Steenkool
	Wat de toewijzingen betreft, lag de zaak althans voorlopig voor steenkool vrij gemakkelijk. Immers hierbij had men de beschikking over het verdelingsplan van de O.E.E.C. en de E.C.E., dat geldt tot 31 Maart. Dit heeft de Hoge Autoriteit voorlopig overgenomen. Een heel wat moeilijker probleem is dat van de invoer van kolen uit landen buiten de Gemeenschap. Hierbij treedt de vraag van de toewijzing der dure, Amerikaanse kolen, waarbij in het bijzonder Nederland in belangrijke mate is betrokken, op de voorgrond. Haar bevoegdheid om maximumprijzen vast te stellen grondt de Hoge Autoriteit op de artikelen 3 en 61 van het Schumanverdrag; het zal nodig zijn hiertoe ook inderdaad



	over te gaan, teneinde een wedloop om het verkrijgen van de schaarse soorten steenkool te voorkomen; ook voor het schroot is een prijsvaststelling onontkoombaar. De vraag ten aanzien van de prijzen is echter, op welke prijs men zich dient te baseren. Men heeft ten aanzien van maximumprijsvaststellingen uiteraard ten zeerste te waken tegen pogingen tot kartelvorming. Het ziet er thans volgens deskundigen naar uit, dat men zal trachten te geraken tot vaststelling van maximumprijzen voor de verschillende categorieën steenkool per bassin, waarbij de prijzen tussen de bassins onderling niet veel meer zullen mogen verschillen dan de verschillen in transportkosten. Als basisprijs lijkt aangewezen om te nemen die van het Roergebied.
