Maar al is het vuur uit den hemel gedaald, niHID tovinn ID "’ij hebben het te voeden” Als Mozes, verhaalt midrasj, als kind op Pharao's knie gezeten, dezen de schitterende kroon van het hoofd neemt, zien daarm de wichelaars een onheilspellend teeken, dat gevaarlijk voor Mozes lewn dreigde te woi-den. Maar Jithro redt hem; hij tracht te bewijzen, dat Mozes slechts spelenderwijs Pharao de kroon van het hoofd nam en legt een klomp goud en een klomp vum- voor hem. Mozes in zijn onschuld grijpt naar het vuur. brengt het aan de lippen en brandt zich eii wordt „zwaar van mond en zwaar van tong. Wat hieruit te leeren valt? dat niet de fascineeremie gloed van het goud ons moet leiden bij onze handelingen, maar de gloed van het vuur van braamlxisch. Sinai en altaar. I
	[ Als God een mctisch nyü vcrhcfreii, steil Hij hem eerst met een schijnbaar onbednklend iels op de proef; zoo David met een jong lam, en ook Mozes; ais deze het kleinvee van Jithro Aveidt in de woestijn, ziel hij een jong lam wegloopen; hij loopt hel jonge dier na, dal steeds maar voortijtt, tot het aan oen stroom komt, waar het zijn dorst lescht. Arm dier, sprak toen Mozes. als ik geweien hadde dat de dorst u kwelde, zou ik u in mijn armen gedragen hebben, naar den stroom. Daarom sprak God, aklus midrasj: gij, Mozes, zult de herder zijn van Mijn schapen. Dat is het beeld van Kéren Hattonro. Dit fonds wil jong jodendom brengen naar den eeuwig vlietenden stroom der Touroh. In Nederland vierl de onwetendheid oj) joodsch gebied, het ’amratsoes. hoogtij. Beliondens gunstige uitzonderingen verlaat het meisje op 12- de jongen op 13-jarigen leeftijd de joodsche school-De groote massa staat onverschillig tegeaiover dc’ Touroh. Niet pikel zucht naar Tsiön en Palestina moet ons bezielen; de eeuwig- én onsterfelijkheid van ons volk zil in onze Touroh, waarzonder het een lichaam is zonder ziel. Kéren Hattonro wil deze idee weder verbreiden en de instituten in Polen, Litauen en Rusland steunen, oixiat de Touroh daar weder soaverein worde. Daar zijn jesjiewous, waar de studenten dag en nacht willen leelust tol studie moet hun vergaan, wijl zij niet te eten hebben, wijl zij in liiiii meest schamele behoeften niet kunnen voorzien, waar hun groote leeraren niet weten, waarvan ze leven. 