„Ik heb het avondeten vroeg klaar gemaakt, omdat ik nog graag naar de avondkerk wilde,” zei ze tegen Marjorie. „En ik begon me ongerust te maken... O, hoe maakt u het, mijnheer?” vroeg ze dadelijk, toen Marjorie Dick aan haar had voorgesteld. ~Wilt u niet even binnenkomen? Hebt u een prettige wandeling samen gehad? Toe, komt u binnen en eet een stukje met ons mee!"
	Hij bedankte beleefd, zei, dat de ontmoeting hem heel aangenaam geweest was en nam haastig afscheid. Marjorie vergat heel haar omgeving, om hem na te kijken, toen hij zijn wagen, dien hij bij de school neergezet had, ging Toen de donkere, glanzende auto verdwenen was, voelde ze een hand op haar schouder. „Je bent verliefd op hem geworden, is het zoo niet?” zei mevrouw Jennifer met angstige bezorgdheid. „Jij bent een romantisch aangelegd jong ding en hij is een stadsmensch en een man van de wereld. Dat zag ik wel aan zijn oogen. Marjie, lieve kind, ’n mensch moet in eigen kring blijven. J
	De familie Barlett en die lui... die hebben altijd in groote huizen geleefd met een staf bedienden om zich heen. Ze hebben reizen naar Europa gemaakt en zijn in aanraking gekomen met alle mogelijke deftigheden. Marjie, pas op, word toch niet verliefd op dien jongen man. Hij is een hunner... en ik heb hooren zeggen, dat hij rijker dan een koning is. Hij zal hiervandaan gaan en je vergeten ”
	Marjorie kon haar kostbaar geheim niet vertellen, maar ze wist in haar hart wel beter. Dick had haar tot zijn vrouw gevraagd! En met die wetenschap diep weggeloten in haar hart kon ze den vriendelijk bedoelden raad van de oude mevrouw Jennifer gerust laten, voor wat hij was. „Hm... ik ruik krentencake!” riep ze, naar binnen loopend. „Wat lief van u, die zoo dikwijls te bakken, omdat u weet, dat ik er zooveel van houd!”
	Op weg naar de kerk kwam de familie Collins mevrouw Jennifer aanhalen. Marjorie wuifde hen aan het hekje nog even na en bleef staan kijken, tot de kleine auto om den hoek uit het gezicht verdwenen was. Langzaam viel de duisternis in. De kikvorschen en krekels begonnen een schril concert onder de fonkelende sterren en een zilveren nieuwe maan steeg aan den hemel op. Die weg voerde naar het dorp... die weg daar. Hij zag eruit als iedere andere weg. 