onderwijzers, die de tegenwoordige wëttelike rege ling der verhouding van de verschillende leerkrachten aan de lag. scholen in het welbegrepen belang van het onderwijs achten, heel gering is.” Wat zeggen jullie wel van dat „geringe aantal hoofden?” Ik „meen te mogen” verklaren, dat Andriesse en Lancée óf stekeblind zijn óf bewust-liegen maar al te goed verstaan. III. „In de derde plaats merkten we op, dat door het uitblijven van een „wettelike, d. i. algemene regeling allerlei bizondere regelingen zijn ontstaan. Sommige gemeentebesturen schrijven schoolvergade ringen verplichtend voor en omschrijven meer of minder nauwkeurig de bevoegdheid daarvan; som mige hooiden v an scholen houd en schoolvergaderingen, die m bepaald aangewezen of in alle schoolzaken een beslissende stem hebben, terwijl andere gemeente besturen en andere hoofden van scholen dat niet doen. Daardoor ontstond een ongelijkheid, die onte vredenheid wekte en een ongunstige invloed had op de verhouding der onderwijzers-'noofden en niet hoofden.” Daardoor ontstaat de ontevredenheid in de onder wijzerskringen. Niet door hun rechteloze positie, al of niet omzwachteld door een schoolvergadering- doceurtje! Nee hoor! Maar doordat ze in de eene gemeente meer dan in de andere worden gedrukt, onder het régime van ’t eene hoofd meer dan ’t andere, daarin zit ’m de kneep! Ik „meen te mogen” verklaren, dat beide heren een zonderlinge kijk hebben op oorzaak en gevolg. En wat gaat dat alles lievig, hè? Ba! — Vooruit maar weer! IV. Ten vierde „meenden” we te moeten (heere nog ’s toe, ze durven; in plaats van „mogen” al „moeten ! Maar stel je gerust. 