Wobec szczupłości miejsca w „Taterniku“ zmuszony jestem do podania
tu jedynie tylko ogólnych uwag, oraz nagłówków książek, mogą
cych być podciągniętemi pod uwidoczniony w podtytule niniejszego „Prze


1) Po ukazaniu się w przedostatnim N-rze „Taternika* mego „Przeglądu“, dotyczą
cega techniki alpinizmu, wyszedł szereg — do działu owego odnoszących się —
publikacyj, z których na wymienienie zasługują: 1) Flaig W. Eistechnik des Bergstei
gers. In Bildern u. Merkworten; 2) Hoferer E Winterliches Bergsteigen. Alpine
Skilauftechnik; 3) Hofmeier W. Bergsteigen im Winter; 4) Huber A. Einfiihrung
in das Verstandnis der Wetterkarte; 5) Kurz M. Alpinisme hivernal; 6) Niesner H.
Die alpinen Gefahren, ihre Verhütung u. Bekämpfung; .7) Paulcke W. Lawinengefahr,
ihre Entstehung u. Vermeidung. Eine Darlegung fir Bergsteiger u. Skilaufer; 8) Pru
sik K. Gymnastik für Bergsteiger; 9) Steinitzer A. Schule des Bergsteigens;
10) Gh! C. u. Frankau A. Erste Hilfe bei Unfällen in den Bergen; 11) Zdar
sky M. Das Wandern im Gebirge.
TATERNIK 35


gladu“ dziat, przyczem zaznaczam z naciskiem, ze nie jest to bynajmniej
jakaś pełna bibljografja, lecz poprostu krótki wybór. Literatury prze
wodnikowej, perjodycznej, wypraw na Everest i beletrystyki alpinistycznej —
nie uwzględniłem w nim rozmyślnie.
Z pośród wyszczególnionych niżej książek na pierwszy płan wybijają
się dzieła: E. G. Lammer'a i J. Kugy'ego (w swoim rodzaju nader cenną
jest i pomnikowa praca W. Lehner'a). Książka G. Rey'a: „Alpinizmó acro
batico“ — jakkolwiek tłumaczona na obce języki i nagrodzona przez Aka
demję Francuską -— nie może wytrzymać z niemi porównania, a tem mniej
inne, wymienione przeze mnie, utwory tegoż autora, choć niepodobna im
odmówić wysokiej, czysto literackiej, wartości. Z tego ostatniego punktu
widzenia duże zalety posiadają także książki: P. Dalloz'a, C. Eggera, Ch.
