Prolog hr. Engestróma wygłosił p. St. Wegner,
przyjęty oklaskiem. Polonezem „Jan Sobieski* ogrzał
serca skrzypek nasz N. Biernacki, a towarzyszył
mu na fortepianie Dembiński. Dalej K. Jaro


Kraków 21 Września 1883.
wny artysta, niechaj „Stella* przyjmą te proste,
ale serdeczne podzięki.
Gdy na seenie naszej pouczano nas i zachwy
cano, gdy tu ognie bengalskie rzucały blaski na
wspaniałe naszej przeszłości obrazy, poczęły pło
nąć okna polskich w mieście pomieszkań ilumi
n:cy4. F

Przeważnie polskie dzielnice: Śródka, Zagórze,
Ostrówek, a nadewszystko Chwaliszewo, rzec mo
Żna, zajaśniały od góry do dołu. Nietylko od uli
cy — mieszkańcy po podwórkach, w piwnicach,
ile starczyło sił i fantazyi, po za oknami rozsta
wiali światła. Po prawym też brzegu Warty, nie
chcąc się ciemnościami wyróżniać od polskich są
siadów, oświetlali nieliczni tam Niemcy i żydzi.
Mniej jasno było po lewym brzegu. Aleć na
Garbarach, oświetlonych nie skąpo, p. A. Krzyża
nowski od północnego końca na obszernej swej
posiadłości daleko rzucał promienie światła. I tak
po innych ulicach tu i tam panujące ciemności,
rozweselał światła szereg. W rynku rej wodził
p. Pfitzner, dalej b. Knoll — trudno nam wy
mieniać wszystkich, eo w te poszli jasne ślady.
Na całą ulicę Nową poważny Bazar, gorejący od
stóp przez wszystkie piętra aż po małą wieżyczkę,
z jednej i z drugiej strony stykając się z cie
mnościami daleko rozrzucał jasność.
Drugi hotel nasz p. Kamińskiego „Berliński*
szedł za przykładem Bazaru, i nie zawahał się
stanąć w świątecznym świec blasku. Trzeci z ko
lei postanowił inaczej, więc pomijamy go imil
czeniem.
