Ook economisch leven zij gelukkig. Geld speelt bijna geen rol, ze hebben wel een geldstuk, waarvan er twintig in een cent gaan, maar de hoofdzaak is toch ruilhandel.
Ieder brengt wat hij heeft op de markt en tracht dat te ruilen tegen andere waren. De vrouwen bewerken den grond en de mannen doen niet veel anders dan de kippen verzorgen, in 't bijzonder de hanen, die zij voor de geliefde hanengevechten africhten.
Zoo'n hanengevecht, waarbij de dieren een scherpsnijdend mesje om de poot krijgen, behoort tot de meest opwindende vermakelijkheden, waarbij de gansche bevolking in de grootste spanning toekijkt en waarbij niet zelden al de eigendommen van den man, tot zelfs vrouw en kinderen toe, verdobbeld worden.
De schoonheidszin en kunstzinnigheid der bewoners uit zich in de kleinste dingen, zoowel als in de grootste. De tempels zijn overladen van beeldhouwwerk, bijna geen hoekje steen is vlak gelaten, overal vindt de kunstzinnige hand nog een plekje om zijn schoonheidszin in te uiten. Iedereen is er kunstenaar; de kunstschatten dragen geen naam want iedereen op 't eiland zou hetzelfde hebben kunnen doen.
En de vrouwtjes ontwerpen de weefsels voor haar kleedij en versieren op feestdagen de prachtige tempels met kleurige, zelfbedachte knipsels en teekeningen en stapelen smaakvol de verschillende vruchten op, die als offeranden dienst doen in de tempels.
Behalve op feestdagen, wanneer ze overvol zijn en de vrouwen hun borst bedekt hebben uit eerbied voor de goden, zijn de prachtige tempels meestal leeg. Er is wel een priester, een Penanda, maar die is er alléén, wanneer er in de kerk de een of andere plechtigheid zei plaats hebben; verder doet hij het gewone werk van eiken man.
