Czytamy w gazetach, że milionerzy a
merykańscy zaczynali pracę, nie mając
nic więcej prócz dziesięciu palców u rąk

Sołtys: Bez pracy nie będzie ko
łaczy, mówi nasze przysłowie. I dobre
zarządzanie majątkiem wymaga pracy;
przecież w naszej gminie ludzie potra
cili majątki i poszli z torbami, bo źle
gospodarowali.
Piotr: I w Krakowie podobnie mó
wiono.
Bart.: Panom taka nauka potrzebna,
bo jak tu do nas przyjadą w czasie wa
kacyj, nic nie robią, a pieniądze tracą.
Sołt.: Ktoby wam dogodził? Jedni
się żalą na panie z Krakowa, że się tar
gują przy kupnie, drudzy wołają, że
pieniądze tracą.
Piotr: Być może, że tracą, ale się
pouczają o oszczędności na pogadankach.
Sołt.: Opowiedz nam Piotrze co
słyszałeś ?

Piotr: Nie wiem,czy zdołam wszyst
ko powtórzyć, bo tam przemawiają lu
dzie uczeni, dają przykłady, liczą do
chody i rozchody, lecz to, co zapamię
tałem, opowiem. Jeden z panów twier
dził, że u nas dlatego bieda, bo nie
znamy oszczędności, i nie umiemy sza
nować ani rzeczy cudzych, ani nawet
własnych. Chłop na wsi, gdy rzecz jest
publiczna, np. droga krajowa albo za
budowanie, powiada, tego nie potrzeba
szanować, bo to cesarz płacił. Dzieci w
szkole niszczą ławki, książki, mapy,
walają ściany i mówią, na to kraj na


Nr. 18.
„NOWY DZWONEK"


Str. 15


kłada. Podróżny niszczy na kolei firan
ki, rysuje szyby i mówi: to kolej płaci.
Mieszkaniec w cudzym domu niszczy
ściany, okna, zamki, bo na to właści
cielowi domu płaci. Służba nie szanuje
niczego, bo sobie mówi, to gospodarz
płaci.
Bart.: Przecież na drogi państwowe
cesarz płaci.
Piotr: Drogi i szkoły budowane by
wają i naprawiane za pieniądze zebrane
z podatków.
Bart.: A to pięknie, więc na wszyst
ko chłopski mieszek trzeszczy.
