Wanneer ook bij ieder andere normale exploitatie der terreinen de onteigening gelijke schade zou hebben veroorzaakt, dan vindt deze bedrijfsschade haar vergoeding in de schadeloosstelling, die de onteigende voor het onteigende perceel en voor de vermindering der waarde van het overblijvende deel zal ontvangen; er is dientengevolge geen sprake van vergoeding van deze bedrijfsschade naast de schadeloosstelling voor het onteigende goed en voor de vermindering in waarde van het overblijvende deel. De schade daarentegen die slechts geleden wordt in verband met het bijzondere bedrijf van den onteigende, gaat buiten de waarde van het onteigende goed en de mogelijke vermindering der waarde van het overschietende deel om; de taxatie der waarde der terreinen zal geschieden zonder op de omstandigheden die deze schade veroorzaken acht te slaan. Deze bedrijfsschade moet den onteigende derhalve vergoed worden naast de schadeloosstelling voor het onteigende goed en de waardevermindering van het onteigende terrein. Men vergelijke Jonckers Nieboer, Onteigeningsrecht, bladz. 175 en volgende. Bovendien bestaat er nog dit onderscheid tusschen de algemeene en de persoonlijke bedrijfsschade, dat voorzoover beide bestaan in een jaarlijks terugkeerende schadepost, de eerste gekapitaliseerd wordt op de basis van een blijvend gebruik van het goed, de tweede daarentegen op de basis van den vermoedelijken duur van het bestaande bedrijf; men zie dienaangaande de Kat in Ned. Jur.blad 1941 bl. 579 en de aldaar vermelde rechtspraak.
Het hier gemaakte onderscheid vindt men terug in het thans gewezen arrest, waarin onderscheiden worden de verhoogde bedrijfskosten, die hun weerspiegeling vinden in de verminderde waarde van het overblijvende deel en de verhoogde exploitatiekosten, die dit niet doen, doch als persoonlijke bedrijfsschade zijn te beschouwen.
