Birbirlerinden uzakta kalmış iki yalnız ağaç takılır gözüme
Kökleriyle birleşmeye çalışan iki yalnız ağaç böylesine
İkisininde derdi aynı kavuşmak birbirleriyle
Bu iki yalnız ağaçtır şarkıları söylenen dilden dile
Sonbahar ile yapraklar uçar gönülden gönüle
Yalnız bir adam gelip oturur önlerine
Kalemi yalnız keder yazar defterine
İşte yalnızların hikayesi böyledir Sonlarını yalnız kader bilir
Karanlığın içindeki ışıktır senin geçmişe açılan kapın o an.
Bir an için çocukluk hayallerini sana hatırlatan.
Sen ile olmak istediklerin arasindaki mesafeyi dolduran.
Geri dönemezsiz artık girdiğin bu yoldan.
O ışıktır artık gitme vaktin geldi bu zamandan.
Seni öyle bir severim ki tahayyül edemezsin
Kalbin yerine atanı kuş zannedersin
Sen bu kuluna bir anlamlı buseyi çok bilirsin
O buse ile öksüz kuş özgürlüğe uçar bilesin