Ömer,öylece kalıversin istiyordu zehrası. Başı omzunda, eli incecik belinde, kalbi, zehranın kalbiyle aynı yerde. Dünya dursun, saatler dursun,zaman dursun istiyordu ömer. Zehrasıyla geçirdiĝi her dakika ömere güç veriyordu. Çok seviyordu ömer zehrasını, ve yanından bir an bile ayrılmak istemiyordu ömer. Zehra kendini her kapatışında, ömer ona ulaşamamaktan korkuyordu.
Zehra Ömerin eline her deĝişinde, gözüne her gülüşünde, Çaresiz hissediyordu kendini. Ve Zehra, daha fazla incilmekten çok korkuyordu, ya sevdiĝi ömeri, ya yine onu derinden üzerse, ya yine zehra sarsılırda birdaha kendine gelemezse. Unutamıyordu zehra birtürlü kalbini kıran şeyi. Ömer ne yaparsa yapsın, zehranın hep aklındaydı, en güzel gününün, kabusa dönüştüĝü an.
Unutmak istiyordu zehra o kötü günü. Ama ömerin unutturmak için yaptıĝı her güzel şey, zehraya inadįna inadına hatırlatıyordu. Zehra ömerle geçireceĝi her güzel vakit için, yine ayşeyi bahane ediyordu. Zehranın bu tarifsiz korkusu, Ömerinin kollarındayken bile içini kemiriyor, git zehra durma burda, dursan ne olacakki? Yine yaralayacak seni diyordu kendi kendine,ve o güzel dakikaları zehir etmeye yetiyordu zehraya bu düşüncesi. Kaçmak istiyordu zehra, ama ömer üzgündü.
Bırakma beni ne olur, sadece bu anı yaşamamıza izin ver diyordu zehraya. Ama artık ne göz göze edilen dansın, nede ayaklarının altına serilen güllerin, zehranın gözünde hiçbir deĝeri olamıyordu. Yada Zehra tüm kalbini köreltmişti ömere karşı. Ömer nekadar pişman olsada, zehrasını nekadar sevdiĝini dile getirsede, ürkmüştü zehra, ve ömere her seferinde boşanacaĝını söylüyordu.
Ömer daha fazla yìpratmak istemiyordu zehrayı, lakin, senden vazgeçmiycem demektende geri durmuyordu ömer. Zehra, yastık ve battaniyeyi eline tutturup ömeri kapı dışarı eder. Ömer çaresiz odayı terk ederken, ayşeye yakalanır ve şimdi ayıkla ömer, pirincin taşını..
Bu Yazıya Tepkin Ne Oldu ?