ale istnleje dwa lata. Zaczyna rozpacz ogarniać,
kiedy widzimy, że dziś mamy 181 tysięcy, a dwa
lata temu dokładnie w kwietniu 1923 roku 113 ty
sięcy, to znaczy dwie trzecie tych ludzi już było
wtedy bez pracy. To jest stan nlesłychanie groźny!
A pan zasłaniasz oczy i powiadasz: to się dopiero
zaczęło od pół roku, a okazuje się, że to się zaczęło
przed dwoma laty nie wskutek sanacji, lecz w zwią
zku z inflacją i ze zniszczeniem życia gospodarcze
go. Sanacja była to jedyna droga, ażeby z tej cho
roby wyjść. Ale ta nienawiść do sanacji, która jest,
która się objawia nawet w tem, że radca polski
przyjeżdża z Londymu do Warszawy i udaje się do
poselstwa Stanów Zlednoczonych, ażeby tam prze
ciwdziałać udzieleniu pożyczki amerykańskiej! —
ta nienawiść do sanacji idzie tak daleko, że wszę
dzie po zakamarkach w Sejmie nsłyszycie: „już
jest deficyt, jwż deficytu nic nie zahamuje, już się
wszystko wywraca“. Jak wygląda sprawa tego
deficytu?

SPRAWA DEFICYTU

W pierwszych trzech mieslącach 1925 roku do
chody zwyczajne pius podatek majątkowy wyno
siły 388 miljonów. Wydatki zwyczajne 390 miljo
mów. Zatem w ciągu trzech pierwszych miesięcy.
