Op elke weekstaat zal ter voldoening der verschillende schulden aan de Vereeniging een zeker bedrag in heele guldens worden ingehouden, welk bedrag over de 3 weekstaten gelijk is en dus als norm kan worden beschouwd. De totale verrekening zal eerst plaats hebben op den betalingsstaat, een en ander overeenkomstig de voor de inhoudingen bestaande bepalingen. De norm, dus de inhouding, die op de 3 weekstaten zal voorkomen, is verkregen door de eerste zes inhoudingen over 1917 door 12 te deelen. Uit den aard der zaak zal bij het vaststellen der norm d.z. rekening worden gehouden met zich voorgedaan hebbende bijzondere omstandigheden. Wanneer de schuld minder dan f 3.— bedraagt zal dit bedrag niet op de weekstaten, doch op den betalingsstaat ingehouden worden.
le Voorbeeld. Voor A. is de norm vastgesteld op f lo.—, zoodat hem over 3 weekstaten een bedrag van 3X f 10.— = f 30.— vvordt ingehouden. Nü blijkt, dat hem over een tijdvak van 4 weken moest worden ingehouden f 35.15, zijnde f 24,90 voor de V. 1., f 5.25 voor schoenen en f 5-— voor kleeding, van welk bedrag hij dus reeds f 30.—• heeft aangezuiverd, zoodat van hem op den betalingsstaat dus slechts f 35.15 f 30.— = f 5.15 wordt ingehouden. 2e Voorbeeld. Na inhouding over 3 weekstaten blijkt dat te veel is ingehouden, dus de norm te hoog is gesteld, bijv. ingehouden 3X f 10.— = f 30, terwijl slechts een schuld over 4 weken bestond van f 26.50. Te veel is dus ingehouden f 3.50, welk bedrag of middels bewijs van naneming aan den betrokkene kan worden oyergemaakt, of in mindering kan komen van de nog resteerende schuld op het spaarboekje kan worden bijgeschreven.
