Een jongere schrijft over: Verhouding Maatschappij=Ouders en OuderssKind. Indien wij denken en spreken over een betere samenleving dan de thans bestaande maatschappij, gaan onze ge dachten in de eerste plaats uit naar de mensen waaruit die maatschappij zal moeten bestaan. Het is logisch dat de mens deze betere samenleving moet scheppen, door te trachten zich op een hoger geestelijk niveau te plaatsen dan de thans bestaande doorsnee mens. Het is tevens logisch, dat de omstandig heden waarin het individu zich bevindt, mede bepalend zijn voor zijn verdere ontwikkeling. Nu kan men redetwisten over het feit, of in eerste instantie de maatschappij de mens, of wel de mens de maatschappij bepaalt. Dat dit alles een permanente wisselwerking is be hoeft geen betoog. Doch wel heeft men in theorie te weten of men van het individu, dan wel van uit de maat schappij te werk moet gaan. Volgens mijn inzicht bestaat de maatschappij uit mensen, niet de mens uit maat schappijen. Dus in theorie ga ik van het individu uit. Daarom is voor het bereiken van een betere samenleving in de eerste plaats een veranderde mensheid nodig. Deze mensheid zal uit bewuste individuen moeten bestaan. Dan zullen deze mensen bewustzijnde kinderen voortbrengen. Is dit echter niet het geval, dan zullen wij nog lang in deze ellende zitten. De opvoeding is wel een van de belangrijkste dingen die bestaan. Indien man en vrouw een harmonische band vormen, zullen ge= wenste kinderen deze band eerder ver sterken dan verzwakken. Is dit echter niet het geval (zoals in de practijk helaas steeds weer voor komt) en is een of beiden van de ouders niet meer gelukkig, dan zal er van een harmonische band geen sprake meer zijn. Dat andere mensen of kin deren hiervan grotendeels de dupe zijn laat zich begrijpen. Toch mag men over deze min of meer ontwrichte mensen niet te snel een oordeel uit spreken. Want indien wij het verband tussen alles trachten te zien, valt het te begrijpen, dat al deze moeilijkheden een gevolg van oorzaken zijn. Vooral de onderdrukking van de sexualiteit (die een gevolg is van de christelijke leer) brengt vele moeilijkheden en slacht offers mede. Dat vele min of meer vrijere mensen nog practisch geheel en al vastzitten aan oude moraal en dogma’s is een naar feit, doch een be grijpelijk feit. De „christelijke” moraal heeft zich n.1. 