p. Beiser, który udzielił głosu pierwszemu
zapisanemu mowcy, syoniście dr. Rosenkran
zowi. A choć mowca usiłował donośnym
głosem wygłosić kilka syonistycznych fraze
sów, zgromadzenie nle chciało go wysłuchać,
tak, że już po kilku minutach musiał ustąpić.
Przywitany burzą oklasków, wygłosił
następnie poseł dr. Loewenstein mowę
skończoną co do formy i treści.
Mowca zaznaczył. że chce sytuacyę spo
łeczeństwa żydowskiego określić w oświetle
niu rzeczywistego stanu, a nie, jak ona się
przedstawia w oświetleniu kilku młodych
ideologów. A ma do tego prawo, od szeregu
lat pracuje dla sprawy żydowskiej (syoniści
krzyczą: polskiej!) I powiadam to z dumą,
tak jest: dla sprawy polskiej, a do deski
grobowej będę tak saino gorącym Polakiem,
jak żydem. (Burza oklasków).
Pytali nas, cośmy dotychczas robili?
Dobrze, odpowiem. Przebyliśmy ciężkie czasy,
źródła zarobkowe coraz się Ścieśniają a trzeba
było wytężyć wszystkie sily nietylko, by
nowe źródła stworzyć, ale by stare ile moż
ności zatrzymać, a о to usilne czyniliśmy sta
rania. Boć namnie o piękne mowy
chodzi, ale o czyny. Adwokatowi, któ
rego klienta zasądza się mimo najpiękniejszej
mowy, żaden rozsądny człowiek nie porucza
obrony swej sprawy, lecz oddaje ją adwoka
towi, który mu ją wygra. Tymi pierwszymi


Nr. 6


adwokatami interesów śŚydowskich jesteście
wy, Syoniści, drugimi my. Oto różnica mię
dzy polityką realną a polityką idealną. My
mamy sumienie, czujemy całą odpowiedzial
ność, jaką bierzemy na siebie wobec społe
czeństwa żydowskiego, a niczem nam efekt
chwili, niczem aplauz otumanionego chwilowo
przez niesumiennych frazesowiczów tłumu.
Mamy zwalczyć wielki obóz nędzy, przed
nami warownie wiekowych uprzedzeń, upo
śledzeń, przesądów.
