Tot het bestaan van het inden titel genoemde proces werd besloten op grond van metingen over de doorslagspanning van edelgassen. Zooals bekend is vertoont de kromme, die de doorslagspanning V. vaneen gas voorstelt als functie van pd (druk X electrodenafstand), het volgende karakter: voor pd oen pd 00 is Vz 00. voor een tusschen gelegen waarde van pd (pdmin.) is Vz een minimum. Voor zuiver Neon en ijzerelectroden is b.v. pdmiß. ca. 3 (mm X cm), Vz is daarbij 190 V. Voor waarden van pd > pdmin bleek de doorslagspanning van Neon zeer sterk verlaagd te worden door kleine onzuiverheden. Quantitatief werd dit allereerst nagegaan bij Ne ') met Hg en Ac als bijmengselen. De electroden waren bij deze en de meeste volgende metingen vlakke evenwijdige ijzerplaatjes van ca. 2 cm diameter, op 1 cm van elkaar verwijderd; de gasdruk was ca. 20 mm Ne. Bij de metingen met Hg was een kwikdruppel inde buis aanwezig, de dampdruk van het kwik werd geregeld door de buis in geschikte temperatuurbaden te plaatsen. Bij de metingen met Ac werden kleine hoeveelheden van dit gas uit zijcapillairs inde ontladingsbuis gelaten. De resultaten voor Ne-Hg zijn in fig. 1 als functie van de temperatuur uitgezet. Met behulp van de bekende dampspanningen van kwik kon het percentage waarin de kwikdamp telkens aanwezig was worden berekend; in fig. 2 is de verlaging der doorslagspanning (A Vz) als functie van de logarithme van het kwikpercentage uitgezet. In dezelfde figuur zijn ook de met Ne-Ar verkregen resultaten aangegeven. Uit deze figuur blijkt, dat een verontreiniging, die in een hoeveelheid van 0,0001 °/0 aanwezig is, de doorslagspanning nog aanzienlijk verlaagt. De ionisatiespanning van Hg zoowel als van Ar is lager dan die van Ne; de meest voor de hand liggende verklaring is daarom deze: de electronen slaan de atomen van Hg en Ar eerder aan
	1) Het gebruikte Ne bevatte steeds enkele «/o He; de invloed hiervan is echter wegens de hooge ionisatiespanning van He zeer gering.
