Przez naturalny, niewymuszony (jak zawsze) hu
mor, wprawił ari. dram, p. Szymtnowski salę "
wesołe usposobienie w dwóch monologach à là Co


quelia, do których zmuszonym był dodaó jeszcse
wiersz satyryczny: „Jowisz w wycieczce do War”
szawy *.
Żeleńskiemn przypadło zadanie rozpoczęcia i za
kończenia wieczoru. Obie po raz pierwszy tutaj wy
konane kompozycye Uwertara konoertow£
„Z naszych borów“ oraz muzyka baletowa z „Wal
lenroda* napisane zostały w szczęśliwej godzinie
natchnienia. Ta fantastyczoa, p Ina siły i polotu
Uwertura, ożywiona świetnemi efektami instru
mentaoyi, ozdobiona umiejętaem roezdzieleniem Świa*
teł i cienów, musi porwań i unieść słucbącza.
Niemniej świeżej przyjsmneści doświadesyliśmy
po wysłuchaniu muzyki baletowej z „Wallenroda“.
Mimo lekkiej i zaletaej formy tuńca, której przy
użyciu pierwiastków melodyjno narodowych kompo*
zytor z dziwną przenikliwością nmiał nadać barwy
lokalue dramatu, utwór ten nie jest pozbawiony wyż”
szej godności i jest bardzo pożądanem wabogaceniem
poważnych programów koncertowych.
Wykonanie pod kierunkiem kompozytora prześ
orkiestrę 13 pułku, dobre w ogóle, podniósł p. Hoch
w ustępie solowym piękną grą skrzypcową. as.
