Çocuktan aldı haberi insanlık, çünkü Nebi’nin eli değmişti saçlarına. Bu yalnız bir sevgi dokunuşu değildi, bir duayı da saklıyordu içinde. Öyle bir dua ki çocuğa sonsuz zenginlikte bir bahçenin anahtarını uzatıyordu. Bu bahçeye adım atan ilahî bir ilimle kuşatılacak, o anahtarı eline alanın önünde hiçbir kapı duramayacaktı.
Gecenin sonu. Resûlullah’ın (sas) arkasında saf tutmaya çalışıyor çocuk. Beklemediği bir şey oluyor namaza hazırlanırken. Hz. Peygamber mübarek elleriyle kendi hizasına çekiyor onu. “Sen Allah’ın elçisisin. Bir müminin senin arkanda namaz kılması gerekir,” diyor çocuk bunun üzerine. İşte o vakit değiyor merhamet eli saçlarına: “Allah’ım, onu dinde derin anlayışlı kıl ve Kur’ân’ın tefsirini öğret!” Sonra
Lütfen Dergimizin tüm yazılarını okuyabilmeniz için üye olunuz yada giriş yapınız!Giriş / Abone ol