* * * Circa twee eeuwen zijn na Gar- gons beschrijving, zijn na den bouw van het nieuwe landhuis verloopen, eeuwen waarin tal van buitenplaat sen op Walcheren in verval raakten en verdwenen. Der Boede echter strekt zijn uitgebreide boomgaarden, tuinen en park nog uit langs den ouden straatweg, die van Middelburg naar Vlissingen leidt. Op een mooien najaarsdag, zoo’n dag, dat er zachte zonnigheid in de lucht straalt met ’n doezelend waas; waarin de boomen roerloos, gelaten staan; waarin geen ander geluid is dan van een enkel blad, dat zacht naar beneden warrelt, hebben we het landgoed bezocht, de beschrijving van Gargon, onwillekeurig, ter ver gelijking, in het hoofd. Een paar steenen pilaren aan weerszijden van een beplanten weg, welks richting door een wijden bocht niet is na te gaan, vormt nu den toe gang. Zijn dit de resten van het cu- rieuse hek, waarop Gargon doelde? Oogenschijnlijk niet, doch een aan- teekening van een der vorige bezitters uit het vermoeden, dat dit hek een overblijfsel is uit den tijd, toen der Boede nog voorzien was van grach ten en bruggen. De oprijlaan voert langs open velden en dichte boschjes naar een breed plein, waarvan het massale heerenhuis, met dichte boo men, een prachtige afsluiting vormt. Voor we het huis zelf nader bezich tigden, werden we door den eigenaar, Jhr. van Doorn, rondgeleid door het uitgestrekte park. Op zichzelf was die bezichtiging, aangelegd als het park is met eerbiediging van wat de natuur zelf tot stand brengt, een wandeling (van ruim een uur!) vol natuurgenot, vol stemming. Het zachte licht op de bronzende blader- groepen, het teere waas, dat tusschen de dicht op elkaar staande stammen geweven scheen en als een fijn-grijze sluier over de open plekken lag, deed de schoonheid te meer uitkomen. Maar behalve dat gaf ook de leiding van Jhr. v. Doorn bekoring aan die wandeling. Want telkens weer wer den we attent gemaakt op verschil lende bijzonderheden en werden we geleid naar interessante plekjes. Jhr. v. Doorn is uitnemend thuis in den boschbouw en zijn liefde voor het boschbedrijf is een van de factoren geweest, die hem Der Boede deden aankoopen, waarmee hij tevens het landgoed (dat inmiddels in bezit was geweest van mr. de Bruin en mr. Lantsheer) weer terugbracht in zijn familie, die het in de begin der 19e eeuw bezat. 