Quaeft.  SATURA  ejl ,  uva  paffa  ^  poknta  ,  &f
nuclei  pinei  mulfo  confperft.  At  quod  rtiagis  ad  no-
ftrum  fcopum  nccedit,  id  Fefti  eft :  Et  lex  multis

1  aliis  legihus  cnnferta.  illud  fane  tandem  coUimat  ,
quod  ejus  ndbreviator  Paullus  retulit:  SATURA
i^  genus  carminis  eji ,  uhi  de  multis  rebus  difputa-
tua.  Ita  &  Acron  ibidem  :  Ergo  ^  hoc  carmen
propterea  SATURAM  adpellaverunt ,  quia  itamul-
tis  ^  variis  rebus  refertum  ejl.
Tute  jnm  vides,  quam  apte  Varronianae  Sati-
rae  ,  &  pariter  Petronianne,  conveniat  Satirae
vocabulum  Romanum.  Nam  quum  Satirne  fit  plu-
riuin  videlicet  rcrum  commiftio,  ubinam,  quae-
fo,  mifturn  innjor,  qiiam  in  noftra  Satira,  &  re-
rum  ,  &  multiplicis  fimul  orationis  eft,  ut  nnte-
rius  oftenfum  V  Pnriter  facit  &  nd  ali:im  Satirne
fpeciem  eadem  adpcllatio  ,  fed  quae  ad  nos  in
pracfentia  ejus  explicatio  non  fncit.  Ut  enim
inaledicentiae  quoque  Satirarum  adpellr.tio  ipfa
quadraret  ,  non  defuit  &  ctymi  fui  fatis  opportu-
na  ratio.  Addit  Acro  loquens  de  Sntira  poemate.
Alii  dicunt  ,  quod  ideo  Satura  [vel  Satira]  vocitata
eji  ,  quod  ita  convitia  ^  crimina  hominum  lihere  in-
vadat  ,  ut  Saturi  ,  id  efi  ,  ehrii  folent  humines  di-
Ueriis  aut  contumeliis  adficere.  ,-Apte  ergo  fic  a
nomine  Satur  ,  Etymologia  petita  eft,  quod  &
nofter  D.  Ifidorus  lib.  viii.  orig.  c.  7.  juvat  his
verbis  ex  regio  codice  emnculatis  :  aut  a  Saturis
nomen  traclum  ,  qui  inulta  hahent  ea  ,  quae  per  vi-
nolcntiam  dicumur.  Mire  convenit  Satirae  Ro-
manac  dubio  procul  &  ifthaec  originatio.  iitraque
ejus  fpecies  plane  circa  dodlrinain  morum ,  vi-
tiorumque  cxagitationem    vcrfatur.
