Et adversus profusionem quidem in his auxilium: adversus inflammationem autem, in ipso sanguinis cogo timeri potest, ubi læsum est vel os, vel nervus, vel cartilago, vel musculus; aut ubi parum sanguinis pro facto vulneris fluxit. Ergo quoties quid tale erit, sanguinem mature supprimere non oportebit; sed pati fluere, dum tutum erit, adeo ut, si parum fluxisse videbitur, quoque ex brachio debet; utique, si corpus juvenile, robustum, et exercitatum est: multoque magis, si id vulnus ebrietas praecessit. Quod si musculus laesus videbitur, praecidendus erit: nam percussus, mortiferus est; praecisus, sanitatem recipit.

Sanguine autem vel suppresso, si nimius erumpit; vel exhausto, si per se parum fluxit, longe optimum est, nisi glutinari. Potest autem id, quod vel in cute, vel etiam in carne est, si nihil ei præterea mali accedit; potest et alia parte dependens, alia inhærens, si tamen etiam num integra est, et conjunctione corporis fovetur. In iis verus quae glutinantur, duplex curatio est. Nam si plaga est in pallo parte est, sui debet; maximeque, si discissa aura est ima est, vel imus nasus, vel frons, vel bucca, vel palpebra, vel labrum, vel circa guttur cutis, vel venter. 