265.bölüm,adını sen koy dizi analizi: GÜLAY ALBASAN.
İşte herşeyin birbirine karıştıĝı andı bu. Göz yaşı, güvensizlik duygusu, şefkat arayışı, gitmekle gidememek arasında kalış, suçluluk duygusu, saf duygular, ve bazı sebeplerden dolayı, saflıktan çıkan duygular..Zehranın kalbi incilmişti, ömerin ayaĝı. Zehra üzerindeki aĝır duygulardan kurtulmak isterken, ömer çocuk gibi zehrasının şefkatine muhtaçtı. Zehra, kaldıramadıĝı aĝır duyguları bastırmaya çalışırken, ömer ondan gelecek küçücük bir sevgi sözüne muhtaçtı. Ama zehra kalbiyle gururu arasına sıkışmış, merhamet ve sevgi arasında gidip geliyordu. Ömer ayaĝını bahane ederek, zehrasını biraz daha yanında tutmaya çalışıyor, fakat zehra, sevgiyle aşkla girdiĝi o odadan, üzülerek çıkìyordu her seferinde.
Hayalleri, umutları ve güzel duyguları vardı zehranın. En mutlu gününde, yerle yeksan etmişti ömer zehranın bu güzel duygularını. Affedemiyordu zehra ömer’i. Bir an önce ayrılmak, ve o kara günden kurtulmak istiyordu zehra. Ve çokta kararlıydı aslında. Ömerin ayaĝının iyileştiĝini görünce dayanamaz zehra, yine beni kandırdın, yine bana yalan söyledin der ömer’e. Ömer bu sefer itiraz etmez zehrasına. Evet haklısın, seni kandırdım, sana yalan söyledim, ve yanımda kalman için, yinede söylerim diyordu zehrasına. Bırakmak istemiyordu zehrasını ömer. Ayaĝı acıyor diye inlerken, aslında yüreĝi acıyordu ömer’in. Ve zehrasının ona sarılmasını, onu sevmesini, onun şefkatiyle yüreĝinin iyileşmesini istiyordu ömer. Kara kara bakarken zehrasının gözlerine, affet beni diye yalvarıyordu içten içe..Ama yook bu sefer kolay olmayacaktı zehrayı ikna etmek. Ve kabulleniyordu ömer tamam ozaman diyordu zehraya. Beraber konuşacaĝız ayşeyle. Zehra yine gözyaşıyla kabul ediyordu. Ama artık çok geçti. Ve belkide bu olanların içinde en mahsumu olan ayşe, göz yaşları arasında gerçekleri öĝreniyordu malesef.