Vafa  enim  pretiofa  ffr  poffeffiones  immobiles  oportet
fervari  Eeclefiis . Epifcopi s autem  qui  tunc  temporis
Divinum  Sacerdotium  mdminiflrant  , incidentium
fumptuum  difpenfaticnem  fecuri  eredi.
IX.  Jamverdquod  perArinximus,  hac  partitio-
num lege  obviatum  efle  avariti*  Epifcoporum  fic
Clericorum  cupiditati,  nova  quadam,  fed  tumne-
cefiaria  indulgentia , id  ver6  ne  in  controverfianu*
quidem  jam  feri  venire  poteft.  Plura  enim  jam
exempla  recenfuimus , ubi  Oeconomorum  fidei  pa-
rum conflanti , vel  ncgligentix  Epifcoporum  , vel
Clericorum  rapacitati  irafeebantur  pauperes , pau-
perumque flagramiffimi  defenfores.  Ea  ergo  non
improbabiliter  occafio  fuifle  conjicitur  e;us  par.
titionis  fancicndx.
X.  Quod  verd  hac  partitionum  lege  non  acui  »
fed  hcbelcere  potius  vifa  fir  prifea  difeiplin*  pie-
tas in  pauperes , hinc  patet , quod  ex  prim*vis&
antiquiflimis  Ecclefi*  inflituttombus , omnes  Ec-
clefi* proventus  patrimonia  fint  pauperum;  qudd
ex  iis  nihil  prorfus  attingerent  Clerici  & Epifcopi,
nifi  pauperes  edent;  quod  ne  tum  quidem  , nifi
qua  pauperes  fobnetate  attingerent:  quod  ut  pa-
trimonio pauperum  parcerent , non  pauci  eorum_
manibus  operarentur , unde  vinitarent : qubd  com  -
plures  eorum  cum  primum  ordinatione  Clero  ini-
tiabantur, fuas  Ecclefi* dicarent  h?rcditates ; qudd
nonnulli  eorum  communis  vir?  focictate  cum  Epi-
fcopo vincirentur  . Atqui  his  omnibus  evertitur
quadripartita  illa  diflributio.
