Na scholen en scholieren dienen de scholasters, de leermeesters, te volgen. Van hen zegt Erasmus — ik geef slechts eene korte bloemlezing—: Vele leermeesters behoorden achter den ploeg. „Gij dwaze beul, hebt gij den moed kinderen van goede geboorte en goeden aanleg ten bloede toe tegeesélen, die gij beter kunt dooden dan doceeren?" — De holen, waarin zij hun wat voordreunen, weerklinken, als het rijk der'furiën, overal van hun ellendig gehuil. Heeft zulk een beul soms te veel gedronken, dan verkeeren de kinderen in levensgevaar. Men zou er om kunnen lachen, als er in onze dagen niet vele voorbeelden waren van ongelukkigen, die de dronkemanswreedheid hunner leermeesters door slagen gedood had (2).
Geen ergere beulen voor kinderen, zegt "hij elders,
Cl) Zie F. Nettesheim, Gesch. der Schalen im alten Herzogihum GeUiern. p. 142.
(2) De eonserib. £p:st. p. 360 v. v. van Tom, I der Leidsche uitgave.
Vervolgens geven rapporteurs eenige opmerkingen over de examenprogamma's voor vreemde talen, waarvoor zij de beide bestaande akten A en B. wenschen te behouden.
Voor de akte A achten zij eene examen-commissie, uit bekwame leeraren samengesteld, meer bevoegd dan eene universitaire commissie van minstens drie leden, door adressanten voorgesteld. Zelfs is het mogelijk dat de hoogleeraar in eene taal de practische bedrevenheid mist, waarop het bij de akte A vooral aankomt.
