Het was • een hele opschudding, zoals u be-1 grijpen zult: bedienden moesten! worden gewekt, een equipage ge-1 reedgemaakt, boodschappen naar1 het station verzonden, en ....” „En Hare Majesteit gaf geen ver- * verklaring ?” „Geen enkele, heer graaf. Zijf heeft mij een brief voor de slot-. voogd toevertrouwd met de op-! dracht hem die te overhandigen, onmiddellijk na zijn aankomst op het kasteel. Hare Majesteit zeide, [ dat hij een zeer belangrijke bood- ' schap behelsde, bestemd voor de koning en dat ik hem aan niemand anders mocht overhandigen dan ' aan de slotvoogd persoonlijk. Heb! ‘ u niet gezien, heer graaf, dat de ' standaard is neergehaald ?” „Nee, man .... ik kijk niet voort durend naar die vlaggestok! Gee! mij die brief.” Want ik begreep ' natuurlijk, dat de sleutel tot dit nieuwe mysterie zich in die brief ’ aan Sapt moest bevinden. Zelf r moest ik die brief naar de slotvoogd ' brengen en dat wel met de grootste " spoed, „ü wilt die brief hebben, heer graaf ? Maar neemt u mij niet 1 kwalijk: u bent de slotvoogd niet „Nee, natuurlijk niet,” zei ii s met een gedwongen glimlach ' „maar ik ga naar hem toe. De 1 koning heeft mij opgedragen mij on middellijk nadat ik zijn bood schap aan Hare Majesteit overhad gebracht, weer bij hem te voegen, j Nu Hare Majesteit hier niet is, zal ik naar het jachthuis terugkeren,B zodra een vers paard voor mij i-w gezadeld. Kom op met die brief.'g „Die mag ik u niet overhandigen,■ heer graaf. De orders van Har® Majesteit waren zeer beslist.” W „Onzin. Als zij geweten had, dat ik zou komen in plaa ts van de slot-, voogd, zou zij hebben opgedragen t hem aan mij te overhandigen." ia „Daar weet ik niets van, heeiï graaf: Hare Majesteit was heel™! duidelijk en u weet, dat zij er op L staat strikt gehoorzaamd te wor- j den.” De lakei was verdwenen en II. een stalknecht had mijn paard weg j geleid. Herman en ik waren <tal alleen achtergebleven. ■ „Hier met die brief,” zei ik; oj dat moment had mijn zelfbeheer® sing mij volkomen verlaten en dnfl ook Herman dit begreep bewijst heil! feit, dat hij terugdeinsde, zijn hand® instinctief met een beschermend ge-■ baar naar de borstzak van zijn met kant afgezette jas brengend. 