W Pig pisara t dniach bokserzy nasi walczą
ze Szwecją, z którą przegrana równałaby się ze
pchnięciu boksu polskiego na terenie międzyna
rodowym na szary koniec. Wobec słabej naogół
formy naszej reprezentacji w Dortmundzie klę
ska taka jest bardzo możliwa.
Klęska dortmundzka jakkolwiek cyfrowo wy
soka, gdyby walki oceniane były punktami nao
gół nie przedstawiałaby się tak wielką. Polacy
stanowili bowiem równorzędnego przeciwnika a
ustępowali Niemcom Hat technicznie.
aje temu wyraz również tut. prasa, dla któ
rej wysokie zwycięstwo niemieckie było po czę
Sci niespodzianką. Jakkolwiek już przedtem li
czono się z WAN ADA, to jednak nigdy nie przy
puszczano, by była ona aż tak wysoka,

Jeszcze na dzień przed spotkaniem jeden z naj
poważniejszych dzienników  „Essener Allgemei
ne Ztg.* pisał, że Niemcy równie dobrze mogą
wygrać w stosunku 14:2, jak i przegrać w tym
samym stosunku. Przewidywania tego dziennika
spełniły się, z tą jedynie różnicą, że dwa punkty
dla naszej drużyny zdobył nie typowany na zwy
ciezce Arski lecz Garncarek, który uratował nas
od pogromu w postaci 16:0.
Omawiając wynik meczu prasa tutejsza pod


kreśla dzielną postawę, odwagę i fair walkę na
szych zawodników, którz wydali ze siebie
wszystko, co mogli, nie dorównywali jedynie


Niemcom technicznie i musieli ulec. W znacznej
mierze do klęski przyczyniło się


przetrenowanie zawodników
i „duszenie wagi”.
Z pośród zawodników najlepiej podobali się zwy
cięzca  Garncarek, Chmielewski, Tomaszewski i
Zieliński, natomiast silnie reklamowany Arski
swoją nie fair walką spotkał się z ogólną kry


yką.
Charakterystycznem jest oświadczenie sędziego
de Bakera, kt ry oświadczył, że właściwie powi
nien był 4rskiego zdyskwalifikować na ringu
nie uczynił tego jedynie dlatego, że nie chcia
psuć całości spotkania.
Chmielewski.
