Als onder leiding van scheidsrechter Erone begonnen wordt zijn het de H.F.C.’ers, die het eerst eenige pressie uitoefenen, echter weldra gevolgd door eenige pittige aanvallen der Amstelaren, die zelfs vrij lang rondom het blauw-witte doel zwermen. De sporadische uitvallen van H.F.C. zijn uiterst gevaarlijk en nadat de Amsterdamsche doel verdediger eenige angstige momenten heeft doorgemaakt opent Van Hoorn weldra de score met 2 kort opeenvolgende schoten buiten bereik van Lobry de Bruin-De Haarlemsche voorhoede komt nu al meer en meer op dreef, goed gesteund door de halfback-linie en R.A.Pwordt op zijn terrein teruggedrongen.
Van Scherpen berg onderneemt dan een ren, zet goed voor en Ten Cate brengt met een keihard schot op open doel den stand op 3—o. Hierin komt voor de rust geen verandering meer.
Direct na de hervatting zijn de jonge Haarlemmers overwegend sterker, maar onoordeelkundig centeren voor doel, slecht schieten en vooral vrees voor het woeste spel der Rappenaren doen doelpunten uitblijven. Eindelijk plaatst een der R.A.P. backs den bal precies in den bovenhoek van zijn eigen goal, den stand op 4—o brengend-Dan echter is het de beurt van R.A.P. om na een fraai staaltje van doorzetten welverdiend een tegenpunt te fabriceeren. Onmiddellijk daarna nemen de H.F.O.ers het spel weer in handen en voeren de score op tot 6—l.
Een seconde voor tijd weet R.A.P. dan nog door het achtereenvolgens missen Van Ovink en Bos een tweede doelpunt ter wereld te brengen.
l ' o Bij H.F.C. allen vrij goed, alleen zij wat meer eenheid en samenspel nog gewenscht. Ik geloof dat overigens met dit elftal de toekomst niet donker behoeft ingezien te worden.
