tyński w inteligentnem, gładkiem i potoczystem
zeznaniu, podaje szczegóły dla rozprawy bardzo waż
ne. Kiedy mianowicie aresztanci skuci stali na ganku
kancelarji gminnej, Czubatyński, widząc tłum ludu,
prosił żandarma, obok stojącego, ażeby pozwolił mu
do ludu przemówić i uspokoić go, że krzywda zadna
aresztowanym się nie dzieje, żeby się zatem rozeszli,
licząc na dobry skutek tej swojej interwencji. Żan
darm jednak na propozycję tę odpowiedział mu: „Stul
pysk!*. Oczywiście, tem samem oferta Czubatyńskie
go została odrzucona, a szkoda, bo może do rozlewu
krwi nie byłoby przyszło. Dodać tu należy, iż Czu
batyński we wsi swojej cieszy się wielkim mirem i
poważaniem dla swej inteligencji i bystrości. W do
mu jego mieści się czytelnia Towarzystwa „Pro
świta”,

Drugi dzień rozprawy rozpoczął się odezytaniem
przez przewodniczącego, radcę Turteltauba, pisma
wiedeńskiej komendy żandarmerji, w którem ta do
nosi, że śledztwo przeciwko żandarmom zostało
wstrzymane, aż do chwiń ukończenia obecnego pro
cesu, od którego wyniku dalszy tok jego zależeć
będzie.
Rano przesłuchano resztę oskarżonych Kimaka,
Skrypę, Łuczyńskiego i Petra Roszaka.
Wszyscy czują się niewinnymi zarzuconej im zbro
dni i zeznają mniej więcej, jak poprzedni. Po nich
przesłuchuje sąd jednego z najważniejszych świad
ków, na którego zeznaniach zbudowany jest akt
oskarżenia, wachmistrza żandarmerji Niederlego.
Świadek liczy lat około 40, jest z rodu Czechem,
polskim jednak językiem włada zupełnie poprawnie.
Zeznaje on zgodnie z aktem oskarżenia. Ze starostwa
otrzymał Świadek pisemne polecenie przedsięwzięcia
aresztowań w Czerniejowie. Przyszedłszy o godz. 4
rano tamże, zgłosił się do Margullesa a z tym
dopiero poszedł do wójta. Każdy z 5 żandarmów do
stał dc boku jednego rajcę gminnego i z tymi ro
zeszli się po wsi, ażeby winnych aresztować.
