„Ja, antwoordde Rebekka snikkend. „Ik heb het moe al dikwijls gevraagd, maar deze weet het zeker ook niet, anders zou ze het mij toch wel zeggen. Wie is hij toch?
„Die Zoon is de Zoon van God, Rebekka! de Heere Jezus, de Zaligmaker van zondaren. Zonder dien Zoon kan niemand zalig worden."
„Hem ken ik niet, lieve juf!" beleed de Jodin, ,,'k heb nooit van Hem gehoord. Bij ons wordt er nooit over Hem gesproken. Zoudt u mij wat van Hem willen vertellen?"
„Heel gaarne, Rebekka, maar hier op straat gaat dat moeielijk. Misschien kom ik wel weer eens bij jullie. Als het 's Heeren wil is, zal het zeker gebeuren. Uit mij zeiven doe ik het echter niet; want het briefje, dat ik eenige maanden geleden van je moe kreeg, . was mij eene duidelijke aanwijzing om weg te blijven."
„Ik hoop, juf, dat u spoedig weer bij ons komt. Wat u mij gezegd heb, zal ik onthouden. Tot ziens, juf!"
Recht hartelijk namen beiden afscheid van elkaar. De Jodin had nu vernomen, wie die Zoon was, en i liep peinzend verder. Helena dankte den Heere voor l deze ontmoeting. Dat was toevallig, zegt de ongeloovige, maar het Woord Gods leert geheel wat 1 anders.
(Wordt vervolgd) 1
Liederen Sion$.
Bede om schulduïtdelging in des Middelaars Bloed.
„Gedenk niet der zonden mijner jonkheid, noch mijner overtredingen; gedenk mijner naar uwe goedertierenheid, om uwer goedheid wil, o Heere 1"
Ps. 25:7
Mijn Qod! ach, wil niet gadeslaan Mijn ongerechtigheên, mijn vele snoode zonden; Want daarmee heb 'k van mijne jonkheid aan Uw heil'ge Wet vertreden en geschonden.
