Andre Lemoine’nin Bir Anısı
18 Martta batan Fransız gemisinden 20 kişilik bir denizci sahile çıkmaya muvaffak olurlar. Ama karaya ayak bastıkları anda Türk askerlerini de karşılarında bulurlar. Bu olayı Andre Lemoine şöyle anlatıyor:
“Sahile çıktığımız zaman bitkindik. Bir taraftan üzerimizden akıp giden mermiler, diğer yandan mayınlar… Korkulmayacak gibi değildi…. Üstelik şimdi kızgın düşmanla karşılaşmıştık… Bizi aldılar, ilerideki tepenin hemen ardındaki bir kulübeye götürdüler… İçlerinde subay yoktu… Üzerimizdeki ıslak elbiseleri çıkardık… Bize kaputlarını verdiler. Sobanın başında ısındık. Az bir zaman sonra ekmek ve azık getirdiler. Kendilerinin tayınları olduğu belliydi. Karşılıklı yedik bunları… Çorba ikram ettiler.. Düşman değil müşfik kurtarıcılar gibi davranıyorlardı. Az sonra genç bir teğmen geldi. Güzel Fransızca konuşuyordu.
“Sizin için savaş bitti. Artık düşman değilsiniz. Biz zengin değiliz. Erlerim sizi ancak bu kadar ağırlayabilmişler…” dedi.
Daha sonra bizi aldılar ve Tekirdağ’a götürdüler.
Türklerin bu büyüklüklerini asla unutamam.”
Kaynak : [ Mustafa Turan ] —> Destanlaşan Çanakkale Kitabı Sayfa 144
İşte görüyorsunuz arkadaşlar Türklerin bu müthiş insanlık derslerini verdiği yerdir Çanakkale. Kendi vatanına saldıran o barbar avrupalılara bile insani yaklaşmıştır bizim atalarımız. Bize sürekli barbar diyen avrupa acaba tarih bilgisinden bu kadar yoksun mu ? Fransızların, İngilizlerin, İtalyanların ellerine geçen Türk askerlerinin akıbeti ne olmuştur acaba ? Sizce o barbar toplum o askerlerimizi insanca ağırlamışlar mıdır ?