Maar op het oogenblik, dat wij ter slachtbank zouden gaan, zond God ons een redder in den persoon van een heiden en verijdelde aldus de duivelsche plannen, welke onze vijanden in het geheim tegen ons gesmeed hadden. O God wat zijl Gij goed, en hoe wonderbaar zijn uwe wegen! Gehoor gevend aan de heilzame waarschuwing van den rechtschapen man sloegen wij onmiddellijk eene andere richting in, om naar den aangewezen bergtop op te ga.an. Niet het minst laten wij ons nog bewegen door de aandoenlijke verzekeringen van onzen gids Schaboly, die ons toch zoo genegen met de hand op het geweten bezwoer hem toch te volgen en niet langs onbekende omwegen die groote woestijn Gobi binnen te trekken. Hoe zult gij door de bergen geraken, riep hij teergevoelig uit en hoe



	zal ik mij kunnen verantwoorden liij den grooten mandarijn, als gij in de woestijn van honger en dorst omgekomen zijt?...'. Wij luisteren niet naar hem; de schurk ziende dat er niets aan te doen is zal later trachten, achter de bergen om, ons naar den valstrik te leiden. Vandaag doen wij een ongelukkige dagreis. Wij geraken onder een aanhoudenden stortregen in den doolhof eener zandwoestijn. De kar met den zieke geladen kan er niet door. Men wisselt gedurig de beste trekpaarden, terwijl vier man steeds aan de raderen heffen, die bijna tot aan de as in het zand gaan. De karavaan raakt gansch in wanorde. Men wacht, gaat en staat, men loopt rechts en links, want de dikke regen belette uit te zien en de ware richting te houden, een eerste vereischte in de Mongoolsche steppen. Strenge orders alleen kunnen de overal verspreide woestijn gangers weer bij elkaar roepen. Hier verloren geraken, is reddeloos den dood te gemoet gaan. Na 6 uren sukkelen bereikten wij eindelijk het einde. Maar onze zieke had zich oververmoeid; bezweet zette hij zich neer in den konden regen, hij klaagde over een geweldige buikpijn en kon niet meer vooruit. Ondertusschen wordt het reeds laat en men moet denken aan een goede legerplaats. Maar waar overnachten? de grond is vol waterplassen, de brandstof is doornat. Als wij hier in dit moeras op den grond gaan slapen, zijn wij morgen allen ziek. Er valt niets aan te doen, vooruit moeten wij om eene betere plaats te zoeken. De gids verdwijnt tusschen de struiken onder voorwendsel Mongoolsche tenten te zoeken. 