Zo gezien kan inderdaad Kaïns moord in felle natuurlikbeid begaan een betrekkelike bevrijding betekenen. Maar dan toch ook maar betrekkelik, want bet is voor hem niet meer dan mogelikbeid tot nieuw begin. Nu komt de onrust in zijn leven, nu gaat bij zwerven, bij, de eeuwige zwerveling. Wie zo moordt, doodt niet. Dan kan bij eigen leven moeten doden, want daar zetelde bet andere. Nog kon bij niet begrijpen, dat bij met bet uiterlike wapen de innerlike vijand niet kon verslaan. Steeds werkeliker wordt zijn leed, nu hij gezien beeft, dat hij niet alles is. De grenzenloze zoeker gaat lijden aan zijn grenzen. Het wordt hem benauwd, bij moet weg, weg en bij. Kaïn, ervaart bet als een vloek: aan zichzelf beeft bij niet meer genoeg! Dit tékent hem. Angst komt op in bet leven van den onbevreesde. leder zal hem doden! Vanwaar die angst? Wie zou bij vrezen? Hij beeft toch zijn wapen, zijn kracht! Ja, maar er knaagt iets in zijn hart en zijn zelfverzekerdheid vloeit uit hem weg als bloed uit innerlike wond. Hij is getroffen. Zijn zelfvertrouwen is geschokt door zijn aanslag, welke reeds van zijn zwakheid getuigde. Hij kent zijn Achilleshiel. leder zal bet aflezen uit zijn ogen; daar zal bet geschreven staan, dat bij bang is voor Zichzelf.
