Aldus gracielijk gedost was het kwaart op zevenen van den avond dat Mayken zeer heimelijk de halfdeur achter haar toetrok en met galante triptrapjes zich naar Croonenborch spoedde....
Rond dit uur nu gebeurde het zoo geheel toevallig dat de Roode Roede Mijn Heer Hans de Grave gegaan kwam bij Signor Pedro Doria om eene afspraak met hem tot nazoeking 's anderendaags op Croonenborch, daar er kwade roep ging dat stoutelijk er preekten de sectarissen van de geusche ketterij.
Niet zoodra echter was Mijn Heer De Grave het zaaltje ingetreden waar Signor Pedro gewoonlijk uitrustte en had deze begonnen — nu zwaar de avond er was — het luchtertje kaarsen aan te steken, terwijl hij als een goed gastheer Jerolimo uitzond om roemers en Delewijn, wanneer eensslags onderaan de luifel van Signor Pedro's woonst eene vlijtige stem aan het zingen geraakte van:
Paepen vuyt off Paepen bloet En borgers geit en goet.
„Elementen, Signor Pedro, wat is dit? Helpen valsche predikanten hier den alfarez aan de galg, dat gij dit toelaat?" schrolde Mijn Heer De Grave den Signor Pedro Doria toe die een plaastergrijns kreeg van het verschot en de kwaadheid.
„Per Die, Mijn Heer De Grave, excuseer.. Het is alvast Jerolimo.. Die hondskling gebetert het niet sinds gisteren ik hem met den schoffel zijn rug smeerde om datzelfde heretiekelijk voosken ... Madre de Dio .. Mijn Heer De Grave, zal ik hem krijgen zoo gaat zijn huid vol slagen .. ."
Dit zeggende liep Signor Pedro haastelijk het zaaltje uit en, zijn ijver willende bewijzen tegen alle rebelleerders en sectarissen, sprong hij ijhng met een schoffel zijne woonst buiten.
