Il Gravissimum est ex omnibus, quae unquam in corpus tuum descenderunt, recens vulnus: fateor; non summam cutem rupit: pectus et viscera ipsa distinxit. Sed quemadmodum tyrones lentere sauciatam loquellentur, et manus medicorum magis quam serpens horret, astuteriae quam vis confossi, patienter et sine gemitu, relinque aliena corpora, exsecrare patientur: ita tu nunc debes te fortiter praebere curandis. Lamentationes quidem et ululatus, et omnia per quae fieri muliebris dolor tumultuatur, amove: perdimisti enim tot malas, si nondum miserrimus esse didicisti. Quid risu tecum timide egisse? Nihil, sibi subducto ex malis tuis, sed omnia coacervata ante te posui. Magna id agi animi: constitul enim vincere deloretum tauros, non ducursc-scribere.

IV. Une caput, puto: primum, si estendam nihil me pati, propter quod possim dicinisse, nec dam propter quod misseros etiam, quos continuo faciam: deinde, si ad te transiero, et probaro, ne tuam quidem gravitatem fortunae, qua tota ex mea penitentia pedet. Hoc prius aggrediar, quod pietas tua audire gestit, nihil mali esse mihi: si potero, ipsas res quibus me putas premi, non esse intolerabiles, factum manifestum. Sin id credi non potuerit: at ego mihi ipsi magis placebo, quod inter eas res beatus ero, quae miseros solent facere. Non est quod de me alii credant: ipso tibi, ne quid incertis opinionibus perturberis, indico me non esse miserum. Adiiciam, quo securior sis, nec fieri quidem posse miserum. 