Pierre begon nu met den tijd te woekeren, nam elk minuutje waar, om de lessen voor de avond school te leeren, liep altoos met een leerboekje inden zak en had meestal des namiddags nog enkel de schriftelijke taak te verzorgen ; van bui ten geleerd had hij des morgens reeds, onderwijl hij op den heer Orthwell stond te wachten, hetzij vóór den winkel, onder een portaal of op een bank ineen der parken, waar zijn heer hem dan kwam roepen. O}) zekeren avond verzocht de teeken leeraar, of Pierre een oogenblik wilde nablijven en toen de andere jongens vertrokken waren, stel de hij den knaap een pakje papieren ter hand, met de opdracht, die eens door te lezen en bij de bladzijden, waarop een blauw kruisje stond een teekening te maken volgens hetgeen hij gelezen had ; er zou een kleinigheid aan te verdienen zijn, als de knaap het doen wilde. Pierre nam de pa pieren mee, benevens de losse blaadjes waarop hij zou teekenen, en thuis gekomen, begon hij on middellijk het eerste verhaaltje te lezen ; hij tee kende er terstond een paar aardige poesjes bij. Nu werd het zoo zoetj“es aan tijd voor den jon gen teeken aar, om te gaan slapen, maar groot moeder zat daar zoo eenig mooi te dutten, het oudé noofd op de borst gezakt, de handen inden HET WEEKBLAADJE VOOR DE ROOMSCHE JEUGD 485 schoot, het naaiwerk vóór zich op de tafel, een koffie-kannetje naast het verlakte blaadje, waar op de avondboterham van Pierre stond ! O, even nog moest hij daar sen schets van maken, het waste schoon, om na te laten, en Pierre nam een blad uit zijn eigen teekenboek en wierp met een paar goed getroffen krabbels het tafereeltje on berispelijk juist op z’n lichtgrauwe papier. Met een zucht van voldoening gaf hij toen nog even de kleuren aan, die de schets moesten voltooien en daarna, juist op het oogenblik, dat Grootje ont waakte, sloot hij teeken- en Fratersboekjes en at met smaak, wat de oude vrouw zoo zorgvuldig voor hem bereid had. De volgende namidda gen werkte hij vlijtig aan de illustreering van Fra ter Jeans leesboekje en toen de oude mande krabbels keurde, knikte hij goedkeurend het reeds grijzende hoofd en dankte den knaap hartelijk. 