Dissel en Lansink hielden beiden een flinke propaganda-rede en wij hopen als ook deze hun uitwerking niet zullen missen op de aanwezigen, welke door hun opkomst bewezen,
dat de muziek en zang voor hen bijzaak, de propaganda hoofdzaak was. * * *
Groningens ontzet. — Overal maakt men zich in Groningen op, om de volgende week feest te vieren. Eerepoorten worden gebouwd, straten versierd, vuurwerk afgestoken enz. enz., opdat alles een feestelijk aanzien krijgt. Zelfs de gewone attractie, het ter bezichtiging stellen der familie Meckelenburg, wordt niet vergeten
En de arbeiders? Nou, die doen hartelijk mee. Als straks de winter komt, met zijn werkloosheid, dan worden ze wel in naam der vrijheid en onafhankelijkheid uit elkaar geranseld als zij demonstreeren tegen den honger, doch.... dat moet je voor de goede zaak over hebben. Er is nu feest en dan zet je de blommetjes buiten.
En de socialisten? Dat is een verschil bij vroeger. Toen las je bij dergelijke gelegenheden van protestvergaderingen tegen de leugens der bezittende klasse, van protesten tegen het Koningschap enz., nu stelt men zich tevreden met de verspreiding van een manifest je, waarin wat gesputterd wordt tegen de feesten en de menschen opgewarmd, welke al warm genoeg zijn, zóó warm, dat zij haast het kookpunt van waanzin bereikt hebben.
Wij hebben nu C. P.-ers, V. S. en Anarchisten, alsmede S. P.-ers en Rev. Fed. Socialisten, plus een Onafhankelijke Vakbeweging, en... toch staat men machteloos tegen de op handen zijnde zwendel-beweging. Geeft dat ook geen stof tot nadenken? Zouden die duizenden „rooie kiezers" nu niet in staat zijn, evenals vroeger de sociaal-democraten, toen ze nog niet koketteerden met de regeerings-parasieten, een flinke beweging op touw te zetten?
Ja zeker wel, doch ook daar inzinking en de reactie viert ook in dit opzicht hare triomfen.
