Quare  cum  ingenio,  doctrina,  mnrum  gravi-
tate  excelleret,  missus  est  iuvenis  adhuc,  ex  urbe
Fioma  ad  regendam  Liguriam,  hoc  est  bonam  par-
tem  regionis,  quam  nunc  vocamus  Longobardiam,
tempore  \  alentiniani,  qui  cum  fratre  \  alentc  im-
perium  Fiomanum  tenuit.  In  hoc  munere  hoc
illustre  argumentum  est  iustitiae  ipsius,  quod  pa-
riter  et  Impcralori  et  populo  probatus  fuit.      Nam


57i


DECL.    DE   AMBROSIO.
572


rum  poslea  Episropi  funotio  ci  mandata  esset,  N  a-
I  •tr.ini.itius  reipub.  gratulatus  ea  o.nn  electionem,
el  gavisus  tantam  esse  pietatem  in  praeside  et  cn-
stode  corporum  ,  ut  Deus  censneril  animas  ei  com-
mendandas  esse.  Idem  testatus  est  libertatem  eius
in  decretis  a\ilicis  et  Magistratuum  infcriorum  actis
reprehendendis  se  comperisse  et  probare.  Popu-
lus  verb  sic  eum  dilexit,  nt  cum  fnissent  antea  de
electione  magna  certamina  hunc  rommnni  con-
sensu  ad  Episcopi  munus  vocarit.
Pervaserant  in  It.diam  contagia  labis  Arianae,
et  Auxentius  Mediolani  Episcopus,  cum  fa\cret
Arianis  sparseral  corum  venenura  in  populum.
Hinc  orta  discordia  duravit  post  mortem  Auxentii.
Flagitabant  igitur  pii  Episcopum  recte  sentientem,
caeteri  vero  infecli  Arii  veneno  quaerebant  sui  er-
roris  propugnatorem.  Duravit  certamen  per  ali-
quot  dies:  nam  pracses  Ambrosius  initio  se  non
admiscuit,  ne  suffragationcm  populi  praeter  mo-
rem  impedire  videretur.  Tandem  cum  incensis
animis,  seditiones  et  caedes  impenderent,  venit
in  templum,  et  hortatur  utranque  p;;rtem  ad  tran-
quillitatem,  commemor.it  divinitus  dari  bonos  pa-
slores,  ut  P.mlus  scribit,  et  Deum  rogandum  essc,
nt  suffragalionem  rcgat,  et  mentcs  flectat  ad  eli-
gendum  idonenm  Episcopum,  ac  omissa  ambi-
lione,  ct  depositis  iniustis  cupiditatibus,  quaeren-
dum  esse  virum  bomim ,  cui  recte  commendari
functio  possit.
