Qwiklicer, który zwracając się do zastępcy na
czelnika dra Alfreda Zgórskiego podniósł jego za
sługi, położone około rozwoju związku i wręczył
mu dyplom, którym 73 straży w kraju mianowa
ło go swoim członkiem honorowym. Dr. Zgórski
w odpowiedzi przeczytał najpie1w list naczelnika
związku ks. Adama Sapiehy, w którym z przy
krością donosi, że choroba nie pozwoliła mu
mimo uajszczerszej chęci wziąć udziału w zje
żdzie. Powitał potem wszystkich uczestników, po
dziękował za zaszczyt honorowego członkowstwa,
za przybycie na zjazd, poczem oficyalnie zjazd
otworzył, wspomniawszy hasła, które przewodziły
twórcom straży ochotniczych.
Zaznaczył, że między obecnymi nie ma za
służonego Stanisława  Polanowskiego, bo śmierć
przerwała zasłużone to dla kraju życie. Wzmian
ki o nim wysłuchali obecni stojąc.
Na wniosek przewodniczącego wybrano dru
gim przewodniczącym dr. Ludwika Ćwiklicera,
sekretarzami panów Rewakowicza, Wierzejskiego,
Ryża i Szczerbowskiego, a prowadzącym pióro
p. Beygera.
Dr. Zgórski skonstatował dalej z zadowole
niem, że obecny IX zjazd jubileuszowy jest zja
zdem najliczniejszym ze wszystkich dotychczaso
wych, bo jest w ogóle reprezentowanych 121
straży, a delegatów 76, wszystkich zaś uczestni
ków 400. Dziesięć straży przybyło ze sztandara


mi, a to z Czortkowa, Lwowa, Złoczowa, Ra
dymna, Sambora, Kałusza, Drohobycza, Tarnowa
i Stanisławowa.
Przewodniczący udzielił potem głosu delega
towi czeskiemu p. Józefowi Braździe, który po
czesku oddał pozdrowienia swego narodu straża
kom polskim, poczem zabrał głos delegat buko
wiński p. Adolf Kottlar z Czerniowiec. który po
niemiecku pozdrowił nasz związek imieniem Niem
ców bukowińskich a zakończył okrzykiem „Naprzód
z Bogiem a Bóg będzie z nami!“ Czechowi i
Niemcowi przerywano często hucznymi oklaskami.
Zatwierdzono potem protokół VIII dobro
milskiego walnego zjazdu strażackiego z r. 1897
i przyjęto jednogłośnie sprawozdanie z czynności
rady zawiadowczej krajowego związku ochotni
czych straży pożarnych za czas od 1 lipca 1897
do 30 czerwca 1900.
