niet tegen een eventuele fusie zal zijn; en vervolgens behandelt hij de vraag: hoe zou de Bond er tegenover staan. En, eigenaardig, om die vraag te beantwoorden kiest de heer H. een, zeer onnatuurlike weg. In „De Bode”, het officiële orgaan toch van.de Bond, hebben wij héél precies gezegd, dat voor ons pas het denken over fusie begint, ais de programs der te fuseren organisaties biezonder veel overeenkomst gaan tonen; vandaar dat wij zo graag wisten, in hoeverre het nieuwe N.0.G.- piogram voor het N.O.G. werkelik als program kon worden beschouwd. De heer H. negeert óns echter straal, en wendt zich voor de Bonds-ideeën tot de onderwijsredakteur van
	’t Handelsblad en diens imlichters, de mensen van „De Nieuwe Weg”. Het citaat is lang, doch voor de duidelikbeid schrappen, wij er niet in: Zeker heerst er inde Bond een verwoestende strijd in eigen kring. De meest onverzoenliken wensen de oude strijd voort te zetten, alsof er inde loop der laren niets is veranderd. Maar een groot deel der bondsleden begint er anders over te denken. De jongeren staan geheel anders tegenover de oude strijd, dan zij, die deze meegevoerd hebben. Zij voelen niet veel meer voor de antithese hoofden, en onderwijzrs. De afschaffing van het ambulantisme heeft hierin grote verandering gebracht. De jongeren hebben nooit kennis gemaakt met het ambulante hoofdschap en zijn dus nooit tot strijd geprikkeld door de eksessen, die tengevolge van dat stelsel voorkwamen en die de oorzaken zijn geworden van zijn afschaffing. Het gedeelte der bondsleden, dat tans nog de strijd predikt, dat tans nog de goëgemeente wil opwekken tot een voortdurende heftige strijd, wordt te, echt ie „De Nieuwe Weg” querulantisme verweten. De bondsleiders zelf zijn door de feiten tot machteloosheid veroordeeld. „De N. Weg” schrijft: „En wat ons hoofdongaan betreft, wie in „De Bode” schrijft, weet maar al te zeer, de leiding toch nooit tuis te vinden. Men debatteert er met kollega X uit Uithuizermeedeu, of met Y uit Oostvoorne, of met Z uit Broek-op-Langendijk, maarde leiding bemoeit zich principieel met het geval niet, ziet enkel toe, hoe ’t afloopt, om te weten hoe zij het evenwichtsprciblee.n op de volgende Algemene Vergadering zonder schade voor zich zelf moet oplossen, .” De veranderde verhoudingen inde schoolorganisatie hebben de bondstrijd lam geslagen. Dom zou het zijn en van de leden van de Bond en van de hoofden dit te betreuren. 