TABD’nin Paris Anlaşması’nda kalması gerektiği konusundaki geleneksel bilgeliği yanlıştır. ABD'nin geri çekilmesi, uluslararası iklim eylemi için en iyi sonuç olacaktır.
Trump ile konuyla ilgili karar vermek bu haftadan sonra G7 toplantısı, onun yardımcıları konuda bölünmüş durumda. Baş stratejist Steve Bannon başkanlık ediyor çıkış için zorlayan hizip. Dışişleri Bakanı ve eski ExxonMobil Genel Müdürü Rex Tillerson’ın savundu ABD’nin “masadaki koltuğu” elinde tutması için.
İçinde başkanın gücü Paris Anlaşması’ndan ve hatta Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi Bazı 25 yıllarında küresel iklim diplomasisini denetleyen (UNFCCC).
İçinde Doğa İklim Değişikliği'nde yayınlanan yorumlar Bugün ABD’den çekilmenin riskleri en aza indireceğini ve iklim toplumu için fırsatları en üst düzeye çıkaracağını savunuyorum. Basitçe söylemek gerekirse: ABD ve Trump yönetimi, sözleşmenin içinde dışardan daha fazla zarar verebilir.
ABD’nin Paris Anlaşmasına katılımına ilişkin dört önemli, birbirine bağlı risk vardır: ABD’nin emisyon hedefini özleyeceği; iklim finansmanını keseceği; diğer milletler arasında “domino” etkisine neden olacağını; ve BM müzakerelerini engelleyeceğini belirtti.
Para ve emisyonlar önemli.
İlk iki risk çekilmeden etkilenmez. Paris Anlaşması, ABD'nin mevcut emisyon azaltma vaadini yerine getirmesini veya gelişmekte olan ülkelere daha fazla iklim finansmanı sağlamasını gerektirmiyor. Anlaşma bağlayıcı olmaktan ziyade prosedüreldir; her beş yılda bir yeni, daha zorlu bir iklim taahhüdü gerektiriyor, ancak aslında bu hedeflere ulaşmak zorunlu değil.
ABD muhtemelen iklim hedefinden bağımsız olarak özleyecektir. Olurdu Obama'nın Temiz Güç Planından daha fazlasına ihtiyaç var 26 seviyelerinde 28% 2005% 2025 seviyelerinde emisyon azaltma hedefine ulaşmak için. Ve şimdi bu Trump karar verdi bu politikaları da geri almakABD emisyonları 2025'e yükseltazaltmak yerine,.
Aynı şey, “hükümeti altında kesilecek olan uluslararası iklim finansmanı için de geçerli.Amerika ilk" bütçe planı. Bu, daha önce için ayrılan fonları içerir. Yeşil İklim Fonu, şimdiye kadar iklim yardımında 10 milyar ABD doları artırdı. ABD sağlamak oldu US $ 3 milyar ama sadece bağışta bulundu Şimdiye kadar 1 milyar ABD doları. Kalan para neredeyse kesinlikle gelmiyor.
Domino etkisi?
Üçüncü risk domino etkisidir: ABD eylemlerinin başkalarını iklim eylemini geciktirmek, hedeflerinden vazgeçmek veya geri çekilmek için ilham verebilir. Ancak ABD’nin terk etmesinin, diğer ulusların davayı izlemesini tetikleyeceğini önerecek kadar az kanıt var.
En yakın tarihsel paralel ABD’nin imzaladığı ancak hiçbir zaman onaylamadığı Kyoto Protokolü’dür. Başkan George W. Bush ABD’nin anlaşmayı onaylamayacağını açıkladığında, diğerleri protokolün yardımına yürüdüler ve Marakeş Anlaşmaları 2001’te Kyoto kurallarını güçlendirmek için.
Domino etkisine neden olma olasılığı, Paris anlaşmasından çekilmek yerine ABD'nin yerel davranışıdır. Diğer ülkelerin ABD’nin hedefini kaçırdığını görürlerse, Paris Anlaşması’nın gerçekte ne kadar zayıf olduğunu ortaya çıkarırlarsa, vaatlerinde gecikme veya serbest gezme olasılığı daha yüksektir.
Paris, kamuoyu baskısına ve uzun vadeli düşük karbonlu yatırım modellerine ilham vermekten başka bir şey yapmıyor. ABD’nin Paris’in boş bir küresel gösteri ve söyleme rejimi olduğunu göstermesi durumunda, ne baskı ne de “yatırım sinyali” ne işe yarayabilir. Yatırımcıların ve halkın, iklim değişikliğini sınırlamak için gözle görülür bir şey yapamayan bir anlaşmaya olan inancını yitirmesi muhtemel.
Dördüncü risk, ABD'nin uluslararası iklim görüşmelerinde bir spoiler görevi görmesidir. Bu üyelik gerektirir. ABD anlaşmada kalırsa müzakerelerde bir veto tutacaktır.
Müzakereler çok önemli bir noktada. Anlaşmanın tam olarak nasıl yerine getirileceğini ayrıntılandıran sözde “Paris Rulebook”, 2018'te kabul edilmesi planlarıyla müzakere ediliyor.
ABD, kurallarını sulamak için sesini ve veto kullanabilirdi. Enerji Sekreteri Rick Perry olarak Paris Anlaşmasında değişiklik yapılmasını talep ederek müzakereleri durdurabilir ve aşırı yükleyebilir önerdi. İnanılmaz bir şekilde geri çekilme tehdidinde bulunan bir ABD, daha da ileriye dönük daha diplomatik bir öneme sahip olabilir.
Bu açıdan bakıldığında, ExxonMobil'in eski başkanına "masada oturmak" çok kötü bir fikir.
Yeni fırsatlar
Öte yandan ABD’nin geri çekilmesi, Avrupa’nın ve Çin’in liderliği gibi yeni fırsatlar yaratabilir. 2016 ABD seçimlerinin ardından, eski Fransa cumhurbaşkanlığı adayı Nicholas Sarkozy, karbon vergisi ABD ithalatındaki% 1-3. Yükselen korumacı politikalar döneminde, özellikle ABD'de, karbon sınır tarifeleri daha politik olarak kabul edilebilir hale gelebilir.
ABD’den ayrılma, yükselen bir Çin’in uluslararası bir konudaki izini damgalaması için de ideal bir fırsat olacaktır. Hem Çin'e hem de Avrupa Birliği'ne, geleceğin yenilenebilir enerji pazarlarında ABD'den daha ileriye atlamak için bir şans verecek.
AB daha önce, ABD'nin Kyoto Protokolünü canlandırması ve yenilenebilir enerji ile ilerlemesini sürdürmemesi için liderlik gösterdi. Bu sefer avrupa yapabilirdi başka bir büyük gücün desteğiyle.
Bu işbirliği çok çeşitli biçimlerde olabilir. Bunun basit bir yolu, ikisinin daha güçlü bir bağlantı ortaya koyması olacaktır. iklim rehin. Bu, kendi karbon ticaret planlarını birleştirerek ve ortak bir sınır karbon tarifesi uygulayarak güçlendirilebilir.
Ticaret önlemleri ve AB-Çin iklim bloğu Paris'in olabileceğinden çok daha etkili olacak. Yine de, bu olanaklardan hiçbirinin, ABD’nin geri çekilmesinin diplomatik olarak sert bir hareketi olmadan gerçekleşmesi muhtemel değildir. Dengede, ABD iklim çıkışının geride kalmasının tercih edildiği açık.
Burada Paris Anlaşması'ndan çekilmek ile UNFCCC'den çekilmek arasındaki farkı vurgulamakta fayda var. İkincisi çok daha dramatik ve bir domino etkisini tetikleme olasılığı daha yüksektir. Aynı zamanda ABD’nin artık emisyonlarını ve uluslararası topluma eylemlerini rapor etmek için yasal olarak bağlı kalmayacağı anlamına da geliyor. Tam bir iklim paryası olacaktı.
Gelecekteki bir başkan, bir yürütme anlaşmasıyla Paris'e kolayca yeniden katılabilir. Buna karşılık, UNFCCC’yi yeniden onaylamak, sözleşmenin ilk kez 1992’te onaylanmasından bu yana daha partizan ve bölünmüş olan ABD Senatosunda bir oylama gerektirebilir. Bununla birlikte, UNFCCC’den çekilmek, ABD’nin tıkanma tehdidini azaltacaktır, çünkü daha geniş müzakerelerde veto kaybedecek ve daha politik olarak dışlanacak.
Buna rağmen, aynı temel risk fırsatı hesaplaması geçerlidir. Domino etkisi daha muhtemel olabilir, ancak genel olarak geri çekilme hala tercih edilir.
Katılım kırmızı bir ringa balığıdır
ABD'nin kalmasını istemek, kısa görüşlü, diz üstü bir tepkidir. Uluslararası toplum, sembolik olarak uluslararası işbirliği içinde olup olmamasından ziyade, ABD'nin gerçek yerel eylemleri hakkında çok daha fazla endişelenmeli.
Uluslararası topluluk gibi görünüyor ölümcül korkan ABD’nin Paris’i bırakmaktan büyük ölçüde sembolik bir jest çıkacağını Yine de Trump yerel iklim önlemlerini geri aldığında daha az endişe duyuyordu.
AB İklim Komiseri Miguel Arias Cañete Son zamanlarda belirtilen Paris’in fosil yakıtların kullanımına devam etmesine izin verdiğini ve “yeni bir ABD yönetiminin kendi yolunu çizmesi” için esneklik sağladığını belirtti.
Bu, Beyaz Saray'a göndermek için gerçekten değerli bir mesaj mı: Paris Anlaşması'nın amacını ve ruhunu açıkça ihlal eden, hala kağıt üzerinde işbirliği yaptığınız sürece, sorun yok mu? Sembolizmin eylemden çok daha önemli hale gelmesi rahatsız edici.
Katılımın değil politikanın eleştirinin odağı olması gerekir. Aksi takdirde Paris, diplomatik bir incir yaprağından başka bir şey olmadığını ispat edecektir.
Paris zayıf olsa da, uluslararası iklim eylemi hala güçlü olabilir. Trump'ın geri çekilmesinin şoku, başka yerlerde cesaretli liderliğin çiçek açmasına izin vererek uluslararası hareketi daha da güçlendirebilir.
Yazar hakkında
Luke Kemp, Uluslararası İlişkiler ve Çevre Politikası Öğretim Üyesi, Avustralya Ulusal Üniversitesi
İlgili Kitaplar:
{amazonWS: searchindex = Kitaplar; anahtar kelimeler = iklim politikası; maxresults = 3}