Nadto zechcą Panowie odnośnie do kandy
datów do służby państwowej baczyć, aby były ści
śle przestrzegane przepisy, zawarte w artykułach
6—10 ustawy z d, 17 lutego 1922 r. o państwowej
służbie cywilnej (Dz. U. R. P. Nr. 21, poz. 164),


w szczególności zaś, aby był badany przez leka
rza z urzędu stan zdrowia kandydata do służby
państwowej, nieprzestrzeganie bowiem tego po
ciąga za sobą niejednokrotnie ujemne następstwa
dla sprawności samej służby bądź z powodu zbyt
częstej i długiej nieobecności w służbie chorego
urzędnika, bądź też z powodu małej wydajności
pracy osoby, przyjętej do służby państwowej,
a fizycznie do niej w stopniu niedostatecznym
uzdolnionej.
Warszawa, d. 7 października 1925 r. (OP. 10885).
Minister Spraw Wewnętrznych
(—) Kiernik,


Okólnik (119) Ministra Spraw Wewnętrznych do wszystkich Wojewodów (z wyj. Śląskiego), Dele
gata Rządu w Wilnie i Komisarza Rządu na m. stoł. Warszawę w sprawie Ustawy z dnła 1 lipca
1923 r. (Dz. Ust. Nr. 91, p. 712) o środkach prawnych od orzeczeń władz administracyjnych.
W Dz. Ust. Nr. 91 ogłoszono pod poz. 712
ustawę z dnia 1 sierpnia 1925 r. w sprawie środ
ków prawnych od otzeczeń władz administra
cyjnych.
Ustawa ta uzgadnia istniejące przepisy o środ
kach prawnych od orzeczeń władz administracyj
nych z postanowieniem art. 71 Ustawy Konstytu
cyjnej, według którego odwołanie się od orzeczeń
organów rządowych dopuszczone ma być tylko
do jednej wyższej instancji, o ile ustawy nie prze
widzą w tym względzie wyjątków. Pozatem przy
nosi zacytowana na wstępie ustawa nowe uregu
lowanie trybu postępowania w wypadkach wnie
sienia odwołań od orzeczeń i zarządzeń władz
administracyjnych oraz uchyła luki i usterki, istnie
jące dotąd w normach prawnych o postępowaniu
odwcławczeni.
