Unde  hic  merito  quxritur,  quem  definia-
mus modum  utriusque  juris,  quo  distet  al-
terum ab  altero  Et  bic  a veteribus  labora-
tum esse  apparet  ex  eorum  eum  dubitatio-
nibus , tum  dissensionibus  de  hac  specie  ,
et  nunc  etiam  in  his  qux  ab  illis  consti-
tuta nobis  tradita  sunt,  quam  recte  et  ex
natura  usus  constituta  sint , laboratur.  Et

(a)  Usus  est  necessitati*  tantum  , ususfru-
ctu* etiam  voluptatis.  Usuarius  plus  percl-
p«*re  non  potest  quam  ad  se  el  familiam  su-
stentandam prn  v i t.c  conditione,  et  nec  desit
quid  vel  abundet:  Fructuarius  autem  etiam
ad  lucrum.  Vult,  m pr.  /.  h.  t.  n.  3.  Ca-
Slilto  de  Utuf.  C.  x8.  n.  Ii.  Plus  licere  ei
cui  legalus,  quam  cui  inter  vivos  constitu-
tus usus.  P.  Fab.  ad  L.  I i.  de  II.  I.
si  summa' i in  dicendum  est , est  istarum
rerum  ditrerenlia  summa  duplex.  Primuia
quia  uti  in  re  ipsa  tractanda  . qua  utaris  ,
versatur:  ideo  hic  utendi  modus  est.  ut  sit
uti  tantum  commoditatis  ex  re  aliqua  ca-
pere. quantum  trarlanli  el  rnnsumcnti  ad
usum  el  utilitatem  (2)  quotidianam  sufficit:
et  extra  hanc  sufficientiam  et  consumptio-
nem usus  non  progreditur,  ut  colligere  est
ex  L.  plenum,  %.  t.  D.  de  usu  et  hab.  frui
autem  per  contrarium  ibidem  dicitur  esse  e-
tiam  ad  compendium.  Id  valet,  quod  aper-
tius supra  demonstratum  est,  frui  esse  ,
quantiimcuroquc  commodorum  ex  re  ali-
qua percipi  potest,  tantum  capere  sine  exce-
ptione, etiam  si  non  tractes  ipse,  aut  consu-
mas. sed  alii  tractandum  el  ronsumeiidum
concedas.  L.  7.  ili  pr.  L.  9.  in.princ.  D.  it
usuf.
VII.  Huic  consequens  altera  differentia:
Qui  usum  hahet , neque  ipsum  jus  utendi,
neque  utendi  facultatem  alii  (3)  vendere ,
aut  lirare,  aut  graiis  concedere  potest.  £.
