Aan het slot past de vraag, of men van een nieuwe wettelijke regeling van de belastingheffing der besloten N.V. mag verwachten, dat de heffing van de winsten van de nederzettingen beter tot haar recht komt. Hoewel het besloten karakter van deze categorie vrijwel vaststaat, zal door verschuiving van aandeelen geen middel onbeproefd worden gelaten om de „aanwijzing” af te wenden, waarbij natuurlijk veel zal afhangen van de formuleering van de criteria voor de als besloten aan te merken N.V. Wanneer daarbij te veel de nadruk wordt gelegd op het aantal aandeelhouders, is het voor deze maatschappijen niet moeilijk den schijn te wekken, dat de aandeelen in vele handen zijn. De criteria van het ontwerp zijn ruim genoeg, maar het ontwerp is nu eenmaal in dezen vorm nog geen wet geworden en zal men dus met de mogelijkheid van een zekere verenging moeten rekening houden.
De critiek op het onderwerp is talrijk en fel en voor den insider



	is de geëmotioneerde en heftige critiek van belanghebbenden zeer wel te onderscheiden van de koele zakelijke critiek vart opbouwend karakter. De groote verdienste van het ontwerp is het probleem der belastingheffing van N.V.en eens even in het centrum der belangstelling heeft gestaan en men zich er meer en meer rekenschap van gaat geven, dat de toestand, zooals deze nu is, niet langer kan worden gehandhaafd. Naast de afkeuring van het ontwerp wordt herhaaldelijk de winstbelasting als een oplossing aangewezen, ook in kringen van belanghebbenden, waar men deze klanken niet zou verwachten. De groote kracht van het ontwerp ligt in de onhoudbaarheid van de huidige regeling.
