Zamierzył zatem zarząd Muzeum, idąc w
myśl statutu, urządzić cały szereg wystaw Spe
cjalnych z rozmaitych działów przemysłu, uwa
żając je za najbardziej pouczający środek dla
wytworzenia zdrowego kierunku w rozwoju
przemysłu krajowego. Zbiorowe bowiem przed
stawienie pewnego działu produkcji krajowej,
nietylko nastręcza szerokie pole specjalnym stu
djom, lecz nadto staje się dla postępowego rę
kodzielnika dyrektywą i zachętą do dalszego
kształcenia się i rozwoju sił własnych. Produ
ceut mając przed sobą zbiór różnorodnych wy
robów jednej i tej samej gałęzi przemysłu, po
równując je Z własnemi wyrobami, ocenia tem
samem swe siły, liczy się z niemi, a spostrzegł
szy błędy we własnych wyrobach, snadniej po
czuja potrzebę dalszego doskonalenia się w Swo
im zawodzie. Zresztą częściowe wystawy, odby
wane corocznie, przygotowują stopniowo zna
cznie bogatszy i bardzo doborowy materjał dla
ogólnej wystawy krajowej, która zapewne W
niedalekiej przyszłości odbyć się może i po
winna.
W myśl powyższego zapatrywania, zarząd
Muzenm urządził w grudniu r. 1881 wystawę
robót kobiecych, oraz wyrobów tkackich i haf
tów włościańskich, jako dział przemysłu domo
wego, wraz z loterją fautową na przedmioty wy
stawowe, która się odbyła w dnia zamknięcia
wystawy. Zabiegi zarządu Muzeum w tym celu
były uwieńczone nader pomyślnym rezultatem,
gdyż wystawa co do swej treści mogła zado
wolnić nawet wymagania wybredne 1 najmniej
pobłażliwe.
Przedmioty wszystkie, nadesłane na wysta
wę, podzielone zostały na trzy wybitne grupy:
1) dział artystyczny robót kobiecych, 2) dział
robót przemysłu domowego, 3) dział szkolny.
Dział pierwszy—artystyczny—
najbogaciej reprezentowany na naszej wystawie,
przedstawiał wszechstronną niemal rozmaitość.
Zawierał bowiem roboty, wykonywane dla za
robku, dla przyjemności, do użytku i do ozdoby
mieszkań, zresztą różnorodne przedmioty, słu
żące do ubrania i ozdoby.
