Devlet, 2005’te yaşamını yitiren PKK’li Nurten Gülmez’in cenazesini 7 yıldır rehin tutuyor. Baba Mehmet Gülmez, Başbakan dahil başvurmadık yer bırakmadı, ancak kızının cenazesini alamadı
Nurten Gülmez 2005’te Şirnex’te çıkan bir çatışmada yaşamını yitirdi. Kızının cenazesini almak için Şirnex’e giden Baba Mehmet Gülmez, savcının gösterdiği fotoğraflardan kızının cenazesini teşhis etti. Savcının kendisine “yarın gelin cenazeyi verelim” dediğini ertesi gün ise hiçbir gerekçe göstermeden cenazeyi vermediklerini söyleyen Baba Gülmez, Meclis’e, Genelkurmay’a Başbakan’a her yere başvurdu ancak bir sonuç alamadı. Gülmez Ailesi hala o acıyı yaşıyor.
Ölüm bile işkencecilere yetmedi
Mehmet Gülmez, 1970 yılında Sêrt’in Hawêl (Baykan) ilçesinden Manisa’nın Turgutlu ilçesine göç etmek zorunda kaldı. Turgutlu’da tuğla yapım işine girerek tuğla fabrikası sahibi olan Gülmez’in ve ailesinin hayatı, HEP’te siyaset yapmasıyla değişti. Gülmez, HEP’te siyaset yapmaya başlayınca devletin hedefi haline geldi. Bir itirafçının ifadeleri doğrultusunda kendisiyle birlikte iki kardeşi, bir oğlu, kızı ve yeğeni tutuklanan Gülmez, iki yıl cezaevinde kaldıktan sonra tutuksuz yargılanmak üzere serbest bırakıldı. Bu süre zarfında devletten baskı gören kızı Nurten Gülmez’in, PKK’ye katılmasıyla aile üzerindeki baskı daha da arttı. Gülmez, 2005’te kızı Nurten’in Şirnex’te çıkan bir çatışmada yaşamını yitirdiğini öğrenir. Kızının cenazesini almak Şirnex’e giden Gülmez, yaptığı bütün girişimlere rağmen, kızının cenazesini alamaz.
“2005 nisan ayında kızımın 4 arkadaşı ile birlikte çıkan bir çatışmada yaşamını yitirdiğini öğrendim” diyen Gülmez, Şirnex’e giderek savcıya dilekçe verdiğini belirterek şunları anlattı: “Savcı, kızımın cenazesinin helikopterden çekilmiş fotoğraflarını bize gösterdi. Cenazesini bu fotoğraftan teşhis ettikten sonra savcı bize ‘sabah gelin cenazeyi alın’ dedi. Ancak kızımın cenazesini vermediler. Cenazeleri almak için çatışma yaşanan bölgeye gittik, yolumuz askerler tarafından kesilerek, cenazeyi almamız engellendi. 15 gün mücadele ettikten sonra kızımın cenazesini alamadan geri döndük. Kızımın cenazesinin verilmesi için Meclis’e Başbakan’a, Genelkurmay’a, İHD’ye başvurdum, ancak kızımın cenazesini alamadım. Bana söylenenlere göre kızımın cenazesini, Şirnex’in Irak sınırında bulunan Gire Hemo köyüne defnetmişler. Cenazelerimiz orada ve bizler hala o acı ile yaşıyoruz. Kendi çocuğumuzun kabrine gidememenin acısı ve eksikliğini hissediyoruz. Bütün bu yaşadıklarımdan bedel ödenmeden hiçbir şey elde edilmeyeceğini öğrendim.”Haberin Tamamı İçin: