Właściciele zaopatrzą emigrantów w diihi rolnis
cze, nasiona i t. dọ, wogóle w potrzeby do życia przez
pierwsze 9 miesięcy, t. js do czasu, aż osadnik zacznie
z ziemi ciągnąć korzyści. Wartość tego wszystkiego
dodana będzie do wartości dzialu, a dług ten również
ratami spłacany będzie przez emigranta (art, 25-ty).
Tytuł własności emigrant nabywa po spłacie wszyste
kich długów (art, 26-ty).
W razie zwłoki w spłacie rat amortyzacyjnych przez
dwa lata z rzędu, właściciel może wyrugować emigran
ta, zwracając mu połowę sumy zapłaconej na rachunek
długu, z potrąceniem od tej połowy pożyczki na nasio=
na (art. 27-my),

Wrazio porzucenia siedziby przed zupełną wypłatą,
emigrant nie będzie miał prawa do żadnej indemnizacji
(ert. 28-my).
Przed wypłatą emigrant może odstąpić swoją osadę,

lecz za zgodą właściciela (art. 29 ty).
Oto i wszystko...
Zwracamy uwagę, iż artykuły 28 i29 przykuwają
osadnika do ziemi, wytwarzają niewolnictwo grunto
we, coś w rodzaju glebie adscripti, zóś nit. 27-y
czyni osadnika całkowicie zależnym od właściciela.
Ze właściciele brazylijscy usilaie kolonizują swo:
je posiadłości —0 tem nie wątpimy, boé za to rząd
im płaci wysokie premja, lecz, że skorzystają oni
z każdej sposobności, ażeby po wykazaniu rodzin
przyjętych i premjum uzyskać i rodzin tych do
nabycia praw własności nie dopuścić--tego chyba
dowodzić nie potrzeba.
A jak się przedstawia los takiego emigranta-kolo
nisty? Weźmy przykład na osadzie 15 hektarów
obszaru nieuprawnych..
Wartość 15 hekt. po 70 ŚĆ «6 sw. 14050.%


Narzędzia, inweutarz, najemnicy „ . 4,000 +
Nasienie, żywność 6-iu osób przez 9 j


galsaięcy < 4,000
Dom tymczasowy . . 4 700 >


Procent amortyzacyjny przez 10 “Jat
czyli cały procent 00 na 5 lat „ 4 e 4,500 «


14,250 fr.
