Osmanlı Devletinin paşalarından olan Koca Ragıp Paşa günlerden bir gün Boğaziçi’nde ufak bir gezintiye çıkar, yorulunca da bir tepenin üzerinde bir köşede oturup biraz dinlenir, o esnada az ilerde oynamakta olan birkaç çocuğun yanına yaklaşması üzerine onlardan birine çok susadığını var ise bir tas su getirmesini rica eder.
O çocuklar arasında bulunan Haşmet adındaki küçük çocuk hemen eve koşarak, bir kasenin içerisinde turşu suyunu getirip ona ikram eder, Paşa bir iki yudum içtikten sonra Haşmet’e sorar:
– Oğlum ben senden su istedim neden turşu suyunu getirdin?
Haşmet gayet safiyane bir şekilde:
– Annemin yapmış olduğu turşuya sıçan düşünce gelene geçene onu dağıtıyoruz.
Ragıp Paşa bu cevap karşısında şaşkınlıkla birazda öfkeyle kaseyi yere fırlatır, kase kırılınca,
Haşmet gözyaşları içerisinde ağlamaya başlar.
Paşa:
Sen niçin ağlıyorsun oğlum? Kusura bakma sana kızmak istemedim diyerek Haşmetin gönlünü almak ister.
Bu defa Haşmet üzüntü içerisinde:
Ama sen köpeğimin kasesini kırdın şimdi, ben ona artık ne ile su vereceğim der?
O çocuğun kendisine şaka yaptığını ve onunla eğlendiğini anlayan Ragıp Paşa, Haşmet’i o günden sonra himayesine alır ve onu en güzel şekilde yetiştirerek meşhur Şair Haşmet yapar.
Önerilen İçerik : Önümüzde Fahr-i Kâinat yürüyor!