Prusacy wyjawiają z największym cynizriem , że
ich celem głównym i wyłącznym jest zupełne roz
bicie i rozdarcie Austrji, a główne dzienniki wie
deńskie przyjmują te policzki pruskie, i dodają,
iż to wszystko nie wywrze złego wrażenia i nie
zamąci stosunków między Austrją, t. j. obiedwie
ma Pressami i Berlinem. Trzeba zaprawdę tu być
na miejscu, by się przekonać, jak zwichnięte są
wszystkie dążenia tutejszych kółek, bo stronnictw
tu nie masz. Związkowe strzelanie miało być de
monstracją przeciw Prasakom, a stało się demon
straeją tak przeciw Austrji jak też i Prusom i
wszelkim innym tnocarstwom niemieckim, woła
jąc na eałe gardło o zjednoczenie całych Nie
miec pod jednem berłem. Fo też właśnie na
rękę tutejszy: Germanom. Oddani są sercem i duszą
bismarkowskim tendencjom, i przekonani, iż Nie
mieo inaczej się nie złączy, jak z bronią wrękn, a
przensocą wołali, by nie demonstrować przeciw
Prusakom, Austrji, Bawarji i innym rządem Nie
miecl Wprawdzie cała ta demonstraeja_ dość li:
cha, Bo chociaż przybyła masa osób, ale wie=
lu powołanych a mało wybranych. Odprawiają
tu uroczystość na cześć niemieckiej kultury, 4
wszyscy Niemcy, mający rzeczywiście sławę na
polu mmiejętności , zostali za granicą. Mówiono
wpratndzie wiele, ale oracqje składały się z tych
samych wiecznie frazesów i wiecznie na to sa
mo kopyto zlepiuńe. Zaczynają się wszystkie 0
dezwą do „zgromadzonej niemieckiej braci“, a
koń się życzeniem rychłega połączenia nie
mieckjąli krajów Anstrji z Niemcami. Kto z tej
ogólnej formułki chce się wydobyć, piecie takie


bradnie jak wczoraj p. Kuranda,


Poseł ten do Rady państwą, kawaler orderu
św. Leopolda, kandydat na najrozmaitsze mini
sterstwa, tak bałamuciłi takie gądał błazeństwa,
że mimo ferworn i zapału strzeleów, którzy go
nie atyszeli, stał się przedmiotem śmiechn tych,
co jego orację czytali. Najpierw oracja jego tem,
się miała różnić od wszelkich innych, iż była o

romnie płaczliwą. A potem takim np. poglą
em, że austrjaccy Niemcy są w największem
niebezpieczeństwie zesłowiańszczenia się, iż się
staną drugą, zesłowiańszczoną Alzacją. „Jak długo,
ciągnął p. Kuranda, była Rzesza niemiecka, to
się Słowianie tej Rzeszy bali i dawali spokój auśtrja
ekim Niemcom.“ Czy słyszano, kiedy, by. 