Ik echter”, zeide Nilus, „ik grijp het touw, en bezweer u schipper, van uwe lading mij mee te deelen ik heb zelf de moed, met u in het schip te gaan als een die overtollig is/’
	Na een pauze zeide Thespesion: „ik vemeug



	Apollonius, dat ge ontstemd zijt, over het geen ge hebt gehoord. Gij zult des te meer ook onze ontstemming begrijpen, nu ge onze philosofie veroordeelt voor ge ze hebt beproefd.” Een oogenblik scheen het toen alsof Apollonius, zwijgen wilde, want hij wist nog niets van hetgeen door Thrasybul en Euphrates geschied was ;maar als gewoonlijk, doorzag hij snel de gebeurtenissen en antwoordde toen: „Bij de Indiërs, Thespesion, zou niet geschied zijn wat hier geschied is; Zij hadden Euphrates niet geloofd, wijl ze hem doorzién hadden. Ik zelve heb geen persoonlijke tegenzin tegen Euphrates, hem echter was het onaangenaam, dat ik hem van geldzucht en gewetenloos winstbejag trachtte te genezen. Dit scheen hem slechts onnuttige bedilzucht en sedert dien tijd zoekt hij steeds mij in een kwaad daglicht te zetten. Dat hij echter met zijne lastering bij ulieden geloof gevonden heeft, pleit niet in uw voordeel, weet dat hij u ook bij mij verdacht maakte. Mij schijnt het evenwel toe, dat een lasteraar voor zichzelve weinig gevaarlijk is, want zonder iets wezenlijks gedaan te hebben; niet zonder gevaar echter schijnen mij die toe, welke zulke lasteringen een gewillig oorleenen, want ten eerste dreigt hen het gevaar, ontdekt te worden, als zulken die de leugen eeren en voor de waarheid onverschillig zijn; want ze toonen zich iichtgeloovig en lichtzinnig— en dit zijn dingen die men zelfs niet bij knapen duldt. Ja zij zullen voor benijders gehouden worden, omdat ze inderdaad door nijd de kwade gedachten stijven. En voor het overige, zullen ze zelven de ntieeste last hebben, van hetgeen ze anderen leugenachtig verwijten, want wat men gelooft, dat doet men dit ligt in de menschelijke natuur. Moge een, die zulk een aard heeft, nooit heerscher noch staatsambtenaar zijn, want onder hem zou zelfs de democratie tot tirannie worden; moge hij nooit rechter zijn, want boven alles zou hem het juiste inzicht ontbreken; hij moge niet een scheepskapitein zijn, zijne onderhoorigen zouden rebelsch worden; moge zulk een nooit veldheer zijn zijn; doen en laten zouden den vijand ten goede komen; ook Philisoof mag hij niet V illen zijn, want hij zou niet voor de waarheid kunnen uitkomen. 