De heer Oud zal het achteraf wel niet zo leuk gevonden hebben, dat de algemene vergade ring van zijn partij nu juist vlak voor dit defensiedeb'at in tweede termijn gehouden moest worden. Op die vergadering zelf was reeds gebleken, dat het met de eens gezindheid in de kringen der VVD niet alles rozengeur en maneschijn is. Dit mag geen verwondering wekken, wanneer men zich reali seert, welk een halfslachtige po litiek de heer Oud voor zijn partij gevoerd wenst te zien. Als voorzit ter van de VVD heeft bij het immers gepresteerd, enerzijds te zeggen dat zijn partij zich in de oppositie helemaal niet ongeluk kig voelt en anderzijds bittere ver- 199 PARAAT HET WERK IN DEN HAAG wijten te richten tot de protestants- christelijke partijen, die zijn „derde macht” niet hebben gewild en de VVD zonder kikken uit de rege ring hebben gelaten. (Dat de heer Oud bij een en ander heel vlotjes is heengehup- peld over de feitelijke gang van zaken bij de jongste kabinetsfor matie laten wij nu maar verder onbesproken.) De heer Oud heeft de VVD thans bestempeld als een centrum partij ; een constructie waarvoor hij een beroep moest doen op de verouderde tegenstelling van „rechts” en „links”. Dat de tegen stelling waarom het werkelijk gaat alleen kan worden uitgedrukt in de tegenpolen „vooruitstrevend heid” en „conservatisme” wil hij voor geen geld erkennen en daar mee is de halfslachtigheid van zijn opzet weer eens gegeven. Nu mogen sommige jongeren in de VVD tegen het conservatisme in hun partij ageren, het is duidelijk dat zij daarmee maar heel weinig voe ten aan de grond krijgen. En een man als prof. Molenaar mag zich al als voorstander van de PBO uitspreken, de tegenstanders in zijn partij, die tevens de arbeiders maar liever niet in hechte organi saties verenigd zien, laten zich daartegenover even sterk horen. In de grond der zaak hoeven zij trouwens over de inzichten van prof. Molenaar ook niet zo ongerust te zijn. Want de vrees van deze hoogleraar, dat de arbeiders door een te deugdelijke organisatie van de aanvullende werkgelegenheid niet meer de „automatische prik kels” zullen ondervinden tot het zoeken van „gewoon” werk, komt in hun kraam bijzonder goed te pas. Het antwoord dat minister Suurhoff de heer Molenaar tijdens de discussie over de begroting van Sociale Zaken op dit punt gegeven heeft, was even bondig als afdoende. 