Zuhal Olcay olucaktım oldurmadılar/Zuhal Olcay çay-sigara yapıyor fotoğrafımı koyuyorum çünkü 4 kilo aldım, aldığım tepkiler ''YA SENİN YÜZÜNE NOLMUŞ'' tadında, moralim bozuluyor. Haftaiçi çalışıyorum haftasonu Ege sahilini geziyoruz, pilatese verecek ne zamanım var ne de hevesim var, gerçek bir tosun gibi 58 kilo 666 santim basenlerle sahilde şortla geziyorum. Utanmıyorum da.
Günlük tutmadığım bu süreçte mükemmel şeyler oldu, kendim hakkında işim hakkında insanlar hakkında mükemmel şeyler öğrendim, İzmir'e zaten geldiğim ilk gün Burak sayesinde alışmıştım, o yüzden şimdi hissettiğim şey alışmak değil de mutlanmak gibi bir şey. Bu akşam mesai sonrasında Alsancak kordoning yapacak olmama niyeyse hala seviniyorum. Bu ''mutlanma haline'' alışamadım sanırım. Şu an Ege Üniversitesi kapısından her girdiğimde zamanında okulu bırakıp tekrar sınava girdiğim için, Bursa'da çürüyen mutsuz bir mimarlık öğrencisi olarak kalmadığım için mutlanıyorum, yüksek lisansta diğer insanlara angarya gelen herşey benim midemde kelebekleri çırpıştırıyor. CANIM VİTİS VİNİFERAM CANIM EGE'M BENİM. Canım İzmirime saygımla geldim.