Takie dobrodziejstwa zgotował Pan narodowi wybranemu,
ale jak przed chwilą tak i teraz, na te słowa „chleb jest ciało
moje* spór gwałtowny powstaje między żydami. „Jakoż nam ten,
„mówią, moż» dać ciało swoje ku jedzeniu?*

„O nieszczęsne żydowskie jak?! woła św. Cyryl, tak zawsze
pyta się niewiara*, tak zawsze mówią ci co Boga chcą pociągnąć
pod krytykę swojego rozumu. Ale Jezus jak już wspomnieliśmy
tylko pokornym łaski daje a pysznym się sprzeciwia, nie tłóma
czy się więc lecz raz jeszcze powiada:

„Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, jeślibyście nie jedlt
„ciała Syna Człowieczego i nie pili krwi Jego nie będziecie
„mieli żywota w sobie, bo kto pożywa ciało moje i pije krew
„moją ma żywot wieczny a ja go wskrzeszę w ostatni dzień, al
„bowiem ciało moje prawdziwie jest pokarm, a krew moja
„prawdziwie jest napój.*

„ Przewidział wprawdzie Jezus, że te słowa odstręczą wielu
z Żydów, przewidział, że i w późniejszych wiekach, gdy się ugrun
tuje na ziemi „Królestwo Boże“, będą tacy, co je zechcą po swo
jemu tłómaczyć, więc powtarza raz jeszcze; + ciało moje prawdzi
wie jest pokarm a krew moja prawdziwie jest napój.
