ir.  t (i. Redimentes  tempustfuoniamdietyalifunt.Tem-
pus, Grirce  x«u*or,quod  proprie  tempore  occationem,,
live  opportunitatem  fignificat.  Et  ita  veneratu  Erafmus,
fit  Theophyladi  interpres.  Sed  fciendiun , Apoftolo
plxrumquc  idem  die  x*q>cr  quod  xyorov,  ut  ic&e
Safboldus  annotavit  : Atque  iito  modo  tam  Grxei
quam  Latmi  interpretes,  tempus intclligunt  hoc  loco;

• fenfem  hujusmodi  reddente»  t Qmootiam  dies  mali fient ,
k ideft,  quu  tempus  hujus  viix  plenum  cft  tentatioui-  ^
^ bus  St  laqueis  peccatorum  , juxta  illud , Tentatto  eft
vita  hommu  fuper  terram , Job  7.  fecundum  LXX.  Id-
circo vos  adhortor  ut  redimaris  tempus  , id  eft  , ut
quovis  pterio  tempus  hoc  (alutarc  faculis  vobis  liberum
ad  ferviendum  Deo.  Pqtius  patimini  bonorum  tempo-
ralium difpcudia,  quam  ut  ea  cum  aliquo  falutis  aut
Evangclij  difpendio  velitis  retinere.  Poteft  etiam  fic
tedfc  accipi , Dies  mali  finit , hoc  cft , Viget  adverfum
Chriilianos  pctfecutio  : Ideo  tempus  redimite,  id  elt,
potius  aliquod  rerum  vtflrarum  difpcndium  patimini,
quam  ut  adverfanjs  relinquatur  occafiopcrfequeinli  fi-
dem Chrifb.  Confer  cum  loco Colofl.  4,  v.  j.  Patent
huic  Apoftoli  prxeepto,  nonlolum  quirchdtis  omni-
bus Chiiftum  Icquunrur;  ve  liim  etiam  qui  cum  res  po-
ftulat,  amittere  aliquid  defuo  malunt,  quam  jusfuum  ^
profequendo,  temporis  & tranquilliutis  quam  in  Deo
habent , jadhuam  facere.  Al:bi  ccmpus  redimere  di-
cuntur qui  moras  trahunt  ad  evadendum  , ut  Dan.  x.
