Çayı şekerli içenler için çayın keyifsizleştirilmesi olup, genelde rejim niyetiyle başlanıldıktan sonra bir daha kolay kolay bırakamamak. bazen rejim niyetiyle değil de şekeri biten öğrenci evinde üşengeçlik ve unutkanlık sonucu kazanılabilen bir alışkanlık.
-
1.
- 2.
- 3.
- 4.
- 5.
- 6.
- 7.
- 8.
-
9.
basit matematik hesabıdır. masa başı işte çalışan biri sabah, öğle, akşam olmak üzere en azından birer ikişer bardak çay içiyordur.
hatta kupalarda içen bile vardır. çay bardağına 2 şeker, kupaya en az 3 şekerden hesap edersek, günde 8-9 küp şeker eder.
9 tane küp şekeri avucunuza koyun bakalım, haftanın 5 günü bu şekilde günde 1 avuç olmak kaydıyla at gibi şeker mi yiyeceksiniz?
şahsen ben bunu fark ettiğim an bıçak gibi şekeri bıraktım. arada meyve çayı içeceğim zaman da birazcık bal koyuyorum.
gençken tabi hava cıva geliyor bu söylediklerim ama biraz yaş ilerleyince anlarsınız demek istediğimi.
-
10.
Benim nedenim: Geçen sene kaldığım üniversite yurdunda sabah kahvaltılarında bazen şeker sınırlı bazen de çay kaşığı sayılı olurdu çatalın tersiyle de çayın karıştırılmasından hiç hoşlanmam sonrasında yapış yapış olur vs. ya ben de tek şeker kullanıyordum zaten en sonunda bi' gün sıçarım ağzına tek şeker için girdiğim zahmete bak anasını satayım deyip şekersiz içmeye başladım.