top.  55.  verbis  fequentibus:  “ Fruilus  fuos
„ unicuique  Ecdefia;  Presbyteriique  fmgu-
,,  lis,  integros  relinqui  cutavit  vehemea-


„ ter,  & effecit.  Eo  namque  primnm  Ee-
„ defiam  capefcente ; vel  magna  ex  parte,
„ vel  toti , alienis  hominibus  erant  refer-

,,  vati : ex  quo  fiebat  , ut  qui  effent  ali-
,,  quo  numero  Presbyteri  Sacerdotia  recu-
„ (arent;  quorum  facultatibus,  pro  digni-
,,  tate  viti  cultum  minime  portent  confer-
,,  vare.  Qui  vero  accipiebant, parvi  pretii
„ homines,  neque  dodrinU , neque  audo-
,,  ritate  fatis  muneri  fuo  facere  valebaot :
„ ut  praeter  Sacerdotis,  ut  tempora  funt,
,,  ex  ea  re  contemptum ; neque  fiicra  fup-
,,  pellex  pro  decoro  parari  ; neque  refici
,,  vel  ornari  Ecclefii  ; neque  farta  teda
,,  haberi  poffent  „.
„ Igirur  ( pergit  a udor  ) neque  penfio-
„ nis  onus  vel  minimum  cuiquam  Ecdefii
,,  impofuit  unquam  , & fi  quis  forte  per
„ audoritatem  fuperiorem  obtinere  vellet,
,,  contra  totis  viribus  pugnavit,,.
,,  Cum  ex  Pripofituri  facultatibus , ex
„ (ilis  qu  dam  , quo  plurimum  utebatur  ,
„ annuam  penfionem  libi  fere  impetr-flet  ;
,,  ea  Carolus  ut  auferretur  , flatim  effecit.
„ Neque  aiius  pollea  unquam  conari  ali*
„ quid  fimile  aufus  el,,.
XXVH.  Unum  tamen  penlionis  exem-
plum a Carolo  impoliti  fubjungit  didus
a uflor;  e quo  incingimus  , ufum  perfio-
num  a Carolo  non  tocai  ter  irrr<robitum  ,
ac  una  videmus  eamdem  de  pmfiooib  s huic
Santlo  tuilfe  ideam,  qui  fuit  Concilii  Ro-
mani Deledis  Prilatis.
