KWALITEIT EN KWANTITEIT
	De vaart werd al spoedig minder; het ijs bleek dikker dan verwacht.- Voor, links en rechts; ijs; achter de schuit een streep gebroken ijs, verder niets dan sterren en de ijsvlakte. Tot plots, op de hoogte van Zunderdorp, de boot stil lag. De ketel stond op full speed, maar er was geen wikken of bewegen meer aan. Wat nu? Overwinteren? Met al die vrouwen en kinderen aan boord? Daar klonk des kappies stem; alle hens aan dek! Twintig stoere knapen meldden zich, ook het A.S.F. was, als altijd, present. De orders luidden, in looppas over de breedste breedte van het schip ongeveer 6 meter lopen, zo, dat het schip zou gaan wiebelen. Bovendien twee man aan de giektouwen om de giek over de breedte van het schip te laten gieren om de wiebelende beweging nog meer kracht bij te zetten. De bedoeling was, het ijs te doen breken en te trachten er met full speed doorheen te komen. Wij zijn verder gekomen: een 100 meter maar daar hadden de heren der schepping dan ook twee uur voor moeten draven en trekken ineen temperatuur van 10° onder nul en bij een alles doorsnijdende k ude wind. De neuzen werden rood, de oren gevoelloos, de tenen en hielen winters, de magen leeg. Het was inmiddels negen uur geworden. Kappie Scholten keek nog eens op de afgelegde „weg” terug er. erkende zich verslagen. Daar lagen we ineen eldorado voor schaatsenrijders, maar geen omgeving voor landverhuizers en „voedselcommissarissen”, laat staan voor kindertjes, wier tonnetje al voller werd. Er was maar één mogelijkheid; de weg terug. Aldus werd besloten. De marathonloop in looppas werd na twee uur beëindigd jammer dat geen onzer een kilometerteller bij zich had! en de smalle geul achterwaarts ingevaren. Het duurde nog twee uur voor we de Oranjesluizen weer bereikten, waar de sluiswachter allerbeminnelijkst mededeelde, dat niet voor de volgende ochtend 8 uur geschut werd. Het was pas elf uur ... Er stond weinig anders op, dan te kooi te gaan, d.w.z. de nacht tussen de kindertjes met hun tonnetje en de halfwassenen en volwassenen -in het ruim door te brengen. Aangezien de wand van het schip met het ijsrandje en het koude water van buiten geen warmte bood, zijn Jaap en ik tegen elkaar aan gekropen. 