Nr. 4—6 GŁOS PRAWA Str. 163


na których zachowaniu w tajemnicy względnie nieujawnianiu
więcej mu zależy, niż na ukaraniu sprawcy. Już po wszczęciu
postępowania, może po złożeniu aktu oskarżenia, a nawet po
wyznaczeniu rozprawy sądowej, może się pokrzywdzony prze
konać z zaofiarowanych przez sprawcę dowodów jak niepo
żądane byłoby dla niego dalsze postępowanie; że sprawca, nie
mający żadnych skrupułów, będzie wydobywał najdrażliwsze
szczegóły, dotyczące jego samego lub jego najbliższych, może
nie poto, by uzyskać tą drogą uniewinnienie, ale po to, by się
mścić na pokrzywdzonym za wszczęcie postępowania karnego.
W takich i podobnych sytuacjach pokrzydzony będzie wolał,
oczywiście, zaniechać dałszego procesu i ukarania winnego,
niż narażać siebie czy też osoby bliskie na niewspółmierne
przykrości.
Ponadto, z drugiej strony, w większości wypadków prze
stępstw t. zw. skargowo prywatnych nie wyda się rzeczą
celową z punktu widzenia interesu wymiaru sprawiedliwości,
by postępowanie było w dalszym ciągu prowadzone wbrew
woli pokrzywdzonego. Jak już poprzednio zaznaczyliśmy. są
to przestępstwa, które w pierwszym rzędzie naruszają interes
prywatny, pokrzywdzonego; dla interesu publicznego przed
stawiają drugorzędne znaczenie. Stąd też wyrok skazujący
niema w tych wypadkach, z punktu widzenia ogólnego, do
nioślejszego znaczenia; równowaga sprawiedliwości nie zo
stała tutaj w tym stopniu zachwianą, by musiała być przy
wróconą jedynie zapomocą takiego wyroku. Jeżeli odczuwa się
naruszenie tej równowagi, to następuje to głównie dzięki soli
daryzowaniu się z pokrzywdzonym; o takiem solidaryzowaniu
się nie może być oczywiście mowy wówczas, gdy w interesie
samego pokrzywdzonego leży, by ściganie i ukaranie przestęp
cy zostało zaniechane. Również cele prewencji ogólnej czy spe
cjalnej nie odgrywają przy tych przestępstwach większej roli.
