Na een gezelligen koffiemaaltijd met



	„ouwerwisse skootjes en krentefransies” begaf het gezelschap zich naar het stadhuis, waar het door het Gemeentebestuur ontvangen werd. Hierna volgde bezichtiging van het Westfriesch Museum, het St. Pietershof, den gerestaureerden Mariatoren, etc., waarna om 6 uur een gemeenschappelijke maaltijd plaats vond, waaraan ruim 80 personen deelnamen.
C. R.
Meer eenheid in de Groninger volkstaal.
Als geboren en getogen rasechte Groninger ben ik mij steeds voor mijn moedertaal blijven interesseeren. De Groningse volkstaal, die behoort tot de nederduitsche of nedersaksische taalgroep, kent nog weer verschillende dialecten. Bij alle overeenstemming waardoor in vroegere jaren Groningers uit elke uithoek der provincie toch elkaar konden verstaan, zij het dan ook, dat een dosis ~natuurlijk verstand” daarvoor wel bevorderlijk was waren er taalkundige verschillen in uitspraak, woorden, zinbouw enz., die geografisch en historisch waren samen te vatten en te verklaren. Deze verschillen waren soms zoo typisch, dat b.v. in de stad Groningen verschillende dialecten zich min of meer zuiver konden handhaven, al naar het contact met deze of met gene streek der provincie, zoodit b.v. door de schipperswereld werd gemaakt.
Naar het mij als onbevooroordeeld waarnemend schijnt, worden de grenzen tusschen deze ~spraken” in de laatste jaren geleidelijk verdoeseld. Zoo is het moeilijk geworden het zuivere Westerwoldsch nog te beluisteren en kostte het mij meer dan eens moeite in Marum den Frieschen inslag te herkennen. Ook de Oldambsters, wier voorzaten een voorkeur hadden voor de stomme e, na verlenging der voorafgaande lettergreep (piene, pijn; jaaze, jas; brogge, brug enz.) laten deze eigenaardigheden, volgens mijn ervaring, meer en meer vallen. Op de wijze eener evolutie of eener ~pénétration pacifique” groeit er langzamerhand tot over de west- en zuidgrens der provincie een uniforme omgangstaal.
Haarlem.
J. F. STEENHUIS.
Heksengeschiedenis in Dedemsvaart.
