Başta Tayip Erdoğan, Devlet Bahçeli ve toplum önderliğini üstlenmiş bulunan herkesten; aklı başında insanların kuvvetli bir beklentisi var.
Bu beklenti hemen her platformda şu cümlelerle dile getiriliyor: siyasi üslup ötekileştiriyor, siyasi üslup gerginliğe yol açıyor vs.
Açık açık söyleyelim; liderler rakipleri aleyhine kavgacı, hakaretler dolu bir dil kullanınca, taraftarları gaza geliyor, bilhassa muhalif liderlere karşı düşmanca tavırlar takınıyorlar.
Sanıyorlar ki liderlerinin hakaret ettiği muhaliflere saldırırlarsa liderlerine arka çıkmış, liderlerini sahiplenmiş olacaklar.
Halbu ki bu tutum ve davranış herşeyden önce saldırılan değil, azmettiren, kışkırtan lidere zarar verir.
Tabii en önemlisi de toplumsal barış bozulur, ülkeye zarar verir.
Demokrasi “gücü gücü yetene” anlayışıyla sürdürülemez.
Buradan sağlıklı bir toplum çıkmaz.
Suriyede insanlar kaç gruba ayrıldı? Ve nasıl birbirlerini katlettiler?
Bütün bu vahşetin ortaya çıkması bir iki hafta içinde oldu.
12 Eylül 1980 den önce bütün şehirler kurtarılmış bölgelere bölünmüş, şiddet toplumun her kesimini sarmış ve günde ortalama 32 kişi katledilmişti.
Bunları yaşadığımız halde bilhassa siyasilerin ders almamış olmaları çok vahim.
CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu, niçin linç edilmek ve hatta diri diri yakılmak istendi? Saadet Partisi lideri Temel Karamollaoğlu, niçin muhtelif yerlerde yuhalandı, üzerine hücum edildi, hakarete maruz kaldı.
Recep Tayyip Erdoğan, en yüksek perdeden Bay Kemal, Bay Temel diye bağırıp, “siz teröristlerle işbirliği içindesiniz. Kandil’in emrindesiniz” gibi ifadeler kullanınca, bunun oy toplamak, seçim kazanmaktan öte toplumun üstüne benzin dökmek olduğunu anlamak ve anlatmak için ne yapmak lazım.
Liderler alenen toplumu terörize ediyor.
Halbuki alt katta çıkan yangın üst kattakileri de yakar.
***
Kıymetli dostlarımız; bundan böyle belli periyotlarda sizlerle istanbulunsesi.net te buluşmaya devam edeceğiz.