Slechts trapsgewijze en langzaam ontwikkelt zich de menschheid langs den weg, die haar door de Voorzienigheid is afgebakend ter verstandelijke en zedelijke vorming. De V. - . M.\ moet dien weg verkorten ; hij moet het pad effen maken , dat de menschheid tot de kennis van God door den tempel der humaniteit voert. Zonder beschaving des geestes , zonder veredeling des gemoeds, is liet ons niet mogelijk te naderen tot dc bron des lichts, den O/. B.\ d.\ H.\. — De mensch moet een zegenaar der menschheid worden; het individu moet voor het geheel werkzaam zijn. — En welk een zalig bewustzijn moet het niet wezen , mijne BB.-., wanneer wij op eene lange reeks van doorleefde jaren terugzien en dan tot ons zeiven kunnen zeggen, dat wij den tijd onzes levens niet nutteloos doorgebragt hebben, terwijl wij niet alleen getracht hebben in ons eigen ik de duisternis te doen verdwijnen, welke door onwetendheid, onkunde , waanzin , hartstogt, haat en liefdeloosheid verbreid wordt, maar dat wij niet ophouden te arbeiden , opdat de lichten der wijsheid en der uit de zelfkennis voortspruitende zedelijkheid hunne verwarmende en verkwikkende stralen verspreiden mogen! Ja, kunnen wij dat, dan zullen wij, wanneer eenmaal de O.*. B.\ d.\ II. - . ons oproept naar de eeuwige bouwhut, waarvan de gewelven van den opgang tot den ondergang der zon reiken, getroost onzen mok.-, en onzen feroff.'.
hierbeneden nederleggen, in afwachting van het oordeel des Wereldrigters.
