Wracamy do miasta. W ka
wiarni za 12 franków zjadamy
dość przyzwoiłą kolację. Pije
my dobre czerwone wino, któ
re dają zupeinie darmo bez
żadnych ograniczeń.
Następnego dnia, z rana
przed opuszczeniem Meknesu
odwiedzamy jeszcze raz dziel
inicę rozpusty, aby zrobić kil
ka zdjęć. Niestety, jest jeszcze
zbył wcześnie. Dzielnica pogrą
żona w głębokim śnie. Tylko
dostawcy zwożą prowianty na
nocne MAPA


Nie budzimy nikogo. Wy
špijcie się dobrze! Za kilka go
dzin na nowo rozpoczną się
orgje, poleje się wino, powie
trze będzie raz po raz przeszy
wać krzyk znękanej istoty
ludzkiej, rozśpiewa się dziką,
wyuzdaną melodją dzielnica
rozpusty i użycia. Zatriumfuje
zwierzę.
ODJAZD.
Žegnany Meknes. Wsiada
my do samochodu i przez Iran,
Arrou, Khenifra, Tadle, Mellal,
Arillal podążamy do Marrake
chu.
Roman W-n.
ciągle podnosiła się, zagłusza
ła jego dobijanie się.
Tom liczył sekundy. Czuł,
jak woda pod jego stopami
staje się coraz gorętsza. Chwy
cił rękoma rury i uniósł się
w górę. Tę pozycję mógł jed
nak zachować tylko przez kil
ka minut. Ręce omdlewały i
musial znów dotknąć stopami
gorącej wody. Woda docho
dziła mu już do kolan. Nie
zdając sobie nawet sprawy
dlaczego tak czyni, posunął
się.o kilka kroków naprzód.
Nagle poczuł coś pod nogami.
Schylił się. Był to młotek,
Przez chwilę stał nieruchomy
z młotkiem w ręku, a serce
gwałtownie mu biło z radości.
Zaraz jednak oprzytomniał i
zaczął młotkiem nieprzytom
nie walić w ścianę kotła.
RATUNEK.
Na szczęście, Tom uderzał
w zardzawione miejsce kotła.
