i Powiadano sobie, że uroczystość poświęcania
| Kosinta rozpali fanatyzm rozlegających się
e kawiarniach mahometan, którzy postano
|wili przeszkodzić religijnemu aktowi i urzą
į dzić rzeź pomiędzy zgromadzonymi chrześ
|cianami.  Rozdrażnieuię przybierało coraz
większe rozmiary zwłaszcza pod wrażenietn
gwałtownych mów, które wygłaszali fana
tyczni egitatorowie na zgromadzeniach ludo
i wych. Wtenczas to dolatywało mnie z wielu
stron imię Hadżi Loji. Hadżi Loja był nie

gdyś hamalem (tragarzem), porzucił jednak
to zatrudnienie i jako pielgrzymujący der
wisz przebiegał najrozmaitsze prowincye
państwa, podburzając ciągle mahometan dv
nienawiści i krwawych czynów przeciw
chrześcianom. Pewnego dnia spotkałem się
z nim na jednej z ulic Serajewa. Szedł ou
ku mnie z przeciwnej strony a już z dala
uderzyła mnie niezwykła jego postać. Wiel
kiemi krokami postępował naprzód wielki,
nadzwyczaj muszkularny człowiek; sama po
stawa jego świadczyła o tem, że nie zwy!ł
ustępować w obec przeszkód, jakieby mu
stanęły w drodze. Na głowie miał turban,
ciało jego było pokryte zielonym kaftanem,
krótkie pantalony sięgały zaledwie do kolan at.
