„Widząc tutaj barykadę osadzoną zbrojny
mi ludźmi — pisze Wybranowski — podstąpi
liśmy pod nią. Tu okazało się, że lud nie ufa
już żadnym słownym zapewnieniom, że rozpacz
wiedzie go do własnej obrony, że nie ustąpi
z barykad, jeżeli wojsko nie ustąpi wprzódy, że
nas do miasta nie przepuści przez barykady, że
wszelkie pośrednictwo jest daremna i grożące
niebezpieczeństwem dla jenerala Bordolo, a na


Ządajcie


resowany godził się chętnie na ten warunek, po
gyłał firmie „Odrowąż i Sp.* pierwszą ratę ubez
pieczeniową i... od tej pory nie otrzymywał już
żadnej odpowiedzi. Widoczna zatem, że obiecanki
udzielania pożyczki, były tylko wędką, używaną
do łowienia ubezpieczeń dla rozmaitych towa
rzystw i dia wyłudzenia pieniędzy od szukającego
pożyczki. O firmie samej i interesach, jakie robi,
informuje najlepiej następujące ogłoszenie jeneral
nego konsulatu angielskiego w Warszawie: „Isto
tnie w Londynie, przy trzeciorzędnej uliczce Renbow
pod Nr. 12., w małej izdebce mieszkali przez
dziesięć tygodni małżonkowie Odrowążowie. Podczas
pobytu swego w Londynie otrzymywali sporo listów
z zagranicy, a pomiędzy nimi kilka pieniężnych.
Następnie wyjechali do Oslendy, a listy i posyłki,
adresowane do nich, odbiera jakiś nieznany z na
zwiska młodzieniec. Żadnego wszakże „banku an
gielsko polskiego“ w Londynie nie było nigdy i nie
istniał nawet zamiar jego otwarcia”.
Z Warszawy tclegrafują: Po mieśce krąży
uporczywie pogłoska, iż ks. Imeretyński nie wróci
już na zajmowane dotąd stanowisko w Warszawie.
Czuć się ma bowiem skompromitowanym, ogłosze
niem drukiem  „Tajnych dokumentów" staraniem
partji socjalistycznej w Londynie. Raporta bowiem
i sprawozdania, przedkładane carowi, stanowiące
treść danej broszury, oraz wyłuszczone tam zapatry
wania, poglądy i wymogi, rozluźciły stosunek księ
cia do ludności polskiej, zwłaszcza do inteligencji,
z którą książę Imeretyński w ścisłych pozostawał
stosunkach.
