Want, constateren wij met de spreekwoordelijk geworden „gerechte trots’, het katholieke onderwijs was toen (1929) en nu in Nederland „voortreffelijk georganiseerd. Volgens de statistieken van 1 januari 1954 konden uw en mijn 7 kinderen in ons land terecht op niet minder dan 3261 rooms-katholieke scholen voor algemeen vormend lager onderwijs. Een totaal van 15.829 katholieke leerkrachten nam hen daar onder hun hoede, wat neerkwam op een (te hoog) gemiddelde van 36.8 leerlingen per leerkracht, en in het allerongunstigste geval betekenen kon, dat een onderwijzer meer dan zesenvijftig kinderen voor zich had ! Een voorzichtige schatting leerde, dat momenteel in Nederland door niet minder dan één miljoen leerlingen, van kleuter tot gymnasiast, katholiek onderwijs wordt genoten. Een miljoen ! Hier liggen dus één miljoen kansen om, beschenen door de warmte der goddelijke genade, in nauwe samenwerking tussen Kerk gezin en school en onder eendoor de overheid geschapen gunstig klimaat volwassen christenen te vormen, mensen in staat tot een eigen oordeel, mensen die alles wat zij in het leven tegenkomen, kunnen toetsen aan objektieve positief christelijke normen. ’
	SCHADUWZIJDE VAN DE GELIJKSTELLING.
