De schilder van aanplakbiljetten: „Ik begrijp helemaal niet, waarom jullie daar zo gek staan te lachen!" ★ De heer kwam de speelgoedwinkel binnen: „Waarmee kan ik u van dienst zijn?” „Ik zou graag het een of andere geluksspe! van u willen hebben.” „Een roulette?” „Hoe gaat dat?” De roulette werd gedemonstreerd. Na een uur ging de klant weg. „Heeft hij wat gekocht?” vroeg de baas aan den bediende. „Gekocht? Nee, dat niet. Maar hij heeft twintig gulden aan mij verloren bij het proberen van de roulette.”
	Hoe de arme mevrouw Habernichts haar dochter voorstelde aan den rijken baron, die zoveel van schaken hield.... * „U hebt ü mij zeker heel anders voorgesteld ?” lispelde de kleine dikke dame, die wanhopige pogingen deed om dat niet in te zien. „U hebt zeker gedacht, dat ik klein en dik was.” „Integendeel, mevrouw”, zei de beleefde heer, zonder te snappen wat hij zei: „Integendeel; ik dacht altijd: heel groot en heel slank.”
	„Nee.... en wat ik van de tweede vrouw van Pietersen gehoord heb, is wel zo schandalig, dat ik het haast niet durf te zeggen.. .. Azorretje. .. . ga eens de kamer uit!”
	„Bent u de fotograaf, die zulke mooie vergrotingen kan maken?" zei het kleine mannetje. ' ★ ITwee héél oude heren liepen op de Dam. Een pittig, jong vrouwtje komt voorbij en tegelijk keren zij zich om. „Tja”, zei de een toen, „je moest weer ’s zestig kunnen worden!” n , „Gunst, meneer Jansen”, zei de oude vjrijster tegen den gepensionneerden vrijgezel, „ik snap niet, dat u niet trouwt.” „Ja”, zei meneer Jansen, „ik dacht van de week nog, wat zou het prettig zijn als ik een vrouw had.” De oude vrijster straalde. „Meent u het écht, meneer Jansen?” vroeg ze, van illusies vervuld. „Ja”, antwoordde meneer Jansen, „want als ik een vrouw had, dan zou ze waarschijnlijk een naaimachine hebben en de naaimachine zou een oliespuitje hebben en daarmee zou ik dan de serredeuren kunnen smeren, want die piepen zo vreselijk.”
	„Wat is dat, Mientje? Waar is je man?" „Neem me niet kwalijk, mevrouw, meneer, maar Jan was net in bad, toen u belde om de wagen en toen ben ik zelf maar effe gekomen."
	Het schijnt, dat Daladier en Chamberlain, die gehoord hebben, dat Hitler wel eens een bril draagt, van plan zijn op de volgende conferentie dit bord mee te brengen.
