Gdyby nawet car Mikołaj i jego najbliżsi do
radcy mieli szczere i niszłomne postanowienie


sarza Wilhelma, tym razem chyba możemy być
spokojni. Pocóżby Niemcy mieli iść do Królestwa
Polskiego i coby tam mieli robić? Oddziałów po
wstańczych, któreby osaczać i w pień wycinać mo
żna, niema. Dla rozpraszania tłumów demonstru
jących na ulicach — jak widzimy — kozactwo cał
kowicie wystarcza. Może mieliby puścić w ruch
i prowadzić oporne koleje, pełnić służbę pocztową
i telegraficzną? Ależ z takiemi rzeczami robotnicy
umieją sobie poradzić. Pewien zapas bomb niewąt
pliwie jeszcze pozostał i z całą rozkoszą rzuca
noby je na Niemców. Wszakże małe próbki terroru
już były. Urzędnicy pruscy chcieli doprowadzić po
ciąg do Sosnowca, ale im nie dano. Mimo zaś
swej notorycznej wszechstronności i wielorakich
uzdolnień, cesarz Wilhelm nie zdoła wszczepiać za
uczynienia zadość życzeniom narodu, wszystko to |aowolenia, otuchy ufności w serca narodu rosyj
w niwecz się obróci dzięki różnym Skałłonom iiskiego, bo tego nie umie, jak to się na jego wła
tym podobnym figurom, rzucającym się oślep do |snych poddanych okazuie.
walki, już me w obronie caratu, lecz w obronie I oto w tej ważnej, przełomowej chwili rząd
pełnych żłobów, z których tak obficie za panowa+ | carski znalazł się osamotniony między obozem
nia autokracji czerpali. swych nieprzejednanych wrogów i gorszych od

Dziś te „czarne sotnie“, te policyjne bandy, | nich, niebezpiecznych przyjaciół.
podłurzające ludność rosyjską przeciw żydom, so Iza Moszczeńska,
cjalistom, libersłom, stają się najgorszymi, najnie
bezpieczniejszymi wrogami rządu, który ich Gpu
Ścił, Te bowiem żywioły właśnie uniemożliwiają
rządowi przymierze z narodem. Rząd ich już po
skromić i pohamować nie może. Jest to element
kontrrewolucji, który przez swe rozpaczliwe od
ruchowe drgawki potęguje niebezpieczeństwo obec
nego przesilenia.
, Podporą tronu on się w żaden sposób stać
nie może.
