EEN PRAATJE OVER ZWAMMEN
	TT et is weer de tijd van paddenstoelen. “■ Paddenstoelen, zwammen, schimmels. Wonderlijk, dat paddenstoelen de meeste menschen boeien ! Komt het door de verhalen, de legenden, door de wonderlijke manier van groeien hier op dóód hout, daar op lévend hout, soms in ’t gras, maar vooral diep in ’t stille bosch ? Komt het, omdat ze er maar een poosje zijn ?
	Tegenwoordig interesseeren zéér veel menschen zich voor de paddenstoelen : hoe ze hééten, waarvan ze léven, hoe ze groeien en hoe ze zich vermenigvuldigen. Je ziet ze in de mooiste téére en ook felle tinten ; sommige paddenstoelen kun je zién groeien, zoo hard gaat het. We weten, dat er eetbare en vergiftige paddenstoelen zijn. Er zijn slanke, fijne, maar ook groote en
	zware paddenstoelen. Kortom, er is zoo’n verscheidenheid, dat het voor ieder de moeite loont er eens op uit te gaan met een mandje en een klein schopje. Steek ze een beetje flink uit, de mooiste exemplaren, zet ze thuis in een grooten bak met vochtige aarde of met turfmolm of oude bladeren. Zet er wat mos tusschen en je hebt een stukje bosch in huis, wat heusch de bewondering óók, van menschen, die vaak al dat moois voorbijgaan, zal wekken.
Je neemt er een paddenstoelenboek bij en al gauw leer je de namen kennen : vliegenzwam, die met den rooden hoed en witte spikkels ; de inktzwam, porceleinzwam, zwavelkopje en de zwammen die op oude boomen enz. groeien, het elfenbankje, de paarse korstzwam, enz. enz.
