K., die een onevenredig groote maag scheen te bezitten en meer aan eten dan aan geologie placht te denken, voelde zich tot razernij gedreven. Deze maakte echter voor groote tevredenheid plaats, toen alle anderen hun aandeel in de klont prijsgaven. Gedurende vele gelukkige minuten hoorde men slechts het knarsen van tand op eierschaal. Aan dit kalkmaal wordt toege schreven, dat K. gedurende enkele jaren zijn tandheelkundige rekening belangrijk zag dalen. Op zekeren morgen werd U. wreed gewekt door twee krakeelende heksen uit de onderwereld van Morcote. Een man van actie zijnde, sprong hij naar het raam en schreeuwde: ,,Koest, verdomme”. Aan het zoetvloeiend Limburgsch accent zal het te danken zijn, dat zijn verzoek werd ingewilligd. Nadien werd althans niemand meer ontijdig gewekt. S. had zich voor de tocht fraai uitgerust, o.a. met een duur fotoapparaat. Links en rechts werd gekiekt en veel wetenswaardigs werd aldus op de ge voelige film vastgelegd. Practisch man zijnde, werd later het ontwikkelen en afdrukken aan de loopende band uitgevoerd. Tijd om het resultaat te onder zoeken en correctie op ontwikkeltijd etc. toe te passen, was er gedurende deze snelle manoeuvre natuurlijk niet. Een paar honderd afdrukken in één middag is dan ook een heele prestatie. In de herinnering had de tocht onder prachtig zonnig weer plaats gevonden. Hoezeer men in de herinnering pleegt te ideali- seeren, moge wel blijken uit het feit, dat in de fotoserie onomstootelijk ligt vastgelegd, dat dichte mist, pikdonkere dagen, striemende regen en zonder- 40 linge noorderlichtverschijnselen, de geologische objecten bijna volkomen aan het oog van de camera schijnen te hebben onttrokken. Een somberder stel grauwvelletjes heeft nog nooit het donkere-kamerlicht gezien. Hiermee hoop ik den lezer te hebben aangetoond, dat de palaeoexcursio- logie een wetenschap is, die het beoefenen zeer waard is. Moge zij nog vele beoefenaars tot zich trekken. 41 DE LEIDSE GEOLOOG OP EXCURSIE (gezien door een leidersbril, ontdaan van geologie en verlucht met Rein de Wit’s tekeningen door Prof. Dr. I. M. VAN DER VLERK. Het eerste lustrum van onze roemrijke L. G. V. Het eerste lustrum van ons herboren Museum-Laboratorium. En voor schrijver dezer regelen ook een jubileum, nl. het derde lustrum van zijn rondzwervingen met Leidse geologen in het buitenland. Hoe’n geschikt ogenblik dus om eens in gepeinzen te vervallen. 