słodką i silną; ukształconą P > gdy tyle rąk robotników idzie
tyle wieków i przez tyle uczonych za granicę, ziemia polska, nieobro-;
polskich | uszlachetniona. Popatrz| biona, dziczeje. O jak się serce $ci-^
„cie! Ile to świętych polskich chwaska na myśl, ze ta matka-ziemia
liło Boga tą mową, a nasze ryceropuszczona i zdaje się na nas wo
stwo polskie, gdy szło do boju, czyż łać: „synowie, córki, a gdzieżeście
nie nuciło hymnów do Najświętszej to, jam was zrodziła, wychowała,
Panny w tej mowie. W mowie polwykarmiła Z miłością, a wy mnie
skiej pisano sławę narodu, a pisma waszą matkę, styraną, podartą, opu
te rozniosły i roznoszą ją po świeszczacie? przeto nie zaznacie spo
cie. Kochane Polki, matki, strzezcie |  koju i na obczyźnie, zawsze tęsknić
więc tej mowy, pilnujcie waszych | będziecie niewdzieczni". Toż wy za
dziatek, aby jej nie wypaczały, a robnice nie wychodźcie do naszych
natomiast dokładnie tą mową mówrogów na roboty, bo wychodząc
wiły. To jest względem Ojczyzny tam, ich bogacicie, a tem samem
nasz święty obowiązek. krzywdzicie Ojczyznę. A do tego.
Lecz oprócz mowy macie zieprzywożąc zepsucie moralne, zara
mie polską. I uprawiacie tẹ zieZacie to, co pozostaje w kraju, |
mie, ale nie wiecie, jaka ta ziemia! Więc zamiast iść do Prus, garnijcie
A jak droga! — Ile w tej ziemi SIę do wyrobów domowych i tu
kurhanów, kości ojców naszych, jak przy takiej pilności więcej. zarobią
krwią walecznych naszych przodcie 1 niż w Prusach. |
ków przesiąknięta, ile cierpień dla Święta nasza ziemia cieszy się
tej ziemi poniosły przeszłe pokole| niezmiernie, gdy jej łono zapładnięj
mia? A więc uprawiajcie ją nietylko się ziarnem, tak jak każda żyjąca
dla zysku, dla własnego dobra, ale istota na świecie, skoro matką Z0-.
