Babamın Kanatları Filmini izle
Bol ödüllü film Babamın Kanatları’nında İbrahim, ciddi bir hastalığa yakalandığını öğrenen bir inşaat işçisidir. Onun için hayatındaki en kıymetli değer ise kendisinden uzaklarda yaşayan ailesidir. Yeğeni Yusuf ise işinde yükselme hırsıyla yanıp tutuşan genç bir işçidir. Amcasını anlamaktan çok uzaktır. İbrahim'in çalıştığı bu toplu konut şantiyesinde şartlar gitgide zorlaşırken her geçen gün zihninde aynı soru döner durur; arkasında ailesine ne bırakacaktır, Üçüncü sayfalarda yer bulabilen, gittikçe günlük hayatımızın telaşı içinde uzağına düştüğümüz bir kavram karmaşasının tam da içine sokuyor Sezer bizi. Aslında her gün yanı başımızda arsızca yükselen gökdelenlerin, çalışkan karıncalarını tanıştırıyor bizlerle. İsimsiz, memleketsiz, anasız, babasız, yok oldukça yerine konan bir tuğla misali acıları da kat be kat yükselen işçi sınıfına dair slogansız ama politik ve toplumsal gerçekçi ve asla sömürüye dayanmayan bir bir yaklaşımla ele alıyor hikayesini. Babamın Kanaları filmindeki ustabaşı İbrahim anlatının merkezi. Bir inşaatın duvarları arasına sıkışan hayatların sessiz çığlıkları inşaat yükseldikçe daha duyulmaz, daha umutsuz oluyor, İbrahim dertleri de içinde katlanıp birikiyor. Ömrünü inşaatlarda heba eden , üstüne üstlük ölümcül bir hastalığa yakalanan İbrahim sistem denen bataklığa kendince kafa tutuyor, tabii hayatı pahasına. Yaptığı evlerin sahip olunamayan duygusuyla… Van’da bir depremzede olan ailesine bir inşaat işçisinin bırakmak isteyeceği en büyük hayal kafalarını sokacakları bir ev! o ikilemi o kadar iyi hissettiriyor ki Babamın Kanatları İbrahim’in hayatı ellerimizden uçup gittikten sonra bile kanat çırpmaya devam ediyor. Tabii kuşak çatışması mı demek lazım, yoksa yeni dünyanın düzeni mi demek lazım bilemedim ama yeğeni Yusuf onun gibi karamsar ve tam da ortasından bakamıyor bulundukları konumun ciddiyetine. O biraz daha yeni Türkiye temsiliyeti gibi. Türbanlı kız arkadaşıyla, bitmek bilmeyen şantiye hayatının içinde bir yükseliş, bir yaşam arıyor. Amcası İbrahim’in kaderi onun için bir tercih noktasında duruyor. Tabii sonlara doğru, yani İbahim’in karısının işin içine karışmasıyla biraz büyük, biraz zorlu ve daha kopuk bir hesaplaşmanın içine giriyoruz. Oradan da alnımızın akıyla çıkmamıza karşın, o bölümü biraz fazla buldum. Sistemin bu uzlaşı çabalarıyla İbrahim’in ruhunun hiç uyuşmadığı, uyuşmayacağı ortada ama Babamın Kanatları yine de bu çaresizlik duygusuyla bizi bir süre baş başa bırakıyor.