Algemeen is de vereering van den ridderlijken H. Sebastianus. Sinds 680, het jaar, waarop Rome door zijne voorspraak van eene verschrikkelijke pest bevrijd werd, wordt hij overal aangeroepen tegen besmettelijke ziekten. Ook wordt hij dikwijls tegelijk met den H. Martinus en den H. Georgius aangeroepen tegen de vijanden van den godsdienst.
Te Milaan zingt men op zijn feestdag den schoonen lofzang, die in de Ambrosiaansche Liturgie voorkomt," men leze onderstaande vertaling en bewondere, met wat sobere, doch krachtige trekken hier het beeld van den fleren christen krijgsman geteekend staat.
Begroeten wij in dichte schaar
	Sebastiaan, den Martelaar
	En grooten burger onzer steê
	Op ’t hem geheiligd jubilé.
Hij was zijns Heilands keursoldaat,
	Die ’t vreedzaam vaderland verlaat,
	En vol van heil’gen oorlogsgloed
	Den kamp te Rome tegeDspoedt.
Bezield met hooge hemelkracht,
	Die ’t heidensch godendom veracht,
	Verhoopt hij hier om Christus leer,
	Den palm te zien der marteleer.
Met tal van riemen vastgehecht,
	Wordt hij tot mikpunt opgerecht,
	En vangt op ’t hart, gelijk een schild,
	De schichten, door den beul gedrild.
Heel ’t lichaam lijkt één woud van staal,
	Maar vaster dan het koud metaal
	Gevoelt zijn geest den pijl te zacht.
„Het ijzer,” smeekt hij, „boor’ met kracht.”
	Een breede, purpren bloedstroom meldt,
	Dat reeds het leven henensnelt,
	Als ’s nachts een kuische vrouwenhand
	De wonden pleegt met zacht velband.
De foltring, reeds doorstaan, vervult
	Den held met hemelsch ongeduld;
	Opnieuw daagt hij den keizer uit,
	Tot ruw geweld zijn loopbaan stuit.
Gij nu, op ’s hemels burcht gesteld,
	Sebastiaan o sterke held,
	Door ’t weren van de pest, behoed
	Genadig uwer burgren bloed.
Den Vader en den Zoon bereid
	Alsmede U, Geest van heiligheid,
	Zij steeds, gelijk het was te voor, J t
	De hulde en roem, alle eeuwen door!



	Geestelijke Sprokkelingen.
DE ZIGBUNERKNAAP.
