Een mens is nu eenmaal geen automaat, die daartoe trouwens helemaal niet in staat zou zijn, om de lezers van een zodanige kost te voorzien, dat zij altijd naar meer en zo mógelijk van beter ge halte uitzien. Maar wèl kan men werk minder uit puttend maken, wanneer er door de lezers belangstelling wordt getoond voor de in spanning en de prestaties van een re dactie. Niet in die zin, dat op elke slak zout wordt gelegd, niet in die zin, dat er hart roerende bewijzen van instemming bin nen komen over de koene en heldere ge dachtengang van de schrijvers, want dat zou hen maar ijdel maken, maar wel in die zin, dat er naast pennevruchten van lezers, ook tips van hen, om eens iets over een bepaald onderwerp te vernemen, niet onwelkom kunnen zijn. Want er zal alleen dan sprake kunnen zijn van een gezonde wisselwerking, wanneer niet eenzijdige, maar alzijdige beweging op dit krachten veld wordt toegepast en dat is een taak voor schrijvers en lezers samen. Hoe denkt men hierover? A Prinlsjes fan de Fryske Boer Bydrage opstelkriich ófd. Raerderhim De Fryske dichter fan nou wol syn lan en folk kenne en hy sjocht yn de boer in weardig fortsjinwurdiger fan dat folk. De boer, sa’t wy him kenne as de skóger fan syn fé en lan, as de man fan it wrede en hurde libben wrakseljend om syn bistean, as de wémoedige as er syn sté forlitte moat, mar ek as de greate sterke man dy’t libbet as in „keninkje” op syn sté. Wy fine se yn üs Fryske dicht kunst werom. En sjoch, hja kinne dat sa moai yn in rigelmennich sizze. Ifear mar ris hwat S. v. d. Molen seit oer dy boer dy’t op Sneintomoarn sa tus- ken kofje en itenstiid efkes de pleats trochgyng: „Ik sjoch de ild hoer troch de gerzen traepjen, ’t Is Sneintomoarn en suver lij. Efkes de pleats om, frucht en kij bijlans, oer finne en miedstik griene lape. It pypke oan, bidaerd de tred op krüme rêch. de bri'ine bannen, giet hy troch ’t hlomkjend maitiidsmêd: foldiene skóger fan syn lannen Dr. Postma fielt him oan ’e boer ge- lyk, sa’t er him seach doe dizze it fjild oereage. „Ik bin net oars as de alde boer Dy’t stiet by de büthüsdoar. Om’t hüs de tónnen, lizze to pronk Yn Ijochte maitiidsgloar. 