Na het ontbijt daalde Saunders nog meer in de achting van zijn oudste dochter. „John,” zei Jeanne, „als je van plan bent, om hier in huis te blijven, zul je je tijd niet in ledigheid doorbrengen. Je moet ook je aandeel in het werk leveren. Je kunt den winkel schoonmaken en verder werk in huis doen. Vera en ik hebben onzen tijd noodig voor den winkel, maar ik zal. als ’t eenigszins kan, ook eten koken.”
	Zwijgend en met tegenzin deed Saunders, wat Jeanne van hem verlangde. Vera ergerde zich daar over, maar zij dorst ook niets te zeggen en zij gehoorzaamde ook aan Jeanne. Met bitterheid stelde zij vast, dat Jeanne weer de baas was, niet alleen over haar, maar ook over haar vader!
	Al heel spoedig nadat de winkel was geopend, kwamen er verschillende klanten. Weldra werd het zoo druk, dat Jeanne en Vera de handen vol hadden, om alle bezoeksters te helpen. Vera durfde het niet meer te wagen, onhebbelijk te zijn tegenover de klanten, ofschoon zij haar werk nog altijd met veel tegenzin verrichtte.
