Toen nog dienzelfden avond de schepen den steven wendden naar San Cristoval, was de naam van Van Dam op aller lippen en toen men twee dagen later aan land kwam en de bevolking van alle zijden toestroomde, toen namen een aantal stoere knapen Van Dam op hunne schouders en droegen hem vóór de zegevierend terugkeerende strijders uit en deed hij, Dnder het vreugdegejuich der vrijbuiters, zijn in
	Vele jaren gingen voorbij.
Op het eiland was veel anders geworden.
De harde dienst der slaven was geëindigd en een menschlievender bestuur, dank zij de zorgen van Van Dam, was opgetreden en had de nederzetting gezuiverd van alle onnoodige wreedheden en onderdrukking.
Toen eerst beschouwde Van Dam de taak, hem onder zulke buitengewone omstandigheden opgelegd, als geëindigd. Hij besloot te vertrekken en bracht dit voornemen ook ten uit voer, ondanks de smeekingen van Flibustiers en Boekaniers. Hij had immers de opdracht van zijn overleden broeder te vervullen!
	Zoo vertrok hij, na gedurende vier jaren tot heil van de vrijbuiters te zijn werkzaam geweest. Uitgeleid door de heilwenschen van eene geheele bevolking, verliet hij San Cristoval, en [de vriend, die hem het naast' aan het hart lag was Giuseppe „de Wreede" eens zijn grootste vijand.
aa ®iE aaaaii.
Vertelling van een oud-zeeman.
DÜÜI^ W. Mets Fz.
Mooi zoo, zijn mast gaat overboord, riep de Verdelger uit. . Bladz. 386 kol. 1.
de gezelligste bewoners van ons dorp mocht vav ook Janbaas gerekend worden, die in zijne jongelingsjaren een paar tochten met een zoogenaamden walvischvaarder had gemaakt.
