Szkodzić sprawie, wypierać się przeszło
ści dlatego, aby zamanifestować swą złość
koledze, choćby ten istotnie zgrzeszył, nie
godzi się w żadnym razie.
Przy takim stanie sejmu, życzenia ja
kie słyszeliśmy, aby sprawy najpoważniej
sze pozostały bez załatwienia, bo załatwio
ne dziś nie odpowiedzą ae kra
ju, ale przeciwnie będą zgodne z wolą
znanych przeciwników, nie dziwią nas wea
le. Między posłami widzimy bowiem jakiś
niebezpieczny zamęt, dążenia wyszłe czę
sto z najlepszych chęci, ale bardzo niebez
pieczne. niosek Wydziału krajowego o
reorganizacji służby administracyjnej, tru
dno uważać za natchniony al:
stów, przeciwnie ma on nibyto być przy
pomnieniem rezolucji, a jednak jest taką
bronią, której ministerjam może użyć na
stanowcze zabicie samorządu.
Sytuacja więc dzisiejsza pod każdym
względem jest bardzo smutną, i tak być
musi, dopóki kraj się nie ocknie z uspie
nia, w tej zaś pracy, nam się zdaje, iż
pierwszy krok należy uczynić posłom, co
złożyli dowody swej niezawisłości, przez
bliższe porozumienie się co do prac swych
dalszych.
Proces Bazaina.
Posiedzenie z d. 5. grudnia.
Mowa jen. Pourceta (C. d): Mar
szałek Bazaine pokładał swoje nadzieje
to w Regnierze, to w Bourbakim, to w
Boyerze, aż został przymuszonym do wy
dania swej armii w niewolę, w której mia
ła pozostawić 11.000 trupów. Już d. 24.
