Met eep felle kraclitsinspanning slingert hij zich naar een hogere tak. Snel als de bliksem wordt hij door Slokker gevolgd. Hoger vlucht de eekhoorn. De marter met zijn lenig lijf volgt hem gezwind, Kom mij halen I jubelt Pluimstaart in de boomtop.
Ik kraak je de nek ! raast Slokker, en bereikt bijna zijn slachtoffer. Zijn muil gaapte wijd en dreigend open... Arme Pluimstaart, je laatste uur is geslagen ! zucht Langoor in de diepte.
De eekhoorn ziet geen uitweg meer : de volgende den staat op verschillende meters afstand. Zal hij de dodensprong wagen ? Zijn spieren trillen, zijn oogjes glinsteren van durf... Zijn brede staart richt hij omhooig als een stevig roer. Hopla 1... de boomtop wiegelt onder de pootjes van Pluimstaart, die behouden landt en rustig zijn weg voortzet.
Langoor jubelt I Maar Slokker, de wrede marter, knarst de tanden. Ginder snelt zijn prooi heen... Wat een tegenvaller ! Met de staart tussen de poten daalt Slokker naar beneden. Woedend kijkt hij om zich heen. Maar Langoor houdt zich koest en verroert niet.
Wat Klopper voorspelt.
Eindelijk verdwijnt de marter voor goed uit het zicht. Kijk eens. wie we daar ontmoeten ? Zo vroeg op jacht ? vraagt Langoor aan de specht.
Klopper kijkt verstrooid naar het konijntje. Hij heeft ook de woeste achtervolging gadegeslageir. Hoe wreed toch de wet, die het ene dier als de doodsvijand van het andere aandiiidt... Zo peinst Klopper, de specht.
l.ieve vriend, zegt hij to'



	Langoor, ik ben zo bedroefc na al wat ik deze monger gezien heb.
