Goed dan: — komt 't omdat Holland zoo'n drassigen bodem heeft, en zoo met sloten en kanalen doorsneden is, zoo dat de menschen gevaar loopen er in te blijven steken of te verdrinken, dat ze hier gewoonlijk zoo naar beneden kijken en zelden den blik hóóg omhoog richten? Komt 't daar vandaan, dat ze meer in de polders kijken dan over de dijken heen, die ze zoo kleintjes omsluiten?
Komt 't omdat we een klein volk zijn en in een klein land leven, dat we zelf zoo klein doen en ons in het gedachtenleven van groote volken zoo slecht op onze plaats voelen, evenals een sjovel gekleed persoon zich in gezelschap van chique menschen onhandig, arm en klein kan voelen?
Zijn wij als menschen, die weinig geld opzak hebben en dus niet gaarne uitgaan met lui die met bankbriefjes smijten?
Zijn we als een saaie, drooge, dorre kerel, die hoe langer hoe stiller wordt in het gezelschap van iemand, die de fonkelende geestigheden om zich heen strooit?
Waarom loopen we anders altijd gebukt achter
onze dijkkruinen en kijken we zoo zelden over die dijken heen?
Durven we ons met goed fatsoen niet aan de wereld daarachter te vertoonen? Hoe komt 't, dat behalve de namen van een Prof. van 't Hoff, van eeii Mr. 