ALLEEN REDELIJKE BELONING DOOR DE BOER? HOEWEL de voorstellen hiertoe mijns inz*ns in het geheel geen aanleiding geven omdat iuist over het niveau van de prijzen nog in het geheel niets wordt gezegd, stellen de verbonden dat de voorstellen enkel aandacht schenken aan de redelijke beloning van de boe en, hoewel dit in het verdrag is genoemd het verzekeren van redelijke prijzen aan de verbrui ker volkomen verwaarlozen. Het verwerv«n van een redelijk inkomen door de boer wordt als in strijd met het verdrag beschouwd, waar m art 39 van dit redelijk inkomen alleen wordt ge steld, dat het redelijk inkomen ^rzekerdmoet worden door opvoering van de produktiviteit. Dit laatste is volgens de integratie-commissie h essentiële, het redelijk inkomen bijzaak. Volgens mij geeft de commissie alleen de methode aan waarop een redehjk pryspeiZbinnen de E.E.G. kan worden verzekerd. Ook ik heb ern- tige bezwaren tegen deze methoden. Vooral tegen die van de kunstmatige prijszones en de kwan titatieve restrictie, maar wanneer men meent in het verdrag te kunnen lezen, dat de landbouw politiek niet bedoeld is om ook de agrariërs een redelijk inkomen te verschaffen, dan kan ik alleen maar aanraden het verslag van de con ferentie van Stresa daarop nog eens na te lezen. Naar mijn mening zal de landbouw aan een der gelijke interpretatie wel nooit meedoen. GELIJKE BEHANDELING LANDBOl W- EN INDUSTRIËLE PRODUCTEN WANNEER men het doel van de redelijke be loning van de agrariërs wil ontkennen dan vraag ik mij overigens af. of het niet veel ver standiger is te ijveren voor een gelijke behande ling van landbouw- en industriële produkten. dus in het geheel geen speciale landbouwpolitiek. Het merkwaardige is overigens dat dan vee van de bezwaren van de industriële verbonden blzïjetvloeten n.1. niet voort uit de kunstmatige, maar uit de natuurlijke omstandigheden van eén Stel eens dat wij ook voor granen tot een vast invoerrecht overgingen, dan zou dit ma. beteke nen dat aangezien de granen in de bevolkings centra in hoofdzaak worden geconsumeerd de rijzen in deze bevolkingscentra het hoogst zou- len zijn en al naar dat men daar verder vandaan voont, zal de prijs lager zijn, gelijk aan de ver voerkosten van die plaats tot het bevolkings- :entrum. Wanneer er geen kunstmatige indeling s in prijszones is dit onvermijdelijk. Aangezien ie prijs buiten de gemeenschap overal dezelfde s zullen de prijzen in de invoerhavens ook onge veer dezelfde zijn n.1. 