Mogen deze woorden, ook voor de binnenlanden van Suriname, steeds meer bewaarheid worden !
	De Majêllg in rouw.’) (Bij den dood van Zr Marinusj Wie had kunnen vermoeden, dat we, na de viering van den ZOsten verjaardag van de Eerw. Zuster Marinus, zoo spoedig haar overlijden zouden moeten betreuren! Zuster Marinus is van ons heen gegaan. Dood ! Wat kan hij, de dood, zoete banden verbreken, en het ledig om ons heen maken ! Zoo ook in de St. Gerardus-Majellastichting. Zooals onze Zeereerw. Directeur Pater Kooger op de 70ste verjaardag van SEuster Marinus zeide„We kunnen ons de '
	Zuster Marinus op haar ZOen verjaardag met het kleinste melaatsche meisje.
Majella niet voorstellen zonder Zr. Marinus,” Zij zag de eerste zieke 42 jaar geleden de Majella binnenkomen en die eerste is 42 jaar lang door onnoemelijk velen gevolgd. Zij zag de stichting opbouwen en zich uitbreiden, heeft in die jaren haar taak met mannenmoed en lieve moederzorg voor God en haar melaatschen volbracht. Het is niet de bedoeling hier haar onmetelijken arbeid te schetsen, alleen willen we ons bepalen tot de laatste weken van
	1) Na de herdenking in de vorige afl, geven wij aan dit schrijven nog gaarne n plaats. (Red.)



	haar leven. De Meester, de Goddelijke Vriend der lijdenden, moge haar een overvloedig loon voor haar moederzorgen bereid hebben.
Laat ik terugkeeren tot de bovenstaande titel : de Majella m rouw ! Ja 1 wat een rouwstemming is er heden in de stichting. De radio is stil, die anders door haar muziek van heinde en ver, over ons lijdensdorp een vreugdevolle stemming geeft.
