de eerste poging om ons met de „valse bleue” wat op te vroolijken, onder een verschrikkelijk gepiep bezweek. De dubbele vensters waren, zooals zulks bij alle Russische huizen het geval was, sedert November met stopverf dicht geplakt, teneinde alle buitenlucht te weren. Daarin was men uitnemend geslaagd, aangezien het inde kamer ongemeen bedompt en muf riekte. Een kleine ruit van 25 cm2 kon weliswaar geopend worden, maar men liep dan het gevaar het vertrek niet meer warmte kunnen krijgen, aangezien de „gollandski” (Hollandsche) porceleine kachel, 24 uren noodig had om het huis op de gewenschte temperatuur te brengen.1) De slaapgelegenheid bestond uit droog hooi, dat met kwistige hand over den vloer was uitgestrooid. Men moest daarmede zelf maar een nest zien te maken. Toch sliep men goed daar men doodmoe was. Bovendien ging men laat „naar bed” en stond men vroeg op. Te ongeveer half zes ’s morgens was het appèl. Men kon zich de vingertoppen wasschen met gesmolten sneeuw, maar veel meer bleek niet mogelijk, aangezien het water inde kannen bevroren was en deze dientengevolge gebarsten waren. Een half uur later, na een flink ontbijt, kwamen de „troika”, zooals de naam aanduidt, sleden bespannen met drie paarden, voorgegleden. Het weder was juist wat men gehoopt had. Het vroor, dat het kraakte en slechts bij strenge koude zijnde wolven moedig genoeg om een aanval op de sleden te wagen. Men was gelukkig goed geëquipeerd; elk jager had een „sjuba” of gewatteerde pelsjas aan, waarvan de kraag tot over de bontmuts kon worden opgeslagen, terwijl de beenen staken in van binnen met bont gevoerde sneeuwlaarzen. Men moest echter voortdurend op neus en handen letten, aangezien deze plotseling konden bevriezen. In elke slede namen twee jagers plaats benevens twee bedienden. De een, Pawlik, moest helpen laden, de ander, Wanja, was belast met de zorg voor een jong varken, dat bij deze jacht onontbeerlijk was, Voorts had ieder schutter bij zich: één jachtgeweer, patronen gevuld met hagel no. 2, een revolver en een groot jachtmes. Natuurlijk werd niet vergeten een paar koude kippen en een flesch wodka in te laden. Zonder spijs en drank ging het nu eenmaal niet. Toen alles voor het vertrek gereed was, werd order gegeven naar den boschrand te gaan, ongeveer 10 km van het jachthuis verwijderd. 