Podobno matka Izadory często powta
rzała: „Dziecko, które mi się urodzi, na
pewno nie będzie normalne*. I faktycznie
od razu po przyjściu na Świat Izadora wpra
wiła rzekomo w taki ruch ręce i nogi, że
matka powiedziała: „Czyż nie mówiłam, nie
miałam racji? Toż ona dotknięta jest sza
łem, pląsawicą!". Pamiętniki zawierają sporo


1) Pamiętniki Izadory Duncan. Str. 355.
Warszawa 1937 r. Towarzystwo Wydawnicze
, Rój“. Przekład Wandy Kalinowskiej.
Kto interesuje się
literaturą nowego pokolenia


ten czyta:


kwartalnik Pióro
dwumiesięcznik Ateneum


miesięcznik Kamena
i Okolica Poetów
dwutygodniki Nasz Wyraz
i Wymiary
tygodnik Pion
oraz


niedzielne dodatki literackie dzien
ników:
Kurier Poranny
i Kurier Wileński


anegdotycznego materiału Fragment, doty
czący występów Izadory Duncan w Beriinie,
warto przytoczyć choćby tylko przez wzglyd
ma pewien rodzaj krytyków: „W Berlinie Łył
krytyk, który mnie nękał swoimi krytykami
w niemożliwy sposób. Między ianymi za
rzucał mi zupełny brak poczucia muzyczne
go. Pewnego dnia napisałam do niego, pro
sząc, żeby mnie odwiedził, a ja postaram się
wyprowadzić go z błędnego pojęcia o mnie.
Przyszedł. Usiadł naprzeciw mnie przy stole,
przy herbacie. Przeszło godzinę tłumaczyłam
mu moją teorię mimiki twarzy pod dźwięki
muzyki. Spojrzałam na jego pospołitą twarz,
na tępy wyraz, z jakim mnie słuchał i byłam
przekonana, że nie z tego nie zrozumiał.
