Nie mamy w polskim języku tak pracowicie obrobione
go dzieła w gałęzi Teologii pasterskićj. Nie powiem,
żeby było skończone, ale dla przyszłych pracowników
zebrane są w nim cenne materyały, podane wskazówki
gdzie mają szukać oświecenia w tylu kwestyach, które
przez burmistrzowanie rządu w kościele i zakrystyi,
najzupełniejszemu  zaciemnieniu uległy.  Usiłowanie
Autora połączone z wielkim trudem, aby rzecz rozświe
cić i na pewnćj podstawie czytelnikom podać, jest za
prawdę największą zaletę dzieła, a dla Autora zasz
czytnem świadectwem sumienności i wytrwałości w zmu
dnój pracy. Wytrwałość w pracy, to rzadkie u nas
zjawisko. Dość powiedzieć, że już od tylu lat na
próżno oczekujemy drugiego Tomu dzieła o Bez
żeństwie kapłańskićm. Dowiaduję się niestety że
ks. profesor Krukowski chce opuścić katedrę Te
ologii, na którćj z najwidoczniejszym pożytkiem pra
cował i przejść na probostwo. Brak zabezpieczenia
wszelkiego utrzymania na wypadek dłuższój choroby,
albo utraty zdrowia, zmusza naszych profesorów Te
ologii, że mimo zamiłowania w pracy nankowój, oglą
dają się za stałą posadą beneficyalną. Pensyi eme
rytalnćj nie mają, tylko w braku sił do pracy, skazani
są na 150 Guldenów rocznćj alimentacyi; kanonii re
zerwowanych dla professorów nie ma przy katedrze
Przemyskićj, cóż im tedy pozostaje jak tylko po kil
kunastu na profesurze spędzonych latach kłaniać się pa
tronom i prosić o prezentę? Jest to niemała przyczyna,
że teologiczne studia u nas nie mogą stanąć na wyso
kości, do jakiejby dójść mogły. Niedawno opuścił
zakład professor Teologii moralnćj ks. Smoleński i
przyjął probostwo patronatu Xięcia Sapiechy, teraz
odejdzie ks. Krukowski. —

Macie zapewne w ręku drugie dzieło, wyszłe
z Przemyśla, owoc pracy ks. prałata Pawłowskiego,
Scholastyka przy katedrze Przemyskićj, pod tytułem:
Premislia sacra, sive series et gesta Episcoporum r. l.
Premisliensium, e fontibus domesticis et extraneis con
gessit Francisus Pawłowski, Scholasticus cathedr.
