1 5.  Re-





Pars  IL  Sect.  III.  Tit.  X.
15.  Refignatio  valet  , timet  (i  Refignnns

aliunde  nihil  habeat.
16.  Non  admittitur  ex  flyto  Curia,  fi  Re-

fignans  fit  facro  Ordine  in/ignitus.
17.  Unde  hic  fiylus  originem  habuit.
18.  Non  fervatur  in  Gallia,  nec  Belgio.
17.  Minor  in  fpiritualibus  quando  habeatur

pro  Maiore  ?

10.  Minor , qui  habetur  pro  Majore , potefl

Beneficium  refignare.
11.  Refignationes  Minorum  refici ffioni  non

J olent  effe  obnoxia.
11.  Refignari  nequeunt  iit,  fub quorum  po-
te/late  , & cura  Minores  confijlunt.
13.  Refcinduntur  , dum  eas  malis  artibus

extortas  effe  apparet.
14.  Interdum  refignationes  Minorum  fine

omni  fufpicione  fraudis  fiunt  , relu-
dantibus  parentibus.
I.  /'"'VLitn  quidem  rarius  permittebatur,
VV  ut  Clerici  femel  alicui  Ecdefix
adfcripti  eidem  renuntiare  poffent.  At  la-
bentibus  feculis,  labente  fenfim  difciplina,
tandem  quoque  invaluit  , ut  cuique  quo-
dammodo liberum  effe  credatur , non  tan-
tum a vinculo  , quo  per  Beneficii  colla-
tionem & inflitutionem  Ecdefix  fuit  alli-
gatus , fe  omni  tempore  folvere  ; fed  in-
1'uper  ipfum  Beneficium  quali  libi  proprium
refignare  (impliciter  , vel  in  favorem  alte-
rius , vel  ex  causi  permutationis  . Ideoque
Flaminius  Parifius  , lib.  3.  De  Refignatio-
ne  Beneficiorum  quafi.  1.  quxrens  qui  pof-
fint  Beneficia  refignare , refpondet  : “ Re-
,,  gula  eil  affirmativa  , omnes  pofTe  refi-
„ gnare  eorum  Beneficia  „.
C3r*  II.  Non  dubium  , quin  ea,  quz  ex
Flaminio  Parifio  notata  funt  ; fcilicet  de
libertate  refignandi  Beneficia  , profanam  de
Beneficiis  ecdefiallicis  fint  nata  imprimere
ideam  ; quafi  Beneficia  ecdefialfica  per  Be-
neficiatos  jure  proprietario,  quali  res  pro-
fani poffiderentur  ; de  quibus  tamquam
fibi  propriis  dtfponere  poffent.
