Yalnız bir adam...
11 Ekim 2012, Perşembe - 15:18
‘’Alkol İşine Engel Oluyorsa İşini Bırak’’
Sözüne uymuş işini de bırakmıştı...
Akşamları kan ter içinde uyanıyordu..
Üstüne saldıran köpeklere tekme atıp onlar ile mücadele ediyordu çığlık çığlığa
Bütün gece boyunca böcekler ağzından,
Kulaklarından burun deliklerinden vücuduna girip beynine kadar ulaşıyordu...
Kurtarın beni ne olurrr,kurtarın diye avaz avaz bağırıp camı çerçeveyi kırıyordu...
Ama yalnız bir adamdı o sesini duyan hiç olmuyordu..
Kaç kere kesmişti ellerini kollarını cam kırıkları..
Kafayı biraz toplayınca buzdolabına koşup rakı şişesini kafaya dikiyor
Vücudun da zaten yüksek olan promil seviyesi tavan yapıyor ve...
O anda köpekler ve böcekler,gördüğü bütün halüsinasyonlar yok oluyordu.
Kendi ile baş başa kalıyor geçici bir mutluluk sarıyordu her yanını..
Yakıyordu titreyen elleri ile bir Samsun daha...
Çekiyordu derin bir nefes nikotinden sapsarı olmuş bıyıkları arasından..
İki yada üç dakika sigara dumanı çıkmıyordu ciğerlerinden..
Düşünüyordu nedenlerini ,niçinlerini . . .
Hatta düşünüyordu; ben neden yazıyorum bunları ve her
Yazdığım yazının sonunu illa ki mantıklı bir sebebe bağlamak gibi bir zorunluluk içerisinde miyim diye...
Bağlanmasın!! dedi..Bu defa da bir yere bağlanmasın.
Üç noktayı yan yana koyarak içindeki kargaşadan sıyrıldı.(...)
Herkes kendisi doldursun istedi, kendi üç noktasını..
O üç noktanın başına "bir gün mutlaka" ekledi.
"Kendi bir gün mutlaka"larının peşinden gelen üç noktalarına yazdıklarını gerçekleştirebileceği günleri hayal etti....
Hala da üç nokta ile hayallerine devam ediyor umutsuzca
Kimbilir belki de umutluca . . .