Indien men nu verwachtte, waarop men m. i. recht had, dat nu velen zich bij de Confess. Vereen, zouden aansluiten, dan zou men, naar het schijnt, zich zeer verrekend hebben. De afkeer van scherp belijnde waarheden zooals onze vaderen dien in hunne (en onze) belijdenis ontwikkeld hebben, schijnt in de lucht te zitten. Men vraagt op Kerkelijk en Christelijk terrein evenzeer naar succes, als bij wereldsche ondernemingen, en de weg, waarop dit succes het spoedigst verkregen wordt, geldt algemeen voor de beste. Practische mannen worden inzonderheid zij genoemd, die alle vragen van beginsel als eene kleinigheid beschouwen en terstond de hand aan den ploeg slaan om tot resultaten te komen. Onze vaderen moeten in hun oog wel zeer owpractisch zijn geweest, daar zij b.v. op de Synode van Dordt zoovele zittingen hebben gewijd aan de handhaving en de formuleering van de belijdenis der Kerk. en met zooveel nauwgezetheid onderzochten of deze belijdenis voortvloeide uit- en gegrond was op Gods Woord. Nu stemmen wij van harte toe, dat de belijdenis zich in het leven moet openbaren, dat beginselen in daden moeten worden omgezet, maar daarom is het uitspreken van de beginselen voor ons geen onverschillige zaak. Indien de lijn reeds vlak bij het aanvangspunt scheef 1 getrokken wordt, hoever moet zij dan wel buiten het eindpunt vallen ?
Maar natuurlijk, wij kunnen niet altijd blijven bij het ' bespreken van beginselen alleen. Als het fondament 1 gelegd is, moeten de muren worden opgetrokken. Wel kan het bespreken der beginselen nooit geheel als af1 gedaan beschouwd worden, daar onze handelingen ge^ durig aan de beginselen moeten worden getoetst. Deze L' zaak is echter u, Hooggeachte Vriend! uitnemend toe» 1 vertrouwd. Wij hebben nu bouwlieden noodig, in casu de Conf. Vereen, medewerking. O, dat ons de sympathie hartelijker geschonken, de medewerking bereidwilliger gegeven werd! Daar zijn zoovele broeders,
die in hunne prediking den ganschen raad Gods verkondigen, en men zou billijk verwachten, dat er een snaar in hun hart trilde, als de banier der belijdenis werd opgeheven. Waarom houden zij zich op een afstand ? Het Hoofdbestuur wil een reizend agent uitzenden, nog liever een reizend predikant, om de broeders op te wekken tot medewerking. Hebben wij dat, zoo zou ik mijne broeders in de bediening wel vragen, «inderdaad noodig?" Waarom volgen wij het voorbeeld niet van Ds. Geselschap, van Berkel c. a. 