W odniesien'u do Niemiec natomiast pa
nuje nastrój, jakiemu rzadko dają się poe


„nieść zimnokrwiści synow e Albionu. Prasa


atakuje Rzeszę w sposób niesłychanie gwał
towny, nie oszczędzając osoby kanclerza Hit
lera. Podkreśla ona zwłaszcza (tak zresztą
jak prem er Chamberlain i minister Jorg
Halifax w deklaracjach oficjalnych), że rzia
niemiecki po raz pierwszy dokonał obsadz>
nia wojskowego obszaru, zamieszkałego pr icz
ludność n'e mającą nie wspólnego z  'asą
germańską. Jest to wyraźny wyfom w Zase
dzie samostanowienia narodów, na któdej
był oparty zarówno Anschłuss Austrii, jak
przyłączenie Sudetów.
Z tych wszystkich nastrojów i z of'e'al
nego odwołania wizyty ministra Stanleya i
Hudsona w Berlin'e, wyłania się jako vnic
sek, że polityka, którą prowadził dotyehczus


. premier Chamberlain. jest powszechnie awa


żana za błędną. Czy ten mąż stanu pozosta
nie u steru rządu, czy zastąpi go kto nny,
jest rzeczą trudną do przewidzenia, nat;
miast już można stwierdzić, że polityka tyle
krotn'e zalecana przez Churchilla zyskała
znaczną ilość nowych zwolenników. Sksńtezył
się prawdopodobnie okres wysiłków >ojed
nawczych, podejmowanych w stosunku do
Niemiee przez Wielką Brytan'ę. Obecnie cała
uwaga koncentruje się na 'lości i jakości ar
mat, a z drugiej strony na dwóch w'zytach
londyńskich, które zadecydują ostatecznie o
óbliczu polityki enropejskiej Anglii — w.zy
tach premiera Daładier i m'nistra Becka.
Miecz.
Str. 4.
Kronika tygodniowa


"NOCH A MAL”


Gdy kanclerz Hitter zajął Sudety oświad
czył w swej słynnej mowie, że już w Europ e
nie ma żadnych  pretensyj terytorialny:h.
Mowa ta uspokoiła wyraźnie podrażnione
nerwy dyplomatów państw zachodnich, któ
rzy nareszc e mogli wyjechać na week-end.
Kanclerz Hitler w mowie swej podkreślił do
bitnie tylko jedno: Niemcy muszą otrzymać
kolonie i od tego żądania nigdy nie odstąpiy.
