Zij zeggen:
//Overwegende: le dat de lichamelijke en verstandelijke rust, na een voortgezetten arbeid van zes dagen, eene dringende behoefte voor ieder arbeider is; 2e dat eene werkzaamheid, alleen afgebroken door den meest onvermijdbaren slaap, de noodige kracht tot den arbeid verzwakt, een arbeider verre houdt van alle hoogere zedelijke neiging en hem er onbekwaam toe maakt; 3e dat het werkloon van zes dagen voldoende moet zijn om den arbeider te laten leven, en dat de ondervinding bewijst dat de staat van den arbeider niet beter is wanneer hij zeven dagen werkt; 4e dat de invoering van den Zondagsarbeid als middel van mededinging, volstrekt afkeurenswaardig is; 5e dat de vrije arbeider niet kan en wil blijven beneden de slaven der oudheid of die van den tegenwoordigen tijd: — zoo verklaart de vereeniging der drukkersgezellen van Berlijn, dat de Zondagsabeid eene nadeelige maatregel is voor de stoffelijke en verstandelijke welvaart, en dat hij uit een zedelijk oogpunt volstrekt verworpen moet worden, en noodigt zij, zich beroepende op de vroeger in dien zin gedane pogingen, alle arbeiders-vereenigingen uit, gelijk ook alle welwillende meesters, om dergelijke besluiten openbaar te maken, en om, zooveel zij kunnen, de noodlottige gewoonte van den Zondagsarbeid in de werkplaatsen tegen te gaan."
VI Ev.
Worehester. Bij gelegenheid van de wedrennen, daar gehouden werd luide het Evangelie verkondigd. Een heer, die een Bijbel had gekocht, moest betuigen, dat hij de wedrennen niet meer konde bijwonen sedert hij den prediker had gehoord.
