— Chodźmy, — opowie nam pa
ni przy stole, — zwrócił się do Fre
ny Lirski.
Kiedy esiedli przy stóle i nasy
cili pierwszy głód, Irena zaczęła
swoją opowieść o porwaniu.
— Było to w parę dni po two
jem aresztowaniu, — zwrócHa się
do Wyłewicza. Byłem zrozpaczona
i nie wiedziałam sama eq z sobą ro
bić, Na dodatek ta wiadomość o
porwaniu. pana Lirskiego i Madzi
do reszty mnie przybiła. Na szezę
ście znalazł się stary poczciwy przy
jaciel Adama Zęcki, który żywo


—


cialnie dla „Exoresu Zagłębia”


odczuł nasze nieszczęście i jak mógł
starał się nam dopomóc. On to po»
stanowił całą sprawę oddać do
świadczonemu detektywowi i, jak
zresztą sami dziś oceniacie— lepiej
uczynić nie było można. Cała na
dzieja odtąd była w Węchu. Z go
dziny na godzinę oczekiwałem od
niego jakieś pomyślnej wiadomości
I wreszcie.. Piątego dnia mojej
udręki dostałem telefoniezną wia
domość od niego Tak mi się przy
najmniej wydało. że to jego glos..
Usłyszałam słowa:


— Tu detektyw Wech... Muszę
się z panią natychmiast zobaczyć
w pilnej sprawie... Jesteśmy na


tropie — uczekuję w kantorze pana
Zęckiego...
Była już godzina koło dziesiątej.
Nie zastanawiałam się wcale nad
tem, że jest późno -i natyehmiast
wybiegłam z domu w zamiarze
pochwycenia jakiejś dorożki lub
taksówki. Tak byłam przejęta i ucie
szona wiadomością, że nie wydało
mi się to wcale podejrzanem, i iż pra
wie przed samą bramą spotkałam,


W ten sposób powstał wspaniały
korpus wyszkolonych i niesprzedaj
nych urzędników, ślepo oddanych
Hooverowi. Dla zachęty funkejona
rjuszy ustanowił Hoover nowe prze
pisy o awansach. Każdy detektyw,
który wykrył przestępcę, zagraża
jącego poważnie porządkowi pań
stwowemu, awansuje o trzy stop
nie; za pomniejsze zasługi również
nagradza się awansem, bo to jest
jedyny rodzaj pochwały, uznawany
przez nowego szefa policji amery
kańskiej.
