Il to jeden taki, to dwóch, lub kilku malców i star
szych. Tam inni po drabinie pionowej lub pochylonej
pomiędzy szczeblami wiją się jak węże, biegają jak po
parkiecie, zamiast nóg nżywają reki. Tam z galetji
piatrowej jeden po drugim pada lekko jak gołąb; ów:
dzie skaczą przez pień; woltyżują na konin wprost, w
bok jeden, to drugi, to z tyłu przez głowe, Żałując
tylko, że wyobrażający głowę konia sznur nie jest wy
soki jak szyja wielbląda lub iżyraty. A wszystko to
wesoło, żywo, zgrabnie, z gracja, przy dźwiekach mu
zyki i wdzięczniejszych jeszcze oklaskach, które pra
wie nie ustawały,

Ale wszystko to były ćwiczenia, które każdemu
wpadały w oczy. Wyższe juź są ćwiczenia na równo
ległych poręczach , na sznurach pierścieniowych i na
trapczie, gdzie już niepospolitej potrzeba siły i wpra
wy krzyżów, ramion, łokci, kolan i piersi. To już ćwi
czenia dla akrobatów z urzędu — a jednak widzieliśmy
i tu niejeden zdumiewający popis, pomimo iż zapałem
i dwugodzinna pracą wszyscy już byli znużeni.
Wszystkiego tego dokazała ochota młodzieży i mi
łość jej dla nauczyciela, 3 głównie nauczyciela tego, p.
Leśniewicza, i jego pomocnika wytrwałość, cierpliwość,
takt i poświęcenie, Po skończeniu popisu, obsypa
no ich podziękowaniami i oklaskami, do których i
my nasze najserdeczniej dołączamy.
Odznaczyli sie w tych popisach: Sikora, bracia
Obertyńscy, Mieczysław Urhański, Władysław Nowa
kowski, Bajer, Fiszer, Filous, Padkiewicz, Stojowski,
'Tauszyński i wielu, bardzo wielu innych.
