|DÔ¤ÐYÔ»ÐcÖ ¤Õ¥ÑÚÄÕ D¤ÑÔgÛÌ DÔ¾ÐkÔ§Ô ‡Ô¥ÚË ‡ÔGÐcÕÅÕ D¤ÐŸÕKÔEIÔ ÆÔ¤Ô¼Ð ÈÔUЈԦР¤ÔÄÖ ‡ÕÇÔT×E|
1. Hamd olsun Allah'a ki kulu (Muhammed'e), Kitab 'ı indirdi ve ona hiçbir eğrilik koymadı.
|˜ÔÉÑÕ»×E ¤ÕÉÖ¿ÐgÕhÔ FÔEÐl×E pÔcÛÈc×D ºÕÀÐ ¤ÔcÖ¾ÐÄÖ ÆÔÈÖGÔqÑÕiÔ D¤Ð»ÖÇÎкտÛÉÀÔ D¤ÑÔgÛÈÀÔ ÈԈлԥÖÇÁÔ D¤uÑÔE¤ÕYÔEMÕ DÔÁÑÔ ¤ÔÃּРDÔTÐi×D XÔmÔ¿×E|
2. Onu dosdoğru (bir Kitab)olarak indirdi ki katından gelecek şiddetli azaba karşı (insanları)uyarmak ve yararlı işler yapan müminlere kendileri için güzel mükafat bulunduğunu müjdelemek için.
|ºÔEœÕQÛÉÀÔ ”ÛÉÄÕ DÔFÔc×D|
3. Onlar orada ebedî kalacaklarlardır.
|ÆÔÈÖ¿ÐgÕhÔ D¤ÑÔgÛÈÀÔ ˜ÔE¤ÖÇD DJÑÔ_ÔgÔ D¤¥ÑÚÄÖ ÆÔ¤Ôc×D|
4. Ve "Allah evlât edindi" diyenleri de uyarmak için.
|ºÔE ¤ÔÃּРFÕÄÛ ºÕÀÐ ‡Õ¥Ð¼Ø ÆÔ® °ÚFÔEBÕÃռРœÔGÖiÔMÐ œÔ¥Õ»ÔO× JÔ_ÐiÖWÖ ºÕÀÐ DÔ”ÐÇÔDÂÕÃռРDÕÁÐ ÈÔ™ÖǤÖÇÁÔ DÕ« œÔgÕF×E|
5. Ne onların (Allah evlât edindi, diyenlerin), ne de atalarının bu konuda hiçbir bilgisi yoktur. Ağızlarından çıkan bu söz ne büyük oldu! Yalandan başka bir şey söylemiyorlar.
|”Ô¥ÔˆÔ¥ÑÔ¡Ô FÔE^ÕŠÙ ¾Ô•ÐmÔ¡Ô ‡Ô¥ÚË DÚPÔEhÕÂռРDÕÁÐ ¤Ô¼Ð ÈÖÇÎкտÖÇD FÕÃÚgÔD D¤ÐYÔcÛÈRÕ DÔlÔ•×E|
6. Bu yeni Kitab'a inanmazlarsa (ve bu yüzden helâk olurlarsa) arkalarından üzüntüyle neredeyse kendini harap edeceksin.
|DÕ¾ÑÔE TԈԥпÔE ºÔE ‡Ô¥ÔË D©ÔhÐ{Õ jÛÈ¿ÔO× ¤ÔÃÔE ¤Õ¿ÔGÐ¥ÖÇÔÂּРDÔÈÑÖÃּРDÔXÐmÔÀÖ ‡Ô»Ô¸|
7. Biz, insanların hangisinin daha güzel amel edeceğini deneyelim diye yeryüzündeki her şeyi dünyanın kendine mahsus bir zinet yaptık.
|ÆÔDÕ¾ÑÔE ¤ÔUÔE‡Õ¥ÖÇÁÔ ºÔE ‡Ô¥ÔÉÐÃÔE tÔˆÛÉc×D TÖiÖj×D|
8. (Bununla beraber) biz mutlaka oradaki her şeyi kupkuru bir toprak yapacağız.
|DԽРXÔmÕGÐLÔ DÔÁÑÔ DÔtÐYÔEIÔ D¤ÐŸÔÃÐ–Õ ÆÔD¤iÑÔ˜ÛÉ¼Õ œÔE¾ÖÇD ºÕÀÐ DÚÈÔEJÕ¿ÔE ‡ÔUÔG×E|
9. (Resûlüm)! Yoksa sen, bizim âyetlerimizden (sadece) Kehf ve Rakîm sahiplerinin ibrete şâyan olduklarını mı sandın?
|DÕdÐ DÔÆÔÌ D¤Ð•ÕKÐÉÔOÖ DÕ¤ÔË D¤ÐŸÔÃÐ–Õ ”Ô™ÔE¤ÖÇD hÔFÑÔ¿ÔE DÚJÕ¿ÔE ºÕÀÐ ¤ÔcÖ¾Ð¡Ô hÔXлÔO× ÆÔÂÔÉÑÕËÎÐ ¤Ô¿ÔE ºÕÀÐ DÔºÐiÕ¾ÔE hÔpÔc×D|
10. O (yiğit) gençler mağaraya sığınmışlar ve: Rabbimiz! Bize tarafından rahmet ver ve bize, (şu) durumumuzdan bir kurtuluş yolu hazırla! demişlerdi.
|”ÔyÔiÔFпÔE ‡Ô¥ÚË DÚdÔD¾ÕÃռР”ÕË D¤ÐŸÔÃÐ–Õ lÕ¿ÛÉÀÔ ‡ÔcÔb×D|
11. Bunun üzerine biz de o mağarada onların kulaklarına nice yıllar perde koyduk (uykuya daldırdık.)
|PÖ¼ÑÔ FÔˆÔQпÔEÂּР¤Õ¿ÔˆÐ¥Ô¼Ô DÔÌÑÖ D¤ÐYÕkÐFÔÉÐÀÕ DÔXÐuÚË ¤Õ»ÔE ¤ÔGÕQÖÇD DÔºÔc×D|
12. Sonra da iki guruptan (Ashâb-ı Kehf ile hasımlarından) hangisinin kaldıkları müddeti daha iyi hesap edeceğini görelim diye onları uyandırdık.
|¾ÔYÐÀÖ ¾Ô™ÖvÑÖ ‡Ô¥ÔÉÐ¡Ô ¾ÔGÔEÔÂּРFÕE¤ÐYÔšÑÕ DÕ¾ÑÔÃּР”ÕKÐÉÔOÙ DÚºÔ¿ÖÇD FÕiÔFÑÕÃռРÆÔjÕbоÔEÂּРÂÖc×Ì|
13. Biz sana onların başından geçenleri gerçek olarak anlatıyoruz. Hakikaten onlar, Rablerine inanmış gençlerdi. Biz de onların hidayetini arttırdık.
|ÆÔhÔFÔ}пÔE ‡Ô¥ÚË ˜Ö¥ÖÇFÕÃռРDÕdÐ ˜ÔEºÖÇD ”Ô™ÔE¤ÖÇD hÔFÑÖ¿ÔE hÔIÑÖ D¤mÑÔ»ÚÇÔDMÕ ÆÔD©ÔhÐ{Õ ¤ÔÀÐ ¾ÔcЇÖÇÔD ºÕÀÐ bÖÆ¾ÕÄÛ DÕ¤ÚÃ×E ¤Ô™ÔcÐ ˜Ö¥Ð¿ÔE DÕd×D pÔ}Ô}×E|
14. Onların kalplerini metîn kıldık. O yiğitler (o yerin hükümdarı karşısında) ayağa kalkarak dediler ki: "Bizim Rabbimiz, göklerin ve yerin Rabbidir. Biz, O'ndan başkasına tanrı demeyiz. Yoksa saçma sapan konuşmuş oluruz.
|ÂÚÇÎÖ®AÕ ˜ÔÇкֿÔE DJÑÔ_ÔgÖÆD ºÕÀÐ bÖÆ¾ÕÄÛ DÚ¤ÕÃÔO× ¤ÔÇЮ ÈÔEÐJÖÇÁÔ ‡Ô¥ÔÉÐÃռРFÕmÖ¥Ð}ÔEÁØ FÔÉÑÕÀØ ”Ô»ÔÀÐ DÔ‚Ð¥Ô¼Ö ºÕ»ÑÔÀÕ D”ÐKÔiÚÌ ‡Ô¥ÔË D¤¥ÑÚÄÕ œÔgÕF×E|
15. Şu bizim kavmimiz Allah'tan başka tanrılar edindiler. Bari bu tanrılar konusunda açık bir delil getirseler. (Ne mümkün!) Öyle ise Allah hakkında yalan uydurandan daha zalimi var mı?
|ÆÔDÕdÕ D‡ÐKÔkÔ¤ÐKÖ»ÖÇÂּРÆÔºÔE ÈÔˆÐGÖcÖÆÁÔ DÕ« D¤¥ÑÚÄÔ ”ÔEÐÆÖD DÕ¤ÔË D¤ÐŸÔÃÐ–Õ ÈÔ¿ÐqÖiÐ ¤ÔŸÖ¼Ð hÔFÑּ֟РºÕÀÐ hÔXлÔKÕÄÛ ÆÔÈÖÃÔÉÑÕËÎÐ ¤ÔŸÖ¼Ð ºÕÀÐ DÔºÐi՜ּРºÕiДԙ×E|
16. (İçlerinden biri şöyle demişti:) "Madem ki siz onlardan ve onların Allah'ın dışında tapmakta oldukları varlıklardan uzaklaştınız, o halde mağaraya sığının ki, Rabbiniz size rahmetini yaysın ve işinizde sizin için fayda ve kolaylık sağlasın."
|ÆÔJÔiÔÌ D¤qÑÔ»ÐnÔ DÕdÔD |Ô¥ÔˆÔLÐ JÔkÔDÆÔhÖ ‡ÔÀÐ œÔÃЕÕÃռРdÔDMÔ D¤ÐÉÔ»ÛÉÀÕ ÆÔDÕdÔD ŒÔiÔFÔLÐ JÔ™ÐiÕxÖÃּРdÔDMÔ D¤qÑÕ»ÔE§Õ ÆÔÂּР”ÛË ”ÔUÐÇÔNØ ºÕ¿ÐÄÖ dÚ¤Õ¡Ô ºÕÀÐ DÚÈÔEMÕ D¤¥ÑÚÄÕ ºÔÀÐ ÈÔÃÐcÕ D¤¥ÑÚÄÖ ”ÔÃÖÇÔ D¤Ð»ÖÃÐKÔcÕ ÆÔºÔÀÐ ÈÖyХզР”Ô¥ÔÀÐ JÔUÕcÔ ¤ÔÄÖ ÆÔ¤ÕÉÑ×E ºÖiÐpÕc×D|
17. (Resûlüm! Orada bulunsaydın) güneşi görürdün: Doğduğu zaman mağaralarının sağına meyleder; batarken de sol taraftan onlara isabet etmeden geçerdi. (Böylece) onlar (güneş ışığından rahatsız olmaksızın) mağaranın bir köşesinde (uyurlardı). İşte bu, Allah'ın âyetlerindendir. Allah kime hidayet ederse, işte o, hakka ulaşmıştır, kimi de hidayetten mahrum ederse artık onu doğruya yöneltecek bir dost bulamazsın.
|ÆÔJÔYÐmÔGÖÃּРDÔÈЙÔE‚×E ÆÔÂּРhÖ˜ÖÇbÙ ÆÔ¾Ö™Ô¥ÑÕGÖÃּРdÔDMÔ D¤ÐÉÔ»ÛÉÀÕ ÆÔdÔDMÔ D¤qÑÕ»ÔE§Õ ÆÔœÔ¥ÐGÖÃּРFÔElÕ~Ù dÕhÔD‡ÔÉÐÄÕ FÕE¤ÐÇÔtÛÉcÕ ¤ÔÇÕ D|ÑÔ¥ÔˆÐLÔ ‡Ô¥ÔÉÐÃռР¤ÔÇÔ¤ÑÔÉÐLÔ ºÕ¿ÐÃּР”ÕiÔDh×D ÆÔ¤Ô»Ö¥ÕCÐLÔ ºÕ¿ÐÃּРhÖ‡ÐG×E|
18. Kendileri uykuda oldukları halde sen onları uyanık sanırdın. Onları sağa sola çevirirdik. Köpekleri de mağaranın girişinde ön ayaklarını uzatmış yatmakta idi. Eğer onların durumlarına muttali olsa idin dönüp onlardan kaçardın ve gördüklerin yüzünden için korku ile dolardı.
|ÆÔœÔgÚ¤Õ¡Ô FÔˆÔQпÔEÂּР¤ÕÉÔKÔmÔEAÔ¤ÖÇD FÔÉпÔÃּР˜ÔE§Ô ˜ÔEBÕ¦Ù ºÕ¿ÐÃּРœÔ¼Ð ¤ÔGÕQÐKּР˜ÔE¤ÖÇD ¤ÔGÕQпÔE ÈÔÇк×E DÔÆÐ FÔˆÐzÔ ÈÔÇÐ½Ø ˜ÔE¤ÖÇD hÔFÑּ֟РDÔ‡Ð¥Ô¼Ö FÕ»ÔE ¤ÔGÕQÐKּР”ÔEFЈÔQÖÇD DÔXÔcԜּРFÕÇÔh՘՟ּРÂÚgÕÅÛ DÕ¤ÔË D¤Ð»ÔcÛÈ¿ÔOÕ ”Ô¥ÐÉԿЃÖiÐ DÔÈÑÖÃÔE DÔjМÚË |ÔˆÔEº×E ”Ô¥ÐÉÔEÐJ՟ּРFÕiÕjÐ›Ø ºÕ¿ÐÄÖ ÆÔ¤ÐÉÔKÔ¥Ô}ÑÔ–Ð ÆÔ® ÈÖqЈÕiÔÁÑÔ F՟ּРDÔXÔc×D|
19. Böylece biz, aralarında birbirlerine sormaları için onları uyandırdık: İçlerinden biri: "Ne kadar kaldınız?" dedi. (Kimi) "Bir gün ya da günün bir parçası kadar kaldık" dediler; (kimi de) şöyle dediler: "Rabbiniz, kaldığınız müddeti daha iyi bilir. Şimdi siz, içinizden birini şu gümüş paranızla şehre gönderin de, baksın, (şehrin) hangi yiyeceği daha temiz ise size ondan erzak getirsin; ayrıca, nâzik davransın (gizli hareket etsin) ve sakın sizi kimseye sezdirmesin."
|DÕ¾ÑÔÃּРDÕÁÐ ÈÔƒÐÃÔiÖÆD ‡Ô¥ÔÉПּРÈÔiÐTÖ»ÖǜּРDÔÆÐ ÈÖˆÛÉcÖÆœÖ¼Ð ”ÛË ºÕ¥ÑÔKÕÃռРÆÔ¤ÔÀÐ JÖ•Ð¥ÕYÖÇD DÕd×D DÔFÔc×D|
20. "Çünkü onlar eğer size muttali olurlarsa, ya sizi taşlayarak öldürürler veya kendi dinlerine çevirirler ki, o zaman ebediyyen iflah olmazsınız."