„Pamiętniki szałana* sztnka w 5 aktach przez Ara
go i Vermond.
Uroczystość jabilenszowa p. Jejdego jest do
statecznem usprawiedliwieniem wystawienia sta
rego melodramatu, który przed 40 laty zachwy
cał publiczność zawsze uradowaną, gdy na sce
nie enota otrzymuje nagrodę, a występek ponosi
zasłażeną karę. W „Pamiętnikach szatana“ ta
właśnie okoliczność rozstrzyga o powodzeniu sztu
ki. Jest tam bowiem udramatyzowana historja
młodego dependenta notarjalnego, który, odzie
dziczywszy po śmierci pryncypała różne tajemni
ce zamknięte w jego papierach, używa tej broni
dla ocalenia pewnej nieszczęśliwej wdowy i jej
pięknej córki oplątanych siecią intryg przez
szajkę nikczemuików. Intryganci wyzuli wdowę
z nazwiska, tytułu i majątku, wszystko to zwra
ca jej dzielny Robin, dzięki szczęśliwema, od
kryein metryki ślubnej wdowy, ukrytej w wy
dartym jej zamku, przez wiernego słngę. Natu


v


2 z dnia 29 grudnia.
ralnie ręka pięknej Marji jest zasłużoną nagro
dą za tyle bohaterstwa.
Sztuka jest oczywiście napisana podług sta
rego szablonu, który wydaje nam się dziś bar
dzo prymitywnym, ale w tej naiwności jest du
żo uczciwego sentymentu i pewna ciepła nuta,
chwytająca za serce. Autorowie jednak nie są
bardzo bogaci w pomysły, a nastrój tajemnicy,
którym chcieli otoczyć swój dramat, jest bardzo
naiwny i dziwnie mało skomplikowany, wszak
w owej epoce, kiedy powstały „Pamiętniki sza
tana* pisano lepsze i zgrabniejsze melodramaty.
Jubilat grał nie wielką rolę służącego, z tą
pogodną naturalneścią, która go zawsze chara
kteryzuje na scenie. Wszyscy inni artyści doło
żyli szczerych starań, aby sztuka nie mająca


: warunków istnienia w nowożytnym teatrze, mo
. gła podobać się publiczności, przepełniającej wi


downię. Pani Wolska, Ordonówna, Sulima i Wój
cicka, pp. Sobiesław, Sosnowski, Zelwerowicz,
Jednowski i inni, stworzyli zespół bardzo sym
patyczny i bardzo ożywiony.
