3. Tertia flexio, numeranda sunt Nomina vocibus Hebraeorum segolatis comparanda. Sunt autem ea, ut in Chaldaea et Syriaca lingua monosyllaba, tribus radicalibus ita inter se connectis, ut prima mediae adhaerens per Schiva Hebraeorum mobile enuntietur. Vocalis mediae radicali supposita, quae A et E sibi usu 0 esse solet, in omnibus, quae a vocali incipiunt, syllabis affixis adeoque ante Suffixa et iwiv abiicitur, et demta sic ultima radicali ad novam syllabam formandam, duae priores syllabas faciunt susceptis iisdem vocalibus, quae non tam auxiliares, quam radici propriae sunt iudicandae, et ex cognatis Chaldaeorum et Syrorum Nominibus petuntur. Sic rex suscipit A, ut Num. 24, 7. — 13; sive, prout in Syrorum aut Chaldaeorum enunciationem probaveris, E aut I sibi indicare poterit; Exod. 32, 33. = Syr. uAj"as, Chald. Nec de loquela 0 aut U dubitaverit quis in sanctitas et similibus, qui Chaldaeorum tiKp comparaverit, licet Syri id per d. explicarent, ita ut Exod. 15, 13. respondeat Chaldaeorum Syrorum; cf. Lev. 20,3. Quae autem a gutturali incipiunt, semper in flexione approbant sub prima rad. A, ut cedrus; servus licet in Statu abs. sub media rad. E amoeni. Nomina denique, quorum media rad. est, ut oculus; Afiti domus, quae apud Syros admittunt in Statu emipi. Ai, apud Hebraeos et Chaldaeos ~ ([.Ia — *ps>) et apud hos haud raro Suffixe accedentibus per efferuntur, ut Dan. 7, 8. 4, 13. et apud Samaritanos utrorumque flectendi ratione in usu fuisse videri possunt. 