Waarom nu was de Ister winter en zomer éven hoog? Herodotus neemt aan, dat de rivier ’s winters in normalen toestand verkeert, wijl er dan geen regen viel, doch alleen sneeuw, 's Zomers echter kwam er een overvloed van water, want dan regende het sterk en de sneeuw, in den winter gevallen, smelt dan ook. Maar wat gebeurt? ’s Zomers juist komt de zon dicht bij de streken waar de Ister loopt, en. trekt dan veel meer water tot zich dan zij ’s winters doen kan, en dit opge zogen water weegt juist op tegen den toevloed van regen en gesmolten sneeuw. „Zooveel meer water nu de zon in den zomer dan in den winter tot zich optrekt, zooveel zijn de met den Ister zich mengende wateren des zomers grooter dan in den winter; en daar deze dingen aan elkander tegenovergesteld zijn, ontstaat er evenwicht, zoodat de Ister zich altijd even groot vertoont.” Dat Herodotus het niet laten kan ook het ver schijnsel van den Ister te verklaren, heeft nog een andere reden dan zijn zucht tot begrijpen in het algemeen. De Ister en de Nijl hooren volgens hem bij elkander, de eene is de grootste rivier boven, de andere de grootste rivier beneden de Middellandsche zee, en het is zelfs niet ongeoorloofd te vermoeden, dat beide rivieren overeenkomst in loop hebben in die deelen, waarover men geen nauwkeurige be richten heeft. Men heeft daarom het récht te gissen, dat de bronnen van den Nijl ongeveer even ver naar links in Libye liggen, als, die van den Ister naar links in Europa te vinden zijn. En in deze berichten heeft men eenige aanwij zing op de meteorologische denkwereld, waarin een der beste Hellenen uit de vijfde eeuw voor Christus leefde. CH. M. van DEVENTER. SCHILDERKUNST De vereeniging „Sint Lucas” houdt haar 5de jaarlijksche tentoonstelling in de kunst-zaal van het Panorama. Zonder nu te willen beweren dat er iets buitengewoons te zien is, is zij toch niet beter of slechter dan bijna alle Amsterdamsche tentoonstel lingen. Alleen heeft een vereeniging van jonge artiesten, die onderling exposeeren, dit vóór boven gewone tentoonstellingen van gevestigde genoot schappen, dat er soms onder het tentoongestelde nog eens iets hangt, dat een pogen naar iets meer dan het gewone laat zien. Als zoodanig is ’t werk van den Heer B. Potvliet zeer opmerkenswaard en 360 met dit, ook wel dat studietje van den Heer P. 