euronews:
Claudia La Torre kurtarma operasyonunu yerinde izleyen 2 bin gazeteciden biri. Claudia’yı ayıran bir özellik de maden ocağının bulunduğu Copiapolu olması. Claudia, kurtarılan madenciler hastaneye getiriliyor. Bize biraz ortamı aktarabilir misin ?
Claudia La Torre:
İnsanların şaşırtıcı derecede merakı ve madencilere ilgisi var. İşçileri hastaneye gitmeden görmeye çalışıyorlar. Bu bir mucize ve herkes bu tarihi ana şahit olmak istiyor.
euronews:
Sevdiklerine kavuşan ya da halen bekleyen ailelerin durumu nedir peki ?
Claudia La Torre:
Sevdikleri kurtarılanlar gözyaşlarına boğuldu. Bu ilk madencinin kurtuluşundan beri böyle. Onların duygu yoğunluğundan ben de etkilendim. Bunu yoğun olarak hissedebildim çünkü ben de buralıyım. Madencileri anlayabiliyorum. Kapalı kalmanın nasıl büyük bir sıkıntı olduğunu biliyorum.
Basın buraya gelmeden önce de gözyaşı vardı ve bu medyatize edildi. Medya desteği tabii ki önemliydi ama sınırları da bilmek lazım. Dün bazı madenci ailelerini gördüm. Medyadan rahatsız olduklarını söylüyor ve biraz rahat bırakılmak istiyorlardı. Kameralar ışıklar onları yordu, rahatsız etti ve ben bunun için çok üzgünüm. Ben de aşırı buluyorum. İlk kurtarılan madencinin annesi medyaya, durmaları için bağırıyordu. Oğluna sarılmak istiyordu ama ona ulaşamıyordu. Ben de insan değil kamera mercekleri haline dönüştüğümüzü hissettim ve alandan uzaklaştım.