164.  Noiueu  adhuc  hodie,  lugo  d"Averno.  Koc
autem  nomen  olim,  non  peculiare  huic  loco,  sed
iis  omnibus  commune  fuit,  e  quibus  vapores
halitusque  enunpebant  avibus  pestiferi;  seu  la-
cus,  seu  caveriKE  campiqne  essent:  idque  ma-
nitestiun  est  ex  Lucretio  1.  3.  768.  Nunc  uge
Averna  tibi  quw  sint  loca  cunque  lacusque:  tum  ex
Plinio,  qui  in  procemio  1.  4.  locum  ejusmodi
Aornon  etiam  in  Epiro  collocat.  II.  Speiuncu  cir-
ca  hunc  lacum  adhuc  apparet  duplex ;  altera
ad  meridiem,  quae  dicitur  ctiamnum,  grotta  di
Sibylla;  videturque  esse  ostium  illius  cuniculi
qui  ab  Averno  Cumas  usque  deducebat  et  jam
■subsidente  terra  oppleius  est:  aitera,  quas  a
Puteciis  liodieque  deducit  Neapolim  :  suffosso
monte  Pausilypo.  Est  tamen  utraque  JEncx
temporibus  multo  recentior  :  quippe  paulo  an-
te  scriptum  opus  .Eneidos,  a  Cocceio  effossa  ;
sequente,  ut  ait  Strabo,  fabulosam  famam  de
subterraneis  hujus  luci  meatihus  et  Cimmerio-
rum  cavemis.  III.  Vera  hujus  loci  natura  talis
fuit.  Avernus  ipse  lacus  limpidissimus,  sed
profundissinms:  unde  ex  Diodoro  1.  4.  cceru-
leus,  id  est  niger,  apparet.  Idein  prsecisis  rec-
tissimisque  coliibus,  et  propler  svlvas  densis-
simas  olim  inaccessis,  cingebatur  in  orbem
unciique,  prseterquam  in  aditu  immineritibus,
ex  Strabone,  1.  5.  Totus  iile  tractus  calicku
aqua;  fontibus  innumeris  scaict,  suiiure,  alu-
niine,  sale,  nitro,  bitumine  commistis,  ex  Plin.
