ÇOĞLU KÖYÜ
Çoğlu Köyü, Karaman Merkez'in kuzeyinde ve Merkeze 33 km uzaklıkta olup 1010 metre yükseltidedir.
Karaman-Karapınar yolunun 30. Kilometresinde sağa dönüldüğünde 3 km sonra Çoğlu’ya varılır. Kuzeyinde Çiğil ve Boyalıtepe, Güneyinde Osmaniye ve Dinek, Batısında Karacaören ve Madenşehri, Doğusunda Akçaşehir Kasabası bulunmaktadır.
Köyün nüfusu 1894 yılında 304, 1922 yılında 80 hane ve 246 nüfus, 1925 yılında 374, 1945 yılında 454, 1960 yılında 686, 1970 yılında 573, 1980 yılında 666, 1990 yılında 1534, 2014 yılında ise; 359 erkek, 351 kadın, toplam 710 olarak gözükmektedir. Bu nüfus azalmasının nedeni yurtdışına çalışmaya gidenlerin çokluğu ve Karaman merkeze olan göçtür.
Köyün tarihi oldukça eskidir. Belgelerde önceleri Karapınar (Sultaniye) Eskiil kazasının merkezi iken Çoğlu Köyü buraya bağlıdır. 1905 yıllarında Karaman’a bağlanmıştır.
Köy 1500’lü yıllardaki belgelerde mevcuttur. Çoğlu Köyü Karaman’ı Karapınar ve Aksaray taraflarına bağlayan eski ana yol üzerinde bulunmaktadır. Yine Konya’dan Ereğli’ye giden eski askeri ve sivil yol da buradan geçmektedir.
Anadolu’nun orta kısmını teşkil eden Ana yolun en önemli kısmı Şam-Halep-Mısır ve diğer memleketlerden gelip geçen kervanların, özellikle haç kafilelerinin ve seyyar grupların geçtiği yerdir.
Hatta Kanuni Sultan Süleyman 1. Irak seferine giderken ve dönerken Eğilmez, Karacaören köylerinden aşıp Çoğlu’dan Akçaşehir’e ve oradan da Ereğli’ye gitmiştir.
4. Murat Revan seferine giderken 1635’te yine aşağı yukarı aynı yolu kullanmıştır. Hatta 4. Murat’ın Akçaşehir Kasabasında konakladığı, köyün harap bir halde olduğu, burada bulunduğu sırada Çakır Dağı’nda geyik avladığı tarihi kayıtlarda mevcuttur. Bu tarihlerde Celali İsyanlarının etkisinden olacak ki, köyler genelde boşalmış veya çok az kalmıştır. Büyük ihtimalle şehirlere veya daha güvenli yerlere çekilmişlerdir.
Belgelerde önemli bir yol üstünde olup İçel, Bor, Niğde, Ereğli, Adana ve sair mahallerin makarrında bulunmaktadır, denilmiştir. Aynı zamanda bu köyümüz için Karapınar’daki Sultan Selim Han Vakfı köylerinden ibaresi düşülmüştür.
Çoğlu köyü ahalisi yerlerini terk ettiklerinden buralar harap olmuş ve buraların yeniden şenlendirilmesi için çalışmalar başlamıştır.
Nüfusu azalan ve ıssızlaşan bu köyümüze 1748’de Karaman’da sakin bulunan (Bu dönemde Karaman Eyalettir) ‘’Bozulus’’Türkmenlerinden ‘’Firuz’’ Oymağından 29 kişi buraya derbentçi olmak için müracaat etmiş ve kabul edilerek yerleştirilmişlerdir.
Ayrıca 1795 yılında yine bu köyümüze Melikli Bayadı boyundan da 5 hane, Acurlu, Aydınlı ve Emir Şeyhli cemaatlerinden de bir miktar aileleriyle birlikte bu köye yerleştirilmişlerdir. En çok nüfusa sahip Firuzlu oymağının, Beydili Boyu içerisinde geçtiği bilinmektedir.
Osmanlı’nın iskân siyasetinin bir gereği olarak aşiretleri dağıtarak yerleştirmesi nedeniyle bu köyümüzde bulunan aşiretlerin bir boydan olduğunu söyleyemeyiz. Faruk Sümer, Oğuzlar (Türkmenler) adlı eserinde Salur Boyuna bağlı Çoğullu Oymakları adı geçmektedir.
Köyün dağılmadan önceki sakinleri Salur boyundandır. Ancak 1748’de neredeyse tamamının boşaldığı ve yerine bu günkü sakinlerinin yerleştiği bu aşiretlerin Bozulus Türkmenlerinden olduğu kesindir.
O halde Çoğlu Köyünde bulunan aşiretlerin çoğunluğu Beydili boyu olmak üzere Bayat, Eymür gibi Bozulus Türkmenleri içerisinde yer alan boylar bulunmaktadır. Daha sonraları Cinliviran Köyünün dağılması ile yerleşenler olmuş, hatta Artvin’den bile aileler bulunmaktadır. Yine bu köyümüzün eskiden beri Suğla gölünden ve suyundan yararlandığına dair pek çok belge bulunmaktadır.
Çoğlu Köyü’nde Pazar kuruluyormuş ve çevreden gelenler burada bir çoğunluk oluşturuyorlarmış. Burada toplanıldığı ve çoğunluk oluşturulduğu için köyün adı Çoğlu olarak kalmış diye rivayet edilmektedir.
Türkçe de çok sözünün “çoğ” olarak söylendiği, çoğulu’nun da topluluk anlamına geldiğine göre, bu yöreye gelen insanlar bir topluluk oluşturdukları için “Çoğulu” ismi konmuş, zamanla telaffuzu daha kolay olduğu için köyün ismi “Çoğlu” ya dönüşmüştür.
Çoğlu köyünün diğer köylerin ve halkın geçiş güzergâhında olması, Karaman’a yakın olması da dil ve kültürel bakımdan diğer köylere göre daha önce değişmesine sebep olmuştur.
Çoğlu bir ova köyüdür. Kuzey batıda tepeler, güney doğuda Çakır dağları ve Karadağ vardır. Köyde Karasal iklim hüküm sürmektedir. Kışları soğuk, yazları ise sıcak geçer. Nisan ve mayıs aylarında yağış artmaktadır. Arazinin açık ve toprağın kuru olması nedeniyle rüzgârlı zamanlarda tozlar adeta kum fırtınasını andırır.
Köyün kurulduğu zamanlarda hayvancılık çok gelişmiş ise de günümüzde önemini yitirmeye başlamıştır. Tarım ön plana çıkmıştır. Sulu tarıma geçilerek sulama kooperatifi kurulmuştur. Köyde en çok arpa, buğday, çavdar, nohut ekilmektedir. Sulama imkânı bulunan yerlerde de pancar ve mısır ekimi önem kazanmıştır.
Köyde modern anlamda hayvancılık yapılmaktadır. Küçükbaş hayvan yetiştiriciliği ön plandadır. Ancak son yıllarda büyükbaş hayvan sayısı gittikçe artmaktadır.
Köyde yaylacılık hala devam etmekte ve baharla birlikte obalara göçerek hem hayvancılık hem çiftçilik yapanlar bulunmaktadır. Arazisi ve merası geniş olan köyde Karadağ’ın Doğu yamacından başlayarak Çakır Dağı’nın kuzey yamacına kadar obaları vardır.