Rozpocznę od diagnozy, podkreślając także, że o tych kwestiach wielokrotnie mówi
łem, czy to w pytaniach bieżących, czy to odpowiadając na zgłaszane interpelacje w tej
sprawie. Nie dziwi oczywiście szczególne zainteresowanie sytuacją młodych na rynku
pracy, ponieważ młodzież zwłaszcza w okresie spowolnienia gospodarczego znajduje się
w szczególnej sytuacji, najbardziej obrazowo można by scharakteryzować sytuację w ten
sposób. W sytuacji, gdy nie powstają nowe miejsca pracy, a pojawiające się oferty pracy
głównie dotyczą elementów fluktuacji zatrudnienia, młodzi ludzie mają utrudnione
możliwości konkurowania o te miejsca pracy. Brak doświadczenia zawodowego, czasem
także struktura zatrudnienia, wykształcenia, ale i praktyczne umiejętności, czyli nie
tylko kwalifikacje, ale i kompetencje, powoduje, że przegrywa ona w konkurowaniu o te
wolne miejsca pracy. Z drugiej strony wiemy doskonale, ponieważ jesteśmy doświad
czonym krajem, z jednej strony okresem transformacji, na który nakładały się efekty
wchodzenia na rynek pracy wyżu demograficznego, że instrumenty rynku pracy, które
są rozwijane od wielu lat przynoszą pewne efekty w postaci łatwiejszego przechodzenia
z systemu edukacji do zatrudnienia. Osoby młode przyjęło się charakteryzować zgodnie
z kategoryzacją BAEL (Badanie Aktywności Ekonomicznej Ludności), jako osoby
w wieku od 15 do 24 lat. Chcę powiedzieć, że z inicjatywy Ministra Pracy od 2 lat kie
rujemy tę pomoc dla szerszej kategorii młodych ludzi. Rozszerzyliśmy do kategorii osób
minus 30. Po to albo, dlatego że dostrzegamy trudniejszą sytuację młodych ludzi, którzy
po ukończeniu wyższych studiów wkraczają na rynek pracy.
