Terwijl wanhoopsgedachten, moordhistories, en geestengeschiedenis sen in haar brein ronddwarrelden, angst zweet haar uitbrak en haar beenen als lood werden, tastte zij over de tafel naar lucifers, licht, eerst maar licht, O, dat griezelige donker — goddank, daar waren ze, eindelijk was de kaars weer aan, was er licht om te zien wat ? Op de mat voor de trap zat Poes, die in de duisternis ongemerkt naar boven geloopen was, zat Poes, die met de groene oogen knipte en spon, en naast haar, voorover, lag Mietje, die met haar voor uitgestoken hand in de wollige vacht van de Poes had getast en op dit alleronver wachtste, wee-weeke gevoel in de duister nis, flauw was gevallen. DE VROUW EN DE OORLOG. IN DIENST. DOOR THEA v. HARBOU. Wie is mijne moeder ? Wie zijn mijne broeders? Matth. 12 : 48. \Y7 el, alle donders — ! Is er dan hier in het heele nest geen verstandig mensch te vinden ? Vervloekte luilak- kerij ...” En een met spijkers beslagen solda tenschoen trapte tegen de kreunende deur. Elizabeth Nuntius rees slaapdronken op en luisterde met verschrikte oogen. Wat .... wat was er dan ? En waar was ze eigenlijk ? Zij strekte haar hand uit en stootte tegen de slechtgeschaafde planken ; het rook er naar aarde, naar hars en modder. Waarschijnlijk een schuur, waar ze in lag .... Och hemel, ze had er gisteren niet naar gevraagd, waar ze ten slotte halfdood van oververmoeidheid, zoowel geestelijk als lichamelijk uitgeput, terecht was gekomen! O, alleen maar blijven liggen, alleen maar de oogen sluiten en niets meer hooren en zien van al die ellende. Maar wat toen over haar was gekomen, was geen slaap, maar ver- dooving, een doffe ongevoeligheid, waar uit zij nu ontwaakte door de vloekende stem en het schoppen tegen de deur. Gold dat haar ? „Hanisch !” „Mijnheer de dokter ...” klonk het ergens. „Waar blijf je toch, voor den drommel! Over een uur is alles hier overstroomd met gewonden en nog is er niets in orde ge maakt ! Dat verduivelde gelummel! Waar zijn ze toch allemaal!” „Hier op de boerderij ligt alleen nog de vri j willige roode-kruis-afdeeling, dok ter. Het derde detachement is terugge trokken naar Allièvre.” „Wie heeft dat bevolen ?” „Dokter Kühn. 