Caes. B. G. V, 18. B. Afr. 20. Tac. Hist. II, 21. IV, 22. Cet. Vr. dd.; Forteabant se, gerebant. 4) Antonius cum exercitu. Cf. supra Cap. XXXVI, 3. - per montes. Intellige montes Apenninos, quorum ad radices urbs Faesulae sita erat. Cf. supra Cap. XXVII, 1. XXXVI, 1. Vv. dd. - modo ad urbem, modo in Galliam, vois. Scilicet ut evitaret Antonium, qui cum exercitu recta Faesulas tendebat. Gente luce clarius est, versus non participium esse, sed praepositionem, innumerisque decere exempla, et eandem vel solam ponere posse, ut Jug. XIX, 3, vel conjunctam cum ad sive in, ut hic. Vide Jug., LVIII, 4. LX, 1. Cf. Zumpt. Or. 1. §. 30. Ramsh. p. 248. Vv. dd. - magnas copias se habitarun. Vide sub A; Nihil clarius esse potest, quam quod exprimunt historiographi, nimium potuisse tum Catilinae sperare, exercitum suum propediem auctum iri, scilicet si Roma conjuratio ralliisset, si Romani sodalibus incepta passissent. Cf. supra Cap. XXXII, 2. XXXIX, 6. XL, 1. Vt. dd. 5) Servilia repudiabat, cuius causa supra Cap. XXIV, 4. XLVI, 3. Vide sub A. Numeri mutati excusatio inde petenda, quod res aliqua indefinite cogitata nullo fere sententiae discrimine et plurali, et singulari enunciari potest; quod iterum in disjunctia enunciationis, id est, pauallus liberius in eadem vicebolem complexione adsumis est. Magnopere eam licentiam indefinite neutrius generis natura adjavarie, quivis facile sentit; cui rei hic i. accensuit, quod servitium et servilia usu plane permiscuitur. Get. cet. Kritz.; cf. Ramsh. Or. p. 3. 