Obrzędy przy wystawieniu i be
nedykcji N. Sakramentu zostały pra
wie bez zmian wogóle, dodano tylko
jedno, a mianowicie, o ile się śpiewa
Te Deum, to celebrans zwrócony do
ludu, trzymając monstrancję, 'intonu
je trzykroć Salvum fac taką rubrykę:
„Occasione tamen majorum sollemni
tatum intra processionem, aut sub
finom ejusdem, cantatur Hymnus:
Te Deum laudamus ete. Cum Sacerdos
ad Altare perveniet, non illico Sacra
mentum super mensam ponit, sed
manibus Ostensorium tenens, facie
vertit se ad populum, et bis cantat:
Salvum fac populum tuum, Domine,
choro idem respondente, et tertio
cantat: Salvum fac populum tuum
Domine, et benedic hacreditati tuae,
chorus autem usque ad finom Hym
num prosequitur, et Sacerdos bene
dicit more solito. Hymno absoluto,
Sacramentum reconditur“ 1).
Powstaje wątpliwość, co znaczą
słowa: „benedicit more solito“, czy
przy śpiewie Tantum ergo i t. d.,
czy też bezpośrednio po odśpiewa
niu Salvum fac. To drugie, po ze
stawieniu z innemi miejscami, np.
procesją Bożego Ciała, zdaje się
prawdopodobniejszem.
W czasie Mszy św. na Boże Ciało
w sekwencji Lauda Sion Celebrans,
trzymając Najśw. Sakr. obrócony do
ludu śpiewa Ecce panis angelorum
po słowach: Jesu nostri miserere, jak
to czyniono dawniej, udziela bene
dykcji N. Sakram. Również została


1) str. 518.
150. Wiadomości Archidiecezjalne Wileńskie.
zachowana benedykcja N. Sakram.
w ezasie procesji Bożego Ciała w eza
sie śpiewania Antyfony Melchisedech
przy słowach: Jesu pie, Celebrans
udziela błogosławieństwa duchowień
stwu idącemu przed N. Sakramentem
a przy słowach: o Jesu, Pater miseri
cordiae — ludowi idącemu poza N. Sa
kramentem. Godne uwagi jest również
to, że o ile przy kościele jest jeden
kapłan i urządza procesję Bożego
Ciała, to odbywa ją w ornacie.
