Ik wensch U, uwe vrouw en uwe kinderen toe, dat uwe gezondheid U toelaten zal nog vele gelukkige jaren van het buitenleven te genieten. Dat gij niet zult behoeven te zoeken naar werk, daarvan ben ik, U kennende, overtuigd. Er is zooveel waarvoor gij altijd gehoopt hebt, tijd te zullen kunnen vinden. Dat onze Directie in haar nieuwe samenstelling altijd, wanneer dit noodig is, bij U om raad zal mogen aankloppen, daarvan ben ik zeker, en ook daarvoor ben ik U erkentelijk. Wat nu de benoeming van den heer J. van Stolk tot Directeur onzer vennootschap betreft, ik wensch hemzelf, zijne vrouw en wederzij dsche familie hartelijk geluk daarmede. Ook geloof ik dit de onderneming, het personeel en mijzelf te mogen doen. Ik heb bet vaste vertrouwen, dat ook de samenwerking van ons beiden goed zal zijn. De tijden zijn moeilijk. Staande blijven is reeds een succes in deze jaren. Laten wij hopen, dat het ons beiden, geholpen door het personeel in alle rangen, gelukken zal, langzamerhand de zaak weer op te werken tot een bloeiende onderneming, tot nut van allen, die daaraan verbonden zijn. Ik ben vast overtuigd dat gij uw aandeel, in het vele werk dat door de Directie moet worden gedaan, ten volle zult leveren. Deze overtuiging grond ik op mijn kennis van uwe capaciteiten, uw volharding en toewijding. Ik wensch te eindigen met de hoop uitte spreken, dat de wereldomstandigbeden ons in staat zullen stellen ons doel te bereiken. De beer Berg, als woordvoerder der maandlooners, sprak daarna in ongeveer de volgende bewoordingen: Hooggeachte Heer Van Stolk! Ik acht bet een voorrecht, dat het mij vergund is U namens de maandlooners te mogen toespreken. Dat het met zeer gemengde gevoelens is, dat ik tot U spreek, zal niet noodig zijn te zeggen, het betreft toch uwe scheiding van ons, waarvan U er hier zoovelen ziet die lange jaren onder U gewerkt hebben. Als ik zeg onder U, dan is dat eigenlijk niet juist, want het was steeds veel meer een werken met U dan onder U. Zelden kregen wij een opdracht die wij zonder meer hadden uitte voeren, altijd was het ons veroorloofd niet alleen, maar moedigdet U ons aan vrijuit ook onze meening te zeggen, indien wij meenden een amendement te kunnen aanvoeren. Hoe heeft ons dat steeds den lust tot werken verhoogd. 