W grudniu 1925 r. na XIV zjeździe
partyjnym, kiedy już walkt wewnątrzpar
łyjne przybierały na ostrości i kiedy Zi
nowjew z Kamieniewem wystąpili z żąda
niem usunięcia z partii Trockiego ! jego
zwolenników oraz połępienia Bucharina i
Rykowa za ich „kułackie odchylenie",
Stalin kałegorycznie oświadczył, że:

„polityka odrąbywania jest brzenilen
na w wielkie niebezpieczeństwa dla par
tii, metoda odrąbywania, metoda puszcza
nia krwi jest niebezpieczna i zaraźliwa

Dzisiaj odrąbali jednego, jutro drugiego

pozajutrze trzeciego — cóż pozostanie u

nas w partii“?


Ironia jednak losu chciała, że sam Sta
lin postąpił w myśl starej zasady — video
meliora proboque, deteriora sequor
widzę dobro i wybieram zło. Widzący
działają gorzej od ślepych. Widzący bo
wiem Stalin pytał: pozosłanie w


cóż


partii"? A ślepy Stalin, niebawem po XIV |
zjeździe, zaczął stosować metodę od|
łąbywania na lewo 1 prawo. Z partii bo
wiem w r. 1927 usunął nie tylko Trockie
go i jego zwolenników, ale również swych
wczorajszych sprzymierzeńców — Kamie
niewa, Zinowjewa i towarzyszy. Nieco
później, już w okresie entuzjastycznego
budownictwa socjalistycznego, przyszła
kolej na Bucharina, Rykowa i innych wo
dzów tzw. prawicowej opozycji.
