Wat toch is het geval ?
	De Calvinist zegt en dat klinkt zeer ernstig en streng: den zondaar wacht een schrikkelijk lot. Hij maakt eene groote schuld bij God en die schuld moet worden verzoend ; maar hoe wordt die vereffend ? Door te gelooven in een feit, in den zoendood van Jezus Christus. Wie dat gelooft, hoe weinig zijn wil ook veranderd is, heet in Gods oog gerechtvaardigd. Daar is maar weinig nadenken toe noodig om in te zien, dat door deze stelling aan de orthodoxe leer, die het zoo hoog schijnt op te nemen met den zedelijken ernst, weer alle ernst wordt ontnomen. De catechismus vraagt dan ook zeer terecht : maar maakt deze leer geen zorgelooze en goddelooze menschen ? Hij, d. w. z. de catechismus antwoordt: neen ! maar de werkelijkheid roept luide : ja ! v. d. H.
De opbouw.
De 36ste algemeene vergadering van den Nederlandschen Protestantenbond, die dit jaar te Groningen gehouden werd, ligt wederom achter ons. Zal misschien deze of gene van onze lezers zeggen, dat dit eene gebeurtenis is voor hem van al heel weinig belang? Zulk eene opmerking zou niet vreemd zijn. Vele socialisten beschouwen den godsdienst als de uitsluitend „private zaak” van hun buurman, waarmee zij zich in het geheel niet te bemoeien hebben. En bovendien hebben zij al heel weinig met „de moderne dominees” op: die houden zij nu ten naaste bij voor lieden, die alleen dominee zijn ter wille van het inkomen, dat aan de waarneming van die betrekking verbonden is.
