Niet zoo zeer een enkele plant vindt men schoon, maar een massa planten bij elkaar doet ze goed uitkomen. Men plaatst zulke planten dan ook niet op vlakke tafels, op rijen naast elkander, maar liefst tot een rotsachtig groepje, op losse wijze bij elkaar. Zoo geplaatst is ook de Cactus- vorm fraai te noemen en als daarbij dan de bloemen ko men, dan gaat men de afzonderlijke plant, dan gaat men het geheel, de groep van planten, bewonderen en zal men tot de conclusie komen, oiü ook Cactussen mooi te vin den. Sedert schrijver dezes, het was in 1886, de Cactus verzameling van den heer Gruson te Magdeburg zag, heeft hij liefde voor deze planten gekregen en toen hij, eenige jaren geleden de groote verzameling mocht zien van Frantz de Laet, te Contich bij Antwerpen, is die liefhebberij er zeer op vooruit gegaan. Ook de keurcollectie op Groene- stein. van nu wijlen den heer O. J. Quintus, welke in- tusschen naar den Groninger Hortus verhuisde, heeft hem meermalen in enthusiasme gebracht. De Cactusplanten wa ren in deze drie inrichtingen op zeer natuurlijke wijze gegroepeerd en zoodra dat geschiedt, dan is elke plant in staat, hoe stijf haar uiterlijk zij, zoolang ze alleen is, om een heerlijk schoon daar te stellen. Natuurlijke groepee- ring, dat is de richting, die we zoo vele jaren in Floralia voorst ouden, dat ig de richting, die in hoofdzaak voor staat bij de tentoonstellingen, die de laatste. iaren in den lande gehouden zijn. Haarlem en Boskoop kunnen er van getuigen, dat de schikking naast de kweeking staat en. dat t niet meer voldoendb is mooie planten, en bloemen te kweeken, maar dat men ook aan het publiek moet laten zien, hoe er een geheel van is te maken. Een mooi Cactus-geheel, op een of andere' groote ten- toonst.l.ii g, is missthien in staat om de Cactusliefhebberij er voor goed in te brengen. Echinocactus Tulensis is nog betrekkelijk zeldzaam. Ze is genoemd naar hare vindplaats Tula, in den Staat Ta- maulipas, aan de golf van Mexico, een streek, die de Cactusverzamelaars onvoldoende, bezochten. Ze gelijkt wel eenigszins op Mammillaria, waarvan men ze, zonder de bloemen, moeielijk weet te onderscheiden. Ze bloeit in ’t voorjaar met fraaie, lichtlila bloempjes. Echinocactus Cumingii heeft meer oranjekleurige bloem pjes, die vroolijk boven t plantje uitkomen. Van wege de gemakkelijke bloei is de soort zeer gezocht. 