Radź, bój się Boga i stań za nami!

— Mój stryju, cóż ja tu mogę?

— Narody klękajcie, a któż może, jak
nie ty, co się już cztery lata uczysz z tylu
książek na osobę duchowną! Toć tam musi
stać gdzieś napisane w prawie, jako bractwo
różańcowe jest wieczyste przy każdym ko
Ściele i jako organista każdy musi słuchać
bractwa...
Nadaremnie silił mu się wytłómaczyć
Franciszek, że w szkołach nie uczą takich
rzeczy i że to jest niedorzecznością ze stro
ny miasta robić z takich drobnostek awantu
ry, pan Wawrzyniec nie dał się przekonać i
dalej prosił, żeby mu choć prośbę do najja
śniejszego księdza biskupa wystylizował.
— Widzisz, my tam już wszyscy pro


simy Pana Boga, żebyś jak najprędzej został
księdzem i do nas przyszedł. Co swój to swój....
Słychać, że dziekana naszego mają wziąć na
kanonika do Kiele, a parafia sobie powie
działa, że innego proboszcza nie chce, jeno
ciebie... I pan notaryusz się podpisze na to,
i pan burmistrz powiada, że to zrobi... Ale
mój ty, niechże ja ci wezmę miarę na su
tannę. Chaimek powiada, że ci taką uszyje,
że narody klękajcie.... Obrachowaliśmy, że
siedm łokci sukna wystarczy z pelerynką, a
jak przyjedziesz na wakacye, ,sutanna będzie
gotowa, to musisz się w nią zaraz ubrać,
żeby całe miasto widziało, kto ty taki, a or
ganista, Panie Święty, niech zna mores!

— Eh, to jeszcze dosyć będzie czasu

na to... Mój stryju, żeby iść na księdza,
trzeba dużo pieniędzy.
Nie turbuj się o pieniądze, będą...
Już stary Kulik ehodzi koło mnie wedle tych
dwóch stajanek za krzyżem i daje trzysta
złotych, a ja chcę pięćset...
