De voorhoedes wel de beste linie, a.h.w. het glansstuk van de ploeg. Mogelijk hebben vroeger wel eens vijf spelers van dezelfde capaciteiten in den Duitschen aanval gestaan; snellere spelers echter zeker met, geen spelers die zoo ingcspeeld en zoo goed op elkander ingesteld waren ue rechtsbuiten Lchner heeft tempo en ’n schot zooals zelden n vleugelman heeft. Hij heeft echter vrije ruimte noodig om zijn spel te kunnen ontplooien. Wanneer hij scherp gedekt wordt, kan men hem houden, ue Düsseldorfer Hohmann zal in Nederland geen onbekende zyn; üy is een virtuoos in talbehandeling en daarbij een echte wervelwind!;ten zoo vlot spelend voorspeler heeft Duitschland nog nooit gehad; hij speen bijna tè vlot. Zijn ineens doorgespeelde hooge ballen belanden nl. maar al te dikwijls bij een tegenstander; dan wordt Hohmann gauw nerveus en hij raakt „uit zijn spel”. De Saarbrücker Conen in t midden is een buitengewoon scherp doorzetter, met ’n keihard schot in beide beenen. De spil, die hem stevig afdekt, zal hem echter kunnen bedwingen en dan welhaast uitschakelen. De linksbuiten Rob wedder is een voortreffelijk opbouwend speler. Uit ’t middenveld leidt hy de aanvallen m en voorts is hij een kundig dribbelaar 'en schutter, terwijl hy m n stryd van man tegen man nauwelijks van den bal te werken lntusschen heef. de lange, stevige Hamburger den eenen keer meer „z n dag dam den anderen, dus; óf „himmelhochjauchzend”, óf „zum _ Tode betrubt . Kohier ski was drie jaren geleden wel de beste Duusche voetballer.
