Hoe ellendig de man zelf zich dan wel gevoelen moet, blijkt uit het volgende:
	„Ik vertrouw zoozeer inde waarheid van het socialisme, zooals ik dat opvat (anarchistisch socialisme), dat het voor mij genoeg is, als de menschen maar leeren denken.” (te zelfder plaats). Anarchistisch socialisme sluit een heel gekkenhuis in zich.
Tot op zekere hoogte ben ik het wel met meneer Bymholt eens. Ik geloof nl. wel, dat hij met zijn denken nog al wat ellende over de menschen kan brengen. Wie eenmaal in zijn warhoofderij vast zit, raakt er niet gemakkelijk weer uit, zijn sofismen regeeren de wereld wel niet, maarde arbeider die er door wordt getroffen, verzuimt zijn belang en dat is al erg genoeg.
Tweemaal achtereen krijgt hij nu vaneen redactie te hooren (ook van de (Groene) Amsterdammer), dat men het niet met hem eens is. Hij verneemt echter niet



	waarom, en indien hij daaruit de gevolgtrekking maakte, dat er met hem niet te redeneeren valt, zou deze vrucht van zijn denken inderdaad rijper zijn, dan de andere, die ik hierboven den lezer aanbood. Maar ik wil het toch eens met den man probeei-en; minder uit zucht om hem van zijn ongelijk te overtuigen; want dat zou alleen kunnen, als ik hem opperman mocht maken, en hem op een paar maanden werkloosheid zetten; dan wel, om mezelf en anderen er eens nauwkeurig rekenschap van te geven, waarom we lui als Bymholt zulke idioten vinden.
