Dit verlegt het accent van zijn jeugdherinnering, waarvan hij dan zelf vertelt; „Wat ik mij herinnerde wat niet meer een roode vlag, of een flauwvallende kindermeid, of de piraten in het want, die bezorgd naar de Engelsche korvetten uitkeken, maar een warme hand in mijn nek, een warme, stevige, ruwe, maar niet al te ruwe hand, die aan een jongen man met lang blond haar toebehoorde. Den geheelen duur van de plundering bleef die hand op dezelfde plaats, alsof ik de eenige was op het schip, die in bedwang gehouden moest worden, want de kapitein, de stuurlui en de matrozen liepen vrij rond en hielpen zelfs met het overladen, iets waarvan men hun later een verwijt gemaakt heeft. En nu ik wist, zoo goed als zeker wist, dat de jonge man Anne Bonney was geweest zoowel van haar als van Mary Read werd de sexe pas inde gevangenis ontdekt nu herinnerde ik mij bijvoorbeeld ook, dat ik één keer omkeek, en dat er toen tegen mij gelachen werd en zooiets gezegd als: „Je bent niet bang”. Bang was ik inderdaad niet, maar vooral toch wel door die hand waarschijnlijk. Zoo kalmeerend was de aanraking, dat ik tot een soort soezerigheid verviel, waarin alles langs mij heenging, en ook wanneer en hoe de hand weggenomen werd, weet ik niet meer. Daar ik open kleeren droeg, rustte de hand bijna tot tusschen mijn schouderbladen. Deze aanraking voel ik nog, maar dat kan natuurlijk verbeelding zijn. Zooveel is zeker, dat gedurende mijn laatste jaar in Oxford deze herinnering een zonderlingen gemoedstoestand in mij teweegbracht: verlangen naar mijn jeugd, naar Jamaica, en vooral naar deze vrouw, men kan het moeilijk anders noemen, al zou het dwaasheid zijn geweest van verliefdheid te spreken op zooiets schimmigs.”
	De geschiedenis van Richard Beckford, welke in dit boek verhaald wordt, berust tenslotte geheel op dezen ondergrond. Vestdijk heeft er echter een twee-ledige intrige ingebracht door Richard Beckford inderdaad naar Jamaica terug te laten keeren, maar met de opdracht om aldaar een onderzoek in te stellen naar knoeierijen op de suikerplantages van zijn broer William, die zelf in Engeland woont
	301



	KRONIEK VAN HET PROZA en die tot diefstallen van rum en suiker op Jamaica heeft moeten concludeeren. Richard aanvaardt deze opdracht voornamelijk, omdat zij hem in staat stelt nasporingen te doen naar Anne Bonney, die hem hoe langer hoe meer begint te fascineeren. 