Polscy wojownicy lubili wyjeżdżać na
harc, popisywać się męstwem, odwagą
i wprawą rycerską. Nie brakło nam ni
gdy dzielnych harcerzy, którzy mężnie
harcowali przed bitwą czy to z Krzyżaka
mi czy później z Turkami; nie brakło też
i harców w szerszem znaczeniu, ciągłych
walk i ucierań się z najeźdźcami ze
wszystkich stron świata. Ileż to pokoleń
przodków naszych harcowało przez całe
wieki z Turkami i Tatarami!

Zmienił się z czasem sposób wojowa
nia, ustały harce-utarczki w pojedynkę
przed bitwą, nawet i wojny przestały być
takim chlebem powszednim jak niegdyś;
zaciężne stałe wojska zajęły miejsce po
spolitych ruszeń, do których obowiązywa


14 NASZ


SWIAT NL


ny był stawać każdy szlachcic, a więc
potomek dawnych rycerzy; wyszła z uży
cia nazwa harcerza i hareów.
Aż oto nagle słychać znów o harcach,
harcerstwie, drużynach harcerskich i har
cerzach. A nazwy te stosują się dziś do
młodych chłopców, którzy dopiero mają
zacząć „harce” z życiem, przygotowują
się dopiero do nich i niczem jeszcze nie
zasłużyli na tak zaszczytną nazwę. Jak
to należy rozumieć? Czy zmieniło się
znaczenie tego wyrazu czy też takie no
we stosowanie jego ma swój cel, swoje
uzasadnienie?

Znaczenie istotnie uległo przy tem uży
ciu do pewnego stopnia zmianie, boć ci
młodzi chłopcy, zwani w Galicji harce
rzami a noszący także angielską nazwę
skautów, nie urządzają harców w dawnem
znaczeniu, przedewszystkiem nie jeżdżą
wcale konno, ani nie staczają prawdzi
wych bitew.
A jednak nazwanie ich harcerzami ma
swoje uzasadnienie nie ze względu na
już dokonane czyny i zasługi, ale ze
względu na cel, jaki sobie stawia mło
dzież, wstępująca do drużyn skautowskich.
Ojczyzną skautingu i drużyn skautow
skich jest Anglja, a ojcem i twórcą ich
generał Baden-Powell *), obrońca Mafekin
gu w czasu wojny z Boerami w r. 1899.
