Maar ik meen dat de nood mij is opgelegd, en ik vrees zeer dat mijn collega’s te voorbarig hebben geoordeeld en ter zake niet voldoende op de hoogte waren. Het Protestantsch Interkerkelijk Thuisfront is met klem van rede nen door hen veroordeeld, en ik zou het met dezelfde klem willen verdedigen. Het is niet mijn bedoeling om daarbij de argumenten van mijn collega’s te bestrijden — polemisch wil ik dus niet zijn — maar wel zou ik op een paar dingen, die zij volkomen verwaarloosd hebben de aan dacht willen vestigen. Men zal weten wat het Prot. Interk. Thuisfront — kortweg P.I.T. genoemd — bedoelt. Het is een- nood-organisatie. Daarbij moet alle nadruk vallen op het woord „nood”. Zoodra mogelijk zal het „P.I.T.” weer verdwijnen. Die nood komt uit in verschillende dingen. Om maar iets te noe men : onze jongens in Indië, die voor zulk een ontzaggelijke taak staan, en te midden van zoo ontzaggelijke geestelijke en zedelijke gevaren ver- keeren moeten een ruggesteun hebben. Terwijl zij in Indië worstelen, moeten wij hier voor hen werken. Als zij straks terug mogen komen, en de moeilijkheden bij demobilisatie zullen vergroo- ten, moeten ze hier een „leger” vinden dat hen opvangt en hen helpt die moeilijkheden te over winnen. Ze moeten naar het gewone leven terug, en wie iets van den militairen dienst kent — laat staan van den dienst in Indië — weet hoe ontzaggelijk groot de moeilijkheden dan zul len zijn ! Als deze taak volbracht is, wordt het „P.I.T.” weer opgeheven. In de tweede plaats : Het „P.I.T.” heeft geen grondslag. Velen zeggen: dat is juist zijn grond slag. Ik antwoord : Inderdaad ! En zoo moet het naar mijn gedachte. Want het „P.I.T.” wil aan de kerken het werk niet uit de handen nemen en doen wat de kerken moeten doen. Om maar bij eigen kerken te blijven : A^ij verzorgen naar ons beste weten week aan week meer dan duizend jongens in Indië door het preeken en bladen te zenden. Dit werk moet blijven doorgaan. Even eens het werk van onze jeugdbonden, het Con tact Comité in Batavia enz. Maar — en dit zeg ik met alle nadruk — we -dragen wel allereerst de verantwoordelijkheid voor eigen jongens, maar voorts als Nederlanders ook voor alle jongens daar. Ook voor_ die andere jongens moeten wij wat doen. 