Str. 36 MATKA I GOSPODYNI Nr. 5


Zapytywana nieraz przez siostry czy bardzo cierpi, odpowia=*
dała z uśmiechem: »Niech sobie boli<'albo »tak Bóg chce* i dalej
modliła się i robiła swoje, jakoby na nic nie zwracając uwagi.
Prócz umartwień zsyłanych jej przez Boga, umiała także odmawiać
sobie i tak już skromnego jedzenia lub czuwać nocami na mod
litwie, a kiedy sypiała w łóżku, to i wtedy umiała umartwiać swe
ciało, kładąc na siebie kawałki sękatego drzewa.
Jako przełożona spełniała matka Leona obowiązki swoje
jak najrozumniejsza i najlepsza Matka. Kochając serdecznie wszyst
kie powierzone jej opiece córki, nie folgowała im i była bardzo
wymagającą szczególnie kiedy chodziło o zachowanie reguły.
Często wyznaczała kary za najlżejsze uchybienia. Ale, że kary były
zasłużone, więc też siostry nie chowały do swej przełożonej urazy,
ale kochały ją całem sercem. Piękny wyraz tego dały urządzając
wspaniałą uroczystość na cześć swej Matki w rocznicę 50-letnią
jej obłóczyn.
Z drobnych składek po wszystkich domach uzbierały siostry
potrzebną sumę na zakupienie korony dla statuy M. Najświętszej.
w kaplicy klasztornej, a w dniu jubileuszu dokonano ukoronowania,
ku niewymownej radości jubilatki. Wspaniała uroczystość jubile
uszowa, niezliczona ilość depesz i listów otrzymanych w tym dniu
przez M. Leonę od najwybitniejszych osób w kraju i zagranicą, świad
czyło wymownie o tem, jak znaną i cenioną była ta pokorna,
cicha i pracowita Służebniczka Pańska.
