Zij had dus, voor het eerst van haar leven, „zorgen” gekregen en met ver moeid, gedesillusionneerd gezicht bleek zij tot luisteren bereid. Zij had veel ondervonden,, dacht ze, 15 No 27 en nadat zij mij haar ervaringen had verteld, besloot zy met een zucht: „Het leven is moeilyk.” „Het is helemaal niet moeilijk,” verklaarde ik. „Het is niet moeilijk voor jullie, maar je vader, je moe der en jij, en nog een hoop andere mensen halen zich geheel onnodig bergen zorgen op de hals. Het leven is rijk genoeg en geeft genoeg, voor iedereen, zonder dat het bergen geld hoeft te kosten. Tientallen jaren hebben je ouders in zorgen gezeten om je te geven alles wat je wilde. Met een enkel woord hadden zij zich van hun zorgen kunnen ontlasten. „Ik héb het niet. Het kan niet.” Dat klinkt misschien een beetje banaal, maar dat is de toverformule die alle nesten doet verdwijnen. Zy hebben die zoge naamde „vernedering” niet aange durfd. Veel mensen van vandaag maken zich, met talloze behoeften, het leven veel te ingewikkeld en bezwaarlijk. Vaak zijn het de kin deren, die hen daartoe drijven. Tot zij het wachtwoord vinden: „Het kan niet.” Eu wót kan dan niet? Geen manege. Een japonnetje minder. Een zuur gezicht van Gerda. Eén bioscoopje overslaan. Minder uit gaan. Minder naar de lunchroom en geen taartjes eten. Wat betekent dit gemis, als men zich, met derge- • lijke kleine opofferingen, het geluk van een rustig, evenwichtig leven kan kopen !” Ik heb dit alles natuurlijk niet in dezelfde woorden tegen het kind gezegd.... Zij bevatten echter de kern van de inhoud. „De zorgen groeiden je ouders hoven het hoofd en toch ben je, onbewust, aldoor veeleisender ge worden. Dit zijn de gevolgen. Iedereen is ongelukkig. Waaróm ? Om een fictie. Jy wilde „hebben”, en je ouders, vooral in het begin, voelden zich gevleid, waren trots, dat zij hun dochter zo voor de dag konden laten komen. Jij was de reclamepop van hun welstand. De moeilijkheid was alleen, dat ze het op de duur niet meer konden be talen.” „Dat hebben zij nooit tegen mij gezegd.” „En daar zit nu de knoop van de hele kwestie.” Dit is een geval uit duizend. 