Przerażony świał kapiłalistyczny znów o
burza się na widok niespotykanego w
dziejach upodlenia człowieka, protestuje
it d. W różnych stolicach zaczynają mó
wić i pisać o tym, że Stalin zwariował.
Nawet Trocki, który do niedawna napasłu
jącym go dziennikarzom tłumaczył sens
procesów sowieckich ł ostatnio wydał
ksiązkę p. t. „Zbrodnie Stalina", poświę
coną mechanice i technice tych makabry
cznych widowisk — traci głowę i zaczy
na mówić o „łotalnym idiotyzmie”, któ
rego nie sposób ani zrozumieć ani wylłu
maczyć.
Abstrahując oc formy i stylu zarówno
poprzednich, jak i obecnego „procesu
czarownic", należy siwierdzić, że w tym
już drugi rok trwającym szaleństwie, jes!
pewna logika 1 pewien sens. Co więcej.
To, co od sierpnia 1936 r. wprowadza
świat w zdumienie, a co po głębszym wej
rzeniu oznacza ni mniej ni więcej, jak
tylko systematyczną 1 konsekweniną lik
widację elity partii bolszewickiej, nie jesł
znowu tak wielką niespodzianką. Roz
kładowy proces monopartii bolszewickiej
bowiem rozpoczął się już od dawna, Os
tatnio przybrał lylko nieco inne, bardziej
potworne i wstrętne formy. I jest niez
miernie charakterysiyczne, że nie kio in.
ny, ale właśnie Stalin, pod kierownictwem
którego odbywa się dziś krwawa likwida
cja wodzów rewolucji bolszewickiej, je
szcze nie tak dawno sam zdawał sobie
sprawę z niebezpieczeństwa dla ustroju
— osłabiania monoparlii leninowskiej 1
występował przeciwko  „odrąbywaniu”


od niej opozycyjnie nastawionych człon


ków.
