/tfffuisrhtrhliff, (fcxfolf'n /x ilr Hitih'Hh h iiiff nm drir jonifc rronn\ ook hv! gezicht rait h(tar kunt ge.eii vrenuih vrnnit
	1 rrr dk corrksi'o.ndkntik \’\N KKN
	Beschaafde hulp in de huishouding
	V Duin wijk, winter. Ideve Lottie. Aan je uitnodiging om myii maan-I delijkse vrije week-end bij je door
	te hreiipteu. hel» ik jfeen gehoor geffeveii, want moeder was Zonduj; jarijf en mijn oiidermk nestje >finj{ natnurmk vo(»r. Het was erft feestelijk thuis; we waren hlij, weer eens met zjjn allen hil elkaar te zjjn. Natuurlijk moest ik honderduit vertellen over mijn nieuwe werkkring, want niemand nit ons jtezin schijnt tc geloven, dat de henjamin een tafel kan dekken. zonder een bord te breken. Dat ik de baby nog geen hersenschudding heb laten vallen en het huis niet in brand heb gestoken, wordt als een van de grootste wonderen van de wereld beschouwd. Xiek. mijn oudste broer, heeft me
	in vertrouwen verteld, dat « eerste weken elke daK verwachti dat ik met handende pootjeseni woedende mevrouw achter ind terujj zou keren. Zelf» na mijin ptebreide verhalen schijnen niet overtui}?d van mijn huid» (lelijke aanleg, en eerljjk ttenj Lottie, ik kan het me voorstel want ik sta voor een probleem Hier, in dit Duinwjjkse /fi waar ik me hoe langer hoe meet mijn gemak voel, kan ik niijnln houdelyke taak aan. Natuiid heb ik wel eens iets gebrokei vergeet ik soms het zont in aardappels, maar dat kan iedf" overkómen en zal door de tijili
	1. I iiimder worden. 1'oeu ik hier pa» I *»*. leek het tiui»l>oii<len me een ; Wnelijk moeilijke organiHatie, ) Waar een massa vakkennis bjj te pa* kwam. Zo xroei je g| fr echter in en doe je een heleboel |i Wizelf. wat vórtr die tijd volko-I men duister was. j Haar thuis!! Thuis, waar ik van , alle meisjes en jongens de meest , oiihandijfe was (en ben) — iets f| Waar ik dikwjjls mee (jeplaaRd I Werd. maar wat als een vaststaand leit werd aangenomen — was ik , wwriietEoonhandiftal» vroeger.By ) Jrthiimenkomen struikelde ik over w drempel en la>ï lanKuit in de Wild. terwijl ile inhoud van mijn
	tasje als een stroom uit de hoorn des overvloede voor me uitrolde. Na <lit luisterryke entrée trapte ik op poesje's staart, zodat het beestje met een gil de tuin invloog. 