potwarne stopy lemura omuł na kamiennych
schodach, skrzydłami nietoperza ogarnsł cely
gmach, w którym Katja... Zawrócił na schody
1 oparty o porecz wwęawią dłońmi  bowuzeh
w zmroku ledwie rozeieńcznym wątlyni j4u
mieniem niebieskawym, załkał Wołodja poci
chu, zmeżowy bólem rozłąki z czemś tak dro
giem. tak bezcennie drosiem i straconem na
zawsze — ża wreszcig, by nie ulec szaleństwy
pokusy wejścia raz do sali, nacisnęł czapki
i wybiegł na ulicę, przebył ja szybko, jakby ge
kto sgenil. rak. że stójkowy. fogmatvczny
zalkaturzuny mużyk. żywo się za mm obejrzał
Teraz — w tej długiej galerji koszar to
wszystko przesunęło mu sie przed oczyma dw
szy, niby wstęga z drogocenneż złetolitej tka
|ninyv, na którą ktoś niewidzialny — ktoś, ko
| mu Grecy nadali imię »Antnke« a fantazja gó
ralslziego ludu Kamkazu mrzybsałz w postać
strasziwego Asz-ri, ten ktoś niepokenalnty
nieodpatrty niczem, nasuwał szary, sięchh
łachman ponurej boznadziejnej rzeczywistości
cd (G. GA np


—


z
wskazuią na to, że w razie przyłączenia Kuźni
cy ġo Piski, poystałby w tem miejsou kary
tam polski.
