Een gebruikelijke schakeling voor kortegolfzenders met kleine bandbreedte is de kathodebasisschakeling (fig. sa). Om te voorkomen dat de anodekring via de anode-roostercapaciteiten Cag zodanig op de roosterkring terugwerkt dat de trap zelf gaat
	oscilleren, is hier ieder rooster verbonden met de anode van de andere buis over een neutrodyneeondensator C„. Zolang de frequentie betrekkelijk laag is, wordt de terugwerking volkomen opgeheven indien C„ = Cag-
	In een op deze wijze geneutrodyniseerde kathodebasisschakeling bevinden zich parallel aan de spoel in de anodekring twee capaeitieve takken, die ieder bestaan uit Cag en C„ in serie. Daar C„ = Cag-, gedragen deze takken zich tezamen als één capaciteit = Cag- Bij de roosterbasisschakeling (fig. 56) daarentegen hebben we in hoofdzaak te maken met een aan de anodespoel parallelgeschakelde tak die bestaat uit de twee capaciteiten Cag in serie en die zich dus gedraagt als een capaciteit (lit beide gevallen kan de geringe invloed van de capaciteit Caf tussen anode en gloeidraad buiten beschouwing blijven; €«ƒ is ongeveer Bij de roosterbasisschakeling is de bijdrage van de buizen tot de totale uitgangscapaciteit dus slechts ongeveer de helft van die bij de kathodebasisschakeling. Dit is vooral van belang bij grote zendbuizen, w'aarbij resp. Cag, het grootste deel van de totale uitgangscapaciteit vormt. Een kleine capaciteit is gunstig, ten eerste wat betreft de resonantiebreedte en de grootte van het vermogen (zie (2)), en ten tweede omdat, bij gegeven frequentie en gegeven amplitude van de hoogfrequente spanning, bij kleinere capaciteit de wisselstroom in de LC-kring kleiner is en de verliezen dus geringer zijn.
