Deze bepaling vindt hare verklaring in het feit dat in de Baltische Staten de orderbiljetten voor een groot deel de plaats innemen welke iii 'de meer Westersche Staten door den wissel wordt bekleed. Dit vindt zelfs uitdrukking in de structuur van de wisselwetgevingen dier landen, dewelke uitvoerig het orderbiljet regelen en t. a. v. den wissel in hoofdzaak volstaan met eene verwijzing naar de voornaamste bepalingen betreffende het orderbiljet (aldus de vóór-oorlogsche Russische wisselwet van 1902, welke nog in werking is in Estland en in Lithauwen, behalve het Meinel gebied, en ook in hoofdzaak wordt weergegeven door de Letlandsche wisselwet van 2 April 1925, aldus ook de wisselwet der Vereenigde Soviet-Republieken van Maart 1922).
De bezwaren echter verbonden aan dit voorbehoud zijn niet zeer groot, omdat deze papieren slechts zelden in het internationale verkeer voorkomen, en in hun circulatie meestal zijn beperkt tot het nationale gebied.
De Conventie werd geteekend door 23 Staten. Verdere onderteekening kan plaats hebben tot 6 Sept. 1930. Ratificatie moet geschieden vóór 1 Sept. 1932. De Conventie treedt in werking door ratificatie Of toetreding van 7 Staten, waarvan er drie op permanente wijze moeten vertegenwoordigd zijn in den Raad van den Volkenbond (art. 5). Opzegging der Conventie kan eerst plaats hebben 2 jaren na hare inwerkingtreding en deze opzegging heeft slechts gevolg 90 dagen na ontvangst van de kennisgeving door den SecretarisGeneraal van den Volkenbond (art. 7).
De overige bepalingen der Conventie welke van zuiver conferentioneelen aard zijn gaan wij stilzwijgend voorbij (artt. 8, 9 en 10).
Het feit dat Engeland deze Conventie toekende, dat ook de overige Staten wier wetgeving eene der beschreven nietigheden kent, werkelijk ernstige bedoelingen aan den dag legden, vestigt de hoop dat eerlang deze hinderpaal in het economische verkeer zal worden weggeruimd.
