van een door de man in eigen land verkregen echtscheiding zullen de echtgenoten in het land waar zij wonen als gehuwd blijven gelden. Zij zullen daar niet kunnen hertrouwen. Wan neer ook derde landen van oordeel zijn dat de rechter die het huwelijk heeft ontbonden geen internationale rechtsmacht be zat, zullen de gescheiden echtgenoten alleen in het land waar de echtscheiding is uitgesproken een nieuw huwelijk kunnen aangaan. Sluit de echtgenoot, wiens nationale rechter de echt scheiding heeft uitgesproken, in zijn vaderland een tweede hu welijk, dan zal hij in het land waar hij heeft gewoond — en waar hij wellicht zijn zaak of werkkring heeft — alsmede in alle andere landen die de uitgesproken echtscheiding niet er kennen, als bigamist worden beschouwd. De uit dit tweede hu welijk geboren kinderen zullen aldaar als overspelige kinderen worden beschouwd. Gaat in het gestelde voorbeeld de echtge note met een ander samenleven en worden uit deze verhou ding kinderen geboren, dan zullen zij in naam wettige kinderen zijn van de man die wellicht allang (in eigen land) met een andere vrouw is gehuwd. Kortom, een ‘hinkende’ echtschei ding leidt in de praktijk veelal tot een complete ‘vaudeville’- situatie (Kollewijn, W.P.N.R. 4923), met dit verschil, dat hieruit voor de betrokkenen als regel zeer veel moeilijkheden en veel leed zullen voortvloeien. Ook uit dien hoofde zullen dus wel zeer gegronde redenen moeten worden aangevoerd, alvorens men aan de eigen rechter de bevoegdheid verleent om in internationale gevallen echt scheidingen uit te spreken die elders niet worden erkend. 10. Ik acht het aanvaardbaar, zij het na aarzeling, dat de Nederlandse rechter, overeenkomstig het ontwerp art. 814a Rv. — maar in afwijking van het thans geldende recht — rechtsmacht wordt toegekend voor de echtscheiding tussen Nederlandse echtgenoten die in een ander land wonen. Ook hier is, zoals met name door Kollewijn, die hiertegen wél be- 8. Ook wij zouden er vermoedelijk niet aan denken om een in de V.S. uitgesproken echtscheiding te erkennen van een in Nederland wo nende en met een Nederlandse vrouw gehuwde Amerikaan, gesteld dat de Amerikaanse rechter zich hiertoe bevoegd zou achten. zwaar heeft, in N.J.B. 1957, p. 283, werd aangevoerd, het ge vaar van hinkende echtscheidingen zeker niet denkbeeldig. 