Zó gevoelt Gods kind zijn ziel met weemoed vervuld, als hij ziet op den lijdenden Christus. Immers, er leeft geen kind des Heeren, of het weet dat Hij, Die daar als een schaap werd weggeleid, zijn Redder en Verlosser is. En wat nog meer zegt: dat Hij al dat lijden, dat Hij dien vreselijken dood moest en ook wilde ondergaan, om de zonden van zijn volk, van degenen, die door de Vader in de stille eeuwigheid Hem ten erfdeel waren gegeven, te verzoenen ....
Daarom kan de gelovige, indien er leven in zijn ziel is, ook' in dankbare aanbidding belijden: de Heere werd ook om m ij n zonden ter slachting gevoerd.
Geliefde lezer en lezeres, zou deze gedachte geen goede overdenking voor ons zijn, bijzonder in de dagen, die ons nog scheiden van de herdenking van Jezus' lijden en sterven?
De Gemeente van den Eeuwiglevende roept ons met Paulus toe: „Ziet op den oversten Leidsman en Voleinder des geloofs!" Ja, de Heere gebruikt zelfs Pilatus, om ons allen het „Ziet den Mens!" te doen horen.
