Wilhelmina schijnt een zekere voorliefde te bben voor 5—2 nederlagen, wel eigenaardig,
en toch wie had gedacht dat de wedstrijd tegen N.OA.D. op zulk eene nederlaag zou uitloopen, we herinnerden ons de steeds zoo spannende wedstrijden van vroeger tusschen Victoria en N.O.A.D. en zagen, nu de beste krachten van Victoria en Wilhelmina vereenigd waren tot e'e'n elftal met een vrij gerust hart de toekomst tegemoet maar ... es hat nicht sollen sein. In den beginne liet het zich ook niet aanzien dat een nederlaag het slot zou zijn. W. speelde met e'én invaller, daar Van Meel lijdende was aan een zijner ledematen, welk is mij ontschoten ; v. d. Meerendonk speelde als invaller mee en toonde zich het in hem gestelde vertrouwen niet onwaardig, door hem doelpuntte W. kort na, den aanvang en langen tijd wist men de stand in ons voordeel te houden, totdat kort voor de rust de , nikker" gelijk maakte. Na de rust ging het eerst goed, maar toen kwam weer het gewone oogenblik van verslapping waarvan N.O.A.D. profiteerde door kort na elkaar tweemaal te doelpunten. Enfin het einde zou nog een 4—2 nederlaag hebben kunnen brengen als niet kort voor tijd Arts heel handig de bal in zijn eigen doel had gekopt een gevolg m.i, van zijn gewone fout voor steeds te dicht bij het doel te blijven. Behalve enkele momenten gaf de wedstrijd ons mooi spel te zien en N.O.A.D.'s groote kracht bleek nog steeds zooals vroeger in de voorwaartslinie te zetelen. Bij N. blonken vooral uit Max Bajetto, Overman en Kooremans. Scheidsrechter Reudler kon geen van beide partijen voldoen. Te weinig meeloopen, geen oog op off-side en een waarschuwing geven aan een speler die het waagde tweemaal hands te maken, waren m.i. zijn grootste fouten.
