In een gemeente van klasse 2a, b.v. Delft, zal dit zijn ƒ 20.72, in de gemeente van de klassen 3 en 3a schommelt het om ƒ 18.— per week. Daarin vallen gemeenten als Hengelo, Almelo e.a. Spr. neemt aan, dat de heeren patroons zich zullen hebben gerealiseerd, wat dergelijke loonbedragen in feiten beteekenen. Los van alle bespiegelingen staan wij dus voor het concrete feit, dat de werkgevers van oordeel zijn, dat dergelijke loonen redelijk zijn. In de klassen 4 en 4a zijn zij nog weer evenredig lager. De heeren zullen dus wel bevroeden, dat spr. er niets voor voelt, om ook maar een enkel woord ter verdediging van deze voorstellen in zijn bond te spreken.
Spr. wil dit met nadruk verklaren, omdat een dergelijk collectief arbeidscontract niet beantwoordt aan wat de gezellen redelijkerwijze mogen verwachten. Hij hoopt, dat er nog met de werkgevers te praten zal zijn, opdat er iets anders tot stand kan komen, dan wat nu hunnerzijds wordt voorgesteld.
Is nu de loonsverlaging economisch noodzakelijk? De meeningen daarvan loepen in ons land nogal uiteen. Theoretici als mej. Van Dorp zien maar één remedie: steeds verder gaande loonsverlaging. Ook anderen betoogen, dat er een flinke hap uit moet, als wij ons staande willen houden. Spr. gelooft, dat, als practische menschen, den aard van het bedrijg in aanmerking nemende, een groot aantal patroons medewerkt om het bedrijf op peil te houden en aan de gezellen de kosten van het levensonderhoud te verzekeren.
