Kwestja arcybiskupia w Poznańskiem
wciąż pozostaje w zawieszeniu. Kapituły
prawa stawiania kandydatów zrzekły
się na rzecz papieża, Krok ten, chwalony
przez dzienniki krajowe, nie wydaje się
nam na pochwałę zasługującym. Praw,
wydzieranych nam, mamyż się jeszcze
zrzekać sami? Nie koniecznie to madre,
Jedyna, jaka zląd wyniknie pociecha,
że : jeżeli po Dinderze Niemiec na sto
licy arcybiskupiej zasiędzie, to niez wy


to pociecha. Czyż nie lepiej bez arcy
biskupa się obejść a prawo utrzymać?

„Musimy raz jeszęzę powrócić do od
wiedzin Aleksandra II przez Wilhel


tej się odnoszących a teraz dopiero na
jaw wychodzących. Pokazuje się, że
przyjęcie cesarza niemieckiego w Rossji
było bardziej, aniżeli chłodne. Miesięcz
nik Preussische Jahrbücher, omawia
jac tẹ wizytę, pisze o podobieństwie
wojny o wyswobodzenie prowincyj nad
baltyckich i tak się w materji lej wy
raża: « Walka zabrzmi nie tylko o wy
swobodzenie kolonji tych niemieckich
z pod jarzma rossyjskiego, ale też o
wskrzeszenie narodowego państwa pol
skiego. Jeżeli zadanie pierwse przypad
nie Hohenzollernom, to zadanie drugie
będzie obowiązkiem Habsburgów. Pol
ska, połączona z Galicją i Odessą, jako
portem, pod berłem członka rodziny
Habsburgów, będzie właściwem przed
murzem dla przyszłego granicznego kra
ju nad zatoką rygską i fińską. » Wta
ściwszem by była ona « przedmurzem»,
gdyby się jej Hohenzollerny, Habsburgi
i Holstein-Gottorpy odczepili. Charakte
rystycznem jest to, że Niemcy o porcie
dla Polski myślą, ale nie o Gdańsku;
układają też przyłączenie do niej Galicji,
ale milczą o Wielkopolsce i Prusach
zachodnich.
Na zaznaczenie czerwonym ołówkiem
zasługują kongresy: katolickie w Niem
czech, Belgji i Hiszpanji. Punktami
spólnemi, w jakich się obradowanie na


dla pomnożenia szeregów swoich. Czyż.
