(Wyladowanie Anglików miedzy Rygą i Windawa. — Szczegóły ż-pod Sweaborga z pry
watnej korespondencyi.)

Komendant korpusu baltyckiego, jenerał Sievers, donesi z dnia
1i, b. m, że wieczór dnia 15. b. m. stanęły dwa parostatki nie
przyjacielskie niedaleko Domeness, między Rygą i Windawą, a na
zajutrz zaczęły dawać ognia do stojących u wybrzeży łodzi i okrę
tów. Okręta spłonęły niebawem, równie też dom kordonowy w po
bliskości stojący. Gdy nieprzyjaciel potem w 200 ludzi wylądował,
wszczęła się potyczka z wojskiem linii wybrzeżnej, w której An
glicy zmuszeni zostali cofnąć się najprzód ku zastawionym na brzegu
rezerwom, a potem wraz z niemi na okręta,

— Z listu pewnego oficera floty engielskiej z d. 14. sierpnia
umieszcza Times następujący wyjątek: „Ześmy przed Sweaborgiem
nie stracili nikogo, jest rzeczą uwagi godną. Łodzie kanonierskie
dostały po kilka strzałów i równie francuska łódź możdzierzowa,
jakotez „Growler“ ugodzone były tak od granatów, iż sądzono, że
zatona: ale żadne z nich nieponiosło znacznej strały. Czasem był
ogień rosyjski bardzo gwałtowny i tylko nasz bardzo szybki ogień
odchronił nas od straty. Dziwiły nas wszystkich działania okrętów
możdzierzowych i łodzi kanonierskich. Same angielske łodzie moż
dzierzowe dały 2200 strzałów w ciagu 45 godzin i przynajmniej
500 18salowych bomb musiało paść na twierdzę w pierwszej go
dzinie 4 angielskich i francuskich łodzi. Trudna to była praca dla
załogi łodzi, jakoż nareszcie całkiem osłabła z unużenia. Uszy mieli
majtkowie pozatykane podczas bombardowania i nie słychać, żeby u któ
rego słuch znacznie ucierpiał, Większa część czuła ból w piersiach,
który potem także ustał. odzie kanonierskie brały najczynniejszy
udział w ogniu okrętów możdzierzowych i piękny to był widok,
j Okręta możdzierzowe zmieniały ciągle swe sta


jak manewrowały.
