en 3°., doch dat ook zijn nut kan hebben en voorgeschreven is ook in geval de ontzetting gevraagd wordt op grond van faillissement, al is het dan ook dat de bewijsvoering over het bestaan van het faillissement eenvoudiger is dan die van het bestaan der in art. 437 sub 2°. en 3°. gemelde gevallen ; dat het bovendien niet denkbaar is dat hij, die niet zou mogen worden benoemd tot curator wanneer hij te voren failliet was, toch niet zou behoeven te worden ontzet wanneer, zooals in het onderwerjielijke geval, zijn faillissement na zijne benoeming is ontstaan; dat bovendien het woord „kunnen” in art. 437 bij het vaststaan vaneen der genoemde gevallen den rechter even weinig vrijlaat de ontzetting al of niet uitte spreken als de rechter zich de vrijheid zou kunnen vindiceeren om op grond van hetzelfde woord „kunnen” in art. 264 B. W. eene vordering tot echtscheiding te ontzeggen, wanneer bijvoorbeeld het feit van overspel vaststaat; dat het woord „kunnen" zoowel in het laatst aangehaalde artikel
	als in art. 437 B. W. slechts in zooverre op iets facultatiefs duidt,, dat, gelijk in het algemeen, in het privaatrecht bij het stilzitten der tot vorderen gerechtigden het door de wet beoogde gevolg niet van zelf intreedt; dat dit zij ten overvloede opnieuw opgemerkt de requestrant niet alleen tot het verzoeken van de ontzetting gerechtigd, maar zelfs daartoe verplicht is; dat dan ook in het onderwerpelijke geval, waarin het feit var, het faillissement van den gerequestreerde vaststaat, de ontzetting van deze moest uitgesproken zijn ; Redenen waarom requestrant in qualiteit zich wendt tot Uw Hof, met het eerbiedig verzoek dat het den Hove moge behagen alsnog met vernietiging van de beslissing der Rechtbank te ’s-Gravenhage, dd. 31 Aug. 1900, en opnieuw rechtdoende, alsnog J. A. H. v.d. P. op grond van faillissement, te ontzetten uit zijn curatorschap over A. C. J. v.d. P., met veroordeeling van -gerequestreerde om rekening en verantwoording aan zijn opvolger te doen en met veroordeeling inde kosten dezer procedure. Hetwelk doende enz. Voorburg, 13 September 1900. (Get.) R. M. J. M. Beguin, Procureur. Gesteld in handen van den Procureur-Generaal ter fine van conclusie. ’s-Gravenhage, 14 September 1800. Namens den President : de Griffier, (Get.) F. J. J. L. de Veer. 