Chciałoby się zapytać, skąd muzyka czerpie taką moc? Skąd pochodzi moc
wielkich dzieł wszelakich sztuk — moc skupiania światła Tajemnicy i kierowania
ludzkiego ducha ku transcendencji? Być może kluczem do odpowiedzi na to
pytanie jest sama natura twórczego natchnienia. Wielka kompozycja muzycz
na, każde wielkie dzieło, zawsze w pewnym sensie wyrasta ponad możliwości
człowieka, ma znamiona daru. Powstaje bowiem dzięki temu, że „przekracza
jąc tajemnicze prawa, które rządzą wszechświatem, Boskie tchnienie Ducha
Stwórcy spotyka się z geniuszem człowieka i rozbudza jego zdolności twórcze”
(tamże, nr 15). To właśnie ślad owego tchnienia w dziele sprawia, że zarówno


2 O związku muzyki z prawdą, kontrowersyjnym dla niektórych teoretyków, zaświadczał
Witold Lutosławski: Prawda dzieła odzwierciedla kondycję etyczną twórcy — zależy od tego, czy
dał on „rzetelne świadectwo swej wewnętrznej prawdzie”. Słowa te wypowiedział kompozytor
podczas pamiętnego Kongresu Kultury Polskiej w roku 1981.
3 Jan Paweł II, Trzeba, abyście trwali i pomagali trwać innym (Przemówienie podczas
spotkania ze Światem kultury i sztuki w kościele św. Krzyża, Warszawa, 13 VI 1987),
„L'Osservatore Romano” wyd. pol. 8(1987) nr 5 bis, s. 16.
Od Redakcji 7


wsłuchując się w piękno kompozycji Palestriny, jak i Pawła Szymańskiego czy
nawet niektórych kompozycji jazzowych, zwracamy się ku samemu Pięknu
i Stwórcy piękna.
Człowiek w dużej mierze utracił już zdolność bezpośredniego doświadcza
nia piękna świata stworzonego, którego jest częścią i zwieńczeniem. Świata,
który sam Stwórca dał mu w posiadanie. Kontemplacja piękna przyrody nie
stanowi już dziś powszedniej rzeczywistości ludzi. Ich kontakt z naturą zapo
średniczony jest przez kulturę i technikę. Poprzez obcowanie z dziełami sztuki
i ich tworzenie człowiek może na nowo zachwycić się swoim zapoznanym
dziedzictwem i podjąć przerwany dialog z Obdarowującym.
