In ons eerste extra Olympisch nummer kwam o. m. een foto van den Nederlandschen wielrenner Ikelaar voor, en het bijschrift luidde, dat Ikelaar in 1920, bij de Olympische Spelen te Antwerpen, den derden prijs behaalde in de 50 K.M.-race. Dat is ook heel gewoon, want de officieele gegevens van het Olympisch Comité vermelden niet anders. Nu klopt evenwel de heer P. T. de Jong aan onze deur, en wijst er op, dat het een en ander foutief is. Ikelaar won geen derden, doch een tweeden prijs. De heer De Jong, die toen official was, is in het bezit van een foto, die deze realiteit duidelijk bewijst. De heer De Jong heeft zich eveneens tot het N. O. C. gewend, met het verzoek deze zaak bij de internationale officials aanhangig te maken, opdat Ikelaar, zij het dan wat laat, toch nog sportief recht wordt aangedaan. De brief was 24 Mei jl. gedateerd. De heer De Jong heeft er echter nog geen antwoord op ontvangen. En toch lijkt het ook ons zaak, dat men de kwestie even onderzoekt, en zoo
eveneens. Zoo is er meer. Daarentegen komt Engeland en zijn „Dominions" weer geducht opzetten. Denkt aan den Canadees Williams, aan den phenomenalen Lowe, aan Lord Burghley, aan den Ier O'Callighan! Zou het met de hegemonie van Yankeeland gedaan zijn?
Imitatie i« een hulde
aan 't oorspronk'UJke gebracht. Want men prijst door imitatie
vorm of kwaliteit of kracht. Dat men dus het „ IVrry- eadel"
steeds opnieuw weer imiteert, wijst erop dat men met „Terry"
iet» bijzonders U offreert.
Voor een. „Terry-Tmitatle"
werd reeds vaak octrooi gevraagd. Maar in het octrooi-verkrijgen
is men steeds nog niet geslaagd. Hierdoor staat liet ,,Terry"-zadel
dus nog altijd bovenaan, en men zal dus meer en meer nog
„Terry"-zadels koopen gaan.
