verbis "statua" "salutat" "eodenique" "redeunt", quae "v. 28." leguntur "3f|])lA" "fumus" de "terra" (se. "surgens") sicut "fumus" fornicis. Multum vero abest, ut persuadet noster terminus Chaldaeo-Castellus errore suo, in quod incidit in Lex. hept. p. 3441., huc referre Gen. 22, 17. verba "tolfìST" "dl£9P" civitates inimicorum suorum, cum "dl£9P," quod Chald. hic et alibi "imp." Syr. "j-ó'9.0," LXX. "nóXeig" vertunt, non sit Nomen Singularis, sed Status constr. Pl., cuius Status emph. "SfdfàtP" = Gen. 19, 29. legitur. Litera di excidisse videri potest Gen. 35, 22. in Status c. "A')l<àJ&pellex>" cuius Status abs. "d023&" c. 36, 12. occurrit.
In Status constr. fem. Plur. formando consentit Samaritana cum Chaldaeo, terminationem "A" mutans in "s."
e qua posteriori forma enuntiatio n — elucet. Displicet et hic accedere iis, qui hanc terminationem e Status emph. s. ortam esse dicant. Exempla alferantur haec: benedictiones a Status abs. Gen. 6, 2. (Gen. 19, 30.) A filiae a "AB" (et "B"); 24, 13. "AA£B" a Status abs.
Annot. Interdum A cum permutatum est, ut Exod. 30, 16. = "nistiSO," idemque sibi vindicarunt Masculina cum terminatione femin. A=f3A (=Z<n_cj) patres; (=Zovinj l) nomina.
Alibi imitatus est Hebraeum terminatione ini assumta, ut Exod. 1, 1. "Alux=riia;" Gen. 26, 18. "A*9A3" = 5 "n'n^;" Deut. 12, 6. "Aletta" = "rhba." — Promiscuum Status absoluti pro constructo usum eodem, quo supra, modo explicandum deprehendimus Num. 32, 16. in verbis "AdiadlT" "caulae pecudum" et alibi, ut Gen. 25, 13. 36, 6. Dubitem vero cum Cellario p. 72. "Adljlt^l," quo Gen. 1, 26. 