Dzieci odnosiły się do towarzyszki
ich ojca z niechęcią. Zwłaszcza przy
kry zapanował stosunek między Gor
gonową a Lusią. Dorastająca dziew
czynka boleśnie odczuwała fakt, że
miejsce jej własnej, a teraz tak nie
szczęśliwej matki, zajęła obca jej i zi
mna kobieta, która zawładnęła nietyl
ko sercem jej ojca, ale całym ich do
mem. Wyczuwała niechęć Lusi ku so
bie Gorgonowa. Odpłacała jej pięknem
za nadobne. Burzliwe sceny znajdywa
ły się w programie każdego dnia. Obel
gi i wyzwiska sypały się raz po raz
na głowę Lusi.
Między młotem a kowadłem znalazł
się Zaremba. Z jednej strony stał w
obliczu kobiety, która opanowała jego
zmysły, a teraz była nadto matką jego
wlasnego, bardzo kochanego dziecka;
z drugiej zaś w obliczu dwojga dzieci,
które kochał szczerze i gorąco i któ
rych dobra pragnął. Jego uczucia i de
cyzje przechylały się raz w tą, raz w
tamtą stronę. Ostatecznie zwyciężęfa
miłość ojcowska. Postanowił dla dobra


swych dzieci zrezygnować ze stosunku |


z Gorgonową. Ofiarowywał jej znacz
ne kwoty, by odeń odeszła. Nie wia
domo dokładnie, jaki przebieg miały
odnośne pertraktacje. Równocześnie
Zaremba wynajął sobie we Lwowie no
we mieszkanie, w którem miał już za
mieszkać jedynie tylko z dziećmi. Gor
gonowa nie miała już tam więcej mieć
przystępu. Na drzwiach mieszkania
miała zawisnąć wizytówka Elżbiety
Zarembianki, jako dowód, że tylko o
na i nikt więcej do tego mieszkania nie
ma prawa.
W dniu r stycznia 1932 miała na
stąpić przeprowadzka do nowego mie
szkania. Przyszły los Gorgonowej po
został  nierozstrzygnięty.  Ścieliła się
przed nią wielka niepewność. `“

Przed świętami Bożego Narodzenia
Zaremba z wszystkiemi dziećmi i Gor
gonową wybrał się do Brzuchowic,
gdzie miał piękną, luksusowo zbudo
waną willę. Dzień w dzień jeździła
Lusia do Lwowa, by dokończyć robót
związanych z przeprowadzką. Wieczo
rem wracała do Brzuchowic.
Okropna północ.
