Z Tarnowa piszą nam: Bardzo pięknej uro
czystości świadkami byli w tych dniach Tarnowia
nie. Oto w naszym grodzie zaczyna Coraz wyżej z
ziemi wyrastać nowy dom Boży. Dzięki przychylno
ści ks. biskupa tntejszego wzięli się rączo oo. Mi
syonarze do pracy i doczekali tej szczęśliwej chwili,
iż w niedzielę 10 b. m. odbyło się poświęcenie ka
mienia węgielnego pod nowy kościół na Strusinie,
przy którym parafię mają objąć synowie św. Win
centego a Paulo. Uroczystość ta odbyła się wspa
niale. Już popołudniu zgromadziły się liczne tłumy
wiernych przed katedrą, skąd po 3 ruszyła procesya
na miejsce poświęcenia, Wspaniały był to pochód,
liczny, jak rzadko w Tarnowie, tak, że cała prawie
krakowska ulica była nabożnymi wypełniona w swej
długości, Wśród pieśni kościelnych z chorągwiami i
feretronami zbliżył się kler miejscowy i lud do roz
poczętych murów świeżej świątyni. Od połowy dro
gi prowadził procesyę ks. biskup tutejszy aż na sa
mo miejsce poświęcenia. Poświęcenie rozpoczęło się
od krótkiej modlitwy kościelnej, poczem wstąpił na
ambonę ks, infułat „Wałczyński senior i miał śliczną
naukę o świętości i ważności kościoła, Wyszedł od
słów Jakóba: „O jako to miejsce jest straszne! Nie
jest tu nie inszego, jeno dum Boży, a brama nie
bieska*. (Genes. XXVIII. 17.) i przeprowadził myśl,
że bez kościołów materyalnych, bez domów bożych
trudno o zachowanie nauki Chrystusa, trudno o zba=
wienie, bo gdzie nie ma. kościoła, tam nie ma za
zwyczaj kapłana, tam nie ma kto ludziom wskazy
wać drogi do nieba; w kościele udzielają słudzy
Boży Sakramentów św., bez których droga do nie
ba jest niedostępną. Pięknie wyzyskał również ks,
infułat ten: moment, iż nowy dom Boży stanie pod
wezwaniem Najw. Rodziny, aby wierni naszego mia
sta wzięli sobie na wzór tę Najśw. Rodzinę i swe
`| rodziny według niej urządzali, Jaki bowiem duch w
rodzinie, taki w mieście, taki w całem społeczeństwie,
w całym narodzie. Tu zwrócił kaznodzieja uwagę
na tę opuszezoną młodzież, zwłaszcza terminatorów
i poduiósł, że mało im dawać obiady po 20 cnt.
