Men wist vroeger niets anders en men zag niets anders dan dat het huwelijksverbond onverbrekelijk was. Hoezeer er ook huwelijksmoeilijkheden en huwelijkscrisissen leefden inde gezinnen, toch bleef naar buiten de band bestaan. Op zich hier over niet oordelend, het was natuurlijk niet goed —moet gezegd worden, dat met het vervallen van deze traditie van geheimzinnigheid er het an dere kwaad voor inde plaats gekomen is, nl. de eveneens ogenschijnlijke veelvuldigheid van hu welijksellenden, ontrouw en nu maar scheiding. In onze tweede stelling werd als de nieuwe weg ter verbetering van dit algemeen verval aan steun inde moderne samenleving een samenwer king bepleit van alle instanties en van meerdere deskundigen op het terrein van het gezins- en hu welijksleven, maar ineen persoonlijke ontmoe ting met hen, die lijden aan de nood-der-liefde in onze gezinnen. Wij komen er niet met vergaderingen en congres sen, met algemene actie, voor materiële en geeste lijke verheffing, wij komen niet tot de mens zelf met zedelijke en godsdienstige argumenten, met de tot nu toe gebruikelijke huwelijksweken inde zielzorg, neen, wij moeten ons persoonlijk instel len en de persoonlijke vrijheid tot beleving er kennen, zelfs inde andere, die in nood is. Laten wij elkaar vooral goed begrijpen! Er is he lemaal niets verkeerds in wat wij als leden van onze Bond voor het gezin deden en zullen en wil len blijven doen. Wij blijven onze beginselen ge trouw, waaronder wij ons organiseerden. De vraag is echter of wij op dezelfde wijze kunnen blijven doorgaan nu er in het maatschappelijk levender mensengemeenschap van iedere dag zo enorm veel verloren is gegaan aan traditie. Wij kun nen geen beroep meer doen op algemene metho diek van verenigen en vergaderen, wij moeten ons gaan bezinnen op alles, wat de persoonlijke mens in onze dagen ten opzichte van gezins- en huwelijksleven te verwerken krijgt. Een paar voorbeelden ter verduidelijking Er is een andere waardering gekomen over de kinder zegen, niet over het eerste kind; er is inde bur gerlijke echtelijke verhouding tussen man en vrouw iets aan het veranderen; de gehuwde vrouw 194 J.B. Deelen zoekt werkzaamheden buiten haar gezin; de jeugd is vrij in opvatting en de gezagsverhouding tussen ouders en kinderen is veranderd; het ge zinsleven is niet meerde centrale inde beharti ging van de persoonlijke belangen van elk der groeiende huisgenoten. 