fMisr . r efl ipfiflimutn Hebr. ^ifar i. e. par-
vus . Et cercc talem aliquam originationem a ma-
joribus Varro imbiberat: verum prae Orientalis fer-
monis inopia . eam corrupit, dum ait MISER,
a Af/AV^S' ; cui, eum opus efl , minus nulb eft. Aut
certe voluit dixere, Miservm a voce peregrina ve-
nire, quae Minvs , feu potius Paavvm fonet. Es
vero vox non alia quam ( mi far ) L c. par-
vus erat: quam forfitnn cx Hebraeo fermone prius
Tufci hauferant , a quibus poflea Latini . Et Var-
ro quidem quod potuit , attulit . At virorum lon-
ge do&flimorum conatuum apud Voflium in Mi-
ser x etymologia expedienda me plane miferet.
Mazochivs.
Miss.ft vocabulum ab Hebrxo miffab , quo oblati *
fignificatur , deducit Claudius Saincles prxfat. in M-
turgias Patrum , ac fententiam fuam flabilire cona-
tur loco Dcut. xn. ubi eft , Celebrabis feflum diem
bebdomadvum Domino Deo tuo mijjah , boc efl % obla-
tionem f fontaneam manui ttu , quam offens juxta bt-
nediStionem Domini Dei tui : quomodo & Chaldxus
paraphralks exponit . Ccnfct igitur Theologus ille
Parificnfis , Reuchlinum hac in parte fccutus , La-
tinos msfl* vocem accepiflc a Judxi* Chriftianis.
