Schönhage, met honderd bladzijden meer tot zijn beschikking, een keuze doen uit overstelpend veel materiaal. Hij wijdde zijn langste titel aan de na-oorlogsc ontwikkeling en een derde van het bock aan de economische en sociale geschiedenis van Engeland, en vond zowel in deze als gene, aanleiding te over ter rechtvaardiging van de ondertitel van zijn geschrift, dat daarnaast voortreffelijke bladzijden bevat over het Britse volkskarakter, de tradities, etc. Een zeer instructief boek, waarin zeer velen talrijke details zullen ontdekken, die tot beter begrip van Albion van nü kunnen leiden. De Katholieken komen cr overigens in het eeuwfeestjaar van hun herstelde hiërarchie wel wat bekaaid af. De Kardinaal roman van Henry Morton Robinson, vertaald door F. van Oldenburg Ermke. Uitgave „De Fontein”, Utrecht, geb. f8,90. De figuur van de priester, zijn persoon, ambt en roeping in hun onderlinge verhouding hebben reeds aan verschillende prachtige romans het aanzijn gegeven. Robinson schreef een nieuwe: die van de Amerikaanse, uit lerse ouders geboren kapelaan Stephen Fermoyle, die alle stadia van herderlijke bediening en kerkelijke hiërarchie doorloopt tot Z.H. de Paus hem kardinaal creëert. Het ongemeen boeiend gegeven speelt ineen wisselend décor, dat zowel de diplomatieke kanselarij van het Vaticaan als het aartsbisschoppelijk paleis van Hartfield en de nuntiatuur van Washington omvat. Het boek ademt de geest van de Wereldkerk evengoed als de vrijmoedigheid, die de auteur onmiskenbaar aanwijst als een Amerikaan. Een vergelijking met het ~Dagboek vaneen dorpspastoor” van Bernanos zou kunnen aantonen wat toch de feilen zijn van deze voortreffelijke Am. roman, die dikwijls ontroert en bijna voortdurend boeit; hij blijft toch nog te zeer een reportage over de lotgevallen van Stephen Fermoyle, wiens leven, ook al worden verschillende tegenslagen en moeilijkheden vermeld, toch te „glad” verloopt dan dat het volkomen zou kunnen overtuigen. Zo blijft het er enige schijn van houden, dat Robinson eerder het verhaal vaneen kerkelijke carrière heeft geconstru cerd, dan de innerlijke groei van een zwakke mens, door God geroepen tot de hoogste waardigheid.
