Jest lo oczywiste kłamstwo — bo najpierw po
wszechne i równe wybory w żadnym jeszcze kraju
nie usunęły biedy, a zaprowadzone w Austryi przed
kilkoma laty takie wybory do Rady państwa najlep
szym są chyba tego dowodem, bo posłowie, jacy
z tych wyborów wyszli, nie w Radzie państwa dla ludu |
dotąd nie zrobili, bieda zaś przez coraz większą dro
żyznę, jeszcze się wzmogła.
Kłamstwem także jest — jakoby lud domagał
się koniecznie jak najprędzej reformy wyborczej do
Sejmu, opartej na powszechnem głosowaniu.
Wieniec Pszczółka organ ks, Stojałowskiego, pisze,
iż jest lo pragnieniem nie tyle ludu, ile głównie róż


nych krzykaczy, redaktorów i agitatorów, którzy nie
mogą się doczekać chwili nowych wyborów, w na
dziei, że i im też uda się jakiś mandacik pochwy
cić, Głównie zaś chodzi o to socyalistom, bo dotych
czas żadnego socyalisty niema w Sejmie.
Co się tyczy włościan, to oświeceńsi z nich
i politycznie wyrobieni nie palą się wcale do reformy
wyborczej, bo przekonali się, że powszechne i równe
wybory do parlamentu nie są żadnem lekarstwem
na rozmaite biedy ludzkie, i że takie wybory nie przy
niosą nam zbawienia.
Lud — jak słusznie pisze dalej WientecPszozółka,
ma inne konieczniejsze potrzeby, które doma


| gają się prędszego załatwienia, niż reforma wyborcza


do Sejmu.
Wiele jest bardzo utrapień i ucisków, które łu
dności codziennie dają się we znaki — i o tych


każdy myśli, by jak najprędzej się ich pozbyć.
Weżmy n. p. teraz nową klęskę ogólną, czyli
zarazę bydlęcą i zamknięcie targów, wybijanie trzody,
nowe kulezykowania, dałej powolną lub całkiem za
niedbaną regulacyę rzek, brak dogodnych dróg, dro
żyznę powszechną i inne tym podobne udręczenia,
zatruwające życie codzienne.
Wszyscy wołają do Sejmu i do parlamentu, aby
zaradzono tym udręczeniom — zupełnie zaś obojętne
to ludowi, jacy posłowie to przeprowadzą, byle raz
zrobione zostało.
