Automatisch drong zich de oplossing op die ons reeds een aantal weken geleden de beste toescheen: de kandidatuur van de enige belangrijke figuur die het naast Carlo Schmid zou halen en die voor deze .functie als bondspresident beschikbaar is, Adenauer zelf. Dit bood ook andere grote voordelen: Adenauer moet, 83 jaar oud, meer gespaard wor'den, de jongeren moeten eerder mee kunnen spelen, willen zij klaar staan, als Adenauer eens komt te ontvallen, boven- Sten kon Ad.naner «ft f makkelijk ervan overtuigen dat zijn positie als president sterk zal verschillen van die van Heuss: Heuss was liberaal en de regering gevormd door christen-democraten als sterkste partij. Adenauer was niet alleen jarenlang voorzitter van zijn partij, maar heeft inde laatste jaren en nog bij de ver-
	kiezingen van 1957 binnen zijn eigen partij zo sterk aan prestige en gezag gewonnen dat het niet veel moeite zal kosten e ' genover zijn eigen mensen ook dan zijn mening te doen respecteren als hij „maar president is. De grondwettenjke bevoegdheden van de president, die Adenauer nu m Cadenabbia zorgvuldig bestudeert, geven hem bovendien voldoende gelegenheid met de regering contact te houden. Toen Adenauer in zijn rede na de bekendmaking van zijn besluit, dan ook zei, dat de Westduitse politiek niet zal veranderen, is dit om bovengenoemde redenen meer dan waarschijnlijk. En dit ia gooclzo. Atewlitieke arbeid inde 14 jaren na de oorlog was .niet alleen Voor de bondsrepubliek een zegen; ook de Europese eenwording en de westelijke samenwerking hebben in hem een voorvechter die men m zijn historische betekenis moeilijk kan overschatten. Van huis uit een overtuigde tegenstander
	tussen Bonn en Londen zodaf zelfs in westelijke kringen de gedachten opkwam dat Adenauer voor de kritiek van zijn eigen mensen moest wijken. Als symptoom werd vooral gewezen op het plotseling verlof van Adenauers perschef Von Eckardt die volgens insiders inde discussie met Engeland Adenauer geen gelijk wilde geven en meer soepelheid tegenover MacMillans bevriezingsplannen voorstond. Al deze reacties bleken spoedig niet meer te zijn dan speculaties, vertekeningen, voorbarige schrik of wensbeelden. Zij hebben geen rekening gehouden met hef simpele feit dat sinds de eerste dag van Adenauers kanselierschap de politiek van West-Duitsland inde fundamentele punten zich zelf gelijk is gebleven. Of Adenauer nu kanselier blijft of bondspresident wordt hij blijft zich zelf. 