Papież „nie uwikłał się w politykę”,
„jest wielkim autorytetem, wielkim mo
ralistą”?. Jednak redakcja „Trybuny”
usiłowała wykorzystać autorytet Papie
ża i okazję, którą stworzyła jego wizyta
w Polsce, aby powiązać swoje widzenie
świata z nauczaniem papieskim. Zacyto
wane słowa polityka lewicy, wskazujące
na zbieżność nauczania Jana Pawła II
z „założeniami humanistycznymi okreś
lającymi program SdRP”, świadczą
o tym, że osoba Papieża i jego nauczanie
stanowią dla dziennikarzy i polityków
silny argument perswazyjny.
W roku 1999 redakcja „Trybuny”
znacznie więcej miejsca poświęcała piel
grzymce niż w latach 1991 i 1997. Zna
cząca zmiana nastąpiła pod względem
bogatszego niż do tej pory repertuaru
używanych gatunków dziennikarskich.
Charakterystyczne było częste stosowa
nie gatunków publicystycznych, jak ko
mentarze (16) czy felietony (13). Bardzo
często pojawiały się również materiały
niewielkie objętościowo, dotyczące „ob
rzeży” pielgrzymek, tak zwane cieka
wostki (15). Zamieszczano też wypowie
dzi czytelników w „opinii telefonicznej”
(14). W ten sposób kształtowane było
w czytelnikach przekonanie, że ocena
przebiegu wizyty Papieża jest, choćby
w części, sprawą obywateli. W wypowie
dziach tych dominował akcent krytyki
samego Papieża, jak i kontekstu poli
tycznego pielgrzymki.
2 Zawiódł polityków, „Trybuna” z 12 VI
1997, s. 2.
Pontyfikat w oczach świata 399


Pielgrzymka była dla „Trybuny”
okazją do ponownego wydobycia związ
ku między pobytem Papieża w Polsce
a polską rzeczywistością polityczną.
