Ze Starego Sambora piszą nam:

Wojska rosyjskie wkroczyły do naszego miasta
w połowie września roku ubiegłego. Większość
„mieszkańców polskich zdążyła przedtem z miasta
iwyjechać, ci zaś, eo pozostali, z ks. kanonikiem
, Daszykiem na czele, przecierpieli prawdziwie Dan
„tejskie piekło. Zaraz pierwszego dnia zniszczyli
j Moskale dwa domy mieszczan tutejszych, Pola
ków, pp. Józefa Kościelskiego i Kazimierza Trup
|kiewicza. Rozbijano i rabowano sklepy, a do po
imocy w tem dziele dobrano sobie ruski lud oko
liczny, któremu przedstawiano się za jego oswo
bodziciela z pod jarzma austryacko-polskiego. Po
[dział łupem nie był jednak sprawiedliwy. Ofice
rowie rosyjscy pozabierali eo lepsze rzeczy »na
,pamiątkę« do swoich domów, żołnierzom zaś i
ichlopom zostały pośledniejsze rzeczy. , Mimo to
, tłumy ludu okolicznego płynęły ku miastu, aby się


pugs
j Pla Polaków nastały bardzo ciężkie chwile. Z u
'rzędu gminnego usunięto wszystkich polskich


funkcyonaryuszów, a ich miejsce zajęły kreatury
| rosyjskie najgorszego gatunku. Księdza Daszyka,
„gdy jechał do chorego z Najświętszym Sakramen
tem, zatrzymał kozak i obrabował z tego, co miał
| przy sobie. Nie pomogły zaklęcia, odwoływanie
isie do uczuć ludzkich, tłomaczenie i t. p. Jedyną
odpowiedzią na wszystko były obełgi i fakt ra
bunku.
