De schaakspeler
	Het verhaal speelt inde achttiende eeuw. Catharina II regeert over Rusland en de Polen hebben iets met hun vrijheid aan de hand. Zij willen haar terug hebben, maar hoe het precies zit, deelt de film niet mee, en het doet er voor haar ook niet veel toe, want het gaat er maar om aannemelijk te maken, dat de tijden gevaarlijk zijn en heel in het bijzonder gevaarlijk voor zonderlinge gekken als Conrad Veidt, dien wij hier tegenkomen in zijn rol van baron de Kempelen. Deze baron vervaardigt de vernuftigste automaten en bovendien beschermt hij een jong graafje en zijn teer beminde, die beiden voor Poolsche opstandigen trachten te spelen. Hoe dit zij, op een gegeven moment komen de automatische poppen den baron erg goed van pas, want dan verstopt hij het opstandige graafje ineen daarvan, een Turk, die schaak kan spelen. Zoo wordt het heele geval getransporteerd naar Tsarin Catharina, die echter al lang weet wie er inden Turk huist en bevel geeft, dat men hem zal fusilleeren. Als de schoten gevallen zijn, dan komt natuurlijk niet het jonge graafje, uit den Turk kruipen, maarde edelmoedige baron, die doodelijk getroffen is. En op hetzelfde oogenblik steken de automatische soldaten thuis bij den baron zijn ergsten vijand dood. De lezer zal opmerken, dat hij hier niet veel van begrijpt. Het pleit voor zijn verstandelijke vermogens Het is de onzinnigste humbug, die men zich kan voorstellen. Het is zoo onzinnig, dat het niet eens griezelig is, en dat was eigenlijk de eenige bedoeling van de film. Personen boven achttien jaar zullen tevergeefs trachten zich ermee te amuseeren.
L. H.
