Het leger gehoor zaamt zijn bevelen, en zonder de steun van het leger kunnen ook de meest roerige extremistische groe pen niets uitrichten ... Op 13 mei 1958 had generaal Massu, naar hij later zelf verklaarde, met een mi nimum aan militair vertoon de op stand kunnen onderdrukken. Maas in plaats daarvan koos hij de zijdfe van de opstandelingen. Op de avond van de verklaring van de Gaulle stond het militaire appa raat klaar om eventuele oproer kraaiers onmiddellijk te arresteren en in vliegtuigen naar Parijs over te brengen! Tekortkomingen van het plan Turkend moet dus worden, dat de -*-1 Gaulle erin is geslaagd om het veto van de Franse kolonisten in Algerië over elke oplossing welke hun niet zinde, te breken, en dat zijn voorstellen verder tegemoet komen aan de nationale aspiraties van de Algerijnen dan enig ander voorstel in vroeger jaren van Fran se zijde gedaan. In het licht van het verleden bezien, is dus van een belangrijke stap vooruit sprake. Maar tezelfdertijd schuilen er in de verklaring van de Gaulle elemen ten, welke het uiterst twijfelachtig maken, dat langs deze weg het Al gerijnse vraagstuk tot een bevredi gende oplossing kan worden ge bracht. In de eerste plaats dient erop ge wezen te worden, dat de Gaulle niet, zoals men wellicht denken zou, heeft verklaard dat Frankrijk zich bij een eventuele uitspraak ten gunste van de onafhankelijkheid zal neerleggen. Wanneer deze nood lottige keuze zal worden gedaan, zo was de strekking zijn betoog, dan zal Frankrijk diegenen die haar trouw bleven, hergroeperen, en er bovendien voor zorg dragen, dat de exploitatie en het transport naar Frankrijk van de in de Sahara ge wonnen olie verzekerd blijft Men kan hier moeilijk iets anders in lezen dan de aankondiging, dat Frankrijk in geval van een meer- derheidsuitspraak ten gunste van de onafhankelijkheid tot een ver deling van het land in een Frans- Algerië en een onafhankelijk mo hammedaans Algerië zal overgaan. In de tweede plaats moet het bij zonder teleurstellend worden ge acht, dat de Gaulle niet bereid is om met het Algerijnse bevrijdings- front, het FLN, te onderhandelen over een wapenstilstand. Welis waar herhaalde hij zijn vorig jaar reeds gedane aanbod van een ‘vrede der dapperen’, maar hij maakte tegelijkertijd duidelijk, dat hij in geen geval bereid is met het FLN besprekingen te openen over een militair bestand. Zijn gedachte is een heel andere. 