De taak van ons onderé wijs zij, door stelselmatig onderricht te geven in de geschiedenis van Nederlandsche muziek-, schilderen beeldhouwkunst, de aandacht te vestigen op het waarachtig eigene van ons eigen volk. Dat eigen karakter was vroeger van dien aard, dat we sedert ongeveer 1400 tot 1800 woonden in huizen, die een Nederlandschen stijl vertoonden. Deze stijl had een dermate overtuigende kracht, dat hij zich mededeelde aan West-Duitschland en de Oostzeelanden. De Nederlandsche stijl van bouwen heeft in een groot deel van Europa overheerscht. Ik bedoel hier de en Noordnederlandsche topgevelstijl, waarin Lieven de Key zoo'n onovertroffen meester was. Maar ook toen uitheemsche elementen zich mengden me* onze bouwkunst, bleef deze toch een eigen karakter behouden, waarvan de grachten van Amsterdam een schoon gêtuigenis afleggen. Luisteraars, er was vroeger een gezond en krachtig Nederlandsch tooneelspel. Onze jeugd weet daar bijna niet van. Wel wordt een enkelen keer een oud stuk opgevoerd voor scholieren, maar dit is niet genoeg. De leerlingen moeten zelf ggan spelen; er zijn bewijzen, dat tooneelspel op school mogelijk is, dat onze jeugd met geestdrift en vaart kan spelen, mits zij goed geleid wordt. Wanneer de leeraren zich alleen aan hun school wijdden, wat zou er dan veel kunnen gebeuren. En wanneer het zóóver kwam, dat onze tooneelaezelschaopen als regel en als plicht voor de schoolieuad optraden met oude en nieuwe stukken, dan zou er, door de gewekte belangstelling, in de toekomst een bloeiend Nederlandsch tooneel kunnen komen. Maar er kome dan een eind aan die vrooliike keuken van Langendijk, spelen uit den slapsten tijd van ons volksbestaan. Daarmee kan men waarlijk onze jeugd aelukkig niet meer beetnemen. Wij hebben voor het onderwijs onze tooneelgezelschappen nooHig om de hooateounten van het Dietsche tooneel in den volmaaksten vorm te brengen, zoodat Vondel b.v. voor ‘ons weer een levend bezit wordt als Shakespeare voor de Engelschen. Luisteraars, het onderwerp is nog lang niet uitgeput. Er waren nog, eeuwen achtereen, de Nederlandscfie tapijtwevers, die de vorstenhuizen in Europa voorzagen van de prachtigste gobelins, er waren Ne-



	derlandsche edelsmeden, wier werk in de musea van Europa te vinden is, er was het zeer belangrijke Nederlandsche meubel en de eigen voiksche kleeding. Ik moet echter eindigen. 