Kanuni döneminde yapılan Mimar Sinan’ın en görkemli eserlerinden Sokullu Mehmet Paşa Külliyesi de orada.
150 bine yaklaşan nüfusu, hoşgörülü halkı, şampiyonlar çıkartan eğitimli gençliği, verimli topraklarıyla Trakya’nın incilerinden biri!
Lüleburgaz’da her şey var ama sanki hâlâ çok şey eksik!
Tam anlamıyla bir çelişkiler kenti.
Belediyenin açtığı halk akademilerinde, halkı eğitmek ve meslek sahibi yapmak için yok, yok.
Damak tadının her türlüsüne ulaşabiliyorsunuz ama tanıtım ve pazarlama neredeyse sıfır.
Geniş caddeleri diğer kentleri imrendirecek cinsten. Beş kattan yüksek binalara izin yok. Geniş meydanları ve trafiğe kapalı yolları var ama Mimar Sinan’ın eserlerine, yeterince sahip çıkamamışlar. Üçte ikisi yerle bir olduktan sonra hatalarının farkına varmışlar ama restorasyon ve sonrasındaki kullanım amaçları ile yapılış amaçları arasında dağlar kadar fark var.
Caminin üzerine güneş enerjisi paneli, duvarlarına klima, önüne de alüminyum ve cam paravanlar yapılmış. Eminim ki Mimar Sinan’ın kemikleri sızlıyordur.
Peki, o, tarihi eserlere çivi çaktırmayan Koruma Kurulları nerede?
Oysa sadece bu külliye bile kente her yıl yüz binlerce turist getirebilir ama ne Lüleburgazlılar, ne Diyanet, ne de Koruma Kurulları bunun farkında! Acı olan da bu zaten!
TEOG yerine Çember
MEB yine hayal satıyor!
Üç Çemberli Sistem ile her öğrenci istediği liseye gidecekmiş!
1. çemberdeki okullara giremeyen öğrenci, önce 2. çemberde, daha sonra da 3. çemberde şansını deneyecekmiş!
Her çemberin kaç kilometrelik alanı kapsadığı ise belli değil!
Evinizin bulunduğu noktadan, Edirne’den Kars’a kadar geniş bir çember çizin, artık neresi olursa!
Yani, en yakın okul hayal oldu!
Allah, öğrenci, öğretmen ve velilerimize sabır versin, işleri zor hem de çok zor...
Yazının devamı için tıklayınız