Hic tamen querulis hominibus ob id agere atque ante oculos
fistam unum prae caeteris amplissimum Cardinalem Georgium Cornum Episcopum Patavium, cuius opera jam sadae est etque ubicirque in posterum ut neque veteribus invidere debemus nec nequit
posteris succedere temporibus. Scilicet in illum confluere quum retinquet
quidquid est decus et decor a nobilissima et veterrima Corneliae genti, unius praeceptor erga litteras earumque studios praesentissimus amor. Et me quidem in primis teneam magnanimum bujus indolentiam,
quippe ubi reperit Eminentissimus Cardinalis ob jacturam mei Graecorum temporum inopiam, quominus ista vulgarentur, ille conubium Celeberrimi Seminarii sui officinas haec omnia Graeca scribere, quae diu forsitan hujmodi beneficium aliunde satisfaciendum. Verum Principi ad juvandas literas nato longe etiam majora in animo versantur, Reliquis enim eruditis palam vidimus oblata, ipso subente ejusdem Seminarii operi, quibus eorum Opuscula nondum edita tandem luci reddantur. Quamobrem optandum est ut bis, alisque Moecenatis tuinis consilis bene deinceps respondeat, dolororum hominum ardua non in procurandis solum operimini Libris, verum etiam in veteribus et suum Bibliothecarum eruendis. Interim verbi tuillius munificentiam accipiat mea haec, qualiacumque sint litteratus erbis et virtuti sua omnia praebitur, unde majora in dies speranda funi nobis. 