GEVECHT OM D^[^4RDE
	Chroesjtsjow is weer thuis. Onze Program van vliegenierswijsheid die commentators zullen zich nog wel ingaat tegen de oorlogswaan: ‘Wij bezighouden met een paar vragen: elkaar trachten te vinden. Wij de communistische dictator aan gezag proberen in verbinding te komen geboet bij de Aziatische en enkele van die haardsteden, wier licht ders, of niet? En vooral: wat zit er aca hier en daar in het landschap ontdit brutale optreden voor het oog -De aarde is het rijk der mensen hele wereld? Welke spanningen in /-j moet op haar kunnen bloeien, zelf hebben hem ertoe gebracht zo U staat er boven elk nummer van Tijd onverzoenlijk op te treden? leder ‘De aarde is van God, met al haar dig mens in het Westen stelt de 24:1). Tegenstelling? Neen, niemand heeft hét antwoord. \
	— mensen zijn van God. Naar het Doormijmerend over deze dingen p kregen de mensen vam daarbij de wetenschap, dat de y de opdracht om de aarde te bebouwen verhoudingen enorm verslechterd bewaken. En dat woord ‘bewaken^ duikt in mijn herinnering op de niet de bajonetten en het prikkel» een Frans boekje van de vlieger Antoj»^^,, «a, eerbiedige zorg en liefds 'Saint-Exupéry van vlak na de Tweede. al leeft. Tegenstelling? Ireldoorlog: Terre des hommes, de 0c God althans in de Bijbel blijft 'het rijk der mensen. Hij vertelt 'vliedende over vele landen het
	branden in de huizen beneden, g mensen leefden, arbeidden, liefhadden, daarom ‘moeten wij trachten elkaar deerden 0f... sliepen. Hij zegt dan, dis '■uden,’
	Opvoeding en onderwijs in de branding
	De kennis die door speciale groepen van wetenschappelijke onderzoekers wordt verkregen, is niet automatisch algemeen nuttige kennis in die zin, dat iedereen over deze kennis dient te beschikken om zich in het dagelijks leven te kunnen oriënteren en zich goed aan te passen. Slechts een gedeelte van de verworven groepskennis sijpelt door naar de scholen en wordt zo meer algemeen verbreid. Maar de contekst, d-w.z. de omstandigheden waarin oorspronkelijk de wetenschappelijke groepskennis ontstond, ontbreekt grotendeels bij de overdracht van steeds meer kennis, die de mens langs verbale of gedrukte weg ontmoet. Om het wat anders te zeggen: Bij de overdracht van kennis wordt het gedeelte dat niet slaat op ‘eigen ervaring in eigen omgeving’ voortdurend groter. Steeds meer kennis is daardoor niet langer van directe betekenis voor ‘aanpassing in eigen omgeving’. 