afrika kıtası dünyadadır.
havada uçan gezegen. hala allaha inanmıyor musunuz?
(bkz: allah yoksa dünya neden düşmüyo?)
Dünya'nın en uzaktan çekilmiş fotoğrafı
Şu noktaya tekrar bakın. Orası evimiz. O biziz. Sevdiğiniz ve tanıdığınız, adını duyduğunuz, yaşayan ve ölmüş olan herkes onun üzerinde bulunuyor. Tüm neşemizin ve kederimizin toplamı, binlerce birbirini yalanlayan din, ideoloji ve iktisat öğretisi; insanlık tarihi boyunca yaşayan her avcı ve toplayıcı, her kahraman ve korkak, her medeniyet kurucusu ve yıkıcısı, her kral ve çiftçi, her aşık çift, her anne ve baba, umut dolu çocuk, mucit, kâşif, ahlak hocası, yoz siyasetçi, her süperstar, her yüce önder, her aziz ve günahkâr onun üzerinde -bir günışığı huzmesinin üzerinde asılı duran o toz zerresinde.
Evrenin sonsuzluğu karşısında dünya çok küçük bir sahne. Bütün o generaller ve imparatorlar tarafından akıtılan kan nehirlerini düşünün, kazandıkları zaferle bir toz tanesinin bir anlık efendisi oldular. O zerrenin bir köşesinde oturanların başka bir köşesinden gelen ve kendilerine benzeyen başkaları tarafından uğradıği bitmez tükenmez eziyetleri düşünün, ne çok yanılgıya düştüler, birbirlerini öldürmek için ne kadar hevesliydiler, birbirlerinden ne kadar çok nefret ediyorlardı.
Böbürlenmelerimiz, kendimize atfettiğimiz önem, evrende ayrıcalıklı bir konumumuz olduğu hakkındaki hezeyanımız, hepsi bu soluk ışık noktası tarafından yıkılıyor. Gezegenimiz onu saran uzayın karanlığı içinde yalnız bir toz zerresi. Bu muazzam boşluk içindeki kaybolmuşluğumuzda, bizi bizden kurtarmak için yardım etmeye gelecek kimse yok.
Dünya, üzerinde hayat barındırdığını bildiğimiz tek gezegen. En azından yakın gelecekte, gidebileceğimiz başka yer yok. Ziyaret edebiliriz ama henüz yerleşemeyiz. Beğenin veya beğenmeyin şu anda Dünya sığınabileceğimiz tek yer.
Gökbilimin mütevazılaştırıcı ve kişilik kazandıran bir deneyim olduğu söylenir. Belki de insanın kibrinin ne kadar aptalca olduğunu bundan daha iyi gösteren bir fotoğraf yoktur. Bence bu fotoğraf, birbirimize daha iyi davranma sorumluluğumuzu vurguluyor ve bu mavi noktaya, biricik yuvamıza...
-CARL SAGAN-
bu isimde söz ve müziği özer atik'e ait olan bir şarkı var. eski nostalji parçaların müziğine benzer hoş, tatlı ve dinlenesi şarkı.
"Yapmadığın kalmadı bırakıp gideyim diye dünya
Saldın üstüme dertleri tasayı bütün acıları dünya.
Gün oldu uyutmadın
Gözyaşımı kurutmadın
Aklımda unutmadım dünya.
Yaşıyorum inadına varmadı ömrüm miyadına
Eremedin muradına dünya
Ne yaparsan yap seviyorum yeşilini
Bekliyorum hala baharını
Söylüyorum şarkımı dünya.
Yaşıyorum inadına varmadı ömrüm miyadına
Eremedin muradına dünya
Ne yaparsan yap seviyorum yeşilini
Bekliyorum hala baharını
Çözdüm artık çarkını dünya.
İhanet mi verdiğin hediye söyle ne diye dünya
Merhamet mi ne gezer sende zerresi yok dünya
Gün oldu uyutmadın
Gözyaşımı kurutmadın
Aklımda unutmadım dünya.
Öğrendim adaletini, gördüm sayılır kıyametini
Bıkmadım bak buradayım dünya.
Ne yaparsan yap seviyorum zahmetini
Biliyorum inan kıymetini
Sende kalsın sözlerim dünya."
hakikaten çok enteresan bir yer.
mesela yoksulun yemek bulabilmek için saatlerce yol yürüdüğü, zenginin ise yediği fazla yemekleri eritebilmek ya da sindirebilmek için saatlerce yol yürüdüğü bir yer. işin ilginç yanı ise artık bu durum herkes tarafından kabul görmüş. bu gibi konular hakkında sorgulamak, düşünmek isteyenler de pek hoş karşılanmıyor ne yazık ki.
(bkz: zakkum) un son albümündeki şarkılardan biridir. ağlatır mı ? evet.
"
kaç bucaksın gördük dünya
sen hep bildinişini
yandım söndürmedin
gün yüzü istedim
verdin bana geceyi
dopdolu gelmiştim dünya
boşalttın içimi
hayat uçsuz bir denizdi dünya
batırdığın gemimi
kaç kovala bıktım be dünya
(şunu söylerken sesi titriyor ben orda kaldım)
kötü söyletme beni
mutlu yıllar güzel günler
aldın benden hepsini.."