Bram was een man, die maar een heel klein beet-je ver-stand had. Nog véél minder dan een kind-je van vijf jaar. Als ’n jon-ge-tje van vijf jaar groo-ter wordt, dan gaat z’n ver-stand ook groei-en, maar Bram z’n ver-stand groei-de niet



	HET KLEUTERBLAADJE
	mee. ’t Bleef dus maar erg klein en daar-om deed die groo-te Bram al-tijd erg ra-re en kin-der-achti-ge din-gen. Jul-lie weet al-le-maal wel, dat die ar-me man daar niets aan doen kon. En dat je zoo’n stak-ker nooit voor den gek mag hou-den of na-roe-pen. Dan kon O. L. Heer je wel eens streng straf-fen. Juf-frouw had ’t op school al dik-wijls ge-zegd, dat ’t streng ver-bo-den was ; maar Piet luis-ter-de niet. „Ik ge-loof ’t toch niet,” zei hij al-tijd. Als ie Bram zag aan-ko-men, schreeuwde hij : „Bram, gek-ke Bram.” Was ie dich-ter bij dan duw-de hij Bram ’n steentje in z’n hand in plaats van ’n cent. Of trok een veter uit den bos, die Bram bij zich had om te verkoo-pen. Wan-neer die ar-me man on-deu-gen-den
	Piet aan zag ko-men, bal-de ie de vuist te-gen hem en keek schuw rond of er nie-mand was, die Piet weg zou ja-gen. Op ’n goei-en dag had Toon ru-zie met Piet o-ver hun knik-kers en toen ze in school stie-kum dóór-ru-zie-den en ’t toch door de Juf ge-zien werd, stak Toon gauw z’n vin-ger op en ver-klap-te : „Juf-frouw, Piet heeft Bram weer nage-roe-pen.” „Je mag niet van el-kan-der klik-ken, hè ! Maar Piet, Piet, ik denk, dat O. L. Heer jou nog eens zal straf-fen. Wil jij la-ter óók zoo wor-den als Bram ?” „Nee,” schud-de Piet. En weet je, wat hij na school zei te-gen de jon-gens ? „Wat Juf-frouw al-le-maal zegt, geloof ik toch lek-ker niet,” Toon be-won-der-de z’n stou-te vriendje. Wat durf-de Piet veel!
	Maarde an-de-re jon-gens rie-pen: „0.... nou, ik geloof ’t wel h00r.... „Poeh, ’t zou wat !” en Piet liep hard weg. Toen ’s-mid-dags om twee uur de bel weer ging, kwam Toon met ’n hoogroo-de kleur hij-gend bij de Juf-frouw. „Juf-frouw, Piet.... 'n au-t0.... ’n hoop men-schen....”, stot-ter-de hij. Juf-frouw be-greep er nog niet veel van, maar zag wel aan Toon, dat er iets bij-zon-ders ge-beurd was.. 