Een ieder zij vrij zijn eigen strijd- 128 Als er een mensch is die niet werkt, is er een ander die huilt van honger. (Chineesch spreekwoord) wijze te voeren en zijn eigen begrip van liefde om te zetten in handelingen, doch het wil er bij mij niet in ’t minste in dat deze daad een handeling van zuivere liefde was, noch minder eene die liefde kweekt en broederzin zal bevorderen, wat toch ons doel is en zijn moet. Juist het tegendeel wordt verkregen en is verkregen. Verbit tering in hooge mate zoowel bij arbeiders als kapitalist ot patroon en Regeering. Onbloedige revolutie aangewak- kerd. Den Christelijken arbeider afgestooten en dit moest juist niet zoo zijn. Wij moesten hen juist door ons zuivere Beginsel der Liefde meer aantrekken. Verbroe dering is door zulk strijdvoeren den kop ingeslagen. Haat is gekweekt; een strijd zonder God, zonder gebed uitgeyoerd, zonder Christus voor oogen te hebben. Ik viaag het hier vrij uit: mogen wij meedoen aan een strijd die zelfs één enkel slachtoffer maakt; in één hart maar haat en verbittering brengt? En gij weet het Broeders: huizende slachtoffers, mannen, vrouwen en kinderen zijn ongelukkig gemaakt. Zoo juist nog las ik weer dat eene viouw van een man, werkzaam bij de gasfabriek, eerst malende, thans volslagen krankzinnig is en vervoord moest worden als gevolg dat haar man ontslagen werd, en zoo zijn er meer in den lande. En dagelijks ontmoet men de schieiende vrouwen en kinderen die honger moeten lijden eu als ge hun vraagt: aan wie geeft gij de schuld?'dan is bijna het algemeene antwoord : niet zooals de socialistische bladen het geven n. 1. aan de Directies der verschillende Maatschappijen; maar zij geven de schuld aan het roekeloos gehandeld hebbende Comité van Verweer. Neen, de Booze en de anti-Christ heeft hierbij op den troon gezeten. En nu moge Van Eeden in de laatste «Pionier» zeggen dat de «jammer van ons volk zoo duidelijk aan ’t licht tiad; zijnde een volk van heeren en knechts.» Wel! wijs mij één land aan waar het anders is — en waarom? omdat het menscbelijk hart nog te boos is om als liefhebbende zielen in een Christelijke maatschappij te leven; omdat de mensch in ’t algemeen de materieële zijde voorop stelt en met de geestelijke. Wereldzin domineert, hemelzin is weinig te vinden. 