Toen ten slotte Dr., Dünner, hoezeer oorspronkelijk tegen zijn wil, als O.R, werd benoemd, verergerde die strijd tot een voortdurende veete, waarin zijn tegenstanders Dr, Dünner bijna tot hun dood toe onder trachtten te brengen. Maar hoe en op welke wijze kon dit geschieden? Door Dr. Dünner te treffen in zijn kleinood, het Seminarium. Rotterdam en Friesland waren niet anders dan werktuigen in handen zijner bestrijders, om Dr. Dünner doodelijk te treffen. In 't licht of liever in de duisternis van dien strijd moet het ontstaan van de Verordening op de benoeming van buitenlanders als O.R, bezien worden. Wel verre van per sé geen bezwaren te hebben tegen de benoeming van den vreemdeling, was Dr. Dünner van meening, dat van 't oogenblik, dat het Seminarium voor het eerst Moré!s beschikbaar stelde, het buitenland had afgedaan. Die meening sproot voort uit de noodzakelijkheid van gerechtvaardigd zelfbehoud. Als het Seminarium kon voorbij gegaan worden bij een benoeming van een 0.R., dan had het zijn bestaansrecht verloren, dan was alle moeite en opoffering voor 't kweeken van Moré’s tevergeefs geweest, De strijd om Rotterdam in mindere, maar om Friesland in de heftigste mate gevoerd, moest toch eindelijk beslecht en zoo is de Verordening ontstaan, waarbij Dr, Dünner niet tevreden gesteld, toch in de toekomst de benoeming van een 0.R,, met zooveel bezwaren had omringd, dat hij hopen mocht in de practijk de vacatures voor 0.R., voor de Seminaristen gereserveerd te zien. Het beleid en de strijd van Dr, Dünner heeft toen zulke goede gevolgen nog gehad, dat ondanks de letter,der Verordening, de geest ervan tot heden goede vruchten heeft gedragen. Fn het zal die vruchten blijven dragen, als allen en in de eerste plaats de J. pers, onder wie het N.I.W, eene plaats inneemt, zoo verantwoordelijk, dat het moet strijden voor den geest der Verordening, niet met allerlei drogredenen van schijnbare rechtvaardigheid, het Seminarium helpt afbreken. Het gevaar voor afbraak is in sterke mate voor het eerst in langen tijd gewekt door uw houding in de Friesche O.R.'s kwestie, door uw optreden voor en naast hen, die den vreemdeling naar binnen willen halen, door uw aanvallen op de Perm, Commissie, die, hoe soms ook dwalend, in het algemeen den grootsten lof verdient voor de schitterende wijze, waarop zij, althans tot dusverre, de oppositie onder leiding van den heer LoKstein, dien gij zoo hemellioog prijst, heeft weerstaan. 