De Hooge Raad doet echter meer. Evenals in de hierboven genoemde arresten schrijft hij voor, dat op de te vergoeden jaarlijksche bedrijfsschade in mindering moet worden gebracht de rente van de ontvangen schadeloosstelling voor het onteigende perceel en voor de verminderde waarde van het overblijvende deel. Hier nu is met bedrijfsschade niet de persoonlijke bedrijfsschade bedoeld, maar het geheel van algemeene en persoonlijke bedrijfsschade. Slechts van dat geheel is het redelijk om de te kweeken rente af te trekken om aldus te komen tot het bedrag der jaarlijksche persoonlijke bedrijfsschade, die naast de waarde van het onteigende en de waardevermindering van het overblijvende deel vergoed moét worden. De van laatstgenoemde bedragen te kweeken rente bevat in zich de algemeene, jaarlijks door de onteigening te lijden, bedrijfsschade. Na aftrek van deze rente blijft derhalve de zuiver persoonlijke bedrijfsschade over.
Er zijn twee gronden, waarom men deze indirecte boven de directe methode ter vaststelling van de persoonlijke bedrijfsschade verkiezen kan.
