Natuurlijk komen er een paar nieuwe kleintjes bij, en ik ben nieuwsgierig, of dat te horen is. Dat zou me niets verwonderen, hoor, want in het begin zijn ze natuurlijk nog een beetje verlegen en durven ze nog niet veel te zeggen. En als ze hun mond open doen, dan praten ze misschien wel zo zacht, dat je haast niet kunt verstaan, wat ze zeggen Maar dat gaat wel weer over hoor! Ik herinner me nog best, dat Ronny ook zo stil was, toen hij pas bij ons kwamJtijken; maar nü heeft hij praatjes voor tien! Vooral als we over
	de dierentuin beginnen: daar heeft hij toch altijd zo veel over te vertellen!! Vooral panters vindt hij prachtig. Tja... en dan zou ik eigenlijk graag nu meteen afscheid willen nemen, van al die kinderen, die geregeld naar ons kleuterprogramma hebben geluisterd, en die nu naar de grote school gaan. Maar... we moeten ze eigenlijk tegelijkertijd maar weer begroeten, want ze zijn natuurlijk van harte W’elkom bij de uitzendingen die bestemd zijn voor zulke flinkerds, die op Vrijdagmorgen niet meer thuis zijn. Ze zijn van harte welkom op de Woensdagmiddag, bij „Van hier en gunder”, bij „Mensen, dieren en dingen op de notenbalk” zelfs al bij „Horen, zien en ”, maar in ieder geval straks bij „De Roodborstjes” (en meezingen, hoor! Net zoals jullie bij ons hebben gedaan!) en bij ..Vragen staat vrij”. Dus zeggen we weer... Nee, niet „tót de volgende keer”. We zeggen deze maal: „Dag, zesjarigen, dag allemaal! Maar weest van harte welkom.” „Oom" Joop Söhne
	Het spookt in de studio
	(134)
	Het was een vreemd gezicht, als je zo naar bene.den keek. Ik hoorde nu, dat die dames van de verkleedpartij „mannequins” heten. Een meneer in het vertrek, waar wij waren, zei tegen z’n vrouw: „Zie je die blonde met die japon, dat is een knappe mannequin.” De mannequins zaten nu wat uit te rusten. Het boertje en het boerinnetje zaten er ook bij. Een vreemd gezicht zo bij elkaar. Het zaakje scheen
	nu te beginnen. De studio liep leeg. Alleen de twee camera-mannen bleven met hun camera’s in de studio. En er waren wat helpers en andere mensen, die bij de uitzending nodig waren. Nu ging er iets heel vreemds gebeuren. Decors werden aangesleept; stoeltjes en tafeltjes werden neergezet. In de tijd van een ogenblik hadden ze een prachtig café opgebouwd. 