Een zelfstandige met een niet levensvatbaar bedrijf zal derhalve op andere wijze in zijn bestaan moeten gaan voorzien. Zolang hij daarin niet slaagt en voor zover hij door bedrijfsbeëindiging niet over voldoende vrijkomende middelen beschikt, kan hij aanspraak maken op bijstand.
Aan de verlening daarvan wordt ingevolge artikel 3, eerste lid, van de ABW, de voorwaarde tot aanvaarding van andere arbeid verbonden.
Ondergetekenden zijn van mening dat deze algemene regels echter nader moeten worden bezien in verband met de situatie van oudere zelfstandigen met kleine niet levensvatbare bedrijven. Bij gevorderde leeftijd wordt het voor hen veelal moeilijker om door grotere inspanningen een toereikend inkomen uit een bedrijf te halen. Aan de eis van levensvatbaarheid van het bedrijf kunnen zij, ook gelet op hun geringe toekomstperspectief, op den duur vaak niet voldoen. Doordat in de afgelopen jaren veelal bescheiden inkomens zijn behaald is de bedrijfsvoering achterop geraakt. Bedrijfsbeëindiging en omschakeling naar een andere functie zijn echter juist voor deze oudere zelfstandigen vaak moeilijk, ook sociaal bezien. Dit blijkt onder andere uit het rapport Meningen en houdingen van zelfstandigen ten opzichte van bedrijfsbeëindigingshulp 1.
Daarin wordt geconstateerd, dat velen het liefst hun bedrijf voortzetten, ondanks het feit dat het niet rendeert. Zij zijn sterk gehecht aan hun bedrijf en vrezen lediggang en verlies van sociale contacten na bedrijfsbeëindiging.
Mede op grond hiervan wordt in het rapport Advies inzake bedrijfsbeëindigingshulp 2 van de Stichting Ontwikkeling en Sanering van het Midden- en Kleinbedrijf gepleit voor maatregelen, die deze kleine zelfstandigen in staat stellen hun bedrijf voort te zetten.
