Dalej pocieszającem jest to, że z powodu
niesprawiedliwego wyroku, wydanego przez
oprawców pruskich na Polaków i Polki we
Wrześni, ożywiło się w sercach wszyst
kich Polaków pod trzema zaborami, po
czucie solidarności, czyli łączności i je
dności narodowej.
Nie tylko bowiem nasi Bracia w Po
znańskiem odczuwają nader boleśnie hanie
bny wyrok w sprawie wrzesińskiej, ale od
czuwają to samo Polacy w Galicyi i Polacy
pod Moskalem.
Jeden okrzyk oburzenia, zgrozy i bole
ści wyrwał się ze serc wszystkich Polaków
pod trzema zaborami, a gdy sławny nasz
pisarz Henryk Sienkiewicz zawezwał publi
cznym listem cały naród do składek na
rzecz biednej dziatwy wrzesińskiej, posypały
się, jak dotąd, dość obfite składki i na
dzieci wrzesińskie i dla studentów polskich,
prześladowanych przez łajdackich Prusaków.
I nie tylko ludzie ze sfer inteligentnych
uczuli się dziećmi jednej Matki, jednej Ojczy
zny, ale już, dzięki Bogu, i w sercach ludu
naszego pojawiło się współczucie dla ofiar
brutalności pruskiej i samopoznanie, że i on
tj. lud wiejski jest też dzieckiem tej wielkiej
naszej Ojczyzny, rozdartej na trzy części
a dziś srogo uciskanej, zwłaszcza przez
Prusaka.
Oto wieśniacy z gminy Siedliszowice,
dowiedziawszy się o haniebnym wyroku na
rodziców dziatwy wrzesińskiej, i wyczytawszy
w pismach o składkach dla nich, zebrali
zaraz między sobą 17 koron jako ofiarę
dla nich, i postanowili już nie wysyłać wię
cej swych dzieci do Prus na robotę, by nie
wspomagać polską krwią ciemiężycieli na


szych braci. Podobnie robią i inne gminy.
To drugi i bardzo pocieszający objaw.
A trzecim pocieszającym objawem jest
współczucie dla naszych Braci w Poznań
skiem, okazywane przez cały świat cywili
zowany. Na wieść bowiem o okrutnym wy
roku w sprawie wrzesińskiej, poczęli nad
syłać składki także i Czesi i Słoweńcy i Chor
waci, a gazety całego świata opisują teraz
z wielkiem oburzeniem łajdackie pastwienie
się Prusaków nad Polakami.
