XLVI.  Cura  illo  ego  te  dominandi  cupiditate  conferre  poffiim,  czteris
vero  rebus  nullo  modo  comparandus  es.  Sed  ex  plurimis  malis,  quz  ab
illo  reipublicz  funt  inufta  , hoc  tamen  boni  eft  , quod  didicit  jam  popu-
lus Romanus  quantum  cuique  crederet  , quibus  fe  committeret  , a qui-
bus careret.  Hzc  non  cogitas?  nec  incelligu  fatis  effe  viris  fortibus  didi-

clfle ,


(ivb  GHjlMtnm  ) Vulm,  gu^Mm.  Sed  gn-
firntum  ea  Viticsno  ediuerunt|Fiernus.  Mu-
retur . Manutfus  , bambinus  , Quod  hic  fuit
t Crzvio  annoutum . Nec  vero  guflttm  ali-


cubi diait  Cicero.  ni(i  fidem  habeas  editio-
nibus non  opitmis  . Certe  gu,9AfHm  dixic
iib.  de  Oratore  III.  a$.  De  Natura  Deor.
II.  t«.  «j.  Dc  Seneft.  ly.  O/iver.
Digitized  by  Coogie


PHILIPPICA  II.  331

ciRe,  quam  fit  re  pulchrom,  beneficia  gratum,  fama  gloriofiim,  tyran-
num occidere?  An,  cum  illum  homines  non  tulerint,  te  ferent?  Certa-
tim  pofthac,  mihi  crede,  ad  hoc  opus  curretur  , nec  oecalionis  tardita
expeilabitur.
Refpice,  quzfo,  aliquando  rempublicam,  M.  Antoni  : quibus  ortus  fis,
non  quibufeum  vivas,  confidera  mecum,  ut  voles  , cum  republica  redi
in  gratiam.  Sed  de  te  tu  iple  videris.*  ego  de  me  iplu  profitetrar.  Defen-
di rempublicam  adolcfcens  , non  deleram  fenex  : contempii  Catilinz  gla-
dios, non  penimefeam  tuos.  Quin  etiam  c.rpus  libenter  obtulerim,  fire-
przfentari  morte  mea  liberas  civitatis  potelk  .*  ut  aliquando  dolor  populi
Romani  pariat,  quod  iamdiu  parturit.  Eteoim  li  abbuic  annos  prope  vi-
ginti  boc  ipfu  in  templo  negavi  poiie  mortem  immaturam  eile  coniulari:
quanto  verius  nunc  negabo  feni’  Mihi  vero.  Patres  confciipci , jam  etiam
optandjt  mors  ell , perfunflo  rebus  iis,  quas  adeptus  fum  , quafque  gelfi.
