Każdy z nich po dwóch takich przejażdźkach woli jechać


S RP OR RT WODNY


188


na starej piątce i przyjść na końcu, ale być sternikiem,
niż żeglować na dobrej dziesiątce, lecz jako szkotowy.
Womówiliśmy w nich, iż kiepski sternik to zawsze „coś“,
a dobry szkotowy, to prawie nic, bo tylko dodatek do stev
nika i łodzi. To są właśnie skutki zakorzenionego zwy
czaju. I dziś trzeba aż takiej grożby jak np. wyścig o na
grodę p. Prezydenta, aby na łódź wsadzać dwóch dobrych
żeglarzy, chociaż prawdopodobnie zawsze jeden z nich uwa.
ża to za ofiarę złożoną na ołtarzu dobra klubu.
Do poprawienia tego stanu jest tylko jedna drbga. Po
nieważ strenik i szkotowy dziesiątki pracują razem, tre.
nują, walczą i zwyciężają razem niechże w programach
będą ich nazwiska razem i razem niech otrzymują nagrodę.
Oczywiście nagrodę przechodnią, bo indywidualne powinny
być dublowane (szkotowy napewno chętnie dopłaciłby 5 zł).
Vakie załatwienie sprawy łamiąc tradycję, będzie trochę
raziło, ale tylko początkowo, potem utrze się. Oto dowód:
W YK AZS w wewnętrznej punktacji już od trzech lat szko
towi otrzymują za regaty punkty podobnie jak sternicy.
Sa nawet tacy, co w tabeli znajdują się wyżej niż wielu
sterników, a jednak nikt się nie gorszy i wszyscy uważają
to za sprawiedliwe. Dlaczegóż więc eksperyment, który zdał
egzamin na węższym terenie, nie miałby się udać na szer
szym? Nie taki diabeł straszny,


Bogusław Kaliński,


Ruch wioślarski zagranicą


Minęły już bezpowrotnie czasy, kiedy wioślarze zajmo
wali się swoim sportem tylko przez krótkie miesiące letnie.
Dzisiaj coraz silniej przejawia się tendencja przedłużania
sezonu wioślarskiego. Wzrost konkurencji wymaga od wio
ślarzy coraz sumienniejszego przygotowania i w rezultacie
doszliśmy do tego, że dzisiaj ten, kto chce wygrać — musi
zacząć pracę treningową późną jesienią ż potym zwolna
stopniując nasilenie tej pracy, dojść do formy na początek
maja.
