Ideaal lijkt me het anders ook niet toe zooals het daar in den Duitschen Rijksdag toeging, al zou het misschien aan onze Nederlandsche vergaderingen geen schade doen als er minder gepraat, geredeneerd en gedebatteerd werd. Maar gelukkig zijn we hier in ons goede landje nog niet gelijkgemaakt!
Onze Minister van Onderwijs zou misschien wel graag willen, dat zijn voorstellen er zoo gemakkelijk ingingen bij zijn eigen partijgenooten als die van den voorzitter in den nieuwen Duitschen Rijksdag. Deze Excellentie toch moet heel wat hooren van zijn eigen menschen. Eerlijk gezegd zien wij hem een beetje met schuine oogen aan wat de belangen van ons christelijk onderwijs betreft. Maar tot nu toe heeft hij meer harde woorden te incasseeren gehad van zijn medestanders dan van hen, die politiek hem niet na staan. In de algemeene vergadering van „Volksonderwijs" zijn weer min vriendelijke woorden aan zijn adres gesproken, ja werden zelfs stemmen gehoord, die hem eenvoudig het vertrouwen wilden opzeggen. In diezelfde vergadering werd ook een voorstel gedaan om op de openbare school ook onderwijs te geven in de Bijbelsche geschiedenis. Het werd verdedigd met een beroep op de gebrekkige kennis van den Bijbel en aanbevolen als een middel om den terugloop van de kinderen, die de openbare school bezoeken, te stuiten. Na bestrijding door een vrouwelijke theoloog werd het voorstel ingetrokken.
