wiadczenia p. Lavala i min. Edena zmuszają nas
do daleka idących ostrożności i narzucają nam
6bowiążzek wstrzymania sie od jakiegokolwiek
aktu, który mógiby wkroczyć w kompetencje
jedynego czynnika, powołanego do wypowiedze
ula się co do istoty zagadnienia, a więć Rady
Ligi Narodów. Nasza działalność chociaż jest
niezależna z punktu widzenia ścisie prawnego od
uziełu dokonywanego przez normalne organa Li
gi Narodów. podlega z konieczności wpływom
wydarzeń politycznych, a przedewszystkiem wy
darzeń, mogących zbliżyć nas do upragnionego
przez nas wszystkich celu, t. j. pokoju.
Uważając, stosownie do linji postępowania,
od której rząd mój nigdy się nit oddalił, że or
5ana kompetentne Ligi Naro$ów jedynie posia
dają prawo I obowiązek oceniadia znaczenia wy
darzeń, które miały miejsce ostatnio, oraz roz
patrzenia położenia w swoim eatokształeie, —
sądzę, że powinniśmy sle powstrzymać od wszel
kich postanowień. mogących mieć znaczenie po
lityczne, aż do chwili, kiedy rada Ligi Narodów
bedzie mogla się wypowiedzieć co do wartości
nowyci propozycy(, sugerowanych przez Fran
cję i W. Brytauję.
Przyjęcie jakiegokolwiek nowego postana
wienia: przez ten komilet mogłoby zastThodzić
pracy, której rada ligi Narodów ma ste nieba
wem podjąć na mocy swoich kompetencyj".
Mowa delegata polskiego slanewiła
w kułuarach Ligi temat bardzo ożywi
nyci komentarzy. Większość delegalów
podzielała w zupełności stanowisko Pol
ski, łź nie można jednocześnie uciehać
się do dwuch metod — t zn. z iednej
strony do procedury koneyljacyjnej. a z
drugiej. do zaostrzenia sankcyj. Jedno
cześnie uważa sie, że już czas, abt cała
sprawa wróciła do normalnej proceturv
kompeleninvch organów Ligi Narodów.
—|::|—


AMBASADOROWIE FRANCUSKI
I WŁOSKI U MIN. BECKA.
