mi, mos ami, kto mieszką w | «a domu.e

»Bardzo chętnie powićm jw. panu,« od
rzekł odźwierny, pogladajac z podziękowa
niem na nową, jak z pod stępla, dwuzłotów
kę. »Na dole mieszka kupiec, ze sklepu podle,
także aptókarz, rzeźnik i ja, jw. panie.«

»Ale nie oto się pytam, nie jestem poborcą
podatków , chciałem wiedzićć, kto mieszka
na górze.«

»Na pićrwszóćm piętrze mieszka stara ka
sztelanowa.«

»Czy ma familija Pe

»Ma eórkę nie wiele młodszą od siebie.«

vA dalej ?«

»Na drugićm piętrze mieszka pułkownik,e

vZ familija Pe

»Zacne panisko, stary Żołnićrz; syn jego,
pan porucznik Michał —

»'Fak, tak! Michał, tam do kata! prowadź
mię do niegol« zawołał hrabia.
»Ja mam jw. pana do niego prowadzić?
Uchowaj Bożele odparł z zadziwieniem
odźwierny.
»Prowadź mię, albo mnie do rozpaczy
przyprowadzisz l«

»Ale jakże mogę jw. pana do niego prowa
dzić, kiedy on zginał pod Lipskiem r. 1813,
wraz z naszym kochanyin księciem Józefem.
Panie świćć nad jego duszal« I stary Żęł
niérz otarł łzę z oka, poświęconą pamiątce
swojego wodza,

Hrabia stał zawstydzony , nareszcie ode
zwał się po chwili: »A na trzecióm piętrze ?«

»Na trzecićm piętrze jest pensyja panien,
a z tyłu zapieczętowane pokoje, bo czyn
szownik siedzi w więzieniu za długi

»No, a pod strychem?«

»Pod strychem mieszka krawiec, drążnik,.
stary guwerner, Francqz, i i dwie pa
nienki od marchande des modes.
»Czy dom ten przechodni ?«

»Raz złodzićj pewien sądził, że to dom
przechodni, chciał się wymknąć i wpadł
w łapkę;c rzecze weteran, śmiejąc się
z własnego dowcipu.
»Dziękuję ci, przyjacielu,c powiedział hra
bia, ukłonił się i wybiegł spieszno. »Natura
liści utrzymują, mówił sam dosiebie, mierząc

2


( 294 )


ulicę sążnistćmi kroki, »że komar ma 8,000
ócz; ja dowiodę, że i zazdrość ma ich tyle.
