“Yağmurdan Kaçarken” ile ilgili düşüncelerimi yazmam lazım. Sonuç olarak erken konuşmak istemiyorum ama durum ortada.
Biscolata Erkeği “kavramının” önemli tensilcilerinden Carlos Martin’e bir sözümüz yok. Adamın ilk rolü… Bu işi kıvırır yada kıvıramaz. Öte yandan dilini bilmediği bir ülkenin bir milletine Kendince kararınca rol kesiyor.
Ama olmamış işte… Bu dizinin mantığı çok ama çok gerilerde kaldı. Romantik komedi tadında çapkını “aptal aşık”a döndürecek eski yeşilçam tadlarını bu şekilde sunumlar ile sevmemiz çok zor.
Tamam… “Biz size yüz yılın dizisini hazırladık” demiyorlar… Ama en azından Tayfun Güneyer gibi eli çabuk bir ustadan biraz daha özen beklerdik.Dizinin, Ne tam anlamıyla izleyiciyi içine alan bir hikayesi var… ne de bundan sonrası için vaad ettiği bir heyecanı… Sabun köpüğü misali bir anda tüketmeyi hedefleyen anlık eğlencelik sunabilir hepsi o kadar….
Ama en büyük sorun oyuncular arasında tam anlamıyla bir uyumun olmaması . Çok önemli bir kimya sorunu var. Carlos Martin’in kimyası bana göre ne Ezgi Asaroğlu ne de Ayça Erturan ile örtüşüyor… 3 kişilik bir hikaye anlatılacaksa ve alternatif bir sevgili rolü var ise, bunun sunuş biçimi bu açıdan çok daha zor olacak. Olurda reytinglerde bir şekilde varlığını sürdürmeyi başarırsa (ki bu son veriler ile biraz zor) izleyici hangi ilişkiye sıcak bakarsa, hikaye sanırım daha çok ona yaslanacak. Anlaşılan o ki şu anda hikaye Ezgi Asaroğlu üzerinden ilerleyecek.
Kısa lafın özü… “Yağmurdan Kaçarken” izleyiciye değil… Allaha emanet…!
Volkan Türkcan