Red.) staly się wypadkiem politycznym pierw
szorzędnego znaczenia. Ów komunikat podaje
o poufnej rozmowie Monarchów i przeszło
jednogodzinnej konferencyi sir Ch. Hardinge
z bar. Aehrenthalem, że poruszono wszystkie
aktualne sprawy polityczne i stwierdzono, iż
od lat tylu istniejąca tradycyjna przyjaźń
obu Państw, utrzymuje się nadal. Następnie
komunikat wskazuje na konkretne wyniki
zjazdu, a mianowicie na zgodne stanowisko
Austro-Węgier i Anglii wobec sprawy mace
dońskiej, które zresztą zaznaczyła już dekla
racya gabinetu angielskiego w Izbie gmin.
Także co do propozycyj, jakie wypadałoby
uczynić Porcie co do postepowania z druży
nami macedońskiemi, okazały się zapatrywa
nia obu Rządów jednakowe. Należy się tedy
przedewszystkiem spodziewać, że zjazd w
Ischlu wyjdzie na pożytek reform macedoń
skich.
Z głosów prasy angielskiej zasluguje na
podniesienie zwłaszcza artykuł Daily News,
stwierdzający, że pomiędzy AnstroWęgrami
i Anglią nie było nigdy ani cienia nieporo
zumienia, a zawsze było szczere, pełne sza
cunku uwielbienie dla Osoby Najj. Pana, Ce
sarza Franciszka Józefa. Przyszłość Macedonii
zależy od tego, czy uda się Anglii nakłonić
Austro-Węgry do jednotliwej, ramie w ramię
z Anglią polityki reformowej. Sir Edward
Grey nie zrozumiał widać należycie inieyaty
wy łorda Lansdowne co do ustanowienia euro
pejskiej kontroli wykonawczej w Macedonii,
a natomiast bardzo niebezpiecznie zbliżył się
do teoryi przodownictwa interesów austrya
ckich na Bałkanach. Zdaje się — mniema
cytowany organ — że w Ischlu musiała być


— Jak śmiesz? — zaczyna Porzycki.
Lecz w zmroku w rękach dozorcy bły
ska rewolwer.
— Ja was tu nauczę.
— Wracajmy! och wracajmy!

Tuska chwyta za rękę Porzyckiego:

— Błagam pana!

— Drży cała. Pita ma także łzy w
oczach. Zawracają wszyscy. Coś wstrętnego
stanęło pomiędzy nimi. Tuśka przypomina
sobie ów trup w Zakopanem i suknię zwa
laną błotem i krwią.
— To ohydne, to straszne !...
