Teroz już ani myśle wyjeżdźać z Krakowa,
tyle mom roboty. W tamtym tygodniu zaprosiuł
Ignac wszelakich repryzentantów burżuazyi i
preletaryatu, aby stanąć w obronie uczuć naro
dowych, na które zawzion sie Biliński, który
oby za to nie zaznał przyjemności, jaką daje
blacha silnej z mocną lub bomba okocimera,
choćby nawet był rodem z Krakowa. Psioczy
liśmy okropicznie na wszelaki rząd, ministrów
i burżujów i powzieni rezolucye, co żaden pra
wowierny obywatel, katolik, gudłaj, czy bezwy
znaniowiec, nie powinien chary ani sikonia wziąć
do gęby, jeśli rząd się nie upamięta i nie cofnie
swygo przedłożynia. Zapołki niech se ta opo
datkujom, mnie to nie ziąbi ani boli, obeńdę
się bez nich,bo jak mom cienkigo a chce zapolić,
to bez wszeląkiej wszelakości, przystempujoncy
jestem do pirszygo lepszygo gawra na ulicy i
godom: — Panie dej pon ognia! — a przytym
takie ci zrobie do niego perskie oko, że choćby
chłop nimioł zapołek, to ci zaroz poknaje do
trafiki, kupi i grzecznie ochwiaruje mówiący :
— Proszę, proszę! A może pan pozwoli i pa
pirusa! Ze jesdem jenteligent, nie odmowiom
nigdy takimu zaproszyniu. Lepij robi Wicek,
ten idzie na A-B, a jak spotko gawra z brza
nom, przystempuje do niego i prosi o ogiń, a
jak facet daje, powiado zaroz: — Ale jo panie
nimom papirusa |... Czasem sie trafi ognisty
skieł i nie chce dać, ale powiado : — Kusz dra
niu, bo zawołom policaja l... To Wicek znów na
to : — Cie... cie.. wielgie micyje... niby mi to
policaj taki dziwny. Myślołem, że z pana ka
walir, a tymczasem widze, że źgocz! Chodzisz
pon z mojom siostrom, jak to mówiom po fraj
cusku : dupache — a mnie, śwagrowi, nie chcesz
dać papirusa... Czekoj brachu, niech cie ino
spotkom w samotności, to se pogodomy.,. Po
znosz, co to krakoskie muliki!... Tak ci mu sie
potym ruszy suminie, niczym po oleju...
