openbaring Gods" d. i. niet zeker kunnen zijn, dat God c bestaat zonder de overtuiging te hebben «mijne zonden ; zijn mij vergeven?" Dan is die zekerheid slechts 1 weiniger deel en missen die weinigen haar zoo dikwijls zij geen krachtig zelfbewust geloof hebben. ,
Wij kunnen hierover niet redekavelen, maar vinden 1 dit eene hoogstgevaarlijke stelling, en houden het , veeleer met onze Gereformeerde Godgeleerden, die uitgingen van de overtuiging »alle menschen hebben eene natuurlijke, aangeboren en nader verkregen kennisse Gods," d. w. z. zij bezitten het geloof waarvan de Hoogleeraar in eenige plaatsen van zijne toespraak gewaagt, het geloof der duivelen — de persoonlijke gewisheid dat God is. Zij zijn zelfs in meerdere of mindere mate de aanraking met God zooals Hij zich bekend maakt, wat hier telkens genoemd wordt «zelfopenbaring" — God openbaart — dit schijnt de Hoogleeraar soms te vergeten, ooK zijnen toorn, evengoed als zijne Genade. Dat wij nu al het overige laten rusten! Maar, als wij het goed begrijpen dan komt de zaak hierop neer.
