Gdyby właściciel te zagajniki
"w odpowiedniej porze należycie
przetrzebił, a więc usunął iwy, OSi
ki i leszczynę, a zostawił tylko
brzozy i graby, to możnaby mimo
wszystko uważać to za kulturę la
sową. Byłoby to przejście z gospo
darki wysokopiennej na nizkopien
ną, ale byłoby to przecież gospo
darką należytą, racyonalną.
Trzeba bowiem wiedzieć, że roz|


.róznia się lasy wysokopienne i ni


zkopienne. Cenniejsze drzewa, któ


re więcej czasu potrzebują na wy


rośnięcie, rąbie się wtenczas, gdy.
mają przynajmniej 80 lat (dąb, so
sna itd.), pośledniejsze zaś jak brzo
za, grab, ścina się już wtenczas,
Las wykopien


gdy mają 40 lat.
ny, z gospodarką 80-letnią, powi


184


[nien być tak zagospodarowany, że
by np. co 20 lat można ćwierć z
niego wyciąć, a niskopienny miał
by być cięty ćwierciami co lat 10.
| Już z tego widać, że właściciel
'woli zatracać cenniejsze gatunki
drzewa, a hodować poślednie, po
nieważ mu to wygodniej i taniej.
Dęby, buki, sosny, jodły trzeba na
zrębie siać, a to kosztuje wiele,
tymczasem brzoza, osika, grab sie.
ją się same. Gdy właściciel na zrę
bie zasiał drzewa wysokopienne, to
zrobił to nie dla siebie, lecz dla
swego następcy, boć przecie nie ma


nadziei, że będzie żyć 80 lat jeszcze


1 doczeka się nowego wyrębu na
skuliurowanym przez siebie grun
cie, tymczasem, gdy zrąb zapuści,
gdy mu wiatr zasieje brzóz, gra
bow i osik, to może się spodzie
wać, że jeszcze przeżyje lat 40 i
będzie mógł w tem samem miejscu
'sam drugi raz rąbać.
Przez taką gospodarkę obniżono
już wartość drzewostanu w Galicyi.
Wszystkie powiaty nadwiślańskie i
wogóle wszystkie niziny naszego
kraju zostały ogolocone z dębów, `
chociaż przed pół wiekiem szumia
ły tam jeszcze potężne dąbrowy.
Na miejscu dębów bieleją brzozy.
