———


średniego wkroczenia 60,000 wojska, co miano
przyobiecać królowćj , na przypadek gdy Cala
trawę i kolegów jego uchyli. — Skoro w Ma
drycie dowiedziano się o nazwiskach nowych mi
nistrów, samych przyjaciół królewskiego statutu,
omało do wybuchu nie przyszło. Espartero
przełakł się tego, a królowa poleciła dymisyo
nowanym ministrom, sżeby posady swoje zatrzy
mali. Lecz ci dzielny stawili opór i przyszło do
tego, że musiano chodzić od jednego do drugie
go deputowanego, dla ofiarowania im opróźnio
nych posad i skłonienia do ich przyjęcia. Tyl
ko po wielu osiłowaniach udało się Ksparterowi
przywieść doskutku mieszane ministeryjum,
do którego należą pp. Bardaxi, były procer, Va
dillo, Salvato, Pio Pita Pizarro i jenera} Eva
risto San Miguel; wyjąwszy pana Bardaxi ,
wszyscy reszta są członkami teraźniejszych kor
tezów. — Ministeryjam to, które zapewne tej
nocy potwierdzenie uzyska, najwiecćj jeźli ośm
do dziesięciu dni zostanie przy Życin , lękać się
bowiem naley, iż go prowincyje uznać nie ze
chcą. Z trudnością z resztą robić będzie po
stępy, nie duatsje ma bowiem jedności a tém
samém odwagi. Trzéj jego członkowie zmięszani
ołożeniem swojóm, mieli oświadczyć królowćj,
b ofiarowanych im posad nie przyjmą. Cóżkol
wiek badź, junty będa nieodzownie ostatecz
nym końcem téj nowój polityczaćj intrygi *
Podług Journal des Pyrenees Orientales z d.
19. sierpnia, karliści utrzymują się ciągle w wa
rownych miejscach, w póinocnćj Tiatałovii na
granicy Pirynejów ; sypią okopy w Berga, gdzie
zbrojownię i szpital założyli. Junta Katalonii, przy
którćj jest wiełe grandów Hiszpanii, biskopów
i innych księży, obrała tam swoję siedzibę. —
San Jaan de las Abadessas wciąż karliści oblę
gaja, i nic nie okazuje, „ażeby krystyniści my
śleli o odsieczy tego miejsca, lub o odebraniu
Ripolla. — Podlog dzieńnika madryckiego Hab
lador, karliści odchodząc z Segowii, mieli w tam
tejszym Alkazarze zostawie mała załogę.
