— Nauczymy cię, czy chcesz?

— Dziękuję bardzo. Edward
Stonebridge uśmiechnął się i sięgając
do kieszeni, wyciągnął elegancką pa
pierośnicę.
— Papierosa?.. — zaproponował.
Rozległy się protestujące okrzyki.
Ach, przepraszam — zawołał E
dward — woleć może fajkę?

Z drugiej kieszeni wyjął tytoń w
irchowym woreczku.
— Czy nie wiesz,


że w kolegium


nie wolno palić? To jest surowo
wzbronione — tłumaczył Kubuś Far
cy, wesoły, dobroduszny blondynek.
— Wzbronione? — zdziwił się
Stonebrigde.
— Najkatezoryczniej!

— Zabawne... — Nie przejmując


się wcale zakazem, Amerykanin nabil
tytoniem krótką fajeczkę, którą zapa
lił z widocznem zadowoleniem.
Szmer uznania rozległ się wśród
chłopców. Jack Bigornette zawołał z
entuzjazmem:

— Byczy chłop! Doprawdy!

W tej chwili do klasy wtoczył się
na krótkich nóżkach zasapany wycho
wawca. Na jego okrągłej twarzy ma
lowało się przerażenie. Nie zwróciw
szy uwagi na niesłychany fakt palenia
tytoniu w obrębie kolegium, wycho
wawca, pan Radinet, wyjąkał przery*
wanym głosem:

— Chłopcy... chodźcie ze mną...
Pan dyrektor umarł...
Uczniowie znieruchomieli. Zapano
wała chwila głuchej ciszy, po której
rozległy się bezładne wołania:

— Kiedy?., W jaki sposób?., Co
się stało?,., Dlaczego?...
— Nic nie wiem... — odpowiedział
z trudem wychowawca — zdaje się —
wypadek. Chodźcie ze mną, potrzebna
nam jest pomoc kilku starszych.
Uczniowie rzucili się ławą ku
drzwiom. Ostatni postępował Amery
kanin, nie wypuszczając fajki z zę
bów. Dopiero przy wejściu do prywat
nych apartamentów dyrektora, wy
trząsnął z niei tytoń i schował do kie


szeni.
* +


(Ć. d. a)


»Drukarnia Polska<, Lwów, ul. Chorężczyzny 17. telefon 29-19, pod zarządem Władysława Germana. Należytość pocztowa opłacona ryczałtem.
