iOi


Równocześnie z doskonaleniem się ma
teryału, na którym pisano, doskonalili się
pisarze nie jako autorowie, lecz jako rze
mieślnicy sztuki pisarskiej, jako przepisywa
cze i kaligrafowie. Przed wynalezieniem dru
ku sztuka kaligraficzna doszła do naj wyż
szego rozkwitu, następnie z biegiem czasu
musiała upadać, tak że dziś znaczna liczba
piszących kreśli głoski niewyraźne i bez
kształine jakby na rozmyślne utrapienie ze
cerów i korektorów; pisanie czytelne, choćby
wcale jeszcze nie piękne


uważanem jest za,
szczyt wymagań, a kaligrafii ozdobnej oddają
się tylko ci, którym jest to potrzebne jako
środek pomocniczy w iunem powołaniu, hp.
litografowie, sztycharze itp. Okazy sztuki da
wnych mistrzów, ozdobne stare rękopistma na
pargaminie, widzieć można w każdej zna
czniejszej bibliotece i nieraz wprowadzają nas
one w prawdziwe zdumienie starannością i
artyzmem wykończenia i bogactwem doda
wanych ozdób.
Przeglądając takie rękopisy, domyślamy
się łatwo, jak cenną rzeczą była książka w
owych czasach starożytnych i w ogóle w wie
kach, które poprzedziły wynalezienie druku.
