M J van de BOEKBINDERSBRANCHE ■ —"
	De hand in eigen boezem. Het gebeurt niet al te vaak, dat ineen werkgevers blad, vrijmoedig overeen der oorzaken van de onderlinge concurrentie de pen wordt gevoerd, omdat men zich dan op glad terrein waagt, waar de directe belangen groote kans hebben tegen elkander te botsen en de collegialiteit niet zonder kleerscheuren van het tooneel verwijdert. Het blijft eender gevoeligste punten van aanraking en misschien het minst geschikt tot publieke bespreking. Ongezocht was het den indruk, die wij kregen na lezing vaneen artikel in het „Wochenblatt für Pappe und Papierverarbeitung”; het officieele orgaan der Duitsche cartonnageindustrie, onder den titel „waardoor ontstaat de lagere prijsaanbieding!” En de schrijver schijnt daaraan evenmin te zijn ontkomen, daar hij de opvatting huldigt, dat wellicht niet velen naar zijn argumenten willen hooren. In hoofdzaak komt het betoog hierop neer, dat alleen prijsonderbieding mogelijk is, door ontduiking der vastgestelde tariefloonen, en een onoordeelkundige indeeling der gemeenteklassen. Dat het eerste nog veelvuldig voorkomt, acht de schrijver een bekende zaak, ondanks de werknemers-organisatie streng optreedt tegenover de overtreders, en de leden die zich daartoe leenen met minder loon genoegen te nemen achtervolgt en bestraft. Van meer gewicht bij het vraagstuk van lagere prijsaanbieding is de gemeenteklasse-indeeling. Vele kleine plaatsen, die ineen kring van 10 a 15 kilometer om een groote stad, dikwijls belangrijk bedrijfseentra liggen, geldt een belangrijk lager loonbeding, dat een beduidend verschil maakt met de loonvaststelling eener stad met grooter inwonerstal. Daarbij komt nog het feit, dat de bedrijfsinrichting op het platte land, meermalen die der groote stad nastreeft of daarmede kan worden gelijkgesteld. En verder de omstandigheid, dat de belastingdruk meestal billijker en minder nadrukkelijk zich laat gevoelen, dan inde naastbij gelegen stad van beteekenis. Deze inrichtingen ophetplattelandhebbenduseengrooten voorsprong en kunnen op billijker voorwaarden werk aannemen, doch ten koste van het grootsteedsche bedrijf. Zoo is het mogelijk het werk aan de groote steden te onttrekken en te verplaatsen naar het platteland, waar de loonen gesteld zijn naar den lokalen standaard, waarmede wel de opdrachtgever, doch geenszins het bedrijf als zoodanig is gebaat. De schrijver stelt dan ook voor, om in overweging te nemen, dat de tot nu toe gevolgde klasse-indeeling niet meer kan worden gehandhaafd, doch alle firma’s, welke zich ineen kring van 10 a 15 kilometer om een groote stad groepeeren, in dezelfde gemeente-klasse worden geplaatst. 