A teraz z bolem i strachem zwracam
się do kraju mojego, Na Boga żywego! nia
bądźmy ślepi z umysłu! — Wszak dwa dni
do naszej Polski, a lud nasz ciemny a pan
nasz dumny. Cały dom nasz drewniany, sło
mą pokryty, suchy jak miarka bo brak o
Światy. Tu już oczy wyżera dym, pożar lada
chwilą buchnie, a u nas ojcowie zamiast ra
tować żony i dzieci w pieluchąch, troszczą
się o klatki z piaszkami. W straszną stule
tnig rocznicę letwo parę dziesiątków tysięcy


zebrano na oświatę ludową, na pokrycie mo
ralnej nędzy domu naszego, a setki tysięcy
poszły na ruletę i giełdy z dymem. Ostatnia
iluminacja w Galicji wiełe więcej kosztowała,
jak wynosi zebrany na szkoły ludowe fua
dusz. Jakze to boleśne!


Paryż d. 4. maja.
(0) Komisja nieustająca odbyła wczoraj
we Wersalu czwarte z rzędu posiedzenie,
które nie przedstawia nic zajmującego. Ro
zmowa trwała zaledwie kllka minut. Komi
sarze z partji monarchicznej porzucili zamiar
natychmiastowego zwołania Izby, aby zapo
biedz niebezpieczeństwom, jakie grożą spo
łeczeństwu francuzkiemu wskutek wyboru
Barodetta. Dniem przed tem monar
chiśgi odbyli zebranie, na którem uradzili
oczekiwać cierpliwie powrotu Zgromadzenia
narodowego, aby wspólnemi siłami obmyśleć
środki na radykalizm republikański, tę stra
szliwą plagę, która — zdaniem ich — pro
wadzi Francją do upadku,

Tymcyasom obóz  legitymistyczno-bona
partystowski opuszcza „przeklęty Paryż“.
Jedni udają się ua wieś, albo do wód; dru
dzy Śpieszą do Rzymu, gdzie na 12. maja
zbierają się ultramontanie francuzcy. by od
dać pokłon Ojcu Świętemu i uprosić Pana
Boga, iżby raczył ochronić ludzkość od de
magogii republikańskiej.
