Yurtdışı günlüklerinde bu sefer eski iş arkadaşım sevgili Nazlı Akşit ile beraberiz. Bir süredir eşiyle ABD’nin Alabama eyaletinde yaşayan Nazlı, Amerika’ya taşınma kararını nasıl aldıklarından, oradaki hayatlarına dair tüm süreci samimiyetle paylaştı.
Merhaba Nazlı, seni tanımayanlar için biraz kendinden bahseder misin? Nerelisin, ABD’ye gitmeden önce nerede yaşıyordun, ne işle meşguldün?
Merhabalar, ben aslında kimyagerim ama Türkiye’de çok kısa bir süre öğretmenlik tecrübesinin ardından uzun süre reklam ve medya sektöründe çalıştım. 30 yaşıma kadar Kadıköy İstanbulluydum 😊
Ne kadar zamandır ABD’de yaşıyorsun, ABD’nin neresinde yaşıyorsun?
ABD’ye, yerleşme niyetiyle ilk olarak Ağustos 2017’de geldim ama vize türüm ve çalışma izni sıkıntım olduğu için 2018 de Türkiye’ye dönmek zorunda kaldım. Temelli taşınmam Şubat 2019’da oldu, Mobile/Alabama’da yaşıyoruz.
Alabama kararını nasıl verdiniz? Biraz bu karar verme sürecinden ve ilk adımlarınızdan bahseder misin?
Burak’la ben taşınmaya farklı zamanlarda karar verdik, o yüzden bu soruya ikimizin adına ayrı ayrı cevap vermek istiyorum.
Burak taşınma kararını bir hafta şirket gezisi için, üstüne iki hafta benimle birlikte tatil için Amerika’da kaldığı üç haftalık bir dönemde vermişti. Bu tatilden döndüğümüzde bana ilk ben taşınmak istiyorum dediğinde açıkçası dünya başıma yıkılmıştı diyebilirim. Onun daha önce work and travel tecrübesi de olduğu için Amerika’da çalışmak ve yaşamak ile ilgili hiç endişesi yoktu. Ama ben bırakın Türkiye’den başka bir yerde yaşamayı, Kadıköy dışında bile ikamet etmem diyen, kendi küçük dünyasında oldukça mutlu ve dış dünyaya karşı ön yargılı biriydim.
Benim karar vermem 15 Temmuz 2016’da. O geceyi ve sonrasındaki bir aylık süreci şuanda yazarken bile nefesim kesiliyor. Ben çok korktum, bence çok travmatik bir süreçti. O gece makarnalarımla eve giderken ben kararımı vermiştim.
Karar verip bir anda gemileri yakıp gitme fikri çok sıcak gelse de maddi/manevi toparlanabilmemiz için zamana ihtiyacımız vardı, bu süre içinde vize işlerimizi halledememiştik ama turist vizelerimizle daha fazla beklemeyelim gidip bakalım neler olacak deme şansımız oldu.
Taşınma kısmı da zor olmuştur eminim, buradaki eşyalarınızı ne yaptınız, sadece kıyafetlerinizi mi götürdünüz?
Bol taşınmalı bir süreç geçirdik. Birikim yapabilmek için önce ailelerimizin evine taşındık. Çalışmaya bir süre ailelerimizle yaşarken devam ettik, sonra birer bavul ile Amerika’ya geldik.
Bu süreçte en zor kısım bence evi boşaltmaktı. Daha yeni evlenmiştik ve bozmak üzere olduğumuz düzenimiz aslında büyük hayallerle yeni kurduğumuz bir düzendi. Alınacaklar listelerimiz tam bitti derken, sırasıyla satılacaklar listesini yapmaya başladık, büyük bir bölümünü internetten sattık. Hatırası olan şeyleri zamanla getirebiliriz belki diye annelerimiz bizim için saklıyor. Kalanları ailelerimize, arkadaşlarımıza ve ihtiyacı olanlara dağıttık. Amerika’ya ilk geldiğimizde kurduğumuz evi de, biz Türkiye’ye döndükten sonra vize işleri uzayınca belki bir daha geri gelemeyiz diye düşünerek boşalttırdık.
Biz ailelerle yaşama, Amerika’ya ilk gelişimiz, olmadı diyip Türkiye’ye dönmemiz, tekrar Amerika’ya gelmemiz sürecinde iki yılda ülkeler arası, şehirler arası, mahalleler arası 11 kere taşındık 😊
Burak her zaman böyle biriydi ama ben bu taşınmalarda ne kadar az ve öz şey sahibi olursam o kadar özgür olduğumu öğrendim. O yüzden buraya en son kesin taşınmamız bence en kolayı oldu.
Alabama’ya daha önce hiç gitmiş miydiniz? Burada tanıdıklarınız var mıydı?
Ben Alabama’ya 10 sene önce abimlerin yanına 40 günlük tatile gelmiştim. Burak daha önce başka eyaletlere gitmiş ama buraya hiç gelmemişti.
Peki oturum ve çalışma izni nasıl aldınız?
Lotodan 😊
Amerika’ya ilk önce turist vizesi ile gelmiştik, hem çalışma vizemiz/banka hesabımız/ehliyetimiz yoktu. Bu süreçte abimlerin kimlikleri altında idare ettik, zaten 6 aydan uzun süre de kalamadığımız için Türkiye’ye geri dönmek zorunda kaldık.
İkimiz de gayri resmi olarak çalışıyorduk ve bu işimizden çalışma vizesi almamız söz konusuydu ama ne zaman ve ne şekilde olacağı belli değildi. Belirsiz bir bekleyiş süreci içindeydik. Her gün başka bir kararla uyanıyorduk. Tam olmuyor yapamıyoruz diyip Amerika’daki evi boşalttırdıktan sonra Türkiye’de yaşayacaksak nerede yaşarız biz diye bakarken Burak’a greencard lotosu çıktı , sayesinde ben de geldim 😊
Alabama’da ev bulmak zor mu? Geçen günkü video görüşmemizde filmlerdeki gibi bir evde oturduğunuzu görmüştüm 😊 Orada hep evler böyle mi, biraz yaşadığın yeri anlatır mısın?
Ben Konya’ya hiç gitmedim bilmiyorum ama bilenler Alabama’yı Konya’ya benzetiyorlar. İstanbul’dan sonra muhtemelen her yer küçük gelir ama bizim yaşadığımız yer gerçekten çok küçük 😊
Burada evler iki çeşitte oluyor. Bizim filmlerden alıştığımız müstakil evler, ya da 2 – 3 katlı binalardan oluşan siteler var.
Ev bulma sürecimiz çok kısa sürdü ama abimin çok büyük desteği oldu. Hem şehri hem de bizi tanıdığı için bakmamız için mahalleleri söyledi biz internetten baktık bir kaç evi seçip emlakçılarına gittik.
Bizim Amerika’ya göç etmemizin en büyük sebebi istediğimiz düzeni kurmak için yıllarca beklememekti. Şuanki evimiz Amerika standartlarına göre düşük bile sayılabilir belki ama bizim tam istediğimiz filmlerdeki ev diyebilirim. Büyük yemyeşil bir bahçemiz, küçük bir seramız, köpeğimiz Leo ile top oynayabileceğimiz bir alanımız var.
Kulağa gerçekten harika geliyor! Peki Alabama’ya yerleştiğinizde seni en çok zorlayan şeyler neler oldu? Oraya adapte olman ne kadar sürdü?
Bence çift olarak taşınmak bu açıdan çok avantajlı, adaptasyonumuz çok kolay oldu. Abimler de her konuda o kadar yardımcı oldu ki sanırım bir haftada adapte olmuştuk.
Taşınma sürecinin en başında başladığımız ve devam eden online bir işimiz vardı ama buraya gelince ek iş olarak bir sure abimin kafesinde de çalıştık. Yoğun bir süreçti ama adaptasyona çok etkisi oldu.
Benim için en zoru sanırım araba kullanmaya alışmak oldu. Çok uzun zamandır ehliyetim vardı ama İstanbul’da neredeyse hiç kullanmamıştım. Burası New York gibi bir yer olmadığı için toplu taşıma yok denilecek kadar az. O yüzden ben yalnız araba kullanmaya başlayana kadar ikimiz de çok zorlandık.
Hiç ırkçılıkla karşılaştınız mı? Yabancılara nasıl yaklaşıyorlar?
Alabama çok muhafazakar bir yer ama buna rağmen biz hiç karşılaşmadık, umarım hiç karşılaşmayız. Buraya normalde pek turist geliyor ve göçmen nüfusu da çok az. Yabancılara çoğunlukla şaşırıyorlar. Nereden geldin? Nasıl geldin? Burayı nasıl buldun gibi şeyleri çok merak ediyorlar. Benim kafede çalışmaya başlamakta öncelikli hedefim İngilizce aksanımı düzeltmekti ama bir şekilde ikinci hafta kafedekiler Türkçe öğrenmeye başladı.
Alabama civarında başka nerelere gittiniz, seyahat etme şansınız oluyor mu
New Orleans bize 2 saat uzaklıkta o yüzden oradaki konserlere gidebiliyoruz. Florida ile eyalet sınırımız 1 saat, deniz için Florida tarafına gidebiliyoruz. Ama hafta içi çok yoğun çalışma tempomuz var, hafta sonu evde olup hem dinlenip hem de bundan daha çok keyif aldığımız için pek fazla çıkmıyoruz.
Coronavirüs salgını sonrası hayatınız nasıl etkilendi, şuan orada durumlar nasıl?
Bu konuda çok küçük bir yerde yaşamamız bizim avantajımıza oldu diye düşünüyorum. Çünkü salgın Alabama’ya çok daha sonra geldi, diğer eyaletlerdeki durumlardan dolayı erken önlemler alınabildi. Ama yine de burada da kriz hali var. Okullar çok uzun süredir kapalı, restoranlar sadece paket servis ya da arabaya servis veriyorlar. Marketlerde trafik kuralları var, tek şeritli ve tek yönlü ilerliyorsun, kimse birbirine 1 metreden fazla yaklaşmıyor.
Bir yerden virüs kapmayalım çabamızın dışında bizim hayatımızda pek bir değişiklik olmadı, çünkü bizim buradaki hayatımız zaten şuanda Türkiye’de yaşanan karantina hayatına çok benziyor. Burada bakkal kültürü olmadığı için biz zaten toplu alışveriş yapıyorduk. Şimdi sadece maske/eldiven ile alışveriş yapıyoruz. Göçmenlikten dolayı canımızın istediği bir çok şeyi hazır alamadığımız için her şeyi evde yapabilmeye çok önce başlamıştık. Sevdiklerimiz ile çok uzun zamandır görüntülü konuşmalarla iletişim kuruyoruz. O yüzden biz çok etkilenmedik 😊
İleride Türkiye’ye geri dönmeyi veya başka bir yere taşınmayı düşünüyor musunuz?
Biz de sürekli ne olsa Türkiye’ye gideriz diye birbirimize soruyoruz 😊 Tek cevabımız var, çok paramız olursa 😊
Şuanda hem tam zamanlı işlerimiz var hem de bir yandan kendi işimizi kurduk onu oturtmaya çalışıyoruz. Bu yoğun sürecimiz boyunca buradan taşınmayı pek düşünmüyoruz ama benim ilerisi için İstanbul’dan direkt uçuşu olan bir şehre taşınma hayalim var. Bu tanımlama benim için bir çok şey ifade ediyor çünkü İstanbul’dan direkt uçuşu olan bir şehirde yaşarsak gelip giden bir sürü arkadaşımız olabilir, biz daha sık gidip gelebiliriz, daha büyük ve gelişmiş bir şehir olur.
Doğru şu an ne iş yaptığınızı sormayı unuttum 🙂 Farklı farklı işlerde çalıştığınızdan bahsettin, ne gibi işlerle meşgulsünüz?
Şu anda hem kendi işimizi yürütüyoruz hem de 2 abimle ortak işler yapıyoruz. Kendi işimizde (Naboo Naturals) Türkiye’den ithal ettiğimiz doğal kozmetik ürünlerini satıyoruz. Bu işimizde satın alma, finans, pazarlama, paketleme, sosyal medya yönetimi gibi çeşitli görevlerimiz var.
Bir diğer işimizde online medikal ürün satışı yapıyoruz. Şirketin merkez deposu California’da, orayı abim yönetiyor, biz de Alabama deposunu yönetiyoruz. Bu işte siparişlerin takiplerini, gelen – giden kargoları hazırlama, raporlama gibi hem online hem de offline işlerimiz var.
Burak ek olarak yengemizin (yenge cok saçma bir kelime ama abimin eşini başka nasıl anlatabilirim ki) online butiği için fotografçılığı yapıyor, ben de online sitesine ürün ekleme, gruplandırma sipariş takibi yapıyorum. Aynı gün içinde bazen hem koli yapıp kargolamak, hem Instagram postu hazırlamak, hem fotoğraf çekmek, hem de oturup bilgisayarda uzun raporlar hazırlamamiz gerekebiliyor ama bunun zamanlamasını ayarlamak bizim elimizde olduğu için idare etmesi çok daha kolay oluyor.
Son olarak Alabama’ya geleceklere ve yurt dışında yaşamak isteyenlere bir kaç öneride bulunur musun?
Alabama pek turist olarak gelinebilecek bir yer değil, ama Amerika’ya taşınmak isteyenler varsa bence başlangıç için çok ideal eyalet diyebilirim.
‘’istemek başarmanın yarısıdır’’ benim çok kullandığım ama daha önce altını pek dolduramadığım bir cümleydi, bu göç hikayemiz bana gerçekten istemenin başarmanın yarısı olduğunu, bir şeyi isteyip yola çıkınca bir şekilde önümüzün açıldığını gösterdi. Benim için asla unutamayacağım bir tecrübe oldu.
Bu yola biz sadece birbirine güvenen ve gözünü karartmış iki kişi çıktık, ama çok büyük destekler gördük o yüzden fırsatını bulmuşken teşekkür etmek istiyorum.
İlk olarak bu yola benimle çıkmak istediği için Burak’a çok teşekkür ederim, benim tek başıma ya da bir başkasıyla hayal bile edemeyeceğim şeylere beni inandırdı ve başardık. Tam içleri rahat etmiş evimizi kurmuş, düzenli işlerimiz varken bir anda hepsini bırakıp gidiyoruz dediğimizde bizi dinleyip, anlayıp destek olan çok ama çok değerli annelerimize ve babalarımıza çok teşekkür ederim. Amerika’ya iki uçuşumuzda da başlarında ne kadar kalacağımız, neler yaşayacağımız belli olmamasına rağmen büyük bir heyecanla bizi havaalanında karşılayan bizim sürecimize kendi süreçleri gibi ortak olan Nazmi abim, Maya ve Una’ya çok teşekkür ederim.
İşlerimizi bıraktıktan sonra bize is teklifi yapan ve bu sureci bu kadar az stresle atlamamızı sağlayan sevgili patronumuz İsmail abime çok teşekkür ederim. Bu süreci hatırladıkça içimizin ısındığı, rüya gibi bir Avustralya tatili yapmamızı sağlayan Tolga abi ve Yuliya’ya çok teşekkür ederim. Taşınmamızda yardim eden, aradaki sorunlarımızda bizi dinleyen, sürekli bizi davet eden yalnız olmadığımızı hissettiren bütün arkadaşlarımıza çok teşekkür ederim.