O dziesięć dni drogi od Punta Are
nas, a o półtora od Puerto Montt pier
wszego znaczniejszego miasteczka i
portu na południu Chile. leży wyspa
Chiloe.
Klimat tego kraju jest znacznie ła
godniejszy aniżeli ziem magellań
skich. Charakteryzuje go brak wybit
niejszych różnic między zimą a la
tem. Przez trzysta dni w roku padają
tam deszcze, a temperatura wciąż wa
ha się w bliskości + 10” G. <

Zamieszkują tę wyspę potomkowie
dawnych władców — Indjan — Ghi
otów. zmieszani z Kroelami. Ich ję
zyskiem jest dizsiaj wyłącznie język
hiszpański. religją zaś wyznanie rzym
sko-katolickie.
W roku 1567 przybył na Wyspę
Chiloe znakomity konkwistador, don
Rodrigo de Quiroga, i wziął ją w p“
siadanie koronv hiszpańskiej. Miesz
kańcy byli tak łagodni i przyjaźnie u
sposobieni, dla białych. że pomagał:
im sami przebyć kanał Chacao. dzie
lący "wyspę od lądu stałego. W tym
samym roku powstału pierwsza osada
tudzi białych, która przetrwała ilo dzi
siaj pod nazwą Castro.
W pierwszych wiekach panowania
Europejczyków rozwój wyspy postę
pował szybko, ponieważ je, strunne
nie obfitowały w złoty piasek. Zcza
sem jednak szlachetny metal stawał


t


Wydawnictwo „Kurjer Wileński“ S-ka z ogr. odp.
się coraz rzadszy i wreszcie plukanie
stało się przemysłem domowym, da
jącym tylko drobne zyski. W czasie
mojej obecności na Chiloe nie było a
ni jednej większej kopalni. Wra: z
wyczerpaniem się żył złota nasiępo
wał upadek wyspy i jej zubożenie.
Dzisiaj zamieszkuje ją lud prosty, zło
żony w znakomitej większości z anal
fabetów, przesądny i zacofany. Jedy
nie dzięki wielkiej urodzajności gleby
1 obfitości ryb nędza jest tam zupełnie
nieznana, a głód czeinś nie do pomy
śłenia.
