Yunanistan Barış Komitesi Eski Genel Sekreteri ve Yunanistan ve AB Parlamentosu Emekli Milletvekili
Mesleği gazeteci, halklar arasında -özellikle de Türk ve Yunan halkları arasında- barış, dayanışma ve dostluk için mücadele eden bir işçi sınıfı mücahidiydi. Başka bir deyişle, bir İNSAN.
Kendisiyle ilk kez 1978 yılında İstanbul’da, Türkiye Barış Komitesi’nin bir kongresinde tanışmıştım. Haziran 1980’de Girit’in Heraklion kentinde düzenlenen ve Türkiye Barış Komitesi’ni temsilen katıldığı Akdeniz’deki Yabancı Askeri Üslere Karşı Uluslararası Konferans’ta ise daha yakından tanıdım.Konferansın kitlesel kapanış mitinginde konuşma yapması kararlaştırılmıştı. Bu öneriyi organizasyon komitesine sunduğumuzda, Kandiye valisi ve PASOK temsilcilerinin, “Türkler’in Girit’in kutsal topraklarını kirletmesine izin vermeyeceğiz” veya “onun burada bulunması” gibi milliyetçi söylemlerle şiddetle karşı çıktıklarını hatırlıyorum. Hatta onun konuşması için “Girit halkına hakaret olacaktır” veya “eğer onun konuşmasında ısrar ederseniz, konferansa katılmayacağız ve kapanış toplantısını boykot edeceğiz” diyorlardı. Sonunda, çoğunluk tarafından Türkiye Barış Komitesi temsilcisinin konferansa katılması ve bir konuşma yapmasına karar verildi.
Sonuç olarak Konferans, hem çalışma düzeyi ve sonuçları olarak hem de milliyetçilerin boykot girişmine rağmen Girit halkının yoğun katılımları açılarından büyük bir başarıydı.
Niyazi anons edildiğinde ve o güzel ve etkileyici duruşuyla toplantı kürsüsüne çıktığında, katılanlar arasında mutlak bir sessizliğin hâkim olduğunu, ancak akıcı bir Yunanca ile yaptığı selamlamanın ilk cümlesiyle birlikte çılgınca alkış ve sloganların patlak verdiğini büyük bir duyguyla hatırlıyorum: “Sevgili dostlar, sevgili yoldaşlar, size anavatanım Türkiye’nin barış savaşçılarının sıcak selamını ve dostluğunu getirdim.” Beş binden fazla barış savaşçısı uzun süre alkışladı. Birçoğunun gözleri yaşardı… ve benim de öyle. Konuşmasının sonunda birçoğu ellerini ona doğru kaldırdı…
En güzeli de konuşmasının ardından, Onun katılmasına karşı çıkanların hepsinin mutlu olduklarını söylemeleri ve önceki karşı çıkışlarını inkâr etmeleriydi. Toplananların ona olan sevgi ifadeleri çok etkileyiciydi.
Mitingden sonra birkaç arkadaşla birlikte Kandiye’de bir plajda kayısıyla rakı içerek ve buzuki eşliğinde şarkılar söyleyerek sabahladık.
Gemi ile Atina’ya döndüğünde Girit’e ve edindiği dostlara veda ederken duygularını gizlemedi.
Birkaç gün sonra bana gönderdiği bir kartta Girit’te geçirdiği günlerin hayatının en güzel günleri olduğunu söyledi.
Sanıkları arasında olduğu, Türkiye’deki Barış Komitesi davası iddianamesinde, diğer suçlama konularının yanı sıra, Girit’teki konuşmasına atıfla Türkiye’yi suçladığına dair asılsız bir iddiada bulunuldu. Böylece burjuvazinin gözünde halklar arasındaki dostluğun bir suç sayıldığı da kanıtlanmış oldu.
Bir Türk gazetesinin Atina’da yaşayan muhabiri ve Niyazi’nin de arkadaşı olan bir gazeteci, bizden Girit konuşmasını istedi ve biz de savunmasında kullanabilmesi için kendisine verdik.
O zamandan beri Türkiye’de birkaç kez karşılaştık ya da telefonda konuştuk. O beni her zaman Yunanca “merhaba yoldaş” diye selamladı ve ben de ona “SELAM YOLDAŞ” diye cevap verirdim.
Ve işte şimdi, gene SELAM sana Niyazi!
Sen asla unutulmayacak İNSANLARDAN birisin
Yayınlanma Tarihi: 05 Nisan 2023 / Son Güncellenme: 06 Nisan 2023
Sitemizde sizlere daha iyi hizmet verebilmek, güvenlik ve sizi tanımak adına çerezler kullanmaktayız, detayları öğrenmek için buraya tıklayabilirsiniz.
Gizlilik Politikanızı ve KVKK Aydınlatma metnini okumak için buraya tıklayınız.
Eğer sitede gezinmeye devam edersiniz politikamızı onaylamış sayılacaksınız.