— O, die leeperd, hij ziet ze niet I. Zet dan je kijkers goed open, stommeling I... Kijk daar komt er een, en daèr nog een... Heb je hem niet gezien ? Het was een groene I


	Voeg daarbij dat het aantal gepensioneerden in Duitschland slechts 16 y 20 bedroeg van het aantal in Denemarken, het aantal gepensioneerden van 60 jaar en ouder in Duitschland slechts 9 /2o bedroeg van het aantal in Denemarken, het gemiddeld pensioenbedrag in Duitschland slechts 74 procent van het gemiddeld bedrag in Denemarken beloopt, niettegenstaande het geld heel wat minder waarde heeft in Duitschland dan in Denemarken, dan zijn deze cijfers zeker welsprekend en mag men constateeren dat de «sociale minister» voor zijn ontwerp een prachtig voorbeeld heeft gekozen.
Het rapport van Janssen en Van Krevelingen zegt:
	«Met behoefte wordt geen rekening gehouden. Niet een koel hoofd en een warm hart bepaalden de hoegrootheid van 't pensioen, maar een stalen rekenmachine stelt het bedrag va*t.
De meeste gepensioneerden hadden jaren lang iedere week een zegeltje moeten plakken om recht op het pensioentje te krijgen.»
	Dat zullen ze hier ook moeten doen, de arbeiders, die verzekeringsplichtig worden door het dwangverzekerings-wetsontwerp.
Als resultaat concludeert het «Rapport», bovenbedoeld :
	«Een deel der oude mannen en vrouwen onttrokken aan armoede, maar velen niet eens aan bedeeling.»
	Zoo zal het ook hier gaan, ja nog erger. Door den dwang den Nederlandsche arbeiders opgelegd, zal geen deel ontrokken worden aan ai moede, nog minder aan bedeeling I
	Voor Denemarken concludeert het «Rappor :
	«Alle «waardige» oude mannen en vrouwen, van 60 jaar en ouder, onttrokken aan armoede en vernederende bedeeling.»
	Bij ons rijst nu de vraag waar de grens van waardigheid is van oude mannen en vrouwen.
