28 September 1934, waaruit moet blijken eischers medeplichtigheid aan het overspel, waarop het verzet is gegrond, in kracht van gewijsde zou zijn gegaan; overwegende dat de akte van stuiting aanvangt: „De officier van justitie bij de arr.-rechtbank te Amsterdam, te dezer zake woonplaats kiezende te Amsterdam te zijnen parkette in het paleis van justitie aan de Prinsengracht aldaar” en de rechtbank niet begrijpt, wat de gedaagde nog meer had moeten stellen, om aan te duiden, dat hij in zijn hoedanigheid van officier van justitie optrad, toen hij het huwelijk stuitte; overwegende dat de omstandigheid, dat het vonnis in kracht van gewijsde is gegaan geen grond van het verzet als bedoeld in art. 801 Rv. uitmaakt, en dan ook niet uitdrukkelijk inde akte vermeld behoefde te worden; overwegende dat derhalve geen termen bestaan die akte nietig te verklaren; overwegende dat eischer ten slotte meent, dat de stuiting moet worden opgeheven, omdat het vonnis, waarbij het huwelijk van de vrouw, waarmede hij thans in het huwelijk wil treden, Anna Sibilla Nussbaum, is ontbonden, bij verstek is gewezen, zonder dat eischer als getuige is gehoord en omdat de medeplichtige in het vonnis wordt genoemd „der Möbelschreiner Hosveld aus Amsterdam”, terwijl hij Hosvelt heet en niet aan haar overspel medeplichtig is; overwegende daaromtrent: dat het vonnis, waarop gedaagde voor de stuiting beroep heeft gedaan, geen verstek-vonnis is, daar in echtscheidingszaken op grond van par. 618 der Zivil Prozessordnung in Duitschland zoodanige vonnissen niet worden gewezen en ook uit het overgelegde afschrift blijkt, dat genoemde Nussbaum, hoezeer niet dooreen rechtsgeleerden raadsman bijgestaan, in het geding is gehoord en het overspel, zooals dat haar te laste werd gelegd, heeft erkend; dat ook de omstandigheid dat geen getuigen werden gehoord geen gewicht inde schaal kan leggen, nu de rechter blijkens het vonnis wel degelijk onderzoek heeft gedaan naar de juistheid van hetgeen tot grondslag van die vordering werd gesteld; dat nu het bedoelde vonnis, zooals tusschen partijen vaststaat, in kracht van gewijsde is gegaan, daardoor Anna Sibilla Nussbaum overtuigd is van overspel, waaraan Hosveld medeplichtig is; dat de omstandigheid, dat deze naam aan het einde met een „d” wordt geschreven terwijl eischers naam op een „t” eindigt, op zichzelf aan de toepasselijkheid van art. 89 B. W. 