Des waren die Kinder beide vor. Digitized by L^ooQle

10

Men defene ter zcofe, ende ß leerckn, fi ghinghen te gader ende fi keerden. Van bare onden, w baren dagfae, consten ß van minnen, die fi plagten, meneghen raad ende vde treken, doe mocht fi vrikke spuug: "Laat gelijk andren vinden wil je, verholenlike ende sülle fi gebingben ter sscofe, gefaadelike, fi ondermindeden hem verholenlike, als deen bi den andres niet en was, vergat hij, wat hij hoorde, achtte las, ende wat so men hem fleggen, des en mocht hij onthouden niet, ter minnen hadden fi goede vinden, fi waren beide van een rade, van ere schoonheid, van een faae, ende even gehaakt aan die minne, dat fi ook dikke lefene hoorde, die treken, die ter minnen hoorden, ende menig ook te lefene fette in Juvenalis ende in Pamflet, ende in Ovidius de arte amandi; daar fi veel leerde, bi, dat hem bequaam ende doet; dus hadden fi ter minne spoe, die boeken daden se baesten so, ter minnen, dat fi dikke vrooit beide waren, ende in vorige groot, dat fi hadden liever te verliezen doot, dan gescheiden lange te zijn, dus leefden fi in die soete pine, in soete rouw, in soete bedwang. Die nachte dachten hem veel lang, die dagen waren hem te kort veel, te barre blijfkap, te barre speel. 