slechts verbetering te worden aangebracht daar waar die noodig is, dus niet per se over de geheele lijn, niet per se een algemeene ver betering. Wij oordeelen alzoo dat de basis waarop de. bij onze Administratie geldende belooning steunt, toelaat dat verbetering aangebracht mag worden waar de in- dividueele omstandigheden van den ambtemar deze noodig mochten maken, dus zonder daarin die ambte naren te betrekken die aan zoodanige verbetering geen behoefte hebben. Nemen wij aan dat de regeling van het traktement — aanvangstraktement en de periodieke verhoogingen — goed is voor den ambtenaar zonder zwaar gezin, dan zouden wij het in de lijn achten van de bedoeling die voorgezeten heeft bij de bepaling der standplaatstoelagen, dat in de toekenning dezer toelage onderscheid wordt gemaakt tusschen hen die aankomende kinderen hebben en hen die óf ongehuwd zijn óf zonder eigen huishouden dat bijzondere uitgaven vordert. Wij weten uit de Mem. v. Toel. op de Begrooting voor 1904 (zie De Fiscus no 769 blz 469 links) dat o. a schoolgeld een factor is geweest bij de regeling van standplaatstoelagen. Is het billijk te achten dien factor ook te doen gelden voor hem die geen school geld heeft te betalen? Het behoeft geen betoog of wat alsdanig wordt zoo 42 No. 994. toegekend aan hem die daaraan niet de bestemming heeft te geven welke er aan werd toegedacht, komt ten nadeele van hem die een eenigszins groot aantal schoolgaande kinderen heeft, want het beschikbare bedrag dat als «schoolgeldtoelage» in de «standplaats toelage» is begrepen, is natuurlijk zeer beperkt; o i. vordert de billijkheid dat dit beperkte bedrag op doel matiger wijze wordt verdeeld, dan tot nog toe. Daarom meenen wij den wensch te mogen uiten dat de standplaatstoelage worde gesplitst in o a. een toe lage voor duurte van woning en eene toelage voor onderwijs en opvoeding van kinderen, of kortweg : toelage voor woning en toelage voor kinderen. Wij geven toe dat duurte van woning een factor is die gehandhaafd' moet worden, doch waarom die factor niet door alle groepen van ambtenaren wordt heen gevoerd, is ons altijd een raadsel gebleven. Standplaatsen die voor de eene soort ambtenaren voor toelage in aan merking komen, blijven vaak voor andere ambtenaren daarvan uitgesloten; b v. 