Fazla vaktim yok bugun cok olay yasadım ancak aslında hiçbirsey yasamadın diyorlar havalanında yerel saatle 12:50 de indim. moskova merkeze gelmek 3 saat surdu trafik diye birşey yok sadece kontak kapatıp beklemekden ibaret. okula vardıgımda yerel saat ile 16:00 olmustu kaydımı yapmadılar. direk bir kagıt verip yurtlara yolladılar. yurt kapısının önünde davay dediler elimde bavul sovyet binasının içine girdim davay koridor dediler ilerledim bir sıra var girdim. adını yazdır dediler yazdırdım. sıra bana hiç gelmedi 6 ya kadar bekledim mesai saati bitti kapadılar kapıları. hiç kimse ingilizce bilmiyor rusca da nyet zdes le işi goturmeye calısıyorum. mesai bitince baska bir yere yonlendirdiler birseyler dediler beni kapı dısarı ettiler bir kaç ogrenci bulup ingilizce olarak cevirmelerini istedim yurtta yer kalmadıgını doldugunu soylediler. kısaca askeri jargonla yokuş ile karşılaştım. genede ogrenciler rus olsun baska milletten olsun özellikle kızlar yardım sever tek sansım turk arkadaslar bulmak oldu deniz ve emir ankara’dan atılımdan mezun olan bu arkadaslar beni yurt odalarına gizlice soktular ve şimdi onların baglantılarıyla giriyorum. onlar olmasa o bavullarla ne yapardım bilmiyorum. unutmadan işaretli paraları da geri çevirdiler ankarada aklıma gelmişti bu bankanın verdiği bu paraları değiştirmek ancak babam sagolsun gene akıl verdi gerek yok degiştirmene burda degil okula kayıt geri bile donemem bu işaretli paralar geçersiz ilk dersim bu oldu.