Ekscellencja Smołka ma rzeczywiście
szczęście. Przyszedł do niego pan Bloch
i oświadczył, że życzy sobie być posłem
z Kołomyi, «Ha — no, staraj się pan, sta
raj» odpowiedział mu Ekscellencja Smolka,
bo i cóż miał powiedzieć? Jakoś to prze
cie głupio komuś oświadczyć: a panu co
wlazło do głowy? Przyszedł radca Rzewu
ski i przedstawił swój wiekopomny projekt.
Ekscellencja skłonił głową i dodał: a! tak—
tak — hm — zapewne — przedstaw pan,
przedstaw.» I nuż. radca ucieszony trąbić
jak pan Bloch caier.y światu, że eks. Smol
ka popiera jego myśli. W ten sposób mo
żna znaleźć poparcie i cesarza brazylij. .'e
go i królowej Wiktorji i nawet waszego
kronikarza, któremu przykro byłoby po:
wiedzieć: «panie Rzewuski! dobry wać rad
ca, ale zły estetyk.»

Zreszta gdyby i było paru mężów stanu
za projektem radcy Rzewuskiego ciekawy
jestem, co by ci mężowie powiedzieli, gdy
by im przy rozprawie nad jakąś kwestją
polityczną postawił ktoś argument: pano


wie musicie być za tem, gdyż takiego zda
nia jest Matejko i Siemiradzki! Tożby to
się śmiało «Słowo» z owego jegomościa,
tożby za «Słowema trzymał się za boki
«Tygodnik Iilustrowany,» tożby wszystkie
pisma humorystyczne pisały wierszem i pro
zą na temat Filipa z Konopi. Dlaczego «Sło.
wo» z «Tygodnikiem lIllustrowanym» nie
śmieje się teraz — to i małodomyślny zro
zumić, Poprostu wstyd im, że się dali zła
pać na plewy.....
