Zoo ook nu! Wanneer ik den blik werp op den tijd, dat ik het voorzitterschap dezer Afdeeling waarnam, kan ik niet ontkennen veel te hebben nagelaten, wat ik had moeten doen. Het is een onverbiddelijke natuurwet, dat uit alle kwaads iets goeds voortkomt. En zoo hoop ik dat met den tijd, dat ik voorzitter was van deze afdeeling, iets goeds voor die afdeeling mag voortkomen. Ik leg mijn voorzitterschap neder U allen dankend voor den steun, dien ik steeds van ü mocht ondervinden. De heer Vander Ven: M. d. V. Eene weemoedige gedachte is het U Voor de laatste maal met dezen titel aan te spreken. Op dit
	scheidingsuur is het mij zeer zeker als veler tolk! eene behoefte U te danken voor al hetgeen gij deedt voor de afdeeling Zuid-Holland. Bovenal echter mijn persoonlijken dank voor den steun, den bijstand, de medewerking, die ik, als secretaris, in zoo ruime mate van U mocht ondervinden. De vergaderingen door U geleid inzonderheid de meer intieme bestuursvergaderingen zullen in onvergetelijk aandenken bij mij blijven. Gij wist steeds den juisten toon te treffen en een aaugenamen geest te doen heerschen. Ge gaat U nu met al uwe krachten geven aan het Hoofdbestuur. Ik hoop waaraan trouwens niet te twijfelen valt dat ge daar even nuttig zult arbeiden, als ge dit deedt in ons midden. Dat die tijd lang dure ik mag het U niet toewenschen. Het zou niet zijn in uw belang. Zeer spoedig toch hoop ik, dat de door ons allen, ook door U zoo vurig begeerde notarisbenoeming U zal bereiken! En zoo zullen dan in het vervolg onze wegen zich scheiden, toch hoop ik dat zij elkaar van tijd tot tijd nog eens zullen kruisen en dat jk dan steeds van U vernemen mag, dat het üen het Uwe welgaat! Medegedeeld wordt, dat de afdeeling het voorrecht zal hebben den 22n Februari a.s. in haar midden te zien optreden den heer Mr. M. W. F. Treub. Met eenparige stemmen wordt besloten de daartoe te beleggen vergadering te houden te ’s-Gravenhage (Zuid-Hollandsch Koffiehuis). Het bestuur der sociëteit Unitas, vertegenwoordigd inden persoon van den heer Van Berkel, wordt dank gebracht voor zijn betoonde gastvrijheid. En daarna bleven de leden nog geruimen tijd in opgewekte stemming bijeen. Vóór ik mijn verslag eindig kan ik niet nalaten mij te wenden tot de jonge garde onzer afdeeling, de candidaten van ’94 en '95. 