Maar wij hebben het nu toch over rechtzaken, en ik vraag van den lezer nog een oogenblik geduld, voor het volgend, naar het Handelsblad schrijft merkwaardig, maar zeker niet afkeurenswaardig vonnis door de correctioneele rechtbank te Chateau-Thierry in Frankrijk geveld overeen vrouw, die door honger gedreven, een brood had gestolen. De beschuldigde bekende en de rechtbank sprak haar vrij op deze gronden: „Overwegende dat de beschuldigde voor een kind van twee jaar had te zorgen, dat door den vader was verlaten en dat zij reeds geruimen tijd buiten werk is, ondanks haar ijverige pogingen om zich werk te verschaffen; „dat zij in haar gemeente goed staat aangeschreven en voor een goede en arbeidzame moeder geldt; „dat zij tegenwoordig als eenig hulpmiddel slechts de drie kilo brood en de vier pond vleesch heeft, die de armen-commissie van Charly haar elke week verschaft voor haar, haar moeder en haar kind; „overwegende dat de beschuldigde op het oogenblik dat zij het brood bij bakker P. wegnam geen geld had en de levensmiddelen die haar verstrekt waren reeds 36 uur geleden waren verbruikt; „dat noch zij, noch haar moeder tijdens dit tijdsverloop iets gegeten hadden, terwijl zij de enkele droppels melk die in huis waren voor het kind overlieten: „dat het te betreuren is dat ineen goed geordende maatschappij, eender leden van deze maatschappij, en in het bijzonder een moeder, gebrek aan brood kan hebben zonder dat het haar schuld is; „dat ineen dergelijken toestand de rechter de onbuigzame voorschriften van de wet menschelijk kan en moet uitleggen; „overwegende dat nood en honger geschikt zijn om elk mensch een deel van zijn vrijen wil te ontnemen en in zekere mate bij hem het begrip van goed en slecht te verzwakken; „dat een gewoonlijk strafbare handeling veel van haar karakter verliest, wanneer de bedrijver slechts handelt uit de gebiedende aandrift om zich een allernoodzakelijkst voedingsmiddel te verschaffen; „dat de misdadige bedoeling nog belangrijk wordt verzwakt, wanneer zich aan de hevige kwellingen van den honger paart de wensch der moeder om haar jong kind te sparen, waarvoor zij geheel alleen moet zorgen; „dat alle kenteekenen vaneen bedriegelijke en uit vrijen, onbelemmerden wil gepleegde toeëigening ontbreken inde daad van de beschuldigde die zich bereid verklaart den bakker P. 