Wyjechałem i w Wiedniu dowiedziałem się
od pana Raczyńskiego, że kaucya jeszcze nie
zwrócona. Napisałem tedy ostry list do Sa
dowskiego, prosząc go, aby raz już załatwił
tę brudną sprawę, bo zdaniem mojem Jani
szewski miał słuszność i należało mu zaraz
zwrócić kancyę. Bawiąc następnie we Lwo
wie podczas wystawy, spotkałem się z Jani
szewskim, który jeszcze nie odebrał swoich
pieniędzy. Dałem mu więc zapewnienie, że
zwrócę mu tę sumę a sam udałem się do
dyrekeyi z wyrzutami. Sadowski tłumaczył
się i przyrzekł, że zaraz zwróci Janiszew
skiemu 6000 zł., gdy tylko nadejda pienia
dze, Pini zes mówił, że pretensya Janiszew.
skiego jest niesłuszną, bo niedopełnił jakichś
warunków Ostatecznie. ja z własnej kie-ze
ni zapłaciłem Janiszewskiego A teraz mu
szę kilka słów poświęcić sprawie osobistej,
Akt oskarżenia, drukowany w Guz. Lwow
skiej, przedstawia mnie w złem świetle. Ja
niszewski po przeczytaniu tego aktu, chciał
w Gazecie Lwowskiej um'eścić sprostowanie,
ale redakcja nie chciała go przyjąć. Skła
dam tedy to sprostowanie do rak p. prezesa
i proszę o łaskawe odczytanie.
Przewod. Ja takiego sprostowania
odezvtić nie mogę. Na to jest rozprawa
ostateczna, która ma wyjaśnić, o ile zarzuty,
czynion» komuś. są słuszne lub niesłuszna.
Sprostowenie to zatrzymam, bo może przyda
się przy przesłuchaniu Janiszewskiego.
Prokurator. Upraszam o zanoto
wanie w protokole całego tego epizodu Pau
Janiszewski bowiem jest wezwany do roz
prawy jako świadek, który ma tu zeznać
szeżerą prawdę Tymczasem wypływa 4 ge
znan p. Orzechowskiego, że chodzi do Gu
gety i chce prostować fakta zawarte w akcie
oskarżenia, który przecież został ułożony na
podstawie zeznań świadków, a w niniejszym
ustępie właśnie na podstawie zeznań p. Ja
niszewskiego.
dostałem dopiero w marcu 1878 i dlatego to
w ciągu stosunków z Towarzystwem. nie
| wiedziałem, że opłacam tak okropną lichwę.
