De spookachtige blauwglans gaat langzaam over ineen diep zwart. . . Zacht laat de nacht z’n sluier neerglijden op de aarde. . . Een lichtblauwe plek in ’t donker van den hemel duidt nog aan de streek, waar de zon verdween. ..
’t Is avond, nacht. Hier en daar flikkert een lichtje op. Zwart zijnde boomen tegen de zwartblauwe lucht. Heel boven flonkeren sterren . . . steeds meer.
Somber suist de wind door de bladeren. Heimvol Is ’t rondom, ’t Is als komen de boomen nader, als dreigende spoken, de armen hoog opgeheven. ..
*) Hoewel niet van fotografischen aard, geven wij toch gaarne plaats aan dit zeer gevoelige stukje proza, ons dooreen vriend van ons blad aangeboden. RED.
lets wilds stijgt in me op; een drang doortintelt mij en doet me opspringen. Hij drijft me voort, gejaagd, naar de stad. De stad! Daar ligt zij, één sombere huizenmassa, glinsterend van vele lichten. Daarboven drijft een groote rosachtige wolk, fantastisch, dreigend. Daar ’t zwoegende leven, de stad met licht en schijnvroolijkheid, met donkere ellende en schrijnende smart; hier de Natuur, gehuld in zwarte nacht, stil en toch vol geheimzinnig leven . . . Héél boven dat alles de hemel met de stralende sterren . ..
N. W. F.
ERVARINGEN VAN FOCUSLEZERS
	Geachte Heer Boer!
	Van ochtend deed ik een aardige ervaring op. Ik had gisteren een te flauw negatief versterkt met Jod-sublimaat; en nogal heel krachtig zelfs. Daar ik er gaarne spoedig een afdruk van wilde hebben, drukte ik van ochtend inde klare zon af.
