Większość zupełna naszego społeczeństwa była


przeciwną (ej opinii obstawała. przy uchwale
z d. 16 sierpnia, stanowiącej, iż tylko w porozu
mieniu z braćmi zakordonowymi należy trakto
wać kwestye, tyczące się ich także i ich przede
wszystkiem. Darmo usiłowano tę uchwałę prze
| kreślić. Społeczeństwo nie aprobowało rozumo
wań. które mia.y to usprawiedliwić, z radością
| wiee dowiaduje się dzisiaj, o powrocie na
drogę, którą działaniu w sprawie Królestwa sa
|mo wytknęło i z której przez poczucie moral
ności narodowej nigdy nie zeszło.
„N. Fr. Presse“ wyraża uciechę, iż „Polacy
zza Wisły zaczynają się wyzwalać „z pewnych
przesądów i zapatrywań*, oni, „których polity
czne zacofanie utrudniało poprzednio porozu
mienie'*. Serca polskie muszą radować się z ka
żdej w narodzie poprawy, więc cieszylibyśmy
się razem z „N. Fr. Presse“, iż Królestwo prze
staje być politycznie zacofinem, gdyby nie to,
iż rodaków naszych nie uważaliśmy za takich
iw naszem rozumieniu nie mieliśmy do tego
prawa, bo ich rządność, energia i zapobiegliwość
nie dały nam do tego żadnych podstaw. Mamy
jednak nadzieję, iż goście nasi zapomną jak
najprędzej o tym zwrocie stylistycznym, ą już
z pewnością nie położą go na karb naszego spo
łeczeństwa, które jest dalekic — możemy zape
wnić — od chęci wywoływania jakichkolwiek
rozdźwięków. Więc choeiaż robienie Warszawie
opinii niewłaściwej na forum wiedeńskiem ze
szło się w istocie niefortunnie z odwiedzinami
Warszawian w Krakowie, jesteśmy pewni, że
zbieżność ta będzie traktowana tak, jak na to
swą błahością zasługuje.
Pewność tę daje nam także chwila, w jakiej
zawitali pod Wawel nasi drodzy goście. Jest to
chwila, gdy braterskie uczucia nasze szukają
czynnego wyrazu w okrzyku: „(Grosz na War
szawę!*, gdy ofiara miłości płynie coraz szer
szym strumieniem. Okrzyk ten zostanie im
w uchu. Niech zawiozą jego wspomnienie do
Warszawy, aby tam przemówiło tetnem naszych
sere i wspólnych nadziei.
W zajętem Wilnie.
