Dla każdego, kto zdawał sobie Sprawę
z tych właściwości duchowych ks. Mirskie
g0, jego ustąpienie było niewątpliwe od
pierwszej chwili, gdy przyszło mu stanąć
wobec położenia, którego grozę rozumiał,
które chciał usunąć, któremu podołać w je
go mocy nie było. Nieuchronny fatalizm te
go zakończenia misyi człowieka, kn któremu
siła pragnień unilionów poddanych rossyj
skich kierowała przez kilka miesięcy wszyst
kie nadzieje i wszystkie złudzenia optymi
styczne społeczeństwa, nie zmniejszą nie
szczęścia, jakiem jest dla Rossyi ostateczne
ustąpienie a Mirskiego. Dymisya tego mi
nistra w chwili takiej, jak obecna, jest
cofnięciem, a raczej odepchnięciem wstecz
ruchu, dążącego na legalnej drodze do ra
towania nie państwa rosyjskiego, któremu
w dzisiejszej zawierusze nie grozi żadne re
alne niebezpieczeństwo, ale samej Rossyi,
jej zdrowiu i iej przyszłości. W połączeniu
z. ostatnięun ai vowodzeniem armii man
dźurskiej ustąpienie to stanowi w przesile
niu rossyjskiem fazę, z dotychczasowych mo
Że najgroźniejszą.
Niekorzystny obrót wewnętrznych spraw
rossyjskich zaczyną się też odbijać w nie
miły i coraz nieezpieczniejszy sposób na
zewnętrznych stosunkach Rossyi. Nie mó
wiae już o tem, jak przykre dla państwa,
rok temu uznawanego za pierwsze mocar
stwo świata muszą "być śmieszne zresztą w
istocie pogłoski o przyjacielskiej interwen
cyi sąsiadów w guberniach Królestwa Pol


skiego, trzeba przecież stwierdzić znaczne
obniżenie temperatury w stosunkach fran
cusko-rossyjskich.
