26



	NIEUWE VONDSTEN TE MIDDELBURG
	zijn bezit na zijn beleening met „Galacras aliaque vicinia loca” i:L) in 841, voorzichtigheidshalve in het midden. Immers, al was ik toen al geneigd deze vraag inden eersten zin te beantwoorden, een exact bewijs was voor de oplossing m.i. niet te leveren. Reeds al te vaak zijn inde historische literatuur hypothesen tot axioma’s geworden. Toch komt het mij voor, dat ik bij die eerste behandeling van het onderwerp wel wat weinig over de kwestie heb gezegd. Wij kunnen namelijk wijzen op een paar analogieën in het buitenland, die een oplossing van de vraag in dezen zin, nml. dat de burgen inde eerste helft van de negendö eeuw als verdedigingswerken tegen de Denen zijn aangelegd en niet later door de Denen zelf, m.i. wel verreweg het waarschijnlijkst maken. Wenden wij eerst den blik naar Nedersaksen. Daar liggen aan de groote heerwegen verscheidene burgen uit de negende eeuw, die het Saksische gebied moesten beschermen tegen aanvallen van Franken uit het zuiden en westen, Deensche Vikingen uit het noorden en Slaven uit het oosten. Wij noemen in dit verband slechts den Kaaksburg, den Stellerburg en den Wallberg van Willenscharenl2). Al deze burgen vertoonen een ronden aanleg evenals de Saksische burgen in ons land, waarvan de Hunneschans aan het Uddelermeer en de Hunenborg bij Weerselo de bekendsten zijn. Ook de Zeeuwsche burgen zijn rond, al zijn zij niet dooreen bevolking van Saksischen stam gebouwd. De Stellerburg was dicht bebouwd met een groot aantal houten huizen. Een van het noorden komende heerweg liep er dwars doorheen. Hoewel deze burg kleiner is dan Middelburg (het areaal binnen den wal beslaat een ovaal van ongeveer 70 X 50 m tegen Middelburg een oppervlak van omstreeks 190m middellijn) vertoont hij in aanleg toch veel overeenkomst. Immers, ook te Middelburg troffen wij een dichte bebouwing van het burgterrein aan en eveneens een weg, die er dwars doorheen loopt, de Lange Burgl3). Bovendien schijnt ook Middelburg te zijn aangelegd ter bewaking van twee groote verkeerswegen, de Seisweg en de Noordweg 14). Na de verovering van Nedersaksen schijnen de Franken, naar Jankuhn 15) meent, ter bewaking van den grooten heerweg naar het westen een keten van wachttorens op kleine, kunstmatige, heuvels opgericht te hebben. Een voorbeeld van dit type van versterking is de Krinkberg, inde marke Pöschendorf. Ook de door Karel den Groote gebouwde burcht Ezesfeld binnen Itzehce schijnt een dergelijke aanleg te zijn geweest. 