vak belast, behoefde er, won mijn denkbeeld veld, niet te zijn *), omdat het college, waarin de examenstof werd meegedeeld, zooals de andere dergelijke zou vervallen. De meeste hoogleeraren zouden wel bereid zijn, op hun beurt het examen in die encyclopaedie af te nemen.
Het economische laboratorium zou vermoedelijk het best eene gedachtenwisseling kunnen zijn over onderwerpen, vooraf gekozen, en vallende onder het begrip van de beginners.
De practica en laboratoria over Romeinsch en oudNederlandsch (Germaansch) recht zouden een gemakkelijk aan te wijzen terrein hebben. Daar zouden den studenten de bronnen in handen moeten worden gegeven, daar zouden zij onder leiding der hoogleeraren zelve hieruit het antwoord op gestelde vragen moeten zoeken,- opgegeven plaatsen moeten verklaren en met elkaar in verband moeten brengen, aantoonen, welke wijzigingen in zekere regelen zijn gebracht, enz.
Ook die over ons hedendaagsch privaat- en strafrecht zouden van zelf hunne richting aangewezen vinden. Zij zouden in de eerste plaats de rechtstoepassing moeten betreffen en kunnen worden vastgeknoopt aan gevallen, door onze rechters beslist, of door den leider van den arbeid verzonnen. Deze oefeningen zouden de studenten noodzaken, zich van het geldende recht eene duidelijke voorstelling te maken, zonder welke zij het niet zouden kunnen gebruiken. Wellicht zou het aanbeveling verdienen, hen hun inzicht in de gestelde vragen in den strengen vorm van processtukken te doen weergeven, omdat deze zich het minst tot vage praatjes leent. Het zou dan niet zoozeer om het leeren van dien vorm te doen moeten zijn, — dien leert men, als men hem noodig
') Was er een geleerde, die zich in het bijzonder met encyclopaedische vragen bezighield, des te beter.
Rechtsgel. Mag. 1914. 2



heeft, met een formulierboek en misschien de hulp van een ouderen confrère in acht dagen — als om het gebruiken van den strengen stijl zeiven.
