komisję, dlaczego nie wygotowała projektu me
rytorycznego. Była masa projektów. Pomiędzy
członkami jej panowała wielka różność zdań co
do zasad, a pogodzenie tych zdań było niepodo
bne dla zbyt krótkiej kadencji. Nadto między
rządem a komisją zachodziły różnice, które trze
ba było usuwać drogą poufną, nim można się
było zgodzić na zasady. W tem wszystkiem mo
że i sama Izba ma trochę winy. Członkowie bo
wiem komisji propinacyjnej byli wszyscy wybiera
ni do innych komisyj, i w miarę waźności pracy
tamtych komisyj, nie mogli nczęszczać na po
siedzenia komisji propinacyjnej. Gdyby wreszcie
komisja była nawet przyszła do jakiego rezulta
tu, to brak czasu nie byłby dozwolił przeprowa
dzić dyskusji w sejmie. Z tych powodów wnio
sek komisji jest najpraktyczniejszy. Słyszeliśmy,
że Wydział krajowy już zwoływał enquetę, więc
możemy być pewni, że z innym wnioskiem nie
wystąpi do nas, jak tylko z tym sainym, który
komisja miała pod sobą, a nawet wzięła za pod
stawę obrad. Co do udziału kraju w tej sprawie,
to sama masa projektów, nadesłanych do sejmu,
jest na to dowodem, że kraj się mocno interesu
je. Że zaś w komisji zasiada 5 członków Rady
państwa, to uważam to nawet za szczęśliwy
ewenement, bo podczas swojej bytności w Wiedniu
mogą porozumiewając się z ministerstwem, przy
czynić się do usunięcia niejednej trudności. W
obradach zaś Rady państwa będą pewne prze
rwy, podeżas których komisja będzie mogła być
w komplecie. Jest to jedyny sposób sprawiedli
wego i prędkiego załatwienia sprawy.
Dał się słyszeć wniosek 0 zamknięcie dy
skusji, ale ponieważ z zapisanych do głosu mow
ców Krzeczunowicz i Pawlików mieli stąwiać
wnioski, więć wstrzymano się z uthwałą zamknię
cia dyskusji.
