Het eerste Bijbelwoord heeft hier reeds zooveel te zeggen: in den beginne schiep God den hemel en de aarde. Dus niet alleen de hemel, maar óók de aarde is door God almachtig geschapen en is het werk zijner handen. Wij doen nooit goed in onze gedachten alleen ons een God in den hemel te denken en de aarde aan Hem te onttrekken. In den grond is dat de heidensche gedachte van bet Dualisme, alsof er een eeuwige strijd is tusschen geest en stof, en in den geest het goede en in de stof het kwade woont. De philosofie van Plato heeft deze gedachte zoo uitgewerkt dat, waar bij den mensch de ziel in het lichaam woont, de ziel in dat lichaam als in een gevangenis besloten is, en dat de dood de ware verlossing aan de ziel brengt door haar te verlossen uit den kerker van het lichaam, opdat zij als geest louter geestelijk leven kan. Zoo heeft ook de Boeddhist zijn ideaal van het Nirwana, verlost van deze aarde, verlost van het lichaam, -louter in het geestelijke weg te vloeien, in het Nirwana. De Doopersche richting, met haar ascese en wereldmijding, met haar ideaal van „met een boekske in een hoekske" is daaraan niet vreemd, zeggende, dat de wereld in het booze ligt, vergetende dat de „wereld" als rijk van den Booze, nog iets anders is dan de aarde die God geschapen heeft, en waarvan de H. Schrift zegt, dat zij des Heeren is, mitsgaders hare volheid.
