Widzimy najprzód, jak p. Bohdan A. D. usiłuje wykazać, że
ani łacińska, ani polska, ani czeska, ani nakonicc madziarska pi
sownia każda dla siebie wzięta, nie jest w stanie oddać
wszystkich głosów ruskiego języka. Nie wchodzimy w to, o ile
szczegóły przez p. Bohdana A. D. co de głosek pojedyńczych ję
zyków wzmiankowanych podane są prawdziwe; dla nas tylko wnio
sek ważny, ziąd wyprowadzony, iż żadna z tych pisowni nie może
być zastosowana w języku ruskim. Zgadzamy się i na to, doda
jemy jednak, że pod wpływem takiego rozumowania nie było się
udało ani ś. Cyrylemu ani $. Klemensowi wynaleźć alfabetu dla Sła
wian, bacząc na to, że ani łaciński ani iuny alfabet nie jest w sta
nie oddać wszystkich dźwięków sławiańskiej mowy. Lecz naszem
zdaniem ci mężowie postępowali inną drogą. Trzymając się alfabe
tu $. Klemensa jako poźniejszego i więcej znanego jako przykładu,
domniemywać się musimy, że rozpoznawszy najprzód, który: h
z głosek sławiańskich niedostaje alfabetowi greckiemu, wziął znaki
dla tychże z innych alfabetów, rozszerzając i uzupełniając tym spo
sobem alfabet grecki. Jestto, jak się nam zdaje, w podobnych przy
patkach jedynie możebne i rozumne postępowanie. Gdyby chciano
alfabet innego języka, mającego cdmienny układ głoskowy prze
nieść surowo na język ruski i bez względu na odrębne właściwosci
i potrzeby tegoż, a tem samem bez odpowiednich zmian, zadanoby
tym sposobem językowi gwałt i narażenoby jego rozwój ua niebez
pieczeństwo wieczystej zawisłości od zasad drugiego i istuego zmar
nienia. Byłby to niezawodnie przewrotny Środek, połączony 4 bar
dzo smutnemi następstwami dla rozwoju języka. W tem chybiali


Zyka ruskiego niezawisłym od innych narzeczy. Łęka się wpraw
dzie jego zawisłości od innych pobratymczych języków, nżywają
cych pisma łacińskiego, nie mogąc się z reszta wznieść do pomy
słu niezawisłej pisowni temiż, obstaje ‘przecież iprzy niewolniczej
zawisłości tegoż języka od cerkiewne sławiańskiego i rosyjskiego
narzecza. 