Terör örgütünün arka bahçesi lojistik merkezi haline gelen ve bu özelliklerini reddetme ve yalanma gereği bile duymayan HDP’li belediyelere kayyım ataması, değişik kesimlerce farklı yorumlara sebep oldu.
Birtakım siyasi partiler içinde bulundukları ittifaklar ve kendilerine İstanbul ve Ankara gibi büyükşehirleri bahşeden hayati ve altın dokunuşun hatırına kayyım atamalarını şiddetle eleştirdiler. Uygulamayı antidemokratik buldular. Halk iradesine yapılmış bir darbe gibi gördüler. Yöre halkını hiç ve yok saymak olarak telakki ettiler. Hatta daha da ileri giderek bunun da bir teröristlik olduğunu bile iddia ettiler.
İçişleri Bakanlığı tarafından yapılan, gerekçeleri ve belgeleri ile devletin kendi halkını ve huzur ve güveni tehdit etmeye yönelik tüm delillerin vaki olduğu kayyım atamasını, hükümetin siyasi bir intikamı gibi anlamak ve yorumlamak ülke gerçeklerinden bigâne olmaktır.
Geçmişte siyasi bedellerini göze alma pahasına bölge insanıyla her platformda buluşma, kaynaşma cumhuriyetten bugüne yapılan haksızlıklarla yüzleşme ve bunların yanlışlıklarına dikkat çekme adına başlatılan ve adına Demokratik Açılım süreci yeniden bir hatırlayalım.
Tek millet kavramından yola çıkarak farklı etnik kökenlerden gelen vatandaşlarımızın yok sayıldığı iddiasını yok sayan, buna karşın ‘tek millet’ kavramının tek ırk olmak anlamına gelmediğini, milletin, ortak bir vatanı, ortak bir tarihi, ortak bir gelecek planlaması olan, ortak değerleri ve menfaatleri olan insanların gönüllü birlikteliğini ifade ettiğini ve birçok etnik unsur bir araya gelerek bir milleti oluşturabilir tezinin ısrarla vurgulandığı açılım sürecinde bugün kayyım atamalarını eleştiren çevrelerden asla bir destek gelmedi.
Açılım politikalarının belki birçok yanlış tarafı vardı ama doğru olan en önemli yönü doğu ve güney doğu halkına tüm değerleri ile kucak açmak ve onların dil, kültür, gelenek ve görüşlerine saygı duymaktı. Geçmişin reddiyeci mantığı ve zihniyetini tümüyle reddetme ve Kürt gerçeğini tanıma adımı hani mahfillerde tehlikeli bulundu, ülke genelinde tüm kesimleri kucaklayan barış ve huzur ortamı hangi kesimleri, ülkeleri ve küresel aktörleri rahatsız etti bilinmez ama görünen gerçek şuydu ki HDP ve PKK taraflarından hep olumsuz sesler ve tepkiler yükseldi.
O günlerde demokratik açılıma, millet kucaklaşmasına, hak ve özgürlüklerin herkes tarafından eşit olarak kullanılması konusunda devletin uzattığı eli tersiyle iten ve terörist eylemlere devam eden zihniyetin hükümran olduğu belediyelerin teröre destek vermelerine göz yummak devletin acziyeti ve ihmali olurdu.
Siz kalkıp devlete aleni bayrak açacaksınız, arkamızda kandil var diyeceksiniz, göreve gelir gelmez bir teröristin ismini caddeye vereceksiniz, şehit yakınlarını işten çıkartacaksınız ve beş ay içinde yaptığınız icraatlarsa geçmişte belediye kepçesi ile hendekler kazılması yönünde bir yönetim izhar edeceksiniz sonra da görevden alınmanın ajitasyonunu yapacaksınız.
Devletin şefkat eli kadar kudret eli de varlığını her zaman hissettirmelidir. Halkın huzuru ve güvenliği ile birlikte ülkenin bütünlüğünü ve topraklarını koruma, bayrağını dalgalandırma gibi bir görevi de bulunan devletin milli konularda önsezileri ve öngörüleri olmalı. Ve bu konu “bekle gör” ihtimalini düşünmeyecek kadar hayati ve önemiydi.
Devletin kaynakları üç Diyarbakır, Van ve Mardin halkına hizmet olarak gitmeliydi. Kayyım atamaları da bunun içindi. Ve yine görünen o ki birkaç ideolojik çığırtkanlıktan başka halkın genelinde buna bir tepki olmadığı gibi büyük bir memnuniyet de var.
Aslında tüm mesele geçtiğimiz günlerde trafik kazasında hayatını kaybeden Kültür ve Turizm Bakan Yardımcısı Prof. Dr. Ahmet Haluk Dursun, Diyarbakır’da bir kız öğrenci tarafından sorulan “neden Diyarbakır’a geldiniz” sorusuna verdiği cevapta saklıydı. ” Dicle’nin, Murat’ın, Karasu’nun, Zap Suyu’nun, Aras’ın kuzularını çakallara kaptırmayacağız.”
Olay budur ve kayyım atamaları doğrudur…