Kto w tych warunkach, dla swych partyjnych czy osobistych
celów uniemożliwa ukonstytuowanie się Sejmu — ten musi
wywołać burzę w kraju. | poczęli się jeden po drugim po
litycy blokowi wypierać, jakoby byli przeciwni zwołaniu
Sejmu. Aż wreszcie musiał dr. Leo sam już zażądać zwo
łania Sejmu.
Sejm więc będzie zwołany. To dobrze. Ale to jeszcze
nie wszystko.
Oto dowiadujemy się, że uradzili po cichu blokowcy
wniesienie rządowego projektu reformy i że udało
się skłonić ludowców i Rusinów do odstąpienia od za
sadniczego oporu przeciwko zwołaniu Sejmu. Z góry
można być pewnym, że musiano coś znowu Rusinom przy
obiecać. | to najprawdopodobniej na terenie reformy wy
borczej. Niepodobna też przypuścić, by uchwalono wnie
sienie rządowego projektu reformy, nie mówiąc o jego za
sadach.
Znowu więc nastąpiło nasamprzód tajemne porozu
mienie ludowców i „polskiej demokracyi* z Rusinami, zanim
się jeszcze polskie stronnictwa między sobą zgodziły. Nie
jest to dobra metoda postępowania. Już raz okazały się złe
jej skutki.
Nie sposób też nie zwrócić uwagi i na ten bardzo
ważny szczegół, że imieniem Koła prowadził rokowania
z rządem i Rusinami sam tylko dr. Leo z p. Stapińskim.
Statut Koła do tego go nie upoważnia. Wszystkie więc zo
bowiązania, jakie zaciągnął — są to tylko osobiste p. Lea
i p. Stapińskiego zobowiązania.
Pragnęlibyśmy, by sprawa reformy mogła być raz juź
wreszcie załatwiona. Więc trzeba nam całą energię narodu
skierować ku pracy.
Dlatego należy szybko zwołać Koło sejmowe i prze»
prowadzić nasamprzód porozumienie polskich stronnictw,


aby wnieść na Sejm projekt polski, za którymby cała polska
większość Sejmu stała. Odwoływanie się do rządu, aby od
siebie projekt wnosił — jest dobrowolną z praw naszej
autonomii rezygnacyą, jest przyznaniem się, że Sejm nie
potrafi sam sobie własnej swej konstytucyi nadać.
