Wellicht zult ge vragen: hoe zit dat nu'? De radioactieve processen hebben ons toch geleerd, dat door radioactieve kernen /5-deeltjes (electronen) worden uitgezonden. Zitten die ^-deeltjes dan niet in de kern?
Als antwoord kan men een wedervraag stellen. Het is ook bekend dat bij natuurlijke of kunstmatige radioactieve
﻿

21-5-1937
De Ingenieur no. 21. Electrotechniek 6.
E. 45
Fig. 4. Protonen uit aluminium door a-stralen.
Fig. 5. Positief en negatief eleetronenpaar, ontstaan uit een photon van ThC".
processen y-quanten door de kernen worden uitgezonden. Waren deze ook in de kern aanwezig?
Of . . . als het electronenomhulsel van een atoom met langzame electronen beschoten wordt, zooals dat het geval is in gasontladingsbuizen, en door de aangeslagen atomen lichtquanten of photonen worden uitgezonden, waren dan deze photonen reeds als bouwsteenen in die atomen aanwezig? Neen, men kan alleen zeggen, dat door de zich afspelende energieprocessen lichtquanten ontstaan zijn.
Met Heisenberg wordt thans wel algemeen aangenomen, dat de electronen in de kern niet voorkomen.
Een der bewijsgronden daarvoor is wel het volgende.
Volgens de hypothese van Uhlenbeck en Goudsmit draait het electron om zijn eigen as; het bezit een eigen draaiimpuls, of zooals men kort zegt, een spin (van het Engelsche spinning electron).
Met dit mechanische draaimoment gaat een magnetisch moment gepaard (immers de rotatie van electrisch geladen deeltjes geeft een magnetisch moment).
Nu is volgens klassieke berekening het magnetisch moment, dat door draaiingen van ladingen ontstaat e
D (1)
2 n c w
waarin D de mechanische draaiimpuls is.
Is D = — en fi, de massa van het electron, dan hebben
2 77
wij een z.g. Bohr's magneton (B.M.).
Uit de spectra is gevonden, dat het magnetisch moment van het electron een geheel Bohr's magneton is.
