W centrum wielkiego miasta w jednym z ogrodów publi
cznych, w południe, gdy pełno tam było dzieci i publiczności,
raptem roziegły się jeden po drugim kilka strzałów rewolwe
rowych,i przerażona publiczność ujrzała na trawniku broczą
cych krwią kobietę, mężczyznę i dziecko. Stało się to tak
szybko i niespodziewanie, iż nikt nie zdążył zapobiec kata
strolie. Zaalarmowane pogotowie ratunkowe stwierdziło śmierć
dziecka i ciężki stan kobiety oraz mężczyzny. Po przywiezieniu
do szpitala kobieta zmarła, mężczyzna zaś został przy życiu, ale
przez dłuższy czas nie mógł odzyskać przytomności. Stało się to
23. VI. 1926 r. Z dokumentów znalezionych przy chorym wy
nikało, iż jest to p. S., buchalter, zabita kobieta — jego żona,
a dziecko — ich synek. W szpitalu na oddziale chirurgicznym
postawiono djagnozę: „Vulnus sclopetarium capitis* i stwier
dzono, że „chory leży nieprzytomny, na pytania nie odpowia
da. Prawa powieka podbiegnięta krwią. W nosie widać za
krzepłą krew. Źrenica prawa b. rozszerzona, na światło nie
reaguje. W okolicy prawej skroni widać otwór wejściowy
wielkości ziarnka grochu. Otwór znajduje się na palec ponad
kością licową ku górze, na palec od przewodu słuchowego
zewnętrznego. Tętno 84, miarowe, dobrze napełnione. Wie
czorami temperatura podnosi się. Badanie płynu mózgowo
rdzeniowego dało wynik ujemny.“ Przez cały czas chory nie


ZESZYT II-IV NIEPAMIĘĆ WSTECZNA PO POSTRZALE GŁOWY 235


odzyskiwał przytomności. Dopiero 12. lipca usiadł on na łóżku
i zaczął rozglądać się po sali. Przekonawszy się, że źle widzi,
zwrócił sę on do lekarza o wyjaśnienie w tej sprawie. W ty
dzień później przeprowadzono badanie wzroku, które wykaza
ło, że na prawe oko chory zupełnie nie widzi i niema poczu
cia światła, na lewe zaś — widzi i liczy palce na odległość
metra. Powieka prawa opuchnięta. Prawa kończyna górna
słabsza niż lewa. Przy chodzeniu chory powłóczy nogą prawą.
