Et inter extera, qux contra diuinam pcrfcdio-
nem in Talmud ftripta re periri dicitdd pr^cipuc


tatores tcrrx:&: Ecclcfiafiis x. Cor /Iulei in fini-
flra illius. Nulla autem hominum malitia,nulla-
vc dxmonum tentatio maior ea c/l ; qux ad ido-
lorum cultum ducit. Ideo idolorum cultura A-
quilonipotilfimum tribuitur, vt in Ezcch.viij.
cap. facile patet. Quid igitur aliud per foramen
hoc, quam dfmonum tentatio, fine potcfias,quf
poti/Timum idolobtrix cultum rcfpieit,dcfigna-
tur? Cur quoq; foramen illud a Deo dcrelidum


refert. Quod cum Deus firmamentum conili- p dicitur, nili quia ipfo permittente, ipfcidolob-
tucrct , ipfum perficere non valens , foramen trix cultus a libero arbitrio, quod Deus ipfc ho


quoddam in eo ex fcptcntrioiuli parte reliquit.
Quod eam ob rcmfvt ipfc Dodor aitjcum erfe-
cilfc, Iudxi allerunt, vt fi quis aliquando exurge-
ret fc Deo x qualem facere volens, Deus forami-
nis illius conium mationem opponens , illi dice-
ret: Si Deus cs,ficuticgo fum, locum illum quem
apertum reliqui, fi potes, ebude. Hoc autem
quam patens fit mendacium, neminem protc&o


mini dederat^nab clcdiortc proccfiit?Iuxta igi-
tur Talmudiflarum veterum in hoc exemplo
dodrinam, lignum diuinitatis efl, pofle dxmo-
num potcf late omnino fiipcrarc, idololatriam -
que explodere. Quod per illud quoque quod in
libro init Zmt feribitur, plane comprobatur.
