Een kwestie die zich binnen de grenzen van ons land zou voltrekken moet toch aller eerst beoordeeld worden naar omstandig heden die zich in ons eigen land voordoen. Is het nu zoo dat nu voor het eerst over die dingen wordt geschreven? Sneevliet in zijn brochure over Internationale Klassen strijd (1911)': „.Zoowel de lokale als landelijke alge- meene stakingen, als de internationale beroepsstrijd, maken het noodzakelijk dat het verband tusschen vakbewe ging en sóciaal-demokratie wordt ver nauwd. De groote conflicten die zij te voor schijn roepen, zullen tegelijkertijd een politiek karakter hebben. Niet alleen het economisch, maar ook het politiek georganiseerde patronaat zal de vakbe weging als'tegenstander op het oorlogs- tcrféin vinden.” Ve>o,rts_jnccnde. Sneevliet: „dat in een situatie als de tegenwoordige (15 jaar ge leden) de vakbeweging de politiek der soc.~ demokratie tot een scherp afgebakende (moet) maken, zich richtend tegen de ge- heele bourgeoisie," niet lettend voornamelijk op het resultaat van morgen, maar bovenal in het oog houdende de revolutioneering der geesten van de arbeiders, opdat dezen op gewassen zjjn tegen de zware inspanning die van hen wordt gevraagd.” En Stenhuis : „De vakbeweging moet in veel ster kere mate socialistisch worden. Dit kan alleen democratisch worden bereikt. Wij zullen de in de vakvereenigingen georganiseerde arbeidersmassa alleen dan politiek kunnen orienteeren langs de wegen van een Partij van den Ar beid, mits deze partij door een even koene als vèr-ziende politiek de vakver eenigingen in een politieken strijd durft. te betrekken”. Nu schijnt met „in veel sterker mate so cialistisch worden”, niet te zijn bedoeld de beteekenis die daaraan ongetwijfeld zou kunnen worden gehecht. In „Het Volk” van 28 Augustus 1924 lazen wij: „De realiteit is, dat de vakbeweging over de theoretische opvattingen van het socialisme of van socialistische den kers voorzoover die vallen buiten het economisch terrein, niet oordeelt. Zij stelt zich slechts twee vragen: a. Is de produktie-organisatie te ver beteren, zoodat de produktie grooter wordt? en b. Zoo ja, op welke wijze is ze dan te verbeteren? Alle andere vragen g-aan buiten de vakbeweging om. Op deze beide vragen nu geeft de vakbeweging dezelfde ant woorden als de socialistische partij. Daarom hooren ze bij elkaar. De strijd voor de betere door vakbe weging en partij begeerde productie- organisatie is een politieke strijd met een economisch doel”. ★ ★ ★ Nu moeten wij eens verhuizen naar de practijk. En dan rijzen direct vragen. 1. 