Skoro też słaba była pomoe, przegrał pan Kościuszko, ale
z chwałą i sława, a wdzięczny naród wielbi jego szezere i nie
zachwiane chęci, i tu oto usypał pomnik jego sławy a miłości
ku niemu, i tu wyraził, że Kościuszko jest obrońca konstytucji 3go
maja, boć ze wspomnieniem Kościuszki łączy się oraz pamięć


— 215 —


tych praw narodu. A trzeci maj to święto narodowe, święto
niezmierne, bo wspomnienie nadania praw, połączenia sie całego
narodu przez równość i braterstwo, i wspomnienie obrońey praw
tych: ubóstwionego naczelnika Tadeusza Kościuszki. Od dnia
tego rozpoczęła się też otwarta bójka z Moskalem szatanem
i wszystkimi, co ciemności i głupoty ludzkiej pragną. Niech
każdy więc ze czcią i wdzięcznością wspomina sobie na Życie
tego wojownika, na jego trudy i prace podjęte dla narodu, i na
jego ogromną miłość dla swoich współziomków! —

Łzami się tu zalali pan ojciee i nie więcej mówić nie mo
gli. Wspomnielić sobie zapewne z boleścią wszystkie nieszczę
ścia, które nas po upadku obrońców spotkały. | myśmy posmu
tnieli, ehoćeśmy ta dzieci może i nie rozumieli dobrze wszy
stkiego , co nam pan ojciec rzekli. Po chwili rozweselił znów
twarz swoja pan ojciec, gdy wspomniał, że Kościuszko Moskali
tyrał i bił, jak na to zasłużyli. Więc tak mówił trochę weselej:

— Miałem lat dziewiętnaście, gdy pan Kościuszko stanął
w Krakowie. Wszystko eo żyło leciało do pana Kościuszki,
bo wszyscy byli pewni, że on jeden zdolen wypędzić nieprzy
jaciół, a oswobodzić Ojczyznę. Poleciałem-ci i ja za innymi,
a nikt z chłopów nie został doma, chyba eo ślepy i kulawy.
