در سال 1989، جامعه‌ی ادبی ما اصرار داشت که نویسندگان و روشنفکران در حل بعضی از مشکلات سیاسی مشارکت کنند و در صحنه‌ی سیاسی فعال باشند، اما جای نویسنده واقعاً این صحنه نیست.
In 1989, our nation of readers insisted that writers and intellectuals should solve some political problems and be active on the political stage, but really that’s not the writer’s place.