Z Tirnowy telegrafują: W depeszy
króla Daniijszczególniej końcowy jej ustęp wy
warł bardzo niemiłe wrażenie mianowicie ustęp
który mówi, że książę Waldemar deputacyi
przyjąć nie może. Liczono tu wieie na to,
że nawet w razie odmowy, powiedzie się za
pośrednictwem deputacyi zawiązać z ksie
ciem Waldemarem osobiste stosunki, a na
stępnie za pośrednictwem jego siostry, ca
rowej Rossyi, uda się wyjednać później i
przyjęcie jego wyboru. Gdy w Sobranju,
skutkiem telegramu króla Danii, regeneya
wniosła swoją dymisyę, mniemała irakeya


rossyjska, złożona zaledwo z dwudziestu
członków, że nadeszła chwila. w któ
rej przez swego rzecznika Sławejkowa


powinna zaatakować politykę rządu, i spo
wodować nieprzyjęcie dymisyi Karaweło
wa, a natomiast zalecić przyjęcie dymisyi
regentów Stambnłowa i Mutkurowa; frakcya
tą musiała jednak zamilknąć, gdy dymisyę
Karawełowa przyjęto oklaskami, a godność
przez niego piastowaną złożono w ręce po
pularnego prezesa sobrania Zickowa. Kiedy
następnie wybrano także deputacyę i po
wierzając jej misyę udania się do dworów
europejskich z prośbą o wskazanie kandy
data do tronu, miał członek Sobrania Na
jahow mowę humorystycyną, w której po
wiedział między innemi: „Obawiam się, że
deputacya będzie szukała Europy, ale jej
nie znajdzie, ponieważ Europa zaginęła
gdzieś w ostatnich ezasach.*


Panslawizm na Wschodzie.
