Wiktor S. Berger, Winfield R. Gaylord“.
W odpowiedzi na ten list arcybiskup Messmer
odpisał mniej więcej co następuje:

„Panowie! List wasz zapraszający mnie na
dyskusyę o socyaliźmie otrzymałem i pragnę zæ
znaczyć, że po pierwsze — nie wierzę w publi
czne debaty lub dyskusye i nigdy z nich Żadnej
korzyści nie zauważyłem.
Poza tem dyskusya o socyaliźmie między ka
tolikiem i socyalistą jest niepotrzebną. Co dety
czy samej kwestyi ekonomicznej, katolik może
część lub nawet wszystko z tej teorył zaakce
ptować. Ale socyalistyczna doktryna niszczy pra
wa religijne, etyczne i naturalne, a to kościół
katolicki zwalcza.
W tej kwestyi katolik dyskutować nie może,
u niego bowiem kościół jest najwyższą wyrocznią
w sprawach religijnych i moralnych.
Niektórzy socyaliści mówią, że nie zwalczają
kościoła, lecz to łatwo zbić można tak literaturą
kościelną jak i aocyalistyczną.
Wybaczą mi więc panowie, że z powodu po
wyższych przyczyn na ich propozycyę zgodzić się
mie mogę i t, d.
S. G. Messmer, arcybiskup“.
Na list ten odpowiedzieli nasi towarzysze:

„Byliśmy pewni, że temat podany do dyska
syi jest kwestyą, od której nie uch.la nikogo
kościół katolicki. Tomasz z Aquino, Dans Szkot,
Bouawentora, ssmi dokt-rzy teologii nigdy nie
nchyctałi się od tego. Sławę wi:lu uniwersyte
tów teologicznych z wieków średnich, a w szcze
gólneści uniwersytetu paryskiego Sorbony, za
wdzięczać należy dyskusyom, jakie się tam od
bywały.
Nie potrzebujemy nadmieniać, że w Sorbonie,
za czasów Franciszka de Mayronis, profesora
teologii, cały czwartek ten człowiek bez jedzenia
i picia, poświęczł zaalczaniu teoryi szkockiej,
nie wyłącz»jąc od dyskusyi nikogo i myśmy są
dzili więc, że znajdziemy pana, gotowego na
estradzie.
Pań-kie oświadczenie, że: „z samej kwestyi
ekonomicznej czyść, albo raczej wszystko za k
ceptować się daje* naprawdę debatę robi zby
teczną.
