Maar dat is in een land vol tegen stellingen als Amerika iets heel gewoons Hel zou immers mogelijk zijn, dat de grote land bouwondernemingen met man en macht zullen proberen hun kosten door verdere rationalisatie te verminderen, om zodoende, ook bij een lager prijs-niveau met winst te kunnen verkopen, ter wijl de kleine boer er niet aan denkt aan deze wedstrijd mee te doen en rustig zijn steun op strijkt. Daardoor zijn prominente economen, zoals bijv, professor Sumner Slichter van de Harvard University, een man van progressieve huize, enigszins huiverig voor de eventuele con sequenties, die hieruit voor de landbouw kunnen voortvloeien. Aan de andere kant zouden zij de gevolgen voor de consumenten ten zeerste op prijs stellen, omdat een verbetering van de levensstandaard zonder loonsverhoging zou kun nen worden bereikt. Inmiddels komt het plan steeds meer in het middelpunt der politieke belangstelling te staan. President Truman heeft in zijn boodschap aan het Congres op 4 Januari jl. met klem gewezen op de noodzakelijkheid, om de oude aankoop politiek door een wettelijke regeling als door Brannan voorgesteld, te doen vervangen. De CIO heeft een maand geleden verklaard,,dat zij hier voor zal vechten, omdat dit de enige mogelijk heid is om „alle families van voldoende voedsel tegen de laagst mogelijke prijzen te voorzien, terwijl terzelfder tijd de farmers een redelijk inkomen wordt gegarandeerd.” Op deze manier „leren de arbeiders in de industrie en op het land samen te strijden voor het gemeenschap pelijke doel: een economie, die werkgelegenheid aan allen en nieuwe mogelijkheden tot uitbrei ding biedt.” Zij roept al haar leden in stad en platteland op om het plan bij de komende ver kiezingen naar voren te brengen. En op politiek terrein moet het dienen als een poging om door opheffing der tegenstellingen tussen boeren en fabrieksarbeiders de omvorming van de Demo cratische Partij tot een Farmer-Labor-Party te bevorderen. Hoe de strijd om het Brannan-plan ook verder moge verlopen, in samenhang met de Europese discussie over het probleem der vrije of geleide economie lijkt ons de principiële grondslag van de Amerikaanse landbouwpolitiek buitengewoon belangrijk. Het is immers een feit, dat in het land, dat van „liberale” zijde steeds als voor beeld voor de vrije markt-economie wordt ge steld, letterlijk niemand het mogelijk acht de landbouw-sector weer aan het spel van vraag en aanbod over te laten. 