Van de Kennel Club-show terugkeerende, moest Mr. Brough aan het station te York wachten voor zijn trein naar Scarborough, waarschijnlijk gekleed in de linnen jas. Een boer, die ter markt was' geweest te York, keek over het portier en zeide: Wat zijn dat voor beesten ? Mr. B. Dat zijn bloodhounds. Boer: Dat is waar ook; als ik ze maar beter had aangekeken, doch ik heb nooit zulke leelijke honden nog gezien. Mr. 8., die de mooie Botio wat vooruit schuift: Ja ik schaam er mij wel wat over. Boer: Dat zou ik denken, die beesten zijn ziek, de oogen allen ontstoken en bloedrood. Ja, repliceert Mr. B, ik heb er eigenlijk ook zoo weinig verstand van, hoe ze te behandelen, en ik zou gaarne eens iemand willen spreken, die mij wat zoude leeren. Nu, zegt de boer, dat zie ik en dan ben ik de man, want eene langjarige ondervinding met honden, maakt dat ik er van op de hoogte ben. Ge ziet er nog al uit als een goede vent en daarom zal ikje dat eens vertellen. Die beesten zien er ellendig uit en zijn kwaadaardig ook, en ik begrijp, je durft ze niet aan. Die ziekelijke, ontstoken bloedroode oogen hebben ze, omdat ze geen lichaamsbeweging hebben; dat kon ik ze dadelijk aanzien. Ge moet ze ferm laten loopen en oppassen dat ze niemand kwaad doen, dan zult ge zien, dat de oogen weer goed worden. Mr. Brough (zeer leuk) bedankt den boer voor zijn goeden raad. Nu is hij op eenmaal op de hoogte gekomen. De trein stoomt het station van York uit en de boer maakt een stijve buiging en grinnikt bij zich zelf, dat hij zijn boerenverstand over honden eens heeft gelucht.
