Nu eenige cijfers: in 1932 werden 268-maal in bloed, ontlas-
	ting, urine en braaksel paratyphusbacteries gevonden en wel
	Van hoeveel lijders resp. bacillendragers dit materiaal afkom-
	stig was, is niet met volkomen zekerheid te zeggen. Allereerst moeten 5 kweeken terzijde worden gesteld, omdat de vóórletters van den patiënt niet waren aangegeven. Aannemende, dat zendingen van één arts, met gelijke initialen van den lijder van één en met verschillende initialen van verschillende personen
	afkomstig zijn, kom ik tot een aantal van 150 personen. Nu is deze onderstelling zeker niet juist. Er zijn zonder twijfel
	in bloed 28 in ontlasting 205 in urine 34 in braaksel 1



	inzenders, die de juistheid onzer bevindingen controleeren door materiaal van één patiënt in tweevoud onder verschillende vóórletters in te sturen. Bovendien kan het nu en dan voorgekomen zijn, dat de eerste zending van zekeren lijder door den huisarts en de volgende dooreen geneeskundige vaneen naburig ziekenhuis gestuurd zijn. Waarschijnlijk is dus het aantal afzonderlijke patiënten kleiner dan 150. Van de bovengenoemde 268 kweeken ontsnapten 5 aan een nader onderzoek, 287 bleken tot het type „Schottmüller” en 26 tot andere typen te behooren. Schott- Aektrycke Suipestifer- ~ , . r Aewport müller (Breslau) Kunzendorf Faeces 184 17 ') "2 1 Urine 28 5 Bloed 25 – ~ Braaksel Totaal ... 237 222 2 Wanneer een ander type dan dat van Schottmüller gevonden werd, volgde hiervan mededeeling aan den inzender onder gelijktijdig verzoek om enkele klinische, zoo mogelijk ook epidemiologische gegevens te willen verschaffen. Hieruit ontwikkelde zich een in vele opzichten leerzame briefwisseling, die dezerzijds zeer gewaardeerd werd en waarvoor ik op deze plaats welgemeenden dank betuig. Aertrycke infecties. De diagnose „Aertrycke-bact.” werd gesteld op een positieve agglutinatie in „specifiek” Aertrycke-serum in minstens 1000-voudige verdunning. Aanvankelijk werd daarbij gebruik gemaakt vaneen uit het Instituut „Robert Koch” te Berlijn afkomstig serum, welwillend door het hoofd van de Veeartsenijkundige Afdeeling, Dr. T. van Heelsbergen, te mijner beschikking gesteld. Later gebruikte ik een zelfvervaardigd serum. Bij al deze kweeken ontbrak ook de slijmwal, die o.a. Schottmüller-stammen toonen, wanneer ze, geënt op een agari) Eén, aanvankelijk voor type „Aertrycke” gehouden stam, bleek bij nader onderzoek tot het type „Schottmüller” te behooren.
