Dedecorari  verd  & fordefccrc  res  Ecclefix  , qux
facrofamftx  & Deo  dicatxfunt,  ubi  avariti;  & cu-
piditatibus carnalibus  famulari  coguntur.  Quia-
verb  i fi  i turpis  avaritia  fe  SI  a torri  , non  Deo  , fed
Mammona  lucrifacere  elegerunt , & malis  inhianda
lueris , Cbrifli  fimiliter  patrimonio  & bonis  Eccle -
fia/lieis  funt  nifi  illiciti  (sr  indigni . Vilifllma  de-
nique hxc  cupiditatum  mancipia  , labem  eam  far-
cire debere , quam  Ecclefix  negotii  fui  infamia
invexerunt . Eos  proinde  teneri  ad  fatisfaciendum-
Ecclefia , in  cujus  non  fideliter  , fed  potius  fraudu-
lenter negotiati  funt  bonis . Cujus  flatuti  ea  ratio
certiflima  eft  , quod  de  rebus  Ecclefix  non  aliter
fas  fit  negotiari  , quim  ut  iis  in  pauperes  fparfis
xterna  in  coelis  merces  comparetur.
In  Concilio  vcr6  Londinenfi  anno  1168.  placuit,
Cii». 51.,  ut  cum  difficillime  inter  Iaicos  ipfosculpa
vacare  poflit  negotiatio,  ea  Monachi  & Monia-
les  arcerentur,  qua  dcmunrcumque  ratione  illam
explicarent,  emendis  vendendi  fque  mercibus.  Ve-
nalium commercia  rerum  , quibus  cupiditas  dandi  mi-
nus , vel  plus  recipiendi  expetit  captiones , vix  aut
nunquam  fine  interventu  peccati  etiam  inter  laicot
fieri  dignofeuntur  . Quanti  magis  torum  manus  , qui
fanlla  Religiones  habitu  & obfervantia  funt  d ter-
renis attibut  elevati  , fordidum  6*  fadum  exifht  4
talibus  inquinari . Hoe  igitur  contra  illos  quafi  abo-
minabilem lepram  officio  debita  follicitudiais  infe*
quentes , arSJiut  inhibemus , ne  Monachi  vel  Mo-
niales  , aut  Religiofi  quilibet  cujufcumque  Religionis
exifiant , mereat ionet , qua  in  emefldo  vel  venden-
do confifiunt  , in  nundinis  , vel  mercatis  , vel  ahds
audeant  in  quibufeumque  rebus  aliquatenus  exer-
cere.
