Rheezerveen van 5 op 34. Sibculo van 13 op 29. Vroomshoop van 46 op 74. Westerhaar van 139 op 191. Zoo dringt langzamerhand bij de arbeiders ten plattelande door, dat onze bond de organi satie is voor de christelijke arbeiders. Maar, nog velen moeten toetreden. Georganiseerden, gij weet uw taak, zegt het de on- en verkeerd-geor- ganiseerden, dat ze moeten toetreden. Gelderland. Steeds is het aantal nog klein. Verschillende oorzaken zouden we kunnen noemen. Doch hoofdzaak is thans, dat het uitmuntend is gegaan. Het aantal is van 110 geklommen op 270. Een vooruitgang van 160 leden. 6 nieuwe afdeelingen werden opgericht, niet één verdween. Zoo vorderen we mooi. Doch ook hier kun nen meer gewonnen, naarmate het christelijk- sociaal besef gaat toenemen. Utrecht. Kleine kracht. Maar toch flinke aanwinst. Van 159 op 224. Een winst van 65. Twee afdeelingen werden opgericht, opgehe ven gene. Soest steeg van 33 op 53. Er is reden tot dankbaarheid. Voortvaren blijft het parool. NoordsHolland. Onze bond telt hier veel te weinig leden. Al wordt ook sterk rekening gehouden met het modernisme, toch zouden we hier veel, veel meer kunnen hebben. Gelukkig is er vooruitgang. We kwamen van 236 op 319. Een vooruitgang van 83 leden. Twee afdeelingen kwamen er bij, geen enkele verdween. Abbenes steeg van 19 op 34. Benne- broek van 24 op 35. Genoeg cijfers, die bewij zen, dat onze arbeid niet ijdel is geweest. Onze God heeft zegen geschonken op ons werk, niet alleen in den groei van aantal leden, maar ook door de vermeerdering van invloed. Maar onze invloed kan en moet veel grooter worden. Ook het ledental moet dit bevorderen. Daarom is toename noodig over geheel het land. Bondsmannen, laten we allen ons best doen. Er wacht nog veel arbeid. Laten we ons geven voor onze mooie organisatie, de organisatie voor alle christelijke land-, tuin-, bloemist-, zuivel- en veenarbeiders. Hoe wij het bezien. Het sociale vraagstuk is geen materieel vraag stuk, dat zich alleen bezighoudt met het ver krijgen van hooger loon en korter arbeidstijd. Het sociale vraagstuk is geen philantropisch vraagstuk, dat zich bezighoudt met de liefdadig heid. Wie het zoo voorstelt, trekt de grens hier te eng en heeft zich nog nooit om de vraag be kommerd wat of eigenlijk het sociale vraagstuk is, en miskent daardoor de groote beteekenis van al wat als dieper liggende oorzaak deze dingen beheerscht. 