1 maja w sosie brunatnym interesował
opinję na świecie nie z powodu „kolosal
nych” demonstracji, sadzenia dębu Hin
denburga i obnoszenia portretów  „wo
dzów' po miastach i miasteczkach Nie
Zaciekawienie


miec. wywołała zapo
wiedziana na dzień ten mowa Hitlera,
w której wreszcie miała być zdradzona


tajemnica czteroletniego programu rządu
Rzeszy. Zapowiedź ta nie budziła wiel
kiego zaufania, ale jednak trudno było


przypuszczać, że przywódca Niemiec dzi
siejszych, a w każdym razie ten, który
do tej roli pretenduje i ma za sobą po
parcie miljonów, zamiast programu zapre
zentuje całkowitą pustkę... Dziwna rzecz,
jak fanatyzm szowinizmu, czyni ludzi ja
łowymi, odziera ich z wszelkiej myśli i
treści poza jednem wszechogarniającem
uczuciem zemsty i nienawiści.
Dwie trzecie przemówienia pierwszo
majowego w Tempelhofie wypełniły fra
zesy o znaczeniu święta. Na sam koniec
przyszedł tak oczekiwany program. I oto,
co się tam znalazło: 1) zapowiedź bra
tania się wszystkich stanów niemieckich,
2) obietnica wprowadzenia przymusowej
pracy, 3) wezwanie do czynienia zaku
pów, aby ożywić ruch handlowy, 4) obiet
nica rzucenia miljardów na roboty pu
bliczne, a wreszcie 5) wezwanie do wła
ścicieli domów, aby przystąpili do remon
tu kamienic.
Z tych pięciu punktów, tylko jeden
ostatni miał jakie takie cechy realności.
Owszem, przy nakazanem z góry odno


21 MAJA 1933


wieniu różnych ruder można znaleźć za
trudnienie dla kilkuset pracowników w
Berlinie i paru tysięcy w innych miastach.
Złośliwy mógłby powiedzieć, że remont
domów stanowi jedyną poniekąd facho
wą dziedzinę wiedzy kanclerza Hitlera,
jako malarza z zawodu i że stąd właśnie
ten punkt znalazł się w jego „eztero
latce".
W każdym razie w tym punkcie pro
gramu tak samo, jak w sklepikarskiem
wezwaniu do czynienia zakupów odbija
się cała nicość i małość światopoglądu
„Fiihrera”.
