DMIONSTRATIONIS    ETANGELIC—    L!R.     VIIT.  ^~(J

orans  Danicl  in  illis  snac  snpplicationis  vcrbis,  ssepius  popu-
lum  Dei  ptjpulum  uominasset,  civitafis  autem  locum  sanc-
( tim  Dci  locum,  vcrlens  in  diversum  qui  respondebat,  nc-
quc  civitatem  sanctam  Dei  nequc  populum  Dei  esse  fatelur,
sed  tuum,  inquit,  qui  oras  et  qui  talia  de  populo  et  de  loco
civilalis  dixisli.  Verba  ipsius  Daniel  hoc  modo  se  habent  :
«  Avertutur  furor  luus  el  ira  tua  a  civilate  lua  Hierusalem
o  et  montc  sancto  tuo  £.  »  Itcm  :  «  Populus  tuus  factus  est  in
»  opprobrium  omnibus  in  circuitu  noslro 2. » Et  rursus  :  «  Os-
»  tende  faciem  tuam  super  sanctuarium  tuum,  quod  deser-
»  tum  est\  »  Et  rursus  :  «  Vide  interitum  civitatis  tuae,  su-
»  per  quam  invocalum  cst  nomen  tuum  *. »  Ac  deinceps  :
«  Quia  nomen  luum  invocalum  cst  super  civilatem  tuam
»  et  super  populum  tuum5.»  Talibus  cum  orasset,  adjunxit :
«  Et  cum  adhuc  loquerer  et  orarem,  ecce  Gabriel  quem
»  videram  in  visione  mea,  volans  tetigit  me,  et  dixit6,»  ea
utique  quac  superius  descripta  habes.  Plane  igitur  in  his  Pro-
phela  non  simpliciler  civitatem,  sed  Dei  civitatem  nomi-
navit,  et  sanctuarium  Dei  sanctuarium,  et  populum  Deipo-
pulum,  ita  videlicet  animo  erga  illurn  populum  aifectus  :  at
vero  Gabriel  non  item  ut  ipse  ea  quae  jam  dictajsunt  vocat,
scd  ex  contrario,  super  poputum  tuum3  inquit,  et  super
civitatem  sanctam  tuam  ;  ubi  propemodum  el  civitatem  et
populum  et  sancluarium  illa  Dei  appellationc  indigna  cssc
demonstrat.  Tantum  igitur  temporis  spalium  primum  con-
tra  populum,  deinde  contra  civitatem  praefmitum  esse  do-
cet ;  et  quod  tantum  sit,  ostendit  ex  renovatione  Hierusa-
lem.  Id  porro  continetur  a  Dario  Persarum  rege  usque  ad
Augusti  dominatum  in  Romanos,  et  Herodem  Judaeorum
regem,  qui  alieno  genere  natus  cst;  quorum  temporibusea
quae  ad  ortum  Salvatoris  nostri  pertinent  enarranlur,  qucm-
admodum  longius  progressa  oratio  demonstrabit.  Ordinc

*  Dan.  .x,  16.  —  2  II».  -  3  I!).  17,   —  <■  Ib.  1«.  _  5  [b.   19.  —  G  II).  2».
