Reeds de Zeereerw. Heer Wennekers, eerste prefect en grondlegger der Missie, wendde zich in het jaar 1822 per brief tot de Melaatschen en Negerslaven in het afzonderingsoord Voorzorg. Dit was de verzamelplaats der slaven, die aan den lande toebehoorende, door de lepra waren aangetast en van verschillende landplantages daarheen gevoerd werden. Tot zijne overgroote vreugde mocht hij bij een schrijven van den directeur een gunstig antwoord ontvangen. Ziedaar voor den volijverigen prefect eene deur geopend ter prediking van Christus. Wat al moeiten had hij zich getroost, wat al gebeden gestort, wat al pogingen aangewend én bij het bestuur van Suriname én bij de hooge Regeering van het Moederland, doch alles tot nu toe tevergeefs ; de katholieke priester mocht het Evangelie niet verkondigen, noch de HH. Sacramenten toedienen op particuliere of landsplantages, zelfs niet aan elders reeds gedoopte slaven of hunne kinderen.
De Zeereerw. Heer Van der Horst, opvolger van den prefect Wennekers, begaf zich in 1823 met blijden moed naar het ballingsoord der ellende , onderwees en doopte er vele zieken, zoodat hij bij zijn terugreize 150 gedoopte katholieken en 12 paren in christelijken echt vereenigd achterliet.
Ziedaar de eerstelingen van het werk voor de melaatschen, dat zoo menige ziel den troost van den godsdienst en zoo velen de hulp der christelijke liefde verschafte.
