Doch, thans was zij droeviger danl ooit te moede. Sedert eenigen tijd reeds had izij zich vaak onwel gèvóeld en verschillende da-
	gen had zij zoo goed als niets kunnen verdienen. En achf indien zij moest komen te vallen,
	Maria, Jezus’ Moeder. , . ;„ ? Naar CARLO DOLCE



	indien zij ziek werd, wie zou dan zorgen voor het dagelijksch brood ?
	Zij ziek..... die gedachte alleen deed haar huiveren. Zij ziek dat was de honger, de zwartste ellende. Wie zou zorgen voor haar lieven Frans T Nog nooit had zij hem een boterham behoeven te weigeren, maar dan ... Zij verborg haar hoofd in hare handen, en zilte tranen gaven lucht aan haar overkropt gemoed, doch door hare snikken heen steeg uit hare borst de zucht van algeheele christelijke onderwerping: Heer uw wil geschiede !
	Ofschoon zij hare kommervolle bezorgdheid zooveel mogelijk voor haar kind verborgen hield, gisteren had Frans haar toch weenend gevonden. Dikke tranen rolden over de blozende wangen van den goedigen knaap, en haar met zijne heldere, blauwe oogen aanstarend had -hij liefkozend gezegd : „Och ween niet, liefst%moetje, morgen is het immers de eerste Melf tfan zullen we weer mooi’t Lieve Vrouwke- sieren, heel mooi. Zeven centen heb ik in mijn spaarspot, ge weet wel, van de boodschappen. En dan gaan we samen naar buiten bloempjes plukken, hé ?” En met zijne poezele handjes droogde hij de tranen af van de bleeke wangen zijner lieve moeder.
