II.  Quibus  ea  infedit  aniino  fententia , Manli
unius  limitibus  ardlatam  fuilte  immunitatem  Eccle-
lix;  iis  minQs  pervia,  mmtlfquc  fuerat  horum  Ca-
roli  Magni  temoorum  perfpedla  difciplina.  Capi-
tularia qui  modd  protulimus,  agreftes  & vicorum
Ecciefias  fpedanr.  Parochorumque  ibi  immunita-
tes, ratione  habita  dominorum  peiculiarium , fcu
Seniorum  cufufque  vici,  quibus  vici  totius  xdes
agrique  obfequia  & fervitia  quidam  priftare  te-
nebantur. Non  ergo  hic quxftio  vertitur  de  immu-
nitate agrorum  Ecdefiar,  vel  Clericorum , ne  Re-
gum vediigalibus  urgerentur:  ab  his  enim  abfol-
vebantur  prorfus,  ut  mox  demonftrabimus : fed
de  oneribus  & fervitiis,  quibus  cujufque  vici  Se-
niores & domini , fuo  jam  quali  jure  premebant
agros  hominefque  fui  ditionis.
Id  conftanriflTini  probatur  ipforum  difertis  ver-
bis Capitularium,  qui  non  agunt,  nili  de  fervitiis
Senioribus  his  peculiaribus  dependendis . Unus  man-
fut abfque  ullo  ferthtio  attribuatur . Kec  de  praferi -
pto  manfo  aliquod  fervitium  faciant . Si  quid  am-
plius habuerint , inde  Senioribus  fuis  debitum  fer-
vitium impendant  . Aliqui  de  manfo  fibi  fervi-
tium exigunt , &r.  De  Rege  , vel  Imperatore ,
ejufque  jure  & obfequio,  nulla  hic  litera  eft  , de
folis  agitur  Vicorum  peculiaribus  dominis  ,eorum-
que  Juribus  , regia  poteftatc  intra  antiquos  limi-
tes coercendis.
