|bir sebebi olmalı da ne onu bilemedim - moviebuff 18 Mart 2017 20:28|
önüme gelene dert yanmak yetmedi bir de buraya dökeyim içimi.
çok sevdim be. herkes bir daha böyle sevmem der ya hani ayrıldıktan sonra öyle diyorum ben de çünkü öyle olduğunu adım gibi biliyorum. yine birini severim belki çok severim hatta ama ben bu adamı bir farklı sevdim. i̇lk o aşık oldu, çocukluk aşkıydım hatta, herkesin keşke biri beni böyle sevse diyeceği kadar çok seviyordu. sonra ben de sevdim. o daha fazlasını hakediyor diye diye öyle bir büyüttüm ki içimdeki sevgiyi en sonunda kendi sevgimin altında ezildim. bıraktı beni, bizi. olamazmışız, bize inancı kalmamış. sanki hiç sevmemiş gibi gitti. mutlu olamıyorum çünkü onun yanında ne kadar mutlu olduğumu biliyorum. bütün geleceğimi onun üzerine kurmuştum çünkü emindim benim geleceğim oydu. olmadı. diyeceğim o ki biri sizi çok sevse bile siz o kadar sevmeyin, ne kadar severseniz o kadar acı çekersiniz. bu işin fıtratı böyle.
edit: bitmemiş
geçen gün bir arkadaşım geldi oturdu karşıma bana " sana bir şey anlatıcam bak şimdi bir kız var konuşuyoruz konu bulamıyorum ne yapayım daha numarası bile bende yok"diye başladı konuşmaya bende" ne bileyim dur düşüneyim bari" dedim. sonra işte bu anlatıyor yok şöyle yok böyle "kanki sende hiçbir şey bulamıyorsun" dedi bende güldüm hemen "nasıl bulayım hemen" diye o rada da göz ucuyla sözlükteki taktikleri okuyorum. yanda bir kız arkadaşım oturuyor o da konuya dahil oldu birden ve "onun hiç sevgilisi olmamış ki nereden bilsin bunları" dedi küçük bir gülüşme oldu ikisi arasında bu lafı hiç beklemiyordum ve öyle şoka uğradım ki yarım saniye hareketsiz kaldım sinirden yanaklarım kızarmaya başladı sonra derin bir nefes aldım dönüp kıza "benim hiç sevgilim olmadı doğru diyorsun sen benden daha iyi bilirsin orası kesin ama yakın arkadaşlarım hep benimle dertleşir ve benim fikirlerime önem verirler gördüğün gibi kankim bana gelip sordu sana değil" dedim kız "ben bilmem o zaman" dedi bense "bilemezsin zaten" dedim kankim ise bana bakıp sen şu fotoğrafıma baksana atayım mı diye konu değiştirdi. ama tam 2 gündür kafamda konuşmalar dolaşıyor ya arkadaş arkadaşa senin sevgilin yok bilemezsin diye söyler mi ya bir de kız olacak onu geçtim kendi derdini bile benimle paylaştı o kız ne yapayım diye tüküreyim böyle insanlığa
geçen yolda yürürken önümde giden bir çocuk telefonla konuşuyordu konuşma aynı şöyle "kız seviyorum dedi ...yok abi yok ... ben pezevengim abi sen yarın kankanla gelsen dönüp onada bakarım sevemem seni dedim zaten kız ejderhaya tapıyordu hayatimda bir tane normal insan yok ..." ağzım açık dinledim
küçücük bi kızken babam her traş olduğunda gidip yanağından öperdim.
şimdiyse konuşmasına tahammülüm yok. (bkz: anneye vuran iğrenç baba)
bazen olmayacağını bildiğim halde bir konuşmaya kendimi defalarca hazırlıyorum , alternatif cevaplar falan buluyorum kafayı yiyorum galiba bilemiyorum
kuzenlerle oturuyoruz. bi tanesi okulda nası düştüğünü kaç kez düştüğünü anlatıyo. mal falan diyom hayvan gibi gülüyom dalga geçiyom kızla. ertesi gün kar yağdı. evden çıktım otobüse bincem sonra da tramvaya. o gün de erken kalkmıştım dedim özeniyim bari biraz. eyeliner falan sürdüm böyle bi de ilk defa düzgün ve eşit sürdüm. kirpikleri kıvırdım rimelle falan daha da uzun oldular. neyse işte yaptım biraz makyaj.kendimce kusursuz görünüyom. bi özgüven geldi böyle aynaya bakıp sırıtıyom salak salak. neyse çıktım otobüs geldi bindim ama bi hava bi özgüven kendinden emin adımlar. bi sonraki durakta nefret ettiğim bi kız var dershanede her gün görüyom o bindi. hoaydaaa dedim bu mal bizim burda mı oturuyomuş. bi kaç durak ilerledik bi önceki otobüs arızalanmış ordaki yolcular bizim otobüse bindiler ama hunharca orta kapıdan arka kapıdan açık nere varsa bindiler djdjdj kalktım bebekli bi ablaya yer verdim. bi kaç durak sonra incem. orta kapıya yaklaştım ama hiç bi yerden tutunamıyom bisürü amca var. basamaklar da full kar olmuş. neyse inceğim yere geldik otobüs durdu zaten bi yerden tutunamıyom ilk basamağa adımımı bi attım diğerini atamadan yola uçtum nası oldu anlamadım ama güzel uçtum. amcanın bi tanesi otobüsten de inemiyo zavallı ordan uzanmış kolumdan tutuyo kalk kızım iyi misin bi yerinde bişe var mı yok yok iyiyim diyom ama amcanın suratına bile bakamıyom. yeminle kafayı kaldırıp bakamadım o otobüse millet kırıldı gülmekten.yerin dibine girdim. hemen toparlandım kalktım ama sol tarafı hissetmiyom amcanın tutup kalk kızım diye çektiği kolumu da hissetmiyom. neyse otobüs gitti pantolon full ıslanmış rezillik. eve dönemiyom uzak. babam da memlekette o hafta. tramvay durağına yürüdüm topallayarak. o şekilde gittim dersaneye. o pantolon üstümde kurudu. kuzenime anlattığımda böğürerek güldü hayvan. sonra da tabiki hastalandım. 2 tane serum yedim.
doğum günümdü sözlük. vallahi billahi zerre umursamazdım, hatta kutlamaktan da nefret ederdim. lakin hiç haz etmediğim o oda arkadaşlarım pasta almış, kendilerince sürpriz falan hazırlamışlar. ya hu liseden belki de sevmediğim birkaç kişiden biri mesaj attı.
canım yanıyor aq. kız kardeşim dediğim iki arkadaşımın umru olmadım. annemi babamı geçtim, onların zaten şeysi bile değil ama el kadar kardeşim bile ses kaydı göndermişti.
üzüldüm sözlük, hadi ben değer vermiyorum bunlara ama değerli gören insanlar yalnız bıraktı beni.
ben üzüldüm sözlük, açıp gösterebilsem içimi başkaları da anlardı eminim beni.
yalnız hissettim, ergenlik çağındaki bir genç kadar yalnız hissettim ama benim çevremde beni anlamıyorsunuz diye serzenişte bulunacağım kimsem de yok.
babama hayatimda bir kere sarildim babam bizi cok sever cok deger verir ama iste sarilmayi basaramadim ona cunku hep ayri yerlerde olduk ben yatili okullarda okudum o da hep direksiyon basindaydi nasil sarildigimi anlatayim sizlere. hacdan geldi otobusten indi arabaya yuruyoruz eve gidicez yan yana gidiyoruz aramizda 1 metre falan mesafe var sarilasim var ama nasil anlatamam dondum baba dedim bana dondu atladim boynuna 21 yasinda adamim hungur hungur agladim sarildigimda babama biliyorum aramizda babasina hic sarilamayan hic goremeyenler de var size burda anlatmak istedigim babama olan sarilma ozlemim degil o benim icimde olan bir sey ama ileride baba ya da anne olursaniz evlatlariniza sarilin herkese hayırlı geceler