„Gelooft gij nu werkelijk, tot Jezus gekomen te zijn, Albert?"
„Ik heb getracht het te gelooven, wat gij, juffrouw gebeden hebt, doch het komt mij nog altijd voor, dat bidden spreken in de lucht is."
„Nu, Albert, ik moet thans vertrekken. Zoo God wil, kom ik morgen terug."
„Och, juffrouw kunt gij hier niet wat blijven? Ik geloof niet, dat hier één goed mensch in het hospitaal is en als gij vertrokken zijt, beginnen ze allen weder tè vloeken. Ik kan alleen Jezus zien, als gij met mij bidt en in den Bijbel leest."
„O, neen, Albert, de Heiland is u steeds nabij, en wanneer gij u slechts beijvert, op Hem te zien en gelooft, dat Hij voor zondaars gestorven is, dan zal er vrede in uw hart komen en gij zult ook Zijne liefde ondervinden."
„Wil dan nog eens met mij bidden, voor gij vertrekt. Ik wilde gaarne den Heiland vinden."
D9 juffrouw voldeed terstond aan het verzoek van den jongeling. Na met Albert gebeden te hebben, vertrok zij. Toen ze den volgenden morgen weder aan zijne legerstede kwam, klapte hij in de handen en riep verblijd uit:
„Ik heb Hem gevonden! Ik heb Hem gevonden!"
„Wien hebt gij gevonden, Albert?" vroeg de juffrouw.
