski, Kohler, Zboiński, Fiszer,
Kamiński, Benda, Hoffmanowa, Henryka Ładnow
ska, Dowiakowska. O końcu „komitetu założycieli”
tak pisze autor (str. 354):


„Bezład i anarchja wewnętrzna, objawiająca
się zarówno w chwiejności repertuaru, jak w
spóźnionem rozpoczynaniu przedstawień i w zaj
ściach zakulisowych, które wywoływały gorszące
sceny w amfiteatrze ') — spowodowały w końcu
Wydział krajowy i władze rządowa do zapytania,
w czyich właściwie rękach spoczywają rządy tea
tralne. W odpowiedzi na to oświadczyli w kwiet
niu pozostali jeszcze członkowie komitetu założy
cieli, iż prawa swe  przelali na zawiązać się ma
jącą spółkę artystów, którą reprezentowali Ładnow
ski, Dobrzański i Konarski. Od tej chwili istnie
jąca faktycznie od kilsu miesięcy socjeta artystów
rozpoczęła swą moralną egzystencję“

Rządy socjety teatralnej trwały tylko do roku
1875. Ze spółki usunął się niebawem Ładnowski,
który z żoną przeniósł się do Krakowa, następnia


łożycieli* i pozostawał w tym
W owym czasie


1) Zajście w teatrze, które zdarzyło się w dniu 21. kwietnia
t. r. (w czasie przedstawienia „Sinobrodego,*) w którem
interwenjować musiała polieja, "podało ś. p. Lamowi WJ
borny temat do kroniki niedzielnej, rozpoczynającej od
słów Homera przetrawestowanych w sposób następny:
„Gniew opiewaj bogini! bogiń srodze „rozżartych,
Zgubny—co wiele sińców wytłukł na pięknych obliczach,
Wiele też młodych poetów wtrącił do kordykardy,
I na pastwę ich rzucił zbyt gorliwym wachmanom,
Jatoteż policjantom. Tak chciał bowiem dyrektor,
Gwoli któremu dwie aż rozkokoszyły się damy.
Dziennik Polski 1874, Nr. 95.
stem republikaninem — kończył — i przyłączyłem


Wreszcie wszyscy oskarzeni oŚwiadczyli, że
kapitana Aptć nie znają wcale.
