Adam Yauch'un vefatını duyduğum andan beri, ağlamaya yakın boş boş oturuyorum - sanki vücudumdaki tüm enerji emilmiş gibi, sadece kalıbım kalmış gibi, şaşkınlık içerisinde. İnsan, tanımadığı bir insanın ölümüne üzülebilir mi? Hem de delicesine. İçim acıyor.
Beastie Boys benim ergenliğimin, büyümelerimin, kendimi bulmalarımın simgelerinden. Beastie Boys sevgisini kendini tanımlamak üzere kullanan kocaman bir güruhun minik bir parçasıyım.
Ne diyeyim Adam?
Nur içinde, rahatça, huzurla yat.