Na dezen getuige, was de tweede burgemeester van Jeruzalem, Chajim Solomon aan het woord, de eerste, die zijn verklaringen in het Hebreeuwsch aflegde. Hij produceerde een document, waaruit bleek, dat reeds 38 jaar geleden, de Joden op eigen kósten het plaveisel vóór den Muur hersteld hadden, als bewijs, dat toen reeds hun rechten op deze plaats erkend werden. Reeds in 1928, na het incident op Jom Kippoer, had de Waad Leumi, door bemiddeling van de Joodsche Gemeenten in de Mohammedaansche landen, behalve daar, waar de antisemistische propaganda nog niet doorgedrongen was, een manifest tot de Moslems gericht, waarin de lasterlijke aantijging, dat de Joden zich van het Tempelplein willen meester maken, teruggewezen wordt.
Voor he'l overige opende ook deze getuige geen nieuwe gezichtspunten; ook hij weigerde ook maar iets van de, tegen de Regeering uitgebrachte beschuldigingen, terug te nemen. Mr, Horowitz, advocaat te Jezalem, die waarnemend lid van de Executieve tijdens de troebelen geweest is, deelde mede, dat de Executieve haar kantoor naar zijn woning verplaatst had, daar haar bureau in een buurt ligt, die toemaals gevaar liep. Tien dagen lang, dag en nacht, stond de telefoon niet stil; uit het heele land kwamen smeekbeden om hulp, verzoeken om escorte, waarschuwingen dat aanvallen dreigden en mededeelingen, dat deze hadden plaats gevonden.
