Het was echter niet enkel Jan de Braet, die zich ergerde over Aline's geflirt met den jongen Alfred onder de oogen, onder de ooren haast van den oude. Grand'-mamau voelde wel dagelijks iets van haar levenskracht wegglippen, en wist dat zij het niet lang meer zou maken. Maar ofschoon zij zich reeds volkomen voorbereid op dat onafwijsbare oogenblik van scheiding, en van harte verzoend had met de Kerk, waarin' zij was opgevoed, wier priesters met zooveel levenswijsheid het dogma in overeenstemming wisten te houden met de mentaliteit der in de achterhoede voortschrijdende menschheid, zij gevoelde zich in korte oogenblikken van opleving nog niet los genoeg van het leven, dat zij in zijn tastbaarheid zoo lang lief had gehad, om niet tot zelfs in haar laatste momenten den ouden strijd voort te zetten. Wel scheen zij geen acht meer te slaan op de uittartingen van Liberty Mens, zelfs niet,
﻿

WAAROM NIET ?
waar deze het thans scheen aan te moedigen, scheen toè te juichen, dat die Aline, die nu wel heel en al uit «grootjes" gratie was, nu op 't punt scheen van iets, dat in haar tijd aan bloedschande had doen denken. Plotseling kwam er een glimlach van verzaliging om grand'-mamans reeds dunne lippen. Zij herinnerde'zich uit haar meisjesjaren een voorstelling der Comédie framaise te Parijs : Racine's Phèdre. Zij zag in het felle mentale licht harer laatste herinneringen opnieuw : de volle zaal, het lichte tooneel met zijn klassiek paleis-landschap, zij hoorde de schoon-weeklagende stem der actrice, die de hoofdrol speelde, en leunende op den arm harer vertrouwde, het reeds bij het opkomen uitsnikte: »Oenone, je ne me soutiens plus!" *)
Zöö werd er eens door het menschelijk hart gereageerd op wat men bloedschande noemde van de vrouw overspelig met den stiefzoon. Nu ja, alles was, God beter' 't! veranderd: man en vrouw «trouwden" niet meer, de vader kende haast den zoon niet meer, en de zoon den vader niet. Hoe kon er dus nog van bloedschande sprake zijn ? De menschen vonden het al mooi genoeg als zij een tijd lang als man en vrouw met elkaar leefden. Daarmee had grand'-maman zich dan ook ten slotte verzoend. 