Bir taraf her şey güllük gülistanlık tablosu çiziyor diğer taraf pireyi deve yaparak adeta çözüm sürecinin önünü tıkıyor.
Bir meseleyi doğru anlamak için illa ‘kara’ ya da ‘pembe’ gözlük takmamız mı gerekiyor?
Çıkarsak ya şu gözlükleri…
Felaket tellallığı ile Polyannacılık arasında gidip geleceğimize önümüzde olup bitene bir de çıplak gözle gerçekçi bakmayı denesek.
Çözüm sürecine dair kafalar çok karışık.
Bir taraf her şey güllük gülistanlık tablosu çiziyor diğer taraf pireyi deve yaparak adeta çözüm sürecinin önünü tıkıyor.
Oysa bu iki yaklaşımın da bu sürece hiçbir faydası yok.
Kürt Sorunu yüz yıllık bir sorun.
PKK İran, Irak, Suriye ve Türkiye’yi kapsayan bölgesel bir örgüt.
Sorun karmaşık, taraflar bir birine güvenmiyor.
Yaklaşık altı ay önce başlayan dört aşamalı çözüm süreci böyle bir ortamda her şeye rağmen ilerliyor.
Yılbaşından bu yana ne ciddi bir çatışma ne de can kaybı var.
Kimi bu durumu küçümsüyor kimi de bu süreci yalancı bir bahar olarak niteliyor.
Bir taraf PKK’nın savaşmak için zaman ve militan kazandığını söylüyor diğer taraf devleti yeni karakol yapmak ve korucu almakla suçluyor.
Hatta öyle ki geçen hafta Murat Karayılan tam da PKK’nın üst yönetiminde görev değişikliği yapılırken çözüm sürecinin tıkanabileceğini söyledi.
‘Beklediğimiz bazı adımlar bir hafta içinde atılmazsa süreç tıkanabilir’ dedi.
Bir anda ortalık karıştı.
Peki Karayılan bu açıklamayı niye yaptı?
Meğer geçen hafta Öcalan’dan beklediği mektubu alamadığı için yapmış.
Çünkü Öcalan kendisini ziyaret eden BDP’Li heyete biri devlete diğeri KCK’ya iki mektup yazdığını ‘eğer bu mektup size verilmezse demek ki adım atmak istemiyorlar’ demiş. Ve aradan geçen zaman diliminde mektup verilmemiş.
Karayılan da mektubun verilmemesi nedeniyle, kongre ardından yapılan panelde bir haftalık bir sürenin kaldığını, eğer hükümet aynı tutumunu devam ettirirse, bir hafta içerisinde bir değişiklik yapmazsa, bu sürecin tıkanmaya gideceğini söylemiş.
Fakat mektup sonrada verilmiş ve sorun çözülmüş.
Benim anlamadığı şu…
Kongrede alınan hayati kararlar Öcalan’ın KCK’ya yazdığı son mektupla alındı.
Öncesinde de mektuplar yazıldı ama nihayi kararı Öcalan son mektupta iletti.
Karayılan o açıklamayı yaptığında üst yönetim değişmişti.
Eğer o son mektup ulaşmadıysa o kararlar nasıl alındı?
Karayılan diyor ki…
‘Biz Önderliğimizin geliştirmiş olduğu sürecin başarılı olmasını istiyoruz ama bu süreç bir ayakla yürümez. Devletin ve hükümetin de üzerine düşenleri yapması gerekiyor.’
Nedir PKK’nın hükümetten beklentisi?
Karayılan’la aynı gün KCK Yürütme Konseyi Üyesi Duran Kalkan da bir açıklama yaptı. Çözüm sürecinin yürütülüşünde bazı sıkıntı ve zorlukların olduğunu belirten Kalkan çözüm sürecinin olağan bir şekilde devamı için ekim ayının ortasına kadar iki konuda gelişme beklediklerini söyledi.
Bir, Öcalan’ın koşullarının iyileştirilmesi.
İki, Hukuki açıdan Türkiye’de köklü bir demokratik reform yaşanması.
Buraya kadar bir sorun yok.
Bu iki konu zaten gecikmeli de olsa hükümetin gündeminde.
Öcalan İmralı’da daha geniş bir odaya geçti.
Reform paketi ise Eylül ya da Ekim’de Meclis’in gündemine gelecek.
Fakat sorun şu iki taraf da esasında bir birine güvenmiyor.
Süreç tamamen Öcalan’a bağlı yürüyor.
Her krizde Öcalan devreye sokuluyor.
Öcalan’ın örgüt üzerindeki hâkimiyeti ortada.
PKK’nın üst yönetimini yeniden dizayn ederken bunu bir kez daha gösterdi.
Ama onun da sınırları var.
İşte o noktalarda ne kara ne de pembe gözlüğe ihtiyacımız var.