tantum quod i.e. vix egressus fuerat; aut in periodis conditionalibus, inprimis ubi praecedunt, ad quae opposita referatur sententia, ut Exod. 22, 4. si contra inventum fuerit in matrimonia eius, Lev. 14, 48. Num. 30, 15. Nec minus animadvertitur in quaestionibus, in quibus actio principem tenet locum, ut Gen. 37, 8. an forte (vel: adeo) regnabisi aut ubi. Accedit alii sententiae utpote id, quod praecipue ceteris sit observandum, ut Deut. 14, 22. praeterea s. praebent ceteris decimabis; denique legitur ab initio orationis cum emphasi quadam eius rei, quae narratur, ut Gen. 26, 28. probemus aut praecipitur, ut c. 1 5, 13. scito i Deut. 12, 2. Cum autem hic Infinitivus priorem occupare debet locum, negatio quoque eum sequitur et iungitur Verbo finito, ut Exod. 5, 23. Arti populum tuum haudquaquam liberasti; Deut. 21, 14. Quod ubi Gen. 3, 4. non observatum est in verbis Alii te fulminio, Arti neutiquam consumemini, hoc forte explicatur ex Gen. 2, 17., cuius loci contineat negationem, in qua luce gravior vis erit quaerenda. Denique potest quoque hic Infinitivus ut actio per se spectata (Inf. Pe.) adiungi Verbo Passivo, ut Gen. 37, 33. certissime discerpitur est; Gen. 2, 17. 3, 4.; aut alii Coniugationi, ut Lev. 19, 20. ire nec usus verit redemta. 