Hoe meer bovendien het kapitalisme zijn monopolistisch karakter naar voren brengt, des te meer berooft het de arbeiders van iédera vrijheid en zelfbepaling en roept het een nieuwe soort van lijfeigenschap in 't leven. Niet naar vrije, arbeidende persoonlijkheden, maar naar afgerichte, willooze handlangers der machines, inaar levende automaten en een leger van gedweëe soldaten der industrie vraagt het modernste kapitalisme al meer. Is het daarom te verwonderen, dat de opvoeding tot blinde gehoorzaamheid aan iedietr bevel tot massalen broedermoord in de militaire kazernes van den staat een zeer gewaardeerde en doeltreffende oefenschool vormt voor de discipline en het weerloos alles aanvaarden van de levende machines in het kapitalistische bedrijf? Kapitaal, staat en kerk zijn de drie machten die, elk op "hun wijze en, toch in onderlinge overeenstemming en samenwerking, de verzakelijking en ontzieling bewerken. En ook in het te voorschijn roepen en bevorderen van de nieuwe lijfeigenschap, zijn deze machten van uitbuiting, onderdrukking en verleugening trouwe bondgenooten.
