OEC ZE O LECĄ z amm 0 |||


Tyle jasnych świetlanych chwil, tyle wspomnień
niezatartych, — a nadewszystko ta szczera, serdeczna
przyjażń, której wielkiej, wartości w życiu niedoceniamy
nieraz. Nie obcem nam było życie harcerskie stałe, lecz
nowe środowisko, nowe warunki i ludzie dotąd nieznani,
wszystko to razem dawało pole łatwej obserwacyi i wielką
ilość spostrzeżeń. Rzeczą uderząjącą na pierwszy rzut
oka była nadzwyczajna wesołość i swoboda, przy ścisłej
dyscyplinie i wzorowej karności. Życie nasze było również
stwierdzeniem, że prawo harcerskie, to nie czcza formułka,
lecz norma życia i postępowania wielu jednostek;
zwłaszcza braterstwo harcerskie stało się dla nas zasadą
nieodłączną, dzięki czemu właśnie czułyśmy się wszystkie
na kursie jak wśród najserdeczniejszej rodziny.
Od pierwszego już dnia zaczeła się dokładna, syste
matyczna praca. Plan dnia, opracowany zawsze bardzo
starannie, a ogłaszany przy codziennej odprawie, bywał
zwykłe dość urozmaicony...
Więc ćwiczenia w terenie, wykłady, gimnastyka,
przyroda — naprzemian z teorją gimnastyki, sygnalizacji
lub kartografii. Najmilszą jednak atrakcyą były wykłady
o obozowaniu. Prowadzone bardzo starannie i dokładnie,
dawały szereg wiadomości, niezbędnych do życia w polu.
