Dit veredelingswerk heeft belang bij een infectiemethodiek waarbij jonge planten snel op resistentie tegen kurkwortel worden getoetst. Een geheel bevredigende methode is echter nog niet gevonden. Een aantal Lycopersicum species werd ineen koude teelt in besmette grond getoetst op resistentie tegen kurkwortel. De meeste van deze species zijn beschikbaar gesteld door het Instituut voor de Veredeling van Tuinbouwgewassen en het Laboratorium voor Tuinbouwplantenteelt te Wageningen. Resistentie of onvatbaarheid werd voornamelijk gevonden bij een aantal selecties van Lycopersicum peruvianum, Lyc. hirsutum en Lyc. glandulosum. Het bleek dat niet alleen verschillen in resistentie voorkomen tussen de selecties vaneen soort, maar soms ook tussen de individuen vaneen selectie. Bij het oogsten
	van zaad is op deze heterogeniteit gelet; alleen het zaad van de meest resistente individuen is voor verder onderzoek en veredeling gereserveerd. Rood en groot? Verschillende nakomelingschappen van de kruising cultuurras x Lyc. hirsutum zij-i eveneens op resistentie beoordeeld. De resistentie is dominant, doch het aantal factoren, waarop de resistentie berust, kon niet worden vastgesteld. Wat betreft de groei, treedt inde F' een sterk heterosiseffect op. De vruchtkleur van de F1 houdt het midden tussen die van de ouders (resp. rood en groen). Inde Fa splitsen ook afwijkende kleuren af. De indruk bestaat, dat de rode vruchtkleur en een voldoende vruchtgrootte via deze kruising moeilijk met de resistentie tegen kurkwortel zijn te combineren. *••#••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••«
	Hoewel uit het voorbericht blijkt dat 1 het jaarverslag 1956 van het landelijk proefstation te Naaldwijk geen jaarboek (wat is dat precies?) wil zijn, verschilt de vorm toch wel heel sterk van de tot nu toe gebruikelijke uitgave. Heeft de auteur willen aangeven dat dit jaarverslag stellig dit woordje verraadt de schrijver niet de bedoeling heeft inde vorm van de jaarboeken van het I.T.T. te willen kruipen? Hoe het zij, het jaarverslag in zijn huidige verschijning zal de praktijk, en daar gaat het per saldo om, sterker aanspreken dan zijn voorgangers dat vermochten. De „oude” jaarverslagen, gevangen ineen strenge indeling en gesteld ineen taal die, gezien de onderwerpen, zeker wetenschappelijk verantwoord was, zal ongetwijfeld de praktische tuinder zelden tot lezen genood hebben. Er is kennelijk gezocht naar een compromis tussen wetenschappelijk verantwoord en prettig leesbaar. Welnu, deze opzet is volledig geslaagd. De verslagen van de talrijke proeven zijn veelal ineen prettige vorm gegoten en zodanig „verpakt” dat men de kern van bet onderwerp met plezier uit de doeken, of beter gezegd, uit het papier doet. 