Wanneer de wet geen eisch tot ontbinding van een huwelijk toelaat dan op bepaalde gronden, moet zij ook kunnen voorschrijven, dat het bestaan van die gronden niet enkel, als tusschen partijen onbetwist en derhalve tusschen haar vaststaand, moet worden aangenomen, maar dat dit bestaan ook werkelijk moet blijken en de rechter daarvan overtuigd zijn. De rechter treedt hier, als in strafzaken, op ter handhaving van een openbaar belang en niet enkel tot erkenning van hetgeen partijen, om welke reden dan ook, tusschen haar voor recht wenschen te zien gehouden.
Het bezwaar, dat, nu niet meer op verzonnen feiten een huwelijk zal kunnen worden gescheiden, deze feiten opzettelijk in het leven zullen worden geroepen, acht ik gering en zal door het nieuwe art. 270a B.W. grootendeels zijn te ondervangen, al blijft ook de tusschenkomst van het Openbaar Ministerie achterwege.
Boven zei ik reeds, dat het Ontwerp onvolledig is.
Lohman in en uit hare werken (1912), op bl. 42, een onjuiste voorstelling van de opvatting van het huwelijk door Protestanten, als hij de Schrijfster vraagt, of zij „dan niet gehoord heeft van de verhevenheid der opvatting van de Katholieke Kerk, die, in afwijking van het Protestantisme, iets oneindig hoogers dan een burgerlijk contract ziet in de echtelijke vereeniging en het huwelijk beschouwt als een Sacrament, waardoor man en vrouw voor het oog des Hemels op onherroepelijke wijze vereenigd worden in God".
') Pandekten, II § 490.
Immers bijna algemeen wordt aangenomen, dat de gronden voor echtscheiding moeten worden uitgebreid. In geen land ter wereld, waar echtscheiding is toegelaten, zijn, voorzoover ik heb kunnen nagaan, de gronden zoo beperkt als hier.
