Zo hooggestemd blijft V mdel doorgaan. Aan het einde van het derde bedrijf komt dan de Rey van Klaerissen met dat wonderschone : O Kerstnacht, schooner dan de daegen, Hoe kan Herodes ’t licht verdraegen Dat in uw duisternisse blinckt, En wordt geviert en aengebeden? Zijn hooghmoed luistert na geen reden, Hoe schel die in zijn ooren klinckt. Dit werkt zo ontroerend, hiernaar luistert katholiek en protestant, jood en heiden .... het is dan muisstil inde grote Stadsschouwburg van Amsterdam. Aan het einde van het vierde bedrijf geeft Vondel ons dan nogmaals een staaltje van zijn hoge dichterschap inde Rey die door de Burghzaten en Badeloch wordt gesproken of gezongen. Dan komt na het vijfde bedrijf het slot met deze inlrukwekkende woorden: Vluchtelingen. Helaas! hoe bitter valt Het scheiden van zijn land, daer alles loopt verloren! Broer Peter. De liefde tot zijn land is yeder aengeboren. Badeloch. Verdelgde stad, wy gaen, en komen nimmer weer. Gysbreght. Vaer wel, myn Aemsterland: verwacht een’ andren heer. Men maakt dan wel eens de opmerking dat hier de vrouw ( Badeloch) dan toch niet het laatste woord heeft. En kwaad kan deze opmerking niet. Want het plechtige van deze avond is er dan verder af. Maar naar huis gaande Amsterdammers dan nog niet. Want niemand zou „de Bruiloft van Cloris en Roosje” willen missen, waarin Pieternel en Thomasvaer de nieuwjaarswens uitspreken, die natuurlijk elk jaar verandert. Ook de gebeurtenissen van het afgelopen jaar worden daarin besproken en voor een flinke schimpscheut links of rechts is men ook niet bang! Een paar voorbeelden:
	Thomasvaer. Hoe heet dat ding c-’- weer Dat wetten voor ons maakt Dat wettenmakend ding Is inde war geraakt. Inplaats dat het nou zorgt Voor werk naar hartelusten Maakt het zich maar benauwd Of wij voldoende rusten. De winkels rusten uit De winkelman moet sluiten Maar als een filiaal, Staat d’automaat daarbuiten. Het ding wordt bijgevuld, Soms midden inde nacht. De winkel die is dicht De automaat houdt wacht. Met Hollands scheergerei Laat ik m’n eigen scheren, Want Hollands is de zeep Die op mijn kaken bruist. En Hollands is de schaar Die door mijn haren ruist En Hollands is de kwast, Die zwaait in ’s kappers hand.... Alleen de kapper zelf Komt uit het buitenland. En zo komen er meer aardigheden: aan het adres van de regering, van de stad Amsterdam, het Nederlandse publiek en zo meer. 