4 Aralık 2012 Salı
22 Kasım 2012 Perşembe
19 Kasım 2012 Pazartesi
iki kere iki dört, ben çocuklarla iyi anlaşırım, onları severim. ama yolda milletin güzel bebeğini görünce önünü kesip sevecek kadar fanatik de değilim. lakin işin diğer yanı ben çocuklardan da bir o kadar korkarım. birden kırılıvereceklerinden, boğazına bir şey kaçmasından, uzaylılar gibi ilk adım atışlarından, tuhaf bakışlarından, ağlayıp katılmalarından, onları tutmaktan, düşürmekten, üzmekten korkarım.
hayat çok değişik. 13 yaşında evde bana fizik çalıştıran neyirle şimdi oturup, saçma sapan şeyler yaparken bir de zeynep var. kafama demir kalem kutu fırlatıp, kaşlarına kelebek tokalar takan çılgın candan, şu an harika bir anne. habersiz bize geldiğinde mutlaka evde nohut yemeğiyle karşılaşan ve bizi sadece nohut yiyor zanneden didem de artık egenin annesi.
bunları kavramak biraz güç. ama arkadaşlarım anne olunca başka insanlar olmadı. panik/sahiplenici/titiz/korkak değiller. beni kasmıyorlar. etrafı da. ama anne olmak zor. ben çocukları sadece seviyorum, şarkı söylüyorum.bazen dans ediyorum. onların yaptıkları işlerde sadece yanlarında bulunduğum bir tam günde dahi sanki taş taşımış gibi yorgun oluyorum.hiç bir şey yapmadığım halde. onları düşünemiyorum. uykusuzluğa, yorgunluğa karşı bir güçleri var.
bu hayatımın çocuksuz ve bekar ama bir o kadar çocuklu dönemine bir not.
ben hala onların cesaretlerine , güçlerine şaşırıyorum. kendimi anne olarak hayal edemiyorum.
etrafta sonsuza kadar seveceğim arkadaşlarımdan bile tatlı üç insan var, ikisi de yolda ve ben bir ömür onları onların büyümelerine tanıklık edeceğim. senin kakan da çok pis kokardı be, senin saçlarını halil sezai gibi tarardı annen, senin sağından soluna döndüğün günü bilirim falan diyeceğim. hayat gerçekten çok garip.
14 Kasım 2012 Çarşamba
12 Kasım 2012 Pazartesi
22 Ekim 2012 Pazartesi
26 Eylül 2012 Çarşamba
21 Eylül 2012 Cuma
17 Eylül 2012 Pazartesi
16 Ağustos 2012 Perşembe
15 Ağustos 2012 Çarşamba
8 Ağustos 2012 Çarşamba
6 Ağustos 2012 Pazartesi
20 Haziran 2012 Çarşamba
4 Haziran 2012 Pazartesi
31 Mayıs 2012 Perşembe
14 Mayıs 2012 Pazartesi
12 Mayıs 2012 Cumartesi
10 Mayıs 2012 Perşembe
9 Mayıs 2012 Çarşamba
8 Mayıs 2012 Salı
23 Mart 2012 Cuma
kafamda bazı konularda kocaman soru işaretleri varken, ben onları şimdilik cevaplamama kararı aldım, hayatımda olması muhtemel değişikliklere olduğunda nasıl reaksiyon vereceğimi düşünerek geçirmemeye çalışıyorum zamanımı. o günler geldiğinde alışmakta zorlanacaksam zorlanacağım, özleyeceksem özleyeceğim ve tabii ki mutlu olacağım. ama o gün geldiğinde.
10 Şubat 2012 Cuma
- yüksek lisansımı bir dönem daha uzayacak çünkü haftada 5 gün okula gitmek istemedim, bu dönem hafta da 3 gün diğer dönem 2 gün giderek inşallah kendisini tamamlayacağım. öğrenci olmayı sevdim. ondan da bitmesin istiyor olabilirim. kafamdan doktora hayalleri de geçmiyor değil. sanırım bu acıyı seviyorum.
- bu aralar çok kötü besleniyorum. mesela dün neredeyse 2 saat içinde bir muz, metro ve ayva tatlısı yedim. amacım ne acaba? cidden yediklerime dikkat etmem gerekiyor!
- saçlarımdaki beyazlar artarken, aklımdan gölge vs. fikirleri geçiyor. saçıma bu yaşıma kadar hiçbir işlem uygulanmadı, rengini de çok seviyorum ama ah şu beyazlar! kafam karışık ve bir ton açığına bir kaç gölge attırıvereyim derken sarışın olmaktan korkuyorum.
- eski hızım ve açlığımla kitap okuduğum söylenemez ama şu aralar yavaş yavaş okuduğum,bitmesini istemediğim iki kitabım var, barış bıçakçı; bizim büyük çaresizliğimiz ve banana yoshimato; kitchen.
- bugünlerde hiçbir dizinin müptelası olamayn bünyemi, cnbc-e'de , gossip girl ve how i met your mother, the closer falan izleyerek oyalıyorum. halbuki blair evlenmiş, kim bilir diğerlerinde neler olmuştur ama ben uzaktan seyrek seyrek geliyorum. siz devam edin.
- şubat biraz hızlı geldi ama 2012'yi sevmedim dersem yalan olur, devamını bekliyorum.
- ama en önemli gündemim bir aydır, baharımı görmemiş olmak onu çok özledim, öyle böyle değil. ve hatta geçenlerde evde içeriye doğru bahriiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii diye bağırdım. ama ses vermedi.kardeşimi çok özledim demiş miydim?
- manasız noktaları kasten yaptım. ya da olası kast diyebiliriz, ama bilinçli taksir değil.
8 Şubat 2012 Çarşamba
2 Şubat 2012 Perşembe
Yolda giderken en çok masmavi gökyüzünün altında güneş ışınlarıyla parlayan pırıl pırıl karlara bakıp mutlu oldum. ben bir romantiğim ve o her sabah beni delirten kar uzaklara, yağınca ne kadar da güzelmiş...
(gölbaşı)
dipnot:01/02/2012 tarihli kanal d akşam haberlerinde, erzurumdan kar manzaraları gösterip, başlığa "istanbul gibi" yi koyan haberci, sanırım delisiN:)
20 Ocak 2012 Cuma
-hiç kalın bir şeyim olmadığını farkettim. dolabın derinliklerinde şişko hırkalar ararken, ortaokul mezuniyetinde taktığım çantayla karşılaştım. demekki yıllardır o kocaman hırkalara hiç ihtiyaç duymamışım, hava ne sıcakmış eskiden dedim.
-kapalı balkonumuzdaki meyve sebzeleri geçtim, soda şişeleri bile dondu.
-yüzümde kolunda bacağımda varlığından haberdar olmadığım kasımı kemiğimi, yogaya pilatese gitmeden keşfettim.
-yolda her gün soğuk abiii çok soğukk anne çok soğukk aaaa soğuk diye bağıran insanlar gördüm, görüyorum.
-karlar hala erimedi, her yer buz.buz.buz.
-eldiven takmanın dahi bir anlamı yok.
-sabahları duş alan bir insandan, akşamları ısınmak için duşa koşanbir insana dönüştüm.
-yıllık iznimin bir kısmını afyona kaplıcalara giderek kullanmayı düşünüyorum.
-sıcakta pişen yumurta gibi, soğukta bir kaç saniyede donan su videoları çekip haber merkezlerine göndermek istiyorum.
üşüyoruz.
merve ankara'dan, - derecelerden yukarı çıkamayan bir havadan bildirdi.
19 Ocak 2012 Perşembe
17 Ocak 2012 Salı
Allık