Kwoty, uznane w myśl powyższych postano
wień za nieściagalne, należy zarachować na § 1,
poz. | —b, wzgl. 2—b (o ile umarza się zaliczkę,
udzieloną funkcjonarjuszowi niższemu), budżetu
władzy, asygnującej uposążenie służbowe z tem,
że o ile umarza się zaliczkę, udzieloną na zasą
dzie okólniką Ministerstwa Skarbu z d. 6 kwietnia
1921 r. L. 54. D. B. (okólnik Min. Spraw We
wnętrznych Nr. 10 z d. 14 kwietnia 1921 r.), wła
dza, asygnująca uposażenie służbowe, winna wysta
wić asygnację na przelew odnośnej kwoty z $ 1,
poz. 1—b, względnie 2—b swego budżetu do
sum obrotowych Ministerstwa Skarbu.
Powyższe podaję do wiadomości i zastoso
wania się, uchylając równocześnie reskrypt okól
nikowy Min. Spraw Wew. w tejże sprawie z dnia
12 grudnia 1921 r. Nr. Pr. B. 4251.
Warszawa, dnia 2 grudnia 1923 r. (OBR. 8240).
Minister Spraw Wewnętrznych
(—) Kiernik.
Okólnik (142) Ministra Spraw Wewnętrznych do wszystkich Wojewodów, Delegata Rządu w Wilnie
oraz Komisarza Rządu na m. st. Warszawę w sprawie zarządzeń, mających na celu zaoszczędzenie
wydatków skarbowych.
W rozwinięciu akcji, mającej na celu za
oszczędzenie wydatków skarbowych zarządzam,
co następuje:


W sprawie podróży służbowych na koszt
Skarbu Państwa,


L Wszelkie podróże służbowe, których koszta
pokrywa się z funduszów rządowych, należy


natychmiast ograniczyć do najniezbędniejszych
potrzeb państwowych.
Do takich potrzeb zalicza się sprawy
wymagające niezbędnie: zbadania przedmiotu
na miejscu, spisania protokółu jako wyniku
rozprawy lub dochodzenia, który służyć ma
za podstawę do wydania zarządzenia, względ
nie orzeczenia.
