„Ministrowie sami są go do zdań podzieleni.
Oto co czytamy w tym względzie „w jednej kę
rćspondencji z Londynu:

„Jeżeli jesteśmy dobrze poinformowani, ga
binet podzielony jest pod względem załatwienia


„sprawy polskiej. na trzy prawie równe partje:


„Jedna partja żąda demonstracji spokojowej
przeciw Moskwie, przez zerwanie stosunków dy
plomatycznych, motywowane polityką przeciwną
traktatom z r. 1815 i okrucieństwami, popełnia
nemi w Polsce przez jenerałów moskiewskich.
: „Druga partja pragnie poprzestać na tem, co
Się dotąd zrobiło, i zaniechać wszelkich. ostate
eznych negocjacyj ; a nakoniec trzecia chciałaby
dalej prowadzić rokowania, nie troszcząc się by
najmniej o poniżającą sytuację, w, którą Anglja
popadła przez swe urzędowe oświadczenia, iż
nie ma wcale chęci domagania się sankcji swo
ich żądań.“

„Otóż to są lordowie, woła FOpinion natio
nale, którzy mają prętensję rządzić: światem i
którzy  śmią sobie pochlebiać, 1% stoją na
czele cywilizacji! Chełpią się, iż są najsilniej
'szą, podporą wolności w Europie — a kiedy wi”
dzą naród bohaterski, powstający w imieniu
tej wolności, w którą lubią się tak ubierać, ob
radują poważnie, aby wiedzieć, czyli zostawie
nie go barharzyńcom, którzy poprzysięgli go
wytępić, nie zgadza się z regułami mądrości.
i „Czyliż nie wiecie, patrycjusze wysp, że
jeżeli kwestja polska nię, zostąnie prawem i
sprawiedliwością załatwioną, to na Wielką Bry~
tanję spadnie za to całkowita odpowiedzialność?

„Rząd francuzki nie pragnąłby, w istocie,
więcej jak tylko wypełnienia wzgledem Polski
obowiązków, jakie tak swięta sprawa na wszy
stkie cywilizowane wkłada narody; ale chciałby
widzieć współnie | z nim idącą Apglję Jak wr
1854. sy! dt

„W Londynie zarem prawdziwy węzeł «bive
stji. Odpowiedź Moskwy oczekiwana z dnia na
dzień,.a godzina wahania się minęła; wszelkie
pozory powmny nakoniec zniknąć; potrzeba się
oświadczyć albo za Polską albo za Moskwą, 74
wolnością albo despotyzmem; potrzeba wybierać.
