Stałe utrzymywanie czystości w oborze nie przedstawia
wielkiej trudności, o ile pamiętamy o tem codziennie,

A więc każdego dnia należy ściołę zmienić, oborę wywie
trzyć. Raz na tydzień obmieść ściany i przetrzeć okno. Na szybie
nie powinno być Żadnego pyłu, który wstrzymuje dostęp promieni
słonecznych do wnętrza, gdyż wiemy, że światło wpływa wybitnie
na zdrowie zwierząt.
Raz na rok wybielić całą stajnię wraz z powałą i żłobami.
Słoma, którą ścielemy pod bydło, lub jakakolwiek inna
Ścioła, powinna być sucha i czysta.
Same krowy muszą być codziennie starannie czyszczone
szczotką i zgrzebłem, a w miarę potrzeby myte letnią wodą.
Bezpośrednio przed każdym dojem należy wymię krowy
obmyć wodą ciepłą, następnie wytrzeć mięką ścierką.
Osoba dojąca powinna mieć wymyte ręce szczotką i mydłem.
Skopiec ma być po każdym doju wypróżniony i dokładnie
wymyty. Wszystkie naczynia używane do mleka należy najpierw
płukać zimną wodą, potem dopiero gorącą. Co kilka dni powinny
być parzone wodą ze sodą (zwłaszcza w lecie), gdyż soda zapo
biega kwaśnieniu. Suszyć na słońcu.
Naczynia powinny być blaszane, lub gliniane do przecho
wywania mleka, drewnianych używać się nie powinno.
Tak otrzymane mleko, od krowy czystej, dojone przez czyste
ręce do czystego naczynia, żadnego brudu zawierać nie będzie.
Pamiętać jeszcze musimy o tem, że zupełnie zdrową powinna
być osoba, która krowy doi.
Osoby chore na płuca, bezwględnie doić nie powinny, choćby
na pozór wyglądem swoim choroby nie zdradzały. Zarazki choro


Str. 38 MATKA I GOSPODYNI Nr. 5


„botwórcze dostają się przez ręce osoby chorej do mleka, a następ
nie przenoszą się na innych, szerząc dalej choroby.
To samo osoby, które pielęgnują chorych na jakąkolwiek
zaraźliwą chorobę, n. p. na tyfus, czerwonkę, odrę, doić nie po
winny.
Oprócz przestrzegania czystości trzeba pamiętać o tem, że
krowy powinny być dojone zawsze o jednym itym samym czasie
i przez tę samą osobę.
