Dona sloot haar oogen als om Loesje uit te lokken ook zoo te doen, doch toen



	zij ze na een poosje opende, zag ze Loes haar aankijken met ’r groote oogen. Kon dat kind toch maar een oogenblik slapen.... wacht, de Daon Tidor, ~het Kruidje roer mij niet” dat moeder haar gezonden had voor de slaap! Als ze die eens onder Loesje’s kussen legde? Maar ze moest ze zelf halen of zou ze Aminah er om zenden ? Ze lagen in haar kastje en den sleutel daarvan had ze in haar taschje neen ’t was beter ’t zelf te doen. Ze stond voorzichtig op. Loesje vroeg met de oogen waarom ze heen ging en ze knikte ’r toe: ~lk kom dadelijk terug hoor!”
	Ze liep vlug door het groote huis naar de galerij der bijgebouwen. Oestan de eerste huisjongen hield vóór de wacht van avond. Cromo was achter en ze vroeg hem ~even gauw haar lamp op te steken.” Cromo stond uit zijn siësta op, want de wacht houden is eigenlijk volgens Javaansche opvatting, in zachten sluimer zijn, en streek bij Dona’s kamer gekomen de lucifers aan. Dadelijk gloeide de kleine petroleumlamp: ~Of de Nonna nog wat had!” vroeg Cromo. „Neen Cromo.” Cromo ging weer naar de zijgalerij, maar door de tulle gordijnen heen zag hij hoe de Nonna een pakje te voorschijn haalde, daaruit een handjevol blaadjes nam. Cromo die nu den laatsten tijd geld kreeg van Tobias Smit en zijn best zou doen de Nonna van ’t kantoor te werken, had helaas voor die kwade praktijken weinig gelegenheid meer, daar hij niet op ’t kantoor kwam gedurende de reis van den Heer Alve. Daarom keek Cromo goed toe of er hier in huis geen kansje was de Nonna zwart te maken. Expres er veel moeite voor doen zou hij niet. Hij had niets tegen de Nonna, ’t was hem te doen om dien meneer Tobias Smit geld af te persen; was ’t geval met de Nonna er niet meer dan kon hij wel te weten komen of ’t waar was wat hij dacht, namelijk dat Tobias Smit lid was van een bende die in verbinding stond met de communisten. Had hij daar zekerheid van, nu, dan was er een prachtig middel geld te krijgen van hem. 