Mortua quoi vita eft prope jam vivo, atque videnti ?
Qui fomno partem majorem conteris aevi?

Et vigilans ftertis, nec (omnia cernere ceffas,
Sollicitamque geris cafTa fbrmidine mentem ?

Kec reperire potes, quid fit tibi (aepe mali, cum
Ebrius urgeris multis mi(er undique curis.
Atque animi incerto fluitans errore vagaris?

Si poftent homines, proinde ac fentire videntur.
Pondus inefte animo, quod fe gravitate fatiget,

Et quibus id fiat caufis cognofeere, et unde
Tanta mali tanquam moles in peftore conftet;

Haud ita vitam agerent, ut nunc plerumque videmus.
Quid fibi quifque velit, nelare, et quaerere femper.
Commutare locum, quafi onus deponere pofllt.
Exit (aepe foras magnis ex aedibus ille,

E(Te domi quem pcrtaelum eft, fubitoque revertit ;
Quippe forisinihilo melius qui lentiat efte.
Currit agens mannos ad villam hic praecipitanter.
Auxilium te£Us quafi ferre ardentibus inftans ;


L I B. in. 1078.
Ofcitat extemplo, tetigit cum limina villae ;

Aut abit in fomnum gravis, atque oblivia quaerit,
Aut etiam properans urbem petit, atque revilic.
Hoc Ce quifque modo fugit : at, quem fcilicet, ut fit,
Effugere haud potis eft, ingratis haeret, et angit,
Propterea, morbi quia caufam non tenet aeger :
Quam bene fi videat: jam, rebus quifque reliftis
Haturam primunifludeat cognolcere rerum.
Temporis aeterni quoniam, non unius horae.
Ambigitur ftatus, in quo fit mortalibus omnis
Aetas pofi mortem, quae reflat cumque, manenda.
Denique tantopere in dubiis trepidare periclis
Quae mala nos fubigit vitai' tanta cupido ?

Certa quidem finis vitae mortalibus addat,

Hec devitari lethum pote, quin obeamus.
Praeterea, vetTamur ibidem, atque infumus ufque :
Kec nova vivendo procuditur ulla voluptas.
