Przeciwnie [Irzykowskiemu chodzi zwykle
o dzieło nowo powstałe, zawsze się boi, czy
jeszcze jakoś na nie nie da się spoglądnąć
i w rezultacie często przemilcza, że sprawdziany
dzieła powstają wskutek uciążliwej pracy synte
tycznej i że bez tych ogólnych dokładnie przez
nas ustalonych wartości wogóle do utworu jakie
goś przystępować nie można. Jak bowiem osą
dzić, że coś jest błędem, gdy nie można prze
| ciwstawić jakiejś wartości ?

Zagadnienie czynu i słowa, które też
dało tytuł nowej książce Irzykowskiego, to może
teren, najbardziej przez Irzykowskiego i Brzo
zowskiego ulubiony. | może właśnie dla tego
najsilniej się o to zagadnienie spierają. Irzykow
ski dokończył pod tym względem dzieła Brzo
zowskiego. dopełnił tego, czego prawdopodo
bnie Brzozowski sam nigdy nie zdołałby dopo
wiedzieć. Zdaje się, że w dyałogu o Nietzschem
stanął on najbliżej rozwiązania definitywnego
problemu stosunku twórczości do pracy i właści
wego pojęcia samej pracy.
W ostatnich latach nabrało wybitnego za
ostrzenia zagadnienie, czem jest w istocie


nowości na
i zimowy ss: ia firmy


WA
GE


3' 4


zdrajcę Czart*ryski. go i zamiast wzi.ć do Ro|%


prz.łączył niepotrzej$


go nie mogą pominąć milczeniem bolączki,


Antoni Uwiera


Nr. 1050


polskiego, do inteligencyi polskiej z wez

waniem, ażeby losów narodu polskiego nie

odłączała od losów słowiańskich i rosyj
skich. Równocześnie zwrócić należy uwagę

na konieczność zaniechania polityki n'e

ufności i nieporozumień wzajemych. Losy

Polski były i będą nierozdzielnie złączone

z losami Rosyi, dopóki Polska będzie sło

wiańska, a inną ona być nie może”.
Przebieg tego bankietu dowodzi, jak silne
zaniepokojenie ogarnęło koła nacyonalistyczne
rosyjskie wskutek ostatnich przesiień międzyna
rodowych. Teraz nagle przypominają sobie szo
winiści rosyjscy „konieczsość za iechania polity
ki nieufności" i w nastroju bankietowym uchwa
lają tolerancyę i dobre współżycie.
