Dhr. Ascherman kwam eveneens tot de conclusie, dat het terrein zeer goed bespeelbaar was. „De Tubanters” maakte de zaak bij den K.N.V.B. aanhangig, welke een commissie van onderzoek benoemde, bestaande uit dhrn. Vosman, Hamburg en Meere. Na dat onderzoek hoorde men niets meer van de zaak tot het nieuwe seizoen voor de deur stond. Toen ontving de consul te Boekelo van den K.N.V.B, bericht, dat men geen vrijheid kon vinden hem te handhaven. Een niéuwe consul werd inmiddels benoemd.
Het is het goed recht van den ex-consul, dat hij zich van alle blaam wenscht te zuiveren. Een feit is het, dat het Unisson-terrein zeer dikwijls wordt afgekeurd. De consul beweert, dat hij het terrein heeft afgekeurd omdat het anders een soort „bouwland” zou worden. De terreinknecht van Unisson heeft medegedeeld, dat het terrein in dusdanigen staat verkeerde, dat hij er niet met den kalkwagen over kon. Deze bleef voortdurend in den modder steken.
