Antonius, homo et consiliorum in republica socius, et
summa cum Crasso familiaritate conjunctus. Exierant
autem cum ipsoCrasso adolescentes duo et Drusi max-
ime familiares, et in quibus magnam tum spem majores
^ natu dignitatis suae collpcarant, C. Cotta, qui tum tri-
bunatum plebis petebat, et P. Sulpicius, qui deincepe
eum magistratum petiturus putabatur. Hi primo die
de temporibus illis, deque universa republica, quam ob
causam venerant, multum inter se usque ad extremum
tempus diei collocuti sunt. Quo quidem in sermone
multa divinitus a tribus illis consularibus Cotta deplo»



M. T. CICERO. 287

rata, et commemorata narrSbat, ut nihil incidisset po6«
tea ciritati mali, quod non impendere illi tanto ante vi-
dissent. £o autem omni sermone confecto, tantam in
Crasso humanitatem fuisse, ut cuoi lauti accubuissent
tolleretur omnis illa superioris tristitia sermonis; eaque
esset in homine jucunaitas, et tantus in jocando lepos,
ut dies inter eos curiae fuisse videretur, convivium
Tuscuiani* Postero autem dio, cum illi majores natu
satis quiessent, in ambulationem ventum esse dicebat;
tum Scaevolam duobus spatiis tribusve factis, dixisse,
Cur non imitamur, Crasse, Socratem illum, qui est' in
Phaedro Piatonis ? Nam me haec tua piatanus admo-
nuit ? quae non minus ad opacandum hunc locum patu->
lis est diffusa ramis, quam lila, cujus umbraro secutus
est Socrates; quae mihi videtur non tam ipsa aquula,
quae describitur, quam Platonis orati^ne crevisse : sed^
quod ilie durissimis pedibus fecit, ut se adjiceret in her-
bam, atque ita illa, quae philosophi divinitus ferunt esse
dicta, ioqueretur, id meis pedibus certe concedi est ae«
quius. Tum Crassum, Immo vero, commodius etiam ;
pulvinosque poposcisse, et omnes in iis sedibus, quae
erant sub platano, consedisse dicebat.
