Nu dringe niemand zich in al zulken arbeid in. Maar wordt ge geroepen, wettig geroepen door uw kerk; opgeroepen, om óf in het ambt te treden, óf een deel van de taak als helpende
hand over te nemen, óf ook in deze kleine diensten uw kerk het leven mogelijk te maken, bedenk u dan wel, eer ge weigert.
Zelfs uw gevoel van onvermogen is hier geen verontschuldiging, want dat heeft uw kerk, en hebt niet gij te beoordeelen.
Weigeren is zoo koel, zoo weinig naar de uiting der liefde Christi.
En eerst dan, als een ieder zegt: »Zie, hier ben ik Heere!" bloeit het leven der kerk op.
Kuyper.
Amsterdam, 27 Maart 1891.
In het Synodaal Genootschap te Leiden gaat het weer den ouden weg op.
Tal van jonge mannen, die niet aan den Cisristus der Heilige Schrift gelooven, willen toch lidmaten van het Synodaal Genootschap worden; maar de Leidsche kerkeraad van dat genootschap is orthodox, en kan hen dus niet toelaten.
Nu zijn deze jonge mannen naar het Synodaal Genootscnap, afdeeling Oudshoorn,
getogen, en hebben daar bij een Modern predikant aan de noodige formaliteiten
voldaan.
En nu komen ze met attestatie van dien Oudshoornschen kerkeraad bij denLeidschen kerkeraad, en vragen te Leiden toegang tot het heilig Avondmaal door inschrijving in het lidmatenboek.
Wat zal deze kerkeraad nu doen?
Een kerkeraad, die nooit één hand uitstak, om die vele hoogleeraren, die met attestatie bij hem inkwamen, en openlijk in geschrifte de stoutste dwalingen verkondigden, van de dwaling huns weegs af te brengen of te weren van het heilige?
Ziehier het kunstje.
De praeses van den kerkeraad laat er den kerkeraad buiten, en geeft aan een suppoost last, om die heeren in te schrijven.
Zoo komen ze er in, en de kerkeraad weet er officieel niets van af.
