உலகத் தமிழிசை மாநாடு: 'இசையால் தன்னை உணர்ந்தான் புத்தன், இசையால் தன்னை அழித்தான்  ஒளரங்கசீப்!
இவ்விழாவில், இந்தியா, ஃபிரான்ஸ், மலேசியா, மொரீசியஸ், இலங்கை உள்ளிட்ட நாடுகளில் தமிழ் இசைக்கு அருந்தொண்டாற்றி வரும் 9 பேராளர்களுக்கு தமிழ் இசை விருதுகள் வழங்கி சிறப்பிக்கப்பட்டனர்.
கடந்த 19.03.2023 அன்று, மலேசியா நாட்டின் பேரா மாநிலம் ஈப்போ நகரில் உள்ள ரிவர் பிரண்ட் நட்சத்திர விடுதி கூட்ட அரங்கில், ஈப்போ முத்தமிழ் பாவலர் மன்றமும், ஈப்போ வெற்றித் தமிழர் இயக்கமும் இணைந்து நடத்திய,  இரண்டாவது உலகத் தமிழிசை மாநாடு நடைபெற்றது. இம்மாநாட்டின் சிறப்பு விருந்தினர்களாக மலேசியா நாட்டின் மத்திய மனிதவள மேம்பாட்டுத்துறை அமைச்சர் சிவக்குமார்,  மலேசியா தொழில் முனைவோர் மற்றும் கூட்டுறவுத் துறை துணை அமைச்சர் சரஸ்வதி உள்ளிட்டோருடன், ம.தி.மு.க துணைப் பொதுச் செயலாளர் மற்றும் மல்லைத் தமிழ்ச்சங்கத் தலைவராக இருக்கும் நானும் பங்கேற்று வாழ்த்தி உரையாற்றினோம்.  
இவ்விழாவில் இந்தியா, ஃபிரான்ஸ், மலேசியா, மொரீசியஸ், இலங்கை உள்ளிட்ட நாடுகளில் தமிழ் இசைக்கு அருந்தொட்டாற்றி வரும் 9 பேராளர்கள் தமிழ் இசை விருதுகள் வழங்கி சிறப்பிக்கப்பட்டனர்.  மலேசியா பள்ளி, கல்லூரி மாணவர்களுக்கு, இசை குறித்து கட்டுரைப் போட்டிகள் நடத்தப்பட்டு, வெற்றி பெற்றவர்கள் 20 பேரை தேர்வு செய்து, ரொக்கப் பரிசும் சான்றிதழ்களும் வழங்கப்பட்டன. இம்மாநாட்டில் பெருந்திரளானோர் பங்கேற்றனர். மாநாட்டின் வரவேற்புக் குழு தலைவர் - முத்தமிழ் பாவலர் மன்றத்தின் தலைவர் கவி ரத்னா டாக்டர் அருள் ஆறுமுகம், வெற்றித் தமிழ் இயக்கத்தின் தலைவர் பேராசிரியர் விசுவநாதன் உள்ளிட்டோர், இம்மாநாட்டிற்கான சிறப்புப் பணிகளை மேற்கொண்டு வெற்றிகரமாக  நடத்தினர். மலேசியத் திருநாட்டின் பேரா மாநிலத்தில் உள்ள ஈப்போ நகரின் ஜீவநதியாக ஓடிக்கொண்டிருக்கும் பேரா நதியின் கிளை நதியான லிம்பா கிண்ட என்னும் கிந்தா நதிக்கரையில் அமைந்திருக்கிறது, ரிவர் ஃப்ரன்ட் நட்சத்திர விடுதி. இங்கு  நடைபெற்ற இரண்டாவது தமிழ் இசை மாநாடு, செறிவான விழாவாக அமைந்தது. 
உலக அளவில் நைல் நதி நாகரிகம், சிந்து நதி நாகரிகம், கங்கை நதி நாகரிகம், காவிரி நதி நாகரிகம் என்று நாகரிகங்கள் நதிக்கரையில்தான் தோன்றியிருக்கின்றன. அதைப் போன்றதொரு நாகரிக நகரம்தான், இந்த ஈப்போ நகர். இங்கு கிந்தா நதி, இரண்டு ஓடைகளாகப் பிரிந்து கிந்தா, கம்பார்,  கோலாநிஸ் சார், பேராக் தெங்ஙா ஆகிய நான்கு மாவட்டங்களின் வழியாக 100 கிலோ மீட்டர் தூரம், கிளேடாங் மலைத்தொடருக்கு இடையில் பாய்ந்தோடுகிறது.காவிரி ஆறு குடகுமலையில் உருவாகி, பகுத்தறிவு பகலவன், வெண்தாடி வேந்தர் தந்தை பெரியார் பிறந்த பூமிக்கு வருகின்றபோது, இரண்டு ஓடைகளாகப் பிரிந்து சென்று மீண்டும் இணையும் காவிரி, ஈரோடையாக பிரிந்த இடம் ஈரோடை. அது ஈரோடாக மாறியது. அதைப்போன்றோ என்னவோ கிந்த நதி இரண்டாகப் பிரிந்து ஓடியதால் ஈப்போ என்று வந்திருக்குமோ என்று எண்ணத் தோன்றுகிறது.கிந்த நதியோரம் வாழ்ந்த ஒராய் அஸ்லி பழங்குடி மக்களின் பூர்விகம் இந்த பூமி. அதற்கு தம்பூன் பாறை ஓவியம் சாட்சியாக இருக்கிறது. உலக ஈயத்தின் தலைநகரம்தான் இந்த ஈப்போ பட்டினம். உலகத்தின் ஈயத் தேவையில் 31% இங்கிருந்துதான் ஏற்றுமதி செய்யப்பட்டது. அதன் மூலமாக மலேசியா பொருளாதாரத்தில் தொழில் வளர்ச்சியில் முன்னேறியது. அந்த வளர்ச்சிக்குக் காரணமாக இருந்த ஈப்போ நகரில் தமிழ் இசைமாநாடு நடைபெறுகிறது.தற்காப்புக் கலைஞனாக அறியப்பட்ட நான், கடந்தாண்டு ஏப்ரல் மாதம் இதே நகரில், மாஸ்டர் ஆனந்தன் அவர்களின் பயிற்சி கூடத்திற்கு எங்கள் குழுவினருடன் வந்து பயிற்சி பெற்று திரும்பினேன். இப்போது இங்கு இசை மாநாடு! 
இந்த மாநாடு குறித்து,  தமிழ்நாட்டின் தலைநகர் சென்னையில் நடந்த ஆலோசனைக் கூட்டம் முடிந்து, பல்லவர்களின் துறைமுகப் பட்டிணமான திருக்கடல்மல்லை என்னும் மாமல்லபுரத்திற்கு வந்தார்கள். மல்லைத் தமிழ்ச் சங்கத்தின் சார்பில் மாமல்லா நட்சத்திர கடற்கரை விடுதியில் வரவேற்று பொன்னாடை அணிவித்து நினைவுப் பரிசுகள் வழங்கி விருந்து படைத்து மாமல்லபுரத்தை சுற்றிக்காட்டிவிட்டு, தமிழ் இசை மாநாடு சிறக்க கடல் சங்கை கொடுத்து வாழ்த்தி அனுப்பினோம்.சங்கு மட்டும்தான் சுட சுட வெளுக்கும். அந்த சங்கை வைத்துதான் பரமாத்மா கண்ணன் மகாபாரதப் போரை முடித்தார். அவர் கையில் இருக்கும் சங்கின் பெயர் பாஞ்சஜன்யம். விஷ்ணு கையில் இருக்கும் இந்த சங்கை ஊதும் போதெல்லாம் மழை பெய்யும் என்பது நம்பிக்கை. அந்த சங்கு மனித வாழ்வில் இரண்டறக் கலந்து இன்றியமையாததாகி விட்டது. தமிழன் சங்கம் வைத்து தமிழ் வளர்த்தான் என்பார்கள். அவன் கண்டது முதல் சங்கம், இடைச்சங்கம், கடைச்சங்கம் என்றால், தமிழர்களின் வாழ்வியலோடு சங்கும் இன்றியமையாததாக மாறிவிடுகிறது.குழந்தை பிறந்தவுடன் பால் சங்கில் பாலை ஊத்தி புகட்டுவார்கள். அது முதல். வாழ்வில் மணமேடையில் சங்கு பயன்படுத்தப்படுவது இடைச்சங்கம்.  இறந்தவுடன் சங்கை ஊதி முடித்து வைப்பது, கடைசி சங்கு; கடைச்சங்கம் என்பர். ஆக அந்த சங்கை இரண்டாம் தமிழ் இசை மாநாட்டிற்கு கொடுத்து அனுப்பினோம். 
நாதஸ்வர இசைக் கச்சேரி போட்டியில் வெற்றி பெற்றவர்களை தேர்வு செய்ய, என்னைப் போன்ற தற்காப்பு கலைஞரை அழைத்து, சிறந்த கலைஞனை தேர்வு செய்ய சொன்னபோது, பொறுப்பு கூடியது. போட்டியின் முடிவு என்ன? யார் சிறந்த கலைஞர்கள்? கலைஞர்களும் பார்வையாளர்களும் நடுவரின் தீர்ப்புக்காகக் காத்திருந்தனர். நாதஸ்வரமா, தவிலா, மிருதங்கம்மா, மத்தளமா, வாய்ப்பாட்டுக் கலைஞரா... பரிசுக்குரியவர் யார் என்று ஆவலோடு காத்திருந்தபோது, தற்காப்புக் கலை மாஸ்டர், ஒத்தூதியவர்தான் முதல் பரிசுக்குரியவர் என்று அறிவித்தபோது,  அனைவரின் புருவங்களும் உயர்ந்தன. ’ஏன்?’ என்ற கேள்வி அனைவரிடமும் இருந்தது. 
இறுதியாக வழக்கு ’நீதிமன்றத்திற்குப்’ போனது. ஒவ்வொரு கலைஞரும் தன் திறமை குறித்து எடுத்துச் சொன்னார்கள், அனைத்தையும் பதிவு செய்து கொண்ட ’நீதிபதிகள்’, கச்சேரி நடுவரான மாஸ்டரை அழைத்து, உங்கள் தேர்வுக்கான காரணம் என்ன சொல்லுங்கள் என்று கேட்டனர். அப்போது மாஸ்டர் சொன்னார்...  இங்கே வாதிட்ட இசைக்கலைஞர்கள் அனைவரும் நன்றாகவே வாசித்தார்கள், குறை ஏதுமில்லை. ஆனால் ஒத்து ஊதிய நாதஸ்வரக் கலைஞர் மட்டும், போட்டியின் துவக்கத்தில் நாதஸ்வரத்தில் வைத்த வாயை, மேளங்கள் முழங்கிய போதும், நாதஸ்வரங்கள் ஊதிய போதும், வாணர்கள் பாடிய போதும், வாயை எடுக்காமல் இடைவிடாமல் போட்டி முடியும் வரை, ஓய்வெடுக்காமல் ஊதினார். எனவே என் பார்வையில் முதலிடத்திற்கு உரியவர் என்றார். 
உலகம் என்பது ஒரு நாடக மேடை, அதில் வாழும் நாம் அனைவரும் நடிகர்கள். மனித குலத்தை மகிழ்ச்சியுடனும், குதுகலத்துடனும் வாழச் செய்வது இசைதான். அந்த இசை நான்கு வகையாகப் பிரிக்கப்படுகிறது. * காற்று கருவி * தோல் கருவி* நரம்புக் கருவி * கஞ்சக்கருவிகாற்று கருவிகள்: சங்கு, கொம்பு, புல்லாங்குழல், மகுடி, நாதஸ்வரம், கொக்கரை, துத்தரி, தாரை, ஆர்மோனியம் போன்றவை.தோல் கருவிகள்: பறை, முரசு, குடமுழா, தப்பு, உடுக்கை, உருமி, தவில், மிருதங்கம், பம்பை, நகரா, துடி, மத்தளம், முழவு, தண்ணுமை என்று வகைப்படுத்தப்படுகிறது.நரம்புக் கருவிகள்: யாழ், வீணை, வயலின், கித்தார், தம்புரா என்று வகைப்படுத்தப்படுகிறது.கஞ்சக் கருவிகள்: தாளம், செகண்டி, சிலம்பு, மணி, ஜால்ரா என்று வகைப்படுத்தப்படுகிறது.
குழல் மூங்கில் காடுகளில், வண்டுகளால் துளைத்த துவாரத்திலிருந்து வெளிப்பட்ட காற்று, ஓசையுடன் வந்ததை ஆய்வு செய்து, அதைக் கொண்டு ஏழு துளையிட்டு குழல் இசை வந்தது. மூங்கில் புல்லினத்தை சார்ந்தது என்பதால் புல்லால் ஆன குழல் புல்லாங்குழல் ஆனது.யாழின் வகைகள் பேரியாழ், மகரயாழ், சகடையாழ், செங்கோட்டுயாழ், சீரியாழ், மருத்துவயாழ்.  யாழை மீட்டி பாடுபவர்கள் பாணர்கள் என்று அழைக்கப்படுவர். அதுதான் தமிழ் ஈழத் தாயகத்தின் தலைநகரின் யாழ் மீட்டிய பாணர்கள் வாழ்ந்ததால் யாழ்ப்பாணம் என்றானது.இதன் உண்மைத்தன்மை குறித்து தமிழீழத் தேசிய கவிஞர்,  உலகம் போற்றும் உணர்ச்சிக் கவிஞர் அண்ணன் காசி ஆனந்தன் அவர்களிடம் நான் கேட்டபோது, அவர் அதை ஆமோதித்துடன் கூடுதலாக ஒரு சுவாரஸ்யமான செய்தியும் சொன்னார். `தம்பி, மட்டக்களப்பில் உள்ள உப்புநீர் ஆற்றை மீன் பாடும் தேனாறு என்று அழைப்பார்கள். இந்த ஆற்றில் வாழும் மீன்கள் யாழிசையை கேட்டுக் கேட்டு அதை உள்வாங்கி யாழ் இசை போன்றே ஒலி எழுப்பும். அதை ஆங்கிலத்தில் ’சிங்கிங் ஃபிஷ்’ என்று அழைப்பார்கள். பல நாடுகளில்  இருந்து வந்து அதை ஆராய்ச்சி செய்து உண்மைத்தன்மையை அறிவித்திருக்கிறார்கள்' என்றார். பறவைகள் இசை எழுப்புவதைக் கேட்டு இருக்கின்றோம். ஆனால் தமிழ் ஈழத்தில் மீன் இசை ஒலி எழுப்பும் என்ற செய்தியை என்னிடம் பரிமாறிக் கொண்டார்.
இலங்கையை ஆண்ட சிவபக்தன், சகல வரங்களும் பெற்றவன், தன் மக்களுக்கு எந்தவித குறையும் இன்றி நல்லாட்சி புரிந்து வந்தவன், இசைஞானி, மாவீரன் இராவணன். அவன் கொற்றக்கொடையில் வீணை சின்னம் பொறிக்கப்பட்டு இருக்கும். சிவனின் அருள் கிடைப்பதற்காக தன் உடலில் உள்ள நரம்புகளை எடுத்து வீணையில் பொருத்தி, வாசித்து பக்திப்பேறு பெற்றான் என்பது புராணம். ஆக, கல்விக்கடவுள் சரஸ்வதி கையில் வீணை, நாரதர் கையில் வீணை என்று வீணையின் சிறப்புகள் சென்று கொண்டிருக்கிறது.இசைப்பாலை: செம்பாலை, பகுமளிப்பாலை, செவ்வழிப் பாலை, அரும்பாலை, கோடிப் பாலை, விளரிப்பாலை, மேற்செம்பாலை என்று இசைப்பாலை உருவானது.தமிழர்கள் திசையை எட்டு என்றனர். இசையை ஏழு வகைப்படுத்தினர். சுவையை ஆறு என்றனர். நிலத்தை ஐந்து வகைப்படுத்தினர். திசையை நான்காகப் பிரித்தனர். தமிழ் இயல், இசை, நாடகம் என்று முத்தமிழ் ஆக மூன்றானது. வாழ்க்கை அகம், புறம் என்று இரண்டானது. ஒழுக்க நெறி மட்டும் ஒன்றானது. தமிழர்களின் வாழ்வியல் என்பது அரசவையில் கவிதைகள், ஆலயங்களில் கலைகள், கழனியில் தானியம்,  கடல் மேல் வாணிபம், களத்தில் வெற்றி... இதுதான் அவர்கள் வாழ்க்கையாக இருந்தது. 
தமிழ் இசையின் ஏழு சுரங்கள்... குரல், துத்தம், கைக்கிளை, உழை, இளி, விளரி, தாரம். கர்னாடக இசையில்... சட்ஜம், ரிஷபம், காந்தாரம், மத்யமம், பஞ்சமம், தைவதம், நிஷாதம்... இவைதான் ஏழு சுரங்களாக சரிகமபதநி என்றானது. இசை பல்லவி என்பது பதம், லயம், வின்யாசம் ஆகிய சொற்களின் முதல் எழுத்து, ப+ல+வி பல்லவி என்றானது. எந்தச் சூழலையும் மாற்றும் சக்தி இசைக்கு உண்டு. இசை என்பது நம்மை அதன்பால் இசைய வைப்பது. 'குனித்த புருவமுங் கொவ்வைச்செவ் வாயிற் குமிண்சிரிப்பும்பனித்த சடையும் பவளம்போன் மேனியிற் பால்வெண்ணீறும்இனித்த முடைய வெடுத்தபொற் பாதமுங் காணப்பெற்றால்மனித்தப் பிறவியும் வேண்டுவ தேயிந்த மாநிலத்தே'என்று போற்றப்படும் சிவபெருமான், எந்நாட்டவர்க்கும் இறைவனாக இருந்தாலும் தென்னாடுடைய சிவனே போற்றி என்று பாடப்படுவதின் காரணம், தமிழ் இசையால் ஈர்க்கப்பட்டதால்தான். தமிழ்நாட்டில் அவர் காட்சி கொடுத்தார். அதை திருவிளையாடல் புராணம் கூறுகிறது.
தமிழ் இசையால் ஈர்க்கப்பட்ட 'சுடுகாட்டுப் பித்தன்' சிவபெருமான், சிதம்பரம் தில்லையில் தோன்றி நடராஜனாக பிரம்மனின் 32 தலைகளை மாலைகளாக அணிந்து ஆடும்போது, சிவனின் திருமுடியில் உள்ள சந்திரனிலிருந்து அமிர்தம் துளிகளாக மாலையில் உள்ள பிரம்மனின் தலை மீது விழ, அத்தலைகள் அமிர்தம் பட்டவுடன் உடலும் உயிரும் போன்று உயிர் பெற்று குரலும் இசையும் இணைந்து பாடத்துவங்கின. இதிலிருந்துதான் இசை வரலாறு தோன்றியதாக சங்கீத சாஸ்திரங்கள் கூறுகின்றன. ஆகையால்தான் இன்றளவும் இசை பயில்பவர்களும், நாட்டியம் பயில்பவர்களும் சிதம்பரம் தில்லை நடராஜன் ஆலயத்தில் உள்ள ராஜ்யசபை ஆயிரம் கால் மண்டபத்தில் அரங்கேற்றம் செய்து வருவது வழக்கம். அந்த தில்லையில்தான் சிதம்பரம் அண்ணாமலை பல்கலைக்கழகத்தின் நிறுவனர், தமிழர்களின் நன்றிக்குரிய உயர் மரியாதைக்குரிய வேந்தர் ஐயா அண்ணாமலை அரசர் அவர்கள் தமிழ் இசைக்கு தனி இயக்கம் கண்டார் என்பது வரலாறு.
அதேபோன்றுதான், காவிரியானது  குடகுமலையில் உருவாகி 3 மாநிலங்கள் வழியாகப் பாய்ந்தோடி, வங்கக்கடலில் புகும் இடம் பூம்புகார் ஆனது. அந்த பூம்புகார், கடலால் அழிந்து போனது. ஆதி தமிழினத்தின் நாகரிகத்தை பறைசாற்றும் பூம்புகார்பட்டினத்தின் வரலாற்றை, சிலப்பதிகாரம் என்று தொகுத்து வழங்கினார் இளங்கோவடிகள்.சிலப்பதிகாரம் ஆண்டவனின் கதையல்ல. அற்புதங்கள் நிகழ்த்திய அவதாரப் பெருமையல்ல. கடவுள் மனித உருக்கொண்டு மண்ணுக்கு வந்த கதையல்ல. மனித மாண்புகளை விண்ணுக்கு உயர்த்திய கதை சிலப்பதிகாரம். இதை முத்தமிழ்க் காப்பியம் என்றும் குடிமக்கள் காப்பியம் என்றும் அழைப்பர். சிலம்பின் அரங்கேற்றக் காதை ஒன்று மட்டும் போதும்... தமிழின் இசை அறிவை, இசைக் கருவிகளின் வகைகளை, அரங்க அமைப்புகளை, அதன் நுணுக்கங்களை பற்றி உலகம் அறிந்து கொள்ள!
யாழ்மேல் பாலை இடமுறை மெலியகுழல் மேல் கோடி வல முறை மெலியவலிவும் மெலிவும் சமனும் எல்லாம்பொழிய கோத்தனர் புலமையோன் உடன்...என்று துவங்கி குழல் வழி நின்றது யாழ்.யாழ்வழித் தண்ணுமை நின்றது தகவேதண்ணுமை பின் வழி நின்றது முழவேவேமுழவோடு கூடி நின்று இசைத்தது ஆமாந்திரிகையோடு அந்தரம் இன்றி கொட்டு இரண்டு உடையதோர் மண்டிலம்ஆகக் கட்டிய மண்டிலம் பதினொன்று என்று.’’குழல் இசையோடு கூடி யாழிசையும், யாழிசைக்கு ஏற்ப மத்தள ஒலியும் பொருந்தி வர, மத்தள ஒலிக்கு ஈடு கொடுக்கும் வண்ணம் மேளம் ஒலிக்க, மேள ஒலிக்கேற்ப ஆம் மாந்திரிகை என்னும் இடக்கை வாத்தியம் இன்னிசை கூட்டியது. இடக்கை வாத்தியத்தோடு மற்ற வாக்கியங்களின் இசையும் சுதி பேதமின்றி பருந்தும் நிழமும் போல ஒன்றாய் பொருந்தி இசைத்தாளத்திற்கு பத்தும் தீர்மானம் ஒன்றுமாக பதினொன்று பற்றிலே கூத்தினை கூத்த நூல் வழி தவறாது மாதவி ஆடினாள்’’ என்று இசை குறித்து குடிமக்கள் காப்பியமான சிலப்பதிகாரம் கூறுகிறது.
ஈராயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன், மௌடிகம் கொடிய கரங்களால் மனித குலத்தை ஆதிக்கம் செலுத்திக் கொண்டிருந்தபோது, மனித குல மீட்புக்காக, உலகை தன் ஞானத்தால் அளந்து, மெய்ஞானம் அடைந்த புத்தர் சொன்னார்,  `கடவுளைப் பற்றி கவலைப்படாதே, இல்லாத மோட்சத்தை இங்கு ஏன் தேடிக் கொண்டிருக்கின்றாய்? இதோ மனிதம் விழுந்து கிடக்கிறது. அவனைத் தூக்கி நிறுத்தச் சொல்வது மகானாகட்டும் அல்லது ரிஷியாகட்டும், எதையும் நம்பிவிடாதே. தர்க்கம் செய், விவாதி, அவற்றில் நல்லனவற்றை மட்டும் எடுத்துக் கொண்டு எஞ்சியதை தூக்கிக் குப்பையில் வீசு' என்றார்.புத்தரின் வாழ்வில் ஒரு சுவாரஸ்யமான சம்பவம்... சித்தார்த்தன் மெய்ஞானமடைந்து புத்தனாக மாற கடும் தவம் மேற்கொண்டார். அது ஒருநாள், இருநாள் அல்ல... ஆறு வருடங்கள் உருண்டோடின. உடல் மெலிந்து எலும்பும் தோலுமாக நகரக்கூட முடியாமல் தன் வயிற்றை தொட்டுப் பார்க்கின்றார். அது முதுகெலும்புடன் ஒட்டிக் கொண்டிருக்கிறது. ஆனால், தான் வேண்டிய புத்தொளி அவருக்குக் கிடைக்கவில்லை.
கடும் தவத்தால், உடல் பசியால் வலுவிழந்து, தாகத்தால் களைப்பினால் தன்னிலை மறப்பதால் எவ்வாறு புத்தொளியைக் காண முடியும் என்று சிந்தித்துக் கொண்டிருக்கும் வேளையில், தன் முன்னே இசைக் கலைஞர்கள் வந்தமர்ந்து இசைக்கும்போது சித்தார் இசையிலிருந்து, சரியான சுரம் வரவில்லை. அப்போது இசை ஆசிரியர், `சித்தார் இசைக்கருவியில் பொருத்தப்பட்டுள்ள நரம்பு தளர்ந்தாலோ, கூடினாலோ இசை சுரம் வேறு மாதிரியாக இருக்கும். எனவே நரம்பை சமநிலையில் வைத்து இசைத்தால் நல்ல இசை கிடைக்கும்' என்று சொன்னதைக் கேட்ட சித்தார்த்தன், ’ஓர் இசைக் கருவியிலிருந்து நல்ல இசை வர வேண்டும் என்றால் சமநிலையில் வைத்து இசைக்க வேண்டும். மெய்ஞானம் பெறும் நான் உடலையும் மனதையும் சம நிலையில் வைத்தால் தான் மெய்ஞானம் அடைய முடியும்’ என்று கடும் தவத்தை முடித்துக் கொண்டு உணவை உட்கொண்டு புத்துணர்வு பெற்றார். மீண்டும் ஓர் அரச மரத்தடியில், 40 நாள்கள் அமர்ந்து அமைதியாக தியானம் மேற்கொண்டபோது, ஒரு வைகாசி பௌர்ணமி அன்று, அவரின் உள்ளே புத்தொளி தோன்றியது. உலகப் பிரச்னைகளுக்கு காரணங்கள் இரண்டு. அவை ஆசை, துன்பம். ஆக, ஆசையே துன்பத்திற்குக் காரணம். எனவே, துன்பத்தை கலைந்து மானுடத்தை மகிழ்விப்பது என்ற அறியாமை இருள் விளக்கப்பட்டு, ஒளி என்ற அறிவு வெளிப்பட்டது. சித்தார்த்தன், புத்தரானார். அரசமரம் போதிமரம் ஆயிற்று. ஆக, புத்தர் நிலை அடைவதற்கு சித்தார் இசையும் ஒரு காரணமாக இருந்துள்ளது என்பது செவி வழிச் செய்தி.
முகலாய சக்கரவர்த்தி ஔரங்கசீப்,  தனது தலைநகர் டெல்லி செங்கோட்டையில் இருந்து தனக்கு விருப்பமான பட்டத்து யானையின் மீது அமர்ந்து பாதுகாப்புப்படை பரிவாரங்களுடன் ஆக்ரா நோக்கிச் செல்வது வழக்கம். ஒருநாள் அதே போன்று பயணிக்கும்போது, செங்கோட்டைக்கு அருகே உள்ள ஜூம்மா மசூதி பள்ளிவாசல் அருகே பலர் கூட்டமாக ஒன்றுகூடி ஓவென்று வாய்விட்டு அழுத வண்ணம் இருப்பதைக் கண்டார். மக்களின் கண்ணீருக்குக் காரணம் என்னவென்று கேட்பதற்காக காவலரிடம் அங்கு போகச் சொல்கிறார். அங்கு அவர் கண்ட காட்சி... ஏதோ பிணத்தின் மீது போர்வையை போர்த்தி, அதன் மீது பூக்களை தூவி, அதை சுற்றி நின்று அழுது கொண்டு இருக்கின்றார்கள் அவர்கள். ஔரங்கசீப்பை பார்த்தவுடன் சலாம் சொல்கிறார்கள் மக்கள். அது என்னவென்று கேட்டபோது, கூட்டத்தின் தலைவன் பாதுஷா முன் வந்து நின்று வணங்கிச் சொன்னான், `சக்கரவர்த்தி அவர்களே! நாங்கள் அனைவரும் இசைக் கலைஞர்கள். இசைதான் எங்கள் வாழ்க்கை. மனித வாழ்க்கைக்கு அழகும் பொலிவும் அர்த்தமும் அமைதியும் ஏற்படுத்தும் இசை நிகழ்ச்சிகளுக்கு தங்கள் ஆட்சியில் தடை விதிக்கப்பட்டுள்ளது.  அதை மீறும் இசைக்கலைஞர்கள் சிறைக்கு அனுப்பப்படுகின்றனர். உங்கள் ஆட்சியில் இசை செத்துவிட்டது. இதோ போர்வையால் போர்த்தப்பட்டு இருப்பது எங்களின் இசைக்கருவிகள். இசைக்கருவி இசைக்கப்படாமல் இறந்து போயின. அந்த இசைக் கருவிகளுக்குத்தான் நாங்கள் அஞ்சலி செலுத்திக்கொண்டு இருக்கின்றோம்" என்றார். அப்படி சொன்னபோது, ’`ஓ! இசை இறந்து விட்டதா? மகிழ்ச்சி. எனக்கும் கூட சற்று சந்தேகம் இருந்தது. தற்போது உண்மை நிலை அறிந்து மகிழ்ச்சி அடைகின்றேன். நாம் அனைவரும் ஒன்று சேர்ந்து இறந்து போன இசையின் ஆன்மா சாந்தியடைய இறைவனிடம் துவா செய்வோம்'’ என்று சொல்லிவிட்டு, ’`இந்த இசை மீண்டும் உயிர்பெற்று வந்துவிடாமல் இருக்க கூடுதலாக ஆழம் தோண்டி புதைத்து விடுங்கள்'’ என்று முகத்தில் புன்னகைத் தவழும் பெருமிதத்துடன் சொன்னார். கலை, இலக்கியம், ஓவியம், இசை போன்றவற்றின் மீது ஈடுபாடு காட்டாதவர் ஔரங்கசீப். கால ஓட்டத்தில் ஔரங்கசீப்கள் இறந்து, மண்ணோடு மண்ணாகிப் போனார்கள். ஆனால் இசை எங்கும் வியாபித்து இருக்கிறது.
இசை மேதை பீத்தோவான், சிம்பொனி இசையை மூன்று பகுதிகளாக ஆல்பமாக வெளியிட்டார். உடல்நிலை சரியில்லாமல் செவிப்புலன் பாதிக்கப்பட்டு சிறிது சிறிதாக கேட்கும் திறன் இழந்து வருகின்றார். ஓவியம் வரைவதற்கு, சிற்பம் செதுக்குவதற்கு, கண் எவ்வாறு முக்கியமோ அதைப்போன்று இசைப்பதற்கு காது அவசியம். ஆனால் பீத்தோவன் 9-வது சிம்பொனி அமைத்தபோது முழுமையாக கேட்கும் திறனை இழந்துவிட்டார். ஆனால், தன் உள்ளே இருந்த இசைஞானம் உள் உணர்வின் அடிப்படையில் சிம்பொனியை வெற்றிகரமாக இசைத்து முடித்தார்.அந்த இசை மேதையின் சாதனையை தமிழ்நாட்டைச் சேர்ந்த பண்ணைப்புரத்து இளையராஜா சிம்பொனி இசைத்து மேஸ்ட்ரோ பட்டம் பெற்று இந்தியாவுக்கு, தமிழர்களுக்குப் பெருமை சேர்த்தார். 
நான் சின்ன குழந்தையாக இருந்தபோது, காரணம் தெரியாமல் அழுதபோது, என்னுடைய அன்னை என்னை தொட்டில் போட்டு தாலாட்டுகின்றபோது..."மாணிக்கம் கட்டி வைரம் இடைக்கட்டி ஆணிப் பொண்ணால் செய்த வண்ண சிறுதொட்டிலில்பிரம்மன் பேணி உனக்கு வீடு தந்தான்தாலே தாலேலோ பாடப்பலம் குறைந்து வாழ்வை வயலாக்கும் முட்டவரும் மாடுகளையும்மூடப் பழக்கத்தையும் வண்டியிலே பூட்டிசீர்தூக்க வந்த ஈடற்ற தோழா இளம் தோழாகண்ணுறங்கு கண்ணுறங்கு..."என்று எந்த தமிழில் என்னை தாலாட்டினாலோ, எந்த தமிழைக் கேட்டு, எந்த தாலாட்டைக் கேட்டு நான் கண்ணுறங்கினேனோ, நான் நடைவண்டியை பிடித்து நடந்தபோது, தத்தா பித்தா என்று பேசியபோது, எந்தத் தமிழ் எனக்குத் தோழமை உணர்வை உருவாக்கித் தந்ததோ, நான் கல்லூரியில் பயின்றபோது, காதலித்தபோது, கனவு கண்டபோது, எந்தத் தமிழ் என்னுடன் தோழமை உணர்வை உருவாக்கியதோ, நான் அரசியல்வாதி ஆனபோது இதுபோன்ற மேடைகளில் எந்தத் தமிழ் எனக்கு சரம் சரமாக அடியெடுத்து தருகின்றதோ, நாளைக்கு நான் சாகின்றபோது என்னுடைய உற்றார் உறவினர்களும் நண்பர்களும் எந்தத் தமிழில் அழுது அங்கு ஒரு சோக மேகத்தை உருவாக்குவார்களோ, அந்த ஒப்பற்ற தமிழ் மொழியே தமிழீர் இசையாக வியாபித்து நிற்கிறது.தமிழ் இசை மாநாட்டின் வெற்றிக்காக ஒடி உழைத்த கால்களுக்கும், ஒத்துழைத்த கரங்களுக்கும், தமிழ் கூறும் நல்லுலகின் சார்பில் நன்றி!- மல்லை சி.ஏ. சத்யா 