"SEN BİZİM KÖLEMİZSİN"
Çelmen yaşadıklarını şöyle anlattı:
“Patrondan çalıştığım günlerin hakkına karşılık avans istiyordum. O da ‘sana en fazla 100 lira verebilirim, bu iş yerin kuralları var. Burada izin almadan tuvalete bile gidemezsin, sen benim kölemsin. Senin ihtiyacın beni ilgilendirmez. İstiyorsan 100 lira vereyim istemiyorsan da defol git’ dedi. Ben de bu şartlar altında çalışamayacağımı belirterek hesabımı kesmelerini istedim. Bana hesabımı kesseler dahi parayı ay sonunda ödeyebileceğini, hatta çalışmazsam o parayı da vermeyeceğini söyledi. Ben de ‘sizi savcılığa vereceğim’ diyerek ofisinden çıktım. Birkaç adım atar atmaz bir ses duydum. Geriye döndüğümde yumruklarını gördüm ve vurmaya başladı, arkasından abisi geldi. Beni tartaklayarak karşıda inşaat malzemesi satan yere götürdüler ve orada da vurmaya devam ettiler.”
Darp edilmesine rağmen kendini korumaktan başka hiçbir karşılık vermediğini belirten Çelmen, “O anda bile çocuklarımı düşündüm. ‘Ben bunlara karşılık verirsem bunlar beni döve döve öldürür, çocuklarım ortada kalır kimsesiz olduğum için’ diye karşılık vermedim. Orada hınçlarını alana kadar bana vurmalarına izin verdim. O haldeyken Allah razı olsun yoldan geçen gençler beni, arabalarıyla karakola götürdüler” ifadelerini kullandı.
“KULAĞIMDAN DARBE ALDIM AZ DUYUYORUM"
Gözünden, kulağından, çenesinden ve birkaç uzvundan darbe aldığını ve şu anda darbe alan kulağının az duyduğunu belirten Çelmen, bugün kendisinin başına gelenlerin yarın aynı iş yerinde başkasının başına gelebileceğini ve gerekli hukuki işlemlerin yapılmasını istedi.
Evlatlarının kendisini yüzü gözü morluk içinde olduğunu görünce hüngür hüngür ağladıklarını belirten Adem Çelmen, şunları söyledi:
“Okula giden çocuklarımın servis parasını nasıl ödeyeceğim diye düşünüyorum. En büyük liseye giden kızımın okuduğu bölümle ilgili kitaplar alınacakmış. Servis ücretlerini göndermişler. Bir önceki ücretini telefonumu satarak karşıladım. Elektrik ve suyumu ödeyecektim, eve yiyecek içecek alacaktım. Bunun için avans istedim. Paraya ihtiyacım var, cepte 5 kuruş para yok, okul masraflarını nasıl karşılayacağım, evde yiyecek içecek yok nasıl yapacağım bilmiyorum.”
(İHA)