Het zou veel ver loren doen gaan — denk aan de hon derden verbrande tekeningen van v. Gogh! — wat straks in hoge mate waardevol kan blijken. Natuurlijk dient niet uitsluitend de abstracte kunst te worden gesteund, maar ook niet uitsluitend de niet-abstracte kunst. Beide soort uitingen hebben recht op waardering en aanmoediging. Ik maak daarbij nog 3 opmerkingen. In de eerste plaats meen ik dat het publiek het zich vaak ook wat ge makkelijk maakt. Wie, die de moderne kunst veroordeelt, doet werkelijk moeite haar te begrijpen? Wie leest of bekijkt haar serieus, leest erover, gaat naar een lezing erover? Men mag niet verwachten dat de kunst op een presenteerblad wordt gebracht. In de tweede plaats vergete men niet dat de kunstenaar vaak tot uiting brengt wat niet direct zichtbaar of tastbaar in het leven of in de maat schappij aanwezig is. Vele moderne kunstenaars tonen ons in een spiegel onze eigen tijd en onszelf ; de gebroken heid van hun beeld, de verwardheid van hun klank, de schelheid van hun woord is onze gebrokenheid, verward heid en schelhéid. Misschien dat wij ons daarom soms zo ergeren aan de moderne kunst...? En in de derde plaats: het kan best zijn dat vele van de moderne kunste naars straks evenzeer onbegrepen en ongewaardeerd zullen zijn als nu. En toch zullen zij ook dan hun functie kunnen hebben gehad omdat zij wel licht de weg hebben gebaand, met nieuwe gedachten en nieuwe vormen, voor een volgende generatie van kun stenaars die wel wordt begrepen en ge waardeerd. Het doet mij veel plezier dat het ge meentebestuur van Eindhoven heeft eetoond daarvoor oog te hebben! J. J. Voogd. Vernieuwing Er is van wezenlijke vernieuwing van ons nationale bestel bitter weinig terechtgekomen, aldus professor Scher- merhorn. Dit is een aanklacht. En deze aan klacht van een alleszins tot oordelen bevoegde partijgenoot vraagt m.i. niet alleen gehoor, maar dwingt tevens tot een onderzoek naar de oorzaken. En wel daarom, dat de gevolgen niet erger worden dan ze zijn, dan wel schijnen te zijn. De gevolgen n.1., dat er steeds meer kloven tussen de ene bepaalde groep van ons Nederlandse volk gaan gapen en dat deze kloven een steeds grotere afmeting dreigen aan te nemen. Zo een kloof is er ook in de Partij van de Arbeid. 