Çok severim.
Çok sabrederim.
Kaybetmemek için elimden gelenin ötesini yaparım.
Sakın bahsettiğim kişi sevgilim falan zannetmeyin.. Bu hayatta kime değer verdiysem onun mutluluğu ve huzur için ayrı bir özen gösterdim..
Ama öyle bir an gelir ki.. Her şeyi çöpe atabilirim..
Küstükten sonra kırgınlıklarımı bir kere bırakıp hiç bir şey olmamış gibi davranamam ben. Her şey düzenli olsun isterim. Önce tüm pürüzleri düzenlemeli. Kafadaki tüm soru işaretleri giderilmeli..
Gelene kapım her daim açık elbette..
Ama bazı insanlar da var ki.. İşte onlara yol verdim mi bu kapıyı hiç bir kilit açamaz..
Ne demişler ; “Seven hep sever sanma, gün olur devran döner horoz dömelir tavuk siker !.. “
Öperim.
Sayın Bakalım O Günden Bu Güne Doğan Çocukların Adının. Kaçı Cellat ?
Kaçı DENİZ ?…"
— 6 Mayıs 1972 - ANKARA
Şu sınav geçsin bir rahatlayacağım.
Şu dönem geçsin bir nefes alacağım.
Şu iş sonuca kavuşsa çok iyi olacak.
Öyle olsa iyi olacak böyle olsa güzel olacak derken hayat geçiyor bea..
yoruldum amk.
Dalgalandım da duruldum..
Ne kadar heves ettiysem bir şey için hep sonu hüsran oldu. Yaptığım planlar vücut bulmadı. Her şey gibi ben de yarım kaldım.. Her seferinde tekrar ettim kendi kendime “yarın hakkında katti karar verme !..” ama her seferinde suistimal ettim bu cümleyi..
Kendim ettim kendim buldum bitişlerde..
Beklentiler.. Ah o beklentiler.. İşte onlar hayatımızın içine ederler..
Bence insan beklenti içinde olmadığı sürece hayat daha çekilebilirdir.
Biz de katılacağız sanki evlilik kervanına..
Bugün itibariyle yeni bir düzene geçtim. Ne kadar dayanabilirim, ne kadar tahammül edebilirim inanın hiç bir fikrim yok. Çünkü ben ki ; uyku müptelası bir hatun.. Ben ki ; uykunun cığkını çıkarana kadar yataktan kalkmak istemeyen bir hatun..
Neyse başa sarıyorum.
Sınav dönemindeyim. Yaklaşık iki hafta sonra sınavım var. Ve ben şu aralar fark ettim ki gece çalışmalarım bana verim vermiyor. Aksine meğerse geceleri hiç bir şey yapmıyormuşum falan falan..
Geceden bizimkilere dedim ki ; Ben sabah çok erken kalkacağım. Annem, abim hatta babam bile kıçıyla güldü ameke. alşfafakfa
Bugün tam tamına 5,30 da uyandım. İnanamıyorum hala. Sabah yürüyüşümü yaptım. Çok çok uzun zamandır ailecek kahvaltı yapmıyorduk. Nasıl iyi geldi bir bilseniz. Şu an uykuya direniyorum ama bu düzenin değişmesi farz oldu..
Sizin için bunca gereksiz şeyi neden anlattım inanın bilmiyorum. Neyse belki erken kalkıp ders çalışmak canınız çeker. alfşakfafjafka
Biraz zor ama fkalajfalkfa neyse.
Ben bir kahve daha içip derse devam edeyim bari..
Öptüm.
Havalar birden sıcaklayıp birden soğuyor, birden yağmurlanıp birden rüzgara dönüyor..
Tam da benim ruh halim gibi..
Haklı olmak ve hakkını alabilmek kadar güzel bir şey yok.
Ayrıca karşındaki kişinin pişmanlığını yaşadığını hissetmek paha biçilemez..
Bir an, gelir biri mutluluğunun içine sıçar da gider, sana mutsuzluk kokusu kalır.
Saatlerce masa başında oturup hiç bir şey yapmadan sadece düşünüyorum.
Ve her düşündüğümü unutmak için sonunda yeni bir güne merhaba dememek adına sonsuz bir uykuya dalmak istiyorum.
Ben yalnızca unutmak istiyorum.