Muhbir oçBilim ve Edebiyat, Yalçın Küçük
Atsız, eski arkadaşıyla sorunlarını bir kan kavgasına döktü. Savaş yıllarında başbakanlara jurnaller yazdı: Bunlarla ün kazandı. Birinde şunları yazdı:
«1 — Bugün Maarif Vekâletine bağlı Dil Kurumu azasından ve Ankara'daki Devlet Konservatuarı öğretmenlerinden bir Sabahattin Ali vardır. Hemen hemen bütün kendisini tanıyanların komünistliğini bildiği Sabahattin Ali..
..Sayın Başvekil! Buraya bilmecburiye yazarken büyük bir ıstırap duyduğum iki mısraında (beni mazur görmenizi rica ederim) bu vatan haini..
Evde de bir şey yok zaten. Bir küçük sofa, bir yatak, içine yiyecek tıkılı tel dolap, soba, halı, kilim, kap kacak, duvara çivili kırmızı kadife heybe içinde Kur'an. Paramı heybenin içinde açtığım gizli göze sokarım, Yemek pişmezdi evde, anca patates kaynatır veya yumurta kırardım, ta ki o gelene kadar... Ne zamanki o geldi, evin içi ısınmaya, yemek pişmeye başladı. Ev onun nefesiyle kıpırdandı.Yas Orkestrası, Ali Cüneyd Kılcıoğlu (Sayfa 71 - Sel yayınları)
Üstad'ın Hayatından Bir Kesinti
Aşık Veysel’in hayatında ikinci mühim değişiklik seferberlikte başlamıştır. Kardeşi Ali de cepheye gitmiş, küçük Veysel kırık telli sazıyla yalnız kalmıştır. Harp patladıktan sonra Veysel’in bütün arkadaşları, emsalleri cepheye koşuyorlar. Veysel bundan da mahrum...
Böylece münzevi olan ruhunda ikinci bir inziva da açılmıştır. Arkadaşsızlık acısı, sefalet, onu çok bedbin, umutsuz ve mahzun ediyor.Artık küçük bahçesindeki armut ağacının altında yatıp kalkmakta, geceleri ağaçların ta tepelerine çıkarak içindeki derdini göklere ve karanlıklara bırakmaktadır.”
O günlerini Aşık Veysel şöyle anlatır Enver Gökçe’ye;
“Eve girerim, yüzüm asık: Anam babam halimi bilmez. Ben onlara derdimi, dokunmasın diye, açamam. Onlar benim kafa tuttuğumu zannederler, bense derdimi dökmekten çekinirim, öyle ki, sazdan bile farır gibi oldum.”Bunda biraz anadolu’da “erkek oğlan” olgusunun etkisi varsa, daha çok Veysel’in vatanseverliğinin, vatana olan borcunu ödeme duygusunun ağırlığı vardır. Sonradan şöyle dizeleştirir bunu:
“ne yazık ki bana olmadı kısmet
düşmanı denize dökerken millet
felek kırdı kolumu, vermedi nöbet
kılıç vurmak için düşman başına.
bugünler müyesser olsaydı bana
minnet etmez idim bir kaşık kana
mukadder harici gelmez meydana
neler geldi bu veysel’in başına.”
Kitap 1943 yılında basıldıktan sonra ilk eleştiri Nazım Hikmet’ten geldi. Nazım, Mayıs 1943’te Bursa Hapishanesi’nden gönderdiği mektupta Kürk Mantolu Madonna hakkında şunları yazdı:
“Kürk Mantolu Madonna, ben bu kitabı hem sevdim hem kızdım. Evvela niçin kızdığımı söyleyeyim. Kitabın birinci kısmı bir harikadır. Bu kısmın kendi yolunda inkişafı yani bir küçük burjuva ailesinin içyüzünü tahlili öyle bir haşmetle genişlemek istidadında ki, insan buradan ikinci kısma geçerken, elinde olmayarak, yazık olmuş, bu çok orijinal, çok mükemmel başlangıç ve imkan boşuna harcanmış, keşke bu başlangıç harcanmasaydı, diyor. Ben başlangıcı okurken yani Berlin’e kadar olan pasajı, senin benim anladığım manadaki realizmine hayran oldum. Beni dinlersen o başlangıcı almak ve kahramanın ölümünü kısaca tekrarlamak suretiyle o ailenin efradı ve eşhasının hayatları etrafında bir ikinci cilt, ayrı bir roman yapabilirsin, böylelikle de dinlemeye başladığımız harika musiki birdenbire kesilmiş olmaz. Gelelim ikinci kısmına, o kısım, başlı başına bir büyük hikaye olarak güzeldir ve böyle bir tecrübe gerek senin için gerekse Türk edebiyatı için lazımdı. Sen bu tecrübeyi başarıyla yaptın.”
Ali Kuzu -Dunyayi yöneten üst akıl Bilderberg kitabından
Domuz gribi
Finlandiyalı eski Sağlık Bakanı Dr. Rauni Kilde'nin domuz gribi hakkında çok çarpıcı açıklamalarda bulunduğu ortaya çıktı. Aşıların griplerden daha tehlikeli olduğunu belirten Kilde "Dünya nüfusunun üçte ikisini öldürmek istiyorlar" dedi.
Domuz gribi aşısının bir aldatmaca olduğunu söyleyen Dr. Kilde "bu aşı ile mümkün olduğunca dünya nüfusunun çoğu öldürülmek isteniyor, bu nedenle önce küçük çocuklara ve hamile kadınlara uygulanması öneriliyor" dedi.
Tehlikenin Farkında Mısınız?
Uluslararası Bern Sözleşmesi ve 5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun 27. maddesine göre bir eserin telif hakları eser sahibinin yaşamı boyunca ve ölüm tarihinden sonra 70 yıl boyunca korunabilir. Bununla ilgili en yakında yaşadığımız örnek Küçük Prens kitabıydı. Kitabın yazarı Antoine de Saint-Exupéry 1944'te ölmüştü ve 2014'ün sona ermesiyle birlikte (ölüm günü değil, ölüm yılı dikkate alınıyor) onlarca yayınevi tarafından telif hakkı ödenmeksizin basıldı. Hani neredeyse artık Küçük Prens basmayan yayınevine kız vermeyecekler. Ve maalesef bu baskıların birçoğu özensiz, tamamen ticari amaçla yapılan baskılardı.
Peki Türkiye'de yıllardır en çok okunan kitapların ilk sırasında yer alan kitap hangisi? Kürk Mantolu Madonna! Peki yazarı Sabahattin Ali'nin ölüm tarihi? 2 Nisan 1948!
Demem o ki, pek yakında sırf Kürk Mantolu Maddona, Kuyucaklı Yusuf, İçimizdeki Şeytan basmak için kurulmuş onlarca merdiven altı yayınevi görebiliriz Allah muhafaza.
"İki elin kapatabileceği küçücük bir alanda olup biter her şey. Bütün planlar orada masaya yatırılır, bütün savaşlar orada yapılır, bütün barışlar orada imzalanır. Aşkların ipek yolu, kinlerin asma köprüsü, kibirlerin trapezi, kıskançlıkların vadisidir. Hem vitrin, hem mahzendir; hem perde, hem film. Hem okunaklıdır, hem kargacık burgacık. Ondan düşen bin parçadır, onu gören cennetlik. Birbirine çok benzer ve çok ayrıdır birbirinden. İki elin kapatabileceği küçük bir alanda yer alır; gözler, kaşlar, burun, ağız, yanaklar ve çene. Yerin, suyun, kumaşın, binanın, yastığın ve yorganın da yüzü vardır ama kızarmaz. İnsan yüzü, bütün yüzlerden kızarmasıyla ayrılır."Makyaj Yapan Ölüler, A. Ali Ural (Sayfa 147 - Şule Yayınları, 18.baskı, 2018.)
Ahmet Ümit'in son kitabıyla geldim.O kadar özlemisim ki Baskomiser Nevzat'ın yardımcıları Ali ve Zeynep'le beraber çalışmalarını.Evet evet başkomiser Nevzat,Ali,Zeynep,Evgenia,Janti Cemal yine bizimle.Okumaya başlayınca hemen kendimizi Baskomiser Nevzat'in emektarinin içinde,mahalle köpeği Bahtiyar'ı severken veya Tatavla'da serinlerken buluyoruz.Uzatmadan kitabın konusuna geceyim.Güncel bir konu olan pedofiliyi ve Suriye mültecileri sorununu ele almış yazar.Çocuk tacizcilerini küçük bir ritüel ile öldüren "Körebe" lakaplı bir seri katilin peşindeler bu sefer. "Körebe acaba kim?" Okurken bazı yerlerde yutkunamadım.
Sinirlendim,üzüldüm.Bazen insanlığımdan utandım.O kadar çarpıcı ve o kadar gerçek sorunlara kapatıyoruz ki gözümüzü.Açarsak bizim de canımız yanacak çünkü ama Ahmet Ümit çok cesaretli bunları yazmış,yazabilmis.Kendisi için de zor bir kitap olduğunu söylemiş zaten.Okurken de ben çok zorlandım.Özellikle Suriye mültecileriyle ilgili olan kısımlar benim yüreğimi dağladı.Zaten yazarın dili akıcı,ben övmeye gerek bile duymuyorum çünkü sıkı bir Ahmet Ümit hayraniyim.Amaaa bu kitap kesinlikle en iyisiydi benim için.En sevdiğim İstanbul Hatırası'ndan bile daha iyi..
Kitapla kalın
Burada Emevîlere karşı isyan halinde olan Hâricîler küçük askeri birlikleriyle Emevî ordularını mağlup ediyorlardı. Diğer taraftan da Hz. Ali taraftarları da yönetime zor anlar yaşatıyorlardı. Bugün de olduğu gibi o dönemde de Irak İslam coğrafyasının en karışık ve en tehlikeli bölgesiydi.Emevi Saltanatının Irak Valisi, Ali Aksu