Wizycie cesarza Wilhelma poświęca ob
szerny artykuł także organ bismarckowski
Hamb. Nachr. Zaznaczając, że przyjacielskie
stosunki pomiędzy Berlinem a Petersburgiem
stanowić powinny najgłówniejszą podstawę
zagranicznej polityki Niemiec, a wspólna a
keya Rossyi, Niemiec i Francyi jest możli
wą, zwłaszcza w Azyi wschodniej, organ ten
wyraża ubolewanie, że z prasy rossyjskiej
wieje chłód dla cesarza Wilhelma. To daje
mu sposobność do napaści na Polaków, któ
rych „ręka dotkliwie cięży na prasie rossyj
skiej“, a ponieważ wszystkie artykuły nie
przyjazne Niemeom, jakie zamieszczają dzien
niki rossyjskie, wychodzą, zdaniera organu
bismarekowskiego, z pod pióra polskiego lub
francuskiego, więc też prasa niemiecka nie


sierpnia 1897.
powinna czuć się zbytecznie urażoną tem, co
znajduje w pismach rossyjskich z okazyi wi
zyty eesarza Wilhelma.
Z prasy rossyjskiej.
Na znane napaści i insynuacye Mosk.
Wied. i Świeta u powodu wyborów do rad
miejskich na Litwie, dają Birż. Wied. nastę
pującą odprawę:

„Kiedy zaczęły krążyć gołębie z gałąz
kami pokoju z Polski do Rossyi i z powro
tem, ucieszyliśmy się z tego jako patryoci i
jako Słowianie, objawy te wydawały się nam
tak poważnymi, że gdy po gołębiach poczęły
krążyć kruki i krakać, że w Wilnie już spra
wa polska uwiła sobie gniazdo w Banku wi
leńskim, nie chciało nam się temu wierzyć.
Byliśmy przekonani, że sprawa się wyjaśni, i
gołębie zawstydzą kruków. Tak się też stało
w samej rzeczy ito prędzej jeszcze, aniżeliśmy
się spodziewali. Oto co pisze korespondent z
Wilna:

„Dnia 10 lipca urząd gubernialny dla
spraw miejskich zatwierdził wybory do rady
miejskiej, kładąc kres polemice prywatnej i
dziennikarskiej eo do możliwej kasacyi wybo
rów. W ostatniej jeszcze chwili, w przeddzień
zatwierdzenia wyborów, ukazały się w Mosk.
