Mijn raam staat open in den nacht ik lig alleen in een diep duister
	waar ik op niets en niemand wacht en toch verwachtend waak en luister.
Dit is een spel van droom en waken dat alle toekomst verre houdt
	en aan geen heden waagt te raken, dat weerkeert naar wat eens verging:
	een rijk, beveiligd en vertrouwd, van blinkende herinnering.
88 EEN BOEK WAAROVER VEEL 88 GEPRAAT WORDT
	DOOR ANNIE SALOMONS
	TANTALUS DOOR JO VAN AMMERS-KÜLLER. VIERDE DRUK. UITGEGEVEN DOOR J. M. MEUTEN HOEF, AMSTERDAM. 1928.
BEVROUW van Ammers-Küller heeft een nieuwen roman geschreven, die het in enkele weken tot een vierden druk heeft gebracht; men ziet hem in alle Doekwinkels voor de ramen liggen, men krijgt hem /an diverse boekhandelaren op zicht gestuurd; uit alles blijkt de verwachting van den zakenman, dat deze ~Tantalus” the best seller van het winterseizoen zal worden. Bovendien is hij tegelijk ook in het Duitsch en in het Engelsch verschenen, een onderscheiding, die Hollandsch werk maar uiterst zelden te beurt valt.
Wanneer we nu onzen wrevel op zij zetten, dat een bundel kostbare, volmaakte verhaaltjes als Top Naeff’s ~Klein Avontuur”; dat een origineele, zeer persoonlijke novelle als Ina Boudier’s ~Twee voeten” door dit volumineuse boekdeel wat in de schaduw komen te liggen, dan kunnen we die groote belangstelling voor het nieuwe werk van mevrouw Van Ammers best begrijpen. Ze heeft een gelukkige flair voor problemen, waar haar tijd juist rijp voor is; ze heeft wakkere, scherp-opmerkende oogen en een gave om door herhaling van een beeld, door oproeping van een herinnering een dramatische situatie te scheppen, die ons doet betreuren, dat ze zich (laten we hopen: voorloopig) van het schrijven voor het tooneel heeft afgewend.
