anno  1080.  paulft  enucleatius  rem  edflTcruit . Sta-
tutum cft  , Ut  fi  donatur  Mnaehis  Ecclcfia  , jure

otnai  ut  ante  fuo  gauderet  Parochus,  tanto  ;am-


Ixrius,  I beriufque , quod  viris  pietate  confpicuis
conjungeretur.  Quanto  fandioribus  affociatur  homi-
nibus. Can.it . Sed  eo  vivis  excedente  , Monachi
Presbvterinn  fxcularem  Epifcopo  prxfentarent , ab
eo  inAituendum,  ubi  idoneum  judicaret.  Quem  fi
recipiendus  efi  , E pifeopus  recipiat  . Si  mallet  au-
tem Parochus  his  cum  Monachis  in  MonaAerio  de-
gere , curaret  filtem  diligeniilfimb  , ne  qua  re  Ec-
clcfia deficeret . Si  nollet  cum  Monachis  vitam
agere  , fuppeditaretur  illi  ab  Abbate , quo  com-
modi fuAentaretur  ipfe  , quo  Ecclefix  provideri  ,
& Epifcopo  Canonica  jura  perfolvi  ponent , cui
quoad  regimen  Ecclefix  omninft  obnoxius  foret  Pa-
rochus. Reliqui  eius  Ecclefix  omnind  obnoxius  fo-
ret Parochus.  Reliqui  ejus  Ecclefix  reditus  ad  fif-
cum  Monachorum  , vel  Canonicorum  devolveren-
tur . Quod  Ci  Presbyter  eum  Monachis  vivere  nolue-
rit, tantum  ei  det  Abbas  de  bonis  Ecclcfia , unde  (9*
bene  vivere  , & Ecclcfia  fervit  i um  convenienter  va-
leat adimpltre . Quod  fi  Abba/  facere  noluerit , ah
Epifcopo  convenienter  cogatur  ut  faciat.  Presbyter
verb  Epifcopo  fuo  judi  fit  fubditus  , & Epifeopales
reditus  perfdvat . Qua  verb  fuper abundant  , in  ufut
Mona/lerii  fui  Abbas  habeat.  Hoc  idem  in  Eeelefiit
Canonicorum  obfert/etur . Illud  quoque  animadver-
ti velim.  Parochi  arbitrio  & voluntati  permitti ,
ut  adjungat  fe  Monachis,  &cum  illis  vitam  agat,
vel  fejunllim ; in  poteAate  fuifle  Epifcoporum  ,
cogendi  Monachos,  ut  neceflaria  quxque  fubfi-
dia  Parochis  fiipnedirarent : denique  gratanter  af-
fenfos  fuifle  Epifcopos,  uf  decerpto,  quo  Paro-
cho & Ecclefix  contuitum  eflet,  redituum  quid-
quid fupererat,  in  alimenta  Regularium  cederet.
