Hij was een mensch. Hij was onze broeder. In hem branddo het verterend vuur der liofde, der menschelijkheid. De Synode hield dat voor het vuur der hel. In hem brandde de geest, dien de clerus met haar bezweringsformulieren niet kon uitblusschen, omdat zelfs boven de heerschzuchtige priesters God staat I
Tolstoï was geen hervormer. Hij was meer. Wi0 dat niet gezien heeft, zoolang hij leefde, die moet het thans zien, nu zijn loopbaan is afgesloten. Wie he' thans niet ziet, die zal het over twintig jaar zienOntzettend, en krachtiger dan die van den levende, klopt de heilige hand van den doode tegen de kerk' deur, en zij dringt daar door heen, en schrijft, binnen, op den kerkmuur met vurig schrift haar Mene, Menh Tekel, Upharsin."
Voor een Soli Deo Gloria blijft hier niet veel plaats-
België. Volgens de Eglise Chrétienne heeft men t® Gent bij het blootleggen van de grondslagen van klooster van St.-Bavo in roodsteenen gemetseld® graven aangetroffen twee geraamten aan ketenen.
In een van de graven waren de beenen van eeö der lichamen aan de wanden vastgemaakt door naid' del van stevige ijzeren ringen, terwijl de armen doof andere ringen tegen het lichaam waren vastgedruktIn het andere graf zijn de beenen van het geraatt>te gekruist en saamgehouden door een enkelen ring' De conservator van het archeologisch museum van Gent verklaart, dat men, buiten eenigen twijfel, hier te doen heeft met de overblijfselen van ongelukkige111 die levend begraven zijn.
