﻿

DE WEEGSCHAAL
OP DEN BIDDAG
18 Junij 18134
Xteeds in N°. 7 der Weegschaal Van 1819, zijn eênige bedenkingen in het midden gebragt, over Biden Feestdagen; doch daar de gronden welke git bedenkingen destijds veroorzaakten nog blijven voortduren , en er sedert ook wederom nieuwen zijn bijgekomen, zoo achten wij het der moeite wel waardig om dit zelfde onderwerp nogmaals ter sprake te brengen.— Én waarom zouden wij dit niet ? Immers hoorden wij heden ook wel van den kansel dezelfde zaken voor de achtste keer bij herhaling verhandelen, het welk op zichzelven verre Van berispelijk is, hoezeer het toch wel niet te loochenen zal zijn, dat men heden in vele zaken een gansch ander inzigt beko. tiien heeft, dan nu acht jaren geleden, en dat vooral het schelden en razen tegen den dooden Napoleon Q ge-
﻿

( 194 )
geheel nietsbeduidend geworden is. Moet men dan altijd hetzelfde zeggen? Napoleon kan geene vrees meer inboezemen; maar zij, die de door hem om verre geworpene inquisitie gaan herstellen en die den Bartholomeus - nacht terug wenschen, deze zijn het tegen welke hun Eerwaardens behoorden te waarschuwen. Maar hoe dit ook zijn moge; de 18. Junij is cn blijft een gedenkdag voor geheel Nederland. — Het moet echter niet alleen een Gedenk- maar ook een Dank - en Vreugdedag zijn, en aan deze besteraming wordt, dunkt ons, weinig beantwoord, door de wijze waarop die dag nu al sedert 1817 ©nder ons gevierd is. Want indien ons geheugen ons niet bedriegt, dan werd in 1816, het eerste verjaarfeest der overwinning van Waterloo in vreugde doorgebragt; maar van 1817 af tot heden toe heeft men dezen dag tot een' stillen Treurdag gemaakt. Ja, men moet de zaken bij haren regten naam noemen : Op den 18. 