Güren TİLKİ KIBRIS
Güzelyurtta yaşayan Kıbrıslı Türk 37 yaşındaki Asuman Çelik, iki yıl önce eşinden boşandı ve üç çocuğuyla yalnız yaşamaya başladı.
Yaşadığı psikolojik travma sonrasında zor günler geçiren Çelik, bir evin hem anne hem de babası olmaya çalıştı ancak maddi imkansızlıklar hiç peşini bırakmadı.
15, 12 ve 2.5 yaşındaki çocuklarıyla bir evde yaşamaya çalışan Çelik, eşinden boşandıktan sonra devletten 975 TLlik dulluk maaşı almaya başladı.
Geçmişte terzilik yapan ancak çeşitli nedenlerle şimdi çalışamayan ve ailesinden de yardım göremeyen Çelik, çocuklarının cebine harçlık koyamadan okula göndermek zorunda kaldı.
Kötü günlerin başlangıcı olan bu durum sonrasında aldığı maaşla evin geçimini sağlayamayacak hale gelen Asuman Çelik, elektrik parasını da ödeyemedi.
İki aydır elektriği olmayan evlerinde karanlığa mahkum yaşayan Çelik ve çocukları, mum ışığında derslerine çalışıyor.
Kış aylarında elektriksiz kalan aile, ısınmak için battaniyelere ve birbirlerine sarılarak soğuk geceleri atlattı.
Çocuklarına iyi bir gelecek ve sağlıklı aile ile ev ortamı yaratmak isteyen Çelik, devletten ve halktan yardım bekliyor.
Hayatları zorlukla dolu
Asuman Çelik, eşinden boşandıktan sonra psikolojik sorunlar yaşadığını söyledi. Eşinden ayrıldığında üçüncü çocuğunun henüz 5 aylık olduğunu belirten Çelik, bebeğine baktığı için çalışamadığını ifade etti.
Çelik, en küçük çocuğunun şu an 2.5 yaşına geldiğini ancak hâlâ bakıma muhtaç olduğunu belirterek devletten aldığı 975 TL ile ne evin ne de çocuklarının ihtiyacına yetiştiğini ağlayarak anlattı.
Aldığı miktarı nereye harcaması gerektiğini küçük hesaplarla yaptığını belirten Çelik, yaşadığı travmayı ve zorlukları şöyle anlattı:
Aldığım maaşla çocuklarımın okul ihtiyacını mı, mutfak masrafını mı, evin ihtiyaçlarını mı karşılayayım. Ne yapacağımı şaşırmış durumdayım. Çocuklarım okullarında çok başarılı. Ancak ben onlara hak ettikleri ortamı sağlayamıyorum. Maddi imkansızlar dolayısıyla ceplerine harçlık koyamıyorum. Başarılarını taçlandıracak küçük bir hediye dahi masraf olacak diye alamıyorum.
Evimizde iki aydır elektrik yok. Çünkü 4 bin TLlik faturayı ödeyemedim. Buzdolabımız, çamaşır makinemiz elektrik olmadığından çalışmıyor. Evde çocukları oyalayacak televizyonumuz bile yok.
Buzdolabımız çalışsa bile içerisinde malzeme alıp yerleştirecek paramız da yok. Çamaşırlar birikti. Çok acil kıyafetleri bazen elde yıkamak zorunda kalıyorum.
Çocuklarım için elimden geleni yapıyorum ama yetişemiyorum.
Maddi imkanlarım biraz daha fazla olsa, ben de çabalayarak çocuklarımın hak ettiği hayatı onlara sunmaya hazırım.