Tutejsza orgarizacya O. L. O. znana z krzyt
wiiwości i patentowanego patrystyzmu swych
przelożonych. w krytycznej chwili, nie dopisała
wcale, Komendant tkjże organizacyi były e. k.
austryac i kapitan inż. Laurynów filar Dro
hobyc: je. dommorostej endzcyi (wraz z swoim przy
jacielem tnecznasem Piechowicze m pierw
szy po bohatersku stchórzył <= łami e uroczyście
w „Sokote'* złożoną przysięgę ze oddaj > się wraz
z całą corgariracyą da dyspozycyi wiadz woj.
skowych, ślubcja wykonać wszelkie rozkazy 1 w
razie potrzeby wziąć czynny udział w walce o
zabezypi:czenie granic Ojczyzny.
Za przykładem przywódców poszli i imni
członkowie wspomnianych organizacyi, uchodząc
czemnprędz j z gricis4Ą i opuszczając tutejsze pol
skie społeczeństwo. któremu na każdym kroku
usiłowali swą dyktaturę narzucić.
Tak nadeszła krytyczna przełomowa noc z
20 na 21. Sierpnia b. r. w ciągu której lotem
błyskawicy rozeszła się wieść, że Stryj zajęty
przez jazdę nieprzyjacielską, Panika i popłoch o
siągnęły swćj punkt kulminacyjny.
Tymczasem m wili Schreiera, gdzis mišcì
cia Dowództwo w f $owe, przechodzący ui. Mic
uiewicza mógł zauważyć śpokój i równowagę,
świ:cczeca 5 pilnej pracy w kierunku obrony
Zagłętia naftowego.
Rozsądniejsza część ludności. której obcy był
parł-zny Srach. widząc, że w j kowość o *pa
kowari4* weala nie myśli poczeła wizrzyó, I vt
faé. że Dowódziwa miejscowe dołoży wszelkich
starań. by grożące 1j bęzoleczeństwo odwrócić,

Dowódca rejonu obrannego major Tadeusz
Mokłows”i b. żołnierz II-gi] karpackiej Bryga
dy a nastepnie 6." np. Legionów psx. do któr
rego ndnoszono jis z zanytaniem co do ewakuacvi
odnowiedział krótko: „Myślę o obronie — o żad
nej ewakuacyi nie niewiem”.
