Niestety, stało się inaczej. Nie zro
biwszy fortuny, musiał wracać, bo
wiem serce, osłabione morderczym
klimatem, groziło wypowiedzeniem
posłuszeństwa, w razie pozostania na

dal iw owych warunkach. Jan zdczydo

wał się szybko na powrót do kraju,
mając zaoszczędzonych kilkaset do
larów.
I już pierwszego dnia po przy
jeździe, w całkiem niezwykły spo
sób, dowiedział się, iż był sławnym
człowiekiem, — może już od wielu
lat — i bogatym, bowiem jego ma
jątek u firmy wydawniczej, jest chy
ba pokaźny.
Nie zwracając uwagi na deszcz, Jan
pospieszył do hotelu. Portjer pa
trzył zdumiony na gościa, który ze
zdenerwowaniem wypytywał się o
najbliższy pociąg do Berlina i kazał
kupić sobie bilet pierwszej klasy.
Jan przybył do Berlina poznym
wieczorem. Spędził bezsenną noc w
wielkim hotelu i lo kiódmej rano był
już na neggach. W dwie godziny pó


„DZIENNIK LUDOWY" ne.
132 z dnia 14.
czerwca 1929. 8


Walka o chleb i prace.
Onegdajodbyło się we Lwowie
posiedzenie zarządu Stow. budowni
czych. na którem dyskutowano nad
sposobami zaradzenia fatalnej sytua
cji w „przemyśle budowlanym.
Ginący przemysł budowlany to
nietylko sprawa samych przemysło
wców. Zastój tej gałęzi przemysłu,
pociąga za sobą zastój w gałęziach
pokrewnych, stwarzając katastrofalne
bezrobocie robotników pracujących
w zawodzie budowlanym i wszyst
kich innych, z nim związanych.
A sytuacja jest dziś tego rodza
ju że z braku pieniędzy nietylko nic
nowego się nie buduje, nietylko nie
przeprowadza się większych rekon
strukcji, ale nawet i rozpoczętych w
ubiegłych latach budów prawie
nikt nie wykańcza. | to nietylko pry
watne budynki czekają na „łepsze
czasy“, aby mogły być oddane do
użytku ludziom, czekającym na dach
nad głową, ale co gorsza i co bar
dziej charakterystyczne gmachy rzą“
dowe stanęły w połowie drogi, bo
niema pieniędzy na ich wykończenie.
