Antiquissimus auctor Heraclides est. Sed quinam ille de mullis
Ileraclidis? Odesscnsis imogioygdcpog ? Putaverim Cumanum,
cum Vossio in Historicis graccis, sed de cuius aetate non sta-
lim reperio quod certum sit. Is si posterior Callimacho fuit,
quod nunc coniicio, non contendo, proximum est, ut suspiceris
sua illa omnia Elymologum , etiam versus Callimachi , Heraclidi
debere. Hoc pono tamquam exploratum, ubicumque davdxgv
dictum esse istum mortuorum obolum traditur, ab Suida in ‘Ayt-
govoiu , et in Juxuxq, ab Hcsychio in Aaydxg, ubi ad priora
illa additur: iXiycxo de xai 6 xotg vtxgoig didoptrog dfloXdg,
a Zonara p. 4(58. et ab ipso Etymologo: ubique id Callima-
cho tradi auctore. Qua de re non piget adseribere verba ex
docta disputatione de obolo mortuorum, deque pertinentibus ad
eam quaestionem vocabulis xugxadcdy et xaxuxsgtoy
gioy) , Hcmsterhusii in Lucian. 1. 1. p. 515. Praeterea duvdxg,
vel potius o daycixrjg, a celeribus vulgo nummus hicce mortualis
fuerit appellatus, si verum est, quod viris eruditis Grammatici
persuaserunt ; id enim ex JIesychio , Etymologo ct Suida in Aa-
vuxij;, 'Aytgovoiu iure sibi colligere videbantur. Sed minime
dubito, quin a Callimacho fluxerit ista glossa, qui auctor novandi
vocabulorum usus haud infrequens forte- solus antiquorum viali —
cum illud infernum dayaxqy dixit, oboli vice eo nummi Persici
genere posito, quod Graecis non ignotum pretio proxime respon-
debat. Non dissimilis est, quam ante laudatus Diodorus in me-
moriam mihi revocavit, audacia fortasse Aeschyli, qui primus
vocem, ut fertur, Aegyptiacam flugig in sermonem Graecorum

iv A





poeticum intulerit. Conferimur, ut consistam in his quae pro-
xima, fiuXijv, uyydoov nvp 6 (. Quamquam maior Callimachi
audacia videbitur, ut recentioris poetae. De origine vocis Ja-
vuKtjt persica quaestionem, quam Salmasius et laudati ad Hesych.
