Wij konden dezen abonné, wat de schadelijke gevolgen van dien betreft, echter gerust stellen en schreven hem: Wij kunnen U mededeelen, dat de betreffende loonzouter en -rooker aansprakelijk is voor de schade door de verbranding ontstaan. Wanneer hij derhalve niet tegen brandschade aan dergelijke goederen verzekerd is, zal hij de schade uit eigen zak moeten vergoeden. • * * ♦ Een interessante vraag, handelende over
	het instituut van de vrijbank, is die van den heer W. O. te Z., die over dit onderwerp de volgende vragen stelde: Ik krijg hier in X. veel in nood te slachten paarden, die bijna steeds over de vrijbank moeten verkocht worden. Nu wilde ik het volgende vragen: Iste. Is de directeur van het slachthuis wettelijk gemachtigd, om voor deze dieren geheel alleen den verkoopprijs te bepalen? 2de. Moeten vrijbank-paarden, zooals dit steeds hier het geval is, geheel uit de beenen verkocht worden? In gevallen van beender-tuberculose is het voorgeschreven, maar koeien en varkens ' worden toch óók niet „altijd” uit de ,
	beenderen verkocht? 3de. Hebben wij recht op de opbrengst van de beenderen, zoo die in het slachthuis worden afgehaald door een erkend beenderhandelaar? 1 Ik ben tot deze vragen gekomen wijl I de heer Directeur naar mijn meening I naar willekeur den prijs bepaalt en ik daardoor veel schade heb. Zooals b.v. 1 nu weer. Ik heb twee dieren hangen. Een oud gevleesd boerenpaardje en een veulen met verlamming in de achterbeenen. Het paard had het ook in de achterbeenen, van den ouderdom. Beide zijn voor de vrijbank gekeurd geworden, doch buiten dit worden zij voor gelijke prijzen verkocht, uitgebeend en ontvet, voor cent per pond. Dunkt het ook U niet, dat dit toch wel wat aan den lagen kant is? En dan nog een iVzjarig dier gelijk te stellen aan een oud mager paard. Gaarne zou ik omtrent één en ander Uw opinie vernemen.
