Toen begon de moeder te schreeuwen en ver klaarde, dat zij niet weg ging voor zij haar kind 84 gezien had, en toen zij er eindelijk bij kwam, vond zij het, overstroomd met bloed; de boven lip, een deel van de tong, neus en het linkeroog waren door ratten opgevreten, de voorhoof ds- huid stuk, en het heele lichaampje opengekrabd. Het kindje was dood. De grootste verontschuldiging wlas, dat de ratten, niet van het gesticht konden zijn, maar dat ze van een naburig huis waren. Handel en Nijverheid bloeien, dat wil zeggen, de werkloosheid neemt voortdurend toe. Overal voelt de arbeider zich de meester, dat wil zeggen, noch de directeuren, noch de boek houders geven de arbeiders ook maar antwoord, als zij om hun achterstallig loon vragen — zij jagen ze eenvoudig weg. Als de arbeiders zich bij hun collega's daarover beklagen, antwoordt men hun: „Als wij wagen zouden om nader uit sluitsel te vragen, zou men ons op de keien smijten." De voorzitter van een andere afdeeling schrijft: „De arbeiders buigen zich voor den rooden directeur, omdat deze hen vrees aan jaagt en voor zich doet sidderen." De arbeiders hebben een onvoorwaardelijk vertrouwen in de tegenwoordige regeering, dat wil zeggen, dat ze verklaren een heele partij mooie leuzen mee gekregen te hebben, maar er wordt niets voor hen gedaan. JAN POLITIEK. Hoe ik medewerker werd aan De Houten Pomp. (7e Vervolg). Het wordt zachtjesaan eentonig, saai, al m'n reuzen-prestaties telkens weer te gaan toeschrij ven aan m'n grooten geest. Laat ik de zaak nu eens van den anderen kant beschouwen: stellig zou ik in de kiem mijner ontwikkeling tot een waardeloos vlies je verschrompeld zijn, wan neer mijn eerwaardige magister niet een ge boren docent ware geweest. Tegenwoordig spreekt men van stoom-cursussen. Doch Ds. Godfried bezat klaarblijkelijk het benijdens- waardig geheim van een electriciteits- of radio- cursus. Dat gedurende dit cursus-halfiaar in 't bij zonder, en ook na het beëindigen hiervan, menig legrijp kippetje via Vaders klapkorf naar de pastorale ren verhuisde, en mijn verheven leer meester, als hij niet zoo ingetogen ware ge weest, iedere week d'en gebraden haan in let terlijken zin had kunnen uithangen, moet ik hier tot eer van m'n Ouders even vermelden. Doch altijd werdten die gepluimde of pluimlooze mi- nerva-offers door de edele pastoriebewoners slechts na veel tegenstribbelen aanvaard. 