Her pazartesi bu hafta sonu ne yapsak, neye kıkırdasak, neye şaşırsak da bakakalsak diye, taaa cuma gününe kadar düşünürüm.
Bulduğum fikirlerden biri de bu!
Tüm fikirlerin hepsinde tek bir şart var. Dışarıda olmalıyız.
Geçen haftalarda canım Asya ile aldık büyük kağıtları ve ıslak boyaları, oturduk hafif ıslak toprağın üzerine.
O beni boyadı ben onu.
Onun kıkırsamasını seyretmekten daha fazla neşe ve ilham verici bir şey yok.
Doğada vakit geçirmek için bir bedel ödememize de gerek yok.
Bırakalım elleri kirlensin, tırnaklarının arası toprakla, kirle dolsun, ayakları ıslansın, üşüsün.
Dilerim hiç bir çocuk içeride kalmasın.
Sezen.