zijn, dat een minister v Doch deze eisch is met te stellen door h een bewindsman, in wien het ■eertrou – D wen is geschokt. Op dat vertrouwen kan Blechts dan een minster rekpiieii, wan- h neer te allen tijde duidelijk is, vvat hij ook in de toekomst. En juist dit s was hier niet het geval. ' ' In 'de Kamer was de laatste, maai.den a een gevoel van onzekerheid overheer – r schend geworden. Zij vreesde, uat zij, c Zich blindelings overgevende aan de leiding van dezen gids, op zeker oogenblik zich ergens zou bevinden waar zij i b€g,eerd6 te Tvezen. JLi} gevocldiG', dat de minister zich een eigen weg zou kiezen, en aan do Kamer de gelegen- . heid afsneed om op het. beslis.sende oogen- < blik haar inzicht te doen gelden. Zij wenschte nu meer dan ooit, eiken stap : 'voorwaarts te doen in overleg, met (ie voUe eti vrije beschikking over alle gegevens tot oordeelcn. De Kamer zeg iiij dat éo ‘waarborgen J voor vrije beweging thans moesten i Worden geëischt. Zij kwam den minister 'zoo ver a!s maar eonigszins met haar i waardigheid was overeen te brengen te- , gemoet. Doch de minister êschte, omdat hij die vrijhe d met wiUie, onderwerping. – Wat de Kamer in een ongerept vertrouwen wellicht zou hebben toegege\(3n, heeft zij nu geweigerd.'' Zij oohdciclde niet in het landsbelang, thans het Kabinet- , Gort van der Linden voor een Kabmet-Treub te verwisselen. Het oogenblik wois daarvoor al te ongunstig.
