22  Quod  st  meis]  Continnat  oratio-
nem  com  Pettio  in  pocnlis  habitam
super  Inachia*.  fastu  et  avaritia.  Et
si,  quod  meditor,  inqnif,  hanc  injn-
riam  ad  animnm  revocans,  qna  decet
indignatione,  ea  omnia  qnn  adhuc  in
me  sentio  amoris  fomenta,  et  velnti
pabola  qusdam,  abjiciam,  com  nibil
proslnt;  tnnc  tandem  cessabit  illa
impudentia,  qua  nunc  imparem  ama*
re,  et  potentiorem  aequare  Hvalem
contendo.  Sic  locoro  difficilem,  et,
nt  verom  fstear,  insnavem  atqne
aspemm  obiter  explicandom  censeo*
*  Fomenta'  enim  '  amoris'snnt  ea-
dem  qua»  et  pabola,  otinm  maxime
ac  desidia,  et  inepta  qnaRdam  credu«
litas  atque  spes.  Neque  alind  eum^
motuMpudory  boc  est,  nullus;  et  impa'


ribus  cerUtre  non  minnarecte  ad  qoos-
cnmqne  corrivales,  quam  ad  araicnro
referri  potest.  HaBC  Impar  mortbns,
ille  facultatibus.  Bene  ergo  Pbylli-
dem  monet  iv.  Od.  9.  '  Dispareni
vitcs.*  Torrent,

2S  Ubera  6t/ts]  Quas  increpando»
ut  nibil  speret  majoris  benevolentiaey
ai  taceat  Titta ;  ita  non  metnat  plna
tndignationis,  si  eloquatnr  tacenda*
Cruq,  lAbera  bilii]  Iracnndia  non
impedita  ab  amore.  Uthac]  IJthite
ingrata  amoris  pabola  dissipet,  et  ex
animo  meo  dimoveat.
24  Dividai  Fowunta]  Id  est,  harom
querelarnm  obliviscatnr,  quae  magia
fovent  et  angent  amorem,  qoam  le-
vent  et  minuant.  [Codd.  ap  Jaeck^
Venua  dividai ;  Markland.  ap.  Jaeck,
ventis  dedieet.]

25  Fomenta]  Snspiria,  lacrymas^
silentinm,  qnerelas,  cogitationes  anxi-
as,  qoae  amoris  vulneri  levanien  doq
afferunt.
