Nam fi pro Litera o, qux in Jiicobi Grtgorii Parte Mathefeos Unh erfali
quantitatem infinite parvam reprxfentar ^ aut pro Literis a vel e quas ad

eandem defignandam adhibet Barroviui j ponamus x vel jr Nevtoni^ vel dx
feu d> Leihiitii, in Formulas Fluxionum vel Calculi Differentialis incide-
mus, 8i regreflus cpio a data Tangentium proprietate ad naturam Curvx
perveniebant, (quem Methodum Tangentium inverlam nominabant)
eadem plane res erat ac Methodus qua a Fluxionibus ad Fluentes rever-
titur: interim fuam Methodum non ultra Fluxiones primas extendebant ^
neque eandem ad Quantitates Surdis aut Fraftionibus involutas accom-
modare potuerunt. At prius quam quicquam de hoc argumento a fum-
mis hifce viris publico datum elt, D. Aeatokiu Methodum excogitavit,
priori quidem non diflimilem fcd muito latius patentem, qux non liiblii-
tit ad dtquationes eas in quibus una vel utraque quantitas indefinita Ra-
dicalibus eft involuta, led abfque ullo xquationum apparatu Tangen-
tem confeftim ducere monftrabat, Quxftiones de Maximis & Minimis
eodem Artificio traflabat, & Speculationes de Quadraturis facilius ex-

E licuir. Hxc conflant ex Epiftola Newtoni adD.CoJifmrum data, Decembri*
>ie IO, Anno 1672, & inter CoUimi Chartas reperra.
Hdc Epijlola habetur itrmrejfa pjg, 29 , 50.
Ex hac Epiftola clare conflat D. Newtomm Methodum Fluxionum
, habuiffe ante annum 1 670, eodem nempe quo Barrovii Le£liones editx
funt.
