Dwie bramki, strzelone Finlandji w Po
znaniu z przeboju oraz fakt, że jest re
kordowym strzelcem reprezentacji, mó
wią wyraźnie o tej jego zalecie. Posia
dał natomiast ciekawą skłonność do
upadku w momencie startu, co na boi
ù sku trawiastem przytrafiało mu się
wcale często. Rekord osiągnął w
Helsingforsie w r. 1925 w
spotkaniu z Finlandją, kie
dy to remisowy wynik 2:2
był częściowo .wykład
nikiem tego fatum.
Trzeci w trójce


DR GARBIEŃ


niej predystynowały go przedewszystkiem
warunki fizyczne. Szybki, o pokaźnej w
dze, był doskonałym typem „przebojowca'
którego efektywność zależała w. przeważ
nej mierze od środkowego ataku. Bardzo


CH


6


gorących dyskusyj, nawet w sferach „najwyż
szych”. Powodem tejże jest wybitny kontrast
wielkiego zasobu umiejętności z warunkami fi
zycznemi „olbrzyma śląskiego“, jak go nazy
wano.
Jest niezaprzeczalnem, że jako technik i ta
ktyk, jest graczem naszej najwyższej kłasy. m
Waga ciała, oddająca mu wielkie usługi w
świetnem prowadzeniu piłki i wózkowaniu, ró
wnocześnie jednakże czyni go bardzo powoł
nym w ruchach i mało wytrzymałym, szcze
gólnie w okresie ciepła. Są to braki poważ
ne— to prawda—jednak wszystkie inne zalety,
w których strzał zajmuje jedno z pierwszych
miejsc, pokrywają te braki tak całkowicie, że
uważać należałoby go za jednego z najlepszych
piłkarzy polskich.
Zasilony sąsiedztwem rozumnego partnera,
staje się Kossok najpotężniejszym punkiem
ojenzywy, mającym zdolność decydowania o
wyniku gry. Wkrótkiej stosunkowo karjerze
był 8 razy reprezentantem Polski.
W większej liczebnie drugiej grupie zawodni
ków, rzadziej w spotkaniach międzypaństwo
wych występujących, na czoło wysuwają się
zawodnicy Wisły
Kowalski Władysław i Czulak Stanisław.
Pierwszy był typem odpowiadającym każdemu
systemowi gry, dzięki dobrym warunkom w
każdym kierunku. (Dokończenie na str. 6).
