wego pragrzmu p. Ghyczy'ego. Zapowiedział on re
dukeję wydatków i nazwał stosunki skarbu wegier
skiego „wzniecaiącemi obawę,“ jakkolwiek „nie roz
pacziiwemi.* Do delegacyj wspóloych nie będzie wy
branym żudep całonuk lewicy, i w ogóle deukiści su
rowiej uiż kiedykolwiek myślą przestrzegać Stanowi
ska ugody z r. 1867. 1
Jedyną dziś w Wiedniu nowipą jest to, iż Izba
panów dopiero po świętach podobnoń rozpocznie dy
skusjię nad ustawami wyznaniowami. Z Pragi doneszą,
iż cesarz Ferdynaud zachorował niebczpiecznie. Z Pe
sztu, że sprawa kościoła sorbskiego (wschodniego nie
unickiego) wuiesioną ina być w sejmie ze strony rzą
du w duchu. który odpowiada zapatrywaniom posłów
serbskich i rumuńskich, i że traktowana będzie w po
rozumieniu z rządem kroackim. Klub „narodowców*,
należacych do sejmu peszteńskiego, postanowić już
miał, że w sprawie tej pójdzie ręka w ręką z rządem,
który zaproponuje zwołanie kongresu w celu wyboru


który temi dniami nader siarczystą i opozycyjną miał


serbskiego.
Sprawy zagraniczne.
W Niemczech główną sprawą, na którą ciągle je
szcze zwrócona uwaga tak rządu jak całego parlamen
tu, to sprawa pozostającej w zawieszeniu ustawy woj
skowej. O ile leży na sercu samemu nawet cesarzowi
najlepszym dowodem, że w dzień obchodu urodzin
swoich, odezwał się o tej kwescji do jenerałów mó
wiąc, że ustawa musi być przyjętą w pierwotnem
brzmieniu, a zatem nie ma mewy o zmniejszeniu sta
łej stopy pokojowej. Potwierdza się równi:ż wiado
mość podana niedawno na tem miejscu, że Prusy my
ślą nie żartem o przyłączeniu Luksemburga do Nie
miec, wcielając go wprawdzie jako księstwo udzielue,
ale jako należące do zwiąsku rzeszy niemieckiej.
W francuskiem zgromadzeniu narodowem ustaną
niebawem wszełkie prace, gdyż odroczy się na święta
Ostatnie dnie posiedzeń przeznaczone na obrady nad
przydłużeniem rad municypałaych i nad kredytem na
fortyfikacje otoczyć mające Paryż.
