ÖZGEÇMİŞ
Halil Şahin İzmir İli, Dikili İlçesi, Bademli Köyü 1949 doğumlu. Evli ve 1Çocuk sahibi. Ortaklar İlköğretmen Okulu, Gazi Eğitim Enstitüsü Sosyal Bilgiler Öğretmenliği, Anadolu Üniversitesi Coğrafya Öğretmenliği, Çapa Öğretmen Yetiştirme Merkezi İlköğretim Müfettişliği mezunu olarak; İlkokul Öğretmenliği ve yöneticiliği, Sosyal Bilgiler ve Coğrafya Öğretmenliği ile orta öğretim yöneticiliği ile İlköğretim Müfettişliğinde geçen 39 yıl eğitim alanında devlet memuriyeti yaptı.
1964 yılından bu güne gelesiye değin Aydın’da ‘Yeni Kıroba’ ve ‘Söke Ekspres’, İzmir’de ‘Adalet’, ‘Ege Ekspres’, ‘Demokrat İzmir’ ve ‘Yeni Asır’ ile ‘Dikili Genç Haber’; Adana’da ‘Kozan Hürses’, Kahraman Maraş’ta ‘Haber’, Konya’da ‘İlerici Akşehir’, Afyonkarahisar’da ‘Türkeli’, ‘Kocatepe’, ‘Afyon’da Haber’, ‘Elçi’, ‘Sultandağı Ses’, ‘Sözcü’, ‘Kadınana’, ‘Görüntü’ gazetelerinde muhabirlik, köşe yöneticiliği, köşe yazarlığı, İdare ve Genel Yayın Danışmanlıkları yaptı. Kurduğu bir Ltd şirket aracılığıyla da Afyonkarahisar’da basılıp idare edilen, fakat İç Ege’de satış ve dağıtımı yapılan ‘İç Ege’ adlı bölge gazeteciliği denemesi yaptı. Afyonkarahisar Belediyesi ‘Belediye Radyosu’ ile ‘Armoni fm’ ve Dikili’de de ‘Genç Radyo fm’ de radyo programlarıyla hizmet verdi.
İlksan, Töb-Der, DES, Temsen’de eğitim alanında, Afyon Gazeteciler Cemiyeti’nde gazetecilik alanında, ADD’de de sosyal alandaki mesleksel dernekçilik ve sendikacılık etkinliklerinde çalışmalar yaparken Denetim Kurulu üyeliği, Yönetim Kurulu Üyeliği ile Onur Kurulu üyeliklerinde bulundu.
Afyonkarahisar’da Kumartaş Köyü Kalkınma Kooperatifi’ni kurdu. MEMKO Tüketim Koooperatifi’nin kurucu üyeleri arasında bulunarak yönetim kurulunda aktif olarak çalıştı. Halen ürettikleri evlerinde oturmakta olduğu Milli Eğitim Mensupları Yapı Kooperatifi’nde de Denetim Kurulu Üyeliği ve Yönetim Kurulu Başkanlığı yaptı.
ADD Afyonkarahisar Şubesi Başkan Yardımcısı görevini sürdürür iken 17 Kasım 2006 tarihinde görevlendirildiği İşçi Partisi Afyonkarahisar İl Başkanlığı’nı, 11 Aralık 2006’da gerçekleştirdiği İl Kongresi ile
seçilmiş başkan olarak sürdürmeye başladı. Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin Cumhurbaşkanı seçememesi
sonucu gidilen Genel Seçimlerde Milletvekili adayı olabilmek için, yasa gereği 07.05.2007 tarihinde İl Başkanlığı görevinden ayrıldı. Genel seçimlerde Afyonkarahisar Milletvekili Adaylığını müteakip, ardından gelen Yerel Seçimlerde de İzmir İli, Dikili İlçesi İşçi Partisi Temsilciliğini üstlenerek, aynı ilçeden İl Genel Meclisi Adayı oldu.
Bu arada sahipliğini ve kuruculuğunu yaptığı Uşak Özel Gülen Aydede Anaokulu’nun Müdürlüğü’nü de 2 yıl sürdürdükten sonra, bir süre internet köşe yazarlığı da yaptı. O şimdi emekli yaşamını sürdürmektedir.
Yıkılmış, harabeye çevrilmiş topraklar üstünde sonsuza dek yaşayacak olan Türkiye Cumhuriyeti’nin temellerini atması, unutulmayacak büyük işler yapması, 15 yıl gibi kısa bir zamanda Türkiye Cumhuriyeti’ne Dünya’da saygınlık kazandırması bir yana; hepsini gerçekleştiremeden öldüğü günün ardında kalan amaçlarının sonuç hedefi: Türk Ulusunu çağdaş uygarlık düzeyinin üzerine çıkarmaktı. Yaptığı tüm yenilikler ve devrimler bu ereğinin gerçekleşmesi için değil miydi?
Bu yaptıkları her bir hareket birer ilkeye sahipti: “Egemenlik ulusun olmalıdır.” Diyordu. Yurtta barış, Dünya da barış politikalarımızın temeli olmalıydı. Türkiye bağımsız olmalı, hiç bir devletin peşinden sürüklenmemeliydi.
Gelecek neslin duyarsız kalabileceği olasılığına karşı adeta not ettiriyordu. Daha neler demiyordu ki!
“Yeraltı ve yer üstü kaynaklarımız halk yararına devlet tarafından işletilmelidir. Bilim, sanat ve teknik alanlarında Türkiye, Dünya devletleri arasında gerekli yerini almalıdır.”
Boş söylem ve yanlış inançların (Hurafenin ve batılın) esiri kalabilecek bir Türkiye’nin genç neslini uyarıyordu: “Türkiye boş inançlardan kurtulmalıdır. Çağdaş uygarlık Türklüğün temeli olmalıdır.”
Sanki yokluğundan kısa süre sonra üzerimize atılacaklarını biliyordu. “Ulus tarihimiz aydınlığa kavuşturulmalıdır.” Diyerek, emanetinin nasıl korunabileceğine ışık yakıyordu.
Devam ediyordu:
Türkçe, yabancı dillerin baskısından kurtarılmalıdır. Türk Ulusu, kendine yakışır bir kılık kıyafete kavuşturulmalıdır. Halkımız kısa zamanda yüzde yüz okur, yazar duruma getirilmelidir.
Kuracakları sömürü çarkında pestilini çıkarmayı düşledikleri Türk Milletini, sınıf kavgaları içinde birbiriyle çarpıştırarak yok edeceklerini biliyordu. Bu nedenle; “Köylü, ulusun efendisi olmalı; kalkınması için her türlü devlet yardımı yapılmalıdır. İşçi emeğinin karşılığını almalı, kafa ve kol gücüyle sermaye gücü arasında adalete dayanan bir denge kurulmalıdır. Ulusal bir ekonomi yaratılmalı, yabancıların yurdumuzu sömürmesi kesin olarak önlenmelidir. Yurtta aç, işsiz, evsiz insan kalmamalı ve herkes geleceğine güvenle bakmalıdır. Toprak reformu mutlaka yapılmalı ve topraksız köylüye toprak verilmelidir. Bölgeler arasında dengesizlik ortadan kaldırılmalı, devlet kalkınmada geri kalmış bölgelere öncelik tanımalıdır. Türkiye, ezen ve ezilen insanların yaşadığı bir ülke değil, herkesin barış ve kardeşlik duyguları içinde yaşadığı bir demokratik ülke olmalıdır.” diyerek düşüncesini açıkça söyleyip, hedef ortaya koyuyordu.
Gün geldi ve Prof.Erdal İNÖNÜ’nün sözünü anımsar gibi oldum: Gerçeklerin bir gün ortaya çıkmak gibi kötü huyu vardır.