b. Dit teruggrijpen is een teruggrijpen in de vorm van een direct „doen’ ; facere veritatem. „Ware ihm die Christenheit gefolgt, statt sein Beispiel als Legende abzuschwachen, so hatte sich der Ort des Menschen in der Schöpfung geandert, ware das Verhaltnis der Menschen untereinander ein anderes geworden, hatte die Geschichte einen anderen Lauf nehmen können” zegt Reinold Schneider in zijn boekje „Franziskus ”, Freiburg, 1953. Innocentius moet hebben begrepen dat deze arme die als norma vivendi een aantal samengevoegde woorden van het Evangelie aanbood, die de Paus misschien al zo dikwijls gelezen had, dat deze arme werkelijk de Kerk redden kon door de ongevaarlijke macht van het zelf gelééfde woord. In deze gedaante is Franciscus inspirerend geweest voor menig schilder. Franciscus is een van de weinige nietbijbelse heiligen die door Rembrandt zijn geschilderd. Hij heeft de. arme van Assisie getransponeerd in het hollands milieu, uit het licht van Urnbrie naar de verzadigde schaduwen van een oud-hollandse binnenkamer van een eenvoudig boerenhuis, waar het licht opstraalt vanuit Gods Boek, de Bijbel, zoals het de dominees behoorde te verlichten die Rembrandt het Christendom hebben gepreekt.
c. Bij deze terugkeer naar het Evangelie moet Franciscus worden vereenzelvigd met de aspiraties van het „gewone volk” en diens verlangen naar gerechtigheid voor zichzelf en evangelische eenvoud en armoede bij zijn priesters.
