Het was van kerfszand en van marmeren,
en was creure nie gemeen,

900 zijn en voonder in geschreven :

die vogel, die in de lucht vliegen,
verpent, lijster, met andere dieren,
en vischte, die in de rivieren,
in des vlees grote zwemmen.
905 met dieren zijn enen en met gehuizen
fierden die goudsmede haar weike.
ten hoofden zetten zij opten ferk,
daar men bent moge beschouwen,
een beeide van steen marmer gehouwen,
beworpen van siveren en van goud
en van varken menschvlees,
blauw, rood, geel en groen;
bij de rijkdom van Salomoene
en bij haar zelfs lijf groot
maakten zij, dat altijd boot
fijn hand aan de Toren was gerect,
als wier metten werken beduiden,
en als die zon daar aan ebnen,
zo was mens in de wereld geen,

920 die daar had de ogen,

dat hij den schijn mocht zien doghen.
Sij waren midden op dien dans

Digitale Bibliotheek van de Nederlandse Letteren 