Orph. Arg. 645. (640.) Quint. Smyrn. VI. 396. Quamquam non
ita haec disputo, aesi putem semper poelain recentiorem, anlc-
quam hiatum admitteret, aliud eiusdem hiatus eadem conditione
admissi exemplum antiquius circumspexisse. Sed ut consistam
in pede tertio, in universum poetae rccentiorcs correptione uti
quam hiatu maluerunt. Hesiodus quidem hiatu , Theog. 6. Scut.
H. 407. Et hiatu Eumelus apud Ruhnkcn. Epist. erit. II. p. 222.
Correptione Antimachus Fragm. XXI. (in tertio quidem pede,
nam in secundo hiatus est) et Euphorio Fr. LIV. Correptione
Aratus saepius quam hiatu. Et sic fere reliqui, Apollonius, Ni-
cander, Oppianus, Orpheus Argonauticorum scriptor, Maximus:
etsi difficile est ex tam paucis locis efliccrc, quid cuique poetae
magis , quid minus placuerit. Dionysio Periegetae hiatum pla-
cuisse Homericum dixeris, ex v. 445. 672. et 937. in quo versu
si mutanda est vulgata olim scriptura, certe non propter hiatum
mutanda est. Placuit item hiatus Numcnio, si certum sit iudi-
cium ex versibus eius, qui sunt apud Athenaeum VII. p. 304. D.
et 322. B. F. p. 306. C. p. 313. E. Contra Maximo v. 532. et
maxime Manclhoni III. 374. quod unicum hiatus eius apud Ma-
nclhoncm exemplum est, non dubium quin restituenda correptio
sit: Maximo ovfuf.onemyrui (e script. vulg. ov/iyocteo n’j, et
fiaekii Uyutc. II. 16


id by Google


Manethoni i%avionai. Et apud Quintum hiatus illo tantum loco,
quem dixi, ante voc. oypioj, et X. 68. 69. cx emcnd. llerniHimi
Orph. p. 715. correptio, si recte numeravi, septies. Nonnus,
quod sponte quisque coniiciat, semper cuin correptione, et qui-
dem constanter ita, ut ij ultimam dactyli syllabam laciat, ut Ij
Qditv, ij ruXaitiav, fj iviixtv * Enootyuiov , fj Xtipt v, ij Kv-

9t(seiuv, fj 'Afsiffiiv, fj ydpiov "Hfhjs, (Itoifiov xto/uov uyov 105,
fj ifttjtQoio rofxljos. Theocritus nunc cum hiatu, XV. 129. XXV.
