Over heel de aarde wonen op het ogenblik ongeveer twee miljard mensen. En hoeveel één miljard is wordt ons misschien wat duidelijk, als we dit bedenken: als een miljard mensen ons één voor één voorbij zouden gaan in gewone wandelpas en op een meter afstand van elkaar, zou het een kleine 25 jaar duren, eer ze ons allen voorbij waren. Zo kunnen we een klein beetje beseffen wat een massa mensen er op dit ogenblik op de wereld wonen. Maar hoe lang bestaat de mensheid al en hoe lang zal ze nog bestaan? Niemand die het kan zeggen en daarom is het ook onmogelijk te zeggen hoevéél miljarden mensen God van eeuwigheid voor ogen stonden, die allen eenmaal het bestaan van Hem zouden krijgen. Hoeveel van die miljarden mensen hebben Hem echter nooit in het ware geloof gekend en in de ware dienst gediend! Voor de komst van Christus immers was het ware geloof beperkt tot het kleine volkje van Israël, een volkje van een paar miljoen mensen: heel de rest van de mensheid, al was die toen lang niet zo talrijk als nu, leefde in heidendom. En na de komst van Christus is de volle openbaring van God toch altijd maar het voorrecht geweest van het kleinste deel van het mensdom. De grote massa van de mensen leefde en leeft nog altijd voort in volslagen onbekendheid met God of in armelijk verwrongen begrippen en gedachten over Hem. Maar tot dat kleinere deel van de mensheid behoren wij nu. Waarom? Waarom werden al die heidenkinderen geboren in onbekendheid met God en kregen wij het geluk, geboren te worden uit gelovige ouders? Het is enkel toe te schrijven aan de onnaspeurbare liefde van voorkeur, die God voor ons had.
