Niemand anders dan juffrouw Wallie zelf had de oplossing van het raadsel kunnen geven. Maar die hield ze begrijpelijkerwijs voor zich, want ze was hèèl erg op haar eer gesteld. Nadat ze alle ramen wijd open gezet, de kap van haar machine had genomen en vluchtig de post had door gezien, nam ze even den tijd om haar blonde krullen netjes te schikken en haar handen en gezicht heerlijk met eau-de-cologne te verfrisschen. Intusschen hoorde ze hoe in 't privé-kantoor naast haar Verlint ontvangen werd. In gedachten zag ze het magere mannetje tegenover den baas staan en ze glimlachte. Met Claartje en Ko deelde ze de antipathie voor Verlint, maar bij haar kwam die minder tot uiting, daar ze maar weinig met hem te maken had en in ieder geval niet onder hem stond. Verlint was er zich dan ook absoluut niet van bewust, dat hij minder gunstig bij haar stond aangeschreven. Ze zuchtte even. Een week geleden had hij haar een groote flacon eau-de-cologne geoffreerd, omdat ze jarig was. Als ze ooit dwaas had staan kijken, was 't toen geweest. Die Verlint.... 2e had geprotesteerd, maar tenslotte uit medelijden tóch aangenomen. Nu gebruikte ze er kwistig van ; des te eerder was le op. , Terwijl ze nog bezig was, ging de huistelefoon! Dat was de baas, wist ze. Maar twee, drie stappen had hij te zetten om haar door de tusschendeur bij zich te roepen ; maar nee, tóch per telefoon. „Zeker mijnheer, ik kom direct!” Ze zocht haastig haar paperassen bij elkaar en trad het heiligdom binnen, 'n frisschen eau-decologne-geur met zich meebrengend. Nog vóór ze gegroet had, viel hij al uit : -Zeg asjeblieft niet dat 't warm is, want dat ge-
	meier begint me gruwelijk de keel uitte hangen ; je hoort niet anders vandaag !" Wallie glimlachte fijntjes. „Ik was absoluut niet van plan dat te zeggen, mijnheer.” „Gaat u zitten,” zei hij kort, en ze reikte hem de post over, die hij wenkbrauwfronsend begon door te lezen. Ze zag dat hij zich ergerde. „Is 't enkel van de hitte ?” vroeg ze zich af. Mijnheer van Nijkerk zuchtte aanhoudend. Zoo ongedurig en warm als hij was, zoo rustig'en koel was het meisje tegenover hem. Hij was er zich hinderlijk van bewust, dat hij er rood en verhit, in alle opzichten zeer onpresentabel, uitzag. 