"Ipsa sua studiosa malum glomerarate in orbem," Atque hoc vimineis onerarat lecta canistris. Duuit tenuis in pratas orditur pectine telas. Undique virorum undique et natis sua texta parat, Linque sibi cultumque sinuum et manilia cana, Quis olus, intactatiique rosam deferret in umbera, Atque arae solet verara sub tempore florea. Ah dolor! ah lachrymae! verrentem licia et oras Stringentem telae, radiosque et fila trahentem. Occupat atra manu, trucatque rigiditia pensa, Imuiitis Lachesis, crateraque ex vertice velit Purpureum se furva circum caput horrorem in umbra. Quo radii? Quo pensa? Quis o quis flamnis usus? Quo telae studium um inflixus? Quo peccunia et orsa? O dolor! O lamenta! Gemat miserabilis, eheu! Consuetus dominae turtur, consueta columba. Illa columba ducebant, ibi vestigia circum Ludebant geminae volucres, ludentibus ipsa Et cicer et tenerum spargebat blanda cuminum, Mulcebatque manu. Gemat, heu, miserabilis, eheu! De trabe moesta sua, nidumque relinquunt irundo. Dum tela!, stringebat et arres sonantia lina Et canna lenibat opus, tunc flebili ales Jungebat socius lachrymoso Carmine voces, Miscebantque radis. Gemat, heu, miserabilis, eheu! Heu gemat infelix Liguris, cui grata petenti Purgabatque nucem contusaque crusta liquabat Mellis arundinei, vitreum et de fonte liquorera. Ad gemitum coeant lachrymosi compita ruris. Pastores Ariadnie, Ariadnam armenta querantur, Extinctamque Ariadnam opacis buccula sylvis Cum gemitu testes, et anima Ariadnam et ipsi Ingeramine montes Ariadnam, Ariadnam et umbras. Claudite oves stabulis, stabulis cohibite capellas, Formosae ruris natae, iruptaeque puellae. Dum matres Ariadnam iterant, vos avia planctu Implentes, legite intactos et jungite flores Et solis luctum et pueri lacrimantis animum. 