De meerderheid dei fatsoeniyke meisjes en vrouwen, veilig in den huiseiyken kring, en gesteund door haar eigen, meer ingetogen aard, komt met zoo iets „afzichtelyks" als de prostitutie zelden of nooit in directe aanraking. Dat tegenwoordig een zachter oordeel over de prostituées, die in vroeger en tijd als de meest verachteiyke verworpelingen in onze „Christen -maatschappy beschouwd werden zich meer en meer uitbreidt, is zeker toe te juichen! Meer dan ooit geldt hier: „Tout savoir, c'est tout pardonner." Maar wat dan te zeggen van het oordeel dergenen, die, netzy door hun aard, hetzij dooi omstandigheden, nooit met de overweldigende realiteit van het sexueele leven hebben geworsteld?
Ik wensch, geachte Redactie, met nadruk er op te wijzen, dat ik met u het bestaan der prostitutie ten zeerste betreur. Niet slechts om de directe
gevolgen, die zoo menig bestaan doen ondergaan, maar meer nog om den verderfeiyken, zedeiyken invloed, die langzaam maar zeker zich van het jonge hart meester maakt. Maar de bestryding, met het argument: het kwaad mag en moet, vóór alles, niet gehonoreerd worden," hierin te zoeken, dat een petitie tegen de reglementeering der prostitutie op touw dient te worden gezet, lijkt mij volkomen onpractisch. Zeker, het pleit vóór den idealistischer! geest van de voorstanders der afschaffing, die beweren, dat de overheid, door hare maatregelen, het kwaad, het feit van het bestaan der prostitutie, niet mag erkennen. Maar de consequentie is al zeer zonderling. Alsof't daarin zat! Alsof het slechts een niet-sanctioneeren van 't kwaad gold en daarmede dit zelf wel zou verdwynen ! VV ie kan dat nu gelooven? In Amsterdam bestaan officieel die huizen van ontucht niet meer Wie nu zou meenen, dat de prostitutie zelf daarmede de genadeslag is gegeven, is wel bijzonder naïef. Alsof integendeel haar duister bedrijf niet des te weliger bloeide!
Wat baat het, ontzet te staan tegenover het vreeselijke (!) feit, dat iemand het toezicht op de reglementeering der prostitutie in bescherming neemt? Veeleer wijst dit m. i. op 't gezond oordeel van den medicus, die weet, hoe het in de wereld toegaat en kalm en practisch de zaken beziet. Laten we toch vóór alles begrypen, dat de natuur, in haar eenvoud, niet vraagt naar het al of niet
ucotaau Vrtu een uurgernjK nuwelyk. zy wil: voortplanting; instandhouding der soort is haar doel. t Lenige wat zy vraagt is een* gezonde man, een gezonde vrouw. 