Toen ik den vorigen keer een en ander over mijn reis naar Engeland vertelde, beloofde ik, daarop nog eens terug te komen. Zooals ik al zei, zijn wij voornamelijk in het Zuiden van Engeland geweest. Vanuit Torquay, waar wij ons hoofdverblijf hadden, hebben wij nog een alleraardigst uitstapje gemaakt naar de Scilly-eilanden, een eilandengroep, die je vinden kunt een einde westelijk van den westelijksten punt van Engeland. Wij reisden daarvoor per trein van Torquay naar Penzance, een vriendelijk stadje van pl.m. 12000 inwoners, dat dichtbij dien Westpunt op de Zuidkust ligt. De reis daarheen duurde een uur of vier per sneltrein, de trein bracht ons van Devonshire door het graafschap Cornwall. In die heele streek zijn de fabrieken weinig opvallend, ook waren er verscheidene verlaten; ook langs koper- en tinmijnen kwamen wij, waarvan de meeste niet meer geëxploiteerd werden. In de verte zagen wij verscheidene eigenaardige witte pyramiden bij de plaatsen, waar de witte klei gevonden wordt, waarvan zooveel Engelsch aardewerk wordt gebakken. Het water in de beekjes daar in de buurt was zoo wit, dat het wel leek, of er melk doorstroomde.
