1) GWiera Pani, iakże ia wierdźić śmiele mogę,
oki Ześ śmierci pospolita. odprawiła drogę,
Nigorączkź fpaliła, ani uprzykrzona
Starość, ni umorzyła chorob wpedzona,
W'ciele cie, lecz bez skazy ciała, śmierć widziała,
Qdważyc fie ná ciebie z wa kosą nie śmiała,
Y ktore


42 2338: N 3838


Y ktore cie pokonać kiedyżkolwiek miały,
Nóśtefie zśmiercie miłość, pomieniała ftrzały;
Gdy zaś firzałe popchneła śrmiettelna ciećiw4,
Sen cie;bratśmierći, fwemi skrzydłami odźiewa. |
O!gdyby śmierć miećtakalod tych ftrzał paść trup€!
Byłoby iść ná tryumf, nie śmierci bydz łupem.
Doyrzśło, y zayrzało Niebo skarbu tego,
Odważyć fe na kradźież nie wadźi dla niego.
Rzecże: toy! nie ktyi perły do lamufow ciemnych
Ziemio! ktorąć w depozyt dano do tak wiernych,
Nie należy, by oczu, noc, kry/żtały Ćmiłó,.
Krore miedzy gwiazdami zaiaśnieią Śił4.
Nierzecży to, by piersi czyfte, paftwą były
Robźćtwu. ktore Pán4 świata wykatmiły
Kto znieśie, by w proch ciało pofżłoy perzyne,
Ktore Boga Pałacem godne bydźiedyne,
'A w refżóie, kto dał prawo źiemi nato ciało?
Ktore kału źiemskiego nic w fobie nie miało?
Gotowała cdpowiedź ziemia; ale wzdana
Twym Sądem na ugode Chryfte fprawa dana.
Przez trzy dni ten depozyt niech Ziemia piaftuie,
Y naftraży, iak matka pospolita, czuie,
A gdy, raz trzeci, fłońce wyirzy nate ftrony,
Wcale odda do Nieba skarb nie narulżony,


Tym |


ch,


ELD 286 4
Tym cząfem mnoftwo Duchow ná lozafśtowe
Wyleeiało doling, ftralżną łąke owe,
Y iedni koło grobu wprzemiany (ie fnuig,
Drudzy niby uftśmi świątośći całuią,
Ciroże, ći lilie z fiołki znośili,
Gi w rożne inftrumenta razem uderzyli.
Y ty, ieżli chcefż ttyumftwą zdobić przyfiugą,
Zbierz kwiecia.4 rzuć na grob,garść ićdne y dru:
Y na amorwiolce, z Anioły zmielżany, ( ga.
Wygray koncert miłośći, do tąd nie fiyfzśny.
