Alsof de frans-britse staatslieden wel een nobele houding aannemen.
Dit partij-kiezen der sociaaldemocraten in imperialistische conflicten getuigt van een noodlottige kortzichtigheid. Gelooft men nu waarlijk aldus partij te kiezen tegen het fascisme en vóór de democratie? Staat Mussolini dan niet naast Frankrijk en Engeland? De marxisten van Het Volk mochten toch eindelijk wel eens zó marxistisch leren denken, dat zij kunnen begrijpen, dat het in deze strijd niet gaat om fascisme en democratie, maar om economische belangen van imperialistische staten; dat het fascisme, marxistisch gesproken, niet het eerst kón opkomen in koloniaal verzadigde landen als Engeland, Frankrijk en Nederland, maar geboren moest worden in de staten, die zich bij de verdeling der wereld voelen tekort gedaan: Italië, Duitsland, Japan, waardoor hun imperialisme tegenover het behoudende imperialisme der „gevestigde democratieën" — die in hun koloniën allesbehalve democratisch zijn — een agressief karakter moest krijgen. Armzalig socialisme ener „internationale" sociaaldemocratie, dat stelling meent te moeten kiezen vóór het gevestigde en tegen het opkomend imperialisme! Het richt zich stuurloos te gronde doordat het het kompas, mist, waarop een culturele beweging — en dat is het socialisme of moest het althans zijn — slechts kan varen, n.1. een beginsel.
ABESSINIË
De plannen om met Duitsland tot overeenstemming te komen, teneinde de „vrede" in Europa te waarborgen, zijn uitgebroed te Rome, in de werkkamer van Mussolini. Deze Mussolini — die de bondgenoot zal worden der sociaaldemocratie in de geallieerde staten en in Nederland! — mobiliseert
tegen Abessinië!
De volgende week zullen wij over dit conflict een uitvoeriger artikel publiceren, dat wij wachtende zijn. Thans slechts enkele opmerkingen, die een duidelijk licht werpen op de imperialistische politiek der staten, die in Europa de „vrede" organiseren.
