Leonardek zastanawiał się długo. „Ja także
chciałbym Dzieciątku Jezus złożyć ofiarę” —
powiedział sobie w duszy — „także chciałbym
włożyć Mu coś do żłóbka.” Ale cóż on posiadał?
Był wszakże tylko ubożuchnem murzyniątkiem
i posiadał zaledwie tylko chustę do przykrycia
swego ciała. Lecz nagle przyszła mu myśl do
główki. Czyżnie miał w domu kury, która była
jego własnością, jak matka mu powiedziała
i której musiał zawsze strzec i pilnować? Czy nie
przyniósł kilku jaj, żeby je sprzedać w misji
i otrzymać za nie kilka groszy? Ileż mógł sobie


180


za to kupić: obrazki, medaliki, sól, która jest
specjałem dla murzynków i inne piękne rzeczy.
A gdyby tak jedno albo nawet dwa z tych jaj
złożył Dzieciątku Jezus w darze? Serduszko je
go zabiło silnie, buntując się przeciwko tej ofie
rze. Lecz Dzieciątko patrzało na niego tak mi
lutko i prosząco, że nie mógł powiedzieć: „nie.”
„Tak, podaruję Ci je” — szepnął i pobiegł do
baraku.
Wczesnym rankiem, gdy wszyscy byli jesz
cze pogrążeni w głębokim śnie, zbudził się Leo
nardek. Ostrożnie przysunął koszyk z jajami
i wybrał dwa najpiękniejsze dla Boskiego Dzie
ciątka. Gdy zaczęło świtać i dzwonek dzwonił na
„Anioł Pański,” wstał cichutko i wymknął się
z baraku. Z bijącem silnie serduszkiem pobiegł
do pobliskiego kościoła, a szepcząc poranną mo
dlitwę, położył obydwa jaja u stópek Jezuska.
Tym razem wydawały mu się Święta Boże
go Narodzenia szczególnie piękne i uroczyste,
gdyż w serduszku jego było tak wesoło i rado
śnie. Poniósł dla najmilszego Dzieciątka wielką
ofiarę, pierwszą świadomą ofiarę w swojem
życiu.
Uwaga Redakcji: A Ty, drogi Czytelniku,
jaką ofiarkę złożysz na Gwiazdkę dla Bożego
Dzieciątka? Bądź przekonany, że za każdy grosz
ofiarowany na Misje Dzieciątko Jezus odpłaci
Ci po Bożemu!


Młoda Afryka i Europa przy telefonie.
Przez O. Baetmana, Misjonarza w Abisynji.
