Pecvlari , unde depoculari , eft a pecus . Proprie
peculari dc furto publico dicitur , ctfi fit ipfum la-
tius extendatur . Idem dicendum de verbali pecula-
tus . Vox autem hxc inde eft , quod multa publi-
ca , cujus pecuniam avertit , pecore fieri folcat.
Ita Varro, iv.de L. L. cujus hac de re locum Ver-
tranius corrupit.
Pecvlivm a pecus . Feftus : Peculium fervorum a
pecore item di dum ejl , W pecunia pitrum familia.
Non tamen peculium folum fervorum fuit , fed &
ita ditium , quod filiusfamilias fibi parentis permif-
fu fervabat , deducto illo , quod parenti debebatur.
Itn filiis cedebat , fi pluris vcndidiflent merces ,
quam quanti eas pater xltimafiec . Plautus, Merca-
toris prolog.
Lucrum ingens facio , prettrquam mihi meus pater •

Utdif afiinutu merces; 'tta peculium

Conficio grande .....
Etiam peculium dicebatur , quod a pntribusfamilias
feponebatur ; quomodo Cclfus ufurpat , cum ait ,
Pe. uniam fine peculio fragilem ejfe; cujus difti men-
T 1 1 tem







$zz P E

tem pluribus declarat Raevardus , llb. v. Var. cap.
xv 1 1 , De peculio eaflrtnfi , exteri fque peculii gene*
rlbus adi Jurifconfuitorum libb, A peculium eft pe-
culiarii , quomodo proprie dicitur , quod ex peculio
tfi . Sic ufus Plaut. Afin. a-ft. |II. fC. i.
Etiam opilio, qui pafeit , mater, alienas ovet
■ Aliquam habet petuliorem, q*i fpem foletur fuam.
Similiter jtrvut proprie peculiatus dicitur, qui pecu-
lio inftrutlus , ut I. xxxm. $. fl venditor, ff. de
aftion. empt. 1. xvm. in fin. de xdil. edici. Pecu-
liojus pro eo dicit Plautus, Rudente, aci. i. fc. ii.
Pcculiofum eum effit decet fervam & probum.
Quomodo & Auguftinus locutus in pfalm. xxxvux.
Peculiofus fervas , eu j uniam magni Patrisfamiliat.
