Ho blijft gehoond, daar hem aan hoont,
nu hadde zijn drie voor verheven,
dat zijn vro waren en hem lief te leven
en altijd te blijven elk meer.
Doe warn zijn vijf in rouwen en in zwaar
uit blijkap, daar zijn vijf bracht toe.
Het gebeurde, dat Claris eens morgens vroeg
onsprong en was gewaar,
dat hoog dag was, en verbaasde hare,
want zijn toren waande gewonnen.
Tot Blancefloor stapte hij, haar gezellinne
en zei haar, dat hoog ware op den dag
Blancefloor hard aan vecht schaft
en antwoordde, als zijn roepen hoorde.
"Ik kom", zei hij; metten woord
bleef hij stappende en sliep.
Gans hevig ten conntoe sliep,
in haar bekenen viel water ontsnapt
en verbaasde zich haar neder ging
voor hunnen heer de admiraal.
Doe waande hij vinden metter dale
Blancefloor, die in haar kamers lacht,
al de admiraal niet en wist,
zonderde hem en hij vroeg daarom,
waar Blancefloor meerde en bleven zou.
"Dat ik zoude vinden diens vijf wezen",
sprak Gans, "ik heb gehoord
als die vijf nacht haar boekje
om nie langte zucht, dat ik moet zijn." 