in België (ook voor het spoorwegpersoneel) bij ons lijkt het er niet naar. Ook al zegt onze Minister van Arbeid dat hij meent als zijne overtuiging te mogen uitspreken, dat ook zonder ratificatie door Nederland, hier niet minder „naar den geest” van het ontwerp-verdrag gehandeld wordt en zal worden dan in de landen, die wel geratificeerd (bekrachtigd) zullen hebben, zeef nn<= de werkelijkheid dat Z. Ex. aan een, gevaarlijk optimisme lijdt. Wie onzer is niet van het tegendeel over tuigd, n.l„ dat er in onze regeling omtrent de dienst- en rusttijden en in hare toepassing, niets ook maar niets te bespeuren valt dat wijst in de richting, dat men plan heeft wer kelijk in den geest van het ontwerp-verdrag te handelen. Mogen er al moeilijkheden .zijn die een plotselinge invoering van een korteren ar beidsdag in den weg staan, wanneer men in een arbeider iets anders ziet dan een werk- machine kan toch worden verwacht dat althans wordt medegewerkt om zooveel mo- g^lijk te benaderen de gedachte aan het rapport van Washington, n.1. invoering van den achturigen-werkdag, ten grondslag ge legd. Zoo de regeling der dienst- en rusttijden voor het spoorwegpersoneel thans is, is zij sedert de wijzigingen ingevoerd den 28 Fe bruari 1922, verder verwijderd van den acht- urigen werkdag dan zij was toen het besluit van 29 December 1919 werd uitgevaardigd. Thans is het mogelijk dat van een etmaal 14 uren dienst wordt gedaan en dus slechts 10 uren overblijven voor rust en huiselijk leven. Dat in deze gevallen van het één noch van het ander iets terecht komt behoeft zeker geen betoog, gezien de omstandigheden waaronder tegenwoordig veelal wordt diénst gedaan. Bij de vele klachten welke worden geuit, vormen die overxhet, ten gevolge van de personeelinkrimping. meer intensief en in gespannen moeten werken, een belangrijk percentage. Het uiterste wordt uit iederen dienst ge haald. De dienstindeeling wordt veelal zoo- 1 danig gemaakt, dat het maximum aantal uren 1 vrijwel wordt benaderd, zoodat b.v. voor i trein- en loc. personeel de minste vertraging < averschrijding van het tijdvakmaximum be- < teekent. ] Personeel dat wisselende diensten heeft ’ noet dikwijls in de voor- of namiddagen zijn ’usttijden genieten, zoodat het dagen achter- i jen kan gebeuren dat het hoofd van het gezin « >p den dag slaapt en het overige deel van < iet gezin slaapt als hij werkt. 