1860 wydało rozprządzenie, mocą którego
wydobywanie nafty niezaliczonej dotąd do
żywic ziemnych poddanem zostało pod ogól
ną ustawę górniczą. Rozporządzenie to wy
wołało stałą, zaciętą i systematyczną opo
zycyę szlachty galicyjskiej, która nie mogła
znieść ograniczenia prawa własności ziem
skiej, pragnąc wyłącznie dla siebie pozy
skać korzyścigórnietwa „anie mając ocho
ty podzielać ryzyka i niebezpieczeństwa
racyonalnego górnictwa.“ W tym duchu
zapadła uchwała sejmu Galicyjskiego w d.
25 kwietnia 1861 roku, w skutek której
Najwyższe postanowienie z d. 22 stycznia
1862 oddało eksploatacyę nafty wyłącznie
do rozporządzenia właścicieli gruntu. Od
tej chwili gospodarstwo naftowe chyli się
stanowczo do upadku. Prowadzone bezła
dnie, bez forsy kapitałów, otrzymało ono
cios dotkliwy wskutek konkurencyi nafty
galicyjskiej z amerykańską, która wyparła
pierwszą nietylko z rynków austryackich
ale nawet szkodziła jej zbytowi w Galicyi.
Na fatalny ten stan zwrócono uwagę wsku
tek często powtarzających się wypadków
w kopalniach. W d. 19 grudnia 1873 roku


rząd na posiedzenie sejmowe wniósł „pro


jekt ustawy państwowej eo do „za
stosowania powszechnej ustawy górni
czej do minerałów żywicznych.* Większość.
komisyi górnicznej wybranej w tej mierze
wypracowała projekt, który w zasadzie ni
by przeczył myśli przewodniej projektu
rządowego, ale w szczegółach przyjmował
najzupełniej jego postanowienia, gdy pro
jekt mniejszości był parafrazą dawnej
piosnki nietykalności interesów właścicieli
ziemskich, których oni sami wyzyskać nie
umieli. Na posiedzeniu sejmowem z d. 11
stycznia 1874, pomimo świetnych mów dr.
Wajgla i posła Hausnera, projekt większo
ści komisyi upadł stanowczo. Taką jest.
w skąpych zarysach podana treść pierwszej
części tego studyum, które ma być dopeł
nione projektami rozwiązania sprawy tak
ważnej dla dobrobytu Galicyi.
