zostawiła «starych» w swych szeregach, pozwala
jąc im tem samem brużdzić i prowadzić organi
zacyę do rozprzęzenia—a przeciąg dwuletni ja
wnie wykazał, iż działalność party: przeżartej we
wnętrzną niezgodą; zgoła nie odpowiadała sile 1
zasobom, stwarzając zamęt i niezdecydowanie w
walce. Mozstrój wewnętrzny w rzeczach najwa
żniejszych, brak ściśle sformułowanego programu,
ulegającego ciągłym wahaniom—nieudpowiadają
ca chwili taktyka partyi, zależna od przypadko
wych poglądów jej przypadkowych kierowni
ków—uczyniły w końcu z partyi P. P. S. bezła
dną kupę, luźnie związanych z sobą, żywiołów,
szarpiących dobro vrganizacyi na swą korzyść—
ze szkodą klasy robotniczej, k

I owa polityka z dnia na dzień, awanturnictwo
w działaniu, przerzucanie się od najgorliwszych
haseł powstańczych do ZY ogólników
rewolucyjnych naszych esdeckich — handlarzy
marksizmu—to smutna historya zamętu i vzynów
rewolucyjnych P P. S., oraz krzywda niezmierna,
jaka stąd powstała dla znacznego odłamu robo
tników polskich».
Dalej odezwa przechodzi do schara
kteryzowania działalności partyi socya
listycznych wogóle:

«Czas tedy, towarzysze robotnicy, nprzytomnić
sobie, że cała dotychczasowa działalność partyi
soryalistycznych nie przyniosła korzyści naszemu
ruchowi...
Szerzenie wśród robotników niezdrowych ha
seł, odrywających od sotyalistycznych ideałów,
przygotowała tylko grunt do waśni i mordów
bratobójczych»...
W sprawie kościoła
w Ostrogu na Wołyniu.
Szanowna Redakcyo!
W N-rze 33-cim Dodatku ilustrowa


paści, wykonywanych w okolicy Kra-|nego „Naród“, przy Waszym Dzienniku


kompozytora „Franceschi*. Patetyczna
symfonia ziednoczyła w sobie kwinte
sencyę wszystkiego, co stanowi indy
widualną osobliwość twórczości Czaj
kowskiego. Początek symfonii —ponure
dźwięki, wyłaniające się z głębi orkie
stry— wprowadza nas odrazu do mają
cej się odegrać tragedyi duchowej.
