Maar de Broeder verzekerde, dat hij alleen die taak niet op zich zou nemen. Hij zou niet gaan, tenzij één der Paters met hem zou mogen gaan. Ook aan deze eisch werd voldaan. Ook P. Bartholemeus werd in vrijheid gesteld tegen de belofte het geld te zullen halen en in handen te stellen van den hoofdman. Zoo moest P. Ferdinand alleen als gijzelaar in gevangenschap der roovers blijven.
De beide missionarissen maakten haast om hun taak te vervullen. De vrijheid van hun medebroeder, misschien zijn leven stond op ’t spel. Het kostte zeer veel moeite om de zware losprijs bijeen te brengen. Maar ten slotte konden zij den hoofdman weer gaan opzoeken om met het geld aller vrijheid af te koopen.
Op hun reis echter naar de schuilplaats der bandieten kwamen ze in aanraking met de troepen der Regeering, die juist op het punt stonden met de benden in gevecht te komen. De beide missionarissen konden in dit geval niets anders doen, dan zich on een afstand houden. Nu doordringen was levensgevaarlijk. Al heel SDoedig werd er van beide zijden druk geschoten. De strijd was hevig maar kort. En de regeeringstroepen moesten met verlies van eenige dooden en gewonden zich terugtrekken. Ook aan de andere zijden waren verliezen geleden, zoodat de rooverbenden nog dieper in ’t gebergte doordrongen om veiligheid te zoeken. P. Ferdinand en de andere gevangenen werden meegesleurd.
Wat nu te doen, was de vraag der beide missionarissen.
Ze besloten een paar vertrouwelingen uit de christenen met het losgeld naar de roovers te zenden om de bevrijding van den gevangen medebroeder te verkrijgen. Na vier dagen kwamen deze boden terug. Zij hadden een weg van 100 K.M. afgelegd en kwamen terug zonder den gevangene en met de boodschap, dat nu een veel hoogere prijs bedongen werd.
