Sądzę, że Ministerstwo Zdrowia w porozumieniu z Ministerstwem Nauki i Szkolnictwa
Wyższego, powinny uruchamiać takie środki, bo można było osiągnąć sukces.
Na zakończenie chciałbym zadać pytanie w imieniu pacjentów. Na jakich zasadach
dokonano takich, a nie innych zapisów na liście refundacyjnej, gdzie porównano dwa
leki nowoczesne — ipilimumab i werumafenib? Czy te leki są tożsame? Czy mogą być sto
sowane alternatywnie, czy wymagają odrębnych wskazań? Jeżeli tak, to dlaczego jeden
został wpisany a drugi nie został wpisany? Czy u podstaw takich decyzji stal AOTM? Czy
ona wydała inne rekomendacje? Czy może była to kwestia nieumiejętności dogadania
się w sprawie podziału ryzyka? Czy też istota tkwi w konstrukcji prawnej czyli w art. 12
ustawy refundacyjnej, który zakazuje refundowania pewnych technologii medycznych,
w tym leków, jeżeli przekraczają określone pułapy finansowe? Chciałbym pana ministra
zapytać, jakie to były przesłanki — rekomendacja AOTM-u, brak umiejętności dogadania
w sprawie podziału ryzyka czy konflikt prawny ustawowy, bo wtedy, jak rozumiem, nie
jest to do przeskoczenia — ustawodawca związał rząd zakazem refundacji leków o pew
nych cenach? Dziękuję bardzo.
Panie ministrze, pan zaczyna odpowiadać. Później poproszę pana profesora o odnie
sienie się... Witam również pana profesora Kaszubę — nie zorientowałem się, że jest
tu również pan prof. Kaszuba a przecież jest to sprawa dermatologii. Mają państwo silne
lobby, bo spotykamy się drugi raz — dermatologia już raz zajmowała nas czas. Później
poprosiłbym również przedstawicieli Fundacji o zabranie głosu i odniesienie się do pew
nych propozycji czy postulatów, po czym zmierzalibyśmy do zakończenia obrad. Panie
ministrze, proszę uprzejmie.
Podsekretarz stanu w MZ Krzysztof Chlebus:

Szanowny panie przewodniczący, Wysoka Komisjo, szanowni państwo, zacznę od pytań, które
padły na koniec i stopniowo będę wracać do pytań zadanych na początku naszej dyskusji.
