niﬂ içinde de gerçek görülmeyip direniﬂ gere¤inden fazla uzat›lm›ﬂ ve kör dövüﬂ-kör inatla iradecili¤e düﬂülüp, bu hatal› politika ve önderlik çizgisiyle yenilginin a¤›rlaﬂ›p derinleﬂmesine katk› sunulmuﬂtur. Tüm bunlarda do¤ru fikre varmak için, sadece “zafer-yenilgi” ikilemine tak›l›p kalarak tart›ﬂmak, d›ﬂ›m›zdaki gerçe¤i inkâr etmek ya da niyetlerin ispat›na veya kendimize ait pratiklerin övgüsüne kilitlenen anti-bilimsel yaklaﬂ›m hiç yetmez, dahas› hiçbir ﬂey ve hiçbir süreç onu çevreleyen-koﬂullayan ﬂartlardan yal›t›larak salt kendi özgünlükleri içinde tecrit edilmiﬂ halde ele al›narak aç›klanamaz. O halde, o günün konjonktürel ﬂartlar›n›n ba¤r›nda taﬂ›d›¤› lehteki ve aleyhteki dinamiklere, düﬂman cephesi ile devrimci cephenin genel durumuna, içyap›s›na ve sürecin genel karakterine, siyasal-ekonomik geliﬂmelere, hatta uluslararas› geliﬂmelerle olan ba¤lant›lar›na bakmak gerekmektedir.
128 SINIF TEOR‹S‹ HAZ‹RAN 2010 SAYI 14
Ölüm Orucu direniﬂinin baﬂlamas› aç›s›ndan, direniﬂi koﬂullayan özel ﬂartlar belirleyici olsa da, ancak direniﬂin baﬂar›l›-baﬂar›s›z sonuçlanmas› aç›s›ndan, genel olarak hapishaneler gerçe¤i ve sald›r›n›n kapsam› ile niteli¤ine, devrim ile karﬂ›-devrimin göreli güç dengesi durumuna, genel konjonktürel duruma bakmak gereklidir. Do¤ru tespit ve tahlilleri yerli yerine oturtman›n koﬂulu, bütün ﬂartlar› bilimsel bak›ﬂ aç›s› ve devrimci diyalekti¤e uygun olarak tüm ba¤›nt›lar› içinde objektif olarak incelemekten geçer. Diyalektik ve tarihi materyalist bilime dayanan yorum ve yöntem tek anahtard›r.
Ölüm Orucu Silah› Hakk›nda Do¤ru ve Yanl›ﬂ Fikir Her yenilgi sürecinin tezahürü olarak hüküm süren muhtemel bir ruh hali, sa¤ e¤ilimdir. Al›nan pratik yenilginin sa¤ tesiri de ortaya ç›km›ﬂt›r. Bu yan›lg›l› anlay›ﬂa de¤inmekte fayda vard›r. Özellikle 20 Ekim 2000 tarihli baﬂlayan büyük Ölüm Orucu direniﬂinden sonra, genel olarak ölüm orucu direniﬂinin anlay›ﬂ düzeyinde hepten mahkûm edilmesine yeltenerek reddeden kimi yaklaﬂ›mlar›n gündeme geldi¤i bilinmektedir. Bu hatal› yaklaﬂ›m ya da anlay›ﬂa kat›lmad›¤›m›z› belirtelim. Ölüm Orucu’nun s›radanlaﬂt›r›lmamas›, uluorta kullan›lmamas›, çeﬂitli direniﬂ biçimleriyle elde edilecek haklar için ya da siyasi kimli¤e a¤›r sald›r›lar ile onurlu yaﬂam› a¤›r biçimde baltalay›p siyasal yaﬂam ve hatta fiziksel yaﬂam tehdidine varan sald›r›lar söz konusu olmadan, olur-olmaz ölüm orucuna baﬂvurulmas› do¤ru ol-
maz. Fiili direniﬂ ve di¤er çeﬂitli eylem biçimleriyle sonuç al›nabilirken, ölüm orucuna baﬂvurmak; yine fiili direniﬂleri göze almay›p her sorunda ölüm orucu silah›n› devreye sokmak ya da “nas›lsa ölüm orucu etkili silaht›r mutlaka sonuç al›r” ﬂeklindeki hatal› alg›yla ölüm orucunu adeta oyunca¤a çeviren tutum elbette do¤ru de¤ildir-olamaz da. Tersi durumda ölüm orucu silah›n› basitleﬂtirip dejenere etmek kaç›n›lmaz olur. Ciddiyet ve yapt›r›m gücü zay›flat›l›p önemsizleﬂtirilmiﬂ olur. Dolay›s›yla her silah›n yerinde, zaman›nda ve en uygun zeminde kullan›lmas› do¤ru olan›d›r. Ancak, ölüm orucunu ilkesel olarak reddeden yaklaﬂ›m, bunlar›n ötesinde köktenci bir eleﬂtiri ve ret yaklaﬂ›m› olarak, s›n›flar çat›ﬂmas› do¤as›n› kavramayan salt insanc›-hümanist olup, elbette ki geri bir yaklaﬂ›md›r. Benimsemedi¤imiz bu anlay›ﬂ cephesinin yaklaﬂ›m›n› yan›tlamay› atlayamay›z. Genel olarak ölüm orucu silah›n›n gerekti¤inde baﬂvurulmas› gereken bir direniﬂ ve mücadele biçimi oldu¤u hususunda bir tereddüt taﬂ›m›yoruz. Ölüm orucu silah›; tutsakl›k koﬂullar›nda geçerlilikle meﬂru, devrimci ve kullan›labilir bir mücadele biçimidir. Ne var ki, somutta anlam kazanan herhangi bir ölüm orucunun do¤rulu¤uyanl›ﬂl›¤› veya ölüm orucu direniﬂinin iç özellikleri ya da baﬂar›-baﬂar›s›zl›klar›, zaaflar› ve benzeri itibar›yla de¤erlendirilmesi tamamen ayr› bir konudur. Bu ikinci özellikteki tart›ﬂmay› gerekli ve hatta kaç›n›lmaz bulmakla birlikte; birinci anlay›ﬂ›, “her ﬂey pahas›na, yani nas›l bir sald›r› olursa olsun ölüm orucuna gidilmemelidir” ﬂeklinde toptanc› ve ilkesel anlamda karﬂ› ç›kan anlay›ﬂ› reddediyoruz. Yaﬂamlar›m›z› feda etmekten baﬂka bir arac›m›z›n olmad›¤› anlar ve özgünlüklerle genel olarak karﬂ›laﬂabiliriz. Ki, tutsakl›k koﬂullar› bunun örneklerini yaﬂatan ﬂartlara daha çok sahiptir. Esirlik, tutsakl›k koﬂullar›nda; siyasal ölüm ile fiziksel ölüm ikilemi karﬂ›m›za ac›mas›zca ve daha s›kl›kla ç›kar. Siyasi ölümün dayat›ld›¤› ﬂartlarda fiziksel yaﬂam›m›z pahas›na direnmekten daha do¤al bir ﬂey olamaz. Bilinçli bir devrimci ve komünist için bu böyledir… Ölmek son tercih olmal›d›r elbet. Ama gerekli ve zorunlu hale geldi¤inde bundan kaç›nmak; gerçek devrimci tutuma yak›ﬂmayan teslimiyet yoludur! Teslimiyet de¤il, direniﬂtir devrimci olan. Onursuz ve kimliksiz yaﬂamaktansa, onurlu bir ölümü tercih etmek her zaman ye¤dir.