De woning wordt ontzien en geëerbiedigd, de meubelen opgepoetst en gespaard, maar voor het spel der kinderen kan geen hoekje ingeruimd worden. In plaats van hun het beste deel der woning af te staan, maakt men zich zoo spoedig mogelijk van hen af en stuurt ze de straat, op, wat in de meeste gevallen niet bepaald voordeelig werkt. Komt de school leeftijd, gelukkig! dat ruimt op; want niet omdat onderwijs zoo nuttig en noodig is voor het kind, stuurt men het naar school, getuige de zeldzaam voorkomende gevallen, dat de kinderen tot 14 jaar school gaan. Zoodra hun leeftijd maar eenigszins toelaat, dat ze op eene of andere wijze worden geëxploiteerd, worden zij (en wederom niet alleen door ouders, welke het lot daartoe dwingt) van school genomen ; het meisje veelal nog eerder dan de jongen. Met voorbeelden, aan hare eigene omgeving ontleend, helderde zij dit op. Ten slotte kwam spreekster tot de conclusie, dat verreweg de meeste ouders niet in staat zijn hunne kinderen op te voeden; dat ze tot het goede gedwongen moeten worden. Zij wees daarom op leerplicht, en voortgezet lager onderwijs. De discussie, welke hierop volgde, was zeer geanimeerd en ook heel leerzaam. Behalve door verscheidene leden werd hieraan deelgenomen door twee introducées, die beiden blijk gaven, dat zij het kind hadden bestudeerd en eenige opmerkingen maakten van paedagogische waarde. Een harer meende dat het sturen op straat niet zoo laakbaar was, als hier werd voorgesteld. Immers het leelijke, dat de straat den kinderen biedt, komt eigenlijk uit de huizen en zou met een verder goede opvoeding wel weer verdwijnen; in ieder geval was uit hygië nisch oogpunt de straat verre te verkiezen boven de vaak bedompte woning. Dit gaf enkelen der leden alsmede de inleidster, aanleiding er op te wijzen, dat men niet zoozeer zich verzette tegen de straat, als wel tegen het feit, dat men de straat en de school bezigt als middelen om zich van de kinderen te ontslaan, waaruit veilig kan opgemaakt worden, dat al wil men de moeder per se de opvoedster noemen, zij lang niet altijd toont het te zijn of ook maar te willen zijn. 