En het meisje uit ~Het huisje aan de Sloot”, is dat Carry van Bruggen zelf? Hetzelfde meisje immers, dat in andere boeken van dezelfde schrijfster, al of niet met een voornaam aangeduid, terugkomt? Zijn het broertje, de ouders, de andere personen, is de hele eenvoudige omgeving is Zaandam met z n water en z n weiden, z’n houten huizen, z’n molens en z’n schepen: reëele dingen uit de jeugd van de auteur? Stellig; maar wat van meer belang is: reëel is hier het milieu, de sfeer. Zou ooit een ander, dan wie het
	Hierbij alleen te denken aan het le deel.
als kind zelf doorproefd heeft, ik wil niet zeggen: zo op de hoogte kunnen zijn van het echt-Joodse maar: het zó zuiver, zó innig kunnen doorvoelen op later leeftijd? Al die intimiteit van dat Joodse familieleven, te midden van de vertrouwde dingen van het huis, de vertrouwde dingen van het geloof ook; het familieleven ook in dat grotere verband dat de kille, de Joodse gemeente, heet; het leven dat steunt op de godsdienstige gebruiken, op de feestdagen, het leven gedragen door de wekeliks terugkerende sabbath, en door de grote dagen die ook in het kinderleven hun jaarlikse betekenis hebben, hier is geen twijfel mogelik; Carry van Bruggen geeft hier de herinneringen van Carry van Bruggen zelf, haar gevoelens, haar koestering als kind in die sfeer van onderling vertrouwen, van bijeen-horen. En hierin, door dat geven van die sfeer, is het boek weer onderscheiden van de straks genoemde.
Maar geeft het boek de gevoelens, zuiver, van het kind Carry? Een sitaat kan misschien het antwoord geven; het is uit de aanhef van Op Reis, de eerste schets uit Het Huisje aan de Sloot.
