Przeładowana dydaktyką literatura powieściowa
dla młodzieży rzadko czerpie swe tematy z najbliż
szych codziennych stosunków życiowych. A jednak
to życie nasze szare, mało urozmalcone niesie takz,
ilość prawdziwie kalejduskopowych wrażeń, „tyle
daje materyału do obserwacyi, tyle niesie pan
jących przykładów, że pod piórem m M
autora zręcznie ujęty ten temat może dostż:tzyć
iektary. "Taką


„Kurokiego* odkapił p. Schindier za


najcenniejszej, najpożyteczniejszej


książkę daje młodzieży a zwłaszcza panienkom
autorka „Dzlenniczka Hanusi Tynieckiej*. W bez
pretensyonalnym wątku opowiadań pensyonarki, któ
ra w formie dzienniezka spisuje swe pierwsze, sil
ka


niejsze życiowe wrażenia zamknąła p.
tyle uczucia prawdy # miłości, skrońl
ków pełuych wdzięku, wzruszając!
Zu przykłada a podanych tak w wst
że książeczka ta znajdzie niewątpliwi
ła czytelniczek i doczeka się zasłu
ści. Autorka z wielkim talentem p
oczyma młodocianej czytelniczki sze
oświetionych bardzo różnorodnie, cieni
zgowo charaktery swoich bohaterów
i tą drogą vrowadzi ją w krainę uczuć
i serdecznych. Opis pierwszych wraż
pensyl, charakterystyku koleżanek, przy
wiana jednej z nich, której rodzice
popadli w niedolę, obraz Życia przyk
obowiązku naaczycielki, choroba |
a wreszcie rozwijające się ucznele dl
cha*, wzorowane nieco na „Rodzinie
Sienkiewicza, wszystko to składa ać
mującą, panczającę | zò wszech
Wartość tej książeczki oceniła.
kwalifikowawszy ją naenagredy piln
nek, nie wątpimy -więc, Że w obecnej po
czenia roku szkolnego po porsyonatach
żeńskich „Dzienniczak Hanusi Tynieckiej =
się w pierwszym szeregu książeczek na nagrody
przeznaczonych. wp.
