26  Mari.  1859  in  Cadurcen.  Noraine  autera  Ecclesiae  intel-
ligitur  sacra  illa  sBdes,  qua3  ideo  polissiraura  construela
est  ut  fidclis  populi  usui  deservial;  noraine  vero  Cappeli(e


sub  rilu  dup.  i  classis  et  cum  Credo.  Ego  hulc  opinioni  subscri-
bere  nequeo ;  quia  ut  in  Ecclesiis  non  Parochialibus,  ubi  unus
vel  aller  Sacerdos  quotidie  Sacrum  facit,  Missa  de  S.  TilQlari
qualenus  tali  celebrari  possil,  S.  R.  C.  expresse  requirit  ulaii-
quis  Clerus  eisdem  sit  addiclus ;  at  exploralum  est,  illum  unum
vcl  alterum  Sacerdotem  minime  censendum  esse  Clerum  in  sen-
su  a  S.  R.  C.  intelleclo,  ut  putat  adversarius;  aliler  clausula
illa  non  solum  esset  prorsus  inulilis,  sed  eliam  sensum  ineptum
redderet  ut  consideranti  palet;  ergo  in  supradictis  Ecclcsiis
iMissa  de  S.  Titulari  quatenus  lali  nequit  celebrari.  Insuper  S.
R.  C.  ad  secundam  quseslionis  partem  definit,  Ecclesias  non  Pa-
rochiales,  ubi  unus  vel  alter  Sacerdos  quotidie  celebrat,  sequi-
parandas  cssc  Cappellis  pnblicis,  in  quibus  Festum  Titularis  sub
rilu  dup.  i  classis  cum  Credo  eX  Octnva  agi  vetitum  est.  Nec
quippiam  valet  quod  oppugnator  asserit,  in  secund.i  qusestionis
parte  agi  de  Fesio ,  quod  comprehendit  non  solum  Missam,  sed
eliam,  imo  principaliter,  OfBcium.  1.^  Quia  seciinda  cujusque
qusestionis  pars,  juxta  regulas  Hermenenlicse,  interpretaiida  est
habito  respectu  ad  objectum  primse  partis;  secus  non  ess^tse-
cunda  pars  unius  ejusdemquc  qua^stionis,  sed  alia  plane  quse-
stio ;  atqui  in  prima  parte  sermo  est  de  Missa ;  ergo  et  in  se-
cunda.  2.^  Quia  etsi  ponamus  in  secunda  parte  sermonem  ha-
beri  de  Festo  eo  sensu,  ut  constet  Officio  simul  el  Missa,  nihil
tamen  inde  contra  nostram  sentcntiam  eruitur.  Nam  S.  R.  C.
