In het nieuwe W etboek, dat — naar wü zagen —• in de artt. 431 en 432 het afstand doen van de bevoegdheid om tegen eene bepaalde eslissmg zeker rechtsmiddel aan te wenden op gelukkige wijze regelt, wordt in art. 479 gezegd, dat, indien de minderjarige den leeftijd van zestien jaren nog niet heeft bereikt, alle bevoegdheden den verdachte bij dat Wetboek, met uitzondering van den Zesden Titel van het Tweede Boek (over de „Behandeling door de rechtbank ter terechtzitting"), toegekend, met uitsluiting van hem zeiven aan zijn raadsman toekomen, zoodat ook de in art. 431 (voorkomende in het Derde Boek) geregelde bevoegdheid om den afstand te doen overgaat op den raadsman van zoodanigen minderjarige.
Helaas brengt het Ontwerp-Invoeringswet de moeilijkheid: het laat art. 479 ongewijzigd en voegt bij art. 59, na den Zesden Titel van het Tweede Boek in, een nieuwen Titel VI a, met „bijzondere bepalingen betreffende het rechtsgeding voor den politierechter", waaronder het boven reeds aangehaalde art. 362o (ons huidig art. 227p) ; het daarbij gegeven recht om afstand te doen gaat dus volgens art. 479 over op den
raadsman. Maar nu lascht art. 88 van het Ontwerp een I nieuw art. 475a in, geheel analoog met art. 2271 Strafv. (oud), immers, waarbij op het rechtsgeding voor den Kinder- i rechter de bepalingen betreffende het rechtsgeding voor den | politierechter, behoudens enkele hier niet ter zake doende uitzonderingen, van overeenkomstige toepassing worden verklaard, met dien verstande, dat het recht tot afstand van rechtsmid- ; delen, in art. 362o aan den verdachte toegekend, indien deze, minderjarig zijnde, den leeftijd van zestien jaren nog niet heeft bereikt, met uitsluiting van hem zeiven toekomt aan zijn raadsman.
