„Toen ik uit de bocht van de tunnel kwam, zag ik hem in de
verte staan. Ik had geen tijd meer om de snelheid te verminderen,
en ik wist, hoe precies hij was. Maar of de locomotief al floot, hij
scheen 't niet op te merken, terwijl ik aldoor maar hard schreeuwde".
„Wat riep u?"
„Ik riep. hallo, hallo, in Godsnaam, maak de weg vrij". Ik schrikte hevig.
,,'t Is verschrikkelijk meneer. Ik hield niet op met roepen ik deed mijn arm voor mijn ogen om het niet te zien en ik zwaaide tot het laatst toe met mijn arm. Maar 't gaf niets".
EINDE.
NADJESHDA KONSTANTINOWNA KROEPSKAJA
Vrouw, kameraad en medestrijdster van Lensn
door Cath. de Boer
II (slot)
Emigranten
Voor het eerst gaat ze, heel alleen, de grens over. Waarheen weet zij niet, want ze heeft het adres van Lenin niet doorgekregen.
Zelf beschrijft ze haar reis als volgt: „Ik besloot naar Praag te gaan. ik meende te weten, dat Vladimir Ilitch zich daar bevond onder de naam Modratchok.
