Ci ostatni zwalczają organizacyę, bo
uznaje konieczność solidarnego Koła pol
skiego w parlamencie, dla obrony i ochrony
naszych interesów narodowych, choćby to
wymagało w niejednym wypadku podporząd


JEDNOŚĆ


Nr. 6


kowania politycznych interesów partyjnych,
„Słowo Polskie" zwalcza organizacyę, bo
ona „może się stać łatwo czynnikiem sepa
ratystycznym". A zatem, zgodną receptę wy
stawię: zwinąć organizacyę, pozostawić wolne
pole syonistom, niechaj ci wpływają sami na
ludność żydowską, niechaj ją fanatyzują, de
prawują politycznie, niechaj ją przerabiają
w wrogów kraju —— zato nam i żydzi niezawi
511 i socyaliści i demokracya narodowa wy
stawi dyplom dojrzałości obywatelskiej. Nie!
My nawet za cenę tego dyplomu nie opu
ścimy naszych współwyznawców w nieszczę
ściu, sprowadzonem na nich przez fanatyków
syońskich, nie sprzeniewierzymy się naszym
obowiązkom, jakie na nas spadają, jako na Po
laków, a tym obowiązkiem jest przysparzać
narodowi jak najwięcej dobrych obywateli!

Ale „Słowo Polskie* dałoby ostatecznie
organizacyi rozgrzeszenie, gdyby nie zacho
dziła obawa, że się stanie „instytucyą samo
dzielną*. W tem leży sedno rzeczy! Gdyby
organizacya żydowska poddała się tylko pod
komendę narodowej demokracyi, dostałaby
natychmiast absolucyę. Rozumiemy, jednak
oświadczamy, że organizacya żydowska, jako
samodzielny czynnik narodowy polski, pójdzie
tylko pod jedną komendę, pod komendę idei
narodowej, pod komendę zaś jakiegokolwiek
stronnictwa — nigdy!

Dziwna rzecz, kiedy się w kraju zawią
zała inna organizacya, także „samodzielna“,
także wyznaniowa, „katolickie centrum“, —
„Słowo Polskie" nie znalazło słów potępie
nia tego separatyzmu. Tamta samodzielna
i separatystyczna organizacya nie drażniła
„Słowa Polskiego*, chociażby się zdawało, że


w kraju wybitnie katolickim, gdzie katolicyzm
ma de facto większą prawną opiekę i ochro
nę, nie potrzeba chyba osobnej takiej orga
nizacyi. Dlaczego tam „Słowo Polskie“ nie
skieruje ostrza swego patryotycznego obu
rzenia?

„Słowo Polskie" zarzuca organizacyi ży
dowskiej, że „ignoruje głosy i potrzeby lo
kalne“, że jest „wojującą, paktującą i decy
dującą w imieniu żydów*. Do paktowania
i decydowania w imieniu żydów ma prawo
każdy, kogo żydzi do tego upoważnią. „Sło
wo Polskie“ może mieć żal do żydów, że
się z tem nie udawają do narodowej demo
kracyi, ale z tym faktem musi się liczyć i nie
ma prawa żydom robić z tego zarzutu. Cho
dzi jeno o uprawnienie organizacyi; wolno
je kwestyonować — inna rzecz, czy sku
tecznie.
