Stwierdzamy tylko, że i oficyanci i pomoc
nicny Kanc. innych dykasteryi pełnią w tym
samym stopniu i w tejsamej mierze służbę przy
wiązaną do posad urzędników kancelaryjnych,
rachunkowych i konceptowych, co jest faktem
stwierdzonym i notorycznie znanym, nad któ
rym nie pora szerzej się rozwodzić. Twierdze
nie, że tylko sądowi oficyanci winni mieć prawo
do posad urzędniczych, gdyż tylko Koledzy są
dowi muszą składać egzamina, jest mylnem
choćby z tego powodu, że chociaż i urzędnicy
kanc. innych dykasteryi nie składają egza
minów, to przecież urzędnicy kanc. sądowi, skła
dający egzamina nie mają przed tamtyni żad
nego pierwszeństwa, a złożone egzamina nie
nadają im większego znaczenia, ani większych
prerogatyw. Tak oficyanci i pomocnicy. jak
i urzędnicy kanc. innych dykasteryi mogliby
i zgodziliby się bez oporu i szemrania na skła
danie egzaminów, w którychby mieli okazać
zdolności i przygotowanie do powierzonej im
służby, gdyby tego od nich zażądano, tem wię
cej,iż i obecnienie sądowi oficyanci kanc. posiadają
różne, nie wymagane od nich egzamina i kwa
lifikacye do służby rachunkowej, a nie rzadko
i konceptowej.
P. Prezydent Ministrów oświadczył swego
czasu delegatom Kolegów sądowych, że sami
nic nie mogą uzyskać, gdyż takie same prawa
mają i inni ich Koledzy i inne Ministerstwa nie
dopuściłyby do takiego wyodrębnienia. Oficyanci
pocztowi i kolejowi, którzy, pełniąc służbę ru
chu, mogą się łatwiej wyodrębniać, zyskali nie
wiele, a oficyanci kolejowi są tylko podurzęd
nikami. Ta cała kwestya jest jasną i nie wy
maga bliższego wytłumaczenia. Natomiast nie
jasnem jest, czego chce »Związek sądowców«.
W numerze 5 swego organu z maja 1909, po
tępia ten Związek w ostry sposób zaniechane
już ządanie rang i motywuje niedorzeczność
stawiania takiego żądania, chwali natomiast
projekt, w którym domagamy się osobnego sta
tutu na wzór pocztowej Kasy oszczędności.
Dziś domaga się »Awiązek sądowców:« rang.
