Celem Moskwy, zgnębić, zniszczyć ze szezętem
całą klasę oświeconą, a tem cały element pol


ski. Moskwa zapomniała chyba, że i lud u nas
polski, zapomniała czem lud ten okazał się u
nas w;yczasie rewolucji Kościuszkowskiej. Lecz
główne jej fusiłowania w tym względzie skon
centrowały się na Litwie i Rusi. „Tam lud,
powiada Moskwa, jest i był ludem rosyjskim,
tam język nie polski, religja nie katolicka.“ —
Chyba nie wie Moskwa 0 tem, że język Tu
ski naszego ludu na Rusi nie zgoła z językiem
moskiewskim wspólnego nie ma; chyba nie wie
i o tem, że”na Litwie właściwej język ludu
jest polskim; chyha zapomniała wreszcie, że
lud cały tak Litwy jak i Rusi uznawał zawsze
unię i że tylko knuty i bagnety wiekopomnego
cara Mikołaja zdołały go powierzchownie na
prawosławie przechrzeić. Powiadam: powierzcho
wnie, bo wszak zapewne wie Moskwa o tem,
że lud ten dotąd, pomimo wszelkich jej usiło
wań, nie chce znać popów brodaczów i cerkwi
prawosławnych, lecz w większości znącznej
uczęszcza do katolickich kościołów i u katoli
ckich spowiada się kapłanów, że używa pra
wosławnych popów jedynie do grzebania umar
łych, gdyż policja moskiewska nie pozwoliłaby
grzebać księdzu katolickiemu. — Ale wracajmy
do rzeczy. :

Murawiew i*Anneukow, dwóch'godnych sie
bie satrapów, obaj jedną w tym eeiu wytknęli
sobie drogę, i obaj nią ku wspólnemu zdążają
celowi. Celem tym: wytrzebienie kompletne szla
chty na Litwie i Rusi przez lud, który następnie
jako ciemny i bezwiedny, łatwiej będzie wziąść
w łapy, i wynarodowić ze szezętem. Tym to
sposobem, wedle:zdań Annenkowa i Murawiewa,
element polski w krótkim przeciągu Czasu zni
knie bezpowrotnie w prowincjach Rusi i Litwy,
a chresty i ordery hojnie się im ża to posypią
od cara. :

W tym io celu chmura poprzebieranych
emisarjuszów nieustannie krąży pomiędzy ludem,
poi go, opłaca, namawia, podjudza, — lud zaś
głuchym pozostaje dotąd, choć drażnione są w Spo
sób umiejętny jego namiętności.
