III.  Hinc  ulterius  infert  : “ Si  ergo
„ aliquis  confideret  illam  proprietatem  per-
„ fonx  , propter  quam  id , quod  ei  confer-
„ tur  , eli  ei  debitum  , non  eft  acceptio
„ perfonz  , fed  caufz  . . . puta  fi  aliquis
„ promoveat  aliquem  ad  Magiltratum  pro-
„ pter  fufficientiam  fcientiz;  hic  attendi-
„ tur  caufa  debita, non  perfona.  Si  aurem
„ aliquis  confideret  in  eo,  cui  aliquid con-
„ fert,  non  id  propter  quod  , id  quod  ei
„ datur , effer  ei  proportionatum , vel  de-
„ bitum  ; fed  folum  hoc  quod  eft  ifte  ho-
„ mo  ( puta  Petrus  vel  Martinus ) hic  eft
„ acceptio  perfonz : quia  non  attribuitur
„ ei  aliquid  propter  aliquam  caufam,  quz
„ faciat  eum  dignum  ; fed  (impliciter  at-
„ tribuitur  perfonz  „.
IV.  Itaque  dicendum:  “ In  juftitia  di-
„ ftributiva  ( rurfus  verbis  S.  Thomz  lo-
„ quor  Cod.art.  ad  1.)  confiderantur  con-
„ ditiones  perfonarum  , quz  faciunt  ad  di-
„ gnitatit  vel  debiti  caufam  . Sed  in  ac-
„ ceptione  perfonarum  confiderantur  con-
,,  ditiones,  quz  non  faciunt  ad  caufam  ,,.
V.  Quz  aurem  conditiones  referantur
ad  perfonam  , explicat  ipfe  Doftor  Ange-
licus , dicens  in  Corpore  ejufd.art.  “ Ad
,,  perfonam  autem  refertur  quzeumque
,,  conditio  non  faciens  ad  caufam , propter
„ quam  fic  dignus  hoc  dono  . Puta  fi  ali-

Van-Efptn  Tom.  111.
De  Accept.  perfon.  vit.  in  Ben.  prov.  40^

„ quis  promoveat  aliquem  ad  Przlationem
„ vel  Magillerium, quia  eft  dives  vel  coo-
„ fanguineus  fuus  : eft  acceptio  perfonz  „.
