Het nummer van 22 Nov., waarin de uitvoerige mededeelingen in de Java Bode over een en ander zijn opgenomen, en tevens de door het hoofdbestuur van de P.I. aan Aneta gegeven bevestiging, alsmede de nieuwe samenstelling van het partijbestuur, zegt dat nu wel het verzoek om ontslag vanwege de P.I. bevestigd is, doch dat de ware drijfveeren daartoe nog niet bekend zijn gemaakt. Het blad hoopt dat zijn correspondent te Bandoeng mevr. Soekarno over een en ander zal interviewen en ook van het hoofdbestuur van de P.I. verwacht het een volledige publicatie van de ware motieven, opdat S. niet door de publieke opinie veroordeeld wordt. Opgepast! wie het goede spoor verlaat, zal Sikap zoo hard mogelijk tuchtigen!
	In het volgende nummer komt de red. nogmaals met een beschouwing, waarin zij de meening van Saeroen in de Pemandangan van 21 Nov. aanhaalt, voorafgegaan door een korte beschouwing harerzijds. Dat de uittreding van S. zoo groote opschudding verwekt heeft in de Inh. pers. is geen wonder, daar zijn naam met gouden letters in de geschiedenis van wijlen de P(artai) N(asional) I(ndonesia) is opgeteekend: hij was het namelijk die, toen na de opruiming der communisten naar Boven-Digoel de ijzeren vuist van het gezag op de revolutionnaire beweging drukte, den moed had naar voren te treden om den geest der lijjksche beweging in dit land, gebaseerd op het radicaalnationalisme, te doen voortleven. Een proef, door de ijzeren vuist van het gezag gedaan met de arrestatie van Ir. Soekarno in 1929, leverde het bewijs, dat de zich toenmaals sterk verbreidende en overal opklinkende nationale geest leeg van


	inhoud was. Na de arrestatie bleef het rustig, alleen in den kring der leiders-partijgenooten kwam deining: zij scheidden zich in twee groepen, de Pendidikan Nasional Indonesia en de Partai Indonesia.
