Voor de zooveelste maal merk ik echter op, dat het,











althans voor meer geestelijk aangelegde naturen, toch een echt prozaïsch werk is. Als ik niet beter wist, zou ik bij dien arbeid gaan denken, dat ik in den tijd verplaatst was van Herbert Spencer's evolutieleer en diens pogingen, om het leven te gaan wegen op de chemische balans en alles, ja alles tot in de kleinste détails toe, uit te visschen en uit te pluizen, opdat het maar behoorlijk in cijfers kan worden uitgedrukt. Hoe het zij, Mr. Pluizer en Dr. Cijfer van de vorige eeuw schijnen hier dan wèl aan 't woord te zijn, en ik denk hierbij maar aan het antwoord, dat een godvruchtig steenhouwer gaf op de vraag, waarom hij steenen bikkende altijd maar zong: „omdat ik altijd wat te zingen heb !" En zóó wist hij nog muziek uit de steenen te kloppen.
