Banning concludeert uit deze en andere beschouwingen van toonaangevende, leidende figuren in de (Duitsche) nat.-soc. beweging: „daarom kan er geen twijfel aan zijn: de natio- naal-socialistische levensbeschouwing is met het Christendom in. volstrekte tegenspraak.” Hij motiveert deze conclusie. Het Christendom, zoo betoogt hij, heeft geen nationale godsdienst willen zijn. En evenmin — voegen wij er aan toe — een „völkische” of „rassische” godsdienst. Het Christendom eischte „de erkenning van het universalistisch zedelijk beginsel.” „Het heeft nooit de natie en haar waarden tot algemeen geldige of hoogste willen verklaren, het pleit voor een universeele rechtsorde, die op zedelijk en politiek gebied tot uitdrukking brengt de ge dachte van het „ééne lichaam en de vele leden.” Doch Dr. Banning erkent daarnaast de waarde en de kracht van het nationaal gevoel. Hij ziet de Europeesche geschiedenis „als een doorloo- pend conflict, een tot heden onopgeloste spanning tusschen het universalistisch en het nationalis tisch beginsel.” Dit eeuwen-oude Europeesche probleem is thans in verscherpte vormen tot ons gekomen en wel door een snelle aanwakkering van het nationalisme, dat (in „rassische” hoog moed, red. H. S.) de „selbstherrliche” natie pro clameert. „Ras en bloed” zijn daar de hoogste normen; zedelijkheid, moraal, religie, zij moeten met de eischen van het ras overeenstemmen; „het ras is de unl Gods in ons leven.” Zoo worden de beste krachten opgeëischt voor „het natuurlijk ge- gevene”; „wat is dit anders dan naturalisme”? Het Christendom heeft — Dr. Banning meent, dat ieder dat zal moeten erkennen — „een uni versalistisch, wereldomspannend zedelijk begin sel willen brengen, waarnaar alle volkeren zich hebben te richten; het spreekt van een heil, be stemd voor alle volkeren; en daarmede gaat het uit „boven tegenstellingen tusschen naties, klas sen en rassen.” Misschien is het volgende gebed, in 1930 door den nat..-soc. minister van Thüringen, dr. Frick, op de scholen verplicht gesteld, beter dan welke theoretische beschouwing ook, in staat ons de strekking van punt 9: opvoeding tot het Chris tendom, te doen begrijpen. Het luidt: „Vader, in Uw almachtige hand ligt ons „volk en vaderland. 