476
﻿

HOLLANDSCH DE TAAL VAN HET PARADIJS
DOOR
A. BRIJS
De naam van den Vlaamschen geleerde Becanus (i5i8—'72) is nog steeds spreekwoordelijk om zijn belachelijke woordafleidingen en taalkundige stellingen. Zoo betoogde hij in de twee dikke folianten van zijn Origines Antverpiae (1569), dat Adam in het Paradijs de Cimbrische of Duitsche (= Nederlandsche) taal gesproken had. Minder bekend is, dat nog in de vorige eeuw door een zijner stamgenooten hetzelfde is verkondigd : pastoor Isfridus Thijs, „voortijds heyligschrijver in de abdtdije van Tongerloo, daernaer pastor te Wijneghem, lid van de Koninglijke Academie van Wetenschappen en fraeye Letteren te Brussel". Hij schreef een antwoord op een prijsvraag „of en in hoe verre de moedertael tot grondslag dienen moet in het leeren van andere taelen en van wetenschappen", in 1820 uitgeschreven door het Tael en Dichtlievend Genootschap van Antwerpen, nadat het van Koning Willem I het praedicaat Koninklijk had gekregen. Van de drie ingekomen antwoorden werd geen enkel de bekroning waardig geacht ; alleen aan dat van Thijs werd een eervolle vermelding toegekend en een zilveren eerepenning. Maar de jury had geoordeeld, dat de verhandeling van den Eerw. H. Thijs was „zonder juistheid van oordeel, gewaagde stellingen bevattend". Een hoofdstuk was gewijd aan „den ouderdom van de belgische tael, en of zij de tael van Adam geweest is".
