— Dlaczego?...
— Bom nie nie widział...
— To ci sztuka dopiero zabić co, jak się wi
dzi... A od czegoż myśliwy!.. Myśłeć i wymyśleć
powinien coś do zabicia, choćby nie widział ..
Musi być...
— Jezus Marja! żono! czego ty chcesz odemnie,
udusisz mnie |...
— Uduszę cię, a więc będzie pogrzeb i będzie
nowa suknia, o którą vię teraz napróżno błagam...
— Djabelna zima; mróz, śnieg i drożyzna —
za wiele na raz..
— E, ja mam jeszeze córkę na wydaniu...
— A ja teściową w domu...
— Straszna zima |... `

— Chodźmy do handelku na... drożyźniany
dodatek...
i nie dziw, że grube byki sadziłem. Żyd
impertyneneki nieraz zjawiał się na papie
rze — rozsiadał się w czarnej bekieszy —
jakby drwił z mojej miłości — i ani rusz
spędzić aroganta.
Imię Marja z różnemi odmianami i zdro
bniałościami figurowało na mej bibule, re
miniscendach i elahorandach tak dalece, że
nawet urzędowo mecenas dał mi napomnie
nie, bym nie zasmarowywał papieru, bo
drogi w dzisiejszych czasach...
Argument ten nie trafiał mi jakoś do
przekonania, a chyba Bóg na sądzie osta
tecznym policzy, ile ja w duchu nadałem
epitetów weale nieklasycznych memu chle
bodawcy. Zimny prawnik, zagrzebany w pa
ragrafach — wygrzebie z nich tyłko wyroki
i pieniędze — ale nie miłość. — Nie może
jej tedy całkiem naturalnie zrozumieć, tłó
maczyłemi sobie i dalaj robiłem swoje.
Raz jednak to niebiańskie uczucie, co
nawet takim maluczkim, jak wojskowym bez
szarży „żywot* osładza, a względnie po
prawia — nabawiło mię ambarasu nie lada.
Przepisywałem bardzo pilny kontrakt.
Ku zadowoleniu mecenasa oddałem pracę na
czas — chlebodawca rzucił mi nawet parę
słów pochwały, którymi rzadko obdzielał
swych pracowników.
