coraz to nowi zapaśnicy, młodzieńcy, starce, dzieci, A
cali się w fale brudne, zgęszczone, spienione. TU kłą A
ły ciał zwitych, tonie w namule szarpiąc się i WYJ”
głowa z włosem zlepionym błotem, ukaże się nagle, “"
ręka skrwawioma chciwie o grosz nowy błaga. Okropny
to widok; przypomniał mi obraz jeden z piekła Dantego
aatąp w którym dusze toną w falach błota, tarzając SIŁ
w kaia namiętności. Ale nietylko chciwość zachęca ATA"
bów do tej nie zbyt miłej kąpieli w namule Nilu, fana
tyczny przesąd gra tu główną rolę; lud wierzy dotych


puhar i zło
dłag przepis
modlitwę, którą
bar!“ ryczał tłum U stó
ści, czekając hasła dO
stali jaż na grobli ze w


pierw z Nilu do Kaligu się przelewa, posiada siłę cudo
twórczą i leczniczą. Matki zanurzają w niej drobne dzie
ci, chorzy wloką się na kolanach, by choć) parę kropel
tej cniownej wody zaczerpnąć. Często krwawe walki od
bywają się na wybrzeżu między cisnącym się do tego
błota tłumem i zdarza się, że zapaśnicy toną w falach,
ale to nie osłabia wiary w czary Nilu. Sam namuł wyst


szony na słońcu uważają Egipcjanki za bardzo skuteczny
hciwie. Roznosi go po do


środek leczniczy i zjadają go © u,
mach Maunadi, który po otwarcia Kaligu znów przebiega
ulice i woła: „Wielkim jest Bóg! on rzekę napełnił po
brzegi, skarb jego przepełniony ! Allāhu akbar !“ l

Cześć bałwochwalcza dla Nilu nie wyda się nam
tak dziwną, jeźli zważymy że Egipt żadnego innego stra
mienia, żadnego zdroju nie posiada. Za to woda Nilowa
jest tak przyjemna do picia jak najlepsza zdrojo wa. |

Seneka nazwał ją najsłodszą z wód na świecie a
Arabowie powiadają że gdyby Prorok był skosztował wody
Nilu, byłby wymodlił sobia u Boga nieśmiertelność, aby
ją pić wiecznie.
