Nadrukowanego i wypuszczonego pieniądza coraz
więcej, w obiegu zaś coraz mniej gotówki. Gdzie się
ona podziewa?

Zastanawiamy się wiaśnie nad tem, co należy zro
bić, by pieniądz nie „ginął*, lecz krążył jaknajdłużej
w społeczeństwie, przechodząc z rąk konsumenta do
rąk producenta...
Wskazaiiśmy już na jedną niebezpieczną dziurę,
przez którą pieniądz wpada do kieszeni ludzi niepra
cujących, niczego nie ryzykujących, a mimo to bardzo
dużo zarabiających. Otworem tym są niczem nieuspra
wiedliwione procenty od pożyczek. W artykule niniej
szym przyglądniemy się innemu nierobowi, pasorzytowi
i złodziejowi pieniędzy. k

Jakie jest zadanie wytwórczości? Zadaniem wy
twórczości powinno być dostarczanie ludzkości
prawdziwych, potrzebnych i niezbędnych do ży
cia wartości. Organizacja dzisiejszej produkcji nie
spełnia tego zadania. Ma bowiem na celu nie kon
sumpcję, nie potrzeby ludzkości, lecz prawie wyłącznie
własny zysk. bez najmniejszego uwzględnienia pożytku
i przydatności wyrabianego towaru. Dla dzisiejszych
fabrykantów i wytwórców — konsumpcja i przydatność
towaru są tylko środkiem, a nie celem, jak powinno
być. Celem wytwórczości stał się zysk pieniężny,
czyli cena — jaknajwyższa cena. Organizacja
przemysłu i handlu jest tak przeprowadzona, aby towar
jaknajdrożej sprzedać. Cel zasadniczy -~ mianowicie,
aby towar był przydatny, -— został zepchnięty na dalsze
miejsce. Cała nowoczesna produkcja idzie zatem pod
hasłem ceny.
Dopóki ceny są sprawiedliwe, t.j. dopóki istnieje
równowaga między ceną, wartością towaru i skromnym
zyskiem, nie grozi żadna katastrofa ani dla produkcji,
ani dia konsumpcji. Wszystko odbywa się w ramach
kapitalizmu naturainego, dziś prawie że nie istniejącego,
wszechwładnie panoszy się bowiem kapi


JAN ZARAŃSKI.
>  URWISZ.
Jednego ranka wszystko ucichło, zmartwiałe du
sze ludzkie pociemniały. Milczenie. Zdawało się. że
życie z zapartym tchem stanęło, nieśmiąc słowa wy
mówić,

— Czyby burza nadchodziła. Piorun!
szał ktoś.
Huk odezwał się, wstrząsnął wszystkiemi ścia
nami domów i spokój zdruzgotał.
