— Więc co? Dlacześóż twój głos nie jest rado
sny. doktorze? I wygłądasz, jakbyś chciał się rozpia
kać... Dlaczego?

— Bo... bo... — jąkał się Turski i dodai tylko —
chodż, dziecinko, zohacz sama...
Pobieśła do saloniku i jeszcze na prośu uirzała
brata. Widok leu wzbuazii w niej taką radość, że
przezwyciężył na chwilę jej żałobę. Zawołała:

| — Jasiul Jasu! — i pobiegia ku nieru z wycią
śniętemi ramionami.
Siedział w fotelu, plecami zwrócony ku oknu. |


Ręce trzymał na kolanach, a Słowa opadala mu na
pers Wyuawal się jakby uwp.ony. Marynarkę miał
całą w sirzępaci. Buty porysowane, poarapane i po
szarpane. Wiosy rozwichrzone, peine ułamxów guią
zek. Ręce miał pokrwawione. a wzd?yż twarzy za
scnnięią smuśę krwi.
Na woianie siostry nawet nie drgnął. Nie zwra*
cala wsezkżę na to uwagi, lecz rzucna mu się na
szyję, obejmując go i p.eszcząc. Wołaia:

— Nareszcie, moj Jasieúku, wruciieś do nas! A
więc jednak Upatrzność oszczędziła nam udręk, sko
ro przynajmniej iy żyjssz. Ale widzę, że c.eipiaieś,
biedakui Uio krew na twej twarzy i na twych dło
niach. A może jeszcze c.erp.sz/ Lzy bardzo: bogu
niech będa azięku, ze cię ocaiń z rąk mordercy. Aie
powiecz mi zaraż, co się wiaściwie siaio w Walczym
«orze. Wiem tylo, że morderca zasirzelił mi muvo
Y.otrusia. Musiałes tego zbrodniarza chyba widzież?
« ow.edz nii, Jasieńku, kto to by, kto mi sabat mego
riotrusia, którego kocnam nad zyce 1 przez kióreso
| tak samo byłam kochana? Ale... dlaczego mi nic nie


a ÓW A Z W e


oupowiadasz/ Czemu uio nie mowisz /
Nagle zerwaia Się na rowie nu$gi, roziuźnia,ąc


swój uscisk siostrzeny. (nowa Jana jeszcze baidziej |


vpauia mu na piersi.
