Bir süredir dinlediğim müzikleri yalnızca kulaklıkla dinlerken zevk alıyorum. Yanımda olsanız bunun zevkten öte kendinden geçiş olduğunu düşünebilirsiniz.Çocukların samimiyetine benzer bir tad yok mu güzel ezgilerde? Gözlerinin içi gülermiş gibi, ağlasa boncuk boncuk göz yaşına karışır gibi. Bir de kocaman bir elin boğazınıza yapışıp sıkıp sıkıp gevşetmesi gibi.
Hem üsttekini hem alttakini dinleyin vaktiniz olur ise. Bakalım içinizdeki isyanın, sevincin, hüznün karma karışık her şeyin tozunu silmiş gibi gelecek mi size de?