Op de plaats, waar de eerste martelaar, de 11. Stephanus, zijn bloed heeft gestort yoor het Geloof, zal een nieuwe stichting van den Rozenkrans verrijzen, om die echt christelijke devotie meer en meer in de harten der geloovigen te doen leven. Krachtens een bijzondere volmacht, door den H. Stoel aan den Zeereerw. Pater Mattheus Lecomte, van de orde der Predikheeren, verleend, zal het heiligdom van Sint-Stephanus, den man, die vol was van den 11. Geest, die den hemel geopend zag en Jezus aanschouwde aan de rechterhand Gods, uit zijn puinhoopen verrijzen en toegewijd worden aan de Koningin van den Rozenkrans.
Daar stichtten de Paters Dominicanen reeds voorloopig een klooster, dat evenals in de dertiende eeuw, een plaats van gebed en een middelpunt hunner apostolische werkzaamheden worden zal. De hoofdgedachte, die Pater M. Lecomte bij deze voortreffelijke onderneming bezielde, was, om in het heilige Land, waar zooveel dierbare herinneringen het hart van den Christen boeien, den Rozenkrans voorgoed te vestigen. En waar ter wereld zullen wij een plaats vinden, die zoo geschikt is om deze devotie te verlevendigen ? Daar zijn immers de wonderen geschied, die wij in de Geheimen van den Rozenkrans herdenken. Jeruzalem, het historisch middelpunt van den Rozenkrans, is de aangewezen plaats, waar de heilige Geheimen veraanschouwelijkt dienen te worden, waar geest en hart van den pelgrim en den christen, die daar zijn verblijf houdt, zullen juichen in God hunnen Zaligmaker, bij de overweging van de groote dingen, die God aan Maria gedaan heeft.
