a) Bij constant uitwendiff veld B treedt resonantie op in een frequentiegebiedje dat zich uitstrekt ter weerszijden van de frequentie die volgens formule (2) behoort bij het veld B. Men kan dan de lijnbreedte uitdrukken in Hz.
b) Bij constante frequentie treedt resonantie op in een gebiedje van de magnetische inductie dat zich uitstrekt ter weerszijden van de waarde die volgens formule (2) behoort hij deze frequentie. Men kan de lijnbreedte dus ook uitdrukken in Wb/m^.
Fig. 2. o) Constructie van het oscillatorspoeltje. In de holte 1 (inwendige diameter 3 mm. lengte 4 mm) bevindt zich de oplossing van een ferri- of mangaanzout. De wanden worden gevormd door de ~Perspex” onderdelen 2 en 3. 4 is het eigenlijke oscillatorspoeltje. 5 is een „Perspex” huls. den 7zijn messingen aansluitpunten van het spoeltje.
h) Het oscillatorspoeltje bevindt zich in het hart van een platte spoelhouder 8. De verbindingskabel naar de condensator van de oscillatorschakeling loopt door de steel van de spoelhouder. I.inks ziet men de toevoerdraden voor een hulpspoel, die voor een rimpel op het te meten veld zorgt. Rechts is nog een oscillatorspoeltje voor een ander meetgebied meegefotografeerd.
houder. Brengt men de houder in het te meten magneetveld, zodanig dat zijn platte vlak loodrecht op de veldlijnen staat, en vloeit er een wisselstroom door het spoeltje, dan levert dit het zwakke wisselveld dat loodrecht staat op het te meten veld. Het „Perspex” vat is gevuld met water, waarin wat mangaansulfaat of ferrinitraat is opgelost, zodat een zekere concentratie van mangaan- of ferri-ionen is ontstaan. De waterstofatomen van het water bevatten de protonen die in het te meten veld in resonantie moeten worden gebracht; de paramagnetische mangaan- of ferri-ionen zorgen voor een goede doorgifte van de bij resonantie geabsorbeerde energie aan de warmtebeweging.
