Daarginds werkt een groot meisje met een heel kleine peuter naast zich. De eerste volgt de teekening, van het patroon en de kleine vult aan met de grondkleur. ’t Kleintje is pas 5 jaar en leert onder leiding van haar groote zus. Het is alleraardigst te zien hoe vlijtig allen bezig zijn en wedijveren wie de meeste knoopen zal leggen.
Na de weverij brengen we een bezoek bij de manden* maaksters. Hier krijgt u een ander tafereel te. zien. De werkstertjes zitten op matjes, ieder heeft een houten kistje naast zich met benoodigdheden, bestaande uit veelkleurige raffia en dunne stevige stroohalmen. Ze werken met een groote stopnaald en weten behendig de raffia om de stroohalmen te draaien en met de naald vast te hechten. Zij hebben veel smaak om de kleuren te schikken en de Zusters laten de kinderen daarin vrij, om zoodoende aan



	De mandjes, van allerlei grootte en model, zijn zeer gezocht, (bladz. 7)



	het werk zijn inlandsch cachet te geven. De mandjes, van allerlei grootte en model, zijn zeer gezocht door de vreemdelingen.
Deze kinderen zijn veelal Nomaden, die onder de tent wonen of die in de ruïnen der oude opgedolven romeinsche waterputten een soort van woning hebben ingericht, die meer op een onderaardsch hol dan op een huis gelijkt.
Nu gaan we de trap op, want de kantwerksters zitten boven. Hier is alles fijn en teer, ofschoon de arabische kant heel eenvoudig bewerkt wordt. Een naald, garen en een reep papier, die de breedte van het werk aangeeft, is alles wat ervoor noodig is. Steek voor steek wordt de kant vervaardigd.
