IN HECHTE TROUW
	VERLOOF IK U MET MIJ (Os. 2,22)
	DOOR P. PROBUS VAN DE GRIENDT
	Gods voorkomende liefde
	GAAN wij het verrukkelijk liefdegeheim beschouwen van onze r bruidsverhouding tot God, dan staat daar vanaf het eerste 1 begin die schone waarheid, dat Gods liefde voor ons geen antwoord is op een keuze van onze kant, maar dat Hij ons het eerst heeft liefgehad. Was het mogelijk geweest, dat wij Hem het eerst hadden bemind en dat Hij zich daarom genadig over ons had neergebogen, ook dan was zijn liefde voor ons een groot geheim geweest van goddelijke goedheid en barmhartigheid. Maar zo is het niet geweest en zo kon het ook niet zijn. De heilige Schrift zegt het meermalen zo duidelijk mogelijk. „Niet gij hebt Mij gekozen, maar Ik koos u”, zei Jesus tot zijn apostelen (Jo. 15, 16). Dat wisten ze trouwens zelf wel. Marcus, de tolk van Petrus, schreef het later: „Hij riep hen, die Hij zelf wilde” (Mare. 3, 13). Zo was het vroeger ook met de profeten geweest. „Voordat Ik u vormde in de moederschoot, kende Ik u, en eer uw moeder u het levenslicht gaf, heb Ik u geheiligd .. .”, zei God tot zijn profeet Jeremias (Jer. 1,5). Sint Jan, die beter dan enig ander het geheim van Gods liefde kende, houdt het ons dan ook voor: „Het is niet zo gesteld met de liefde, dat wij God onze liefde hebben geschonken, maar dat Hij ons het eerst heeft liefgehad” (I Jo. 4, 10). Ja, God heeft ons liefgehad lang voordat wij aan liefde voor Hem konden denken. Want Hij had ons lief voordat wij bestonden. Zijn liefde voor ons is zo oud als Hijzelf, want zij is van eeuwigheid. „Met eeuwige liefde heb Ik u bemind”, zei God door de mond van Jeremias tot het volk Israël (Jer. 31, 3). Nu moeten we met dat woord eeuwig in het Oude Testament wel een beetje oppassen, maar hier kan het werkelijk in de meest strikte zin verstaan worden. En zoals het van het oude volk Israël gold, zo geldt het nog altijd van ons allen. Van eeuwigheid af heeft God ons lief en van eeuwigheid af is de gedachte van zijn hart bij ons.
