Byłoby rzeczą ruskich posłów danie inicya
tywy do utworzenia takiego bloku i to dość
wcześnie, zanim rząd zdąży jeszcze w drodze
układów z przedstawicielami poszczególnych
narodowości pozyskać ich ustępstwami i rozbić
w ten sposób ich solidarność. — Artykuł swój
kończy „Diło* refleksyą, że gdyby nawet po
słowie ruscy, idąc za jego radą, utworzyli ów
blok parlamentarny, i gdyby w obronie bez
względnej równości prawa głosowania wytężyli
wszystkie siły, to jednak usiłowania ich będą
miały o tyle tylko skutek, o ile równocześnie
w kraju towarzyszyć im będzie odpowiedni
ruch narodowy Rusinów, „ponieważ plany pol
skiego Koła o tyle tylko można pokrzyżować,


jo ile postawa ludowych mas raskich w Galicyi


niec rozterce. Mówią mu: Bierz ją — to zna
czy, że ją mieć godzien.
— ŻZaprzeczyć temu? Szaleństwo!... A je
dnak..
I znowu kompromis gotowy: Rozpłacić się z
Szermerową, to dosyć, ażeby wszystko poszło
w niepamięć. Wreszcie, i dla niej dyskrecya
również pożądana. Tylko się z tem jak najprę
dzej załatwić potrzeba. Klub i stosunki? Tu
niema rady, tu już ofiara nieunikniona, ale
ofiara — za tenę prześlicznej dziewczyny.
