Sam się zjawia. Jadwiga zachwycona
i przerażona jest zarazem! Tak! To wyma
rzony model. Nie zważa na miłość Jerzego,
który pragnie jak najszybciej uczynić ją swą
żoną. Chce być sławną!

Lecz nie liczy się z zamysłami człowie
ka bez nóg, co na swe rozkazy ma setki lu
dzi, w którego głowie płoną szalone obrazy
zemsty! Zginie to miasto, które skazało go lek
komyślnie na kalectwo, pomordowani będą
jego mieszkańcy, bank zaś skarby swe odda
jemu, Szatanowi, który zapanuje nad Świa
tem. Cóż znaczą zbrodnie — gdy on, Karol
Blizzard wlecze się na kolanach przez ten cu
dny Świat!

Nawet jego sojusznicy foia się przed
tym planem. Lecz nie na tem koniec. Blizzard


się lekarz, lecz ratunek okazał się spóźniony. Z


2. zes A „ak


RÓ O R a 0 R 1 OO R AAA | Z EE Z ZE ZEW AE R O RZ O ZZ A Z ZOO O OWE EO WR W Z RZA


À. Nr. 6425.
go łoirostwa” przynosili jedzenie do celi, to
równocześnie pluli w szalki, wołając:  „kre
pirt's, Hunde!“ Gdy dr. Adler, szlachetny mor
derca hrabiego Stuergkha, oburzał się w
„Arbeiterzeitung*, że w Galicyi powieszono
prawie bez sądu kilkadziesiąt tysięcy ludzi,
darliście się, jak opętani: za mało! za mało!
A gdy z Thalerhofu okropne dochodziły wie
Ści, że tam: po kilkadziesiąt osób dziennie u
miera na tyfus plamisty, wyłliście' z uciechy
i krzyczeli: posłać tam jeszcze cholerę i czar
ną zarazę! Wszystko to już minęło... Jest
Polska, są Czechy, żyją Jugosłowianie — a
wy co? Wy już dziś słowami poety możecie
powiedzieć o sobie: ecce fuinrus!
Br.
