İşletmelerin ve insan kaynaklarının istihdam sağlamadaki rolünü hiç düşündünüz mü ?
Böyle de saçma bir soru olur mu diye düşündünüz değil mi? Kesinlikle çok haklısınız.
Bende uzun zamandır bazı konular üstünde düşünüyordum ve sizlerle paylaşmak istedim.
Öncelikle, Türkiye İstatistik Kurumu İşsizlik verilerini sizlerle paylaşmak istiyorum.
İşsizlik oranı %11,1 seviyesinde gerçekleşti Türkiye genelinde 15 ve daha yukarı yaştakilerde işsiz sayısı 2016 yılı Ocak döneminde geçen yılın aynı dönemine göre 31 bin kişi artarak 3 milyon 290 bin kişi oldu. İşsizlik oranı ise 0,2 puanlık azalış ile %11,1 seviyesinde gerçekleşti. Aynı dönemde; tarım dışı işsizlik oranı 0,4 puanlık azalış ile %13 olarak tahmin edildi. 15-24 yaş grubunu içeren genç işsizlik oranı 0,8 puanlık azalış ile %19,2 olurken,15-64 yaş grubunda bu oran 0,3 puanlık azalış ile %11,3 olarak gerçekleşti.
İstihdam oranı %45 oldu
İstihdam edilenlerin sayısı 2016 yılı Ocak döneminde, bir önceki yılın aynı dönemine göre 821 bin kişi artarak 26 milyon 275 bin kişi, istihdam oranı ise 0,7 puanlık artış ile %45 oldu.
Bu dönemde, tarım sektöründe çalışan sayısı 30 bin kişi azalırken, tarım dışı sektörlerde çalışan sayısı ise 851 bin kişi arttı. İstihdam edilenlerin %18,3’ü tarım, %20,2’si sanayi, %6,7’si inşaat, %54,8’i ise hizmetler sektöründe yer aldı. Önceki yılın aynı dönemi ile karşılaştırıldığında hizmet sektörünün istihdam edilenler içindeki payı 1,5 puan artarken, tarım sektörünün payı 0,7 puan, sanayi sektörünün payı 0,8 puan azaldı, inşaat sektörünün payı ise değişim göstermedi.
İşgücüne katılma oranı %50,7 olarak gerçekleşti
İşgücü 2016 yılı Ocak döneminde bir önceki yılın aynı dönemine göre 852 bin kişi artarak 29 milyon 565 bin kişi, işgücüne katılma oranı ise 0,7 puan artarak %50,7 olarak gerçekleşti. Aynı dönemler için yapılan kıyaslamalara göre; erkeklerde işgücüne katılma oranı 0,3 puanlık artışla %70,8, kadınlarda ise 1,1 puanlık artışla %31 olarak gerçekleşti.
Yukarıdaki, TÜİK bilgilerine göre, ben hep işsiz olan gruba denk geliyorum. İK’cı olmanın bir cilvesi de olabilir tabii.Ve bu nokta da şunları sorguluyorum:
* Üniversite mezun sayısı ve işletmelerin istihdam imkanları arasındaki orantısızlık
* Mevcut eğitim sistemi ile işletmelerin beklentilerinin örtüşmemesi,
* Pratik bilgi ve teorik bilgi arasındaki bağlantı kopukluğu,
* Ülkenin içinde bulunduğu ekonomik yapı ve çalışan maliyetleri,
Ve daha önemlisi;
- İnsan kaynakları birimlerinin, yetenek yönetimi yapmadaki başarısızlığı ve buna bağlı olarak turn over oranlarının yüksek olması,
- Çalışandan talep edilen beklentiler ile gerçeklerin çelişmesi,
- Referanslı adaylara öncelik verilmesi,
- İnsan kaynakları yönetim sistemi farkındalığının henüz yeterince oluşmaması,
- Yetiştirilmek üzere personel alımlarının yeteri kadar yapılmaması,
Yazdığım her bir maddeyi uzun uzun açıklamak isterdim ancak siz zaten cevapları biliyorsunuz? Burada özellikle hatırlatmak istediğim nokta, işletmeler ellerindeki entellektüel sermaye ile genç ve dinamik iş gücünü birleştirmeyi hedeflediklerin de daha bağlı çalışanlar elde edecekler ve genç kalacaklardır.
İşe alım uzmanları, pozisyon ve çalışan uyumluluğuna dikkat edip, yetkinlik bazlı mülakatlara önem verdiklerinde, doğru iş doğru çalışan dengesini daha fazla oluşturabileceklerdir. Özellikle, yeni mezunlarda olan “ne iş yapacağım” belirsizliği hem işletmeleri hem adayları yanıltmaktadır. Bu noktada yapılacak olan yetkinlik bazlı mülakatlar, aday içinde önemli bir fikir oluşturacaktır. Adayın birkaç yabancı dil bilmesi, birçok eğitim alması işletme için verimli olacağı anlamına gelmemektedir. Pozisyonun istediklerinden daha fazlasına sahip olan adayın, işletme de uzun süre kalmaması ihtimali oldukça yüksek olur.
Son olarak, işe alım süreçlerinin hem adayın kariyer yolculuğu hem de işletmenin bağlılık, çalışan istikrarı ve maliyetleri açısından en önemli süreci oluşturduğu unutulmamalıdır.
Sizlik işlerde çalışmanız dileğiyle…