Zonder Middelaar kan de gevallen mensch niet tot God naderen. Hoe zou hij, die vanwege zijne zonden walgelijk is in de pogen van den Heilige Israels, en tegen wien de geduchte toorn van den rechtvaardigen God ontbrand is, tot den Heere kunnen komen zonder te ervaren, dat Hij is een eeuwige gloed, bij welken men niet wonen kan ?
En eveneens hoe zou Hij, die te rein is van oogen dan dat Hij het kwade aanschouwen kan, den mensch in zichzelf kunnen aanzien in liefde en genadeP Hoe zou buiten een Middelaar om Gods oog met welgevallen kunnen rusten op den zondaar, die de betooning der rijkste liefde met de schandelijkste ondankbaarheid en outrouw beloonde ?
Zonder Middelaar is na den val elke gemeenschap tusschen Schepper en schepsel oumogelijk.
Maar zie hier nu de wondere ontferming van den Drieëenigen God. Reeds in de eeuwigheid werd iu den Raad des Vredes besloten, dat de Vader den Zoon geven, dat de Zoon als Middelaar optreden, en dat de Heilige Geest aan den Middelaar het lichaam bereiden zou.
