224 HAUPT ANALECTA

nescio quo loco." leguntur haec in libro tvsqI svqiastov iii cap. 8
p. 125 W. , äats sig arrsiQov ttqoxcdqsiv övvaa&ai rrjv ÖQi/av-
TTjTtt el rj Xvaig fiiv evTioQTJasisv svatccffsag rs xat avziitaqa-
atdascag, tovtav de sxäaTrj rräXiv sjtix^iQrifiäTWV ovo tj aal
TQiäiv. Dionysii Halicarnassensis haec adferuntur, Ant. Rom. in 2 e|
e^iäatr^g nöXewg, ex Alba et Roma; vi 42 exaatog t<j5v vnärwv,
T. Veturius et A. Verginius. ferri igitur fortasse poterit quod apud
Aelianum de anim. ii 43 scriptum est sari cpvlov IsqÜ^kov xal aa-
XeiTat KsyxQtjig ^cti notov ösitai, ovde ev, OQeittjg ös yivog
aXlo avTwv, y.al exaaTÖg iazi dsivwg (piXod-rjXvg Kai snetai,
■natd xovg dvasQoyvag ovöi aTtoXeLnetat , ubi eyiäTsqog requiri
Schneiderus putavit. quod scripsi aäqi^ j/'(J«a aptissimum est. nam
cum ab Amore se sauciatum esse sentiret Callimachus animum non
despondit : sciebat enim se duo eximia habere remedia. neque fefellit
eum opinio. itaque sanatus ab ingruente morbo illud dicit hene noram.
deinde cum Amoris inrisione dicit tovtsI, tiai, xeigev tcc nrsqä,
nat-däqiov, hie, id est afud me, in mea domo, in qua et musae hahitant
et fatnes, decisis humilis pennis (actus es, puerule, exutusqxie etpotentia
et superbia. tovtel Doricum etiam apud Theocritum v 33 45 103 in
multis libris in tovtL depravatum est. denique coniuncta nal et nai-
dÜQLOv in hac cavillatione non magis displicent quam blandimentum
illud Aristophaneum Evqmldrj, Evqinidiov, cui similia addi possunt.
Philippus non puer est, sed amicus quidam Callimachi. in Nicotelen,
Philippi alicuius fllium, duodecimo anno mortuum epigramma scri-
psit, quod est Anth. Pal, vii 453.
M. HAUPT.
EIN RÄTHSEL.
