„Snappen jullie dat niet?" hoonde Mia, „als redacteur van een sportblad behoor je toch te weten, dat op dien Dinsdagavond, Woensdagavond en Donderdagavond in Amsterdam plotseling voetbalwedstrijden om het kampioenschap van Nederland werden vastgesteld en dat we heusch niet hoefden te probeeren om op zoo'n avond het Amsterdamsche publiek naar den schouwburg te krijgen. De Zondagsmatinees zijn weggevoetbald; als die voetballerij ons nu ook nog op Dinsdag-, Woensdag- en Donderdagavond komt beconcurreeren om amateurvoetbalclubs recettes te laten maken waarvan een beroepstooneelgezelschap zelfs niet durft droomen, kunnen we wel levenslang met vacantie gaan. Alleen .... geld voor vacantiereizen hebben we niet, de sportmenschen reizen voor niemendal van Noordwijk naar Praag en van Kopenhagen naar Turijn vice versa, de heeren laten zich door de supportersvereeniging van hun club een kleermakersrekening van 300 gulden betalen om er sjiek uit te zien op hun gratis-reisje naar het buitenland en de dames loopen met mantels van petit gris, terwijl wij als artisten nog niet eens genoeg verdienen om zoo'n Nieuwendijksche bontjas te koopen, die je trouw naloopt als je maar „poes, poes" roept. Mijn laatste vacantiereis heb ik gemaakt, toen we op een Donderdagavond in Dokkum optraden en pas Zaterdags in Leeuwarden moesten zijn. Bij die gelegenheid heb ik den Vrijdag besteed aan een vacantietoer op eigen kosten naar Ameland, waar de zon niet eens hard genoeg scheen om me in één dag bruin te laten branden, zoodat ik nog niet eens kon opscheppen, dat ik mijn vacantie aan de Rivièra had doorgebracht. Begrijp je nou waarom ik alle voetbalartikelen in de kranten ver¬
slind, ik ben geen belangstellende in de voetbalsport, ik ben belanghebbende,
plaats, welke georganiseerd was door de H. A. K. de Nassaukade geschiedde, groote belangstelling.
