Lehman, wyruszył z szwadronem wprost do
Oświęcima. Zaraz za Rajskiem przyłączył się
do nich bar. Bertolletti z 2 oddziałami. Wkrótce
potem ukazały się na skraju lasku, ciągnącego
się wzdłuż kolei, 3 pruskie szwadrony, które
zaraz sformowały front, a piechota pruska roz
poczęła ogień. Rotmistrz Lehman sformował
szwadron do frontu, a rotmistrza bar, Bertolletti
z 2 oddziałami zostawił w rezerwie. Za chwilę
otrzymał Lehman wiadomość, że w lasku widać
jeszcze dwa szwadrony pruskie. „Teraz już
wszystko jedno, rzekł rotmistrz, musimy atako
waé!“ Przemówił do szwadronu krótko, wzniósł
okrzyk na cześć Cesarza i wydał rozkaz do
ataku. Jak huragan ruszyli ułani do ataku:
rotmistrz Lehman ciął pałaszem pruskiego ko
mendanta, lecz padł zaraz, przebity lancą. Wtedy
Prusacy wyszli z lasu i otoczyli pierścieniem
garstkę ułanów. Przebiła się ona dzielnie przez
szeregi pruskie i sformowała się opodal w obli
czu nieprzyjaciela gotowa na Śmierć. Prusacy
nie śmieli na nią nacierać i stali w dalszym
ciągu bitwy bezczynnie. Rotmistrz bar. Lehman
odznaczony został (po śmierci) krzyżem orderu
Maryi Teresy.
— Królem kurkowym krakowskiego
Towarzystwa strzeleckiego został ogłoszony p.
Stanisław Tomkiewicz, artysta-malarz ; marszał
kami pp. Miłaszewski i Dobrzański,


— Wspaniała ofiarę — pisze Czas —
otrzymał komitet parafialny kościoła N. Panny
Maryi od tych, których ręka i serce zawsze się
otwiera dla wszelkich potrzeb miasta Krakowa.
Na restauracyę kościoła ofiarowali hrabina Ada
mowo Potocka i hr. Andrzej Potocki 4.000 zł.
Datek ten hojny napełnia wdzięcznością głębo
ką wszystkieh, którym ta sprawa jest drogą i
leży na sercu. W pierwszym rzędzie komitet


piskliwy, musieliśmy się co do innych artystów
zadawalać mimiką... Widzieliśmy tedy jak roz
mawiali z sobą i śmieli się p. Feldman z p.
