slist noodig is, geeft men eerst nog verlaagde spanning tot ook de laatste bijregelingen en de belasting van den tankkring door de koppeling met de antenne in orde zijn gebracht. Bij de spanning van hoogstens 350 V, die Chambers voor dezen kleinen zender aangeeft, kan men echter wel ineens de volle plaatspanning geven, terwijl de tank nog onbelast blijft. Met neergedrukten sleutel loopt de stroom door den eenigen mA. meter op het zenderpaneel nu omhoog; juiste afstemming van C2 Lo wordt aangewezen door een daling in den plaatstroom. Wil men zich overtuigen van het vermogen, dat de zender zal kunnen afgeven, dan kan men een gewone gloeilamp van 125 V, 10 W, aan 5 a 6 windingen draad verbinden en deze belasting met Lg koppelen. De plaatstroom loopt dan weer op en men zal de lamp tot gloeien kunnen brengen. Door verschillende koppelingen te probeeren en telkens bij te stemmen op geringsten plaatstroom, zal men een koppeling vinden, die bij kleinsten plaatstroom de lamp het helderst doet gloeien. Dan heeft men maximaal afgegeven vermogen in de gloeilamp. Als daarbij de koppelcondensator C4 wordt vergroot (in den tekst in QST zijn C3 en C4 met elkaar verwisseld, hetgeen zeer verwarrend is !) zal vrij zeker nog meer output worden verkregen, maar een bepaalde waarde van C4 kan den kristaloscillator doen afslaan. Men verandere dan niets aan den energieversterker, maar draaie enkel C4 weer terug tot een waarde, waarbij de oscillator stabiel is. Hij geeft dan alle excitatie, waartoe hij in staat is.
