Volgens Castroménos kon het Parthenonbeeld nergens anders staan dan in het midden, en wel natuurlijk, opdat zij, die door het traliewerk van de deur keken, het schoonste schouw spel zouden kunnen genieten; ook de plaats in het midden van den tempel, waar op den grond een parallelogram nóg te zien is, overtuigt hem, dat die plaats door den kunstenaar opzettelijk niet met marmerstukken belegd was, om te dienen voor de plaatsing van het beeld. In ’t midden van de cella was volgens Castroménos een marmeren verhoo- ging aangebracht, juist daar waar de parallelogram- vormige bekleeding van tufsteen was; op die ver- hooging stond een heilige tafel met de kransen voor de overwinnaars bij de Panathenaeische wedstrijden. Immers vóór het beeld der godin werden de uit geroepen overwinnaars bekranst. Het dak der twee bovengenoemde' vertrekken 355 steunden rijen van zuilen van buiten; in het Ooste lijk vertrek waren er 23 dorische zuilen, 10 aan elk van de kanten, en 3 aan de Westzijde. De diameter van die zuilen was van onderen ongeveer 31/2 voet. Van al de muren zijn heden alleen die van het Achterhuis over, en ook deze zijn gedeelte lijk ingestort. De muren van de cella zijn verdwe nen, en de stukken er van lagen vóór korten tijd verstrooid om het Parthenon heen; thans echter heeft de Oudheidkundige Commissie te Athene ze verzameld. De zuilen, die in de cella de binnengalerij vorm den, zijn niet meer over, wij weten alleen, dat zij van dorischen stijl waren. De tempel verheft zich op drie verhoogingen, die tegenwoordig drie trappen vormen, te midden van welke nog de sporen van twee kleinere trappen zichtbaar zijn. De tempels der ouden, aan een godheid gewijd, hadden altijd een overvloedig aantal trappen, volgens Vitruvius, opdat iemand, die met den rechtervoet de eerste trede van de trap beklom, met denzelfden voet zou kunnen binnentreden in het eigenlijke tempelhuis. Boetticher heeft geschreven, dat de twee uiterste punten van het fundament hooger waren dan het midden, en hij beweert, dat er wegens de zwaarte van den tempel een verzakking heeft plaats gehad. Anderen echter hebben dit bestreden; wellicht is de oorzaak hiervan een kromming in de rots ge weest, en heeft er geen verzakking plaats gehad, maar bestond er een andere technische reden voor de genoemde verhooging. Over metopen en fries van het Parthenon. 