Seni düşündüm dün gece...
sayfa sayfa karıştırıp gezdim maziyi,
bir resmin yoktu ama dinledim defalarca sevdiğin şarkıyı.
Çocukluğum geldi aklıma;
acıyacağını, kanayacağını bildiğim halde oynar koparırdım
dizimdeki kabuk bağlamış yarayı.
Kabuk bağlamıştın sen,
nasır tutmuştun kalbimde,
dün gece kopardım kanattım seni...
Çokta lazımmış gibi!
Kordon'da aldım soluğu,
bir bankın üzerindeydim kendime geldiğimde,
deniz karanlık mavi,
hava ayaz,
elimde çoktan sönmüş sigara,
sarhoş hayaller.
Bir martı çığlığıydı sessizliği yırtan...
Düğümlenmiş boğazımda haykırılmaya hazır
binlerce cümle isyan dolu,
gözyaşım mürekkep dilim kalem oldu;
döktüm sana olan zehrimi içimi kanata kanata..
azar azar aldı götürdü dalga
kıyıya her vurduğunda seni...
Ne olur karanlık mavide kal,
daha gelme geri...