To też kiedy się wieść rozniosła, że Jan
Kazimierz do Polski ciągnie z powrotem, przera
zili się tego Szwedzi, jakby jakiego npiorn. Usi
łowali naujvierw króla nie puścić przez granicę;
ale żołnierskie doświadczenie i odwaga ofiarna
Kmicica utorowały królowi drogę przez Karpaty,
a w Karpatach chłopi górale, króla i pana swego
otoczyli i obronili. Najpierwszy go witał marsza
łek wielki koronny, Lubomirski, pan dnmny, mo
¿ny i potężny, któremu pochlebiała rola, jaka
mu przypadła w ndziale, i który króla gościł
z marnotrawaym przepychem, mimo powszechne
klę-ki narodu. Wnet potem stanął potomek Ja
giełłów w świątecznie przystrejonym Lwowie, przyj
mując hołdy szlachty i mieszczau Polaków, Rusi
nów i Ormian. [I tu poszedł do katedry, i kle
kuąwszy przed ołtarzem wielkim, poprzysiągł nowo
obranej Królowej polskiej, Bogarodzicy, że po
myśli o tem, jakby niżyć doli ludn, dotąd w rzeczy
posoolitej krzywdzonego. I szlachta wówczas wtó
rowała przysiędze; i Ind po lasach i siołach po
rwał za broń. Gdyby ówczesna nauka była dłużej
nozostała w pamięci lekkomyślnego narodu szla
checkiego, gdyby naród ten był dotrzymał ówcze
snych ślubów, i późniejszych umów w Hadziaczu,
ojczyzną Polską nie byłaby pozostała sama swa
wola szlachecka, i rzeczpospolita na szerszej już
o»arta podstawie, byłaby się jnż mogła ostać
choćby bez krwi Jagiellońskiej na tronie.
