Voor het merendeel van deze orgaantransplantaties behoeven chirurgisch-technische factoren geen beperkende rol meer te spelen. Dit is wel het geval voor de vervangtechnische factoren. Het is alleen voor de nier mogelijk om langdurig de functie over te nemen. Dit houdt in, dat bij de transplantatie van bijvoorbeeld hart, lever en long de patiënt ineen slechte algemene toestand ter operatie komt, en dat slechts geringe afstotingsreacties reeds tot de dood van de patiënt kunnen leiden. Bovendien heeft men niet de tijd om op een zo compatibel mogelijk orgaan te wachten, terwijl het uiterst moeilijk zal zijn om eventueel een tweede of derde transplantatie te verrichten. Tenslotte gaan logistieke factoren een rol spelen.
Bij dubbel aangelegde organen met een grote reservecapaciteit, zoals bijvoorbeeld de nieren, bestaat de mogelijkheid om ook gebruik te maken van levende donores. Dit geldt niet voor hart en lever, terwijl de verwijdering vaneen long bij een overigens gezonde donor medisch grotere bezwaren heeft. Voorts kunnen bij dubbel aangelegde organen bij gebruikmaking van overleden donores twee ontvangers in plaats van één worden geholpen.
Gezien het grote aantal personen dat aan een hartaandoening overlijdt en de zeer strenge medische eisen die in dit geval aan de donores moeten worden gesteld (leeftijd 15-35 jaar, geen degeneratieve vaatafwijkingen), is te vrezen dat het aantal potentiële donores vaneen hart kleiner zal zijn dan dat voor de andere genoemde organen.
