Ówikliński, śmierć jednak w rodzinie nie
pozwoliła mu zadość uczynić preśbie mło
dzieży i tak wieczorek  Miokiewiczowski
skończył się pieśnią „Echa“,


Z izby sądowej. We wtorek 7 bm.
rozpoczęła się przed lwowskim trybun„łem
sądowym rozprawa o podpalenie. Na ławie
oskarżonych zasiadają dwaj pastus ze wsi
Zarudziec Jędrzej Leus i Piotr Wołek, li
czący po 14 łat i ojciec pierwszego Fedko
Lens, gospodarz liczący 47 lat, żonaty, oj
ciec czworga dzieci, jako współobwiniony.
Akt oskarżenia podaje oo następuje:
Fedko Leus dorobiwszy się majątku, osiadł
przed kilkunastu laty w Zarudźcach, ożenił
się i zaczął gospodarować na zakupionym
gruncie, oddając się przytem zawodowi kra
marskiemu, We wsi lubiano go, bo wiedzia
no, że Fedko zawsze oświadczał się z goto
wością pożyczania pieniędzy w potrzebie.
Okoliczność ta usposobiła dlań przychylnie
opinię mieszkańców wioski, ale nie na dłu
go, wkrótce bowiem znaleźli się tacy, któ
rzy poznali, że Fedko pożyczając pieniądze
ma na oku jedynie powiększenie swego ma
jątku sposobem nieuezóiwym tj. za pomocą
lichwy.
Takie spostrzeżenie nie mogło utrzymać
się dłużej w tajemnicy. to też gdy rozeszła
się po wsi wieść, że Fedko jest lichwiarzem,
usunęli się wszyscy od niego. Fedkowi było
to niemiłem, a ponieważ wiedział, że wójt
Gaj najwięcej mu broździł, więc na nim
postanowił się zemścić. Gdy obicie wójta nie
powiodło się, a samego Leusa zaprowadziło
do więzienia, postanowił dać ujście zawzię
tości, podpalając mu dom, Do awych sza
tańskich planów wciągnął syna i pastucha
swego Piotra Wołka. Chłopcy, złakomiwszy
się na obiecaną im przez Leusa nagrodę,
łatwo dali się nakłonić i w nocy z dnia 5
na 6 ozerwca b. r. podpalili stodełę Gaja.
