He seems to be saying that we all have a choice: to change it, or to sit back in our TV armchairs and watch.
او به نظر می رسد می گوید که همه ما یک انتخاب داریم: آن را تغییر دهید، یا به صندلی های تلویزیون تان نگاه کنید و تماشا کنید.