Deze specie ontleend, aan den Husseberg is een leemhoudend bruinachtig zand, hetwelk op den duur met water in aanraking zijnde, overgaat in een pap of brei die weinig of geen stabiliteit bezit.
Bij den aanleg van den spoorweg in 1864 had men ook wel met eenige moeilijkheden te kampen gehad, maar toen waren het verticale zakkingen en nu was het ongeval veroorzaakt door eene afschuiving of verschuiving in horizontalen zin.
Geruimen tijd hadden de omliggende landen last gehad van het overtollige water en om eene meer bruikbare helling te verkrijgen in den Laakbergweg, had men dezen weg voor gewoon verkeer zig-zagsgewijze omgelegd naar de poort onder den spoorweg; eene waterlossing langs dezen weg zou het van boven komend water opvangen en voeren naar de parallelsloot langs den spoorweg; door een paar duikers in den spoorwegdarn kwam het water ten slotte in de Laakbeek en in de Hemelbeek.
De bestaande afvoerkanalen waren blijkbaar onvoldoende voor de groote hoeveelheden regenwater en ten slotte werd de specie van den spoorwegdarn als van water oververzadigd ; het eens zoo drooge zand werd gelijk aan het beslag voor eene pannekoek en schoof, daar het niet was opgesloten, den 25sten September naar beneden. Op den paralelweg werd zoo spoedig mogelijk eene hulpbaan aangelegd, die den 63en October in gebruik werd genomen, zoodat het verkeer toen reeds ongehinderd kon plaats hebbenUit een ingesteld onderzoek bleek dat de ondergrond in volkomen rust was gebleven en noch in den duiker bij de Hemelbeek, noch in de poort bij de Laakbeek werd eenige zetting of werking ontdekt. Men kwam tot het besluit dat de baan op dezelfde plaats kon worden hersteld, indien slechts goede voorzorgen werden genomen dat het regenwater gemakkelijk en ten alle tijde werd afgevoerd.
