Cumhurbaşkanı ile Merkez Bankası Başkanı arasındaki anlaşmazlığın içerik değerleri, şaşırtıcı boyutlara ulaşmış ve karşılıklı ifadeler toplumda hayret, hatta garabet tesiri yaratan sonuçlara dönüşmüştü.
Konu bir ara vatana ihanet noktasına kadar uzatıldı. Mesele, Cumhurbaşkanı ile Merkez Bankası Başkanı arasında neredeyse “husumet andı” noktasına vardı.
Devletin başı ile bankanın başkanı arasında, mahiyetine mana verilemeyen bir kavgadan söz edilebilir noktaya gelindiği dikkat çekti.
Sonunda aklıselimin hâkim olduğu tavır ciddiyeti ve isabeti dikkat çekti. Üslubun bu ölçekte olmasının yersizliği neyse ki çabuk fark edildi.
İhtilafın uzun süreye yayılmış olması ve kapsam genişletmesi, kamuoyunun merakını uzun süre istenmeyen doğrultularda heyecanlı tuttu.
Sonra bir “Ak Saray Görüşmesi” gerçekleştirildi.
Konu yeniden ele alındı. Uzun süreli ve gevşek içerikli tartışmalar sonucunda, Cumhurbaşkanı “işi tatlıya bağladık” dedi.
Bu açıklamanın ayrıntısında ülkenin hangi sarsıntıları geçirdiğini bilenlerin tatmin olması mümkün görünmedi.
Çünkü bu tatlıya bağlamanın içerikleri açıklanmadı. Tatlıya bağlanmanın hangi doğrultuda olduğu açıklığa kavuşmadı.
Maalesef bu duruma verilecek bir cevap yok. Bu konuda bir açıklama yapılmadı. Tatlıya bağlanmanın ağır basanı belli olmadı.
İsabetin kefesinde kimin dirhemlerinin yer aldığı saptanamadı.
Başçı’nın 130 sayfalık brifing verdiğinin altı çizildi. Cumhurbaşkanının konumunu haklı gösterme girişiminin dikkat çekmesine özen gösterildiği dikkate sunuldu.
Cumhurbaşkanının mı, yoksa Merkez Bankası Başkanı’nın mı haklı olduğu merakı ve sorusu ise karanlıkta kaldı.
Sonuçta kimin haklı görüldüğü ve hakkının kendisine teslim edilip edilmediği açıklığa kavuşturulmayınca, durum daha da ciddi bir sorun saptamasının önemini ortaya çıkardı.
Taraflar haklı çıkanın hakkını teslim etmeyince, genel kabul tanımlaması öne çıkmaya başladı.
Eğer Tayyip Bey haklı çıktıysa, kuşkunuz olmasın ki bu olay çok velveleli bir haber duyurma stratejisi ile Türk ve dünya kamuoyuna duyurulurdu.
O zaman sormak gerekiyor: Mademki bu iş, bir görüşme sonunda tatlıya bağlanıyorsa, işi bu noktaya getirip sürüncemede bırakmanın anlamı var mıydı?
Neredeyse, vatan hainliğiyle itham edilen Merkez Bankası Başkanı, mesleki terbiyesini koruyarak sorunun büyümesini önlemiş oldu.
Kendisini yürekten kutlamak gerektiğine inanıyorum ve kutluyorum.
Türkiye büyük devlettir.
Merkez Bankası Başkanları böyle örnek alınacak karar ve uygulama ciddiyetleriyle temayüz ederek, memleketin imkân ve kaynaklarının kolaylaştırılmasını sağlamış olurlar.
Bu tartışma, kamuoyunun gözü önünde cereyan etti. Asabiyet ölçüsü ve kelime seçmedeki keyfilik açıkça görüldü.
Yurttaş, sağduyu kullanmanın bütün biçimlendirmelerini açık seçik gördü.
Ve kendi vicdanında haklılığın adil kararını verdi.
Yurttaşın verdiği hüküm cümlesi, öyle bağırarak, çağırarak ortaya konmaz. Sabırlı ve temkinli lisan kullanmanın önemini ve isabetini sergiler ve takdir toplayan taraf böylece belli olur.
Hesabı doğru çıkan kazanır. Çünkü devlette maharet, hesap kitaptan geçer...