Ervaringen bij het dresseeren van honden en in het jachtveld opgedaan. Het zijn in hoofdzaak de vele en gegronde klachten van jagers over het moeielijk verkrijgen vaneen goeden jachthond, die mij deden besluiten iets omtrent dressuur en leiding mede te deelen aan de geachte lezers van dit blad. Kapitein Tijken heeft den jagers in Nederland den bijzonder gewichtigen dienst bewezen Oberlanders »Dressur und Pührung des Gebrauchshundes« te vertalen. Doch het is niet zoozeer voor hen, die dit boek, vertaald of in ’t oorspronkelijke, hebben bestudeerd, als wel voor hen, die daarvoor tijd en ambitie misten en daardoor niet inde gelegenheid kwamen eens de proef te nemen met al de wenken in dat boek vervat, dat ik de belangrijkste en bepaald onmisbare daarvan hier weergeef. Wellicht beweegt het enkelen om eens nader kennis te maken met dit voor de jacht zoo belangrijke werk. Ik stel bij het volgende voorop, dat het slechts ajgemeene opmerkingen zijn, geenszins een volledig systeem van dressuur, dat ze gegeven worden voor een jongen en nog kort geleden gedresseerden hond en voor jagers, niet voor personen, die slechts schutter zijn. le. Dressuur is van groot belang, veel belangrijker evenwel de leiding in ’t veld van den hond, want hoe best die ook gedresseerd mag zijn, binnen eenige weken is hij bedorven bij een jager, die niet acht geeft, of zijn hond alles correct doet, daarbij hem leidt en fouten verbetert. Daarom is ook een eerste vereischte, dat men de methode kent, volgens welke de hond gedresseerd is. 2e. Laat, in ’t veld gekomen, de hond eerst achterloopen en wel achter ’t linkerbeen, en beveel na eenigen tijd »vooruit*. 3e. Doet de hond in ’t veld iets, tegen beter weten in, verkeerd, dan moet hij tot straf ongeveer 1/i uur achterloopen, liefst aan de lijn, als hij nog niet vast genoeg is in dit kunstje. 4e. Komt men voor patrijzen, let dan inde eerste plaats op of hij vast staat, ga vervolgens ineen boog om de patrijzen heen, zoodat zij tusschen u en den hond komen en stoot ze vervolgens op. Roep den hond bij ’t opvliegen van ’t wild toe: >zit«, ook als gij schiet en gewen hem er aan, om steeds bij ’t opgaan van wild zoowel als op ’t schot, te gaan zitten. 