Naar het Duitsch. „O, dokter. zei Isabella, toen de bediende de kamer had om het verzoohte te halen, „ik heb al zoo veel van n gevergd ... ik na. „Ik vrees, dat uw stap niet heel zeker is, freule. als u op mijn arm wildot steunen, ware het beter.. vooral op dO/trap”. 2Sij antwoordde niets, de binnenttedende bediende hing baar den mantel over de Behouders. Daarna atond zij niet zonder moeite op, terwijl zij herhaaldelijk van klsur veranderde. «Ik beu gereed ”, aei zij zacht. „Leun dan op mgn arm. zoo, stevig 1" Zg deed het en een gelukkig lachje iweefde om hare tippen o, dat zij zoo aan zgne zijde door Iwt leven had kunnen schrijden. Maar haar hand, die op zgn arm lag, beefde als riet. Des dokters stem was vólkernen rustig, toen hij op zijn vriéndelijke, deelcemende wijze bg het naar boven gaan tot h; ir sprak. —■ Het scheen baar toe, als wandelde zij in een droom, zij wiet waartchijnlgk zelf niet, dat haar hoofd tegen zgn schouder leunde. Eerst toen zij voor de woningdeur der tweede étage stonden, liohtte zg zioh op. De dokter, die den sleutel bg zich
	had, opende de deur en geleidde haar terstond naar zgne moeder. „Wolkom, lieve dame I’’ riep mevrouw Muller, die door Selrna reeds k-incis had bekomen van Isabella’s ongesteldK-iid, bw.r tegemoet, ’t is lief van u, dat n mij bet. genoegen schenkt. Ik hoop, dat ja weer geheel hersteld moge zijn. .” De dokt er deelde zijn moeder het voorgevallene med«. Deia krikte. „Dan is alles gebeerd, wat gebeuren kon en kunt gij gerust zijn. Maar het is mij nu dubbel aangenaam, dat je gekomen zgt. Ik hoop, dat je bg ons zult blgven eten.' Isabella achtte bet wel onmogelijk ook slechts het geringste te kannen gebruiken maar zij wilde niet weigeren en volgde de oude dame naar de aaugeenzende kamer waar de tafel reeds gedekt was. De kkderen liepen haar bigde tegemoet en vroolgkten haar eeuii;zins op, door bun leuk gesnep. Opm-; ik.'dijk, sedert de eerste dagen van haar bekend worden met de familie Muller had zij teikens vóórdat zg aan tafel gicg, hare handen gewassohen. Kwam het echter voor dat sg met de familie dineerde, dan deed zg het niet, ofsohoon de anderen het wel deden. 