Men versta ons wel; we bedoelen niet, dat men bij dien arbeid maar allerlei goed zou mogen heeten, dat inderdaad te veroordeelen is; of vrede zou mogen nemen met toestanden, die niet mogen blijven bestaan. Integendeel, maar wel meenen we, dat men bij het jagen naar verbetering, wil men iets bereiken, de wereld moet beginnen te aanvaarden, zooals ze is. Trouwens, het kan ten slotte niet anders. En de waarheid daarvan is in het bijzonder op het terrein van de staatkunde duidelijk aan het licht getreden. Er zijn in den loop der jaren tal van partijen opgetreden met de bewering, dat er van de bestaande verhoudingen letterlek niets deugde, alles moest anders zijn. Maar zoodra werd niet zulk een partij geroepen om zelf te regeeren, of men zag haar uitgaan van het aanwezige om dan daarmee beginnende met meer of minder kracht te beproeven het beoogde doel te bereiken. Dit is niet een te veroordeelen reaalpolitiek, anders is niet mogelijk. Men moet of zich terugtrekken met de verklaring, mijn geweten verbiedt mij hieraan mee te doen of daarin mij te begeven, maar dan is ook alle arbeid onmogelijk geworden en alle invloed verloren, dan is de wereld prijsgegeven en voorgoed, dan is verklaard, dat ze geheel gekomen is onder den invloed van het booze beginsel, zoodat verbetering is buitengesloten. Zoover zal het komen naar het woord der Schrift in het laatste der dagen. Maar durft men dat vonnis nog niet over de wereld te vellen, en wie zal het durven, dan moet de andere weg bewandeld, dan moet men, nalatende alles, wat Gods Woord uitdrukkelijk verbiedt, aanvangen met zich te plaatsen op den bodem der feiten om dan te trachten wat krom is recht te zetten en het goede te brengen in de plaats van het verkeerde.
