Verstandige menschen, die maar eventjes voor ƒ 100 kinderboeken willen koopen, en dan nog moeten afwachten wat hun gezonden wordt, zullen zeer zeker beter en goedkooper bij hun eigen boekhandelaar terecht kunnen.
Maar wij vragen ons in allen ernst af: ligt er hier geen taak voor Uitgeversbond en Boekverkoopersbond ? Niet om te volstaan met een kort courantenberichtje van erikele regels, maar met een flink aangepakte actie. Al kost die actie ook een handvol guldens. Is dat ons mooie vak niet waard ?
En kan er niet eens een bezoek worden gebracht bij een Haagsch Ministerie om te vragen wat er gedaan kan worden tegen deze methode om boeken te ver'koopen en of er hier geen sprake is van „oneerlijke concurentie" ? Ik ben zoo vrij dit aan de besturen dezer Bonden in zeer ernstige overweging te geven.
Een sneeuwbal tegenhouden is beter dan ze te laten rollen."
Kampen, 10 Dec. 1928. J. H. KOK.
Veel hebben we aan dit schoone verhaal niet toe te voegen; alleen de vraag of het niet practischer zou zijn dat -het Bestuur van den Uitgeversbond zich met behulp van de dagbladen direct tot het publiek wendt, als er inderdaad nog altijd menschen schijnen te zijn, die er op dergelijke „aanlokkelijke'' aanbiedingen invliegen, zonder eerst te overpeinzen hoè een uitgever of uitgeversmaatschappij zóó „belangeloos" pracht-aanbiedingen kan doen?
Voor uitgevers van dagbladen brengt een dergelijke censuur op den inhoud der advertenties altijd groote moeilijkheden met zich.
DANKBETUIGING.
Na het beëindigen der „Pressa" te Keulen heeft de Regeeringscommissaris voor Nederland, de heer W. Graadt van Roggen, namens de Vereeniging „De Nederlandsche Dagbladpers" aan den Consul der Nederlanden aangeboden de buste van H. M. de Koningin, die in de Nederlandsche afdeeling had gestaan, ter plaatsing in de lokalen van het Consulaat.
