Attamen, quamvis mane pluisset, ad lioram circiter nonam tempestas arrisit. Illico litraque statua, scilicet, beati Mariti et beate Annae sacrario suo editca et in sedibus gestatoriis magnificenter ornatis collocata, nec non et ambae aureae et gemmatate coronae sub speciali sede gestatoria etiam ditissime decorata positae, humeros nominatorum sacerdotum assumuntur. Dein, signo dato, et cantante Hymni in B. Annae honorem immemorabilem ab anno confectas, hymnum quo Ave maris Stella, selectorum quadraginta cantorum choro, omnes, aciei instar bene ordinati, precibus et in locum, ut supra diximus, paratum lente et reverenter procedunt, deputati parochiarum Venetensium singuli suorum patronorum imagines portantes, varia tum virorum, tum mulierum religiosarum congregationes suum quoque vexillum sibi proprium gestantes, seminarii minoris alumni, clerus numerosus, capitulumque venerabilem subsequuntur sex pontifices qui innumeram turbam utrinque stantem ad presulum aspectum humiliter genuflectentem certatim benedicebant. Adeo pium et jucundum describere quis possit spectaculum! Circum ingressi, postquam pontifices ad sua sedilia ascenderunt, caeterique omnes, quantum fleri licuit, consederunt, D. Freppel, ecclesiae Sanctae Genovefae Parisiensis decanus et eloquentia sacra Sorbonicus professor, ad verbum divinum in hoc festo annuntiandum demandatus, sacrum sermonem tam sapienter excogitatum quam luculenter scriptum et discrete dictum ad populum habuit. Siquid ad dimidiam horaum suarum partem devenerat orator, cum denuo violenter pluit; nec tamen inibit querere quod amaro fluentius. Adeo Armus est in eloquio sacerdotale Britonnum constituta et religionem. 