Wat zien wij op de aarde 'gebeuren? Men kan het menschdom in twee groote rijen verdeelen. Aan den eenen kant staan de braven, de rechtvaardigen; aan den anderen de partijgangers van den hoogmoed, den rijkdom



	en het zingenot. Voor beiden evenwel geldt eenzelfde wet, hun door God in het hart gegrift. Wanneer nu de brave, zijn hartstochten beteugelend, een matig en sober leven leidt, wanneer hij luistert naar de stem zijns gewetens, rechtvaardig is in zijn handel, liefderijk voor zijn evenmensch, zou hij dan na dit leven gelijk staan met den vertreder aller wetten, den schender van God en godsdienst? Zulk eene leer zou van den liefdevollen Heiland een God van onverschilligheid maken, die zich niet bekommert om de onderhouding zijner wetten, geen belang stelt in deugd en heiligheid. Maar daar is nog meer: was er geen hemel, waarom dan de menschwording van den tweeden Persoon der goddelijke Drieëenigheid? waarom de prediking zijner leer, de stichting zijner Kerk, de bloedige geeseling en doornenkroning, de schandelijke kruisdood?
	De overtuiging van een plaats van eeuwige zaligheid gaf kracht aan het hart der Machabeesche moeder, toen hare kinderen onder hare oogen werden gemarteld ; het geloof aan den hemel deed de Martelaren met vreugde heensnellen naar het worstelperk der walde dieren, om hunne onschuldige lichamen aan de klauwen der leeuwen prijs te geven. Om den hemel te gewinnen verlaat de missionaris het dierbaar vaderland, steekt de zee over, dringt door in de ruwe en onherbergzame bosschen en verkondigt er het Evangelie.
