Met groote getrouwheid had Christus zelf Zijne discipelen de vervolgingen, waaraan zij zouden worden blootgesteld, voorzegd; en de beschrijving van het lot, dat hen treffen zoude, zoo als de Meester het hun voorspiegelde,' werd in elk opzigt door de ervaring der kerk tot waarheid gestempeld. Hij trachtte niet hun lijden te verheelen, of hen door beloften van aardschen voorspoed voor zich te winnen; van den beginne af'toonde Hij hun den doornigen weg,
die hun ter bewandeling 'was afgebakend, en gelijk Hij zelf door veel lijden in Zijne heerlijkheid inging, zouden ook zij door menige smartelijke beproeving zich den toegang banen tot de woning des Vaders. Dat er gegronde reden bestaat, naar den mensch gesproken, tot oordeel en bezorgdheid, ontkent Christus geenszins, en geene vermaning wordt meer in de Schrift aangetroffen, dan deze: »Vreest niet! Vreest niet," luidde het magtwoord van Jehova tot Abraham, toen deze werd opgeroepen om hips en maagschap te verlaten. » Vreest niet f" is de troostroep van den reddenden Christus, waaneer de kracht der winden het wrakke scheepje overgeeft aan de willekeur van schuimende golven en woedende stormen.
