Nareszcie dnia 28-go lipca startu
jemy do Warszawy przed resztą za
wodników, których mgła w Pozna
niu zatrzymała. Płonczyński jest w
naszej komunikacji lotniczej zna
nym specjalistą od mgły, toteż w
Warszawie byliśmy z Polaków pierw
si. Ku wielkiej irytacji Płonczyń
skiego noszono go na rękach, wtyka
no kwiaty, całowano, ściskano, pod
rzucano i maglowano na wszystkie
boki. Mnie się też dostało niezgorzej.
Ostatecznie obdarzeni czekoladą,
kwiatami i t. d., wydostaliśmy się
do Królewca, skąd przez Gdańsk te
go samego dnia o godz. 19.08 stanę
liśmy w Berlinie.
Ostatni etap był bardzo denerwu
jący. W miarę zbliżania się do Berli
na rósł niepokój, aby tylko silnik wy
trzymał. Nareszcie Berlin — Tem
pelhof. Płonczyński zniża lot, prze
chodzi nad lotniskiem i po opisaniu
rundy ląduje — nareszcie! Miłe u
czucie, że już; duża wdzięczność, że
silnik, który uważaliśmy za prawie
żywą i przyjazną istotę, wytrzymał.
Nic też dziwnego, że Płonczyński
bukietem, który otrzymał od przed
stawicieli poselstwa, przyozdobił sil
nik.
Podobno grali hymn polski pod
czas naszego lądowania, ale my nie
słyszeliśmy tego. Widać było dużo
rąk bijących oklaski, gratulujące
Niemców.  Dowiedzieliśmy się, że
jesteśmy pierwszymi z Polaków w
Berlinie, bo nieborak Bajan utknął
za Gdańskiem „z powodu — silnik".
A potem — potem nastąpił konkurs,
na którym dostaliśmy na punktach
technicznych i nietechnicznych sro
motnie w skórę, ale o tem w następ
nym numerze.
(Dok. nastąpi). Władysław Korbel


Sierpień 1930.
PRZED M-IM KRAJOWYM
KONKURSEM AWIONETEK


Czeka nas nowa gorączka. Zbliża
się termin krajowego konkursu
awionetek. Początkowo projektowa
na data rozpoczęcia raidu — 3 wrze
śnia została zmieniona. Konkurs roz
pocznie się o trzy tygodnie później,
t. j. w dn. 24 września i potrwa kil
kanaście dni.
