Tengevolge van een en ander ligt de beteekenis van den algemeenen maatregel van bestuur ter uitvoering van artikel 2 der wet in hoofdzaak hierin, dat de bepalingen betreffende het vervoer der landverhuizers en de aansprakelijkheid van de scheepvaartmaatschappijen in verband met dit vervoer voor de bovenbedoelde personen in het algemeen niet van toepassing zijn. Dit houdt dus onder meer in, dat de scheepvaartmaatschappijen voor het vervoer dezer personen geen vergunning van den Minister behoeven te hebben. Practisch echter zullen wel steeds ook andere personen worden vervoerd, voor wie de wettelijke bepalingen in haar vollen omvang van toepassing zijn. Naast de passagiers derde klasse kunnen hier worden genoemd vrouwen, die niet op weg zijn naar haar in het buitenland vertoevenden echtgenoot. ledere maatschappij zal dus goed doen een vergunning voor het vervoer van landverhuizers aan te vragen en niet juist is de blijkbaar wel gehuldigde opvatting, dat men een dergelijke vergunning zou kunnen ontberen, indien men van het vervoer derde klasse afziet.
Op denzelfden datum als de hierboven behandelde verscheen een algemeene maatregel van bestuur tot uitvoering van het in artikel 13, lid 6, der wet bepaalde betreffende het stellen van zekerheid door ondernemers van het vervoer van landverhuizers. Voor de voorschriften betreffende het verhaal op de zekerheid, alsmede de verhooging, aanvulling en teruggave der zekerheid moge naar den algemeenen maatregel worden verwezen.
