Na pytanie, uczynione w pierwszym numerze »Pszcze
larza«, sypią się odpowiedzi. Rzecz jasna i oczywista, że
w liczbie przeważnej na korzyść ula prof. Ciesielskiego. Ude
rza jednak okoliczność, że ten i ów piszący radby to lub owo
zmienić w owym ulu. Już nawet ule fabrycznie wyrabiane ró
żnią się od siebie zależnie od miejsca fabrykacyi. Usiłowano
sprowadzić jednolitość — osiągnie się jednak rozmaitość, tak,
że chyba tylko rozmiary ramek pozostaną te same. Niedaleka
przyszłość pokaże, czy opinia znawców z ankiety nie była
dziełem lekkomyślności, ta opinią zupełnie niepotrzebną na
jedną kartę postawiono losy pszczelarstwa w kraju.
Trzeba zaiste odwagi, aby po tem, co się jeszcze zawsze
czyta o ulu Ciesielskiego, a właściwie ulu galicyjskim — bo
poza granicami Galicyi jest zgoła nieznanym, wyrazić odmien
ne zapatrywanie. A przecież znaleźli się odważni i wypowia
dają przekonanie, że ul ten wcale najlepszym nie jest. Do
zdania tych przyłącza się piszący le słowa i daje wyraz prze
konaniu, że ta bezwzględna akcya na korzyść ula galicyjskiego
łączy się ze szkodą pszczelarstwa w tym kraju. Odwagę miał
pierwszy p. Leon Błoński, „Pszczelarz« Nr. 2, strona 31, który
oględnie, lecz stanowczo wyraził swoje zapatrywanie na kwe`
styę ula i nad galicyjskim przeszedł do porządku dziennego.
94 PSZCZELAR Z« Nr. 5.
