Sidderende, huiverende, bevende op eigen aanblik, bindt zij de golvende lokken op; zij haat ze, wijl hij ze bewonderd had .... Daar! nu ziet zij er geheel, geheel anders uit. Een „ha !” van verademing ontsnapt haar borst, als zij opnieuw in den spiegel ziet. Maar wie is dat, die daar achter haar metzaehten tred nadert? Eei- zij geluid kan geven, hebben ’s mans armen haar omvat. Hij woelt zijn vingers door heur haar, zijn verzengende kussen rege nen als gloeiende lava op haar wenkbrauwen, lippen, boezem; zijn door wanhopige wraakzucht saamgeknepen klauwen omprangen haar, terwijl hij, de echtgenoot, haar het „welkom” „welkom” toejuicht —- de echtgenoot, van wien zij zoo lang gescheiden is geweest, en die haar zoozeer gemist heeft. Zij biedt geen wederstand, als een door den stormwind gebro ken lelie hangt zij slap, verwelkt aan zijn arm. Haar naakte, blanke borst brengt hem tot razernij. Zijn mes — ha! hij heeft het! Eén oogenblik flikkert het lemmet hoog boven haar; daarna ontsiert een diepe, roode snede den perzik-donzigen, mat-witten bol, wiens schoon des moordenaars bloeddorst heeft opgewekt. * * * Altijd en immer is het de vrouw die wordt opgeofferd èn aan de hartstochten èn aan de misdaden van den man. The Empress, organ of the international women’s union. Naar EDWARD MARTIN SEYMOUR. Wat moet ons zinnebeeld zijn? In aansluiting aan het fraaie opstel van Nellie, „Een kieseli onderwerp” in de nummers 9 en 10 van dit weekblad uit „Reven- dication des femmes” overgenomen, past zeker het artikel „Know- ledge the preserver of purity” — kennis, de behoedster van reinheid — van Mevrouw Laura E. Scammon in het November nummer van de Arena (een Amerikaansch tijdschrift) geplaatst. Mevrouw Scammon beweert dat de eenige weg om Amerikaansche kinderen met hun vrij en onbeperkt leven te behoeden voor physieke rampen en moreele bezoedeling is, — hen reeds vroeg te wapenen met grondige kennis van de physiologische functiën van het menschelijke lichaam. Zij zegt, dat voor het meisje het gevaar van onwetendheid misschien meer van physieken aard is, terwijl de jongen moreel meer schade lijdt. Ook kunnen soms de meisjes hare meisjesjaren nog doorloopen in kinderlijke onwetendheid, maar indien men „onwetendheid” en „onschuld” als synoniem beschouwt, dan kan men gerust zeggen, onschuldige jongens zijn er niet. Daarop volgt het volgende welsprekende pleidooi om de kinderen te behoeden voor de kans te bederven. 