of die in deze iets zou kunnen doen? Spr. antwoordde, de K. v. A. is zeer moeilijk te beoordeelen. Het komt spr. voor, dat men eerstens eens moet zien, of de mannen die daar zittende gewenschte zijn en betrouwbaar. Tevens of ze berekend zijn voor hun taak, en bovenal of ze eerlijk zijn. Neem het gunstigst geval, zegt spr., dan kan men iets besluiten, maar uitvoeren niet. Hij haalde daarbij aan de K. v. A. te Haarlem, deze deed een uitspraak ineen geschil met den heer Beynes, Deze werd in ’t ongelijk gesteld, en de man in kwestie, die ontslagen was, had wel gelijk, doch B. zeide; «ik neem hem niet terug.« Van Rooij repliceerde, en zeide te willen probeeren, als daartoe het verzoek kwam van de beide ontslagenen, om een getuigschrift te krijgen, waarin vermeld stond, dat ze ontslagen waren wegens hun lidmaatschap van den bond, omreden dit door den spr. was aangehaald, dat Grasso dat wel niet zou doen. Na nog eenige discussie over en weer, waaraan nog anderen deelnamen, werd besloten: dit voor de K. v. A. te brengen. Klardie spoorde aan tot steun voor het pas opgerichte P A. S. Hierna sloot de voorz Wilschut de vergadering met dank voor de opkomst, bedankte den spreker en hoopte dat de Bossche metaalbewerkers zouden toonen, goede organisatiemannen te zijn, door bij elkaar te blijven en in toepassing te brengen, het inde geschiedenis zoovaak bewezen «Eendracht maakt macht». Een collecte werd gehouden, welks opbrengst bestemd was, de helft voor het monument van Zomeren en de andere helft voor de plaatselijkc propaganda. Uit Kinderdijk. (Antwoord aan Argus.) G. Siglé stuurt ons naar aanleiding van het stukje van «Argus in No. 19, een lijvig antwoord hetgeen wij, met ’t oog op de plaatsruimte kort weergeven. Hij stelt voorop dat hij, om fc-jH den hij niet in betrekking tot dien baas staat, 1 niet verdacht behoeft te worden, met dat schrij- 1 ven bijoogmerken te hebben. Hij heeft gedurende eenige maanden met de «Anton en Irene» aan die fabriek gelegen en ook gedurende dien tijd tot het personeel dier fabriek behoord en daar den indruk gekregen dat, hoewel het daar geen Eldorado (oord der gelukkigen) is, daar toch zooveel mogelijk naar een aangename verstandhouding tusschen patroon en bazen eenerzijds en de werklieden anderzijds gestreefd wordt. 