3 Earum (imaginum et picturarum) varietas nec quodam cultu immoderato colenda est, ut quibusdam stultis videtur, nec iterum speciositas ita est quoque despectu calcanda, ut quidam vanitatis assertores existimant. In his colendis superstitionem et hebetudinem, qua spiritalem cultum ad corporalia traducere erronei nituntur, esse damnandam. Alii, dum volunt cautiores ceteris in religione videri, illas ut quasdam idololatriae species respuunt et praesumtionis fastu, simplicium corda scandalizant. Tibi autem nec hoc nec illi, sed hoc quoque addendum est: Quae hic Walafredus Strabus disserit de cultu imaginum, caute legenda, nam unus fuit ex ipsis Galliae theologis, qui errore praepostero retinendas imagines censuerunt ad ornatum templorum et instructionem historicam nullo tantem pacto adorandas. Illi enim (Theol. dogm. I. 15, c. 18, p. 8.) putabant, et sicut (Sacr. rit., was bogmatiam) minus recte, in eo loco ausgefallen, wogegen Swaballo, Ann. II. 638, 3 in c. 8, Historiae lit. II. 130, Weniger, Episc. I. 157 ihren Ordensgeschichten fruchtig in Schub nehmen. Ceteri fragen, man brauche nur einfach c. 8 bei Cataphribes legen, und es sei bei falsitas assertionis Petavianae velfistänbigst gar. Quischem bei 33erfasser ber Historie liter. V. 64. Digitized by Google 