4 MORGENLIED. J. D. v. Ramshorst. De morgen ontplooit zich met luister [en pracht En ’t floers van den nacht is ver- Id wenen. ’t Wekt alles ten leven, tot d’arbeid, [die wacht. Spoedt lustig de veldling zich henen. O ziet, hoe de hemel van purper weer [bloost. Het zonlicht verrijst en hoe ’t lacht in [het Oost!
	Wat zijt Gr), o Schepper, toch machtig [en goed, Dat Gij er Uw zon weer doet rijzen, Hoe schoon is de morgen, hij stemt het [gemoed. Om U in Uw werken te prijzen. ’t Spant alles te zamen tot roem en tot [eer Van U, onzen Vader, Verzorger en [Heer!
	Vrouwenkoor a cappella:
	5 NOG IS HET BLOEIENDE TIJD. A. Baumgartner.
Nog is het bloeiende heerlijke tijd, Hoe schoon heeft natuur nu het feest[kleed gespreid! En hoe wijd is mijn hart en zoo klaar [als de dag. Als de hemel doorjubeld van [leeuwerikslag. Laat klinken uw lied wijl de lent’ u [verblijdt: Nog is het bloeiende heerlijke tijd. Nog zijn ’t de dagen der rozen!
	Vrij is het hart en vrij is het lied. En vrij is de vreugd, die natuur ons nu [biedt; En een vroolijken dans is in Mei toch [ook vrij, Want wie kan er nu stil staan bij ’l [lokken van Mei? Met zang en met dans dus der vreugd’ [ons geweid: Nog is het bloeiende heerlijke tijd. Nog zijn ’t de dagen der rozen!
	Ja, het diepst van ons hart bergt het [goed en het kwaad, Der vreugdekiem, der smartezaad. Zij frisch dan het harte en vroolijk de [zin. Dan schiet er geen boosheid haar [wortels ooit in. Wij dan zijn immer tot zingen bereid; Nog is het bloeiende heerlijke tijd. Nog zijn ’t de dagen der rozen!
	6 IM FRÜHLING. W. Bargiël.
