16 yaşındaki Yasin ailesiyle birlikte İstanbul’dan Gaziantep’e göçmek zorunda kaldı. Pandemi sürecinde işten çıkarılan babası hâlâ işsiz. İnternet ve bilgisayarları olmadığı için kardeşi ile birlikte online derslere katılamıyor. Anne Emine: “Milli Eğitim’i aradım ‘okulla görüşün’, okulu arıyorum ‘yapacak bir şeyimiz yok’ diyor. Valilik’i arıyorum, birbirlerine aktarırken hat düşüyor.”
“Evimizde hem internet yok hem tablet yok. Babamız fakir olabilir, bu bizim suçumuz değil, biz okumak istiyoruz” diye seslenmişti 16 yaşındaki Yasin. 8 yaşındaki kardeşi ile birlikte online eğitime ulaşamadıklarını anlatmıştı sosyal medyadan.
Yasin, anne babası ve kardeşleriyle birlikte yaklaşık üç ay önce İstanbul Büyükçekmece’den memleketleri Gaziantep’e göçmek zorunda kaldı.
Geçen hafta Gaziantep ‘te okula başladılar. Perşembe ve cuma günleri okula gidiyorlar ancak geri kalan günlerde online eğitime katılamıyorlar. Hem internetleri hem de bilgisayarları yok.
“Masamızı eskiciye sattık”
Anne Emine “Masamızı eskiciye satmak zorunda kaldık” diyerek anlatmaya başlıyor; “Tek derdim çocuklarım eğitiminden geri kalmasın.”
” Gaziantep ‘e tamamen maddi sıkıntılardan dolayı geldik. Eşim işsiz kaldı. Kiralar birikti. Faturaları bile zar zor ödüyorduk. İstanbul Büyükşehir Belediyesi ve Büyükçekmece Belediyesi bir- iki kere yardım etti. Ama devletten hiçbir yardım görmedik.
“Eşimin iyi bir işi vardı aslında. Yetiyordu bize iyi kötü. Ancak işten çıkarıldı ve uzun süre iş bulamadı, hâlâ da işsiz. 2 bin lira işsizlik maaşı alıyor. Başka da bir para elimize geçmiyor. Ben çocuğumun bezini, sütünü alabilmek için masamı, koltuğumu satmak zorunda kaldım eskiciye İstanbul’da. İstanbul’dan Gaziantep ‘e kargoda çoğu eşyamız kırık dökük geldi.
“Online eğitimin hiçbirine katılamadılar”
“İstanbul’da ev internetimiz vardı, çocuğun elinde tableti vardı. Büyük çocuğun telefonu vardı. Tablet kırıldı, oğlum ihtiyaçtan telefonunu satmak zorunda kaldı. Çocuklar İstanbul’da doğup büyüdüler,
Gaziantep onlara farklı geldi. Alışmaya, adapte olmaya çalışıyorlar ama derslerden geri kalmalarıyla birlikte daha çok stres oluyorlar.
“Benim çocuğumun eğitim sorunu giderilsin başka hiçbir şey istemiyorum” diyen Emine şöyle devam ediyor:
“Geçen hafta başladı bizim okul. Perşembe ve cuma okuldalar. Diğer günler online eğitim var. Ama onu yapamıyorlar, hiçbirine katılamadılar. Ben internet paketi aldım ama onda da bir saat videoda tüm internet bitti.
“Valilik’i arıyorum, birbirlerine aktarırken hat düşüyor”
“Milli Eğitim’i aradım ‘okulla görüşün’ diyorlar, okulu arıyorum ‘yapacak bir şeyimiz yok’ diyorlar. Biz adınızı listeye ekledik Valilik ilgilenecek dediler. Valilik’i arıyorum birbirlerine aktarırıken hat düşüyor. Herkesi aradım okul için yardım istedim ama dönüş olmadı. Çocuklar derslerinden geri kalıyor.
“Küçük oğlumun tek sıkıntısı canlı derslere katılamaması ve alamadığımız kaynak kitaplar. Devletin verdikleri dışında bir de her okulun önerdiği kaynak kitaplar var. Onları alamadık. Zorunluymuş… Okul forması da alamadım.
Büyük oğlum çoğu zaman anlayışlı ve destek oluyor ancak bazen de ters tepkiler verebiliyor, yaşadıklarımız ağır geliyor. Çocuklarımın eğitimi hakkında yardım istiyorum.”
Ayşegül Özbek / bianet.org