Lecz niezawodnie najtęższe i najboleśniejsze
cięgi zadał tym niefortunnym rzecznikom pa ngor
manizmu austrjackiego, ultra-konserwaty
wny, szczerze niemieoki,: ultra austrjacki i ultra
dynastyczny Vaterland. W dwóch po sobie nastę
pujących artykułach zdarł on fałszywą maskę z twa


R a |||


-E E c CA CY


rzy tych matadorów centralizmu, pokrywającą ich |


gorące sympatje dla Berlina, Hohenzollernów i
Bismarka, twórcy wielkiego Reichu; z całą bez
bezwzględnością napiętnował ich jako zdrajców,
którzy chytrze a w własnych celach samolubnych
pragną podkopać państwową udzielność austro-wę
gierskiej monarchji. Wszyskto to, zawarte w|frazesach
wcale nie wybrednych, skierowane było pod adresem
Nowej Pressy, — można tedy wyobrazić sobie, jak
ona wiła się i manierowała konwulsyjnie, niby ów
djabeł, którego nasz Twardowski zmusił do ską
pania się w święconej wodzie — podgradem zrę:
cznie wymierzonych i arcydotkliwych ciosów.
Z odpowiedzią nie została naturalnie długo
dłużna. Pospieszyła z nią dnia następnego i oczy
wiście zrewanżowała się TVaterlandowi potokiem
karczemnych obelg i inwektyw. A potem?... Po
tem uskuteczniła odwrót na całej linji, spostrzegł
szy się, że serce uniosło ją bądź co bądź za
daleko, że się  haniebnie skompromitowała,
dając folgę uczuciom swoim i  rozpinając
zbyt widoeznie sztandar 0 barwach 0
henzollernów... Usiłuje tedy wykręcić się
frazesami i zaklina się na wszystkie świętości sta
rego i nowego Testamentu, że ona jedna w Przed
litawji reprezentuje czysto austrjacki patrjotyzm.
Nie wiele jednak pomoże jej ta obecna kazuistyka.
Vaterland jest pismem czytanem i respektowa
nem przez bardzo wpływowe sfery
austrjackie i zarzuty, któremi on dziś obrzucił
Nową Pressę z jej koterją, nie tak prędko uloinią
sie z pamięci tych sfer arcywpływowych. To za


pewne boli najwięcej Nową Pressę i tej nieo
strożności ona sobie niezawodnie dziś przebaczyć
nie może.
