Denken is een kunst, evenals tekenen, boekhouden en bruggen bouwen, en we moeten de beginselen van die kunst leren, alvorens in staat te zijn ons tot denkkunstenaars te ontwikkelen. Zonder voorafgaande studie de denker te beoordelen, omdat men zijn arbeid niet begrijpt is even dwaas als het beoordelen van een tekening, indien men de grondbeginselen van de tekenkunst niet kent. Dergelijke beoordelingen hebben geen waarde. Het gebod om „zuiver" te denken is dan ook —qua opdracht— prachtig, maar indien de regelen van het „zuiver denken" niet gegeven worden of niet bekend zijn, even dwaas als een opdracht aan de kebon om een stofzuiger te repareren.
Het verrichten van denkarbeid eist grote voorzichtigheid en grote deskundigheid ten opzichte van het denkmateriaal. Alle dingen, die we „weten" of veronderstellen te weten zijn nog geen waarheid, en veel van de data waarover we beschikken is als denkmateriaal dan ook onbruikbaar en gevaarlijk. Gevaarlijk.... omdat we de neiging hebben er lichtvaardig gebruik van te maken. Gevaarlijk.... omdat dergelijke data ons gemakkelijk op dwaalwegen voeren. In sommige kringen b.v. aanvaardt men zonder meer de theorie of veronderstelling, dat Francis Bacon, Andrea en Christian Rozenkreuz verschillende namen zijn voor dezelfde persoon. Men neemt dit aan op grond van „helderziende" en dus onbewijsbare waarnemingen, d.w.z. onbewijsbaar volgens de wetten der logica. Maar indien deze veronderstelling of verklaring juist is, dan moeten de schrij-


	vers van Die Chemische Hochzeit en van Novum Organum een en dezelfde parsoon zijn en er is meer fantasie voor nodig dan die waarover de wijsgeer beschikt om aan te kunnen nemen, dat de ontdekker en beschrijver de inductieve redenering de auteur kan zijn van „Die Chemische Hochzeit; de kloof tussen beide werken schijnt te groot.
