Jest teraz szał sportów i bzik robie


powołani w myśl ar


W roku


1924 armja czerwona


"sprowadzona została do stanu po


kojowego, to znaczy, że ilość żoł
nierzy w służbie czynnej w roku
tym zredukowana została do sześciu
set tysięcy. Od roku 1924 rząd so
wiecki przeprowadza w armji rosyj


skiej stałe reformy nietylko natury.
wojskowo-technicznej, lecz i natury


politycznej. Głównym celem reform
politycznych było i jest spotęgowa
nie poczucia klasowego wśród czer
wonogwardzistów i ich dowódców.
W okresie powstawania armii czer
wonej twórcy jej zmuszeni byli w
wielkiej mierze korzystać z usług
starych oficerów carskich. Większość
oficerów tych weszia do armii bol
szewickiej wbrew swej woli i odgry
wała w niej rolę wybitnie techniczną.
Nad tymi oficerami specjalistami
czuwał od pierwszej chwili cały
sztab politycznych komisarzy, którzy
byli odpowiedzialni za wszelkie an
tysowieckie wystąpienia ze strony
„białych czerwonogwardzistów", z
musu w armji bolszewickiej tolero
wanych. Współpraca ze starymi ofi
cerami przedrewolucyjnymi miała
być jednak tylko przejściowa. W mia
rę konsolidowania się stosunków
w kraju, władze bolszewickie wy
chowywały nowe kadry własnych
komunistycznych oficerów, którym
stopniowo ustępowali miejsca ofice
rowie przedwojenni, nie cieszący się
zbyt wielkiem zaufaniem ze strony
dzisiejszych władców Rosji.
W tych dniach centralny komitet
wykonawczy komunistycznej partji
ZSSR opublikował specjalną dekla
rację, dotyczącą dotychczasowego
wyniku reform w armji czerwonej,
i zawierającą podobno dalszy plan
działań rządu sowieckiego w tej
dziedzinie. Armja czerwona, — jak
z publikacji tej wynika,—wychowy”
wana jest obecnie w duchu wier
ności rządowi sowieckiemu,—w du
chu świadomości przeciwieństw par
tyjnyckŁ Armja czerwona,—w prze
ciwieństwie do armji państw za
chodnich jest  przedewszystkiem
armją klasową.
Dlatego centralny komitet partj
komunistycznej ZSSR podkreśla, że
najbliższem zadaniem kierownictwa
armji czerwonej winna być akcja
w kierunku wzmożenia ilości robot
ników na stanowiskach dowódców.
Do szkół wojennych powinni być
w pierwszym rzędzie przyjmowani
robotnicy i biedni chłopi.
