1880, a więc na + lata przed zjazdem
skierniewickim gdy mówiono głośno o mo
żliwości wojny % Rossyą, wydał mowca pi
smo pod t. Deutschthum nnd Deutsches Reich,
które było powszechnie czytanem, doczekało
się drugiego wydania i przełożone zostało na
język francuski i polski. W tem piśmie u
lotnem oświadczył się inowca w najbardziej
cstrych wyrazach przeciwko wojnie z Ros
sya. Owóż te wywody ze strony polskiej
nie zostały ani zaczepiono ani odparte, a
przecież istnieją polskie dzienniki w Szwaj
cargi i Ameryce, a w końcu wychodzące
w Austryi i Prusiech dzienniki posiadają do
pewnego stopnia wolność prasową, aby po
dobnego rodzaju kwestye omawiać mogły.
Uderzyła tylko na tę broszurę N. fr. Presse
która mowcy wraz z] baronem Hiibnerem
zarzuciła rossyjskie sympatye (Wesołość po


bezwstydniejszą kłąmliwością podniesiono
w tej samej chwili denuneyacyę przeciw
Polakom, iż oni podszczuwali do wojny prze
ciw Rossyi i że ich postępowanie jest cia
głem niebezpieczeństwem dla europejskiego
pokoju, i mimowolnie,. z pewnością mimo
wolnie, stał się dep. Plener w swoich wy
wodach echem owych głosów (Brawo po
prawicy)

Ale otoż pos. Plener jednem tchem
wypowiada, że Polacy są marzyciele, że ży
wią niebezpieczne dla pokoju europejskiego
aspiracye i zarazem, że są uprzywilejowanym,
najwięcej wpływowym i prawie panującym
narodem w Austryi. Rzecz to nietylko ja
sna dla każdego człowieka myślacego, lecz
i całą nowszą historyą stwierdzona, że ta
kie aspiracye powstają szczególniej u ludów.
które pozbawione sa swoich praw przyro
dzonych, i że w chwili, gdy się im prawa
te wróci, gdy się im pozwoli korzystać z
praw obywatelskich, aspiracye te ustają; a
mimo to wszystko pos. Plener mniema, iż
aspiracye te właśnie przy dominujacem sta
nowisku Polaków w Austryi są niebezpie
czne, że przeto panowanie polskie ograni
czyć trzeba.
