İran İslam Cumhuriyeti Donanması - Islamic Republic of Iran Navy
|İran İslam Cumhuriyeti Donanması|


İran İslam Cumhuriyeti Donanması'nın mührü
|Kurulmuş||MÖ 500 (orijinal)


1923 (emperyal donanma)
1979 (şimdiki form)
|ülke||İran|
|şube||Donanma|
|Boyut||65.000 (2019 tahmini)|
|Parçası||Ordu ( Artesh )|
|Garnizon / HQ||Bandar Abbas|
|Adı (lar)||
Farsça : دریادلان , Daryādelān


"Seahearts"
|Sloganı (lar)||
Farsça : راه ما, راه حسین است , Rah-e ma, hav-e hoseyn ast


" Bizim Yol, Is Hüseyin 'in Yolu "
|Mart||18 Nisan|
|yıldönümleri||28 Kasım (Donanma Günü)|
|ekipman||Mevcut Gemiler|
|Etkileşimler|
|Komutanlar|
|İran İslam Cumhuriyeti Deniz Kuvvetleri Komutanı||Arka Amiral Hossein Khanzadi|
|nişanlar|
|kriko|
|bayrak|
İran Deniz Kuvvetleri İslam Cumhuriyeti ( Farsça : نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران ), acronymed NEDAJA ( Farsça : نداجا ) olduğu deniz harp hizmet dalı İran 'ın düzenli askeri, İran Ordusu İslam Cumhuriyeti ( Artesh ) .
İran'ın Umman Körfezi'nde ve ötesinde ilk savunma hattını oluşturma sorumluluğu ile etkili bir mavi su donanması olarak görev yapmakla yükümlüdür . Bununla birlikte, genellikle bölgesel bir düzeyde, Basra Körfezi ve Umman Körfezi'nde olduğu kadar Kızıldeniz , Akdeniz ve Hint Okyanusu'nun kuzeybatı çeyreği kadar uzak olduğu için geleneksel bir yeşil su donanması olarak kabul edilir. . Temmuz 2016'da Donanma, Atlantik Okyanusunda bir varlık kuracağını söyledi .
İran'ın IRGC Donanması ile birlikte iki deniz askeri kolundan biri, diğer donanma ile işlevleri ve sorumluluk alanlarını örtüşüyor, ancak askeri strateji ve ekipman açısından farklı . Küçük hızlı saldırı el sanatları ile donatılmış IRGC Donanmasının aksine, Artesh donanmasının envanterinin omurgası fırkateynler ve korvetler ve denizaltılar dahil olmak üzere daha büyük yüzey gemilerinden oluşur.
Geçmiş ve genel bakış
MÖ 500 - 1999
Ahameniş dönemlerinden ve Birinci Pers İmparatorluğu'ndan M.Ö. 500'lü yıllardan beri şu ya da bu şekilde bir İran donanması var olmuştur . İran İslam Cumhuriyeti Donanması , Pehlevi Dönemi'nin eski İmparatorluk İran Donanması (IIN), 1979'daki İran Devrimi'nin ardından yeniden adlandırıldığında ortaya çıktı.
İran donanması neredeyse tamamen sırasında yıkılan sonra yeniden inşa edildi İran İngiliz-Sovyet işgaline de İkinci Dünya Savaşı . İkinci Dünya Savaşı'nın ardından, filo ile tahrip savaş gemileri yerini almaya başladılar destroyer , fırkateyn dahil ve çok küçük damarlar, motorlu teknelere ve hoverkraft Dünya Savaşında orijinal ekipman çok tahrip rol oynamıştı ABD ve İngiltere, kaynaklanmıştır birçoğu, II. 1970'lerde İran, deniz ulaşımını Hint Okyanusu'na genişletmeyi planladı ; fakat bu hedef İslam Devrimi (1979) ve işgali engellemek için onu terk eden batı destekli ilk İran Körfezi Savaşı ( İran-Irak Savaşı ) (1980-1988) tarafından kısıtlandı .
İran'ın son Şahı Muhammed-Rıza, ABD'den dört modern genel amaçlı muhrip ve Kraliyet Schelde'den sekiz modifiye Kortenaer- sınıfı fırkateyn emretti , ancak her iki sözleşme de 1979 İran devriminden sonra iptal edildi. Yıkıcılar bunun yerine ABD Donanması'nda Kidd sınıfı olarak görevlendirilirken , fırkateynlerin inşası henüz başlamamıştı.
Bunun ardından, ABD'nin öncülüğünde İran ve Irak-Irak Savaşı'nda IRIN'in rol oynadığı silah ambargosu vardı . Silah ambargosu İran'ın donanmasını koruma ve donatma yeteneğini kısıtladı. Yeni silahlanma kaynakları bulmak zorundaydı. Ekipman ve silahlar Sovyetler Birliği, Çin, Kuzey Kore ve daha sonra Rusya'dan ithal edildi. İran ayrıca kendi yerli silah endüstrisini kurdu. Bu endüstri aynı zamanda donanmayı silah, teçhizat ve yedek parça sağlayarak desteklemiştir.
2000-2020
Majör yüzey gemileri bakımından, İran onun dayanıyor ALVAND -sınıf fırkateyn yanı sıra yeni Moudge sınıf yerli olarak İran'da geliştirildi ve ters tasarlanmıştır fırkateyn Alvand Modern elektronik, radar ve silahlanma ile sınıf. İran'ın üç muhribi 50 yaşın üzerindedir ve Bushehr'de malzeme rezervinde tutulmaktadır . Donanma sermaye gemilerini içermez ; en büyük gemileri , hepsi gemi karşıtı modern füzelerle donatılmış dört fırkateyn ve üç korvettir . IRI Donanmasının ana odağı, modern, hassas gemi karşıtı füzeleri taşıyabilen yeni fırkateynler, korvetler ve orta ila büyük hızlı tekneler geliştirmek gibi görünüyor. Bununla birlikte, dört fırkateynin üçü ( Vosper Mark 5 ) 25 yıl önce devreye alındı ve bu gemiler Çin C-802 füzeleri ile güncellendi . İran'ın üç korvesi 30 yıl önce görevlendirildi; Biri ( Hamzeh ) aslında bir devlet yatıydı ama şimdi de C-802 füzeleri ile silahlandırıldı, ancak Hazar Denizi'ndeki Anzali'de konuşlandırıldı. Bu sekiz gemi üç Rus yapımı SSK Kilo sınıfı saldırı denizaltıları, Ghadir ve Nahang sınıfı mini denizaltıları tarafından destekleniyor.
Temmuz 2016'da Donanma, Atlantik Okyanusu'nda belirtilmemiş bir süre boyunca var olacağını söyledi .
Aralık 2019'da İran Deniz Kuvvetleri Başkanı Arka Amiral Hossein Khanzadi , televizyonda yapılan bir röportajda Donanmanın artık Rusya ve Çin ile yıllık ortak tatbikatlara bağlı olduğunu ve diğer ülkelerle ittifaklar kurma çabalarının "anlamsız" olduğunu kabul etti.
Ekipman alımı ve dağıtımı
1970'ler - 1990'lar
Şah'ın satın aldığı Batı tarafından sağlanan silahların çürümesinden muzdarip Tahran, Rusya, Çin ve Kuzey Kore'den yeni silahlar alıyor . İran, IRGC donanma kolunun yeteneklerini artırdı , ek mayın savaşı yeteneği kazandı ve bazı eski yüzey gemilerini geliştirdi. İran'ın tatbikatları arasında kara kuvvetleri ve hava kuvvetleri ile gittikçe artan sayıda ortak ve birleşik silah tatbikatları vardı. İran ayrıca Hindistan ve Pakistan gibi ülkelerden lojistik ve teknik destek alırken limanlarını da geliştirdi ve hava savunmasını güçlendirdi.
Bildiğim kadarıyla önemli yeni ekipman ile ilgili olarak, İran 10 olmak üzere üç Kilo sınıfı Rusya'dan denizaltılar, hem de diğer ekipman, satın alarak donanma gücünü kadar bina edilmiştir Houdong gelen hızlı saldırı sanatı Çin'den . Rusya ve Hindistan'ın İran'a Kilo sınıfı denizaltılarını eğitme ve kullanma konusunda yardım ettikleri bildirildi. Diğer gerekliliklerle ilgili olarak, Aralık 1997'de, Bask Körfezi'nin Bandar Abbas limanında HQ ile Birinci Deniz Bölgesi komutanı Arka Amiral Mohammad Karim Tavakoli, İran Donanmasının üç çok kutuplu korvet ve küçük bir denizaltı üzerinde tasarım çalışmasını tamamladığını iddia etti. İran'da inşa edilecek.
2000-2010
Ağustos 2000'de İran, Bandar Abbas deniz üssünde resmi bir törenle 15 metre uzunluğundan dolayı Al-Sabiha 15 adlı ilk yerli hafif denizaltı veya yüzücü dağıtım aracını başlattığını duyurdu . Mayıs 2005'te İran donanması, ilk Ghadir sınıfı cüce denizaltısını başlattığını ve 8 Mart 2006'da Nahang (Farsça: balina) adlı başka bir denizaltı başlattığını açıkladı .
2000 yılında İran İslam Cumhuriyeti Deniz Kuvvetleri Havacılık, Rusya'dan bir dizi Mi-8 AMT (Mi-171) nakliye / saldırı helikopteri teslim alarak kapasitesini önemli ölçüde geliştirdi . 1999'da imzalanan bir sözleşme uyarınca Rusya , İran'a 21 Mi-171 tedarik etmeyi kabul etti . Teslimat 2001 yılında tamamlandı; donanma için hedeflenen kesin sayı bilinmiyordu. 2001 yazında, İran'ın 20 Mi-171 daha sipariş edeceğine dair göstergeler vardı , ancak 2004 ortalarından itibaren bunun olup olmadığı bilinmiyordu.
Kasım 2002'de hem İran Havacılık ve Uzay Sanayi Örgütü'ndeki (AIO) hem de Çin Havacılık ve Uzay Bilimi ve Sanayi Şirketi (COSIC) kaynakları, iki grubun ortak gemi karşıtı füze üretimi ve geliştirilmesi üzerinde çalıştıklarını doğruladı. İranlı kaynakların Project Noor adını verdiği çaba, COSIC'in Çin Ulusal Hassas Makine İthalat ve İhracat Şirketi yan kuruluşu tarafından geliştirilen kısa menzilli C-701 ve uzun menzilli C-802 silahlarını kapsıyor. Resmi bir işbirliği projesinin başlatılması olasılığı, 1998'de, Çin sisteminin açılmasından kısa bir süre sonra İran'ın 15 kilometrelik (9,3 mil) C-701 menziline benzer bir Anti-Ship füze tasarımı sergilediği zaman ortaya çıktı.
Bir AIO sözcüsü Noor Projesi'nin C-701'i içerdiğini doğruladı. Ancak, aynı şirket yetkilileri daha iyi uyan 120 km (75 mil) aralığı "uzun menzilli, turbojet motorlu, deniz kaymağını Karşıtı Gemi füze" olarak silahı tarif C-802 ko ileri sürmekte ve -İşletme anlaşması her iki silah sistemini de kapsayabilir. 2004'ün başlarında İran, Raad (Thunder) adlı yeni bir seyir füzesi programının yayınlandığını duyurdu. Raad , Çin'in orijinal Sovyet dönemi P21 (SS-N-2C) tasarımından geliştirilen bir dizi füzeden biri olan Çin HY-2 (CSSC-3) gemi karşıtı füzesinin bir modifikasyonu gibi görünüyor .
Eylül 2003 29 günü, İran'ın yurt içinde üretilen Sina sınıf (ters gelen mühendislik Kaman sınıfı füze botu) Paykan Modern anti-gemi füzeleri ile donatılmış ve modern elektronik İran Deniz Kuvvetleri İslam Cumhuriyeti hizmete giren,. Gemi, İran'ın çıkarlarını korumak için Hazar Denizi'nde denize indirildi ve İran Donanması'nın Arka Amiral Habibollah Sayyari'nin başarılarından bahsedildi .
Eylül 2006 tarihinde 22, İran ikinci self-made devreye var duyurulur Kaman'ın -sınıf füze botu, Joshan . 18 Nisan 1988'de Peygamber Efendisi Operasyonu sırasında Basra Körfezi'nde kaybedilen orijinal Joshan'ın anısına inşa edilmiştir . İran Deniz Kuvvetleri komutanı Amiral Kouchaki'ye göre Joshan , saatte 45 knot (83 km / s; 52 mil / saat) üzerinde bir hız iddia etti 3] ve "özellikle askeri, elektrik ve elektronik sistemleri, çerçevesi ve şasisi ile ilgili olarak dünyanın en son teknolojisine sahiptir ve güçlü füze fırlatma için gerekli özelliklere sahiptir."