Het schema van den achterliggenden wissel wordt op de gewone wijze bepaald; dat van den voorliggenden door:
n Sl = [i/2 & | i + cos. (5i + 5) + Fi Ti] cosec (Si + |) j
Pi ^ = ft j sïn. (§, + |) — sin. « j (97) — j Va & sin. (& + I) + ^ s, cos. ($ + |) ] . ]
Bij het opmaken der laatste formulen is ondersteld dat het punt ft het eindpunt was van het type; dikwijls echter zal men de typelijn r,s, nog iets willen verlengen. Gesteld dat de boog die dan het eindpunt bepaalt, van F1, gemeten, is, dan heeft men in de formulen (97) slechts f = li te stellen, of wel men kan, door de verlenging achter het punt ft rechtlijnig te nemen de lijn n s, met een zeker stuk s,^ verlengen, zooals in fig. 93 is aangegeven, zoodat dan ftft recht wordt. ,
§ 56. Verdere regels voor de constructie van het type des drieslags aan te geven is uiterst moeielijk en het zal voornamelijk van de aansluiting van het type aan de oorspronkelijke banen afhangen, in hoever men de afmetingen en dus ook die van de samenstellende wissels wijzigen moet om aan het geheel een goeden vorm te geven. Zijn de stralen van de primitieve banen Q en Sl en legt men het type zoodanig, dat de lijn r s of haar verlengde aan den cirkel q raakt, dan zal het uiteinde s van het been van het type voor, op of achter het raakpunt P (fig. 94) vallen naar gelang
>
q tang V» 5' = s r ■ ■ ■ ■ • I
<
is. Voor de andere baan evenzoo wanneer j (98)
>
qi tang ll-2 (§i +l) = s,r,
< ' is ; beide rakingen zullen wel nimmer tegelijk plaats hebben. In het algemeen zal het meer voorkomen, dat de aansluitinguitvalt zooals ■ in fig. 95 geschetst is. Hoe deze geconstrueerd wordt is duidelijk. Men neemt een hoek ia, aan, welke de
engte van het te vervormen baanvak bepaalt; de vierhoek Vcftri' is gemakkelijk uit de ligging van het type in veriand met den hoek ^ te berekenen.
