Wiemy o współpracy komunistycz


no żydowskiej, wiemy o wrogiem
nastawieniu komunistów i socjali
stów względem antysemityzmu. Wę
zły przyjaźni się coraz mocniej za
platają. Podział zadań dokonany. Ży
dzi kędą kunsztownie budować, jako
uzdolnieni intelektualiści, demagogji
czną dialektykę marksistowsko fi
lożydowską, komuniści zaś — czyn
nie ją realizować. Perfidją właśnie
wspomnianego artykułu jest to, że
jest on propagandą komunistyczną
w najklasyczniejszem wydaniu. Zważ
my na tytuł: „Gdyby antysemici u
mieli myśleć"..; przeciętny dobrodu
szny czytelnik domyślnik wynełniiby
zdaniem: „nie walczyłbw z biednymi
żydami, lecz z własnymi ciemięzca


Nr. 15


mi“, a dla wtajemniczonych
ten ma brzmieć poprostu:
antysemici umieli. myśleć...
komunistami“.
Jesteśmy przekonani, że tysiączne
odbitki tego artykułu walnie zasilą
bibułę komunistyczną, przemycaną
po różnych jaczejkach. W tem prze
konaniu, że przeznaczony on jest dla
komunistów, utwierdza nas przebi
jająca się niedwuznacznie antyreli
gijna postawa autora artvkułu. Mie
ści się w tem niemała doza pikanterji,
skoro w piśmie wyznawców Mojże
sza — Mojżesz nazwany został „nie
doścignionym mistrzem blagi i pro
wokacji”.
Cóż na to ezcigodni rabini? Nie
przeklną bluźniercy? Chyba nie. Bo
gdy .chwieje się w posadach twier
dza, wtedy się jest gotowym, o ile
to miałoby pomóc, nawet własnych
bogów zwalić z ołtarzy... Czy nie tak,
Panowie Izraelici? RR.
tytuł
„Gdyby
byliby


mioczieży stslicy jad,


rozpromieniła ich dusze pogardą dla


Szereg pism ostatnio uderza na a
larm, podając cyfry i fakty, świad
czące o demoralizacji i wzroście prze
stępczości wśród młodzieży. Zdzicze
nie seksualne jest wynikiem propa
gandy „życia ułatwionego" na tere
nie szkół średnich, propagandy, sze
rzonej przez pewną kategorię pism
literackich, pseudo medycznych, a
nawet specjalnie wydawanych dla
rałodzieży.
