Ofschoon, 't is gemakkelijk genoeg uit-, vluchten te vinden om Gode ongehoorzaam te zijn ; de domste is daarin nog knap, vooral als hij aan gierigheid laboreert. Beproef het maar eens, sommige kinderen te overtuigen, dat zij, nu hun vader gestorven is en moeder zoo behoeftig achterblijft, zich moeten ontfermen over die moeder: „By ons kan ze niet wezen, wij wonen te klein ; bij ons evenmin, want zij zou maar last hebben van onze kleine kinderen ; en ik kan er niets aan doen, wij zitten
onder zulke zware lasten, dat we nauwelijks rond komen, huishuur, belastingen, schoolgeld, och man, men weet niet waar het geld blijft," enz enz. Ja menigeen heeft zijn geld aan arm- of weeshuis nagelaten, omdat hij het ook na zijn dood aan zijne arme bloedverwanten niet gunde. Nu, Jesaia noemde dit reeds God „eeren met de lippen." Dat is nog al gemakkelijk.
„Gij geveinsden! wel heeft Jesaia van u geprofeteerd, zeggende: Dit volk genaakt Mij met de lippen, maar hun hart houdt zich verre van Mij. Doch te vergeefs eeren zij Mij, leerende leeringen, die geboden van menschen zijn," vs. 7 — 9.
■God eeren met de lippen, om de ouders niet te moeten eeren met daden; over ongewasschen handen zich bezwaard te gevoelen en toch de onreine handen te durven slaan aan Gods heilige wet, wat eene geveinsdheid! Jezus noemt de Pharizëen „geveinsden" en zij verdienen dien naam, maar wij moeten met dien naam te geven voorzichtig zijn. Want Jezus kent het hart en de zonde er in, en haat inzonderheid de huichelarij, maar wij kennen elkanders hart niet en wie is vrij van dat God eeren alleen met de lippen ? Nu kunnen wij wel de menschen maar God niet bedriegen.
