* * *
	Is deze vivisectie geoorloofd?
	Neen, zegt 't ontwaakt geweten, dat dierenmishandeling ten strengste veroordeelt. Wie zich niet door z'n koude hoofd maar door z'n warme hart laat leiden, veroordeelt streng de vivisectie die niét is: 'n weinig bloed aftappen, n huidsnedc aanbrengen en 'n wondje maken, maar: t levende schepsel de meest duldelooze smarten laten lijden. Elk jaar worden er 'n vijf-millioen dieren jammerlijk vernietigd onder narcose èn zonder verdooving, zoodat ze gillen en janken van pijn of zelfs geen geluid meer kunnen geven. Of zouden we ons met de vivisectie moeten vereenigen, als we bedenken dat ze de wetenschap bevordert? Zeer deskundige medici hebben geconstateerd dat minstens 95 percent van de afgemaakte dieren totaal nutteloos ter dood zijn gebracht en dat de menschen, die dat deden, ongevoelig en wreed en immoreel zijn geworden.
Zelfs als de vivisectie ons lichamelijk louter zou bevoordeelen, zouden we er ons niet mede mogen vereenigen. Het wapen vaneen onzer oudste geslachten draagt als opschrift.' „Malo mori quam foedari", d. w. z. ik sterf liever dan me te bezoedelen. Wat baat het ’n mensch, al hij zijn leven tot eeuwen, zoo hij zijn ziel beschadigt? En mede is dit ’t ziele-verderf: dat men n levend dier, welk dan ook, zóó deerlijk verminkt, als inde vivisectie-laboratoria aan de orde van den dag is. Daarom voeg ook ik mijn stem in 't groote koor dergenen, die verklaren: inden naam van God, die ook der dieren Schepper en Vader is, op ten strijde tegen de èn God èn mensch èn dieren onteerende, verwondende en vermoordende vivisectie!
	G. POSTHUMUS MEYJES.
Ellekom, Mei 1937.
Benijdbaar, wien 't gelukt, door'tuiterlijk der dingen, Tot int bedrieglijk hart en wezen door te dringen.
Bilderdijk
	G. Posthumus Meyjes



	Gestadig Voorwaarts.
