Het vraagstuk: de verhouding tussen overheid en kunst is niet zo gemakkelijk. Beginnen we met de vraag: wat is kunst? Wat is ware kunst? Wie zijn kunstenaars? Er bestaat omtrent het wezen van werkelijke kunst onder kunstenaars en kunstcritici vaak verschil van inzicht. Ook deze tot oordelen bevoegden weten dat zich tegenwoordig, onder mom van kunst en kunstenaar, heel wat aandient dat die naam niet verdient. Op de kunst-markt worden een menigte producten gedeponeerd die maar „kitsch” (schijnkunst) zijn o£ bewuste of onbewuste bedriegerij. Niettemin is het moeilijk uit te maken wat als zodanig gebrandmerkt moet worden. Wanneer een kunstwerk een dienende functie te vervuilen heeft, kan men, op grond daaryan, gemakkelijk een standpunt bepalen. Een kerkschildering b.v., die de gelovigen ontsticht of ergert, is op die grond misplaatst, al kan ze niét temin goede kunst wezen. Maar wat te zeggen van abstracte kunst, die zo licht schepping van een onevenwichtige geest (meer psychopaat dan kunstenaar) kan wezen? Het steunen en propageren vaneen verouderde, verdorde, academische, schoolse kunst zoals in Duitsland gebeurde zou natuurlijk helemaal verkeerd wezen en de noodzakelijke evolutie remmen.
