Vond de coöperatie hare aanhangers tot nu toe meerendeels onder de minder gegoeden, het groote nut, dat de samenwerking van velen bleek op te leveren, lokte ook hen, wien het niet in de eerste plaats te doen was zich de zorg voor het dagelijksch brood te verminderen, het middel der coöperatie te gebruiken om uit hunne zaken meer voordeel dan tot dusverre te trekken. Niet alleen worden door belangstellenden coöperatieve inkoopvereenigingen opgericht, maar men gaat verder dan het gezamenlijk inkoopen van grondstoffen, men gaat ook over tot de productieve coöperatie. Een zeer belangrijk voorbeeld hiervan is wel de stichting der Coöperatieve Vereeniging Eerste Nederlandsche Coöperatieve Meelfabrieken.
Toen de bakkers na het uitbreken van den oorlog ondervonden, dat zij geheel afhankelijk waren van de meelfabrikanten, die naar welgevallen hunne contracten al of niet nakwamen, begrepen eenige huntier het directe belang, dat in een eigen meelfabriek gelegen was. De vereeniging in Juni 1915 opgericht met een kapitaal van f 270.000.— zag dit na 4 maanden reeds uitgebreid tot f 750.000.—. Reeds spoedig nam zij met eigen geld 2 flinke fabrieken over, terwijl het voornemen bestaat nog meerdere fabrieken in bedrijf te nemen, zoodat verwacht mag worden, dat in de toekomst deze Vereeniging tot een der machtigste coöperatieve Vereenigingen in ons land zal behooren.
