ما در حال آموختن خیابان های بروکلین بودیم، همانطور که همیشه به آنها وابسته بودیم - صداهای ما با صدای بلند، خنده ما حتی بلندتر بود.
We were learning to walk the Brooklyn streets as though we had always belonged to them—our voices loud, our laughter even louder.