Want llij had hun eene Stad bereid. Hier woonden de aartsvaders in tenten, die telken dag konden verplaatst worden, maar zij verwachtten »de stad, die fondamenten heeft, welker kunstenaar en bouwmeester God is." Hier op aarde kozen zij hunne woonplaats vaak in afzondering, verre van het gewoel van de steden der aarde. Lot sloeg zijne tenten op in de vlakte tot aan Sodom toe, maar eerlang verhuisde hij tot binnen de muren van Sodom, tot zijne eigene schade. Maar ook zelfs in Sodom bleef hij een vreemdeling. Maar in de Stad, die God den Zijnen bereid heeft, zullen alle inwoners in een heilige broederschap vereenigd zijn. »In haar zal niet inkomen iets, dat ontreinigt en gruwelijkheid doet, en leugen spreekt, maar die geschreven zijn in het boek des levens des Lams." (Openb. 21: 27.) Zij hebben daar van geen vijandelijken overval iets te vreezen, »hare poorten zullen niet gesloten worden des daags, want aldaar zal geen nacht zijn." (vs. 25.) Zij zullen in het licht wandelen, want ïdie stad behoeft de zon en de maan niet, dat zij in dezelve zouden schijnen, want de heerlijkheid Gods heeft haar verlicht, en het Lam is hare kaars." (vs. 23.) Is het bij zulk een vooruitzicht te verwonderen, dat wij een der pelgrims hooren betuigen: »Want ik houde het daarvoor, dat het lijden dezes tegenwoordigen tijds niet is te waardeeren tegen de heerlijkheid, die aan ons zal geopenbaard worden." (Rom. 8: 18). Ja, wij hooren hem roemen: »Wij weten, dat zoo ons aardsche huis dezes tabernakels verbroken wordt, wij een gebouw van God hebben, een huis, niet met handen gemaakt maar eeuwig inde hemelen." (2 Cor. 5:1.) De moeiten van het pelgrimsleven zullen in het nieuwe Jeruzalem vergeten zijn, want »zij zullen Gods volk zijn, en God zal zelf bij hen en hun God zijn. (Openb. 21: 3).
