W uzbrojeniach wojskowych ulżyłby znaeznie żołnierzom
w noszeniu ciężkich pałaszy (stanowiąc ich pochwę i rę
kojeść), misek, puszek a nawet kasków. Dalej przydał
by się bardzo na przyrządy do ratowania tonących i za
sypanych w górach, na nosze dla rannych, narzędzia
ogrodowe i t. p. Nakoniec przy większem jeszcze obni
żeniu ceny, znajdzie glin wielkie rozpowszechnienie w ślu
sarstwie artystycznem, przy wyrobie ornamentów domo
wych, ozdobnych krat, balkonów i w ogóle tam, gdzie
lekkość pozwoli go zastosować do lekkich budowli.
Glin winien wejść w użycie w postaci monety zda
wkowej, zastępujące dotychczasowy bilon niklowy lub mie
dziany, jako daleko łatwiej zmienny; od srebra odrazu
można go odróżnić po lekkości. Daje się bić równie la
two jak srebro a ściera trudniej; za to ostre brzegi prę
dzej się zaokrąglają. Pierwszy zaproponował użycie glinu
do wyrobu monety Naquet, gdy po wojnie francuzko
pruskiej 1871 r. ilość srebra bardzo się zmiejszyła. Obni
żenie ceny glinu pozwoliłoby dziś na zastąpienie monety
miedzianej przez glinową.
Aliaże glinu. Glin łączy się z wielu metalami, two
rząc stopy, z których kilka już weszło w użycie w prze
myśle. Aliaże te mogą być otrzymane przez zwykłe sto
pienie metalów składowych; dla oszczędności atoli dadaje
się zwykle metalów obcych do tygla, gdzie glin wydziela
się za pomocą elektrolizy glinki lub fluorku glinu. Me
toda ta nie wydaje aliażów określonego składu, ale otrzy
mane części podlegają analizie chemicznej a następnie sto
pieniu bądź z kawałkami czystego glinu, bądź innego stopu.
