Gemeenschappelijk wordt vast gesteld welke machines zullen worden ge bruikt. Gemeenschappelijk wordt vastge steld hoeveel arbeiders er zullen werken.” Is dan de private eigendom aangetast ? In ’t minst niet. Alleen ’t gebruiksrecht. Vertel me n.u eens, aan hoeveel banden ligt ’t gebruiksrecht van een woning? Ik mag maar niet een hokje bouwen, hoe en waar ik wil. Ik mag maar niet deuren en ramen aanbrengen, zooals ik wil. Ik mag maar niet zonder permissie een bruggetje over de slóot voor m’n woning leggen. Ik mag zóóveel niet. En toch blijft ’t mijn par ticulier eigendom. Billijk onderscheiden, zou zeker iemand zeggen. A. J. En toen. Ja, ja, ’k heb vroeger nooit veel gevoeld voor die bonden, en het verwondert me daarom volstrekt niet, dat ge nu eenigszins verbaasd zijt van mij een aansporing te hooren om lid te worden. Laat ik je eens vertellen hoe dat zit. Je weet wel, ’k zei altijd: ik wil „vrij man” blijven, niet gebonden zijn. Zal zelf wel het loon bepalen. En bovendien, ik kan het veel te goed met mijn patroon vinden. Organisatie, nu ja, misschien is het goed voor die groote fabrieken, waar de arbeiders hun werkgever niet kennen, mijnheer bijna zelfs nooit zien, maar och, in ons werk is dat niet noodig. Wij praten en overleggen dagelijks met elkaar, ’t Zou, door nu met organisatie te komen, maar verwijdering brengen, misschien wel staking, en ik weet niet wat meer. Neen hoor, ik moet er niks van hebben. Nietwaar, zoo praatten we al tijd samen! Wat mij nu tot een andere overtuiging heeft gebracht? Luister! ’t Was op: een avond toen we samen als een groepje arbeiders stonden te praten, ’t Liep over het weer, ’t werk, de loonen, enz. Zaterdag heb ik er weer een gulden af gekregen, zei Klaas. Ze zijn zeker bang dat je ’t niet op kan. Kerel, zei ik, ben je daar dan tevreden mee? ’t Gaat toch niet zoo slecht. Ja, lekker praten, wat moet je, er staan genoeg anderen klaar, ’t Gaat net als op de markt; als er veel wordt aangevoerd, wordt de waar goedkoop. Och, zei een ander, praat ifiet over loonen, dan vergal ie ons dit uurtje ook nog. Dat is gewoon een chaos. Ze betalen maar wat ze kwijt wille». Zoolang er geen algemeene regeling is, heb ben wij niks te zeggen. 