„Cyniezne zestawisnie  austryackiej i rosyjskiej
części Polski w danym wypadku zupełnie kom
promituje całą katkowszczyznę i mogłoby być


przez przyjaciół Polski z powodzeniem użyte za
dowód bezrozumu w naszych stosunkach do Po
laków. Galicya, chociaż stanowiąca część państwa
austryackiego, obejmująca część narodowości pol
skiej, ubezpieczonej w swych prawach autono
mieznych i w rozwoju przez łaski i nadania ze
strony Habsburgów, oczywiście okazuje się zado
woloną z położenia swego i ceni swoją przyna
leżność do Austryi, której nie chciałaby zmienić
na żadną inną. Kodeks karny austryacki jest je
den dla całego państwa. Zadnych surowych spe
cyalnie dla Galicyi lub przeciw Rusinom wymy
ślonych postanowień w sobie nie zawiera. A więc
było obowiązkiem polskiej galicyjskiej prokurato
ryi, niezależnie od przywiązania do cesarstwa
austryackiego za opiekę narodowości polskiej. su
miennie spełnić swoją powinność na podstawie
obowiązującego wszystkich kodeksu. P. Katkow
tym razem jakoś wbrew zwyczajowi oburzył się
na sumienność i wierność piokuratoryi polskiej
dla interesów państwowych Austryi.
„Zaplątawszy się w wykrętach swego machiawe
lizmu p. Katkow wpadł w grubą niedorzeczność.
Z jego uwagi bowiem wynika jasno, że gdybyś
my, my Rosyanie, traktowali narodowość polską
tak, jak ją traktuje Austrya w Galicyi, znaleźli
byśmy w Polakach takich samych gorliwych
obrońców państwa rosyjskiego, jakimi się okazali
prokuratorzy polscy w kwestyi ochrony interesów
austryackich.
