Nr,


211 _


nawet z Europy: — bo sprawa stała się głośne
i przedostała się do gazet europejskich — Za
częły nabiegać zgłoszenia. Pewne młode azie
wiczę z Austrji napisało:

„Jestem gotowa oddać nawet 33 œm,
skóry, bo jestem w' bardzo wielkiej nę
dzy...“

Cóż to za straszne slowa! Jakaż okrutną
musi być niedola, która zmusza młode dziew
częta do ofiarowywania swego ciała. swej
piękności — na sprzedaż. jak towar! Ileż wy=
cierpieć imusiałyj te dziewczęta, zanim zdecy
dowały, się na tak srogą ofiarę ! ?

Przyjczyjmy się tej sprawie bliżej: ko
biecie poparzonej grozi śmierć. Lekarze po

wiadają: aa się ją uratować, jeśli kilka czył
kilkanaście kobiet ofiaruje po kawałku swej
skóry. Pytanie. czy kierowała niemi wyłącz”
nie chęć uratowania bliźniego ?

Nie takie oblicze ma ta sprawa. Tu wy
łącznie nędza zaaecydowała. Bogata kobieta
ofiaruje 6.600 dolarów — sześćdziesiąt tysię
cy| złotych! — „Poszukuje towaru. chce go
kupić. I towar się zgłasza... AŻ z Austrji ofe=
rentki ubiegają się o sprzedaż swej skóry...
Nędza. nędza szaleje...
Nietylko zresztą skóra ludzka jest przed
miotem handlu, W Kanadzie istnieje w pew
nem mieście mleczarnia. w której sprzedaje
się (mleko kobiece. Ubogie kobiety; karmiące
przycnodzą do owe] mleczarni 1 sprzedają
za pieniądze swe mleko, Mleko to potem «u~
pują bogate panie, które same dzieci nie sar
mią. Wiadomo 'wszakże, że mleko kobiece sto-
kroć zdrowsze jest dla dziecka, niż mleko
krowie...
W (Paryżu u senzację budziły niedawno wy”
stawlyj sklepów Zz pończochami. Niezwykłe to
były (wystawy! W oknach wystawowych u
jmieszczone były piękne parawany czy: zasło<
ny, a w nich wykrojone otwory — na nogi.
