Quibus auditis, die crastina D. Begna ad me loquebatur, dicens et pronuncians meum natualem justitiam quoad regnum, petens ut vere et juste illius amor adjutator, atque et patria avum invictissimi Imp. Sigismundi, nec non Ser. Principi B. Alberti mariti avum cunctis temporibus fueram, propter singularem credulitatem, fidem et amorem, quem suprafatus Imperator, nec non Maritas avum R. Albertus ad personam meam habuere. Et interim ut praedixi, die crastina D. Begna inesse Cumque esset in via, monuerim interea rit, ut D. Begem Boman. monerem et petiveram, quatenus memor sit justitiae, proscriptionum atque executor, quas eadem cum nato suo habet ad hoc regnum. Et cum post exitum de propriis cum quadraginta equis per septem hebdomadas in civitate Nova in tali legatione perservassem, D. Bege Boro, protrahente et me retinente, post successum temporis Bex ad me dixit: quod facta legis in parte regni Bohemiae cum sit notabilis, requiritur deliberatum et maturum consilium, quod non nisi cum electoribus Sacri Imperii et Principibus aliis in proximo consilio habere volo; et cum ibidem fuerit, quod legatio ex parte Bohemorum sibi fiat; et quod ibidem prohabito consilio super praedictis responsum velit dare. Et cum de meis damnis et debitorum cum eodem tractassem et sufficienter enodassem, quia talia damna in servitio et in officio commisso ex parte B. Alberti prout tactum est percepisse, D. Bex Born, non dedit mihi responsum, quo possem intelligere, an debita et damna praescripta mihi velit dare. Et sic non volens diutius protrahere propter expeditam indigentiam et familiae atque equorum copiam et longi temporis decursu ad propria sum reversus. 