Çoğu zaman varmak istediği, yapmak istediği veya ulaşmak istediği şeyleri gözünde büyütür insan. Ne yaparsa yapsın asla oraya ulaşamayacağını, işlerin yetişmeyeceğini ve bulunduğu yerde çakılıp kaldığını hisseder. Potansiyelini kullanamadığı için, planladıklarını yapamadığı için vicdani bir hesaplaşmanın içine düşer. Çoğu zamanda aleyhine düşüncelerle kendine haksızlık eder. Kendini küçültür, yaptıklarını değersizleştirir. Hatta belki de bulunduğu yerin tam da kıymetini bilemez. İşte tam da burada kişinin, var olan durumu daha net görüp haksızlık etmeden, yolculuğu ve ilkelerini yeniden anlaması için bakış açısını düzenlemesinde yarar vardır. Peki, kişi bunu nasıl gerçekleştirebilir. Elbette farklı farklı yollar olabilir, bu konuda yarar sağlayacağını düşündüğüm şeyleri şöyle sıraladım, umarım işe yarar Devamını Oku »
Yaşam koşuşturmacasının bir yerlerinde tellere takılıp olduğunuz yere mıhlanmışçasına çöküp kaldığınız oldu mu?
Çetrefilli işler yumağına girip de yolunuzu kaybettiğiniz, umutlarınızın, hayallerinizin parmaklarınızın arasından sessizce kaçıp gökyüzüne doğru yükseldiğini hissettiğiniz? Ardından koşup yakalamak isteyip te dizlerinizin bağının çözüldüğü.
Veya şöyle sorayım rüzgârlarla sarmalanmış buram buram deniz kokan havadan kocaman bir nefes çekip ciğerlerinizin en kuytu köşelerini bile bayram yerine çevirip, kapıdan dışarı mutluluktan uçar adımlar atabildiğiniz günlerden kaç karış uzaktasınız Devamını Oku »
İlk ne zaman okudum ve bugüne kadar kaç kez anlattım bimiyorum ama benim için en anlamlı hikayelerden biridir. Ne zaman ters bir şey olsa, “dur; kederlenme şimdi” veya işler rast giderken de “aman, fazla da gaza gelmeye gerek yok” dedirten bir hikaye…
Bir çoğunuz için de tanıdık olması muhtemel olan ve ünlü Çin düşünürü Lao Tzu’nun 2,500 yıllık hikayesiyle yeni yıla girmek ister misiniz?
Köyün birinde bir yaşlı adam varmış. Çok fakirmiş ama Kral bile onu kıskanırmış. Öyle dillere destan bir atı varmış ki, Kral bu at için ihtiyara büyük bir servet teklif etmiş Devamını Oku »
Evet siz! Evet ben! Sen! O! Hepimiz! 🙂 İnsanoğlunun 2017 yılındaki ortak problemleri listesinde ilk 5’i zorlar: Kendimiz için, kendi isteğimizle (hani başımıza silah falan dayatılmadan) sadece kendimizi etkileyecek şekilde belirlediğimiz hedeflerimize ulaşamıyoruz! Nereden mi biliyorum? Ben bir koçum, haftada ortalama 10 kişi bana, bazen kendisine itiraf etmekte bile zorlandığı şeyleri anlatıyor. Ve bu “şey”lerin çoğunluğu, “hayalindeki BEN”e ulaşamamakla ilgili.
Şöyle bir örnek verelim… Diyelim ki Begüm, bu sene yazın “beach”lerde çok daha fit görünebilmek için Nisan ayında, eviyle iş yerinin tam ortasında bulunan spor salonuna üye oldu. Niyeti, her akşam iş çıkışında o salona giderek, pilates ve zumba derslerine girmek, ders olmadığı akşamlarda da cardio yapmaktı. İlk üye olduğunda görüştüğü “personal trainer”ın verdiği listeyi hayatına uyarlamayı çok istiyordu. Bunun için ofis masasına minik bir damacana Devamını Oku »
Hey dünyalı!
Görmeden bakıyorsun.
Duymadan dinliyorsun.
Tat almadan yiyorsun.
Bedenini duyumsamadan hareket ediyorsun.
Koklamadan nefes alıyorsun.
Yapılan iyiliklerin anısı nankörlük karşısında kırılıyor…
Baştan karşı koymuyor, istemediğin şeyler için küçücük bir ‘’istemiyorum’’ diyemiyorsun. Devamını Oku »
Ruhun bedeni bedenin de ruhu etkilediğini biliyoruz. Peki bu denklemden yola çıkarak işinizi sevip sevmediğinizi anlayabileceğinizi biliyor musunuz?Motivasyon = beklenti × sonuca ulaşabilme olasılığı ise ben de diyorum ki;
Mutluluk ve tatmin çoğaltıldıkça hissedilen yorgunluk azalır.
Aklıma 2014 yılındaki halim geldi. Yoğunluk hat safhada. Hafta içi işe gidiyorum, mesai saatleri 9/18 ancak benim evden çıkma ve eve varma saatleri 7/20 Devamını Oku »
İnandırıcılık kelimesinin detaylarına baktığımızda “güvenilir, kişide hoşa giden davranışların oluşması, güvenilir ve kişilerde olması gereken şey” olduğunu anlarız. İyi seçilmiş ve iyi anlatılmış hikayeler, konuşmacının neden bahsettiğini katılımcıya konu hakkında ne bildiği konusunda ikna eder.
Hikayeyi okuduğum anda; “kendimizi neredeyse uyuşturarak yaşadığımız hayatta uyanmamız için gönderilen ve anlaşılması zor gibi görünen anlamlı bir tesadüf daha” demiştim kendi kendime…
Güney Asya’da kullanılan bir maymun tuzağını anlatıyordu hikaye :
“Asya’da maymun yakalamak için kullanılan bir tuzak vardır. Bir Hindistan cevizinin içi oyulur ve bir ucundan iple ağaca bağlanır. Hindistan cevizinin diğer ucuna ince bir delik açılır ve oradan içine tatlı bir yiyecek konur.
Açılan bu delik sadece maymun elini açıkken sokabileceği bir büyüklüktedir Devamını Oku »
Genç bir çiftçi kayığıyla nehirde akıntıya karşı kürek çekerken kan ter içinde kalmıştı. Yetiştirdiği meyveleri köye götürüyordu. Hava çok sıcaktı, bir an evvel teslimatını yapıp karanlık basmadan evine dönmek istiyordu. İleriye baktığında kendi teknesine doğru hızla yaklaşan bir kayık gördü. Yolundan çekilmek için deli gibi kürek çekti ama bir işe yaramadı.
“Yönünü değiştir! Bana çarpacaksın!” diye bağırdı. Ama kayıkta bir değişiklik olmadı ve sonunda ona gelip çarptı. “Gerizekalı!” diye bağırdı çiftçi. “Bu koca nehirde gelip benim kayığıma çarpmayı nasıl başardın?” Kayığa öfkeli bir şekilde bakarken içinde kimsenin olmadığını gördü. Halatından koparak akıntıya kapılan boş bir kayığa bağırıyordu Devamını Oku »
Gözlerinizi kapatın, derin bir nefes alın ve kendinize şu soruları sorun :
- Böyle giderse 10 yıl sonra nasıl bir hayat yaşıyor olacağım?
- Gelecekte kendimi nerede görmek istiyorum?
Şimdi biraz düşünün ve soruları cevaplayın, hatta cevaplarınızı yazın. En son ne zaman kendinize bunları sordunuz ve şu anda cevaplarınızı mı yaşıyorsunuz, yoksa …?
Bu soruları sorunca Alice Harikalar Diyarında’dan çarpıcı bir bölüm geldi aklıma. Hani şu Alice’in ormanda bir yol ağzına gelip nereye gideceğini bilemezken tavşana sorduğu soru: “Hangi yoldan gitmeliyim?“. Bu sorudan önce başka bir soruya cevap vermemiz Devamını Oku »