Zajęty temi drobnostkami, nie pyta na razie
o opinią Europy, ani o to, czego ona od niego
oczekuje. a nag”

Nie ulega też najmniejszej wątpliwości, że
stosując się do żądania Europy, wywołałby no
wy bunt w kraju. Jeden z współpracowników
„Neue Freie Presse* rozmawiał w Wiedniu na
dworcu z członkami deputacyi serbskiej, jadą
cej do Genewy po nowego króla. Wszyscy o0
świadczyli mu jednomyślnie, że o ukaraniu
morderców pary królewskiej ani mowy być nie
może.
Na wzmiankę o żądaniu Rosyi, rzekł prezy
dent senatu Welimirowicz: „To niemożli
we, Rosya na seryo nie może tego żądać“. —
Inny dodał: „Za tymi, których uważacie za
morderców, stoi skupczyna, stoi cały naród
serbski“, ,

Zdaje się, że obecny rząd serbski nie spełni
nawet żądania nowego monarchy, ażeby ucze
siników mordu chociaż na pewien czas USu
nięto ze stolicy. Donoszą bowiem z Balgradn,
że głównego sprawcę zbrodni, pułkownika Mi
sicza, mianowano komendantem Belgra
du. Jako taki znajdować się więc będzie mię
dzy pierwszymi, którym nowy król na powi
tanie zniewolony będzie uścisnąć rękę. Czy
nie zadrży przy tym uściska?

Dalej nadchodzą wieści, że wśród Indności
belgradzkiej objawia się ogromne wzburzenie
przeciwko przebywającym tam koresponden
tom pism zagranicznych, ponieważ nazywają
oni w swych korespondencyach uczestników
spisku stale mordercami. Jak bardzo zaś rząd
serbski liczy się z tą opinią ludności, dowo
dzi fakt, iż ogłaszając telegram cesarza au
stryackiego do nowego króla, opuścił: ustęp,
potępiający zamordowanie pary królewskiej, —
Dodać jeszcze wypada, że jedno z pism bel
gradzkich, „Trgovinski Glasnik“, śmiało od
piera żądanie Rosyi i przypomina, że przecież
i car rosyjski Paweł zgładzony został przez
oficerów, którym czyn ten również uszedł bez
karnie.
