Ook met die beperking: gelooven wij niet. dat de zaak gewonnen is. Wel geven wij tce, 'lat de algemeene akte ook moet loopen over die vakken, maar niet, dat de akte bevoegdheid moet geven. Ook niet voor wiskunde. Wij hebben de wiskunde indertijd (van 1880—'89) op ons examen-program gehad,, men heeft het vak toen moeiten schrappen, 'fc Is waar, de opleiding .zal voortaan beter ,zijn, maar het oude euvel — als men 't; zoo noemen mag —■„ de- uiteenloopende aanleg blijft. Voor de vrouwelijke leerlingen, die wiskundigen aanleg missen, is dat nog minder erg; die .zouden zich kunnen redden in de „opleidingsscholen", de kweekscholen voor meisjes met. beperkt leerplan, maar hoe te doen met de mannen? Van,zelf zal dan liet leerplan, om de achterblijvers in dat vlak, ,zich moeten beperken. Tot scha Voor de overigen, tot scha ook voor het lager onderwijs. Een facultatief stellen van het vak wiskunde, als vak voor bevoegdheid, zal beter op het leven passen dan de voorgestelde regeling, die, vree,zen we, een dacapo ,zal brengen van het gemartel in de tachtiger j'aren der vorige eeiuw.
Het geven van eea bevoegdheid voor hel onderwijs in talen aan 10- tot 12-jarigen ,zal ook weinig bate geven. Liever zagen wij ook dat vervallen.
(Wondt vervolgd.) 11. J. v. W! ijl en.
Het Wetsontwerp De Visser.
IV.
Laat ik beginnen niet een achtergebleven drukfout van de vorige week te herstellen. Daar staat, dat er ten opzichte van het leerlingenaantal tweeërlei school meet weizen. In verband met de omgeving heeft de lezer wel begiepen, dat zulks meet wezen tweeërlei schaal
Titel I bevat verder verschillende bepalingen, die we voor een groot deel in de oude wet terugvinden.
