175
prijsverhooging allengs het debiet ziet verminderen, doch men dient volgens den heer Huizer verder te zien.
Velen, wien de prijs te bar wordt, émigreeren daardoor uit Java en zullen daarheen gaan, waar de opiumbelasting, die in zooverre als een zware personeele belasting is te beschouwen, minder op hen drukt. En onder hen zal men volstrekt nog niet de minste werkkrachten zoeken. Ook zijn zij niet de armsten der bevolking. En ook kan men een groot deel der 300.000 Chineezen op Java als opiumrookers opschrijven.
Eu de voorbarig-blijde anti-opiumist zal tot zijn spijt ontdekken, dat cie&ie^-vermindering nog niet üerorwfcs-vermindering beteekent, en dat prijsverhooging slechts verhuizing van opiumrookers veroorzaakt.
Er is slechts één reëele oorzaak, waardoor het debiet met het verbruik kan achteruitgaan: de dood, — want de regie zoekt niet, zooals de pachter, nieuwelingen te kweeken. Toch komen er van zelf nieuwelingen bij, maar hun kontin gent is vermoedelijk te zwak om de weggegane rookers aan te vullen.
Een derde oorzaak van debiet-vermindering kan de vermeerdering van den smokkelhandel zijn. Hoewel die door het systeem der regie zeer bemoeilijkt wordt, is de smokkelhandel toch niet geheel vernietigbaar.
Opium smokkelen bij hooge tjandoe-prijzen in het land is natuurlijk een loonende zaak; hoe meer de prijs dus stijgt, hoe hooger de premie voor het smokkelen wordt.
Nu heeft de regie wel door haar speciale verpakkingswijze en den verkoop van gesloten en verzegelde kleine hoeveelheden en het daarin gebrachte chemische geheimmiddel, een machtig wapen ter bestrijding van den smokkelhandel, maar zonder politie zou men natuurlijk die smokkelarij niet kunnen opsporen. Hoe hooger men dus den prijs opvoert, hoe meer er gesmokkeld zal worden en hoe meer politie noodig zal blijken.
