Co najważniejsza, to ten fakt, że Coghlan,
widząc, że wszystkie dzienniki rozniosły jego
przemówienie, dołączając doń najróżnorodniejsze
komentarze i kombinacje, bynajmniej nie zaprze
czył ani prawdziwości słów swych, ani faktowi
przemówienia, tylko oświadczył, że żałuje, iż rzecz
cała stała się zbyt publiczną, gdyż on chciał tyl
ko mówić w ograniczonem kole przyjaciół. Z sa
-arpch stów Uogliarła dowiadujemy się nadzwy
tzaj ciekawego epizodu z czasu amerykańskiej
blokady Manili po bitwie pod Cavite. który ja
skrawo oswietlà ówczesny Stęesunek Ameryki do
Niemiec i wykazuje kłamliwość Owczesnych urzę
dowych zaprzeczeń, starających się stosunek ten
w przyjaznem przedstawić świetle.
Kiedy oficer admirała Diederichsa reklamo
wał wobec Deweya dla eskadry niemieckiej
swobodę ruchów, ze względu na jej własną tla
gę, Dewey dał mu prawdziwie amerykańską od
powiedź tonem zupełnie poważnym, że flagę mo
żna każdego czasu kupić po pół dolara od me
tra, i że taksamo flota hiszpańska mogłaby przy
wdziać flagę amerykańską, a czy to ocaliłoby ją
od zagłady? „Spamiętaj i zapisz sobie pan do
brze każde moje słowo — mówił dalej szorstko
i wyniośle Dewey — i powtórz je swemu admi
rałowi. Robię przy blokadzie wszelkie możliwe
ułatwienia, ale wasze kłócia śpilkami zaczynają
mnie drażnić i to odtąd ustanie... Jeśli jesteście
gotowi do wojny z nami, w imię Boże, możecie
ją mieć w tej chwili*,

Pegłoska, jakoby rząd amerykański kazał za
karę Coghlanowi powrócić natychmiast na swój
okręt, upada wobec oświadczenia samegoź Co
ghlana, że powrót jego na statek już dawno był
rzeczą postanowioną, celem przeprowadzenia sta
tku tego do Nowego Jorku. Zresztą Coghlan
nie usprawiedliwia się bynajmniej, jak już zre
sztą wiadomo, lecz powołuje się na upoważnie
nie formalne ze strony admirała Deweya.
Rząd niemiecki przez swego ambasadora w
Waszyngtonie założył protest przeciw wystąpie
niu Coghlana, żądając satysfakcji.
