Onze revolutionnaire tijd, met zijn steeds bonter verscheidenheid van revolutionnaire richtingen, geeft er meer dan ooit de bewijzen voor. •
Alleen in ons kleine land tellen wij reeds vier of vijf socialistische groepen, die alles-behalve vriendschappelijk tegenover elkander staan.
En hoe het ook in den eigen kring dier groepen kookt en gist blijkt op hunne vergaderingen en uit hunne bladen en blaadjes.
Zoo klaagt in het blad van W ij n k o o p een medewerker :
Wat zouden wij een machtige organisatie vormen als alle rev. socialisten in één organisatie plaats konden vinden.
Wat zouden wij een machtig orgaan kunnen hebben als al die kleine revolutionnaire blaadjes zich oplosten in het eenige revolutionaire dagblad „De Tribune." Maar helaas, er is nog te veel tweedracht onder onze gelederen".
Zoo is het, zoo was het en zoo zal het altijd zijn.
De revolutie is als het monster, dat zijn eigen kinderen verslindt.
*
* *
VARIA. ONDER VRIENDEN! In Amsterdam waren de aanhangers van Wijnkoop bezig om op verkiezingsvergaderingen der S. D. A P te gaan debatteeren.
Het schijnt echter, dat de S. D A. P. ers erg bang waren voor dit „vrienden"-debat, want om er aan te ontkomen deinzen ze, volgens de Tribune, niet teru^ voor de „schunnigste practijken".
Het orgaan der Communistische partij geeft weer eens een verkwikkelijk staaltje hoe de leden van eenen huize en eene familie, al doen ze al hun best elkaar voor de wereld te verloochenen, onderling huishouden en krakeelen
Het was tijdens een vergadering in „Vriendenkring" te Amsterdam.
De heeren Gerhard en Mendels hadden gesproken en de Tribunisten zouden 20 minuten voor debat krijgen. Dat was te weinig en ze begonnen al vast met de „Internationale" te zingen.
