Birkaç farklı konuda seçki oluşturma düşüncem beni dürtmeye başladı son günlerde. Beğendiğim Şiirler Seçkisi, Şiir Düşü Şiir Yıllığı 2011 ve Özel İsim Şiirleri Antolojisi adlı projelerim zaten uzun zamandır aklımın bir köşesinde yerlerini almıştı.. En uygun zamanı bekliyordum bu projelere başlamak için. Şubat 2012’de Şiir Düşü Şiir Yıllığı 2011 başlıklı projeye başlayacağım. Diğer projelere de önümüzdeki bir iki hafta içinde başlarım diye düşünüyordum ki aklıma yeni bir proje daha düştü: Dizeler ve Aforizmalar Antolojisi. Bazı şiirleri ve bazı kitapları okurken özellikle beğendiğim bölümler oluyor. Bu bazen bir şiirin tamamı değil de bir iki dizesi, bazen de bir kitaptaki aforizma tadındaki bir cümle oluyor. İşte bu dizeleri ve cümleleri Dizeler ve Aforizmalar Antolojisi adı altında yayınlamayı düşünüyorum.
Birçok yazardan, şairden birçok alıntı yapılıyor fakat çoğu zaman bu alıntılarda sadece yazar ismi belirtiliyor. O alıntının hangi şiirden, hangi kitaptan, kitabın hangi sayfasından yapıldığı belirtilmiyor. Bu alıntılarla karşılaşan okurlar o alıntının yapıldığı şiire veya yazıya kolaylıkla ulaşamıyor. Bu nedenle bu proje sırasında hem alıntıladığım dizenin veya aforizmanın hangi kitapta yer aldığını hem de bu kitabın kaçıncı baskısının kaçıncı sayfasından alıntılandığını da belirteceğim. Üstelik yaptığım alıntının bulunduğu kitabın da kapak fotoğrafını yayınlayacağım.
Bir an önce bu yeni projeme başlamalıyım. Aklımda yer edinen tüm projelere de hayat vermeliyim artık.
Her gün aklımdan yüzlerce düşünce geçiyor. Bazılarını kayıt altına alıp kâğıda aktarabiliyorum, fakat birçoğu uçup gidiyor. İşte şimdi yeni bir fikir zihnime düştü. Bu fikri de kaybetmeden yazmalıyım. Ve yeni projeme bir an önce başlamalıyım.
Her gün aklıma gelen düşüncelerden bazılarını seçip, özellikle de bende çağrışım uyandıranları seçip, bu çağrışımları yazmalıyım. Bu bazen bir kitap ismi, bazen bir ressam, bazen bir kelime, bazen de bir nesne olabilir. Bende uyandırdığı çağrışımları, bugüne kadar hayatıma etkilerini, aklıma geldiği an itibariyle düşündürdüklerini Çağrışımlar başlığı altında yazmaya başlıyorum.
Gece usul usul iner derler ama, benim için, gece sürekli olan bir zaman dilimini oluşturuyor son günlerde. Günüm geceme karıştı desem, olmayan güne haksızlık, var olan geceye itiraz olacak söylediklerim. Geceleri okuyup, düşünüp, varlığımı sorgulayıp, gündüzleri uyurgezer gibiyim. Uykunun beni terk ettiği zamanlarda karanlığı yaşıyorum. Aydınlıktaysa uyuyamam zaten.
Karanlık çökmeye başladığında bir anda dinçleşiyorum. Kendimi en güçlü hissettiğim anları yaşamaya başlıyorum. Bir anda zihnim de yoğun bir şekilde çalışmaya başlıyor ve o anda her şeyi yapabilecek güçte olduğumu hissediyorum. Ne zaman ki uykusuz geçen gecenin sonunda hava aydınlanıyor ve bir anda gücümü yitiriyorum. Silikleşiyorum. Belki de kişilik değiştiriyorum. Kendimi bile ifade edemez hale geliyorum.
Sanırım bu nedenle uzun zamandır geceler çok önemli benim için. Yalnızlığımın arttığı vakitler daha iyi hissediyorum kendimi. Kendi iç sesime daha rahat kulak kabartabiliyorum. Daha çok fikir üşüşüyor aklıma. Bir anda hepsini yapasım geliyor. Bir yandan şiir yazarken, bir yandan da romanımı tasarlıyorum. Bir yandan kendimi dinlerken, bir yandan da dünyaya kulak veriyorum. Bir yandan düşlerimi çizerken, bir yandan da hayat oyununun trajedisini oynayan aktör oluyorum. Bir yandan bu durumun beni sonsuza kadar bırakmamasını isterken, bir yandan da bu duruma anlam veremiyorum.
Gece usul usul iner derler ama, benim için, gece sürekli olan bir zaman dilimini oluşturuyor son günlerde ve ben Gece’yi çok seviyorum.