zbrodnie i przestępstwa popełniane
w młodocianym wieku. A przebieg
sądowy wykazuje częstokroć, że pc
wodem tak wezesnego zepsucia było
czytanie złych pism i książek, które
rozpaliły i znieprawiły młodocianą
wyobraźnię, tak, iż od upodobania
do upadku pozostawał tylko jeden
krok.
II. Cóż my, katolicy, mamy czy
nić w celu przeciwdziałania zgybnym
wpływom złej i przewrotnej prasy?
Odpowiedź na to pytanie jest całko
wieie jasna. Mamy obowiązek i mu


152. Wiadomości A:drchidiecezjalne Wileńskie.
Nr. 10.
simy czytać, popierać i rozszerzać
książki i czasopisma katolickie.
Wszak, dzięki Bogu, nie stoimy bez
bronni wobec złej prasy. Mamy
dzienniki i czasopisma, które szerzą
katolicki pogląd na świat, odpierają
napaście niewiary i błędu. Taką
dobrą prasę musimy właśnie popie
rać. Wszak zachęcają nas do tego i
wzywają tak często a wymownie w
ostatnich czasach najwyżsi nasi Ster
nicy duchowi, Papieże.
Już wielki papież Leon XIII pod
nosi znaczenie prasy katolickiej w
następujących słowach: „Cenię pra
sę, powiada on, jako przedniejszy
środek szerzenia wiary wśród kół,
które wprawdzie uważają się za ka
tolickie, lecz w rzeczywistości są tyl
ko z imienia katolikami... Prasa ka
tolicka dosięga częstokroć tam, do
kąd duszpasterz dotrzeć nie może*.
A na innem miejseu mówi do bisku
pów włoskich: „Rzeczą jest nader
ważną drukowanie i szerzenie dob
rych pism; ci, których przepełnia
nienawiść do Kościoła, czynią z pió
ra i prasy potężny oręż do rozszerza
nia zła... Temu potokowi należy
przeciwstawić odpowiednią tamę, ja
ką jest dobra prasa katolieka*.
Ojciec św. Pius X ze zwykłą so
bie prostotą i jasnością pisze w dniu
10 grudnia 1910 roku do biskupów
brazylijskich: „Wiecie, jak wielką po
tęgą, potęgą zarówno niszczącą jak
budującą są gazety i czasopisma.
