Wprawdzie twierdzą, że argument, iż zakres
parlamentu centralnego powinien być zmniej
szony, a część agend przekazana Sejmom,
falszywy, gdyż w Sejmach również
istnieje obstrukcya ale mniejszą niekorzy
ścią jest, jeśli w Sejmie tym czy owym pa
nuje obstrukeya, niż gdyby obstrukeya spa
raliżowała parlament centralny. Dzis, gdy
całej Monarchii grozi poważne niebezpie
czeństwo, gdy domagano się zwołania par
lamentu centralnego, aby stworzyć przeciw
wagę w obec drugiej połowy Monarchii, to
parlament ten nie może nawet sformułować
ani jednomyślnej opinii, ani jednomyślnego
manifestu. W tem leży śmiertelne niebezpie
czeństwo, mające swe źródło w parlamencie
centralnym. Jeżeli mamy dokonać zmian,
sięgających głęboko, to przedewszystkiem
należy przeprowadzić zmianę regulaminu, aby
ta Izba mogła obradować i poważnie zasta
nowić się nad tem. Powinniśmy mianowicie
zastanowić nad tem, w jaki sposób należy
usunąć spory narodowościowe i przekazać je
trybunałowi państwowemu, utworzonemu na
wzór amerykański, aby niemożliwym był
ucisk ze strony któregokolwiek narodu. Skoro
zostanie to przeprowadzone, wówczas dopiero
będzie można poznać, który system jest naj
lepszy. (Oklaski na ławach polskich).
Po przemówieniach pp.: Hortisa, Ofnera,
Lechera, Derschatty, Romańczuka, zabrał
głos p. Kramarz.
Odpowiadając hr. Dziedus yekiemu, o
świadczył, że tego ustępu swej onegdajszej
przemowy, w którym zajmował się szezegó
łami reformy wyborczej, nie wygłosił imie
niem swego klubu, lecz ze sam tylko musi
przyjąć na siebie zarzut, jakoby nieprzyja
żnie wystąpił przeciwko narodowi polskiemu.
„Po raz pierwszy — powiada p. Kra
marz — spotyka mię podobny zarzut. Jest
zaś on zgoła niensprawiedliwiony. Nie mó
wiłem jedynie o Galicyi, ale o wszystkich
krajach“. Mowea nbolewał dalej. że sądzono,
jakoby chciał on wyrządzić krzywdę naro
dowi polskiemu, prosił tedy o uwolnienie
od zarzutu, że wystąpił wobec Polaków wro
go. Naini lna jest przecie rzeczą, ze mówca
jako Słowienin woli, aby w tej Izbie więcej
było posłów słowiańskich, aniżeli innych.
