De belahgstelling voor moord- en rechtszaken heet ongezond en men weet ook niet, wat ze voor verborgenheden blootwoelen in hen die er gretig de bijzonder heden over lezen. Maar het grove spel, dat er bedreven wordt met de sensatie, kan niet blihd maken voor de waarlijk aangrijpende tragedie die hier is opge voerd. Een bitter ernstig spel met als inzet voorlopig drie en misschien weldra vier mensenlevens. Een spel van kracht tegen kracht, van hardheid tegen hard-. heid, van leugen tege’n leugen. En met aan het eind, ondanks alle moeite die er gedaan is, de open vragen: Wat is waarheid? Wat is schuld? VJANOSQUE is een half weerbarstige, 1 * half llefelijke naam uit de landstreek die gelegen is in de Basses-Alpes, aan een zijrivier van de Durance. Het is een land van steenkolen- en cementwinning, met vel den van steenachtige aarde en onaandoen- ltjke naaldbossen. La route nationale 87, de grote weg van Marseille naar Grenoble, loopt er doorheen en ook een spoorlijn, maar weinigen zullen ooit lust gevoeld heb ben om uit te stappen bij het weinig ge bruikte stationnetje van Lurs, het plaatsje dat afwerend in de bergen -ligt. Het is een boerderij op grote afstand van Lurs gelegen en Grand’Terre genaamd, die in de afgelopen twee jaren een treurige beroemdheid heeft gekregen. Want in de onmiddellijke nabijheid van deze boerderij werden in de nacht van de vierde Augustus 1952 Sir Jack Drummond, zijn vrouw en zijn twaalfjarige dochtertje op brute wijze afgeslacht. Door wie? Men heeft er lang aan ge twijfeld, maar een Franse jury meende thans zekerheid te hebben en heeft Gaston Dominici, de boer van de Grand’ Terre als de dader aangewezen. In die twee jaar zijn er wellicht meer bezoekers geweest, dan in de honderd jaar die eraan vooraf gingen. Men stond op de plek waar de moord gepleegd was. Hier lagen de lichamen van het echtpaar Drummond. En hier een gids voerde de bezoekers mee... hier op deze plek, waar nu bloemen staan, lag het lijkje van het kind. Men keek, en de hemel mag weten wat men zag, wat men meende te zien. Maar niemand had gezien wat er werkelijk was gebeurd. Niemand behalve de dader. WE zijn terechtgekomen tussen mon sters”, zei Pauline. „Neen”, zei An- gelo, „we zijn terechtgekomen tussen recht schapen lieden, die niet bang meer zijn voor de gendarmes. Dat is erger. 