I jeszcze jedno wyjaśnienie, już
tylko dla młodych autorów, któ
rzy w ramach naszego zespołu
chcieliby drukować swe prace:
Fakt, że część naszej działalności
artystycznej będzie miała miejsce
na łamach pisma parlyjnego, nie
zwęża wcale możliwości wypo
wiedzi. By tulaj drukować, nie
trzeba być (— jakby się mogło
wydawać —) członkiem partii. Je
dyną legitymację stanowi utwór
literacki, slojący na odpowiednim
pozioniie, zgodny z ogólnymi za
łożeniami wyrażonych tutaj zasad.
A ramy takie są chybą wystar.
czająco swobodne.
Adam Włodek.
*] Ciąg dalszy rozpoczętego dzia
łania.
Na śmierć towarzysza


'Towarzyszu mój bez nazwiska,
któryś przy mnie w szeregu stał
tyleś planów i walk przemyślał,

a wystarczył ci jeden strzał.
Nie wiedziała kula sobacza

co trafiła cię w samą pierś,

ile było cichej rozpaczy

w szepcie, którym witałeś śnyierć,


Nie rozumiał żołdak pijany
ile warta była ta krew,

co wytrysła z głębokiej rany
jak ostatni bojowy śpiew.
Tadeusz Kubiak


JUT


Poproslu — ujrzeć białe


ile w twoich sztywnych ju
dłoniach
pozostało marzeń i snów,
ile pracy nie dokończonej
wysypało się z krwią na bruk!
Wiedzą domy — nie zapomniały,
choć jesienny deszcz zatarł ślad —
A mnie w dłoniach pieśń
pozostała,
pieśń o tobie bracie, coś padŁ —„


` Obóz w Gusen, 1943.
RO


pasące aię kózki,


na porosłych zieloną murawą okopach.
Usłyszeć równy oddech


jącego chłopa


na palu pełnym wczoraj okrzyków nieludzkich.
Doczekać dnia, gdy mali, bosonadzy chłopcy
Tozerwą na zasieksch pordziewiałe druty —
igdy z piachu wygrzebią karabin popsuty,

jak truchło, strzęp legendy uśpionej ż obcej.
5 a RE) 7 aa
P. S5. w Krakowie. — Redakcja I administracją Kraków, pl Szczepański 9 Tel. 556-53.
