redutowych i w parka Stryjskim). Policya jest
tu zbyteczną. Widać tu i ówdzie uprzejmych
„guardiani“, a także konnych karabibierów, przy:
branych w czarno, czerwono bramowane fraki
i kapelusze stosowane z biało-czerwonemi kita
mi; aie ci ludzie nie potrzebują bronić „bszpie
czeństwa pnublicznego* i stanowią raczej dekora
cyę, niż uosobisnie postrechu w czasie szerokich
zabaw publicznych.
Festyn m» się ku końcowi. Trąbki zagrały
na znak, że hędą przyznane nagrody zwycięzcom
w batl:i kwiatowej. Fierwszą oirzymuje „mail
coach“, zaprzężony w czwórkę gniadoszów dal
matyńskich. Powoz zdobią białe bzy, kity narcyzów,
 rożowe lswkonie i kępy pełnych goździków;
wszystko to z sustem ugrupowane na czarnem
tle powoza %awnątrz, pod wysokim  binło-czer
wonym baldachimem czerwonym siedzi 6 doro
dnych młodzieńców, należących do złote! młodzie
ży w Rapallo. Są przybrani w białe garnitury,
mają na głowach fantastyczne kapelusze słomko
we, obwiązane trójkolorowemi wstążkami. Jury
wręcza im premię, publiczność oklaskaje. a piękne
damy szlą całusy. i

Drugą nagrodę otrzymał „landau“, ustrojo
ny w białe i żółte narcęzy i lewkonie na zielo
nem tle laurów. Wewnątrz pod sklepieniem
z białych fiołków siedziały trzy jasnowłoss dzie
wice z Rapallo: uosobienie wiosny. Przycia pre
mia. Okszały, wykwintny powóz „a !a Daumont*,
cely fiolstowy. Ma tem tle tysiące bukiecików z
fiołków bałęch, a na narożnikach, latarniach
1 u głów koni piramidy z żółtych narcyzów. Wes
| waątrz dwie starsze światowe damr. które także
chciały złożyć hołd najpiękniejszej z pór roku.
Dalej „dogcart*, toogcy w mimozach; siedzenie
zajmuje młodz parka: im otwiera, uśmiecha się
życie; sądzą, że ono będzie dla nich wieczystą
wiosną,

I znów ro.brzmiewa trąbka; powozy spieszą
ku „villa nazionale“, gdzie posbód stę rozwiązuje.
„Święto wiosny* skończone. Tak wszystko na
tym świecie «rótko trwa i pogrąża się w toniach
| przeszłości.
Z Polaków bawi tu radca dworu p. Amoni
Jaegermann z córeczką.
