— Ewoud zich toen naar den Hof kerende wierd van allen gevolgd, uitgenomen Floris en Isabella die eenen zijdeweg kozen langs eene hooge Hage, daar wind en vogel- kens schenen te luisteren wat zij ver handelen zouden (uit beider gesprek blijkt dan hoe Der Boede bij uitstek in spireerde voor een minnestemming, die zich zelfs in geïmproviseerde zangen uittel) Ondertusschen wandelde het gezel schap door den Hof, daar Ewoud tel kens stille bleef staan, nu eens voor de aardige potten, die met veelvormige gedaanten langs het middenpad stonden, nu voor de hooge boomen, dip den Hof in twee groote deelen splitsten, en door groene boogen drie of vier schoone doorgangen verleenden, dan weder voor de afgescheidene boomperken, die ieder in eene hooge doornhage liggende zoo veele Hoven in eenen Hof vertoon den. Eindelijk trad hij met Ewoud in waar de naanboomkens staan. Zij waren niet alleen met vruchten overladen, maar won derlijk aardig gesnoeid en in de rondte uitgebreid; en vergoedden zeer bekoorlijk in de breedte, wat zij in de hoogte verloren. Dier gelijke wijduitgestrekte en konstig gesnoeide boomkens zag ik noit, sprak Ewoud. (Volgt een uitvoerige wandeling door den boomgaard met „Eier pruimen en Blauwe van Damaskus”, met bespiegelingen over bloesems en groeikracht, waartoe ook „deMoes- hof en het Akkerland vol koolzaad”, aanleiding gaf). Uittredende uit den Moeshof waren zij weder bij de hooge Gallerij-boomen en ziende eenige witte borstbeelden in groen uitgesnoeide rondtens, riep Ewoud schielijk uit: Wat is dit, ik heb zo even die beelden niet gezien. Geen wonder, zei Herman, die staan niet aan den anderen maar aan dezen gelijken kant. Zoo kwamen zij weder bij den speelwagen, die onderwijlen gewend was. Zij klommen op en de voerman sloeg voort”. Gargons beschrijving is juist bijtijds verschenen om nog wat van het oude Der Boede aan de vergetelheid te ontrukken, want kort daarop (inmiddels was Johan v. d. Mandere, burgemeester van Vlissingen, eigenaar geworden) vernielde een hevige brand het slot. Zijn opvolger, Mr. Jacob v. d. Mandere, eveneens burgemees ter v. Vlissingen en Bewindhebber der O. I. Compagnie, deed toen HUIZE DER BOEDE MET TUINEN, IN DEN AANVANG DER ACHTTIEND EEEUW. HUIZE DER BOEDE IN DE ZEVENTIENDE EEUW. 378 BUITEN. 7 Augustus 1915. „een nieuw en heerlijk huis” opbou wen, hetzelfde dat nu nog tusschen de hoornen besloten ligt. 