Wątpię jednak czy czytelnicy „Przyjaciela ludu“ wierzą wto,
co pisze Stapiński. Na święta bowiem Stapiński się modlił,
aby wojny nie było, tydzień przed Bożem Narodzeniem
kazał chłopom siedzieć cicho i o powstaniu nie myśleć, i czy
czytelnik, mając ciągle inne zlecenia, wie, co on ma robić ?
Zresztą i w tym powstańczym numerze „Przyjaciela“ nie
obeszło się bez tego, aby Stapiński nie rzucił niecnego


56 ORE


w


ZN a


oszczerstwa pod adresem wszechpolaków a szczególnie posła
Zamorskiego, że on rzekomo na Kole sejmowem oświadczył,
że chłop o Polskę bić się nie będzie. W ostatnim numerze
„Wieńca-Pszczółki* poseł Zamorski dał należytą odprawę
Stapińskiemu, gdyż stwierdził, że nie tylko on, ale i posło
wie chłopi ludowcy Sredniawski i Witos także oświadczyli,
że chłopi w zachodniej Galicyi jeszcze nie są dostatecznie
i powszechnie uświadomieni o potrzebie ofiar ciężkich, a na
wet ofiary życia dla dobra Ojczyzny, dla wywałczenia wol
ności Polsce. Nie zależy mi jednak na polemice i stwier
dzaniu obłudy w artykułach „Przyjaciela ludu". Pisać o tem,
zaprawdę do przyjemności nie należy. Wprawdzie w inte
resie sprawy ludowej leży, aby kłamstwa „Przyjaciela ludu“
były piętnowane, aby nikt z chłopów w to, co się tam pisze,
nie wierzył. Byłoby to jednak wyjątkowo dla mnie najwię
kszem pragnieniem, gdyby wszyscy czytelnicy „Przyjaciela iudu''
uwierzyli w to, co pisał „Przyjaciel ludu“ z dnia 7 stycznia, że
wyrodnymipodłym synem Polski byłby ka
żdy chłop, któryby, gdy zajdzie tego potrze
ba, o wolność Polski nie walczył.
