İlk konfigürasyonda, MP 38 / 40 hafif makineli tüfek, Parabellum 32x9 kartuşunun 19'inde çıkarılabilir bir kutu magazinine sahipti. Magazin, namlu altında dikey bir alma miline yerleştirildi ve iç yaylı cephane ile beslendi. Bu tür mühimmat, silahların bütün büyük modifikasyonlarında kaldı ve tasarımlarını değiştirmedi. Ancak, belli bir noktada, onların gelişimine duyulan ihtiyaç ortaya çıktı.
Sovyetler Birliği'ne saldırarak, Almanya çok ciddi zorluklarla karşı karşıya kaldı. Bunlardan biri, 41 kartuşundaki davul dergisi ile birlikte kullanılan, PPSH-71 hafif makineli tüfek oldu. Böyle bir mağaza Kızıl Ordu'ya ateş gücünde gözle görülür bir avantaj sağladı ve bu nedenle düşmanı ilgilendiremedi. 1941'in bitiminden kısa bir süre sonra, bir seri Alman hafif makineli tüfek tabancaları için geliştirilmiş mühimmat araçları yarattığı ortaya çıktı.
Alman tasarımcıların, MP 38 / 40 hafif makineli tüfek toplayıcısıyla uyumlu tamamen yeni bir yüksek kapasiteli mağaza geliştirmeye çalıştıklarına inanmak için nedenler var, ancak bu konuda ayrıntılı bilgi bulunmuyor. Aynı zamanda, 1942'te alternatif bir teklifin ortaya çıktığı bilinmektedir. Mevcut kutu dükkânlarının korunmasını ima etti, ancak silahın belirli bir revizyonunu sağladı. Böyle bir tasarım değişikliğinin sonuçlarına göre, hafif makineli tüfek aynı anda iki standart depo ile donatılabilir.
Benzer bir proje, yeni numunenin kökenini belirten ve aynı zamanda sadece mevcut tasarımın bir modifikasyonu olduğunun altını çizen çalışma ismi MP 40 / I'yi aldı. Ayrıca, bazı kaynaklardaki iki mağaza için bir hafif makineli tüfek MP 40 / II olarak belirlenmiştir, ancak bu ismin herhangi bir hatanın sonucu olduğuna inanmak için sebep vardır.
Projenin asıl görevi, silahın kendisinin tasarımında uygun değişiklikler yapılması ve bunun da onu karmaşıklaştırmaması gereken şekilde çözülmesi önerildi. Bu nedenle, doğrudan mağazalarla etkileşime giren bir hafif makineli tüfek parçasının yalnızca bir parçasının değiştirilmesi önerildi. Ek olarak, silahların tasarımına, mağazaları çalışır durumda tutmak için gerekli olan yeni bir cihaz tanıtıldı. Diğer tüm bileşenler ve montajlar aynı kaldı.
Mühimmat sisteminin elden geçirilmesine rağmen, MP 40 / I hafif makineli tüfek mevcut düzenini korudu. Serbest perde bazında otomatikleri, tek bir yangın olasılığı olmadan tetikleme mekanizmasıyla birleştiğinde de işe yaramadı. Yerine metal bir popo kaldı. Görülecek herhangi bir ayrıntıya ihtiyaç yoktu.
MP 38 / 40 temel versiyon basit bir form alıcısıyla tamamlandı. Çelik sacdan yapılmış olan bu parça, alıcı ve namluya bağlamak için büyük bir üst silindire sahipti ve ayrıca mağazanın alt dikdörtgen bir alıcı şaftı ile donatılmıştı. İkincisi zaten gözle görülür biçimde silindirik birimlerdi. Büyük boru şeklindeki parçanın sağ üst kısmında, kullanılmış kartuşların çıkarılması için bir pencere vardı. MP 40 / I projesinin temel fikirlerine uygun olarak, mağazanın mevcut alıcısı, farklı boyutlara, şekillere ve kompozisyona sahip farklı bir tasarım lehine terk edilmiş olmalıdır.
Yeni alıcı, alıcıya ve namluya bağlantı için gerekli olan yuvarlatılmış üst kısmı korudu. Ayrıca onun yerinde ejeksiyon için bir pencere kaldı. Dahili cilt aynı konfigürasyona sahipti. Alıcının alt kısmı kökten elden geçirildi. Şimdi bir çift büyük yan elemanı vardı. Tersine çevrilmiş bir “U” şeklindeki cihaz, doğrudan alıcının silindirik kısmının altına yerleştirildi ve yan elemanları sınırlarının ötesinde göze çarpan bir şekilde çıkıntı yaptı. Güncellenen alıcının genişliği, standart bir derginin enine boyutunun yaklaşık üç katıydı.
Yeni alıcının ön ve arka kenarları içe doğru bükülmüş ve yeni parçayı tutmak için kılavuzlar oluşturulmuştur. Böyle bir kılavuzun üzerinde, alıcının ön duvarında, yanında kısa çıkıntılar bulunan birkaç küçük delik vardı. Alıcının damgalanarak üretilmesi önerildi ve bu nedenle delikler ve çıkıntılar aynı teknolojik işlemin sonucuydu.
Doğrudan alıcıya, alıcıya monte edilmiş, hareketli şaft depolarını yerleştirmesi önerildi. Oldukça basit bir tasarıma sahipti ve yeterli bir enine kesite sahip dikdörtgen bir dikey yönlendirme borusuydu. Böyle bir borunun orta kısmına kaynaklı kavisli bir dikey bölme. Tasarımı kolaylaştırmak için, yan duvarlar ve merkezi bölme, büyük dairesel açıklıklara sahip olmalıdır. Madenin üst kenarı, alıcının kılavuzlarıyla etkileşime girecek çıkıntılara sahipti.
Dışarıda, şaftın ön duvarında, basit bir konstrüksiyonun mandalının monte edilmesi önerilmiştir. Kompozisyonunda U şeklinde bir destek, bir yay ve sallanan bir mandal vardı. İkincisinin ucu, alıcının ön duvarındaki deliklerle etkileşime girmek zorunda kaldı. Mandal şaftı en uç noktalardan birine sabitlemek için tasarlanmıştır.
Milin arka duvarı, çift mandallı depoları monte etmek için tasarlanmıştır. Bu cihaz mevcut bazı parçaları kullandı, ancak şimdi yeni ortak bir zemin üzerinde bulunuyorlardı. İki mandal yardımı ile nakliye ve ateşleme sırasında dükkanlar kurulmak zorundaydı.
Projenin yazarlarına göre, yeni mühimmat sisteminin işletilmesinin özellikle zor olması gerekmiyordu. Tetikçi, iki standart dergi mobil bir alma şaftına yerleştirmeli ve kendi mandallarıyla yerlerine yerleştirmelidir. Ayrıca, iki dükkanın maden ocağı ile birlikte sağa veya sola hareket etmesi ve onları en uç noktalardan birine taşıması gerekiyordu. Bu konumda, şaft ön mandalla tutuldu. Tüm montaj sola kaydırıldığında, sağ dergi doğrudan panjurun altında belirdi. Sağa kayma sol derginin kullanımına izin verdi. Deklanşöre basıldığında, “aktif” dergiden üst kartuş odaya gönderildi.
Atış, önceki değişikliklerin MP 38 / 40 hafif makineli tüfeklerinde olduğu gibi yapıldı. Mevcut mühimmatın yarısını kullanarak, atıcı, madenin ön mandalını kelepçelemek ve ikincisini boş dergiye doğru kaydırmak zorunda kaldı. Madeni farklı bir aşırı konumda sabitledikten sonra, ikinci mağaza doğrudan sökücü hattının altına yerleştirildi. Silah çekmeye devam edebilir ve başka bir 32 çekebilir. Mağazaların kullanım sırası belirlenmedi. Mağazaların değiştirilmesi yalnızca 64 çekiminden sonra gerekliydi.
MP 40 / I projesi açık bir avantaja sahipti: Atıcı, derginin uzun ve nispeten emek yoğun bir şekilde değiştirilmesine gerek kalmadan iki kat daha fazla çekim yapabilir. Şaftı iki dükkanla taşımak daha az karmaşıktı ve çok daha hızlı bir şekilde gerçekleştirildi. Ancak, 64 çekimlerinden sonra, hala mağazalarınızı değiştirmek zorunda kalacaksınız ve bunun için, bariz nedenlerden dolayı, MP 38 / 40 tabanının iki katı sürdü.
1942'te, Alman ordusu için küçük silahlar üreten işletmelerden biri, iki mağaza için deneysel bir hafif makineli tüfek grubu üretti. Bu silah saha testleri ve askeri testler için tasarlanmıştı. Çeşitli kaynaklara göre, onlarca ila birkaç yüz ürün toplandı. Tüm bu ürünler derhal testlere gönderildi ve bu silahların gerçek yeteneklerini belirlemek planlandı.
Tecrübeli MP 40 / I sınavları çok zaman almadı ve projenin tüm güçlü ve zayıf yönlerini belirlemeye izin verdi. Görünüşe göre, bütün avantajlarıyla birlikte, böyle bir silahın birçok ciddi kusuru vardı. Özel artı ve eksilerin oranı anlaşılır sonuçlara yol açtı: ordu yeni hafif makineli tüfekleri kabul etmemeye karar verdi.
Aslında, yeni tasarımın tek avantajı, iki mağazayı minimum aralıklarla çekebilmekti. MP mağazasını değiştirmeden çekim süresi açısından, 40 / I, Sovyet PPSh-41'ten hala önemli derecede düşük olmasına rağmen, sınıfındaki tüm Alman örneklerini aştı. Bazı durumlarda, bu tür fırsatlar sadece faydalı değil, aynı zamanda çok önemli olabilir. Ancak bu avantaj sona erdi.
Alıcının mayınını hareket ettirmek için zaman kazandıran atıcı, hala cıvatayı oynatmaya zorlandı. Kayma gecikmesinin olmaması ve manuel yeniden yükleme ihtiyacı, zamanın bir kısmının boşa harcanmasına neden oldu. Ayrıca, tüm kartuşlar kullanıldıktan sonra, iki mağazanın bir kerede değiştirilmesi gerekiyordu; ve şimdi normal MP 38 / 40'in iki katı sürdü. Silahın böyle bir özelliği, savaş alanındaki mevcut duruma bağlı olarak, eksi olabilir ve en ciddi sonuçlara yol açabilir.
Yeni alıcının tasarımını maksimum düzeyde basitleştirme girişimi, yeni sorunların ortaya çıkmasına neden oldu. Bu kısmın genişleyen alt kısmının koruması yoktu ve bu yüzden silahlar kirlenmeye maruz kaldı. Kir girişi, otomatik silah ele geçirilmesine ve yeni mühimmat araçlarının doğru kullanımının imkansızlığına yol açabilir. Teoride, alıcı bir kapakla korunmuş olabilir, ancak böyle bir cihaz çok karmaşık olabilir ve üretimi zorlaştırabilirdi.
Hafif makineli tüfek MP 40 / Çekim için hazırladım. Bu konumda, sol (üst) mağaza kullanılır.
MP 38 / 40 hafif makineli tüfek dergisi tarafından tutulması tavsiye edilmedi, bu da dengesizliğe ve cephanenin tedarikinde sorunlara yol açabilir. MP 40 / I projesinde bu sorun yoğunlaştı. Madenlerde depoların yetersiz bir şekilde sabitlenmesi, ikincisinin mobil kurulumu ile birlikte yapının stabilitesinde ek bir bozulmaya neden olmuştur. Sonuç olarak, kullanılmış dergiyi yana yatırma riski artmış ve ateşlemede gecikme olasılığını arttırmıştır.
Yeni alıcının ve madenin maksimum sadeliğine rağmen, MP 40 / I hafif makineli tüfek, ailenin önceki modellerinden daha yüksek maliyet ve üretim karmaşıklığı açısından farklıydı. Ek olarak, mağaza üretiminin belirli bir revizyonu gerekliydi. Sanayiye özel talepler getiren tam ölçekli bir savaş koşullarında, yeni bir silahın bu özellikleri dezavantaj olarak değerlendirilebilir.
Önemli sayıda deneyimli MP 40 / I testlerinin sonuçlarına göre, potansiyel müşteri kararını verdi. İki mağaza için orijinal hafif makineli tüfek, evlat edinme ve seri üretime uygun görülmedi. Bu tür silahların yeni partileri artık üretilmedi. Çeşitli kaynaklara göre, halihazırda üretilen ürünler Wehrmacht'ın bazı birimlerinde ve diğer yapılarda uygulama bulmuşlardır, ancak açık nedenlerden dolayı, birimlerin cephanelikleri ve savaşların seyri üzerinde gözle görülür bir etkisi olmamıştır.
Üretilen MP 40 / I hafif makineli tüfeklerin büyük çoğunluğu zamanla kaybolmuş, imha edilmiş veya atılmıştır. Bildiğimiz kadarıyla, bu türden bir düzineden fazla örnek vaktimizde kaldı. Hepsi müze sergileridir. Büyük gruplar halinde üretilen "geleneksel" MP 38 / 40'in aksine, bu tür silahlar özel tarihi ve müze değerindedir.
Silah ustalarından önce farklı görevler yapılabilir ve buna cevaben çoğu zaman en özgün çözümleri sunarlar. Bununla birlikte, önerilen fikirler her zaman pratik operasyonun gerekliliklerini yerine getirmemektedir. Alman proje MP 40 / I'in başarısız bir şekilde tamamlanmasına neden olan da buydu. Kullanıma hazır mühimmat artışı şeklinde ana görev başarıyla çözüldü. Bununla birlikte, istenen sonuç bir dizi ciddi kusurun maliyeti ile elde edildi. Alman askerleri tek bir mağazada alıcı milden silah kullanmaya devam etmek zorunda kaldı.
Sitelerin malzemelerinde:
http://modernfirearms.net/
https://forgottenweapons.com/
http://mp40.nl/
https://militaryarms.ru/