Miano także rozglaszać. że opozycja chce
wypędzić z Sejmu Małachowskiego za
wpisanie się do ksiąg miejskich. Trudno
dziś sprawdzić prawdziwość słów listu do
Rzewnskiego , — zresztą w chwili tak
ważnej, kiedy cały ogól był podniecony i
rozgorączkowany, nie byłoby nie dziwnego,
gdyby podobne pogłoski z ust do nst
przechodziły. `

Pomimo to, nie ma ani sladu, aby w
ostatnich dniach kwietnia i pierwszych
dniach maja, była Warszawa świadkiem
choćby najmniejszych zaburzeń i niepo
kojów nach. P ierwszy maj, ostatni
dzień przed otwarciem a sesji
sejmowej, przeszedł zupelnie spokojnie,
Bylo wprawdzie wielkie zebranie ludu. ale
w kościele Panny Marji na Nowem Mie.
Ście, gdzie odbywała się uroczysta Insta
lacja biskupa nominata Malinowskiego na
probostwo tegoż kościola. Aktu tego byl
Świadkiem znaczny „konkurs Państwa,
Magistratn i Ludzi“ 2).
Drugiego maja po godzinie 10-ej rano,
zaczęli się schodzić do sali Sejmowej $€
natorowie, ministrowie, posłowie i arbi
trowie 3). Posiedzenie było bardzo krótkie.
Zajmowano się roztrząsaniem opinji ko
misji skarbu koronnego 0 starostwach
summowych. Po głosowauin nad sprawą
uchylenia lub zatrzymania sumy 100.000
złr. na starostwie Niechorowskiem, salwo
wano sesję na dzień następujący.
Wieczorem tego dnia zwołano posiedze
nie posłów w pałacu Kadziwiłłowskim,
gdzie już poprzednio założono „Klub patrjo
tyczny* i gdzie zbierali się „przyjaciele no
wej ustawy,* odpowiadając się przy wej
ściu haslem: „By dobrze było Oj
czyźnie.*

„Drugiego maja nie zachowywano jednak
tej ostrożności, ztąd na sali pojawiło się
wielu posłów przeciwnego obozu. Nie wy
praszano ich jednak, bo tajemnica prze
stala już być tajemnicą. Niech się dowie
dzą, z czem jutro na sesji sejmowej spo
tkać się im przyjdzie. Oprócz posłów na
pelni! salę wielki tlum ciekawych *).
Na krzesłach prezydjalnych zasiedli dwaj
biskupi: Rybiński kujawski i Krasiński
kamieniecki. Pierwszy zabrał głos Lancko
roński, czlonek komisji skarbowej, jeden z
tych co należeli do komitetu siedmiu.
