De namen van vele familiën blijven steeds in mijn hart geschreven en eene bijzondere vermelding ben ik verschuldigd aan den E. H. pastoor Lobo en aan zijne geachte familie voor de hartelijk verleende gastvrijheid.
Salta.
Den 5 Augustus zeide ik vaarwel aan Tucuman , om mij te begeven naar Salta, op de grenzen van Bolivia. Ik had het geluk de reis te maken met een jeugdigen geestelijke, den E. H. Gregorio Romero, secretaris generaal van het bisdom , over wien ik weldra gelegenheid zal hebben te spreken.
Salta is eene bevallige stad van 20.000 inwoners, gelegen op eene bergvlakte , 1.000 meters boven den spiegel der zee. Zij is de hoofdstad der provincie van denzelfden naam en sinds geruimen tijd de zetel van den bisschep. Mgr Linares, de tegenwoordige prelaat, is geboren in deze stad en aan de voornaamste familiën verwant.
Toen ik te Salta kwam, was deze heilige bisschep in geestelijke afzondering in het klooster der Erancis-



	canen; niettemin werd ik in het bisschoppelijk paleis ontvangen en de H. E. H. Toscano, vicaris generaal, haastte zich tot de geestelijkheid en de geloovigen een treffend schrijven te rigten ten gunste van het Genootschap, ter zelfder tijd een direkteur voor het bisdom en de overige leden van het comité benoemende. Den volgenden dag kon ik dan ook mijne zending in alle kerken en kapellen beginnen. Talrijke tientallen werden gevormd ; ook waren er leden voor altijd en wel in grooter getal dan de armoede der stad had doen verwachten.
