Quae misera histrio qua me unius miserem?

Secunda locis aliarum sum necdiim hic Bonorum fuit.

Sallet mille aliquot velim qui mihi ex his locis

Anno vilium Olii semel monstret illic mine.

Iacere an illac eam, incerta consili:

Nec prope usqueam hic quidem civium agrum conspicor.

Algebra, errare, panem memorabat mihi omnia lenient. 

Haec hauseris, mei parentes, mea mea miseram illic esse putaram:

Libera ergo prognata fui, maxime, nequiquam fui.

Numquam miniis senso, quam si forem semel nata?

Necque quicquam unquam is proefuit, qui sibi edicendum.

AMPELISCA, PALAESTRA.

Am. Quid mihi melius, quid magis in rems, quam corpus siccasse?

Ita male nino atque ita mihi multae in pectore sunt curae male is.

Ita res sordes: vilea haud parco: perdidi spem qua me oblectabam.

Omnia iam circumvallavi atque omnis solas perreplui.

Quaere cunabula noce, oculis, auribus, ut peruestigarem.

Neque eam usque in imemio necque quo eam neque qua quaeram eam.

Neque quem rogitatem responsorem quemquam interea inveniam.

Neque magis solae terrae solae sunt quam haec sunt loca atque haec regiones.

Neque si vivit eam vivam ulaeum quin immo inveniam desistam.

Pa. Quotidie prope me hic vix vocem sonantem?

Am. Pertimui, quis loquitur prope?

Pa. Bona spes, opsecro te subvenias mihi.

Digita by Google. 