Le prince Zilah. Dobrze czytelnikowi pójść ;


raz do teatru i zobaczyć taką sztukę, ale
mnie trapi ona przez rok cały a to w ten
sposób: Przedstawienie kończy się w Pary
żu, dajmy na to w poniedziałek o il w no
cy. We wtorek o godzinie 6 rano wychodzi
w Londynie Daiy Telegraph i zawiera sẹ
żniste, na własnym drucie przesłane mu te
legraficzne streszczenie i rozbiór sztuki
wraz z oceną gry aktorów. W piątek rano
czytam to we Lwowie. W tydzień później
artykuły tej samej treści zaczynają zawo
dniać tygodniki paryskie. Po miesiącu wszy
stkie pisma wiedeńskie, jakby się zmówiły,
umieszczają fejletony o tej nowości francu
skiej. Po kilku miesiącach dowiaduje się o
niej Kuryer Warszawski, poczem przez kwar
tał wraz z ewentualnemi pomyłkami druku
i lapsusami gramatycznemi, snuje Się ona
po pismach krajowych. A ja nieszczęśliwy
czytam to ciągle po niemiecka, po francu
sku, i po angielsku i po polsku — aż na
raz po roku afisze donoszą , że przedsta
wioną będzie ta uadzwyczajuość w teatrze
hrabiego Skarbka, a streszczanie i krytyko
wanie zaczyna się na nowo, tym razem po
galicyjsku. Nieraz w złości radhbym poszar
pać w kawałki całodzienny mój transport
literatury peryodycznej, ale wstrzymuje mnie
wzgląd, że może tam znajdować się jaka ob
rona mejego dobrobytu materyalnego, albo ja
ka nowa choroba, której wypróbowanie jest


dostrzegam czasem w dziennikach braku dal
szego ciągu wiadomości prawdziwie interesu
jacej. O wrzekomym wulkanie pod Smoleń
skiem doniesiono przynajmniej, że były to
po prostu palące się pod ziemią pokłady,
| torfu czy węgla brunatnego. Ale oto odby
jło się dnia 22 lutego na niebie ciekawe
bardzo zdarzenie, które zdecydować miało,
czy księżyc posiada atmosferę czy nie?
Zdarzeniem tem była okkultacya Aldebara
na, t. j. zasłonięcie przez księżyc gwiazdy
pierwszego rzędu, znajdującej się w kon
istelacyi Plejad, zwanej przez lud „kwo
czką“. Czas przykrycia gwiazdy przez tar
czę księżyca i odsłonięcia jej, obliczony
jest jak najdokładniej; ale, jeżeli księżyc
ma atmosferę, to powinna ona łamać świa
tło i w skutek tego gwiazda widzialną być
powinna przez parę chwil po zakryciu
jej i przez parę chwil przed odsłonię
ciem jej przez księżyc, tak jak widzimy,
patrząc z boku na talerz napełniony wodą,
pływający niby na jej powierzchni grejcar
leżący na dnie. Księżyc zasłania często ró
żne gwiazdy, ale mniejsze, których widzial
ności po zasłonięciu skonstatować nie mo
żna. 