„Nazywają mnie waryatem; ja sam mam się
za takiego, ale nie widzę nie, prócz giupstw wo
koło siebie. Cóż mam myśleć o tym „mądrym
świecie?

Steinhof (gdzie chory przebywał) jest zbudo
wamy secesyjnie.
Dobrze, że domy waryatów są tak budowane,
czemu jednak n. p. buduje się secesyjnie wię
zienia?

Obserwuję waryatów. Po większej części prze
kiimają oni złych ludzi, którzy ich tutaj zam
knęli, Ci są szczęśliwi, gdyż zdaje im siłę, że
cierpią. Inni żyją, nie wiedząc o tem, że żyję, i
ci są najszczęśliwsi.
Jeden tylko, który zna swoją przeszłość, tera
zniejszość i los swój w przyszłości, jest rajnie
szczęśliwszy. Tym ja jestem.
Życie wydaje mi się jeziorem. Zanurzam się
na dno i marzę. Gdy zbudzę się ze snu, zaczyna
sie życie. Obecnie jestem pod wodą, kiedyź bę
üə znowu na wierzchu?

Lekarze obserwują mnie; są mniej łub więcej
surowi. Czyż oni nigdy nie zhajdą się na tym
poziomie, aby poznać duszę chorego, aby stawić
się w jego położeniu?


—


Po kilku tygodniach przeniesiono chorego do
Dobran. Wydał on się dla niego rajem. Naczel


--s sm


które były przyczyną wielu | ;
| reneyjne


ny lekarz, dobrotliwy człowiek, przejrzawszy |


świadectwa, w których wymienione były roz
maite zajęcia chorego (między innemi zajęty był
jako pisarz w kancelaryi), przeznaczył go do po
mocy w administracyj szpitala, Potem przezna
czono go do robót w ogrodzie, sadzenia drzew
etc.
Nadszedł wreszcie dzień, w którym postano
wiono go wypuścić ze szpitala.
Gmina, do której chory naieżał, była za ubo
84, aby starać się o jego utrzymanie. Postanowił
więc wyleczony waryat jechać do Wiednia. Ani
tam jednak, ani w Monachium nie chciano dać
opowiaddającemu żadnego zajęcia, gdyż szcze
rze przedstawia! swój były stan.
