At some point, we wake up beyond our little corner of self-concern—our heart opens and compassion begins to flow like a river.
در بعضی موارد، ما فراتر از گوشه ای از نگرانی های خود از خواب بیدار می شویم - قلب ما باز می شود، و همدردی شروع به جریان می کند مانند یک رودخانه.