De zonderlingste vergissingen hadden en hebben nog steeds plaats met hen. Ten opzichte van den dichter Reyer Anslo heeft een nauwgezet en scherpzinnig onderzoek echter reeds vóór eenige jaren licht ontstoken. Over hem was het meest gefabeld. Maar ook onze leeraar Koenelis Klaasz. is, bij Schyn, dat lot niet geheel ontgaan. En nu komen overigens vertrouwbare werken als 't boek van Michel en't tijdschrift Eigen Haard ons opnieuw in de war brengen met de portretten. Wel vraagt de heer J. d. H. S. in No. 13 van De Zondagsbode, onder den titel: „De Anslo's ontward", of hij nu de eenige lezer is van De Zondagsbode, die Kornelis en Reinier uit den knoop kan halen? Maar hij houdt ondertusschen zijn licht voor zich, heeft het althans allerminst op den kandelaar gezet, zoodat het voor ieder scheen! En ook hij gebruikt nog den onjuisten voornaam Reinier, ofschoon hij tevens verwijst naar de Amsterdamsche straat, die toch heel duidelijk Eeyer-Anslo-straat heet; ja, hij brengt ons nog verder van huis door ons te willen doen gelooven, dat " Reyer een zoon van den leeraar Kornelis Klaasz. zou geweest zijn. Toch ware 't zoo gemakkelijk geweest ons te helpen, als hij de koornmaat maar eventjes had willen oplichten, waaronder — ik ben er haast zeker van — bij hem te huis het noodige licht wel gevonden wordt. Immers, prof. J. A. Alberdingk Thijm schreef reeds „een kleine bijdrage tot de ontwarring der geschiedenis van Reyer Anslo", met kostelijke voorlichting van wijlen prof. J. G. de Hoop 'Scheffer, die uit ons Doopsgezind Archief putte. Later schreven naar aanleiding daarvan nog mr. W. J. C. van Hasselt; prof. P. Alberdingk Thijm; prof. J. G. de Hoop Scheffer zelf (Een reisjournaal uit de 17e eeuw); en prof. H. J. Allard. 't Trekt de aandacht, dat het bijna zonder uitzondering Roomschen en Doopsgezinden zijn geweest, die zich voor de geschiedenis van Reyer Anslo moeite hebben gegeven. Er is reden voor. Reyer Anslo was Doopsgezind, maar werd — evenals Vondel enkele jaren vroeger - Roomsch.
