XXX.  Illa  vero,  qux  Clericis  ex  legi*
tima  parentum  vel  confanguineorum  , non
fecus  ac  Laicis  obveniunt,  vel  ex  donatio-
ne, labore,  induffria,  vel  alio  modo, quo
folentLaici,  lucrantur,  indubie  patrimonia-
lia , nec  quaft  patrimonialia  refle  dicuntur:
neque  Clericorum  conditio  naturam  horum


(1)  Ea  dilciplina  feculo  xin.  tempore  Grego-
tii  IX.  oblervabacur  : vide  Iit.  s.  Decrtt.  tit.  26.
cap.  Quorumdam  . Hodie  Clericus  de  luis  bonis
abfquc  ullo  diferimine  poicrt  reflamento  difponere;
id  enim  jurilprudentia  exterior  permitnt.
Ci)  Diploma  eo  loci  lumitur  pro  Interit , qu*
» Principe  impetrare  lunt  , ur  equis  publicis  di-
Ipo&tui  uti  Uccat . Privatis  enim  hominibus  ablquc


Principis  diplomate  curlus  publicus  olim  non  per-
mittebatur . L.  Plmllit  , C.  de  Curf.  puti.  Cuius
moris  meminit  Tlinius,  lib.to.  Epifl.  adTr-janum.
Jurilconfultus',  quem  Epo  laudatusa  D.Van-Elpen,
citat  paulo  poli , ell  Venuleius,  L 1 17.  S-  a.  S-
de  vert.  otlig.  Quippe  verba  Vcnulcii  ab  Epooe
fine  uUa  mutatione  rcleruotur.
•





Pars  IT.  Sect.  IV.  Ti

bonorum  immutat,  aut  Ecclefta  circa  hxc
jus  ullum  unquam  prxtendic , fed  ea  libe-
ri Clericorum  dtfpolitiom  permittit ; atque
poli  mortem  Clericorum  intetlatorum  ad
confanguineos  eorum  devolvi  , ut  ex  Ca-
nonibus Apoftolorum  & Antiochenis,  quin
& Decretalibus  Cub  hoc  titulo  De  Peculio
Clericorum,  manifeilum  eft.
XXXI.  Quare  & hic  bona  patrimonia-
lia , & quoji  patrimonialia  eatenus  peculio
tajlrenfi  & qi ta/i  cajlrenfi  filiorumfamilias
comparari  poffunt ; quod  ficuti  filiifamilias
pleno  jure  peculia  hic  pofTident,  atque  de
illis  (ine  confenfu  patris  libere  difponunt  ,
tam  inter  vivos  , quam  mortis  caustl;  ita
Clerici  hic  bona  pariter  pleno  jure  ique
ac  laici  polTideant  , & de  illis  libere  di-
fponant.
XXXII.  Dicitur  quidem  in  L.io.Cod.
