Aan deze beeltenis, die niet slechts ineen huiselijke binnenkamer moet waken over uw rust, worde in oprechtheid des harten een ereplaats ge geven: boven de toegangsdeur, of inde eetkamer of ontvangsalon of op een andere plaats, waar ge dikwijls verwijlt. Want, zegt Jezus in het H. Evangelie: „Al wie Mij openlijk voor de mensen zal beleden hebben, zal ook Ik belijden voor mijn Vader, die inde hemelen is.” (Mt. 10, 32). „Vereerd” wil zeggen, dat vóór het kostbare beeld of de bescheiden afbeelding van het H. Hart een dienstvaardige hand tenminste zo nu en dan enige bloemen neerzet of een kaars ontsteekt of ook, als teken van blijvende trouw en liefde, een lampje voortdurend brandende houdt, en dat zich de familie iedere avond rondom dat beeld verenigt tot een gezamenlijke acte van eerbied, een nederige getuigenis van leedwezen, een gebed om nieuwe zegening. Het H. Hart van Jezus is met één woord ineen huis behoorlijk vereerd, wanneer het aldaar door allen en eenieder als Koning van liefde wordt erkend; hetgeen men uitdrukt met te zeggen, dat de familie zich aan Hem heeft toegewijd. Toewijding heet immers de algehele overgave van zich zelve aan een heilige zaak of persoon. Het Hart vanjezus heeft zich nu verpand, met bizondere genaden hen te zullen overladen, die op deze wijze zich wegschenken aan Hem. „Onze Heer heeft me be loofd, schrijft de H. Margaretha Maria Alacoque, dat al degenen, die zich aan dat godelijk Hart hebben toegewijd, nooit verloren zullen gaan.” Maar wie zich toewijdt, moet ook de plichten vervullen, welke uit zulk een acte voortvloeien. Wanneer het H. Hart wezenlijk ineen familie heerst, en Jezus heeft eigenlijk het recht overal te heersen —, dan behoort in die gezegende woning mensen en dingen een atmosfeer van geloof en vroomheid te omzweven. 149 Verre blijve er dus alles van verwijderd, wat het H. 