Het wordt nu een opklimmen. Twee uren staan er voor de wandeling naar de eerste Lahngangsee (i555 Meter hoog). Met onzen gezelligen, praatgragen gastheer (hij is bovendien corpulent) doen we er minstens twee en een half over. Wij hebben hier al volop te genieten van de stille en ,,wunderbare" natuur, die haar hoogtepunt van idylle vindt bij het sprookjesachtige bergmeer. Daar, in die eerste herdershut, zullen we vandaag overnachten, als gast van onzen Schulrat. We zien hier reeds als een zwart vlekje heel in de hoogte op de Salzofen het hol van Ursus Spelaeus. Beseft ge goed, hoeveel eeuwen hier op u nederzien ? — Daarheen moeten we opklimmen; niet langs de steile wanden van de Salzofen, maar achterom. Otto Koerber zal onze goede gids zijn. Eerst naar de Elmgrube (richting Pühringer Hütte), daar links af, om na uren ons doel te bereiken.
Wandelen is dit niet meer te noemen; maar we verwachten niet anders dan klauteren, om een 20000 jarig rijk te kunnen betreden. De pittige berglucht maakt het ons niet zwaar.
