I think it’s because it follows the characters through such a large proportion of their lives, resulting in a large amount of intimacy and investment with them.
من فکر می کنم آن را به خاطر آن است که از شخصیت ها از طریق چنین بخش بزرگی از زندگی آنها پیروی می شود، و در نتیجه مقدار زیادی از صمیمیت و سرمایه گذاری با آنها.