Am. Canisling ergo lu atque erus ne abiret, quon scilicet?

Tu. Quid facerei?

Am. Si amnavi, rogas quid faceret? Adseruaret

Dies noctisque: in custodia esset semel ierum castus 350

Vi multum fedisse. Ita probe curavit Plesippus.
Tr. Quot modus isti dicis?

Am. Iti palantis.
Tu. Scis tu? Etiam qui in laedim
Hic balteis, quonibis sedulo sua remanentia servat,
Tamen subrupientur: quippe qui quid horum observat falsi isti:
Fur facile quid observat videt: custos qui fur suijurescit. 355

Sed ducem me ad illum: ubi sis?

Am. Sive in Veneris fanum bue intra:

Sed felinam flentemque opprimes.
Tr. Vi iam istuc mihi molestumst:

Sed quis pel?

Am. Ego dicam tibi: hoc sese excruciat animi.
Quia lena satis cistulam ei, quam habebat ubique habebar
Qui silos parentis nascere poterat: eam vertebat
Se perierit.
Tu. Videris ea fuit cistellula?

Am. Ibidem in navi:
Conclusit ipse in vridulum, ne copia esset datus
Qui silos parentis nosceret.
Tr. O facinus inprovidentiam,

Quam liberam esse oporterat, servire postulare.
Am. Sic in ea navi solivit abisse per oculos in alium

SUO

595

Digitized by Google

It CANAPO. — ATTO II. 605

egli è un ispettore molto stucco; se in una nave sono delle mercanzie poco buone, e’ butta tutto a’ pesci.
Ampelisca bella; lo sapevo che quel rullianaccio aveva a fare come ha fatto, e lo dissi più d’una volta. Ora posso lasciarmi alungare la zazzera e metterne a fare lo strollo. 