100  Discussis  septem  speciebus  hendecasyllabis,  quique
ex  co  per  conjunctionem  heroi  atque  iambici  procrean-
tur, superest  ut  de  ^Phalsecii  etiam  Sapphici  tam  cogna-
tione quam  differentia,  quae  pedum  inter  se  transmuta-

101  tione  gignitur,  pauca  dicamus.  Scimus  hendecasylla-
borum species  “quidem,  ut  ostendimus,  plures,  genera
autem  e quibus  eadem  derivantur,  duo,  y Phalaecium  et
Sapphicum,  quorum  “discretio  Phalsecii  lege  ac  ratione

101  composita  erit  “talis.  Notum  est  hendecasyllabum
Phalaecium  spondeo,  dactylo,  dehinc  tribus  trochaeis
fine  tenus  continuatis  ordinari ; itaque  si  e tribus  tro-
chaeis unus  abstractus  primus  in  versu  ponatur,  dehinc
spondeus,  hpost  dactylus,  ultimis  duobus  trochaeis  lo-
catis, ®haut  dispar  versus  sub  parili  lege  formabitur,

ioj  quam  ille  Sapphicus  repperitur.  Nam  prima  pars  versus
Sapphici,  ut.
Jam  satis  terris  nivis,

sub  alia,  quam  supra  ostendimus,  ordinatione  recipit
trochaeum,  d spondeum,  dactylum  : sequens  comma,
atque  diree,

104  duos  trochaeos.  Cui  tam  aptae  ac  manifestae  rationi  una
difficultas  occurrit,  equod  non  semper  in  versu  ita  pos-
sunt verba  copulari,  ut  revulsus  trochaicus  integer  capiti

105  versus,  ut  demonstravimus,  fadjiciatur.  Etenim  sub  hac
lege  nullum  a supradicta  ratione  disparem  conprehen-
das,  Kquin  omnes  hendecasyllabi,  hsub  ordine  (ut  sit)

w Phalaecii]  Phallecii  P.  x quidem]  quod  P.  y Phalaecium]
Pbaliechium  P.  z discretio]  discretio  ac  P.  “ talis]  alus  P.
b post]  p'  P.  c haut]  aut  P.  qui  mox,  repperietur.  d spon-
deum] om.  P.  e quod]  quae  P.  f adjiciatur]  adiciantur  P.
S cum  hi  omnes]  quinohi  P.  h ut  sit]  sub  ordine  P.
