PATRIJZEN. Wie Hiidebrand’s „Camera Obscura ’ gelezen heeft, herinnert zich zeker de tragische geschiedenis van „Teun de Jager.” Wat een moeite deed Teun, om zijn woord gestand te kunnen doen, om niet alleen „haar”, maar ook „veeren” aan Zijtje te kunnen toonen, en hoe sarrend vlogen de kluchten patrijzen telkens te spoedig op, om met succes het hoogbegeerde wild te kunnen bemachtigen! De schrijver was wel op de hoogte van de bewegingen, die de patrijzen kunnen maken, wanneer de jager ze op de hielen zit. leder, die weleens jacht op deze vogels gemaakt heeft, weet het, dat ze soms danig ril kunnen zijn en er geen aan-
	komen aan is. Juist dit sarrende van dat telkens buiten schot springen komt zoo meesterlijk uit in Hildebrand’s „Teun de Jager.” Kwartels en patrijzen vormen tezamen de Familie der Perdicidae, en dat de kwartels in vorm veel overeenkomst hebben met de patrijzen, weet ieder, die ze kent. De patrijs is evenwel veel grooter dan de kwartel. Dat de patrijs ook nauw verwant is aan onze hoenders, blijkt wel dadelijk uit den kleinen kop, waarvan de snavel eenigszins gekromd is, en verder uit het geheele model, alsmede uit den vaneen krop voorzienen slokdarm. Ook vindt men bij de hanen meermalen sporen aan de pooten. ’t Is hierom, dat de patrijs gewoonlijk veldhoen, en door den jager kortweg Hoen wordt geheeten. De patrijs vormt een zeer begeerd wild, wat trouwens overbekend is, ook, dat zijn vleesch een zeer smakelijk wildbraad oplevert. Jagers bemachtigen ze dan ook gaarne, en op vele andere wijzen nog wordt het leven van den patrijs dikwijls belaagd, ’t Is daarom wel gelukkig, dat ieder patrijshen een groot getal eieren legt, en dikwijls ook uitbroedt, want anders zouden de gelederen wel wat al te veel dunnen. Meermalen zijn nesten gevonden met 15 en 20 eieren en het kleinste getal, dat ieder jaar gelegd wordt, is 12. Ze zijn groen achtig grijs en eenigszins rosé getint; ze worden gevonden ineen nest, dat slechts bestaat uiteen met droog gras belegd kuiltje inden grond. De patrijs voert zijn jongen, bijna onmiddelijk na de geboorte, naar plaatsen, waar voldoende aas te vinden is. Ijverig worden de mierenhoopen uiteengekrabd, en de mieren en mierenpopjes worden met graagte verorberd. De patrijzenmoeder zorgt op teedere wijze voor haar kroost, en wel ongeveer op dezelfde wijze, als onze gewone hoenders zulks doen. 