Novice en Geprofeste Witte Zuster,



	Een juiste beschrijving van de streek kan ik moeilijk geven; de snelheid van den auto doet alles vlug verdwijnen, maar toch blijft de schoonheid van dit land door ons niet onopgemerkt. Eerst ging het door heerlijke bosschen, aan beide kanten door hooge bergen omgeven, terwijl de schitterende morgenzon nog de schoonheid verhoogde. Hoe gemakkelijk is het voor een religieuze zich bij zulk een natuurtafereel tot God te verheffen.
We rollen vlug voort, we verrichten te samen onze geeste* lijke oefeningen en spreken dan over ons toekomstig werk. Het schijnt dat in deze bosschen veel leeuwen en tijgers leyen, maar ze laten zich niet zien, evenmin als de olifanten die hier zoo talrijk zijn. E)aar zien we in de verte een missiestatie, die spoedig duidelijk zichtbaar wordt, ’t Is de missie van Léhoeni, waar de Eerw. Witte Paters reeds lang werkzaam zijn. Weldra komen wij aan. Vredig en vriendelijk ligt het huis voor ons en we stappen gaarne even uit. Na zoo n stoffigen tocht van vier uren is men blij eens even te kunnen loopen, dat maakt de beenen weer lenig, die nog stijf zijn van de klimpartij van gisteren. De Witte Paters waren van onze komst verwittigd en wij werden, zooals overal in de missie, heel hartelijk ont* vangen. In een aparte hut hadden de Paters ons een diner klaar laten maken.
Hier bewonderen we meteen de groote brug, een heele bijzonderheid voor de streek. Deze brug heeft 13 bogen, ieder van s'/2 Meter, en is gebouwd onder toezicht van Pater Zoetemelk. Zoodoende kunnen de negers, die aan de andere zijde van de rivier wonen, geregeld naar de missie komen, wat vroeger onmogelijk was.
