de Sneeuwkoningin genoten van de weelderige woorden-keus. Eenige stijlfoutjes die we tegenkwamen vergeven we voor hel vele, vele schoone dat Chr. Doorman kunst toch heeft overgezet gaarne. «Wat is ons Hollandsch toch een bloeiende taal!» was de stille uitroep die ook bij het genieten der sprookjes slaakte. Dit dunkt mij wel de hoogste lof voor een vertaalwerk. De sprookjes zelf behoeven wij niet meer te noemen Ieder kent ze. Het 'is blijvende kunst wal Andersen gegeven heeft. En daarom kan men er zich telkens en telkens weer mee ge lukkig maken. Het bekoorlijkste van het boek vinden wij toch de lijn- en kleur teekeningen van Rie Cramer. Hier was eerst werk voor haar waarin zich haar talent algeheel ontplooien kan De eerste plaat bij de Wilde Zwanen is aanstonds een der meest ontroerende. Die gracelijke, doorbuigende meisjes-gestalte op starend naar de gestvleerde vlucht der gekroonde zwanen, onder heur voeten een kleurig bebloemd veld, rondom haar een sterke populier naast steile leiïge rotswanden oprijzend, — het is alles zoo wonder leer en samensmeltend van toon En de laatste illustratie, bij «den tuin van het Paradijs» — zij moge niet de fijnste zijn, hoe licht daar een goudgelen glans uil op, boven nog feller gemaakt door de hel 100de en blauwe paradijs-vogels-veêren, doch beneden verzacht door de gedempte gewaad lint van godin-gelijke gestalte. 0, het moet voor de vertaalster en den uitgever wel een groote vreugde geweest zijn, de medewerking van zulk een kunstenares te verkrijgen. v. D. L. K. Weekkroniek De eerste jaars, Komen op P. II. bedroevend schaarsch. De Kerstvacantie nadert snel, En ieder uwer wete het wel De laatste kans wordt nu gegeven, Het geldt uw gansch studentenleven: U dreigt onnoemelijk gevaar, Zóó zit ge tot uw laatste jaar Nog achter de pilaar! Wie vóór de vacantie er niet eiken dag heeft gezeten, Wordt daarna hals over kop er uitgesmeten. Er zal scherp op gelet worden!! Padvinders, die afraken van de beweging, en er in terug willen komen, worden er opmerkzaam op gemaakt, dat ’s avonds 315 aan de leestafel wel eens geScherm met woorden plaats vindt. Kronikeur wil hem door den Kun-stenaar «niet te k .... n doen «ellen, want dat is met meer noodig», [Maar zwijg toch, palmPit. De pédicure goochelaar, Vermaakte he^l de kinderschaar. Schelden zóó, kun je altijd nog doen, Hoort mei tot hel ' lorpslatsoen. 