

Üstü Kalsın Diyorum
Kulaklarıma sinmiş yanık barak ezgilerinin
Eşliğinde
Hırpalanmış bir hayatı sorguya çekiyorum..
Nefsimi zapteden bu feveranla beraber
Ruhumu koşulsuz bir ihtarla
Merhametime ihbar ediyorum..
Böğrüme nişan duran tüm yağlı kurşunlara
Kaldırdığım menfaat kanatlarımı geriyorum..
Bilinmez bir cerihanın
Göğsüme oturan asâlet vakarımı da
İki kelime ile ipe çektim..
Her defasında açmaktansa isyan bayrağını
Tepemdeki gönderde sallanan
Teslim fermanı benim değil..
Hokkadan çıkmayan kalemimde renk yok zaten
Kapattım çenemi işte
Sustum
Sükut ediyorum..
Sarı hazan,billur bahar,kavak yelinde hâleler
Yüreğimden yüreklere büyüyen gökkuşağı
Bitti artık aşk-ı memnu da arabesk
Kimseye de mürebbiye olmadım ya
Sevgiyi bonkör kullanmışım diyorlar
Oysa
Verdiğim hissiyatımın yanında gururumda vardı
İstemem artık kimselerin aşk kırıntılarını
Bende
Verdimse ben verdim
Üstü kalsın diyorum
Tahammül edilemez bir esaret kalmaktansa gönüllerde
Şapkamı önüme indiriyor
Ve
Ellerime bakıyorum..
Masmavi nehirler gibi
Parmak uçlarıma yürüyen damarlarım var..
Öyle işte
Bundan böyle
Tecrit bir hayatı tercih ediyorum..
Faruk civelek