Het grootste gedeelte van het zilver bevindt zich als zilverdiammoniaknitraat Ag(NH3)2NO3 in oplossing en door overmaat NHo, wordt het zilveroxyde opgelost:
	AgsO + 4NH3 + H2o^2[Ag(NH3)2]++ 2OH
	Met alkalihydroxyde ontstaat de ongedissocieerde complexe base, welke uiteen kan vallen, waardoor het knalzilver van Berthollet
	ontstaat; • 2[Ag(NH3)a]OH + 3NH3 + 2H20
	Het knalzilver van Berthollet (NAgs of NHAg2) is een zwarte stof, die door licht schudden reeds tamelijk heftig kan exploderen.
Volgens Hager 6) ontstaat bij verdampen van een ammoniakale zilveroplossing, bereid door aan zilvernitraat ammoniak toe te voegen, eveneens knalzilver van Berthollet.
Volgens Vanino 7) moet men onderscheid maken tussen 2 soorten knalzilver van Bert h o 11 et, n.l. het amorphe en het kristallijne. Het amorphe knalzilver is een.zwart poeder, dat door kleine oorzaken als aanraking, stoot, wrijven, verwarmen of electriciteit ogenblikkelijk heftig explodeert. In vochtige toestand is het echter minder explosief. Het kristallijne knalzilver bestaat uit zwarte, metaalglanzende, ondoorzichtige kristallen, die bij de geringste aanraking, ook in de vloeistof, heftig detoneren. Als zich aan de oppervlakte van de vloeistof een korst heeft gevormd, explodeert de stof dadelijk als bij het afgieten de korst breekt.
Hieruit blijkt, dat het kristallijne knalzilver, in tegenstelling tot het amorphe knalzilver, in vochtige toestand ook zeer explosief is. Of er een essentieel verschil is tussen het amorphe en het kristallijne knalzilver vermeldt Vanino niet, maar het lijkt niet uitgesloten, dat het amorphe knalzilver in het kristallijne kan overgaan.
