iiit  c.  xx.  Harc  a mero  homine,  vel  angelo,
aut  etiam  dyyeAocvQqcoTrct)  qvem  in  mente  fide-
lium antiqvorum  hsfiffe  fingit  Calixtus,  dubia  ac
pendula  prorfus,  an  talis  futurus  ejfet  Redemptor  ,
nec  ne ; fieri  aut  exfpedlari  qvomodo  poterant  ?
Thomas  certe  ipfe,  etfi  Parte  Hi.  qvseft.  l art.  ii.
conclufionem  ftatuerit  ejusmodi  5 potuiJTet  Deus  esc
infinitate  fuse  divina  potenti  se  alio  , qvdm  incarna-
tionis opere  y genus  humanum  reparare  5 fed , ut  homo,
facilius  & ?nelius  fisam  conferveretur  falutem , hocne-
ceff artum  fuit  , ut  verbum  ejus  caro  fieret:  in  confir-
matione^ tamen  ejusdem  fatetur,  nominem  merum»
fatisfacere  non  potuiflfe;  $Qvinta;  Homo  inqviens,
purus  feu  merus  fatisfacere  non  poterat  pro  toto  hu-
mano genere  ^ Deus  autem  fatisfacere  non  debebat  :
unde  oportebat  Deum  hominem  effe  Cbrifium.
Rurfus,  fi  nec  paffio  Chrifti  credenda  aut  credita
fuit,  qvi,  qvxfo,  Redemptio  hominis,  qvae  fine
fangvinis  efrufione  nulla  eft,  credi  potuit  ? Fate-
tur Calixtus  cum  Scholafticis  nonnullis  , Alberto
M.  in  Tertium  dift.  xx.  art.  m,  Ihomiqve  ipfoin
camdem  diftindiionem  Tertii,  qva?ft  i#  art.  iv.  &f
art.  1*.  ,,  non  potuifie  aliter  Redemptionem  fieri,
„ qvam  per  milfioncm  Filii  * ite  pretii  folutioncm.
z:  ‘ V ^ ^ No*


u in  CHRISTUM.  171

a.  Non  perfvadct , inqvit , Tratt.  de  paftis  tb.  xxxt.
