„Ja”, zei Johannes, „gog gen. Ik moet es boven de dijk kijken”. We klommen tegen de dijk op tot we er net over konden zien. En we zagen de goggen vliegen. Ze volgden de dijk, zwevend, vleugeltip aan vleugeltip. Johannes zag een beetje bleek. „Drie”, zei hij, en toen nog een keer „Drie”. Ik begreep dat dit aantal hem niet aanstond. Meestal zag je er maai’ twee. „Ja, drie”, zei ik”, waarom zouden er geen drie zijn? Of vier?” „Zwijg kind”, zei Johannes, „je weet niet wat je zegt. En ga mee naar huis, we krijgen storm”. STORM. We kregen inderdaad storm. Behoor lijk. 30 september 1911. Het water sloeg over de dijk. En we waren alle maal bang. Het oude huis kermde en kreunde. Er waaide een schoorsteen af en een heleboel pannen. Maar het huis bleef overeind. En de dijk hield het ook. Toen de storm over was, vroeg ik aan Johannes wat dat nu was met die goggen en hoe hij geweten had dat er storm kwam. En omdat ik hem niet met rust liet vertelde hij, ofschoon ik volgens hem nog veel te klein was voor die dingen. De goggen vlogen nooit alleen, zei hij, altijd met z’n tweeën. Dat was goed, dat was normaal. Maar soms waren er drie bij elkaar. En dat was niet goed. Want dan kwam er sitorm. Daarom was hij geschrokken van die schreeuw en was hij boven de dijk gaan kijken. Want als de formatie van drie langs de dijk vliegt, dan zijn ze op inspectie en die onaardse, hese schreeuw is een waarschuwing voor een zwakke plek in de dijk. „En vier”, vroeg ik, „als er vier zijn?” „Jongen”, zei hij, „hoop dat je dat nooit ziet, want dat gebeurt enkel tijdens een catastrophe. Er zijn maar heel weinig mensen in leven die dat hebben gezien en ik hoor daar ook bij, daarom weet ik dat het waar is wat ik vertel. Het gebeurt alleen bij een dijkval of een dijkdoorbraak, als alle mensen als razenden werken om het gat te stoppen en te redden wat er nog te redden valt. De mensen hebben dan geen tijd om omhoog te kijken, maar het gebeurt toch dat er eens iemand toevallig ópkijkt en ze ziet, boven dat gat in die dijk: Vier goggen, in formatie, vleugeltip aan vleugeltip. Doodstil, zonder een veertje te bewe gen. 