Field-trials. (Ingezonden.) Als liefhebber van is mij gedurende dit afgeloopen jachtseizoen iets opgevallen, dat mij aanleiding geeft u M. de R. te verzoeken mij een plaatsje in uw recht onderhoudend blad af te staan om mijnen collega-jagers meê te deelen. leder Nimrod’s zoon zal weten dat, als men aan zijne honden ten opzichte hunner hoedanigheden en capaciteiten strenge eischen stelt en men wil zich een ex. aanschaffen, dit dikwerf niet spoedig gelukt. Zoo gebeurde het mij, die gaarne een of twee uitstekende jachthonden wilde bijkoopen, zonder daarvoor meer dan f 100 è, / 150 per st. te besteden, inde laatste maanden meermalen, dat ik honden heb zien proefjagen wier eigenaars op hun reusachtigen en beroemden pedi gree en op vele bekroningen, zoowel door de ouders, voorouders als door de honden zelf behaald, hebben kunnen bogen en die toch in ’t veld alle manieren hadden vaneen gewonen streetterrier honden die over de hazen heenliepen, die niet stonden als van
	schrik, wanneer de patrijzen opvlogen toen zij er bijna doorheen liepen, dii niet zochten, in ’t kort, die als eer onnoozel of waanzinnig wezen rondliepei en deze manieren bleven behouden toer zij, behalve de dagen die hun eigenaai hen in ’t veld had afgericht, zelfs 5 of t maal door mij of mijne vrienden tei jacht waren meegenomen. Vanwaar zulk eene onwetendheid bij 1 k honden, die als ’t ware uitsluitend voor het jachtveld worden geboren, terwijl jonge honden van broodjagers die geslachtboomloos inde wereld rondwandelen, dikwijls de allures van een’ jachthond aannemen vanaf den eersten dag, dat zij in ’t veld worden gebracht ? Nagaande dat het eerstbedoelde soorl ouders hadden, die. hoewel prijsgekroond, en prachtex. op eene expositie, toch nooit hunne roeping als jacht hond hadden mogen vervullen, hetgeen wellicht met hunne grootouders eveneens ’t geval is geweest, vroeg ik mezelf af, of ’t niet mogelijk kon zijn dat het ware type, het ware instinct van zoo’n dier als jacht hond inde ze of 3e generatie grootendeels verloren gaat als zij alléén als fancy- of tentoonstellingshond worden gebruikt en nooit met het jachtveld, hun natuurlijk terrein, kennis maken. Aan de gevallen, die mij dit jaar onder de oogen kwamen zou ik deze vraag toestemmend beantwoorden. 