zynili to Rzymianie, a nawet kulturalni miesz
WM „nowego świata: Toltekowie, Astekowie
nkasi,


„W samym sposobie produkowania surowej cegły
nic się dziś na wschodzie nie zmieniło od czasów
starożytności, Najpierw więc wykopuje się w zie
mi szerokie doły o głębokości 20—40 metrów, do
pa 1 nie natrafi się na czystą glinę. Potem kana
ami odprowadza się wodę jak najdalej, aż nad
Pokładem gliny pozostaje najwyżej pólmetrowa
warstwa wody, która zresztą szybko wysycha pod
alącemi promieniami podzwrotnikowego słońca,
wie pnia surowiec, linę, wydobywa się na
wsch zapomocą nader prymitywnie skonstruo
O wind i do miejsca pracy, do właściwej
a aal, przenosi się w workach lnianych, zaopa
Gi.” u góry w obręczowaty, drewnem okuty
w i albo wprost w skórzanych wiadrach. Da
o eszanja gliny służą specjalne baseny, gdzie
Ga się ją ze żwiru i kamieni, poczem mie
Fa Się z marglem i drobno pocieta słomą, ab
5 TES, materjalowi wieksza spoistošé; potem ta
Preparowaną glinę wygniata się zwyczajnie —
GÓRE. nogami. Cegły wyrabia się w drewnianych
kia ach; są one inne, niż nasze — bardziej płas
de n Szersze, Po wytloczenio w formach uklada
cia Jp ña równo udeptanym placu dla przeschnie
słone oźniej, po ściśle okreslonym czasie działania
nej cznego, raz jeszcze ściska je się w kamien
na e. wygładza ręcznie — i znów suszy. Dla
je tasm większej trwałości cegłom kładzie się
od Prag czasem na wierzch pieców, opalanych
działą (dość słabo naturalnie). Ciepło sztuczne
Wszystk dolu — ciepło słoneczne od góry — i to
schody: Nic dziwnego, że fabrykacja cegieł na

Lola * kwitnie głównie w maju, czerwcu i lip
Š zaj słońce grzeje najmocniej, Ilość cegieł

botnina ch w przeciągu dnia przez jednego ro
a 1899" jest dość duża: waha się ona między 1500
robot tak dziennie, Niewykwalifikowany nawet
nit wykona tysiąc sztuk.
