Octobri indict. V. annorum plus XII. 9663, a4sq : Onesimus viae Appiae
multorum annorum negotiis (sie): exemplum imprimis notabile genetivi
qualitatis liberi. Cum verbis moriendi, ut obiit decessit mortuus est
genetivus qualitatis annorum (tot) saepissime coniunetus est, e. g. : 9245,3
decessit annorum. L. 21342, 5 sqq.: defuneto annorum XXXX. 27 813*, 6 sq.:
mater eius decessit annorum triginta. 30371 d (fragm.) fr. 1,2 sq.: defuncta
est annorum XV. 34 787 d, 3 decessit annorum XX, simil. — Ex locutione
fuit annorum (tot) contaminatis strueturis genetivum puto ortum esse in
dictione natus annorum * pro solita annos natus usurpata, quam ipsam
quoque contaminatis strueturis natus ante annos (tot) et vixit annos (tot)
ortam esse coniectura contenderim; strueturam annorum natus in hisce exemplis repperi, ex quibus et aetate et struetura maxime memorabile est Carmen 9499= C. L L. I 1011= Bue. C. L. E. II n. 959 (Bue.: litteratura Acci poetae disciplinem arguit et quo Sulla decessit tempus), b 12 sqq. : Septem me natam annorum gremio ipse recepit, XXXX annos nata necis potior. Hausteinio varia adiectivi natus struetura in uno eodemque titulo linguae volgaris licentiae admonere videtur, sed mea quidem sententia metri gratia effecta est. 6443 (a. p. C. circ. 44) 2 sq.: annorum natus fuit VII. 9289, 6 sq.: mortuus est annorum natus XX. 26 165, 4: annorum natus decessit VII. 28228= Bue. C. L. E. II n. 1054, in permotionem soluto, 2 sq.: XII annorum nata Romam venit. Huius genetivi locum etiam adiectivum obtinere potest, ut puta: 19102 d, b 3 sqq.: decessit bimus et diebus (tot). 34972, 1sq.: Cluvius anniculus et mensium novem hic septuaginta et uno est. 22647 (fragm.), 3 sqq.: Amandus bimus et quator mensuras. 