Ook Conrad van Megenberg zegt" in zijn Buch der Natur (omstreeks 1350): Mespilus oder Esculus heisst ein Mispelbaum,
	De mispel komt uit het gebied ten Oosten van de Middellandsche Zee, werd in Griekenland en Italië ingevoerd en door de Romeinen in West-Europa verbreid. Omstreeks 800 wordt hij genoemd in het aan Karei de Groote toegeschreven reglement voor de beheerders van zijn landgoederen en in andere stukken. Als vruchtboom heeft de mispel in de Middeleeuwen een groote rol gespeeld. Ja, zelfs vóór die tijd moet hij tot in onze buurt bekend zijn geweest, want de Nederrijnsche en platduitsche naam Aapeneers, Apenierschen is meegevaren naar Engeland, waar men de naam Open-aers al in de 10de eeuw kent, blijkens Aelfrics Vocabulary. Ook in Denemarken heeft men een homologe naam Offenosser (Lange, Fynske plantenavne 1932, p. 85). Deze zeer kenmerkende maar hoogst onsmakelijke naam vindt men bij alle latere Engelsche schrijvers terug als Openers, Opynhars,
	Open-ass, enz. De volksraadseltjes uit Groningen (Ter Laans Woordenboek, pag. 823; Vief haartn, vief staartn, in ’n prik in t gat, Roa, Roa, wat ding is dat?) en Kleef (Nieszen, p. 193; Fief harte, fief starte en een penneken in t gat. Roje, roje, wat is dat?) wijzen op dezelfde gedachtenassociatie, evenals enkele Fransche raadsels en sommige Zuid-duitsche volksnamen.
Er is echter een naverwante boomsoort Sorbus domestica L of ook wel Mespilus domestica AU. geheeten, die ook uit het Midd. Zee gebied komt, ook via Romeinen en Karei de Groote in W^est-Europa is gekomen en ook vruchten heeft, die pas eetbaar worden als ze lijken te rotten.
