llarum  maximarum  rerum  recordatio  cum
fieret,  nihil  mirum  cst  semper  aliqua  pia  exercitia
diem  Paschatos  praecessisse.
Temperantia  igitur  severior  indicta  est.
Deinde  non  tam  superstitione  quam  inscitia  ritus
creverunl,  qnibus  nunc  mutatis  nos  in  Ecclcsia,
non  1 1 1  vulgua  facit,  una  cum  ritibus  abiiciamus
vi  i.i  pietaiis  exercitia:  sed  iliam  ultimam  antiqoi-
tatera  imitemur,  miranda  Dei  beneficia  hoc  lem-
I  ireexhibita,  unacum  coelesti  Ecclesia  conside-
remus,  quae  ips.i  nunc  assidens  apud  lilium  Dei,
annos  aumeral  .1  condita  tota  rerura  natura,  nar-
r.it  quo  lempore  Deus  se  Abrahae,  Moysi,  lotique
populo  egredienli  ex  Aegypto  patefecerit,  quae
fueril  oratio  aeterni  Patris  nd  Angelura  legalum  ad
\  irginem,  quae  1  ertamina  nlii  Dei  in  ultirao  agone,
,1  li.nimi  tantarum  rerum  consilia  legit,  non  in
arborum  scripta  corticibus,  sed  in  ipso  I''i  pecto
r.- .  h  ardens  amore  Dei,  agil  ei  gcatias  cum  cele-


brat  et  invocat,  ut  servet  Ecclesiae  reliquias.  Cum
illa  coelesti  Ecclesia  nos  coniungamus,  et  cum  ea
immensa  Dei  beneficia  piis  menlibus  contemple-
mur,  nosque  ad  gratiarum  actionem  et  ad  invo-
cationem  exuscitemus,  commonefacti  his  Dei  pa-
tefactionibus,  quae  certo  testantur  vere  genus  hu-
manum  ei  curae  esse:  nequaquam  enim  frustra
Deus  ex  arcana  illa  sua  sede  prodiit,  ac  nobiscum
toties  tam  familiariter  locutus  est,  et  tam  multa
proposuit  vera  erga  nos  benevolentiae  testimonia.
Ut  igitur  haec  vera  anni  exordia  sint  foelicia
et  salutaria  universae  Ecclesiae  Dei  et  poliliis,
quae  sunt  hospitia  Ecclesiae  ac  Scholae  nostrae  et
nobis:  primum  ipse  pauca  de  precatione  dicturus
sum ,  quae  cum  audierilis  una  omnes,  et  gratias
agemus  Deo,  et  vota  faciemus,  ut  nos  gubernet
Deus  ac  servet.  Nec  vero  ullum  est  argumentum
amplius  et  uberius,  quam  dicere  de  precatione,
nec  ulla  virtus  est ,  de  qua  saepius  et  libentius  co-
git.tre  homines  recte  agnoscentes  Deum  oportet.
