AB INFELICI EXITU GALLIAE SENATUUM ,
CARVALH1 etc.
Haud sine exemplo admonitus nonulla dicam de
infelici exitu aliquorum , qui Societatem Iesu crude-
lissime vexarunt . Egregium libellum Lactantius scri-
psit de mortibus Persecutorum , in quo ira Dei vindi-
cis in Ecclesiae suae persecutores palam ostenditur,
et admonentur Posteri, si in pios, sanctosque viros
saeviant , supplicia se paria passuros ; praeterea non


\






126

mediocri solatio recreantur Christiani , dum Deurft
pro iilis contra persecutores pugnare perpendunt.
Ampla quidem res est , in qua tractanda effusis ha-
benis calamus decurrere posset ; sed cum persecutorum
etiam infelicitas non gaudio, sed maerore potius So-
cios ipsos afficiat , suos quoque hostes summa felici-
tate frui vehementer optantes, perparce rem agam ,
ne videar mea magis voluptate , quam institututi a
me sermonis necessitate , in aliorum calamitatibus glo-
riam posthumam Societatis collocare.
Senatus Regii Galliae ( Parlamenta vulgo diceban-
tur ) quot , quantasque gravissimas aerumnas Societati
creaverint, qui vel peregrinus ignorat? Exilio Socios
multaverunt. Societatis doctrinas homines profani , et
imperiti confixerunt ,et quod impium magis est, Institu-
tum Societatis per tot Summos Pontifices encomiis sum-
mis approbatum sacrilegi damnarunt . Ubinam gentium
Senatus istos potentissimos , qui Regum etiam suorum
imperia detrectabant , ubinam, inquam , gentium il-
los invenies ? Dissoluti fuerunt omnes , atque deleti.
