we, skarbowe, oraz polityczne. w których więk
szość kierowników oddziałów — to Niemcy. To też
wprowadzenie czeskiego i słowackiego ięzyka u
rzędowego nię było rzeczą łatwą: należy zresztą
zaznaczyć, że w wielu miejscach dotychczas 1
| rzęduje się po niemiecku. Stosunkowo najmniej
trudności wywołał problem narodowościowy w
wojsku, gdzię zastosowano system mięszania na
rodowości.
‘Charakter węlk klasowych w Czechosłowacji
i różne problematy gospodarcze, wywołane przez
oderwanie przemysłowych Czech, Moraw i Ślą
ska od rolniczych Austro-Węgier, wywołały po
trzebe przylaznego współżycia przemysłu cze
skiego i niemieckięgo. Stosunkowo pręćko docho
dzi do tworzenia wspólnych związków przemy
słowych. kopalnianych i handlowych. które po
woli, stopniowo, lecz stale się zacieśniają.
Wielwie przedsiębiorstwa akcyjne przed
przewrotem czysto-nieymieckie, zapraszają do
współpracy przemysłowców czeskich, zwłaszcza
działaczy politycznych; nie jest to jednak czechi
zacja przedsiębiorstw, lecz raczej ochrona prze
mysłu niemieckiego w czasie przejściowym. Jest
to ciekawe potwierdzenie prawa: „Les exiremes
se touchent”. Przywódcy szowinistów obu naro
dów zakładają pierwsze wspólne korporacje. Kla
Sy robotnicze czeska i niemiecka zbliżają się do
siebie tyłko od czasu do czasu, perjodvcznie; na
leży jednak stwierdzić, że dzieje się to coraz
częściej.
Podobne dążenie do współpracy ekonomicz
nej widzimy u rolników. Dążenia te nabierają na


sze Są, odyażniejszymi zwolenikami umiarkowa
nia w żądariach narodowościowych, niż nięmiec
cy socialni demokraci. W grudniu 1920 doszło do
pierwszej konferencji czeskich i niemieckich włoś
cian w sprawie wspólnego frontu na gruncie par
lamentarnym. Narady nie doprowadziły do poro
zitmienia, nie można jednak tych prób bagatełizo
wać i uważać za beznadziejne. Być może w' nie
długim już czasie będą one o wiele silniejsze.
Widzimy zatem, że kwestie gospodarcze w
republice czechosiowackiej stały się w krótkim
czasie jej istnienia, narodowo  naturalnetni, cho.
