Het Java-Comité, dat hij meer dan 20 jaren mede bestuurde, en waarvan hij na Leemans verscheiden de voorzitter was, verliest veelinhem.
JAN MACHIEL HEIJBROCK.
Dat zullen vooral onze zendelingen ondervind en, als ze voortaan zijn vaderlijke brieven moeten missen.
Maar in hoeveel andere kringen zal zijn heengaan diep gevoeld worden! De Nederlandsche Zondagsschoolvereeniging verliest in hem een trouw bestuurder; maar vooral voor het Koning-Willemshuis is zijn heengaan een menschelijkerwijs gesproken onherstelbaar verlies, ’t Is niet te veel gezegd, dat honderden in „de Jordaan” hem met heete tranen beweenen.
Onze „lieve Vader in de hemelen”, zooals Heybrock God zoo gaarne bij den aanhef van zijn gebed aansprak, vervulle zelf genadiglijk de plaatsen, die open vallen door het heengaan van zulke mannen. Hij trooste de grijze weduwe, de eenige dochter en den met hem zeer verbonden schoonzoon, die de ontslapene hier achterliet. En Hij sterke en bekwame allen, die tot Heijbrock’s veelvuldigen arbeid moeten ingaan of dien zonder hem moeten voortzetten, om dat te doen in den geest van den getrouwen dienstknecht, die hier zooveel voor zijn Heer en Heiland mocht doen, en thans verwaardigd is zijn gouden kroon met dankbaren jubel neer te werpen voor den troon des Lams! W.
Metóip van kt Java-Comité.
Zes-en-veertigste jaarvergadering van het Java-Comité, gehouden te Amsterdam, in het
	American Hotel, op Donderdag 21 November 1901.
Door ernstige ongesteldheid van den Voorzitter, br. J. M. Heijbrock, neemt de Vice-voorzitter, br. J. A. Wormser, het presidium waar.
Deze laat zingen Gebed des Heeren vers 3, en gaat daarna de vergadering voor in gebed, waarin in ’t bijzonder de kranke voorzitter en de lijdende broeder zendeling C. Albers van Meester Cornelis worden gedacht.
