Maar niettegenstaande de bestrijding won¬
nen de Labadisten de sympathie van velen. In de eerste jaren trokken velen, vooral des Zondags, naar Wieuwerd om de oefeningen en de preeken bij te wonen. Enkele predikanten sloten zich bij hen aan, zij deelden in de
achting van sommige hooggeplaatste en rijke personen. Maar spoedig taande de glorie. Twee pogingen om koloniën te stichten, in Suriname en Nieuw-Nederland mislukten. In 1688 werd het besluit genomen tot opheffing van de gemeenschap der goederen. Een deel der gemeente vertrok van Wieuwerd en ging in de wereld terug; een deel zette het samenleven in
Wieuwerd voort. Doch na den dood vanYvon, 1707, die na het sterven van Labadie, de leidsman der gemeente gebleven was, zette de gemeente nog een tijdlang haar kwijnend leven voort, tot in het jaar 1782, door het vertrek der laatst-overgeblevenen, de toen reeds bijna vergeten secte der Labadisten werd opgelost. Hare leering is echter met de secte niet vergaan. De labadistische denkbeelden over verbond, doop en avondmaal zijn door velen gehuldigd en verkondigd.
Gustav Aulén*
Dr G. Brillenburg Wurth heeft op de laatstgehouden Algemeene vergadering van predikanten van de Gereformeerde Kerken eene rede gehouden over „de theologie van Gustav Aulèn". Deze rede, uitgekomen bij J. H. Kok te Kampen geeft in een kort bestek een duidelijk over¬
zicht over de opvattingen van genoemden
theoloog.
Gustav Aulén is een Zweedsch theoloog,
een leerling van den onlangs overleden bisschop Nathan Söderblom, en wel de belang¬
rijkste van Söderblom's leerlingen. Hij is internationaal bekend geworden door zijne geschriften, waarvan zijn beide hoofdwerken: „Ons algemeen christelijk geloof", en „Het christelijk Godsbeeld", in het Nederlandsch zijn vertaald.
