Accidit non raro» quafi ex natura ipfs communionis ac
focietatis» ut inter eos, qui jus compafcui in iisdem agris
habent, oriantur lites , rixz^c dilcordiar, prarfertim, (i v.g.
una communitas plures habeat pecudes , quam altera , roenn
cin £f>ril bit £upp?ltrifft mit SSic^c aUju fcf>r u&etlegt. Unde
quzricur : An compafcua dividi pojftnt ? Rcfp. licet ipfum
jus fervitutis pafcendi przdiale fit individuum , l. ijf.de
l.ijf. deufutf habit. dividi tamen poffc pafcuorum commo-
ditates. Carpoll. de fervit, ruft.c.j. n. 22. ThcHaur. decif.yr.
ubi ait, ita in fenam Pedcmontano judicatum.
XXIII.
Pieri autem poteft divifio , vel 1. per regiones camporum ,
ita ut unus in una parte fundi, alius in aha pecora fua pafcar.
Derlicli. d. conci, num. 17. ubi poft alios allegat. Panfchm.
part. /. qu. 22. num. 7/. (J feq. vel 2. per certa tempora , v. g.
ut una communitas horis antemeridianis , altera pomeridianis
pafcat. Weizen. de ferv. dijjerf. 4. cap. 6. num. tg. vel 3. pro
numero pecudum , ita ut quia plura palcit pecora, in his qu*
numerum excedunt , prohiberi pofiit. Manz. defervit, rujl.
n jjj' quz divifio fsrpc maxime ncceflaria eft , ut tollantur
mutuz querelar, quas plerumque inaequalis pecorum nume-
rus excitare folet, »ann bcr cine $&eil bie ^uppeltrifft aUju
jfattf bctrei&f , unb me&r 33 icf>c al* bie Srifft ertragen
tnag.
XXIV.
