Zaprzeczyć temu nie można, iż teatra, bezwzglę:'


owe | dnie biorac, stanowią bardzo szlachetna umysłową
razem, a to dla nie utrudnienia pracy artystom, wy: :


rozrywke.’ S
Przekonywamy się o tem, . badająe powiększenie


<


| się liczby teatrów w miastach, które zwarły w so


|


go budowaną była podług pierwotnego planu w da|


' leko większych rozmiarach, aniżeli obecnie istnie


ca.
aRojiówać jednak lękano się, że nie starczy pu
błiezności na zapełnienie tak wielkiej sali, a pustki


bie ruch główny cywilizacji europejskiej.
W niektórych z tych miast liezba teatrów w prze»
ciągu powyżej wspomnianej epoki podwoiła się,
potroiła nawet.
„Tam zaś, gdzie ludność stosunkowo znacznie się
zwiększała, w daleko większym stosunku mnożyła
się i liczba teatrów. :

Nie chcemy tu nawet wspominać o wyrastających
jak na drożdżach miastach amerykańskich. w któ


r S ao


dzie lord Derby w radzie korony. Anglja nie wzmo


feni swej mocarstwowej potęgi przez potrzebę usta
wieznego czuwania nad Egiptem; skoro „postawiła
na nogi* khedywa, powinna go na nich utrzymać;
tak nakaznją prawidła lojalności międzynarodowej,
Lord Derby odsuwa myśl protektoratu egipskiego,
jako nieroztropną i niemoralną. „Państwa abso
lutne*, jak się wyraził mówca manchesterski, pra
gna najżywiej tego, aby dwa najliberalniejsze na+
rody w Europie porwały za broń przeciw sobie; to
samo już powinno służyć Anglji za wskazówkę,
aby nie urażała interesów i dumy swego tradycyj
nego sprzymierzeńca. Ani w Tunisie, ani na Mada
gaskarze nie powinien też według lorda Derby rząd
angielski krzyżować planów Franeji, nie powinien
tamować jej drogi do zagarnięcia tych obszarów,
jeżcli okupacja została w Paryżu postanowioną.
