-Dzis, panie tego, każdy powinien dać cj
czyznie wszystko, co tyiko może. Ja, panie te
go, dalem już syna, a teraz daję córkę; jutro
panie tego, zapisuje ją do oddziału ochotni
czek.
Drugi radca ucieszony:

— O, to ja też z panem, panie dobrodziejn,
idę juiro do tego zapisul..
Ależ, panie Wst, kolega nie ma córki..
— Ale $onę panie dobrodzia:n, żonę..,


MI.
Na skwerze vav ię się dzieci. &-iotat Józio do
Tletniego Jasia:

— Mój tatuś, to morowy; zgłosił się do woj
ska, a jak co do czego przyszio, to się wyrekla
mowal, że nie możę, bo go oko beli, że to go
niby mamusia uderzyła i że prze£ to nie może
strzelać do bolszewików.
— E, mój tatuś — to morowszy! też się zgło
sił na ochotnika do towarzystwa misyi francu
skiej i ma za darmo francuskie gazety, a ma
musia może dostanie niedługo kapelusz z Pa
ryżą!

Tv.
— Postanawiam dać jeszcze 5 tysięcy na po
żyćzkę...
— A, ile już dałeś?

— Dotychczas jeszcze nic. tyłko poprzednio
już postanowiłem dać 10 tysięcy!


1


— Co? Pan jeszcze w „cywilu“? Przecież pan
iperwszy zęłosił się wraz z całem stowutrzysxe
mem do dyspozycyi Naczelnika Państwa?

— No, teki

— Więc dlaczegóź pan nie w wojsku?


— Ależ, skądże? Przecież ja czekam na dys:


pozycyę od Naczelnika Państwa!
momen Jan am


Lecz lepiej. kochamy Panie nie igrač z owniam:
ostrożność nie zawadżi.
I chyłkiem wynosili się z willi...
