208


IOJIANNIS  ABBATIS  BICLARENSIS


missas,  viotoriarum  praemia  eo  allata,  coniurationes  ibi  patefactas,  morbos  ibi  grassatos:
itaque  neque  dubium  est  secuiulinn  Isidorum  non  s&ptimio  awno  ex  Oriente  eum  in
Hispaniam  rediisse,  id  quod  alii  libri  habent,  sed  septimo  decimo  et  verisimile  c.  a.  T ( "»
eum  ex  Oriente  domum  reversum  esse.  deinde  per  decem  annos ,  nempe  Leovigildi
extremos  577 — 58G,  propter  fidem  catholicam  iniuriiis  regis  Arianae  addicti  perpessue
est  et  exilium  Barcinonense :  quod  nihilominus  in  chronicis  eundem  regem  summa  ad-
miratione  prosequitur,  non  magis  regem  quam  ipsum  honorat.  monasterium  quod  con-
didit,  verisimile  est  fuisse  unum  eorum ,  quae  ipse  scribit  ad  a.  587  Reccaredum
catholicum  factum  cum  gente  sua  instituisse.  Biclarum  ei  nomen  fuisse  et  ait  Isidorus
et  ipse  in  chronicorum  titulo  sese  appellat  abbatem  Biclarensem:  sed  id  ubi  fuerit,
ignoratur.  nam  quod  auctores  Hispani  id  collocant  prope  Tarraconem  duabus  leugis
a  Montblanch  oppido  in  vico  qui  dicitiir  dicebaturve  Vallclara id  non  nititur  nisi
vocabulorum  similitudine  nescio  qua,  quae  vere  nulla  est.  ibi  abbas  constitutus  et
monachis  suis  regulam  dictavit  teste  Isidoro  ct  scripsit  chronica  haec  continuata  ad
a,  590.  deinde  factus  est  teste  eodem  Isidoro  episcopus  Gf  erundensis ,  nec  dubium  est
ipsum  esse  episcopum  Grerundensem  lohannem,  quem  reperimus  subscripsisse  tam  Bar-
cinonensi  concilio  a.  599  quam  decreto  Grundemari  a.  610 2).  itaque  qui  in  chronicis
mcmorantur  termini  imperii  Mauricii  a.  602  et  episcopatus  Grcgorii  a.  604,  possunt
adiecti  esse  post  tempus  ab  ipso,  videmusque  eum  in  vivis  fuisse ,  quo  tcmpore  Isi-
dorus  de  viris  illustribus  commentarium  edidit.
