Geliefde Vrienden en Vriendinnen! de Heere is zoo genadig en goed over ons, dat Hij, die ons niet noodig heeft, daar Hij Zelf het alleen en onmiddellijk zou kunnen doen, ons verwaardigt zijne medearbeiders te mogen zijn in het verzorgen en verkwikken zijner nooddruftigen. Zoodat wij de zorg voor des Heeren armen nooit hebben te beschouwen als een last, zelfs niet enkel als een duren plicht, maar als een hooge gunst en als een groote genade, wanneer de Heere ons daartoe in de gelegenheid
stelt. En die gelegenheid is er altijd, daar ae neere gezegd heeft: „De armen hebt gij altijd met u."
En die gelegenheid komt weêr in verdubbelde mate aan gedurende den naderenden wintertijd, inzonderheid voor de stille armen, die niet er opuit kunnen en durven gaan, en daardoor aan allerlei ontbering ten prooi zijn. Want de Heere heeft ons door buitengewone vruchtbaarheid in dezen zomer wel boven vele andere volken bijzonderlijk beweldadigd, waardoor de prijzen van onderscheidene
levensbehoeften belangrijk zijn gedaaia, maar iuui zonder geld kunnen onze armen niets verkrijgen.
Nu vergunt de Heere ons hen met onze meerdere inkomsten te dienen en te helpen, opdat zij althans een sober deel voor het noodige voor hunne verwarming en voeding kunnen verkrijgen.
Zoo kwam ik nog dezer dagen bij eene weduwe, wier man voor enkele jaren gestorven is, met wie zij van een klein kapitaaltje, dat in Russische effecten is belegd, behoorlijk kon leven.
