Przeciwieństwo inleresów  prolelarjalu oraz
burżuazji — wynika z przyczyn rozmaitych, i nie
Wszystkie, oczywiście, przyczyny mają źradło w za»
sadzie klasowej. Powszechnie wiadomo, że dłużnik
nienawidzi wierzyciela; że lokator czuje niechęć
względem właściciela domu, że spożywca nie jest
życzliwie usposobiony dla kupca. Anlagonizmy owe,
nie mają nic wspólnego z walką klas, są niemal
tak slare, jak dzieje człowieka. Nieklóre z nich,
w pewnych momenlach historji, nabierały niezwykłej
doniosłości, wybijając się na czoła starć społecz
nych, i doprowadzając do radykalnych przełomów
państwowych. W starożytnym Rzymie jednym
z glównych czynników rozjątrzenia plebsu przeciw
ko patrycjuszom, były wygórowane procenta,
przez tychże wyciskane z ludu 2a długi. Podobnież
w Grecji, relormy Solona, między innymi, miały
także za zadanie rozstrzygnąć starcie zadłużonego


I jakże porywająca pięknym symbolem zwycięzkiej
diiszy człowieka, zwycięstwem ludzkości ponad
żywiołem, jesi ów anglik młodzienieć, bohaler cy
wilizacji, wołający o pomoc braterską na wschód
i zachód, który miast na własną rękę ratować się
w obłędzie dzikiego popłochu, wzywał rozumnie
i mężnie skulecznej przemocy dla wszystkich, i kló
remu dopiero śmierć z rąk wytrąciła iskrowy apa
rat, niby rycerską na polu bilwy szpadę.
Echo tajgi.
Ale jednocześnie niemal z echem zagłady
„Tilanica”, z przeciwnego krańca globu dobiega
nas echo innej kataslroly: kalasirofy w kopalniach
zlota na Lenie, Rozegrała się ona również, jak
tamta, śród lodowalej pustyni, lecz jakże inny, Die
gunowo odmienny zwiastuje dramat.
Głód i nędza zapędziły w dalekie tundry sy
birskie bezwładną gromadę ludzką, której ręce ro
bocze nabyć mógl każdy, a która sama dla siebie
nie posiadała nic. Jest la gromada ta sama, która
placi podatki, zaścieła pole wojen, dobywa węgiel


=


demosu
lichwę.
