En zij keek maar met haar heldere oogen en merkte natuurlijk onmiddellijk op hoe hij het te kwaad had. Zoo'n nest. Krankzinnig dat hij dat niet verdragen kon ; hij leek wel gek. Wat 'n verrukkelijke eau-de-cologne had dat ding. Voor zooiets hadden de meisjes altijd geld, wel ja. Onbegrijpelijk, zoo frisch en keurig als ze daar zat. Hij voelde zichzelf ’n belachelijke, beklagenswaardige figuur. De druppels stonden weer op z n voorhoofd ; driftig veegde hij ze weg met zijn Zakdoek. O, de ellende van zoo'n broeiend zomerweer. „Wat is 't toch verduiveld warm !” ontsnapte hem. Ze glimlachte weer, omdat hij ’t nu zoowaar zelf zei Van Nijkerk zag het en ergerde zich nog meer. Dat brutale wicht lachte hem nog uit op den koop toe. Hij zou t haar betaald zetten ! Warm zou ze ’t krijgen dat ze zich net zoo onbeholpen voelde als hij en er óók zoo rood kwam uitte zien. Al moest hij dat bereiken ten koste van zichzelf! Met ongeduldige beweging schoof hij de post van zich af en trok een mapje met correspondentie van anderen datum naar zich toe. (Juffrouw, neemt u even op 1” Verwonderd keek ze hem aan. Wat ’n idéé opeens ! Waar haalde hij den moed vandaan bij die warmte. Hoe onverwacht en hoe vervelend, ’t Werd weer tobben natuurlijk, en juist nu ze op ’n gemakkelijken middag gerekend had. Maar ze stenografeerde al, want mijnheer liep ongewoon vlot van stapel. Twee, drie, vier. lange Engelsche brieven. Toen zette Zus resoluut ’n forsche streep onder het laatste „Yours truly, en zuchtte diep met ’n gezicht van : ziezoo, t is mooi geweest. Ze blies 'n vochtig krulletje van haar voorhoofd weg en bedacht dat ze meteen zalig even haar handen wasschen zou met de eau-de-cologne van Verlint. Maar onverbiddelijk begon de baas, die om de minuut zijn gezicht afveegde en nog altijd pioen zag, met een lang, Fransch epistel. Met den moed der wanhoop boog Wallie zich weer over haar dictaatcahier. „Monster,” schold ze inwendig. Ze had moeite bij te houden ; haar hand ging stroef over het papier en beefde zoo dwaas, 'n Donderbeestje voelde ze kriebelen in haar hals. Warm, warm, warm werd het. 