Thcocrit. diserte statuit, de Hermione loqui Callimachum. Nunc
audiendus Suidas est, qui unum praeclare, atque ex ipso Calli-
macho docet, allerum difficile, suspectum: itopfyfiov i f un9is
TO» vavxov. KuAXipayOt • xovitxa xui vixvtf no<j9, filjiov ovxi
ipfpovrai. 'Ev AiyiaXiii yu p xuxafidoiov ioiiv «do» (vel ti;
tidov: cf. Schaefer. ad Schol. Apoll. Rliod. p. 185.), i( o dntX-
9ovoa 17 Jtjiirjxrjn fftudt napii xtov ntpioixcov ntpi xq{ Koprjt;,
xai idtoprjauxo avxoi(, to; Xcyti, uiftmv to» nop9fijfov. In his
quod praeclarum dixi, postrema sunt, de caussa immunitatis.
fitukii Ofimc. II. ^



Digitized by GoogI


210


Quae mirifice conspirant cum narratione Apollodori: n« 9ovaa
is nuy’ ‘Enfuoyetof , ort JJXovuov uvigv rjonumv , ita ut ex
Suida suppleri possit, quod ad alia properans omisit Apollodorus.
Nam Apollodorus beneficium conimeinorarc Hcrinioncnstuni salis
habuit: Suidas e Callimacho et beneficium comincinornt, et (juo
Ceres modo illud remunerata sit. dt \syti , scii. Callimachus.
Obscurum atque suspectum illud , iv AiytaXoi. Quod et supe-.
riori demonstrationi nostrae, qua ad Hermionen retulimus lo-
cum Cnllimachi, repugnare videtur, et per se est ad explican-
dum difficile. Qui enim, vel quae Aegialus? Aiyta/.ov novimus,
s. Aiyiuktiay, quae Achaia postea, ex Homero, Strabone, Pausa-
nia, aliis, atque ipso Callimacho h. in Del. 73. Addam unum
de doctioribus, simulquc de doctioribus interpretibus unum : Eu- *
phorinnem Fr. LXXX. ibique Mcinekium : coli. Anlh. Palat. T. H.
