1 o niej Sokrates przechodzi do dalszej części swej heurezy —
do wydobywania słusznego sądu. |lronja sokratyczna w znacz


y/ a


nym stopniu wpływa na zainteresowanie słuchacza, żywo porusza


6


bieg jego wyobrażeń. Sokrates uważa, że prawda działa swoją
oczywistością i dlatego wystarczy ją porównać z fałszem, aby
najprostszy umysł go odrzucił. Gorzej jest z ”prawdopodobień
stwem, które umysł nieskomplikowany przywykł przyjmować za
prawdę. Trzeba wtedy joaiezaje wykryć fałsz w prawdopobień
stwie: Dla przykładu: | w dl


W „Eutyfronie* każda z definicyj zbożności, przez wieszczię 9
Eutyfrona skonstruowana ma pozory słuszności: :


|-sza definicja: „Cokolwiek jest miłe bogom jest zboż
ne, a co niemiłe — to bezbożne* (VII rozdz.). A.oto. zarzut a
ROWY temu poimowapi zbożności : Bogowie walczą ze s d


VORE M o tem, co słuszne i niesłuszne, zie różne są PET y
bogów na cnotę i sprawiedliwość: co jednemu miłe, to dto
giemu niemiłe. SĘ


Następuje ll-ga definicja: „Zbożne jest to, co VEN M
bogowie lubią, a przeciwieństwo, czyli to, czego wszyscy bol
gowie nienawidzą — to bezbożne“ (Xl rozdz.). I tę definicję
obala Sokrates. Wykazuje, że "upodobanie bogów jest sku
tkiem zbożności pewnych czynów, a nie jej przyczyną...
A wreszcie po dłuższych rozważaniach Ill-a definicja prawdzi4
wa, do której dojść miał Eutyfron (niesformułowana przez Sokraj
tesa, z powodu ucieczki wieszcza): że zbożność jest to czyn spra
wiedliwy, wynikający z posłuszeństwa bogom a służącym a
mu pożytkowi.
Przykładów dosadniejszych używania prawdopodobieńst
z uszczerbkiem dla prawdy i zasad logiki dostarczają dwie mc
w „Fajdrosie*: studjum erotyczne Lizjasza (rozdz. VI—IX) i
pisowa mowa Sokratesa (rozdz. XIII — XVIII) o, których Sokr


mówi: „W nich. można znaleźć przykład” na RA jak to ee


XLV).
