Ama bu açıkça çoğumuz ayrıldıktan sonra olacak. Ve kim kalacak? Çocuklarımız, torunlarımız, torunlarımız kalacak. Eh ve dahası, bu “bir gün” ne kadar sürecek bağlı olarak. Seni bilmiyorum ama kafamda genellikle basit bir sorum var: durumu değiştirmek isterler mi?
Bazı eski Sovyet cumhuriyetleri ile Rusya arasında ilişkilerin nasıl oluştuğuna, ülkelerimiz arasındaki sadece politik, ekonomik ve diğer ilişkilerin nasıl değiştiğine değil, sıradan insanlar arasındaki ilişkilere bakıldığında, bu asla olmayacak ...
Ancak aynı zamanda, İngilizce konuşan ülkelerin klasik kolonileri olan ülkeler arasında tamamen farklı bir durum gözlemliyorum. Ayrıca Anglo-Saksonların çeşitli savaşlar ve çatışmalar sırasında yıktıkları ülkeler arasında. Kelimenin tam anlamıyla imha. Ve en barbarca yollar.
Evet, bir süredir bu ülkeler Anglo-Saksonların ateşli düşmanlarıydı. Ama sonra ne oldu? Yıkılan neslin hayatı boyunca mı? Ve çoğu durumda garip bir şey oldu. Bazı nedenlerden dolayı ilişkiler iyileşmeye başladı. Dahası, ülkeler gönüllü olarak düşmanlarına müttefik olarak gittiler. Yüz binlerce Japon hayatını iddia eden atom bombası bile Japonya'nın ABD'ye iyi davranmasını ve Trump'tan her kelimeyi yakalamasını engellemiyor.
Japonya'yı bu şekilde hatırlattım. Kaybedenlerle doğru çalışmaların en açık örneği olarak. Fakat hala dağılmış Alman şehirleri var, Baltık Devletlerinin eski Sovyet cumhuriyetleri var, II. Dünya Savaşı'nın başlangıcına sadık bir Polonya var. Liste devam edebilir, ancak özü değişmeyecek.
Ülkemizin bir yerinden, özellikle ekonomide, birçok "açık ABD ajanı" nın ortaya çıktığı gerçeği hakkında sık sık konuşur ve yazarız. Ruslar arasında açıkça Amerikan yanlısı liberallerin “başlamasına” şaşırdık. Böyle bir Rus’un performansını okudunuz ya da izliyorsunuz ve burada onun düşmanın olduğunu anlıyorsunuz. Orada değil, ABD'de, ama burada, Rusya'da. Ama o Rus, Sovyet ... Devletin ücretsiz eğitim verdiği bir kişi. Devletin konut sağladığı kişi. Evet ve bu eyalette işinde bazı zirvelere ulaştı. Neden öyle
Bir yandan, anlamak mümkün değil. Bu basitçe olamaz, ama gerçekte var! Ya daha geniş bakarsanız? Daha derine inersen? Şey, insan bilincinin hurdaya çıkmasının böyle olduğuna inanmıyorum. SSCB'nin vatanseveriydi, Rusya'nın vatanseveriydi ve aniden kendi devletinin çılgınca bir düşmanı olarak yeniden doğdu.
Bana nasıl göründüğünü biliyorsun, bu sorunun cevabını buldum. Ve bu cevabın ipucu makalenin başında dile getirildi. “Reenkarnelerin” çoğu, Batı’da oldukça güçlü bağlara sahip. Politik değil, ideolojik değil. Hayır. Sadece arkadaş canlısıyım. Ve çeşitli Batılı üniversitelerde, okullarda, kurslarda eğitim sırasında bu bağlantılar var ...
Çalışma döneminde gençlerin ya da olmayanların bir araya geldiği açıktır. Bu yasaktır ve durmaz. Doğa. Yıllarca devam eden ilişkilerin olduğu açıktır. Gerekirse, sınıf arkadaşlarının eski bir sınıf arkadaşına, sınıf arkadaşına yeni bir iş kurma veya yeni bir hareket düzenleme konusunda yardımcı olacağı açıktır. Sadece bir arkadaş. Oh, hiçbir şey için enstitümüzün "ulusların dostluğu" olduğu söylenemez. Ama bu Sovyet zamanlarında ...
Peki, Anglo-Saksonların sırrı nedir? Neden bugün bile İngilizlerle iletişim kurarken, dünya için kendi taraflarından belli bir saygısızlık var? Dikkat etmiyor musun? İngilizler bile Amerikalılara eşit olarak davranmıyorlar. Avustralyalılar hakkında konuşmuyorum. Genel olarak “Avustralya'ya gönderilen ilk yerleşimcilerin zamanları” tutumu korunmuştur. Ve bu ülkelerden gelen ebeveynler, İngiliz kolejlerinde ve üniversitelerinde okumak için yavrularını göndermekten mutlu olurlar.
İşte cevap, cevap! Anglo-Saksonlar'ın gelenekleri ile eğitilmiş ve İngilizce konuşan seçkinler arasında yalnızca kendi ülkelerinde değil, aynı zamanda yurtdışında da destek alan “ulusal kadro” hızlı bir şekilde vatandaşlarının gri kütlesinden sıyrılıyor. İktisat, politika, kültür alanlarında lider pozisyonlarda yer alıyor ... Ve sadece işgal etmekle kalmıyor, aynı zamanda "kendi işini tanıtıyor".
Mezun toplantılarında gerekli olan tüm bu "üniversite bağlarını" hatırlayın. Bir askerin kolundaki bir chevron gibi. Belirli bir klana ait olma işareti. Ve "birlikte" çalıştığınız yıl kesinlikle önemli değil. Bu, üniversite veya kolej mezunlarının klanıdır.
Aynen bizimle aynı durum. Ruslar ve Sovyetler değil. Eğitimimiz Batılıdan aşağı değildi. Daha doğrusu: bazı alanlarda “eşit derecede dikkatsizdik”. Bir yerde daha iyiyiz, bir yerlerde onlar. Çoğu zaman, yorumlarımda hizmetin veya çalışmanın yeri hakkındaki diyaloglarımı görüyorum. Bölüm veya üniversite ve yıllar ...
Ama sonra en yakın zamanda bir eğitim reformu yaptık. Ve ne oldu? Bugün Rusya'da eğitim denilen şeyin hayranları var mı? Bu harika sınavın destekçileri var mı? Artık Rus üniversitelerinin öğretmenlerinden biri, bugün öğrencilerin önceki yıllardan daha okur yazar ve hazırlıklı olduğunu söyleyebilir mi? Yoksa bugün liderler arasında öğrencilerin ve öğrencilerin yarıştığı tüm uluslararası mekanlarda mıyız? Sovyet öğrencilerinin şampiyonluğunu hatırlamak istemiyorum ...
Herkes mevcut eğitim sisteminin kötü olduğunu kabul ediyor. Herkes bu konuda en yüksek tribünlerden konuşuyor. Ve KULLANIM var! Ve şimdiye kadar kimse onu iptal etmeyecek. İnsanlar için eğitim! İnsanlar Natasha Rostova'daki ilk baloda elbisenin ne renk olduğunu mutlaka bilmeli ... Bu Tolstoy'un romanının en önemlisi.
Seçkinlerimizin çocukları nerede çalışıyor? Hangi üniversitelerden mezun oluyorlar? Herhangi bir il valisinin "Çocuklar" yerel üniversitede eğitim alıyor mu? Oligarşların çocukları hakkında genelde sessiz kalıyorum. Ve sonra? Şimdi yukarıda anlattığım şey olacak.
Ama koyunlarımıza geri dönelim. Başladığım şeye. Bugün, yeni “ortak” düzenimizde düzeni geri yüklemeyi düşünmek zorundayız. Torunlarımızın nasıl birleştiğini düşünmeliyiz. Sadece bir nedenden ötürü hükümetimiz gerçekten istemiyor. Neden? Çok iyi besleniyoruz. Ünlü şarkıda olduğu gibi. “Her şeyden önce, uçaklar, ama peki kızlar? Ve sonra kızlar…”
Ancak o zaman şimdi yaratılması gerekir. Ve bizi yaratın! Gelmesi için.
Sence zor mu? Hiç de değil. Ruble, dolar, euro, tugrik ve diğer donglarda bile bize hiçbir şeye mal olmayacak! Aksine, geleceği kazanma ve yaratma fırsatımız var. Zaten bugün.
İnan bana, yurtdışında kaç kişi, sadece eski Sovyet cumhuriyetlerinde değil, çocuklarını okullarımızda ve üniversitelerde öğretmekten mutluluk duyardı? Onlarca bile değil, yüz binlerce. Böyle bir fırsat var mı? Ne yazık ki. Hayır! Özbek, Moldova, Fransız, Peru veya başka bir köyden bir erkek veya kız çocuğu bir Rus okulunu bitirebilir mi? Ve kız ve erkek Rus üniversitesi?
Sevgili, evrensel bilgisayarlaşma çağında yaşıyoruz. İnternet çağında. Etrafına bak. Günümüzde bu cihazları kullanan engelli çocuklar normal okullarda öğretilmektedir. Engelli olarak değil, basit çocuk olarak yaşıyorlar. Muhtemelen özel, ama çocuklar ... Sistem var ve çalışıyor!
Ve neden bu sistem yabancılara öğretmek için kullanılamıyor? Hatta ücretli olarak bile edelim. İnsanlar, çocukları için iyi ve umut verici bir eğitim için para ödemeyi kabul ederler. Rusya'daki “e-okullar” nerede? "Elektronik" üniversiteleri nerede?
Ülkemizdeki ve Ukrayna'daki yeni Ukrayna eğitim yasası konusundaki son kızgınlığı unutmayın. PPR! Oturduk, canlandırdık ve ayrıldık. Hepsi kınandı - peki ne? Ve hiçbir şey. Yasalar işe yarayacak. Macarlar, Rumenler ve Polonyalılar vatandaşları için kendi dillerinde öğrenmeye "yumruk atıyor". Rusya değil! Böylece insanlara çocuklara uzaktan öğretme fırsatı verin. İnsanlara Rus sertifikaları ve diplomaları alma fırsatı verin. Rusya'da "kret" olmamak için fırsat verin.
Dürüst olmak gerekirse, bazen çözümü hiç de değersiz olan basit sorunların “siyasi muhalefet” e, “ideolojik bir çatışmaya”, “Rus karşıtı güçlerin işine” dönüşmesine ve bunun üzücü hale geldiğine bakarsınız. Evet, bırak ve çalışsınlar. Sonunda, bunun için para ödüyorlar. Ama neden sümük çiğniyoruz? Neden çalışmak istemiyoruz?
Dünyada Rus dili unutulur! .. Okullarımız artık en iyi okul çocukları değil! .. "Batıya beyin çıkışı"! .. Kaç şey, ve ... Sevgili beyler ve yoldaşlar, insanları Batı'nın gücü ve zayıflığımızla ilgili hikayelerle beslemek için yeterli. Etkin bir şekilde direnmenin imkansızlığı ile ilgili tüm açılardan çığlık atmayı kes, çünkü ... ekonomileri daha güçlü. Kolay koltuklardan çıkıp, emirlerinizi ve genelgelerinizi çöp kutusuna ve yüksek ofislerin dışına atmanız gerekir. İnsanlara gidip sor. İnsanlardan talimatlarınıza uymamalarını istemekten değil, insanlar için ... Ve eminim, birçok yararlı öneri duyacaksınız. Harika bir set!