„Was het Geale niet, die tijdens de bezetting vooraan stond in het verzet? Was ook mr Okma toen geen krachtfiguur en vochten ze toen niet uit alle macht tegen ,die lieden’?” Stoffel kan daar niet bij. En daar kunnen wij weer niet bij. Juist omdat Stoffel in een blad schrijft, dat met nadruk proclameert uit te gaan van het Evangelie. De houding van „mensen als Geale” ten opzichte van voormalige politieke delinquenten komt uit bóven de klein menselijke instincten van haat en wraak. Ze stellen zich op het stand punt, dat iemand die veroordeeld is en zijn straf gedragen heeft, niet ver der vervolgd en uitgestoten mag wor den. Dat men hem de hand moet toesteken en hem helpen. Dat hij weer een kans moet krijgen in de sa menleving, als arbeider, als weten schapsman, als kunstenaar. Men wil graag dat hij weer normaal meedoet, men wil hem een kans geven om voor zijn gezin te werken. Het is ons meermalen gebleken, dat juist „mensen als Geale”, die in het verzet uit alle macht vochten tegen „die lieden”, de eersten zijn om de zulken de hand te reiken. „De ge middelde burgerman schoudert ons,” zo zeiden ons de jongens uit een S.S.-kamp, „maar de oud-illegalen willen met ons praten en zij begrij pen ons.” Stoffel kan daar niet bij. Wat wil Stoffel dan? Ja, er blijft eigenlijk maar één ding over: de man die zijn straf gehad heeft en nu weer formeel vrij is, mag dat practisch niet zijn. We zullen hem schuwen, hem altijd laten voelen dat wij de tollenaars niet ontvangen of met hen eten, we zullen hem isoleren uit ar beid en wetenschap en kunst, we zullen hem in een „koude” lynch- de kerk verwijderd worden en op groeien tot communisten, die alleen al uit onwetendheid geen andere keus hebben gehad dan communist te worden? De spionnen zitten in de kerken; men zou kunnen zeggen: dat komt de dominee wel te boven... óf hij moet voorzichtig zijn, óf hij moet het risico lopen, dat bij de verkondiging hoort, het risico van het martelaarschap. Zo eenvoudig is het niet. In de kerk zal de dominee nog gemakkelijker vrijuit kunnen spreken dan elders en in dat elders zit het venijn. 