Hier, als God me dadelijk gehaald heeft, dan is deze setargan kapala voor mijn kleine lieveling, omdat ze Goeroe zoo vlug haalde De koorts nam weer sterk toe; de glinsterende oogen
	met hun gelen achtergrond rolden door hun kassen; klachten over hoofd- en lendenpijn namen af om plaatste maken voor jeugdfantasieën:
	Vader, de kapoek is dit jaar vroeg och, onze koetjing is weer terug amok, amok de Hevea, wordt tapbaar; het is toch ook het 5e jaar caoutchouc dan arak
	De zon zoog met een fabelachtige kracht het vocht uit zee, moeras en rivier en vergat daarbij niet den transpireerenden optimist, die in blije offerbereidheid zijn jeugd in de vergetelheid vaneen vreemd land liet ondergaan. Helden, van de hoogste superioriteit, waarover echter geen Maandagkrant schrijft. B. B’
	Rare kroongetuigen
	Der Blitz, strijdblad van de Duitsche actie, publiceert verscheidene artikelen over het ontstaan van het christendom. In het bijzonder onderzocht het de vraag: Heeft Jezus geleefd? Reeds voor een halve eeuw terug hebben rationalisten en vrijdenkers omtrent deze kwestie een heele literatuur samengesteld. Hun pogingen om te bewijzen, dat Christus in het geheel niet geleefd heeft en door deze bewijzen het fundament van het christendom te verwoesten, zijn jammerlijk mislukt. Der Blitz, begint thans daar, waar tientallen jaren geleden liberale en marxistische vrijdenkers roemloos moesten ophouden. Doch dat hindert het blad schijnbaar niet. Het hoopt, dat ’t juist haar zal gelukken, datgene te bereiken, waarin anderen voor haar schipbreuk hebben geleden. In deze hoop voelt het zich gesterkt door zoogenaamde „historische bewijzen”, die de grondwaarheden van het dogmatisch kerkelijk christendom omver zouden werpen. Deze bewijzen moeten juist een dezer dagen geleverd zijn. Welke bewijzen zijn dat? In alle joodsche (niet-christelijke) geschriften zou de groote Jezus slechts op twee of drie plaatsen als het ware terloops genoemd zijn. Zoo moet Flavius Josephus, die van 37 tot 96 na Christus leefde, in zijn geschriften het bestaan van Christus weliswaar wel vermeld hebben en zijn kruisiging als een ongeluk voor de Joden hebben gekenmerkt, maar deze plaats in zijn geschriften zou vervalscht zijn, een knoeierij van „vrome” monniken of copiïsten, die deze zinnen er eenvoudig tusschen geflanst hebben. Maar ook de Talmud moet een getuigenis zijn tegen het bestaan van Jezus, want in deze verzameling van rabbijnsche geschriften moet niets over Jezus te vinden zijn. 