Twierdzenie bowiem Dżawida, a z nim
„Frankfurter Zeitung”, że dopiero Kiamil spra
wił, iż Turcy zostali pobici, jest niedorzecznością
nie zgadzającą się z faktami, obliczoną chyba na
to, że publiczność w odmęcie zdarzeń zapomni
o chronologii faktów. Przecież Kiamil basza
przyszedł do władzy w czasie, kiedy armia tu
recka była w pełnem rczbiciu, a przyszedł do
władzy właśnie z powedu, iż wskutek klęsk wo
jennych poprzedni gabinet upadł. Więc nie on
te klęski spowodował, ale objął je w spadku po
swoich poprzednikach. Powtóre armia turecka
przecież trzymała się przez całą wojnę tęgo, co,
jak się pokazuje, było istotą planu generała Gol
tza t. j. detenzywy, a właśnie zasługą Kiamiia
baszy jest, że zdołał zorganizować obronę na li
nii Czataldży tak, iż powstrzymało to wreszcie
zwycięski pochód Bułgarów lu Konstantynzpolo
wi. A co do systemu zaprowiantowania, to był zły
przed Kiamilem i pozostał zły za Kiamila, ale
to jest rzecz, której się w paru tygodniach nie
stwarza, lecz trzeba ją mieć od lat zorganizowa
1ą i przygotowaną. :

Atak więc na Kiamila baszę jest z gruntu
przewrotny, ale może być skuteczny. Ze zaś pro»
wadzi się go „via Niemcy“, jest rzeczą zrozu
miałą: Kiamil basza jest znanym anglofiłem, zaś
młodoturcy byli prusofilami. Niemcomby więc
było bardzo przyjemnie, gdyby młodoturcy ziu
zowali znowu w rządach przyjaznego Anglii sta
ruszka, bo wtedy dałoby się w Turcyi znowu coś
zarobić. A już mniejsza o to, że mlodotureck e
eksperymenty  przyspieszyłyby
Owszem: z Turcyi rozpadającej się łatwiej i wię
cej cegieł będzie można zabrać, niż z Turcyi,
przychodzącej do zdrowia!

Prasa niemiecka zatem, atakując Kiamila,
chce upolować dwa zające na jeden strzał: ko
rzyść dla siebie, a szkodę dla Anglii.
Prenumeratę „Gazały Wi2czyr
nej” i „Gazety Porannej* można


rozpocząć każtieżs dnia.
rozkład Turcyi! |


„Gazeta Wieczorna“ z dnia 19. grudnia 1912.
Wszechsłowiańskie umizgi.
