Nog eenmaal drukte zij een lange, innige kus den jongen man op ’t voorhoofd, maar krachtig en sterk bleef zij hare ontroering meester. «Tot weersziens mijn Josef, in den hemel», sprak zij met vaste stem. «Moeder is gelukkig en tevreden over haar kind.»
	«Moeder, snikte hij nog, bid straks voor mij, als mijn uur zal gekomen zijn.»
	Met een zoeten glimlach op ’t gelaat ging zij heen, haar kind toevertrouwend aan [Gods priester, die haar vol bewondering nastaarde.
Spoedig waren beide mannen



	in ernstig gesprek. De misdadiger van zoo straks was vol spijt en droefheid over zijn misslag; de priester, troostend en opbeurend, sprak ten laatste de woorden van het H. Evangelie «Uwe zonden zijn vergeven.
Lang duurde het onderhoud niet. Met nog een enkel woord tot troost verliet de priester den man, die hem voor eenige uren naar ’t leven stond om bij den president ’t laatste te beproeven en genade voor hem te vragen. Hij spoedde zich naar het paleis, maar anderen waren hem voor geweest. Garcia Moreno had zijn ergste vijanden in zijn onmiddellijke omgeving. Tot in de hofkringen was het oproer doorgedrongen. Maar men was voorzichtig geweest, het anderen voorgaan en eerst als de omwenteling buiten geslaagd was, zou men zich bij de menigte hebben aangesloten. Nu heerschte er de hoogste spanning. Reeds was ’t gerucht van Santals ommekeer aan ’t hof doorgedrongen en ’t ergste was voor de samengezworenen te vreezen, als Santal hun namen zou bekend maken. Daarom drongen zij aan op de voltrekking van het vonnis, en beweerden dat men zoo’ngevaarlijk opstandeling geen genade mocht verleenen, maar zijn dood als een voorbeeld moest stellen.
