403


uoluntas,  ut  caritas,  quae  corde  concipitur,  ore  promeretur,
sed,  ubi  deest  effatus,  siletur  affectus  et  intra  latebras  pectoris
contenta  est  sui  conscientia  se  non  esse  in  dilectione  culpabilem,
etsi  in  officiorum  redhibitione  se  non  cernit  aequalem,  quia
confidit,  quod,  sicut  ipsa  amorem  fratris  in  se  sui  coniectione
persentit,  ita  et  diligens  frater  eum  similiter  possit  ex  sua  di¬
lectione  cognoscere,  quia  nulla  re  melius  aliorum  cordium
secreta  quam  arcanorum  nostrorum  contemplatione  metimur,
tantum  enim  nos  ab  alio  diligi  credimus,  quanta  eum  nos  ca¬
ritate  diligimus.
Parui  itaque  petitioni  uestrae,  parui  iussioni,  ut  qualibus-
cumque  sermonibus  contexta  nobis  scripta  transmitterem,  quae
uos,  si  nos  simpliciter,  ut  confido,  diligitis,  aut  confestim  de¬
lebitis,  ne,  quod  uobis  cordi  est,  aliis  incipiat  esse  despectui,
quia  non  aequali  iudicio  amor  audit  et  odium,  aut  certe  uobis
tantum  relegenda  seruabitis,  ut,  quoties  in  uobis  uidendi  nos
caritatis  ignis  exarsit,  desiderium  uestrum  eorum  conloquio
temperetis,  quin  etiam,  ut  amoris  nostri  circa  uos  sinceritatem
plenius  nosceretis,  (auribus  uestris)  iniuriam  inferre  praesump¬
simus,  quia  certi  sumus,  quod  non  tam  diserta  cupiunt  audire
quam  fortia,  non  tantum  uoluptuosa  quam  uera.  quapropter
credimus,  quod  pietati  uestrae  nec  longitudo  paginae  nostrae
adferat  satietatem  nec  rusticus  sermo  fastidium,  scientes,  quod,
quanto  nos  amplius  ruminaueritis,  tanto  esuriatis  ardentius.
XVIIH.
SANCTO  RURIC1US  CLIENS  PATRONO

sedato  monitis  parens  paternis

Grates  concinit  et  refert  salutem.
