Behalve de traditioneele «versnaperingen», muziek, voorstellingen in de kantine, enz., die met mond, ooren en oogen kosteloos konden worden genoten door ieder die smaak, gehoor en gezicht had, bestond er voor de onderofficieren en manschappen ook nog gelegenheid zich door inspanning van spieren, een welgericht schot of een goed aangebrachten stoot of slag een of meer prijzen te veroveren.
Er hadden nl. wedstrijden plaats in het flaubertschieten, hoogen vèrspringen met en zonder polsstok, o verwinnen van hindernissen, hardloopen en schermen op geweer, sabel en degen.
Geen wonder, dat waar de prikkel bestond zich met elkaar onder de oogen hunner meerderen te kunnen meten en de kans een prijs te verdienen onze Hollandsche jongens met opgewektheid hebben gestreden en er, spijt regenvlagen en drassigen bodem, menig schot doel trof en tal van fraaie sprongen zijn gedaan.
En reeds dagen van te voren waren kader en manschappen dan ook ijverig in de weer om ter dege «getraind» in het strijdperk te verschijnen en sprongen met de pols van ruim 7 meter en een looppasje van een half uur, om longen en beenen te oefenen, waren menigmaal geen zeldzaamheid.
