Wraca do Ameryki, krzepi słowem
na zjazdach, na zgromadzeniach i
w prasie. Podziwialiśmy, my mło
dzi, ten niespożyty zapał i energję
u blisko 60-letniego starca. W cięż
kich chwilach nagonki na nasz ruch
niepodległościowy, złożony wyłącz
nie z socjalistów w Ameryce —
Dębski swolm spokojem I stanow
czością graniczącą z uporem pod
trzymywał nas młodych w wytrwa
niu.
Przez kilka lat ta praca niepodle
głościlowa absorbuje Dębskiego
zupełnie, W r. 1920 w Londynie
duże usługi oddaje Polsce, wysta
ny tam przez Rząd Obrony Naro
dowej. Wraca na stałe do Polski
po 37-letniej tułaczce, a w tem 20
letniej w Ameryce. Już jako 65-let
ni starzec ten stary „Prolełarjat<
czyk" razem z Limanowskim zo
staje wlerny P.P.S., gdy w r. 1928
dokonano dywersji rozłamowej.
Rok 1930 Jest dalszą próbą : iega


siły charakteru i wierności dla
sztandarów czerwonych: ia S0
cjalizmu!


W jesieni 1933 r. pisze pod adre
sem towarzyszy w Ameryce: „CZa«
sy dzisiejsze nle dadzą Wam spa
cząć ani na chwilę, musicie spełnić
do końca swój obowiązek wobec
braci robotników i młodego poko»
lenia...
...Porządek stary juź się wali“.
Próbuje Ameryka ratować go na
różne sposoby. Daremne wysilki.
Czuwajcie włęc i szykujcie młode
pokolenie, aby było gotowe i umia
ło zaprowadzić „nowy tad!...“

Jako senator z P.P.S. występuje
na trybunie jako rzecznik iniere
sów emigracji polskiej ciągle pa
niewieranej i niedocenianej nawet
przez własne polskie rządy. Z try
buny Senatu Dębski grami niefor
tunny kierunek polityki zagranicz
nej Polski (sojusz z hiłlerowskiemi
Niemcami i osłabienie przyjaźni
z palistwami demokratycznemi Eu
ropy]. A właśnie rok minął w ostat
nich dniach stycznia b. r., gdy Dęb
Ski, już ciężko chory, nagle zjawił
się wśród nas w klubie sejmowyin.
