TREKBEŞBİN ekibi olarak farklı rotalar, farklı deneyimler mottosuyla bir süredir başka coğrafyalar peşinde koşmak istediğimiz için 16 Eylül 2018 Pazar günü bir grup doğa sever ile KINIKÇI KANYONU'nu geçmek istedik.
İnternet üzerinden Kınıkçı Kanyonu olarak araştırma yapıldığında pek fazla bilgi ve görsel olmadığı için de faaliyetimizin yazısını özellikle yazmak istedim. Merak edenleri fazla bekletmeden yol hikayemize başlayalım. Bakalım nerelerden geçmişiz?
KINIKÇI KANYONU'NDA TREKKİNG
Yol uzun olduğu için Cumartesi gece yarısı İstanbul'dan E-5 güzergahında toplanarak yola çıkıyoruz.
Bolu'ya gün ağarmadan, saat 05.30 gibi ulaştığımızda Bolu merkezdeki bir kafede kahvaltımızı yapıp, saat 06.00'da 720 metredeki Bolu merkezden Kıbrıscık'a giden yoldan sisler içinde yol alıyoruz.
51. kilometrede bulunan Çökeler Köyü'nün hemen karşı hizasında, 1320 metrede, saat 06.35'te aracımızdan iniyoruz.
Yola çıkış hazırlığı sonrasında saat 06.45'te Kınıkçı Kanyonu başlangıç tabelasında ekip fotoğrafımızı çektirip, günün heyecanlı yürüyüşüne başlıyoruz.
|TREKBEŞBİN KINIKÇI KANYONU EKİBİ|
Bugün izleyeceğimiz rotanın tamamı Köroğlu-Yaylaçayı-Çeltikdere güzergahında 38 kilometre olarak geçiyor. Bolu'da işaretlenmiş olan ilk yürüyüş parkuru olma özelliğini taşıyor. Bizse bugün bu 38 kilometrelik etabın Yaylaçayı-Çeltikderesi arasındaki 22 kilometrelik etabını yürüyeceğiz.
İzleyeceğimiz rota hemen ana yolun dibinden toprak ve biraz mıcır taş karışımı olan fakat düzgün bir yol olarak başlıyor.
İzleyeceğimiz rota hemen ana yolun dibinden toprak ve biraz mıcır taş karışımı olan fakat düzgün bir yol olarak başlıyor.
Sabahın ilk saatlerinde Bolu hepimizi hissedilir derecede biraz üşütüyor ama yürümeye başlayınca ısınıyoruz.
Yürüyüşün ilk anlarında Kınıkçı Kanyonu bilgilendirme tabelasındaki ayı uyarısı sıcak espriler yapmamızı sağlıyor.
İlerledikçe orman depo alanı olarak kullanılan, bir yığın kesilmiş ağacın bulunduğu bir bölgeden geçiyoruz. Bölge hem odunlarla hem de sisli manzarasıyla çok hoş gözüküyor hepimize.
Rotada ilk başlarda sol tarafımızda bulunan Yaylaçayı Dere'si tüm gün bizimle birlikte Çeltikdere Köyü'ne kadar ilerleyecek.
Dere bir süre sonra Kınıkçı Kanyonu boyunca devam eden Kınıkçı ya da kimi kaynaklarda Erikli olarak geçen dereye dönüşüyor.
|ROTADA YÜRÜMEYE BAŞLADIĞIMIZ AN|
|BÖLGEDE AYI VAR DİKKATLİ OLUN!!|
|ODUN YIĞINLARINA ULAŞTIĞIMIZ AN|
|BÖLGEDE BİR ÇOK ODUN YIĞINI VAR|
|YAYLAÇAYI DERESİ|
Yaylaçayı'nın kaynağının bölgenin kuzeyinde bulunan Köroğlu Dağları olduğu biliniyor. Gün boyu birkaç kere bu dereyi ve devamında geleni geçeceğiz. İşte bu geçişlerin ilki geliyor.
Derede fazla su olmadığı için geçişimiz çok rahat oluyor. Bağlandığımız yol çam ağaçları arasından ilerliyor.
Yola çıkmamızın üzerinden yarım saat geçtikten sonra saat 07.15'te 2 kilometre yürüyerek Bataklık Mevki'ne ulaşıyoruz.
Burada birkaç derme çatma ev görüyoruz. Selamlaştığımız bir teyzeyi görünce de bölgede yaşayanlar olduğunu anlıyoruz.
Yerleşim alanını geçtikten sonra bölgenin havası değişiyor. Sapsarı kırsalı, geniş düzlükleri ve ayaklarımızın altında beliren farklı ot türleri ile rotada tarz birden değişiyor gibi.
Rota kanyon şekline bürünene kadar dağ çayı, sığır kuyruğu ve damkoruğugillerden birkaç çeşit gözümüze çarpıyor.
|GÜNÜN İLK DERE GEÇİŞİ|
|DERE GEÇİŞİ SONRASI ROTANIN HALİ|
|BATAKLIK MEVKİ|
|BATAKLIK MEVKİNDE BİR KÖPRÜ|
|BÖLGENİN HAVASI BİRDEN DEĞİŞİYOR|
|DAĞ ÇAYI|
|SIĞIR KUYRUĞU|
|DAĞKOVUĞUGİLLERDEN BİR BİTKİ|
|BÖLGENİN KAYA OLUŞUMLARI GÖRÜLMEYE BAŞLIYOR|
Buluntulara göre eski zamanlarda bölgede öncelikle Hititler yaşarken, M.Ö. 1OOO'li yıllara doğru yörenin sırasıyla; Frig, Lidya ve kısa bir süre de Pers egemenliği altında kaldığı görülmüş.
M.Ö. 334 yılından sonra Bolu ile birlikte Bitinya yani İzmit, Sakarya ve Bursa sınırları içine dahil olan bu bölge, M.Ö.74 yılında Bitinya Toprakları'nın Romalılara geçmesi nedeniyle önce Roma, ardından da 395 yılında Roma İmparatorluğu’nun ikiye ayrılması nedeniyle Doğu Roma yani Bizans egemenliğine girmiş.
Uzun yıllar Bizans egemenliğinde kalan bölge bir dönem Persler ile Bizanslılar arasındaki savaşlarda iki tarafın ordularının da arasında kalmaktan kurtulamazken, zaman zaman Abbasi ordularının da bu yörede görüldüğü tarihi kayıtlarda geçmiş.
Görünen o ki bölge Frig Bölgesi olarak adlandırdığımız bölgeye çok benziyor. Bakalım bugün geçişten gelen hangi izlere tanıklık edeceğiz.
Yol kısa bir süre sonra bizi birkaç köpeğin gezindiği bir ağılın önünden geçiriyor.
Yol kısa bir süre sonra bizi birkaç köpeğin gezindiği bir ağılın önünden geçiriyor.
|GÜNÜN İLK AĞILINDAN GEÇİYORUZ|
|KURUMUŞ GÖLDEN GÖRÜNÜM|
|TAŞLARDAN YAPILMIŞ AĞILLAR|
|DERENİN KARŞISINDAKİ ÇOBAN VE SÜRÜSÜ|
|DERENİN SOL TARAFINDAN İLERLERKEN|
|KAYALIKLAR BAŞLIYOR|
|KAYALIKLARDA İLERLERKEN|
|KUŞBURNU AĞAÇLARI BÜTÜN GÜN BİZİMLEYDİ|
|MOLA ANINDAN BİR GÖRÜNÜM|
|DERE BOYU İLERLERKEN|
|KÖPRÜYE ULAŞTIĞIMIZ AN|
|KÖPRÜNÜN ÜSTTEN GÖRÜNÜMÜ|
Ve peri bacaları başlarken, kanyonun içine doğru giriyoruz. 7. kilometrede artık dereden biraz daha yükseklerde ve patika bir yolda yürüyoruz.
|DEREDEN YÜKSELMEYE BAŞLARKEN|
|YUKARILARA DOĞRU|
|DİBİNDEN GEÇTİĞİMİZ KAYA OLUŞUMLARINDAN BAZILARI|
|PERİ BACALARI YAVAŞ YAVAŞ GÖZÜKMEYE BAŞLIYOR|
|BU GEÇİDE BAYILIYORUZ|
Kanyon bir ara neredeyse 100 metre aşağımızda kalıyor. İnsan burada yürürken inanın hangi tarafına bakacağını şaşırıyor. Dikkatli olup, yukarılardaki kayaları inceleyin derim.
|DERE ARTIK BAYAĞI AŞAĞIDA KALIYOR|
Bu arada rotanın karşı yakasından ilerlemek hem eğim hem de yapı sebebiyle biraz imkansız gibi gözüküyor.
Rota saat 09.25'te 8. kilometrede bizi kocaman bir oyuğa getiriyor. İzlerden anlıyoruz ki burası bir ağıl olarak kullanılıyor.
|OYUĞA DOĞRU İLERLERKEN|
|OYUK İLERİDE GÖZÜKÜYOR|
|OYUĞUN İÇİNDE BİRAZ NEFES ALMACA|
|DEVASA OYUĞUN ALTINDAN GEÇERKEN|
|OYUĞUN DİĞER TARAFINDAN BİR GÖRÜNÜM|
Dar patika yoldan tek sıra halinde ilerlemeye devam ediyoruz. Artık ardıçlarla dolu açık tepelerde yol alıyoruz.
Görüntünün tamamen sarıya ve yeşile büründüğü bu tepelikte saat 10.00'da 15 dakikalık bir mola veriyoruz. Bir yandan da aşağıda kanyonun dönüş yaptığı vadiyi inceliyoruz.
|PATİKA YOLDAN TEK SIRA İLERLİYORUZ|
|ARDIÇLAR ARASINDAN İLERLERKEN|
|KANYONUN İLERLEDİĞİ YÖNE DOĞRU BAKARKEN|
|VADİ TABANINA DOĞRU İNERKEN|
|VADİ TABANINA İLERLERKEN İLGİNÇ TAŞLARLA|
|DEREYE DOĞRU SON İNİŞ|
|DEREDEN KARŞIYA GEÇERKEN|
|KAYA OLUŞUMLARINDAN ÖRNEKLER|
|900 METREDE DERE BOYU İLERLERKEN|
Hem ilerlediğimiz bölgenin sağında hem de karşı cephede bir zamanlar yaşam izleri olabilecek mağaraları da barındıran daha bariz kaya oluşumlarını görüyoruz.
|KARŞI CEPHEDEKİ MAĞARALARDAN BİR GÖRÜNÜM|
|DERE BOYU İLERLERKEN|
|YIKILMIŞ KÖPRÜYE ULAŞIYORUZ|
|KÖPRÜNÜN ÜSTTEN GÖRÜNÜMÜ|
|CEVİZ AĞACI ALTINDA YEMEK MOLASINDAYIZ|
|MOLA YERİMİZİN ARKASINDAKİ OLUŞUMLAR|
|YİNE DOĞAL BİR AĞIL GÖRÜYORUZ|
|AĞILIN ÜST KISMINDA BULUNAN KIRLANGIÇ YUVALARI|
|KAYA OLUŞUMLARINA ÖRNEKLER|
|KAYA OLUŞUMLARINA ÖRNEKLER|
|KAYA OLUŞUMLARINA ÖRNEKLER|
|BİR KERE DAHA DERENİN KARŞISINA GEÇİYORUZ|
|HEYECANLI GEÇİŞE İLERLERKEN|
|GEÇİYORUZ KORKMAYIN LÜTFEN!!|
|ROTADA GÖRDÜĞÜMÜZ TEK ULUSLARARASI İŞARET|
|GEÇİŞ ANINDAN BİR GÖRÜNTÜ|
|TEPELERE DOĞRU YÜKSELİRKEN|
|AZICIK KAYA MI TIRMANSAK ACABA|
|BU İLGİNÇ OLUŞUMLAR HEP ROTA ÜZERİNDE|
|TEPELERDE İLERLİYORUZ|
Ve saat 13.00'da 15. kilometrede yine eski bir köprüye ulaşıyoruz.
İzlediğimiz yol bir ara geçit vermeyince dere yatağına inip, tekrar yükseliyoruz.
Bu yükseldiğimiz tepe artık derenin sol tarafında yürüdüğümüz son yükseliş oluyor.
Rotanın ve günün verdiği yorgunlukla hepimiz bu tepede zorunlu bir mola verip, saat 13.20'de inişe geçiyoruz.
Bir saat sonra 16. kilometrede saat 14.20'yi gösterirken iniş yaptığımız noktada artık karadan bize geçit olmadığını anlıyoruz. Bundan sonra rota bizi kanyonun sulu bölümüne doğru yönlendiriyor.
Önce kanyon içindeki güzel taşların üzerinden ilerlesek de öyle bir yere geliyoruz ki mecburen suya girmek zorunda kalıyoruz.
Bu arada kanyon içinde muhteşem yabani incirlerin olduğunu belirtmem lazım.
|KÖPRÜDEN GEÇERKEN|
|DERE YATAĞINA İNDİĞİMİZ AN|
|MOLAMIZA TANIKLIK EDEN MUHTEŞEM TAŞ|
|İNİŞE BAŞLADIĞIMIZ AN|
|KANYONUN İÇİNE GİRDİĞİMİZ AN|
|EKİP KANYON İÇİNDE İLERLERKEN|
Kanyon geçişimiz önce bir su kanalını takip ederken son ahşap köprüyü gördüğümüz anda kazasız belasız saat 15.40'ta 18. kilometrede bitiyor.
Bundan sonra Çeltikdere Köyü'ne gitmek için 4 kilometrelik bir yolumuz daha kalıyor.
|GÜNÜN SON AHŞAP KÖPRÜSÜ|
Bu 4 kilometrelik yol devamlı derenin sağından, dar bir patika şeklinde ilerliyor. Tepeleri yatayda aşa aşa ilerliyoruz. Bu bölüm biraz sıkıyor insanı ama yine de sol taraftaki mağaraları ve alttan akan dereyi izlemek insana iyi geliyor.
Bir zamanlar bu yamaçların her iki tarafında da insanlar yaşarmış. Bugün tüm rota boyunca geçmişte yaşam olduğuna dair birçok iz gördük. Bunlardan biri de köye gelmeden rota üzerinde gördüğümüz Çeltikdere Kilisesi.
Kilise 842-1204 yılları arasındaki Bizans Dönemi'ne uygun biçimde haç şeklinde ve kesme taştan yapılmış. 1950’li yıllara kadar cami olarak kullanılmış. Çatısı da söküldüğünden bir zamanlar muhteşem bir yapı olduğu anlaşılan kilise bugün kaderine terk edilmiş gözüküyor.
|4 KİLOMETRELİK ROTANIN BAŞLANGICI|
|İLERLEDİĞİMİZ YOLUN KARŞI TARAFINDAKİ GÖRÜNTÜLERDEN|
|ÇELTİKDERE KİLİSESİ|
Kiliseyi geçer geçmez rota artık geniş bir toprak yola dönüyor ve bizi 666 metredeki Çeltikdere Köyü'ne taşıyor.
Köye girdiğimiz an sağda rota tabelasını görüyoruz. Saatimiz de 17.10'u gösteriyor. ve biz 22 kilometreyi tamamlıyoruz.
Servis aracımıza doğru yürürken biraz da köyü inceliyoruz. Çeltikdere Köyü adından da anlaşılacağı gibi bir zamanlar pirinç üreten bir köymüş.
Günümüzde ne o eski üretimler kalmış ne de köyde yaşayan nüfus. Hatta Çeltikdere Köyü artık köy sakinleri arasında geçtiğimiz şubat ayında gerçekleşen aile kavgası ile daha bir ünlü gibi gözüküyor.
|ÇELTİKDERE KÖYÜ'NE GİDEN TOPRAK YOL|
|İŞTE ROTANIN BİTTİĞİNİN KESİNLEŞTİĞİ AN|
|ÇELTİKDERE KÖYÜ SOKAKLARI|
|ÇELTİKDERE KÖYÜ EVLERİ|
|ÇELTİKDERE KÖYÜ MEYDANI|
Geçmişi çok eskilere dayanan bu köy bir zamanlar neşenin, çocuk seslerinin, üretimin merkeziymiş belli. Artık biz yürüyüşçülerin son durağı konumunda ne yazık ki!
Servisimize ulaştığımızda hepimizin yüzü gülüyor. Yorgun ama mutluyuz! Büyülü gerçeklik hikayelerinden çıkma bir gün geçirdik Kınıkçı Kanyonu'nda . İyi ki gelmişiz!
GÜNÜN TEKNİK VERİLERİ
Yapılan Kilometre: 22 K
Alınan İrtifa: 1095 Metre
Kaybedilen İrtifa: 439 Metre
Faaliyete Başlama Saati: 06:45
Faaliyetin Bitiş Saati:17:10
Faaliyete Başlanılan İrtifa: 1320 Metre
Faaliyetin Bittiği İrtifa: 666 Metre
NOT: Faaliyet sırasında gps kilometreyi 26 kilometre olarak ölçmüştür. Eve dönüp bilgisayara attığımızda ise 22 kilometre yani rota tabelasındaki kilometreye uygun bir veri yapıldığını gördük. Bu sapma gps in bazı anlarda sağa sola atış yapmasından kaynaklanıyor. Bu sebeple 26 kilometre yürüdüğünü sanan ekip arkadaşlarımız buradaki verileri görünce şaşırmasınlar.
NOT: Faaliyet sırasında gps kilometreyi 26 kilometre olarak ölçmüştür. Eve dönüp bilgisayara attığımızda ise 22 kilometre yani rota tabelasındaki kilometreye uygun bir veri yapıldığını gördük. Bu sapma gps in bazı anlarda sağa sola atış yapmasından kaynaklanıyor. Bu sebeple 26 kilometre yürüdüğünü sanan ekip arkadaşlarımız buradaki verileri görünce şaşırmasınlar.
- Bölgeye İstanbul'dan ulaşmak için ya bizim yaptığımız gibi gece yarısı yola çıkılmalı ya da kamplı faaliyet yapılmalıdır.
- Rota boyunca su olmadığı için yürüyüşçü yanına fazla su almalıdır.
- Parkur zor bir parkur olduğundan ilk kez yürüyenlere uygun değildir.
- Faaliyet uzun süreceğinden yiyecek konusunda sağlam bir şekilde yola çıkılması gerekir.
- Sonbaharda su seviyesi oldukça düşüktür.
- Parkurun geneli iniş şeklinde ilerlemektedir.
SON SÖZ
Kanyon hakkında çok rota bulunmasına rağmen bilgilendirici bir yazı ve görsel bulmak çok zor. Bu sebeple kendi deneyimimizi yazıya dökmek istedim. Umarım bizden sonra gidecekler için faydalı olur. Muhteşem bir bölgeden, enteresan yeryüzü şekillerinden ve alabildiğine bakir bir doğadan geçtik. Darısı size olsun!!
Tüm ekip arkadaşlarımı hem tebrik ediyorum hem de uyumlarından dolayı onlara teşekkür ediyorum. Yeni rotalarda görüşmek dileğiyle!
ŞENAY KILIÇ