Toen alles zo fijn was hij de grootouders en op school, getreurde er iets vervelends. Vader en moeder kwamen terug uit Amhon; dat was natuurlijk wel fijn, maar ze waren tegen elkaar niets aardig meer. Er was dikwijls ruzie en op zekere dag nam moeder Soedarjana mee en ging ergens anders wonen. Soedarjana kreeg er meteen een andere vader hij; hij mocht niet meer naar school maar moest meewerken op het veld. Die nieuwe vader sprak maar steeds van geld-verdienen, ’s Morgens vroeg moest hij er al op uit, om gras te snijden voor het vee. En dat ging de lieve lange dag zo door. Naar die Hollandse school van de Rama’s mocht hij niet meer gaan. Hij moest maar zo nu en dan, hv. in de regentijd, naar de kleine Javaanse school in de dessa gaan; dat was een Mohammedaanse school en je leerde er niet „Onze Vader”. Reuze jammer was dat: maar ja, als je nu eenmjal een klein Javaans grassnijdertje bent, hoor je misschien ook niet thuis op die fijne school van het ~Onze Vader”.
