Quse  quidem  vocatio  licet  non  femper
excedat  in  intrinfeca  virtute, aut  quatitate
motionis,  excedit  nihilominus  in  opportu-
nitate , quia  tunc  datur  quando  profutu-
ra eft.  Quod  non  poteft  ex  parte  hominis
prouenire  fedexigratuitabeneuolentia  di-
uinas  elcdionis,  vt  bene  expendit  Auguft.
qu2eft.2.  ad  Simplicianum  , &;  late  tradat
Molina  citato  loco>&  reliqui  noftri  Theo-
’ logi  > Qui  propter  hanc  potiflimum  ratio-

nem docent  praedeftinationem  efle  gratui-
tam, & non  rcfpicere  cooperationem  ho-
minis', vt  rationem , in  qua  fundetur  fed
vt  finem , vel  effedum  , qui  ex  illa  confe-
quatur.
Fropofitio  Ex  quibus  omnibus  conftat  quid  fen-

an^onfd-  tiendum  fit  de  illa  propofitione  nobis  at-

so  mbma  , tributa.  cum  his  auxiliis  iUi  falui

cr  qmd  de  , non  aliunde  effe ,

illa  femte--^  . , ^

dum  ^tiam  ex  innata  libertate.  Qiije  propofitio

coincidit  cum  alia  fuperius  tradata,  quod
pro  fua  libertate^  ex  parte  reprobo-

rum eft  vera,  non  vero  ex  parte  prasdefti-
natorum,  vnde  abfolute  non  eft  noftra,
nec  admittenda  eft.  Itaque  de  reprobis
veriflimum  eft,non  aliunde  quam  ex  inna-
ta libertate  oriri,  quod  cum  talibus  auxiliis
non  faluentur,  quia  vt  facra  Scriptura  te-
ftatur  , Perditio  eorum  ex  [iplis  eft  non  ex
Deo.  De  pr^deftinatis  autem  licet  verum
Iit  cum  talibus  auxiliis  pro  innata  libertate
faluari , non  eft  tamen  verum  non  aliun-
de id  clTe , quam  ex  innata  libertate.  Nam


ille  effedlius  habet  plura  alia, &:  altiora  prin-
cipia ex  parte  Dei.  Qiiia  multo  n^agis
eft  ex  diuina  eledione  , pra:deftinatioue,
vocatione  , & aduali  influxu  adiuuantis
gratise.
