Yeraltı Demiryolu
Yazan: Colson Whitehead
Çeviren: Begüm Kovulmaz
“Siyahlar ölünce insana dönüşüyordu. Ancak o zaman eşitlerdi beyaz adamla.”
2017 Pulitzer ödülü ve 2017 Arthur C. Clarke ödülüne sahip, Sabit Fikir Yılın En İyi 50 Romanı Seçkisi’nde 1 numara olan “Yeraltı Demiryolu” Amerikan tarihinde utanç sayfası olan kölelik sistemini ve özgürlüğe kavuşabilmek için nelerden vazgeçilebileceğini anlatan harika bir kitap. Cora’nın hikayesini umutla, hüzünle bir solukta okuyacaksınız.
Yeraltı Demiryolu özgürlüğe açılan bir kapı. Özgürlük için verilen mücadeleyi boğazınız düğümlenerek okuyacaksınız. Yazar, bu kadar acıyı ajitasyon yapmadan harika bir şekilde anlatmış. Her seferinde Cora için umutlanıp, tekrar hüzünleneceksiniz.
Ah Cora ahh… Mücadeleci, azimli, cesur Cora. Sevdiklerini birer birer kaybederken dayanma gücüne şaşıracağınız Cora.
“Ama zihni kurnazdı, hilebazdı. Sevmediği düşünceler kenarlardan, kıyılardan, çatlaklardan, sıkı sıkı kapattığını sandığı aralıklardan solucan gibi içeri sızıyordu.” denilen Cora.
Tek istediği özgürlük ve sevgi olan Cora. Kitabı okurken Cora’ya sıkı sıkı sarılıp tüm yaşadıklarını unutturmak isteyeceksiniz. İnsanın insana yaptıklarını okumaya bazen gücünüz yetmeyecek.
Kitapta “İnsanlar doğdukları zaman iyidir ama dünya onları kötüleştirir. Dünya zaten hep kötüdür ve her gün daha da kötü bir yer haline gelir. Ölümden başka bir şey düşünemeyecek duruma düşene kadar tüketirdi insanı. (Sayfa:320)”
denilse de Cora’nın sahip olduğu umut, cesaret ve mücadeleyi okuyunca kendinizi daha güçlü hissedeceksiniz.