4 dk okuma
Birçok kadın için kilitlenme, anneliğin en zor yönlerinden bazılarını daha da kötüleştirdi.
Bu nedenle, yeni ve hamile annelerin pandemi sırasında deneyimlerini paylaşmalarını isteyen bir anket yapmak için Avam Kamarası ile birlikte çalıştım. 11.000’den fazla kişi yanıt verdi. Geri bildirim hem aydınlatıcı hem de şaşırtıcı değildi.
Yanıtların ezici teması, izolasyonun doğum yapma ve yeni doğmuş bir çocuğa bakma deneyimini ne kadar zor hale getirdiğinden bahsetti. Güney Doğu’dan Zilia şunları yazdı: “Tüm randevulara tek başına ve steril koşullarda katıldı, tek başına doğum, hastanede ziyaretçi yok, yeni doğanla tanışamayan ve sonrasında size yardımcı olabilecek hiçbir aile yok. Şimdiye kadar yaşadığım en yalnız ve yalnız deneyim. ”
Diğer Covid-19 faktörleri, yeni anneler için deneyimi daha da kötüleştirdi. Kilitlenmeden en çok etkilenen sektörler genellikle kadın liderliğindedir. Pandemi sırasında annelerin yüzde 20’si işini kaybetmiş, babaların ise sadece yüzde 13’ü. Okulların kapatılması, birçok annenin yeni doğmuş bir çocuğa bakarken evde eğitim almasına neden oldu.
Pandemi kadınları profesyonel yaşamlarında orantısız bir şekilde etkilemekle kalmadı, yaşadığımız kısıtlamalar da sağlık hizmetlerine erişimimizi ciddi şekilde sınırladı. Kaynaklar acil servislere öncelik verildiğinden, bu, perinatal bakımda dijital ve telefon konsültasyonlarının kullanımında bir artışa yol açmıştır.
Kendi annem yıllarca sağlık ziyaretçisiydi, bu yüzden genç yaştan itibaren, bunalmış yeni bir anne için kapıya dostça bir vuruşun ne kadar önemli olabileceğinin farkına vardım. Eğitimli ve deneyimli bir sağlık ziyaretçisi, anne ve bebeği gözlemleyebilir ve ek desteğe ihtiyaç olup olmadığını belirleyebilir. İlk haftalarda yeni anneler için hayati önem taşıyan ve Zoom’da veya telefonda kopyalanamayan bir destek türüdür.
Anne Ruh Sağlığı Birliği ve Akıl Sağlığı Merkezi kısa süre önce Covid-19’un gönüllü ve toplum sektörü (VCS) kuruluşlarındaki anne ruh sağlığı hizmetleri üzerindeki etkisine ilişkin bir araştırma yaptı. Sonuçlar, sağlık ziyaretçilerinin yeniden yerleştirilmesinin ve pratisyen hekimler ve ebeler arasındaki aksaklıkların bir sonucu olarak mevcut yasal hizmetlerde bir azalmanın altını çizdi. VCS’ler artık bu boşlukları doldurmak zorunda kalıyor ve halihazırda gerilmiş kapasite üzerinde daha fazla baskı yaratıyor.
Peki ne yapılabilir? İlk adım, geçici kapasitedeki bu eksiklikleri ele almak olmalıdır. Sağlık ziyaretçileri bu kadar seyrek yayıldığında kaliteli hizmet sağlanmasını bekleyemeyiz. Pandemiye rağmen, bu hizmet zaten kronik olarak yetersiz finanse edilen bir hizmetti ve sağlık ziyaretinde bulunan işgücünün 2015’ten bu yana yüzde 31 oranında azaldığı görüldü.
Hükümet, kısa süre önce, değerli eğitimi kaçıran daha büyük çocuklar için 1 milyar sterlinlik bir telafi fonu açıkladı. Yeni ebeveynler için resmi ve gayri resmi destek kaynaklarına erişim sağlamak için benzer bir telafi fonuna ihtiyaç olduğuna inanıyorum. Bu tür hükümler, ebeveynliğin ilk birkaç ayında çok önemlidir. Anne ruh sağlığı konusunda birlikte çalıştığım İlk 1001 Gün Hareketi, iyileşmenin daha bütüncül bir bakış açısına ihtiyaç duyulduğuna inanıyor. Yani, küçük çocukları tamamen akademik terimlerin ötesinde yakalamanın önemini kabul eden bir şey.
Perinatal akıl hastalığının uzun vadeli toplumsal maliyeti, her bir yıllık doğum kohortu için yılda 8,1 milyar sterlin olarak tahmin edilmektedir. Bu maliyetin yaklaşık dörtte üçü çocuk üzerindeki etkinin maliyetidir. Zor durumdaki aileleri desteklemek için erken müdahalelerin mali değeri açıktır, ancak sevgi dolu ve destekleyici aileler inşa etmenin çok insani bir değeri de vardır.
Bu nedenle Hükümet, sağlık ziyaretçilerinin tüm yeni annelere yaptığı ev ziyaretlerini finanse etmeli ve bunlara kaynak sağlamalıdır, böylece anne ruh sağlığı sorununu doğru bir şekilde ele alabiliriz. Dijital konsültasyonların norm haline gelmemesini sağlamalı ve ebelerimizin işlerini etkin bir şekilde yapabilmeleri için ihtiyaç duydukları her türlü finansal desteği kullanılabilir hale getirmelidir. Retorik zamanı çoktan gitti. Artık sadece eylem yeterli olacaktır.
Zaten bu desteği sağlık ziyareti hizmeti aracılığıyla sağlayacak yapılara ve mekanizmaya sahibiz, ancak Hükümet ihtiyaç duyduğu finansmanı ona taahhüt etmedikçe, müstakbel anneleri başarısızlığa uğratıyor ve onların yeni doğanlarına sağlayabilecekleri bakımı kısıtlıyoruz. Kötü perinatal akıl sağlığı çok gerçek bir sorundur ve acilen ele alınması gereken bir sorundur. Hükümet şimdi harekete geçmelidir.
news_promoted