Het sociaal-economisch onderzoek in Roden
	BOEIEND TOEKOMSTPERSPECTIEF!
	door M. BUSHOFF
	'AN tijd tot tijd valt elke werkende gemeenschap weleens iets inde schoot, dat aanleiding geeft tot algemene
	V
	vreugde en blijdschap. Sterk komt zulks tot uiting ineen dorpsgemeenschap, wanneer een lang voorbereid object tot voor een ieder te aanschouwen werkelijkheid gaat worden. Soms is het een bejaardentehuis, dat zijn deuren kan openen, dan weer is het een turnhal of Groene Kruis-wijkgebouw, dat iedere inwoner oproept tot voldoening en dankbaarheid.
In Roden echter, is het in eerste instantie geen materieel-zakelijk feit, dat de bevolking nieuw perspectief heeft geschonken. Wat het wel is, vindt u in enkele woorden weergegeven aan het hoofd van dit artikel.
Door het gemeentebestuur werd in 1957 aan het DETI het verzoek gericht, nogmaals —• evenals in 1947 een welvaartsonderzoek te willen instellen. Niet zozeer dit daarna gehouden onderzoek, alswel de wijze waarop aan het verzoek gestalte werd gegeven, stemt ons allen tot grote erkentelijkheid. Immers bij dit onderzoek werd door de directeur van het DETI, de heer drs. C. Voormolen en zijn naaste medewerkers gebruik gemaakt van de ervaringen, die men inde U.S.A. heeft opgedaan op het terrein van de streekontwikkeling, door daarbij de bevolking zelve actief te betrekken. Roden mocht dus op dit terrein de primeur verwerven en mocht er aanvankelijk
	nog sprake zijn vaneen korte periode van aarzeling, weldra werd deze gevolgd dooreen winter-halfjaar van hard aanpakken.
Een 100-tal leidinggevende mannen en vrouwen uit allerlei schakeringen van het dorpsleven zijn, onder leiding van het DETI, in het welvaartsonderzoek betrokken geweest. Mij is gevraagd om in kort bestek de praktische betekenis van het tot stand gekomen rapport te willen belichten. Ik ga dat thans, na deze wat lange, doch niet overbodige inleiding, in telegram-stijl doen.
