Ale w pracy nad rozwojem godności osobistej pójść
musimy jeszcze dalej. W pracy żołnierza na wojnie, gdzie
wynik zależy nietyle od bohaterstwa jednostek, ile od
zgodnej współpracy całych oddziałów, muszą poszczególne
jednostki czuć się cząstkami wielkiego grona tych, którzy
zostali powołani do szczytnego obowiązku obrony ojczyz
ny i na których oczy wszystkich spoglądają z chlubą
i dumą. Najprostszą do tego drogę otworzy nam praca
nad wyrabianiem w żołnierzach, obok poczucia godności
osobistej, poczucia godności stanu żołnierskiego i godności
munduru, który ich z pośród ogółu obywateli wyróżnia,
Dlatego też regulamin w szeregu postanowień ($$. 71, 73,
75) tak dokładnie określa ubiór żołnierza a w ustępach


__ Zadania dowódcy w wychowaniu wojskowem żołnierza 61


2 i 3 §. 30 przepisuje sposób wykonywania kontroli pod
tym względem. Podobne przyczyny spowodowały postano
wienie ustępu ostatniego §. 30, aby niewyszkoleni i nie
umiejący zachować się, nieobyci z mundurem rekruci nie
obniżali godności munduru wojskowego. Tak samo §. 77,
określający porządek, gdy żołnierze w większej masie wy
stępują wobec ludności cywilnej, ma na celu wykazanie,
że gdziekolwiek znajdzie się oddział wojska powinien mu
towarzyszyć stale ład i niema wśród żołnierzy miejsca na
rozlazłość, miękkość lub samowolę.
