— Pewnie, że krzywdzą, bo dla mnie Igarstwo
zawsze łgarstwo, choćby i w kartach tylko — skarz
żył się prawie serjo bezbronny "wobec wszelkich
podstępów rycerz bez skazy. Lecz odpowiedzią na
to był mu ogólny śmiech. Wściekał się i ciskał kare
ty do „śmietnika“ i zarzekał się, że więcej grać nie
będzie, ale jeden porządny „full“, dostawszy mu
się nagle, zmieniał humor nieszczęśliwego gracza
i jak przedtem narzekał, tak teraz poczynał się naz
trząsać nad swymi partnerami.
— Dam ja wam... karta się odmieniła... moje
pięć minut przyszło, nic wy mnie nie zrobicie —


Syrwidowa grała jak! anioł,
fuszer, Leciał
otwarcie, to
wcale niezłą
pojęcia i nie


tryumfował. — Ot i pani Felicja już bez sztonów,
musi sięgać do 'wioreczka.. Doskonale — nóżki na
stół.
Zgrabne, pomimo wieku, nóżki pani Syrwido»
wej mogły być jednak zupełnie spokojne. Szczęście


Z uśmiechem wyrozumiałości przyglądał się tym
harcom Wojnicz, mniej stoicko odnosiła się do nich
pani Wedel, sama w grze dość nerwowa,

— Ach Eustachy, il faut changer les places —
ca ne va pas plus, moi je perds toujours...
Zato przynosi pani szczęście innym —
szał ją szarmancko grzeczny wielbiciel,

I tak ciągnęła się zabawa do północy. Gdy staz
ruszek zegar w saloniku wydzwonił srebrnym
dźwiękiem dwunastą, kładziono karty i wymienia:
no spielmarki na pieniądze. Pani Felicja była pra:
wie zawsze wygrana, Ale Szmurło już jej to wspae
niałomyślnie przebaczył oczywiście. I sam ofiarowyż
wał się, że ją odwiezie do domu. Oferta jego nie
była odrzucana nigdy... Wojnicza zatrzymywała pas
ni Aneta pod pierwszym lepszym pozorem. — Naj:
częściej chodziło niby o jej papiery procentowe, —
chciała zasięgnąć jego rady: sprzedawać „Wołżskoz
Kamskti* czy nie?.. A i z akcjami Marjupolskiemi
niewiadomo, co zrobić... Majkopskie znów spadają...
Biedna kobieta miała ciąłe kłopoty...
