dub.  I.  n.  4.  Ibi  tamen  videtur  loqui  de
concurfu  quem  vocat  adftuale  auxilium,
de  quo  ibidem  n.  44.  fcntit  eftc  in  re  ipfa
formaliter  diftindum  ab  adione  creatu-
rse,  itauc  licet  adio  Dei , &:  potentias  crea-
tx  realiter  vna  fint , tamen  diftinguuntur
formaliter  , &C  ex  natura  rei , quia  vt  eft  a
Deo  eft  principium  , & adus  primus , vt
autem  eft  a potentia  creata  , eft  adio , feu
adus  fecundus.  Aliis  tandem  locis  negat
auxilium  effica:jf  efte  principium  opera-
tionis, vt  poftea  videbimus.  Ac  denique
eadem  difp. 4.  dub.ro.  n.  7.  probabile  efic
diciq,  auxilium  fimultaneum  (idefteon-
curfum ) non  diftingui  realiter  nec  forma-
liter ab  auxilio  prasdeterminante,  fed  tan-
tum ratione  raciocinata.  Ex  quibus  om-
nibus latis  manifeftum  eft  , qu^  lubrice,
& inconftanter  fentiat  hic  author  de  hac
prxdcterminationc  , &:  quomodo  ad  diui-
num  concurfum  comparetur

Nos  cgb  dicimus  primo  Auxilium  prae-
determinans, prout  ab  his  Authoribus  po-
nitur nccefiario  efte  in  re  ipfa  diftinguen-
dum  a concurfu  Dei.  Probatur  primo  ex
agentibus  adionc  tranfeunte.  Nam  deter-
minatio ( vt  aiunt  ifti  Authores ) recipitur
in  caufa  agente,  concurfus  autem  recipitur
in  effedu , feu  in  pafTo  : fed  agens , &:  paf-
fum  diftinguuntur  realiter  ; ergb  ncceflc
eft  determinationem  & concurfum  eo-
dem modo  diftingui.  Necefie  eft  crgo.fal-
tem  in  his  agentibus , hos  Authores  fateri
adualem  influentiam  caufx  primx  cum
fecunda  ad  adionem  cius  duplicem  influ-
xum includere  , vnum  in  caufa , & alium
in  effedu  , quse  fubiedo  feparari  clarum
eft ; &:  confequenter  tam  realiter  diftin-
gui, quam  ipfa  fubieda.
