Turcy zamknęli się w ferteczkach i obwaro
wanych :niastach, by stawić opór, ale Milosz,
gdzie się pokazał, poddawali się Turcy bez
rozlewu krwi. on zaś, ofiarując Turkom wol
ny wymarsz z bronią w ręku, wysyłał ich do
graaicy tureckiej pod osłoną, głosząc, że Ser
bowie powstali tylko przeciw rozbójnikom
tureckim, cesarzowi wierni pozostali i z woj
skiem cesarskiem bić się nie będą. Takie sa
me zapewnienia wierności wysłał kuryerami
Porcie, a gdy poseł rosyjski naciskał w Stam
bule i groził, by okrucieństwa zaprzestano,
widziała się Porta zniewoloną usunąć krwa
wego Sulejmana baszę, zamieniając go na bar
dziej ludzkiego Aljego baszę, który zbliżyw=
szy się z silnem wojskiem, począł układy z
Miloszem. Milosz przyjął warunki podykto
wane mu przez baszę i naród serbski został
znów rają. Turcy podzielili ziemię, mianując
Serbów, zwolenników Milosza, kniaziami do
pobierania podatków i utrzymywsenia porząd
ku, a Milosz został starszym kniaziem z ra
mienia Aljego baszy.
Milosz, służąc Turkom, stał się postra
chem narodu, mordował skrytobójczo ludzi
najpierwszych w narodzie, innych kazał wy
łapywać i oddawać baszy, gdzie ich w kaza
matach bez sądu dnszono stryczkien:. Byli to
wierni Kara Dziordziemu wojewodowie; podej
rzywano ich o koŁspiracyę z Kara Dziordziem,
którego naród z tęsknotą oczekiwał, by się
oswobodzić od tyrana Milosza.
Kara Dziordzie ale nie mógł przybyć.
Najpierw był cały rok ipternowanym w Gra-.
cu. a gdy następnie wyjechał do Rosyi, nie
zastał ani cara, ani ks. Czartoryskiego; obaj
po kongresie wiedeńskim wyjechali do Pa
ryża. Za powrotem cara uzyskał pozwolenie
na zaciąganie ochotników w południowej Ro
syi, których ćwiczył otwarcie, by z nimi
przejść do Serbii i zacząć no: +, walkę za
wulność nieszczęśliwego narodu.
