Ten slotte nog iets overeen aardig gebruik in België, n.l. in Geeraadsbergen. Hier viert men in het voorjaar het feest van de krakelingenworp. Bij dit feest spelen krakelingen een hoofdrol. De vorm wijkt wat af van de ons bekende vorm. Het is gebak met anijs. Het hoogtepunt van het feest is een optocht, waaraan de autoriteiten der plaats deelnemen.
Aan het einde van de stoet lopen mannen, die manden met krakelingen dragen. Alles trekt naar een nabijgelegen berg, waar enige ceremoniën plaats hebben. Wanneer deze afgelopen zijn, worden de manden met krakelingen over de hoofden van het publiek gestort, waarna ieder zijn best doet, zijn deel te bemachtigen, natuurlijk met groot geduw, gestoei en gelach. Inde late namiddag trekt de stoet weer naar de stad, waar het feest op het kermisterrein wordt voortgezet. Des avonds vindt nog Tonnekenbrand plaats. Hierbij wordt een teerton in brand gestoken. Volgens prof. De Keyser is het feest van de krakelingenworp al heel oud en waarschijnlijk is het werpen van krakelingen een offer geweest om de vruchtbaarheidsgeesten gunstig te stemmen. Na deze kleine uitweiding over de gebakvorm de krakeling zullen wij weer tot ons eigenlijk onderwerp, het maken van suikerkrakelingen, terug keren. Gezien het feit, dat deze vorm inde bakkerij zoveel gemaakt en vaak door bakkers als symbool gebruikt wordt, leek ons dit kleine uitstapje omtrent het ontstaan en de betekenis van deze vorm geoorloofd. Voor het maken van suikerkrakelingen maken wij het volgend deegje:
	1000 gram meel, 1 ei, 54% melk, 12% boter, 6% gist, 2 % zout.
Als meel kan het best gewone standaardbloem gebruikt worden. Zoals u ziet, ontbreekt aan het recept suiker, die er later doorgewerkt wordt. Eerst maken wij van bovenstaand recept een deegje op een temperatuur van 28° C.
