Dat het volk bij zijne vertegenwoerdigers aanklopt om daar zijne wenschen en behoeften kenbaar te maken is zeer noodig, daar een groot gedeelte dier heeren aan den liberalen kant bijna geen acht slaan op de volksbehoeften, maar bloot voor eigen pleizier een plaats op de groene banken op het Binnenhof inneemt. Kerk en Gemeentelijk leven. Aan Ecclesiophilus. III. Waarde Vriend! Wanneer wij de geschriften, bladen en vlug schriften der Etisch-irenischen lezen, dan is het niet raadselachtig hoe zij over de beweging den ken. Zij verfoeien haar. Dat is natuurlijk hunne zaak, die zij eenmaal voor God zullen moeten ver antwoorden en waarmede wij ons in zoover niet bemoeien. Zelfs spreken wij er heden niet van hoe er dikwijls met zeer onedele wapenen tegen de uitgetredenen en uitgeworpenen wordt gestre den en doorgaans getracht om de zaak op een ander terrein te brengen dan waarop zij behoort; hoe de aanleiding opzettelijk als de oorzaak wordt aangewezen, en de w’are oorzaak wordt ontkend. Waar wij ons wel mede bemoeien, is, dat die heeren ons als een wapen tegen de „doleerenden” gebruiken; en gelijk gij er mjj op gewezen hebt, met waardeering en lof van ons spreken. Eu nu moeten wij het open en rond uitspre ken dat wij ons niet als wapen in de hand der ethischen leenen om er onze broeders mede te bestrijden. Tot zulk een lagen dienst zijn wij niet bereid en elke loftuiging over de afscheiding in 1834 en vervolgens, uit den mond der etischen, beschouwen wij uit hetzelfde oogpunt als de Hei land het bouwen van de graven der profeten, door de ethischen van Zijnen tijd, beschouwde, Lukas II : 47, 48. Dat er een onderscheid bestaat tusschen 1831 en 1886 is zeker. Ik kom daarop terug. Maar daar hebben de ethischen in hun belang niets mede te maken. Of heeft niet datzelfde synodaal bestuur ons uitgeworpen en tot uittreden genoopt ? Hebben de heeren synodalen ons niet vervolgd op de gemeenste en laaghartigste wijze door het gepeu pel en dronken soldaten, vloekende officieren en vijandige rechtbanken ? En dat was niet om het behoud van kerken of goederen, neen, toen wij in kamers, schuren en schepen samen kwamen om onzen God te bidden en Zijn Woord te on derzoeken, heeft dat goddeloos bestuur ons laten uiteenjagen, beboeten, mishandelen en kerkeren. En ons nu prijzen ? Wij danken er zeer harte lijk voor. 