Zy t gy misschien de eigenaar ? vroeg de onderofficier. Neen, die zyt gy niet, en dus uw mond houden!
— Maar ik ben de pachter.
— Nu, wat zou dat ? Gy hebl niet eens het recht in den struik te snyden, ik wel.
- Zyn dan de wetten op der eigendom misschien afgeschaft vroeg de pachter.
In dat geval — ja ; voo;
de wapenen zwygen de wetten en wanneer gy my volgen wil naar den eigenaar, zal ik hem d< order tot in beslagneming vertoo nen. Hier is zy.
Beiden gaan heen ; maar nau welyks zyn ze weg, of een spoor wegingenieur verschynt aan he hootd van een ploeg arbeider: Hy stelt zyn waterpas, zet ba kens, maakt teekeningen en b« rekeningen en verdeelt de werk ! zaamheden.
— Eerst die struik weg, zes
ly. !
Dit geschiedt. ni
— Gy maakt u aan bosch- h schennis schuldig! Met welk recht ? sj vraagt de eigenaar, die er by ge- o; komen was. j5
— Krachtens de wet op de ir
onteigening. z'
O, zoo ! — dank u wel. d
De eigenaar gaat heen, met deze verklaring tevreden. ^ 11
Wettelyke inbreuken ophet o
privaat bezitrecht meent de on- h derofficier. '
Met het recht van den laatst-
komende vult de pachter aan.
Thans willen wy ons best
doen, de noten te onteigenen, schreeuwen de jongens.
— Ik leg er beslag op, snapt de notenkraker.
— En laat nu een uwer tegenover my staande houden, dat er een — recht van bezit bestaat piept de muis.
Magasin für Litteratuur, uit „Grond en Arbeid1"'.
No. 2.
