Et si qui praesentior fibi honoris locum, tanquam oculorum sēdam, in civitate petitioni, ipsis potissimum deferri voluerunt, qui de Republica bene merendo, vel rebus foris clare gestis, vel domi civili virtute ceteros superarent. Fiscus, qui sicbat consuetudinem vi, opinionumque perversitate depravatam esse hominum natura ad hanc conjunctionem dirimendus, agressus, plerisque ex ea nobilitate juxta, iuvenes, qui se popularis ante dicerent, amicitia comprehenderet, coepit, ex ipsis nobilissimos in familiaritatem suam blandi accipiebat.

Et partim auctis, sic his benigne sibi licere ab aliis vel fidei accipere, vel pecunias mutuas sumpere; atque ita, ut statu mente acri et vigenti, variis consilis atque artibus eorum animi illabens, et si iuac dabatur in sermone facultas vocandi in odium atque invicem veterem nobilitatem, hanc libenter arripiens, eorum voluntates ad id facinus, quod ipse fecundum animo, sibi accuratissime praeparabat. Urbana: item multitudinis & tenuiorum benevolentiam eodem blanditiae artificio coegit, dicitur. Etenim, quot ab ipsis accepi, qui id probe norunt, Consulem eorum opinionum, qui textrinam exercercnt, quorum Genua magna frequentia est, cum sorte obviam habuisset, interrogare, ita se quid sit, familiariter coepit, satis ne res ex sententia cederent, quidem homines ad propinqui quam facile vitam traducerent. Ad basi cum responderet, haud satis praclare se cum agit, artes jacere, artificeque propria difficultatem temporum summa rerum inopiae contendit; tum ille homini addere animum, fronte atque oculis misere fieri illorum vicem, praclare amantissime polliceur, se, quoscumque rebus possit, eorum incommodis non defuturum; mandavit Ambrosio, Columbano, vitque, ut quos illi existimarent inopia graviter vicem operi, pose neque; homines, eos admirabat, ut ad eum accedereat. Postea igiur die cum ex corum numero complures in Carthaginem conveniebant, qualis miserissimus pater superum, homoque antiqua virtute, certam frumenti mensum iisque distribuit, iustitiae; illudque addidit, sufflere semper in consuetudine majorum suorum gratuitam liberalitate sublevare inopes, eorumque commodis omnia ratio consulere, proinde cum ipsis decsuit, unde familias suas alerent, in orare Tuos existimarenc paratarn esse ipriori amicitia praesidium. 