Maar wie zal betwijfelen, dat zoowel onder de boezeroen van den een als onder 't zijden shirt van den ander 'n warm hart kan kloppen voor alles wat schoon en edel is ? 't Netjes gepunte en gesoigneerde hoofdhaar van den een kan immers 'n leeg, hol brein bedekken, terwijl de kam-vreemde, min of meer verweerde haardos van den ander 'n kop, die 'n k o p is, omtooit
Maar 't maatschappelijk begrip „stand" scheidt deze lieden, ze voelen zich bij elkaar niet thuis en begeeren wederkeerig malkanders gezelschap niet.
Om deze reden vind ik 't — en hier verschil ik met NEVOH — juist zoo goed, dat het contact tusschen voetballen tegenwoordig meer en meer tot 't veld beperkt blijft, 'tJonkertje - om bij mijn voorbeeld te blijven — kan lunchen bij v. d. Pijl, met 'n taxie of met z'n eigen wagen naar 't veld rijden en na afloop in ,,De Twee Steden" dineeren — terwijl de ander koffie drinkt in 'n lunchroom, naar 't veld tramt of loopt en bij Knapstein eet.
Elk blijft dan vrij en in eigen sfeer en elk is per saldo gelukkig en tevreden.
Maar wat ik als hoofdoorzaak aangaf van de terughoudendheid der betere standen in de laatste jaren, nl. de voetbalpopttlariteit, heeft NEVOH, blijkens zijn laatste artikel in Het Sportblad alleen beschouwd van peadagogisch standpunt; vandaar dat hem het verband met 't onderwerp ontgaan is.
Ik zal dus duidelijk moeten zijn.
Welnu, ik geloof, dat zeer veel jongelui uit goede kringen niet aan voetbal doen, omd3t men, goed voetballer zijnde, tevensin de stad zijner inwoning en zelfs, in sommige gevallen, in 't land een figuur wordt.
