lstolnie. pomiędzy konserwatywne
mi przyjaciółmi gabinetu a lewe skrzy
diem pazgji istnieją rozbieżności nie uo
pogodzenia. Pierwsi znajdują, że kurs
rządowy jest zbyt demokral. i socjari
styczny i że trzeba wziąć kierunek na
prawo. Drudzy uważają, że nadszedł już
czas realizacji socjalistycznej części pra
gramu partyjnego, że to, co było dolych
czas, to lylko nacjonalistyczna uwertu

Jednem słowem, według ich zdania,
nadszedł czas dokonania drugiej rewo
łucji. Ci rewolucjoniści lù — Dartć, gro
żŻący ewolucją ugrarną, Ley — kastra
«ją kapitalistów, liochm pobrzękujący
„rewolucyjna szabią™ S. A. Szczególmie
niebezpieczny był ten ostałni. jako szeł
sztabu brunatnej armji, *Ministra rolni
ctwa i komisarza pracy można łatwo u
sunąć: z powodu choroby, na własiną
prośbę. Lecz dowódeę 5. A.? W czerw
cu nadeszła wiadomość o urlopie szefa
sztabu 5. A. Roehma w związku z cho
robą, w lipcu mieli zostać uriopowani
wszyscy szeregowcy 5. A. To wydało
się podejrzanem i dało podstawę do po
głosek, że Hitler chce pozbyć się S. A.
wzgl. radykalnych elemenlów wśród
niej i bierze wyraźnie kierunek w pra
wo, w sensie likwidacji elementów ra
dykalnych w partji i w S.A.
Zwolnienie i zaareszlowanie Roelina
całkowicie potwierdza te przypuszcze
nia.
Nie trzeba jednak zapominać o jed
uem: konflikt obydwóch grup narazie
nie wychodzi poza ramy platformy Trze
ciej Rzeszy. To nie jest konflikt dykta


m tury-.z jakąś trzecią siłą.fo tylko wew


„depesze: „To nie nasza rzecz decydo


nętrzny konilikt dyktatury. W szczegól
ności — osobisty autorytet Hitlera nie
został zachwiany, On zawsze jeszcze jesi
bardzo wielki. Od jego woli zależy, czy
ma być czy też nie być druga rewolucja
W tych dniach Goering wygłosił ma
mienną mowę rzucającą pewne świalľo
na charakter buntu, o którym donoszą
rać,
zy potrzebna jest druga rewolucja.
Pierwszą wódz postanowił i dokonał.
