UIT ONZE MISSIE OP JAVA
	UITBARSTING VAN DE KELUD OP 31 AUGUSTUS 1951
	jP\ E Kelud is een nog werkende vulkaan gelegen tussen Blitar en Kediri in Oost-Java. Vroeger kwam hij gewoonlijk om de 18 a 20 jaar een keer tot uitbarsting. De laatste uitbarsting had plaats in 1919 en was een ware ramp: duizenden doden en grote schade aan huizen en bezittingen, vooral van de kampongs en ondernemingen die op de hellingen van de ruim 1700 m. hoge berg gelegen zijn. Boven in de top bevindt zich een enorme krater en na iedere uitbarsting, als de lava weer gestold was, vormde zich vanzelf een harde dichte vloer diep beneden in de krater. Het regenwater, dat op deze lava-vloer bleef staan, vulde dit reusachtige reservoir en vormde het zogenaamde kratermeer met een inhoud van vele millioenen m’ water. Als een volgende keer de vulkaan beneden de bodem van dit kratermeer weer in werking kwam, stenen, as en lava naar boven stuwde, oefende deze geweldige watermassa met zijn reusachtig gewicht een vertragende en belemmemerende werking uit op de opkomende uitbarsting, waardoor de uitbarsting naderhand grimmiger en heviger werd en des te rampzaliger in zijn gevolgen voor de omwonende mensen. Aldus had de Vulcanologische Dienst geconstateerd en dit was voor deze Dienst aanleiding om na de uitbarsting van 1919 het kratermeer te ontwateren door het graven van verschillende kanalen in de kraterwand. Omdat de bodem van het meer oneffen was, heeft men niet kunnen verhinderen dat nog altijd enkele millioenen m 3 water in het meer achterbleven, maar de overgrote meerderheid van de geweldige watermassa vloeide na de regens automatisch door de tunnelkanalen naar buiten en de druk op de vloer van het meer was veel minder geworden. Dit zal ook wel de reden zijn dat de jongste uitbarsting van 31 Aug. 1.1. veel minder hevig was, veel tammer, en lang niet zulke erge gevolgen had als voorgaande eruptie’s. In de morgen van 31 Aug. dit jaar kwam de Kelud weer tot uitbarsting. Tekenen van werking beneden in de krater als onderaardse trillingen en gerommel waren reeds vanaf Januari af en toe waargenomen, maar de Vulcanologische Dienst, die een observatiepost met enkele waarnemers op de bergtop heeft gestationneerd, zag het blijkbaar niet ernstig in en achtte het niet nodig maatregelen te nemen ter beveiliging van de bevolking van de bergkampongs. In de nacht van 30 op 31 Aug. 