Het is wel duidelijk dat de individuele factor in de criminele statistiek niet tot zijn recht komt. Het vergelijkende onderzoek van één- eiïge en twee-eiïge tweelingen schiep ook op dit gebied de mogelijkheid aanleg en in vloed van milieu scherper te onderkennen. Verschaft men zich gegevens van tweelin gen van welke één partner in de gevange nis kwam, dan blijkt de kans voor de an dere partner eveneens met de strafrechter in aanraking te komen bij de één-eiïgen veel groter dan bij de twee-eiïgen. Zo vond een onderzoeker dat van 13 één-eiïge twee lingen, van welke de éne helft een misdaad pleegde, in 10 gevallen de andere partner reeds was veroordeeld. Daartegenover ston den 17 twee-eiïge tweelingen; van hen was slechts in 2 gevallen de andere partner ge straft. De les hieruit te trekkep is niet dat Lombroso gelijk heeft gekregen en de cri minologen van het milieu uit het veld zijn geslagen. Het tweeling-onderzoek leert vooral dat er mensen zijn met zodanige ge ërfde defecten, dat zij, onbeschermd hun weg gaande, vroeg of laat in de gevangenis terecht komen. Hierin erkent men een sociaal vraag stuk. Tot misdaad aangelegde psychopa- then behoren ook in het belang van hen- zelven, buiten de normale samenleving te worden gehouden en van voortplanting te worden uitgesloten. ALDUS brengt de in dit opstel gevolgde gedachtengang ons terug tot Francis Galton, die de betekenis van de „mens in tweevoud” voor de studie der erfelijkheid ontdekte. Galton schiep ook de leer der eugenese die de verbetering van ’s mensen aanleg binnen de menselrjke samenlevin gen tot object heeft. En nog op het einde van zijn leven, hij was 86 jaar oud, stichtte hij een fellowship voor de studie der maat schappelijke factoren, die de lichamelijke en geestelijke eigenschappen van toekom stige generaties kunnen verbeteren of scha den. Prof. Dr J. J. VAN LOGHEM i) Door sommige onderzoekers wordt aan genomen dat bij uitzondering een eicel, be vrucht door twee zaadcellen zich ontwikkelt tot een tweeling. Het onderwerp blijft buiten bespreking. >) Ook de één-eiïge „méérling” komt voor. De Dionne-vijfling, de vijf Canadese meisjes, die de wereld in rep en roer brachten en zich daarbij een bruidschat verwierven, is één-eiïg. 