Eene aanmerking, door u gevoegd bij het geleverde door onzen waardigen Mensinga, getiteld het St. Nicolaasfeest, in N°. XXI, bl. 197, lokte mij uit het volgende u te schrijven. Misschien wekt het nader onderzoek omtrent eene zaak, waarover het vroeger medegedeelde in vergetelheid schijnt te zijn geraakt, bij onze belezenste mannen. Die aanmerking betreft het zetten van den schoen bij het St. Nicolaasfeest. De kundige Mensinga behelpt zich daar met eene conjecture, die door de Redactie met eene soortgelijke conjecture vermeerderd wordt. Hoe het



komt dat onze Mensinga klaagt, in zijne mededeeling over het St.Nicolaasfeest, dat de Hollandsche letterkundigen alle over dit zoo algemeen bekende en gevierde feest zwijgen? Het is hem wis ontgaan, dat de Hooggeleerde van Hf.sgel in het 3e Deel van het Archief voor Kerkelijke Geschiedenis, inzonderheid van Nederland, verzameld door de Hoogl. Kist en Roijaards, le Serie van bl. 756—798, eene uitvoerige verhanhandeling, met aanteekeningen over St. Nicolaas en het St. Nieolaasfeest, geleverd heeft. Ik vraag andermaal, hoe het komt dat dit geleverd onderzoek door eenen onderzoeker, als Prof. van Hengel, zoo schijnt vergeten te zijn. Ik herinner mij den aanval van Ds. van Schaik tegen het St. Nieolaasfeest, ik meen in zijn Ned. Volksbode voor het jaar 1849. Daar zegt hij: „Hoe het zoo is, weet ik niet, maar dat St. Nicolaas vieren heeft mij al lang gehinderd. Guluit gesproken, ik begrijp volstrekt niet wat het beteekent, en waar het voor dient." Zoo gaat hij voort, al weêr vragende: „Wat ik zoo graag wou? Dat men feestvierend wist wat en waarom men het doet." Als zijn kleinen hem vragen wie St. Nicolaas is, en wat hij al deed, en waarom men alle jaren een kinderfeest houdt aan hem toegewijd, zit hij verlegen; daarom dat heele feest afgeschaft. Ook om de wijze waarop het gevierd wordt, waarbij de schrijver vooral uitvaart tegen die bangmakerij en dat vrees aanjagen, bij dat feest gebruikelijk , waarbij hem de haren te bergen rezen en hem meer deden opzien tegen St. Nicolaas, dan tegen den lieven Heere God. Die ondervinding is nu immers particulier en exceptioneel? En vervolgens, wat weet men van hem, dan dat hij een braaf man moet geweest zijn, die heel goed was voor arme lui en kinderen, waarbij de schrijver laat invloeijen, dat Nicolaas Paus te Rome zou geweest zijn. Wat men van hem weet, had de Volksbode door Prof. 