mówiąc „o całem uwielbieniu, o wszystkiej czci,
którą dla niego żywimy w duszach naszych“ ,,

W legiach polskich duch jeszcze nie zas
marł. Pełni gotowości do ofiar i poświęceń —
wierzyli... Po śmierci atoli Pawła I go nadzie
je poczęły blednąć, a pokój lunewilski pogrzebał
wszelkie rąchuby. Legie nasze poprzemieniano
na półbrygady francuskie, zakiełkowała w gło
wach myśl porzucenia sprawy legionów, Dąb
rowski zamarzył o zawładnięciu przy pomocy
swoich szeregów Moreją i założeniu na wyspach
morza Egejskiego niezawisłej respubliki.
Już wczesną wiosną w roku 1801 „wieść
wszędzie rozsiana*, że legie „do Egiptu wysłać
mają“. Zaczęło się zbiegostwo, niepokoje, tu-r
multy i bunty wśród żołnierza. Wkrótce zaś
pogłoski zmieniły się w rzeczywistość stokroć


—


PR M 282


jakoby kraj się nie przygotowywał, gdyż nie mo


żna przewidzieć, co jutro przyniesie. Najle
pszym dyplomatą są armaty. Myli się, ktoby
sądził, że Rumunia z obecnej zawieruchy bał


kańskiej wyjdzie osłabiona. Jeżeli nie będzie
innego wyjścia, świat przekona się, do czego
zdolna jest pokojowo usposobiona ludność ru
muńska. Dziennik sądzi jednak, że do tego
nie przyjdzie.
Opinła prasy zagranicznej.
Korespondent włoskiej „Stampy* zape
wnis, że Turcya musi bezwarunkowo poddać
się, gdyż pozostająca jej jeszcze linia obronna
od morza Marmora do Czarnego, rozległości 45
kilom., a odległa o 40 kilom. od stolicy, nie
posiada należytych fortyfikacyi. Są to przewa
żnie iortyfikacye pochodzące jeszcze z czasów
wojny rosyjsko:tureckiej, nie uzbrojone nowo
żytnemi działami.
„N. Fr. Presse" pisze: Nowe zwycięstwo
armii bułgarskiej oznacza prawdopodobnie ko
niec wojny. Bułgarzy są już w marszu na
Konstantynopol, od którego dzieli ich odległość
kilkudziesięciu kilometrów. Po przegranej bi
twie turcy nie mają już żadnej armii, ani na
wschodzie, ani na zachodzie.
Dlacz.j0o zwyciężają bułgarzy?

Renć Puaux, korespondent paryskiego
„Tempsa* na Bałkanach, tłómaczy powodze
nie armii bułgarskiej głęboką różnicą psycholo
giczną, jaka zachodzi pomiędzy walczącemi
wojskami.
