Het volgend adres is verzonden: Aan de Leden van de Tweede Kamer der Staten-Generaal. De Vrije Vrouwenvereniging, goedgekeurd bij Koninklijk Besluit van 3 Maart 1911, No. 3, wendt zich tot Uw Hoog Col lege -met het dringend verzoek in het geestelijk en stoffelijk belang van het Nederlandsche volk het U ter behandeling voorgelegd Ontwerp: „Nadere uitbreiding yan den landstorm enz.” niet tot wet te verheffen. Adressante grondt haar verzoek op de volgende overwegin gen: dat de huidige, rampzalige oorlog leert, dat het in stand houden vangroote- legers slechts tot, resultaat heeft: doellooze menschen-slacht ing; dat de positie der tegenover elkander staande millioenen sol daten, elkaar dood-en-de en verminkende, het bewijs levert, dat enorme strijdkrachten wel den volken nadeel, maar geen enkel voordeel oplevert; dat dan ook met recht gesproken kan worden van het aan staand failliet van het militairisme; dat verstandige -en beleidvolle volken voor de toekomst dan ook niet zullen overgaan tot het uitbreiden van hun weer middelen, wel tot inkrimping of algeheele wijziging daarvan; dat in tegenstelling daarmede het Ontwerp bovengenoemd is, zooal niet een directe, dan toch een indirecte uitzetting van het. militairisme, wijl het den weg effent voor algemeenen dienstplicht en het volk daaraan geleidelijk gewent; dat toch dit Ontwerp niet beschouwd kan worden als een tijdelijken noodmaatregel, wijl de uitvoering ervan minstens vraagt een tiental jaren; dat, gelijk blijkt uit de Memorie van Antwoord van de Re- geering, waarin de vrijwillige landstorm wordt afgekeurd, omdat bij dezen „altijd de particuliere werkkring hoofdzaak’, de militaire nevenzaak blijft”, door de voorstellers het bur gerleven en -bestaan van weinig of geen waarde wordt geacht, en door hen wordt gewenscht, dat de burger zal opgaan in den soldaat; dat het ontwerp den handel, nijverheid en arbeid, alreeds ontwricht door -de mobilisatie, in nog moeilijker conditie wil brengen, door -daaraan nog meerdere krachten te onttrekken; dat, door duizenden te halen uit en te houden buiten hun bedrijf, vak of studie, de maatschappij overstroomd zal wor den met bre-kebeenen, ongeschikt om hun brood te verdienen; -dat, waar reeds zoovelen onder de mobilisatie lijden, het geen zin heeft aan dezen nog duizenden en duizenden tóe te voegen; dat toch bij het -door de R-egeeri-ng ontvouwde stelsel eerst vier maanden nadat -een lichting in dienst is getreden, er sprake kan wezen van remplaceering voor een klein deel der thans gemobiliseerden, zoodat, terwijl wel velen uit. 