6 en 7 der Wet tot regeling der staatsloterij duidelijk wordt aangetoond, dat de wetgever zeer bepaaldelijk het tegendeel heeft gewild: dat, toen in art. 7 al. 4 van het oorspronkelijk ontwerp dier wet (thans art. 6) was bepaald, dat loten of gedeelten daarvan, voor slechts eene klasse geldig, zoolang zij niet uitgeloot zijn, recht geven op verwisseling tegen een lot of gedeelte van hetzelfde nommer, en ook in art. 8 (thans 7) sprake is van hetzelfde nommer, daartegen in het voorloopig verslag der Tweede Kamer van de Staten-Generaal, werd opgemerkt, „dat bij de aanzienlijke hoeveelheid der classicale loten en de kort op elkander volgende trekkingen, vergissingen ten aanzien van de nommers der verwisselde loten alleszins denkbaar zijn ; dat aan de bezwaren, die uit zoodanige vergissing kunnen ontstaan, het Keizerlijk decreet van 13 Oct. 1812 tegemoet komt door de bepaling, dat de collecteur, bij gebreke van een classicaal briefje van hetzelfde nommer, zal kunnen volstaan met de afgifte van 2 andere briefjes van gelijke waarde voor de volgende klasse, tegen betaling van den prijs van een enkel briefje en men het raadzaam achtte, zoo deze bepaling niet tot misbruikeu heeft geleid, haar te laten bestaan, waardoor tevens de voor het publiek bezwarende uitbreiding van den uitersten termijn, waar binnen die loten ter verwisseling moeten worden aangeboden, van 3 tot 6 dagen vóór de trekking der volgende klasse, zou kunnen achterwege blijven";
dat aan die opmerking in het gewijzigd ontwerp werd te gemoet gekomen en in gemelde — daarna zonder beraadslaging goedgekeurde artikelen in de plaats van „lot of gedeelte van een lol van hetzelfde nommer", met weglating der drie laatste woorden, werd gelezen : „lot of een gelijk gedeelte van een lot", en de termijn voor de verwisseling van 6 tot 3 dagen teruggebracht, terwijl tot toelichting in de memorie van antwoord werd aangevoerd, dat „uitsluitend in het belang der collecteurs was afgeweken van art 15 van het Keizerlijk decreet van 13 Oct. 