dwa łokcie! No! o butelkę szampana!

Kaftal się gniewał, sapał, ale obecni tak po
częli go namawiać, że przecież zakład wygra,
że wreszcie się zgodził i zakład stanął Wówczas
ów tacet, wskazując na oba łokcie Kaftala, gło
śno zawołał:

— Jeden łokieć, drugi łokieć, razem
dwa! Widzisz pan, że więcej nie masz jak dwa
łokcie!

Obecni wybuchnęli homerycznym śmiechem,
a Kaftal skonfundowany musiał postawić bu
telkę szampitra. Ale cała ta afera mocno go
gryzła, postanowil zatem ten kawał zużytkować
wobec jakiegoś obcego faceta i w ten sposób
odbić sobie straconą butelkę szampana. Po nie
jakim czasie przystępuje Kąftal w handelku do
jakiegoś całkiem mu obcego wysokiego mężczy
zny i tak do niego rzecze:

— Panie dobrodżeju! Załóżmy się, że pan
dobrodżej nie ma więcej jak dwa łokcie!

Obcy, w ten sposób zagadnięty, chwilkę się
pamyślał, poczem się odezwał:

— Zgoda! O pięć butelek szampana!

Kaftal z tryumfującą miną bierze swego
przeciwnika za oba łokcie i woła z uśmiechem:

— Jeden łokieć, drugi łokieć! Widzi
pan, że pan nie ma więcej jak dwa łokcie!

Na to ów obcy wybucha gwałtownym śmie
chem i trzymając się za brzuch, woła:

— To pan przegrał zakład! Bo ja mam
jeszcze trzeci łokieć!

To mówiąc wyciąga z kieszeni prawdziwy,
drewniany łokieć, gdyż będąc budowniczym,
zawsze łokieć przy sobie nosił...
Anons autentyczny.
„Piękne, młode panie mogą pobierać lekcye
gry na fortepianie z towarzyszeniem wokal
nem i przyjemnemi pauzami. Kursy
osobne przy drzwiach zamkniętych. Wiadomość
w „Nowej Reformie*.
W SZKOLE.
Nauczyciel. Guzikowski! ty lamparcie
przebrzydły — co ty tam pod ławką robisz
z nogą? ..
Uczeń. Panie profesorze, bo mi noga u
snęła...
Nauczyciel A ty nicponiu jeden, dam
ja ci tu przychodzić do szkoły z niewyspaną


nogą!...
ENFANT TERRIBLE.
