SILVAE AEGYPTIACA

Judice Forskali,

Assecurus cum aliis terris parum habet commune. Admiranda hic omnia spectantur, aer, terra, fluvius; opera hominum et Naturae. Nequit Alpes montesque eminentes; adeoque totae exuant plantarum Alpinorum greges. Absentia Sylvestris Florae insignem fecum aufert copiam; nec vigent genuinae Fluviatiles et Lacustres. Borealis mundi frigora excludunt adventices teneriores: Aegyptus contrario pristino modo ardentissimo illas opprimit calore. Idem sicut coeli et folii, qui juvat indigenas, arcet finibus exoticas. Non cuiusvis generis Vegetabilium est, sine pluvia vivere possit: sine fontium, fluviorum, paludum vaporibus: sine refrigerio umbrae montanae et sylvaticae: nocturno rore satis habere ad tolerandam ferventissimi diei aestim. In fundo exarido germina peregrina et insueta mox peribunt. Iterum: terram inundatam et longo tempore palustrem aegre ferunt plantae ficcioris folii. Aegyptiacae plantae peculiari oeconomia vegetativa vivunt. Lacus quippe textura et quasi plethorica constant, ut venis semper aqua distens refrigerium habent paratum. Orificia vaseulorum patentes excipiunt rorem pluviale et folia totidem funt radices. Hinc transpiratio summa excitatur, utilis plantis arborum umbras subeuntibus. Solem igitur aetivis diei perferre possunt, radice inundatara et transfundere ab ariditate mensium aestivalium extrema ad humiditatem diluvii tristem. Praeterea tempestatis ordo inversus quietem hyemalem plantis induit regionum septentrionalium, dum in Aegypto campus viret et natat omnis, Deserta aquis vacua, arenis horrida plantas Ariae interioris vetant syas transmittere familias, Semina terra causam illapsa; si nimio obruantur aqua sedimento, non facile translustrari valent. Haec sine causa est, cur Entomologia tam brevem hic refert - Ova Insectorum, Chrysaliides et Erucae aquis longo tempore stagnantibus suffocantur. Paucae familiae in arbores et frutices erustioris stature se subducunt. Siccam deinde temperamentum ut essent, Sylvae et umbrae non inveniunt. Similiter Aves monticolae et nemora amantes, patentes et stipundos fugiunt campos. Plantae ergo Boreales, quarum plurimae sunt montales et lacustres, totis hinc absunt generibus. Paucae repertae, tanquam peregrinantes, sparfae et facie fere mutatae vix agnoscuntur. Aegyptus Coluteam, Carduumque spinas armat: Suecia Pinum et Funiciperum foliis acuit. Illa Sycomoricetis et Phoenicetis abundat; haec Salicetis. Nilus Arundine luxuriante velutur: Suecia Caricis longam prolem tenet. 