Deu 1. October des morgens ten zeven ure, zetleden wij onze reis voort, passeerden per pont de kronkelende Elbe mei hare onafzienbare weilanden voor Coswitz, namen op onze route het schoon gelegene en smaakvol aangelegde landgoed van den Hertog van Dessan bij Woeriitz in oogenschouw en stapten ten half twaalf ure aan den Gold/ten lieatel af in het stadje, waar Moses Mendelssohn geboren, waar de beroemde schepper van het Weltgericht eene reeks van jaren gevestigd is en onder wiens kundige leiding ook eenige Nederlandsche jongelingen , de Heeren Bastiaans, van Dapperen, Dijkhuysen, Sillinger, van Wiechem en anderen , zich tot bekwame mannen in hun vak gevormd hebben. Wij deden onze intrede juist op het oogenblik, dat het militaire Muz'ykkorps der Dessauers zich nog in volle kracht liet hooren , cn hetwelk voldoende was otn ons te overtuigen, dat ook daar die Muzijk goed geordend is. Al spoedig dwaalden wij door de breede, net gebouwde straten van Dessau; overal en van alle kanten klonken de toonen van Piano's en andere instrumenten in de huizen. In den achtermiddag spoedde ik mij naar de kleine, eenvoudige, even buiten de stad aangenaam gelegen Villa van den Kapelmeester en Muzijk-diiecletir Dr. Fr. Schneider, en werd door den grooten kunstenaar op eene allezins gunstige wijze ont¬
vangen. Te ontkennen is het niet, dat des Heeren Schneiders voorkomen, zijn streng gelaat met diep gevoorde trekken, zijn vreemd, maar veel beteekeneud hoofd, met die groote , helder blaauwe , doordringende oogen en de tot over de schouders afhangende grijze haren, lang niet innemend is, zoo lang men geheel vreemd tegenover hem staande, die strenge gelaatstrekken niet ecnigzins door vriendelijkere vervangen ziet, wat toen spoedig het geval was. Bij nadere kennismaking immers kloin zijne vriendelijkheid en werd zelfs door den te regt hoog geschatten Componist en Muzijk-directeur al het mogelijke aangewend om mij met datgene vertrouwd te maken, wat Dessau toen voor beziens- cn hoorenswaardig opleverde. Dadelijk bragt ZijnEd. mij in zijne collegic-kamer, waar de kweekelingen der beroemde Dessausche Muzijkschool dagelijks zijn onderwijs in Harmonie en Contrepnnt, Formleer en Compositie genoten. Het getal leerlingen beliep in 1843 , 16, waaronder een Hollander, de Hr. Sillinger. Na de oprigting der Muzijkschool te Leipzig, is die te Dessau opgehouden te bestaan, waartoe toen reeds bij den Hr. i Schneider het plan bestond. 