Overigens speelde zich weer hetzelfde tooneel af, als bij het verhoor van de andere Joodsche getuigen; de raadsman der Regeering trachtte ook bij dit verhoor den getuige te bewegen, de, van Joodsche zijde, tegen de Administratie geuite beschuldigingen terug te nemen, hetgeen hem ook ditmaal weer niet gelukte. Mr. Horowitz deelde nog mede, dat ook hij een der burgerwachten geweest was, die later ontwapend werden; hij herhaalde tegenover de Commisbie zijn protest tegen dezen maatregel; sinds de emancipatie van de Joden in Engeland was het niet voorgekomen, dat er tusschen Joodsche en niet-Joodsche burgers onderscheid gemaakt w'erd, zooals in Jeruzalem geschied wes, toen aan Joodsche staatsburgers de wapenen ontnomen werden, die niet-Joodsche behouden mochten.
De plaatsvervangende Executieve had, tijdens de troebelen, in een harer telegrammen naar Londen gemeld, ~dat een bende van moordenaars en verraders” aan het werk was. Tegen deze woorden was door de raadslieden van de Regeering en de Arabieren met verontwaardiging geprotesteerd. Houdt men zich, zoo merkte getuige op, aan de eerste proclamatie van den Hoogen Commissaris na diens terugkeer, dan vloeit reeds hieruit voort, dat deze woorden volkomen terecht gebruikt waren. Gevraagd naar de oorzaken van de troebelen, verklaarde getuige ongeveer hetzelfde, als zijn collega Dr. Braude.
