Tej gwałtownej potrzebie ma zaradzić no
wa ustawa przemysłowa, obowiązująca od
dni dziesięciu, a przyjęta z wielką nieche
cią w kołach potęg kapitalistycznych. (e
lem jej jest wyrwanie rzemiósł i drobne
„go przemysłu rękodzielniczego z przepa
ści, w ktorą pogrążyła go nieuczciwa speku
lacya, przez częściowe ograniczenie wolno
ści zarobkowania. W rzeczonej ustawie na
potykamy liczne niejasności, nie rostrzyga
ona wielu wątpliwych kwestyj, a często
kroć nie uwzględnia żywotnych interesów
stanu rękodzielniczego. Z tych powodów
wzmiankowana ustawa nie spełnia wszel
kich nadziei pokładanych przez rękodziel
ników i rzemieślników w reformie usta
wodawstwa przemysłowego. Nowa ustawa
przemysłowa jest zaledwie drobną cząstką
reformy socyalnej, a duch reformatorski
musi objąć wszelkie dziedziny gospodar
stwa państwowego zanim rękodzieła i rze


miosła odzyskają należne im znaczenie,


zanim stan rękodzielników podniesiony zo
sianie z poniżenia, a godność jego Zosta
nie przywróconą. Ohociaż więc rękodzie|
nicy i rzemieślnicy nie mogą zaśpiewać
radośnego hymnu, z powodu wprowadze
nia nowej ustawy przemysłowej, to jednak
nie jest ona bez wartości — nie da się
zaprzeczyć, iż dla drobnego przemysłu
otwierają się widoki lepszej przyszłości.
