elementen in het geding heeft gebracht, die een grondige rechtzetting verdienen. Het doet ons leed, dat daaruit een gedachtenwisseling ontstond, die niet bevorderlijk kan zijn aan een goede verstandhouding tusschen vereenigingen, die op eenzelfde terrein werkzaam zijn. Onzerzijds hadden wij dan ook gaarne gezien, dat deze gedachtenwisseling zich had bepaald fot de mérites van de beide stelsels der deelnemingsvoorwaarden. Daar de Vereeniging van leeraren er echter anders over blijkt te denken, rest ons niet anders, dan, zij het ook zoo kort, als het belang der zaak verdient, op haar argumentatie in fe gaan en te onderzoeken, in hoeverre deze met de waardigheid vaneen examineerend instituut in overeenstemming is fe achten. Tot op zekere hoogte mogen wij haar dan ook dankbaar zijn, daardoor de gelegenheid te hebben verkregen, om op enkele punten van onderscheid tusschen twee stelsels ie wijzen. AMSTERDAM, 30 November 1935. Aan het Bestuur der Vereeniging van Leeraren inde Handelswetenschappen, te Amsterdam. Mijne heeren, Uw brief van November 1935, waarvoor ü de openbare belangstelling meendet te moeten inroepen, had onze volle aandacht, in het bizonder voorzoover Uw betoog op de verdiensten vaneen regeling der examengelden, gelijk U die toepast, betrekking heeft. Intusschen doet U ons aan het slof van Uw brief de uitnoodiging tot publicatie van de door ons betaalde honoraria, teneinde de Uwe daartegenover te plaatsen, „opdat het publiek, dat zijn hier de direct belanghebbende handels- en kantoorbedienden, moge beoordeelen, welke organisatie zijn belangen het best dient".
