lure  Hesiodus  ignaviam  et  stuporem  humani  gcne-
ris  taitft,  inquicns,  stultos  mortales  ne  quidem
malvae  et  BSphodeli  utilitates  nosse.  Quid  est
,.„„„  indigniusac  turpius,  qnam  quod  conditi  ad
aspicieudam  hanc  rerum  naturara,  etquasi  collo-
c;,ti  divinitus  in  hoc  theatrum  horaines,  ut  tntuen-
roirificara  coelesiium  raotuura  et  nascentiura
rerura  varietatera,  Bgnoseamus  Deuro  opificem,  el
quaeramui  salutaria  vit.-.c  praesidia,  obliti  hwius


,   ct  qnasi  r.irci  in  thcatro,   non  nos  ipSOS,

nnn  aliai  res  mlgares,  quae  sunl  in  raanibus,  aspi-
cimus  atque  considerarooa?  Ar  hnic  pulcherrimo
ipectacnlo  mlgns  anteferl  belninas  et  obscoenas
votuptates,  anl  sordissiroas  stultissimasque  curas,
rjiiilnis  occupati  .iiiimi  ii"u  sdmittnnt  honestiores


cogitationes.  Etsi  autem  haec  socordia  vel  amentia
potius  hominum,   vituperatione  digna  est,  tamen
magis  illi  qui  destinati  doctrinae  ac  Philosophiae,
contemnunt  naturae  inquisitionem,  reiirehendemli
sunt.     Quanquam  enim  non  postulandum  est,  ut
uni  studio  ornnes  dediti  sint,  nam  vitae  opus  est
multis  ac  dissimilibus  artibns,  et  suus  cuique  lo-
cus,  suus  honos  tribuendus  est,  tamen  est  humani
animi ,   primum   hanc  doctrinam,    quae  naturam
quasi  evolutam  nobis  spectandam  proponit,  amare,
et  magnifacere,  decerpere  etiam  inde  aliquid,  nec
prorsus    expertem    esse    velle     huius    dulcedinis,
quam  haec  cognitio  parit,  deinde  favere  aliorum
studiis,    et    adolescentes    Philosophiae   destinatos
hortari,  ut  meminerit  se  divinitus  ad  naturae  con-
siderationem  atque  contemplationem  vocatos  esse.
