Op de Iste foto ziet men den ~Apostel der melaatschen weldoende rondgaan bij zijne dierbare zieken om uit liefde voor den Gekruiste, wiens beeld hij draagt, te troosten en te sterken, zelfs



	waar het pas geeft of noodig is, te berispen en te bedreigen met de straffen des Hemels, De houding der melaatschen ten zijnen opzichte is volstrekt nog niet welwillend. Het kapelletje met het Moeder-Godsbeeld beheerscht wel dit tafereel, doch volstrekt nog niet de harten dier ongelukkigen.
Op de 2de foto spoort de Eerbiedwaardige de bewoners van Batavia aan zich toch niet te verzetten tegen den maatregel van het Gouvernement, krachtens welken alle gezonde kinderen moesten verwijderd worden van hunne besmette ouders.
Vadri Donders kalmeert de gemoederen, nu de Commissaris met z’n militairen de gezonde kinderen wil wegvoeren... van hun ouders.
..Luistert aandachtig naar Vadri... Ziet, Moeders en Vaders, het Gouvernement neemt een wijzen en heilzamen maatregel. Het wil de kinderen, die gezond zijn, overplaatsen naar een onbesmette plaats om ze zóó gezond te behouden en te voorkomen, dat uwe ziekte ze een voor een zou aantasten en onvermijdelijk zou laten sterven. Dat lot staat hen te wachten, en. als dat anders kan, wilt gij dat toch niet voor hun geluk”.
Dit woord van den Vadri maakte diepen indruk. Het bedaarde de gemoederen, nam den tegenstand weg, en weldra kon de Commissaris met zijn militairen zijn opdracht volbrengen en de kinderen brengen naar een veilige, gezonde plaats.
Hoe treffend klonk toen het afscheid : Odi I Odi !



	Gevraagd en Verkregen.
