Mijn hoop, dat Augustus verrassingen brengen zou, is niet vervuld.
Mijn dank aan den ijverigen correspondent. De inkomsten van het Studiefonds dalen onrustbarend.
De Penningmeester,
A. G. HONI<?-
Kampen, 1 September '81.
Postnummer 99676.
type hiervan vindt h£j in Eli, den man op den stoel:
„In een korte schildering wordt tot driemaal toe het licht op Eli geworpen.
En van die driemaal zit hjj tweemaal op een stoel.
En eenmaal ligt hij op zijn bed.
Dat is het eenige, blijkbaar het kenmerkende wat ons van Eli wordt meegedeeld uit al die veertig jaar, dat hij Israël gericht heeft.
Erg heldhaftig en imponeerend is het niet dat heel het levenswerk van iemand die een leidende positie had in Israël daarin saamgevat wordt: een man op een stoel.
't Is waar, bepaald verkeerde en goddelooze dingen worden van zijn 40-jarige Richtersperiode niet gezegd, zooals van zijn zonen Hofni en Pinehas.
Integendeel, ik geloof stellig, dat Eli een vrome man was.
De mystiek-aangelegden in Israël zullen in deze grijsaard hün man gevonden hebben.... een echte bekeerde man!
Zijn zonde school dan ook niet zoo zeer in wat hij deed dan in wat hij naliet.
Dit was zijn zonde, dat hy laks was.
Een laksheid, die overduidelijk uitkomt in de opvoeding van zijn zonen.
Dit was zijn fout, dat hij aan zijn stoel vast zat.
Daarom brak hij op dienzelfden stoel ook zijn nek.
Wij bezirigen terecht onze vaad'ren als een „kloek en vroom geslacht".
Kloek en vroom.
Maar die kloekheid kan moeilijk tot ontplooiing komen op een stoel.
Vroomheid is best, maar als die niet met kloekheid gepaard gaat, verliest ze elke waarde.
Behalve kloekheid mist Eli ook een scherpen blik op zijn tijd en de geestelijke nooden, door een biddende en een dronken vrouw met elkaar te verwarren.
