In de eerste plaats zorge men er voor, dat cliënten, die in de apotheek op hun recepten moeten wachten, de couranten kunnen inzien. Men legge ze dus goed zichtbaar op de tafeltjes en zal weldra kunnen bemerken, dat iedereen, die gedwongen is te wachten, naar de
courant grijpt. Wij kunnen nog maar steeds niet begrijpen, dat er nog altijd collega's gevonden worden, die de gunstige gelegenheid laten voorbij gaan, om het publiek voor de apotheek te interesseeren, door op hun leestafels geïllustreerde bladen of iets dergelijks neer te leggen, Daardoor dwingen wij de clientèle niet eens, aan den apotheek te denken, op oogenblikken, dat ze er vertoeven. Wij moeten er voor alles voor zorgen, dat de gedachten van de cliëntèle, die in de apotheek wacht, uitsluitend door de apotheek in beslag genomen worden en trachten, aanknoopingspunten te vinden voor verdere propaganda.
Men verzuime niet, door een klein, maar in het oog vallend bordje er op te wijzen, dat de courant kan worden medegenomen, opdat niet het nadeel van de hiervoren genoemde Wartezeitung ontstaat. Het zal slechts zeer sporadisch voorkomen, dat de cliënten naar de courant vragen. Een goed zakenman zal zelfs persoonlijk aan cliënten, die bezig waren, een of ander hoofdstuk te lezen, verzoeken, de courant mee naar huis te nemen en daar het artikel op hun gemak uit te lezen.
