Van der Veer heeft weer een brief ontvangen, behelzende een sympathie-betuiging, omtrent zyne weigering om deel te nemen aan de' schuttery. Evenals de brief van ds. Bah'»r, plaatsen we ook deze, afkomstig van ds. De Koe. Hy luidt aldus :
Nieuwveen, 10 September 1896.
' Van der Veer?
Wat ik reeds verscheiden dagen van plan geweest ben, mag fk nu niet langer uitstellen: ik wil u myn instemming betuigen met de houding door u, tegenover de „dienstplicht" aangenomen.
Ik weet niet, hoe ver onze Geestverwantschap gaat, maar zeiler is het, dat, wat voor elk onzer als het het hoogste geldt voor het zedelyk leven, in ons beiden leidt tot een en dezelfde overtuiging op het stuk van oor, log en dienstplicht.
En ik gevoel het als plicht u myn sympathie te betuigen, nu door u onze gemeenschappelyke overtuiging is beleden door een forse daad, welke u waarschynlyk lyden zal berokkenen, maar welke ik ook begroet als de eersteling van een ryken oogst voor "onze medemensen persoonlyk en voor de maatschappy.
Want ik heb hoop, dat uwe daad navolging zal vinden. Ieder kan tegenwoordig beseffen, dat oorlog auchuwelyke mensenmoord is. Nu komt het er verder maar j op aan, de allereenvoudigste gevolgtrekking te maken, dat ieuer, < die zich by het leger laat inly. ven, zich zelvtn stempelt tot n mensenslachter, en dat het feit, dat de overheid gereed staat op den onwilligen lyfsdwang uit te t oefenen, voor niemand deelname 1 aan dien gruwel verschoonbaar maakt. Als wy onzen naaste r liefhebben, dan kunnen wy van , een leger geen deel uitmaken, t Bovenal wordt dit een onmoge: lykheid voor den christen, die in - Jezus Christus de volkomene liefde belydt als zyn maatstaf van
het goede.
