Versus  heroicus  is  dignitate  primus  est,  et  'plenaj
rationis  perfectione  firmatus,  ac  totius  gravitatis  ho-
nore sublimis,  multaque  pulchritudinis  venustate  prae-
clarus, ffqui  sine  ulla  conjunctione  quascunque  alias
orationis  partes  ita  mutuis  inter  se  connexionibus
colligat,  ut  in  scansione  propria  nullus  *pes,  nisi
novissimus  ''tantum,  integram  partem  orationis  inclu-
dat, atque  ita  sex  regionibus  suis  spondeum  pedem
dactylumque  custodiat,  ut  dactylus  perraro,  et  hoc
quidem  ornandi  poematis  gratia,  quintam  regionem
suam  spondeo  concedat,  spondeus  vero  'postremis  fini-
-i  bus  suis  nunquam  dactylum  patiatur  insidere.  In
tertia  quoque  regione  melius  spondeus  kpcnthemime-
res,  quam  dactylus  dividit.  Ceteri  autem  pedes  sine
ulla  inter  se  discretione  variantur.  'Exempli  gratia
ponamus  aliquem  versum,  qui  sit  his  omnibus,  quae


d idem]  id  est  A.  Tum  spondiacus  A.B.  spondiazon  Santen.  Terent.
Maur.  p.  145.  spondeus  appellatur  Ven.  * Komani  muris  Albam
cinxerunt  longam,  et  illud,  ri  8’  «’»  ptav^ry  Ro-

mani victores  Germanis  devinctis,  aput  (apud  A.)  homerum  tale  est,
psychen  cicles  con  patrocleos  diloio  A.B.  Romani  victores  germanus
danetis  apud  Homerum  Ven.  f plenae — formatus]  et  plena ■ — -Jir-
matus  A.B.  tf  qui]  71 ue  Ven.  8 pes  nullus]  nullus  pes  A.B.
h tantum  integram]  tantum  interdum  integram  B.  ' postremus]

postremis  A.  Supra  concedet  B.  k penthemimerim]  pentheres  A.
penthememeres  B.  Ven.  1 et  exempli]  et  oni.  A.B.
CAP.  1 5.
465


De  figuris  versus  heroici.
supra  memoravimus,  clarus,  et  qui  adeo  '"ipsi  Virgilio
placuit,  ut  nullo  inmutato  elemento  duobus  "eum  vo-
luminibus ponere  delectatus  sit,

Oceanum  interea  /turgens  Aurora  0 reliquit.
Animadvertis  pedes  singulos  ita  esse  scansionis  lege
divisos,  ut  eorum  nullus  partem  orationis  p incluserit,
nisi  novissimus,  quem  finalis  necessitas  cogit.
Cap.  XV.  De  figuris  versus  heroici.
