Na szczęście tak nie jest. Tematy do dowcipów
umieszczanych w szpaltach wspomnianych pism czę
ściej się rodzą w bujnej imaginacji humorystów, niż
w wypadkach życia bieżącego, a nawet czasami by
wają podobno przenoszone na nasz grunt z pism za
granicznych. , A > ia
Nikt ich też nie bierze na serjo—i w tej chwili nie
-o nie mi chodzi. Chciałabym tylko zwrócić uwagę
innych na to, co mnie aerea przy przeglądaniu pism
aszych tygodniowych. |
y Każda w nich Poładanka, „kronika tygodniowa
-itp. kilka słów poświęca „aniołom bez skrzydeł”
(zwykły komplement poetów, który zakrawa na gru
bą ironję wobec uszczypliwego krytycyzmu, z ja
kim świat patrzy na te biedne anioły), ale po wię
kszej części w -nosób złośliwy lub z krzyczącą nie
sprawiedliwością. a ;
i rzekonanie weżmy ostatni numer Tygodnika
Peha . Jego kronikarz — różnych


ale trudno. Zdarzyła | A y Cies:
się sposobność i muszę nareszcie raz wypowiedzieć | dem opinją uczciwości,
co mi oddawna leży na sercu. | j
kto i nie wiem gdzie — że | ły ród niewieści.
Anglii.
Hr. Kalnoky chątnie również nie zgodziłby się na
pewne interwencje, gdyby znalazł poparcie w Niem
czech. Mnożą się wszelako posziaki, że polityka au
strjacka w kwestji rumelijskiej nie zyskała uznama
isympatji u księcia Bismarka iże hr. Kalnokyemu
nie pozostaje na razie inny ratunek, jak przystać na


sjerce, która skradłszy 500 rs. ułotniła się śladem
Krzeczkowskiego ct consortes. Pod wrażeniem tego
wypadku sz. kronikarz wypowiada tyle okropności
o kobietach, że włosy powstały mi na głowie, gdym
je przeczytała. a

„Dotąd kobiety cieszyły się u nas pod tym wzglę
obecnie ufność do nich za
chwiać się może” (!1)— woła pełen zwątpienia w ca
Lecz zaraz po tem pociesza, że
„ten jeden przykład niczego nie dowodzi”.
