Ook in deze studie toont Schr., evenals in zijne vroegere geschriften over verwante onderwerpen, groote belezenheid in de literatuur van verscheidene landen. Doch hij heeft zich niet bepaald tot mededeelingen omtrent den inhoud van een aantal min of meer geleerde boeken. Hij heeft beter gedaan en, als een goed kind van zijn tijd, naast de uitkomsten van de overpeinzingen van vele bekwame mannen de feiten geplaatst, die de werkelijkheid den aandachtigen toeschouwer te zien geeft. „In hoever de Nederlandsche wetgeving van de laatste jaren aan" (de gestelde) „eischen voldoet, wil ik in het kort laten zien, niet in het licht van theoretische bespiegelingen, maar met behulp van de parlementaire bescheiden", zoo lezen wij op bl. 13. Uit het Staatsblad, de gedrukte stukken betr. de wetsontwerpen en de beraadslagingen der Staten-Generaal van de jongste tijden, bracht Schr. bijeen wat voor zijn doel dien-



stig was. Het denkbeeld was gelukkig en het is goed uitgewerkt.
„Ordenend en critisch" heeft Sehr. uit de werkzaamheid van onze wetgevende macht in de laatste jaren vooreerst nagespoord, welke de bronnen zijn, waaruit de wetgever den inhoud zijner ordeningen put. Het is in hooge mate belangwekkend, dit beeld van het praktische leven te vergelijken met de „■beschouwingen der theoretici". Dezelfde methode wordt met vrucht toegepast ten aanzien van het beleid van den wetgever en het tempo van de wetgeving: de vragen, of de tijd voor zekeren maatregel rijp is, hoever men daarbij moet gaan, en dergelijke. Wat eindelijk den vorm van onze wetten betreft, bepaalt Schr. zich alweder niet tot aanhaling van de ernstige klachten, die bij verschillende gelegenheden daarover zijn geuit, doch stelt zelf uit de Staatsbladen van 1908 tot 1913 eenige monsters ten toon.
