De kinderen slapen spoedig en de grote mensen krijgen allerlei mooie en goede gedachten, ja, zelfs de stervenden wordt het heengaan lichter; zó vermag de nachtegaal te zingen! De winterkoning Inde heilige nacht sliep de winterkoning in zijn groot rond nest, toen hij een stem hoorde, die de geboorte van de kleine Koning bekend maakte. Met één sprong was hij de warme veren uit, rekte zijn vleugeltjes en snorde naar Bethlehem. Hij vond de stal en, heel niet verlegen, zette hij zich neer op de rand van de kribbe. Daar maakte hij z'n mooiste buiging, wipte met z’n staartje en zong zijn schetterend liedje als wellekom voor 't Kindje. Dan keeK hij met z’n montere oogjes rond en zag, hoe armoedig en hard het Kindje inde kribbe lag. Staartwippend snorde hij de deur uit en vloog naar het bos. Daar zocht hij droog mos, nam de zachtste veertjes uit zijn nest en vloog, zo bepakt en beladen, terug naar de stal. Terwijl hij nog onderweg was, spon een dikke spin haar w’eb vlak boven1 ’t gezicht van ’t slapend Kindje. Bezorgd veegde Maria het weg, maarde spin begon telkens opnieuw. Daar kwam de winterkoning binnenvliegen, die dadelijk de spin in 't oog kreeg. Vlug stopte hij z’n vrachtje mos en veertjes inde kribbe en toen: hap, hap, hap, had hij de spin te pakken. Vol dankbaarheid schonk Maria hem de naam van winterkoning. B. V. Zwegers



	Een Driekoningen – Legende
	Wierook en mirre met zich voerend, hadden de drie Wijzen: Balthazar, Melchior en Caspar zich op weg begeven om het kindje Jezus op te sporen. Doch daar zij de weg naar Jeruzalem niet goed wisten, verdwaalden zij onderweg. Nadat zij een dicht woud doortrokken waren, bereikten zij tegen het vallen van de avond een dorpje. Ze waren vermoeid
	en stierven bijna van honger en dorst, daarom klopten zij aan bij het eerste het beste huis om onderdak voor de nacht te vragen. Dit huis, aan de rand van het bos gelegen, behoorde aan een houthakker, Denis Fleuriot genaamd, die het met zijn vrouw en vier kinderen bewoonde. Uitgeput van vermoeienis klopten de drie Wijzen aan de deur en toen de houthakker deze geopend had, riepen zij zijn gastvrijheid in. ~Helaas!” antwoordde Fleuriot, „wij bezitten slechts één bed voor ons en een strozak voor de kinderen. Voor avondmaal kunnen we u slechts enige aardappelen en een snede roggebrood aanbieden. 