H<*c pars perfyicue docet, quo
ajfeBu, poznitentes, ad (Deum accet
damm, nempe, ^Abijciamus omnem
hypocrifin, qu* peccata, K>el non a*
gnofcity^el agnita, q mu u

textu palliare, ac externa fantlit
tate , ipeluti foltjs fci, tegere ftu*
det : Et ingenue fateamur peccata
noitm ,eaq.iufte a(Deo puniri a*
gnofcamu*. ISle^ fugiamus <Deum,
fed omni animi fubieBione, ad e*
um, tanquam ad benigniffimum
patrem accedamm , nof% ad caftii
gationem ferendam, paratos ojfet
ramus , id tantum precantes , ne
in furore fuo , fedin iudicio, hoc
eH , feruato modo , nos caft(*et:

^tpa*



\4fi



t

5

d e*
wm



ne
boc

tpa*



"vt paterne* nos corripiat

iudex : medici more , non



, non

tortom:



nec



metiatur Tfindiftarn peccato /ed
benignitate temperet iujlaiam. Sic
orat (Dauid , p/al:6 zsr H)omi*
ne ne in/urore tuo argua* me, ne%
imratua corripi&sme. ht digna
eft illa Hieronymiprecatio^quaebot
loco recitetur: Meremur quidem
omnia, qu<e Jujlinemus, is multto
tneremur maiora quam patimur :
Veruntamen boc objecro ,yt quaji
fater me corripias , non quaft ad*
uerfarim: Vt me emendes quafi
filium , <&r non punias quafi iriu
micum, tie igiturnobis blandi*
amur ,fed agnitis peccatis, iujli
etiam diuinttm ea puritri agnofcat
tnus: ne% omnem cajligatlonetn
detreBemta, jed tautum precemur

C z ^tpaten



Early European Books, Copyright © 2009 ProQuest LLC.
Images reproduced by courtesy of the Royal Library, Copenhagen.
