later de Duitsche Caecilien-Verein onder voorzitterschap van den beroemden Dr. Franz Witt hebben opgeleverd? Eene omwenteling heeft plaats gehad, niets minder.
Wat in Duitschland te doen was, dat was ook Neêrlands taak, en (wij mogen het met rechtmatigen trots zeggen) wat Duitschland gedaan heeft, dat heeft vóór alle andere landen van Europa ook Nederland gedaan.
Vijf jaren geleden is men ten onzent begonnen, door de oprichting van het Si. Gregorius-Blad het ware licht over de kerkelijke muziek te doen opgaan; na twee jaren waren die schuchtere pogingen zoo goed geslaagd, dat een St. Gregorius-Vereeniging kon worden opgericht; ja, de stoutste verwachting werd overtroffen; den 28“ September van dit jaar heeft de St. Gregorius-Vereeniging in hare eerste Algemeene Vergadering het schitterend bewijs geleverd, dat de vreedzame omwenteling op den hechtsten grondslag steunt. Bij zulke feiten mogen wij met volle overtuiging uitroepen: de toekomst behoort ons!
	Wat was dat een heerlijke dag, de 28' September te Utrecht! Een ware feestdag voor allen, wien de bloei der kerkelijke kunst ter harte gaat! Wij zagen reeds vroeger de belangstelling, waarmede in Nederland de beweging ten gunste der liturgische muziek wordt gevolgd; maar, al zouden sommigen daarvan ook niets hebben opgemerkt, een enkele blik in de straten van Utrecht op den ochtend van den 28“ was voldoende om eiken twijfel weg te nemen. Daar zag men groote scharen, zoo geestelijken als leeken, den weg naar de kathedrale kerk inslaan, om eene proeve van de kerkmuziek te hooren, die ons ideaal is: het Gregoriaansch, en de meerstemmige muziek op datzelfde Gregoriaansch geent, uit zijne eenvoudige melodieën tot een kunstgewrocht ontwikkeld, de muziek in Palestrina-stijl.
