Nie stawiano przecież żadnych nadzwy
czajnych wymagań: czystość I nia wię
cej.
Ale gorączka połogowa nie ustała.
Niewiara innych lekarzy (mało było ta
kich fanatyków jak Pasteur), zupełna
ignorancja pojęcia higieny, sprawiły, że
kobiety nadal przed rozwiązaniem wi
działy przed sobą widmo strasznej, w
przeważającej ilości wypadków Śmiertel
nej choroby.
Od tego cznsu upłynęło już wiele lat.
Wiedza lekarska zrobiła kolosalne postę:
py, bakteriologia zdobyła sobie należne
miejsce | uznanie a higiena stała się
hasłem dla całego szeregu ludzi, którzy
żywym słowem artykułem, pogadanką
radiową czy pismem starali się uświado*
mić ogół, że w masie strasznych cho
rób, w masie chorób, które nawet dla
dzisiejszej medycyny są jeszcze zagsdłą


znalazła się jedne, przed którą jedyną
bronią jest czystość.
Jednat ich praca nla wydała stupro


centowych rezultotów.
Cóż bowiem wykazuje rzeczywistość?

Według Rocznika Statystycznego w
roku 1936 mieliśmy blisko 1500 wypad.
ków gorączki połcgowej.
1500 wypadków! a więc 1500 wypad
ków brudu i niechlujstwa, zupełnej nie
świadomości społeczeństwa jaka ciężka,
a nieraz i śmiertelna choroba czyha na
rodzącą w brudnej pościeli, brudnych
rękach „babki”, w dusznej nieprzewie
trzonej izbie.
Jakże typowym potwierdzeniem tego
nieuświadomienia jest następujący fakt:
Zawezwano lekarza do rodzącej na wieś,
W brudnej i ciasnej izbie zastał otoczo
ną rojem bab rodzącą, leżącą na wiązce
brudnej słomy, Pozamykane szczelnie
okna, powietrze ciężkla | duszne, pomię
dzy babami kręcą słę dzieci, kury i


mały parszywy psiak. W kącie izby
stoł wielkie łóżko pnące się pod sufit
stosem czerwonych poduszek.
