Op den 15den November barst de bom. In Amsterdam worden de douanehuisjes in brand gestoken; er ontstaat een volksoploop tegen de Franschen en er wordt „Oranje Boven!” geroepen. Het is een hoopvol begin, maar men buit het slecht uit. De Amsterdamsche stadsregeering ontbreekt het aan durf en doortastendheid; in Den Haag zou men twee dagen later de zaak beter aanpakken. De beweging tegen de Franschen is er fel en hartstochtelijk. De Hagenaars hebben reeds hooren mompelen over de geheimzinnige actie van het beroemde driemanschap, Van Hogendorp, Van Limburg Stirum en Vander Duyn van Maasdam; in al die jaren van nood en vernedering bleef de hoop op Oranje gevestigd. En als op den 17den November Leopold, Graaf van Limburg Stirum zich met Oranje getooid op straat begeeft, kent de geestdrift geen grenzen meer. De zonen van Van Hogendorp volgen hem en weldra vertoonen zich



	duizenden met oranje-strikken en linten op straat. Dienzelfden 17den November vaardigt Van Hogendorp zijn „Proclamatie” uit: „Oranje Boven, Holland is vrij! De Bondgenooten trekken op naar Utrecht. De Engelschen worden geroepen. De Franschen vluchten aan alle kanten. De zee is open. De koophandel herleeft, alle partijschap heeft opgehouden. Al het geledene is vergeten en vergeven. Alle de aanzienlijken komen inde Regeering. De regeering roept den Prins uit tot hooge Overheid. Wij voegen ons bij de bondgenooten en dwingen den vijand tot vrede. Het volk krijgt een vrolijken dag op gemeene kosten, zonder plundering of mishandeling. Elk dankt God. De oude tijden komen wederom. Oranje Boven!” Den 21sten November nemen Van Hogendorp en Vander Duyn. van Maasdam het Algemeen Bestuur op zich. „Wij hernemen ons nationaal bestaan , heette het. Zij ontslaan, in naam van den Prins van Oranje, alle ambtenaren van hun eed aan den Franschen Keizer. Er werden afgevaardigden gezonden naar Engeland, en ook naar Duitschland. om. Oranje te zoeken! Want, vertelt dr. Japikse in zijn prachtig werk over de geschiedenis van ons Vorstenhuis -—Oranje was even slecht op de hoogte van den stand van zaken in Nederland als Nederland van dien van Oranje. Maar deze was evenzeer bereid om over te komen als de Nederlandsche bevolking om'hem te ontvangen. Prins Willem aarzelt geen oogenblik, wanneer het verzoek hem in Londen bereikt. De Engelsche regeering zendt een paar schepen, waaronder de „Warrior en daarop vangt op den 26sten November de Prins de reis naar het vaderland aan. 