„V/aar is hij?” vroeg Heriot weer. „Weg!" zei de dokter leuk. „Gisteren, tegen den middag, zijn zij verder gereisd!” Heriot kreunde luidop van wrevel. „Wat, is hij weg? En hebt u hem zoc maar laten gaan? Lieve help, nu is hij ontsnapt, en wat zal er nu gebeuren... Maar, dokter, wat ik u gisteren verteld heb, was de zuivere waarheid, en geen ijlende wartaal! Die man is de dader van den moord te Averleigh! Hel is mijn neef, en ik ben, heusch! ik ben Lord Fayne! U weet, dat ik nu zeket niet meer ijl, en ik herhaal u alles, wat ik gisteren gezegd heb. U hebt een schavuit laten ontsnappen, helaas helaas!” De dokter zette groote oogen op. „Wel... wie had dat kunnen denken.. " begon hij. doch Heriot viel hem in de rede: ~U hebt de gemeenste schurk van heel Engeland laten ontsnappen! En nu heeft hij een voorsprong op mij, hij kan nu in Engeland nog meer kwaad uitrichten!” Heriot dacht aan... Eva, en de sterke man begon zoowaar te schreien. De dokter wist niet, wa< te beginnen. „Wel... dat is al een hoogst zonderlinge beschuldiging!” zeide hij tenslotte, „Het is de waarheid!” wierp Heriot tegen. „Ik ben gezond en goed bij kennis, dat weet u, en wat voor reden zou ik hebben, hem valsch te beschuldigen?” Peinzend liep de dokter het vertrek op en neer, en keek dan weer naar het gelaat van zijn patiënt, kalmer, maar zeer droevig, nu hij wist, dat zijn vijand ongehinderd had kunnen wegkomen. Eindelijk kwam de dokter weer naar ’t bed toe. ~Ja, UW' verhaal is wel zeer zonderling, maar Ik moet
	u toch wel gelooven!” zcide hij. „Het is nu maar de vraag, wat kunnen we er aan doen? Inhalen zal niet best gaan, vrees ik! ' ~Er is maar een mogelijkheid!" zeide Heriot met grooten nadruk. ~Ik moet hem zelf achterna!” Hij probeerde overeind te komen, doch in zijn zwakheid viel hij telkens weer terug. ~Om Gods wil, dokter, maak me weer zoo gauw beter, en sterk, als u maar kunt! Leven en dood hangen er van af, liggen op het oogenblik tegen elkaar in de weegschaal, en ik, ik lig hier als een hulpeloos blok hout te bed! En het gaat feitelijk om meer dan leven en dood: om het levensgeluk, 0f... 