Deheerendreigen. De besturen der fabrikantenvereniging in- en buiten Twente hebben onderstaand schrijven aan de hoofdbesturen van „St. Lambertus" en „Unitas" verzonden:
„Naar aanleiding van uw gezamenlijk schrijven d.d. 15 Februari, deelen wij mede, dat ook wij het tot standkomen eener regeling op prijs zouden stellen, doch het absoluut noodzakelijk blijven achten, dat deze voor alle door ons vertegenwoordigde werkgevers zonder onderscheid de bevoegdheid inhoudt om gedurende minstens 2 of 3 jaren minstens 130 overuren per jaar te maken.
Wij betreuren het zeer, dat de arbeidersorganisaties niet willen medewerken tot versterking der positie der industrie — de heeren spreken van versterking van de industrie, en de arbeidersleiders van versterking der vakbew., doch beide partijen spreken met geen enkel woord over het recht der arbeidende bevolking op de voortbrengselen van hun arbeid — tegenover de buitenlandsche concurrentie — het gewone smoesje waarmede de uitbuiters nog altijd succes hebben — en kunnen slechts de hoop uitspreken, dat niet te laat ■— b.v. doordat tot inkrimping van den werktijd zoude moeten worden overgegaan — zal worden ingezien, met welke moeilijkheden de industrie reeds thans te kampen heeft".
Och, och, deze tobbers van fabrikanten,— de arme industrie. Wel hebben de, heeren in de laatste 10 a 15 jaren hunne fabrieken reusachtig uitgebreid; wel is hun
jaarlijksch inkomen in de millioenen gestegen, en bouwen zij kasteelen in Gothische en Romaansche stijl, die honderdduizenden kosten, — bezitten bovendien groote landgoederen, waar de arme slokkers van fabrikanten des zomers als in een sprookjeswereld leven.... maar toch de industrie....
