tipik bir ad hominem
vakasının failidir. eleştirildiği argüman üzerinden cevap veremez, bunun yerine eleştiren kişinin özelliklerini ya da geçmişte yaptıklarını kullanarak kendisini savunmaya çalışır. tabi ki bunu, eleştiriye verecek düzgün bir cevabı olmadığı için yapar.
iki tarafın da "görünürde" benzer günahları var. fakat hangi tarafın daha kirli olduğunu değerlendirirken "niyet" kavramı kıstas olarak kullanılmalı bana göre. çözüm sürecinin -her ne kadar birtakım hatalar yapılmış olsa da- iyi niyetle ortaya çıktığını düşünüyorum. devlet, on yıllardır süren terör sorununu çözmek için bir yöntem denedi. öncekilerin beceremediğini belki bu yolla başarırım diye düşündü. elini taşın altına soktu, pkk'nın kaşıyıp durduğu "kürt mağduriyetini" farklı bir şekilde sonlandırmayı amaçladı. üstelik bunu iktidardayken
, risk alarak yaptı. niyeti, terör sorununu bitirmekti
. bu belki birtakım hoş olmayan görüntülerin zihnimize kazınmasına sebep oldu. ama terörü bu topraklardan sonsuza dek söküp atmak için verilen tavizlerdi bunlar. niyet halisti, kutsaldı, barışçıldı.
peki chp ve türevleri hangi niyetle pkk'yla yakınlaşıyor bugün? hangi kutsal amaç için değerlerini ayaklar altına alıyorlar? iktidarı devirmek için
... oy için
... ak parti'den kurtulmak için
... ben bugün iki "niyet"in yansımasını birbiriyle karşılaştırdığımda, ilkini başarısız olmuş bir devlet çabası, ikincisini ise safi oy devşirme menfaatçiliği olarak değerlendiriyorum. işte tam da bu yüzden, geçmişte çözüm sürecini desteklemiş kişilerin bugünkü şer ittifakını eleştirme hakları olduğunu düşünüyorum. çünkü niyetleri temiz ve vicdanları rahat.
devamını gör...