’t Duurt te lang om alles te bespreken, Zoo goed heb ik ook niet gekeken. Over ’t algemeen was ’t zeer fraai, Soms was het eventjes saai. Sommigen zogen hun rol uit hun duimpje, Velen verdienden een pluimpje. Zoo wil ik dan roemen, En ’t eerste noemen, De man die zich eqn Chimpansé meende Maar ’t was ook niet gek Dat zoo’n bek, Zich goed voor apensmoel leende. Dan werd er gezongen, En heel gek gesprongen, Max Divert en Billie Ritsie Van Thiel was goed Met z’n hooge hoed, Maar Fransch zingen, deed ie beter toch nie ! Dan wil ik zakelijk vermelden Rooyaards tusschen zijn U-boot helden. De ploerterijen aan de klets Vond ik haast ’t best. De rest zet ik nu aan de kant Oh Ja. In ’t Bosch werd genever gebrand ! Velen kregen groene blaren, Waar ze erg blij mee waren. Nu wat ik zag Den volgenden dag. Geeft acht. De eerewacht. De menschen met hun witte vest Deden werkelijk hun best, ’t Was niet noodig, want de houten knollen, Konden toch niet eens meer hollen, Toen werd de Koningin gehuldigd en zoo waar, Wat je doen moest stond op een programma klaar, We hebben dan ook ons best gedaan En huldigden allen heel spontaan. Voor ’t damesstrijkje op de Kroeg Bleken we nog wat] te vroeg. Men heeft een aap met een Banjo willen leeren Ons te amuseeren, We genoten van het gehuil Gelukkig deden we een goede ruil. Een heel lief zangeresje uit het zuiden, Wist onze liefde ter degë te kruiden, Toen kwam met groot misbaar, Het stel blaaspoepers van de veld bij elkaar. Mijn trommelvlies is bijna gescheurd, A Toen moest ik weg en weet niet meer wat er is gebeurd. Alleen hoorde ik dat je de soldaten, ’s Avonds vinden kon in alle hoeken en gaten. Ze zaten op zolder en inde keuken benee, T\yee zelfs vonden we inde W.-C. ’s Avonds in dé Doele Vreugdevolle smoelen, Een zekere president Bleek weer zeer content, Je zag hem tot ’t laatste uur Dansen met veel liefdevuur, Toen is iedereen naar bed toe gegaan, En ik heb gelukkig m’n plicht weer gedaan.
