e.  voluptatea.  Truc.  II,  1,  4:  ob  amoria  prandium.  Lamb.:  i.  e.  ob  anioreni.  Weis.:
propter  impensas,  quas  ille  amoris  causa  fecit.  Poen.  I.  2,  1 :  Negoti  aibiguivolet  vim
parare,  ubi  v.  omt  auget  notionem  v.  negoti  eique  vim  addit.  Quo  pertinent  etiam  pleo-
nasmi  nonnoili  (similes  apud  Graecos  vide  ap.  Bemh.  p.  54),  ut  Stich.  I,  2,  69:  Ede-
pol  voa  lepide  tentavi  veatrumque  ingenium  ingeni^  ad  q.  I.  Gruter.:  i.  e.  animum
et  sensum  vestrum,  sicut  aiias  ingenium  pro  natura  et  moribas  alicuius  rei  usarpatur.
Cist.  II,  1,  5:  Ita  nubilam  mentem  animi  habeo.  (mena  est  pars  animi).  Epid.  IV,  1,
4:  Paupertaa.,  pavor  territat  mentem  animi.  Similiter  Bacch.  III,  4,  11:  Sed  aatin^
ego  animum  mente  aincera  gero.
Sed  transeamus  ad  alterum  genus.  Plaut.  Mil.  V,  41:  acelua  viri  Palaeatrio.  Pers.
II,  2,  10:  Seelua  tu  pueri  'a.  Truc.  II,  7,  60:  etiam.,  acelua  viri^  minitare?  Curc.
V,  2,  16:  acelua  viri.  Pers.  II,  2,  22:  Paegnium,  deliciae  pueri.  Ib.  V,  2,  67:  fru-
atum  pueri.  Menaechm.  Y,  1,  0:  flagitium  hominia,  item  III,  2,  24.  Cas.  II,  1,  8:  flagi-
tium  illud  hominia.  Aui.  IV,  8,  3:  hominum  mendicabula,  h.  e.  mendicoa.  Poeo.  I,  2,  61:
Monatrum  mnlieria!^^)  V,  5,  3:  hallex  viri.
Transeamus  ad  ultimam  rationem,  qua  substantivum  et  aliud  vocabulam  inter  se  con-
iuncta  in  unam  notiouem  coalescunt.  Quorum  simplicissimuni,  quod  supra  posuimus,  hoc
erat,  si  substantivum  cum  simpiice  negatione  est  coniunctum.  Tal.e  est  apud  Plautum
Asin.  IV,  1,  63:  Uaec  aunt  non  nugae.  Deiude,  si  sola  praepositio,  unde  pendet  i-
psnm  substantivum,  cui  est  addita,  ut  Pers.  IV,  1,  4:  Sic  ei  procedunt  poat  prineipia
denique  (h.  e.  ea,  quae  sunt  post  principia).  Porro,  si  substantivum  cum  praepositione.
