Volgens het oordeel van den Schrijver moet de dieet dienen om den mensch krachtiger te maken. Wij gelooven, dat hij daar eene snaar roert, die in onze dagen voor menigeen liefelijk zal heetente klinken, maar inderdaad in menig oor een weerklank is. Onze dagen gaan bezwaard met eene groote mate van krachtelooze flaauwheid, met eene menigte van menschen zonder veerkracht of moed, die, in der jeugd vertroeteld en verweekt, reeds aamechtig zijn eer het aan inspanning toekomt, en reeds gebroken eer het nog arbeiden of strijden mag heeten. Zal dat anders worden, dan moet eene krachtiger opvoeding eerst een harder geslacht ktteeken, dan moeten een aantal genietingen der jeugd, vol verslappende en ontzenuwende kracht, eerst plaats maken voor zelfbedwang , ligchamelijke en geestelijke inspanning en vermoeijenis; dan moeten vele lekkernijen en warme dranken, met manteljassen en warme haarden, eerst van onze kinderen worden wreggedaan.
En wat het pauperisme betreft, er wordt veel over geschreven, en het is een vraagstuk, dat uiterst ingewikkeld schijnt. Dat zal het ook wel altijd, zoo lang men door middelen buiten den mensch poogt weg te nemen, wat uit oorzaken in den mensch is ontstaan. Tot wering van het pauperisme wordt slechts een nationaal goede wil vereischt. Laat niemand van zijnen akker eene vrucht willen trekken, die niet in eene wezenlijke behoefte voorziet; laat niemand de vrucht van den akker willen verarbeiden tot iets, dat niet wezenlijk tot nut verstrekt; laat niemand meer willen nuttigen, dan eene redelijke vervulling zijner behoefte noodig maakt; laat eindelijk elk zich zoo harden, dat hij bij weinig behoeften tot veel nuttiger arbeid in staat is — en het pauperisme is verdwenen — en welvaart bloeit.
