rac dja" się TE poględem już nie |
na galicyjsk: sł Sprawę :
„Ookolwiek È Nom ci ch P olaków
przywrócenia olski w granicach r. Tg —
śmieszne one nie 54, jeżeli się zważy, że Litwa
i Ukraina z większą częścią Białej. Rusi pomimo
długiego panowania rosyjskiego są dziś jeszcze wię
cej polskie niż rosyjskie. Litwę wiążą z Polską
wspólne a wielkie czyny dziejowe i wspólna nie
nawiść do „Moskala“. W sżoliey jej, Wilnie, uro
dził się najznakomitszy polski posta Adam Mic
kiewicz. Ukraina, niegdyś republika kozacka, któ
rą w XVII wieku Rosya zabrała, w obyczajach i
mowie ma więcej punktów styczności z Polską
niż z Wielkorosyą, kultura jej nie jest azyatycka
ale ma znamię europejskiego rozwoju; mowa ich
zarówno różni się od każdej z trzech wielkich
gałęzi mowy sławiańskiej, od rosyjskiej i serbskiej
— i przypuszczano nawet, że jest ona powołaną
do zajęcia przewodniego stanowiska wśród języ
ków sławiańskich, pomimo, że ukazem z 28 maja
1876 zakazano jakichkolwiek w mowie tej publi
kacyj. Niepodległa Polska byłaby zawsze pewną
poparcia kościoła katolickiego, jako straż przednia
przeciw schyzmatyckiej Rosyi*.
Autor zaznacza, że odrodzona Polska nie za


grażałaby Austryi _w niczem — chociaż „dla
naszych zdrowych kości i naszego ciężko za


pracowanego grosza mielibyśmy inne posłan
nictwa na oku, aniżeli tworzenie nowego mocar
Po tej
cynicznej nieco uwadze, przechodzi autor do Spraw


imiennych, pomijał on wszelkie względy świato
wego konwenansu i celne wypuszezał strzały
przeciw tym, których przeważne wpływy i sia
nowisko spółeczne zaczepiać niedozwalały. Był
on w nich samym sobą, a gdyby okruchy zebrać
się dały w całość, ehlubnie tylko świadczyćby
mogły o jego zasadach.
