der Wpth?nding' ira.mers verkeerde toepassing van artt. 10 doordat hwH,1" v?' ^ep', Van wetS"ing, 1902 B. W„
van een oni if ' ? Z°?de in geland het gebruik van een oningeschreven merk onbeschermd zijn en de overdracht daarvan met mogelijk, het eerste — d i hl schermd zijn —, in den uitgebreiden zin, waarin'eisch°r dit zou moeten bewezen, niet juist voorkomt, waar het loopt over het gebruik van het merk in Nederland en de overdracht van <ie rechten op zulk een merk niet is uitgesloten, — ten onrechte : daar, wordt de akte van overdracht der zaak door Engelsch i'eeht beheerscht en verbiedt het Engelsch recht overdracht van 'iti"V61' °P oningeschreven merken, zoodanige overdracht ook
Nederland als niet geschied is aan te merken.
der vr Schending, immers verkeerde toepassing van art. 20 ]„ƒ -«erkenwet, wet van 30 Sept. 1893, S. 146, zooals die in»1 's gewijzigd, doordat het Hof eene overdracht van niet ■geschreven merken bij enkele akte als mogelijk aanneemt, toelichting op het eerste middel-
dieDlTSeVe£ nie' 'T«?' dat een willekeurig persoon,
'echt b -eef p • ah' , TtS sPeciaal« te maken heeft, . t krijgt op eenig bestaand merk. zonder dat hii
''igenaar is van de onderneming waarin dit merk »■ h -w
wordt. Men zie art. 20 der Merkenwet gebnnkt
Heeft men nu te doen met een product dat gefabriceerd wordt, zooals een haarverfmiddel — in tegenstelling met een product dat in de natuur direct gewonnen wordt, zooals thee of koffie —, dan moet dus een nieuwe verkrijger van het merk tevens eigenaar geworden zijn van de fabriek, zij het eene fabriek van nog zoo kleinen omvang, waar het artikel wordt gefabriceerd.
