Toen echter juist vandaar een sterke oppositie de nog zoo jonge beweging door spot trachtte te smoren, was zij zeker niet de persoon om terug te treden. Als klein bewijsje van de eigenaardige manier waarmede in die dagen de critiek meende de®e gevaarlijke vrouwen onmogelijk te maken, diiene het vol gende: de thans overledene had te Amsterdam een lezing gehouden. In verschillende groote bladen daaromtrent een lang relaas, waarin ter afschrikking van alle andere vrouwen werd gewaagd van de vreeselijke dingen, die de spreekster haar gehoor meende te kunnen mspirea- ren: openbare waschinrichtingen, blokken huizen met gemeenschappelijke keuken en kinderspeelplaats, etc. Wat de spreekster intusschen had gegeven was: een voorlezing van artikelen uit het toenmalig Sociaal Week blad, van. de hand van wijlen Hélène Mercier, een ook in Ide oogen van de journalistiek hoogst begaafde vrouwe lijke vrouw. I)e overledene niet alleen geweest mede-oprichtster van de V. V. V., maar in den aanvang-een haar niet genoeg te waardeeren stuwkracht. Haar voortvarendheid, zoo groot dat velen moesten loeren zich er aan te gewennen, dwong anderen, meer tragen, tot handelen. Haar zelf nooit iets te veel. Tegenslagen ontmoedigden haar niet, zetten vaak haar juist aan. tot het ontplooien van meer werkzaamheid. Werd èèn dag voor een uitgeschreven vergadering de zaal afgezegd — wat in die dagen wei eeris gebeurde — zij zorgde wel voor een andere; even eens voor het convoceeren der verandering. Dat alles lijkt ||| nu zoo bitter weinig, maar in die dagen waren het schier gi onoverkoombare bezwaren. Dat men daarvoor terzijde ging, kon er echter bij haar niet in. |St!| Trad zij in den beginne in verschillende deelen van ||| ons land als spreekster op, bij het meer naar voren tre- g| den van anderen trok zij zich terug. De studie voor haar examen maakte trouwens een dergelijk iets voor haar ||| ook ondoenlijk. Toch liet zij volstrekt niet heel en al het ||| openbare leven varen. Zoo b.v., zoo zij al niet was mede- g| oprichtster van den Bond o. Vr. Verloskundigen, was zij> |«| toch een zijner eerste leden. Sterk geijverd ook door haar ||| voor het ambtenaarschap der gemeentelijke vroedvrou- g wen. In no. 23 van onzen 24en jaargang te vinden een |9 door haar aan den Gemeenteraad van Amsterdam gezon- g den adres, deze materie behandelende. 