października w obec Zgromadzenia 120 de
putowanych i w obec pp. Lucjana Brun,
Carayon Latour i Cazenove de Pradine,
którzy byli w Frohsdorf równocześnie z
p. Chesnelong, deputowany ten powtórzył
słowa hr. Chamborda, które zanotowane
są w protokole z posiedzenia. Na nich to
oparły się powzięte uchwały. |

Przed końcem sesji depesza wysłaną
została do hr. Chamborda, aby go zawia
domić co uczyniono. Ani wewnątrz ani ze
wnątrz nikt nie protestował przeciw przy
jętemu postępowaniu. Dwa tygodnie upłynęło
w ciągu których nie mówiono o niczem, i wte
dy okazał się list z d. 27, października, któ
ry zniweczył wszelkie usiłowania, wszel
kie próby, wszelkie nadzieje.
Historja uzna może kiedyś niezmienną
wierność hr. Chamborda swoim zasadom,
lecz zażąda od niego sprawy z owego
dwutygodniowego milczenia. Powie ona,
iż potrzeba mu było tego czasu, aby cof
nąć słowa swoje: „Chorągiew trójkolorowa
będzie utrzymaną.*

Co się tyczy legitymistów, nie mają
oni prawa odwracać przeciw nikoma cio
sów, które w nich uderzają. Nikt bardziej
nie zaszkodził ich sprawie, jak sam ich
król. Przez dwa tygodnie upoważniał on
wszelkie nadzieje, dawał zachętę wszelkim
poświęceniom. On to lejąc wodę na zapał
gotowy utworzyć falangę około niego,
cofnął swoje słowo i żałował, że na chwilę
poświęcił przekonanie swoje uśmiechowi
fortuny, lub — i to jedyna wymówka —
temu, co mniemał być fortuną Francji.
Na niego to, a nie na kogo innego, spada
teraz cała odpowiedzialność, a dobrze aby
wszyscy wiedzieli 0 tem ! i


Ziemie polskie.
