Lang niet iedereen wij hebben het inde door mevrouw v. Emde gememoreerde bijeenkomst van de N.Z.B. kunnen horen weet de weg uit de vraagstukken betreffende assimilatie en antisemitisme, de tegenwoordige taken èn plichten èn mogelijkheden van het Zionisme, de plaats van Israël inde opvoeding, enz. enz. Daarover zouden wij graag op deze vergadering, onze enige mogelijkheid in het jaar met onze leidsters uit de afdelingen samen te zijn, hebben willen praten. Wanneer deze A.V. geen uitgesproken karakter had en dat had ze niet dan komt het omdat ze het midden hield tussen nodeloos uitvoerige besprekingen van organisatorische kleinigheden, die beter inde loop van het jaar in kleinere kring of direct tussen de betrokken functionarissen behandeld hadden kunnen worden, en een ongemotiveerde haast om naar huis terug te keren.
Het laatste had o.a tot gevolg, dat de pachter van Poseidon met zijn bestelde thee bleef zitten (een kleine financiële tegenvaller voor ons bovendien), niemand van diegenen die zich moeite gegeven hadden het culinaire en organisatorische gedeelte goed te verzorgen (bedoeld wordt hier het Amsterdamse bestuur met haar werk-
	comité) behoorlijk bedankt kon worden, dat het Joods Nationaal Fonds, o.a. om hen en de twee voorzitsters van bomen te voorzien, grandioos vergeten werd. Geen zorg overigens, zij kregen de bomen toch van het H.B. Eén uitzondering moeten wij maken voor de gedachte om ons mededelingenblad te veranderen ineen waardig periodiek van literaire en politieke betekenis.
Dit was een mooi idee, alleen de uitvoerbaarheid werd zeer in twijfel getrokken.
