Maar hij hield vol; zijn gebed was geen. vorm, geen sleur, geen gewoonte, maar hij dacht aan het woord van den Heiland: Zoo wie Mij zal belijden voor de menschen, dien zal Ik belijden voor Mijn Vader, Die in de hemelen is.
De vijfde avond brak aan. Weer knielde de milicien aan zijn kribbe neer, en opnieuw begon het onedele spel, toen plotseling de aanvoerder uitriep: Jongens, laat hem maar met vree, hij is echt, hij kan 't vuur verdragen: hij is vuurvast!"
En voortaan kon P. ongehinderd zijn avondgebed doen.
'k Heb den goeden strijd gestreden In des Heeren kracht.
Veel geleden, veel gebeden,
Met geduld gewacht
En al beefden soms mijn lede.
Ik heb den loop volbracht.
(De Goede Tijding.) A. L. de J.
Aan zijn Zeeuwschen vriend Luctor schrijft ds. J. W. Gunst te Woerden o.a. dit:
Ethischen zijn bijzonder lieve en vriendelijke menschen. Van schimpscheuten en twist hebben zij een grooten afkeer. Maar men moet hen niet kwalijk nemen, dat zij de Gereformeerden grof behandelen.
